Ο Γλέζος ήταν ιστορικό πρόσωπο ή μυθικός Άγιος των Συναξαρίων;

[Κανείς δεν είναι πιο ιερός από την αλήθεια που πρέπει να λεχθεί]

Τοιούτος γαρ τω Γλέζω έπρεπεν Αρχιερεύς

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Από παντού στον Τύπο, στην Τηλεόραση, στο Διαδίκτυο ξεχύθηκαν ενθουσιαστικοί ύμνοι για τον Γλέζο, από πολιτικούς και από από πολίτες, κυρίως από τους δεύτερους, συχνότατα σκόπιμα, σαν πιστοποιητικά πατριωτισμού και αριστεροσύνης του υμνητή, χωρίς ίχνος αντίλογου ή επιφύλαξης. Όμως αυτό λέγεται παραχάραξη της αλήθειας, συλλογική υποκρισία, ηθικός συμβιβασμός και πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει αντίλογος, έστω και μάταιος. Παραφράζοντας λίγο τη γνωστή ρήση του  Ραούλ Βανεγκέμ στον υπότιτλο, θέλω να πω πως είναι απόλυτα ασεβής η αντίληψη πως τα ιστορικά πρόσωπα, που κάποια στιγμή έκαναν κάτι ηρωικό, είναι υπεράνω κριτικής όταν ζουν και όταν πεθαίνουν. Ασκήσαμε κριτική στον Γλέζο όσο ζούσε και είμαστε υποχρεωμένοι να τη συνεχίσουμε πάνω στους μεταθανάτιους ύμνους που ανέμελψαν οι Λαφαζάνηδες (ζήτησε «εθνικό πένθος» εν μέσω θανάτων, ακόμη και παιδιών, της πανδημίας), οι Τσίπρες και οι Μπαλαούρες, της ποικιλόχρωμης Εκκλησίας της Αριστεράς και των παραφυάδων της. Προσωπικά δεν με ενόχλησαν καθόλου οι ύμνοι Μητσοτάκη ή όποιου Δεξιού ή Κεντροδεξιού ή Κεντρώου, ήταν οφειλόμενο χρέος στον πολιτικό αντίπαλο και δεν είναι δική τους δουλειά η εξ αριστερών κριτική. Το χρέος της κριτικής ανήκει στη δική του παράταξη, την ευρύτερη Αριστερά, οι ξένοι πρέπει να δείχνουν γενναιοδωρία και λήθη. Βεβαίως και το ΚΚΕ κράτησε το σωστό μέτρο απ΄τη μεριά του, ο Γλέζος δεν ήταν από δεκαετίες στις γραμμές του, τον έβαλε πρωτοσέλιδο στα ψιλά, ο Κουτσούμπας δεν είπε λέξη-και πολύ καλά έκανε, παρά να μιλούσε διθυραμβικά- και το Γραφείο Τύπου έκανε μια ασυνήθιστη δήλωση, θυμίζοντας με νόημα ότι «από το 1981 και έπειτα εκλέχτηκε βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ». Η Χ.Α. αν και της είχε προσφέρει δυο φορές (μαζί με την Κωνσταντοπούλου) ουσιαστική στήριξη στη Βουλή, δεν του συγχώρησε ποτέ το κατέβασμα της Σημαίας της, και ο πόθος του Γλέζου για πανταχόθεν αναγνώρισή του ικανοποιήθηκε λειψά. «Ο Μανώλης Γλέζος παραμένει παράδειγμα αντίστασης για τις νεότερες γενιές…», δήλωσε το ακροδεξιό κόμμα των ματζουνιών της φαλάκρας και επειδή ο Γλέζος είχε δηλώσει ταυτόχρονα και θρήσκος (ακόμη και δίνοντας απαγορευμένο από τον υποτιθέμενο θεό του όρκο στη Βουλή) και άθεος, ανακαλώ δυο ρητά για την περίπτωση, ένα του Χριστού: «Ουαί όταν καλώς υμάς είπωσι πάντες οι άνθρωποι» και ένα που αποδίδεται στον Λένιν (αν και μάλλον δεν το έχει πει): «Όταν ο εχθρός σου σε επαινεί, ψάξε να βρεις που έχεις κάνει λάθος».

Το έφερε όμως έτσι η ειρωνεία της τύχης και ο άνθρωπος που ήθελε και εργαζόταν για να είναι αρεστός σε όλους, δεν έτυχε της πάνδημης κηδείας που ονειρευόταν και που άξιζε στον συνεπή λαϊκισμό του, στο χάιδεμα αυτιών και στις κομματικές του μετακομίσεις, μετά τη μεταπολίτευση. Τον κήδεψε όμως ο Αρχιεπίσκοπος που φέρει τιμητικά το όνομα (και πολλές ιδέες) του παλατιανού Αρχιεπισκόπου της Χούντας, όπως το είχε οραματιστεί, και παρέστη και ο εγγονός του φίλου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Οι σύντροφοί του, άσπονδοι και μη, αναγκαστικά ήταν απόντες.

Δεν έχω την παραμικρή διάθεση να αγνοήσω τους πατριωτικούς και κοινωνικούς του αγώνες, τον ηρωισμό και τους διωγμούς που υπέστη. Είναι απολύτως αξιοσέβαστα και τον τιμούν, στο βαθμό που τους αναλογεί, μέχρι τέλους. Όμως υπάρχει και ο πολιτικός του βίος στη μεταπολίτευση. Δεν θέλω να επαναλάβω όλες τις ασχήμιες που διέπραξε στην μετά το ’74 περίοδο, ως ΕΔΑ-ΠΑΣΟΚ-Ανεξάρτητος-Κίνηση Ενεργοί Πολίτες-ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ. Θα σταθώ μόνο σε έξι από αυτές ιδιαίτερα προκλητικές και ασυγχώρητες. Συνέντευξη σε χουντική εφημερίδα όπου για να γίνει αρεστός εκφράστηκε εχθρικά προς τους μετανάστες, δυο φορές άρνηση να ψηφίσει τη διακοπή της ασυλίας και της κρατικής χρηματοδότησης της ναζιστικής εγκληματικής συμμορίας, προλόγηση των «ποιημάτων» του καταδικασμένου τελεσίδικα σε ισόβια υπεύθυνου για τη δολοφονία 8.000 μουσουλμάνων άμαχων γέρων και αγοριών, Σέρβου ορθόδοξου και εθνικιστή Κάρατζιτς, τιμητική πανηγυρική συμμετοχή (για την οποία είχε χρησιμοποιήσει ελικόπτερο) στην κηδεία του άθλιου τύραννου, βασανιστή και δολοφόνου Ενβέρ Χότζα, προδοσία των συντρόφων του Σλαβομακεδόνων αντιφασιστών, όταν δήλωνε ψέματα πως επί Τίτο η Β.Μακεδονία λεγόταν Βαρντάσκα και τέλος προδοσία των συντρόφων του κληρικών, που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση, με κορυφαίους δυο Χιώτες τον μητροπολίτη Ιωακείμ και τον μαρτυρικό παπα-Ξενάκη, για τους οποίους (και για πολλούς άλλους) δεν απαίτησε από τους δυο φίλους του χουντικούς Αρχιεπισκόπους  (είχε υμνήσει και τρίτον, τον φιλοχρυσαυγίτη τραπεζίτη Αρχιεπίσκοπο της Κύπρου), την έστω μετά θάνατον αποκατάστασή τους.  Για να μην μετρήσω ως έβδομη αθλιότητα, πως δεν ντράπηκε να πει κι από πάνω τρία ψέματα μέσα σε λίγες σειρές, δίνοντας συνέντευξη στο σταθμό της Εκκλησίας (πρωτοπρεσβ. Κ. Μπλάθρα «Επί προσωπικού»-2006): «Υπήρξαν πάρα πολλοί Mητροπολίτες, που πήραν ενεργό μέρος στην Aντίσταση. Δεν μιλάμε ως διάθεση αλλά ενεργό μέρος. Μπορώ να πω ως διάθεση ήταν το σύνολο, ως ενεργό αντίδραση πάρα πολλοί ανέβηκαν και στο βουνό και στη μία πλευρά και στην άλλη και στον EΛAΣ και στον EΔEΣ πήγαν Mητροπολίτες, στάθηκαν επικεφαλής του λαού στον αγώνα του». Την απάντηση σε αυτές τις προκλητικές ανοησίες-πλυντήριο δωσίλογων, ακροδεξιών και απόντων μητροπολιτών, σκληρών διωκτών των ελάχιστων που έκαναν Αντίσταση, μπορεί να τη βρει ο αναγνώστης στα ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ («Οι Επίσκοποι στην Κατοχή-Απάντηση στους Γλέζο-Χριστόδουλο»). Έλεγε συνειδητά ψέματα και απόδειξη είναι ο τρόπος που «απάντησε» στον σύντροφό του Νίκο Φίλη: «Η Εκκλησία εχει συμβάλλει στην ηθική εκπτωση της κοινωνίας. Με ποιο μέρος ήταν η Εκκλησία και που ήταν στη χούντα και στην Κατοχή;». Απέφυγε να απαντήσει για τη Χούντα, επειδή τα γεγονότα είναι σχετικά πρόσφατα και πολλοί ξέρουν. Απάντησε επιλεκτικά για την Κατοχή, που η ιστορική μνήμη και οι πηγές της έχουν ξεθωριάσει: «Οποιος καταφέρεται κατά της Εκκλησίας για τη Κατοχή, βλασφημεί» (21/9/2016). Από τη μεταπολίτευση και μετά η πολιτική του παρουσία ήταν κατά ένα μέρος, ένα ατελείωτο γαϊτανάκι από απίστευτες φραστικές κουταμάρες, γελοίες πράξεις  και ψέματα,  συμφεροντολογικούς ανήθικους ηθικούς συμβιβασμούς με πρόσωπα όπως ο Κουρής της Αυριανής όταν καθύβριζε χυδαιότατα τον Μάνο Χατζηδάκι. Ο Γλέζος δεν είχε ντραπεί να γίνει διευθυντής σύνταξης της «Νέας Εφημερίδας» του Κουρή (1978), ο οποίος είχε δώσει ήδη σαφή δείγματα χυδαίας δημοσιογραφίας («Φωνή της Κεφαλονιάς»-1965, έπαλξη της Αποστασίας), που πάτωσε και έκλεισε γρήγορα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Γλέζος, όπως και ο Θεοδωράκης, ο καθένας με τον τρόπο του,  μιλούσε δημόσια σχεδόν με έναν και μοναδικό συνεκτικό σκοπό, να είναι αρεστός σε όλους, κυρίως στην ακροδεξιά και στους φασίστες και σκοταδιστές της Εκκλησίας, ώστε να καταγραφεί ως ένα είδος εθνικού συμβόλου, που ενώνει τους Έλληνες, φτάνοντας στο κατάντημα να απευθύνει γράμμα ως σοφός Γέρων στους «300 της Βουλής», περιλαμβάνοντας ισότιμα και τη ναζιστική συμμορία. Όλα αυτά ενταγμένα στην κλασσική  αυτοαγιογράφηση ενός ολούθε πολιορκημένου και έξωθεν επιβουλευόμενου Ελληνισμού, που κολάκευε κάθε κουτό Ρωμιό, πως ανήκε σε έθνος ζηλευτό, το οποίο μισούσαν οι κακοί «Γερμανοί» (όχι οι Γερμανοί Ναζιστές), «που τους νικήσαμε στον πόλεμο», έναν λαό που οι παπάδες του, επειδή το λέει ο Γλέζος, δεν ήταν όπως οι Καθολικοί, που τους φανταζόταν να προέρχονται από την αριστοκρατία: «Σε σας ο κλήρος είναι φυτευτός, κατά την άποψή μου. Σε μας ο κλήρος προέρχεται μέσα από το λαό» (sic-Ρ.Σ.Εκκλ.-»-ό.π.).

Από όλο το ατελείωτο αυτό καραγκιοζιλίκι, επιλέγω μόνο τα της κηδείας του. Αντιγράφω από παλιό δημοσίευμα το οποίο επιβεβαιώθηκε απόλυτα: «Ο Γλέζος βγάζει ψεύτη τον Ιερώνυμο, αλλά ψεύδεται ο ίδιος». «…5.10.2015, δημοσιεύτηκε ευρύτατα μια είδηση. Ο Αρχιεπίσκοπος Λαυρεντιάδη και Κυριακίδη Ιερώνυμος, ανακοίνωσε πως o Γλέζος του ζήτησε να τον κηδέψει ο ίδιος: «‘Όταν πεθάνω θα αναλάβετε εσείς υπεύθυνα και θα κάνετε εκκλησιαστική κηδεία. Δεν θα αφήσετε άλλους ανθρώπους να αναμιχθούν σε αυτό το θέμα’. …Ο Γλέζος δεν διέψευσε τον κ. Ιερώνυμο…Εγένετο όμως ούτως: Ο ιερός Ιερώνυμος,…θυμήθηκε, σε μια κρίση ειλικρίνειας την εποχή που υπηρετούσε επάξια την Εκκλησία της Χούντας και έδειξε πόσο αντάξια φέρει τιμητικά το όνομα του λακέ της, του πρώτου της Αρχιεπισκόπου. Εκτράπηκε τόσο πολύ, που ανάγκασε ακόμη και το ΚΚΕ,…,να ξεσπάσει: «Οι δηλώσεις του αρχιεπισκόπου παραπέμπουν σε σκοτεινές περιόδους…επηρεασμένες από πρωτόγονο αντικομμουνισμό». Παρόμοια ξέσπασαν και οι εξ ίσου με το ΚΚΕ Φαρισαίοι του σημερινού κόμματος του Γλέζου, της ΛΑΕ. Έτσι ο Γλέζος….Πιέστηκε προφανώς….από τους συντρόφους του της ΛΑΕ να προσθέσει στη συλλογή του άλλη μια κωλοτούμπα…. Την έκανε όμως τόσο άγαρμπα, που το μόνο που τον έσωσε από το πάνδημο ρεζιλίκι, είναι η παροιμιώδης όσο και αυτοκαταστροφική αδιαφορία των χρεοκοπημένων Νεοελλήνων,…Έτσι, 20 μέρες μόλις μετά το αρχιεπισκοπικό παραλήρημα, μίλησε στο BΗΜΑgazino (Παπαδημητρίου Λένα-24.10),   σε μια συνέντευξη με τον δήθεν σεμνό, αλλά προφανέστατα άκρως ναρκισσιστικό τίτλο «Μανώλης Γλέζος: ‘Δεν είμαι ο μόνος ουτοπιστής, ρε παιδιά!’», λες και έχει πει ποτέ κάποιος από τους άφθονους κόλακές του κάτι τέτοιο γι’αυτόν και μάλιστα με το εύσημο του μοναδικού. «Τον Θεό δηλαδή δεν Τον επικαλεστήκατε ποτέ, ούτε σε φυλακές ούτε σε αρρώστιες και εξορίες; “Ποτέ. Δύναμη έπαιρνα από τ’ Απεράθου” .”Ναι, αλλά έχετε ζητήσει από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να αναλάβει την κηδεία σας…”  (Γελάει) “Έτσι έχει φτάσει στ’ αφτιά σας; Δεν τα γράφουν σωστά, η… λογοκρισία των εφημερίδων! Λοιπόν, η ιστορία είναι η εξής…..Του δήλωσα: «Επειδή πιστεύω ότι η θρησκεία βοηθά σημαντικά στην αναστολή της έκλυσης των ηθών (σημ.Λασκ.: ειδικά της ατιμώρητης ιερής παιδεραστίας) και επειδή πιστεύω ακράδαντα στον ουσιαστικό ρόλο της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην ύπαρξη του έθνους (sic), όταν κηδευτώ, με τα έθιμα του χωριού μου φυσικά, μπορείς να κάνεις την τελετή της παρασημοφόρησής μου” (sic). Αυτή είναι η αληθινή ιστορία. Για να ξέρετε, πάντως, το έχω γράψει στη διαθήκη μου, το κορμί μου θα πάει για το μάθημα ανατομίας των φοιτητών. Και ό,τι περισσέψει θα καεί και θα σκορπιστεί στη θάλασσα. Δεν θέλω τάφο, δεν θέλω μνημεία…». Tελικά και τάφο ήθελε και κηδεία και αρχιεπίσκοπο και το σώμα δεν δώρισε, μόνο που δεν πήρε το παράσημο που ζήτησε από τον Αρχιεπίσκοπο που κινδυνολογούσε πως «πάμε σε αφελληνισμό και αποχριστιανισμό».

Από μεταθανάτιο δημοσίευμα στο φου μπου του Αλέξη

Ο κορυφαίος Συνταγματολόγος Σταύρος Τσακυράκης, ήταν ο μόνος που είχε αγγίξει την ιερή αγελάδα και μαζί της το άλλο ιερό τέρας της Αριστεράς, τον μουσικοσυνθέτη που παίνεψε και τη Χ.Α.: «Η παρουσίαση των πολιτικών τους απόψεων (ακόμη και των συγγραφικών τους έργων) ήταν συχνά δοξαστική, οι λιγοστές επικρίσεις πάντα διακριτικές, συνοδευόταν υποχρεωτικά από δήλωση αναγνώρισης της μεγάλης προσφοράς τους. Όπως κάθε ασυλία έτσι κι αυτή δεν πρόσφερε τίποτα καλό. Παραμόρφωσε την αποτίμηση των ανθρώπων, διέστρεψε το δημόσιο διάλογο, τελικά ίσως ενθάρρυνε και τους ίδιους να χάσουν κάθε μέτρο» (iefimerida-25.7.2013).

Τα στερνά νικάν τα πρώτα. Όμως οι φίλοι του της Αριστεράς βαθύτατα θρησκευόμενοι και πιστοί του αριστερού μεσσιανισμού, που πιστεύουν σε αρχηγικά αλάθητα σε θέσφατα, σε δόγματα και σε συναξάρια υπερκόσμιων αγωνιστών, που ως άλλοι Άγιοι της Ορθοδοξίας μπορούν να εγκληματούν και να μην χάνουν την Αγιότητα, αλλά και χυδαία συμφεροντολόγοι με ορίζοντα σχεδιασμού το ατομικό τους συμφέρον, τον άφησαν να αυτοκαταστρέφεται, χρησιμοποιώντας τον όπως είχε κάνει και ο Αντρέας Παπανδρέου για ίδιον πολιτικό όφελος, στίβοντάς τον, όπως και οι Τσίπρας-Λαφαζάνης,  σα λεμονόκουπα. Ο τελευταίος του εξασφάλισε και το έσχατο λάθος, με τη βράβευσή του από τον αυταρχικό τσάρο της Ρωσίας Πούτιν. Μόνο η άσπονδη συναγωνίστριά του στα αντιμνημονιακά πεδία, Κωνσταντοπούλου του επιτέθηκε, όταν ατύχησε, γιατί τόλμησε να μπει στο προνομιακό του πεδίο, στο θέατρο της εκ των προτέρων καταδικασμένης διεκδίκησης Γερμανικών αποζημιώσεων (ως ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, δεν θυμάμαι, ούτε βρήκα πουθενά να έχει θέσει το θέμα στο Ευρωκοινοβούλιο) και να του χαλάσει την πρεμιέρα μιας (σωστή αυτή) κωλοτούμπας του στο πλευρό του Γερμανού πρέσβη στο Δίστομο.

Καταλήγω με τη δήλωση (2.5.2011) των δυο θυγατέρων του Λάκη Σάντα, που την έκαναν όταν πέθανε ο πατέρας τους: «Αυτό, που κυρίως τον διέκρινε, ήταν ότι μέχρι το τέλος παρέμεινε αγνός-ιδεολόγος. Έλεγε: «Δεν κυνηγάω ποτέ τη δημοσιότητα γιατί θεωρώ ότι έχει εξευτελίστει το ζήτημα πάρα πολύ. Την αντίσταση δεν τη κάναμε μόνο εμείς, έχουν σκοτωθεί χιλιάδες παλικάρια, γυναίκες και άνδρες «ανώνυμοι»». Ο πατέρας μας ήταν μοναδικός, γιατί ανέβασε τις αξίες του ήθους, της ηθικής και της ανιδιοτέλειας στα ύψη. Πάντα απλός και σεμνός. Είμαστε υπερήφανες, που είμαστε παιδιά του». Και εμείς είμαστε ευτυχείς που η ελληνική κοινωνία έχει αναδείξει ανθρώπους σαν τον Λάκη Σάντα.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ
«Οι επίσκοποι στην Κατοχή» [4] «Απάντηση στους Μ. Γλέζο-Χριστόδουλο», σε 4 συνέχειες.
«Κατά Μανώλη Γλέζου»
«Εθνοκάθαρση και Μανώλης Γλέζος»
«Εμμανουήλ Γλέζου (Μακεδονομάχου): Αρχιεπισκόπου-Τραπεζίτου Νήσου
Ελβετίας εγκώμιον!»
«Ο Γλέζος βγάζει ψεύτη τον Ιερώνυμο, αλλά ψεύδεται ο ίδιος»
«Θεοδωράκης και Γλέζος, το σκάνδαλο της αριστερής εικονολατρίας
«Μήνυμα Εμμανουήλ Γλέζου προς τους ‘‘300 της Βουλής’’»
«Είναι οι Γερμανοί παιδιά εγκληματιών;»
«Πόσα βραβεία θα εισπράξει ακόμη ο Γλέζος;»
«Η τελευταία και χειρότερη βράβευση του Μανώλη Γλέζου»

This entry was posted in IERI_Exoussia, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

12 Responses to Ο Γλέζος ήταν ιστορικό πρόσωπο ή μυθικός Άγιος των Συναξαρίων;

  1. Ο/Η laskaratos λέει:


    «Με μια σεμνή και ταυτόχρονα λαμπρή τελετή, … τίμησε η Ι.Σύνοδος όλους εκείνους τους εκκλησιαστικούς φορείς που συνέβαλλαν στην Εθνική Αντίσταση …στην αίθουσα .. του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών …. και παρευρέθηκαν σε αυτή, εκτός από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Χριστόδουλο, …..ήταν το τέρμα μιας ερευνητικής πορείας …. με προτροπή και ευλογία του Αρχιεπισκόπου και με σκοπό να έλθει στο φως η προσφορά του κλήρου …την περίοδο της Κατοχής. Αποτέλεσμα … ένας ογκώδης και πολυτελής τόμος … «ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ’40 ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ» ……. παρουσιάστηκε από τους π. Γεώργιο Μεταλληνό, Καθηγητή του Παν/μίου Αθηνών,….Μανώλη Γλέζο, πρ. Βουλευτή, …”Εκπληκτική ήταν η σχετική ομιλία του κ. Γλέζου, … τόνισε την ιστορική αξία αυτής της έκδοσης. «Σήμερα τελετουργούμε στα θυρανοίξια της ιστορικής μνήμης» είπε, και συνέχισε: «γιατί λήθη σημαίνει λάθος, και λάθος σημαίνει ότι είμαστε μακριά από την αλήθεια. Όποιος λοιπόν ξεχνά, αυτός κάνει μέγιστο λάθος. Έπρεπε κάποτε να λάμψει η αλήθεια, και αυτό ακριβώς γίνεται εδώ απόψε, έστω και καθυστερημένα!….Ο κ Πασσαλάρης ….. έκανε μια πετυχημένη αναγωγή στα γεγονότα …της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες, καταρρίπτοντας όλα τα σαθρά επιχειρήματα ….εις βάρος της Εκκλησίας. Ο κ. Χριστόδουλος, μέσα από μια χειμαρρώδη ομιλία διάρκειας μίας ώρας, εξήρε την προσφορά της Εκκλησίας….”.

    https://www.pemptousia.gr/2020/03/ekklisia-ke-ethniki-antistasi/

    Θρησκεία / Εκκλησιαστική Ιστορία
    Μανώλης Γλέζος: Εκκλησία και Εθνική Αντίσταση
    31 Μαρτίου 2020

    «…Υπήρξαν πάρα πολλοί Mητροπολίτες, που πήραν ενεργό μέρος στην Aντίσταση. Δεν μιλάμε ως διάθεση αλλά ενεργό μέρος. Μπορώ να πω ως διάθεση ήταν το σύνολο, ως ενεργό αντίδραση πάρα πολλοί ανέβηκαν και στο βουνό και στη μία πλευρά και στην άλλη και στον EΛAΣ και στον EΔEΣ πήγαν Mητροπολίτες, στάθηκαν επικεφαλής του λαού στον αγώνα του. Δηλαδή και με το Σταυρό και με το όπλο στο χέρι πολέμησαν τον κατακτητή. Mπορούμε να πούμε ότι έχομε τη μεγάλη προσπάθεια με τα λαϊκά συσσίτια, την οργάνωναν μαζί με τις αντιστασιακές οργανώσεις».
    ____________________________________________

    Αυτοί που βγηκαν στο βουνό με τον ΕΛΑΣ ήταν δυο, ο Ηλείας Αντώνιος και ο Κοζάνης Ιωακείμ και ούτε που τους μνημονεύει και δεν λέει λέξη πως κυνηγήθηκαν από την Εκκλησία και πέθαναν φτωχοί και μόνοι, για να αποκατασταθούν πολύ μετά με το Χουντόδουλό να λέει πως τους συγχώρησε [ο συνεργάτης της προδοτικής Δικτατορίας φέρθηκε σαν να έκανε χάρη στους δυο τιμημένους ΕΑΜίτες Αρχιερείς: «»Τώρα καλούμαστε να συγχωρήσουμε. Δεν θα λησμονήσουμε…» (Θ.Τσ. «Ελευθεροτυπία», 7-11-2000)].

    Φίλος του ΕΑΜ ήταν και ο Ιωακείμ της Χίου

    _____________________________________________________________________
    https://roides.wordpress.com/2009/12/16/16dec09/

    Να αποκατασταθεί ο ΕΑΜίτης μητροπολίτης Χίου Ιωακείμ
    16/12/2009

    Προκλητική η υποκρισία του κ. Ιερώνυμου και της Ιεραρχίας

    …………………………..
    Η αποθέωση της υποκρισίας. Ο Χριστόδουλος το 2001 σε μια θεατρινίστικη κίνηση αποκατάστησε τη μνήμη των ΕΑΜιτών επισκόπων Ηλείας και Κοζάνης αλλά όχι και τον Χίου, προφασιζόμενος τη χαρτοπαιξία του. Ο δεσπότης του Βώλου, το πνευματικό τέκνο του Καλλίνικου, ο πνευματικός πατέρας των κ.κ. Κουλουσούσα, Θεοκλήτου Βρεσθένης, Βαβύλη, Επιφανείου, ο προστάτης των Αττικής Παντελεήμονα και Γιοσάκη, ο τρόφιμος της παρακρατικής «Χρυσοπηγής» κλπ κλπ κλπ τόλμησε να επικρίνει τον Ιωακείμ της Χίου. Με απίστευτη ιταμότητα ο ψευταράκος που δήλωνε πως διάβαζε και δεν ήξερε τίποτα για χουντικά βασανιστήρια, ο συνεργάτης της προδοτικής Δικτατορίας φέρθηκε σαν να έκανε χάρη στους δυο τιμημένους ΕΑΜίτες Αρχιερείς: «»Τώρα καλούμαστε να συγχωρήσουμε. Δεν θα λησμονήσουμε…» (Θ.Τσ. «Ελευθεροτυπία», 7-11-2000).
    …………………………

    ____________________________________________
    που κυνηγήθηκε από τον φασίστα και διεφθαρμένο (ιδρυτή ιερού τάγματος ανηλίκων) διάδοχό του Φωστίνη και ο Γλέζος ξεχνά να ζητήσει την αποκατάστασή του, ούτε καν τον μνημονεύει, ούτε λέξη για τον ΕΛΑΣίτη παπά Ξενάκη:
    https://atexnos.gr/%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%AE%CF%81/


    που σχεδόν τον γδάρανε ζωντανό.
    _________________

    «πάρα πολλοί ανέβηκαν και στο βουνό και στη μία πλευρά και στην άλλη και στον EΛAΣ και στον ΕΔΕΣ»
    __________________
    Στον ΕΔΕΣ ανέβηκε μόνο ο χουντικός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, αλλά δεν ήταν μητροπολίτης,ήταν απλός παπάς (αρχιμανδριτης). Ο δεύτερος και τελευταίος που πολέμησε με τον ΕΔΕΣ ήταν ο παρακάτω:

    https://roides.wordpress.com/2015/05/25/25may15/

    Οι Τσάμηδες και η ιστορική αλήθεια
    25/05/2015
    [Διον.Σολωμός: «Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές»]


    Ο Ζέρβας μαζί με τον πλιατσικολόγο και συνένοχο στη σφαγή των Μουσουλμάνων Μητροπολίτη Παραμυθιάς Δωρόθεο (στα αριστερά του, με στρατιωτική στολή, φωτ. από τον ιστότοπο της Μητρόπολης).
    ……………………………….

    Γ) Από τη φύση του μπλογκ μας είμαστε υποχρεωμένοι να αναφερθούμε στην εθνική δράση του μητροπολίτη Παραμυθίας Δωρόθεου (Δημήτρη Νάσκαρη), για την εθνική δράση του οποίου καυχιέται μέχρι σήμερα η κρατική Εκκλησία. Η αγιότης του ήταν ένα ορφανό χωριατόπουλο από τη Λέλοβα της Πρέβεζας, που στα νιάτα του δούλεψε ως εργάτης στη διαβόητη ιερατική σχολή Κορίνθου, μέχρι που τον ανακάλυψε ο μετέπειτα αντιβασιλιάς, μητροπολιτης της πόλης Δαμασκηνός. Η εφημερίδα «Ήπειρος» (φ. 165 19/3/1914) έγραψε για την άφιξή του στην επισκοπή του ως πολέμαρχος: «Ἀφίκετο προχθὲς εἰς τὴν πόλιν μας τῆς ρωμαντικὴν πρωτεύουσαν τῆς Αὐτονόμου Πολιτείας ὁ Σεβ. Παραμυθίας ἡγούμενος πλείστων ὁπλιτῶν. … Θρησκευτικὸς ἀρχηγὸς Μητροπολίτης ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς … μὲ τὸν Σταυρὸν τοῦ Σωτῆρος καὶ τὸ ξίφος τοῦ Διάκου ἔρχεται νὰ ἐνθαρρύνη, … ἀλλὰ καὶ νὰ πολεμήση συνάμα». Το 1952 ο οπλαρχηγός που είχε περιφρονήσει το Σχήμα του, εγκατέλειψε τη νύμφη Μητρόπολή του και το κοπάδι του με αντικανονική μετάθεση-προβλεπόμενη ποινή και για αυτό, η καθαίρεση- και έγινε μητροπολίτης Τρίκκης.

    Ο Μαργαρίτης αναφερόμενος στον ελληνικό ισχυρισμό για σύμπραξη των Τσάμηδων στην επιλογή των προκρίτων θυμάτων της ναζιστικής εκτέλεσης σημειώνει πως «παραμένει αντικείμενο υποθέσεων, ιδιαίτερα μετά τις μυθοπλαστικές κατασκευές του –διαρκώς απόντος από την περιοχή-μητροπολίτη Δωρόθεου…». Για το Δωρόθεο υπάρχει άλλη μια αρνητική μαρτυρία: «Μοναδική θα μείνει, ωστόσο, η αναφορά του βρετανού ταγματάρχη Ουάλας (15.8.1944) για όσα ακολούθησαν την είσοδο του ΕΔΕΣ στα χωριά των Τσάμηδων, το Σεπτέμβριο του 1944 (σημ.Λασκ.: ο αρθρογράφος της «Ελευθεροτυπίας», θέλει να πει στις 11 Αυγούστου στο Μαργαρίτι, άλλωστε ο David John Wallace έπεσε ηρωικά λίγες ημέρες μετά, στις 17.8, στη μάχη της Μενίνας και θάφτηκε στην Παραμυθιά). Αν μη τι άλλο, στο πλιάτσικο φέρεται να πρωταγωνιστεί, αν και με αμφιλεγόμενες επιδόσεις, ο ίδιος ο τοπικός εκπρόσωπος του Υψίστου: «Οι αντάρτες επιδόθηκαν σ’ ένα όργιο αντεκδικήσεων, λεηλασιών κι εσκεμμένης καταστροφής των πάντων. Η όμορφη κωμόπολη Μαργαρίτι κάηκε ολοκληρωτικά. Ο μητροπολίτης Παραμυθιάς συμμετείχε στο ψάξιμο των σπιτιών για λάφυρα, βγαίνοντας από ένα σπίτι, ωστόσο, ανακάλυψε ότι το ήδη βαρυφορτωμένο μουλάρι του το είχαν ξαλαφρώσει κάτι αντάρτες«…», (‘Ιός’-‘Ελευθεροτυπία’, 27/4/2003).

    Σε κάθε περίπτωση ο Δωρόθεος είναι υπόλογος, αν όχι για πλήρη συμμετοχή του, το ελάχιστο για την απόλυτη σιωπή του στο φοβερό έγκλημα της άνανδρης σφαγής των άμαχων μουσουλμάνων συντοπιτών του. Η συμπεριφορά του μας θυμίζει επακριβώς τον μητροπολίτη Π.Πατρών Γερμανό, που σύμφωνα με τις περιγραφές του Κανέλλου Δελληγιάννη πλιατσικολόγησε την Τριπολιτσά με το μουλάρι του να γονατίζει από τα λάφυρα, πράγμα που του κόστισε μετά τη δολοφονία του από το γαμπρό του Γιώργο Καλαμογδάρτη, για να του αρπάξει τα 80.000 τάλληρα της λείας.
    ______________________

    Να κλάψουμε ή να γελάσουμε;

    «Υπήρξαν πάρα πολλοί Mητροπολίτες, που πήραν ενεργό μέρος στην Aντίσταση. Δεν μιλάμε ως διάθεση αλλά ενεργό μέρος. Μπορώ να πω ως διάθεση ήταν το σύνολο, ως ενεργό αντίδραση πάρα πολλοί ανέβηκαν και στο βουνό»
    ______________________________________

    https://roides.wordpress.com/2010/10/25/25oct10b/

    Oι επίσκοποι στην Κατοχή
    25/10/2010
    Μια απάντηση στους Μανώλη Γλέζο-Χριστόδουλο
    Μέρος 1ο

    ……………………..

    https://roides.wordpress.com/2010/10/26/26oct10/

    Oι επίσκοποι στην Κατοχή [2]
    26/10/2010
    Μια απάντηση στους Μανώλη Γλέζο-Χριστόδουλο

    ……………………………

    https://roides.wordpress.com/2010/10/28/28oct10b/

    Οι επίσκοποι στην Κατοχή [3]
    28/10/2010
    Μια απάντηση στους Μανώλη Γλέζο-Χριστόδουλο


    Θεοφιλέστατου Μελετίου επισκόπου Πατάρων προς Χίτλερ Α΄ επιστολή

    ………….
    Στις 8-2-1941 στο όργανο της Ιεραρχίας “Εκκλησία”, δημοσιεύτηκε σε πένθιμο πλαίσιο θρήνος για τον δικτάτορα Μεταξά: “Το Έθνος ολόκληρον εθρήνησεν ….και η Εκκλησία εθλίβη μεγάλως δια την απώλειαν του πιστού αυτής τέκνου”. Τα καθεστώτα Χίτλερ και Μουσολίνι ενθουσίασαν την «Εκκλησία»: «Από της καταστροφής εσώθησαν τα κράτη της Ιταλίας και τελευταίον της Γερμανίας δια της ανακηρύξεως δικτατοριών…» (Σ.Μαρκέτος, «Αυγή», 9.4.’06). Η Ιεραρχία δεν έκρυβε τον ενθουσιασμό της για τον Χίτλερ και για τον Μουσολίνι από τις 18.2.1933.: «Μεταξύ των άρθρων του πολιτικού προγράμματος του νέου Αρχικαγκελαρίου υπάρχουν και τινα τα οποία, διά το οικουμενικόν του χαρακτήρος των, προκαλούν, ιδίως σήμερον, αμέριστον την προσοχήν. Υπισχνείται λοιπόν ο γερμανός αρχηγός μιας μεγίστης μερίδος του γερμανικού λαού, ότι “θα αποκαταστήσωμεν την καθαριότηταν εις την οικογενειακήν και την δημοσίαν ζωήν”, “θα επαναδώσωμεν εις τον γερμανικόν λαόν την πίστιν προς τον Θεόν, την πατρίδα και την οικογένειαν”, και “θα στηρίξωμεν πάλιν επί υγιών βάσεων την εκπαίδευσιν των παιδιών μας”. Τοιουτοτρόπως ο προς ον απευθύνεται το πρόγραμμα εκλέκτωρ λαός ακούει σαφείς και καθαράς τας θέσεις των πολιτικών του ως προς τα θεμελιώδη ιδανικά της ατομικής και της κοινωνικής του ζωής. Και είναι καιρός -και υπάρχουν λόγοι- να ακούση, τέλος πάντων, μίαν φοράν ο ελληνικός λαός εκ στόματος των πολιτικών του επίσης καθαρά…». Ο Μουσολίνι ανάμεσα στα άλλα επαινείται από το ίδιο έντυπο (10.1.1929) για την άρνησή του στο θεσμό του διαζυγίου και (18.3.1933) για την κυκλοφορία γραμματόσημου με το Ευαγγέλιο.

    ……………………………..

    Το Άγιο Όρος δεν αποτελούσε όμως μια εξαίρεση, μια παθολογική ομάδα κηφήνων, ψυχοπαθών, και διαστροφικών καλόγερων, χωρίς ίχνος κοινωνικής και πατριωτικής ευθύνης, που μαθημένοι να κολακεύουν και να επωφελούνται από κάθε Ρωμαίο, Σέρβο, Οθωμανό ή Ρώσο δυνάστη έσπευσαν να υμνήσουν και τον Χίτλερ για να σώσουν προνόμια και θησαυρούς. Τέσσερεις τουλάχιστον βορειοελλαδίτες ιεράρχες εκφώνησαν πανηγυρικές ομιλίες κατά την περιφορά της προπαγανδιστικής έκθεσης των κατοχικών στρατευμάτων «ο σοβιετικός παράδεισος», η οποία προσπαθούσε να πείσει τον πληθυσμό για την αναγκαιότητα του αντικομμουνιστικού αγώνα. Ο Σερρών Κωνσταντίνος μίλησε για την «παλαιά ευτυχία των Ρώσων» επί τσάρου διατυπώνοντας την άποψη ότι «ο μπολσεβικισμός δέον να θεωρηθή μία κίνησις παρά κατωτέρω λαώ”. Από κοντά οι Εδέσσης Παντελεήμων: «Ο Ελλην, … τάσσεται παρά το πλευρόν των δυνάμεων αίτινες καταπολεμούν το υλιστικόν τούτο σύστημα και ελπίζει ότι ούτω θα επιτύχη να εξασφαλίση έν ελεύθερον και ευτυχές μέλλον εν τω πλαισίω της νέας Ευρώπης», Φλωρίνης Βασίλειος “Καθώς … η Θεία Πρόνοια, εν τω προσώπω του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εθριάμβευσε κατά των διωγμών της ειδωλολατρείας, τοιουτοτρόπως σήμερον, εν τω προσώπω του Μεγάλου Ηγέτου του ενδόξου Γερμανικού έθνους, θα θριαμβεύση … η δόξα του μεγάλου Γερμανικού Έθνους και η προς αυτό ευγνωμοσύνη απάντων των λαών, και ιδιαιτέρως του ελληνικού, θα είναι αιωνία» και Κασσανδρείας Ειρηναίος, που καταγγέλλει τον διεθνή κομμουνισμό σαν «σιωνιστικό προϊόν»: «Ευνόητος η χαρά και ανακούφισις ήν ησθάνθην…όταν ο Μέγας Φύρερ του Γερμανικού Ράιχ εκήρυξε τον κατά των Μπολσεβίκων πόλεμον, προς απαλλαγήν της Αγίας Ορθοδόξου Ρωσίας από των σκληρών και αφορήτων αυτών τυράννων και βασανιστών. Ο κατ’ αυτών πόλεμος είνε φιλάνθρωπος, ευγενής και σωτήριος. … ιλιγγιώμεν…διότι αναντιρρήτως το ήμισυ του…υπάρχοντος παντοδυνάμου χρυσού ευρίσκεται εν ταις χερσί των Εβραίων”.(“Ελευθεροτυπία”- Iός, 9-4-2000)

    Ο προειρημένος μάλιστα Μητροπολίτης Σερρών Κωνσταντίνος, μόλις μπήκαν οι Βούλγαροι στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, κάλεσε τον πληθυσμό να συμμορφωθεί με τις διαταγές τους, παρέχοντάς τους «πάσαν ευκολίαν και περιποίησιν» και ο μητροπολίτης Φθιώτιδος Αμβρόσιος, που θα τον ξαναβρούμε μπροστά μας αργότερα: “με δυο εγκυκλίους του (το 1941 και 1942) προέτρεψε τους κληρικούς της Μητροπόλεώς του να συστήσουν στους πιστούς να παραδώσουν τα όπλα στους Ιταλούς, υποσχόμενος ότι οι εισβολείς θα ανταμείψουν τους εφημέριους – τους εφημέριους, ούτε καν το λαό – με τρόφιμα!”.
    ………………………

    https://roides.wordpress.com/2010/11/01/1nov10b/
    Οι επίσκοποι στην Κατοχή [4]
    01/11/2010
    Απάντηση στους Μ. Γλέζο-Χριστόδουλο

    O συμπολεμιστής του Άρη Βελουχιώτη, αρχιμανδρίτης Γερμανός Δημάκος (παπα-Ανυπόμονος), είναι μάρτυρας αδιάψευστος που τινάζει στον αέρα τους ισχυρισμούς του κ. Γλέζου πως οι επίσκοποι πήραν μέρος στην Αντίσταση κλπ. Κάθε άλλο. Στην καλύτερη περίπτωση εγκατέλειψαν τις έδρες τους και το ποίμνιό τους…….
    …………………………

    Το λιγότερο που πρέπει να κάνει είναι, μετά τις εκλογές, στις οποίες του εύχομαι καλή τύχη (κατεβαίνει στη φωλιά του υποπρωθυπουργού Ραγκούση), να ηγηθεί μιας κίνησης για να ζητήσει η Εκκλησία συγνώμη για τα εγκλήματα που αμετανόητη διέπραξε όχι μόνο στην Κατοχή, αλλά και στον Εμφύλιο και στη Χούντα, ακόμη και κατά δημοκρατικών κληρικών. Οι ανακρίβειες που είπε χρησιμοποιούνται ήδη ως πρωτογενές υλικό σε πολλά αγιογραφικά άρθρα για τον ρόλο της Εκκλησίας στην Κατοχή. Η αλήθεια βιάζεται κατάφωρα με τη συνενοχή του, οι πλαστογράφοι της πατούν πάνω στο όνομά του. “Το λέει ο Γλέζος,” σου λέει ο άλλος και είναι κρίμα…

    https://roides.wordpress.com/2015/11/21/21nov15/

    Σαδιστής και φασίστας μητροπολίτης, βασανιστής σκύλων, αναφωνεί «παρούσα» στη Σύνοδο
    21/11/2015
    [Ιστορικό ανάγνωσμα ιερής προδοσίας, μίσους, διαφθοράς και υποκρισίας]

    ……………………

    Τον άγιο Ιερόθεο Β΄ (Παρασκευόπουλο) της Αιτωλοακαρνανίας, τον από Παροναξίας (φωτ 2 και 1), διώκτη έντιμων κληρικών, ιερόσυλο κλέφτη και άρπαγα ακόμη και του ψωμιού των πεινασμένων φτωχών, φασίστα, συνεργάτη των κατακτητών, σαδιστή βασανιστή ζώων, που ευλόγησε τον στρατό Κατοχής στις 10 Οκτώβρη του 1943 στην πλατεία του Αγρινίου, τον ξεσκέπασε ο αντιστασιακός κομμουνιστής συγγραφέας Θέμος Κορνάρος. Ο Ιερόθεος, όχι μόνο δεν λογοδότησε, αλλά καταδίκασε τον συγγραφέα σε δυο χρόνια φυλακή για δυσφήμηση με μια κλασσική δίκη-παρωδία, στα μετεμφυλιοπολεμικά δικαστήρια. Όμως την ευχή του «να είναι πάντα νικηφόρα τα γερμανικά στρατεύματα» την είχαν μεταφέρει το 1943 οι Ναζίδες σε όλα τα ορεινά χωριά με προκηρύξεις, που έριξαν από τα αεροπλάνα τους, όλοι την ήξεραν μαζί με το διαβόητο βίο του, αλλά το στημένο δικαστήριο δεν κράτησε κανένα πρόσχημα. Λένε πως η εικόνα του Χριστού έπεσε κάτω όταν ο Ιερόθεος κατέθεσε στο δικαστήριο, δεν ξέρω αν αληθεύει, αλλά έτσι έχει ειπωθεί. Ο Κορνάρος, που οι Ναζί τον είχαν βασανίσει στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και το ελληνικό Κράτος στον Αη Στράτη, παραθέτει μια σειρά ονομάτων από κληρικούς και λαϊκούς, πολλούς έμμισθους πράκτορες της Γκεστάπο, με τους οποίους ο δεσπότης επάνδρωσε την φασιστική του οργάνωση με σκοπό να εξουδετερώσει την τοπική Εθνική Αντίσταση, με επικεφαλής τον πρωτοσύγκελο Πούλο (Kωνσταντίνο, μετέπειτα φιλοχουντικό μητροπολίτη Διδυμοτείχου, που εκθρονίστηκε χωρίς δίκη από τον χουντικό αρχ.Σεραφείμ), τον άγιο βιαστή αρχιμανδρίτη Βενέδικτο και τον ερωτύλο διαφθορέα ηγούμενο Θεόφιλο. Τα στοιχεία είναι πολύ συγκεκριμένα και σαφή, έχουν ονοματεπώνυμο και είναι συντριπτικά. Από όλους τους θιγόμενους, μόνο ο δεσπότης τόλμησε να πάει στη Δικαιοσύνη, γιατί ήταν και ο μόνος που κατείχε τα εργαλεία της χειραγώγησής της. Οι υπόλοιποι κατάπιαν τις βαριές κατηγορίες αδιαμαρτύρητα.
    ………………………

  2. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ο Γλέζος, ήδη ξεχάστηκε. Κανείς δεν θα ασχοληθεί ξανά μαζί του. Εκτός, ίσως από τον Λαφαζάνη, αλλά και ποιος ασχολείται με τον Λαφαζάνη..
    Όσο για τους ηρωϊκούς του αγώνες, ως προς τι ήταν ηρωϊκοί;
    Η Ρωμιοσύνη μετά τον λήξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου αντί να στρωθεί στη δουλειά μήπως και ορθοποδήσει, επιδόθηκε στο σπορ που ξέρει να κάνει καλά. Την εμφύλια σύγκρουση.
    Η μια πλευρά να μάχεται με λύσσα στη κατάληψη της εξουσίας, που στόχευε να μετατρέψει την χώρα σε προτεκτοράτο της Αγγλίας και η άλλη πλευρά να μάχεται με την ίδια λύσσα για να μετατρέψει την χώρα σε προτεκτοράτο της Μόσχας.
    Ο Γλέζος επέλεξε την πλευρά που ηττήθηκε και πλήρωσε το τίμημα, μιας εξαιρετικά βίαιης σύγκρουσης για τον έλεγχο ενός ανίκανου κράτους.
    Όσα βασανιστήρια και φυλακίσεις υπέστη, ήταν αποκλειστικά σε ένα ενδοσυγκρουσιακό πλαίσιο δύο εξουσιομανών πολιτικών ιδεολογιών.
    Η ανυποχώρητη; στάση του Γλέζου, δεν απέφερε κανένα απολύτως κέρδος στην κοινωνία και κινήθηκε αποκλειστικά σε προσωπικό επίπεδο.
    Ποιο όφελος μπορεί να υπάρξει από τις προσωπικές μάχες που έδωσε κάποιος, που πίστευε ότι οι ιδέες επιβάλλονται με τα όπλα και δια της βίας;
    Η εξουσιομανία του φάνηκε καθαρά, όταν νομιμοποιήθηκε η Αριστερά. Ταχύτατα μετατράπηκε ένα επαγγελματία πολιτικό, που πεπεισμένος ότι η πατρίδα τού χρωστάει πολλά, ευχαρίστως σιτίζονταν από το πρυτανείο.

    ΥΓ
    Κατ’ εμέ, ούτε η αλήθεια είναι ιερή. Υποψιάζομαι πως όταν την θεωρούμε ιερή, ίσως είναι ζήτημα χρόνου να την μετατρέψουμε σε ένα μακροχρόνιο (ιερό) ψέμα.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      «Τίποτα δεν είναι ιερό, όλα μπορούν να λεχθούν», είναι η ακριβής ρήση του Ραούλ Βανεγκέμ και βρίσκεται κοντά σε αυτό που λες για την αλήθεια.

      Θεωρώ πως όσοι έκαναν Αντίσταση στην Κατοχή, είχαν καλές προθέσεις. Άλλο αν δεν γνώριζαν τον εαυτό τους.
      Ασφαλώς το είδος του Γλέζου, δικαιούμαστε να υποθέσουμε πως αν νικούσε η Αριστερά, θα πρωτοστατούσε στις εκτελέσεις αντιπάλων και θα απαιτούσε, αν είχε ηγετικό αξίωμα, πρωσοπολατρεία.
      Το είχε πει επιγραμματικά Τάκης Λαζαρίδης: «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», το επανέλαβε νομίζω και ο Χρόνης Μίσιος.
      Ο Γλέζος σταθερά υπερασπιζόταν τους δωσίλογους μητροπολίτες της Κατοχής, γενικεύοντας καλές εξαιρέσεις κληρικών, και κρύβοντας τους διωγμούς όσων αντιστάθηκαν, μη διστάζοντας να συηξρουστεί με συντρόφους του. Τα είχε τετρακόσια ο πονηρός γέρος. Δεν είπε λέξη για τη στάση της Εκκλησίας στη Χούντα, την οποία επίσης έθιξε ο Φίλης, απάντησε επιλεκτικά γιατί τα γεγονότα της 7ετίας, είναι σχετικά πρόσφατα και θα γινόταν περίγελως, επέλεξε συνειδητά να μιλήσει για κάτι που οι περισσότεροι αγνοούν και τα στοιχεία δεν προσφέρονται.
      http://ikivotos.gr/post/3328/manwlhs-glezos-blasfhmei-o-nikos-filhs-otan-mila-gia-thn-ekklhsia-kai-thn-stash-ths-sthn-katoxh

      Κιβωτός της Ορθοδοξίας /
      Μανώλης Γλέζος: Βλασφημεί ο Νίκος Φίλης όταν μιλά για την Εκκλησία και την στάση της στην Κατοχή

      22 Σεπτεμβρίου 2016, 12:25

      Μιλώντας στο ραδιόφωνο του Alpha 989 και στον Σπύρο Χαριτάτο, ο Μανώλης Γλέζος σχολίασε με μεγάλη αυστηρότητα τις δηλώσεις του Νίκου Φίλη, ότι η Εκκλησία έχει συμβάλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας θίγοντας και την στάση της κατά την χούντα και την κατοχή.

      https://www.skai.gr/news/greece/filis-i-ekklisia-exei-symvallei-stin-ithiki-ekptosi-tis-koinonias

      Φίλης: Η εκκλησία έχει συμβάλλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας

      20/09/2016 – 18:04

      Ευθύνες στην εκκλησία για τη στάση της την περίοδο της κατοχής και της χούντας επέρριψε ο Υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης, σε τηλεοπτική εκπομπή.

      Η εκκλησία εχει συμβάλλει στην ηθική εκπτωση της κοινωνίας, τόνισε ο κ. Φίλης διερωτώμενος με «ποιο μέρος ήταν η εκκλησία και που ήταν στη χούντα και στην κατοχή». Διευκρίνισε δε ότι για τους λόγους αυτούς στη συνταγματική αναθεώρηση θα προωθηθεί ρύθμιση για ένα ουδετερό-θρησκο κράτος.

  3. Ο/Η Γυφτοσκοπιανός λέει:

    https://www.voria.gr/article/to-neo-chtipima-gia-to-skopiano-ine-apo-ton-manoli-glezo

    ΤΟ ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ
    ΑΠΟΨΗ 13/02/2018, 08:18 | από Voria.gr

    Θα βγάλουν και τον Γλέζο ακροδεξιό; Μετά τον Μίκη Θεοδωράκη, και ο Μανώλης Γλέζος τοποθετείται κατά της χρήσης του ονόματος Μακεδονία από τους Σκοπιανούς. Αναμένεται οχετός ύβρεων από τους αντιδημοκράτες «προοδευτικούς».

    Έγραψε ο Γλέζος: «Βγάλτε λοιπόν από τον νου σας τη λέξη Μακεδονία με οποιαδήποτε μορφή και βάλτε αυτό που σας προσδιορίζει η ιστορία σας, η γλώσσα σας, τα ήθη και οι παραδόσεις σας, η θέληση για μια ειρηνική συνύπαρξη με όλους τους γείτονές σας, αυτό που εκφράζει το σύνολο του λαού σας και όχι μέρος αυτού».

    Πηγή: https://www.voria.gr/article/to-neo-chtipima-gia-to-skopiano-ine-apo-ton-manoli-glezo

  4. Ο/Η του κώλου λέει:



    https://www.newsit.gr/politikh/anoixti-epistoli-glezoy-stoys-300-tis-voylis-spaste-ta-desma-ton-kommatikon-paropidon/1343457/

    04.12.2015 | 12:17
    Ανοιχτή επιστολή Γλέζου στους 300 της Βουλής: Σπάστε τα δεσμά των κομματικών παρωπίδων

    (…)
    Καθισμένος στο παραγώνι των στερνών κατωφλιών της ζήσης μου, απευθύνομαι σε σας τους Τριακόσιους της Βουλής των Ελλήνων, στον κάθε ένα ξεχωριστά και του βροντοφωνάζω. Πηγή:
    (….)

    Ανατριχιάζω να θωρώ ν’ ανεμίζουν οι σημαίες της αχαλίνωτης υποκρισίας και του εκμαυλισμού των συνειδήσεων και βροντοφωνάζω.
    Ηχείστε σάλπιγγες ιερές, ανακρούσετε τον παιάνα της Αντίστασης: Ελευθερίην μ’ αιτείς, μέγα μ΄ αιτείς, ου τοι δώσω.
    Βουλευτές του Κοινοβουλίου, μην αφήσετε τον άνεμο της υποταγής να στεγνώσει τα δάκρυα του πόνου, να θερίσει το μέλλον των νέων γενεών.
    Συναχτείτε στης παραστιάς το φωτογύρι, συσκεφτείτε γύρω από τα μέτωπα της σκέψης, ακούστε τις προγονικές παρακαταθήκες κι αντισταθείτε.
    Όχι στην υποτέλεια, όχι στους δανειστές.
    Ελευθερώστε τις συνειδήσεις σας.
    Αποφασίστε κατά συνείδηση.

  5. Ο/Η του κώλου λέει:

    https://www.newsit.gr/politikh/vomva-glezoy-misthos-voyleyti-iso-me-ekeinon-toy-aneidikeytoy-ergati/1682734/

    03.12.2013 | 06:56
    Βόμβα Γλέζου: Μισθός βουλευτή ίσο με εκείνον του ανειδίκευτου εργάτη

  6. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:


  7. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    Το ψέμα

    https://www.paraskhnio.gr/to-onoma-ton-skopion-prepei-na-einai-v/

    «Το όνομα των Σκοπίων πρέπει να είναι Βαρντάσκα»
    10/02/2013 4:45 μμ20/12/2013 3:49 μμ
    Στους ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟ και ΠΑΡΙ ΚΟΥΡΤΖΙΔΗ

    Όταν συναντάς ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας αυτού τόπου, όπως είναι ο Μανώλης Γλέζος, δεν έχεις παρά να ακούσεις κουβέντες, απόψεις και αντιλήψεις που, ανεξάρτητα από το αν συμφωνείς ή διαφωνείς με αυτές, είσαι σίγουρος ότι πηγάζουν καθάριες και ανιδιοτελείς μέσα από την κύτη της σοφίας που είναι αναμεμειγμένη με βιώματα που ταξιδεύουν στον χρόνο και προσγειώνονται σε ένα παράξενο παρόν.

    Όταν κληθείτε να διαπραγματευτείτε για το όνομα των Σκοπίων, με ποια γνώμη θα πάτε; Με αυτή που έχει ο Αλέξης Τσίπρας ή με αυτά που λένε η κα Γαϊτάνη και ακόμη πιο ακραία ο κ. Θεωδορίδης;
    Ο Μανώλης Γλέζος λέει Βαρντάσκα! Εγώ επιμένω στο όνομα αυτό, γιατί αυτό ήταν το όνομα που είχε όταν ήταν στη Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία!

    Η αλήθεια

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%92%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AC%CF%81%CE%B7

    Η Μπανόβινα του Βαρδάρη (σερβοκροατικά: Вардарска бановина, προφ. Βάρνταρσκα Μπανόβινα) ήταν μια επαρχία ή μπανόβινα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας μεταξύ των ετών 1929 και 1941. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν τα Σκόπια

    Η Μπανόβινα του Βαρδάρη δημιουργήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1929 με την νομοθεσία περί διοικητικής μεταρρύθμισης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας,[2] όπως ονομάστηκε το Βασίλειο των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων με τον ίδιο νόμο. Η δημιουργία των επαρχιών αυτών, που καθορίστηκαν και ονομάστηκαν με βάση τη γεωγραφία (ποταμούς ή τη θάλασσα), και όχι με βάση εθνικές ή ιστορικές ονομασίες, αποτελούσε μέρος του μακροπρόθεσμου πολιτικού σχεδιασμού του βασιλιά Αλέξανδρου του Α΄, που στις 6 Ιανουαρίου είχε διαλύσει το Κοινοβούλιο εγκαθιστώντας ένα προσωπικό καθεστώς, να αντικαταστήσει τις τοπικές εθνικές ταυτότητες του βασιλείου του με μια ενιαία γιουγκοσλαβική συνείδηση.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CF%8C%CF%83%CE%B9%CF%80_%CE%9C%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B6_%CE%A4%CE%AF%CF%84%CE%BF

    Ο Τίτο ήταν ο αρχιτέκτονας της δεύτερης Γιουγκοσλαβίας, μιας σοσιαλιστικής ομοσπονδίας, που διήρκεσε από το Νοέμβριο του 1942 ως τον Απρίλιο του 1992

    https://www.efsyn.gr/themata/fantasma-tis-istorias/153268_moiraio-lathos
    10.06.2018, 10:00
    Tο μοιραίο λάθος
    Σπύρος Καραβάς*
    *αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

    Επιμέλεια: Τάσος Κωστόπουλος

    «Εάν διατεθή εν εκατομμύριον φράγκων κατ’ έτος διά την Μακεδονίαν, εικοσάς αξιωματικών και υπαξιωματικών,
    συσταθή δε και Κτηματική Τράπεζα με κεφάλαια τουλάχιστον 300.000 λιρών,
    η Μακεδονία μετά πενταετίαν το πολύ θα είναι ψυχικώς Ελληνική, ενώ ουδέποτε ήτο»

    Γεώργιος Κακουλίδης, επιτελάρχης Μακεδονικού Αγώνα (Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 1904),
    Αρχείο Πηνελόπης Δέλτα, φ.1.7.3

    […….]

    ούτε ο Φίλιππος ούτε ο Αλέξανδρος ούτε οι Μακεδόνες και η Μακεδονία τους αποτελούσαν τμήμα της ελληνικής κληρονομιάς. Οι πραγματικοί μας πρόγονοι, εκείνοι δηλαδή που προετοίμασαν και πραγματοποίησαν την εθνική μας αυτοδιάθεση, εκείνοι που έθεσαν τις βάσεις της αυτογνωσίας μας, δεν ήθελαν να ακούσουν για αρχαία Μακεδονία και Μακεδόνες.

    Μονάχα μετά το 1853 άρχισε η ελληνική λογιοσύνη να ερωτοτροπεί με το παρελθόν της Μακεδονίας. Οταν δηλαδή ξεκινούσε η μεγάλη εξόρμηση του «ελληνισμού» προς την κατάκτηση των «ελληνικών χωρών», του παρόντος και του παρελθόντος.

    Καθώς λοιπόν υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση -ένθεν κακείθεν των ελληνομακεδονικών συνόρων- ότι το εθνικό φρόνημα του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχει βαρύνουσα θέση στο ονοματολογικό της γείτονος, καλό είναι να ανατρέξουμε στις γραπτές πηγές για να φωτίσουμε το θέμα και τους εαυτούς μας.

    Οπως θα διαπιστώσετε, η αποκρυστάλλωση της εθνικής συνείδησης του μεγάλου στρατηλάτη έλαβε χώρα περίπου 22 αιώνες μετά τον ένδοξο θάνατό του. Από μόνο του το γεγονός αυτό δημιουργεί δυσεπίλυτα προβλήματα, ιστορικά και διπλωματικά.

    Ο ζυγός της μακεδονικής δουλείας

    :

    Το 1794, ο Φαναριώτης Παναγιώτης Κοδρικάς εξισώνει το έθνος των Μακεδόνων με εκείνα των Ρωμαίων και των Γότθων που κατά καιρούς επιτέθηκαν στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα η τελευταία να χάσει «την ένδοξόν της ελευθερίαν».

    Το 1803, ο Αδαμάντιος Κοραής μέμφεται τους Ελληνες εκείνους που διεφθάρησαν από το χρυσάφι των Μακεδόνων.

    Το 1806 ο ανώνυμος της Ελληνικής Νομαρχίας στιγματίζει την πολιτεία του Φιλίππου, ο οποίος ευθύνεται για τον αφανισμό της Ελλάδας.

    Το 1808 ο Αθανάσιος Χριστόπουλος κατέτασσε τους Μακεδόνες στους εχθρούς των Ελλήνων σημειώνοντας ότι «Ο Φίλιππος και ο υιός του Αλέξανδρος […] εκαταδάμασαν επί τέλους όλην την Ελλάδα και την υπέταξαν εις το Μακεδονικόν κράτος».

    Το 1811 ο Μιχαήλ Περδικάρης υποστήριζε ότι «Το Γένος των Ελλήνων […] υπετάγη, πρώτον μεν εις τον Μέγα Αλέξανδρον, ύστερον δε εις Ρωμαίους».

    Ο Δανιήλ Φιλιππίδης το 1817 κάνει λόγο για «το ρυπαρόν και σκοτεινόν όνομα των μακεδόνων», και διατείνεται ότι ο Φίλιππος κατόρθωσε «να βάλη επάνω εις τον λαιμόν της Ελλάδος και της Ασίας, ως ζυγόν δουλείας, το βασίλειον των μακεδόνων».

    Το 1818 ο Γρηγόριος Σαράφης υποστήριζε επίσης ότι «Οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι […] κατεδουλώθησαν πρώτον μεν υπό των Μακεδόνων, έπειτα δε υπό των Ρωμαίων».

    Το 1819, σε ανώνυμο φυλλάδιο επαναστατικού και αντικληρικού περιεχομένου (Στοχασμοί του Κρίτωνος) διαβάζουμε για την ενιαία περίοδο δουλείας του ελληνικού έθνους «αφ’ ότου μας επάτησεν ο Φίλιππος, έως εις το έτος 1453. Αλλάξαμε δεσπότας διαφόρους, άλαλοι και ανόητοι».

    Το 1824 ο Κοραής αναφέρεται στη σταδιακή υποδούλωση των Ελλήνων στους Μακεδόνες: «Οι Μακεδόνες […] επροχωρούσαν καθημέραν εις την κατάλυσιν της ελευθερίας [της Ελλάδας] και δουλωμένοι εις τους Μακεδόνας […] Μετά την Μακεδονικήν δεσποτείαν έπεσαν υποκάτω εις των Ρωμαίων την εξουσίαν, και τέλος» στους Τούρκους.
    Η ίδρυση του ελληνικού κράτους δεν άλλαξε την αντίληψη του πνευματικού κόσμου για τους αρχαίους Μακεδόνες, οι οποίοι παραμένουν ξένο και εχθρικό προς τους Ελληνες έθνος.

    Το 1830 ο Κωνσταντίνος Κούμας έγραφε, αναφερόμενος στη σχέση Ελλήνων και Μακεδόνων, πως οι βασιλείς των Μακεδόνων «προσπάθησαν να συναφθούν με το Ελληνικόν πνεύμα», πλην όμως «αι προσπαθήσεις αύται απέβλεπαν μόνον την παιδείαν των ηγεμόνων, όχι δε και των πτωχών υπηκόων, τους οποίους εκαταφρόνουν οι Ελληνες ως βαρβάρους».

    Το ίδιο έτος, 1830, ο Κοραής δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, μιλώντας για τους δορικτήτορες Μακεδόνες: «Ο πανούργος της Μακεδονίας δεσπότης […] και επίβουλος της ελληνικής ελευθερίας Φίλιππος […] εκέρδησε την ολέθριον εις τους Ελληνας νίκην της Χαιρωνείας […]. Φυσικά μετά τον θάνατον του Φιλίππου αι Ελληνικαί πόλεις επεθύμησαν να ανακτήσωσι την προτέραν αυτονομίαν, καταφρονούντες μάλιστα τον υιόν και διάδοχον αυτού Αλέξανδρον».

    Το 1831 στην «Επιτομή της παλαιάς ιστορίας» (μετάφραση Ν. Σιλήβεργου) οι μαθητές μπορούσαν να διαβάσουν πως «μ’ όλον ότι οι βασιλείς της Μακεδονίας διϊσχυρίζοντο, ότι εκατάγοντο από τον Ηρακλέα, οι Ελληνες δεν τους εθεωρούσαν ομοεθνείς, αλλ’ ως βαρβάρους, καθώς και τους Πέρσας».

    Το 1836, σε επίσης σχολικό εγχειρίδιο («Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδος κατ’ επιτομήν», που ανατυπώνεται έως το 1844), ο αναγνώστης μάθαινε πως: «Της Μακεδονίας το βασίλειον […] δεν εσυγκρότει μέρος της Ελληνικής συμπολιτείας […] Οι κάτοικοι εκαυχώντο μεν ως από Ελληνικήν αποικίαν καταγόμενοι, αλλ’ είχαν ολίγην συγκοινωνίαν με τους Ελληνας, και εθεωρούντο υπ’ αυτών ως βάρβαροι». Οσο για τον Φίλιππο, το 339 «επέτυχε να εισχωρήση εις την καρδίαν της Ελλάδος με δυνατόν στράτευμα». Το επόμενο έτος (338) στη μάχη της Χαιρώνειας «ηγωνίσθησαν ευτυχώς οι ηνωμένοι Ελληνες [βλ. Αθηναίοι και Θηβαίοι] αλλά τέλος υπερίσχυσεν η στρατηγική εμπειρία του Μακεδόνος».

    Το 1836 ο Αλέξανδρος Σούτσος κάνει λόγο για τις προγονικές διχόνοιες που κατέστησαν την Ελλάδα «έρμαιον της Μακεδονίας και Ρώμης [και] κατέλυσαν την ανεξαρτησίαν της».

    Το 1837, στα εγκαίνια του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο πρύτανης Κωνσταντίνος Σχινάς υποστήριζε ότι η Ελλάς «υπέκυψε εις των Μακεδόνων την κυριαρχίαν» διατηρώντας «οικτράν μόνην αυτονομίας σκιάν». Με την ίδια ευκαιρία ο Αναστάσιος Λευκίας τόνισε πως οι Ελληνες καταπολεμηθέντες υπό τε των Μακεδόνων και Ρωμαίων «δούλοι αντί ελευθέρων εγένοντο».

    Το 1839 ο Γεώργιος Κοζάκης-Τυπάλδος έγραφε ότι «Η Ελλάς στερηθείσα άπαξ της ελευθερίας της, έγινεν πρώτον μεν επαρχία Μακεδονική, ύστερον δε Ρωμαϊκή, Γραικορωμαϊκή».

    Την ίδια χρονιά, το 1839, σε μεταφρασμένο από τον Γεώργιο Γεννάδιο σχολικό εγχειρίδιο (Σύνοψις της Γενικής Ιστορίας) αναφέρεται πως ο Φίλιππος ο Μακεδών ήταν «εχθρός πανούργος […] όστις υπεδούλωσε την Ελλάδα». Στη δε μάχη της Χαιρώνειας, «ηττήθησαν οι Ελληνες», και πως η ήττα αυτή «έγινε τάφος της ελευθερίας και της αυτονομίας των Ελλήνων».

    Το 1841 είναι η σειρά του Ιάκωβου Ρίζου Νερουλού να στρέψει τα βέλη του κατά των Μακεδόνων. Ο Φίλιππος, έλεγε, όχι μόνο κατέστησε τους Ελληνες δούλους αλλά και «έπραξεν άλλο της νίκης εκείνης ολεθριότερον, εγέννησε τον Αλέξανδρον».

    Το 1845 σε σχολικό εγχειρίδιο (Στοιχεία της γενικής ιστορίας κατά το σύστημα του Γάλλου Λευΐ) του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου, διαβάζουμε πως «ο Φίλιππος εβουλεύθη την υποδούλωσιν της Ελλάδος» και στη Χαιρώνεια «ενικήθησαν οι Ελληνες και απώλεσαν την ελευθερίαν». Εντούτοις ο Αλέξανδρος, παρά τα «πολλά ελαττώματα, φιλοδοξίαν ακόρεστον και πολλάκις ωμότητα μεμελετημένην […] υπήρξεν ο θαυμαστότερος άνθρωπος όσων είδομέν ποτε από καταβολής κόσμου». Ανάμεσα στα επιτεύγματά του ήταν και ότι «ήρχισε το μέγα της αναγεννήσεως έργον διά της εν τη Ανατολή εισαγωγής του Ελληνικού πολιτισμού».

    Το 1848 ο καθηγητής Νικόλαος Σαρίπολος υποστήριζε πως: «ο Φίλιππος […] την Ελλάδα άπασαν κατέστησεν υποχείριον εαυτώ, και εις τας πεδιάδας της Χαιρωνείας εξεψύχησεν η ελευθερία της Ελλάδος». Ετσι «πέπλος μέγας δουλείας επισκιάζει την Ελλάδα, εποχή μακράς καταστροφής, εποχή άγονος! Τους Μακεδόνας διαδέχονται οι Ρωμαίοι, τους Ρωμαίους οι βάρβαροι του Βορρά, τούτους δε οι αιμοχαρείς της Κασπίας περίοικοι».

    Ο Παπαρρηγόπουλος το 1849 (Εγχειρίδιον της Γενικής Ιστορίας) υποστηρίζει ότι οι Μακεδόνες «ήσαν έθνος Ιλλυρικόν μεμιγμένον μετά Ελλήνων», στη δε Χαιρώνεια έγινε σύγκρουση Ελλήνων και Μακεδόνων. Σε άλλο σημείο αποφαίνεται ως προς την καταγωγή των Μακεδόνων ότι πιθανότατα «ήσαν κράμα Ιλλυριών και Ελλήνων, και το κυριώτερον στοιχείον του κράματος τούτου ήτο το Ελληνικόν, ως εξάγεται από της γλώσσης, των παραδόσεων αυτών και προς τους άλλους Ελληνες σχέσεων». Κατά τα λοιπά καταλήγει ότι «η μακεδονική εποχή δύναται ευλόγως να διακριθή από της Ελληνικής, διότι το Μακεδονικόν έθνος εξεπλήρωσεν, εν τη Γενική Ιστορία, εντολήν άλλην παρά το Ελληνικόν».
    Η αποστολή του καθ’ ημάς ελληνισμού

    Συνθήματα όπως αυτό ήταν αδιανόητα για τους στοχαστές της εθνικής μας παλιγγενεσίας, με πρώτο και πιο χαρακτηριστικό τον Αδαμάντιο Κοραή

    Το 1853, καθώς η συγκυρία διαφοροποιείται, η «εντολή» της Γενικής Ιστορίας αλλάζει άρδην και ο Παπαρρηγόπουλος πραγματοποιεί την αποφασιστική στροφή. Στην πρώτη και συνοπτική εκδοχή της δικής του Ιστορίας γράφει:

    «Οι Μακεδόνες, αν και μη αναφερόμενοι εις τους αρχαιοτάτους χρόνους της Ελληνικής ιστορίας, ήσαν όμως Ελληνες. Ιδίως δε οι βασιλείς αυτών έλεγον εαυτούς απογόνους του Ηρακλέους, και οι άλλοι Ελληνες τους θεωρούσαν ως ομογενείς […] Η Μακεδονία λοιπόν ήτο κατ’ αρχάς μία από τας πολλάς εκείνας μικράς Ελληνικάς βασιλείας. [Οι Μακεδόνες,] και επί Φιλίππου ακόμη είχον ομοιότητά τινα με τους παναρχαίους Ελληνας».

    Την ίδια εποχή έχει ξεκινήσει και η σταδιακή ελληνοποίηση του Βυζαντίου, βοηθούντος του ελληνόπληκτου Χριστιανισμού, ο οποίος «γίνεται νέα πατρίς διά την Ελλάδα, η δε Ελλάς πρωτεύουσα του Χριστιανισμού», όπως αποφαίνεται ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος ήδη από το 1852.

  8. Ο/Η Παλιός λέει:

    https://www.iefimerida.gr/ellada/o-rizospastis-perase-sta-psila-ton-thanato-toy-manoli-glezoy-eikona

    ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ «ΧΤΥΠΗΜΑ» ΣΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
    Ο Ριζοσπάστης πέρασε «στα ψιλά» τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου

    Αντίθετα, πολύ μεγαλύτερος χώρος δίνεται στο εξώφυλλο της κομματικής εφημερίδας στην επέτειο από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, ως την εκτέλεσή του το 1952.

    Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το ΚΚΕ, αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του Μανώλη Γλέζου, γίνεται αναφορά στην πολιτική διαδρομή του αγωνιστή της Αριστεράς, αλλά και σαφής αναφορά ότι το 1968 αποχώρησε από το ΚΚΕ για να πολιτευθεί με το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ:

    https://olympia.gr/2011/05/17/glezos/


    17 Μαΐου, 2011

    Η συνέντευξη – κόλαφος του Μανώλη Γλέζου: «Η Αριστερά δεν ξεκαθαρίζει τη θέση της απέναντι στα αποβράσματα των μεταναστών».

    «Η Αριστερά δεν ξεκαθαρίζει τη θέση της απέναντι στα αποβράσματα των μεταναστών»Την έδωσε στην εφημερίδα «Δημοκρατία» και είναι η απόδειξη ότι ο Πατριώτης είναι πάνω από κόμματα και ιδεολογίες. Όπως επίσης ότι ο άδολος πατριωτισμός δεν έχει ημερομηνία λήξης.

  9. Ο/Η Antifa2 λέει:

    Η χώρα είναι υπόδουλη;

    ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
    Τσίπρας: Aδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα του ΣΥΡΙΖΑ η εθνική ανεξαρτησία

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 29|05|2012 | 16:52

    https://www.koutipandoras.gr/article/o-fragkos-eihe-sosei-apo-apostrateia-ton-antistratigo-ypopsifio-eyrovoyleyti-tis

    27/04/2014, 20:06

    Ο Φράγκος είχε σώσει από αποστρατεία τον αντιστράτηγο-υποψήφιο ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής

    https://www.iefimerida.gr/news/390746/syllalitirio-gia-ti-makedonia-fragkoylis-fragkos-tha-mas-vroyn-mprosta-toys-vinteo

    ΠΥΡΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Ε.Α.
    Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία -Φραγκούλης Φράγκος: Θα μας βρουν μπροστά τους


    Militaire.gr: «Βουλωσέ το» φωνάζει στον ΓΓ του ΝΑΤΟ ο Φράγκος!
    785.432 προβολές•31 Μαρ 2016

  10. Ο/Η του κώλου λέει:

    https://www.newsit.gr/politikh/m-glezos-zita-katargisi-ton-ypoyrgeion-dikaiosynis-kai-makedonias/1701617/

    04.11.2013 | 21:22
    M. Γλέζος: Ζητά κατάργηση των υπουργείων Δικαιοσύνης

    Τι χρειάζεται το υπουργείο Δικαιοσύνης, που καταργεί τη Δικαιοσύνη και το Σύνταγμα! Ένα σωρό υπουργεία να είχαν καταργηθεί θα είχαν βρεθεί τα λεφτά» είπε με νόημα.

    «Είπατε να κλείσουμε δυο υπουργεία… Άρα να απολύσουμε τους υπαλλήλους» σχολίασε με νόημα ο υπουργός Υγείας, ενώ «καυτηρίασε» και την πρόταση Γλέζου για εσωτερικό δανεισμό: «επιμένετε στο θέμα…, έχει μεγάλο ενδιαφέρον! Περιμένω να μας πείτε πως θα κάνετε τον εσωτερικό δανεισμό. Θα είναι μερική δήμευση καταθέσεων; Θα είναι μερική δήμευση μισθών και συντάξεων; Από πού και με ποιο ποσοστό; Να ξέρει ο πολίτης πριν φτάσει στην κάλπη τι του προτείνετε ακριβώς» τόνισε με νόημα.

    https://www.enikos.gr/politics/223159/glezos-aprepeia-kai-vevilosi-tis-epanastasis

    Γλέζος: Απρέπεια και βεβήλωση της Επανάστασης
    11:57 πμ, Τρίτη 25 Μάρ 2014

    Για άλλη μια φορά συνεχίστηκε η απρέπεια και η βεβήλωση της Επανάστασης του 1821» αναφέρει το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μανώλης Γλέζος σε δήλωσή του για την στρατιωτική παρέλαση που πραγματοποιείται αυτή την ώρα.

    «Απρέπεια διότι η παρέλαση των Ενόπλων Δυνάμεων, πραγματοποιήθηκε όχι μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, αλλά ενώπιον της Πολιτειακής και Εκτελεστικής Εξουσίας.

    Βεβήλωση διότι η εξουσία είχε στραμμένα τα νώτα της στο μνημείο αυτών που θυσιάστηκαν»

  11. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    Γλέζος-Κουρής

    https://www.efsyn.gr/themata/thema-tis-efsyn/149468_giorgos-koyris-pos-ekdidetai-o-typos-stin-ellada

    06.05.2018, 12:05


    Γιώργος Κουρής: πώς εκδίδεται ο Τύπος στην Ελλάδα
    Δημήτρης Ψαρράς

    […]

    Ο άνθρωπος του Μητσοτάκη

    Μπορεί, λοιπόν, να έχει μείνει στην ιστορία το πάθος με το οποίο πολέμησε τον Κώστα Μητσοτάκη η «Αυριανή» την περίοδο της κρίσης του 1989, αλλά οι σχέσεις του με τον πολυσυζητημένο πολιτικό δεν υπήρξαν καθόλου μονοσήμαντες.

    Για την ακρίβεια, την κρίσιμη περίοδο της «αποστασίας» του 1965, η «Φωνή της Κεφαλονιάς» είχε συνταχθεί απολύτως με τους «αποστάτες» και είχε μεταβληθεί σε όργανο φανατικής προπαγάνδας εναντίον των Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου.

    Ο Αρης Παπάνθιμος έχει διασώσει χαρακτηριστικά δημοσιεύματα της εποχής, όπου ο Γεώργιος Παπανδρέου χαρακτηρίζεται «Καίσαρας», «παπατζής», «αρχομανής», ενώ η Ενωση Κέντρου αποκαλείται «Ανώνυμος Εταιρεία του Καστρίου Παπανδρέου και υιός», ο δε Κ. Μητσοτάκης υμνείται σαν «μεγάλος ήρωας του τιτάνιου κρητικού αγώνα», «λεβέντης», «δημοκράτης» και «εθνικός ήρωας» («Αυριανισμός, το σημερινό πρόσωπο του φασισμού», εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 1989, σ. 17, κ.ε.).

    Η εφημερίδα του Κουρή παρακολουθούσε εκείνη την περίοδο κάθε κίνηση του Μητσοτάκη και την παρουσίαζε ως προσωπικό πολιτικό του θρίαμβο: «Απεθεώθη χθες ο κ. Μητσοτάκης. Υποδοχήν ηγέτου, άνευ προηγουμένου, επεφύλαξαν χθες την μεσημβρίαν τα Χανιά εις τον εκλεκτόν των, υπουργόν Συντονισμού και Οικονομικών κ. Κώστα Μητσοτάκη. Φρενίτις ενθουσιασμού και ζητωκραυγών εκάλυψεν την ατμόσφαιραν την στιγμήν που ο κ. Μητσοτάκης εξήλθεν εις την κλίμακα του αεροσκάφους…» («Φωνή της Κεφαλονιάς», 2.10.1965).

    […]

    Ο εφευρέτης του ταμπλόιντ

    Η σημερινή μορφή των ελληνικών εφημερίδων, το «ελληνικό ταμπλόιντ», επηρεάστηκε αποφασιστικά από την επανέκδοση της εφημερίδας «Εθνος» το 1981, ιδιοκτησίας τότε του Γ. Μπόμπολα.

    Ομως ο δαιμόνιος Κουρής είχε επιχειρήσει τρία χρόνια νωρίτερα να δημιουργήσει ένα ταμπλόιντ α λα ελληνικά. Μικρό σχήμα, μικρά κείμενα, και με έναν αναπάντεχο διευθυντή σύνταξης, τον Μανώλη Γλέζο.
    Το φύλλο αυτό με το όνομα «Νέα Εφημερίδα» δεν άντεξε ούτε έναν μήνα, αλλά σ’ αυτό το διάστημα πρόλαβε να δώσει δείγματα γραφής που πλέον μας είναι πολύ γνώριμα.

    https://www.iefimerida.gr/news/413294/otan-i-ayriani-apokaloyse-hamerpi-omofylofilo-ton-mano-hatzidaki-eikones

    Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΗ
    Οταν η «Αυριανή» αποκαλούσε «χαμερπή ομοφυλόφιλο» τον Μάνο Χατζιδάκι


    Στήριξαν τον Κουρή, όχι τον Χατζηδάκι

    Στο ίδιο φύλλο υπήρχε και ένα δισέλιδο με δηλώσεις στήριξης προς την εφημερίδα, από πολιτικά και δημόσια πρόσωπα, τα οποία δεν στάθηκαν  τόσο στις καταγγελίες του κορυφαίου συνθέτη αλλά στην προτροπή του για το κλείσιμο της φυλλάδας – «μια επίθεση εις βάρος της ελευθεροτυπίας» κατά την άποψή τους. Ανάμεσα τους, η Μελίνα Μερκούρη, ο Μανώλης Γλέζος, ο Λαλιώτης, ο Πάγκαλος, ο Κουλούρης, ο Πετσάλνικος, ο Μπέης  και ο τότε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Φώτης Κουβέλης.  Τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη της «Αυριανής» εκείνη την εποχή, τόσο πολύ φοβόνταν οι περισσότεροι να σταθούν απέναντί της.
    Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/news/413294/otan-i-ayriani-apokaloyse-hamerpi-omofylofilo-ton-mano-hatzidaki-eikones

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.