Είναι οι Γερμανοί παιδιά εγκληματιών;

[O Γλέζος δεν είναι η έγκυρη απάντηση στις ασχήμιες της Ζωής Τορκουεμάδα*]

Ήταν «εγκληματίας» ο Βίλυ Μπραντ; Στη φωτογραφία η συνεισφορά του σε έκδοση των Απάντων του σοσιαλδημοκράτη πολιτικού Ιούλιου Λέμπερ, που εκτελέστηκε το 1945 από τους Ναζί. Για μας τους Έλληνες υπήρξε και ο Χανς Λέμπερ, χειρούργος, επίατρος του γερμανικού Ναυτικού, που έσωσε επί Κατοχής ζωές δεκάδων Ελλήνων.

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Το χουνέρι  που επιφύλαξε ο Γλέζος στην Κωνσταντοπούλου ήταν κάτι πάρα πολύ καλό, του το πιστώνουμε, αλλά ήταν το ελάχιστο που χρωστούσε. Δεν είναι και ο ίδιος άμοιρος ευθυνών. Το έφεραν η περίσταση και η μοίρα που χαμογέλασε σαρδόνια και εφαρμόστηκε το ελληνικό «Πάσσαλος, πασσάλω εκκρούεται» ή ακόμη καλύτερα το «Ο τρώσας και ιάσεται», αφού η ιστορία των γερμανικών αποζημιώσεων είναι ένα «τηλέφειο τραύμα» και ο Γλέζος είναι ο Αχιλλέας που το προκάλεσε και ο μόνος που μπορούσε να το θεραπεύσει. Όσο θράσος κι αν έχει η Κωνσταντοπούλου, θα το σκεφτεί πολύ να προκαλέσει ξανά με το ίδιο πρόσχημα, μετά από τέτοιο αυτοτραυματισμό.

Όφειλε να είχε κάνει ο δήμαρχος της μαρτυρικής κώμης αυτό που έκανε ο Γλέζος,  αλλά ξέρω πως ζητάω πολλά. Η ανάγωγη πλουσιοκόρη που έφτασε να γίνει τόσο εύκολα Πρόεδρος της Βουλής (όσο εύκολα έγινε πρωθυπουργός ο «πολιτικός μηχανικός»), θα σκότωνε και την (επιδοματούχο) μάνα της για λίγα λεπτά δημοσιότητας, δικής της και του ιδιωτικού «κόμματος» που έχει στήσει με τον αμετροεπή νεαρό ηθοποιό Καραναστάση και με την κόρη της προνοητικής μαμάς Βαλαβάνη. Τώρα την ξεμπρόστιασε ο Γλέζος, προχτές η Ρουμάνα επίτροπος. Πάει γυρεύοντας και σπάει τα μούτρα της. Είναι προκλητικό η σεσημασμένη συνήγορος των φαντασιακών «δικαιωμάτων» της «σποράς των νικημένων του ‘45», να παριστάνει τη νομική εκπρόσωπο των απογόνων των θυμάτων της Κατοχής.

Η πρώην συναγωνίστριά του Γλέζου στα αντιμνημονιακά πεδία των φτηνών αντιγερμανικών δημαγωγιών, παραβίασε τους άγραφους νόμους του λαϊκισμού και μπήκε στο χωράφι αυτού που από τους πρώτους σήκωσε τη σημαία των γερμανικών αποζημιώσεων. Χωράφι του Γλέζου είναι το Δίστομο; Ναι, όταν οι δήμαρχοι έχουν ανάγκη από μια καλή παράσταση κι έναν διάσημο ηθοποιό για να πρωταγωνιστήσει μπροστά στην ελληνική κοινωνία του θεάματος, που δεν λέει να σοβαρευτεί. Δεν χόρτασε πια τιμές

O φίλος του λαού Γλέζος, προλογίζει τον αρχιχασάπη «ποιητή», ηθικό αυτουργό της δολοφονίας 8.000 άμαχων και παιδιών, Κάρατζιτς

ο Γλέζος; Χιλιάδες συναγωνιστές του έκαναν απείρως περισσότερα και αμείφθηκαν με λησμονιά σε πρόωρο και έρημο μνήμα. Μια διαβολική σημαία κατέβασε, εμβληματικά πράγματι, πριν 80 χρόνια. Όχι όμως μόνος του, ήταν κι ο σεμνός Λάκης Σάντας εκεί. Βγήκε και ξαναβγήκε και ματαβγήκε Βουλευτής, και Ευρωβουλευτής με ποικιλία κομμάτων, έγινε κοινοτάρχης, μαυρίστηκε από το σοφό λαό του (τότε υπήρχαν λεφτά και ο σοφός λαός δεν είχε «αγανακτήσει», τα έβρισκε όλα δίκαια και ωραία) ως υποψήφιος Νομάρχης Αθήνας- Πειραιά (2002) με ποσοστό (10,8) κάτω από αυτό του Καρατζαφύρερ (13,6), χρίστηκε επίτιμος δημότης της Καντάνου (αλήθεια ποια τραγική μοίρα είχαν οι Τουρκοκρητικοί κάτοικοί της; Θέλουμε και μπορούμε να θυμηθούμε;), έγινε δημότης της Κεφαλονιάς, της Βιάννου, δεν ξέρω και πόσων Δήμων ακόμη, κάπου διάβασα άλλων δέκα, ξαναμαυρίστηκε τέλος στο κύκνειο πολιτευτικό άσμα του σαν υποψήφιος της ΛΑΕ, όπου κονταροχτυπήθηκε για τον διορισμό της πρώτης θέσης στο Επικρατείας, για ένα πουκάμισο αδειανό δηλαδή,  με ομοϊδεάτη του γελοιογράφο. Κρίμα τον καυγά, λογάριασαν κι οι δυο τους χωρίς την υποκρισία του ξενοδόχου, του λατρευτού τους «σοφού» αντιμνημονιακού λαού, που τους έστειλε στα αζήτητα ξαναψηφίζοντας τον απατεώνα, γιατί υποψιάζονταν τι θα σήμαινε η δραχμή και η αυταρχική βαλκανική Ανατολή, που στα βράχια της ήθελαν οι σύντροφοι του Γλέζου να μας σύρουν.

Τέλος πάντων ατύχησε σφόδρα η εθνική Πασιονάρια, που ως βουλευτίνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ως κυβερνητική Πρόεδρος της Βουλής δεν έχανε ευκαιρία να συμπαρασταθεί στην Χ.Α. Η παράσταση στο Δίστομο ανήκε αποκλειστικά στον Γλέζο. Μέχρι και ξύλινο σκαλιστό θρονί του είχαν βγάλει, από αυτό που βγάζουν οι μητροπολίτες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όταν πάει να προσευχηθεί στους αποκρουστικούς θαυματουργούς αφορολόγητους (από τον μεγαλοκαταθέτη-σε δυτικές Τράπεζες-Επαναστάτη Τσακαλώτο) σκελετούς τους ή να γονατίσει την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Διαολίστηκε ο φυσικός πρωταγωνιστής και εξευτέλισε τη μωροφιλόδοξη κομπάρσα που πήγε να του κλέψει τη δημοσιότητα και όλοι μας το χαρήκαμε. Γιατί μπορεί η Πατρίς λέει να κινδυνεύει από τον «κουτσό» (έτσι τον είχε πει ο βουλευτής Βοιωτίας Σταθάς, αγανακτισμένος του ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ εκ πατριωτικού ΠΑΣΟΚ), αλλά περιέργως η Ζωή, ο Λαφαζάνης της Σρεμπρένιτσα, ο Βαρουφάκης (DiEM25), η Ραχήλ («Μ.Νι.» παρακαλώ), έχουν στήσει ο καθείς το δικό του μαγαζί. Εγώ όμως ξέρω πως οι αριστεροί πατριώτες όταν κινδύνεψε από τον Γερμανό κατακτητή η Ελλάς και η Ορθοδοξία ενώθηκαν ακόμη και με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΞΕΛ, ψήφισαν Παυλόπουλο, πίστεψαν στη Δικαιοσύνη του Παπαγγελόπουλου, τώρα γιατί δεν μπορούν να τα βρούνε συναμετάξυ τους; Ο αριστερός «πατριωτισμός» τους είναι λιγότερος από τον εγωισμό τους;

Να δούμε τώρα τι είπε ο Μέγας Γλέζος. Είπε λοιπόν: «το παιδί του εγκληματία όσα εγκλήματα κι αν έχει κάνει ο πατέρας και η μάνα του δεν ευθύνεται για αυτά». Δηλαδή οι σημερινοί Γερμανοί είναι παιδιά εγκληματιών, που μεγαλόψυχα ο Γλέζος δίνει συγχωροχάρτι στο προπατορικό τους αμάρτημα; Αν οι Γερμανοί που το ναζιστικό τους κόμμα είναι εκτός Βουλής με απειροελάχιστο ποσοστό, είναι παιδιά δολοφόνων, τότε οι Έλληνες που διαθέτουν το μεγαλύτερο ναζιστικό κόμμα στην Ευρώπη, που δηλώνει προκλητικά «σπορά των νικημένων του ’45», τι είναι; Συμπολίτες μαχαιροβγαλτών; Οι Έλληνες που σφάχτηκαν τόσο βάρβαρα μεταξύ τους στον Εμφύλιο, είναι παιδιά δολοφόνων; Οι Έλληνες, που το 1922 κάποιοι παππούδες τους έκαψαν ζωντανά γυναικόπαιδα κλειδαμπαρωμένα μέσα σε τούρκικα τζαμιά («Πόλεμος και εθνοκάθαρση» ), είναι εγγόνια δολοφόνων; Οι Σέρβοι φίλοι του Γλέζου, που οι Ορθόδοξοι Εθνικιστές τους κατέσφαξαν 8.000 άμαχους στη Σρεμπρένιτσα, με συμπολεμιστές ατιμώρητους ακόμη Έλληνες Χρυσαυγίτες, είναι αδέλφια δολοφόνων; Εκεί γιατί δεν μιλάει ο Γλέζος, που ζητούσε στη Βουλή να γίνεται προπαγάνδα μίσους στα σχολεία με μονόπλευρη εξιστόρηση των τουρκικών μόνο εγκλημάτων του 1922; («Αυγή», 15/09/2012: «…δεν αρκούν οι λόγοι στη Βουλή, αλλά χρειάζεται και στα σχολεία και παντού να αναδεικνύεται το μέγεθος της εθνοκάθαρσης που έγινε το 1922»). Για τις αριστερές και χριστιανικές αρετές της αυτοκριτικής και της μετάνοιας ξέρει τίποτα ο άθεος ευσεβής μουσαφίρης και υμνητής τριών ακροδεξιών Αρχιεπισκόπων Ελλάδας και Κύπρου; Θα τολμούσε να πει τους ψηφοφόρους του εγγόνια, παιδιά και αδέλφια δολοφόνων, όπως είπε με τόση ελαφρότητα τους Γερμανούς; Ο Γλέζος που δεν έχει ντραπεί μέχρι σήμερα και δεν έχει απολογηθεί που προλόγισε την ελληνική (σε καμία άλλη γλώσσα δεν καταδέχτηκε κανείς να τα μεταφράσει) έκδοση των «ποιημάτων» του καταδικασμένου αρχιχασάπη Κάρατζιτς;

Να πω και κάτι ακόμη. Η Γερμανία ανάδειξε καγκελάριους τον Βίλυ Μπραντ και τη Μέρκελ. Η Ελλάδα απέκτησε «Εθνάρχη» το 1955 τον ιδρυτή του αστυνομικού κράτους της ΕΡΕ, που το 2013 τον ύμνησε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να διαμαρτυρηθούν οι εξεγερμένοι σύντροφοι («Αλεξίου Τσίπρα: Κωνσταντίνου Καραμανλή του Α΄ εγκώμιον»), τον πρωταγωνιστή της υπόθεσης Μέρτεν («Η σκοτεινή «υπόθεση Μέρτεν» και ο … εθνάρχης», Ημερόδρομος-16.10.2016) . Η κρατική Εκκλησία της ευλογεί σήμερα τα ορμητήρια των Ταγμάτων Εφόδου, χωρίς να διαμαρτύρεται σχεδόν κανείς και ο Γλέζος, η «Αυγή», ο Λαφαζάνης, η Κωνσταντοπούλου, ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν πως δεν ξέρουν ότι ο αγαπημένος τους Αρχιεπίσκοπος και άτυπος Υπερυπουργός Παιδείας, συναγελάζεται και φωτογραφίζεται με τον Κασιδιάρη και με το χιτλερικό ζεύγος του πορνο-Hotel New Dream. Η Μέρκελ είναι κόρη ενός Δυτικογερμανού, πραγματικού Χριστιανού παπά, που πήγε εθελοντικά στην αντικληρικαλιστική και μαχητικά αθείστική Αν.Γερμανία όπου βοήθησε διανοητικά καθυστερημένα παιδάκια. Ο Μπραντ το 1933 έφυγε από τη Γερμανία, γιατί ήθελε να αντισταθεί στους Ναζίδες. Πήγε στη Νορβηγία, από όπου πήρε μέρος με πολλούς τρόπους στην Αντίσταση μέχρι το τέλος του πολέμου.

Έχουν περάσει 70 χρόνια, πάνω από 300.000 Έλληνες φιλοξενούνται, εργάζονται, σπουδάζουν και ζουν καλά στη Γερμανία, καλύτερα πάντως από εδώ. Ο Γλέζος να πάψει να χωρίζει τους ανθρώπους σε Γερμανούς και σε Έλληνες ή σε Ορθόδοξους και σε Καθολικούς, όπως με τόση προθυμία έχει κάνει για να κολακέψει το καθόλου αθώο και ολιγογράμματο παπαδαριό μας και τον αγνό λαό μας, που βγάζει από τα σπλάχνα του τέτοια ηθικά αναστήματα υποκριτών, έκφυλων και κλεφτοκοτάδων ρασοφόρων: «…εζήτησε μια ειδική συνεργασία ο επικεφαλής των αντιστασιακών Γάλλων Καθολικών. Aυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομα. … Kαι μου έλεγε, πώς εξηγείται αυτή η στάση του κλήρου του ελληνικού. Eγώ ευθαρσώς του είπα ότι εμάς ο κλήρος δεν είναι όπως σε σας. Σε σας ο κλήρος είναι φυτευτός, κατά την άποψή μου. Σε μας ο κλήρος προέρχεται μέσα από το λαό…» («Επί προσωπικού»-17.11.2006, «Γλέζος: Συνέντευξη για την Εκκλησία στην αντίσταση»). 

Οι άνθρωποι χωρίζονται χονδρικά σε καλούς και σε παλιανθρώπους, με την πλειοψηφία τους να παλεύει μια ζωή με τον εαυτό της κάπου ανάμεσα. Οι Γερμανοί δεν ήταν όλοι χιτλερικοί, όπως οι Έλληνες δεν ήταν όλοι οπαδοί του Μεταξά. Ο χρόνος τα έχει σβήσει όλα, οι χαμένες ζωές δεν αποζημιώνονται με χρήματα και δεν φταίει τίποτα το θαυμάσιο γερμανικό Ινστιτούτο Γκαίτε για να του δημεύσει τα έπιπλα ο Παρρασκεβώπουλλλως, που θέλει δημοκρατική συνεννόηση με τη Χ.Α. ή ο Βούτσης που περιμένει τη γνώμη (την ψήφο ήθελε να πει) της χιτλερικής συμμορίας για την απλή αναλογική και φωτογραφίζεται καμαρωτός με Χρυσαυγίτες όπως κι ο υφυπουργός Στρατού Βίτσας. Όλο το χρυσάφι του κόσμου δεν φτάνει για να αποζημιώσει η Γερμανία τα θύματα του γερμανικού Εθνικισμού και ιδιαίτερα τους Εβραίους. Η Ελλάδα «αποζημιώθηκε» όπως-όπως (Βλ. Ν. 3480/1956 -ΦΕΚ 6 α΄ και Ν.Δ. 4178/1961-ΦΕΚ 133 α΄),  επί πρώτης Εθναρχίας Καραμανλή Α΄ (θα βοήθησε λιγάκι και η υπόθεση Μέρτεν). Αν η συνέχεια του Κράτους του Χίτλερ είναι η Δημοκρατία της Μέρκελ, γιατί η Ελλάδα αποποιείται την συνέχεια του δικού της καραμανλικού Κράτους του 1956 και του 1961; Η Γερμανία ταπεινώθηκε, νικήθηκε, διχοτομήθηκε, πλήρωσε, έχει ζητήσει χιλιάδες συγνώμες. Το Βερολίνο ισοπεδώθηκε, οι Σοβιετικοί του Γλέζου βίασαν χιλιάδες γυναίκες, εκατοντάδες ναζιστικά κτήνη εκτελέστηκαν, ο Φύρερ τους αυτοκτόνησε. Κανείς όμως δεν τιμώρησε ποτέ τα τερατώδη εγκλήματα των σταλινικών φίλων του Γλέζου.

Υπάρχουν οι ευσεβείς πόθοι των λαών, υπάρχει όμως και η πραγματικότητα. Ο συνταξιούχος ήρωας που ευτύχησε να φτάσει σε βαθιά γεράματα, να σταματήσει να υποδαυλίζει τον εθνολαϊκισμό και να καλλιεργεί ένα πολύ επικίνδυνο αίσθημα αδικημένου στους Έλληνες, μαζί με φρούδες ελπίδες οικονομικών αποζημιώσεων. Η Ελλάδα έχει κι αυτή πληρώσει πανάκριβα τη βλακεία και το μίσος των Εθνικιστών της. Τα 1897, 1922, 1974, είναι αρκετά.

__________
(*) Θωμάς Τορκουεμάδα (1420-1498). Ο φοβερός πρώτος Μέγας Ιεροεξεταστής.

Advertisements
This entry was posted in conspiracy theories, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

22 Responses to Είναι οι Γερμανοί παιδιά εγκληματιών;

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    TVXS
    http://tvxs.gr/news/kosmos/karamanlis-kai-tsaldaris-anaferontai-os-praktores-ton-nazi-se-aporrito-eggrafo-tis-cia

    Καραμανλής και Τσαλδάρης αναφέρονται ως πράκτορες των ναζί σε απόρρητο έγγραφο της CIA

    0:30 | 29 Οκτ. 2015 Τελευταία ανανέωση 05:04 | 30 Οκτ. 2015

    Ένα αποχαρακτηρισμένο – από το 2006 – απόρρητο έγγραφο της CIA που εμπλέκει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Κωνσταντίνο Καραμανλή και Κωνσταντίνο Τσαλδάρη με τους ναζί, παρουσιάζοντάς τους ως πράκτορές των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων και συνεργάτες του Μαξ Μέρτεν, κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου.
    Πρόκειται για έγγραφο – μαρτυρία διπλωματικού υπαλλήλου σύμφωνα με το οποίο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αλλά και ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης εμφανίζονται σε λίστα των πρακτόρων των ναζί κατά την περίοδο της κατοχής. Ωστόσο η σχετική λίστα με τους πράκτορες δεν περιλαμβάνεται στο απόρρητο έγγραφο της CIA.

    Σύμφωνα με όσα αναφέρονται, όσοι αναγράφονται στη λίστα φέρονται να είχαν συνεργαστεί και με τον Μαξ Μέρτεν, τον σφαγέα της Θεσσαλονίκης, στην εξόντωση των Εβραίων της πόλης.

    Το άκρως απόρρητο έγγραφο, το οποίο έχει πλέον αποχαρακτηριστεί και έχει αναρτηθεί στη σελίδα της CIA, έχει ημερομηνία 16 Σεπτεμβρίου του 1962.
    Σύμφωνα με το έγγραφο, ο τότε σύμβουλος της πρεσβείας Ιωάννης Μοσχόπουλος, αποκάλυψε πως κατά τη δίκη στο Ισραήλ του ναζί και υπεύθυνου για τις δολοφονίες εκατομμυρίων Εβραίων Άντολφ Άιχμαν, παρουσιάστηκε έγγραφο, μεταξύ των στοιχείων, με ένα πίνακα των ναζί στον οποίον αναγράφονταν οι συνεργάτες – πράκτορές τους στην Ελλάδα. Σε αυτόν τον πίνακα ήταν και τα ονόματα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Και οι δύο παρουσιάζονται ως πράκτορες και συνεργάτες του Μαξ Μέρτεν.

    Στην περιγραφή του αποχαρακτηρισμένου εγγράφου αναφέρεται: «Άκρως απόρρητον. Το όνομα του πρωθυπουργού κ. Κωνστ. Καραμανλή περιλαμβάνεται πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής, ως συνεργάτης του Μέρτεν εις την εξόντωσιν των Εβραίων».
    Η τότε ελληνική κυβέρνηση φέρεται ακόμη – όπως αναφέρεται στο έγγραφο – μέσω του διπλωματικού της εκπροσώπου στο Ισραήλ όσο και μέσω του διπλωματικού εκπροσώπου του Ισραήλ στην Αθήνα, να έκανε επίμονα διαβήματα προς την κυβέρνηση του Ισραήλ ώστε να «μη κοινολογηθή κατ’ ουδένα τρόπον ο εν λόγω πίναξ κατά τη δίκην, ίνα να μη αποκαλυφθή προφανώς το όνομα του κ. Καραμανλή». Το Ισραήλ «δέχτηκε την ελληνική παράκληση και ο γενικός εισαγγελέας του Ισραήλ, Χάουσνερ, δεν χρησιμοποίησε κατά τη δίκη τα στοιχεία του συγκεκριμένου πίνακα».

    Το έγγραφο της CIA
    https://www.cia.gov/library/readingroom/document/519b7f95993294098d512b57

    specialCollection/nwcda6/154/MERTEN, MAX/MERTEN, MAX_0081.pdf
    Welcome to the new CIA Electronic Reading Room. Be sure to bookmark this site, and note that our former URL will be decommissioned in the near future.
    Document Type:
    SPECIALCOLLECTION
    Collection:
    Nazi War Crimes Disclosure Act
    Document Number (FOIA) /ESDN (CREST):
    519b7f95993294098d512b57

    https://www.cia.gov/library/readingroom/docs/MERTEN%2C%20MAX_0081.pdf

    2013: Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε τότε από τους Επαναστάτες του ΣΥΡΙΖΑ, που ψάρευαν σε όλα τα θολά νερά της κοινωνίας μας, μέχρι και στην Ακροδεξιά:

    http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/285873/tsipraso-karamanlis-tha-sholiaze-osa-symvainoyn-me-ta-gallika-toy

    06 Μαρτίου 2013 20:48

    Τσίπρας: Ο Καραμανλής θα σχολίαζε όσα συμβαίνουν με τα …«γαλλικά» του

    Ένα ακόμα βήμα προσέγγισης της «Καραμανλικής» πτέρυγας πραγματοποίησε σήμερα στο Μέγαρο ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας.
    Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «αποθέωσε» τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή για την πολιτική του από την μεταπολίτευση και μετά και μάλλον δικαίωσε όσους περίμεναν σήμερα η ομιλία του να περιέχει χαρακτηριστικά φίλιας προσέγγισης προς την παραδοσιακή Δεξιά.
    ………………………..


    ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ Υπόθεση Μέρτεν 17-02-2011 μέρος 1ο
    20.521 προβολές

    ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ Υπόθεση Μέρτεν 17-02-2011 μέρος 2ο

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.gazzetta.gr/plus/article/772447/oi-sfages-me-elliniko-hroma-sti-sremprenitsa-kai-i-symmetohi-tis-hrysis-aygis

    Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015 – 12:44 από Gazzetta team
    Οι σφαγές με Ελληνικό χρώμα στη Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής

    Δύο κράτη έχουν την χειρότερη φήμη διεθνώς σχετικά με την στάση που κράτησαν στα γεγονότα της Σρεμπρένιτσα, που όπως ξέρουμε είναι η μοναδική περίπτωση πολεμικής θηριωδίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη σε τέτοια ασύλληπτη κλίμακα, ώστε να χαρακτηριστεί από τα Ηνωμένα Εθνη με τον όρο ‘γενοκτονία‘.
    Η Ρωσία και η Ελλάδα. Δεν ήταν μόνο η πολύπλευρη βοήθεια που πρόσφεραν στους επιτιθέμενους Σέρβους και Σερβοβόσνιους. Από τις χώρες αυτές ξεκίνησαν και πήγαν στα καυτά μέτωπα των συγκρούσεων -αλλά και των θηριωδιών που έγιναν κατά παράβαση των νόμων και των ηθών του πολέμου- ένοπλοι. Ενοπλοι που μάτωσαν τα χέρια τους, μαζί με τους Σέρβους ομοϊδεάτες τους, πιθανόν και με αίμα αθώων. Η Ελλάδα ποτέ δεν καταδίκασε καθαρά και κρυστάλλινα τα σερβικά εγκλήματα πολέμου, ούτε βοήθησε ποτέ ουσιαστικά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
    ………………

    …………………


    «Νιώθουμε ικανοποίηση που η Χρυσή Αυγή οικειοποιήθηκε την προσπάθειά μας»: Τρύφωνας Βασιλειάδης (υποδιοικητής της ΕΕΦ) και Δημήτρης Ζαβιτσάνος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), σε από κοινού δήλωση

    ……………………..

    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3644957

    Πέμπτη 5 Δεκέμβρη 1996
    ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

    Μυθιστορία, φιλοσοφία, ποίηση
    ……………………
    «Χάθηκα τελικά/ για όλους τους ευεργέτες./ Καίγομαι σαν τσιγάρο/ σε χείλος νευρωτικό:/ Ενά με ψάχνουν παντού -/ περιμένω τη χαραυγή/ τη μεγάλη τύχη/ να παρατήσω τα πάντα ξαφνικά/ όλα όσα ο καιρός μου δίνει,/ και να ρίξω την πρωινή βόμβα/ του χαμόγελου,/ του μοναχικού ανθρώπου». Το προφητικό αυτό ποίημα ανήκει στον Ράντοβαν Βούκοβ Κάρατζιτς.Ο ηγέτης των Σέρβων της Βοσνίας, ασκείται με την ποίηση από παιδί. «»Εξ αμνημονεύτων χρόνων» και άλλα ποιήματα»,τιτλοφορείται το βιβλίο ποιημάτων του (της περιόδου 1967 – 1990) που κυκλοφόρησε από τα «Ελληνικά Γράμματα» και τη Βαλκανική Ενωση Φιλίας,σε μετάφραση Στέφανου Σωτηρίου,προλογισμένο από τον ίδιο τον Κάρατζιτς και τους Μανώλη Γλέζο,….
    ……………


    «Όποιος καταφέρεται εναντίον της Εκκλησίας για τη δήθεν αδράνειά της στη διάρκεια της Κατοχής είναι βλάσφημος»,
    Τέλος ο κ. Γλέζος έδειξε στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ένα βιβλίο που του είχε προσφέρει ο Προκάτοχός του μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος με σχετική αφιέρωση.
    04:39 μμ, Τρίτη 12 Απρ 2016
    ______________________________________________

    Άλλο η Σρεμπρένιτσα, άλλο οι ωμότητες του ελληνικού στρατού το 1922 και άλλο οι ωμότητες των άλλων σε βάρος των Ελλήνων για τον Γλέζο.
    Τα δικά σου καρύδια και βροντούν, τα δικά μου σύκα και σιωπούν

    14/09/2012 / Ομιλία Γλέζου στη Βούλη

    «Αυγή», 15/09/2012: «Τη μνήμη του μικρασιατικού Ελληνισμού κράτησε ζωντανή χθες η Βουλή …. «Υπήρξε ίσως η μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα έως σήμερα», εκτίμησε ο Γ.Τραγάκης. Ο Π.Καμμένος επέκρινε την απουσία των βουλευτών, ….»Πήρε τη μορφή εθνοκάθαρσης, δηλαδή εξαφάνισης όλου του ελληνισμού από την Ιωνία, από τη Μ. Ασία», τόνισε ο Μ.Γλέζος, …»οι ξένοι και πάλι δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση«, καθώς οδήγησαν στην επέμβαση του ελληνικού στρατού στη Μ.Ασία και μετά τον εγκατέλειψαν. …Υπογράμμισε ότι δεν αρκούν οι λόγοι στη Βουλή, αλλά «χρειάζεται και στα σχολεία και παντού να αναδεικνύεται το μέγεθος της εθνοκάθαρσης που έγινε το 1922″».
    _______________________________

    https://aformi.gr/2010/01/%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B1%CF%81%CF%83%CE%B7/

    Πόλεμος και εθνοκάθαρση
    
    aformi | 13 Ιανουαρίου 2010 | 6 Σχόλια

    «Σαν έφεξε, βάρεσε η σάλπιγγα συναγερμό πάνου απ’ το χαμηλό λασπωμένο λοφάκι του χωριού. Εκεί μαζεύτηκαν όλοι οι αιχμάλωτοι άντρες και κατόπι ντουφεκίστηκαν. Κάθε ενωμοτία έστηνε αντίκρυ της πεντέξη και τους θέριζε. Βρέθηκα αντίκρυ στο γέρο. Είχε μερικές μελανιές στο πατριαρχικό του πρόσωπο και ψιθύριζε ολοένα προσευχές. Τα μεταξωτά του γένια ανέμιζαν απαλά στον αγέρα. Το πιο μεγάλο καλό που θα μπορούσα να του κάνω ήταν να τον σκοτώσω αμέσως και τελειωτικά, για να μην τυραγνιέται σα μερικούς που σπάραζαν σαν τα βουβάλια χτυπώντας τις απαλάμες στο χώμα. Είχαμε κάτι θαυμάσια μάνλιχερ τότες, ολοκαίνουργα, λαφριά κι ευθύβολα, που βαρούσες πεντάρα με δαύτα. Τόνε σημάδεψα στο κούτελο, ανάμεσα στα ολάσπρα φρύδια του. Σήκωσε απάνω μου τα γαλανά μάτια του και με κοίταξε γαλήνια. Θαρρείς πως ένιωσε την οπτική σκοπευτική μου γραμμή ν’ ακουμπά σαν κάτι στερεό πάνου στο κούτελο του.
    Τράβηξα τη σκαντάλη και σωριάστηκε μονοκόμματα σαν αστραποκαμμένος στη λάσπη. Μια ψιλή κόκκινη κορδελίτσα κύλισε απ’ το κούτελο του πάνου στο ήσυχο πρόσωπο, και λεκέδιασε τα χιόνια της γενειάδας του.
    Σαν τέλειωσαν οι εχτελέσεις ανοίχτηκε το τζαμί για νάβγουνε τα μαντρισμένα γυναικόπαιδα. Κατόπι βάλθηκε φωτιά στο χωριό. Οι φαντάροι τρέχανε με γκαζοτενεκέδες και περεχούσανε πετρέλαιο τα σπίτια. […]
    Ξεκινήσαμε να φύγουμε. Ξαφνικά μες από ένα σοκάκι χύμηξαν, ένα ξεφρενιασμένο πλήθος, τα μωρά και οι γυναίκες που είχανε κλεισμένες μες το τζαμί και τις ξαπολύκανε. Ούρλιαξαν και τρέχανε προς τα πτώματα. Ήτανε χωρίς γιασμάκ, ξεστηθωμένες σαν άγριες μαινάδες. Τα μάτια τους ήτανε τεράστια ανοιγμένα απ’ την τρομάρα και τα μαλλιά τους πετούσανε πίσω σα μαύρα ζωντανεμένα σερπετά. Τρέχανε προς το λόφο, μες απ’ το γλιστερό καλντερίμι του χωριού, για να ψάξουνε μες τα στρωμένα κουφάρια να γνωρίσουνε τους δικούς τους.
    Από τότες χρόνια πέρασαν και διαβαίνουν ολοένα. Όμως μέσα μου κάθεται μια κρύα γαλάζια ματιά. Τη νιώθω που απόμεινε μέσα μου ακίνητη, στυλωμένη και αθάνατη. Ζει και κυκλοφορεί μέσα στο αίμα μου, σα μόλεμα και σα μαράζι. Και θαρρώ πως μόνο μαζί με την ψυχή μου θα φύγει από πάνω μου».
    Οι γραμμές που μόλις διαβάσατε δημοσιεύθηκαν πριν από ογδόντα περίπου χρόνια, στη συλλογή «Διηγήματα» του Στρατή Μυριβήλη. Περιέγραφαν το κάψιμο ενός τουρκικού χωριού της Πτολεμαΐδας -που τότε λεγόταν ακόμη Καϊλάρια- και τη μαζική εκτέλεση των αρρένων κατοίκων του από τον προελαύνοντα ελληνικό στρατό, τον Νοέμβριο του 1912. Αναφέρεται στο εξαιρετικό βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου «Πόλεμος και εθνοκάθαρση. Η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης. 1912-1922», Εκδόσεις βιβλιόραμα.

    Η ιστοριογραφία ως ιδεολόγημα
    Το κράτος μέσω των ιδεολογικών του μηχανισμών (εκπαίδευση, ΜΜΕ) δημιουργεί μια επίσημη εκδοχή των ιστορικών γεγονότων, που έχει σκοπό να ενδυναμώσει την «εθνική συνείδηση», δηλαδή οι πολίτες ενός κράτους από μικρή ηλικία εκπαιδεύονται να αντιλαμβάνονται τον κόσμο με όρους «εθνικούς». Που σημαίνει μέσω μιας φαντασιακής κοινότητας, όπου παρά και ενάντια στις οικονομικές και κοινωνικές διαφορές, όλοι είναι (σε φαντασιακό επίπεδο) ίσοι μέσω της κοινής εθνικής τους καταγωγής.
    ………………………………………………
    Ένα από τα βασικά ψεύδη της κρατικά κατευθυνόμενης «εθνικά ορθής» ιστοριογραφίας στην Ελλάδα είναι η παρουσίαση των εθνικών πολεμικών εξορμήσεων του 1912-1922. Παρουσιάζονται ως «δίκαιες» γιατί (υποτίθεται) απελευθέρωσαν ελληνικούς πληθυσμούς που στέναζαν κάτω από την οθωμανική κυριαρχία και καταπίεση. Δυστυχώς, πάντοτε σύμφωνα με την «εθνικά ορθή» αφήγηση, οι ανθέλληνες ξένοι (Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί κατά περίπτωση) πρόδωσαν τα «εθνικά δίκαια» με αποτέλεσμα την εθνική ήττα. Ήττα που οδήγησε στη «γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας» (από τη δεκαετία του 1990 έχουν θεσπιστεί «ημέρες εθνικής μνήμης», η 19η Μαίου για τον Πόντο και η 14η Σεπτεμβρίου για τη Μικρά Ασία). Αυτή η απόλυτα μονομερής «ιστορική» αφήγηση δεν μπορεί παρά να ολοκληρώνεται με μια εθνικιστική εικόνα μίσους: για όλα τα εγκλήματα εθνοκάθαρσης και γενοκτονίας υπεύθυνοι είναι «οι Τούρκοι». «Οι Έλληνες» εμφανίζονται πάντοτε ως θύματα, ποτέ ως θύτες. Θύματα σ’ έναν δίκαιο αγώνα…

    Όπως σε όλες τις εθνικές ιστορικές μυθολογίες, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.

    …………………………………………..
    Στο βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου θα βρείτε απόλυτα τεκμηριωμένα όλα τα στοιχεία για την εθνολογική σύνθεση των περιοχών που διεκδίκησαν Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία:

    «Στην ευρύτερη Μακεδονία, μήλο της Έριδος των βαλκανικών εθνικισμών επί δεκαετίες, κατοικούν το 1912 σχεδόν 2.500.000 άνθρωποι. Απ’ αυτούς, λίγο περισσότεροι από 900.000 είναι μουσουλμάνοι, άλλοι 900.000 σλαβόφωνοι χριστιανοί χωρισμένοι από δεκαετίες σε τρία τουλάχιστον ανταγωνιστικά εθνικά «κόμματα» και στρατόπεδα (ελληνικό, σερβικό και βουλγαρικό, στα οποία κατά την τελευταία δεκαετία πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους είχε προστεθεί επίσης το μακεδονικό), περίπου 360.000 ελληνόφωνοι χριστιανοί, κάπου 100.000 Βλάχοι και γύρω στους 70-90.000 Εβραίοι, ενώ υπάρχουν επίσης μικρές κοινότητες αλβανόφωνων και τουρκόφωνων χριστιανών, καθώς κι ένας άγνωστος αριθμός Τσιγγάνων, από τους οποίους ελάχιστοι καταγράφονται στις στατιστικές της εποχής.

    ……………………………………
    Η πληθυσμιακή εθνολογική σύνθεση στη «Βόρεια Ήπειρο» (δηλαδή τη σημερινή νότια Αλβανία), που διεκδικούσε με πάθος η ελληνική πλευρά, ήταν παρόμοια:

    «Βορειότερα, στα σαντζάκια Αργυροκάστρου και Μπερατιού (το μεγαλύτερο μέρος της «Βορείου Ηπείρου») κατοικούσαν σύμφωνα με την ίδια στατιστική 350.000 περίπου άτομα, κατά 62,2% μουσουλμάνοι και 37,8% χριστιανοί. Εντυπωσιακότερη είναι ωστόσο εδώ η κυριαρχία της αλβανοφωνίας στο εσωτερικό (και) της χριστιανικής κοινότητας: συνολικά, το ποσοστό των αλβανόφωνων κατοίκων φτάνει το 82,1%, από τους οποίους 61,7% μουσουλμάνοι και 20,3% χριστιανοί. Στο υπόλοιπο τμήμα της «Βορείου Ηπείρου», τους αλβανικούς δηλαδή καζάδες του σαντζακιού της Κορυτσάς, συναντάμε σύμφωνα με τις ελληνικές στατιστικές 68.000 περίπου μουσουλμάνους (60,7%), 500 εξαρχικούς «Βουλγάρους» και 43.500 πατριαρχικούς «Έλληνες κι ελληνίζοντες»• απ’ αυτούς τους τελευταίους πάλι, 7.500 είναι σλαβόφωνοι, 3.500 βλαχόφωνοι και οι υπόλοιποι αλβανόφωνοι».[2]
    Αυτά ήταν τα πληθυσμιακά δεδομένα και παρ’ όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση διεκδικούσε να ενσωματώσει τη «Βόρεια Ήπειρο» στην ελληνική επικράτεια. Για το σκοπό αυτό ενθαρρύνει ανδρείκελά της να τρομοκρατούν με δολοφονικό μένος τον τοπικό μουσουλμανικό πληθυσμό.

    Το βορειοηπειρωτικό σφαγείο (1914)

    «0 Ελληνικός Στρατός εκκενώνει την Κορυτσάν κατά Μάρτιον του ιδίου έτους [1914] και αντικαθίσταται υπό της αλβανικής χωροφυλακής διοικούμενης υπό Ολλανδού αξιωματικού, οργανωτού της χωρ/κής, ενώ εις το Αργυρύκαστρον κηρύσσεται η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου και σχηματίζεται εκεί προσωρινή Κυβέρνησις υπό τον Ζωγράφον, Καραπάνον, Δούλην, τον Μητροπολίτην Βελλάς και Κονίτσης, νυν Ιωαννίνων, Σπυρίδωνα και

    ………………………….
    Το σφαγείο της Μικράς Ασίας

    Στην ανατολική πλευρά του Αιγαίου τα πράγματα ήσαν πολύ πιο ξεκάθαρα απ’ ότι στα Βαλκάνια. Εδώ οι Έλληνες αποτελούσαν μια μικρή μειοψηφία σε έναν συντριπτικά τουρκικό πληθυσμό:

    «Σύμφωνα με την τελευταία επίσημη οθωμανική καταγραφή του 1914,
    ………………………………………………….
    Κάτω από αυτές τις πληθυσμιακές συνθήκες ο μόνος τρόπος που υπήρχε για μια «ελληνική Μικρά Ασία» ήταν ο εξανδραποδισμός του ντόπιου τουρκικού πληθυσμού. Από την πρώτη στιγμή που ο ελληνικός στρατός άρχισε την επιδρομή του στη Μικρά Ασία, οι Έλληνες στρατοκράτες τρομοκρατούν συστηματικά τον ντόπιο πληθυσμό με στόχο να τον εξαναγκάσουν σε προσφυγοποίηση μακριά από τις ακτές του Αιγαίου. Η διήγηση του Α. Δημητρίου, έφεδρου αξιωματικού είναι αποκαλυπτική:

    Χριστούγεννα στο Κιοπρού Χισάρ (1920)

    «Το μεσημέρι μπήκαμε μέσα στο Κιοπρού Χισάρ. Οι Τούρκοι φύγανε.
    Η βροχή είχε τώρα σταματήσει. Θαρρείς πως περίμενε να σταματήσει το κακό, για να σταματήσει κι εκείνη.
    Μέσα στη λασπωμένη τουρκόπολη, γύριζαν μπουλούκια από αρματωμένους φαντάρους. Σπάγανε τις πόρτες και μπαίνανε μέσα στα σπίτια, στα μαγαζιά.
    Όλη την ώρα άκουγες ξεφωνητά, γυναικείες φωνές, κλάματα, θρήνο. Πού και πού έπεφτε και καμιά τουφεκιά.
    Είδα μια ανοιχτή πόρτα και μπήκα. Λίγο μέσα απ’ το κατώφλι, φράζοντας το δρόμο, ήταν ξαπλωμένος ένας γέρος Τούρκος. Απ’ τα ρουθούνια του κι από τα στήθια του έτρεχε πηχτό αίμα.
    Μέσα γινότανε μεγάλη φασαρία. Δρασκέλισα το σκοτωμένο Τούρκο και ζύγωσα. Καμιά δεκαριά φαντάροι, αναμαλλιασμένοι, βρώμικοι, γεμάτοι λάσπες, ματωμένοι κυλιόντουσαν χάμω, χτυπιόντουσαν αναμεταξύ τους, γελούσαν δυνατά, μπήγανε ξεφωνητά ηδονής και λύσσας. Και στη μέση κι από κάτω τους μια νεαρή Τουρκάλα, με σηκωμένα τα ρούχα, μισόγυμνη, ξεμαλλιασμένη, τσίριζε, έκλαιγε, παρακαλούσε, βογγούσε.
    Μόλις μπήκα, κάποιος τους γύρισε και με κοίταξε και φώναξε:
    – Έλα ρε Τάσο, έλα να πάρεις μεζέ!
    Δεν ξέρω γιατί το είπε τούρκικα και ακόμα δεν ξέρω γιατί κι εγώ απάντησα τούρκικα.
    – Ντροπή ρε παιδιά, ντροπή!
    Η Τουρκάλα σαν άκουσε την κουβέντα κατάφερε να ξεφύγει από τα χέρια τους και ρίχτηκε πάνω μου, αγκαλιάζοντας τα πόδια μου, φωνάζοντας με ανατριχιαστική, κομμένη φωνή γεμάτη παρακάλιο:
    -Κουλτάρ μπενί ντιλ καρντασί, κουλτάρ! (Σώσε με αδερφέ στη γλώσσα, σώσε με!)
    Οι άλλοι χαχάνιζαν και την τραβούσανε.
    Παρακάλεσα, θύμωσα, έβρισα, θέλησα να τους φέρω στο φιλότιμο:
    -Ντροπή ρε παιδιά! Μια γυναίκα! Ντροπή! Πόλεμο έχουμε.
    Μα τίποτα. Ένας μάλιστα τράβηξε την ξιφολόγχη του σα μεθυσμένος, με τα μάτια θαμποκόκκινα, γυαλένια:
    -Α σιχτίρ, «κύριος»! Να μη σου γ… καμιά Παναγιά!
    Έφυγα, ξαναδρασκελώντας και πάλι το σκοτωμένο Τούρκο, ενώ από πίσω μου ξαναφούντωσαν οι βλαστήμιες, οι βαριές σα μεθυσμένες αντρίκιες φωνές, τα ξεφωνητά της γυναίκας.
    Όξω, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, οι δρόμοι και τα σπίτια φωτιζόντουσαν από τις κόκκινες, κολασμένες αναλαμπές των σπιτιών που λαμπαδιάζανε.
    Και σαν γυρίζαμε πίσω την αυγή, τα χίλια σπίτια του Κιοπρού Χισάρ ήταν ένας θαμπός κόκκινος καπνός, που από μέσα του ακουγόντουσαν ως πέρα μακρυά ένα γύρο τα ουρλιάσματα των σκυλιών και των γυναικών τα ξεφωνητά.
    Ο πόλεμος είχε περάσει από πάνω».
    Α. Δημητρίου (έφεδρος υπαξιωματικός), «Απ’ τη φρίκη του πολέμου. Φωτιά και αίμα», Ριζοσπάστης, 31.8.1934, σ. 3.

    (Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία του ΓΕΣ, η κατάληψη του Κιοπρού Χισάρ απ’ τον ελληνικό στρατό έγινε στις 25 Δεκεμβρίου 1920).[5]

    Την επαύριον του πολέμου, η Μικρά Ασία ήταν ουσιαστικά μια ισοπεδωμένη χώρα:

    «Σύμφωνα με τον απολογισμό που κατέθεσε η τουρκική αντιπροσωπεία στη Συνδιάσκεψη της Λωζάνης, εκτός από την πόλη της Σμύρνης καταστράφηκαν συνολικά 141.974 κτίρια, εκ των οποίων τα 54.205 σε 26 πόλεις κι άλλα 87.669 στην ύπαιθρο. «Δεν είχε μείνει τίποτα όρθιο», θυμάται π.χ. για το Μιχαλίτσι ένας έλληνας αιχμάλωτος που πέρασε από εκεί την επαύριο της ήττας. «Μονάχα μια εκκλησιά, κι αυτή αρμένικια. Ήταν πιο αλάργα, γι’ αυτό δεν κάηκε. […] Γιομάτες οι αποθήκες με καμμένα στάρια, νταριά, κρομμύδια». Όσο για τα ανθρώπινα θύματα, μονάχα επιμέρους υπολογισμοί είναι διαθέσιμοι. Επισκεπτόμενος π.χ. τον Κασαμπά τον Απρίλιο του 1923, ο πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Λόντερ Παρκ ενημερώνεται επίσημα πως «1.000 Τούρκοι είναι γνωστό ότι σκοτώθηκαν από σφαίρες ή κάηκαν ζωντανοί» κατά την ελληνική υποχώρηση, ενώ σε σύνολο 37.000 μουσουλμάνων κατοίκων υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία για μόλις 6.000 επιζήσαντες».[6]
    Τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει οι Έλληνες στρατοκράτες ήσαν τέτοιας έκτασης που μετά την επίσημη επίσκεψή του στην Τουρκία το 1930 ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος θα εκφράσει στην Πηνελόπη Δέλτα την έκπληξη του για την υποδοχή που του επιφύλαξαν οι Τούρκοι της Μικράς Ασίας:

    «Είχα πάγει, ξέρετε, με κάποια ανησυχία, γιατί είχα περάσει απ’ όλα αυτά τα μέρη όπου οι δικοί μας δεν είχαν αφήσει πέτρα επί πέτρας, στην υποχώρηση …θυμάστε… τη φοβερή εκείνη υποχώρηση, όπου φεύγοντας κατέστρεψαν τα πάντα…. Αφήστε τα», έκανε ταραγμένος με την ενθύμιση πάλι».[7]
    Ο επίλογος της Μικρασιατικής τραγωδίας για τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής υπήρξε εξαιρετικά θλιβερός. Η κατάληξη είναι γνωστή: μαζικές εκτελέσεις, βιασμοί, εξανδραποδισμοί, αυτοκτονίες ως αναζήτηση ενός ταχύτερου ή ηπιότερου θανάτου. Συχνά η καταστροφή των ελληνικών κοινοτήτων πήρε τη μορφή μαζικών αντιποίνων του μουσουλμανικού πληθυσμού, για όσα αυτός είχε υποστεί από τον ελληνικό στρατό στη διάρκεια της κατοχής και -κυρίως- της υποχώρησης.

    Μέγα μέρος της ευθύνης για την έκταση της ανθρωπιστικής τραγωδίας βαρύνει την ελληνική άρχουσα τάξη. Όχι μόνο γιατί η τελική τραγωδία ήταν το αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής τυχοδιωκτικής της πολιτικής. Αλλά και γιατί όταν πλέον η ήττα ήταν δεδομένη, ακόμα και την έσχατη ώρα, όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να περιορίσει την έκταση της τραγωδίας για τους απλούς Έλληνες Μικρασιάτες, αλλά αντίθετα κινήθηκε η ίδια με εκδικητική μανία εναντίον όσων υποτίθεται τα προηγούμενα χρόνια εξέφραζε «εθνικά»:

    «Ακόμη πιο τραγική υπήρξε η τύχη του άμαχου ελληνικού πληθυσμού της εμπόλεμης ζώνης. Οι ελληνικές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές όχι μόνο απέφυγαν να ενημερώσουν τους κατοίκους για την κατάρρευση του μετώπου και την επικείμενη αποχώρηση του ελληνικού στρατού, παραπλανώντας συνειδητά όσους επιχειρούσαν να πληροφορηθούν τι συμβαίνει, αλλά και απαγόρευσαν κάθε οικογενειακή αναχώρηση από χωριά και πόλεις της ενδοχώρας για τα παράλια– η άρση αυτής της απαγόρευσης, όπου και όταν γνωστοποιήθηκε στον πληθυσμό, ήρθε κατά κανόνα πολύ αργά. Δεν έλειψαν και οι εντολές ή οι παροτρύνσεις προς τους κατοίκους να μη φύγουν, ακόμη και η διά της βίας παρεμπόδιση τους με το μαστίγιο από αξιωματικούς που την επομένη θα εγκατέλειπαν σιδηροδρομικώς την περιοχή μαζί με την οικοσκευή τους. Τα λιμεναρχεία Χίου και Μυτιλήνης απαγόρευσαν τέλος ύστερα από διαταγή της ελληνικής κυβέρνησης, κάθε απόπλου για παραλαβή προσφύγων.

    Ακόμη πιο εύγλωττη υπήρξε η θεσμική απαγόρευση της φυγής των Μικρασιατών προς την Ελλάδα με νόμο που ψηφίστηκε ένα μήνα πριν από την κατάρρευση του μετώπου, ενώ αυτή η τελευταία ήταν ορατή πια στον ορίζοντα, και απαγόρευε κάθε «αποβίβασιν» στην Ελλάδα «προσώπων ομαδόν αφικνουμένων εκ της αλλοδαπής» (δηλαδή και από τη Μικρασία) «εφ’ όσον ούτοι δεν είναι εφωδιασμένοι διά τακτικών διαβατηρίων νομίμως τε θεωρημένων». Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, η απόκτηση διαβατηρίου (ή της ισοδύναμης με αυτό άδειας εισόδου στην ελληνική επικράτεια) προϋπέθετε κάποιο κοινωνικό status ή την ύπαρξη «γνωριμιών στη Διοίκηση». Ακόμη και τις τελευταίες ώρες της ελληνικής κατοχής, οικογένειες Μικρασιατών που δεν ήταν εφοδιασμένες με τέτοια έγγραφα εμποδίζονταν από τις (ελληνικές) λιμενικές αρχές να επιβιβαστούν στα πλοία που θα τις απομάκρυναν από τον όλεθρο.

    Εκτός από «εθνικούς» λόγους (διατήρηση πάση θυσία των προκεχωρημένων φυλακίων του Ελληνισμού στις ασιατικές ακτές), το μέτρο υπαγορεύθηκε επίσης -αν όχι κυρίως- από το ένστικτο της ταξικής αυτοσυντήρησης: «Καλύτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ, γιατί αν πάνε στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα», φέρεται π.χ. να δηλώνει λίγες μέρες πριν από την καταστροφή ο ύπατος αρμοστής της Ελλάδας στη Σμύρνη, Αριστείδης Στεργιάδης. Ανάλογα συναισθήματα έτρεφαν άλλωστε για τους Έλληνες της Ανατολίας όχι μόνο πολλοί ελλαδίτες φαντάροι αλλά κι ένα τμήμα της ανώτερης στρατιωτικής ηγεσίας».[8]

    Αντίσταση στα εγκλήματα του εθνικισμού

    ……………………………………………………………………

  3. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    http://www.newsit.gr/politikh/Glezos-se-Konstantopoyloy-Zoi-ksexnas-To-vinteo-poy-tin-ekthetei/732393

    Γλέζος σε Κωνσταντοπούλου: «Ζωή ξεχνάς»! Το βίντεο που την εκθέτει

    «Το ένα λάθος φέρνει το άλλο και η υπερβολή μερικές φορές οδηγεί σε έναν απίστευτο κατήφορο».
    Έτσι ξεκινά το κείμενο στην ιστοσελίδα του «Κινήματος Ενεργοί Πολίτες», του Μανώλη Γλέζου, το οποίο έχει τίτλο «Απόψεις .. ala cart …» και μάλιστα αυτός κρίνεται επιτυχημένος.
    Διότι στο κείμενο αυτό γίνεται αναφορά σε… παλαιότερες (μη) αντιδράσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, όταν Γερμανός πρέσβης κατέθετε στεφάνι στη μνήμη των θυμάτων της σφαγής του Διστόμου.

    Σημερινό κείμενο στην ιστοσελίδα «Κίνημα Ενεργοί Πολίτες», υπενθυμίζει πως το 2015, η Ζωή Κωνσταντοπούλου -ως πρόεδρος μάλιστα της Βουλής- δεν φαινόταν να έχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα όταν αντιπρόσωποι του γερμανικού κράτους κατέθεταν στεφάνι στις εκδηλώσεις μνήμης της Μεγαλόπολης.

    όταν το επίσημο Γερμανικό κράτος κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο, και στη συνέχεια ο εκπρόσωπος της πρεσβείας μίλησε από μικροφώνου στην εκδήλωση.

    Δεν είχε επίσης την ίδια αντίληψη για το θέμα ούτε στις 10 Ιουνίου 2015, στις εκδηλώσεις μνήμης στο Δίστομο. Πάλι σαν πρόεδρος της Βουλής, μαζί με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, που στην ομιλία του εξήρε την παρουσίας του επίσημου Γερμανικού κράτους.

    Τον Ιούνιο του 2016, στις εκδηλώσεις μνήμης, πάλι στο Δίστομο, υπήρχε πάλι επίσημη Γερμανική παρουσία, η Ζωή Κωσταντοπούλου δεν ήταν πρόεδρος της βουλής, πορεύτηκε μαζί με την ομάδα AK DISTOMΟ από την Γερμανία, μαζί με την Ραχήλ Μακρή και τον Γιάννη Σταθά και παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις.

    Εκείνη την ημέρα αποδοκίμασε τον Νίκο Βούτση κατά την διάρκεια της κατάθεσης στεφάνων, δεν την ενόχλησε όμως, παρουσία και οι πράξεις του Γερμανού πρέσβη.

    Να δεχτούμε λοιπόν την αλλαγή στο τρόπο σκέψης της.

    Όμως η προσυπογραφή ενός κειμένου σαν αυτό του στελέχους της Πλεύσης, δείχνει ότι οι κινήσεις και οι πράξεις της, είχαν τελικά κίνητρα αυτοπροβολής ή δε πικρία της οφείλεται στην απομόνωση που ένιωσε το Σάββατο στο Δίστομο μετά τα γεγονότα που προκάλεσε».

    Δείτε το βίντεο (σ.σ. μετά το 08:00)

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Μιλάνε όλοι μιλάνε και οι κώλοι

      https://grafida-sintikis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_191.html

      Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017
      Διαμαντής Καραναστάσης : Ο Γλέζος έβαλε χτες τη σημαία πίσω

      Για όσους δεν κατάλαβαν, στη σφαγή του Διστόμου εκτελέστηκαν 218 άνθρωποι, μωρά, παιδιά και έφηβοι και πιο μεγάλοι και ηλικιωμένοι… Εκτελέστηκαν…
      Όσοι έχουν παιδιά ή γονείς καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό. Όσοι έχουν ζωή καταλαβαίνουν. Όσοι μπορούν να καταλάβουν, καταλαβαίνουν.
      Για όσους δεν κατάλαβαν, ο πρέσβης δεν έρχεται σε εκδηλώσεις ως φυσικό πρόσωπο. Δεν έρχεται για αναψυχή. Ο πρέσβης εκτελεί καθήκοντα πρεσβεύοντας μια χώρα.
      Μια χώρα που αρνείται ακόμη να ζητήσει συγνώμη και να καταβάλει στο χωριό αυτό την δικαστική αποζημίωση από το 2000, στους συγγενείς και σε όσους λίγους ζούνε ακόμη.
      Για όσους δεν κατάλαβαν, ο πρέσβης εκπροσωπεί μια χώρα που αρνείται να ζητήσει συγνώμη και να αναλάβει τις συνολικές αποζημιώσεις των 341 δις ευρώ. Τουλάχιστον…
      (Αν κάποιος δεν τα θέλει ή δεν τα χρειάζεται, μπορεί να αράξει στην ησυχία του. Και εμείς να ζητήσουμε τα υπόλοιπά).
      Για όσους δεν κατάλαβαν το “παιδί του εγκληματία” σύμφωνα με το Μανώλη Γλέζο, εκπροσωπεί αυτήν τη χώρα (κι ας είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου). Δεν ήρθε εκδρομή στο Δίστομο.
      Για όσους δεν κατάλαβαν, η χώρα αυτή έχει καταλάβει τη χώρα μας.
      Έχει επιβληθεί και εξοντώνει τη χώρα μας. Εξοντώνει εμάς έναν-έναν. Για όλους θα έρθει η σειρά…
      Για όσους δεν κατάλαβαν, μια γυναίκα βγήκε και στάθηκε μπροστά χτες για να μη μπει η γερμανική σημαία πάνω στο μνήμα αυτών που εκτελέστηκαν, χωρίς καμία δικαίωση ακόμη για αυτούς. Το κατάλαβες;
      Και προς τιμήν του ο πρέσβης έκανε πίσω, γιατί αυτός κατάλαβε. Γιατί είναι άνθρωπος.
      Αυτό το καταλάβαμε.
      Ο Γλέζος είναι ο ήρωας που πριν 76 χρόνια κατέβασε τη σημαία από την ακρόπολη.
      Ο Γλέζος είναι αυτός που χτες την έβαλε πίσω. Αυτή τη φορά πάνω στο μνήμα των νεκρών.
      Την άρπαξε και την έβαλε με μανία.
      Οδηγώντας τον εκπρόσωπο του κατακτητή από το χέρι.
      Μπροστά σε έναν δήμαρχο, βγαλμένο από τη χειρότερη ελληνική ταινία κατοχής, που επαναλάμβανε με λεπτή φωνή “bitte, bitte sen… bitte, bitte sen”.
      Για όσους δεν κατάλαβαν ο Μανώλης Γλέζος αυτό έκανε χτες. Και αυτό δε χρειάζεται να είσαι ήρωας για να έχεις δικαίωμα να το λες.
      Ήταν αυτός που παραμέρισε το “εμπόδιο” που στάθηκε μπροστά του.
      Το έσπρωξε, για προσωπικούς λόγους.
      Μετά τη μικροπρέπεια στην έναρξη του βιβλίου του, λίγους μήνες πριν, πάλι για προσωπικούς λόγους.
      Ο Μανώλης Γλέζος, φοβήθηκε χτες ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου -που μπορεί να έχει μαζί της ό,τι προσωπικό θέλει- θα του πάρει τη σημαία που κατέβασε κάποτε.
      Και προτίμησε να τη βάλει πίσω από το να την αφήσει στα χέρια άλλου.
      Να σπρώξει αυτή τη γυναίκα και να βάλει τη σημαία πίσω. Πάνω στους νεκρούς πια.
      Αρκεί να μην την πάρει άλλος.
      “Παιδί εγκληματία” δεν είμαι και σίγουρα δεν είμαι παιδί του Γλέζου.
      Μακριά από εμένα αυτή η ντροπή που είδα χτες.
      Για όλους τους Έλληνες και για όλους τους Γερμανούς φίλους πολίτες.
      Κάτι πολύ άρρωστο συμβαίνει στη χώρα μας.
      Το βλέπουμε όλοι.
      Και κάποιοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

      Διαμαντής Καραναστάσης-Μέλος της Πλεύσης Ελευθερίας
      ____________________________

      Σχολιαστής απαντάει στο φτηνιάρικο θέατρο της Κωνσταντοπούλου

      https://grafida-sintikis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_191.html?showComment=1497198218518#c5723732564725144970

      Γιώργος Μουργής 11 Ιουνίου 2017 – 7:23 μ.μ.

      H Ζωή Κωνσταντοπούλου γνωρίζει, ως έγκριτη νομικός, ότι για να ενεργοποιηθεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, αποζημίωσης των συγγενών των θυμάτων του Δίστομου χρειάζεται μια και μοναδική υπογραφή από έναν υπουργό Δικαιοσύνης.
      Γιατί δεν διεκδίκησε ως όφειλε από τη θέση της Προέδρου του ελληνικού Κοινοβουλίου, από τον πρώτο υπουργό Δικαιοσύνης Νίκο Παρασκευόπουλο να τηρηθεί η δέσμευσή του, όπως την είχαμε ακούσει με τα αυτιά μας στις προγραμματικές δηλώσεις του μέσα στο Βουλή, από την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία θα υπέγραφε, για να ενεργοποιηθεί αυτή η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, αποζημίωσης των συγγενών των θυμάτων του Δίστομου; Γιατί δεν πράττει τα αυτονόητα, δηλαδή, απευθυνόμενη στον σημερινό Υπουργό Δικαιοσύνης, εξακολουθώντας όποτε της δίνεται η ευκαιρία να παριστάνει τον αυτόκλητο τιμωρό, προκαλώντας με τη στάση της, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα μέγιστη ασέβεια στο πρόσωπο των συγγενών όλων των θυμάτων του αγώνα της Εθνικής Αντίστασης αλλά και του ίδιου του Μανώλη Γλέζου, ο οποίος σιωπηλός παρακολουθούσε άλλο ένα επικοινωνιακό «muppet show» – παιχνίδι της πριν παρέμβει ο ίδιος ως «από μηχανής θεός» για να τελειώνει η φαρσοκωμωδία;
      Αυτή η φαρσοκωμωδία που επέλεξε να πρωταγωνιστήσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου με την απαράδεκτη συμπεριφορά της, υποδυόμενη την «καπετάνισσα» της Πλεύσης, επηρεασμένη, προφανώς, από το σημερινό πολιτικό περιβάλλον της, οδηγεί το «πλεούμενό» της στα βράχια του πλέον απολίτικου λαϊκισμού.
      Ενός λαϊκισμού που σε μεγάλο βαθμό βασίζεται σε έναν νέου τύπου «αντιγερμανισμό», όχι απέναντι στο γερμανικό κράτος, τους γερμανούς πολιτικούς και την νεοφιλελεύθερη πολιτική τους αλλά καταδικάζοντας συλλήβδην ο,τιδήποτε γερμανικό ως «ναζιστικό», ψαρεύοντας ψήφους ακόμη κι από τα ακροδεξιά. Η ωμή πολιτική εκμετάλλευση των νεκρών του Δίστομου, όπως και κάθε τέτοια που αφορά στην, με κάθε τρόπο, αυτοπροβολή ενός εγωπαθητικού – εγωκεντρικού μορφώματος το οποίο ψαρεύει ψήφους ένθεν κακείθεν, συνιστά αποκλειστικά το αποτέλεσμα της εφαρμοσμένης πράξης από τη πολιτική θεωρία συνωμοσίας που βρίσκεται στα ράφια της γνωστής πολυεθνικής αλυσίδας των Lidl.
      Η φυσική κατάληξη μετατροπής του πολιτικού φορέα της Πλεύσης Ελευθερίας σε… καλλιτεχνική στοά (με όλο το σεβασμό σε ολόκληρο τον καλλιτεχνικό κόσμο και κάθε καλλιτεχνική προσπάθεια) είναι το αποτέλεσμα της αποκλειστικής πολιτικής επιλογής της να απομακρυνθεί η ίδια και όσοι την περιβάλλουν μακριά από κάθε έννοια που παραπέμπει ακόμα και στο όνομα της ζωντανής ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Αυτής της Αριστεράς, δηλαδή, που βρίσκεται καθημερινά στους δρόμους, στο κίνημα, στους χώρους εργασίας, στον αντιφασιστικό αγώνα, στους πρόσφυγες και μετανάστες, στα σχολειά και τα Πανεπιστήμια, δίπλα στους νέους και τις νέες, δίπλα σε ολόκληρη τη κοινωνία η οποία πλήττεται από την μνημονιακή λαίλαπα.
      Είναι αλήθεια ότι επιβεβαιώθηκαν τελικά οι φόβοι και οι επιφυλάξεις πολλών μετά τη ιδρυτική διακήρυξη στο Χυτήριο, ότι η Πλεύση μπορεί να έχει πολλά «δέλτα» (Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Διαφάνεια, Δικαιώματα Διαγραφή, Διεκδίκηση) αλλά κανένα «άλφα» (αυτό της Αριστεράς).
      Ίσως μετά τα όσα συνέβησαν στο Δίστομο χρειάζεται να προστεθεί άλλο ένα «δέλτα».
      Όχι αυτό της ιστορικής πόλης που επέζησε του Ναζιστικού Ολοκαυτώματος στις 11 Ιούνη του 1944, αλλά αυτό του Δελφινάριου…
      __________________________________

      Υπάρχουν και καλοί Ναζισμοί, οι Ορθόδοξοι του Γλέζου και της πλειοψηφίας της ελληνικής Αριστεράς

      http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_22/i22_p06_brother.html

      Kάραζιτς – ελληνοσερβική φιλία:
      η ιστορία του θανάτου στα δυτικά βαλκάνια

      O Pάντοβαν Kάραζιτς, ή πιο σωστά η «ελληνοσερβική φιλία» δεν αποτελούν μόνο ένα παρελθόν που όσο λιγότερο το θυμόμαστε τόσο το καλύτερο! O Kάραζιτς είναι μία (καθόλου η μοναδική) «προσωποποίηση» του πόσο μακριά μπορεί να πάει ο ελληνικός ιμπεριαλισμός όταν βάζει σε ενέργεια τα σχέδιά του· του πόσο ατσάλινη είναι η εθνική ενότητα μέσα στην ελληνική κοινωνία «όταν η πατρίς το απαιτεί»· του πόσο άμεση είναι η σχέση ανάμεσα στον πιο τελειωμένο νεοναζί και την κορυφή των εξουσιών.

      Tο γεγονός ότι ο Kάραζιτς ήταν, είναι και θα είναι μέχρι να ψοφήσει ένας απ’ αυτούς που διηύθυναν την σφαγή δεκάδων χιλιάδων βοσνίων· τους βιασμούς χιλιάδων γυναικών· τον εξανδραποδισμό εκατομυρίων άλλων· την λειτουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, όλα αυτά για τους έλληνες, απ’ τους πατενταρισμένους φασίστες μέχρι μεγάλο μέρος της άκρας αριστεράς, αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες. Σχεδόν στο σύνολο του ιδεολογικού φάσματος, το τονίζουμε: σχεδόν το σύνολο, και οπωσδήποτε η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας αντιδρούν ακόμα και σήμερα στο έργο του Kάραζιτς (και των άλλων αδελφών των ελλήνων, του «στρατηγού» Mλάντιτς, του Σεσέλι, του Aρκάν…) με τον ίδιο τρόπο που αντιδρούν οι νεοναζί στα εγκλήματα των χιτλερικών. Eίτε υποστηρίζουν ότι ποτέ δεν έγιναν, και ότι πρόκειται για σκευωρίες των αντιπάλων (στην προκειμένη περίπτωση: των αμερικάνων)· είτε πως «κάτι έγινε», αλλά «έτσι είναι ο πόλεμος», «και οι άλλοι τα ίδια έκαναν» κλπ κλπ.

      Eιδικό ρόλο και συμβολή στον «εθνικό φασισμό», σα συνέπεια της καθοριστικής συμβολής στα σχέδια και τις μεθοδεύσεις του ελληνικού ιμπεριαλισμού, έχει η ντόπια αριστερά. Tόσο το κκε όσο και ο συνασπισμός. Tο κκε, για παράδειγμα, μετά την πρόσφατη (σικέ οπωσδήποτε, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) σύλληψη του Kάραζιτς, έβγαλε ανακοίνωση όπου:
      Tο KKE καταγγέλει τη Σερβική Kυβέρνηση για την παράδοση του Pάντοβαν Kάραζιτς στο ιμπεριαλιστικό δικαστήριο της Xάγης.
      H δίκη που ετοιμάζεται σημαίνει ότι στο εδώλιο οι ιμπεριαλιστές βάζουν το δικαίωμα κάθε λαού να αντιστέκεται, να επιλέγει ο ίδιος το δρόμο που θέλει να ακολουθήσει…

      Iμπεριαλιστές είναι μόνο οι αμερικάνοι (σταθερό δόγμα / πλυντήριο της ελληνικής αρπακτικτότητας) ενώ οι σφαγές, οι βιασμοί, οι καταστροφές που έκαναν οι «αδελφοί σέρβοι» από το 1992 έως το 1995 δεν είναι άλλο απ’ «το δικαίωμα κάθε λαού να αντιτέκεται, να επιλέγει ο ίδιος το δρόμο που ακολουθεί». Πάνω στα πτώματα των άλλων.

      @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
      O συνασπισμός ύστερα, το κόμμα της λωτοφαγίας, προφανώς έχει ξεχάσει πως ένα διάσημο ιστορικό του στέλεχος, ο Mανώλης Γλέζος, έκανε τον πρόλογο στην ελληνική έκδοση ποιημάτων (!!!, βέβαια! και τα καθάρματα έχουν ευαισθησίες!) του Kάραζιτς, το 1996. Όταν, δηλαδή, ήταν παγκόσμια γνωστά αυτά που έγιναν στη Bοσνία, με αποκορύφωμα την σφαγή πάνω από 7 χιλιάδων ανδρών στη Σρεμπρένιτσα, ο Γλέζος (προφανέστατα: με την έγκριση του κόμματός του) επαινούσε τον «ποιητή επαναστάτη» Kάραζιτς.
      @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

      H αριστερά του κράτους, του κεφάλαιου, του ιμπεριαλισμού στην ελλάδα, λαλίστατη όταν πρόκειται για διάφορες εσωτερικές μικρομαλακίες ευρείας κατανάλωσης, δεν έχει βγάλει – και δεν πρόκειται να βγάλει – άχνα για το πως έδρασε ο ελληνικός ιμπεριαλισμός ολόκληρη σχεδόν τη δεκαετία του ‘90. «Δεν ξέρει – δεν απαντά». Πώς αλλιώς; Aν μοιάζει εύκολο η ελληνική συμμετοχή στις σφαγές των βοσνίων να αποδοθεί σε μερικές δεκάδες παραδοσιακούς ναζίδες, κοινούς καννίβαλους, είναι ταυτόχρονα και άδικο. Aυτοί ήταν κάτι λιγότερο απ’ τις άκρες των δακτύλων του μακριού ελληνικού χεριού. Oλόκληρο το σώμα συναπαρτιζόταν από κάθε θεσμό, κόμμα, μηχανισμό μεσολάβησης και εξουσίας που υπάρχει στο ελληνικό κράτος. Tο μόνο που μπορεί να πει σχετικά η ελληνική αριστερά, τόσο το κκε όσο και ο συνασπισμός (και διάφορα μικρότερα ακροαριστερά απο-κόμματα) είναι πως HMOYN KI EΓΩ EKEI: στην πολιορκία του Σαράγεβο και την δολοφονία 12 χιλιάδων κατοίκων του· γύρω απ’ το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Oμάρσκα και όλα τα υπόλοιπα· στην «εθνική εκκαθάριση» του Σβόρνικ, το κυνήγι των 42 χιλιάδων (μουσουλμάνων) κατοίκων του και όλα τα παρόμοια· στη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα…
      Πλήρης συστράτευση για κοινούς απότερους σκοπούς τότε: την καταστροφή του κράτους της Μακεδονίας με κοινή ελληνοσερβική δράση…

      Kι αυτό δεν έγινε πριν 10 αιώνες για να παραγραφεί. Έγινε πριν δέκα χρόνια… – και θα ξαναγίνει όποτε «η πατρίς χρειαστεί».
      Aυτός είναι ο λόγος που πρέπει να ξέρουμε, πρέπει να θυμόμαστε, πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε στο σήμερα της δράσης μας αυτήν την γνώση κι αυτήν την μνήμη…
      ___________________________________

      Ο Λαφαζάνης και η κωμική του Iskra σωπαίνoυν βλέποντας το 3% να είναι άπιαστο όνειρο με αυτούς που ικετεύει να γίνουν εκλογικοί του σύμμαχοι. να αλληλοσπαράζονται, δυσκολεύοντας την ποθητή συνεργασία για το 3% του αντιμνημονιακού λαού.

      http://www.iefimerida.gr/news/343522/i-zoi-epitithetai-mazi-me-ton-diamanti-karanastasi-ston-manoli-glezo-odigise-ton

      ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ
      Η Ζωή επιτίθεται μαζί με τον Διαμαντή Καραναστάση στον Μανώλη Γλέζο: Οδήγησε τον κατακτητή από το χέρι…
      __________________________


      _____________

      Kι άλλοι τυφλοί της Αριστεράς, μετά τη Δέσποινα Κουτσούμπα που έπρεπε να συκοφαντηθεί τόσο χυδαία από την σύζυγο του ευγενικού ναύτη

      για να ανακαλύψει την Αμερική, ανακαλύπτουν όψιμα τι είναι η Κωνσταντοπούλου: «Οσο για την θεατρική παράσταση που θέλησε να δώσει στο Δίστομο η Ζωή Κωνσταντοπούλου –το πιο τυχοδιωκτικό στοιχείο που υπάρχει στην ελληνική πολιτική σκηνή-…».

      Τα υπόλοιπα για τον Γλέζο και τον Γερμανό πρέσβη, απλά είναι δείγμα μικρόνοης σκέψης. Κρίμα, γιατί αυτοί τουλάχιστον τα πιστεύουν αυτά που λένε, δεν υποκρίνονται…

      http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_92.html

      Απ’ τον Γλέζο στην Κωνσταντοπούλου και από κει στις διαδικτυακές αθλιότητες
      Από giorgis , Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017 | 10:42 μ.μ.

      Του Γ. Γ.

      «Την ύψιστη ύβριν, με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, διέπραξε ο Μανώλης Γλέζος με τον τρόπο που επέλεξε να αποτίσει φόρο τιμής στον αποθανόντα Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Δε θα σχολιάζαμε, βέβαια, τη… σόλο εμφάνισή του στο σπίτι των Μητσοτάκηδων, μ’ ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι. Την προσωπική του προβολή επιδιώκει σε ό,τι κάνει, γι’ αυτό και επέλεξε τον διαχωρισμό από τους υπόλοιπους αστούς πολιτικούς. Ούτε αναφερόμαστε σ’ αυτό καθαυτό το γεγονός της απότισης φόρου τιμής στον Μητσοτάκη, γιατί ο Γλέζος την προσωπική αγωνιστική του ιστορία την έχει κυλήσει στη λάσπη εδώ και πολλά χρόνια, οπότε η συγκεκριμένη κίνηση δεν μας εξέπληξε (όπως δεν μας εξέπληξε και η παρουσία του Κουτσούμπα στη μητρόπολη)», έγραφε το Σάββατο που μας πέρασε βδομαδιάτικη εφημερίδα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

      Ακολούθησε το γνωστό επεισόδιο στο Δίστομο με την πρόεδρο της «Πλεύσης», Ζωή Κωνσταντοπούλου, να γράφει στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook:

      «Χθες (σ.σ προχτές) έκανα το αυτονόητο. Για όλους τους Έλληνες. Ο Πρέσβυς της Γερμανίας το κατάλαβε κι έκανε πίσω. Ο Μανώλης Γλέζος προτίμησε να βάλει ο ίδιος με τα χέρια του τη σημαία του κατακτητή πάνω στο μνημείο των θυμάτων».

      Πολύ σκληρή αλλά από πολιτική σκοπιά η κριτική που ασκεί η «ΚΟΝΤΡΑ» στον ήρωα της Εθνικής Αντίστασης. Κι εμείς διαφωνούμε κάθετα με την πολιτική διαδρομή του Μ. Γλέζου και για κάποιες απόψεις του όπως τότε που έκανε λόγο για «την προσφορά της Εκκλησίας στην Κατοχή και στην Αντίσταση».
      Σ’ αυτή την περίπτωση του έχουμε ασκήσει κριτική από τον ιστότοπο μας, αλλά σε κάθε περίπτωση θα αποφεύγαμε να αποδώσουμε τέτοιους βαρύτατους χαρακτηρισμούς στον Μ.Γ όπως κάνει η βδομαδιάτικη εφημερίδα που αναφέραμε.

      Κι αυτό γιατί δεν μπορεί να ξεχάσουμε την ηρωική πράξη του όταν μαζί με τον Λάκη Σάντα κατέβαζαν από την Ακρόπολη τη σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό των γερμανικών δυνάμεων κατοχής ούτε ότι το αστικό κράτος τον «τίμησε» με να τον δικάσει σε θάνατο και να τον στείλει 13 χρόνια στην φυλακή.
      Επίσης στην σημερινή βάρβαρη ταξική μνημονική εποχή, δεν διστάζει να λέει τα πράγματα με το όνομα τους: «Τέτοια ντροπή για τον ελληνικό λαό δεν την περίμενα να δω στην ζωή μου. Μέχρι που έλεγα καλύτερα να με έβρισκε ένα βόλι να πήγαινα … να χανόμουνα είτε στην κατοχή .. είτε μετά .. παρά να δω αυτή την κατάντια» τόνιζε σε δηλώσεις του, εκτιμώντας παράλληλα ότι «οι Γερμανοί μας εκδικούνται για την αντιφασιστική αντίσταση μας»

      Ας μην ξεχνάμε ότι ο Μ. Γλέζος έχει ασκήσει δριμύτατη κριτική προσωπικά στον Α. Τσίπρα και στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για την στάση που κρατάνε στις διαπραγματεύσεις με τους λεγόμενους «εταίρους».
      Ούτε επίσης λησμονούμε ότι ο Μ. Γλέζος ήταν ο μόνος πολιτικός άντρας που βγήκε δημόσια και κατάγγειλε την κυβέρνηση γιατί δεν χορηγεί την άδεια που δικαιούται ο Δημήτρης Κουφοντίνας.

      Οσο για την θεατρική παράσταση που θέλησε να δώσει στο Δίστομο η Ζωή Κωνσταντοπούλου –το πιο τυχοδιωκτικό στοιχείο που υπάρχει στην ελληνική πολιτική σκηνή- την απάντηση την έλαβε μέσα από την ιστοσελίδα που εκφράζει το «Κίνημα Ενεργοί Πολίτες».

      Προσωπικά δεν είχα καμιά διάθεση να ασχοληθώ μ’ αυτό το θέμα. Κατά την άποψη μου δεν άξιζε παρά μόνο ένα παραπολιτικό σχολιάκι σε εφημερίδα. Αγανάκτησα όμως βλέποντας ανάρτηση στο διαδίκτυο η οποία παραλληλίζει τον Μ. Γλέζο με τα στελέχη του ΚΚΕ Τυρίμο και Μανωλέα που πέρασαν στην υπηρεσία της ασφάλειας του Μανιαδάκη.

      Δεν υπάρχει ποιο μεγάλη χυδαιότητα απ’ αυτή και μάλιστα μόνο θλίψη δημιουργεί το γεγονός ότι υπάρχουν δεκάδες χρήστες του Ιντερνέτ που την επιδοκιμάζουν. Προφανώς οι περισσότεροι απ’ αυτούς είναι εντελώς ανιστόρητοι.
      Κάποιοι όμως είναι ελεεινοί και τρισάθλιοι γιατί δεν μπορεί να πιστέψουμε –βλέποντας τα προφίλ τους- ότι είναι τόσο άσχετοι σχετικά με την πρόσφατη ιστορία μας.

      (…..)

  4. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    Όταν ο Καραναστάσης πιπίλιζε το μπιμπερό του, η Κωνσταντοπούλου έπαιζε με τις κούκλες της και ο Γλέζος εκλεγόταν Ευρωβουλευτής και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, και δεν πήγε στην εκδήλωση αυτή, εκτός αν πήγε και δεν το λέει το ρεπορτάζ

    http://www.imerodromos.gr/kaisariani-4/

    Στις 24 Ιουνίου 1987 ο κομμουνιστής, τότε Δήμαρχος Καισαριανής Παναγιώτης Μακρής, ο υπογράφων ως Αντιδήμαρχος και σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο, υποδέχτηκαν στο Σκοπευτήριο τον Πρόεδρο της Δυτικής Γερμανίας Ρίχαρντ Φον Βαϊτσέκερ και τον υπουργό Εξωτερικών Γκένσερ και μαζί του όλη την τότε πολιτική ηγεσία της χώρας: Τον Πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου, τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κ. Μητσοτάκη, τον υπουργό Εξωτερικών Κ. Παπούλια κ.α. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που Γερμανός ηγέτης επισκέπτονταν αυτόν το τόπο του Μαρτυρίου εκατοντάδων εκτελεσθέντων Ελλήνων πατριωτών ανάμεσα στους οποίους είναι και οι 200 Κομμουνιστές της Πρωτομαγιάς του 44.

    Δημόσια συγγνώμη για τα θύματα της γερμανικής κατοχής ζήτησε – για πρώτη φορά – ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας καταθέτοντας στεφάνι στο Σκοπευτήριο*. «Υποκλίνομαι ευλαβικά στην μνήμη τους» ανέφερε στην ο ομιλία του ο Ρ. Βαϊτσέκερ που μίλησε μετά την τοποθέτηση του Δημάρχου Π. Μακρή, ο οποίος του πρόσφερε το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης.


    Αλλά και αργότερα στις 25 Ιουνίου 2005, στα εγκαίνια του Μνημείου στο Σκοπευτήριο, ο τότε Δήμαρχος Καισαριανής Θ. Μπαρτσώκας υποδέχτηκε στον ίδιο χώρο τον τότε Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια, τον Μ. Γλέζο, τον Λ. Κύρκο, τον Κ. Μητσοτάκη κ.α.

    Έτσι είχε μάθει αυτή η πόλη να ανταποδίδει την τιμή σε όποιον – επίσημο ή μη – προσερχόταν να προσκυνήσει στον τόπο της Θυσίας…

    (*) Εφημερίδα «Τα Νέα» 25/06/1987

    1.Ο κομμουνιστής Παναγιώτης Μακρής, τότε Δήμαρχος Καισαριανής, υποδέχεται στο Σκοπευτήριο τον Γερμανό Πρόεδρο Ρ. Βαϊτσέκερ, τον Ιούνιο του 1987 και μαζί του τους Α. Παπανδρέου, Κ. Μητσοτάκη, Ι. Χαραλαμπόπουλο, Ευ. Κουλουμπή κ.α.

    2. Παπανδρέου, Γκένσερ, Βαϊτσέκερ, Μητσοτάκης, στο Σκοπευτήριο το 1987. Διακρίνονται ακόμη Μπανιάς, Κουλουμπής, Μαθιόπουλος, Λαυρεντίδης.

    3. Ο Δήμαρχος Παν. Μακρής δίνει το μετάλλιο της πόλης στον Πρόεδρο της Δ. Γερμανίας, Ρίχαρντ φον Βαϊτσέκερ.

    4. Παπούλιας, Μακρής, Παπανδρέου, Βαϊτσέκερ στο Σκοπευτήριο.

    ΑΛΚΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015

  5. Ο/Η Μπουμπούκια λέει:




    Γλέζος σε Ιερώνυμο: Να φροντίσεις να έχω θρησκευτική κηδεία

    Γλέζος κατά Φίλη: Βλαστημά όποιος κατηγορεί την Εκκλησία για αδράνεια στην Κατοχή
    http://www.enikos.gr/politics/410256/glezos-vlasfimos-opoios-kataferetai-enantia-stin-ekklisia
    Γλέζος: Βλάσφημος όποιος καταφέρεται ενάντια στην Εκκλησία




  6. Ο/Η Psycho λέει:

    http://dkoutsoumpa.gr/2017/01/post=345/

    Για τις (συνεχιζόμενες) αθλιότητες της Ζωής Κωνσταντοπούλου
    Posted on 09/01/2017 by Δέσποινα Κουτσούμπα

    Έχουν περάσει 10 μέρες από τη στιγμή που δημοσιοποίησα τα τεκμήρια που αποδεικνύουν, πέρα από κάθε αμφιβολία, τη γελοιότητα και το ψεύδος των κατηγοριών που έχει εξαπολύσει εναντίον μου η Ζωή Κωνσταντοπούλου και το περιβάλλον της. Μετά από 10 μέρες, αντί να αποσύρει τα ανυπόστατα ψεύδη και τις συκοφαντίες, χωρίς καμιά ντροπή, συνεχίζει την επίθεση λάσπης, αποκαλώντας εμένα και τον σύζυγό μου «λαμόγια της αριστεράς» (συνέντευξη στον ΣΚΑΪ 5/1) και εμένα «δημόσιο υπάλληλο που διακινεί μαύρο χρήμα» (συνέντευξη στην ertopen 5/1).

    Απαιτώ από την Ζ. Κωνσταντοπούλου να εμφανίσει στοιχεία για τις γελοίες κατηγορίες της και να τα προσκομίσει στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης (ή άλλο αρμόδιο όργανο), αλλιώς να τις αποσύρει και να ζητήσει συγνώμη.

    Βέβαια, αν είχε οποιοδήποτε δεδομένο που να στοιχειοθετεί αυτά που λέει, θα το είχε ήδη καταθέσει, αντί να περιφέρει ανυπόστατες καταγγελίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα τηλεοπτικά πλατώ.

    Αποδεικνύεται ότι η κ. Κωνσταντοπούλου μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε ψέμα ή τερατολογία για να χτυπήσει όποιον θεωρεί πολιτικό της αντίπαλο. Το ότι ανάγει σε πολιτικό της αντίπαλο την μαχόμενη αριστερά, και με έμφαση την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι κάτι που θα πρεπε να προβληματίσει όσους και όσες ακόμη πιστεύουν ότι υπάρχουν «από μηχανής σωτήρες» ή ότι αρκεί ο θολός αντιμνημονιακός λόγος, χωρίς καμία ταξική αναφορά, χωρίς διάθεση σύγκρουσης με τους εκπροσώπους του κεφαλαίου και ρήξη με την ΕΕ, για να απαλλαγούμε από το μνημονιακό ζυγό.

    Για τις πολιτικές αιτίες της επίθεσης, παραπέμπω στην ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: http://antarsya.gr/node/4118

    Για τα υπόλοιπα, θα ήθελα να θυμίσω απλώς στην κ. Κωνσταντοπούλου ότι δεν είμαστε ίδιες. Έκαστη εφ’ ω ετάχθη.

    Δέσποινα Κουτσούμπα

    9/1/2017
    —————————————————————————————————————————————–

    Το παραπάνω ήταν η δημόσια δήλωσή μου στις 9/1/2017.

    Για τους λάτρεις της λεπτομέρειας, παραθέτω όλο το ιστορικό, για να υπάρχει κάπου αναλυτικά, απαντώντας και σε κάποια ερωτήματα που μου τέθηκαν από φίλους και «φίλους». Ελπίζω ότι δεν θα χρειαστεί να επανέλθω.
    Πώς ξεκίνησαν όλα;

    Στις 30/12/2016 δέχτηκα μια απρόκλητη αισχρή συκοφαντική επίθεση από τον προσωπικό λογαριασμό στο facebook κάποιου κυρίου που ούτε γνώριζα ούτε και θέλω να γνωρίσω. Η καταγγελία αναπαρήχθη από τον λογαριασμό της Ζωής Κωνσταντοπούλου και όλες τις σελίδες της Πλεύσης Ελευθερίας στο facebook. Επέλεξα να μην απαντήσω, παρά μόνο δημοσιοποιώντας (το ίδιο βράδυ) τα στοιχεία που αποδείκνυαν την γελοιότητα της κατηγορίας –στη θέση και την έκταση που τους άρμοζε, δηλαδή κάτω από τις αναρτήσεις– και ζητώντας να αποσυρθεί το συκοφαντικό κείμενο.

    Τις επόμενες μέρες ξέσπασε ειδησεογραφικός σάλος για το τι συμβαίνει στο εσωτερικό της Πλεύσης Ελευθερίας, με αποχωρήσεις στελεχών και με τα εργασιακά θέματα των υπαλλήλων της Ζωής Κωνσταντοπούλου (υπαλλήλους τους οποίους πληρώνει ο προϋπολογισμός της Βουλής, σύμφωνα με το σκανδαλώδες προνόμιο που έχουν όλοι οι πρώην Πρόεδροι της Βουλής να έχουν στην υπηρεσία τους ισοβίως έναν αριθμό υπαλλήλων, 6 αν δεν κάνω λάθος). Βασικά ήρθαν στην επιφάνεια πράγματα που «σέρνονταν» εδώ και πολύ καιρό, από ανθρώπους που είχαν περάσει από την Πλεύση Ελευθερίας και τους οποίους δεν γνωρίζω καν.

    Η κ. Κωνσταντοπούλου, αντί να απαντήσει στην ουσία των καταγγελλομένων, με ανάρτησή της στο facebook στις 4/1/2017 επανέλαβε την κατηγορία εναντίον εμού, του Παναγιώτη Σωτήρη (που είναι σύζυγος μου) και του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου (εκδότη του Unfollow) υπονοώντας ότι εμείς κρυβόμαστε και πίσω από τις καταγγελίες όσων έφυγαν από την Πλεύση και κατασκευάζοντας μια νέα θεωρία συνωμοσίας: «όποιος κάνει κριτική στην Πλεύση ή φεύγει από την Πλεύση, δεν είναι γιατί το κόμμα δεν έχει πολιτικές θέσεις, είναι προσωποκεντρικό ή ό,τι άλλο, αλλά γιατί κάποιος τον εξαγόρασε». Μάλιστα, η επίθεση κορυφώθηκε με μια αδιανόητη κίνηση: Την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2017 η Ζωή Κωνσταντοπούλου βγήκε στην τηλεοπτική εκπομπή «Αταίριαστοι» του ΣΚΑΪ για να χρησιμοποιήσει μισή ώρα τηλεοπτικού χρόνου αποκαλώντας εμένα και τον σύζυγό μου «λαμόγια της αριστεράς», από τα οποία η ίδια η κα Κωνσταντοπούλου δίνει την ευκαιρία στην Αριστερά να «καθαρίσει». (Το βίντεο εδώ)

    Η ίδια κ. Κωνσταντοπούλου που είχε δηλώσει ότι το «σκίσιμο των μνημονίων» ήταν ένα απλό «σχήμα λόγου», η ίδια κ. Κωνσταντοπούλου που δέχτηκε ασμένως τη σύμπραξη με τον Πάνο Καμμένο και επαινούσε τον Προκόπη Παυλόπουλο, η ίδια κ. Κωνσταντοπούλου που βοήθησε τον Α. Τσίπρα να κρύψει κάτω από το χαλί τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη 2015 (συμφωνία που αναγνώριζε πλήρως όλο το δημόσιο χρέος και ήταν ο προάγγελος του 3ου Μνημονίου), η ίδια κ. Κωνσταντοπούλου που δεν μπορούσε να αφήσει την καρέκλα του Προέδρου της Βουλής ακόμη και μετά τη μετατροπή του ΟΧΙ σε μεγαλοπρεπές ΝΑΙ, η ίδια κ. Κωνσταντοπούλου που ποτέ δεν αποκάλυψε τα «μαύρα ταμεία» ή τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρηματικούς ομίλους, βγήκε να πει στο πανελλήνιο ότι τα «λαμόγια» βρίσκονται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τη ΛΑΕ!

    Τα πλατώ του ΣΚΑΪ ήταν τόσο φιλόξενα στην κ. Κωνσταντοπούλου και τον συγχυτικό της λόγο (γιατί όχι; Το παιχνίδι τους έπαιζε άλλωστε…) που δεν «σκέφτηκαν» καν οι δύο δημοσιογράφοι να κάνουν μια απλή ερώτηση: πώς γίνεται η κ. Κωνσταντοπούλου, η τόσο κολλημένη με τους θεσμούς, η κ. Κωνσταντοπούλου που θα πήγαινε τη δανειακή σύμβαση της χώρας στα διεθνή δικαστήρια, αυτή η κ. Κωνσταντοπούλου αν είχε οποιοδήποτε στοιχείο που να στοιχειοθετεί κατηγορίες όπως «λαμόγια», «απόπειρα εξαγοράς», «δημόσιος υπάλληλος που διακινεί μαύρο χρήμα» (όπως είπε την ίδια μέρα σε συνέντευξη στην ertopen), να μην έχει ήδη καταφύγει σε κάποιον Εισαγγελέα ή στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης με τα «στοιχεία» της, αντί να περιφέρει τις καταγγελίες από το facebook στα τηλεοπτικά πλατό και τούμπαλιν; Δεν είναι αυτό μια λογική δημοσιογραφική ερώτηση; Ε, για τον ΣΚΑΪ μάλλον δεν είναι.

    Δεν είναι λογική ερώτηση, φαίνεται, ούτε για πολλές εφημερίδες και ιστοσελίδες που «σήκωσαν» το θέμα τις επόμενες μέρες, παρουσιάζοντάς το ως «κόντρα» μεταξύ προσώπων ή ως «ξεκατίνιασμα μέσω facebook». Δεν υπήρξε καμία κόντρα ή ξεκατίνιασμα από την πλευρά μου ή από την πλευρά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Υπήρξε συνειδητή προσπάθεια να απαντηθεί το θέμα μόνο με τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία που αποδείκνυαν το αβάσιμο των κατηγοριών, χωρίς να δοθεί συνέχεια. Άλλωστε, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε αντίθεση με την Πλεύση Ελευθερίας, έχει όργανα, συλλογικές διαδικασίες και πολιτικές θέσεις. Το μέτωπο για το οποίο παλεύει είναι αντι-ΕΕ και αντικαπιταλιστικό και εξ ορισμού δεν περιλαμβάνει προσωποκεντρικά κόμματα, αστικές δυνάμεις ή δυνάμεις που επιλέγουν να μην λένε κουβέντα για την ΕΕ και να χουν θολό «αντιμνημονιακό» λόγο, ψαρεύοντας στα θολά νερά –όπως άλλωστε έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Να το ξεκαθαρίσουμε: κανένα «ξεκατίνιασμα» δεν υπήρξε μεταξύ μας. Υπήρξε μια ξεκάθαρη επίθεση από την Ζ. Κωνσταντοπούλου, με συνειδητή χρήση χονδροειδέστατων ψεμάτων, στην οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απάντησε με πολιτική ανακοίνωση (την οποία προσυπογράφω πλήρως) όταν η κα Κωνσταντοπούλου είχε ήδη εμφανιστεί στον ΣΚΑΪ, αποδεικνύοντας ότι η επίθεση που ξεκίνησε δεν ήταν μια «προσωπική επιλογή» του κυρίου που την ξεκίνησε ή ένα «λάθος», αλλά τμήμα ενός ευρύτερου προσανατολισμού της Πλεύσης στα απόνερα της αστικής πολιτικής.

    Η δήθεν απόπειρα δωροδοκίας (και κάποιες προσωπικές διευκρινίσεις)

    Το τι ακριβώς συνέβη το αποδεικνύει η συνομιλία που έχω ήδη δημοσιοποιήσει (με ημερομηνία 13/11 και 15/11, ενώ η «απόπειρα εξαγοράς» καταγγέλθηκε ενάμιση μήνα μετά!). Ο Λευτέρης Χαραλαμόπουλος, δημοσιογράφος και εκδότης του UNFOLLOW και πλέον και του Report, με ενημέρωσε ότι θα ξεκινούσε εκπομπή στο ραδιόφωνο τον Γενάρη και (όπως κάθε επαγγελματίας που σέβεται τον εαυτό του) ήθελε να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας πριν ξεκινήσει την εκπομπή. (Τα μαθήματα δεν ήταν «δήθεν ορθοφωνίας», όπως παρουσίασε η κα Κωνσταντοπούλου, κι αυτό μπορούν να το βεβαιώσουν κι άλλοι άνθρωποι στους οποίους απευθύνθηκα). Γιατί πήρε εμένα ο Λευτέρης; Γιατί είμαστε προσωπικοί φίλοι. Τέτοιοι φίλοι που μπορεί να με πάρει να μου ζητήσει να του βρω δάσκαλο ορθοφωνίας, όπως κι εγώ μπορώ να τον πάρω να του ζητήσω να με πάει μέχρι τον Πειραιά για να μη χάσω το πλοίο (πραγματικά περιστατικά). Η προσωπική φιλία μας με τον Λευτέρη είναι γνωστή. Το αστείο είναι ότι και στη Ζωή Κωνσταντοπούλου ο Λευτέρης με σύστησε το 2013, κατά τη διάρκεια της δίκης Μελισσανίδη κατά UNFOLLOW, ως προσωπική του φίλη.

    Μια παρέκβαση: Επειδή έχει ξεκινήσει μια ποινικοποίηση των προσωπικών σχέσεων, είτε οι συζυγικές (ο Παναγιώτης Σωτήρης κατηγορείται ως «σύζυγος Κουτσούμπα» ή με το φοβερό τεκμήριο ότι έχει φωτογραφία του μαζί μου στο facebook. Κι αν σας είναι δύσκολο να με πιστέψετε, δεν έχετε παρά να ακούσετε τη συνέντευξη της κας Κωνσταντοπούλου στην ertopen, όπου το ανέφερε επί λέξει), είτε οι φιλικές, να πω μερικά πράγματα και για αυτό. Καταρχάς έχω φίλους. Κανονικούς φίλους, όχι μόνο από την αριστερά. Έχω φίλη κολλητή από το σχολείο που είναι βαφτισιμιά του Γ. Κεφαλογιάννη. Στην οικογένειά μου δεν συνηθίζαμε να κατηγοριοποιούμε τις προσωπικές σχέσεις με βάση τα κόμματα, ούτε καν να ψηφίζουμε όλοι το ίδιο κόμμα. Αρκεί να μην διαχειρίζονται εξουσία και να μην είναι διεφθαρμένοι –με τέτοιους κόβουμε σχέσεις. Δεν σημαίνει ότι με τους φίλους πρέπει να συμφωνούμε στα πάντα. Για την ακρίβεια, με τον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο είναι παροιμιώδεις οι ομηρικοί καβγάδες μας για διάφορα θέματα –μεταξύ αυτών και για το ότι επέλεξε να μπλεχτεί με την Πλεύση Ελευθερίας. Προφανώς και διαφωνούσα με αυτή του την επιλογή, κάτι που πολύ καλά γνώριζε και η ίδια η κα Κωνσταντοπούλου. Αλλά δεν με άκουσε. Και στον Παναγιώτη Σωτήρη είπα ότι διαφωνώ με την επιλογή του να πάει στη ΛΑΕ, αλλά δεν με άκουσε. Ούτε με τον Παναγιώτη χώρισα επειδή πήγε στη ΛΑΕ, ούτε με τον Λευτέρη τσακώθηκα επειδή βοήθησε την Πλεύση, ούτε με την κολλητή μου χάλασα σχέσεις επειδή δεν πήγε να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ τον Σεπτέμβρη. Τι λέτε; Θα πρεπε;

    Υπάρχει άλλη μια παρανόηση: το ότι είμαστε προσωπικοί φίλοι με τον Λευτέρη δεν σημαίνει ότι είμαστε υπεύθυνοι ο ένας για ό,τι κάνει ή λέει ή γράφει ο άλλος. Ο Λευτέρης είναι ένας πολύ καλός δημοσιογράφος. Ως τέτοιος, δεν συζητά τα ρεπορτάζ που ετοιμάζει με τους προσωπικούς του φίλους. Όπως κι εγώ δεν συζητάω μαζί του την πρόοδο της ανασκαφής μου. Και βέβαια, δεν τον συμβουλεύω για τις επιχειρηματικές του επιλογές –εκτός των άλλων, για όποιον με ξέρει είμαι τελείως ακατάλληλη για κάτι τέτοιο– ούτε είμαι υπεύθυνη για αυτές. Το περιοδικό UNFOLLOW το στήριξα από τα πρώτα του τεύχη, γιατί εκτίμησα τη δημοσιογραφική δουλειά που έκανε και ο Λευτέρης και οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι του περιοδικού. Συνεχίζω να το στηρίζω, όχι γιατί ο Λευτέρης είναι φίλος μου ή γιατί ο Παναγιώτης Σωτήρης, που δουλεύει πλέον εκεί, είναι σύζυγός μου. Το στηρίζω γιατί η δημοσιογραφική δουλειά του είναι άρτια. Με τον ίδιο τρόπο θα κρίνω και το περιοδικό Report. Είναι πράγματι δύσκολο να έχεις τους ολιγάρχες ως αφεντικά. Έχω πολλούς φίλους και γνωστούς δημοσιογράφους, που τυγχάνει να έχουν ως αφεντικά τον Αλαφούζο, τον Μπόμπολα, τον Καλογρίτσα, τον ΣΥΡΙΖΑ και πάει λέγοντας. Ξέρω ότι οι δημοσιογράφοι δεν χωρίζονται με βάση το ποιον έχουν ως «αφεντικό», αλλά χωρίζονται σε αυτούς που κάνουν τη δουλειά τους (με δημοσιογραφική δεοντολογία) και σε αυτούς που κάνουν τη δουλειά του αφεντικού τους (κρυπτόμενοι πίσω από τη δημοσιογραφική ιδιότητα). Ο Λευτέρης, όσα χρόνια τον γνωρίζω, ανήκει στους πρώτους.

    Για να γυρίσουμε πίσω, ο Λευτέρης μου ζήτησε να του βρω δάσκαλο για ορθοφωνία, για μαθήματα ενός μήνα (του Δεκέμβρη ουσιαστικά, αφού τον Γενάρη θα ξεκινούσε εκπομπή). Γνωρίζω προσωπικά δύο λυρικούς τραγουδιστές: τον Αντώνη Σιγάλα και τη Μαργαρίτα Συγγενιώτου (μάλιστα τη δεύτερη τη γνώρισα μέσω του πρώτου!). Επικοινώνησα και με τους δύο. Τον Αντώνη Σιγάλα τον γνώριζα (και τον εκτιμούσα, τότε) ως ακτιβιστή της γκέι κοινότητας. Γνωριστήκαμε προσωπικά το 2014, πολύ πριν υπάρξει η Πλεύση Ελευθερίας. Ο διάλογος με τον κ. Σιγάλα έχει δημοσιοποιηθεί και μπορεί ο καθένας να καταλάβει τι ειπώθηκε, εκτός αν θέλει τόσο να διαστρεβλώσει τα πράγματα που να συνάγει «εξαγορά» από τη φράση «να βρούμε κάποιον που να χει ανάγκη τα λεφτά» (το «τα» με κεφαλαίο από το ωτοκορέτ του κινητού, έχει γίνει πια ανέκδοτο!). Να σημειώσω ότι ο διάλογος δημοσιοποιήθηκε γιατί στις 30/12 (όταν τηλεφώνησα στον κ. Σιγάλα να του ζητήσω τον λόγο γιατί κάποιος κύριος που δεν γνώριζα με κατηγορούσε με βάση μια ιδιωτική συνομιλία που είχα με τον ίδιο ενάμιση μήνα πριν) μου ανακοίνωσε ότι «τα ίνμποξ μας» τα χει δώσει στην κ. Κωνσταντοπούλου «να τα κάνει ό,τι θέλει». Η ιδιωτικότητα της συνομιλίας είχε ήδη παραβιαστεί από τον κ. Σιγάλα, κι όχι από μένα. (Επειδή έχω προκληθεί, θα πω ότι δημοσιοποίησα το απολύτως απαραίτητο τμήμα της συνομιλίας, αυτό που έδειχνε την συκοφαντία. Υπάρχουν μηνύματα και πριν και μετά, ας τα δημοσιοποιήσει η κα Κωνσταντοπούλου, αφού τα έχει στα χέρια της, αν πιστεύει ότι στηρίζουν τα λεγόμενά της).

    Το χειρότερο είναι ότι ο κ. Σιγάλας εκείνο το βράδυ, όταν τηλεφωνηθήκαμε, μου είπε ότι δέχεται να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας στον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο! Την επόμενη μέρα έστειλε μήνυμα στον Λευτέρη με το οποίο τον ενημέρωνε ότι δεν μπορεί να του κάνει μαθήματα λόγω της «σχέσης» του με την Πλεύση. Και μετά πρότεινε σε μένα κάποιους άλλους καθηγητές. Ούτε εκείνες τις μέρες ούτε και τις επόμενες ο κ. Σιγάλας δεν αναφέρθηκε σε καμία απόπειρα εξαγοράς. Και πώς να το κάνει άλλωστε; Θα ήταν πολύ φτηνό εκ μέρους του να πει ότι προσπάθησε κάποιος να τον εξαγοράσει με ιδιαίτερα ορθοφωνίας ενός μήνα που κοστολογούνται περίπου 20-30 ευρώ/ώρα! Γιατί δεν κατήγγειλε ο ίδιος ο κος Σιγάλας την «απόπειρα εξαγοράς» τότε ή αργότερα;

    Να σημειώσω επίσης πως όταν έκανα την πρόταση στον κ. Σιγάλα, δεν ήξερα ότι ο κ. Σιγάλας είχε ήδη δουλειά, καθώς ήταν έμμισθος υπάλληλος στο γραφείο της κ. Κωνσταντοπούλου (από αυτούς που πληρώνει ο προϋπολογισμός της Βουλής, που λέγαμε πριν). Αν το ήξερα, θα του ζητούσα κατευθείαν να μου συστήσει κάποιον άλλον, αφού ο ίδιος είχε τα προς το ζην. Παρότι, όπως φαίνεται εκ των υστέρων, όταν κάποιος θέλει να συκοφαντήσει μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε τερατώδες ψέμα: στην ίδια συνέντευξη στην ertopen η κ. Κωνσταντοπούλου ισχυρίστηκε ότι πήγα να εξαγοράσω κι άλλον (το τρίτο άτομο που αναφέρεται στη συνομιλία, το όνομα του οποίου έχει σβηστεί), ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με το κόμμα της! Αλλά άμα αρχίσει η κ. Κωνσταντοπούλου να λέει ψέματα, φαίνεται ότι δεν σταματά πουθενά. Πάντως, ένα είναι σίγουρο: δεν θα σταματήσω να προσπαθώ να βοηθήσω όποιον άνθρωπο μπορώ να βοηθήσω, επειδή κάποιοι αποδεικνύονται ψεύτες και συκοφάντες.

    Επί 1,5 μήνα ούτε η κ. Κωνσταντοπούλου (η οποία έχει το τηλέφωνό μου, γνωριζόμαστε προσωπικά και έχουμε συναντηθεί κάποιες φορές) ούτε ο κ. Σιγάλας ούτε άλλος υπάλληλος του γραφείου της κ. Κωνσταντοπούλου και συγκεκριμένα μέλη της Πλεύσης (με τους οποίους γνωρίζομαι προσωπικά) δεν επικοινώνησαν μαζί μου να μου ζητήσουν τον λόγο ή να μου ζητήσουν εξηγήσεις, αν όντως είχαν κάποια υπόνοια για «απόπειρα εξαγοράς». Απλώς ένα ωραίο πρωί, 1,5 μήνα μετά το περιστατικό, βρέθηκα… κατηγορούμενη!

    Γιατί γίνεται όλο αυτό;

    Η απάντηση εδώ είναι πολυπαραγοντική, αλλά είναι αμιγώς πολιτική –όσο πολιτικό μπορεί να είναι κάτι όταν εκπορεύεται από ένα προσωποκεντρικό μόρφωμα που θέλει να επιπλεύσει στο αστικό σύστημα χωρίς καν πολιτικές θέσεις. Για την ακρίβεια, πολιτικό θέμα είναι το γιατί ενέπλεξε τα όνομά μου (και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και το όνομα του συζύγου μου (και την ΛΑΕ) στην καταγγελία. Σε ό,τι αφορά τον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο και το UNFOLLOW τα δεδομένα αναρτήθηκαν από το ίδιο το περιοδικό. Θα μπορούσε να είχε επιτεθεί μόνο στον Λευτέρη (παρότι δεν θα πρεπε, μετά από όσα είχαν συμβεί) αλλά επέλεξε να εμπλέξει στο θέμα τη ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Γιατί;

    Εδώ και πολύ καιρό η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει επιλέξει μια άλλη… πλεύση, που καμία σχέση δεν έχει με την αριστερά –ή μάλλον έχει τόση σχέση όση χρειάζεται για να αντλήσει ψήφους και από αυτή τη δεξαμενή. Η λειψή πολιτικοποίησή της και η λειψή σχέση της με το κίνημα και την ριζοσπαστική αριστερά την οδήγησαν στο να μη βγάλει κανένα πολιτικό συμπέρασμα από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, παρά να αποδώσει ατομικές ευθύνες στον Τσίπρα για «προδοσία». Καμία αντίληψη για την πολιτική γραμμή που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ, καμία αναφορά στο τι σημαίνει ΕΕ, παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, καμία αναφορά σε ταξικά συμφέροντα. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, πάντοτε ο λόγος της ήταν πολύ λιγότερο πολιτικός και πολύ περισσότερο «επί προσωπικού». Μια αντίληψη της πολιτικής με βάση τις «προσωπικότητες», την «ατομική συνέπεια», τη θολούρα πολιτικών θέσεων και το «επικοινωνιακό γκελ» -ό,τι δηλαδή συγκροτεί και τα βασικά στοιχεία που χρησιμοποίησε ως «όπλα» η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για να φτάσει στην κυβέρνηση και μετά στο 3ο Μνημόνιο (απλώς θυμίζω πόσο πολύ η κεντρική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, όσο έφτανε κοντά στις εκλογές του Γενάρη του 2015, στοχοποιούσε περισσότερο τον Α. Σαμαρά ως πρόσωπο από όσο την πολιτική του…). Με το ίδιο πρίσμα διάβασε, καθώς φαίνεται, και την «αποτυχία» της ΛΑΕ να μπει στη Βουλή τον Σεπτέμβρη του 2015. Όταν η μόνη έγνοια σου είναι η συμμετοχή στο κοινοβούλιο, όταν η μόνη πολιτική που ξέρεις είναι η επίκληση των αστικών θεσμών, εύκολα υιοθετείς τέτοιους τρόπους σκέψης.

    Αφού δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, η Ζ. Κωνσταντοπούλου θα μπορούσε να πάρει πίσω την δικηγορική της άδεια και να καλύψει τον χαμένο χρόνο στην επαφή της με το κίνημα, ακολουθώντας -για παράδειγμα- τον δρόμο της Άντας Κολάου. Αντί γι’ αυτό, η Ζ. Κωνσταντοπούλου επέλεξε να κάνει ό,τι κάθε επαγγελματίας πολιτικός με φιλοδοξίες: να φτιάξει ένα προσωποκεντρικό μόρφωμα χωρίς θέσεις, με μόνο στόχο την είσοδο στο κοινοβούλιο. Αρχικά διάφοροι άνθρωποι νόμιζαν ότι θα κομίσει κάτι νέο ή κάτι συνεπές και ασχολήθηκαν (μεταξύ αυτών και άνθρωποι αριστεροί). Όσοι γνωρίζω έφυγαν αηδιασμένοι (αυτοί που γνώριζα εγώ έφυγαν πολλούς μήνες πριν).

    Είναι σαφές ότι η κ. Κωνσταντοπούλου είχε βγάλει άλλα συμπεράσματα από τις πρόσφατες «περιπέτειες». Καταρχάς ότι ένα (αστικό) κόμμα για να μπει στο κοινοβούλιο χρειάζεται στήριξη από κάποιο ή κάποια τμήματα της αστικής τάξης. Έτσι φτάσαμε στην κολεγιά με το Αλαφουζέικο. Πολύ πριν την συνέντευξη της 5/1 η Ζ. Κωνσταντοπούλου είχε βρει φιλικό στασίδι στον ΣΚΑΪ.

    Το δεύτερο συμπέρασμα φαίνεται πως είναι ότι το «αντιμνημόνιο» χωράει πολλούς και «τα ψήφια δεν βρωμάνε». Εδώ και καιρό εκπρόσωποι της Πλεύσης εμφανίζονται σε εκπομπές του φασιστοκάναλου Art, ενώ ο ίδιος ο Στέφανος Χίος αποκαλεί την κα Κωνσταντοπούλου «καπετάνισσα Ζωή», χωρίς καμία αντίδραση από την ίδια ή την Πλεύση. Αποκορύφωμα μιας μακράς πορείας ήταν το (προβοκατόρικο) πρωτοσέλιδο του Μακελειού στις 3/1/2017, το οποίο και σχολίασα δημόσια. Το πρωτοσέλιδο αυτό δεν απαντήθηκε ούτε καν με μια ολιγόλογη ανάρτηση, ούτε από την ίδια ούτε από τους δορυφόρους της, παρότι σε αυτό ο Σ. Χίος την καλούσε σε… πολιτειακή εκτροπή («μαζί με το στρατό», έγραφε). Κι όμως, εκείνη και την επόμενη μέρα οι σελίδες της Πλεύσης είχαν ως κύριο θέμα την συκοφαντία εναντίον στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΛΑΕ…

    Ο κόσμος της αριστεράς, και κυρίως ο κόσμος που προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν τα παρακολουθεί αυτά (και καλά κάνει) και που έχει μάθει σε μια γενική έκκληση ενότητας (χωρίς να κοιτάζει το πολιτικό περιεχόμενο), πίεζε για ενότητα ΛΑΕ-Πλεύσης. Πιστεύω ότι το σενάριο της «εξαγοράς» ξεκίνησε να πλέκεται στα μέσα Δεκεμβρίου. Στις 13 Δεκεμβρίου έγινε η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου της Ν. Βαλαβάνη, στο πάνελ της οποίας συμμετείχε και η Ζ. Κωνσταντοπούλου. Από εκείνη τη μέρα και μετά, υπήρχε ιδιαίτερη πίεση από κόσμο της αριστεράς για μια συμπόρευση ΛΑΕ-Πλεύσης και των δυνάμεων που ήταν σε αυτό το πάνελ (η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν ήταν, βέβαια, αλλά είπαμε: συζυγική ευθύνη). Ούτε η ίδια η κ. Κωνσταντοπούλου θέλει να «τα βρει» με κανέναν και να συζητήσει πάνω σε πολιτικές θέσεις (εκτός πια κι αν κάποιος αποδέχεται τη μονοκρατορία της, όπως δηλαδή στον ΣΥΡΙΖΑ αποδέχονταν ασμένως τη μονοκρατορία της ηγετικής ομάδας του Τσίπρα, με τα γνωστά αποτελέσματα…), ούτε πολύ περισσότερο όσοι έχουν μαζευτεί γύρω της, που ονειρεύονται βουλευτιλίκια –και οποιοδήποτε «ηχηρό όνομα» σε ψηφοδέλτια διακυβεύει αυτά τα «όνειρα».

    Για να τα συμπυκνώσω, αυτή η επίθεση έγινε:

    -Γιατί το «όλοι είναι διεφθαρμένοι στη δεξιά και στην αριστερά και η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι η μόνη αδιάφθορη» ψαρεύει ψήφους στα θολά νερά του αντιμνημονίου. Συνωμοσιολόγοι, άστεγοι δεξιοί, ακόμη και εθνικιστικά κομμάτια, ή γενικώς όποιος ακόμη ψάχνει έναν «σωτήρα» μπορούν να στοιχηθούν πίσω από την εκστρατεία «να ξεβρωμίσει ο τόπος» -άλλο βέβαια αν το «να ξεβρωμίσει ο τόπος» (έτσι απολίτικα) είναι κατεξοχήν το οπλοστάσιο της ακροδεξιάς!

    –Γιατί η ιδιότυπη προεκλογική εκστρατεία της Πλεύσης ξεκίνησε με δημόσια επίθεση στην μαχόμενη αριστερά, στην αντιΕΕ και αντιευρώ αριστερά (ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΛΑΕ, εξ ου και εμπλέχθηκε και ο σύζυγός μου, κατά τα άλλα άσχετος με το περιστατικό, μόνο και μόνο επειδή είναι στη ΛΑΕ!), δίνοντας διαπιστευτήρια στο σύστημα από το οποίο επιθυμεί να στηριχτεί.

    –Γιατί η Πλεύση δεν έχει (κι ούτε θέλει να αποκτήσει) πολιτικές θέσεις, με βάση τις οποίες να απαντήσει ναι ή όχι στην όποια πολιτική συνεργασία της προταθεί (όχι από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προφανώς), και ο μόνος τρόπος είναι να επιτεθεί προσωπικά σε κάποιους που θα ονοματίσει «λαμόγια» ώστε η απάντηση σε όποια έκκληση ενότητας να είναι «εσείς καλύπτετε λαμόγια, γι’ αυτό δεν συνεργάζομαι μαζί σας».

    –Για να πει προκαταβολικά ότι όποιοι έχουν φύγει ή όποιοι θα φύγουν στο μέλλον από την Πλεύση Ελευθερίας δεν έφυγαν γιατί είχαν διαφωνίες με ένα κόμμα που δεν υφίσταται καν ως κόμμα, αλλά γιατί «εξαγοράστηκαν», «πουλήθηκαν», ήταν εξαρχής «βαλτοί», και να καλύψει τον επικοινωνιακό θόρυβο από τις αποχωρήσεις των στελεχών της.

    –Η ένταση της προσωπικής επίθεσης, με τη συκοφαντία και τα πρωτοφανή ψέματα, έχει επίσης ως στόχο να τρομοκρατήσει προκαταβολικά όποιον ήθελε ή θέλει να μιλήσει για το τι συμβαίνει στο περιβάλλον της κας Κωνσταντοπούλου. Ήδη άλλωστε η επίθεση δεν αφορά μόνο εμένα και τον Παναγιώτη Σωτήρη, αλλά συμπεριλαμβάνει και τα πρώην μέλη της Πλεύσης Ελευθερίας, για τα οποία δημοσιοποιούνται ακόμη και ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα από στόματος της κας Ζ. Κωνσταντοπούλου (αλλά και άλλων στελεχών, βλ. Έθνος 8/1/2017), που κατά τα άλλα κόπτεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη.

    Το πιο αστείο από όλα είναι ότι η κα Κωνσταντοπούλου μιλά για «συμφέροντα» που υποκινούν εμένα ή τον σύζυγό μου, χωρίς βέβαια να τα κατονομάζει. Ε, και σε αυτό διαφέρουμε: γιατί η δικιά μας αριστερά (κι εγώ προσωπικά) έχουμε στραφεί ενάντια σε κάθε εκπρόσωπο του κεφαλαίου, με το όνομά του και με τρόπο ιδιαίτερα ενοχλητικό (τον κινηματικό): τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Βαρδινογιάννη, τον Μελισσανίδη, τον Μπόμπολα, τον Κοπελούζο, τον Λάτση, τον Νιάρχο, τον Γιαννακόπουλο –και ξεχνάω και πολλούς. Ας προφέρει αυτά τα ονόματα πρώτα η κα Κωνσταντοπούλου (και μάλιστα από τα πλατώ του… ΣΚΑΪ!) και μετά ας μιλά για «καταγγελίες που κάνει επώνυμα». Γιατί ως τώρα μόνο το δικό μου επώνυμο έχει βάλει στο στόχαστρο.
    Θα μπορούσα να πω και πολλά άλλα, όπως να συγκρίνουμε τα πόθεν έσχες μας για να δούμε ποιος μπορεί να «δωροδοκήσει» και ποιος όχι, αλλά λέω να μην πέσω στο επίπεδό τους στο επίπεδο ενός ανθρώπου που επαναλαμβάνει εμφατικά παντού ότι είμαι υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού, λες και αυτό αποτελεί κάποια κατηγορία ή κάποιου είδους… προειδοποίηση.

    Η κα Ζ. Κωνσταντοπούλου δεν έχει κανένα δικαίωμα πλέον να αναφέρεται στη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία και τα δικαιώματα, αφού απέδειξε ότι αυτές οι έννοιες δεν είναι παρά σημαία ευκαιρίας που τη χρησιμοποιεί όποτε κι αν τη βολεύει.

    Οι συνεργάτες της κας Κωνσταντοπούλου, όσοι τουλάχιστον συμμετέχουν σε αυτή την επίθεση λάσπης, προφανώς έχουν απωλέσει πλήρως τη συνείδησή τους.

    Δεν μετανιώνω για όλες τις φορές που στο παρελθόν στήριξα τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε επιθέσεις σεξισμού ή λάσπης που δέχτηκε, γιατί –σε αντίθεση με εκείνην– εγώ δεν έχω δυο μέτρα και δυο σταθμά. Δεν παραγράφω το έργο που έκανε ως βουλευτής της αντιπολίτευσης ή για το θέμα του δημόσιου χρέους (παρότι το έκανε με επίγνωση ότι η κυβέρνηση που στήριζε είχε ήδη αποδεχτεί όλο το δημόσιο χρέος στις 20/2). Όμως δεν είναι τα πρόσωπα που παραμένουν αναλλοίωτα στην ιστορία, είναι οι ιδέες. Τα πρόσωπα και οι πολιτικές τους πρακτικές αλλάζουν. Κάποτε νόμιζα ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι μια αστή πολιτικός που η προσκόλλησή της στις αρχές της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας μπορούν να τη φέρουν από την πλευρά του κινήματος και της Αριστεράς (όπως έχει συμβεί πολλές φορές στην ιστορία). Τώρα πια ξέρω ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι μια αστή πολιτικός που η προσκόλλησή της στο να κάνει καριέρα στην πολιτική μπορεί να τη φέρει σε όποια πλευρά θα της εξασφαλίσει αυτό. Κι ότι, δυστυχώς, είναι έτοιμη να πατήσει επί πτωμάτων για να το πετύχει.

    Ε, ας μάθει ότι δεν προσφερόμαστε για κάτι τέτοιο.

    Δεν χρειάζονται άλλες εκκλήσεις ενότητας για να «σωθεί η Αριστερά». Η Αριστερά δεν θα σωθεί από τους επαγγελματίες της πολιτικής. Ούτε ο λαός θα σωθεί με τα θολά αντιμνημονιακά μέτωπα-παραλλαγές του ΣΥΡΙΖΑ. Χρειάζεται να δούμε την πραγματικότητα κατάματα, χρειάζεται να δούμε τις πολιτικές αιτίες που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στην υποταγή στην ΤΙΝΑ και να διαχωριστούμε πλήρως από αυτές. Χρειάζεται ξεκάθαρη ταξική λογική ενάντια στον εχθρό: το κεφάλαιο, την ΕΕ, τον ιμπεριαλισμό. Χρειάζεται ξεκάθαρο πλαίσιο για την απαλλαγή από τα δεσμά των μνημονίων με την έξοδο από την ΕΕ, υπέρ όχι του ενός ή του άλλου επιχειρηματικού ομίλου, αλλά ξεκάθαρα υπέρ των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και χρειάζεται οργάνωση του λαού και κίνημα, κι όχι «σωτήρες» ή «πεφωτισμένοι ηγεμόνες».

    Σε ό,τι με αφορά προσωπικά, στη συνδικαλιστική και πολιτική μου πορεία έχω δεχτεί πολύ χειρότερες απειλές και επιθέσεις. Επέζησα από όλες, γιατί έχω συντρόφους και συντρόφισσες, με τους οποίους είμαστε στρατευμένοι σε ιδέες και αυτό δεν μπορεί να λοιδορηθεί με κανέναν τρόπο.

    (Χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους φίλους και φίλες, συναδέλφους, συναγωνιστές και συντρόφους-ισσες για τη βοήθεια που μου πρόσφεραν αυτές τις μέρες. Σε όσους ή όσες επιλέγουν την τακτική των «ίσων αποστάσεων» απέναντι σε μια πρωτοφανή και αποδεδειγμένη συκοφαντία, θα τους συμβούλευα αν δουν κάποιον μαχαιρωμένο πισώπλατα, να μην τον ρωτήσουν αν έκανε κάτι για να το προκαλέσει. Θα επιζήσουμε όμως, το χρωστάμε σε όσους υποφέρουν πολύ περισσότερα από μας!)

    Mια συνέντευξη στην ertopen (και) για το θέμα αυτό

    Το δημοσίευμα του ΠΡΙΝ και της Εργατικής Αλληλεγγύης για το θέμα
    UPDATE 11/1/2017:

    Έχουν περάσει 12 μέρες από τις ψεύτικες καταγγελίες, και βέβαια δεν έχει παρουσιαστεί κανένα στοιχείο από πλευράς των ψευδολόγων. Την επίθεση εναντίον μου πλέον έχουν αναλάβει διάφορα προφίλ στο facebook, από το περιβάλλον της Πλεύσης και πέριξ. Δεν έχω σκοπό να δώσω καμία συνέχεια στο γεγονός, όμως πρέπει να μπορώ να υπερασπιστώ και τον εαυτό μου από τα ψέματα. Οπότε θα συνεχίσω από εδώ να απαντάω τις νέες ψευδολογίες, για να υπάρχει η καταγραφή.

    (…….)

  7. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη, celebrity λέει:

    http://www.tlife.gr/news/9/Zoi-Konstantopoyloy-Raxil-Makri-O-antras-poy-mpike-anamesa-toys/0-114656

    Ζωή Κωνσταντοπούλου – Ραχήλ Μακρή: Ο άντρας που μπήκε ανάμεσά τους!
    17.12.2016

    Ήταν κολλητές φίλες και συναγωνίστριες, αλλά τώρα πια κινούνται σε διαφορετικό μήκος κύματος. Ο λόγος για την Ζωή Κωνσταντοπούλου και την Ραχήλ Μακρή που προκάλεσαν εντύπωση με το πολιτικό τους “διαζύγιο”. Πρόσφατα μάλιστα σε συνέντευξή της στο “Όλα Ξεκόλλα”, και τον Θέμο Αναστασιάδη η Ραχήλ Μακρή αποκάλυψε γιατί αποχώρησε από την Πλεύση Ελευθερίας. Δημοσίευμα της Secret όμως, φέρνει στο φως της δημοσιότητας τον πραγματικό λόγο του τέλους της συνεργασίας των δυο γυναικών.

    Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η αιτία είναι ένας άντρας… γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης που έπεισε την Ζωή Κωνσταντοπούλου να κάνει μια πιο “lifestyle” Προεκλογική εκστρατεία. Ο ρόλος του ηθοποιού Διαμαντής Καραναστάση ήταν καθοριστικός στο να κουνήσει η Ραχήλ Μακρή το μαντήλι στην Ζωή Κωνσταντοπούλου.

    “Η Ζωή ευελπιστεί ότι θα εκλεγεί επειδή θα τη βγάλουν στα μέσα ενημέρωσης. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που ασκεί πολιτική και ασκεί αντιπολίτευση και είμαι κινηματικός άνθρωπος. Πρέπει να πάμε στην κοινωνία να την ενημερώσουμε. Η Ζωή πιστεύει ότι πρέπει να γίνει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα αλλά μετά τις πρώτες δύο φορές δεν της άρεσε πια αυτό και ήθελε συναυλίες και καλλιτεχνικά δρώμενα”, είχε πει στη συνέντευξή της η Ραχήλ Μακρή χωρίς να αναφέρει ονόματα και καταστάσεις.
    Το δημοσίευμα του Secret, αναφέρει όμως πως ο γνωστός ηθοποιός στάθηκε η αιτία για την απομάκρυνση της Ραχήλ από την Ζωή. Ο Διαμαντής Καραναστάσης τους τελευταίους μήνες καθορίζει τη στρατηγική της Πλεύσης Ελευθερίας και έχει κερδίσει την εύνοια της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που τον εμπιστεύεται σε επικοινωνιακό επίπεδο. Μάλιστα, η μεγάλη εμπλοκή του ηθοποιού στο κόμμα έχει δυσαρεστήσει εκτός από την Ραχήλ Μακρή και άλλα πρόσωπα που εμπιστεύονταν και ακολουθούσαν την Ζωή Κωνσταντοπούλου.
    Η ουσιαστική ρήξη ήρθε όμως μετά από μια συναυλία στο Λυκαβηττό. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ραχήλ ενοχλήθηκε όταν ο Καραναστάσης έπεισε την Ζωή πως ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουν το “όχι” του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου ήταν μια συναυλία στον Λυκαβηττό, ενώ τα άλλα μέλη ήθελαν να γίνει συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, μαζί με τις υπόλοιπες αντιεξουσιαστικές δυνάμεις.

  8. Ο/Η του κώλου λέει:


    Η Ραχήλ Μακρή ψήφισε ΟΧΙ στην άρση ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

    ΕΛΛΑΣ-ΑΦΥΠΝΙΣΗ-ΤΩΡΑ


    ΚΑΝΕΛΛΗ – Μάνα λόχου ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ η Ζ .Κωνσταντοπούλου


    Χυδαίο ψέμα Κανέλλη εναντίον Λαγού_Απάντηση Ζωής Κωσταντοπούλου στα ψέματα του ΚΚΕ
    ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ Π.Λ.Σ

    Δημοσιεύτηκε στις 7 Μαΐ 2015
    ΔΕΙΤΕ ΑΥΤΟ http://stavretta.blogspot.gr/2013/10/
    Για μία ακόμα φορά η αισχρές συκοφαντείες της ανθελληνικής οργάνωσης ΚΚΕ έπεσαν στο κενό. Η Έλληνικη φλόγα παραμένει και θα παραμείνει άσβεση στις σκοτεινές εποχές που διανύουμε ακόμα και αν κάποια αξιόλογα άτομα βρίσκονται σε λάθος παρατάξεις δεν έπαψαν να στηρίζουν την αλήθεια ! ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ !!!
    Έλληνες πατριώτες κάντε εγγραφή στο κανάλι ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ
    ₪ ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ ₪

  9. Ο/Η Χρυσή Ζωή λέει:

    Περίπου 77.700 αποτελέσματα (0,46 δευτερόλεπτα)
    Αποτελέσματα αναζήτησης

    Οργή για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι μόνο δεν …
    http://www.nonpapernews.gr/…/L2Rvd25sb2FkLW5vdy8yMDEyLTA4LTE0LTE1LTQxL...
    23 Οκτ 2013 – Όχι μόνο δεν ψήφισε την τροπολογία κατά της «Χρυσής Αυγής» (όπως … στην τροπολογία να σταματήσει η χρηματοδότηση στη Χρυσή Αυγή, …
    Χρυσή Αυγή | Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πολιτικές και αντιδημοκρατικές …
    http://www.xryshaygh.com/…/zwh-kwnstantopoulou-politikes-kai-antidhmokratikes-oi-diwj...
    Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πολιτικές και αντιδημοκρατικές οι διώξεις κατά της Χρυσής Αυγής – ΒΙΝΤΕΟ. Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014 – 13:46 …
    Συντριπτικό ναι της Βουλής σε αναστολή χρηματοδότησης Χρυσής …
    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=550024
    18 Δεκ 2013 – Μεταξύ αυτών εκτός της κυρίας Κωνσταντοπούλου ήταν οι κκ. Γ. Γιακουμάτος …. Βουλή-Χρυσή Αυγή: Εισήγηση για αναστολή χρηματοδότησης.
    Δια πυρός και σιδήρου το «ναι» ΣΥΡΙΖΑ για άρση ασυλίας της ΧΑ …
    http://www.iefimerida.gr/…/δια-πυρός-και-σιδήρου-το-«ναι»-συριζα-για-άρση-ασυλίας-της-...
    4 Μαρ 2014 – Αντίθετοι Γλέζος, Κωνσταντοπούλου, Μητρόπουλος … Με την άρση της ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής διαφώνησε και η Ζωή …
    Υβρεις και απειλές απο τη Χρυσή Αυγή για την άρση ασυλίας των …
    http://www.kathimerini.gr/…/yvreis-kai-apeiles-apo-th-xrysh-aygh-gia-thn-arsh-asylias-twn-...
    22 Φεβ 2014 – Τις διαδικασίες για την άρση της βουλευτικής ασυλίας σε βάρος των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, δρομολογεί επί της ουσίας διαβιβαστικό …
    Αγριος καυγάς Μητσοτάκη-Κωνσταντοπούλου για ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ …
    Βίντεο για κωνσταντοπούλου χρυση ασυλία▶ 5:10

    28 Φεβ 2015 – Μεταφορτώθηκε από ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ Π.Λ.Σ
    … Μητσοτάκη-Κωνσταντοπούλου για ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ & Αρση ασυλίας … ,ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΠΟΤΑΜΙ ,ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ , xrisi avgi , Χρυσή Αυγή ,χρυση …
    Redfly Planet: ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή στη Βουλή: Ένα χρονικό από …
    redflyplanet.blogspot.com/2015/03/2013.html
    7 Μαρ 2015 – Το ίδιο κάνει και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου, … για άρση ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, κάνοντας λόγο για …
    Στα κάγκελα η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την Χρυσή Αυγή |thetoc.gr
    http://www.thetoc.gr/politiki/article/sta-kagkela-i-zwi-kwnstantopoulou-gia-tin-xrusi-augi
    5 Μαρ 2014 – Στα κάγκελα η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την Χρυσή Αυγή … Τα δύο πιο ηχηρά «όχι» στην άρση της ασυλίας της Χρυσής Αυγής ήταν του …
    Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανοίγει θέμα με τη Χρυσή Αυγή | Η …
    http://www.efsyn.gr/arthro/i-zoi-konstantopoyloy-anoigei-thema-me-ti-hrysi-aygi
    5 Μαρ 2015 – Με μια τοποθέτηση που προκαλεί ερωτήματα και πυροδοτεί σφοδρές αντιδράσεις, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιμένει στο ζήτημα της μη νόμιμης …
    Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αρνήθηκε να καταδικάσει τη Χρυσή Αυγή …
    http://www.imerisia.gr › ΕΙΔΗΣΕΙΣ › ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    7 Μαΐ 2015 – 7/5/2015 – Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αρνήθηκε να καταδικάσει τη Χρυσή Αυγή – Η Πρόεδρος της Βουλής και ο εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ …
    Χρυσή Αυγή | Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πολιτικές και αντιδημοκρατικές …
    http://www.xryshaygh.com/…/zwh-kwnstantopoulou-politikes-kai-antidhmokratikes-oi-diwj...
    Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πολιτικές και αντιδημοκρατικές οι διώξεις κατά της Χρυσής Αυγής – ΒΙΝΤΕΟ. Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014 – 13:46 …
    Πού το πάει η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τη Χρυσή Αυγή | iefimerida.gr
    http://www.iefimerida.gr/news/194626/poy-paei-i-zoi-konstantopoyloy-me-ti-hrysi-aygi
    5 Μαρ 2015 – Φουρτούνες σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση προκάλεσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
    Σάλος με την Χρυσή Αυγή και την Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Βουλή …
    http://www.thetoc.gr/politiki/…/salos-me-tin-xrusi-augi-kai-tin-zwi-kwnstantopoulou-sti-bo...
    18 Μαρ 2015 – Η επιλογή της Ζωής Κωνσταντοπούλου να υιοθετήσει πρόταση της Χρυσής Αυγής για ονομαστική ψηφοφορία προκάλεσε σάλο στη Βουλή.
    H Ζωή Κωνσταντοπούλου για τους προφυλακισμένους βουλευτές της …
    Βίντεο για κωνσταντοπούλου χρυση αυγη▶ 3:02

    24 Φεβ 2015 – Μεταφορτώθηκε από JailGoldenDawn
    Συνεδρίαση της Βουλής, 24/02/2015: Η Ζωη Κωνσταντοπούλου … γιατί δεν παρίστανται οι προφυλακισμένοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής.
    Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή 14.06.2016 …
    Βίντεο για κωνσταντοπούλου χρυση αυγη▶ 2:35

    25 Ιουν 2016 – Μεταφορτώθηκε από ΓΡΑΦΙΔΑ ΣΙΝΤΙΚΗΣ
    Απόσπασμα από την Κεντρική πολιτική εκδήλωση της Πλεύσης Ελευθερίας στο Ωδείο Δράμας (14.06.2016) Με εκτίμηση Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ …
    Periodista.gr – Κυρία Κωνσταντοπούλου, θα μας πείτε γιατί σας …
    http://www.periodista.gr/…/kuria-konstantopoulou-tha-mas-peite-giati-sas-sumpathei-toso-i-...
    Κυρία Κωνσταντοπούλου, θα μας πείτε γιατί σας συμπαθεί τόσο η Χρυσή Αυγή;;;. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ένα αποκαλυπτικό άρθρο για την κυρία Ζωή …
    Φίλης: Η Κωνσταντοπούλου συμπλέει για πολλοστή φορά με τη Χρυσή …
    tvxs.gr/node/180423
    13 Ιουλ 2015 – Κατηγόρησε επίσης την πρόεδρος της Βουλής ότι για πολλοστή φορά με τη Χρυσή Αυγή. Μιλώντας στον ANT1, ο κ. Φίλης έκανε ιδιαίτερη …
    Φίλης: Η Κωνσταντοπούλου συμπλέει για πολλοστή φορά με τη Χρυσή …
    http://www.protothema.gr/…/filis-i-konstadopoulou-subleei-gia-pollosti-fora-me-ti-hrusi-au...
    13 Ιουλ 2015 – Φίλης: Η Κωνσταντοπούλου συμπλέει για πολλοστή φορά με τη Χρυσή Αυγή … Επίθεση στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, εξαπέλυσε μέσω του Ant1 ο …
    Εθνικοθρησκευτική περιοδεία Ζωής-Ραχήλ | Ροΐδη και Λασκαράτου …
    https://roides.wordpress.com/2016/05/30/30may16/
    30 Μαΐ 2016 – Η ομιλία της κας Κωνσταντοπούλου, ήταν γεμάτη μηνύματα, ενώ το δώρο της … Παρακράτος της Χρυσής Αυγής στη Φλώρινα. «Συγκέντρωση …
    Δύο τάσεις για τη Χρυσή Αυγή στον ΣΥΡΙΖΑ | πολιτική | ethnos.gr
    http://www.ethnos.gr/politiki/arthro/dyo_taseis_gia_ti_xrysi_augi_ston_syriza-63972441/
    5 Μαρ 2014 – 5/3/2014 – Δύο τάσεις για τη Χρυσή Αυγή στον ΣΥΡΙΖΑ – Στα δύο πήγε … Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Αλ. Μητρόπουλος (στη φωτογραφία με …
    Το σχέδιο Κωνσταντοπούλου, η Χρυσή Αυγή και η «πελατεία» του …
    politika-gr.blogspot.com/2015/05/blog-post_130.html
    19 Μαΐ 2015 – Όταν η Κα Κωνσταντοπούλου αναρριχήθηκε «από το πουθενά» στην πολιτική ελίτ με μοχλό τη συστηματική προβολή της από τους …
    23 Οκτ 2013 – Αποστάσεις από τη διαφοροποίηση της βουλευτού Ζωής Κωνσταντοπούλου στην ψηφοφορία στη Βουλή για την αναστολή χρηματοδότησης της …
    Υψηλά ποσοστά για Χρυσή Αυγή και Ζωή Κωνσταντοπούλου – iNews
    http://www.inewsgr.com/…/nea-dimoskopisi-ypsila-pososta-gia-chrysi-avgi-kai-zoi-konstant...
    14 Δεκ 2016 – Νέα δημοσκόπηση: Υψηλά ποσοστά για Χρυσή Αυγή και Ζωή Κωνσταντοπούλου – nea dimoskopisi: ypsila pososta gia chrysi avgi kai zoi …

  10. Ο/Η Ο Γλέζος στην "δημοκρατία" λέει:


    http://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/170318/i-aristera-den-xekatharizei-ti-thesi-tis-apenadi-sta-apovrasmata-ton-metanaston
    «Η Αριστερά δεν ξεκαθαρίζει τη θέση της απέναντι στα αποβράσματα των μεταναστών»
    Σκληρή γλώσσα από τον Μανώλη Γλέζο


  11. Ο/Η Po λέει:

    ΜΠΡΑΒΟ!

    Οι αστυνομικοί καλούν σε ανοιχτή συζήτηση στην πλατεία Εξαρχείων!

    Εκδήλωση με θέμα «Ανοιχτές και Ελεύθερες Πόλεις» θα πραγματοποιηθεί από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων, την Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017, στις 18:00, στην πλατεία Εξαρχείων.

    Η σχετική ανακοίνωση έχει ως εξής:

    Η Π.Ο.ΑΣ.Υ. θεματοφύλακας αρχών και αξιών της Δικαιοσύνης, της Ισότητας και της Δημοκρατίας και με θέσεις σταθερά απέναντι σε κάθε μορφή βίας και αυταρχισμού, παρεμβαίνει κάθε φορά υπέρ των δικαιωμάτων του Έλληνα πολίτη.

    Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται «τυφλά» φαινόμενα βίας, που στρέφονται κατά πολιτών αλλά και Αστυνομικών τα οποία τείνουν να γίνουν «Θεσμοποιημένη πραγματικότητα» με την ανοχή της επίσημης πολιτείας, που όμως η κοινωνία ουδέποτε τα αποδέχθηκε παρά του αντιθέτου που ορισμένοι πίστευαν.

    Η Π.Ο.ΑΣ.Υ. κάνει την αρχή, αναλαμβάνει πρωτοβουλία να αναδείξει το πρόβλημα και διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση με θέμα «Ανοιχτές και Ελεύθερες Πόλεις» που θα πραγματοποιηθεί την 29-06-2017 και ώρα 18:00 στην Πλατεία Εξαρχείων και καλεί τα πολιτικά κόμματα, φορείς, ενώσεις πολιτών για να αναδειχθούν οι πτυχές του προβλήματος και να κατατεθούν ρεαλιστικές προτάσεις για την επίλυσή τους.

    Η ευθύνη για την σημερινή πραγματικότητα είναι τεράστια, αφού κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές και επιτέλους ας σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και να θέσουμε τoν δάκτυλον επί των τύπων των ήλων έστω και μετά από 43 χρόνια από τη μεταπολίτευση, έστω και τώρα.

    Αν όχι τώρα, Πότε;

    http://www.liberal.gr/arthro/145033/epikairotita/2017/oi-astunomikoi-kaloun-se-anoichti-suzitisi-stin-plateia-exarcheion.html

    • Ο/Η Σαπφώ η Λεσβία λέει:

      Aυτό είναι πρόοδος, όπως και αυτό

      Είναι γεγονός ο πρώτος γάμος γκέι Αστυνομικών στην Ισπανία (ΦΩΤΟ)
      9 Σεπτεμβρίου 2015

      και αυτό

      http://www.lifo.gr/articles/lgbt_articles/137464
      O πρώτος ανοιχτά gay Έλληνας αστυνομικός μιλά στο LIFO.gr Ο αξιωματικός του Τμήματος Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας, Μιχάλης Λώλης, μιλά για τα καθήκοντά του, την απόφασή του να βγει μπροστά κάνοντας coming out στην πιο συντηρητική υπηρεσία, καθώς και για την παθογένεια της Ελληνικής Αστυνομίας. 19.3.2017 | 12:22


      Το μεγάλο κακό στην Αστυνομία είναι η πλήρης απενοχοποίηση της έκφρασης από την πλευρά των αστυνομικών, ακραίων, ρατσιστικών απόψεων έναντι ομάδων όπως οι ομοφυλόφιλοι, οι Ρομά, οι μετανάστες. Όχι μόνο είναι απενοχοποιημένοι αλλά είναι και περήφανοι γι’ αυτές τις απόψεις. Πλέον ο ρατσισμός είναι ποινικό αδίκημα, δεν μιλάμε για άποψη.

      Υπάρχουν βέβαια και οι γελοίοι
      http://www.greek-inews.gr/2017/06/h-nd-adeiazei-fortsakh-gia-to-gay-pride.html#ixzz4jzaIEF8n
      Η ΝΔ αδειάζει Φορτσάκη για το gay pride

      «Ο κ. Φορτσάκης εξέφρασε προσωπικές απόψεις. Για τη ΝΔ ο σεξουαλικός προσδιορισμός είναι προσωπική υπόθεση και δικαίωμα του καθενός. Η ΝΔ εκπροσωπήθηκε από το γραμματέα κοινωνικών δικαιωμάτων Γιώργο Σταμάτη και την αναπληρώτρια διευθύντρια τύπου του κόμματος Κύρα Κάπη» στο Athens gay pride δήλωσε ο Βασίλης Κικίλιας κληθείς να σχολιάσει δηλώσεις του κ. Φορτσάκη που επέκρινε τη συμμετοχή αστυνομικών ως διαδηλωτών στο gay pride.

      «Επιτρέπεται να βλέπουμε αστυνομικούς στο gay pride; Είναι αστυνομία αυτή;» αναρωτήθηκε ο Θόδωρος Φορτσάκης σε δηλώσεις του στην τηλεόραση του Σκάι χτες.

  12. Ο/Η Ρόζα Λουξεμπουργκ λέει:

    http://www.kathimerini.gr/811532/article/epikairothta/politikh/xans-lemper-o-germanos-giatros-poy-eswze-ellhnes-sth-mhlo-ths-katoxhs

    19.04.2015

    Χανς Λέμπερ, ο Γερμανός γιατρός που έσωζε Ελληνες στη Μήλο της Κατοχής

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ


    Mε τη σύντροφο της σύντομης ζωής του, Χέλγκα, η οποία τον προμήθευε από τη Γερμανία με πολύτιμο ιατρικό υλικό, ακόμα και με γυάλινα μάτια.

    Κυριακή 27 Απριλίου 1941 και τα γερμανικά στρατεύματα παρελαύνουν στην άδεια Αθήνα. Κι εκεί που νομίζεις ότι έχουν ειπωθεί σχεδόν τα πάντα για την περίοδο της Κατοχής πέφτεις πάνω στην ιστορία του χειρουργού Χανς Λέμπερ και έχεις να σκεφτείς ξανά τόσα πολλά.

    Μια ιστορία που θα παρέμενε στα στενά όρια της Μήλου αν το Ιδρυμα Στήριξης Κέντρου Υγείας του νησιού δεν αποφάσιζε να εκδώσει και να κυκλοφορήσει το βιβλίο με τον τίτλο: «O γιατρός Δρ. Xανς Λέμπερ, Γράμματα από τη Mήλο 1943-44». Περιέχει, μεταφρασμένα, τα 57 γράμματα που έγραψε και έστειλε στους δικούς του πίσω στη ναζιστική Γερμανία, ο γιατρός Λέμπερ, διευθυντής του Γερμανικού Στρατιωτικού Nοσοκομείου της Mήλου στη διάρκεια της Κατοχής και ο οποίος από τη θέση αυτή κατάφερε να βοηθήσει ή ακόμα και να σώσει τη ζωή εκατοντάδων κατοίκων του νησιού.

    Η δράση του Λέμπερ μεταφερόταν σαν ζωντανός θρύλος από γενιά σε γενιά στη Μήλο. Και δεν θα φτάναμε ποτέ στην έκδοση του βιβλίου αν δεν αποφάσιζε η ίδια η οικογένεια αυτού του γενναίου γιατρού να ταξιδέψει το 1989 στο κυκλαδίτικο νησί.

    Ο γιος του Χανς-Γκέοργκ Λέμπερ, ψυχολόγος στην Kολωνία, θυμήθηκε εκείνο το πρώτο ταξίδι για λογαριασμό της δημοσιογράφου Ειρήνης Αναστασοπούλου και της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle: «Αποφασίσαμε λοιπόν να ταξιδέψουμε και πήραμε το πολύ μικρό αεροσκάφος που πετούσε τότε προς το νησί. Οταν πήγαινε να προσγειωθεί παρατηρήσαμε μια ομάδα ανθρώπων, γύρω στους 30, να περιμένουν στο αεροδρόμιο. Απορήσαμε γιατί ο αριθμός των επιβατών ήταν μικρότερος. Οταν αποβιβαστήκαμε, είδαμε τους ανθρώπους να έρχονται προς εμάς. Και τότε διαπιστώσαμε ότι περίμεναν να μας υποδεχθούν. Η στιγμή είναι πολύ συγκινητική. Ανθρωποι που δεν είχαμε ξαναδεί, μας αγκάλιαζαν με δάκρυα στα μάτια για να μας πουν το καλώς ορίσατε. Τότε συνειδητοποιήσαμε ότι ο πατέρας μου θα έπρεπε να είχε προσφέρει κάτι το απερίγραπτο τα χρόνια της Κατοχής στη Μήλο. Αλλιώς δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε τον συναισθηματικό δεσμό ύστερα από τόσα χρόνια. Για μας ήταν συναισθηματικά αξεπέραστο και μαζί συναρπαστικό».

    Οι ιστορίες προσφοράς και αυτοθυσίας του Χανς Λέμπερ δεν έχουν τέλος. Ο Κώστας Μπαρμπαντωνάκης, πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού, ο οποίος και χορήγησε την έκδοση του βιβλίου, οφείλει το γεγονός ότι είναι αρτιμελής στην επιμονή του Λέμπερ να μην του κόψουν το πόδι σε ηλικία 3 ετών καθώς είχε διαγνωστεί με γάγγραινα.

    Δυστυχώς, λιγότερο τυχερός υπήρξε ο ίδιος ο γιατρός: τελευταίες ημέρες του πολέμου και στις 5 Δεκεμβρίου του 1944 έπεσε θύμα ενέδρας στην περιοχή του όρμου των Βουδίων. Οι κάτοικοι του νησιού τον έκλαψαν σαν δικό τους άνθρωπο.

  13. Ο/Η Ρόζα Λουξεμπουργκ λέει:

    http://www.smh.com.au/world/in-the-name-of-the-father-20120714-222q6.html

    In the name of the father


    Curse or blessing … Angela Merkel and her father Horst Kasner, a church minister.

    The German Chancellor has acquired a reputation as an unsentimental pragmatist, but it’s probably not a trait she inherited from her father. In 1954, when she was only three months old, Horst Kasner made the practically unheard-of decision to move his family from democratic West Germany to the east. Travel between the two countries was still possible and the Protestant Church asked Kasner – a young minister – to move from Hamburg to a small town in Brandenburg where there was a shortage of ministers.

    »You see, I was young. It was my mission to go there. After the Second World War, we were just thankful that we had survived. Those who were priests had a kind of duty. They needed priests over there,» he told The International Herald Tribune in 2005.

    Kasner stayed in the east after the wall went up in 1961. Christian churches were tolerated, barely, by the Soviet-backed East German government, but Kasner pushed his luck by hosting a regular discussion group for anti-government leftist intellectuals and was once called in for questioning by the Stasi, the East German state security service, after an informer reported that they had been discussing the writings of Soviet dissident Andrei Sakharov. Things were harder for his family. His wife, who had been a teacher in the West, was prevented from working for fear that she would indoctrinate students. Angela was also prevented from going into teaching because of her father’s profession and studied as a physicist before going into politics.

    Merkel certainly has not inherited her father’s left-wing politics – he opposed reunification, hoping to see a democratic, socialist East Germany – but she may have gotten more than a little of his stubbornness.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Horst_Kasner

    Migration to the German Democratic Republic

    Several weeks after the birth of their daughter, the family moved from Hamburg to East Berlin. The interior border was not yet completely closed, but most German migration was in the opposite direction (see also: Berlin Wall). In the first five months of 1954, 180,000 people had fled the GDR, and during the building of the border defenses between 1949 and 1961, around 2.5 million had left.

    Kasner moved to the East according to the wishes of Youth Pastor Hans-Otto Wölber, the later (1964–1983) Bishop of Hamburg, who feared a shortage of pastors in the East would work against the church. Kasner found a pastor’s position with the Evangelical Church in Berlin-Brandenburg and the family moved to a rectory in the village of Quitzow near Perleberg. Pastors took various positions in their willingness to cooperate with the construction of socialism.

    Pastor in Templin

    Three years later in 1957, Kasner moved to the small Brandenburg town of Templin. There, at the request of Albrecht Schönherr, then General Superintendent for the Sprengel (ecclesiastical region) Eberswalde, he took a development position in the religious education office. Schönherr, in a 2004 interview, indicated he made the appointment «due to the good working conditions and Kasner’s abilities as a pedagogue.» The location of the continuing education buildings was the Waldhof, a complex of church buildings erected outside the center of Templin, which from 1958 on, also housed a facility for the mentally handicapped.

  14. Ο/Η Ένας λέει:

    http://www.iefimerida.gr/news/310619/apohorise-i-neolaia-toy-kommatos-tis-zois-me-varies-kataggelies-gia-synthikes-ergasiakoy#axzz4k2uNDzf8

    ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΚΑΡΑΝΑΣΤΑΣΗ
    Αποχώρησε η νεολαία του κόμματος της Ζωής με βαριές καταγγελίες για συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα και κλίμα τρομοκρατίας κατά των εργαζόμενων

  15. Ο/Η του κώλου λέει:

    O μεγάλος ηγέτης Γλέζος, προσέρχεται στη συναυλία Μίκη

    Ο Π. Λαφαζάνης χαιρετίζει τον Μίκη Θεοδωράκη στο Καλλιμάρμαρο
    Από Iskra – 19/06/2017

    • Ο/Η Κομφούκιος λέει:

      Έρχονται έτσι τα πράγματα που ο καθένας τελειώνει με το περιβάλλον που του ταιρiάζει…..

  16. Ο/Η laskaratos λέει:

    Νέες τιμές για τον μόνο εθνικό μας ήρωα (με την εξαίρεση της Κωνσταντοπούλου).
    Οι 5 λόγοι που υπάρχει ακόμη η Ελλάδα παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς
    (Ενώ, Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία έχουν, ως γνωστόν, εξαφανιστεί)

    http://www.lifo.gr/now/politics/150816
    Γλέζος:«Κι αν πεθάνω θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου» – To αμήχανο γέλιο του Τσίπρα

    «Μην νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ!» είπε το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, 29.6.2017


    Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανταλλάσσει χειραψία με τον Μανώλη Γλέζο.

    Στην αίθουσα εκδηλώσεων της Βουλής, παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, έγινε το απόγευμα της Πέμπτης η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Μανώλη Γλέζου με τίτλο «Ακρωνύμια». Ο Μανώλης Γλέζος, μεταξύ άλλων, μίλησε για τους λόγους που το ελληνικό έθνος άντεξε παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς αλλά και για την πολυπραγμοσύνη του, την οποία όπως είπε, οφείλει στους συναγωνιστές του που έχουν φύγει από τη ζωή. Ο ίδιος δεν έκρυψε επίσης την συγκίνηση και τα δάκρυά του, εκφωνώντας μια έντονα φορτισμένη συναισθηματικά ομιλία ενώπιον του Αλέξη Τσίπρα αλλά και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Τόσκα, που κάθονταν στην πρώτη σειρά.


    Ο Μανώλης Γλέζος υπογράφει βιβλία κατά τη διάρκεια της παρουσίας του νέου του βιβλίου «ΑΚΡΩΝΥΜΙΑ», στην αίθουσα εκδηλώσεων της Βουλής.


    Ο πρόεδρος της Βουλής Νικός Βούτσης και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης στην παρουσίαση του νέου βιβλίο του Μανώλη Γλέζου.

    Ιδιαίτερα συγκινημένος ο Μανώλης Γλέζος αναφέρθηκε στους πέντε λόγους για τους οποίους η Ελλάδα κατάφερε, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς, να ξαναυπάρξει: την κοινή μας γλώσσα, την ύπαρξη λαϊκής εξουσίας, τα ήθη και τις παραδόσεις που κράτησαν τον ελληνισμό αδούλωτο, τον κλήρο και την εκκλησία που ήταν δίπλα στο λαό και την ιδεολογία της αντίστασης.

    Επίσης μίλησε για τους κινδύνους της ελληνικής γλώσσας που είναι η φτωχοποίηση των ομιλητών, η ξενοποίηση και η μονοσημαντότητα.
    ………………………

  17. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο αγαθός παππούς Γλέζος «δεν άκουσε» ποτέ για αυτό

    http://www.mixanitouxronou.gr/dyo-sovietikoi-stratiotes-parenoxloun-sto-dromo-mia-germanida-giati-oi-stratiotes-tis-essd-viasan-systimatika-xiliades-germanides-kai-afstriakes-otan-bikan-sti-germania/

    Δυο σοβιετικοί στρατιώτες παρενοχλούν στον δρόμο μια Γερμανίδα.

    Γιατί οι στρατιώτες της ΕΣΣΔ βίασαν συστηματικά χιλιάδες Γερμανίδες και Αυστριακές, όταν μπήκαν στη Γερμανία 26/07/2017

    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

    Αύγουστος 1945, Δύο στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού τραβούν μια Γερμανίδα στον δρόμο και την παρενοχλούν σεξουαλικά. Η φωτογραφία τραβήχτηκε τις τελευταίες ημέρες του πολέμου κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό στην πόλη Λειψία της Γερμανίας. Οι Σύμμαχοι και οι Σοβιετικοί παρήλαυναν στα γερμανικά εδάφη.

    Οι βιασμοί ξεκίνησαν το 1944, την περίοδο που ο Κόκκινος Στρατός εισήλθε στην Ανατολική Πρωσία και τη Σιλεσία. Σε πολλά χωριά και πόλεις της Γερμανίας, γυναίκες από 10 έως 80 ετών βιάστηκαν συστηματικά από ρώσους στρατιώτες. Ο ιστορικός Άντονι Μπίβορ ανέφερε ότι οι Σοβιετικοί βίασαν χιλιάδες γυναίκες. Αύγουστος 1945

    Από τους αριθμούς των αμβλώσεων και της έρευνας σε νοσοκομειακά αρχεία υπολογίζεται ότι στο Βερολίνο βιάστηκαν 100.000 γυναίκες από τους Σοβιετικούς και τους Συμμάχους σε μικρότερο βαθμό.

    Τουλάχιστον 1,4 εκατομμύρια γυναίκες βιάστηκαν στην Ανατολική Πρωσία, την Πομερανία και τη Σιλεσία. Πώς προκύπτουν τα νούμερα; Ο υπολογισμός βασίζεται στον αριθμό των εκτρώσεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 1945 και του 1948. Σε εκείνο το διάστημα δύο εκατομμύρια γυναίκες έκαναν παράνομες αμβλώσεις.

    Οι βιασμοί εν καιρώ πολέμου, ήταν πάντα ένα θλιβερό κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο και σε οποιαδήποτε περιοχή. Η νίκη και η εξουσία έπρεπε να είναι ολοκληρωτική όπως και η ταπείνωση του αντιπάλου. Οι σοβιετικοί είχαν κερδίσει τον πόλεμο και σύμφωνα με τον ιστορικό Σούζαν Μπράουνμίλερ, ο βιασμός των γυναικών του εχθρού δεν γινόταν από τον κατακτητή για ικανοποίηση αλλά για να ταπεινώσει τους Γερμανούς. Οι ιστορικοί έχουν χαρακτηρίσει τους βιασμούς των Γερμανίδων ως το μεγαλύτερο φαινόμενο μαζικού βιασμού στην ιστορία.

    Όπως ανέφερε ο Μπίβορ, όταν έφτασαν στο Βερολίνο ο ρώσος στρατάρχης Γκεόργκι Κονσταντίνοβιτς Ζούκοφ, τους έδωσε την εξής εντολή: «Συμφορά στη γη των δολοφόνων, θα πάρουμε μια τρομερή εκδίκηση για τα πάντα».

    Αν και ο πόλεμος τελείωνε, ο εφιάλτης για τις Γερμανίδες μόλις ξεκινούσε.

    Η οικογένεια της Μάριαν Φέιθφουλ, του μεγάλου έρωτα του Μικ Τζάγκερ, είναι μια γνωστή περίπτωση, καθώς στη Βιέννη, τόσο η γιαγιά όσο και η μάνα της βιάστηκαν αρκετές φορές. Γεγονός που τη σημάδεψε. Διαβάστε αναλυτικά την ιστορία της στη σχετική ανάρτηση Μαριάν Φέιθφουλ. Ο βιασμός της μητέρας και της γιαγιάς της, τη σημάδεψαν για πάντα… …

    Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/dyo-sovietikoi-stratiotes-parenoxloun-sto-dromo-mia-germanida-giati-oi-stratiotes-tis-essd-viasan-systimatika-xiliades-germanides-kai-afstriakes-otan-bikan-sti-germania/

  18. Ο/Η laskaratos λέει:

    Μακράν η καλύτερη πολιτικός της Ευρώπη, η φίλη των προσφύγων και λιτοδίαιτη καγκελάριος.

    http://www.lifo.gr/now/world/159465

    Μέρκελ: Μην μιλάτε ποτέ για τους «Έλληνες». Να κοιτάτε τον άνθρωπο. Υπάρχουν και Γερμανοί τεμπέληδες Κάλεσε τους συμπολίτες της να αποφεύγουν την χρήση γενικεύσεων για άλλους λαούς και να απέχουν από τα στερεότυπα

    10.9.2017


    ………………….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s