Ο χασάπης Μιλόσεβιτς δεν αθωώθηκε

[Όσο κι αν το θέλουν Δεσποτάδες, Χρυσαυγίτες, Aκροδεξιοί, Αριστεροί «αντιιμπεριαλιστές πατριώτες» και Κομμουνιστές]

milosevic31aug16

Αμετανόητοι: Παπαρρήγα (πρώην τεθλιμμένη συγγενής στην κηδεία Χουντόδουλου) και Παφίλης στον τάφο του ακροδεξιού χασάπη Μιλόσεβιτς (Ριζοσπάστης 24.3.2009): «….στην αυλή του σπιτιού του, στην πόλη Ποζάρεβατς. Η Αλ. Παπαρήγα κατέθεσε στον τάφο του Σλ. Μιλόσεβιτς λουλούδια, ενώ στεφάνι κατέθεσε επίσης ο Θανάσης Παφίλης, .. ΓΓ του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (σημ.Λασκ.!!!). …η Αλ. Παπαρήγα έγραψε στο βιβλίο των επισκεπτών: ‘Η αντίσταση, η σύλληψη, ο θάνατος είναι το στίγμα του ιμπεριαλισμού … το στίγμα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ’…».

του Αναγνώστη Λασκαράτου

H μανία Αριστερών «Αντιιμπεριαλιστών» και κάθε λογής  Ακροδεξιών να αθωώσουν τους Σέρβους φασίστες αντιδυτικούς εγκληματίες πολέμου, είναι γνωστή και εύλογη, αφού θα καλύψει ιστορικές προσωπικές και κομματικές αμαρτίες.

Οργίασε λοιπόν, αρχές Αυγούστου, το ρωμέικο ακροδεξιό, λαϊκίστικο και αριστεροπατριωτικό διαδίκτυο, από τη Χ.Α.,  τα greeknation, militaire κλπ , την εφημερίδα «δημοκρατία» (από το βήμα της οποίας ο Γλέζος έχει καταγγείλει, 16.5. 2011, «τα αποβράσματα των μεταναστών»), την olympia των ΣΥΡΙΖΕΛ, μέχρι την seisaxthia, το pergadi και τη zougla, για δήθεν μεταθανάτια αθώωση Μιλόσεβιτς, διαμαρτυρόμενο παράλληλα διότι ο διεθνής Τύπος δήθεν το απέκρυψε και μόνο η αφεντιά τους είχε το copyright και την εντιμότητα να το αποκαλύψει στην κοιμώμενη διεθνή κοινή γνώμη!!!  Τιμής ένεκεν αναδημοσιεύω ελάχιστα από το επίσημο σάιτ της χιτλερικής συμμορίας «της σποράς των ηττημένων του ’45»: «Μετά θάνατον αθώωση για τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς: Τα εγκλήματα πολέμου των αμερικανοσιωνιστών πότε θα εκδικαστούν; Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016 – 17:42 Άλλη μία σκοτεινή σελίδα της ιστορίας του ΝΑΤΟ κλείνει με τον πλέον αηδιαστικό τρόπο για το ποιόν της ‘δυτικής συμμαχίας’…».

Αιδήμονα σιγή όμως τήρησαν οι Λαφαζαναραίοι, ο ‘Ριζοσπάστης’ και η ‘Αυγή’, που ξέρουν και δεν τόλμησαν αυτή τη φορά να αναπαράξουν αυτές τις αθλιότητες, φοβούμενοι, υποθέτω, έναν ακόμη διασυρμό τους, από την ανοιχτή υιοθέτηση μιας τόσο φτιαχτής είδησης.  Η ‘Ισκρα’ βέβαια, είχε αναδημοσιεύσει λίγο πριν (8.7.2016) από τον ιστότοπο του Ν.Χατζηνικολάου (http://www.enikos.gr/stathis/398563,O-pi8hkas-kai-to-trelo-pontiki.html), άρθρο του Γελοιογράφου Στάθη, υποστηρικτικό του αδικημένου Μιλόσεβιτς: «Δεκάδες χιλιάδες αργυρώνητες πέννες (και πολλές στην Ελλάδα που εξακολουθούν να γράφουν ακόμα χωρίς να ντρέπονται) γουρούνι ανέβαζαν τον Μιλόσεβιτς….».

Είχε προηγηθεί από το 2007 η αθώωση Μιλόσεβιτς, «προφητικά» θα έλεγα, στην ‘Καθημερινή’ του κ.Αλαφούζου από το πρώην ηγετικό στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πέτρο Παπακωνσταντίνου, που το 2015 («όμοιος ομοίω…») προσχώρησε στο κόμμα Λαφαζάνη. Το άρθρο είχε αναδημοσιεύσει μάλιστα η ευλαβέστατη «Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας» (ΟΟΔΕ): «Αθώος ο Μιλόσεβιτς  Και τώρα, τι θα γίνωμεν χωρίς βαρβάρους; Αθώωση μετά θάνατον του Μιλόσεβιτς και της Σερβίας από την κατηγορία της γενοκτονίας. Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή της Κυριακής 4-3-2007 σελ. 18…».

Η  φαντασιόπληκτη «είδηση» της τωρινής νέας δήθεν «αθώωσης», πιθανότατα διακινήθηκε από ρωσικά και σερβικά μέσα, όπως κατήγγειλε ο πρώην δημόσιος κατήγορος της δίκης του Χασάπη:

«Ex-Hague prosecutor upset over «rehabilitation» of Milosevic

….SOURCE: TANJUG WEDNESDAY, AUGUST 17, 2016 The British jurist believes that such allegations made by British journalist Neil Clark are «probably a part of a campaign orchestrated from Serbia – or, possibly, from Russia..».

Τα πράγματα όμως δεν είναι καθόλου έτσι όπως τα εμφανίζουν αυτοί που προσαρμόζουν την πραγματικότητα στις επιθυμίες τους: Διαβάστε το παρακάτω εμπεριστατωμένο άρθρο  του XYZ CONTAGION (με πολλούς τεκμηριωτικούς συνδέσμους που εγώ δεν αντέγραψα για την οικονομία του χώρου), από όπου προκύπτει η γελοία και άθλια λαθροχειρία: «Για τη δήθεν ‘αθώωση Μιλόσεβιτς’ που διακινείται από ψευτοαριστερούς ψευτοαντιιμπεριαλιστές»:

8.8.2016

«Με μεγάλα γράμματα θα έχετε δει ίσως ‘Ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε, το κρύβουν, βόμβα μεγατόνων, διαδώστε’ κ.λπ, π.χ. (σημ.Λασκ.: υπάρχει λινκ), Βέβαια, βέβαια, σαφώς. Το είπε και η έγκυρη ‘Δημοπρατία’ (λινκ): Και αφού το λέει και η ναζιστική συμμορία, δε μπορεί, αλήθεια θα είναι (καλά, αυτοί που σαν ψεύτες και πλαστογράφοι είναι εντελώς αδίστακτοι, ανακάλυψαν και ‘απόφαση-κόλαφο’ με ημερομηνία 24/03/2016 που αθωώνει αποκλειστικά τον Μιλόσεβιτς και που είναι μάλιστα 2.600 σελίδες, και τα λένε αυτά όλα χωρίς καν να γνωρίζουν ότι μιλάνε για την απόφαση Κάρατζιτς -αλλά δεν φταίνε αυτοί, φταίνε εκείνοι οι ψευτοαριστεροί που διαστρεβλώνουν εν γνώσει τους τόσο πολύ την αλήθεια και δίνουν το δικαίωμα στους ναζί να βγουν και από πάνω (λινκ της Χ.Α.):

«Εν τέλει, σε πλήρη σιγή, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σε μία απόφαση κόλαφο που αριθμεί πάνω από 2600 σελίδες. Η αθώωση αυτή έγινε στις 24 Μαρτίου του 2016 και προκαλεί πολλά ερωτηματικά το γεγονός ότι δεν αφιερώθηκε σε αυτήν ούτε ένα μονόστηλο. Ούτε μία λέξη δεν γράφτηκε στον Τύπο ή ειπώθηκε στην τηλεόραση ή τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Γιατί άραγε;…». Ψυχραιμία. Ουδέποτε συνέβη αυτό. Σας κοροϊδεύουν και πάλι. Πάμε απ’ την αρχή:

Αυτό το καινούργιο hoax, το περί ‘αθώωσης/δικαίωσης’ του Μιλόσεβιτς ξεκίνησε από το αποκρουστικό (στα θέματα Γιουγκοσλαβίας και εθνοκαθάρσεων) CounterPunch των αρνητών Edward Herman, Diana Johnstone, Michael Parenti, John Pilger, Ramsey Clark και όλων των άλλων ‘προοδευτικών’ δεινόσαυρων που επέζησαν από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, και συγκεκριμένα από τον ρατσιστή αρνητή και παντελώς αστοιχείωτο Andy Wilcoxson. Το άλλο παρεμφερές κείμενο που διακινούν οι ψευτοαριστεροί ψευτοαντιιμπεριαλιστές (αλλά και ακροδεξιοί) είναι του Neil Clark και προωθείται πρώτα από όλα από το Russia Today, αλίμονο (λινκ) και από την ιστοσελίδα του Μιλόσεβιτς (λινκ).

Ο Clark είναι αυτός που είπε για τον Μιλόσεβιτς ‘his worst crime was to carry on being a socialist’ (!) Τον κάνει σκόνη εδώ ο Καθηγητής Hoare, που είναι και μισός Γιουγκοσλάβος και ξέρει τη γλώσσα κι έχει ζήσει εκεί πολλά χρόνια (λινκ). Το ψέμα με λίγα λόγια:

Κανένα δικαστήριο ΔΕΝ ΑΘΩΩΣΕ κανένα Μιλόσεβιτς. Κάποιος μπορεί να αθωωθεί ή να καταδικαστεί μόνο στη δική του δίκη. ΟΧΙ στις δίκες άλλων…..Αυτά δε γίνονται σε κανένα νομικό σύμπαν, όσο κι αν το επιθυμούν στρεψοδίκες και διαστρεβλωτές, από δεξιά κι αριστερά.….Αυτό που μπορεί να γίνει, όμως, (κι αυτό είναι κάτι που έχει μόνο ιστορικό ή πολιτικό ενδιαφέρον, όχι νομικό) είναι σε μια τρίτη δίκη, το δικαστήριο στην ετυμηγορία του να αποφανθεί αν εγώ βοήθησα ή όχι τον κατηγορούμενο να τελέσει τα εγκλήματά για τα οποία κατηγορείται.

Και αυτό ακριβώς συνέβη στην καταδίκη Κάρατζιτς. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο Μιλόσεβιτς πράγματι βοήθησε τον Κάρατζιτς, και ότι η Σερβία πράγματι βοήθησε τους Σερβοβόσνιους. Φυσικά, υπήρξαν και διακυμάνσεις στη βοήθεια αυτή, αν και το βασικό συμπέρασμα (και ιστορικά) που διατρέχει ολόκληρη την ετυμηγορία Κάρατζιτς, είναι ένα: Χωρίς τη βοήθεια της Σερβίας, οι Σέρβοι της Βοσνίας και της Κροατίας δεν θα μπορούσαν να κάνουν τις εθνοκαθάρσεις.

Μία, λοιπόν, περίπτωση στην οποία ο Μιλόσεβιτς διαφώνησε για κάποιο χρονικό διάστημα με τους Σερβοβόσνιους ήταν αρκετή για τους οπαδούς του καιροσκόπου δικτάτορα για να τον ανακηρύξουν ‘αθώο’ -στο δικό τους νομικό σύμπαν όλα γίνονται. Οι λεπτομέρειες: Στην ετυμηγορία Κάρατζιτς υπάρχει λεπτομερέστατη περιγραφή, σχεδόν μέρα-μέρα, όλων των γεγονότων μέχρι το 1995, με το focus στις πράξεις του Κάρατζιτς, ασφαλώς, αφού αυτός ήταν ο κρινόμενος. Στις χιλιάδες σελίδες, ασφαλώς αναφέρονται εκατοντάδες φορές όλοι οι βασικοί συνεργοί του -και μεταξύ τους και ο Μιλόσεβιτς.  Περιγράφονται αναλυτικά όλες οι μεταξύ τους συζητήσεις, συνεδριάσεις, αποφάσεις κ.ο.κ. σε όλη τη διάρκεια των ετών 1990-1995. Βρήκαν, λοιπόν, και απομόνωσαν κάποια σημεία στην 2.600 σελίδων ετυμηγορία Κάρατζιτς, στα οποία ο Μιλόσεβιτς, σε μία συγκεκριμένη περίπτωση το 1994 παρουσιάζεται ‘καλός’. Πως όμως ‘καλός’; Όταν συγκρούστηκε με Κάρατζιτς-Μλάντιτς-Σέσελι σχετικά με την αποδοχή ενός σχεδίου, των Οουενς-Βανς, και δεν τους βοήθησε….Πρόκειται, δηλαδή, για τη συμπεριφορά του Μιλόσεβιτς σε ΕΝΑ ΜΟΝΟ θέμα από τα δεκάδες θέματα στα οποία συνήργησε με τον Κάρατζιτς και τους άλλους για την επίτευξη των εγκληματικών τους σχεδίων. ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ:

Εδώ μπορείτε να δείτε το απόσπασμα που απομόνωσαν στη σχετική αφήγηση (παράγραφος 3460, σελίδα 1303). Και είναι εντελώς παρανοϊκό:  ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ στην οποία οι αρνητές ισχυρίζονται ότι γράφει πως δήθεν το δικαστήριο αθώωσε τον Μιλόσεβιτς (ΨΕΜΑ, δείτε μόνοι σας τη διατύπωση), ακριβώς στην προηγούμενη πρόταση λέει καθαρά ότι «ο Μιλόσεβιτς βοηθούσε τους καταδικασμένους εγκληματίες με προσωπικό (έμψυχο δυναμικό), προμήθειες και ΟΠΛΑ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, για να πραγματοποιήσουν τον στόχο τους, δηλαδή να δημιουργήσουν εθνικά καθαρές περιοχές μέσω της εθνοκάθαρσης των μη Σέρβων». Είναι αυτό αθώωση; Δείτε και μόνοι σας: (λινκ).

Σοβαρά, τώρα, η φράση «δεν βρέθηκαν στοιχεία που να συνηγορούν ότι Μιλόσεβιτς και Κάρατζιτς μοιράζονταν εκείνη την περίοδο το ίδιο σχέδιο στο τάδε θέμα» αποτελεί … αθώωση του Μιλόσεβιτς σε όλες τις κατηγορίες εναντίον του, κατηγορίες που εκτείνονται σε 12 χρόνια και σε 3 πολέμους, όπως φαίνονται εδώ; (λινκ) Ποιος σοβαρός άνθρωπος (και δεν λέμε καν ‘ποιος σοβαρός νομικός’) θα μπορούσε ποτέ να ισχυριστεί κάτι τέτοιο χωρίς να ντραπεί; Όμως, δεν θα ξεφύγουν τόσο εύκολα, αρνητές μαζικών εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, υποστηρικτές εθνικιστικών μεγαλοϊδεατικών καθεστώτων και απολογητές φασιστικών δολοφονικών σωβινιστικών ηγεσιών. Αυτό που κάνουν είναι χοντρή, ανήθικη, αδίστακτη διαστρέβλωση της αλήθειας (για την ακρίβεια: μιας φράσης στην απόφαση περί Κάρατζιτς) που απευθύνεται σε ηλίθιους που είναι έτοιμοι να πιστέψουν οτιδήποτε, αρκεί να ικανοποιεί τα προκατασκευασμένα τους ‘συμπεράσματα’. Δείτε στη συνέχεια όλες τους τις λαθροχειρίες, διότι τους αξίζει ένας μεγαλοπρεπέστατος εξευτελισμός, τόσο αδίστακτοι απατεώνες που είναι……».

Το κείμενο του «ΧΥΖcontagion», είναι πολύ μεγάλο για να συμπεριληφθεί όλο εδώ, είναι επίσης εξαιρετικά στοιχειοθετημένο και αξίζει να το επισκεφθείτε.  Έχει την χειρουργική ακρίβεια, ψυχραιμία και σαφήνεια, που έχουν και τα δεκάδες ποστ του xcz.contagion στα οποία έχουν παρουσιαστεί πολύ σοβαρά ντοκουμέντα, μαρτυρίες, δημοσιεύματα, φωτογραφίες, βίντεο όπου αποδεικνύεται η κτηνώδης συμπεριφορά των  Σέρβων Εθνικιστών, που με τις ευλογίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας και με τη βοήθεια, τη συνενοχή ή απλά την ανοχή Ελλήνων όλου του πολιτικού φάσματος και ιδιαίτερα της Χ.Α. (συμμετοχή εθελοντών), της Ακροδεξιάς (Καρατζαφέρης κλπ) και του ΚΚΕ (ύμνοι και συγχωροχάρτια-οι υπόλοιποι Λαφαζάνης, Κωνσταντόπουλος, Γλέζος, Κουβέλης κλπ κάνουν τώρα το κορόιδο) διέπραξαν κακουργήματα ακόμη και σε βάρος παιδιών. Η σύγκριση του κειμένου αυτού, με τα κακογραμμένα, ατεκμηρίωτα, ασαφή, υστερικά, συνωμοσιολογικά πλαστογραφήματα των Ναζιστών, της ελληνορθόδοξης Ακροδεξιάς και των (επιλεκτικά) «αντιιμπεριαλιστών», Αριστερών «πατριωτών», είναι για τα δεύτερα συντριπτική και αποστομωτική.

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Θεωρίες Συνωμοσίας, ανορθολογισμός. Bookmark the permalink.

58 Responses to Ο χασάπης Μιλόσεβιτς δεν αθωώθηκε

  1. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.dimokratianews.gr/content/65423/i-athoosi-den-egine-oyte-ena-monostilo

    Η αθώωση δεν έγινε ούτε ένα μονόστηλο

    09.08.2016
    Πώς ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων» και δικαιώθηκε στη Χάγη έγινε θύμα της δυτικής προπαγάνδας

    (….)

    Τελικά ο «εγκληματίας πολέμου» Μιλόσεβιτς, ο οποίος σύρθηκε στα διεθνή δικαστήρια «για να πληρώσει για τη γενοκτονία στη Βοσνία», κρίθηκε αθώος από το Δικαστήριο της Χάγης, αν και ο ίδιος δεν πρόλαβε να χαρεί την απονομή δικαιοσύνης, καθώς πέθανε στο κελί της φυλακής όπου κρατούνταν πριν από 10 χρόνια. Μια είδηση που πέρασε όμως στα «ψιλά» και δεν έπαιξε στο διεθνές δελτίο ειδήσεων.

    (…)

    Οι μακάβριοι ισχυρισμοί από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους για γενοκτονία αποδείχθηκαν τελικά… ψευδείς. Αντίθετα ο «Σλόμπο» δεν ευθυνόταν για την εθνοκάθαρση που έγινε στη Βοσνία,

    http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/meta-thanaton-athwwsh-gia-ton-slompontan-milosebits-ta-egklhmata-polemou-tw

    Μετά θάνατον αθώωση για τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς: Τα εγκλήματα πολέμου των αμερικανοσιωνιστών πότε θα εκδικαστούν;
    Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016 – 17:42

    (….)

    Εν τέλει, σε πλήρη σιγή, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σε μία απόφαση κόλαφο που αριθμεί πάνω από 2600 σελίδες.
    Η αθώωση αυτή έγινε στις 24 Μαρτίου του 2016 και προκαλεί πολλά ερωτηματικά το γεγονός ότι δεν αφιερώθηκε σε αυτήν ούτε ένα μονόστηλο. Ούτε μία λέξη δεν γράφτηκε στον Τύπο ή ειπώθηκε στην τηλεόραση ή τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Γιατί άραγε;
    Πάντως σε κάθε περίπτωση, έστω και μετά θάνατον, ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε. Άραγε πότε θα γίνει η αντίστοιχη δίκη για τα εγκλήματα πολέμου των αμερικανοσιωνιστών στην διάρκεια της νατοϊκής επιχείρησης;

    https://seisaxthia.wordpress.com/2016/08/10/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%B9%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5/

    Αποσιώπησαν τα διαπλεκόμενα «μένουμεευρώπη» ελληνικά ΜΜΕ την αθώωση Μιλόσεβιτς από το ΔΠΔ της Χάγης
    Αυγούστου 10, 2016 από seisaxthiablog

    Η αθώωση δεν έγινε ούτε ένα μονόστηλο
    Για όσους χάφτουν αμάσητη την δυτική προπαγάνδα, ιδού ο κόλαφος: Ο «χασάπης των Βαλκανίων» Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς αθωώθηκε πανηγυρικά, μετά τη φυσική του εξόντωση φυσικά, από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ΔΠΔ). Η γενοκτονία που του απέδωσαν τα δυτικά ΜΜΕ (που ως γνωστόν λένε πάντοτε την αλήθεια-not) αποδείχτηκε μύθευμα. Φυσικά, η είδηση πέρασε ως μη γενόμενη. Φάτε αλήθεια μενουμευρώπηδες και σκάστε επιτέλους…

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    .
    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=854186

    ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

    OΧΙ στην έκδοση Μιλόσεβιτς

    Η αντιπροσωπεία των Ελλήνων βουλευτών έξω από τη γιουγκοσλαβική πρεσβεία

    Η αντιπροσωπεία των Ελλήνων βουλευτών έξω από τη γιουγκοσλαβική πρεσβεία
    Την κατηγορηματική τους αντίθεση στην έκδοση του Σλ. Μιλόσεβιτς στο ΝΑΤΟικό «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία» εκφράζουν 79 Ελληνες βουλευτές όλων των κομμάτων που υπογράφουν και σχετικό κείμενο διαμαρτυρίας. Το κείμενο παραδόθηκε ήδη στη Γιουγκοσλαβική Πρεσβεία, ενώ η συλλογή των υπογραφών συνεχίζεται.

    Το κείμενο, που απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας, τον Πρόεδρο της Σερβίας, τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου της Γιουγκοσλαβίας και κοινοποιείται και προς τα γιουγκοσλαβικά κόμματα, αναφέρει:

    «Εμείς οι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου εκφράζουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση στην προοπτική παραπομπής του πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και άλλων Σέρβων πολιτών στο λεγόμενο «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία» που εδρεύει στη Χάγη.

    Είναι φανερό ότι το κατηγορητήριο και η όλη διαδικασία είναι νομικά έωλα και παραβιάζουν κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου. Είναι επίσης γνωστό ότι η όλη δίωξη και επιχείρηση παραπομπής στο εν λόγω Δικαστήριο γίνεται κάτω από αφόρητες και εκτός κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου πιέσεις των δυνάμεων εκείνων που δε δίστασαν να βομβαρδίσουν ανηλεώς τη Γιουγκοσλαβία υπό το πρόσχημα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

    Για τους λόγους αυτούς και με πρόσθετο δεδομένο την επιδείνωση της υγείας του φυλακισμένου πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας ζητάμε την άμεση παύση της διαδικασίας παραπομπής του.

    Υπογράφουν οι παρακάτω βουλευτές:

    Σγουρίδης Π., Βαινάς Γ., Αλαμπάνος Δ., Αναγνωστόπουλος Θ., Γιαννακόπουλος Γ., Γκατζής Ν., Δαιλάκης Σ., Διαμαντίδης Ι., Δαμιανάκης Ε., Δασκαλάκης Γ., Δημοσχάκης Θ., Ζαμπουνίδης Ν., Θεοδώρου Χ., Θωμόπουλος Ι., Ιωαννίδης Φ., Καλαντζής Γ.,

    Κανέλλη Λ.,

    Καρατζαφέρης Γ.,

    Καρασμάνης Γ.,Καρράς Κ., Καχριμάκης Μ., Κασσίμης Θ., Κατσαρός Ν., Κατσιγιάννης Α., Κατσιλιέρης Π., Κεδίκογλου Β., Κατσανέβας Θ., Κολοζώφ Ο., Κοντομάρης Ε., Κοσιώνης Π.,

    Κουβέλης Φ.,

    Κουράκης Ι., Κρεμαστινός Δ., Κρητικός Π., Κωνσταντίνου Φ., Κωστόπουλος Δ., Λαμπρόπουλος Ι.,

    Λαφαζάνης Π.,

    Λεβογιάννης Ν., Λέγκας Ν., Λεονταρίδης Θ., Λουκάκης Μ., Λυμπερακίδης Λ., Μακρυπίδης Α., Μαντέλης Α., Μπέζας Α., Μπένος Σ., Μπετενιώτης Ε., Ξηροτύρη – Αικατερινάρη Α., Παναγιωτόπουλος Γ., Παπαγεωργόπουλος Ε., Παπαδημητρίου Ε., Παπαδόπουλος Σ., Παπαδέλης Φ.,

    Παπαθεμελής Σ.,

    Παπαρήγα Α.,

    Παπαληγούρας Α., Παπανικολάου Ε., Παππάς Β., Πολύζος Ε., Σαλαγιάννης Ν., Σαλαγκούδης Γ., Σκανδαλάκης Π., Σκοπελίτης Σ., Σκουλάκης Μ., Σκυλλάκος Α., Σπηριούνης Κ., Σπύρου Σ., Στολίδης Σ., Στριφτάρης Σ., Τζέκης Α., Τσακλίδης Ι., Τσιόγκας Δ., Τσιόκας Θ.,

    Τσουκάτος Θ.,

    Φωτιάδης Π., Χουρμουζιάδης Γ.,

    Χρυσανθακόπουλος Α., Ψωμιάδης Π.

    2.

    http://www.patris.gr/archive/2002/2/16/8th.html

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
    Θλιβερή παρωδία δίκης θεωρούν τέσσερις βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου τα όσα διαδραματίζονται στη Χάγη όπου δικάζεται ο πρώην πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

    Συγκεκριμένα,

    οι βουλευτές Παναγιώτης Κρητικός (ΠΑΣΟΚ), Στέλιος Παπαθεμελής (ΠΑΣΟΚ), Παναγιώτης Λαφαζάνης (ΣΥΝ) και Αγγελος Τζέκης (ΚΚΕ)

    εξέφρασαν την πλήρη αντίθεσή τους στα όσα συμβαίνουν μετά τη σύλληψη και την προσαγωγή του Μιλόσεβιτς στη Χάγη, μιας και όπως ανέφεραν σε δηλώσεις τους καταστρατηγείται κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, ενώ οι συνθήκες κράτησης και δίκης του πρώην Γιουγκοσλάβου προέδρου σε καθεστώς ασφυκτικής απομόνωσης είναι πρωτοφανείς.

    Οι τρεις βουλευτές εκπροσωπώντας όπως υποστήριξαν και τους 80 βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου που είχαν υπογράψει έκκληση για να μην πραγματοποιηθεί η έκδοση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης επισκέφθηκαν χθες τα γραφεία της αντιπροσωπείας του ΟΗΕ στην Αθήνα, ενόψει της επικείμενης επίσκεψής τους στον πρώην πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

    3.

    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/news-voices/%CE%B7-%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1

    Η ντροπή της Σρεμπρένιτσα

    Από τη μιά μεριά, ήταν οι Σέρβοι του Μιλόσεβιτς και του Κάρατζιτς, τα κυνηγημένα «αδέλφια μας», με το Μεγαλόσταυρο μόστρα στο καπέλο τους. Χριστιανοί Ορθόδοξοι μέχρι το κόκκαλο. Μικροί, αδύναμοι, φτωχοί, βαλκάνιοι και καταφρονεμένοι. Εχθροί των ακατονόμαστων εχθρών μας. Αντίσταση στο «ισλαμικό τόξο». Να ανάβουν κεριά στις εκκλησίες τους, να καίνε λιβάνια, να σταυροκοπιούνται.

    Για άλλη μια φορά, αντιδράσαμε σαν ανώριμοι έφηβοι. Άρνηση. «Δεν υπάρχει σφαγή, είναι όλα προπαγάνδα των κακών Αμερικάνων». Κι όταν βρέθηκαν τα πτώματα; Όταν μετρήθηκαν τα σφαγμένα κορμιά στους λάκκους; Τότε, σιγή. Απόλυτη σιγή. Σαν την απόλυτη ντροπή. Αλλαγή συζήτησης. Βλέμματα στο κενό, πότε στον ουρανό, πότε στο πάτωμα. Πότε παραδεχθήκαμε το λάθος μας, για να το παραδεχτούμε στην περίπτωση της Σρεμπρένιτσα;

    4.

    http://www.iospress.gr/ios1999/ios19990509c.htm
    ΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ:

    ΟΡΘΟΔΟΞΙΕΣ. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά συμμετέχει μαζικά στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος εναγκαλίστηκε τον Μιλόσεβιτς, για τους οπαδούς όμως μιας κάποιας Ορθοδοξίας όλα αυτά αποτελούν απλό αντιπερισπασμό του ΝΑΤΟ, προκειμένου να μπερδευτεί το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα! Πλειοδοτώντας στη γραμμή που θέλει οποιαδήποτε κριτική στις εθνικές εκκαθαρίσεις που διεξάγουν οι Σέρβοι να ισοδυναμεί με «άσκηση ψυχολογικής πίεσης στο λαό που αντιστέκεται», ο Παναγιώτης Παλαβός, μέλος του γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, φτάνει να αποφανθεί πως «ο Συνασπισμός και τα ΕΑΑΚ, οι δήθεν αριστεροί, έχουν μετατραπεί ανοιχτά και με θράσος στα φερέφωνα των ιμπεριαλιστών», επειδή στα ΔΣ διάφορων ΑΕΙ τόλμησαν να θέσουν ζήτημα ευθυνών (και) του Μιλόσεβιτς για την τωρινή τραγωδία («Ριζοσπάστης» 15/4).

    6.

    http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_22/i22_p06_brother.html

    O Συνασπισμός ύστερα, το κόμμα της λωτοφαγίας, προφανώς έχει ξεχάσει πως ένα διάσημο ιστορικό του στέλεχος, ο Mανώλης Γλέζος, έκανε τον πρόλογο στην ελληνική έκδοση ποιημάτων (!!!, βέβαια! και τα καθάρματα έχουν ευαισθησίες!) του Kάραζιτς, το 1996. Όταν, δηλαδή, ήταν παγκόσμια γνωστά αυτά που έγιναν στη Bοσνία, με αποκορύφωμα την σφαγή πάνω από 7 χιλιάδων ανδρών στη Σρεμπρένιτσα, ο Γλέζος (προφανέστατα: με την έγκριση του κόμματός του) επαινούσε τον «ποιητή επαναστάτη» Kάραζιτς.

    7.
    Ο κ.Τράγκας, όταν δεν παρουσιάζει Χρυσαυγίτες, αναπολεί:

    http://www.crashonline.gr/16-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%84%CE%B7/

    16 χρόνια μετά από το ιστορικό ταξίδι της ΑΕΚ στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι…

    7. Απριλίου, 2015

    Ήταν M. Τετάρτη 7 Απριλίου 1999, η ΑΕΚ του Δημήτρη Μελισσανίδη ο οποίος πήρε αυτή την πρωτοβουλία και έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από τους οπαδούς της ομάδας, βρέθηκε στην εμπόλεμη τότε Γιουγκοσλαβία και το Βελιγράδι προκειμένου να δώσει φιλικό αγώνα με την Παρτίζαν.
    …………..
    Την αποστολή του δικεφάλου συνόδεψε και αντιπροσωπεία, που αποτελούνταν από εκπροσώπους κομμάτων, όπως ο σημερινός ευρωβουλευτής Μανώλης Γλέζος, αλλά και πολλοί παράγοντες του ποδοσφαίρου όπως ο Αλέξης Κούγιας. Στο Βελιγράδι είχε ταξιδέψει και ο γνωστός μουσικός-στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος.
    ………………………..
    ____________________

    http://tvxs.gr/news/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1/%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1

    Έλληνες στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα

    07:23 | 12 Ιουλ. 2013

    …….

    «Λίγο πριν σε γήπεδο στην Αθήνα η Εκκλησία και οι κορυφαίοι πολιτικοί από όλα τα κόμματα είχαν αποθεώσει τον ομόδοξο ορθόδοξο σφαγέα Κάραζιτς. Ελάχιστοι στη χώρα μας αντιστάθηκαν σε αυτή τη μαζική υστερία», τονίζει ο κ. Αθανασόπουλος σε ανάρτησή του στο Facebook.

    Το χρονικό

    Στη Βοσνία, οι Μουσουλμάνοι αντιπροσώπευαν τη μεγαλύτερη ενιαία ομάδα του πληθυσμού από το 1971. Πολλοί Σέρβοι και Κροάτες μετανάστευσαν κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο δεκαετιών, και σε μια απογραφή πληθυσμού του 1991 στη Βοσνία, στα 4 εκατομμύρια πληθυσμού, το 44% ήταν Βόσνιοι, το 31% Σέρβοι, και το 17% Κροάτες. Οι εκλογές που διεξήχθησαν στα τέλη του 1990 οδήγησαν σε διάσπαση την κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ των κομμάτων που εκπροσωπούσαν τις τρεις εθνότητες, με επικεφαλής τον Βόσνιο Αλία Ιζετμπέκοβιτς.

    Καθώς οι εντάσεις αύξαναν μέσα και έξω από τη χώρα, ο Σερβοβόσνιος ηγέτης Ράντοβαν Κάραζιτς και το Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα του παραιτήθηκε από την κυβέρνηση και δημιούργησε τη «Σερβική Εθνική Συνέλευση».

    Την πρώτη Μαρτίου 1992 στην Βοσνία διεξάγεται δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία (29 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου του 1992). Στις 3 Μαρτίου ο Πρόεδρος Ιζετμπέκοβιτς διακηρύσσει την ανεξαρτησία της Βοσνίας.

    Μη επιθυμώντας την ανεξαρτησία της Βοσνίας, οι Σέρβοι της Βοσνίας, ήθελαν να είναι μέρος ενός κυρίαρχου σερβικού κράτους στα Βαλκάνια, μια «Μεγάλη Σερβία», την οποία οι Σέρβοι αυτονομιστές οραματίζονταν από καιρό. Στις αρχές Μαΐου του 1992, δύο ημέρες μετά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Βοσνίας από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα (προδρόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης), σερβοβοσνιακές δυνάμεις, με την υποστήριξη του Μιλόσεβιτς και τον γιουγκοσλαβικό (κυριαρχούμενο από Σέρβους) στρατό εξαπέλυσαν επίθεσή, βομβαρδίζοντας την πρωτεύουσα της Βοσνίας, το Σεράγεβο.

    Επιτέθηκαν σε πόλεις με μεγάλο πληθυσμό Βοσνίων, όπως τις Zvonik, Foca και Visegrad, ενώ ακολούθησε η βίαιη εκδίωξη Βοσνίων πολιτών από την περιοχή, διαδικασία που αργότερα χαρακτηρίστηκε ως εθνοκάθαρση.

    Αν και οι κυβερνητικές δυνάμεις της Βοσνίας προσπάθησαν να αμυνθούν, κάποιες φορές με τη βοήθεια του κροατικού στρατού, οι σερβοβοσνιακές δυνάμεις είχαν τον έλεγχο σχεδόν των 3/4 της χώρας στο τέλος του 1993.

    Οι περισσότεροι Κροατοβόσνιοι είχαν εγκαταλείψει τη χώρα ενώ ένας σημαντικός αριθμός Βοσνίων παρέμενε σε μικρότερες πόλεις. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), αρνήθηκε να παρέμβει στη σύγκρουση στη Βοσνία, αλλά μια εκστρατεία από τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια στα θύματα του πολέμου που είχαν εκτοπιστεί και τραυματιστεί ή υποσιτίζονταν.

    H Σφαγή της Σρεμπρένιτσα: Ιούλιος 1995

    Μέχρι το καλοκαίρι του 1995, τρεις πόλεις στην ανατολική Βοσνία, η Σρεμπρένιτσα, η Ζέπα και η Gorazde παρέμεναν υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης της Βοσνίας. Ο ΟΗΕ είχε κηρύξει αυτά τα περίκλειστα εδάφη ως «ασφαλή καταφύγια», το 1993, ώστε να είναι αφοπλισμένα να προστατεύονται από διεθνείς ειρηνευτικές δυνάμεις.

    Ωστόσο, στις 11 Ιουλίου, Ο σερβοβοσνιακός στρατός υπό τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς εισέρχεται στην κωμόπολη της Νότιας Βοσνίας και ύστερα από μικρή αντίσταση την καταλαμβάνει.

    Στη συνέχεια, σερβικές δυνάμεις χώρισαν τους Βόσνιους στη Σρεμπρένιτσα, βάζοντας τις γυναίκες και τα κορίτσια σε λεωφορεία και στέλνοντάς τους σε βοσνιακό έδαφος. Μερικές από τις γυναίκες έπεσαν θύματα βιασμού ή σεξουαλικής επίθεσης, ενώ οι άντρες και τα αγόρια που παρέμειναν πίσω εκτελέστηκαν αμέσως ή μεταφέρθηκαν σε χώρους μαζικής θανάτωσης. Εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν από τις σερβικές δυνάμεις στη Σρεμπρένιτσα από 7.000 ως 8.000 άνθρωποι.

    *Ακολουθούν αποσπάσματα από το βιβλίο του Τάκη Μίχα «Ανίερη Συμμαχία-Η Ελλάδα και η Σερβία του Μιλόσεβιτς»

    Την ίδια νύχτα, ένα ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι μετέδωσε τηλεφωνική συνέντευξη ενός Έλληνα μαχητή στη Σρεμπρένιτσα. «Όταν το πυροβολικό σταμάτησε τους βομβαρδισμούς, μπήκαμε και καθαρίσαμε!», δήλωσε με φωνή που παλλόταν από συγκίνηση. Σύμφωνα με την εφημερίδα Έθνος, τέσσερις σημαίες υψώθηκαν στα ερείπια της ορθόδοξης εκκλησίας της Σρεμπρένιτσα: η σερβική, η ελληνική, της Βεργίνας και του Βυζαντίου. Κυματίζουν μαζί, δίπλα-δίπλα και είναι η απόδειξη της αγάπης και της αλληλεγγύης των δύο λαών, της ευγνωμοσύνης των Σέρβων στρατιωτών για την βοήθεια των Ελλήνων εθελοντών που πολεμούν στο πλευρό τους , ανέφερε στην ανταπόκρισή της η αθηναϊκή εφημερίδα.

    Η «συμμαχία» Ελλάδας-Σερβίας εκφράστηκε εκτός των άλλων και συμβολικά «με την έπαρση της ελληνικής σημαίας δίπλα σε της Σερβίας στην ηττημένη Σρεμπρένιτσα. Τοποθετημένη από τους Έλληνες εθελοντές που πολεμούσαν στο πλευρό των Σερβοβόσνιων, αυτή η σουρεαλιστική σκηνή υπογράμμιζε περίτρανα το γεγονός ότι στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρχε μία χώρα η οποία δεν συμμεριζόταν την αντίληψη όχι μόνο της Δύσης αλλά και της υπόλοιπης ανθρωπότητας για τη σύγκρουση στη Βοσνία.

    Οι Έλληνες παραστρατιωτικοί και οι Σέρβοι που πολεμούσαν μαζί, γιόρτασαν την απόσυρση των δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών. Μετά τη νίκη οι Έλληνες μαχητές ύψωσαν τις σημαίες και έψαλλαν τους εθνικούς των δύο χωρών.

    Η συμμετοχή Ελλήνων πολιτών στο μεγαλύτερο έγκλημα που διαπράχθηκε στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επιβεβαιώθηκε και στη συνέχεια στην έκθεση της διορισμένης από την κυβέρνηση της Ολλανδίας επιτροπής εμπειρογνωμόνων, σχετικά με τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα το καλοκαίρι του 1995. Συγκεκριμένα, οι αναφορές αυτές περιέχονται στον τρίτο τόμο που φέρει τον τίτλο «Intelligence en de oorlog in Bosnie 1992-1995» («Κατασκοπεία και Πόλεμος στη Βοσνία 1992-1995»). Ο συγγραφέας του τόμου, ο καθηγητής C. Wiebes του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ είχε πρόσβαση στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών της Ολλανδίας, καθώς και σε αρχεία των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης, στο πλαίσιο της ίδιας μελέτης, πήρε συνέντευξη από 90 αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών διαφόρων χωρών.

    Η έκθεση των Ολλανδών επισημαίνει την ανάρτηση της ελληνικής σημαίας στη Σρεμπρένιτσα μετά την κατάληψη της πόλης από τους Σερβοβόσνιους. «Οι Βόσνιοι», τονίζεται στην έκθεση, «υπέκλεψαν ένα τηλεφωνικό μήνυμα από τον σερβοβοσνιακό στρατό, στο οποίο γινόταν αναφορά στην ανάρτηση της ελληνικής σημαίας. Σε κάποια άλλη τηλεφωνική συνομιλία που είχε υποκλαπεί, αναφερόταν ότι οι Έλληνες μαχητές ύψωσαν τη σημαία για διαφημιστικούς λόγους και ότι η σκηνή αυτή καταγράφηκε σε βίντεο».

    «Επρόκειτο για μια τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του στρατηγού Μλάντιτς και του στρατιωτικού υπεύθυνου στη Σρεμπρένιτσα μετά την κατάληψη της πόλης», σύμφωνα με τον καθηγητή Wiebes. Ο Μλάντιτς ζητά από τον υφιστάμενό του «ν’ αναρτηθεί η ελληνική σημαία προς τιμή των Ελλήνων, που πολέμησαν μαζί μας».

    Δημιουργημένη τον Μάρτιο του 1995, ύστερα από αίτημα του στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά –που είχε ως διακριτικό τον λευκό δικέφαλο αετό σε μαύρο φόντο- έγινε πολύ σύντομα τακτική μάχιμη μονάδα. Τέσσερα από τα μέλη της παρασημοφορήθηκαν με το μετάλλιο του Λευκού Αετού από τον Ράντοβαν Κάραζιτς τον Σεπτέμβριο του 1995. Συνολικά 100 Έλληνες πολέμησαν στο πλευρό των Σέρβων και το κεντρικό στρατόπεδό τους ήταν στη Βλασένιτσα κοντά στην Τούζλα. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπό τους Γιώργο Μουρατίδη, η δύναμη ενσωματώθηκε πλήρως από τον στρατό της Σερβικής Δημοκρατίας και διοικείτο από Σέρβους αξιωματικούς.

    Στην Ελλάδα, ελλείψει καταδίκης των βομβαρδισμών στο Σεράγεβο και των κτηνωδιών στη Σρεμπρένιτσα και αλλού, πολλές εκδηλώσεις οργανώθηκαν για να εκφραστεί η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού προς τους δοκιμαζόμενους Σέρβους. Όμως, δεν πραγματοποιήθηκε ούτε μία ανάλογη εκδήλωση για τις φονικές εκκαθαρίσεις των Σέρβων στη Βοσνία και αλλού. Κλασικό παράδειγμα της επιλεκτικής ευαισθησίας των Ελλήνων καλλιτεχνών, ήταν οι συναυλίες που οργάνωναν Έλληνες τραγουδιστές στο Βελιγράδι.

    Η στάση του ελληνικού κράτους στον πόλεμο της Βοσνίας

    Η επίσημη Ελλάδα ασπαζόταν πλήρως τις απόψεις του πιο σκληροπυρηνικού τμήματος των Σερβοβόσνιων, σύμφωνα με τις οποίες οι Βόσνιοι δεν αποτελούσαν έθνος και συνεπώς δεν είχαν δικαίωμα σε κράτος. «Δεν υπάρχει βοσνιακό έθνος» δήλωνε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος το 1994. «Και χωρίς έθνος δεν μπορεί να υπάρξει κράτος». […] «Πραγματικά ήσαν αφελέστατοι» έλεγε το 1993 «και έχουν τεράστια ευθύνη για την απελπισία που ακολούθησε όσοι φαντάστηκαν ότι μια ευκαιριακή πλειοψηφία 45% ή λιγότερο θα μπορούσε να γίνει ανεκτή από τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Είναι σαν να μην γνωρίζαν τι σημαίνει Ισλάμ στα Βαλκάνια». Με άλλα λόγια, οι βομβαρδισμοί του Σεράγεβο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ομάρσκα, οι σφαγές στο Ζβόρνικ και στο Πριέντορ οι βιασμοί της Φότσα και το μαζικό έγκλημα της Σρεμπρένιτσα ήταν το λογικό επακόλουθο της «φυσικής» αντίδρασης των χριστιανικών πληθυσμών της περιοχής που γνώριζαν «τι σημαίνει Ισλάμ στα Βαλκάνια»…

    Φυσικά, δεν ήταν μόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που είχε αυτές τις απόψεις. Όταν ο Ντόμπριτσα Κόσιτς, πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας, επισκέφθηκε τον Ιανουάριο του 1993 την Ελλάδα, δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του μετά τις συναντήσεις που είχε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Και οι δύο ηγέτες, είπε στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, «στέκονται στο πλευρό μας και υποστηρίζουν τον αγώνα μας. Είμαστε φίλοι και αδέλφια τόσο στη θρησκεία όσο και στο πεδίο των μαχών».
    _________________

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    Μετά θάνατον αθώωση για τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς: Τα εγκλήματα …
    http://www.xryshaygh.com/…/meta-thanaton-athwwsh-gia-ton-slompontan-milosebits-ta-eg...
    9 Αυγ 2016 – Άλλη μία σκοτεινή σελίδα της ιστορίας του ΝΑΤΟ κλείνει με τον πλέον αηδιαστικό τρόπο για το ποιόν της «δυτικής συμμαχίας». Η επέμβαση και ο …

    Αθώος ο Μιλόσεβιτς! – Zougla.gr
    http://www.zougla.gr/kosmos/article/a8os-o-milosevits
    11 Αυγ 2016 – Όλα ξεκίνησαν όταν δημοσιεύτηκε στις 2 Αυγούστου σχόλιο του Neil Clark στο RT.com με τίτλο «Ο Μιλόσεβιτς αθωώθηκε καθώς η πολεμική …

    Η αθώωση δεν έγινε ούτε ένα μονόστηλο | δημοκρατία
    http://www.dimokratianews.gr/content/65423/i-athoosi-den-egine-oyte-ena-monostilo
    9 Αυγ 2016 – Πώς ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων» και δικαιώθηκε στη Χάγη έγινε θύμα της δυτικής προπαγάνδας.

    Αποσιώπησαν τα διαπλεκόμενα «μένουμεευρώπη» ελληνικά ΜΜΕ την …
    https://seisaxthia.wordpress.com/2016/08/10/αποσιώπησαν-τα-διαπλεκόμενα-μένουμε/
    10 Αυγ 2016 – Για όσους χάφτουν αμάσητη την δυτική προπαγάνδα, ιδού ο κόλαφος: Ο «χασάπης των Βαλκανίων» Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς αθωώθηκε …

    ΑΘΩΟΣ μετά θάνατον ο Μιλόσεβιτς! Ποιος θα δικάσει την αλητεία των …
    http://www.militaire.gr › Breaking News
    14 Αυγ 2016 – Όσο για το δικαστήριο; Πρέπει να εξηγήσει γιατί απέκρυψε την αθώωση του Μιλόσεβιτς, θεωρώντας ότι το 2.500 σελίδων σκεπτικό της απόφασης …

    Αθωώθηκε ο Μιλόσεβιτς-Ο Βομβαρδισμός του εργοστάσιου της …
    https://olympia.gr/2016/08/11/αθωώθηκε-ο-μιλόσεβιτς-ο-βομβαρδισμός/
    11 Αυγ 2016 – Αθωώθηκε ο Μιλόσεβιτς-Ο Βομβαρδισμός του εργοστάσιου της Zastava. Ο Γερμανοί κλείνουν τον ανταγωνισμό. Posted by netakias.com στο …

    Στα μουλωχτά η αθώωση του Μιλόσεβιτς ~ ΕΤΣΙ ΜΠΡΑΒΟ
    etsimravo.blogspot.com/2016/08/blog-post_93.html
    8 Αυγ 2016 – Στα μουλωχτά η αθώωση του Μιλόσεβιτς. 3:37 μ.μ. SKOTINO PROSOPO. Τελικά… αθώος. Ο Βαλκάνιος κομμουνιστής ηγέτης που μετέπεσε σε …

    Ron Paul Institute: Ο Milosevic κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου …
    mail.bankingnews.gr/…/265204-ron-paul-institute-ο-milosevic-κατηγορήθηκε-για-εγκ…
    8 Αυγ 2016 – Ron Paul Institute: Ο Milosevic κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου, αλλά αθωώθηκε … Φυσικά, όλοι πίστευαν ότι ο Μιλόσεβιτς ήταν ένοχος.

    Αθώος (μετά θάνατον) ο Μιλόσεβιτς
    pergadi.blogspot.com/2016/08/blog-post_38.html
    11 Αυγ 2016 – Στις 11 Μαρτίου 2006, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στις φυλακές Σεβενίγκεν της Χάγης, αφού οι δεσμώτες του είχαν αρνηθεί τη μεταφορά …

    ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: ΑΘΩΟΣ μετά θάνατον ο Μιλόσεβιτς …
    skeftomasteellhnika.blogspot.com/2016/08/blog-post_148.html
    14 Αυγ 2016 – Ο Μιλόσεβιτς έχει πια πεθάνει και η χώρα του η Γιουγκοσλαβία έχει … της «κοινής εγκληματικής οργάνωσης» με στόχο τους Μουσουλμάνους και …

    Ίχνος: Πρώτα σε δολοφονούν και μετά από χρόνια σε… αθωώνουν …
    ixnos.blogspot.com/2016/08/blog-post_68.html
    11 Αυγ 2016 – Η αθώωση του Μιλόσεβιτς από το αποκαλούμενο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα εγκλήματα στην π. Γιουγκοσλαβία, που εδρεύει στη Χάγη …

    Parthenon Radio – Αθώος ο Μιλόσεβιτς, δεν έπαιξε όμως πουθενά.
    http://www.parthenonradio.com/index…/63-athoos-o-milosevits-den-epaikse-omos-pouthen...
    Αθώος ο Μιλόσεβιτς, δεν έπαιξε όμως πουθενά. Written on 12 Αύγουστος 2016 . Posted in Κοινωνικά. Αθωώθηκε ο Σλόμποντα Μιλόσεβιτς από το Διεθνές …

    Ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων …
    radioroumelinews.blogspot.gr/2016/08/blog-post.html
    Ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων» αθωώθηκε στη Χάγη. Πώς ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων» και …

    ΚΙΝΗΜΑ ΛΑΟΥ: Σλ. Μιλόσεβιτς: Η αθώωση δεν έγινε ούτε ένα μονόστηλο
    kinimalaou.blogspot.com/2016/08/blog-post_10.html
    Σλ. Μιλόσεβιτς: Η αθώωση δεν έγινε ούτε ένα μονόστηλο. Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016 ·. Πώς ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων» …

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    Σταυροφόρος φασίστας βασανιστής, ο 55άρης τώρα Mladen Mitrovic, μετανάστευσε στις ΗΠΑ, κρύβοντας την ιδιότητά του ως φρουρού σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Στην αίτηση μετανάστευσης του 1996 είχε δηλώσει ψευδώς πως ποτέ του δεν καταδίωξε κανένα λόγω της φυλής του, της θρησκείας του ή της ένταξής του σε κάποια κοινωνική ομάδα.
    Στη διάρκεια της δίκης του, θύμα του κατέθεσε πως του χάραξε με το μαχαίρι έναν σταυρό στο στήθος, λέγοντάς του πως έτσι τον έκανε Σέρβο.
    Η ευσεβής του αυτή πράξη, οι ξυλοδαρμοί κρατουμένων και οι ψευδείς βεβαιώσεις του στις υπηρεσίες μετανάστευσης των ΗΠΑ, τον καταδίκασαν χτες σε 5 χρόνια φυλάκισης.
    Η Ορθοδοξία βρίσκεται σε διωγμό, όπως θα έλεγε και ο κ.Κονιδάρης της Ι.Αρχιεπισκοπής.

    http://www.upi.com/Top_News/US/2016/08/30/Ex-Bosnian-War-guard-jailed-nearly-5-years-in-for-lying-to-US-immigration/7211472570603/

    Ex-Bosnian War guard jailed nearly 5 years in for lying to U.S. immigration
    By Andrew V. Pestano Follow @AVPLive9 Contact the Author | Aug. 30, 2016 at 12:50 PM

    Mladen Mitrovic, 55, originally from Bosnia and Herzegovina, has been sentenced to nearly five years in prison for obtaining U.S. citizenship by keeping his role as a Bosnian War concentration camp guard a secret. File Photo by f11photo/Shutterstock

    ATLANTA, Aug. 30 (UPI) — A suburban Atlanta man has been sentenced to 57 months in prison for obtaining U.S. citizenship by keeping his role as a Bosnian War concentration camp guard a secret.

    Mladen Mitrovic, 55, originally from Bosnia and Herzegovina, had been living in Loganville, Ga., for two decades when investigators were alerted to his past. In May, he was found guilty of using «false and fraudulent information on his naturalization application.»

    He was permitted to immigrate to the United States in 1996 because he feared persecution if he remained in Bosnia, the Justice Department said in a statement. In his naturalization application, Mitrovic said «he had never persecuted anyone because of their race, religion or membership in a social group; he had never committed a criminal offense for which he had not been arrested; and he had never provided any false or misleading information to obtain an immigration benefit, such as refugee status.»

    Prosecutors said Mitrovic worked as a guard at a detention camp run by the Bosnian Serb Army in 1992 to «ethnically cleanse» northwest Bosnia of non-Serb minorities during the Bosnian War. During the trial, a victim testified Mitrovic had used a sharp military knife to carve a Christian cross into his chest, saying from that moment on, he «was going to be a Serb.»

    «Mitrovic believed he could bury his past and the horrific human rights violations he committed during the Bosnian War,» U.S. Attorney John Horn of the Northern District of Georgia said in a statement. «Our immigration system endeavors to flag those who have committed human rights violations, especially for those who seek refugee status from persecution. Mitrovic’s application turned this humanitarian process on its head, and it’s incredibly fitting that he ultimately was discovered by a refugee from Mitrovic’s own abuses.»

    Others said Mitrovic and other soldiers beat non-Serb prisoners and threatened their lives. Prosecutors said Bosnian government documents show Mitrovic applied for and was later awarded veterans’ benefits for his military service.

    «The defendant tried to game our country’s immigration process to conceal his record of flagrant human rights violations,» Assistant Attorney General Leslie R. Caldwell said in a statement. «Cases like this demonstrate how we ensure that the United States does not become a safe haven for human rights violators.»

  5. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Για τον Μιλόσεβιτς (όσα δεν έγραψαν ποτέ Ριζοσπάστης, Αυγή και Πριν -η Εποχή δεν ανήκε σ’ αυτήν την κατηγορία, είν’ αλήθεια)

    Οι ‘αριστεροί αντιιμπεριαλιστές’ συνήγοροι των Σέρβων, οι ακροδεξιοί δωσίλογοι τσέτνικ και η σερβική ‘Μεγάλη Ιδέα’ (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #03)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/03/yugo-03/

    Τα γεγονότα: Ο εθνικισμός διαλύει μια χώρα (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #04)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

    Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #05)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

    Επίσης:
    ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ’.
    https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

    ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία για την συμμετοχή Ελλήνων υπηκόων στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα: Οι δεσμοί αίματος του ελληνικού με τον σερβικό εθνικισμό και της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς με τη Χρυσή Αυγή’
    https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica-more-evidence/
    Και:

    ‘Ολη η αλήθεια για τη Σρεμπρένιτσα: Οι οκτώ συν μία αποδείξεις για το προσχεδιασμένο της οργανωμένης σφαγής’
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/eight-plus-one-proof-srebrenica-organized/
    https://goo.gl/98k6mi

    Δείτε επίσης:
    # ‘Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα’ (Συνεργασία του ιστολογίου μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/05/30/kleon-ioannidis-karadzic-kai-ellines-books-journal/

    # ‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία’
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/24/karadzic-the-verdict/

    # ‘Χρυσαυγίτες εγκωμιάζουν γενοκτονίες και ρατσιστικές σφαγές και υπόσχονται «Noz, zica, Srebrenica» («Μαχαίρι, Σύρμα, Σρεμπρένιτσα»)’: Ποιοι είναι οι Σέρβοι νεοναζί επισκέπτες της οργάνωσης;;;
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/golden-dawn-hymn-noz-zica-srebrenica/

    Ολα τα σχετικά λινκ με τη Γιουγκοσλαβία, στα σχόλια εδώ, πολύ αναλυτικά.

  6. Ο/Η Διαβάστε: κάνει καλό λέει:

    http://www.icty.org/x/cases/karadzic/tjug/en/160324_judgement.pdf

    Διαβάστε τις σελίδες 1235 έως 1245 για όλα σχετικά με τον Μιλόσεβιτς όπως τον χαρακτηρίζει η απόφαση του δικαστηρίου. Μόνο χασάπη δεν τον λες. Βέβαια, αν τα γεγονότα δεν συμφωνούν με τις απόψεις μας, τόσο το χειρότερο για τα γεγονότα.

    • Ο/Η Left and Liberal λέει:

      Aυτός απλώς προήδρευε και οι στρατιώτες του έσφαζαν αγοράκια

      https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1

      Σφαγή της Σρεμπρένιτσα
      Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

      Οι Σέρβοι ξεχώρισαν τους άνδρες και αγόρια από τις γυναίκες και τους σκότωσαν, περίπου 8.000 ανθρώπους, ρίχνοντας τα πτώματά τους σε ομαδικούς τάφους. Η σφαγή αυτή ήταν η μεγαλύτερη της Ευρώπης μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

      Το δικαστήριο έκρινε, επιπλέον, ότι η Σερβία, ως μόνη διάδοχος της πρώην Γιουγκοσλαβίας μετά την αποχώρηση του Μαυροβουνίου από την ομοσπονδία, παραβίασε το διεθνές δίκαιο, καθώς δεν έλαβε κανένα μέτρο για να εμποδίσει τη γενοκτονία.

  7. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    «The judges noted that Slobodan Milosevic and Radovan Karadzic both favored the preservation of Yugoslavia and that Milosevic was initially supportive, but that their views diverged over time. The judgment states that ‘from 1990 and into mid-1991, the political objective of the Accused and the Bosnian Serb leadership was to preserve Yugoslavia and to prevent the separation or independence of BiH, which would result in a separation of Bosnian Serbs from Serbia’; the Chamber notes that ‘Slobodan Milosevic endorsed this objective and spoke against the independence of BiH’» (παράγραφος 3276)
    «The Karadzic trial chamber found that ‘the relationship between Milosevic and the Accused had deteriorated beginning in 1992; by 1994, they no longer agreed on a course of action to be taken. Furthermore, beginning as early as March 1992, there was apparent discord between the Accused and Milosevic in meetings with international representatives, during which Milosevic and other Serbian leaders openly criticised Bosnian Serb leaders of committing crimes against humanity and ethnic cleansing and the war for their own purposes»

    Πέρα απο τις νομικές τυπικότητες, (δεν ήταν η δική του δίκη κλπ) η απόφαση ουσιαστικά τον αθωώνει, τουλάχιστον για τα γεγονότα στην Βοσνία μετά το ’92.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Furthermore, beginning as early as March 1992, there was apparent discord between the Accused and Milosevic in meetings with international representatives, during which Milosevic and other Serbian leaders openly criticised Bosnian Serb leaders of committing crimes against humanity and ethnic cleansing and the war for their own purposes»

      Ας προσποιηθούμε λοιπόν προς στιγμήν πως όλη η έκταση των κατηγοριών κατά του Μιλόσεβιτς περιορίζεται σε αυτό το ελάχιστο που περικλείει ο χώρος της (εσωτερικής και όχι δημόσιας) διαφωνίας του 1992! Τι αθώο που είναι να σιωπάς, ως πρώτος τη τάξει ηγέτης μάλιστα, όταν γίνονται εκτεταμένες σφαγές αμάχων και να περιορίζεσαι σε κρυφή κριτική, άγνωστη στους πολίτες της χώρας σου για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που κάνουν ομοεθνείς σου!
      Ωραία λοιπόν τι έκανε στο μεταξύ μέχρι και 3 ολόκληρα χρόνια μετά στη Σρεμπρένιτσα (1995) ο Μιλόσεβιτς για να εμποδίσει εκείνες τις σφαγές 8.000 αθώων ακόμη και παιδιών;
      Πολύ εύκολα εθελοτυφλείτε και εξηγείστε μου παρακαλώ τη σιωπή του ΚΚΕ που δεν απαίτησε ποτέ του δικαστική έρευνα για τους 12 Χρυσαυγίτες και ακροδεξιούς Έλληνες εθελοντές.

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Πήγαιναν μαζί, είπε το δικαστήριο, έκαναν μαζί εθνοκαθάρσεις στις πρώτες φάσεις του πολέμου, μέχρι που κάποια στιγμή, λοιπόν, διαφώνησε (δεν πρέπει να το έμαθαν και πολλοί αυτό, ούτε καν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι, αφού συνέχισε να στέλνει όπλα, στρατό, παραστρατιωτικούς, να πληρώνει μισθούς κι εξοπλισμό, να εγκρίνει να μεταφερθούν εκεί οι σφαγείς του Σέσελι και να μην τιμωρεί τους δράστες των εγκλημάτων).

      Αυτά όλα που παρατέθηκαν παραπάνω, τα συζητάμε διότι αναφέρονται στην ετυμηγορία επειδή αφορούν τον Κάρατζιτς. Και είναι ένα ελάχιστο τμήμα από τα στοιχεία εναντίον του ίδιου του Μιλόσεβιτς τα οποία παρουσιάστηκαν και έγιναν δεκτά στη δίκη του δίκη, αλλά και χρησιμοποιήθηκαν σε άλλες 42 καταδίκες, που αναφέρεται σαν μέλος των Joint Criminal Enterprise που έκαναν τα εγκλήματα. Η υποτιθέμενη ‘αθώωση’ αφορά μόνο τα εγκλήματα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη 1992-1995, κι όχι άλλες περιοχές και άλλους χρόνους, διότι εκεί μόνο είχε εμπλοκή ο Κάρατζιτς. H Ιστορία όμως έχει γράψει ότι σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις μέχρι τώρα (μεγάλες δίκες όπως υπόθεση Krstic, ‘7 της Σρεμπρένιτσα’, Milan Martic, Vlastimir Dordevic, Κράιζνικ, Πλάβσιτς, και σε άλλες 42 δίκες, σαράνταδύο), στην αφήγηση της ετυμηγορίας σαφώς και αναφέρεται σαν μέλος των JCE.

      Αυτά στις δίκες των άλλων. Μέχρι τώρα είναι ουσιαστικά μία φράση για ένα γεγονός σε έναν πόλεμο σε μια μικρή χρονική περίοδο εναντίον αμέτρητων άλλων φράσεων σε 42 δίκες στις οποίες αναφέρεται μέλος των JCE, συνεργός και αυτουργός, φυσικός και ηθικός.

      Ας δούμε τώρα και τι συνέβη κατά τη διάρκεια της δικής του δίκης (του ίδιου του Μιλόσεβιτς):
      Εκεί εκτέθηκαν πάρα πολλά στοιχεία, στα οποία επισημαίνονταν ο ρόλος του Μιλόσεβιτς στα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθησαν πέρα απ’ την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην Κροατία και στο Κοσσυφοπέδιο

      Τι έγινε εκεί:

      66 κατηγορίες εναντίον του, κατηγορίες που εκτείνονται σε 12 χρόνια και σε 3 πολέμους, με αποτέλεσμα 130.000 νεκρούς και 40.000 αγνοούμενους (λείπουν τώρα γύρω στις 11.000), 3.700.000 πρόσφυγες και ένα κράτος κατεστραμμένο.
      http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/cis/en/cis_milosevic_slobodan_en.pdf

      Στη δίκη του ίδιου του Μιλόσεβιτς, λοιπόν, μετά την παρουσίαση των στοιχείων από την κατηγορούσα αρχή, το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της υπεράσπισης της δίκης (curiae amicus στο πρωτότυπο) να παύσει η δίωξη και να αθωωθεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Στην σχετική απόφαση (Decision on the Motion for Judgment of Acquittal) στις 16/06/2004, αναφέρεται ότι «υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις ότι ο κατηγορούμενος (Μιλόσεβιτς) ήταν συμμέτοχος σε κοινή εγκληματική επιχείρηση (JCE), η οποία περιελάμβανε τη διάπραξη γενοκτονίας και άλλων εγκλημάτων κατά των Βόσνιων και Κροατών στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στην Κροατία».
      Η απόφαση της 16/06/2004 εδώ:
      http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/tdec/en/040616.pdf

      Κατά τη διάρκεια της δίκης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, εκτός από τις άφθονες αποδείξεις ότι «ο πόλεμος είχε χρηματοδοτηθεί από το Βελιγράδι» που παρουσιάστηκαν, το δικαστήριο δέχτηκε σαν στοιχεία και το γεγονός πως οι μισθοί των σερβικών στρατευμάτων στη Βοσνία και στην Κράινα (Κροατία) καταβάλλονταν συνεχώς από το Βελιγράδι, με σκοπό φυσικά να διαπράξουν τα γνωστά εγκλήματα εναντίον των μη Σέρβων στην Κροατία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

      Επίσης, το δικαστήριο δέχτηκε σαν τεκμήρια της δίκης και όλα τα στοιχεία που αποδείκνυαν ότι οι Σερβοβόσνιοι είχαν υλικοτεχνική υποστήριξη από το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας της Σερβίας, από το Υπουργείο Εσωτερικών και από άλλες αρχές της Σερβίας και της ΟΔΓ.

      Υπάρχει, ιδίως, ένα εξαιρετικά σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο, το οποίο παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της δίκης του Μιλόσεβιτς: Ηταν η δήλωση που έκανε ο Ράντοβαν Κάραζιτς Μάιο του 1994, στην οποία ανέφερε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει πόλεμος χωρίς τη Σερβία, δεν έχουμε τους πόρους και δεν θα είμασταν σε θέση να διεξάγουμε μόνοι μας τον πόλεμο χωρίς τη βοήθεια της Σερβίας».

      Βλέπε, για παράδειγμα, την ανάλυση από την οργάνωση Human Rights Watch για την βαρύτητα των αποδεικτικών στοιχείων με τίτλο ‘Διδάγματα από τη δίκη του Μιλόσεβιτς’, Weighing the Evidence, Lessons from the Slobodan Milosevic Trial
      https://www.hrw.org/report/2006/12/13/weighing-evidence/lessons-slobodan-milosevic-trial

      Ας περάσουμε και σε μια άλλη απόφαση ενός άλλου σημαντικού δικαστηρίου, δίκη Βοσνίας εναντίον Γιουγκοσλαβίας:

      Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι με την άλλη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου International Court of Justice [Πρόκειται για το παλιό γνωστό Διεθνές Δικαστήριο, το IJC, και όχι για το ICTY] στη δίκη Βοσνίας εναντίον Γιουγκοσλαβίας, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η Σερβία παραβίασε τη ‘Σύμβαση για το πρόληψη και την τιμωρία του εγκλήματος της γενοκτονίας’ (‘Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide’) για δύο λόγους:
      Πρώτον, διότι «δεν έκανε τίποτα για να αποτρέψει τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο 1995, αν και θα πρέπει να ήταν σαφές στη Σερβία ότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος γενοκτονίας»
      Και, δεύτερον, επειδή «δεν είχε τιμωρήσει όσους συμμετέχοντες στο έγκλημα της Σρεμπρένιτσα βρίσκονταν κάτω από τη δικαιοδοσία των αρχών της Δημοκρατίας της Σερβίας»
      Για όσους δεν ξέρουν, αυτή η συγκεκριμένη απόφαση του IJC ήταν η πιο σοβαρή απόφαση-κρίση στην εβδομήντα χρόνια της ιστορίας των εργασιών του Διεθνούς Δικαστηρίου, και η μοναδική που αναφέρεται ευθέως σε παραβίαση της Σύμβασης για την Πρόληψη και την Τιμωρία της Γενοκτονίας. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε λόγω των ενεργειών που θα έπρεπε να αναλάβει αλλά δεν ανέλαβε το σερβικό κράτος, την εποχή που ήταν υπό την ηγεσία του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, τις πολιτικές του οποίου τώρα κάποιοι προσπαθούν να ξεπλύνουν, αν όχι να τις δοξάσουν κιόλας.

      Τέλος, ξαναγυρνώντας στην ετυμηγορία Κάρατζιτς, ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ στην οποία οι αρνητές ισχυρίζονται ότι γράφει πως δήθεν το δικαστήριο αθώωσε τον Μιλόσεβιτς, ακριβώς στην προηγούμενη πρόταση λέει καθαρά ότι «ο Μιλόσεβιτς βοηθούσε τους καταδικασμένους εγκληματίες με προσωπικό (έμψυχο δυναμικό), προμήθειες και ΟΠΛΑ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, για να πραγματοποιήσουν τον στόχο τους, δηλαδή να δημιουργήσουν εθνικά καθαρές περιοχές μέσω της εθνοκάθαρσης των μη Σέρβων».

      Μετά από όλα αυτά, είναι αυτό αθώωση;

  8. Ο/Η Διεθνιστής λέει:

    Η παράγραφος που παραθέτετε επιβεβαιώνει την διαρκή διαφωνία του, (κατά λέξη) με τις πολιτικές και τις μεθόδους της σερβοβοσνιακής ηγεσίας, η οποία ξεκινάει από το 1992 και συνεχίζεται καθ΄ όλη την μετέπειτα περίοδο. Δεν μιλάει για μια «στιγμιαία» διαφωνία, αλλά γιά REPEATED CRITICISM AND DISAPPROVAL. Εγώ δεν τον κρίνω αν ήταν αθώος (κακά τα ψέμματα, δεν υπάρχει αρχηγός κράτους που άμεσα η έμμεσα να εμπλέκεται σε πόλεμο και μάλιστα τόσο σκληρό και να είναι «αθώος») καταγράφω τι πραγματικά λέει το δικαστήριο, το οποίο για να είμαστε ειλικρινείς δεν είναι θετικά αλλά μάλλον αρνητικά προδιατεθειμένο προς αυτόν. Βέβαια έστελνε όπλα και εφόδια στα πλαίσια στρατιωτικής και πολιτικής συμμαχίας με τους Σερβοβόσνιους, όμως και οι ΗΠΑ υποστήριζαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν με κάθε τρόπο το Ισραήλ, υπό΄την καθοδήγηση του οποίου οι Λιβανέζοι φαλαγγίτες διέπραξαν τις σφαγές στην Σάμπρα και την Σατίλα, όμως δεν ευθύνονται οι ΗΠΑ, για εγκλήματα που πράγματι δεν διέπραξαν αυτές , ούτε συμμετείχαν στον σχεδιασμό και τις αποφάσεις για αυτά, απλά επειδή τροφοδοτούσαν και εξακολουθούν να τροφοδοτούν έναν σύμμαχο, που τα διέπραξε. Παραδέχομαι βέβαια, ότι το ΚΚΕ, έχοντας αντι-αμερικάνικα αντανακλαστικά αντιμετώπισε χωρίς την απαραίτητη κριτική τέτοιες εθνικιστικές δυνάμεις στο όνομα του αντι ιμπεριαλισμού, στάση που αν παρακολουθήσετε την τωρινή ρητορική του για τις διεθνείς συγκρούσεις έχει αλλάξει αισθητά. Γενικότερα όμως η ελληνική κοινή γνώμη (και όχι μόνο η ακροδεξιά) αντιμετώπισε μεροληπτικά υπέρ των Σέρβων την σύγκρουση, όμως η υπόλοιπη Δύση, έκανε το αντίθετο εις βάρος των Σέρβων. Εσείς αποκαθιστάτε την ελληνική μονομέρεια και σε έναν βαθμό είναι σωστό, αλλά και η ελληνική μονομέρεια, σε έναν βαθμό ισορροπούσε την αντισερβική μονομέρεια των άλλων. Μετά απο τόσο χρόνο, βέβαια θα ήταν χρήσιμο και ενδεικτικό της αντικειμενικότητας σας, να κάνετε και μία ανάρτηση, αφιερωμένη στα εγκλήματα πολέμου των Κροατών, των Βόσνιων μουσουλμάνων και των Ουτσεκάδων (λιγότερα ίσως, αλλά υπαρκτά). Όμως, πέρα από αυτά, παραμένει το γεγονός ότι ένα δικαστήριο που ουσιαστικά θεσμοθετείται και ελέγχεται από την Δύση, την ίδια στιγμή, δεν έχει θεσμική δικαιοδοσία όσον αφορά το ίδιο το ηγεμονικό κράτος των ΗΠΑ, άρα παραβιάζεται η βασική αρχή κάθε δικαιοσύνης, η αρχή της ισονομίας. Προσέξτε, αυτό είναι διαφορετικό από το γεγονός ότι οι ιθύνοντες του NOOR1 βγήκαν αθώοι για την κοκαίνη, ενώ οι εργάτες που την συσκεύαζαν καταδικάστηκαν, γιατί αυτοί δεν είναι και τυπικά εκτός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και σε κάποια άλλη περίπτωση, μπορεί να καταδικαστούν, (όπως ας πούμε καταδικάστηκε ο Τσοχατζόπουλος) ενώ οι ΗΠΑ και οι πολίτες τους, είναι!

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Επρεπε πρώτα να εξηγήσουμε καλά τι σημαίνει μέλος των ‘Joint Criminal Enterprise’, JCE, στην σχετική ορολογία

      Το Δικαστήριο αυτό (ICTY) δεν δικάζει γενικά κι αόριστα την στάση του καθενός στα γεγονότα για να αποφασίσει αθώος ή ένοχος.
      Ψάχνει και ζητάει από τον κατήγορο να παρουσιάσει όλα τα στοιχεία εκείνα που αποδεικνύουν την προσωπική ποινική ευθύνη για συγκεκριμένες πράξεις που αποτελούν όλες μαζί εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και παραβιάσεις νόμων και ηθών πολέμου (όπως δολοφονίες, βιασμοί, σεξουαλική κακοποίηση, βασανιστήρια, ξυλοδαρμοί, ληστείες, απάνθρωπη μεταχείριση των αμάχων και παράνομη φυλάκιση και περιορισμό). Ψάχνει και βρίσκει τα συγκεκριμένα άτομα, που από θέσεις ισχύος «έδωσαν την εντολή ή πάτησαν οι ίδιοι τη σκανδάλη». Πρακτικά, για να συμβεί αυτό χρειάζεται το concept των ‘Joint Criminal Enterprise’, διότι αλλιώς δεν θα κατέληγαν πουθενά αυτές οι δίκες.

      (Ασχετο ίσως, αλλά χρειάζεται για μερικούς να το πούμε: Δεν δικάζει λαούς και έθνη ή κράτη στο σύνολό τους, όπως πολλοί νομίζουν στην Ελλάδα, σαν να πρόκειται για υποθέσεις «συλλογικής ευθύνης». Αυτό είναι λάθος).

      Οι δικαστές είναι κάτι παραπάνω από απαιτητικοί στην αναζήτηση των συντριπτικών στοιχείων για την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων, και πολύ ακριβείς, όταν καταδικάζουν κάποιον, στην περιγραφή της απόδειξης του κατηγορητηρίου -υπογραμμίζουμε ξανά την πολύ σημαντική για τη Δικαιοσύνη φράση «Beyond reasonable doubt».

      Ετσι λοιπόν, για τα εγκλήματα του Κάρατζιτς, λ.χ., που τεκμηριώθηκαν μέσα από 9,5 εκατομμύρια σελίδες και αποδείξεις, στην απόφαση του ICTY, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε και τα εξής:

      «Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ήταν στην κορυφή της διαδικασίας ανάπτυξης και προώθησης της ιδεολογίας και των πολιτικών του εθνικιστικού κόμματος (SDS), δημιουργώντας τις παράλληλες κυβερνητικές, στρατιωτικές, αστυνομικές και πολιτικές δομές που χρησιμοποιήθηκαν για να εγκαθιδρύσουν και να διατηρήσουν την εξουσία του στα διεκδικούμενα από τους Σέρβους εδάφη της Βοσνίας και της Κροατίας, με περαιτέρω στόχο την απομάκρυνση όλων των μη Σέρβων, μέσω διάπραξης εγκλημάτων και παραβιάσεων διεθνών νόμων και συνθηκών. Ηταν κεντρικός ο ρόλος του στην επίτευξη των στόχων της σερβικής και σερβοβοσνιακής ηγεσίας, για τον διαχωρισμό των πληθυσμών, την κατάκτηση εδαφών και την δημιουργία ενός εθνοτικά ομοιογενούς κράτους».

      Ειδικότερα, αποδείχτηκε η ατομική ποινική του ευθύνη για τη συμμετοχή του σε τέσσερις «εγκληματικές οργανώσεις» («Joint Criminal Enterprise» στην σχετική ορολογία): Η «κύρια JCE», με στόχο την μόνιμη εκδίωξη Μουσουλμάνων και Κροατών της Βοσνίας και της Κροατίας. Η «JCE για το Σαράγεβο», η οποία πραγματοποίησε μια εκστρατεία με βομβαρδισμούς και βολές ελεύθερων σκοπευτών εναντίον του άμαχου πληθυσμού του Σαράγεβο, επί σχεδόν τέσσερα χρόνια, με στόχο την τρομοκράτηση των αμάχων και με αποτέλεσμα πάνω από 11.000 νεκρούς πολίτες, μεταξύ των οποίων 1.601 παιδιά. Η «JCE για τους ομήρους», για την εκβιαστική ομηρία πάνω από 200 κυανόκρανων και στρατιωτικών παρατηρητών διεθνών οργανισμών, προκειμένου να αναγκαστεί το ΝΑΤΟ να απέχει από τη διεξαγωγή αεροπορικών επιθέσεων εναντίον σερβικών στρατιωτικών στόχων. Και τέταρτη, η «JCE για τη Σρεμπρένιτσα», με στόχο την γενοκτονία των Βόσνιων Μουσουλμάνων της περιοχής που οδήγησε στη δολοφονία 8.372 ανδρών και αγοριών της Σρεμπρένιτσα και τη βίαιη εκδίωξη των γυναικόπαιδων και των ηλικιωμένων.

      Λοιπόν, σε αυτήν την συζήτηση, στη δίκη του Κάρατζιτς ΔΕΝ ΤΕΘΗΚΕ τέτοιο θέμα για τον Μιλόσεβιτς. Επαναλαμβάνω, μιλάμε τόσες μέρες για την ατομική ποινική του ευθύνη.
      Καταλαβαίνουμε λοιπόν για ποιον βασικό λόγο όλη αυτή η συζήτηση είναι άχρηστη ουσιαστικά, από νομικής άποψης (όμως χρειάζονται να απαντηθούν όλα, όπως απαντήθηκαν παραπάνω, διότι οι υποστηρικτές του σερβικού εθνικισμού πιστεύουν ότι εκεί είναι το αδύνατο σημείο της Δικαιοσύνης, κι εκεί χτυπούν με αυτές τις ανοησίες περί ‘αθώωσης’). Δεν έχει την παραμικρή σημασία, από νομικής απόψεως, το γεγονός της ‘repeated disapproval and criticism’. Είναι χωρίς αξία, δεν ενδιαφέρει κανέναν απολύτως και δεν μετράει στο παραμικρό σε μια ποινική διαδικασία με πολύ αυστηρά κριτήρια απόδειξης της ενοχής, όπως γίνεται στο ICTY (το οποίο έχει αθωώσει και πάρα πολλούς Σέρβους για τους ίδιους λόγους, ανεπάρκεια αποδείξεων, όπως έχει καταδικάσει και πάρα πολλούς μη Σέρβους όταν ήταν βέβαιο για την ενοχή τους).

      Γι’ αυτό αξίζει να δούμε τι λένε οι δύο πλέον ειδικοί άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη

      # Ο Βρετανός κατήγορος στη δίκη Μιλόσεβιτς:Sir Geoffrey Nice.

      – ‘Δεν μπορείς να παίρνεις μια φράση από μια ετυμηγορία 2.600 σελίδων’, λέει, ‘να τη βγάζεις απ’ το context της’ («to take a paragraph from the whole judgment, citing it incorrectly and using it out of context») για να κατασκευάσεις έναν τέτοιο ντροπιαστικό ισχυρισμό που σκοπό έχει μόνο να αποκαταστήσει τον Μιλόσεβιτς.

      – ‘Απλά, δείτε το σημείο στο τέλος της παρουσίασης των τεκμηρίων της κατηγορούσας αρχής κατά τη δίκη Μιλόσεβιτς. Το Δικαστήριο ΤΑ ΔΕΧΤΗΚΕ, και όλα τα στοιχεία έγιναν αποδεκτά από την έδρα, το μόνο που ο θάνατος του Μιλόσεβιτς εμπόδισε την ετυμηγορία’.

      – Geoffrey Nice, once a deputy prosecutor at the Hague trial of Slobodan Milosevic, sees disgraceful and unfounded attempts to rehabilitate the former president.

      ‘There is no shortcut for people like Clark, who are trying to rehabilitate Milosevic, to take a paragraph from the whole judgment, citing it incorrectly and using it out of context,’ said Nice.

      Nice claims that, although all sides committed war crimes, it is ‘a simple and irrefutable fact’ that it was Serbia that committed by far the most crimes during the conflicts of the 1990’s – ‘both by number and severity’ – and that they ‘lead to Milosevic.’

      According to him, this is something that was also concluded by the trial chamber at the end of the presentation of the prosecution’s evidence – ‘but Milosevic’s death prevented a verdict.’

      http://www.b92.net/eng/news/crimes.php?yyyy=2016&mm=08&dd=17&nav_id=98927

      # Επίσης, ο Serge Brammertz, ο chief prosecutor του ΔΠΔΧΓ (International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia, ICTY) απάντησε:
      http://www.aljazeera.com/indepth/opinion/2016/08/slobodan-milosevic-hero-160823124808287.html

      «Οι αποδείξεις για την ενοχή του Μιλόσεβιτς βρίσκονται όλες στα αρχεία του ICTY. Καταθέσεις από περισσότερους από 350 μάρτυρες και 5.700 τεκμήρια που απλώνονται σε 150.000 σελίδες δείχνουν την ποινική του ευθύνη και τον κεντρικό του ρόλο στις εθνοκαθάρσεις της δεκαετίας του 1990. Παρακαλώ, μην προσβάλετε τα θύματα και μην κρατάτε την κοινωνία αιχμάλωτη στο παρελθόν με τον αναθεωρητισμό σας, απλά για μικροπολιτικούς λόγους»

      «Insulting the victim
      […] the key point is that these arguments ignore historical facts established by the evidence. Revisionism not only insults victims; it holds a society back.
      The ICTY Office of the Prosecutor indicted Milosevic for genocide, crimes against humanity and war crimes committed in Bosnia and Herzegovina, Croatia and Kosovo.
      Our prosecutors introduced immense evidence -more than 350 witnesses and 5,700 documents comprising 150,000 pages- demonstrating his alleged criminal responsibility. Regretfully, he died in 2006 before his trial could be completed and a verdict entered.
      Yet, while Milosevic did not face final judgment in the courtroom, the facts and evidence remain. Today, any member of the public -and any government official- can access the ICTY’s judicial records and read the evidence. Vital information can also be found in Serbia’s state archives.
      Even in the absence of a criminal verdict, history’s judgment will be that Milosevic played a central role in fostering ethnic cleansing campaigns throughout the former Yugoslavia».

      Τώρα ελπίζω να έγινε πιο κατανοητό.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ Διεθνιστή,
      νομίζω πως ο Κλέων Ι. σου απάντησε εμπεριστατωμένα και τον ευχαριστούμε.

      Μας καλείς όμως:

      @Μετά απο τόσο χρόνο, βέβαια θα ήταν χρήσιμο και ενδεικτικό της αντικειμενικότητας σας, να κάνετε και μία ανάρτηση, αφιερωμένη στα εγκλήματα πολέμου των Κροατών, των Βόσνιων μουσουλμάνων και των Ουτσεκάδων (λιγότερα ίσως, αλλά υπαρκτά)
      _______________________-

      Δεν κάναμε κάτι τέτοιο, γιατί όχι μόνο δεν συμμετείχαν σε αυτά ατιμώρητοι μέχρι σήμερα Έλληνες εθελοντές, όχι μόνο δεν τα υπερασπίστηκε εδώ κανείς, όχι μόνο δεν υπάρχει κενό ενημέρωσης στη χώρα μας γι’αυτά, αλλά έχουν παρουσιαστεί δαιμονολογικά, διογκωμένα με υπερβολές και ψέματα, χωρίς τεκμηρίωση.
      http://www.rizospastis.gr/story.do?id=5009236
      http://tourkofagos.blogspot.gr/2007/05/blog-post_13.html

      • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

        Για τους ισχυρισμούς του στρατηγού Lewis McKenzie, για την παραφιλολογία περί Νάσερ Οριτς, για τα ισλαμοφοβικά ρατσιστικά ψέματα και για πολλή ακόμα προπαγάνδα και πολλές ακόμα θεωρίες συνωμοσίας, όποιος θέλει μπορεί να δει εδώ:

        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

      • Ο/Η Διεθνιστης λέει:

        Το τελευταίο θα ήταν ένας λόγος για να τα παρουσιάσετε στις σωστές τους διαστάσεις και να δείξετε που υπάρχουν υπερβολές και ανακρίβειες.
        Άραγε αυτά τα (λιγότερα και μικρότερα) εγκλήματα, δεν έγιναν από αντίστοιχες JCE; Ήταν «μεμονωμένα περιστατικά»; O Τούτζμαν, ο Θάτσι, ο Ιζεντμπέκοβιτς και τα αντίστοιχα επιτελεία τους, ήταν «ασυντόνιστοι»; Σίγουρα πάντως δεν ήταν αγνοί αγωνιστές της ειρήνης και της ελευθερίας.

        https://www.theguardian.com/commentisfree/2010/may/10/radovan-karadzic-bosnian-war

  9. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    @Διεθνιστης

    Μα για όλους αυτούς που λες (και για πολλούς ακόμα συνεργάτες τους) -ο κόσμος στην Ελλάδα δεν το ξέρει λόγω της γνωστής φιλοσερβικής συσκότισης στα θέματα αυτά, και συνεπώς φυσιολογικό να μην το γνωρίζεις κι εσύ-, συντάχθηκαν κατηγορητήρια για JCE, και έγιναν δίκες. Και για τους τρεις. Ο Θάτσι νομίζω (γιατί δεν τα θυμάμαι κι όλα απ’ έξω) αθώωθηκε λόγω έλλειψης επαρκών αποδείξεων ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου ο ίδιος του ή ότι διέταξε ή ότι δεν πήρε μέτρα και δεν τιμώρησε.
    Ο Τούτζμαν δεν έφτασε στο εδώλιο, διότι πέθανε στο μεταξύ, όμως αρκετοί συνεργάτες του, μεγάλα πολιτικά και στρατιωτικά πρόσωπα στην ιεραρχία, καταδικάστηκαν, ορισμένοι σε μεγάλες ποινές.
    Το ίδιο συνέβη και με τον Ιζετμπέγκοβιτς, κι αυτός πέθανε κατά την αρχή της διαδικασίας, και αυτουνού οι στρατηγοί κι οι επιτελείς, άλλοι καταδικάστηκαν κι άλλοι αθωώθηκαν.

    Κοίταξε, θα πω κάτι, κι ίσως φανεί υπερβολικό: Δεν πιστεύω να υπάρχει στην Ελλάδα άνθρωπος που να έχει διαβάσει περισσότερα υλικά του ICTY από εμένα. Επί χρόνια παρακολουθώ τις δίκες, ενημερώνομαι καθημερινά (ο Λασκαράτος γνωρίζει καλύτερα) από 3-4 εξειδικευμένα πρακτορεία, παρακολουθώ τις δράσεις των ινστιτούτων και των ΜΚΟ, μαθαίνω τι βιβλία βγαίνουν, κι έχω παρακολουθήσει μέσω της Live Web TV εκατοντάδες ώρες συνεδριάσεων στο ICTY

    Αυτά όλα ξέχωρα από την καθεαυτού σχετική βιβλιογραφία (μικρό τμήμα της μόνο μπορείς να δεις εδώ σαν ‘Προτεινόμενη βιβλιογραφία για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για την Γιουγκοσλαβία και όλα όσα μας έκρυβαν τόσα χρόνια, απαραίτητα αναγνώσματα’)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/11/yugo-11/

    Εχω διαβάσει ιστορικά βιβλία, μαρτυρίες, ντοκουμέντα, έγγραφα υπουργείων και υπηρεσιών, απομνημονεύματα Γιουγκοσλάβων πολιτικών και στρατιωτικών (π.χ. μόνο των Σέρβων, τέσσερα βιβλία, και αντίστοιχα Κροατών και Βόσνιων), μέχρι και στρατιωτικά βιβλία, που μιλάνε για μάχες και επιχειρήσεις (αν και δεν ήταν ποτέ κανονικός πόλεμος αλλά πόλεμος κατευθυνόμενος από τα γραφεία, εναντίον αμάχων) συν εξειδικευμένα βιβλία για τις πολιτικές και οικονομικές αιτίες, και ακόμη, πολύ περισσότερα για τις συνέπειες και τις πολιτικές εξελίξεις μετά.

    Θα σου πω κάτι, κι αν θες με πιστεύεις. Δεν συγκρίνεται η ευθύνη των Σέρβων ούτε καν με το άθροισμα των ευθυνών των άλλων, ούτε κατά ένα μικρό κλάσμα.
    Να στο πω με ένα παράδειγμα.

    Ολοι εκείνοι που διαμαρτύρονται κάθε φορά που αναδεικνύονται τα σερβικά εγκλήματα και όλοι εκείνοι που απαιτούν να κατονομάζονται και οι άλλοι σαν υπεύθυνοι με εκφράσεις του τύπου «ναι, αλλά και οι Αλβανοί, Βόσνιοι, Κροάτες, δυτικοί, αυτοί δεν έκαναν εγκλήματα;», ξεχνάνε ποιος ξεκίνησε τον πόλεμο και ποιος είναι ο θύτης. Ασφαλώς έκαναν και οι άλλοι εγκλήματα, αν και ποσοτικά και σε σχέση με την ένταση, την συχνότητα και τον αριθμό θυμάτων δεν φτάνουν ούτε σε μικρό κλάσμα των αντίστοιχων σερβικών, όμως όποιος απαιτεί κάθε φορά να αναφέρονται στο ίδιο επίπεδο είναι (για τους Βόσνιους και τους Αλβανούς) σαν να ζητάει, όποτε κάποιος κάνει μια αναφορά στο Ολοκαύτωμα, να μην ξεχνάει ποτέ να λέει μαζί «ναι, αλλά και οι πολιορκημένοι Εβραίοι στο γκέτο της Βαρσοβίας εξόντωσαν πολλούς SS».
    Για τους Κροάτες η αναλογία είναι λίγο πιο επιβαρυντική αλλά και πάλι είναι όπως θα ήταν κάθε φορά που κάποιος μιλάει για τις θηριωδίες των ναζί στην Ελλάδα, να λέει μαζί «ναι, αλλά και ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ σκότωσαν άδικα πολλούς Γερμανούς».

    Δεν σου ζητώ να με πιστέψεις, αλλά αν διαβάσεις σοβαρά βιβλία κι αν αποφασίσεις να ασχοληθείς σοβαρά, στο συμπέρασμα αυτό θα καταλήξεις. Οπως στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουμε βλέποντας τις αναλογίες στις δίκες και τις καταδίκες και τις αθωώσεις στο ICTY:

    Πάντα σε έναν πόλεμο υπάρχει η αδικία του επιτιθέμενου και το δίκιο του αμυνόμενου. Και στην περίπτωση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, επιτιθέμενοι και θύτες ήταν οι άνθρωποι της εγκληματικής οργάνωσης εντός του σερβικού κράτους.

    Γι’ αυτό (για να ξαναγυρίσω στα περί ‘μονομέρειας’ που ανάφερες, που δεν είναι καθόλου έτσι, αφού δεν ισοφαρίζεται η παραπληροφόρηση και η διαστρέβλωση της σερβοφιλίας επί 25 ολόκληρα χρόνια με μερικά κείμενα σε ένα μπλογκ ή καμιά δεκαριά σε μερικές εφημερίδες και περιοδικά, όπως ίσως θα γνωρίζεις από τις συνεργασίες του XYZ Contagion (που η αλήθεια είναι, εκείνοι μας βρήκαν, έμαθαν για τη δουλειά μας, την είδαν, και αποφάσισαν να την δημοσιεύσουν -το ίδιο έγινε και με την ιταλική Il Manifesto και με ένα ον-λάιν τμήμα της Washington Post)

    Θα αντιγράψω κάτι, για κλείσιμο από ‘Οι ιδεολόγοι της αθλιότητας και η αθλιότητα της ιδεολογίας τους: Μια σημείωση για τους αρνητές, υπερασπιστές και απολογητές των εγκληματιών πολέμου, δεξιούς κι αριστερούς’
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/11/yugo-11/:

    Η αλήθεια -και συγχωρέσετε μας την παρομοίωση εδώ-, όπως και τα δεμένα με χειροπέδες οστά των αδικοχαμένων, και ειδικά των αθώων παιδιών,
    http://srebrenica-genocide.blogspot.gr/2009/10/slaughter-of-muslim-children-around.html

    πάντοτε θα ξεπροβάλλει από το έδαφος και από όπου αλλού προσπαθούν κάποιοι να την κρύψουν. Ας θυμηθούμε εδώ και την ρήση του de Montaigne το 1574, σχετικά με την μία όψη της αλήθειας σε αντίθεση με τις άπειρες του ψέματος, της διαστρέβλωσης και της πλαστογραφίας:

    «If falsehood had, like truth, but one face only, we should be upon better terms; for we should then take for certain the contrary to what the liar says: but the reverse of truth has a hundred thousand forms, and a field indefinite, without bound or limit».
    Michel de Montaigne, Of Liars, 1574
    http://essays.quotidiana.org/montaigne/liars/

    Η ρητορεία των ‘αριστερών αντιιμπεριαλιστών’ και η σχεδόν μεταφυσική τους άρνηση να δεχτούν τις εθνοκαθάρσεις και τα εγκλήματα γενοκτονίας στην πρώην Γιουγκοσλαβία, για τα οποία ευθύνονται οι Μιλόσεβιτς, Κάρατζιτς, Μλάντιτς και οι τσέτνικ οπαδοί τους Σέρβοι εθνικιστές, αντανακλούν μια νεοσταλινική αντίληψη απέναντι στο υποτιθέμενο τελευταίο ‘σοσιαλιστικό’ προπύργιο, που στην πραγματικότητα ήταν μια δικτατορία που αποδείχτηκε -με συντριπτικά στοιχεία- πρωταθλήτρια Ευρώπης ανάμεσα στα καθεστώτα με δολοφονική και διεφθαρμένη φύση. Πρόκειται για στρεψοδικία, η οποία σκόπιμα αγνοεί τις ευθύνες των Σέρβων σωβινιστών φασιστών του εν λόγω καθεστώτος για την καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας και ανεπιτυχώς προσπαθεί να μεταβιβάσει τον σωβινισμό σε Κροάτες, Μουσουλμάνους και Αλβανούς, αγνοώντας όλα τα γεγονότα και όλες τις ιστορικές αποδείξεις. Ολοι εκείνοι που διαμαρτύρονται κάθε φορά που αναδεικνύονται τα σερβικά εγκλήματα και όλοι εκείνοι που απαιτούν να κατονομάζονται και οι άλλοι σαν υπεύθυνοι με εκφράσεις του τύπου «ναι, αλλά και οι Αλβανοί, Βόσνιοι, Κροάτες, δυτικοί, αυτοί δεν έκαναν εγκλήματα;», ξεχνάνε ποιος ξεκίνησε τον πόλεμο και ποιος είναι ο θύτης.
    […]
    Οι ‘αριστεροί αντιιμπεριαλιστές’ αρνητές δεν είναι ούτε προοδευτικοί, ούτε γνήσιοι αντιιμπεριαλιστές. Οι ανιστόρητες και αντιδημοκρατικές-φιλοφασιστικές απόψεις τους και -κυρίως- η άρνηση τους να καταδικάσουν τον φασισμό και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των θυμάτων και των επιζώντων, τους καθιστούν ηθικά συνένοχους στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Για να μην αναφέρουμε στο σημείο αυτό ότι αυτού του είδους οι απόψεις και η ‘σερβοφιλία’ εκπαίδευσε μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων τηλεθεατών στον αντιευρωπαϊσμό, στην αποδοχή των θεωριών συνωμοσίας σαν ερμηνευτικά εργαλεία για τα πάντα, στην αγιοποίηση του εθνικισμού σαν υπέρτατη αξία που μπορεί να φτάνει μέχρι και στις εθνοκαθάρσεις αφού ο ‘αλλος’ είναι υπάνθρωπος και δικαιολογείται η εξόντωσή του και, στο τέλος-τέλος, στον ίδιο τον εθνικοσοσιαλισμό. Η άνοδος της ναζιστικής συμμορίας είναι αποτέλεσμα και αυτού του γεγονότος, απλά η κρίση τα σφράγισε όλα αυτά και επίσημα.

    Τουλάχιστον, πρέπει να το επαναλάβουμε, ας μην προσβάλλουν τα θύματα όλοι αυτοί.
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/07/10/icty-remembers-20-years-srebrenica/

    • Ο/Η Imarton λέει:

      το «Θύτης» και «Θύμα» οφείλουμε να το εξετάσουμε βαθύτερα.. πχ Θύτες ήταν οι Έλληνες που έδιωξαν τους Τσάμηδες από την Ήπειρο και θύματα οι 2οι, εάν δούμε το γεγονός μεμονωμένα, χωρίς να εξετάσουμε το τι είχε γίνει πριν..

  10. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Στο άρθρο του Μακεδόνα της Αγγλίας δεν βρίσκω προσωπικά περισσότερη αξία από όση θα έβρισκα σε μια προκήρυξη που θα έγραφε 17χρονος μαθητής που μόλις μπήκε σε μια ας πούμε αναρχική αντιεθνικιστική κίνηση και προσπαθεί να πείσει για κάτι απροσδιόριστα καλό που του έμαθαν πρόσφατα χωρίς όμως να γνωρίζει καν την Ιστορία και χωρίς να αντιστοιχίζει τις απόψεις του με τα πραγματικά γεγονότα που πραγματεύεται.

    Είναι θετικό που χαρακτηρίζει ‘pure fantasy’ τα επιχειρήματα Κάρατζιτς περί έξωθεν αντισερβικής συνωμοσίας, όπως είναι θετικό και το ότι μιλάει για ‘επιθετικό εθνικισμό’ στο κενό που άφησε ο θάνατος του Τίτο.

    Ξεχνάει όμως να μας πει ποιος τον εφάρμοσε αυτόν τον επιθετικό εθνικισμό, με σχέδιο και με μεγάλη προετοιμασία.
    Διότι μιλάει για το δημοψήφισμα στη Β-Ε στις 29/2 του 1992, ξεχνάει όμως να πει ότι μέχρι τότε η Β-Ε είχε ψηφίσει δυο φορές να μην φύγει απ’ τη Γιουγκοσλαβία, και ότι μόνο μετά την έναρξη πολεμικών βίαιων επιχειρήσεων απ’ τη μεριά των Σέρβων αναγκάστηκε να πάει για δημοψήφισμα που αποφάσισε απόσχιση, επειδή πιεζόταν άσχημα κι επειδή δεν υπήρχε άλλη λύση.

    Ομοίως, στο σχέδιο Βανς-Οουεν ξεχνάει να πει ότι βασική αντίρρηση και εναντίωση του Ιζετμπέγκοβιτς στα διάφορα σχέδια διαμελισμού που του πρότειναν οι δυτικοί δεν ήταν κάποια μυστήρια δυτική συνωμοσία κατά των Σέρβων, αλλά ήταν επειδή ήθελε (και το απέδειξε) μια ανοιχτή ‘κοσμική’ πολυπολιτισμική κοινωνία, με ανακατεμένους τους πολίτες της, και όχι απαρτχάιντ και ο καθένας με τη φυλή του όπως ήθελε (κι αυτός το απέδειξε) ο Κάρατζιτς.

    «However in the rush to assign the simplified roles of aggressor and victim, crucial details are being sidelined – this was not a war of aggression but a civil war, with atrocities committed on all sides. Karadzic and Milosevic did not create the situation but harnessed it, and rode it like a wave. The genesis of the conflict was in the dissolution of Yugoslavia and the rise of aggressive nationalism in the vacuum created by the collapse of Tito’s Brotherhood and Unity ideology».

    Τέλος, υποστηρίζει τη βασική θέση που χρησιμοποιούν πάντα οι Σέρβοι για να δικαιολογήσουν την επιθετικότητά τους: Ηταν εμφύλιος πόλεμος και όχι επιθετικός απ’ τη πλευρά της Σερβίας προς τις δημοκρατίες εκείνες που είχαν όλα όσα ήθελαν οι Σέρβοι για τη χώρα τους, δηλαδή πόρους, εργοστάσια όπλων και σερβικές μειονότητες για να τις χρησιμοποιήσει. Θα το πω απλά: Δεν υπάρχουν αποδείξεις γι’ αυτό, ότι ήταν εμφύλιος πόλεμος. Δεν στηρίζεται από τίποτε αυτό. Οποιος διαβάσει τα απομνημονεύματα των βασικών συνεργατών του Μιλόσεβιτς αλλά και το βιβλίο της συζύγου του (όλοι Σέρβοι) αυτό θα διαπιστώσει. Ο ‘εμφύλιος πόλεμος’ είναι μια βολική και αποενοχοποιητική εκτίμηση. Από την άλλη, έχουμε πάρα πολλές αποδείξεις ότι η σερβική πλευρά μεθοδικά προετοιμάστηκε γι’ αυτό από τη δεκαετία του 1980.

    Οποιος θέλει, μπορεί να διαβάσει όλες τις λεπτομέρειες:

    Τα γεγονότα: Ο εθνικισμός διαλύει μια χώρα (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #04)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

    Κι εδώ

    Οι οκτώ συν μία αποδείξεις
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/eight-plus-one-proof-srebrenica-organized/

    ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ’.
    https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

    Και αν θέλει περισσότερα:

    Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

    Εθνοκάθαρση και γενοκτονία σε ευρωπαϊκό έδαφος στον 20ό αιώνα: Οταν το ‘Ποτέ ξανά!’ ακουγόταν σαν ανέκδοτο
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

    Ο ρόλος των ΜΜΕ και τα πραγματικά ψέματα της Δύσης
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/07/yugo-07/

    Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

    • Ο/Η Διεθνιστης λέει:

      Ομολογώ ότι δεν ήξερα ότι και για αυτούς τα κατηγορητήρια ήταν JCE, αυτό όμως ενισχύει την θέση, ότι η διαφορά τους με τους Σέρβους ήταν διαφορά ποσότητας και όχι ποιότητας. Δηλαδή ΟΚ, τα στοιχεία δείχνουν την πολύ μεγαλύτερη ενοχή των Σερβοβόσνιων, όλοι οι άλλοι σαν σύνολο έχουν λιγότερα περιστατικά, αλλά αυτοί ήταν και οι στρατιωτικά πιο ισχυροί. Είναι αυθαίρετη η αθώωση ειδικά αυτών των 3 ηγεσιών και η παρομοίωση τους με τα αντιφασιστικά αντάρτικα, συγχέει την ποσότητα με την ποιότητα. Εκείνο που μου μοιάζει περισσότερο με την περίπτωση, είναι η σύγκρουση Ελλάδας-Βουλγαρίας μέσω παραστρατιωτικών ομάδων, στην Μακεδονία. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν μετριοπαθείς φωνές, όμως τελικά επικράτησαν παντού οι σωβινιστές. Ο αρχικός ηγέτης των Κροατών της Βοσνίας ήταν μετριοπαθής, αλλά υπονομεύτηκε από τον Τούτζμαν και αντικαταστάθηκε από ακροδεξιό. Ο Ιζετμπέκοβιτς, ώφειλε να είναι πιο «αλεπού», γιατί ήταν η πλευρά που αντικειμενικά επιθυμούσε την διατήρηση της ενότητας της Βοσνίας και όντως περιλάμβανε και προσείλκυε τα δημοκρατικά στοιχεία που ήθελαν την συνύπαρξη, (όπως ο Σέρβος υπάρχηγος του βοσνιακού στρατού), αλλά έντεχνα και παραπλανώντας τους, με την καθοδήγηση και των αμερικανών, οδηγούσε τα πράγματα στην σύγκρουση, εκμεταλλευόμενος και τον φανατισμό των Σερβοβόσνιων. Πιστεύω ότι αν ήταν ειλικρινής, θα μπορούσε να αποφύγει την σύγκρουση βάζοντας νερό στο κρασί της ενιαίας πολυπολιτισμικής Βοσνίας, και αποδεχόμενος τον συμβιβασμό με τα καντόνια, κάτι που τελικά δεν αποφεύχθηκε και επιπλέον συνοδεύτηκε από πολύ αίμα μεταξύ των εθνοτήτων. Δηλ. αν είσαι η «καλή μάνα» στον κύκλο με την κιμωλία, το αφήνεις κάποια στιγμή το μωρό η δεν το αφήνεις αλλά δεν το τραβάς κιόλας, αφήνεις να σε τραβήξεικι εσένα η άλλη ενώ το κρατάς. Όταν και οι δύο είναι κακές, τότε το ξεσκίζουν.
      Για τον Χασίμ Θάτσι, θεωρούμενο από όλους εξέχον μέλος του οργανωμένου εγκλήματος, η Ντελ Πόντε είχε δηλώσει ότι το ΝΑΤΟ και η πολιτική αποστολή του ΟΗΕ στο Κόσοβο, εμπόδισαν την έρευνα για την υπόθεση «Κίτρινο Σπίτι» και το παράνομο εμπόριο ανθρώπινων οργάνων στο Κόσοβο. http://www.lefigaro.fr/international/2016/03/08/01003-20160308ARTFIG00153–peine-elu-le-president-du-kosovo-risque-d-etre-inculpe.php
      Αυτός ίσως αξίζει και κυριολεκτικά τον τίτλο του χασάπη, όχι του αντιστασιακού.
      Όλοι επίσης είχαν την (συμβολική περισσότερο), βοήθεια «διεθνών ταξιαρχιών». Οι Σέρβοι τους ΧΑυγίτες, Ρώσους, Ρουμάνους κλπ «χριστιανούς ορθόδοξους», οι Κροάτες, μέλη νεοναζιστικών οργανώσεων της Δ. Ευρώπης και οι μουσουλμάνοι διάφορους ισλαμιστές.

      • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

        Καλά, μη νομίζεις ότι τους συμπαθώ κιόλας, ειδικά τους Τούτζμαν και Θάτσι, καθάρματα ήταν/είναι κι αυτά. Τον Ιζετμπέγκοβιτς όχι και τόσο, διότι συκοφαντήθηκε πολύ με τα ψέματα περί SS Χαντζάρ και γενικότερα με το ρατσιστικό κρυφό χαρτί-‘επιχείρημα’ τύπου ‘μουσουλμάνος=κακός=Τούρκος=βάρβαρος=τζιχαντιστής’, ενώ ήταν ο πιο κοντινός απ’ όλους στο πολυεθνικό πολυπολιτισμικό όραμα ‘Ενότης και Αδελφότης’ της Γιουγκοσλαβίας, που κατέστρεψαν οι άλλοι.
        Και οι παρομοιώσεις ήταν καθαρά ποσοτικές, και σε σχέση με τον αριθμό αμάχων που πήγαν χαμένοι (άλλωστε απ’ τους συνολικά 130.000 νεκρούς και αγνοούμενους, η συντριπτική πλειοψηφία ήταν γυναικόπαιδα και γέροντες, όχι στρατιώτες, για όλες τις πλευρές πλην των Σέρβων που πλειοψηφία στα θύματά τους ήταν ένστολοι στην πρώτη γραμμή).

        Ξέχασα να πω πριν (ευτυχώς ο Διεθνιστής έβαλε το λινκ) ότι για τα γεγονότα του Κοσόβου φτιάχτηκε πριν λίγες βδομάδες ένα ‘ειδικό ICTY’ μόνο το Κόσοβο, που ήδη βρήκε πόρους και κτίριο στην Ολλανδία, και διόλου απίθανο να ξαναστείλουν τον Θάτσι εκεί.

        Για την υπόθεση με την αφαίρεση οργάνων, πιστεύω ότι έχει κάποια βάση, ότι πολύ πιθανόν έχει συμβεί αλλά όχι σε τέτοια κλίμακα που να μιλάνε για ‘χιλιάδες θύματα’. Λίγες δεκάδες ίσως.

        Είπε η Ντελ Πόντε ότι το ΝΑΤΟ και ο ΟΗΕ δεν την άφησαν να το ερευνήσει;
        Διότι εγώ θυμάμαι ότι ήταν εξοργισμένη επειδή χάθηκαν τα πειστήρια (που είχαν συλλέξει ο ΟΗΕ και η αποστολή στο Κόσοβο με τη βοήθεια ενός ρεπόρτερ), και αυτός ήταν ο λόγος που δεν προχώρησε η έρευνα.
        Αντίθετα, -θυμάμαι πάλι-, η Ντελ Πόντε φρόντισε να βάλει την ιστορία αυτή στο βιβλίο της, ΑΦΟΥ έφυγε απ’ την Εισαγγελία, ώστε να μην ξεχαστεί, και πράγματι, μαζί με μια αναφορά από το Συμβούλιο της Ευρώπης, ένας Ελβετός Dick Marty, ξαναανακινήθηκε το θέμα. Το Κοινοβούλιο του Κοσόβου έδωσε την πλήρη δικαιοδοσία στην EULEX να ερευνήσει και να κάνει τις διώξεις, εφόσον βρεθούν στοιχεία.
        Σε τι έκταση ήταν και ποια στοιχεία υπάρχουν μέχρι στιγμής;
        Αυτό εδώ είναι το καλύτερο ρεπορτάζ που έχει τύχει να δω:

        Ασχετο αλλά αξίζει να το πω: Είναι η πρώτη και μοναδική φορά που συζήτησα με κάποιον γι’ αυτά τα θέματα χωρίς να με βγάλουν πράκτορα του ΝΑΤΟ και ενεργούμενο των ιμπεριαλιστών από το 2ο ή 3ο σχόλιο, συχνά και πριν από το 1ο σχόλιο ακόμα. Ειλικρινά, δεν μου έχει ξανασυμβεί, αφού στην Ελλάδα όλα είναι άσπρο-μαύρο. Δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει απ’ το μυαλό του άλλου το ενδεχόμενο κάποιος να πιστεύει λ.χ. ότι μπορεί να είναι δύο (ή και περισσότερα) τα καθάρματα σε μία σύγκρουση με διαφορετικό βαθμό ευθύνης το καθένα, ή ότι μπορεί κάποιος να εναντιώνεται στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις αλλά να θέλει πρώτα να μαθαίνει τους λόγους για τους οποίους θα εναντιωθεί. Για παράδειγμα το λινκ του Μπογιόπουλου απ’ τον Ριζοσπάστη που είδαμε πριν. Αν το πάρει κανείς γραμμή-γραμμή, δεν έχει ούτε ένα σωστό ή ακριβές σημείο. Εχει μόνο ψέματα και ανακρίβειες και διαστρέβλωση στοιχείων, λ.χ. νεκρούς και θύματα και ζημιές είδε μόνο στη σερβική πλευρά και μόνο απ’ τους βομβαρδισμούς και μετά. Οι νεκροί άμαχοι Αλβανοί ήταν γύρω στις 10.000, ήταν η 3η φορά μέσα σε λίγα χρόνια που έστελναν στρατό και παραστρατιωτικούς στα χωριά, ο Μιλόσεβιτς είχε αντιπρόεδρο τον ναζί Σ¨εσελι που μιλούσε ανοιχτά για ‘τελική λύση’ (και το ενοούσε, και το έδειξε έμπρακτα με ποιο τρόπο), αλλά ο Μπογιόπουλος κόλλησε στους 200 νεκρούς στο Βελιγράδι απ’ τις βόμβες του ΝΑΤΟ (πολλοί εκ των οποίων ήταν στην πραγματικότητα θύματα του ίδιου του Μιλόσεβιτς, όπως λ.χ. στο κτίριο της τηλεόρασης που σκοτώθηκαν μόνο τεχνικοί, κομμώτριες, μακιγιέρ κ.λπ. (κι όχι δημοσιογράφοι και στελέχη του σταθμού). Ολοι ξέρουν σήμερα στη Σερβία ότι ο Μιλόσεβιτς ήξερε ότι θα βομβαρδιστεί το κτίριο κι έβαλε να κλειδώσουν μέσα τους ‘ασήμαντους’ γιατί ήθελε θύματα ή μάλλον μια καλή προπαγανδιστική ιστορία.

        Αλλά αν το πεις αυτό, θα σε πουν ‘τσάτσο των Αμερικανών’, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που επιδιώκω είναι να γνωρίζω πρώτα τα πραγματικά γεγονότα για να μπορώ μετά να βρω και τις πραγματικές αιτίες και συνέπειες. Γι’ αυτούς όλους, είναι υποχρεωτικό να εξηγούνται όλα με το διαζευκτικό ‘ή’. ‘Ή’ το ένα, ‘ή’ το άλλο. Πολλές φορές μπορεί να είναι ‘ούτε το ένα, ούτε το άλλο’. Κι άλλες φορές μπορεί να είναι ‘και το ένα, και το άλλο’.
        Οχι άηντε βρήκαμε μια φόρμουλα και την εφαρμόζουμε παντού τυφλοσούρτη για να μας απαλλάξει απ’ το βασανιστικό καθήκον να διαβάσουμε και να μάθουμε.

        Για Γερμανούς/καθολικούς Ευρωπαίους που πολέμησαν μαζί με τους Κροάτες γράφουμε εδώ:

        Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής – Νέα στοιχεία και αποκαλύψεις, για πρώτη φορά στην Ελλάδα – Το πλήρες κείμενο – Μέρος Β’
        https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica-2/

        Για μουσουλμάνους που βοήθησαν τους Βόσνιους, εδώ:
        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

        Κι εδώ:
        Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα
        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/26/victims-of-serbs-short-version/

        Επίσης σχετικό:
        Ο ρόλος των ΜΜΕ και τα πραγματικά ψέματα της Δύσης
        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/07/yugo-07/

  11. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

    https://athens.indymedia.org/post/1180941/


    Ο Κάρατζιτς συναντά τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ «Η σερβική και η ελληνική Εκκλησία είναι βαθύτατα πατριωτικές», δήλωσε ο Κάρατζιτς στον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ όταν αντάμωσαν στο Στάδιο. Ο τελευταίος με τη σειρά του, απάντησε ότι ο ελληνικός λαός παρακολουθεί τον αγώνα των Σέρβων με μεγάλο ενδιαφέρον και βρίσκεται στο πλευρό του. «Η Εκκλησία της Ελλάδας δεν μπορεί παρά να είναι και αυτή μαζί με τον ελληνικό λαό στο πλευρό του και να συμπαρίσταται με όλες της τις δυνάμεις στον αγώνα αυτό». Ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ήταν τόσο εκστασιασμένος που συναντούσε τον Κάρατζιτς, ώστε όταν σε κάποια φάση της συνάντησης ο Κάρατζιτς προσπάθησε να του φιλήσει το χέρι, εκείνος τον απώθησε μαλακά λέγοντας: «Εγώ πρέπει να σου φιλήσω τα πόδια.»(!)

    Γράφτηκε από τον/την Ecclesia.gr. Τρίτη, 12 Απρίλιος 2016

    Αρχιεπίσκοπος: »Ελλάδα και Σερβία ήταν πάντοτε αδελφές χώρες και Εκκλησίες»
    Ο νέος Πρέσβης της Σερβίας κ. Ντούσαν Στασόγιεβιτς επισκέφθηκε το μεσημέρι τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο.

  12. Ο/Η Στέλιος Σαριδάκης λέει:

    Το ρεζουμέ αγαπητέ Κε Λασκαράτο είναι ότι ο κάθε άνθρωπος στη ζωή του διαλέγει με ποιόν θα συμπορευτεί σε δύσκολες περιόδους… Εσείς προφανώς διαλέξατε το ΝΑΤΟ τις θεωρίες του περί “αναβαθμισμένης” Ευρώπης και την καθιέρωση του όρου Muslims (Μουσουλμάνοι) έτσι στο “γενικά” ανεξάρτητα από εθνότητα και χώρα προέλευσης.

    Είναι σαφές πια ότι εκείνο που ενόχλησε τους “Δυτικούς” ήταν η “ανίερη συμμαχία” ετερόκλητων δυνάμεων στην περιοχή των Βαλκανίων… Δεν το καταλαβαίνουν αυτό το “Πατριωτικό” μέτωπο, τους χαλάει τα σχέδια, είναι απρόβλεπτο κλπ. Εκεί εστιάζουν την προσπάθειά τους τα τελευταία χρόνια ξοδεύοντας τεράστια ποσά και συνεργαζόμενοι με τους κατάλληλους ανθρώπους που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Άξιος!

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Νομίζετε ότι κομίζετε γλαύκας εις Αθήνας, αλλά ο όρος ‘Μουσουλμάνος’ με κεφαλαίο ‘Μ’ δεν αποτελεί ‘καινοτομία’ που καθιερώθηκε ‘λόγω ΝΑΤΟ’ και συνωμοσιών από τη Δύση στη δεκαετία του 1990. Υπήρχε από παλαιότερα, παρακαλώ ψάξτε να διαβάσετε για το Σύνταγμα της χώρας και πως αυτό τσαλαπατήθηκε από τους Σέρβους στα τέλη της δεκαετίας του ’80ς και αρχές ’90.
      Με κεφαλαίο σήμαινε ‘Βόσνιος Μουσουλμάνος’ δηλαδή η ‘ξεχωριστή εθνική ταυτότητα που καθιερώθηκε στη δεκαετία του 1960 στην Γιουγκοσλαβία’ στην συνταγματική αναθεώρηση που έγινε το 1968, ενώ στα κείμενα της χώρας όπου ήταν με μικρό ‘μ’ δήλωνε τον πιστό της μουσουλμανικής θρησκείας. Καλό είναι να φροντίζουμε να μαθαίνουμε πριν συκοφαντήσουμε.

  13. Ο/Η Panos λέει:

    Ο πόλεμος στη Βοσνία Ερζεγοβίνη ήταν εμφύλιος. Όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές (οι πολιτοφυλακές που υπήρχαν επί Τίτο έγιναν τα έμβρυα των στρατών ατάκτων που συγκρούστηκαν) επιδίωκαν την πρώθηση των συμφερόντων της εθνότητας που αντιπροσώπευαν εις βάρος των υπολοίπων. Η κεντρική κυβέρνηση την κυριαρχία των μουσουλμάνων σε μία ανεξάρτητη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, η ηγεσία των Κροατών συμμάχησε με τους ΜΟυσουλμάνους επιδιώκοντας προοπρικά την καντονοποίηση και την παροχή εκτεταμένων εξουσιών στα κροατικά καντόνια και η ηγεσία των Σέρβων την παραμονή στην 3η Γιουγκοσλαβία ή τη μετατροπή της Βοσνίας Ερζεγοβίνης σε συνομοσπονδία. Οι Κροάτες έλαβαν υποστήριξη από τον τακτικό Κροατικό στρατό και νεοναζί εθελοντές από Δ. Ευρώπη, οι Σέρβοι έλαβαν βοήθεια από Σερβία και εθελοντές από ομόδοξες χώρες και οι Μουσουλμάνοι έλαβαν βοήθεια από την ισλαμική διάσκεψη και μεμονωμένες χώρες, μουσουλμάνοι εθελοντές πολέμησαν στο πλευρό της κυερνήσεως. Εθνοκαθάρσεις έγιναν από όλες τις πλευρές (αν και λόγω ισχύος οι Σέρβοι πραγματοποίησαν τις περισσότερες). Εαν κάποιος παραβλέπει το πλαίσιο που διεξήχθη ο πόλεμος καταληγει σε λογικές αυθαιρεσίες όπως κάνει ο αρθρογράφος και πολλοί σχολιαστές….

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Λες:

      «οι πολιτοφυλακές που υπήρχαν επί Τίτο έγιναν τα έμβρυα των στρατών ατάκτων που συγκρούστηκαν»

      Είδες που σου λέω ότι δεν γνωρίζεις καν τα γεγονότα και φέρνεις εδώ ψέματα και ανακρίβειες που το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν την φιλοσερβική δικαιολόγηση των εγκλημάτων;
      Ποιος άνθρωπος που ασχολήθηκε ποτέ με τον πόλεμο (τους τεχνητούς πολέμους, για την ακρίβεια) στην πρώην Γ/βία δεν ξέρει ότι το 90% του προπολεμικού οπλοστασίου πήγε στους Σέρβους; Οι Σέρβοι είχαν αεροπορία, πυροβολικό και ανεξάντλητα όπλα και πυρομαχικά και οι άλλοι είχαν τον οπλισμό των χωροφυλάκων.
      Εχεις ακούσει ποτέ για τα ‘krizni stab’; Διάβασε να μάθεις μερικά πράγματα, αν συγκρούστηκαν οι πολιτοφυλακές μεταξύ τους:

      Την εξουσία, λοιπόν, αναλαμβάνουν πραξικοπηματικά σερβικά συμβούλια-επιτελεία στελεχωμένα αποκλειστικά από Σέρβους εθνικιστές και στελέχη του SDS, τα Crisis Staff (‘krizni stab’). Παρά τις αποφάσεις 752 και 757 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που όριζαν αντίστοιχα το απαράδεκτο της αλλαγής συνόρων με τη χρήση βίας και την επιβολή κυρώσεων και εμπάργκο στην Σερβία για παραβίαση διεθνών νόμων και χρήση βίας, αρχίζει η σερβική επίθεση στον άμαχο πληθυσμό της Β-Ε και οι πολιορκίες. Οι Σέρβοι θα χρησιμοποιήσουν τέσσερα σώματα στρατού του JNA που στάθμευαν στη Βοσνία, συν άλλα πέντε που ήρθαν από την Σερβία, με 1.000 τανκς, με 3.500 βαρέα πυροβόλα και με ανεξάντλητο οπλισμό και πυρομαχικά.

      Μάρτιος του 1992: Οι Βόσνιοι πολίτες πιέζουν την κυβέρνησή τους να γίνει δημοψήφισμα, επειδή δεν μπορούσαν να ζουν άλλο σε καθεστώς τρόμου και απειλών από τους τσέτνικ του SDS, χώρια που ήδη η Β-Ε μαστιζόταν από έναν πρωτόγνωρο λιμό λόγω της σερβοκροατικής σύρραξης, αφού ακόμη κι εκείνο το ισχνό 15% των αναγκών της σε τρόφιμα που παρήγαγε μέχρι τότε είχε μειωθεί ακόμη περισσότερο μέσα σε λίγους μήνες. Η Βοσνία, σαν αγροτική κυρίως χώρα, υπέφερε πραγματικά, αφού το μεγαλύτερο μέρος των χωραφιών της είχε σπαρεί με σερβικές νάρκες, κι έτσι η παραγωγή τροφίμων έπεσε κατακόρυφα και δραματικά. Ενώ καλά-καλά δεν έχουν καταμετρηθεί ακόμα οι ψήφοι από το δημοψήφισμα, οι Σέρβοι βγάζουν τις καλές οργανωμένες παραστρατιωτικές μιλίτσιες τους στους δρόμους και σε όλα τα σημεία εισόδου και εξόδου των πόλεων της Β-Ε. Σε όλες τις διεκδικούμενες περιοχές, συλλαμβάνουν και απολύουν από τα δημόσια αξιώματα όλους τους μη Σέρβους ένστολους, δημοτικούς άρχοντες και κρατικούς υπαλλήλους σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, και ένας νέος όρος γεννιέται, ο όρος ‘eliticide’,
      https://genocideinvisegrad.wordpress.com/2009/03/06/eliticide-in-visegrad/

      δηλαδή η συστηματική εξόντωση και εκδίωξη της πολιτικής, οικονομικής, διοικητικής και θρησκευτικής ελίτ μιας κοινότητας, έτσι ώστε αυτή να καταστραφεί εντελώς και να μην έχει ελπίδες να αναγεννηθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ένας από τους πολλούς μαζικούς τάφους που ανακαλύφθηκαν πολλά χρόνια μετά στην περιοχή Prijedor, στο σημείο Kevljani, ονομάζεται ‘ο μαζικός τάφος των διανοούμενων’, διότι εκεί βρέθηκαν συγκεντρωμένοι όλοι οι μορφωμένοι και οι ισχυροί της περιοχής.
      […]
      Ο Ιζετμπέγκοβιτς αγνοεί αυτό που ξέρουν οι Σερβοβόσνιοι και που καθορίζει την στάση τους: Τη συμφωνία Μιλόσεβιτς και Τούτζμαν να μοιράσουν τη Β-Ε στα δύο. Αργότερα ο Βόσνιος ηγέτης θα πει «Περίμενα πόλεμο. Δεν περίμενα γενοκτονία».

      Πράγματι, ο στρατός της Βοσνίας βρίσκεται ακόμη σε εμβρυακή κατάσταση, όπως άλλωστε το ίδιο είχε συμβεί και με την Κροατία, η οποία στην αρχή είχε μόνο αστυνομικούς σαν ένοπλες δυνάμεις. Η Βοσνία θα αποκτήσει έναν τυπικό στρατό μόλις τον Σεπτέμβριο του 1992 και αρχηγό Γενικού Επιτελείου μόλις τον Ιούνιο του 1993, δηλαδή 15 μήνες μετά την επίσημη έναρξη των σερβικών επιθέσεων, ενώ ο οπλισμός του δεν θα είναι καλύτερος από τον οπλισμό αστυνομικών υπηρεσιών. Στο μεταξύ, οι Βόσνιοι βάλλονται από δύο μέτωπα: Είχε ανοίξει η όρεξη και των Κροατών, που διεκδικούσαν κι αυτοί μεγάλο κομμάτι της χώρας στα νότια της Β-Ε, εκεί που υπήρχαν σύνορα με την Κροατία, όπως είχε συμφωνηθεί στο Γκρατζ της Αυστρίας μεταξύ του Κάρατζιτς και του ηγέτη των Κροατών της Βοσνίας Mate Boban.

      Το μεγάλο πρόβλημα της Β-Ε ήταν άλλο: Ηταν η έλλειψη όπλων και πυρομαχικών για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους απέναντι στους Σέρβους που είχαν καταλάβει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το 70% της χώρας, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια προσφυγοποιημένους. Με το εμπάργκο όπλων σε όλες τις δημοκρατίες, οι Βόσνιοι δεν μπορούσαν να οπλιστούν. Πρακτικά, η απαγόρευση εισαγωγής όπλων από το εξωτερικό έπληξε όλους τους άλλους πλην των Σέρβων, οι οποίοι κληρονόμησαν τον τέταρτο μεγαλύτερο στρατό της Ευρώπης, όπως προαναφέραμε, αλλά κυρίως έπληξε τους Βόσνιους, είν’ η αλήθεια.
      Είναι χαρακτηριστικό της διαφοράς δυναμικού: Οταν η ελίτ των καταδρομέων κομάντο του γιουγκοσλαβικού (σερβικού) στρατού μπήκαν στο Σαράγεβο μεταμφιεσμένοι σε νοσοκόμους και διασώστες μέσα σε ασθενοφόρα, με σκοπό να καταλάβουν το Προεδρικό Μέγαρο, υποβοηθούμενοι από πυκνά πυρά πυροβολικού από τους γύρω λόφους και βολές σνάιπερ από ουρανοξύστες, αυτό που τους σταμάτησε ήταν ένας είδος αυτοσχέδιας ρουκέτας που έφτιαξε ένας Βόσνιος βετεράνος του στρατού, 58 ετών και καρκινοπαθής, χρησιμοποιώντας έναν υδροσωλήνα με μια μπαταρία αυτοκινήτου και αυτοσχέδια εκρηκτικά.

      Αντίθετα, οι Σέρβοι του Κάρατζιτς είχαν στη διάθεσή τους ολόκληρα υπερεξοπλισμένα και εκπαιδευμένα Σώματα Στρατού του JNA από την αρχή. Τον Μάιο του 1992, στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής των Σερβοβόσνιων στην οποία καθορίστηκαν οι ‘έξι στρατηγικοί στόχοι του σερβικού έθνους των Σέρβων της Βοσνίας’, ιδρύθηκε και τυπικά ο εθνικός στρατός των Σερβοβόσνιων: Απλά το 4ο Σώμα Στρατού του JNA μετονομάστηκε σε Σώμα Στρατού Sarajevo-Romanija της Republika Srpska, με 25.000 άνδρες μόνο για την πολιορκία του Σαράγεβο και με άλλους τόσους στα περίχωρα, και με υπερσύγχρονη δύναμη πυρός, ικανή να ρίχνει 157 τόνους ατσάλι το λεπτό. Στην περίμετρο του Σαράγεβο, 60 χιλιόμετρα συνολικά, είχαν στηθεί 2.100 πυροβόλα. Ενα πυροβόλο κάθε 30 μέτρα.

      Ακόμη, το Γενικό Επιτελείο της Σερβίας έχει ήδη έτοιμους ΠΡΙΝ την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Β-Ε πάνω από 62.000 εθελοντές, οπλισμένους με 52.000 σύγχρονα όπλα συν άλλα 18.000 σύγχρονα ατομικά όπλα, που κρυφά είχαν διοχετευθεί στα μέλη του κόμματος του Κάρατζιτς. Από αυτούς τους εθελοντές, περίπου οι μισοί στέλνονται στο Σαράγεβο και οι υπόλοιποι στους άλλους διεκδικούμενους δήμους. Είναι η πρώτη επίσημη καταγεγραμμένη εμφάνιση του Αρκάν στην περιοχή Bijeljina με τις γνωστές φωτογραφίες του Ron Haviv, με τους ποινικούς που είχε μαζέψει να εκτελούν και να κλωτσάνε μετά νεκρούς αμάχους.

      Και όσο κι αν φανεί παράξενο στους ‘αριστερούς φιλοσέρβους’, η Δύση τους Σέρβους βοήθησε σε αυτή την ιστορία, και όχι τα θύματά τους (όλους τους υπόλοιπους), και μάλιστα με παραπάνω από έναν τρόπο. Λ.χ. το σχέδιο του Σάιρους Βανς με το οποίο έληξε η σύντομη σύγκρουση μεταξύ Σερβίας και Κροατίας στο τέλος του 1991, προέβλεπε το οπλοστάσιο της πρώην Γιουγκοσλαβίας να πάει στους Σέρβους και όχι να μοιραστεί εξίσου σε όλες τις δημοκρατίες. Φυσικά, από την Σερβία μεταβιβάστηκε στους Σέρβους της Βοσνίας και της Κροατίας προς εκπλήρωση των αποσχιστικών τους τάσεων. Επίσης, όλα τα εργοστάσια κατασκευής όπλων βρίσκονταν κυρίως στην Σερβία. Σαν να μην έφταναν αυτά, με το εμπάργκο όπλων οι άλλες δημοκρατίες δεν μπορούσαν να οπλιστούν, κι έτσι η απαγόρευση έπληξε όλους πλην των Σέρβων, που κληρονόμησαν τον τέταρτο μεγαλύτερο στρατό στην Ευρώπη. Η πλάστιγγα, ειδικά σε βαρέα όπλα, τεθωρακισμένα, αεροπλάνα και σύγχρονο εξοπλισμό, ήταν εξαιρετικά ανισοβαρής υπέρ των Σέρβων, που νόμιζαν πως με την υπεροπλία είχαν εύκολη δουλειά πλέον. Οπως είπαμε, ούτε οι Βόσνιοι στην αρχή ήθελαν να αποσχιστούν. Πολύ αργότερα (αρχές του 1992) το αποφάσισαν, διότι δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Σε εκείνο το σημείο, ήταν εμφανές ότι Σέρβοι και Κροάτες ήθελαν να μοιράσουν τη Βοσνία και να μην αφήσουν χώρο για τους Βόσνιους. Διόλου παράξενο που μετά απ’ όλα αυτά, ήταν οι εθνικιστές εκείνοι που είχαν επικρατήσει σχεδόν σε όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία. Οι εθνικισμοί ζουν και επικρατούν (ότ)αν αλληλοτροφοδοτούνται -όλοι το γνωρίζουν αυτό.

      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

  14. Ο/Η laskaratos λέει:

    Imarton, Στέλιο Σαριδάκη, Panos,
    1. Oι κοινοτοπίες για τα εγκλήματα που γίνονται στον πόλεμο, και μάλιστα σε βάρος αμάχων και ιδιαίτερα παιδιών, δεν αποτελούν δικαιολογία για κανέναν. Η πολιτισμένη ανθρωπότητα τα καταδικάζει χωρίς ελαφρυντικά.

    2. Για την παρουσία εκεί 12 Ελλήνων Χρυσαυγιτών, δεν είδα να κάνετε την ελάχιστη μνεία.

    3. Καταδικάζουμε κάθε έγκλημα είτε από Αλβανό ή Μουσουλμάνο ή Κροάτη, τα καταδίκασε και η Χάγη, αλλά δεν μπορεί να γίνει η ελάχιστη αριθμητική σύγκριση με τις σφαγέςπου έκαναν οι Σέρβοι Ορθόδοξοι εθνικιστές, ευλογούμενοι από διαβόητους παιδεραστές επισκόπους.
    https://roides.wordpress.com/2013/04/23/23apr13/

    4. Η σιωπή που υπάρχει για όλα αυτά στην Ελλάδα, δεν τιμά καθόλου το λαό αυτής της χώρας.

    5. Τι εμποδίζει τους φίλους των συκοφαντούμενων Σέρβων εθνικιστών να καταθέσουν τα δικά τους ντοκουμέντα για τις σφαγές (σε βαθμό γενοκτονίας) Μουσουλμάνων, Αλβανών και Κροατών σε βάρος Σέρβων αμάχων;

    Ειδικά ο κ.Σαριδάκης, ετάζει νεφρούς και καρδίας και αποφαίνεται για μας:

    @»Είναι σαφές πια ότι εκείνο που ενόχλησε τους “Δυτικούς” ήταν η “ανίερη συμμαχία” ετερόκλητων δυνάμεων στην περιοχή των Βαλκανίων… Δεν το καταλαβαίνουν αυτό το “Πατριωτικό” μέτωπο, τους χαλάει τα σχέδια, είναι απρόβλεπτο κλπ. Εκεί εστιάζουν την προσπάθειά τους τα τελευταία χρόνια ξοδεύοντας τεράστια ποσά και συνεργαζόμενοι με τους κατάλληλους ανθρώπους που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Άξιος!».

    Αντιπαρερχόμενος τα περί πατριωτικού μετώπου (ΚΚΕ-Χ.Α;), να υποθέσω πως σχετικά με τα «τεράστια ποσά» που η Δύση ξοδεύει συνεργαζόμενη με τους «κατάλληλους ανθρώπους», ο καθένας κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια;

    Mε την ευκαιρία, επιτρέψτε μου να σας αφιερώσω:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/golden-dawn-hymn-noz-zica-srebrenica/

    Χρυσαυγίτες εγκωμιάζουν γενοκτονίες και ρατσιστικές σφαγές και υπόσχονται ‘Noz, zica, Srebrenica’ (‘Μαχαίρι, Σύρμα, Σρεμπρένιτσα’): Ποιοι είναι οι Σέρβοι νεοναζί επισκέπτες της οργάνωσης;

    Posted by Κλέων Ι. στο 2016/03/25
    ………………………..

    Βλασένιτσα, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με την σημαία της Βεργίνας. Διακρίνεται το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ) και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Αννα Φλορίν, Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος. Το σήμα με τα τρία δάχτυλα που κάνει στην κάμερα ο Ζαβιτσάνος είναι το σερβικό εθνικιστικό σήμα του νέου σερβικού μεγαλοϊδεατισμού που έκαναν όλοι οι Σέρβοι από τότε που ξεκίνησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Και ακόμα το κάνουν.
    …………………………..

  15. Ο/Η Panos λέει:

    Έκανα τεκμηριωμένη ανάλυση του πολιτικού πλαισίου που διεξήχθησαν οι εμφύλιοι στη Γιουγκοσλαβία. Δεν επρόκειτο για σχέδιο οικοδόμησης μεγάλης Σερβίας, αλλά για αποσύνθεση πολυεθνικής χώρας με βίαιο τρόπο. Με παρόμοιο τρόπο έγινε η διάλυση της ΕΣΣΔ. Αν δεχτούμε ότι είχαν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση μέχρι κρατικού αποχωρισμού οι Κροάτες και οι Μουσουλμάνοι, για ποιό λόγο να μην αναγνωριστεί το ίδιο δικαίωμα και στους Σέρβους. Πως είναι δυνατόν να θεωρούνται τα σύνορα μεταξύ των Δημοκρατιών απαραβίαστα, ενώ τα εξωτερικά σύνορα της Γιουγκολσαβίας παραβιάσιμα. Το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση που επικυρώθηκε με δημοψηφίσματα, αφορά έθνη (και όχι εθνικές μειονότητες όπως οι Αλβανοί στο Κόσοβο) και όχι εδάφη. Δηλαδή υποκείμενά του ήταν: οι Κροάτες, οι Σέρβοι στην Κράινα, οι Μουσουλμάνοι στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, οι Σέρβοι στις περιοχές της Βοσνίας Ερζεγοβίνης που πλειοψηφούσαν, οι Μουσουλμάνοι στο Σαντζάκ (που υπάρχει αυτονομιστικό κίνημα). Έχω μία απορία: αν δεχτούμε ότι η εξόντωση 8000 στη Σρεμπρένιτσα συνιστά γενοκτονία, τι συνιστά η εξόντωση πολλαπλάσιου αριθμού αμάχων σε Χιροσίμα, Ναγκασάκι, Νυρεμβέργη ή η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Ιρακινών από τις δυνάμεις εισβολής των ΗΠΑ την περίοδο 2003-2010? Εαν εφαρμόζουμε διαφορετικά μέτρα και σταθμά είμαστε μεροληπτικοί. Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα παραδείγματα από την πρόσφατη ιστορία που δημοκρατικές χώρες όπως οι ΗΠΑ ευθύνονται για πολλαπλάσιους θανάτους, αλλά στις περιπτώσεις αυτές αποφεύγεται να χρησιμοποιηθεί ο όρος γενοκτονία…Επιπλέον, πριν γίνει εξόντωση χιλιάδων Μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα, οι δυνάμεις του Όριτς είχαν προβεί σε εξόντωση Σέρβων αμάχων (σε μικρότερη κλίμακα) σε γειτονικά χωριά εξορμώντας από τον ασφαλή θύλακα…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ κύριε μιλάμε για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Αν αρχίσουμε τους συμψηφισμούς, τότε πιστεύετε πως θα δικαιολογήσουμε στ’αλήθεια τα εγκλήματα των Σέρβων εθνικιστών; Το ότι Έλληνες, Τούρκοι, Ρώσοι, Αμερικανοί, Γερμανοί κλπ έχουν διαπράξει, όπου μπορούσαν, φοβερά εγκλήματα, δικαιολογεί τον Μιλόσεβιτς; Aν θεωρείτε πως το Ναγκασάκι δικαιολογεί τα εγκλήματα του Μιλόσεβιτς, ομολογώ ότι αδυνατώ να σας παρακολουθήσω.

      Προσπαθώ ν αντιληφθώ με ποιο σκεπτικό δεν έπρεπε και δεν πρέπει να δικαστούν οι ηθικοί αυτουργοί αυτών των εγκλημάτων;

      Μια και το θέτετε έτσι, οι Σέρβοι αποτελούσαν στη Βοσνία το 35% και στο Κόσσοβο το 8%.

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Κάνεις λάθος διότι:

      1) δεν γνωρίζεις το Σύνταγμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας και τις αλλαγές του στις δεκαετίες ’70 και ’80, και τον τελικό εξευτελισμό του από τον Μιλόσεβιτς μεταξύ 1987-1992, το έκανε κυριολεκτικά λάστιχο και κουρελόχαρτο υπέρ της Μεγάλης ‘Σερβοσλαβίας’
      και
      2) διότι πιστεύεις ότι η χώρα διαλύθηκε από το εξωτερικό με βίαιο τρόπο, ενώ διαλύθηκε από το εσωτερικό με απόφαση της σερβικής ηγεσίας, τον Μάρτιο του 1991

      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

      Ενα απόσπασμα που ίσως βοηθήσει:

      Είναι, επίσης, λάθος για τους συμπατριώτες μας φιλοσέρβους να πιστεύουν ότι κάποιο δικαίωμα για να αποσχιστούν ‘χαρίστηκε’ από την διεθνή κοινότητα σε Κροάτες, Σλοβένους, Μακεδόνες και Βόσνιους.
      Η αλήθεια είναι ότι ΑΦΟΥ οι Σέρβοι διέλυσαν πρώτα τη χώρα, ΜΕΤΑ η διεθνής κοινότητα αναγνώρισε πως οι έξι δημοκρατίες αποτελούν όλες συνέχεια της Γιουγκοσλαβίας και τους αναγνωρίστηκε δικαίωμα συνέχισης ύπαρξης. Κι αυτό, ΜΟΝΟ στα προϋπάρχοντα σύνορα μεταξύ των έξι δημοκρατιών. Κανείς -εκτός από τους πραγματικά επεκτατιστές Σέρβους- δεν συζητούσε για αλλαγή των υφιστάμενων συνόρων εντός των νέων κρατών. Γι’ αυτό και δεν αναγνωρίστηκε δικαίωμα λ.χ. των Κροατών της Βοσνίας ή των Σέρβων της Κροατίας ή των Αλβανών της Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου ή των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα ή των Αλβανών του Κοσόβου (τότε) να αποσχιστούν. Στην ίδια λογική, δεν ετίθετο θέμα και των Σέρβων της Βοσνίας να αποσχιστούν. Ομως αυτοί, αγνοώντας για άλλη μια φορά τη διεθνή κοινότητα και χωρίς την παραμικρή καλή πίστη απέναντι στους πρώην συμπατριώτες τους, απαιτούσαν την ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΝΟΡΩΝ εντός των νέων δημοκρατιών.
      Και, στην πραγματικότητα, τελικά τι έγινε;
      ΜΟΝΟ οι Σέρβοι της Βοσνίας τελικά απόκτησαν το δικό τους κράτος ΜΕ αλλαγή συνόρων, έξω από κάθε λογική και χωρίς διάθεση διαλόγου και συμβιβασμών με κανέναν απολύτως.
      Πως το πέτυχαν αυτό;
      Με τη βία, φυσικά, με τον εκφοβισμό και την τρομοκρατία, με το θεσμοθετημένο κρατικά εκπορευόμενο έγκλημα -και με την ανοχή και τα καλοπιάσματα και τα στραβά μάτια των δυτικών, φυσικά.

      Κάρατζιτς, Μλάντιτς και οι Σέρβοι της Βοσνίας δεν ήθελαν ‘απλά να αποσχιστούν’. Ηθελαν όλη τη χώρα -και τους πόρους της!- για τον εαυτό τους, με τις άλλες εθνότητες εντός των συνόρων τους υπό το καθεστώς πολιτών Β’ κατηγορίας, εάν κι εφόσον υπήρχαν κάποιοι λίγοι που θα επιζούσαν από τις σφαγές και τους διωγμούς.

      Μία παραπάνω απόδειξη για το προσχεδιασμένο σερβικό έγκλημα του τεμαχισμού της Β-Ε μέσω εισβολής είναι και η εξής: Στις εκλογές του 1990 στη Β-Ε, το κόμμα SDS του Κάρατζιτς κέρδισε μεν την πλειοψηφία από τις ψήφους των Σερβοβόσνιων, όμως στο πρόγραμμά του δεν υπήρχε ούτε μια λέξη για διάλυση της Β-Ε και για δημιουργία εθνικά καθαρού κράτους. Ούτε βέβαια μιλούσε για σύρραξη, ή για πόλεμο, ή για τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν τελικά, όπως δεν υπήρχε λέξη και για τη ‘Μεγάλη Σερβία’. Στο δημοψήφισμα του 1992, πολλοί Σέρβοι ψήφισαν υπέρ της διατήρησης της ενωμένης Β-Ε, ειδικά στις πόλεις, μιας και στην επαρχία είχαν ήδη εισβάλει τα στρατεύματα του ‘γιουγκοσλαβικού’ στρατού και τα χωριά ελέγχονταν ήδη από τις παραστρατιωτικές μιλίτσιες. Ετσι η αποχή ήταν η μοναδική επιλογή για όλους τους Σέρβους της επαρχίας, αν ήθελαν να ζήσουν και να μην πάνε άδικα από σερβικό μαχαίρι, που ήδη είχε βάλει στόχο σαν ‘προδότες’ όσους Σέρβους ήθελαν να ζήσουν στην ενωμένη Β-Ε. Αυτά όλα είχαν σαν αποτέλεσμα η θέληση του σερβοβοσνιακού λαός να μην εκφραστεί εκλογικά όπως πραγματικά ήταν, αλλά να αναλάβει την αντιπροσώπευσή του πραξικοπηματικά μια κλίκα εθνικιστών πολεμοκάπηλων όπως εκείνοι του SDS.

      Να σημειώσουμε εδώ μία ακόμη ‘λεπτομέρεια’ που αγνοεί ο Ελλην τηλεθεατής: Τον Κάρατζιτς μπορεί να τον γνωρίσαμε σαν ηγέτη και ‘πρόεδρο’, και αργότερα σαν αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων της Republika Srpska, εκεί, στις ωραίες σκηνές με την στολή παραλλαγής και το πιστόλι κατά τις τελευταίες μέρες του πολέμου, όταν οι δυτικοί σφυροκοπούσαν το Πάλε κι ο σύγχρονος Ρήγας Φεραίος είχε αποσύρει όλες τις δυνάμεις του από παντού κι εκλιπαρούσε να σταματήσουν οι ρίψεις. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είχε καμία νομιμοποίηση: Ποτέ δεν εκλέχτηκε από τον λαό της Republika Srpska· έγινε αρχηγός της επειδή λίγο πριν είχε διοριστεί αρχηγός του SDS.

      Κι αν πιστεύεις ότι είσαι αρκετά καλός ώστε να το διαβάσεις ολόκληρο (και αντέχεις να κλονιστούν οι βεβαιότητες σου):

      ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ’.
      https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

      Τη Γιουγκοσλαβία δεν τη διέλυσε ούτε ο καπιταλισμός, ούτε ο ιμπεριαλισμός. Τη διέλυσε ο εθνικισμός. Ο καπιταλισμός επωφελήθηκε αργότερα.

      Φυσικά, η χώρα είχε χρεωκοπήσει (και όχι μόνο οικονομικά) και οι παλιές ελίτ έψαχναν τρόπο να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και να εξασφαλίσουν πόρους και υλικά οφέλη στη νέα εποχή ώστε να γίνουν και επίσημα οι νέες ‘αστικές τάξεις’ στις νέες εθνικές αγορές, κι έτσι η αναβίωση εθνοφυλετικού και θρησκευτικού μίσους και το blame game ήταν η καλύτερη (και η πιο προδοσοφόρα) εφεύρεση που θα μπορούσαν να σκεφτούν, πρώτα ο ηγέτης της Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και στη συνέχεια και ο αντίστοιχος της Κροατίας Φράνιο Τούτζμαν. Ο Μιλόσεβιτς δεν ήταν ο συνεχιστής της τιτοϊκής σοσιαλιστικής αυτοδιαχείρισης. Ηταν ο νεκροθάφτης της -και θα το αποδείξουμε στη συνέχεια. Εκεί ακριβώς επενέβησαν οι Δυτικοί (αλλά και η Ρωσία) και φυσικά προώθησαν τα συμφέροντά τους -όπως ήταν φυσικό, αφού αυτό κάνουν οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις-, αλλά πολύ μετά τη διάλυση, την οποία ανακοίνωσε ο Μιλόσεβιτς αυτοπροσώπως πολύ πριν αρχίσει τις εχθροπραξίες, τον Μάρτιο του 1991 (σκηνές από βίντεο εδώ, στο 41.14′).

      Η Δύση ποτέ δεν είχε ενιαία, ούτε σταθερή στάση απέναντι στη διάλυση. Ανάλογα με την εποχή και τις εξελίξεις:

      – Αν είχε ελπίδες οι αποπληρωμές των δανείων να γίνουν με ενωμένη τη χώρα, τότε ήταν υπέρ της ακεραιότητας της χώρας με κάθε μέσο.
      – Αν το άνοιγμα νέων αγορών προϋπέθετε εθνικά οργανωμένα κράτη, τότε ήταν υπέρ της σταθεροποίησης στα παλιά εσωτερικά σύνορα.
      – Αν το κόστος ήταν μικρότερο, και προκειμένου να μην σπαταλήσουν πολλά σε άχρηστες και μη προσοδοφόρες ‘επιχειρήσεις ειρήνης και σταθεροποίησης’, τότε προωθούσαν την καντονοποίηση.

      Αυτό ακριβώς δεν μπορούν να εννοήσουν οι εγχώριες ‘αντιιμπεριαλιστικές’ αναλύσεις της κακιάς ώρας: Δεν υπήρχε καμία ‘αντισερβική ιμπεριαλιστική συνωμοσία’. Ηταν, κάθε φορά, τα συμφέροντα μίας μερίδας ιμπεριαλιστικών παραγόντων εναντίον κάποιας άλλης: Ευρώπη ενάντια στην Αμερική, Γαλλία και Αγγλία ενάντια σε Γερμανία, Ιταλία ενάντια σε Ελλάδα, Ρωσία ενάντια σε ΕΟΚ και ΗΠΑ κ.ο.κ. Και φαίνεται ότι ειδικά στην περίπτωση της Σερβίας, η δημαγωγία, ο εθνολαϊκισμός και η ρητορική της δήθεν ‘υπεράσπισης’ του έθνους, με τις θεωρίες συνωμοσίας και την κινδυνολογία, όχι μόνο λειτούργησαν, αλλά λόγω της διστακτικότητας της Δύσης και του αισθήματος ατιμωρησίας που αυτή δημιούργησε, επανατροφοδότησαν το εθνικιστικό μίσος με αποτέλεσμα συνεχώς κλιμακούμενα όργια βίας και σφαγών με αποκορύφωμα το μεγάλο μακελειό στη Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995.
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/25/eight-plus-one-proof-srebrenica-organized/

      Αυτή είναι η ιστορία σε λίγες γραμμές.
      Οχι, οι Σέρβοι δεν ήταν σε άμυνα, ούτε αντιμετώπισαν ποτέ κάποια ‘συνωμοσία’ από κάποιο ‘τόξο’ ή κάποιο ‘σχέδιο από το εξωτερικό’. Το εγκληματικό επεκτατικό καθεστώς του Μιλόσεβιτς και των τσέτνικ, το οποίο είναι υπεύθυνο για τέσσερις πολέμους (κατά της Σλοβενίας, της Κροατίας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και του Κοσόβου), προετοίμαζε από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 την εγκληματική πολιτική του που κατέληξε σε θηριωδίες. Οι Σέρβοι ήταν αποφασισμένοι, προετοιμασμένοι και έδρασαν ταχύτατα. Τελικά, η υπόθεση γύρισε μπούμερανγκ στον απλό Σέρβο και κατέληξε τραγωδία για όλους. Θα πρέπει να είναι υπερήφανοι για την κατάληξη αυτή, ειδικά εκείνοι που ενίσχυσαν τους σφαγείς στο έγκλημα των εγκλημάτων, στην κρατικά σχεδιασμένη ρατσιστική βία εναντίον ολόκληρων κοινοτήτων εκατομμυρίων αθώων αμάχων:

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Και ποιος έφτιαξε το θύλακα;
      Ωραία, μαθαίνουμε μια ωραία προτασούλα, μια κατά τη γνώμη μου καραμέλα, ‘ο Οριτς έσφαζε από το θύλακα’, αλλά δεν αναρωτιόμαστε πως έφτασαν τα πράγματα εκεί.

      Για την παραφιλολογία περί Νάσερ Οριτς, όποιος θέλει μπορεί να δει εδώ:
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

      Σχετικά με τα πεπραγμένα του Οριτς και τον άλλο μεγάλο μύθο περί ‘γενοκτονίας των Σέρβων γύρω απ’ τη Σρεμπρένιτσα’: Πράγματι, ομάδες υπό την διοίκησή του Οριτς έκαναν επιδρομές σε διπλανά χωριά και άφηναν πίσω τους και αμάχους σαν θύματα. Οχι βέβαια «χιλιάδες», όπως θέλει η σερβική αφήγηση. Στο σύνολο του πολέμου τα συνολικά θύματα (Σέρβοι ένοπλοι, πολιτοφύλακες και άμαχοι μαζί) στην περιοχή ήταν κάποιες εκατοντάδες, ενώ ο αριθμός των αμιγώς αμάχων Σέρβων ήταν λίγες δεκάδες. Αυτά τα στοιχεία προέρχονται πρώτα και κύρια από το Research and Documentation Center (RDC) στο οποίο συμμετέχουν Σέρβοι, Κροάτες και Βόσνιοι επιστήμονες. Εχουν επιβεβαιώθεί και έχουν ξεκαθαριστεί από επίσημες πηγές του ΟΗΕ και του ΔΠΔΧΓ, σε επίσημες δηλώσεις και δελτία τύπου της εκπροσώπου του Γραφείου του Εισαγγελέα Florence Hartmann (Spokesperson for the Office of the Prosecutor),
      http://srebrenica-genocide.blogspot.gr/2007/03/falsification-of-serb-victims-around.html

      και έχουν επαναδιασταυρωθεί από ανεξάρτητες έρευνες άλλων οργανισμών, όπως της Human Rights Watch.
      https://www.hrw.org/news/2006/07/11/orics-two-years

      ενώ και οι Σέρβοι συγγραφείς που έχουν ασχοληθεί με το θέμα δεν μπόρεσαν να παραθέσουν περισσότερα από 650 περίπου ονόματα συνολικά. Τέλος, ακόμη και από επίσημα έγγραφα του σερβοβοσνιακού στρατού VRS αποδεικνύεται πως εκεί που οι προπαγανδιστές μιλάνε για «εκατοντάδες, ίσως πάνω από 1.000 θύματα» λ.χ. στο χωριό Kravica, τελικά τα θύματα είναι 35 νεκροί στρατιώτες και 11 νεκροί πολίτες
      http://web.archive.org/web/20060529013727/http://www.idc.org.ba/project/the_myth_of_bratunac.html

      Οι επίσημοι τεκμηριωμένοι αριθμοί είναι 9 με 10 φορές μικρότεροι των αναφερομένων από τους Σέρβους αρνητές.

      Πέρα από τους αριθμούς, όμως, έχει μεγαλύτερη αξία να αναρωτηθεί κανείς το πως έφτασαν τα πράγματα στο σημείο που έφτασαν. Ο Οριτς έκανε επιδρομές σε διπλανά -υποτίθεται σερβικά- χωριά, και μάλιστα συχνά διάλεγε ορθόδοξες εορτές για να πιάσει τους ανθρώπους στον ύπνο. Αυτή είναι η αλήθεια. Οι επιδρομές αυτές από οπλισμένους άθλια άντρες του Οριτς γίνονταν κυρίως για να βρουν τρόφιμα και προμήθειες. Χωρίς αμφιβολία, δεν θα έμειναν εκεί μόνο· σίγουρα θα είχαν κάνει και πράξεις αντεκδίκησης και σίγουρα θα είχαν δολοφονήσει πολίτες. Μάλιστα, οι δράστες τέτοιων εγκλημάτων διώκονται από τη βοσνιακή δικαιοσύνη, ακόμη και τώρα που μιλάμε (Ιανουάριος 2016).
      http://www.balkaninsight.com/en/article/bosnia-arrests-srebrenica-crimes-suspects-01-04-2016

      Ποιος, όμως, ‘έφτιαξε’ τον Οριτς και για ποιο λόγο δημιουργήθηκαν τα αποσπάσματα θανάτου που διοικούσε; Στο τέλος-τέλος, και αν θέλουμε να δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα που θα μας δώσει την εξήγηση, η κρίσιμη ερώτηση είναι ‘ποιος έφτιαξε τους μικροσκοπικούς θύλακες όπως της Σρεμπρένιτσα και ποιος ανάγκασε τους ανθρώπους να στοιβαχτούν εκεί μέσα κατά δεκάδες χιλιάδες και να πεθαίνουν σαν τα ποντίκια ή ακόμα-ακόμα και να βλέπουν τα παιδιά τους να σκοτώνονται στα σχολεία από τις σερβικές βόμβες’;

      Φανταστείτε την Γερμανία να πηγαίνει στο Ισραήλ και να ζητάει επανορθώσεις για τους δολοφονημένους SS της εξέγερσης της Βαρσοβίας, Θα φαινόταν λογική μια τέτοια κίνηση; Ναι, οι αποκλεισμένοι Εβραίοι στα γκέττο της Πολωνίας σκότωσαν Γερμανούς φρουρούς, αλλά μήπως θα πρέπει μαζί με την ιστορία αυτή να κάνουμε και μια μικρή αναφορά στο Ολοκαύτωμα και στις διώξεις των Εβραίων σε ολόκληρη την Ευρώπη επί πολλά χρόνια, αν δεν θέλουμε η αναφορά μας στους νεκρούς SS να μοιάζει (και να είναι) καθαρή στρεψοδικία;

      Το ίδιο συμβαίνει με τις επιδρομές των δυνάμεων του Οριτς στα πάνω από τρία χρόνια αποκλεισμού των θυλάκων από τους Σέρβους. Το σχέδιο των Σέρβων ήταν οι αποκλεισμένοι να εξοντωθούν μέσω της λιμοκτονίας. Η ιστορία, όμως, είναι λειψή και διαστρεβλωμένη, και συνεπώς πλαστογραφημένη, αν πρώτα δεν αναφέρουμε το πως έφτασαν τα χωριά αυτά να είναι ‘σερβικά’. Διότι την άνοιξη του 1992, τα χωριά αυτά δεν ήταν ‘σερβικά’· ήταν είτε αμιγώς μουσουλμανικά, είτε μικτά. Με τις επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης των Σέρβων, το 95% των κατοίκων δολοφονήθηκαν ή εκδιώχτηκαν. Και στην θέση τους οι Σέρβοι έφεραν σερβικούς πληθυσμούς για να τα εποικήσουν. Μια ολόκληρη σειρά τέτοιων οικισμών, Zvornik, Visegrad, Bijeljina, Foca, Bratunac, Glogova, Sokolac και πολλά ακόμη. Για μία, μάλιστα, επίθεση, εκείνη στην Glogova, θα ήταν μεγάλη ειρωνεία αν δεν ήταν τόσο τραγικό: Η Glogova ήταν 100% μουσουλμανικό χωριό. Εξοντώθηκαν οι κάτοικοι μέχρι ενός. Κατεδαφίστηκαν οι μιναρέδες, όπως συνέβη άλλωστε και σε όλα τα προηγούμενα χωριά, κι έγιναν πάρκινγκ. Καταστράφηκε το νεκροταφείο και κάθε άλλο κτίσμα συλλογικής χρήσης ώστε να μην υπάρχει τίποτε για τους Βόσνιους να επιστρέψουν. Κατόπιν ήρθαν Σέρβοι έποικοι. Δύο χρόνια αργότερα, οι δυνάμεις του Οριτς επιτέθηκαν και άφησαν πίσω νεκρούς -αλλά, στ’ αλήθεια τώρα-, μπορεί αυτό να χαρακτηριστεί ‘γενοκτονία εναντίον των Σέρβων’;
      Αν οι λέξεις έχουν χάσει τόσο πολύ το νόημά τους … τότε ας εξισώσουμε τις εξεγέρσεις στο γκέττο της Βαρσοβίας και τις απεγνωσμένες εξορμήσεις για ανεύρεση τροφής από τους εξαθλιωμένους Βόσνιους με την συστηματική κρατικά εκπορευόμενη τρομοκρατία και καταπίεση του γερμανικού και του σερβικού κράτους και στρατού, τι να πει κανείς.

      Τέλος, και για να κλείνουμε με αυτή την ανόητη παραφιλολογία κι αυτά τα αποκρουστικά ‘επιχειρήματα’, οι νεκροί αυτοί όλοι από την σερβική πλευρά αποκλείεται να είναι «χιλιάδες». Οι αρνητές της γενοκτονίας αρέσκονται να μειώνουν όσο δεν πάει άλλο τον αριθμό των θυμάτων της Σρεμπρένιτσα, ενώ ταυτόχρονα φουσκώνουν τους αριθμούς των Σέρβων θυμάτων. Δεν γίνεται να τα έχουν όλα δικά τους όμως. Η πιο αξιόπιστη πηγή, το Research and Documentation Center (RDC) κάνει λόγο για 4.000 συνολικά Σέρβους αμάχους νεκρούς στο σύνολο του πολέμου στη Βοσνία. Είναι δυνατόν οι νεκροί να είναι πάνω από 1.000, δηλαδή το 25%, σε μία μόνο περιοχή, στη Σρεμπρένιτσα (Δήμος Bratunac) και μάλιστα σε μία περίοδο λίγων μηνών; Οχι ασφαλώς. Οι νεκροί εκεί (ή καλύτερα, οι θαμμένοι εκεί) ήταν 424-448 ένοπλοι και 119 πολίτες σε ολόκληρη τη διάρκεια του πολέμου στην περιοχή αυτή, και αυτό με στοιχεία από το Υπουργείο Αμυνας της Republika Srpska και από τον σερβοβοσνιακό στρατό.
      http://srebrenica-genocide.blogspot.gr/2006/05/myth-about-serb-casualties-around.html

      Υπόψη, σ’ αυτήν την περιοχή, στο Podrinje (Ανατολική Βοσνία), και μετρώντας ολόκληρη τη διάρκεια του πολέμου, το ποσοστό των νεκρών Βόσνιων προς τους νεκρούς Σέρβους πολίτες (που τυπικά μόνο δεν ήταν μέλη του στρατεύματος, αφού εξοπλίζονταν σαν πολιτοφυλακή-militia) ήταν στην ιλιγγιώδη αναλογία 94,8% Μουσουλμάνοι έναντι 4,9% Σέρβοι. Αυτό σημαίνει πως για κάθε νεκρό Σέρβο αναλογούσαν 19 νεκροί Βόσνιοι. Πως μπορούν κάποιοι να μιλούν ακόμη για «γενοκτονία που υπέστησαν οι Σέρβοι» στη Σρεμπρένιτσα, είναι μυστήριο.

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Λες:

      «Πως είναι δυνατόν να θεωρούνται τα σύνορα μεταξύ των Δημοκρατιών απαραβίαστα, ενώ τα εξωτερικά σύνορα της Γιουγκολσαβίας παραβιάσιμα.»

      Πότε ακριβώς παραβιάστηκαν τα εξωτερικά σύνορα; Το ξέρεις ότι η πρώτες βόμβες (‘του ΝΑΤΟ’) σε σερβικό έδαφος έπεσαν 8 (ΟΧΤΩ) ολόκληρα χρόνια μετά την διάλυση και την έναρξη της κρίσης;
      Τα σύνορα των Δημοκρατιών ήταν απαραβίαστα διότι αυτό έλεγε το Σύνταγμα της χώρας στο οποίο συμφωνούσαν όλοι. Το ντόμινο με τις αποσχίσεις ο Μιλόσεβιτς το χάλασε. Η ομοσπονδία ήταν εθελοντική, ξέρεις. να ποια είναι η σειρά των γεγονότων:
      (Αν θέλεις, διάβασε αυτό, πιστεύω θα σου λύσει πολλές απορίες και ίσως περιορίσει τις ανακρίβειες που έχεις στο μυαλό σου και θεωρείς ‘γεγονότα’)
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

      Τον Σεπτέμβριο του 1990, δηλαδή σχεδόν έναν χρόνο προτού ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους η Σλοβενία και η Κροατία, ο Μιλόσεβιτς αλλάζει το σύνταγμα ώστε να εγγυάται «την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας και την προστασία όλων των Σέρβων, ανεξάρτητα σε ποια περιοχή κατοικούσαν». Προσέξτε το αυτό, μόνο ‘των Σέρβων’. Οι άλλες εθνικότητες ήδη είχαν μπει στην Β’ κατηγορία. Και συνεχίζει τις αλλαγές, με το Πρώτο άρθρο του νέου Συντάγματος να λέει:

      «Η Δημοκρατία της Σερβίας καθορίζει και εγγυάται: Α. Την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Δημοκρατίας της Σερβίας και της διεθνούς θέσης της καθώς και τις σχέσεις της με τα άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμούς […]»

      Μαζί, ανακαλεί την αυτονομία της Βοϊβοντίνα και του Κοσόβου και προσαρτά τις δύο περιοχές στην Σερβία. Μ’ αυτό τον τρόπο -ισχυρίζεται- αποκαθιστά τη μεγάλη αδικία εναντίον των Σέρβων που είχαν διαπράξει οι κομμουνιστές, όταν για λόγους ισορροπίας (για να είναι όλες οι Δημοκρατίες σχετικά ίσες σε έκταση και πληθυσμό) είχαν ‘αποσπάσει’ από την αχανή και συγκριτικά τεράστια Σερβία τις δύο περιοχές, δίνοντας τες καθεστώς αυτονομίας. Ομως, διατηρεί τις δύο θέσεις αντιπροσώπων της Βοϊβοντίνα και του Κοσόβου στη συλλογική προεδρία, ώστε να έχει τις ψήφους τους στο χέρι.

      […]

      Είναι η εποχή που υποτίθεται πως ακόμη συζητάνε με τις άλλες κοινότητες για το μέλλον της Βοσνίας, όμως αυτοί έχουν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους και οπλίζονται μέχρι τα δόντια για την τελική έφοδο. Στον σκληρό τσέτνικ βοϊβόδα Σέσελι, τον ηγέτη του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος, ο οποίος επί έναν ολόκληρο χρόνο μυστικά στρατολόγησε, με την πλήρη συμπαράσταση και χρηματοδότηση του επίσημου κράτους,

      δεκάδες χιλιάδες Σέρβους για τη μιλίτσια του, οφείλεται η έμπνευση για την ‘λεκτική’ τακτοποίηση του πιο κρίσιμου ζητήματος ολόκληρου του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, σε ολόκληρη τη δεκαετία του 1990: Πρόκειται για μία λεπτομέρεια -θα έλεγε κανείς- αλλά τόσο καθοριστική όσο και το ύψος των ποινών που λογικά περιμένουν στη Χάγη τους Μλάντιτς και Κάρατζιτς
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/03/24/karadzic-the-verdict/

      (και τον Μιλόσεβιτς, αν δεν πέθαινε). Οταν όλοι στη Σερβία το 1991, και ανάμεσά τους και ο φασίστας τότε Ντουκ Ντράσκοβιτς, μέσα στο πνεύμα εθνικής ανάτασης και εθνικιστικού παροξυσμού που τους είχε καταλάβει, πίεζαν και περίμεναν να αλλάξει ο Γιουγκοσλαβικός Στρατός JNA όνομα και να γίνει ‘Εθνικός Στρατός της Σερβίας’ ή ‘Εθνικός Στρατός των Σέρβων’, ο Σέσελι επέμενε και τελικά κατόρθωσε να πείσει τον Μιλόσεβιτς να ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ το όνομα, και να παραμείνει ‘Γιουγκοσλαβικός Στρατός’, αφού ξεφορτωθεί, βέβαια, τα κόκκινα αστέρια και τα σφυροδρέπανα και άλλα τέτοιες κομμουνιστικές αηδίες. Μαζί με τον Μιλόσεβιτς και με τον Νο 2 του καθεστώτος Borisav Jovic έριξαν, επίσης, την ιδέα να μετακινηθούν όλοι οι στρατιώτες του JNA που προέρχονται από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο πίσω στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, και να μετακινηθούν όλοι οι στρατιώτες του JNA που προέρχονταν από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο Jovic αργότερα αποκάλυψε ότι ο Μιλόσεβιτς υποσχέθηκε να πληρώσει όλα τα έξοδα και να καλύψει οικονομικά ολόκληρο το κόστος για τον ‘νέο στρατό’ των Σερβοβόσνιων που ακόμα δεν ονομαζόταν VRS (Vojska Republike Srpske).

      Ο πονηρός Σέσελι είχε πιάσει το νόημα από την πρώτη στιγμή: Διότι αν ο στρατός ήταν ‘Σερβικός Στρατός’, τότε κάθε κίνησή του εκτός των συνόρων της Σερβίας θα χαρακτηριζόταν επιθετική ενέργεια και επεκτατισμός και επίθεση σε άλλα κράτη, και όλος ο κόσμος, από την τελευταία εφημερίδα μέχρι τα Ηνωμένα Εθνη, θα τους χαρακτήριζε εισβολείς και επιδρομείς. Ενώ αν παρέμεινε ‘Γιουγκοσλαβικός Στρατός’ και ‘JNA’, θα μπορούσαν οι επιτιθέμενοι να επικαλεστούν ‘εμφύλιο πόλεμο’ ή/και ‘αμυντικό πόλεμο’ ακόμη, όπως και έκαναν. Αυτό, άλλωστε, δεν είναι και το βασικό τους επιχείρημα όλα αυτά τα χρόνια, από το 1991 μέχρι τώρα; Ολοι οι άλλοι μιλάνε για εισβολή και απρόκλητη επίθεση, εκτός από την σερβική γραμμή υπεράσπισης που αδιάντροπα προσπαθεί να πείσει πως ήταν ‘εμφύλιος’ ή ‘άμυνα από εσωτερικές και εξωτερικές δυνάμεις’ ή και ‘αγώνας για την επιβίωση του σερβικού έθνους’, ακόμη.

      Σε όλο αυτό το διάστημα, 4.000 αξιωματικοί καριέρας
      http://www.isn.ethz.ch/Digital-Library/Articles/Detail/?lang=en&id=53188

      που υπηρετούσαν στον JNA στο κράτος της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Σερβία-Μαυροβούνιο) στάλθηκαν στην Republika Srpska για να επανδρώσουν τα επιτελεία του VRS και για να βοηθήσουν στα σχέδια των Μιλόσεβιτς, Κάρατζιτς και Μλάντιτς για την ‘Μεγάλη Σερβία’, ενώ η σερβοβοσνιακή οντότητα ελάμβανε απεριόριστη οικονομική και τεχνική βοήθεια από την μητέρα Σερβία, γεγονός που είχε αποφασιστεί στο υψηλότερο δυνατό κρατικό επίπεδο, δηλαδή στο Ανώτατο Συμβούλιο Αμυνας της Σερβίας που συνεδρίασε ασυνήθιστα πολλές φορές την περίοδο Μαΐου-Σεπτεμβρίου 1995 (γεγονότα της Σρεμπρένιτσα) με την παρουσία του Μλάντιτς. Ο Μλάντιτς τυπικά ανήκε σε στρατό άλλης χώρας -αλλά έπρεπε να λάβει τρεις προαγωγές μεταξύ 1991 και 1994 εντός του γιουγκοσλαβικού στρατού για να μπορέσει να ηγηθεί του σερβοβοσνιακού στρατού.

      Λογικά, δεν πρέπει να υπάρχουν αμφιβολίες για το ποιοι ήταν οι πραγματικοί συνωμότες και ποιοι ήθελαν να διαλύσουν τη χώρα για τα συμφέροντά τους, όμως δείτε τη συνέχεια. Τον Απρίλιο του 1991, η εφημερίδα Borba δημοσιεύει μεγάλη πανεθνική δημοσκόπηση, στην οποία φαίνεται ότι σε όλες τις δημοκρατίες η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών τάσσονται υπέρ της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, εκτός από την Σλοβενία που και πάλι το ποσοστό δεν είναι πλειοψηφικό, αλλά είναι εξίσου μεγάλο, 40%. Τον Μάιο του 1991, ο Μιλόσεβιτς αρνείται να αναγνωρίσει τον Κροάτη Stipe Mesic σαν πρόεδρο της χώρας, σύμφωνα με την ‘κυκλική προεδρία των έξι δημοκρατιών’ και στη θέση του τοποθετεί σαν Πρόεδρο τον Μαυροβούνιο Branko Kostic, μέλος της φιλικής στον Μιλόσεβιτς κυβέρνησης της μικρής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου και μαριονέτα των Σέρβων, ουσιαστικά.
      Στον Σλοβένο Πρόεδρο Milan Kucan ο Μιλόσεβιτς, που έχει ήδη αλλάξει το Σύνταγμα υπέρ της Σερβίας, προτείνει μια άλλου είδους ανταλλαγή: «Δώσε μου το ΟΚ να μπορέσω να αλλάξω περαιτέρω το Σύνταγμα ώστε δικαίωμα ανεξαρτησίας να μην έχουν μόνο οι Δημοκρατίες αλλά και οι εθνότητες, κι εγώ σου δίνω τη Σλοβενία». Ο Kucan αρνείται κι ο Μιλόσεβιτς απαντάει «Εγώ θα το αλλάξω το Σύνταγμα ούτως ή άλλως». Αφήνει τη Σλοβενία να πάρει το δρόμο της και στρέφεται στην Κροατία.

      Οπως είδαμε, μια ιδέα, να κηρύξουν στρατιωτικό νόμο και να προσπαθήσουν πραξικοπηματικά και με τη χρήση του στρατού να ανατρέψουν τα αποτελέσματα των εκλογών στις Δημοκρατίες δεν προχώρησε διότι ενώ οι Μιλόσεβιτς-Γιόβιτς είχαν τις 4 από τις 8 ψήφους και άρα χρειάζονταν άλλη μία για να το επιτύχουν δημόσια και στο φως της μέρας, τελικά ο Σερβοβόσνιος αντιπρόσωπος στη συλλογική προεδρία που τον είχαν σίγουρο, δεν συμφώνησε. Κι έτσι αποφάσισαν να κινηθούν παρασκηνιακά και με δόλο στον δρόμο που ήδη γνωρίζουμε από τα γεγονότα.

      Από εκείνη τη δραματική συνεδρίαση, έπρεπε να περάσει σχεδόν μισός χρόνος ακόμη, για να φτάσουμε στο καλοκαίρι-φθινόπωρο του 1991, για να δούμε την Σλοβενία και την Κροατία να διεξάγουν τα δημοψηφίσματα για ανεξαρτησία, και πάλι με τον όρο «εκτός κι αν βρεθεί άλλη λύση για τον ομοσπονδιακό χαρακτήρα της χώρας». Προηγουμένως, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1991, οι πρόεδροι της Β-Ε Αλία Ιζετμπέγκοβιτς και της ΛΔ της Μακεδονίας Κίρο Γκλιγκόροφ προσπάθησαν να πείσουν τον Μιλόσεβιτς να δεχτεί ένα σχέδιο για να παραμείνει η Γιουγκοσλαβία ενωμένη, έστω και περισσότερο αποκεντρωμένη απ’ ό,τι μέχρι τότε, προς όφελος των Σέρβων. Στο σχέδιο αυτό συμφωνούσαν και οι Κροάτες και οι Σλοβένοι, αλλά ο Μιλόσεβιτς αρνείται και πάλι. Ο Τούτζμαν, έχοντας στο μυαλό του το πως θα μπορέσει η Κροατία να επωφεληθεί την ‘επόμενη μέρα’, συναντιέται με τον Μιλόσεβιτς για να συζητούσαν τη μοιρασιά της Βοσνίας, και ίσως και ολόκληρης της χώρας. Ο Μιλόσεβιτς συμφωνεί φαινομενικά, όμως στο πίσω μέρος του μυαλού του έχει τα εδάφη της Κροατίας στα οποία κατοικούσαν Σέρβοι, κι αυτά δεν θα τα παρατούσε εύκολα, αφού ήταν απαραίτητα για τη ‘Μεγάλη Σερβία’ που υποσχέθηκε. Μπροστά στις κάμερες είναι καθησυχαστικός, αλλά κρυφά δίνει εντολή να ξεκινήσει η επίθεση στην Κροατία. Σκοπός του είναι να προκαλέσει την κροατική αντίδραση, να φανεί ότι η Κροατία τίθεται απέναντι στον ομοσπονδιακό στρατό κι έτσι να καταλάβει το ένα τρίτο της χώρας του Τούτζμαν που ορέγεται.
      Στέλνει τον άγνωστο μέχρι τότε συνταγματάρχη Ράτκο Μλάντιτς στην Σλαβονία (ανατολική Κροατία) με αντικειμενικό στόχο «να προστατεύσει» τη σερβική μειονότητα και να βοηθήσει στρατιωτικά τον τοπικό Σέρβο αυτονομιστή ηγέτη (και αργότερα Πρόεδρο της ‘Σερβικής Δημοκρατίας της Κράινα’, RSK) Milan Martic, ο οποίος είχε ανακηρύξει την «ένωση της Κράινα με τη μητέρα Σερβία» και είχε εκδώσει τελεσίγραφα στις κροατικές αρχές να εγκαταλείψουν τους σταθμούς της Αστυνομίας και κάθε άλλο δημόσιο κτίριο στις διαμφισβητούμενες πόλεις σε όλο το μήκος των συνόρων Κροατίας-Σερβίας. Μία προς μία, όλες οι πόλεις και όλα τα χωριά πέφτουν στα χέρια του Μλάντιτς και των αυτονομιστών. Αλλάζουν όλες τις πινακίδες με σερβικές, και αρχίζουν την εκδίωξη των μη σερβικών πληθυσμών. Η επίθεση της Σερβίας στην Κροατία και ο πόλεμος (‘πόλεμος’, αλλά πόλεμος εναντίον των αμάχων, κυρίως) που θα στοιχίσει τόσα πολλά σε όλους, αρχίζει και επίσημα. Ταυτόχρονα, χάρη στην συνδυασμένη κοινή επίθεση των εξοπλισμένων από το Βελιγράδι παραστρατιωτικών του Αρκάν και του Σέσελι με τα στρατεύματα του Μλάντιτς, ένας νέος όρος αρχίζει να κυριαρχεί, ο όρος ‘εθνοκάθαρση’ (‘ethnic cleansing’).
      […]
      Πως εξηγούν το γεγονός ότι μέσα σε τέσσερα χρόνια πολέμου, ούτε μία βόμβα, ούτε μία ρουκέτα δεν είχε πέσει σε σερβικό έδαφος, από το 1991 μέχρι το φθινόπωρο του 1995; Και ότι η πρώτη βόμβα σε σερβικό έδαφος έπεσε οχτώ (το ξαναγράφουμε: ΟΧΤΩ) ολόκληρα χρόνια μετά την διάλυση της χώρας τον Μάρτιο του 1991;
      Δεν θα σας απαντήσουν.
      Η απάντηση είναι πολύ απλή και θα την ανακαλύψει ο αναγνώστης στη συνέχεια, αν δει απλά και μόνο τα γεγονότα.

      Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο και καμία ‘δυτική συνωμοσία’. Η πολιτική των ΗΠΑ ήταν από το 1948 υπέρ μιας ενωμένης, σταθερής Γιουγκοσλαβίας, και ακόμη και μέσα στην τελευταία και πολύ έντονη σε γεγονότα περίοδο του Ψυχρού Πολέμου τη δεκαετία του 1980, ο Ρόναλντ Ρήγκαν -και ο Τζορτζ Μπους ο Α’ αργότερα- με το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ το ξεκαθάρισαν σε ολόκληρη την αλυσίδα εξουσίας εντός της κυβέρνησης των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων και των μυστικών υπηρεσιών.

      Δείτε την ‘Top Secret Sensitive’ (πιο απόρρητη δεν γίνεται) Ντιρεκτίβα 133, την ‘National Security Decision Directive 133’ του National Security Council, με την υπογραφή του Ρήγκαν και αποδέκτες υπουργεία και παράγοντες που καθορίζουν την εξωτερική πολιτική, με θέμα ‘United States Policy towards Yugoslavia’, 14/03/1984. Απόρρητο έγγραφο, που αποχαρακτηρίστηκε πολλά χρόνια μετά, και δείχνει τις πραγματικές κατευθυντήριες γραμμές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Οσο και να ψάξει κανείς ανάμεσα στις γραμμές του, όσο και να προσπαθήσει να διαστρεβλώσει την γραφειοκρατική του γλώσσα, δεν υπάρχει αμφιβολία, και πιο καθαρά δεν γίνεται: «Το συμφέρον των ΗΠΑ είναι μια σταθερή, ανεξάρτητη από την ΕΣΣΔ και όσο κοντύτερα στη Δύση, ενωμένη και ακέραια Γιουγκοσλαβία». Ούτε λέξη για διάλυση ή για υποκίνηση αποσχιστικών τάσεων -ούτε καν σαν υπαινιγμός ή σαν θεωρητικό ενδεχόμενο.

      • Ο/Η Panos λέει:

        Ο Γιουγκοσλαβικός στρατός όντως έβγαλε τα κομμουνιστικά σύμβολα το φθινοπωρο του 1991 σε προσπάθεια της σερβικής κυβερν΄σηεως να πείσει ότι η Σερβία δεν είναι κομμουνιστική. Όμως είναι ανακριβές ότι το φθινόπωρο του 1991 ήταν σερβικός και όχι ομοσπονδιακός. Θυμάμαι ότι ο Μίσα ΓΚλένι είχε αναφέρει ότι περίπου 7 χιλιάδες μη Σέρβοι αξιωματικοί πολέμησαν την περίοδο καλοκαίρι 1991- αρχές 1992 εανντίον των Κροατών αποσχιστών υποστηρίζοντας προφανώς τη διατήρηση της Γιουγκοσλαβίας και όχι τη μεγάλη Σερβία.

      • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

        Ελα τώρα, δεν είχα καταλάβει ότι είσαι τόσο αφελής. Σε ποιανών τα χέρια ήταν ο στρατός, σοβαρά μιλάς;

        Εδώ δεν δίστασαν (ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της ασυδοσίας και του αισθήματος ατιμωρησίας από την πλευρά των Σέρβων) να διαπράξουν εν ψυχρώ δολοφονία ολόκληρου πρωθυπουργού, του Βόσνιου αναπληρωτή ΠΘ Hakija Turajlic
        https://en.wikipedia.org/wiki/Hakija_Turajli%C4%87

        τον Ιανουάριο του 1993, και μάλιστα ενώ βρισκόταν υπό την προστασία των δυνάμεων του ΟΗΕ μέσα σε τεθωρακισμένο όχημα των Κυανόκρανων, οι Σέρβοι σταμάτησαν το κομβόι της UNPROFOR σε ένα παράνομο check-point, τον πυροβόλησαν 7 ή 8 φορές και τον άφησαν στον τόπο, μπροστά στα μάτια των διεθνών παρατηρητών. Και μετά, απλά έφυγαν.
        Ετσι απλά.
        Ποιος θα παράκουε εντολή, σοβαρά μιλάς;

        Δεν έχεις το βίντεο με την κοινή συνεδρίαση των προέδρων των δημοκρατιών και της ηγεσίας του στρατού, πόσο τρομοκρατημένοι ήταν όλοι;

        Την επόμενη μέρα συγκαλείται το ανώτατο συμβούλιο του κράτους, η συλλογική προεδρία μαζί με την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, όχι όμως στο προεδρικό μέγαρο, αλλά στο γιουγκοσλαβικό Πεντάγωνο, με στόχο των εκφοβισμό των πολιτικών από τις άλλες Δημοκρατίες. Ο Νο 2 και στενός συνεργάτης του Μιλόσεβιτς Borisav Jovic και ο Σέρβος υπουργός Αμυνας και ανώτατος διοικητής του Γενικού Επιτελείου στρατηγός Veljko Kadijevic ζητούν από τους αντιπροσώπους των άλλων Δημοκρατιών να δώσουν την συγκατάθεσή τους για να κηρυχτεί ‘κατάσταση εκτάκτου ανάγκης’ (δηλαδή στρατιωτικός νόμος, πραξικόπημα) επειδή υποτίθεται η χώρα δέχεται επίθεση «από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς» κι επειδή το «ύπουλο σχέδιο να καταστραφεί η χώρα βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη». Για πρώτη φορά η συνεδρίαση γίνεται με κάμερες να καταγράφουν όλους τους παριστάμενους από πέντε διαφορετικά σημεία και με τις οδηγίες σκηνοθέτη. Κάθε αντίδραση των συνέδρων μαγνητοσκοπείται και υπόκειται σε μοντάζ, ειδικά την ώρα της ψηφοφορίας. Ο Κροάτης αντιπρόσωπος προειδοποιεί τον στρατηγό-υπουργό Αμυνας Kadijevic πως η χρήση του στρατού θα φέρει εμφύλιο πόλεμο αλλά οι Σέρβοι συντομεύουν την συνεδρίαση δίνοντας τελεσίγραφο: «Είτε ψηφίζετε για στρατιωτικό νόμο, είτε είστε υπεύθυνοι για ό,τι ακολουθήσει». Στην πραγματικότητα οι Σέρβοι απαιτούν λευκή επιταγή ώστε με τη χρήση του στρατού να επιβάλλουν τους δικούς τους ανθρώπους σε όλες τις δημοκρατίες. Χρειάζονται πέντε ψήφους για την πλειοψηφία, όμως οι Σέρβοι παίρνουν μόνο τέσσερις (των αντιπροσώπων του Μαυροβουνίου, της Βοϊβοντίνα, του Κοσόβου και του Σέρβου προέδρου Borisav Jovic), αφού η κρίσιμη ψήφος του Βόσνιου αντιπρόσωπου Bogic Bogicevic, που, αν και Σέρβος, ψήφισε ενάντια στα σερβικά σχέδια, καλώντας για άλλη μια φορά όλους σε συνεννόηση και αψηφώντας και τον στρατό και τη σερβική ηγεσία. Το σερβικό σχέδιο αποτυχαίνει και η συνεδρίαση λύεται χωρίς αποτέλεσμα.

        Τότε, στις 15 Μαρτίου του 1991, είναι ο Μιλόσεβιτς αυτός που βγαίνει στην κρατική τηλεόραση (σκηνές από βίντεο εδώ, στο 41.14′)

        και δηλώνει κατηγορηματικά στο διάγγελμά του πως «η Γιουγκοσλαβία δεν υπάρχει πλέον» και πως «δεν πρόκειται από εκείνη τη στιγμή και μετά να αναγνωρίσει οποιαδήποτε απόφαση της συλλογικής προεδρίας της Γιουγκοσλαβίας»,
        http://www.nytimes.com/1991/03/17/world/leader-of-serbia-defies-yugoslavia-on-federal-rule.html

        ενώ παράλληλα δίνει κρυφά εντολή ώστε όλες οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας της χώρας (της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας, ακόμα) να τεθούν σε κατάσταση ύψιστης ετοιμότητας «για την προστασία των συμφερόντων της Δημοκρατίας της Σερβίας και του σερβικού λαού», και βεβαιώνεται πως σε όλες τις σημαντικές θέσεις ένστολων και ένοπλων βρίσκονται μόνο Σέρβοι -να λοιπόν ποιος ετοίμαζε πόλεμο και ποιος οδήγησε τη χώρα στην χειρότερη ανωμαλία, επειδή είχε επεκτατικά όνειρα. Ό,τι δεν μπόρεσαν οι Σέρβοι να καταφέρουν διά της ‘νομίμου οδού’ των εκβιασμών στη συλλογική προεδρία της Γιουγκοσλαβίας, το κατάφεραν εντέλει πραξικοπηματικά. Τώρα, πλέον, οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας δεν χρειάζεται να υπακούν στην συλλογική πολιτική ηγεσία των οκτώ Δημοκρατιών. Ολόκληρος ο JNA είναι στα χέρια του παρανοϊκού δικτάτορα και των εθνικιστών φίλων του, οι οποίοι του δίνουν το πράσινο φως να ξεκινήσει επιχειρήσεις έξω από τα εσωτερικά σύνορα της Σερβίας. Η διεθνής κοινότητα, η ΕΟΚ και οι ΗΠΑ απευθύνουν και πάλι έκκληση στον Σέρβο ηγέτη να μην χρησιμοποιήσει τις Ενοπλες Δυνάμεις και να προχωρήσει σε συνομιλίες για τη λύση των διαφορών με τις άλλες Δημοκρατίες. Αλλά οι Σέρβοι έχουν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους. Μιλόσεβιτς και Jovic στέλνουν κρυφά τον Σέρβο στρατηγό-υπουργό Αμυνας Veljko Kadijevic στην σοβιετική ακόμα Μόσχα για να διερευνήσουν τις προθέσεις της ΕΣΣΔ σε μια πιθανή αντιπαράθεση με την Δύση. Οι σκληροπυρηνικοί Ρώσοι που βρίσκονται στην ηγεσία του σοβιετικού Υπουργείου Αμυνας υπόσχονται στον Kadijevic πως θα σταθούν στο πλευρό των Σέρβων, τον καθησυχάζουν πως δεν έχει να φοβάται τίποτε από τη Δύση αν ο Μιλόσεβιτς στείλει στρατεύματα στην Κροατία και αν επιχειρήσει να ρίξει τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις των άλλων Δημοκρατιών. Επίσης, διαβεβαιώνουν τους Σέρβους ότι μπορούν να αγνοήσουν τις προειδοποιήσεις της Δύσης, και σαν δείγμα της επικείμενης αντιδυτικής συνεργασίας, δίνουν στον Kadijevic ολόκληρο το σχετικό υλικό των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών. Με τέτοιο σύμμαχο, οι Σέρβοι πιστεύουν ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός.

        Σύμφωνα με το περιοδικό ‘NIN’ του Βελιγραδίου, 12 Απριλίου 1991, τα λόγια του Μιλόσεβιτς στη σερβική Βουλή τον Μάρτιο του 1991 ήταν αυτά ακριβώς:

        «Το ζήτημα των συνόρων είναι ζωτικής σημασίας για ένα κράτος. Οπως ξέρετε, είναι πάντα οι δυνατοί που καθορίζουν ποια είναι τα σύνορα, και ποτέ οι αδύναμοι. Γι’ αυτό, πρέπει να είμαστε δυνατοί. […] Μίλησα με τους ανθρώπους μας στο Κνιν [Σ.Σ. Εννοεί στην Κράινα στην Κροατία] και στη Βοσνία. Η πίεση πάνω τους είναι μεγάλη […] Μήπως θα έπρεπε να προαναγγείλουμε στο ραδιόφωνο όσα σκοπεύουμε να κάνουμε;;; Δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο. Αν πρέπει να πολεμήσουμε, θα πολεμήσουμε πραγματικά. Ελπίζω να μην είναι πολλοί εκείνοι που θα μας αντιταχθούν. Μπορεί στην οικονομία να μην τα πηγαίνουμε καλά, τουλάχιστον όμως ξέρουμε πολύ καλά να πολεμάμε [Χειροκρότημα]».

        Τα γεγονότα: Ο εθνικισμός διαλύει μια χώρα
        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

  16. Ο/Η Panos λέει:

    Βεβαίως και το τι έγινε στο Ναγκασάκι ή στο Ιράκ δε διακιολογεί το τι έγινε στη Σρεμπρένιτσα. Απλώς έχω την απορία αν για λόγους εντιμότητας και δεοντολογίας όσοι αποκαλούν γενοκτονία τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα (όπως εσείς), εαν αποκαλούν γενοκτονία και την εξόντωση αμάχων στις πόλεις που ανέφερα. Ο Μιλόσεβιτς (όπως και άλλοι πολιτικοί στην πρώην Γοιυγκοσλαβία) έχει πολιτικές ευθύνες για τους πολέμους. Όχι ποινικές. Με αυτή την έννοια είμαι αντίθετος στην ποινική του δίωξη. Επιπλέον το δικαστήριο της Χάγης ήταν δικαστήριο από τους νικητές εις βάρος των ηττημένων. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων καταδικάστηκαν ήταν Σέρβοι, ενώ οι ηγέτες χωρών του ΝΑΤΟ δεν παραπέμθηκαν σε δίκη παρά το ότι χρησιμοποιήθηκαν απαγορευμένα όπλα (απεμπλουιτσμένο ουράνιο). Και φυσικά δεν παρπέμθηκαν σε δίκη ηγέτες άλλων Δημοκρατιών όπως ο Τούτζμαν, παρόλο που ήταν υπεύθυνοι σε μεγάλο βαθμό για τους πολέμους. Ως προς τα ποσοστά το γνωρίζω ότι οι Σέρβοι αποτελούσαν το 35% και οι ΜΟυσουλμάνοι το 44% στη Βοσνια Ερζεγοβίνη, αλλά σε περιοχές οι Σέρβοι πλειοψηφούσαν. Δεν είναι πως το θέτω εγώ, είναι ότι το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως αναγκαστικά πρέπει να ισχύει για όλα τα έθνη. Όπως έγραψα πριν, οι Αλβανοί δεν ήταν συνιδρυικό έθνος της Γιουγκοσλαβίας και οι εθνικές μειονότητες δεν μπορεί να έχουν δικαίωμα αποσχίσεως (αλλιώς θα είχαμε συνεχείς αλλαγές συνόρων). Επομένως είναι λανθασμένο το επιχείρημα σχετικά με το Κοσοβο.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Kλέωνα,
      σε ευχαριστώ πολύ.
      Panos,
      δεν ξέρω αν είναι γενοκτονία ή μαζική σφαγή, νομίζω πως επίσημα λέγεται γενοκτονία
      https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1

      και δεν νομίζω να την έχω γράψει πουθενά έτσι, αν το έχω κάνει, υπόδειξέ μου το που.
      Βεβαίως έχει τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας, αλλά αυτά είναι τεχνικοί όροι, είναι σε κάθε περίπτωση μια τεράστια σφαγή, είναι ανίερη πράξη, που δεν δικαιολογείται, δεν συμψηφίζεται, είναι απόλυτα καταδικασμένη.
      Είναι αυτονόητο πως καταδικάζουμε κάθε σφαγή αμάχων, είτε την έχουν κάνει Έλληνες, είτε Τούρκοι,είτε Γερμανοί, είτε Αμερικανοί ή Νατοϊκοί, εθνικιστές είτε κομμουνιστές είτε αστοί.
      Εξυπακούται ότι στην κορυφή της καταδίκης είναι τα εγκλήματα των Ναζιστών, που όμοιά τους σε έκταση, σε φρίκη και τόσο αναίτια, δεν έγιναν ποτέ και πουθενά.

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Λες (μ’ αρέσει η βεβαιότητα με το ‘φυσικά’)

      – Και φυσικά δεν παρπέμθηκαν σε δίκη ηγέτες άλλων Δημοκρατιών όπως ο Τούτζμαν, παρόλο που ήταν υπεύθυνοι σε μεγάλο βαθμό για τους πολέμους.

      Πάλι ψέματα διακινείς. Επειδή το παραμύθι αυτό το πιστεύετε όλοι εσείς οι τηλεθεατές, το ανέφερε προηγουμένως και άλλος εδώ στη συζήτηση πιο πάνω. Κοίταξε λοιπόν στο σχόλιο 02/09/2016 στο 9:40 μμ
      https://roides.wordpress.com/2016/08/31/31aug16/#comment-89111

      Απαντάω εκεί και μιλάω για Τούτζμαν, Ιζτεμπέγκοβιτς, Θάτσι:

      Μα για όλους αυτούς που λες (και για πολλούς ακόμα συνεργάτες τους) -ο κόσμος στην Ελλάδα δεν το ξέρει λόγω της γνωστής φιλοσερβικής συσκότισης στα θέματα αυτά, και συνεπώς φυσιολογικό να μην το γνωρίζεις κι εσύ-, συντάχθηκαν κατηγορητήρια για JCE, και έγιναν δίκες. Και για τους τρεις. Ο Θάτσι νομίζω (γιατί δεν τα θυμάμαι κι όλα απ’ έξω) αθώωθηκε λόγω έλλειψης επαρκών αποδείξεων ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου ο ίδιος του ή ότι διέταξε ή ότι δεν πήρε μέτρα και δεν τιμώρησε.
      Ο Τούτζμαν δεν έφτασε στο εδώλιο, διότι πέθανε στο μεταξύ, όμως αρκετοί συνεργάτες του, μεγάλα πολιτικά και στρατιωτικά πρόσωπα στην ιεραρχία, καταδικάστηκαν, ορισμένοι σε μεγάλες ποινές.
      Το ίδιο συνέβη και με τον Ιζετμπέγκοβιτς, κι αυτός πέθανε κατά την αρχή της διαδικασίας, και αυτουνού οι στρατηγοί κι οι επιτελείς, άλλοι καταδικάστηκαν κι άλλοι αθωώθηκαν.

      Και αυτά όλα είναι απαντημένα:

      Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

      Κυκλοφορεί μια ανιστόρητη άποψη πως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία ICTY δικάζει και καταδικάζει αποκλειστικά και μόνο Σέρβους. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψάξει στο διαδίκτυο και να δει ότι ένας τέτοιος ξεδιάντροπος ισχυρισμός είναι 100% ψέμα.
      http://www.icty.org/en/cases/key-figures-cases

      Πάρα πολλοί Κροάτες, Βόσνιοι και Αλβανοί έχουν καταδικαστεί και συνεχίζουν να καταδικάζονται. Υπάρχουν εξειδικευμένα πρακτορεία ειδήσεων όπως το Sense Agency και το BIRN, στα οποία βρίσκει κανείς καθημερινά πλήρη ενημέρωση για την τιμωρία των μη Σέρβων, είτε από το ICTY, είτε από τα αντίστοιχα τοπικά δικαστήρια. Το γεγονός ότι οι Σέρβοι ηγέτες έχουν την μερίδα του λέοντος στα κατηγορητήρια δεν οφείλεται σε μεροληψία: Οφείλεται (και είναι μια παραπάνω απόδειξη) στο αδιαμφισβήτητο γεγονός πως αυτοί ήταν οι επιτιθέμενοι, οι εισβολείς και οι τρομοκράτες. Μιλώντας για υποκρισία, ας μην ξεχνάμε ότι το 1995, με τις συμφωνίες του Dayton, ο Μιλόσεβιτς αναγνώρισε το ICTY και δεσμεύτηκε πως θα κυνηγήσει τους εγκληματίες πολέμου. Πολύ αργότερα μεταβλήθηκε σε πολέμιό του, όταν συνειδητοποίησε πως υπάρχουν ισχυρές πιθανότητες να δικαστεί κι ο ίδιος, σε μια δίκαιη δίκη στις πιο άνετες φυλακές της υφηλίου, προνόμιο που μάλλον δεν είχαν την τύχη να απολαύσουν τα θύματά του σε ολόκληρη τη δεκαετία του 1990, ούτε οι σφαγμένοι στη Σρεμπρένιτσα. Αρκεί εδώ να θυμηθούμε ποιοι ήταν οι πολέμιοι και ποιοι οι υποστηρικτές του ICTY σε Σερβία και Κροατία. Οι πρώτοι ήταν οι φασίστες και οι ακροδεξιοί των δύο χωρών, και οι δεύτεροι οι αντιεθνικιστές, οι δημοκράτες και οι αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολύ απλά.

      Τέλος, επειδή είναι ιδιαιτέρως βαρετό να ασχολείται κανείς ξανά και ξανά με το να καταρρίπτει τα ίδια ψέματα συνέχεια και ξανά και ξανά, κάνε μια χάρη στον εαυτό σου και αν πιστεύεις ότι είσαι τόσο καλός και αντέχεις να σου κλονιστούν οι βεβαιότητες, διάβασε σε παρακαλώ αυτό ολόκληρο:

      – ‘Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ: Οταν ο θύτης παριστάνει το θύμα’.
      https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/
      Διαβάστε όλα τα επιχειρήματα που χρειάζονται για να στείλουμε στα σκουπίδια την σερβική προπαγανδιστική αφήγηση και τις αισχρές πλαστογραφίες,

  17. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Λένε ότι μια από τις χειρότερες μορφές δημοσιογραφίας είναι εκείνη στην οποία ο αρθρογράφος προσπαθεί να ‘περάσει’ την άποψή του για γεγονός.
    Αυτό είναι ένα πραγματικά αλλοπρόσαλλο άρθρο.
    https://archive.is/eE95m

    Αναφέρει στο 1% του κειμένου στην αρχή πως ο Μιλόσεβιτς ‘αθωώθηκε’ δήθεν για τη Σρεμπρένιτσα (λάθος, ούτε αυτός ο ισχυρισμός έγινε ποτέ από τους πλαστογράφους της ‘αθωώσης’) και το 99% αφορά ό,τι έγινε από το Ραμπουγιέ και μετά. Και βέβαια, μιλώντας για το Κόσοβο, είναι γενοκτονία και εθνοκάθαρση οι 197 νεκροί από τις βόμβες του ΝΑΤΟ στο Βελιγράδι το 1999, αλλά ούτε λέξη για τα περίπου 10.000 θύματα αμάχους Αλβανούς το προηγούμενο διάστημα, βάσει της ‘τελικής λύσης’ που είχε σχεδιάσει ο συγκυβερνήτης και αντιπρόεδρος του Μιλόσεβιτς Σέσελι. Ναι, ο γνωστός Βόιτσλαβ Σέσελι, ο φίλος της Χρυσής Αυγής, ο ναζιστής που είχε πρόγραμμα να εγκαθιδρύσει μια θεοκρατική ‘καθαρή’ Σερβία μέσω εξόντωσης όλων των μη Σέρβων. Για τους 130.000 νεκρούς των πρώτων πολέμων, η συντριπτική πλειοψηφία ήταν γυναικόπαιδα και γέροντες, όχι στρατιώτες, για όλες τις πλευρές πλην των Σέρβων που πλειοψηφία στα θύματά τους ήταν ένστολοι στην πρώτη γραμμή, ούτε γι’ αυτούς; Για τα 3,7 εκατομμύρια πρόσφυγες; Τίποτα πάλι;

    Νόμιζα ότι το θέμα μας είναι οι πρώτοι πόλεμοι, 1991-1995. Γι’ αυτούς τους πολέμους (που δήθεν αθωώθηκε), δεν έχουμε να πούμε τίποτα απολύτως;

    Ο Μιλόσεβιτς κατηγορήθηκε στη δική του δίκη πως είχε «ατομική ποινική ευθύνη» (και το δικαστήριο δέχτηκε τα στοιχεία):

    – για την προμελετημένη δολοφονία πάνω από 8.000 Βόσνιων Μουσουλμάνων ανδρών και αγοριών της Σρεμπρένιτσα, μέσω οργανωμένων και προσχεδιασμένων μαζικών εκτελέσεων.
    – για τις εθνοκαθάρσεις, στις οποίες οι χασάπηδες Σέρβοι εθνικιστές εξόντωσαν πάνω από 130.000 ανθρώπους και έκαναν πρόσφυγες πάνω από 3.000.000 αμάχους (ενώ αντίθετα, οι απώλειες των επιτιθέμενων και υπεροπλισμένων σφαγέων Σέρβων ήταν ελάχιστες χιλιάδες, οι περισσότεροι στην πρώτη γραμμή, εκ των οποίων μόλις και μετά βίας ο αριθμός των αμάχων Σέρβων έφτανε σε τετραψήφιο αριθμό),
    – για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την αιχμαλωσία δεκάδων χιλιάδων Βόσνιων Μουσουλμάνων και Κροατών της Βοσνίας υπό συνθήκες διαβίωσης που αποσκοπούσαν φυσική εξόντωσή τους,
    – για την εισβολή και ισοπέδωση και αντικατάσταση πληθυσμού ολόκληρων χωριών, συστηματικά και ένα προς ένα, μέσω της τρομοκρατίας (πολιορκία, περικύκλωση, κατάληψη, κατοχή και εξόντωση),
    – για τις πολιορκίες στο Σαράγεβο και άλλες πόλεις μεταξύ Απριλίου 1992 και Νοεμβρίου 1995, επί 3 ή 4 χρόνια,
    – για τις δολοφονίες αμάχων και αθώων πολιτών, πράξεις που αποτελούσαν τμήμα της εκστρατείας τρομοκράτησης, μέσω ελεύθερων σκοπευτών και χρήσης βαρέων πυροβόλων,
    – για τους νοικιασμένους σνάιπερ που έριχναν σε παιδιά (1.601 παιδιά νεκρά μόνο στο Σαράγεβο),
    – για τον βομβαρδισμό σχολείων και νοσοκομείων,
    – για το πλιάτσικο που ακολουθούσε πάντα τις σφαγές αμάχων από τους ‘γενναίους’ Σέρβους φασίστες,
    – για την εκβιαστική ομηρία Κυανόκρανων και αξιωματούχων του ΟΗΕ,
    με λίγα λόγια για την επεκτατική επιθετικότητα και τον εξοντωτικό ρατσισμό στη χειρότερη μορφή του.

    Βέβαια, οι 500 νεκροί από τους άσχημους και καταδικαστέους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ ήταν ‘σφαγείο’.
    Οι περίπου 10.000 άμαχοι Αλβανοί που πήγαν από το λεπίδι του ‘αντιιμπεριαλιστή’ ναζί και φίλου της ΧΑ Σέσελι (που συγκυβερνούσε τότε με τον Μιλόσεβιτς, αυτό το ξέχασε ο Μπογιόπουλος), και οι 130.000 νεκροί των πρώτων πολέμων (ξέρετε, είχαν γίνει κι άλλοι πόλεμοι πιο πριν, το 1991-1995, υπόψη) που πήγαν από το μαχαίρι των Κάρατζιτς-Μιλόσεβιτς δεν ωφελούσαν σε τίποτα, για να τους χρησιμοποιήσουν ξερωγώ για την ανακύκλωση των ιδεοληψιών τους οι κύριοι ‘αντιιμπεριαλιστές’ που πάνε να μας περάσουν τις απόψεις τους για γεγονότα.
    Εκείνοι δεν μετρούσαν νεκροί, μόνο όσοι πήγαν απ’ το ΝΑΤΟ μετράνε, ντροπή.

    Ψέματα, και ντροπή.

    Η αλήθεια εδώ (όλες οι λαθροχειρίες της δήθεν αθώωσης Μιλόσεβιτς)
    https://www.facebook.com/note.php?note_id=1229869253698344

  18. Ο/Η Panos λέει:

    Σύντομα σχόλια:
    «δεν γνωρίζεις το Σύνταγμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας και τις αλλαγές του στις δεκαετίες ’70 και ’80, και τον τελικό εξευτελισμό του από τον Μιλόσεβιτς μεταξύ 1987-1992, το έκανε κυριολεκτικά λάστιχο και κουρελόχαρτο υπέρ της Μεγάλης ‘Σερβοσλαβίας’».
    Τα συντάγματα από το 1948 και ύστερα κινούνταν σε κατεύθυνση μεγαλύτερης αποκεντρώσεως. Το σύνταγμα του 1974 φτιάχτηκε αφού είχαν προηγηθεί εξεγέρσεις Κροατών, Αλβανών εθνικιστών με αίτημα μεγαλύτερη αυτονομία (οι Κροάτες το 1971 ζητούσαν ντε φάκτο ανεξαρτησία με τα αιτήματά τους). Τα κινήματα κατεστάλησαν αλλά πολλά από τα αιτήματά τους ενσωματώθηκαν στο ομοσπονδιακό σύνταγμα του 1974. Το σύνταγμα αυτό μετέτρεψε τη Γιουγκοσλαβία σε συνομοσπονδία Δημοκρατιών και ήταν εξαιρετικά δυσλειτουργικό, κάτι που φάνηκε όταν εκδηλώθηκε η οικονομική κρίση τη δεκαετία του 1980. Επειδή ήταν δυσλειτουργικό από τη μία η Σερβία και οι σύμμαχοί της ήθελαν περισσότερο συγκεντρωτικό σύνταγμα με μεταφορά αρμοδιοτήτων από τις Δημοκρατίες στο κέντρο και από την άλλη ιδίως στις Βόρειες και πλουσιότερες Δημοκρατίες είχε υποστήριξη η περαιτέρω αποκέντρωση και από ένα σημείο και ύστερα η απόσχιση. Επομένως ο Μιλόσεβιτς δεν επειδίωκε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αλλά περισσότερο συγκεντρωτική Γιουγκοσλαβία.
    Στη Βοσνία Ερζεγοβίνη στις εκλογές του 1990 παντού με εξαίρεση την Τούζλα πλειοψήφισαν τα εθνικά κόμματα που είχαν αλληλοσυγκρουόμενες πλατφόρμες. Το κείμενο είναι εν μέρει ανακριβές, το Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα και ο ηγέτης του δήλωσαν αφού οι ηγέτες των άλλων 2 εθνικών κομμάτων εξέφρασαν πρόθεση αποχωρήσεως από τη Γιουγκοσλαβία ότι θα επιδίωκαν τη μετατροπή της Βοσνίας Ερζεγοβίνης σε συνομοσπονδία. Ως προς το δημοψήφισμα τον απρίλιο του 1992 (που προχώρησε παρά την αντίθεση των Σέρβων, χωρίς να γίνει προσπάθεια να βρεθεί συμβιβαστική πρόταση) από ότι θυμάμαι περίπου το 60% ψήφισε υπέρ της αποσχίσεως. Με δεδομένο ότι οι Σέρβοι ήταν περίπου το 35% του πληθυσμού συνεπάγεται, αντιθέτως με τα γραφόμενα, ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους καταψήφισε την αποχώρηση. Η Γιουγκοσλαβία, όπως και οι άλλες πολυεθνικές χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, διαλύθηκαν ύστερα από την έναρξη παλινόρθωσης του καπιταλισμού. Οι αναδυόμενες αστυκές τάξεις επιδίωκαν τη δημιουργία εθνικών κρατών, τα οποία πιο αδύναμα από την ενιαία Γιουγκοσλαβία ήταν ευκολώτερο να μετατραπούν σε ημιαποικίες. Είναι αλήθεια ότι αρχικά οι ΗΠΑ υποστήριξαν την ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας (και μέσω προγραμμάτων του ΔΝΤ είχε επιχειρηθεί να γίνει παλινόρθωση σε ενιαία χώρα) , ενώ η Γερμανία ενίσχυσε τις αποσχιστικές τάσεις Κροατίας, Σλοβενίας. Επιπλέον, ύστερα από την κατάργηση του μονοκομματισμού, μόνο ο ομοσπονδιακός στρατός ήταν συνδετικό στοιχείο σε πανγιουγκοσλαβική κλίμακα. Εθνικιστικά κινήματα είχαν υπάρξει από τη δεκαετία του 70.
    Στο κείμενο δε χρησιμοποιείται ο όρος ιμπεριαλισμός επιστημονικά. Η Ρωσία δεν μπορεί να θεωρηθεί ιμπεριαλιστική δύναμη με την οικονομική έννοια.
    Δεν ανέφερα νούμερα για τις σφαγές αμάχων από το στρατό του Όριτς και ούτε υποστήριξα ότι διέπραξε γενοκτονία (στην πραγματικότητα και για τη Σρεμπρένιτσα είναι αμφίβολο αν ευσταθεί ο όρος γενοκτονία). Το ότι οι νεκροί άμαχοι Σέρβοι ήταν πολύ λιγώτεροι από τους Μουσουλμάνους δεν αλλάζει το χαρακτήρα του πολέμου. Απλά αποδυκνείει ότι ο κυβερνητικός στρατός στον εμφύλιο πόλεμο ήταν υποδεέστερος στρατιωτικά σε σχέση με αυτό των Σέρβων αποσχιστών.
    Ο παραλληλισμός με το γκέττο της Βαρσοβίας δεν είναι και πολύ πετυχημένος. Η Πολωνία ήταν κατεχόμενη από τους Ναζί χώρα και διεξαγόταν από τις δυνάμεις της αντίστασης εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας. Στη Βοσνία Ερζεγοβίνη είχαμε εμφύλιο πόλεμο και η συντριπτική πλειοψηφία των Σέρβων κατοίκων υποστήριζε το ΣΔΚ. Εάν αυτό δεν ίσχυε, θα εκφραζόντουσαν πολιτικά μετά το πέρας του εμφυλίου το 1995.
    Επιπλέον, χαρακτηριστικό του πόσο πολύπλοκη ήταν η κατάσταση είναι το ότι όταν το ΝΟ2 του κόμματος Δημοκρατικής Δράσης, ο Άμπντιτς, αποφάσισε να ανακηρύξει αυτόνομη Δημοκρατία στο Μπίχατς και να προσπαθήσει έχοντας τη συντριπτική υποστήριξη των εκεί Μουσουλμάνων, να κρατήσει την περιοχή εκτός πολεμικών συγκρούσεων, τα στρατεύματα της κυβερνήσεως του Σαράγεβο του επιτέθηκαν και την κατέλυσαν και δεκάδες χιλιάδες Μουσουλμάνοι κάτοικοι του Μπιχατς έγιναν πρόσφυγες.
    Ανέφερα σε προηγούμενο σχόλιο ότι ο Μιλόσεβιτς (όπως και άλλοι πολιτικοί ηγέτες) έχει πολιτικές ευθύνες για τη διεξαγωγή των πολέμων και όχι ποινικές. Διαφορετικά έχει ποινικές ευθύνες ο Τρούμαν για τη ρίψη ατομικής βόμβας στην Ιαπωνία, ο Μπους για εγκλήματα πολέμου στο Ιράκ και γενικώτερα ο οποιοσδήποτε αρχηγός χώρας για εγκλήματα πολέμου. Επιπλέον, το δικαστήριο της Χάγης ήταν δικαστήριο των νικητών.
    Ως προς το Κόσοβο γνωρίζω ότι την περίοδο 1989-1997 οι νεκροί Αλβανοί άμαχοι ήταν περίπου 270. ΤΟ 1998 ο ΑΣΚ ξεκίνησε επιθέσεις εναντίον Σέρβων αμάχων, στρατιωτικών και αστυνομικών, με σκοπό να προκαλέσει αντίποινα, ποντάροντας σε Δυτική επέμβαση υπέρ του όπως και έγινε. Η υπεραντίδραση της Σερβίας και η καταστροφή χωριών ώστε να μην έχουν καταφύγια οι αντάρτες, έδωσε την αφορμή για την επέμβαση το 1999. Πάντως από΄ότι θυμάμαι οι νεκροί Αλβανοί άμαχοι ήταν περίπου 2 χιλιάδες και όχι 10. Πάντως και ο ΑΣΚ είχε προβεί σε αντίποινα εναντίον Σέρβων αμάχων και ο ηγέτης του κατηγορήθηκε για λαθρεμπόριο οργάνων αιχμαλώτων. Και φυσικά πράξεις βίας εναντίον Σέρβων αμάχων έγιναν ουκ ολίγες ύστερα από το 1999 π[ου αποχώρησε ο γιουγκοσλαβικός στρατός. Πάντως μου κάνει εντύπωση το ότι ο Κλέονας δεν αναφέρει στο τελευταίο σχόλιο του λέξη για την εθνοκάθαρση εκατοντάδων χιλιάδων Σέρβων της Κράινα που αναγκάστηκαν αν γίνουν πρόσφυγες ύστερα από την Κροατική επιχείρηση το 1995.

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Ολα αυτά είναι μεταφορά, δηλαδή αντιγραφή, της κλασικής σερβικής αφήγησης περί ‘έξωθεν διάλυσης’ και υποτιθέμενου ‘εμφυλίου’. Αυτά βρήκε ο άνθρωπος στο ίντερνετ, αυτά αντέγραψε. Φυσικά, με τα σερβικά ψέματα και συκοφαντίες (π.χ. ‘οι Κροάτες το 1971 ζητούσαν ντε φάκτο ανεξαρτησία με τα αιτήματά τους’, ή ‘οι νεκροί Αλβανοί άμαχοι ήταν περίπου 270’). Δεν ήταν εμφύλιος. Ηταν τεχνητός πόλεμος. Ηταν επίθεση των Σέρβων στους άλλους όλους, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και ήταν το αποτέλεσμα του σερβικού εθνικισμού. Αυτά τα ίδια παραμύθια δικαιολόγησης της σερβικής επιθετικότητας κολλάνε άψογα σε όσους έχουν προαπαφασισμένα συμπεράσματα περί ‘παλινόρθωσης του καπιταλισμού’, ‘έξωθεν μετατροπής σε ημιαποικίες’ και ‘τη Γερμανία που ενίσχυσε τις αποσχιστικές τάσεις Κροατίας, Σλοβενίας’. Ολα είναι ψέματα, δεν έγιναν έτσι τα πράγματα, και νομίζω η κομμουνιστική συνωμοσιολογία πρέπει επιτέλους να αρχίζει να κοιτάει τα πραγματικά γεγονότα και να προσαρμόζει τις θεωρίες της σε αυτά και όχι το αντίθετο, να προσαρμόζει τα γεγονότα στις θεωρίες της.

      Οι Σέρβοι έπαιξαν το χαρτί της αυτοθυματοποίησης από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Ετσι, κανείς πλέον δεν εστίαζε στις πραγματικές ρίζες του προβλήματος, οι οποίες ήταν ασφαλώς υλικές και οικονομικές, και κανείς δεν εστίαζε στην πραγματική αιτία όλων των διενέξεων: Την ταχύτατη πτώση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων του Κοσόβου (που ακολουθούσε την ανάλογη πτώση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων όλης της χώρας) μέσα σε μια δεκαετία και την τρομακτική ανεργία, η οποία ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν τριπλάσια από τον εθνικό μέσο όρο, ενώ το 1991 θα έφτανε στο ανεξέλεγκτο 80%, με τους μισούς ανέργους να ανήκουν στην ανώτερη και ανώτατη βαθμίδα εκπαίδευσης. Ενα μικρό παράδειγμα με αριθμούς δίνει μια εικόνα: Το 1989, οι Αλβανοί αποτελούσαν το 90% του πληθυσμού του Κοσόβου, και για κάθε 1.000 κατοίκους υπήρχαν 490 θέσεις εργασίας κατειλημμένες από Σέρβους ή Μαυροβούνιους και μόλις 106 θέσεις εργασίας κατειλημμένες από Αλβανούς. Από τους υπόλοιπους περίπου 400, οι 340 ήταν άνεργοι Αλβανοί, περίπου 20 θέσεις εργασίας ανήκαν σε ‘άλλους’ ή ‘Γιουγκοσλάβους’ και περίπου 40 ήταν οι άνεργοι από όλες τις άλλες εθνότητες. Δέκα χρόνια μετά, αυτοί οι τρομακτικοί αριθμοί είχαν χειροτερέψει ακόμα περισσότερο, και αυτοί που πλήρωναν το βαρύτερο τίμημα ήταν τα φτωχότερα και πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού. Το ίδιο συνέβη και στις άλλες εθνότητες, μέχρι που το σκηνικό άλλαξε όταν στο προσκήνιο βρέθηκε το εθνικιστικό μίσος και η σωβινιστική παράνοια.

      Ο Μιλόσεβιτς, βλέποντας ότι το χαρτί του Κοσόβου λειτουργεί, θα χρησιμοποιήσει την ίδια τακτική και με τις άλλες Δημοκρατίες. Οι πόλεμοί του ήταν τεχνητοί πόλεμοι. Ο μέχρι το 1987 Πρόεδρος της Σερβίας Ivan Stambolic, ο άνθρωπος που προώθησε τον μικρό Σλόμπονταν στην κορυφή της εξουσίας, περιγράφει στο βιβλίο του την έκπληξή του όταν συνειδητοποίησε πως ο προστατευόμενος του Μιλόσεβιτς δεν νοιαζόταν για τίποτε άλλο παρά μόνο για την διαιώνιση της εξουσίας του: Ούτε η Ομοσπονδία τον ενδιέφερε, ούτε ο σοσιαλισμός, ούτε οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Η όγδοη Σύνοδος του κόμματος (Σεπτέμβριος του 1987), η οποία ήταν η αρχή της υλοποίησης της επιβολής ενός κομματικού εθνικιστικού μηχανισμού στην Ομοσπονδία, όταν οι πρώην σταλινικοί έγιναν σε μια νύχτα εθνικιστές, σήμανε και την καταστροφή της χώρας και την διολίσθηση στην φρίκη του πολέμου.

      Η περίφημη ‘αντισερβική ιμπεριαλιστική συνωμοσία’ ΗΠΑ, Δύσης, Ισλάμ, Βατικανού, Σιωνισμού, Κροατών, Αλβανών, Βόσνιων, μουτζαχεντίν, Αλ-Κάιντα, Γερμανίας, Τουρκίας, Σόρος, Εβραιομασόνων, Σαουδικής Αραβίας, φονταμενταλισμού κ.λπ. όπως και όλα τα ‘μουσουλμανικά τόξα’ και όλες οι ‘γερμανικές αψίδες’ βρίσκονταν μόνο στη φαντασία των Σέρβων εθνικιστών ηγετών και των στρατηγών του σερβικού στρατού, και ίσως όχι σε όλους. Αντίθετα, πέρα από ψέματα και κατασκευές, υπάρχουν πλέον οι απτές αποδείξεις πως ο Μιλόσεβιτς προμελετημένα και με σχέδιο οδήγησε την κατάσταση εκεί που ήθελε, σε τέσσερα διακριτά στάδια:

      – Πρώτος στόχος, και αφού έστειλε στο περιθώριο τον άνθρωπο που τον ανέδειξε και τον βοήθησε να ανεβεί στα υψηλότερα αξιώματα του κόμματος και του κράτους, τον μέντορά του και μέχρι το 1987 Πρόεδρο της Σερβίας Ivan Stambolic (τον οποίο αργότερα δολοφόνησε), ήταν ο πλήρης έλεγχος της Σερβίας. Αυτό το κατόρθωσε, μεταξύ άλλων, και με τον προσεταιρισμό της πανίσχυρης Ορθόδοξης Εκκλησίας, της Σερβικής Ακαδημίας και της Ενωσης Λογοτεχνών και με τον πλήρη έλεγχο των ΜΜΕ, τα οποία ανέλαβαν να αναδείξουν μια πλαστή εικόνα θυματοποίησης του σερβικού πληθυσμού με εικόνες από τη δεκαετία του 1940 και τον Β’ΠΠ και με συνεχή ψέματα και κατασκευασμένες ειδήσεις.
      – Δεύτερο στάδιο, η κυριαρχία της Σερβίας επάνω στις άλλες περιοχές, αρχίζοντας από τη Βοϊβοντίνα και το Κόσοβο, όπου εύκολα μπόρεσε να αλλάξει τις ηγεσίες αλλά και να κινητοποιήσει τους σερβικούς πληθυσμούς να βγουν στο δρόμο με το σύνθημα ‘Δυνατή Σερβία, δυνατή Γιουγκοσλαβία’.
      – Τρίτος στόχος η κατεδάφιση του συντάγματος του 1974 και τα προνόμια που αυτό έδινε στις άλλες δημοκρατίες.
      – Και τέταρτο και τελευταίο στάδιο η ‘σερβοποίηση’ της Γιουγκοσλαβίας, ώστε να γίνει ‘Σερβοσλαβία’, με δήθεν αποκεντρωμένες και ‘δημοκρατικές’ νεοφιλελεύθερες αλλαγές και με την υιοθέτηση της οικονομίας της αγοράς.
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/04/yugo-04/

      Κι επειδή και για την Κράινα φαίνεται ότι μάλλον γνωρίζεις μόνον όσα λένε οι Σέρβοι και πέραν τούτου ουδέν, κοίταξε εδώ να μάθεις τι δεν σου είπαν:
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/09/yugo-09/

      • Ο/Η Panos λέει:

        Το Κροατικό κίνημα του 1971 όντως ζητούσε εκτεταμένη αυτονομία, μη αποδοση συναλλάγματος από εξαγωγές στην κεντρική κυβέρνηση, δυνατότητα της Κροατίας να συνάπτει σχέσεις με άλλα κράτη…Οπότε όσα γράφω γα αυτό και νεκρούς Αλβανούς μέχρι το 1997 δεν είναι ανακριβή. Στο Κόσοβο μέχρι τον περιορισμό της αυτονομίας ίσχυε το σύστημα των ποσοστώσεων, που σήμαινε ότι κάθε εθνότητα ή εθνική μειονότητα αντιπροσωπευόταν στον κρατικό μηχανισμό αναλόγως του ποσοστού της επί του πληθυσμού. Οπότε το παράδειγμα για τις θέσεις εργασίας στο Κόσοβο εφόσον ισχύει, αποκλείεται να ίσχυε πριν από το 1985. Οι ΑΛβανοί λόγω της πληθυσμαικής υπεροχής και του συστήματος ποσοστώσεων, ήλεγχαν τον κρατικό μηχανισμό από το 1974 στην αυτόνομη περιοχή, ενώ υπήρχε και ΑΛβανικό αποσχιστικό κίνημα με υποστήριξη από την Αλβανία. Η φτώχεια και το ότι οι Σέρβοι ένοιωθαν μειονεκτικά είχαν ως αποτέλεσμα μεγάλο ρεύμα μεταναστεύσεως Σέρβων και Μαυροβουνίων από το Κόσοβο προς την Κεντρική Σερβία, το οποίο σε συνδυασμό με τη διαφορά στη γεννητικότητα μεταξύ Αλβανών και Σέρβων είχε ως αποτέλεσμα το ποσοστό των Αλβανών να αυξηθεί από περίπου 65% στις πρώτες μεταπολεμικές απογραφές σε περίπου 85% μέσα σε 4 δεκαετίες. Στη Βοιβοντίνα η τοπική ηγεσία ανατράπεηκε από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της. Πάντως για την Κράινα είναι περίεργη η επιχειρηματολογία του κειμένου που αναφέρεις: αφού σκοτώθηκαν περίπου 1000 Σέρβοι άμαχοι ενώ οι Κροάτες άμαχοι που είχαν σκοτωθεί προηγουμένως ήταν περισσότεροι και αφού ο Σερβικός στρατός υποχώρησε αμαχητί δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και όσοι Σέρβοι επέλεξαν να μη γίνουν πρόσφυγες είναι κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνοι οι ίδιοι…Κατά τα άλλα προφανώς υπάρχουν και στο ΜΙλόσεβιτς πολιτικές ευθύνες επειδή οι πολιτικές του συνέβαλαν στην όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των ηγεσιών Δημοκρατιών (όπως υπάρχουν και στους Τούτζμαν, Κούτσαν). Όμως το να θεωρούνται οι πολιτικές του ΜΙλόσεβιτς κύρια ή αποκλειστική αιτία της αποσυνθέσεως της Γιουγκοσλαβίας είναι εσφαλμένο και δείχνει μονομέρεια…

      • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

        Υπήρχε ένα κίνημα στην Κροατία, η ‘κροατική άνοιξη’.
        Οχι επίσημα αιτήματα απόσχισης που μας έλεγες πριν. Εντάξει, στη Wikipedia όλοι έχουν πρόσβαση. Δεν χρειάζεται να λες τόσο αναλυτικά τα ίδια πράγματα που λένε οι Σέρβοι και οι φίλοι τους, τα ξέρουμε. Πες τη δική σου γνώμη, δεν χρειάζεται να κάνεις κόπυ/πέηστ τέτοια στοιχεία εδώ, είναι γνωστά.

        Στην Κράινα ο απλός κόσμος εξαπατήθηκε από την ηγεσία του που ήθελε να σώσει τα όπλα, και όχι τους ανθρώπους, και αυτό πλήρωσαν οι άμαχοι. Που και πάλι, αντικειμενικά να το δει κανείς, δεν ήταν καθόλου πολλοί, μιλάμε για 600-700 άτομα, ενώ βασίλευε ανάμεσα στους Κροάτες παραστρατιωτικούς προϋπάρχον μίσος 4 ετών πολέμου και σφαγών αμάχων Κροατών από τους Σέρβους αυτονομιστές-επεκτατιστές (διότι κατέλαβαν κι άλλα μέρη που δεν ήταν πλειοψηφία ή δεν υπήρχαν καθόλου Σέρβοι), άρα μάλλον δεν ήταν και τόσο ‘εθνοκάθαρση’, το αντίθετο μάλιστα, ήταν μια νόμιμη σταρτιωτική επιχείρηση ανακατάληψης εδαφών με ξένους παρατηρητές και με σεβασμό όσο ήταν δυνατόν στα ήθη και στα έθιμα του πολέμου.
        Σήμερα οι Σέρβοι της Κράινα επιστρέφουν καιι όχι μόνο ‘υπάρχουν’ (γιατί όλοι λένε ‘εξόντωση, εθνοκάθαρση, δεν έμεινε κανείς’), αλλά κατεβαίνουν και στις εκλογές, και κερδίζουν έδρες στη Βουλή και συζητάνε πως να μπουν στην κυβέρνηση.
        Κοίτα
        – Croatia Serbs Set Terms For Backing HDZ Govt Croatian Serb leader says minority MPs are ready to back a government led by the Croatian Democratic Union, HDZ, as long as extreme rightwingers are excluded.

        Μπορούν να πουν το ίδιο τα 130.000 θύματα των Σέρβων;
        Οχι, βέβαια, ούτε οι οικογένειες τους, ούτε οι οικογένειες των 11.000 αγνοούμενων, που ούτε ένα κόκκαλο δεν έχουν για να θάψουν επειδή οι Σέρβοι ‘δεν μιλάνε’.

        Τώρα, για να λες αυτό που είπες για την Βοϊβοντίνα (‘Στη Βοιβοντίνα η τοπική ηγεσία ανατράπεηκε από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της’) όπως και για το πολύ ωραίο επιχείρημα ‘οι Αλβανοί γεννοβολάνε πολύ’ (ή να τους λέω Αλβανόφωνους;), έχω την υποψία ότι δεν έχεις ακούσει ποτέ να μιλάνε για την ευφημιστικά ‘αντιγραφειοκρατική επανάσταση’ και τους περιφερόμενους Σέρβους διαδηλωτές του Μιλόσεβιτς, σωστά;

        Ηταν το σύνθημα με το οποίο κατόρθωσε να ξεσηκώσει τους συμπατριώτες του. Παρουσίαζε τους ηγέτες των άλλων Δημοκρατιών σαν προδότες που δήθεν δεν ήθελαν αλλαγές, ενώ στην πραγματικότητα ήθελε να τους δυσφημήσει και να τους εξουδετερώσει ώστε να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του κράτους και των κομματικών μηχανισμών. Στρέφοντας τη δυσαρέσκεια των Σέρβων πολιτών για την χειροτέρευση της οικονομικής τους κατάστασης στο εθνικιστικό μονοπάτι, μέσω μιας επίμονης και μεθοδικής καμπάνιας δαιμονοποίησης του ‘άλλου’, κατάφερε να μετατρέψει τις διαμαρτυρίες τους από εργατικές-συνδικαλιστικές σε εθνοφυλετικό μίσος. Η όξυνση των σχέσεων μεταξύ των πολιτών δεν εξελίχθηκε ούτε αυθόρμητα, ούτε αναπόφευκτα. Ηταν μια διαδικασία ‘από τα πάνω’. Η παροιμιώδης ‘ταξική αλληλεγγύη’ μεταξύ των πολιτών της χώρας έγινε κομμάτια και θρύψαλλα λόγω αυτής της πολιτικής. Πλέον οι εργάτες δεν λειτουργούσαν σύμφωνα με το δόγμα ‘Ενότητα και Αδελφότητα’. Λειτουργούσαν σύμφωνα με το ‘blame game’ και το συνακόλουθο μίσος για τους άλλους εργάτες. Στις αρχές του 1989 ο Μιλόσεβιτς έστειλε ομοσπονδιακά στρατεύματα στο Κόσοβο για να καταστείλουν τις διαδηλώσεις, σκότωσε 24 απεργούς και απέλυσε 13.000 Αλβανούς εργάτες από τα ορυχεία Trepca, ολόκληρο το εργατικό δυναμικό της περιοχής. Υπόψη, οι διαδηλωτές Αλβανοί εργάτες τραγουδούσαν εν χορώ ‘Γιουγκοσλαβία, Γιουγκοσλαβία’ με πορτρέτα του Τίτο και γιουγκοσλαβικές σημαίες με το κόκκινο αστέρι στα χέρια. Η ίδια ακριβώς διαλυτική παρέμβαση του εθνικισμού προκάλεσε την διάσπαση στο εργατικό κίνημα γενικότερα και σε πανεθνικό επίπεδο, όταν Σέρβοι, Κροάτες, Βόσνιοι και Αλβανοί μαζεύονταν από όλη τη χώρα και κατευθύνονταν στο Βελιγράδι για να διαδηλώσουν ενάντια στο ΔΝΤ που ο Μιλόσεβιτς έφερε στη χώρα -κι εκείνος απαντούσε με πυροβολισμούς και με άπειρη βία. Το ίδιο έκανε κι ο Κάρατζιτς το 1992 στο Σαράγεβο: Μια πολυεθνική διαδήλωση διαλύθηκε με νεκρούς, όταν οι τσέτνικ αντικομμουνιστές σνάιπερ έβαλαν εναντίον διαδηλωτών που κρατούσαν στα χέρια την παλιά σημαία με το κόκκινο αστέρι και τη σημαία του κόμματος. Ο Μιλόσεβιτς, για να κλέψει την ψήφο των απεργών, έδωσε διαταγή η σερβική κυβέρνηση να πάρει ένα τεράστιο δάνειο δισεκατομμυρίων μάρκων από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, και με αυτό να πληρώσει, ακριβώς πριν τις εκλογές, μισθούς και συντάξεις, και να υποσχεθεί αυξήσεις στους εργαζόμενους. Μόλις πέτυχε την πλειοψηφία στη Βουλή, το κράτος σταμάτησε να πληρώνει. Και αυτό θα οδηγούσε σε ακόμα μεγαλύτερη δυσαρέσκεια και οργή, που στιγμιαία μετασχηματίζονταν σε εθνοφυλετικό μίσος, αλλά και σε μεγαλειώδεις απεργίες, όπως εκείνη του Απριλίου 1991.

        Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού
        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

  19. Ο/Η Panos λέει:

    Επομένως τα όσα γράφονται πως οι έξι δημοκρατίες αποτελούν συνέχεια της Γιουγκοσλαβίας δεν ευσταθούν. Πέρα από το ότι οι Οϋγγροι της Βοιβοντίνα δεν αποτελούσαν πλειοψηφία ήταν εθνική μειονότητα (όπως και οι Αλβανοί) και το δικαίωμα στην αυοδιάθεση αφορά έθνη και όχι εθνικές μειονότητες. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των Σέρβων κατοικούσε εκτός Σερβίας ήταν λογικό να θέσουν θέμα επαναχάραξης των υφιστάμενων εσωτερικών συνόρων που όταν πρωτοδημιουργήθηκαν ήταν διοικητικά και οπωσδήποτε δεν είχαν χαραχτεί με ακρίβεια ώστε να εκφράζουν βούληση πληθυσμών και ούτε είχαν ιδιαίτερη σημασία όσο η Γιουγκοσλαβία ήταν ενιαία. Είχαν όταν διασπάστηκε και έμπαινε θέμα επαναχάραξης. Στη Βοσνία Ερζεγοβίνη αναφέρεται ότι οι Σέρβοι απέκτησαν δικό τους κράτος χωρίς διάθεση συμββασμού. Οι άλλες εθνότητες τι διάθεση συμβιβασμού έδειξαν? Παρακάτω «Κάρατζιτς, Μλάντιτς και οι Σέρβοι της Βοσνίας δεν ήθελαν ‘απλά να αποσχιστούν’. Ηθελαν όλη τη χώρα -και τους πόρους της!- για τον εαυτό τους, με τις άλλες εθνότητες εντός των συνόρων τους υπό το καθεστώς πολιτών Β’ κατηγορίας». Από πού προκύπτει ότι η γεσία των Σέρβων δεν ήθελε απόσχιση αλλά όλη τη Βοσνίας Ερζεγοβίνη. Αν ο Ιζεμπέκοβιτς δεν είχε απορρίψει την άνοιξη του 1992 το σχέδιο Βανς Όουενς για καντονοποίηση, ίσως να είχε αποφευχθεί ο πόλεμος, Ήταν λογικό να μη θέλουν να παραμείουν οι Μουσουλμάνοι στη Σερβοκρατούμενη 3η Γιουγκοσλαβία αλλά και λογικό να μη θέλουν να παρμαείνουν οι Σέρβοι στην εναία συγκεντρωτική κυριαρχούμενη από Μουσουλμάνους Βοσνία Ερζεγοβίνη ως μειοψηφία. Τα όσα αναφέρονται παρακάτωκαι δεν αποδυκνείουν τίποτα και όπως ανέφερα πριν, έχουν ανακρίβειες σχετικα΄με το δημοψήφισμα…

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Panos,
      αν θέλεις να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και προσγειωμένος στην πραγματικότητα, στη Γιουγκοσλαβία συνέβησαν τα εξής:

      Οι Σέρβοι πλήρωσαν, κλασσικά όπως συμβαίνει πάντα στην Ιστορία όταν κυριαρχούν οι εθνικιστές, πολύ άσχημα τον τυχοδιωκτικό και υπερφίαλο εθνικισμό της κομμουνιστογενούς ηγεσίας τους, η οποία σε αγαστή συνεργασία με καθαρά παρανοϊκούς φασίστες και με τους διεφθαρμένους εκκλησιαστικούς, υπερεκτίμησε τη δύναμη της χώρας και την παρέσυρε σε ολέθριο και άδικο πόλεμο, αντί να επιλέξει το δρόμο των έντiμων και λογικών συνεννοήσεων. Αυτός ο άδικος πόλεμος ανέδειξε τα πιο αισχρά στοιχεία στις μάχες, που επιδόθηκαν με την ανοχή και με τις εντολές της σέρβικης ηγεσίας σε απίστευτες κτηνωδίες σε βάρος αμάχων, σε τεράστιους αριθμούς.

      Ένα κομμάτι των Σέρβων πολιτών παραδέχεται απόλυτα την αλήθεια και δεν θέλει να κουβαλήσει τις αμαρτίες αισχρών ομοεθνών του στην πλάτη του και στη συνείδησή του. Ένα άλλο, πιθανόν το μεγαλύτερο, είτε αδιαφορεί είτε συνεχίζει τις αυτοκαταστραφικές αυταπάτες του, που δολοφονούν ηθικά την κοινωνία και την κρατάνε επικίνδυνα δεμένη στο σκοτεινό παρελθόν της.

      Kανείς μας δεν αθωώνει Κροάτες και Αλβανούς εθνικιστές, αλλά είτε λόγω αδυναμίας είτε λόγω της προσκόλλησής τους στη Δύση, πιθανότατα και για τους δυο λόγους, δεν έκαναν στην έκταση και στη βιαιότητά τους εγκλήματα σαν των Σέρβων ομοϊδεατών τους.

      Όλα τα υπόλοιπα τώρα, η Χιροσίμα, το Ιράκ, κι αυτοί σκοτώσανε τους Ινδιάνους κλπ είναι προσπάθεια αποπροσανατολισμού της συζήτησης και φυγής από την ωμή πραγματικότηταη οποία καταδικάζει και τη στάση του ΚΚΕ και ενός μεγάλου μέρους της Αριστεράς, που δεν ντρέπονται μέχρι σήμερα να κρύβουν τις ευθύνες τους, ή ακόμη χειρότερα να συμπλέουν και να συγκαλύπτουν Χρυσαυγίτες.

      • Ο/Η Antifa2 λέει:

        Οι αρνητές της σφαγής:

        http://balkanwitness.glypx.com/articles-deniers.htm

        BALKAN WITNESS
        Deniers of Serbia’s War Crimes

        Last modified August 20, 2016

        It is no surprise that the regime of Slobodan Milosevic and its propagandists sought to deny or justify its war crimes against the peoples of Kosovo and Bosnia. It is shameful, however, that various Western commentators who claim to be progressives have repeated these lies and justifications – even after most of them have been disproved. In this absurd spectacle they rationalize the destruction of villages and populations thought to harbor “terrorists” – the very actions that the movements against the wars in Vietnam and Iraq have so vigorously opposed.

        In this section we examine the misrepresentations of some of these commentators.
        (………)
        (……..)
        (…….)

        Historical Background Documents Commentary Non-violent Solutions

        Reports from the Area of Conflict Kosovo Albanians in Serbian Prisons

        Post-War Kosovo Post-War Bosnia

        Post-War Serbia On Serbian Nationalism

        Kosovo Independence

        Bosnia Croatia Macedonia

        Special compilation: the Racak Massacre

        The Milosevic War-Crimes Trial

        War-crimes Deniers

        Srebrenica Debate

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Ρωτάς:
      «Από πού προκύπτει ότι η ηγεσία των Σέρβων δεν ήθελε απόσχιση αλλά όλη τη Βοσνίας Ερζεγοβίνη;»
      Προκύπτει από το γεγονός ότι όντας 35% του πληθυσμού κατέλαβαν το 70% της Β-Ε, όπως και στην Κροατία που ήταν απελπιστικά λίγοι κατέλαβαν το 30-33% της χώρας.

      Και μόλις προχτές, στην τελευταία του συνέντευξη ο Κάρατζις είπε ότι μετάνοιωσε που δεν άφησε τους σφαγείς του ακόμα πιο ασύδοτους στο πεδίο της μάχης,εδώ στα ελληνικά μάλιστα
      http://www.hitandrun.gr/o-karatzits-lipate-pou-sigkratise-ta-stratevmata-sto-pedio-tis-machis/

      Δηλαδή, εντάξει, όταν συζητάνε δυο άνθρωποι πρέπει -απαραίτητη προϋπόθεση για να βρεθούν στην ίδια σελίδα- να γνωρίζουν τα γεγονότα.
      Σημασία έχει ότι οι Βόσνιοι και πολλοί Σέρβοι αντιεθνικιστές ήθελαν πολυπολιτισμικό κράτος ενώ οι Σέρβοι απαρτχάιντ και μόνο. Υπάρχουν απαντημένα όλα εδώ (και γιατί αρνήθηκε το σχέδιο Β-Ο, όχι συνωμοσιολογίες και γερμανικές υποκινήσεις και αμερικανικές κατεδαφίσεις σοσιαλισμού μετά καπιταλιστικής ανόρθωσης, φτάνει πια με τα παραμύθια)
      Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

      Βάζοντας όλα αυτά στο πλάνο, μπορούμε να κατανοήσουμε την εναντίωσή του Ιζετμπέγκοβιτς στα διάφορα ‘σχέδια’ (διαμελισμού) που του πρότειναν οι δυτικοί. Ηθελε μια ανοιχτή ‘κοσμική’ πολυπολιτισμική κοινωνία, με ανακατεμένους τους πολίτες της, και όχι απαρτχάιντ και ο καθένας με τη φυλή του.

      Δυστυχώς, όμως, δεν ήταν οι αντιεθνικιστές Σέρβοι εκείνοι που επικράτησαν. Επικράτησαν οι οπαδοί των απαρτχάιντ και του ‘εθνικά καθαρού κράτους’, δηλαδή οι επεκτατιστές και οι αποσχιστές και αυτοί που ονόμαζαν την εισβολή με τον παραπλανητικό όρο ‘εμφύλιος’ ή ‘αμυντικός πόλεμος’ ή ‘αγώνας για την επιβίωση του σερβικού έθνους’, την ίδια ώρα που προχωρούσαν σε εθνοκαθάρσεις και σε πράξεις γενοκτονίας. Ο πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας Ante Markovic παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1991, αρνούμενος να αποδεχθεί έναν ομοσπονδιακό προϋπολογισμό στον οποίο ο γιουγκοσλαβικός στρατός θα έπαιρνε το 86% των συνολικών κονδυλίων του κράτους! Ηταν ένας πόλεμος ενός υπεροπλισμένου -και ‘μεταμφιεσμένου’ στρατού (αφού διατήρησαν την ονομασία JNA και δεν τον είπαν σερβικό)- εναντίον αμάχων, και ένας πόλεμος χωρίς τιμή από την πλευρά των Σέρβων, αφού παραβιάστηκαν όλες και καθεμία ξεχωριστά οι Συνθήκες της Γενεύης.
      Και τελικά το τίμημα το πλήρωσαν όλοι.

      Ενα άλλο παραμύθι που ακόμη πιστεύουν οι Ελληνες αριστεροί είναι πως δήθεν «η Δύση ήθελε να καταστρέψει τη Γιουγκοσλαβία επειδή ήταν σοσιαλιστική χώρα» (αργότερα με το Κόσοβο έγινε «η τελευταία σοσιαλιστική χώρα«). Λάθος. Η Γιουγκοσλαβία υπό τον Μιλόσεβιτς ήταν μια χώρα της ‘ελεύθερης αγοράς’, και ο καιροσκόπος Νονός των ολιγαρχών την έθαψε ολοκληρωτικά, άσχετα που πολύ πριν τον Μιλόσεβιτς είχαν αρχίσει να φαίνονται σημάδια καπιταλιστικής κρίσης στην μικτή οικονομία της χώρας, μεγάλο χρέος και ανεργία. […]

      Τα ρατσιστικά ψέματα της σερβικής προπαγανδιστικής μηχανής
      https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/08/yugo-08/

      • Ο/Η Panos λέει:

        Οι επιδιώξεις προκύπτουν όχι από το τι έγινε στα πεδία των μαχών (το 70% έγινε 49% το 1995 όταν έγιναν βομβαρδισμοί και παρενέβη ο Κροατικός στρατός) αλλά από τους στόχους που είχαν τεθεί κατά στη Βουλή του Σαράγεβο πριν το ξέσπασμα του πολέμου.
        Στο κείμενο που παραθέτεις «Οι αντιεθνικιστές Σερβοβόσνιοι είχαν δημιουργήσει το ‘Φόρουμ Σέρβων Πολιτών’ της Β-Ε, με τη συμμετοχή μεγάλων προσωπικοτήτων, πολιτικών και διανοούμενων της χώρας, ακόμη και με βετεράνους παρτιζάνους του Β’ΠΠ, με σκοπό όλοι μαζί να καταγγείλουν σαν εγκληματίες και φασίστες τους Μιλόσεβιτς, Κάρατζιτς, Μλάντιτς και Σέσελι. Εκπροσωπούσαν 160.000 με 200.000 Σέρβους που ήθελαν να παραμείνουν στην ενωμένη πολυεθνική Βοσνία» αναρωτιέμαι από πού προκύπτουν αυτά τα στοιχεία. Πως εκφράστηκαν αυτοί οι Σέρβοι την περίοδο 1992-1995 και πως εκφράστηκαν πολιτικά μετά τη συμφωνία του Ντέιτον και το πέρας του πολέμου? ΜΕ εξαίρεση την Τούζλα μάλλον τα στοιχεία είναι διογκωμένα.
        Πέρα από το ότι δεν υπάρχει απάντηση για το πώς η κυβέρνηση Σαράγεβο επιτέθηκε στους Μουσουλμάνους αυτονομιστές στο Μπίχατς, το επιχείρημα για απαρχάιντ είναι ακατανόητο, καθαρά απολογητικό. Με ποια λογική η καντονοποίηση που πρότειναν οι Βανς Όουενς δημιουργούσε διακρίσεις και απρχάιντ και δεν θα επέτρεπε τις μετακινήσεις στο εσωτερικό της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης? Απλά το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης ήθελε να κυριαρχήσουν οι Μουσουλμάνοι σε ενιαία συγκεντρωτική Βοσνία – Ερζεγοβίνη.
        Η Γιουγκοσλαβία εφάρμοζε το σοσιαλισμό της αυτοδιαχείρισης από το 1952 και από το 1965 ήταν μέλος του ΔΝΤ. Είχαν προχωρήσει και από παλαιά οι μεταρρυθμίσεις της οικονομίας της αγοράς. Η κυβέρνηση Μιλόσεβιτς ήταν υπέρ ενός μοντέλου κρατικού καπιταλισμού (με πρότυπο την Κίνα), ενώ οι κυβερνήσεις των βόρειων Δημοκρατιών, του Μαυροβουνίου, καθώς και οι κυβερνήσεις στη Σερβία μετά το 2000 υπέρ του φιλελεύθερου καπιταλισμού με εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις…

      • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

        Ρωτάς ‘Με ποια λογική η καντονοποίηση που πρότειναν οι Βανς Όουενς δημιουργούσε διακρίσεις και απρχάιντ και δεν θα επέτρεπε τις μετακινήσεις στο εσωτερικό της Β-Ε’),
        Ξέρεις τον αγώνα που έγινε μετά τις συμφωνίες του Ντέητον για τις πινακίδες των αυτοκινήτων;
        Εχει γράψει ο Ιός, νομίζω, όταν πήρε συνέντευξη από κάποιον γνωστό δικό μας (μου διαφεύγει τώρα το όνομα) που ήταν παρατηρητής στη Β-Ε, ψάξε να βρεις για ένα τόσο απλό πράγμα όσο οι πινακίδες των αυτοκινήτων τι φασαρία έγινε και θα καταλάβεις

        Είπες δυο φορές για τον Αμπντιτς. Νομίζεις ότι αυτός ο μπίζνεσμαν που έγινε εγκληματίας πολέμου που έφτιαξε στρατόπεδα συγκένρτωσης για τον ‘λαό του’ ενδιαφερόταν για τίποτε άλλο εκτός από τα πλούτη του και την Agrocommerce; Ψάξε να βρεις τη συμπεριφορά του και τι λέει τώρα, μετά που αποφυλακίστηκε. Νομίζεις ότι ήταν καμιά σοβαρή πολιτική προσωπικότητα; Ενας καιροσκόπος παρτάκιας ήταν.

        Αυτό, από τον Αύγουστο του 2001. Ο Αμπντιτς πήγε να παίξει μπάλα με όλους γύρω-γύρω, εκτός από τους δικούς του συμπατριώτες και τελικά έγινε εχθρός όλων:

        In an in interview for the TV network OBN, Abdic tried to justify the
        idea of autonomy with his intention to «save the Muslim nation». In it he
        drew a historic parallel with the controversial leader from World War II,
        Husko Miljkovic, who had commanded some three thousand local Muslim
        volunteers. Miljkovic, whom the Partisans most probably killed in 1944,
        tried to pacify the Cazin Krajina by cooperating with everyone – the
        Ustashas, the Germans, the Italians, the Chetniks, and the Partisans.
        It seems that Fikret Abdic shared the same obsession, because he
        tried to revive the failed Huska’s recipe under different historic
        circumstances. Such assumption is best proven by documents of the
        autonomy and proclamations that Abdic signed during the war. These
        documents were published in a book «A Key for the Resolution of the
        B&H Crisis» under the aegis of the Republic of Western Bosnia.

        Abdic harboured illusions that he had to stop the war at any cost,
        thus subjecting partial interests (of the Bihac region) to those of the
        whole (B&H). The autonomy, which in May 1995 developed into a Republic,
        was conceived as a separate entity with all prerogatives of a state.

        The Declaration, which he had signed with Radovan Karadzic under the
        sponsorship of Slobodan Milosevic, prejudiced the constitutional set-up
        of B&H as a «Union of Republics», mutual recognition of the Republic of
        Srpska and the Autonomous Province of Western Bosnia (APZB), delineated
        borders and envisaged cooperation as if two independent states were in
        question. A month earlier (in September 1993) he had signed a Statement
        with Mate Boban in Zagreb, which was basically a political document and
        which also defined Bosnia as a «Union». He established cooperation with
        Tudjman and Milosevic (i.e. executors of their projects on the ground –
        Boban and Karadzic) at the time when attempts were being made to
        implement the plan on the division of B&H (designed in Karadjordjevo
        at Tudjman-Milosevic meeting in March 1991) with tanks. Saving Velika
        Kladusa, Abdic literally weakened the position of legal authorities
        in Sarajevo by negotiating with international mediators and playing
        into the hands of the destroyers of B&H.

        Abdic simplified the causes of the war by reducing it to a
        «constitutional-political crisis» which resulted in two options a
        «centralist» (Izetbegovic’s) one and «decentralist» (Abdic’s) one.
        He never said a word of criticism about his war allies (Tudjman,
        Milosevic, Boban, Karadzic, Martic). Even today Abdic still thinks that
        he was right, but avoids some answers («I can comment the agreements,
        the question is when and at what time»), especially those about Milosevic
        and Tudjman («I do not want to name the culprits, that is not my job»).
        For crimes committed in Velika Kladusa he says that these stories were
        part of a conspiracy of the Bosniac secret police – AID and for himself
        that «there is no man the Muslim people needed more than Fikret Abdic».

        Για το πως εκφράστηκαν οι αντιεθνικιστές, δεν διάβασες εκεί που λέει ότι η καταστολή και η τρομοκρατία στην σερβοβοσνιακή πλευρά ήταν η ημερήσια διάταξη και μάλιστα σε βαθμό αδιανόητο για ευρωπαϊκό κράτος, πόσο μάλλον για ‘δημοκρατία’;
        Οτι οι τσέτνικ σε εκετελούσαν και μόνο με την υποψία πως ήσουν ‘προδότης’;
        Ή νομίζεις ότι όσοι απείχαν από το δημοψήφισμα της 29/2-1/3/92 ήταν ελεύθεροι να το πράξουν χωρίς πιέσεις;
        Και όσοι ήθελαν να πάνε να ψηφίσουν, απλά πήγαν;
        Οχι βέβαια. Με το πιστόλι στον κρόταφο ήταν ο κόσμος εκεί.

        Για παραπάνω, και για λιποτάκτες, φυγόστρατους, κινήματα γυναικών, ανεξάρτητα ΜΜΕ, υπάρχει το βιβλίο που αν το διαβάσεις θα δεις ότι δεν ήταν καθόλου διογκωμένα:

        – Αντιεθνικιστική Αντιπολεμική Συσπείρωση, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Η μάχη της πολυεθνικής κοινωνίας, Συλλογή κειμένων ελλήνων και ξένων συγγραφέων σε επιμέλεια Σίσσυ Βωβού, εκδόσεις Δελτίο Θυέλλης, Αθήνα, 1996

        Επίσης στα ελληνικά υπάρχει και αυτό

        # Τάκης Γιαννικάκης, Το Χρονικό της πτώσης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, εκδόσεις Αρδην, Αθήνα, 2007
        Ο συγγραφέας, μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας, έχοντας ζήσει στο Βελιγράδι από το 1985 έως το 2001 και έχοντας συμμετάσχει στα αντικαθεστωτικά γεγονότα του 2000, περιγράφει από αντιεξουσιαστική οπτική τα γεγονότα και καταλήγει στα κοινώς αποδεκτά συμπεράσματα, πως «Η διάλυση της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, οι πόλεμοι και οι σφαγές που ακολούθησαν, προήλθαν εκ των έσω και είχαν άμεση σχέση με τον εθνικισμό που αναδύθηκε στη δεκαετία του 1980. Ο εθνικισμός δεν είχε ένα μόνο χρώμα (σερβικό), αλλά με τη διαδικασία του ‘ντόμινο’ πήρε πολλά χρώματα. Οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί ενάντια στη Σερβία δεν έριξαν το καθεστώς του Μιλόσεβιτς, αντίθετα το μόνο που πέτυχαν ήταν να το ενισχύσουν.
        Το βιβλίο αυτό έχει ως στόχο να ρίξει φως στα αίτια της εξέγερσης που είχε ως αποτέλεσμα την πτώση του καθεστώτος Μιλόσεβιτς καθώς και να συμβάλει στη διάλυση του μύθου ότι για την ανατροπή του Μιλόσεβιτς καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και η Δύση γενικότερα. Ενας μύθος που, πέρα από τις διάφορες εθνικιστικο-πατριωτικές δυνάμεις -από την άκρα δεξιά ως την παραδοσιακή αριστερά και την άκρα αριστερά- έχει διαπεράσει και ένα σημαντικό τμήμα των αντιεξουσιαστών».
        https://archive.is/PdKGQ

        Αλλά επίσης μπορείς να καταλάβεις μερικά πράγματα εδώ:

        Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού
        https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/05/yugo-05/

        Φυσικά, αποκλείεται ο Ελλην τηλεθεατής να το γνωρίζει αυτό, αλλά υπήρξαν εκατοντάδες χιλιάδες Σερβοβόσνιοι που θεωρούσαν τους Μιλόσεβιτς-Κάρατζιτς-Μλάντιτς-Σέσελι-σύζυγο Μιλόσεβιτς εγκληματίες και πολεμοκάπηλους φασίστες. Η εγκληματική τους οργάνωση μπορούσε να επιβληθεί και να τους κάνει να σιωπήσουν μόνο με την τρομοκρατία, τις φυλακίσεις και την αναγκαστική στρατολόγηση. Ηταν ένας μικρός εμφύλιος πόλεμος. Το καλοκαίρι του 1995 μεγάλωσε τόσο η απέχθεια στο καθεστώς του Πάλε, ώστε το στράτευμα του Μλάντιτς να έχει μειωθεί από 135.000 σε μόλις 75.000 και οι φαντάροι στην πρώτη γραμμή να καταριούνται πλέον τον Κάρατζιτς. Οι αντιεθνικιστές Σερβοβόσνιοι είχαν δημιουργήσει το ‘Φόρουμ Σέρβων Πολιτών’ της Β-Ε, με τη συμμετοχή μεγάλων προσωπικοτήτων, πολιτικών και διανοούμενων της χώρας, ακόμη και με βετεράνους παρτιζάνους του Β’ΠΠ, με σκοπό όλοι μαζί να καταγγείλουν σαν εγκληματίες και φασίστες τους Μιλόσεβιτς, Κάρατζιτς, Μλάντιτς και Σέσελι. Εκπροσωπούσαν 160.000 με 200.000 Σέρβους που ήθελαν να παραμείνουν στην ενωμένη πολυεθνική Βοσνία και έλεγαν από την πρώτη στιγμή την αλήθεια, απέναντι στη μαύρη προπαγάνδα των τσέτνικ: Πως ο πόλεμος ήταν εισβολή και όχι ‘εμφύλιος’ ή ‘διακοινοτικός’.

  20. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Πάρα πολύ καλή ιστοσελίδα το BALKAN WITNESS. Την διατηρεί ο ένας από τους τρεις αδελφούς Lippman, παλιοί ακτιβιστές, συγγραφείς και δημοσιογράφοι από τα 60ς ακόμα.
    Καταπληκτική συλλογή ντοκουμέντων και αποδείξεων.
    Εχει τιμήσει και το XYZ Contagion με δύο-τρεις αναρτήσεις
    http://balkanwitness.glypx.com/articles-bosnia.htm#greek

    Εχει φτιάξει και μπλογκ πρόσφατα, από το οποίο μπορείτε να ενημερώνεστε για νέες προσθήκες.

    – Greek role in Bosnia | Balkan Witness
    https://balkanwitness.wordpress.com/2015/11/03/greek-role-in-bosnia/

    – More on the Greek role in the Srebrenica massacre | Balkan Witness
    https://balkanwitness.wordpress.com/2015/11/08/more-on-the-greek-role-in-the-srebrenica-massacre/

    Athens prosecutors office ordered investigation on the involvement of Greek paramilitaries and mercenaries in the Srebrenica massacre By XYZ Contagion, October 2, 2015
    https://listserv.buffalo.edu/cgi-bin/wa?A2=justwatch-l;d68cae83.1510

    Legal developments in the Greek involvement in Srebrenica case (In Greek – use Google Translate) By XYZ Contagion, continuously updated
    https://xyzcontagion.wordpress.com/justice-for-srebrenica/

    https://translate.google.com/translate?sl=el&tl=en&js=y&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&u=https://xyzcontagion.wordpress.com/justice-for-srebrenica/&edit-text=

    Greek Volunteers and Golden Dawn members during operations in the Srebrenica massacre YouTube video, in English, June 2015

    Linked from Balkan Witness
    http://balkanwitness.glypx.com/articles-bosnia.htm#greek

    Athens prosecutors office ordered investigation on the involvement of Greek paramilitaries and mercenaries in the Srebrenica massacre By XYZ Contagion, October 2, 2015
    Legal developments in the Greek involvement in Srebrenica case (In Greek – use Google Translate) By XYZ Contagion, continuously updated
    The Srebrenica massacre and the role of Greek volunteers Translated from the Greek newspaper Avgi, June 18, 2015
    Greek Volunteers and Golden Dawn members during operations in the Srebrenica massacre YouTube video, in English, June 2015

    Στην ιστοσελίδα του Roger Lippman ‘Balkan Witness’ και στην κατηγορία ‘War-crimes deniers’, γράφει ο ειδικός για τα Βαλκάνια Roger Lippman:
    http://balkanwitness.glypx.com/baer.htm

    Forged interview with ex-CIA agent Robert Baer

    An article purporting to be an interview with former CIA agent Robert Baer, published on a Serbian nationalist blog, is a complete fabrication by a young Serb named Milos Cuperdija. The forgery is revealed and described on the website of the Greek independent investigative team XYZ Contagion, with a rough Google translation here. Cuperdija was 19 years old when he concocted the false interview.

    Mr. Baer, being a secret agent, has not responded to inquiries about the interview, which he apparently had nothing to do with.

    The fake Baer interview has been translated into English as well as Greek. It circulates among people who use it to support their denial of Serbian culpability for the Srebrenica massacre.

    Cuperdija has a history of publishing fake stories, including one promoting the fantasy that airplanes spew chemicals in the air through their contrails, and another on Masons and Jesuits fighting over Serbia.

    No honest or credible sources would rely on any of the statements in the fabricated interview. In that vein, the article has been promoted by Michel Chossudovsky’s Canadian group Global Research, a consistent purveyor of falsehoods about the former Yugoslavia.

    Πρόκειται για μετάφραση αυτού:
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/11/30/robert-baer-ignatiou-savvidis-fake/

  21. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Επειδή τα ίδια που αντιμετωπίζουμε ξανά και ξανά εδώ, τα ίδια αντιμετωπίζω και στο μπλογκ, και στη σελίδα ΦΒ αλλά κυρίως και εδώ (έχω το screen-name ISKS)
    https://www.thepressproject.gr/article/100216/Legotan-Milosebits-ton-thumaste#.V90YKz5HW2R.twitter

    Θα πω κάτι τελευταίο για τους ιδεολόγους της αθλιότητας και την αθλιότητα της ιδεολογίας τους:

    Ακόμα πιστεύουν το άριστα φιλοτεχνημένο αλλά παραμύθι ‘η κακιά δύση επιτέθηκε στους καλούς και αμυνόμενους Σέρβους’
    Που είναι το μεγαλύτερο ψέμα και η μεγαλύτερη ιστορική πλαστογραφία του τέλους του 20ού αιώνα.

    Τους λες τώρα την αλήθεια, ότι ήταν εθνικιστές τσέτνικ, τους λες τα γεγονότα, ένα προς ένα και τεκμηριωμένα, αυτοί εκεί, νομίζουν ακόμα το παραμύθι είναι η αλήθεια.
    Πλαστογράφηση της αλήθειας και παραμύθι που στην Ελλάδα το έσπρωξαν όλοι, σε πανεθνική Ωμοψυχία, οι καναλάρχες που είχαν συμφέροντα εκεί πάνω, τα ΜΜΕ, ΟΛΑ τα κόμματα, όλες οι ελίτ και οι παράγοντες, και φυσικά η ακροδεξιά. Η Εκκλησία το έσπρωξε γιατί οι Σέρβοι ήταν Ορθόδοξοι. Αυτός που έκανε όμως την μεγαλύτερη ιστορική παραχάραξη ήταν η δήθεν αντιιμπεριαλιστική αριστεράπου πρόσθεσαν στο ψέμα και την πλαστή εξήγηση «επειδή ήταν σοσιαλιστικό το καθεστώς» εκεί.

    Εντάξει, ξέρω, έτσι γίνεται στον κόσμο, ο καθένας πιστεύει ό,τι του κάθεται καλύτερα κι ό,τι τον κάνει να νιώθει ωραία.
    Αλλοι πιστεύουν στα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, άλλοι πιστεύουν ότι 10.000 Εβραίοι δεν πήγαν στους δίδυμους πύργους την 11/9, άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο ιερατείο που μας κυβερνά και εξυφαίνει καταχθόνιες συνωμοσίες, άλλοι πιστεύουν ότι το 500άρικο έχει μασονικά σύμβολα πάνω.
    Τι να κάνουμε τώρα;
    Μπορούμε να κάνουμε τίποτα για όλους αυτούς;

    Μάθατε εκεί μια -εξκιούζμη- μαλακία «η Δύση διέλυσε τη ‘σοσιαλιστική’ Γιουγκοσλαβία» και μας έχετε ζαλίσει 25 χρόνια τώρα, με τις ανοησίες σας
    Πως τη διέλυσε;
    Οφείλετε μια εξήγηση, μια αφήγηση, να δείξετε στον κόσμο τι εννοείτε.
    Τι παναπεί ‘διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία’;
    Τι συνέβη δηλαδή, ξερωγώ η CIA έπιασε πράκτορα το Μιλόσεβιτς και τον υποχρέωσε να πάει να σφάζει αμάχους;
    Ηταν πράκτορες ο Σέσελι και ο Μλάντιτς;
    Ο Μιλόσεβιτς βγήκε στην τηλεόραση Μάρτιο του 1991 και ανακοίνωση τη διάλυση. Τον έβαλε η CIA να το κάνει αυτό;
    Οι ΗΠΑ και η Γερμανία έβαλαν τους Σέρβους να καταλάβουν το 70% της Β-Ε και το 30% της Κροατίας, να σκοτώσουν 130.000 ανθρώπους και να δημιουργήσουν 3,7 εκατομμύρια πρόσφυγες;
    Εχετε στοιχεία ότι από πίσω λειτουργούσαν διευθυντήρια και κρυφές συνεννοήσεις;
    Οι Σοφοί της Σιών ήταν ή καμιά άλλη εβραιομασονία;

    Ελεος πια με τις ιδεοληψίες σας και τα παραμυθάκια σας.
    Εμείς προσφέρουμε μια ολοκληρωμένη και υπεραναλυτική εξιστόρηση όλων των γεγονότων (ΓΕΓΟΝΟΤΑ, όχι εικασίες και θεωρίες συνωμοσίας) σχεδόν μέρα-μέρα, μια πλήρη ιστορία ειδικά των ετών 1986-1995, όπου εξηγούνται όλα.
    Εσείς και οι διάφοροι Μπογιόπουλοι τι προσφέρουν;
    Αηντε, έτσι γενικά κι αόριστα, ο καπιταλισμός τη διέλυσε επειδή ‘καπιταλισμός είναι, τέτοια κάνει’.
    Ανοησίες.

    Μας λέει ο άλλος (θαρρείς και απευθύνεται σε τίποτα άσχετους ή εξωγήινους) ‘έκανα τεκμηριωμένη ανάλυση’.
    Ναι, σιγά. ‘Τεκμηριωμένη ανάλυση’ σημαίνει να πεις ΟΛΑ τα γεγονότα και να δείξεις όλες τις διαδοχικές εξελίξεις και να τα εξηγήσεις ΟΛΑ βάσει της αλήθειας και της πραγματικότητας.
    Οχι συνεχώς ιστορικά λάθη, παραποιήσεις, λογικά άλματα, εφευρήματα, σχήματα που υπάρχουν μόνο στη φαντασία σας και κάθε φορά που η αφήγηση δεν βγαίνει να κάνουμε τον Κινέζο και να περνάμε σε άλλο θέμα.
    Και όλα για να ταιριάξουν στο σχήμα ‘διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία’.
    Οχι. Οφείλετε μια συνολική αφήγηση που να ΑΠΑΝΤΑΕΙ σε ΟΛΑ.
    Εστω, μια θεωρία συνωμοσίας που είστε καλοί σε αυτές («Δε σκέφτεσαι βαθιά, κομματικά, σταλινικά. Σταλινικά σημαίνει να αναζητείς τον ταξικό εχθρό σε κάθε ζημιά που παθαίνει το λαϊκό κίνημα», Λευτέρης Μαυροειδής (επιμ.), Αγωνιστές, Προσκήνιο, 2002, σ. 198, Ο σταλινικός προβολικός μηχανισμός της παράνοιας που δεν αφήνει ερμηνευτικό χώρο στην αμέλεια, την ανικανότητα, το τυχαίο, το λάθος, εκλογικεύοντας την ανθρώπινη συμπεριφορά σε βαθμό που να φτάνει στον ακραίο παραλογισμό] τον περιγράφει με ακρίβεια ο Βασίλης Μπαρτζιώτας, μέλος του Πολιτικού Γραφείου, μιλώντας στον Κώστα Φιλίνη, το 1954).

    Θέλεις ‘τεκμηριωμένη ανάλυση’;
    Διάβασε αυτό, αν πιστεύεις ότι μπορείς και έλα μετά να μου πεις ένα, ΕΝΑ λάθος, μία ανακρίβεια, ΕΝΑ λογικό σφάλμα.
    – Οι ελληνικοί μύθοι για την γιουγκοσλαβική τραγωδία 1991-1995 και οι αλήθειες που δεν ακούστηκαν ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ
    https://xyzcontagion.wordpress.com/yugoslavia-the-whole-truth/

    Δεν θα βρεις τίποτε.
    Και ξέρεις γιατί;
    Διότι αντλώντας στοιχεία ΜΟΝΟ από την Ιστορία και βάζοντας τα όλα το ένα δίπλα στα άλλα, όλα μαζί συνθέτουν μια πλήρη εικόνα των πραγματικών γεγονότων, αφού κάθε στοιχείο της υπόθεσης ταιριάζει απόλυτα με όλα τα υπόλοιπα και όλα μαζί δίνουν μια ενιαία αδιαμφισβήτητη αφήγηση, ώστε όλα μαζί να βγάζουν το ένα και μοναδικό αληθινό νόημα: «Τους σκοτώνουμε όλους, διότι αν τους αφήσουμε ζωντανούς, αύριο-μεθαύριο θα ξαναπάρουν τα όπλα». Αντίθετα, οι αρνητές απλά προσπαθούν να εστιάσουν αποσπασματικά σε επιμέρους μικρά ζητήματα με σκοπό να αμφισβητηθεί συνολικά η πεντακάθαρη εικόνα των γεγονότων που προκύπτει από τα πορίσματα με τις αμέτρητες αποδείξεις (θυμηθείτε εδώ και τις παρόμοιες τακτικές των αρνητών του Ολοκαυτώματος). Επειδή, λοιπόν, είναι λογικό η αφήγηση που προκύπτει από την αποσπασματική και επιλεκτική χρήση στοιχείων να είναι απολύτως αδύναμη και χωρίς κεντρική ιδέα, το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους είναι να παράγονται αυτοαναιρούμενα και αντιφατικά και αλληλοσυγκρουόμενα θεωρητικά σχήματα χωρίς αποδείξεις και χωρίς αντιστοίχιση με τα γεγονότα. Ο ορισμός της αυτογελοιοποίησης.

    Μια χαρά είστε όλοι όσοι πιστεύετε τα παραμύθια των Σέρβων ηγετών σφαγέων που επί 25 χρόνια σας λένε μόνο τη δική τους εκδοχή. Μην κάνετε ερωτήσεις, μην έχετε αμφιβολίες για τίποτα. Δεν ωφελεί. Η κακιά δύση που τα έβαλε με τους καλούς Σέρβους που ‘αμύνονταν’. Και όνειρα γλυκά.
    Πρέπει όλοι εσείς οι Ελληνες τηλεθεατές να διαβάσετε περισσότερα. Πρέπει να μάθετε τα γεγονότα.
    Δυστυχώς, δεν τα ξέρετε. Οχι μόνο είναι μηδενική η γνώση σας, αλλά είναι χειρότερα, υπό το μηδέν. Εστω κι αυτά τα λίγα που γνωρίζετε, όλα -ΟΛΑ- τα γνωρίζετε στραβά και παραμορφωμένα. Φτάνει η τηλεόραση, άκουστε που σας λέω.

    Αν δεν σ’ αρέσουν όλα αυτά, πολύ ωραία, κανένα πρόβλημα, κάθησε κι εσύ και γράψε ένα κείμενο με ιστορικά στοιχεία (που δεν θα βρεις πουθενά, ασφαλώς) που να δείχνει ξερωγώ τις ευθύνες των Βόσνιων. Ή των Σλοβένων. Ή των Μακεδόνων. Ή των Κροατών (εκεί κάτι θα βρεις, διότι αυτοί στην αρχή ήταν θύματα, αλλά μόλις ξύπνησαν απ’ το λήθαργο που τους έπιασαν στον ύπνο και τους έδεσαν τα χέρια με το εμπάργκο, μετά έγιναν γρήγορα θύτες, ειδικά από όταν συμφώνησε ο Τούτζμαν με τον Μιλόσεβιτς και ο Κάρατζιτς με τον αντίστοιχο ηγέτη των Κροατών της Βοσνίας Mate Boban να μοιράσουν τη Β-Ε).

    Και να δούμε, πόσο θα αντέξει στην κριτική. Παραπάνω από 2-3 ερωτήσεις δεν το νομίζω, αλλά μπορείς να ελπίζεις.

    Στο μεταξύ, συνέχισε εσύ να πιστεύεις σε θεωρίες συνωμοσίας, μουσουλμανικά τόξα, γερμανικές αψίδες, ‘δυτικά σφαγεία των λαών’ και άλλες τέτοιες χαζομάρες κι άσε εκείνους που ασχολούνται με την πραγματική ιστορία να πουν αυτά που πιστεύουν εκείνοι ότι αξίζει να ειπωθούν.

    Η επινοημένη αφήγηση για τη δεκαετία του 1990 του ολοκληρωτικού εθνικιστικού καθεστώτος των Μιλόσεβιτς-Κάρατζιτς-Μλάντιτς-Σέσελι-συζύγου Μιλόσεβιτς, πως δήθεν «η κακιά δύση επιτέθηκε στους καλούς και αμυνόμενους Σέρβους και διέλυσε τη Γιουγκοσλαβία» κ.ο.κ., ήταν μια ιστορική πλαστογραφία και ένας προπαγανδιστικός μύθος, που όμοιός του μάλλον δεν υπήρξε άλλος στο τέλος του 20ού αιώνα. Είχε στόχο να δικαιολογηθούν οι Σέρβοι θύτες για τα αισχρά τους φασιστικά εγκλήματα:

    […] για τους Ελληνες -κατά τεκμήριο αστοιχείωτους- αρνητές και απολογητές των φασιστικών σωβινιστικών εγκλημάτων του σερβικού μεγαλοϊδεατισμού: Μπορούν να γίνουν ενεργό τμήμα της εκστρατείας των εγκληματιών για να συσκοτίσουν, να αρνηθούν, να διαστρεβλώσουν και να παραποιήσουν τα αποδεικτικά στοιχεία, για να μειώσουν το μέγεθος της σφαγής και για να αθωώσουν τους πραγματικά υπεύθυνους, άσχετα αν όλοι οι σοβαροί άνθρωποι ξέρουν πλέον την αλήθεια:
    Πως όλη η τραγωδία και όλες οι καταστροφές και ο πόλεμος συνέβησαν επειδή πρώτη η σερβική εθνικιστική ηγεσία έστρωσε τον δρόμο. Ο τσέτνικ μοναρχικός Κάρατζιτς που ήθελε να επαναφέρει το … Βασιλιά (και εδώ στην Ελλάδα τον νόμιζαν για … σύντροφο κι αυτός άφριζε απ’ το κακό του όταν τον προσφωνούσαν έτσι), ο αδίστακτος εξουσιοφρενής καιροσκόπος Μιλόσεβιτς και ο υπερεθνικιστής σωβινιστής και ρατσιστής Μλάντιτς. Αληθεύει ότι αργότερα δαιμονοποιήθηκαν μόνο οι Σέρβοι ενώ υπεύθυνοι ήταν σε μεγάλο βαθμό (όχι όμως εξίσου) και άλλοι, όπως υπεύθυνοι ήταν και οι δυτικοί, αλλά αν δεν ξεκινούσε την ‘αντιγραφειοκρατική επανάσταση’ ο Μιλόσεβιτς για να στρέψει την προσοχή του κόσμου αλλού, ίσως οι εξελίξεις να ήταν διαφορετικές.

    Αν και οι Ελληνες αρνητές δεν έχουν να επιδείξουν ιδιαιτέρως πολλά ή συγκροτημένα δείγματα παραγωγής φιλοσερβικής (παρα)φιλολογίας, όπως οι συνάδελφοί τους ‘αριστεροί αναθεωρητές’ του εξωτερικού, ωστόσο μοιάζουν πάρα πολύ στους βασικούς στόχους:

    – Να αρνηθούν ότι συνέβησαν εθνικές εκκαθαρίσεις στη βάση εθνοφυλετικών και θρησκευτικών ρατσιστικών διαχωρισμών.
    – Να αθωώσουν την σερβική επιθετικότητα και επεκτατικότητα.
    – Να μοιράσουν εξίσου τους ευθύνες σε όλες τις εθνότητες.
    – Να κατηγορήσουν τη Δύση ότι αυτή ευθύνεται για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
    […]
    Δεν μπορούν, όμως, οι απολογητές να κάνουν ένα πράγμα: Να υποβαθμίζουν τις σφαγές αμάχων, αιχμαλώτων, προσφύγων και παιδιών και να λοιδωρούν τα αθώα θύματα και τους επιζήσαντες από την σφαγή.
    Το να λέει κανείς, για τουλάχιστον 7.000 βεβαιωμένα εκτελεσμένους με δεμένα τα χέρια πισθάγκωνα, για έγκυες γυναίκες με τα έμβρυα, για τρύπες από σφαίρες σε μωρουδίστικα ρούχα, για forensics στοιχεία με διαλυμένα κρανία από χαριστικές βολές, ότι όλα αυτά ήταν ‘σκηνοθεσία’, και μάλιστα για χάρη ενός στρεβλού ‘αντιιμπεριαλισμού’ είναι μεγάλη ντροπή και συγκάλυψη και συμμετοχή στο έγκλημα, ουσιαστικά.

    Αυτά όλα είναι κοινός τόπος σήμερα στη Σερβία. Μπορεί να μην τα πιστεύουν όλοι, και ειδικά οι αμετανόητοι αυτουργοί των εγκλημάτων, οι ωφελημένοι απ’ το καθεστώς Μιλόσεβιτς και οι αντίστοιχοι χρυσαυγίτες υπερεθνικιστές φανατικοί, αλλά ένα μεγάλο τμήμα της σερβικής προοδευτικής κοινωνίας δεν έχει αμφιβολίες πλέον. Για όλα αυτά, Σέρβοι δημοσιογράφοι τα ψάχνουν, Σέρβοι εισαγγελείς διώκουν τους ενόχους, Σέρβοι δικαστές τους δικάζουν με Σέρβους αυτόπτες μάρτυρες και μεταμελημένους παραστρατιωτικούς που δεν άντεχαν τις τύψεις να έχουν συμμετάσχει σε δολοφονίες παιδιών και αμάχων: «Ο Σέρβος στρατιώτης έχει τιμή, δεν σκοτώνει μωρά, δεν δολοφονεί μωρομάνες» είπε στην κατάθεσή του ένας μετανοημένος πρώην παραστρατιωτικός, μέλος της ομάδας ‘Τσακάλια’.

    # Οι ιδεολόγοι της αθλιότητας και η αθλιότητα της ιδεολογίας τους: Μια σημείωση για τους αρνητές, υπερασπιστές και απολογητές των εγκληματιών πολέμου, δεξιούς κι αριστερούς + Προτεινόμενη βιβλιογραφία
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/11/yugo-11/

  22. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://roides.wordpress.com/2016/06/16/16june16/

    Σέρβος παπάς: «Είμαι ακόμη σε διάθεση να σκοτώσω»

    Ο 79χρονος αιδεσιμότατος Βόισλαβ Carkic, πολέμαρχος (με το ψευδώνυμο Pop Zuco) της περιβόητης ομάδας των Τσέτνικ του σερβικού στρατού στον πόλεμο της Βοσνίας, μεταξύ 1992 και 1995, είναι ένας ακόμη κακόφημος Σέρβος εθνικιστής κληρικός, στον μακρύ κατάλογο των ακροδεξιών ομοεθνών του επισκόπων και ιερέων, που βαρύνονται με κατηγορίες για δολοφονίες, παιδεραστίες και κλεψιές. Δεν έχει χορτάσει αίμα και δηλώνει κρατώντας το πακέτο με τα τσιγάρα του, πως θα ήθελε να πολεμήσει στις γραμμές του ορθόδοξου ρωσικού εθνικισμού: «Αν μπορούσα, θα ήθελα να έμπω και πάλι στον πόλεμο ενάντια στο λεγόμενο ουκρανικό κράτος». Είναι αυτός που φέρεται (ο ίδιος αρνείται να μιλήσει σχετικά), πως κήδεψε τη μάνα του φυγόδικου τότε στρατηγού Μλάντιτς, αντιμέτωπου σήμερα με κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, παρόντος του γιού της. Ο παπάς είναι βλάσφημος αδίστακτος και θεομπαίχτης, αφού δεν ντρέπεται να δηλώσει «Στρατιώτης του Χριστού» και Τσέτνικ, μοναρχικός δηλαδή που συνεργάστηκε με Γερμανούς Ναζιστές και Ιταλούς φασίστες για την παλινόρθωση του βασιλιά και την επανίδρυση σερβικής αυτοκρατορίας, που στο Μεσαίωνα είχε φτάσει μέχρι και την Ήπειρο και Θεσσαλία.
    ………………………………
    https://roides.wordpress.com/2015/12/09/9dec15-2/

    Η Εκκλησία της Σερβίας, υποδέχεται εγκληματία πολέμου

    ……………………….
    Ο Σέρβος στρατηγός Βλαντιμίρ Λαζάροβιτς, πρώην επικεφαλής του γιουγκοσλαβικού σώματος στρατού στην Πρίστινα, καταδικάστηκε το 2009 στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, σε 15 χρόνια φυλάκιση, που μειώθηκε μετά από έφεση σε 14 χρόνια, για να αποφυλακιστεί πρόσφατα με επιείκεια, ύστερα από έκτιση των 2/3 της ποινής του. Στις 3.12.2015, του έγινε υποδοχή ήρωα από κυβερνητικούς και εκκλησιαστικούς Σέρβους αξιωματούχους και από εκατοντάδες αμετανόητους εθνικιστές, ενώσεις βετεράνων κλπ με πανό («Καλώς ήλθες στρατηγέ», κλπ), που ασχημονούσαν φωνάζοντας συνθήματα («Λαζάρεβιτς, ο ήρωάς μας» …). Η σερβική κυβέρνηση έστειλε το δικό της αεροπλάνο και τους υπουργούς Άμυνας και Δικαιοσύνης να τον συνοδεύσουν. ………………

    Σε ότι αφορά στον επί της υποδοχής του εγκληματία, επίσκοπο Ράσκας και Πριζρένης, είναι νομίζω χαρακτηριστικό των αντιλήψεων του ανδρός, το ότι έχει πάρει τιμητικά το όνομα του αγίου Βυζαντινού αυτοκράτορα Μεγάλου Θεοδοσίου, ενός ισπανικής καταγωγής κακούργου, με διαταγή του οποίου σφάχτηκαν πάνω από 7.000 εξεγερμένοι Θεσσαλονικείς πολίτες (άλλοι τους ανεβάζουν σε 15.000), στον ιππόδρομο της πόλης. Πνευματικός πατέρας του επισκόπου, που ξεκίνησε σαν καλόγερος στην Μονή Τσέρνα Ρέκα (Μαύρο Ποτάμι), ήταν τότε ηγούμενός της, ο περιβόητος εθνικιστής Αρτέμιος, που αργότερα ως επίσκοπος Ράσκας καθαιρέθηκε και μετά αφορίστηκε (29 Μαϊου 2015). Τότε τον επισκοπικό θρόνο του, τον άρπαξε το εκκλησιαστικό τέκνο του, ο Θεοδόσιος.
    ……………………..
    Συγκάλυψη παιδεραστών εθνικιστών κληρικών από Εκκλησία-Δικαστές-Πολιτικούς
    http://www.balkaninsight.com/en/article/serbian-church-accused-of-sex-abuse-cover-up
    01 NOV 10
    Serbian Church Accused of Sex Abuse Cover-up
    A powerful alliance of Orthodox clergy, judicial officials and politicians may have succeeded in shielding clerical child abusers from justice.

    https://20committee.com/2013/05/09/sexual-predator-secret-agent-bishop/


    O ατιμώρητος παιδεραστής επίσκοπος της Τούζλα Βασίλειος

    Sexual Predator, Secret Agent, Bishop
    May 9, 2013
    Inconveniently close to Orthodox Easter, the Serbian Orthodox Church has been rocked by a salacious and disturbing scandal involving one of its more prominent senior clerics. In late April it was revealed that 75 year-old Bishop Vasilije Kacavenda of the Tuzla-Zvornik diocese in Bosnia was resigning due to a torrent of sexual abuse claims. Kacavenda was already a notorious figure in certain circles for his close ties with hardline Serbian nationalists. The Serbian Orthodox Church has always been partial to nationalism, but Kacavenda was a standout in all respects, endorsing violence against Muslims, including civilians, during the Bosnian war of 1992-95, and hanging around a lot with friends like Radovan Karadzic and Ratko Mladic.

    http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/2964793.stm

    Serbian priest charged with sex abuse


    Bishop Pahomije
    Bishop Pahomije dismisses the accusations as «lies»

    A bishop of the Serbian Orthodox Church has been charged with the sexually molesting five teenage boys.
    Bishop Pahomije is accused of lewd behaviour and attempts to force intimacy with the boys during last year’s visit to a monastery in the southern town of Vranje, about 250 kilometres (155 miles) south of the capital Belgrade.

  23. Ο/Η sceptic λέει:

    Το κείμενο για τον Άμπντιτς που παρέθεσες το μόνο που δείχνει είναι ότι επιδίωκε να κρατήσει την περιοχή του Μπίχατς ετός συγκρούσεων (κάτι επωφελες για τους Μουσουλμάνους που κατοικούσαν εκεί) συνάπτοντας ανακωχή με όλους. Είχε την υποστήριξη των εκεί κατοικούντων Μουσουλμάνων οι οποίοι εκδιώχηκαν από τον κυβερνητικό στρατό όταν κατέλαβε την περιοχή. Γνωρίχω ότι πέρα από πολιτικός ήταν και επιχειρηματίας και είχε κατηγορηθεί (και καταδικαστεί) για απάτη. Εξακολουθώ να μη βρίσκω πως τεςκμηριώνεται ο αριθμός των 160 χιλιάδων Σέρβων που ήταν υπέρ της κυβέρνησης του Σαράγεβο. Τα κείμενα του xyzcontagion που παραθέτεις σε ορισμένα σημεία παραθέτουν παραπομπές που τεκμηριώνουν απόψεις και σε άλλα όχι. Προφανώς και θέλουν σε βάθος ανάγνωση αλλά αυτή την περίοδο της ζωής μου δεν έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο ώστε να ξαναμελετήσω σε βάθος τα αίτια των γιουγκοσλαβιικών εμφυλίων της δεκαετίας του 1990. Οπότε όταν μπορέσω θα τ μελετήσω και θα συνεχίσουμε την ανταλλαγή απόψεων…

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      Σωστά λες για τον Abdic («το μόνο που δείχνει»), διότι έκανα λάθος στο απόσπασμα, πήρα με το copy/paste άλλο κομμάτι από αυτό που ήθελα (βέβαια, σωστά δείχνει κι εκείνο ότι ήταν καιροσκόπος που πήγε με όλους). Αυτό που ήθελα να βάλω δείχνει ότι ο Abdic όχι μόνο ήταν μεγάλος καιροσκόπος αφού είχε κάνει συμφωνίες με όλους, αλλά και ότι είχε συνεργήσει με τα χειρότερα στοιχεία, Αρκάν, Σκόρπιονς, Πάνθηρες, Κόκκινα Μπερέ, και πάντα υπό την εποπτεία των διαβόητων Jovica Stanišić και Frenki Simatović, διότι το κρατίδιό του ήταν στην πραγματικότητα εξάρτημα της επιχείρησης του. Δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τους συμπατριώτες του, γεγονός που προκύπτει από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που έφτιαξε για να κλείσει μέσα 5.000 απ’ αυτούς. Δεν ήταν απλά ένας εγκληματίας πολέμου (20 χρόνια ποινή) ανάμεσα σε όλους. Ηταν εγκληματίας πολέμου που πολέμησε ώμο με ώμο με τους Σκόρπιονς και όχι μόνο.

      In the autumn of 1993 Fikret Abdić took power in Velika Kladuša with the intention of creating an ‘Autonomous Province of Western Bosnia’ (APZB), copying the model of the SAO (Serb Autonomous Regions) from 1991. He did this in agreement with Franjo Tuđman and Slobodan Milošević, who at this time favoured the outbreak of an inter-Muslim conflict. Abdić received considerable aid in arms, ammunition, oil and other strategic raw materials as well as in manpower from all the ‘Serb lands’ to fight against Atif Dudaković, the local commander of the Army of Bosnia-Herzegovina. Just how important for Serbia the establishment of Abdić’s statelet was is testified to by the fact that a special staff was formed to aid Abdić at the village of Š amarice on the very border between the APZB and the RSK. The head of this staff was Jovica Stanišić, his deputy was Frenki Simatović. General Mile Novaković of the RSK was attached to the staff. Stanišić and Simatović brought in everyone they could lay their hands on to fight for Abdić: Arkan’s Tigers, Ljubiša Savić Mauzer’s Panthers, Boca’s Scorpions, etc. The battles around Kladuša and Bihać which lasted intermittently until the summer of 1995 were in fact a cover for a mighty smuggling operation, involving endless lines of strictly controlled articulated lorries. The special units provided the convoys with security and kept away the curious. The APZB soon became a duty-free state and as such an aim in itself. The peasants from the RSK died like flies at the approaches to Bihać, Legija of the Specials imposed French Foreign Legion standards, Boca made profits here and there – it was a great scene. It is impossible to attach a figure to the value of the exchange, but serious estimates speak of billions of Deutschmarks.
      http://www.bosnia.org.uk/news/news_body.cfm?newsid=2075

      Κι επειδή είπες πριν, κάπου διάβασες, ήταν Νο 2 στο SDA. Οχι ακριβώς. Ηταν ένας ανάμεσα στους επτά. Στις εκλογές του 1990 στη Β-Ε εκλέγονταν 7 πρόσωπα για την προεδρία, απ’ τους οποίους ένας θα εκλέγονταν ‘πρόεδρος’. Η κάλπη ανέδειξε 2 Βόσνιους, 2 Σέρβους, 2 Κροάτες και έναν ‘Γιουγκοσλάβο’.

  24. Ο/Η του κώλου λέει:

    Ο Μπογιόπουλος σε ειδική αποστολή μέσω Λαφαζάνη

    http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=25266:2016-09-18-08-51-10&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

    ΛΕΓΟΤΑΝ ΜΙΛΟΣΕΒΙΤΣ, ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΤΕ;

    (Κυρ. 17/9/16 – 11:52)

    Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

    Ως γνωστόν ο Μιλόσεβιτς ήταν «χασάπης». Και «εγκληματίας». Και «δολοφόνος». Και έκανε «γενοκτονία». Και ειδικά στο Κόσοβο έκανε και «εθνοκάθαρση». Για να καταλάβετε πόσο «κάθαρμα» ήταν, ακόμα κι αυτός ο Πρετεντέρης – όπως έγραφε τότε – μόλις τον είδε στο εδώλιο της Χάγης (τον Μιλόσεβιτς ) «ανατρίχιασε» (ο Πρετεντέρης…).

    Στις 11 Μαρτίου 2006, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στις φυλακές της Χάγης. Προηγουμένως είχε καταγγείλει τους δεσμοφύλακές του ότι τον οδηγούσαν στο θάνατο, αρνούμενοι να του παράσχουν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική αγωγή για τα καρδιακά προβλήματα που αντιμετώπιζε.

    Δέκα χρόνια αργότερα, πριν από ένα περίπου μήνα, ο Μιλόσεβιτς… αθωώθηκε. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τον απάλλαξε – μετά θάνατο – από την κατηγορία για την υποτιθέμενη συνενοχή του Βελιγραδίου στη σφαγή 8.000 Βοσνίων μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

    Φυσικά η είδηση της αθώωσης του Μιλόσεβιτς πέρασε στα «ψιλά». Τα βαποράκια του ΝΑΤΟ, που μετά έγιναν βαποράκια του ΔΝΤ, όσοι τότε έγραφαν λιβέλους διεκδικώντας ρόλο νεκροθάφτη στο γουέστερν της Νέας Τάξης, όσοι ελεεινολογούσαν πάνω στο φέρετρο του Μιλόσεβιτς, τα «κοράκια» και οι «αντικειμενικοί» αναλυτές, τα αθύρματα που εκτόξευαν μύδρους κατά του «χασάπη» με ταυτόχρονους επαίνους για την… κακομοίρα τη Δύση που ήθελε (!) αλλά «δεν κατάφερε να αποτρέψει τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας» (!), δεν ψέλλισαν λέξη.

  25. Ο/Η Λαφαζάν ντε Σρεμπρένιτσα λέει:

    http://www.gazzetta.gr/football/article/1007695/emetiko-pano-gia-ti-sremprenitsa-pic

    Εμετικό πανό για τη Σρεμπρένιτσα

    Οι Βόσνιοι έφεραν στη δημοσιότητα πανό που σηκώθηκε από την ελληνική κερκίδα, με κατάπτυστη αναφορά στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα. Ετοιμάζουν καταγγελία οι φιλοξενούμενοι.

    Περίπου 8000 άνθρωποι σφαγιάστηκαν στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή σφαγή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην πιο μαύρη σελίδα του πολέμου της Βοσνίας.

    Μετά το γκολ της ομάδας του Μπαζντάρεβιτς στο Καραϊσκάκη, δημοσιογράφος από τη τη γειτονική χώρα «ανέβασε» μια φωτογραφία, στην οποία διακρίνεται ένα πανό που αναφέρει «Μαχαίρι, σύρμα, Σρεμπρένιτσα», δίπλα σε ελληνικές σημαίες. Ήταν ένα σύνθημα των Σέρβων όταν οι πληγές του πολέμου ήταν ακόμα ανοιχτές, ενώ το φώναξαν στους Βόσνιους και όταν οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν το 2005, για να τους πικάρουν. To πανό ανέβηκε για λίγο και κατέβηκε, ωστόσο τη ζημιά του την έκανε, ενώ πήρε μεγάλη έκταση στη Βοσνία, αλλά και τη Σερβία.

    Τα ρεπορτάζ πριν τη σέντρα ήθελαν Σέρβους οπαδούς να έχουν κατέβει για να βρεθούν στο πλευρό των Ελλήνων. Πριν τη σέντρα, αποδοκιμάστηκε έντονα και ο εθνικός ύμνος των φιλοξενούμενων. Σύμφωνα με τα όσα έλεγαν μετά το τέλος του ματς, οι Βόσνιοι θα κάνουν καταγγελία για το πανό.

  26. Ο/Η laskaratos λέει:

    Θρήνος απόψε για Χρυσή Αυγή, Γλέζο, Κωνσταντόπουλο, Κουβέλη, Παπαρρήγα, Λαφαζάνη, Καρατζαφέρη, Ψωμιάδη, Παπαθεμελή και τις Ορθόδοξες Εκκλησίες Ελλάδας και Σερβίας. Πέθανε χτες σε γερμανική φυλακή κλεισμένος με ισόβια κάθειρξη, ο επιτελάρχης Ασφαλείας του Μλάντιτς Ljubisa Beara, εγκληματίας της Σρεμπρένιτσα, ένας από τους υπεύθυνους της σφαγής 8.000 αμάχων, μεταξύ τους και πολλών ανήλικων αγοριών.
    Άτιμοι Γερμαναράδες, που θα έλεγε και η επαναστράτια Ζωή (των γερμανικών αποζημιώσεων)

    http://www.b92.net/eng/news/region.php?yyyy=2017&mm=02%E2%85%86%3D10&nav_id=100480
    Hague convict Ljubisa Beara passes away in Berlin
    Former head of security of the Bosnian Serb army (VRS) Main Staff Ljubisa Beara has died aged 78, in a prison in Berlin.

    SOURCE: TANJUG FRIDAY, FEBRUARY 10, 2017 | 12:26


    Beara was put on trial on Srebrenica genocide charges and found guilty by the Hague Tribunal.

    Beara, who passed away on Thursday, was sentenced to life in prison.

    Media in Bosnia-Herzegovina said that the verdict against him for genocide over about 8,000 Muslims in Srebrenica in 1995 committed after the VRS entered the enclave that was under UN protection at the time was confirmed in 2015.

  27. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Ljubisa Beara (ένας από τους ‘7 της Σρεμπρένιτσα’) που τον μάθαμε επειδή σε άψογη μαφιόζικη φρασεολογία, «δεν ήξερε τι να κάνει με τα 3.500 πακέτα που είχε να παραδώσει», κατά τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα.

    Σχετικά:
    # Ρίχνοντας την ευθύνη στα θύματα: Συγκάλυψη και άρνηση, το όγδοο και τελικό στάδιο της ίδιας της γενοκτονίας: 8.372 έρευνες ανθρωποκτονίας και οκτώ συν μία αποδείξεις (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #10)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/10/yugo-10/

    Ο επιτελάρχης Ασφαλείας Ljubisa Beara βρισκόταν σε απόγνωση και παραπονιόταν στο στρατηγό Krstic (‘Krle’ ήταν το χαϊδευτικό του), όπως καταγράφηκε σε υποκλαπείσα συνομιλία:

    Ljubisa Beara:
    «I don’t know what to do. I mean it, Krle. There are still 3,500 parcels that I have to distribute and I have no solution».
    http://www.srebrenica-mappinggenocide.com/en/12/07-2/

    Τελικά, ο Krle έστειλε στη Nova Kasaba μερικά καθάρματα ακόμη για να δώσουν ένα χεράκι στο 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ ώστε «να παραδοθούν τα 3.500 πακέτα»

    Επίσης, από τις αποδείξεις στις δίκες:
    – Υποκλαπείσες συνομιλίες, είτε μεταξύ των ανώτερων πολιτικών παραγόντων των Σέρβων και των Σερβοβόσνιων με την ηγεσία του στρατεύματος, είτε μεταξύ ανώτατων αξιωματικών την στιγμή των επιχειρήσεων: λ.χ. ο στρατηγός Radislav Krstic να ενημερώνει στις 13 Ιουλίου πως «έχουμε ήδη 6.000 αιχμαλώτους», αριθμό που επιβεβαιώνει ο συνταγματάρχης Radislav Jankovic την επόμενη μέρα μιλώντας με Ολλανδό Κυανόκρανο ή τα γνωστά μας «3.500 πακέτα» του Krstic όταν παραπονιόταν στον επιτελάρχη Ασφαλείας συνταγματάρχη Ljubisa Beara πως δεν είχε αρκετά χέρια για «να τα παραδώσει» ή την διαταγή του Krstic προς τον υποδιοικητή της Ταξιαρχίας Ζβόρνικ Dragan Obrenovic

    «Πρέπει να τους σκοτώσετε όλους. Δεν χρειαζόμαστε κανένα ζωντανό, ούτε ένας να μην μείνει ζωντανός» («Nijednog zivog nemoj da ostavljas») …

    … ή τέλος, την χαρακτηριστικότερη φράση του Κάρατζιτς προς τον Σέρβο πολιτικό διοικητή της Σρεμπρένιτσα (και αργότερα αντιπρόεδρο του κόμματος SDS του Κάρατζιτς, καταδικασμένος κι αυτός σε δέκα χρόνια κάθειρξη) Miroslav Deronjic, παρουσία του επικεφαλής των Μυστικών Υπηρεσιών της Σερβίας Jovica Stanisic, τις παραμονές της πτώσης της Σρεμπρένιτσα:
    http://srebrenica-genocide.blogspot.gr/…/karadzic-trial-rea…

    «Μίροσλαβ, όλοι πρέπει να πεθάνουν. Σκότωσε τους όλους, κάθε έναν που πέφτει στα χέρια σου, όποιον βρεις εκεί, πρέπει να πεθάνει» («Miroslav, they must all be killed. All and every one you find there, all those that fall into your hands»).

    Εχοντας αυτή τη φράση του στο μυαλό, λίγες μέρες αργότερα ο μεθυσμένος Deronjic μάλωνε με τον επίσης μεθυσμένο Ljubisa Beara σχετικά με το που και πως θα εξοντώσουν τους κρατούμενους. Ο ένας επέμενε προβάλλοντας τις διαταγές που είχε απ’ τον Κάρατζιτς, κι ο άλλος τις αντίστοιχες του Μλάντιτς, -οι ίδιοι τους τα έχουν καταθέσει αυτά ενόρκως, εδώ.
    https://www.documentcloud.org/…/274363-popovic-trial-judgme…

    Και σύμφωνα με την κατάθεση του ίδιου του Deronjic στο ΔΠΔΧΓ, όταν τηλεφώνησε στον Κάρατζιτς εκείνη τη μέρα της πτώσης της Σρεμπρένιτσα για να συζητήσουν τι πρέπει να κάνει με μια άλλη μεγάλη ομάδα αιχμαλώτων στο Bratunac, ο Κάρατζιτς απάντησε:

    «Κάποιος θα έλθει εκεί σύντομα με διαταγές για την τύχη τους».

    Πράγματι, ήλθε ο Vujadin Popovic (αυτός που ζητούσε απ’ τους Ελληνες εθελοντές να του παραδώσουν την κάμερα στο γήπεδο της Nova Kasaba για να καταστρέψει τις φωτογραφίες τους, ο Chief of Security του Σώματος Στρατού Ντρίνα του σερβοβοσνιακού στρατού, καταδικασμένος κι αυτός σε ισόβια κάθειρξη) και είπε:
    http://www.srebrenica-mappinggenocide.com/en/10/18/

    «Εχουμε διαταγές από πολύ ψηλά, όλοι οι αιχμάλωτοι πρέπει να εκτελεστούν».

  28. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2017/03/15/hoax-milosevic-innocent/

    Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’

    Posted by Κλέων Ι. στο 2017/03/15

    Αυτό το σημείωμα δεν είχε ποτέ τις προϋποθέσεις να γίνει ξεχωριστό άρθρο στο XYZ Contagion, και ο λόγος γι’ αυτό ήταν πως από τότε που κάποιοι σκαρφίστηκαν στο εξωτερικό το hoax με την δήθεν ‘αθώση Μιλόσεβιτς‘, κανένα σοβαρό δυτικό μέσο δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί ποτέ με αυτή την ανοησία. Απασχόλησε κυρίως μόνο περιθωριακές ακροδεξιές, φασιστικές, αντισημιτικές σελίδες, αν και ξεκίνησε από ανθρώπους της ψεύτικης ‘αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς’. Οι μόνες φορές που υπήρξαν αναφορές σε δυτικά σοβαρά μέσα ήταν για την διάψευση του hoax. Ετσι, το XYZ Contagion προτίμησε να γράψει μία ‘Σημείωση’ (‘Note’) στην σελίδα του στο Facebook, αυτήν, «Για τη δήθεν ‘αθώωση Μιλόσεβιτς’ που διακινείται από ψευτοαριστερούς ψευτοαντιιμπεριαλιστές», για όποιον ήθελε να ενημερωθεί σχετικά, και πέραν αυτού ουδέν.


    Ανοιξη του 1999, αντιΝΑΤΟϊκές διαδηλώσεις, διοργανωμένες με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Αριστερά οι θρησκόληπτοι και οι ευσεβείς, δεξιά οι ΚΟΒες του ΚΚΕ. Τους ενώνουν τα πορτρέτα του Μιλόσεβιτς.

    Δεν υπολογίσαμε όμως στη δύναμη του hoax και σε εκείνη την βασική ιδιότητά τους, που λέει ότι αφού ένα hoax είναι κάτι που ευχαριστεί τους αναγνώστες του να το διαβάζουν, αυτό θα επανέρχεται συχνά. Πράγματι, φαίνεται ότι η ψεύτικη είδηση έχει πολλούς κύκλους ζωής, συχνά σε συνδυασμό με επετείους, κι έτσι το ξαναείδαμε πρόσφατα, από τον Νίκο Μπογιόπουλο και τον Ημεροδρόμο. Ο Μπογιόπουλος, στην πραγματικότητα, έχει το ίδιο άρθρο, τις ίδιες σημειώσεις, λ.χ. εδώ στον Ριζοσπάστη το 2009, εδώ στο Press Project τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν πήρε είδηση πρώτη φορά το hoax, κι εδώ το πρόσφατο στον Ημεροδρόμο.

    Είναι η πολλοστή φορά που γράφονται τα ίδια πράγματα, και, συνεπώς, καταλαβαίνει κανείς ότι όλα αυτά που λέει τα περί Κοσόβου το 1999, τα έχει μπαζωμένα κάπου ο κ. Μπογιόπουλος, τα έχει εκεί δίπλα του, έτοιμα να τα χρησιμοποιήσει όποτε του δινόταν ευκαιρία σαν αιχμή του δόρατος των επιχειρημάτων του για την κακιά Δύση. Αυτά είχε, με αυτά μπάζωσε τη στήλη του κατά 99%, αν και υποτίθεται ότι η δήθεν αθώωση αφορούσε μια άλλη εποχή (8 με 4 χρόνια πριν, 1991-1995), σε μια άλλη περιοχή (τη Βοσνία, ίσως και την Κροατία) και άρα κάποια άλλα γεγονότα. Δηλαδή, αφιερώνει το 1% του κειμένου στην αρχή και μας ‘ενημερώνει’ (…) πως ο Μιλόσεβιτς ‘αθωώθηκε’ δήθεν για τη Σρεμπρένιτσα (λάθος, ούτε αυτός ο ισχυρισμός είναι αληθεια, όπως θα δούμε στη συνέχεια) και το υπόλοιπο 99% αφορά ό,τι έγινε από το Ραμπουγιέ και μετά, πράγματα μάλλον άσχετα με την υπόθεση εδώ.

    Ηταν άσχημο, όμως, να βλέπει κανείς στη σελίδα του Ημεροδρόμου στο Facebook, τις απαντήσεις και τους χαρακτηρισμούς του κ. Μπογιόπουλου και του διαχειριστή σε όσους επισκέπτες έφερναν αντιρρήσεις και προσπαθούσαν να εξηγήσουν με επιχειρήματα το προφανές: Οτι καμία αθώωση και καμία καταδίκη ενός προσώπου Α δεν μπορεί να συμβεί στη δίκη ενός άλλου προσώπου Β. ‘Γκεμπελίσκοι’, ‘αργόσχολοι’, ‘μην γελοιοποιήστε’, ‘σας παραδίδω στη χλεύη’, ‘κοιταχτείτε στον καθρέφτη αν θέλετε να δείτε Γκεμπελίσκους’ και άλλα τέτοια ωραία. Αλλωστε, δεν ήταν η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ρίσκαρε την αξιοπιστία της, για να το πούμε κομψά. Οποιος θυμάται ένα άλλο μεγάλο hoax, ‘Η πλαστογραφία 19χρονου ψεκασμένου Σέρβου ακροδεξιού ψευτοδημοσιογράφου με τη μαϊμού συνέντευξη του πρώην πράκτορα της CIA για τη Γιουγκοσλαβία και τα ερωτηματικά για τα έγκριτα ΜΜΕ‘, καταλαβαίνει τι εννοούμε.

    Το χειρότερο ήταν το σηκωμένο δάχτυλο του Ημεροδρόμου/Μπογιόπουλου στους σχολιαστές του: «Αν είχες διαβάσει την πολλών χιλιάδων σελίδων απόφαση, τότε θα έβρισκες αναφορές […]» κ.λπ. κ.λπ., θαρρείς και ο Ημεροδρόμος την διάβασε την απόφαση. Το πιο αστείο ήταν η κατηγορία στους επισκέπτες πως χρησιμοποιούν ‘νομικίστικα τεχνάσματα‘, ενώ στην πραγματικότητα ο μοναδικός που επιδίδεται σε αυτό το άθλημα είναι εκείνος που ανακαλύπτει ‘αθωώσεις’ σε άσχετα κείμενα, για να μην αναφέρουμε εδώ και τα διπλά κριτήρια, πως δηλαδή ξαφνικά το ICTY έγινε καλό και αξιόπιστο, τώρα που ‘αθώωσε’ το ίνδαλμά μας, ενώ όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν το ‘δικαστήριο-καγκουρό’ και προέκταση ‘ΝΑΤΟϊκού σφαγείου’.
    Δείγμα:

    «Ανθρωπέ μου, είσαι -σε όλες τις γλώσσες- πολιτικά αναλφάβητος. Είναι δύσκολο να αντιληφθείς και τι έγραψα και τι ομολογεί το δικαστήριο. Οσο θα προσπαθείς με νομικιστικές προσεγγίσεις να αντικρούσεις πολιτικά επιχειρήματα και αποδείξεις, φρόντισε τουλάχιστον να μην γελοιοποιείσαι. Τελειώσαμε. Γεια σου.
    – Νίκος Μπογιόπουλος»

    …………………………………….
    Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’
    ………………
    Κανένα δικαστήριο ΔΕΝ ΑΘΩΩΣΕ κανένα Μιλόσεβιτς.
    Κάποιος μπορεί να αθωωθεί ή να καταδικαστεί μόνο στη δική του δίκη, και ποτέ κανείς δεν μπορεί να συζητήσει για ‘αθωότητα’ ή ‘ενοχή’ ενός προσώπου Α στη δίκη ενός προσώπου Β.
    ΟΧΙ στις δίκες άλλων.
    Αυτά δε γίνονται σε κανένα νομικό σύμπαν, όσο κι αν το επιθυμούν στρεψοδίκες και διαστρεβλωτές, από δεξιά κι αριστερά.
    Αν κατηγορηθώ για κάτι και συνταχθεί εναντίον μου κατηγορητήριο, και γίνει παραπομπή, και εισαχθεί η υπόθεσή μου στο ακροατήριο, και για κάποιο λόγο αργότερα σταματήσει η δίκη, δεν είμαι περισσότερο ή λιγότερο ένοχος ή αθώος από ό,τι ήμουν πριν αρχίσει η δίκη.
    Η δίκη του Μιλόσεβιτς δεν τελείωσε ποτέ, συνεπώς, ούτε αθώος μπορεί να λεχθεί, ούτε ένοχος.
    ……………………..

    Οποιος ανατρέξει στην απόφαση θα δει ότι η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για την πολιορκία του Σαράγεβο αρχίζει στη σελίδα 1332, η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για την Σρεμπρένιτσα αρχίζει στη σελίδα 2030, η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για τους ομήρους αρχίζει στη σελίδα 2452 κ.ο.κ. Εκεί συζητιούνται τα σχετικά θέματα, και όχι στο κεφάλαιο ‘Municipalities Component’.

    Εδώ μπορείτε να δείτε το απόσπασμα που απομόνωσαν στη σχετική αφήγηση (παράγραφος 3460).
    Οποιος ανατρέξει στην απόφαση θα δει ότι η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για την πολιορκία του Σαράγεβο αρχίζει στη σελίδα 1332, η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για την Σρεμπρένιτσα αρχίζει στη σελίδα 2030, η ετυμηγορία για την Joint Criminal Enterprise για τους ομήρους αρχίζει στη σελίδα 2452 κ.ο.κ. Εκεί συζητιούνται τα σχετικά θέματα, και όχι στο κεφάλαιο ‘Municipalities Component’.

    ……………………………………….

  29. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Η σχετική σημείωση από το Facebook του XYZ Contagion (που συμπεριλαμβάνει ο Λασκαράτος στο αρχικό ποστ) μεταφέρθηκε στο ιστολόγιο του XYZ Contagion, αλλά με σημαντικές προσθήκες, ουσιαστικά ξαναγραμμένη.

    Διαβάστε την εδώ, όπου εξηγούμε και τους λόγους της μεταφοράς (δεν υπολογίσαμε τη δύναμη του hoax, ότι θα επανέρχεται σε κύκλους):

    # Το hoax με την ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2017/03/15/hoax-milosevic-innocent/

    Τα σχόλια κάτω από τη σημείωση μένουν φυσικά, διότι έχουν τη δική τους δυναμική και πάρα πολλές επεξηγηματικές πληροφορίες.

    Πως δημιουργήθηκε το hoax με την δήθεν ‘Αθώωση Μιλόσεβιτς’.
    Πως ξέθαψαν μια φράση από ΑΛΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ της ετυμηγορίας που μιλούσε για μία συγκεκριμένη κατηγορία του Κάρατζιτς, και βγάζοντας την έξω από όλα τα context της απόφασης, δημιούργησαν ένα τέρας που τώρα δε μαζεύεται.

    Απόσπασμα:
    Πρόκειται, δηλαδή, για τη συμπεριφορά του Μιλόσεβιτς σε ΕΝΑ ΜΟΝΟ θέμα από τα δεκάδες θέματα στα οποία συνήργησε με τον Κάρατζιτς και τους άλλους για την επίτευξη των εγκληματικών τους σχεδίων.
    ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ, και σε ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.

    Και για να μην μείνει αμφιβολία, ας δούμε σε ποιο ακριβώς κεφάλαιο της απόφασης περιέχεται η παράγραφος 3460. Θα πρέπει φυσικά να ανατρέξουμε στην απόφαση. Και, όπως βλέπουμε, ω του θαύματος, αγαπητοί σπουδαίοι και έντιμοι ερευνητές, βρίσκεται στο υποκεφάλαιο ‘Existence of a common plan shared by a plurality of persons’, που βρίσκεται κάτω από το τμήμα ‘Overarching JCE and the Accused’s responsibility’, που βρίσκεται κάτω από το κεφάλαιο ‘Eastern Bosnia’, που βρίσκεται κάτω από το θέμα ‘Municipalities Component’.

    Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, στην πραγματικότητα το Δικαστήριο έκανε το αντίθετο από ό,τι ισχυρίζονται οι οπαδοί του hoax […]
    [….]
    Αλήθεια, αυτά μαθαίνουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα;
    Να μην συγκρίνουν ποτέ πηγές, να μην διασταυρώνουν ποτέ πληροφορίες με γεγονότα, να παραλείπουν ό,τι δεν τους αρέσει ή ό,τι τους διαψεύδει την αποψάρα τους, να αποκρύπτουν τα πιο σημαντικά σημεία μιας υπόθεσης και να χειραγωγούν τους αναγνώστες τους σύμφωνα με τις δικές τους πολιτικές προτιμήσεις;
    Πραγματικά, η υπόθεση προκαλεί κατάθλιψη

    Λένε ότι μια από τις χειρότερες μορφές δημοσιογραφίας είναι εκείνη στην οποία ο αρθρογράφος προσπαθεί να ‘περάσει’ την άποψή του για γεγονός. Οχι, δεν είναι έτσι, δεν το δεχόμαστε αυτό, κι έτσι αποφασίσαμε να μεταφέρουμε την σημείωση εδώ στο ιστολόγιο, ώστε να υπάρχει και να βρίσκεται από τις μηχανές αναζήτησης. Ακολουθεί το άρθρο, όπως είχε γραφτεί τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2016, αλλά με σημαντικές προσθήκες, ουσιαστικά ξαναγραμμένο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s