Σέρβος παπάς: «Είμαι ακόμη σε διάθεση να σκοτώσω»

[Ορθόδοξος τζιχαντισμός στα Βαλκάνια ή μικρές μετακινήσεις από την κρατική Αριστερά στην άκρα Δεξιά]

Zuco16june16

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Ο 79χρονος αιδεσιμότατος Βόισλαβ Carkic, πολέμαρχος (με το ψευδώνυμο Pop Zuco)  της περιβόητης ομάδας των Τσέτνικ του σερβικού στρατού στον πόλεμο της Βοσνίας, μεταξύ 1992 και 1995, είναι ένας ακόμη κακόφημος Σέρβος εθνικιστής κληρικός, στον μακρύ κατάλογο των ακροδεξιών ομοεθνών του επισκόπων και ιερέων, που βαρύνονται με κατηγορίες για δολοφονίες, παιδεραστίες και κλεψιές. Δεν έχει χορτάσει αίμα και δηλώνει κρατώντας το πακέτο με τα τσιγάρα του, πως θα ήθελε να πολεμήσει στις γραμμές του ορθόδοξου ρωσικού εθνικισμού: «Αν μπορούσα, θα ήθελα να έμπω και πάλι στον πόλεμο ενάντια στο λεγόμενο ουκρανικό κράτος». Είναι αυτός που φέρεται (ο ίδιος αρνείται να μιλήσει σχετικά), πως κήδεψε τη μάνα του φυγόδικου τότε στρατηγού Μλάντιτς, αντιμέτωπου σήμερα με κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, παρόντος του γιού της. Ο παπάς είναι βλάσφημος αδίστακτος και θεομπαίχτης, αφού δεν ντρέπεται να δηλώσει «Στρατιώτης του Χριστού» και Τσέτνικ,  μοναρχικός δηλαδή που συνεργάστηκε με Γερμανούς Ναζιστές και Ιταλούς φασίστες για την παλινόρθωση του βασιλιά και την επανίδρυση σερβικής αυτοκρατορίας, που στο Μεσαίωνα είχε φτάσει μέχρι και την Ήπειρο και  Θεσσαλία.  Αυτοί οι παραδοσιακοί εχθροί των κατοίκων της Ελλάδας είχαν καταλάβει με τη βοήθεια Αλβανών, μέχρι και τη Ναύπακτο  επί βασιλείας του άγιου Στέφανου Δουσάν (1331-1355), «Τσάρου και Αυτοκράτορα Σέρβων και Γραικών» («Ρωμαίων», μεταφρασμένο στα Ελληνικά), «Δεσπότη της Άρτας και Κόμη της Θεσσαλίας»,  έχοντας πρωτεύουσα τα Σκόπια. Στον πρόσφατο πόλεμο με τους Αλβανούς και τους άλλους γείτονες, οι Σέρβοι μεγαλοϊδεάτες, είχαν την ευλογία της σερβικής Εκκλησίας στη φρικιαστική διαδικασία της Εθνοκάθαρσης  και της Γενοκτονίας που ακολουθούσαν, προκειμένου να αρπάξουν τη Βοσνία και το μεγαλύτερο μέρος της Κροατίας. Η Αμερικανίδα καθηγήτρια και Ιστορικός Σαμπρίνα Πέτρα Ramet, συνέλεξε στοιχεία για τη συγγραφή της ιστορίας της σχετικά με αυτή τη σύγκρουση, στο βιβλίο ‘Οι Τρεις Γιουγκοσλαβίες: Οικοδόμηση του Κράτους και Νομιμοποίηση’: «Οι δυνάμεις των Τσέτνικ σαρώνουν τα χωριά, προκειμένου να μακελέψουν Μουσουλμάνους και Κροάτες πολίτες. Όμως η τρομοκρατία των Τσέτνικ δεν περιορίζεται στους μη Σέρβους. Αντιθέτως οι Τσέτνικ τρομοκρατούσαν επίσης τους Σέρβους οι οποίοι ήταν αντίθετοι στο πρόγραμμά τους», λέει  η ιστορικός. Άντρες, γυναίκες και παιδιά αιχμαλωτίστηκαν στην Trnopolje. Οι γυναίκες βιάστηκαν, συνολικά 52.811 άνθρωποι από το δήμο του Prijedor, δολοφονήθηκαν ή εξανδραποδίστηκαν.  Στη διάρκεια του πολέμου πάνω από  10.000 μουσουλμανικά θρησκευτικά κτίρια ισοπεδώθηκαν.  Ούτε ένα τζαμί δεν σώθηκε στη λεγόμενη «Δημοκρατία» της  Srpska (Βοσνία-Ερζεγοβίνη). «Δεν μετανιώνω για τίποτα, όλα τα έκανε ο Θεός», λέει ο παπάς υψώνοντας τα τρία του δάχτυλα. «Όλα θα τα ξαναέκανα, όμως αν με ρωτήσετε αν έχω ψυχή, θα σας έλεγα όχι πια», συμπληρώνει δείχνοντας μια αναπάντεχη στιγμιαία κριτική αυτογνωσία.

Αναλυτικά μπορείτε να διαβάσετε εδώ:  «The Chetnik priest: ‘I’m still in a mood to kill» (21 May 2016-Sara Manisera, Al Jazeera).

Αν αναζητήσουμε περισσότερες πληροφορίες για τον ιερέα, θα τον βρούμε ως συνεργάτη της αθεϊστικής κομμουνιστικής δικτατορίας του Τίτο και μάλιστα πληροφοριοδότη (‘χαφιέ’ θα τον έλεγε η λαϊκή ημερησία «Αυγή») με το ψευδώνυμο ‘Piccolo’, της φοβερής μυστικής Αστυνομίας UDBA (1946-1991), υπεύθυνης για πάνω από 200 δολοφονίες, εξαφανίσεις και απαγωγές αντιπάλων του ισόβιου Κροάτη «Στρατάρχη» και Προέδρου. To πέρασμά του από τον κρατικό άθεο τιτοϊκό Κομμουνισμό στον κρατικό χριστιανορθόδοξο Ναζισμό, δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει κανέναν, πέραν των όσων θέλουν να πιστεύουν πως ο υποψήφιος Πορθητής της εν Αθήναις γερμανικής περιουσίας (Ινστ.Γκαίτε, Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και Γερμ. Σχολής;) κ. Παρασκευόπουλος, πράγματι δεν έβρισκε αίθουσα (ή δεν ήξερε πως έπρεπε να βρεθεί) για να δικαστεί η Χ.Α. και όσων δεν θα αναρωτηθουν ποτέ τι είναι αυτό που έκαμε τον Λαφαζάνη να συνυπογράφει με τον Καρατζαφέρη και τον Ψωμιάδη κείμενα υπέρ της δικαστικής ασυλίας Μιλόσεβιτς και τον παρουσιαστή του «ποιητικού» (!) έργου του Κάρατζιτς Μανώλη Γλέζο (υποστηρικτή της ασυλίας και της κρατικής χρηματοδότησης της Χ.Α.), να μεταμορφώνεται από υμνητής του Ενβέρ Χότζα σε θαυμαστή δυο  Αρχιεπίσκοπων, του Χρυσής Αυγής (ΕΛΑΜ) και του Λαυρεντιάδη και Βουλιαγμένης. Οι αποστάσεις μεταξύ των εραστών των διαφόρων μορφών της μεσσιανικής απόλυτης εξουσίας δεν είναι τόσο μεγάλες.

ΥΓ

Ο ευσεβής Κάρατζιτς ανήμερα της γιορτής του Αγίου πρίγκηπα Λαζάρου:

(Κλέων Ι.-24.3.2016), «ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία
[…]
Η θεατρική θρησκευτική παράσταση του σωβινιστή ηγέτη Ρ.Κάρατζιτς, την ώρα που το σχέδιο των μαζικών εκτελέσεων ήταν σε πλήρη εξέλιξη: Πήγε μαζί με τη σύζυγό του στην εκκλησία, άναψε κερί, παρακολούθησε τη λειτουργία για τη μεγάλη εθνική και θρησκευτική γιορτή των Σέρβων Vidovdan (που είναι, όπως έχουμε πει, ταυτόχρονα πολλές γιορτές μαζί: Επέτειος της μάχης του Κοσόβου, ημέρα του προστάτη αγίου του σερβοβοσνιακού στρατού VRS, ημέρα του Πρίγκηπα Αγιου Λάζαρου και των Σέρβων Αγίων Μαρτύρων που έπεσαν στη μάχη του Κοσόβου στις 28 Ιουνίου 1389, επέτειος της αναγνώρισης του σερβικού θρόνου το 1881, αλλά και επέτειος της εμπρηστικής ομιλίας Μιλόσεβιτς στο Gazimestan του Κοσόβου, όταν ξεκίνησε τον πόλεμο), και βγαίνοντας έκανε δηλώσεις στις κάμερες…: ‘Ο στρατός μας είναι ένας πολύ, πάρα πολύ υπεύθυνος στρατός. Οι άνθρωποι, οι άμαχοι πολίτες καθώς και το προσωπικό του ΟΗΕ, όλοι τους είναι απολύτως ασφαλείς…είτε θέλουν να φύγουν, είτε θέλουν να μείνουν στη Σρεμπρένιτσα…’

Ναι, το είδαμε.

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερή» Εξουσία, φασισμός, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

23 Responses to Σέρβος παπάς: «Είμαι ακόμη σε διάθεση να σκοτώσω»

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    O αιδεσιμότατος, στις διάφορες Μεταμορφώσεις του, ως στρατιώτης του Χριστού, του Τίτο, του βασιλιά και του Κάρατζιτς:

    Ανθολόγιο Σέρβων εθνικιστών κληρικών:
    Ο (ατιμώρητος) προστατευόμενος παιδεραστής Βρανίων Παχώμιος, θαμώνας της ελληνικής Μητρόπολης του Βώλου:
    http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/2964793.stm
    Serbian priest charged with sex abuse


    Bishop Pahomije

    A bishop of the Serbian Orthodox Church has been charged with the sexually molesting five teenage boys.

    O Σεβασμιότατος Βασίλειος, επίσης ατιμώρητος παιδεραστής επίσκοπος της Τούζλα

    https://en.wikipedia.org/wiki/Vasilije_Ka%C4%8Davenda

    O πανοσιότατος βασανιστής και δολοφόνος πατήρ Βρανίσλαβος Peranovic
    (αυτός δεν μπόρεσε να κουκουλωθεί, καθαιρέθηκε)
    http://www.balkaninsight.com/en/article/serbian-priest-killed-drug-addict

    Iερά δικαστικά-πολιτικά κουκουλώματα παιδεραστιών:
    http://www.balkaninsight.com/en/article/serbian-church-accused-of-sex-abuse-cover-up

    01 Nov 10

    Serbian Church Accused of Sex Abuse Cover-up

    A powerful alliance of Orthodox clergy, judicial officials and politicians may have succeeded in shielding clerical child abusers from justice.

  2. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Ο εν λόγω την εποχή που έσφαζε αμάχους φορώντας το πετραχήλι, εδώ περίπου στο 20.00′:

    Δεν ήταν απλά ένας τυχαίος παπάς, που πήρε τα όπλα να βάλει ένα χεράκι στην εθνοκάθαρση. Ηταν αυτός που όρκιζε τους τσέτνικ βοεβόδες, τους αντίστοιχους εκλεκτούς ‘δούκες’ του σρβικού έθνους. Λεπτομέρειες για τους βοεβόδες, εδώ:

    Οι ‘αριστεροί αντιιμπεριαλιστές’ συνήγοροι των Σέρβων, οι ακροδεξιοί δωσίλογοι τσέτνικ και η σερβική ‘Μεγάλη Ιδέα’ (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #03)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/03/yugo-03/

    Δυστυχώς, οι συμπατριώτες μας ‘ειδικοί’ επί των γιουγκοσλαβικών θεμάτων θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το καθεστώς των Μιλόσεβιτς-Κάρατζιτς-Μλάντιτς-Σέσελι-συζύγου Μιλόσεβιτς δεν είχε καμία απολύτως σχέση, ούτε με τον σοσιαλισμό, ούτε με την αριστερά, ούτε με τον ουμανισμό και τις ανθρωπιστικές ιδέες. Η βαρβαρότητα -αλλά και η υποστήριξη σε αυτήν- δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο, ούτε υπάρχουν εγκλήματα, και ειδικά γενοκτονίες ή εθνοκαθάρσεις, που ενδέχεται να γίνονται ‘για καλό σκοπό’. Ούτε ‘πρόοδος’, ούτε ‘απελευθέρωση’, ούτε ‘δικαιοσύνη’ μπορεί να υπάρξει ποτέ, έστω κι αν τα εγκλήματα πολέμου γίνονται από ‘αριστερούς’ (που δεν ήταν, ούτε καν δήλωναν τέτοιοι).
    Λυπόμαστε που θα τους πληροφορήσουμε σήμερα, στο 2015, δηλαδή μόνο έπειτα από 20 ή 25 χρόνια, αλλά η αλήθεια είναι ότι ήταν ένα καθεστώς που αναβίωσε τον σερβικό εθνικιστικό σωβινισμό των τσέτνικ και της ιδεολογία τους: Μια σκληρή ρατσιστική βίαιη ‘ιδεολογία’, υπέρ της μοναρχίας, υπέρ του καπιταλισμού, άκρως καιροσκοπική και αγρίως αντικομμουνιστική. Οι τσέτνικ, θυμίζουμε, ήταν η δωσιλογική οργάνωση του Ντράζα Μιχαήλοβιτς (Dragoljub ‘Draza’ Mihailovic), και εκείνοι που ενώ ξεκίνησαν σαν αντιστασιακό κίνημα κατά της γερμανικής κατοχής, πολύ γρήγορα έστρεψαν τα πυρά τους μόνο ενάντια στους παρτιζάνους του Τίτο, κάτι ανάμεσα στους ΠΑΟτζήδες και στα Τάγματα Ασφαλείας, στα καθ’ ημάς. Εσφαξαν ολόκληρα σερβικά χωριά αν τυχόν ήταν με τους αντάρτες, οδήγησαν στο θάνατο δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνους και Κροάτες λόγω της καταγωγής τους ή λόγω της ένταξής τους στην Αντίσταση και στην Επανάσταση, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζονταν με τους φασίστες Ουστάσι και με τα σερβικά Τάγματα Ασφαλείας της οργάνωσης ‘Zbor’ του Dimitrije Ljotic και του κουίσλιγκ πρωθυπουργού Milan Nedic, αλλά και με τους Ναζί, με στόχο την ‘Μεγάλη Σερβία’. Οι τοπικοί αρχηγοί των τσέτνικ ονομάζονταν ‘βοϊβόδες’ (ή ‘βοεβόδες’). ‘Τσέτνικ Βοϊβόδας’ ήταν ο Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj), aka ‘Ο χασάπης’, αλλά και ο Σερβοβόσνιος διοικητής των Ελλήνων εθελοντών της ΕΕΦ Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, βλ. το σχετικό αφιέρωμα ‘Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς (Zvonko Bajagic): Ποιος ήταν ο Σερβοβόσνιος διοικητής της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς’:
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/06/12/prodimosiefsi-srebrenica-zvonko/

    https://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=9511

    Τσέτνικ χιούμορ από τον Vojvoda Vasilije Vidovic Vaske. Αυτή η κατασκευή κοσμούσε το καπό του αυτοκινήτου του διαβόητου αιμοσταγούς βοϊβόδα Vasilije Vidovic Vaske, πρωτοπαλίκαρου του Σέσελι. Ο συγκεκριμένος τσέτνικ βοϊβόδας, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Βοσνία, όποτε άκουγε κάποια άσχημη είδηση για τον στρατό των Σερβοβόσνιων, κάποια υποχώρηση ή αποτυχία, διάλεγε στην τύχη ένα βοσνιακό χωριό, πήγαινε νύχτα και εκτελούσε στην τύχη όχι λιγότερους από 20 κάθε φορά. Οταν έπεσε ο Μιλόσεβιτς τον Οκτώβριο του 2000, δεν το άντεξε, και πήγε έξω απ’ το Κοινοβούλιο και με τις κάμερες παρούσες, έβγαλε το όπλο του και άρχισε να πυροβολεί. Στην εικόνα, το κράνος είναι βέβαια του ΟΗΕ, το κρανίο, όμως, ανήκε σε Βόσνιο, όπως παινευόταν με καμάρι. Επάνω στα αυτοκίνητα της συνοδείας του, υπήρχε και ιστός με τσέτνικ σημαία, φτιαγμένοι όλοι από κόκκαλα Βόσνιων.

    Ο όρος ‘βοϊβόδας’ έχει μακρά ιστορία: Ηταν, μεταξύ άλλων, και ανώτατος στρατιωτικός βαθμός στον προπολεμικό γιουγκοσλαβικό στρατό. Επέζησε μόνο στους κύκλους των εθνικιστών τσέτνικ κατά τον Β’ΠΠ, για να ορίσει τους οπλαρχηγούς-στρατιωτικούς διοικητές μεγάλων περιφερειών. Μεταπολεμικά, φυσικά καταργήθηκε, όμως ο τίτλος δίνονταν ‘μυστικά’ κι έτσι ο τίτλος αναβίωσε μετά το 1989, όταν ο τελευταίος επιζών (και δωσίλογος συνεργάτης Ιταλών και Γερμανών) βοϊβόδας Momcilo Dujic, ο οποίος είχε διαφύγει από τα χέρια των συμμάχων στις ΗΠΑ το 1947, έχρισε με τον τίτλο τον χασάπη Σέσελι σαν τον πρώτο μεταπολεμικά βοϊβόδα, την ημέρα της 600ής επετείου από την μάχη του Κοσόβου (γιορτή Vidovdan, βλ. παρακάτω), με την εντολή «να εκδιώξει Κροάτες, Αλβανούς, Τούρκους και όλους τους άλλους ξένους από το ιερό χώμα της Σερβίας». Πιστός στην μοναρχική αντικομμουνιστική σωβινιστική και αντισημιτική παράδοση των τσέτνικ, ο Dujic δήλωσε στον Σέσελι πως θα επιστρέψει στη Σερβία «μόνο αν καθαριστεί κι από τον τελευταίο Εβραίο, Αλβανό, Τούρκο και Κροάτη». Ειδικά για το σημείο με τους Εβραίους, ο Σέσελι, έχοντας στο μεταξύ προσφέρει σαν δώρο στους αναγνώστες του δεκαπενθήμερου περιοδικού-οργάνου του κόμματος του ‘Velika Srbija’ (‘Μεγάλη Σερβία’) και τα ‘Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών’, κάτι που είχε να συμβεί ουσιαστικά από τον Β’ΠΠ (τα ‘Πρωτόκολλα’ στη Γιουγκοσλαβία τυπώνονταν σποραδικά από ιδιώτες και στα κρυφά μόνο, από το 1971 και την ‘αντισιωνιστική’ περίοδο του υπαρκτού σοσιαλισμού μέχρι τη διάλυση της χώρας), έγινε τμήμα της μεγάλης σερβικής οικογένειας διανοουμένων που επανέφεραν το σχήμα ‘εβραιομασονική συνωμοσία ίσον μπολσεβικισμός’ στη δημόσια σφαίρα, μέσα σε μια σερβική κοινωνία που γλιστρούσε όλο και περισσότερο στο blame game του εξοντωτικού αντισημιτισμού (με την ευρύτερη έννοια). Κι η εφημερίδα του κόμματος του Μιλόσεβιτς δημοσίευε άρθρα με θέμα την ‘εβραϊκή συνωμοσία κατά του Χριστιανισμού και του σερβικού έθνους’, και όλοι μαζί άρχισαν πλέον δημόσια να αναπολούν τις ωραίες μέρες του 1941-1944, όταν ο κουίσλιγκ Σέρβος πρωθυπουργός Milan Nedic, ο επικεφαλής του σερβικού φασιστικού κινήματος ‘Zbor’ Dimitrije Ljotic, ο αρχηγός των τσέτνικ Μιχαήλοβιτς και οι μητροπολίτες που αρνούνταν στους Εβραίους να βαφτιστούν Χριστιανοί για να σωθούν όπως ο αντισημίτης επίσκοπος και από το 2003 Αγιος Nikolaj Velimirovic, όλοι μαζί έδωσαν μεγάλο χέρι βοήθειας στους Ναζί ώστε να εξοντώσουν όλους τους Εβραίους της χώρας και να ανακηρύξουν το Βελιγράδι την πρώτη ‘JudenFrei’ πρωτεύουσα της Ευρώπης, ήδη από το 1941, όπως και ολόκληρη τη Σερβία τη δεύτερη ‘JudenFrei’ χώρα της Ευρώπης, μετά την Εσθονία.
    http://chgs.umn.edu/histories/otherness/otherness2.html

    Οι στόχοι των σύγχρονων τσέτνικ ήταν σε πλήρη ευθυγράμμιση με τους στόχους των τσέτνικ του Β’ΠΠ, και ειδικότερα με τις οδηγίες Νο 4 και Νο 5 του ηγέτη τους Ντράζα Μιχαήλοβιτς, όπως είχαν καθοριστεί ήδη από το 1941:

    «4. The cleansing of all national minorities and anti-state elements from state territory».
    «5. The creation of direct common borders between Serbia and Montenegro, as well as Serbia and Slovenia by cleansing the Muslim population from Sandzak, and the Muslim and Croat populations from Bosnia and Herzegovina».

    Σε μία μόνο επιχείρηση των τσέτνικ το Φεβρουάριο του 1943 στην περιοχή που είναι σήμερα η Σρεμπρένιτσα, ο βοϊβόδας Pavle Djurisic εξόντωσε 8.000 άμαχους Βόσνιους.
    http://espressostalinist.com/genocide/chetniks-collaboration-genocide/

    Ο Σέσελι, λοιπόν, με τη σειρά του, και σαν ηγέτης του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος (Serbian Radical Party SRS, Srpska Radikalna Stranka CPC), τον Μάρτιο του 1993 και του 1994, έχρισε τους επόμενους 22 βοϊβόδες, στην επέτειο της σύλληψης του Μιχαήλοβιτς, την οποία οι σύγχρονοι τσέτνικ τη γιορτάζουν ακόμη και σήμερα, με προκλητικές παρελάσεις στο μαρτυρικό χωριό Visegrad, που υπέστη την σερβική εθνοκάθαρση δύο φορές, μία το 1942 από τους παλιούς τσέτνικ, και μία το 1992 από τους σύγχρονους

    Ολοι τους μεγαλούργησαν στα πεδία των (παρα)στρατιωτικών μαχών, που θα ‘λεγε και το κλισέ. Δείτε τους απογόνους των Σέρβων εθνικιστών δωσιλόγων πολέμαρχων, εδώ, πανοραμικά.
    https://archive.is/nEknP

    Θα πρέπει να σημειώσουμε, όμως, πως οι προετοιμασίες για την σύγχρονη αναβίωση και τελική επίθεση των τσέτνικ γίνονταν ήδη από πολύ νωρίτερα, από τη δεκαετία του 1980. Σε ένα δυσεύρετο βίντεο εκείνων των ημερών, Κάρατζιτς, Σέσελι και οι οπαδοί τους σε μυστική συνάντηση τσέτνικ οπλισμένων μέχρι τα δόντια, μέσα στο δάσος έξω απ’ το Σαράγεβο, πολύ πριν αρχίσουν οι εχθροπραξίες, -δείτε το εδώ ολόκληρο:

    # Radovan Karadzic, Vojislav Seselj και εθνικιστές οπαδοί τους σε μυστική σύναξη ένοπλων τσέτνικ, 1991

    Είναι η εποχή που υποτίθεται πως ακόμη συζητάνε με τις άλλες κοινότητες για το μέλλον της Βοσνίας, όμως αυτοί έχουν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους και οπλίζονται μέχρι τα δόντια για την τελική έφοδο.
    Αυτήν ακριβώς την ιδεολογία ξέθαψε από τον τάφο ο Μιλόσεβιτς για να αντικαταστήσει την τιτοϊκή ‘Ενότητα και Αδελφότητα’, και σαν πρώτο βήμα η εγκληματική του οργάνωση καθόρισε τον στόχο μιας ‘εθνικά καθαρής Μεγάλης Σερβίας’, ασφαλώς με τη χρήση βίας και με τη βοήθεια της Εκκλησίας, των διανοουμένων, του κρατικού μηχανισμού και των μονοφωνικών ΜΜΕ. Ετσι ξεκίνησαν όλα.

  3. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Και λίγα ακόμα για τους βοεβόδες και τον ανώτατο αρχηγό τους Κάρατζιτς:

    # ‘Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα’ (Συνεργασία του ιστολογίου μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/05/30/kleon-ioannidis-karadzic-kai-ellines-books-journal/

    ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ

    Η πρώτη ιστορία είναι το προσωπικό ταξίδι ενός φιλόδοξου θρησκόληπτου εθνικιστή. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που οδήγησε το μεγαλύτερο εθνικιστικό-φασιστικό κίνημα στην Ευρώπη μετά το 1945 σε μερικά από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα του 20ού αιώνα. Ψυχίατρος και αποτυχημένος ποιητής πριν τον πόλεμο, καταγόμενος από οικογένεια δωσιλόγων, ξέφυγε από την φτώχεια και την αφάνεια του χωριού του στο Μαυροβούνιο για να ενταχθεί τελικά στην πολιτική ελίτ της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ο σκληρός σωβινιστής, που πίστευε σε «ανώτερες και κατώτερες» φυλές, και ήταν ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της εθνοκάθαρσης που υπέστησαν οι μη σερβικοί πληθυσμοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας, έγινε ο πρώτος πρόεδρος του σερβοβοσνιακού εθνικιστικού εξτρεμιστικού κόμματος SDS, ο πρώτος -αλλά μη εκλεγμένος- πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Republika Srpska), και ο αρχηγός του στρατού των Σέρβων της Βοσνίας Vojska Republike Srpske (VRS), δηλαδή του στρατού εκείνου που βαρύνεται με χιλιάδες θηριωδίες και εγκλήματα πολέμου, και ήταν ό,τι πλησιέστερο στη ναζιστική πολεμική μηχανή μετά το Β’ΠΠ σε ευρωπαϊκό έδαφος.

    Ο Κάρατζιτς αναβίωσε τον σερβικό εθνικιστικό σωβινισμό των τσέτνικ: μια σκληρή ρατσιστική βίαιη ‘ιδεολογία’, αγρίως αντικομμουνιστική και υπέρ της μοναρχίας. Οι τσέτνικ, θυμίζουμε, ήταν η δωσιλογική οργάνωση του Ντράζα Μιχαήλοβιτς, και εκείνοι που ενώ ξεκίνησαν σαν αντιστασιακό κίνημα κατά της γερμανικής κατοχής, πολύ γρήγορα έστρεψαν τα πυρά τους μόνο ενάντια στους παρτιζάνους του Τίτο, κάτι ανάμεσα στους ΠΑΟτζήδες και στα Τάγματα Ασφαλείας, στα καθ’ ημάς. Εσφαξαν ολόκληρα σερβικά χωριά αν τυχόν βοηθούσαν τους αντάρτες, οδήγησαν στο θάνατο δεκάδες χιλιάδες Μουσουλμάνους και Κροάτες λόγω της καταγωγής τους, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζονταν με τους φασίστες Ουστάσι και με τα σερβικά Τάγματα Ασφαλείας της οργάνωσης Zbor του Dimitrije Ljotic και του κουίσλιγκ πρωθυπουργού Milan Nedic. Οι τσέτνικ έδωσαν ένα αρκετά μεγάλο χέρι βοήθειας στους Ναζί, ώστε να εξοντώσουν όλους τους Εβραίους της χώρας και να ανακηρύξουν το Βελιγράδι την πρώτη JudenFrei πρωτεύουσα της Ευρώπης, ήδη από το 1941, όπως και ολόκληρη τη Σερβία τη δεύτερη JudenFrei χώρα της Ευρώπης, μετά την Εσθονία. Οι τοπικοί αρχηγοί των τσέτνικ ονομάζονταν ‘βοεβόδες’. ‘Τσέτνικ Βοϊβόδας’ ήταν ο νεοναζί συγκυβερνήτης του Μιλόσεβιτς κατά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999, Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj), ο επιλεγόμενος και ‘Χασάπης’, αλλά και ο Σερβοβόσνιος διοικητής της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς. [1]

    Ανώτατος αρχηγός όλων των τσέτνικ βοεβοδών ήταν ο Κάρατζιτς. Το όραμα των τσέτνικ, και τη δεκαετία του 1940, και τη δεκαετία του 1990, ήταν το ίδιο: Να «εκκαθαριστεί η Σερβία κι από τον τελευταίο Εβραίο, Αλβανό, Τούρκο και Κροάτη», για να δημιουργηθεί ένα «καθαρό εθνικά» κράτος, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει «κάθε κομμάτι γης στο οποίο υπάρχει τάφος Σέρβου», από τα σύνορα με την Ελλάδα, την Αλβανία και την Βουλγαρία, μέχρι τα σύνορα με την Ιταλία και την Αυστρία. Το όραμα της Velika Srbija (Μεγάλη Σερβία). Αυτό θα γινόταν μόνο με την πολιτική των μαζικών δολοφονιών, των βασανιστηρίων, των βιασμών και της αναγκαστικής εκδίωξης των μη σερβικών πληθυσμών, για χάρη της δημιουργίας ενός θεοκρατικού σερβικού κράτους. Ονομάζεται εθνοκάθαρση,
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

    και στην Ελλάδα του μεσαιωνικού φανατισμού, του αντιευρωπαϊσμού (και της πρωτιάς σε εκδόσεις των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών) υποστηρίχτηκε διαταξικά και διακομματικά από το 99% του πληθυσμού. Αλλά γι’ αυτό θα μιλήσουμε και στη συνέχεια.

  4. Ο/Η doulosofos λέει:

    “[…]μοναρχικός δηλαδή που συνεργάστηκε με Γερμανούς Ναζιστές και Ιταλούς φασίστες για την παλινόρθωση του βασιλιά και την επανίδρυση σερβικής αυτοκρατορίας[…]”
    Το 1945 όταν έληξε ο πόλεμος, ο παπάς ήταν 8 χρονών παιδάκι.
    Πως γίνεται να συνεργάστηκε με τους Γερμανούς Ναζιστές;
    Λεπτομέρεια θα μου πείτε αλλά ενοχλητική θα απαντούσα που τελικά ακυρώνει την εγκυρότητα και των υπολοίπων καταγγελιών που ενδεχομένως να είναι και αληθείς.

    • Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

      ‘ΔΗΛΩΝΕΙ’ τσέτνικ, γράφει. Δεν γράφει ‘διατέλεσε’ τσέτνικ στον Β’ΠΠ. ‘Δηλώνει’. Και μετά εξηγεί ο Λασκαράτος τι ακριβώς ήταν οι τσέτνικ, δηλαδή συνεργάτες των Ναζί, μοναρχικοί κ.λπ.

      «[…] αφού δεν ντρέπεται να δηλώσει «Στρατιώτης του Χριστού» και Τσέτνικ, μοναρχικός δηλαδή που συνεργάστηκε με Γερμανούς Ναζιστές και Ιταλούς φασίστες για την παλινόρθωση του βασιλιά και την επανίδρυση σερβικής αυτοκρατορίας».

      Δύσκολο να γίνει αντιληπτό; Τουλάχιστον προσπαθήσαμε 🙂

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Ακριβώς αυτό, ευχαριστώ Κλέωνα
        εξηγώ τι σημαίνει Τσέτνικ (εννοείται πως η παλινόρθωση της μοναρχίας παραμένει στόχος τους), τον ίδιο τον έχω ήδη τοποθετήσει επακριβώς [«πολέμαρχος (με το ψευδώνυμο Pop Zuco) της περιβόητης ομάδας των Τσέτνικ του σερβικού στρατού στον πόλεμο της Βοσνίας, μεταξύ 1992 και 1995], όσον αφορά στα υπόλοιπα για την ηλικία του όταν γινόντουσαν τα γεγονότα εκείνα, είμαι σε θέση να αντιληφθώ ‘ότι όλοι οι νέοι εκείνης της εποχής, με την εξαίρεση του Κ.Μητσοτάκη, είναι νεκροί.
        Με την ευκαιρία σχετικά με το καθεστώς Τίτο και αυτό των επιγόνων του, το οποίο υμνούσε ο Α. Παπανδρέου και οι λοιποί γνωστοί, ας μιλήσουν τα πιο αρμόδια χείλη. Παρακαλώ να δοθεί προσοχή στην τελευταία φράση της συνέντευξης της μακαρίτισας:

        http://www.kathimerini.gr/29449/article/epikairothta/kosmos/synentey3h-ths-xhras-toy-tito-se-efhmerida-toy-veligradioy
        28.02.2013
        Συνέντευξη της χήρας του Τίτο σε εφημερίδα του Βελιγραδίου

        Η χήρα του ισόβιου ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας, Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, Γιόβανκα Μπροζ, για πρώτη φορά μίλησε δημόσια για τη ζωή της στην αναγκαστική απομόνωση, σε πρόσφατη συνέντευξή της στην εφημερίδα «Bέτσερνιε Νόβοστι» του Βελιγραδίου.

        Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, όπως υποστήριξε, ήταν η διάρρηξη πριν από λίγες μέρες στη βίλα όπου κατοικεί, στο πολυτελές προάστιο της σερβικής πρωτεύουσας, Ντέντινιε, και η κλοπή πολύτιμων αντικειμένων, αλλά και σημειώσεις και επιστολές μέρος της αλληλογραφίας με αξιωματούχους της ηγεσίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

        Η χήρα του ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, στη συνέντευξή της δήλωσε ότι εδώ και χρόνια υφίσταται εκφοβισμό και καταπίεση, επειδή ορισμένα μυστικά της περιόδου του Τίτο, των οποίων η ίδια είναι μάρτυρας, «είναι ακόμη καυτά» και ότι υπάρχουν ακόμη κάποιοι που επιθυμούν να τα κρύβουν για να κυριαρχεί ομόνοια μεταξύ Σερβίας και Κροατίας.

        «Είμαι ευτυχής που άκουσα ότι το δημοσίευμα στη ‘Νόβοστι’ για την απομόνωση και τα δεινά που υφίσταμαι από το θάνατο του Τίτο προκάλεσε έντονες και θετικές αντιδράσεις. Τώρα πρέπει να το ξανασκεφθούν οι άνθρωποι που με εκφοβίζουν εδώ και δεκαετίες και έδωσαν την εντολή για τη διάρρηξη στο σπίτι στο οποίο ζω. Είναι η ίδια ομάδα που έθεσε εμένα και τον Τίτο σε κατ’ οίκον περιορισμό, ώστε να μπορέσει ήσυχα να διαλύσει τη Γιουγκοσλαβία» τόνισε σε νέες δηλώσεις της στην εφημερίδα «Βέτσερνιε Νόβοστι» η Γιόβανκα Μπροζ.

        «Οι μεγάλες δυνάμεις αρκετά χρόνια πριν από το θάνατο του Τίτο άρχισαν να ασχολούνται με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και οι άνθρωποι που με έβαλαν στην απομόνωση ήταν ο προπομπός της βρόμικης δουλειάς. Πρόκειται για εκείνους που εκτελούσαν εντολές μεγάλων δυνάμεων και οι χώρες αυτές και οι πράκτορές τους ούτε σήμερα δεν επιθυμούν να έρθει στο φως η αλήθεια, γι αυτό με βασανίζουν» υποστήριξε η χήρα του Τίτο.

        «Είναι πολύ ακριβής στις εκφράσεις της, μιλά χωρίς έμφαση και χρησιμοποιεί όρους διπλωματίας, όχι όμως όταν αναφέρεται στους Στάνετ Ντόλαντς (κομμουνιστή πολιτικό από τη Σλοβενία, πολύ στενό συνεργάτη του Τίτο) και το στρατηγό Νίκολα Λιούμπιτσιτς» τονίζεται στο δημοσίευμα της εφημερίδας.

        «Αν και ο Τίτο έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό, όπως και οι άνθρωποι που διέταξαν την απομόνωση της συζύγου του, εκείνη ζει ακόμη μέσα στο φόβο» εξήγησε ο σκηνοθέτης και δημοσιολόγος Μίλαν Σάρατς, ένας από τους λίγους ανθρώπους με τους οποίους έχεις επαφές και επικοινωνία η Γιόβανκα Μπροζ.

        «Πώς να μην φοβάται αυτή η δυστυχής γυναίκα που τη μία μέρα ζούσε σαν βασίλισσα και την επόμενη οι πράκτορες του Ντόλαντς την πέταξαν έξω από την κατοικία της βάζοντας το πιστόλι στον κρόταφό της» είπε ο κ. Σάρατς.

        Ο σκηνοθέτης σημείωσε ότι κατά την πολυετή φιλία του με την Γιόβανκα Μπροζ πολύ σπάνια η χήρα του Τίτο μίλησε για πολιτική. Παρατήρησε ωστόσο ότι η κ. Μπροζ συχνά ως λόγο του διωγμού που υπέστη ανέφερε «μυστικά» που αφορούν τις σχέσεις Σερβίας – Κροατίας – Σλοβενίας την περιόδου πριν από το θάνατο του Τίτο.

        Σύμφωνα με τη χήρα του ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας, «ο Τίτο τα τελευταία χρόνια της ζωής του εξασθένησε από αρρώστια και έγινε απλή φιγούρα που εκμεταλλευόταν εκείνη την περίοδο κυρίως ο Στάνε Ντόλαντς τότε πανίσχυρος αρχηγός της γιουγκοσλαβικής κρατικής και μυστικής αστυνομίας».

        «Έβαλαν πρώτα απ΄όλα το πιστόλι στον Τίτο και του ζήτησαν να με χωρίσει, αλλά εκείνος δεν το δέχθηκε. Ήμουν εμπόδιο, πρώτα απ΄όλα στον Ντόλαντς και στον Λιούμπιτσιτς επειδή είχαν πρόθεση να αναλάβουν την εξουσία της Γιουγκοσλαβίας κρυμμένοι πίσω από τον Τίτο. Ο Ντόλαντς ήθελε να με ξεφορτωθεί επειδή γνώριζα ότι ήταν πράκτορας του Χίτλερ, ότι εργαζόταν για τη γερμανική μυστική υπηρεσία» τόνισε η Γιόβανκα Μπροζ.

        Ανέφερε ακόμη ότι ο λόγος της διάρρηξης στη βίλα όπου ζει από το 1977 είναι η δίκη για την περιουσία του Τίτο που είναι σε εξέλιξη.

        «Με πέταξαν έξω από το σπίτι και δεν επέτρεψαν να παραστώ στην καταγραφή των αντικειμένων μετά το θάνατο το Τίτο, αν και είχα το δικαίωμα. Δεν μου επέτρεψαν να πω στο δικαστήριο τί μου ανήκει. Αλλά εγώ είμαι οπτικός τύπος, όταν παρατηρώ κάτι δεν το ξεχνώ ποτέ. Μετά από 35 χρόνια ζωής με τον Τίτο έχω δικαίωμα σε κάποια περιουσία. Όλοι οι άλλοι πήραν κάτι και εγώ δεν έχω ούτε ένα τ.μ. στο όνομά μου» σημείωσε.

        «Ανήγγειλαν και άνοιγμα του θησαυροφυλάκιου με την περιουσία του Τίτο. Υποθέτω ότι εκεί φυλάσσονται οι μισθοί των τελευταίων ετών, όταν μας χώρισαν και μας έβαλαν στην εξορία. ‘Εως το θάνατό του τον περιέφεραν στη Γιουγκοσλαβία, επειδή δεν ήξεραν τί να τον κάνουν. Εκτός από τα χρήματα που δεν ξοδεύτηκαν, υπάρχουν συγγραφικά δικαιώματα από βιβλία και ίσως έγγραφα στο θησαυροφυλάκιο. Επειδή η τελευταία διάρρηξη συνέβη πριν από το άνοιγμα του θησαυροφυλάκιου πιστεύω ότι γι αυτό με ανησυχούν και πάλι. Η πολιτική πάντα είχε ανάμειξη στις δίκες μας και υποθέτω ότι και τώρα αυτό συνέβη» τόνισε.

        Η χήρα του Τίτο υπογράμμισε ότι είναι πολλοί οι διώκτες της. «Οι εντολείς είναι νεκροί, αλλά έμειναν οι διάδοχοί τους, έμειναν οι εκτελεστές που συχνά είναι χειρότεροι από τους εντολείς. Αν έκαναν όλα αυτά σε εμένα, τι έκαναν στους απλούς ανθρώπους» διερωτήθηκε.

        Πηγή: ΑΜΠΕ

      • Ο/Η doulosofos λέει:

        Αγαπητέ μου Κλέωνα σε ευχαριστώ για τους συνειρμούς που μου υπέδειξες να κάνω, τους οποίους ομολογώ δεν διανοήθηκα.
        Το ομολογώ.
        Υποθέτω λοιπόν σύμφωνα με αυτή την λογική, ότι όποιος σήμερα δηλώνει κομμουνιστής έχει και μερδικό για ότι παρπαριές διέπραξαν οι κομμουνιστές στο διάβα της ιστορίας τους.
        Για παράδειγμα την στάση τους στην Μικρασιατική εκστρατεία, διακηρύξεις για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Πατρίδας, καταγγελία του αλβανικού πολέμου ως πολέμου της Βασιλομεταξικής διχτατορίας, διακηρύξεις για την αυτοδιάθεση της Μακεδονίας και Θράκης και λοιπά.
        Ενδιαφέρουσα και χρήσιμη αυτή η τοποθέτηση για την ημέρα που θα ζητηθούν ευθύνες από την αριστερή κυβέρνησή μας.
        Μεταξύ άλλων θα πρέπει να απολογηθεί και για την κομμουνιστική της ταυτότητα.
        Κυρίως όσοι από τα στελέχη της, έχουν δηλώσει κομμουνιστές.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Αγαπητέ Δουλόσοφε,
        μην θυμώνεις γιατί δεν είναι τα πράγματα όπως τα συνέλαβες.
        Κομμουνιστές υπάρχουν δεκάδων λογιών, αποχρώσεων, τάσεων παγκόσμια, δεν ταυτίζονται, κατά κανόνα έχουν όλοι τους αποδοκιμάσει όλους τους υπόλοιπους και το πολύ να κατηγορήσεις την κάθε ομάδα πως δεν έχει καταδικάσει τα στραβά των δικών της, αν συνέβησαν, γατί υπάρχουν και ιδεολόγοι και αγωνιστές και ήρωες ανάμεσά τους, που δεν ταυτίστηκαν με καμία κομμουνιστική εξουσιαστική ομάδα, κόμμα, κυβέρνηση, νοσηρή κατάσταση κλπ.
        Τσέτνικ είναι πολύ συγκεκριμένοι:
        Σέρβοι εθνικιστές και φιλοβασιλικοί παραστρατιωτικοί, που έδρασαν στα Βαλκάνια από τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο, ιδιαίτερα στον Β΄ οπότε συνεργάστηκαν με τους Ναζιστές εισβολείς.
        Αυτά κι αυτούς εκπροσωπεί κατά δήλωσίν του ο ορθόδοξος παπάς, που ήταν όμως και χαφιές του τιτοϊκού καθεστώτος και δηλώνει και ιερέας του Χριστού, με λίγα λόγια ένας προφανέστατα απατεώνας εγκληματίας.

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    1. Για την Ιστορία και για την Αλήθεια.
    Μεγάλη (η μέγιστη) μερίδα όλων σχεδόν των σχηματισμών (ακόμη και ας πούμε «ευρωπαϊστών», όπως ο Κουβέλης) της ελληνικής Αριστεράς: Συνενοχή και σιωπή σε απίστευτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας:
    1.
    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=854186
    ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
    OΧΙ στην έκδοση Μιλόσεβιτς
    Η αντιπροσωπεία των Ελλήνων βουλευτών έξω από τη γιουγκοσλαβική πρεσβεία
    Η αντιπροσωπεία των Ελλήνων βουλευτών έξω από τη γιουγκοσλαβική πρεσβεία
    Την κατηγορηματική τους αντίθεση στην έκδοση του Σλ. Μιλόσεβιτς στο ΝΑΤΟικό «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία» εκφράζουν 79 Ελληνες βουλευτές όλων των κομμάτων που υπογράφουν και σχετικό κείμενο διαμαρτυρίας. Το κείμενο παραδόθηκε ήδη στη Γιουγκοσλαβική Πρεσβεία, ενώ η συλλογή των υπογραφών συνεχίζεται.
    Το κείμενο, που απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας, τον Πρόεδρο της Σερβίας, τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου της Γιουγκοσλαβίας και κοινοποιείται και προς τα γιουγκοσλαβικά κόμματα, αναφέρει:
    «Εμείς οι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου εκφράζουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση στην προοπτική παραπομπής του πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και άλλων Σέρβων πολιτών στο λεγόμενο «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία» που εδρεύει στη Χάγη.
    Είναι φανερό ότι το κατηγορητήριο και η όλη διαδικασία είναι νομικά έωλα και παραβιάζουν κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου. Είναι επίσης γνωστό ότι η όλη δίωξη και επιχείρηση παραπομπής στο εν λόγω Δικαστήριο γίνεται κάτω από αφόρητες και εκτός κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου πιέσεις των δυνάμεων εκείνων που δε δίστασαν να βομβαρδίσουν ανηλεώς τη Γιουγκοσλαβία υπό το πρόσχημα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
    Για τους λόγους αυτούς και με πρόσθετο δεδομένο την επιδείνωση της υγείας του φυλακισμένου πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας ζητάμε την άμεση παύση της διαδικασίας παραπομπής του.
    Υπογράφουν οι παρακάτω βουλευτές:
    Σγουρίδης Π., Βαινάς Γ., Αλαμπάνος Δ., Αναγνωστόπουλος Θ., Γιαννακόπουλος Γ., Γκατζής Ν., Δαιλάκης Σ., Διαμαντίδης Ι., Δαμιανάκης Ε., Δασκαλάκης Γ., Δημοσχάκης Θ., Ζαμπουνίδης Ν., Θεοδώρου Χ., Θωμόπουλος Ι., Ιωαννίδης Φ., Καλαντζής Γ.,
    Κανέλλη Λ.,
    Καρατζαφέρης Γ.,
    Καρασμάνης Γ.,Καρράς Κ., Καχριμάκης Μ., Κασσίμης Θ., Κατσαρός Ν., Κατσιγιάννης Α., Κατσιλιέρης Π., Κεδίκογλου Β., Κατσανέβας Θ., Κολοζώφ Ο., Κοντομάρης Ε., Κοσιώνης Π.,
    Κουβέλης Φ.,
    Κουράκης Ι., Κρεμαστινός Δ., Κρητικός Π., Κωνσταντίνου Φ., Κωστόπουλος Δ., Λαμπρόπουλος Ι.,
    Λαφαζάνης Π.,
    Λεβογιάννης Ν., Λέγκας Ν., Λεονταρίδης Θ., Λουκάκης Μ., Λυμπερακίδης Λ., Μακρυπίδης Α., Μαντέλης Α., Μπέζας Α., Μπένος Σ., Μπετενιώτης Ε., Ξηροτύρη – Αικατερινάρη Α., Παναγιωτόπουλος Γ., Παπαγεωργόπουλος Ε., Παπαδημητρίου Ε., Παπαδόπουλος Σ., Παπαδέλης Φ.,
    Παπαθεμελής Σ.,
    Παπαρήγα Α.,
    Παπαληγούρας Α., Παπανικολάου Ε., Παππάς Β., Πολύζος Ε., Σαλαγιάννης Ν., Σαλαγκούδης Γ., Σκανδαλάκης Π., Σκοπελίτης Σ., Σκουλάκης Μ., Σκυλλάκος Α., Σπηριούνης Κ., Σπύρου Σ., Στολίδης Σ., Στριφτάρης Σ., Τζέκης Α., Τσακλίδης Ι., Τσιόγκας Δ., Τσιόκας Θ., Τσουκάτος Θ., Φωτιάδης Π.,
    Χουρμουζιάδης Γ., Χρυσανθακόπουλος Α., Ψωμιάδης Π.
    2.
    http://www.patris.gr/archive/2002/2/16/8th.html
    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
    Θλιβερή παρωδία δίκης θεωρούν τέσσερις βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου τα όσα διαδραματίζονται στη Χάγη όπου δικάζεται ο πρώην πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
    Συγκεκριμένα,
    οι βουλευτές Παναγιώτης Κρητικός (ΠΑΣΟΚ), Στέλιος Παπαθεμελής (ΠΑΣΟΚ), Παναγιώτης Λαφαζάνης (ΣΥΝ) και Αγγελος Τζέκης (ΚΚΕ)
    εξέφρασαν την πλήρη αντίθεσή τους στα όσα συμβαίνουν μετά τη σύλληψη και την προσαγωγή του Μιλόσεβιτς στη Χάγη, μιας και όπως ανέφεραν σε δηλώσεις τους καταστρατηγείται κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, ενώ οι συνθήκες κράτησης και δίκης του πρώην Γιουγκοσλάβου προέδρου σε καθεστώς ασφυκτικής απομόνωσης είναι πρωτοφανείς.
    Οι τρεις βουλευτές εκπροσωπώντας όπως υποστήριξαν και τους 80 βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου που είχαν υπογράψει έκκληση για να μην πραγματοποιηθεί η έκδοση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης επισκέφθηκαν χθες τα γραφεία της αντιπροσωπείας του ΟΗΕ στην Αθήνα, ενόψει της επικείμενης επίσκεψής τους στον πρώην πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.
    3.
    http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/news-voices/%CE%B7-%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1
    Η ντροπή της Σρεμπρένιτσα
    Από τη μιά μεριά, ήταν οι Σέρβοι του Μιλόσεβιτς και του Κάρατζιτς, τα κυνηγημένα «αδέλφια μας», με το Μεγαλόσταυρο μόστρα στο καπέλο τους. Χριστιανοί Ορθόδοξοι μέχρι το κόκκαλο. Μικροί, αδύναμοι, φτωχοί, βαλκάνιοι και καταφρονεμένοι. Εχθροί των ακατονόμαστων εχθρών μας. Αντίσταση στο «ισλαμικό τόξο». Να ανάβουν κεριά στις εκκλησίες τους, να καίνε λιβάνια, να σταυροκοπιούνται.
    Για άλλη μια φορά, αντιδράσαμε σαν ανώριμοι έφηβοι. Άρνηση. «Δεν υπάρχει σφαγή, είναι όλα προπαγάνδα των κακών Αμερικάνων». Κι όταν βρέθηκαν τα πτώματα; Όταν μετρήθηκαν τα σφαγμένα κορμιά στους λάκκους; Τότε, σιγή. Απόλυτη σιγή. Σαν την απόλυτη ντροπή. Αλλαγή συζήτησης. Βλέμματα στο κενό, πότε στον ουρανό, πότε στο πάτωμα. Πότε παραδεχθήκαμε το λάθος μας, για να το παραδεχτούμε στην περίπτωση της Σρεμπρένιτσα;
    4.
    http://www.iospress.gr/ios1999/ios19990509c.htm
    ΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ:
    ΟΡΘΟΔΟΞΙΕΣ. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά συμμετέχει μαζικά στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος εναγκαλίστηκε τον Μιλόσεβιτς, για τους οπαδούς όμως μιας κάποιας Ορθοδοξίας όλα αυτά αποτελούν απλό αντιπερισπασμό του ΝΑΤΟ, προκειμένου να μπερδευτεί το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα! Πλειοδοτώντας στη γραμμή που θέλει οποιαδήποτε κριτική στις εθνικές εκκαθαρίσεις που διεξάγουν οι Σέρβοι να ισοδυναμεί με «άσκηση ψυχολογικής πίεσης στο λαό που αντιστέκεται», ο Παναγιώτης Παλαβός, μέλος του γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, φτάνει να αποφανθεί πως «ο Συνασπισμός και τα ΕΑΑΚ, οι δήθεν αριστεροί, έχουν μετατραπεί ανοιχτά και με θράσος στα φερέφωνα των ιμπεριαλιστών», επειδή στα ΔΣ διάφορων ΑΕΙ τόλμησαν να θέσουν ζήτημα ευθυνών (και) του Μιλόσεβιτς για την τωρινή τραγωδία («Ριζοσπάστης» 15/4).
    6.
    http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_22/i22_p06_brother.html
    O Συνασπισμός ύστερα, το κόμμα της λωτοφαγίας, προφανώς έχει ξεχάσει πως ένα διάσημο ιστορικό του στέλεχος, ο Mανώλης Γλέζος, έκανε τον πρόλογο στην ελληνική έκδοση ποιημάτων (!!!, βέβαια! και τα καθάρματα έχουν ευαισθησίες!) του Kάραζιτς, το 1996. Όταν, δηλαδή, ήταν παγκόσμια γνωστά αυτά που έγιναν στη Bοσνία, με αποκορύφωμα την σφαγή πάνω από 7 χιλιάδων ανδρών στη Σρεμπρένιτσα, ο Γλέζος (προφανέστατα: με την έγκριση του κόμματός του) επαινούσε τον «ποιητή επαναστάτη» Kάραζιτς.
    7.
    Ο κ.Τράγκας, όταν δεν παρουσιάζει Χρυσαυγίτες, αναπολεί:
    http://www.crashonline.gr/16-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%84%CE%B7/
    16 χρόνια μετά από το ιστορικό ταξίδι της ΑΕΚ στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι…
    7. Απριλίου, 2015
    Ήταν M. Τετάρτη 7 Απριλίου 1999, η ΑΕΚ του Δημήτρη Μελισσανίδη ο οποίος πήρε αυτή την πρωτοβουλία και έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από τους οπαδούς της ομάδας, βρέθηκε στην εμπόλεμη τότε Γιουγκοσλαβία και το Βελιγράδι προκειμένου να δώσει φιλικό αγώνα με την Παρτίζαν.
    …………..
    Την αποστολή του δικεφάλου συνόδεψε και αντιπροσωπεία, που αποτελούνταν από εκπροσώπους κομμάτων, όπως ο σημερινός ευρωβουλευτής Μανώλης Γλέζος, αλλά και πολλοί παράγοντες του ποδοσφαίρου όπως ο Αλέξης Κούγιας. Στο Βελιγράδι είχε ταξιδέψει και ο γνωστός μουσικός-στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος.
    ………………………..

  6. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    @doulosofos

    Δεν ξέρω ποια σχέση μπορεί να έχουν αυτά όλα (σύνδεση σημερινών κομμουνιστών ή αριστερών με όσα έκαναν ή υποτίθεται ότι έκαναν όσοι χρησιμοποιούσαν τους ίδιους ‘τίτλους’ πριν 70 κι 100 χρόνια).

    Για τους τσέτνικ της δεκαετίας του 1990, λέγαμε, οι οποίοι αναβίωσαν επί λέξει κάθε προγραμματικό στόχο των τσέτνικ της δεκαετίας του 1940. Προφανώς δεν γνωρίζεις τίποτε ούτε για τους μεν, ούτε για τους δε. Ορισμένα αναφέρονται στα αποσπάσματα που έβαλα πιο πάνω. Μπορείς να βρεις κι άλλα μόνος σου.
    Οι ίδιοι τους τα υποστήριζαν αυτά όλα, και δεν τους τα χρέωσε κανείς τρίτος, και ήταν μάλιστα περήφανοι για το γεγονός πως αναβίωσαν αυτή την σκληρή μεσαιωνική θεοκρατική φιλομοναρχική αντικομμουνιστική αντισημιτική αντικαθολική αντιμουσουλμανική αντιαλβανική εθνικιστική και εν τέλει δολοφονική τους ιδεολογία, έπειτα από σχεδόν 50 χρόνια που αυτή είχε υποσταλεί μέσω του τιτοϊκού δόγματος περί ‘Ενότητας και Αδελφότητας’ στην πολυεθνική πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική Γιουγκοσλαβία. Η αλήθεια είναι ότι η αναβίωση αυτή του συγκεκριμένου εθνικισμού διέλυσε μια χώρα και πως ήταν υπεύθυνη για 4 καταστροφικούς πολέμους.
    Τι σχέση έχει τώρα αν το ΚΚΕ πολέμησε ή όχι στην Αλβανία και πότε ήταν υπέρ της αυτοδιάθεσης της Μακεδονίας και πότε ενάντια, και αν πρέπει σήμερα αυτά όλα να χρεωθούν στο ΚΚΕ ή στο ΣΥΡΙΖΑ ή στο ΚΚΕ μ-λ ή στην ΚΟΕ ή οπουδήποτε αλλού. Είναι μια άσχετη συζήτηση αυτή.

  7. Ο/Η Ελληνοσερβική φιλία λέει:

    Στέφανος Δουσάν

    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια


    Τοιχογραφία που απεικονίζει τον Δουσάν στο μοναστήρι του Λέσνοβο, π. 1350

    Αυτοκράτορας των Σέρβων και των Ελλήνων

    Ο Στέφανος Ούρος (ή Ουρέσης) Δ΄ Δουσάν (σερβικά: Стефан Урош IV Душан, π. 1308-20 Δεκεμβρίου 1355) ήταν βασιλιάς της Σερβίας από τις 8 Σεπτεμβρίου 1331 και Τσάρος Σερβίας και Ρωμανίας από τις 16 Απριλίου 1346 μέχρι τον θάνατό του. Ο Στέφανος Δουσάν κατέκτησε μεγάλο τμήμα της νοτιοανατολικής Ευρώπης και ήταν ένας από τους ισχυρότερους μονάρχες της εποχής του.

    Τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του 1331, ο Ντούσαν φιλονίκησε με τον πατέρα του, ίσως πιεσμένος από την αριστοκρατία.[3] Ακολούθησε σύντομη περίοδος αναρχίας σε περιοχές της Σερβίας, πριν πατέρας και γιος συμφωνήσουν σε εκεχειρία τον Απρίλιο του 1331. Τρεις μήνες αργότερα, ο Ντετσάνσκι διέταξε τον Ντούσαν να τον συναντήσει. Ο Ντούσαν φοβήθηκε για τη ζωή του και οι σύμβουλοί του τον έπεισαν να συνεχίσει να αντιστέκεται, έτσι ο Δουσάν βάδισε από τη Σκόδρα στο Νεροντίμλιε, όπου πολιόρκησε τον πατέρα του.[2] Ο Ντετσάνσκι διέφυγε και ο Δουσάν κατέκτησε το θησαυροφυλάκιο και την οικογένεια. Στη συνέχεια κυνήγησε τον πατέρα του, φτάνοντάς τον στο Πέτριτς. Στις 21 Αυγούστου 1331, ο Ντετσάνσκι παραδόθηκε και φυλακίστηκε. Ο Δουσάν στέφθηκε βασιλιάς της Σερβίας την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου.[3]

    Λόγω του εμφυλίου πολέμου, η Σερβία δεν βοήθησε τον Ιβάν Στέφαν και την Άννα Νέδα στη Βουλγαρία, οι οποίοι εκθρονίστηκαν τον Μάρτιο του 1331. Ο Ιβάν Αλεξάνταρ, φοβούμενος τη Σερβία, επεδίωξε να συνάψει ειρήνη με τον Δουσάν. Καθώς ο Δουσάν ήθελε να κινηθεί ενάντια στο πλουσιότερο Βυζάντιο, αποδέχθηκε την πρόταση και τη συμμαχία, η οποία σφραγίστηκε με το γάμο του Δουσάν με την Ελένα, αδελφή του Ιβάν Αλεξάνταρ.[3]

    Πρώτα χρόνια της βασιλείας
    Η Σερβία πραγματοποίησε επιδρομές στη Μακεδονία στα τέλη του 1331, άλλα μια μεγάλη εκστρατεία ενάντια στο Βυζάντιο καθυστέρησε λόγω επαναστάσεων στη Ζέτα το 1332. Η έλλειψη ευγνωμοσύνης σε αυτούς που βοήθησαν στην άνοδό του, όπως οι ευγενείς της Ζέτα, ήταν η αιτία αυτής της επανάστασης, η οποία καταπνίγηκε το 1332.[4]

    Η πρώτη μάχη του Δουσάν ενάντια στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1334, και ο πόλεμος συνεχίστηκε διαλειπομένα μέχρι τον θάνατό του το 1355. Επίσης, συγκρούστηκε με τους Ούγγρους, αλλά είχαν κυρίως αμυντικό χαρακτήρα. Ο στρατός του Δουσάν αρχικά ηττήθηκε από τον Κάρολος Α΄ της Ουγγαρίας στη Σουμαντίγια το 1336. Καθώς οι ουγγρικές δυνάμεις προωθούνταν στη λοφώδη περιοχή, το ιππικό του Δουσάν επιτέθηκε και νίκησε και οι Ούγγροι απομακρύνθηκαν. Ο Κάρολος Α΄ πληγώθηκε από βέλος, αλλά επέζησε. Οι Ούγγροι έχασαν τη Μάτσβα και το Βελιγράδι. Στη συνέχεια επικεντρώθηκε σε εσωτερικές υποθέσεις, γράφοντας το 1349 το πρώτο νομικό βιβλίο των Σέρβων, το κώδικα του Δουσάν.[5]

    Στα δυτικά, ο Δουσάν νίκησε τον Ούγγρο βασιλιά Λουδοβίκο, κερδίζοντας πέρα από το Βελιγράδι, τη Βοσνία και τη Ερζεγοβίνη. Ο Δουσάν σημείωσε επιτυχίες και εναντίων των υποτελών, νικώντας τις δυνάμεις των Κροατών και Ούγγρων βοϊβόδων. Βοήθησε τη Βουλγαρία σε διάφορες περιπτώσεις, και λέγεται ότι επισκέφτηκε τον Ιβάν Αλέξανδρο στην πρωτεύουσά του. Η Βουλγαρία ήταν υποτελής της Σερβίας από το 1331 μέχρι το 1365.[6]

    Ο Δουσάν εκμεταλλεύτηκε τον εμφύλιο πόλεμο στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο, την Άννα της Σαβοΐας και τον στρατηγό του πατέρα του, Ιωάννη Καντακουζηνό. Αν και ο Δουσάν και ο Ιβάν επέλεξαν διαφορετικές πλευρές, η ειρήνη συνέχισε μεταξύ τους, εκμεταλλευόμενοι τον εμφύλιο πόλεμο για να εξασφαλίσουν τους εαυτό τους. Η επίθεση του Δουσάν άρχισε το 1342 και μέχρι το τέλος της είχε κατακτήσει όλα τα βυζαντινά εδάφη στα δυτικά Βαλκάνια μέχρι την Καβάλα, εκτός από την Πελοπόννησο και τη Θεσσαλονίκη, τις οποίες δεν κατάφερε να κατακτήσει επειδή ο στόλος ήταν πολύ μικρός. Υπάρχει προβληματισμός αν ο απώτερος στόχος του Δουσάν ήταν να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη και να αντικαταστήσει την παρηκμασμένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με ενωμένη ορθόδοξη ελληνο-σερβική αυτοκρατορία υπό τον έλεγχό του.[7][8] Το 1344, ο διοικητής του Πρελιούμπ ηττήθηκε στα Στεφανιανά από τουρκικές δυνάμεις.[9] Αυτή η ήττα όμως δεν ήταν ικανή να εμποδίσει την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Σέρβους.[10][11]

    Το 1343, ο Δουσάν πρόσθεσε «των Ρωμαίων (Ελλήνων)» στο τίτλο. Το 1345, άρχισε να αυτοαποκαλείται τσάρος, αντίστοιχο του αυτοκράτορα, όπως δείχνουν δύο καταστατικούς χάρτες σε μοναστήρια του Άθω, και σε συμβούλιο στις Σέρρες, τις οποίες είχε κατακτήσει τις 25 Σεπτεμβρίου 1345, αυτοανακηρύχθηκε Τσάρος των Σέρβων και Ρωμαίων.[12]

    Αυτοκρατορική στέψη και αυτοκέφαλη εκκλησία
    Τις 16 Απριλίου 1346 (Πάσχα), ο Δουσάν συγκάλεσε σύνοδο στα Σκόπια, στην οποία παρευρέθη ο αρχιεπίσκοπος Σερβίας Γιοανίκιγιε Β΄, ο αρχιεπίσκοπος Οχρίδας Νικολάι Α΄, ο πατριάρχης Βουλγαρίας Συμεών και διάφοροι θρησκευτικές ηγέτες από το Άγιο Όρος. Η σύνοδος και οι κληρικοί συμφώνησαν η αυτοκέφαλη Σερβική Αρχιεπισκοπή να ανακηρυχθεί Πατριαρχείο.[12] Ο Αρχιεπίσκοπος από τότε είχε τον τίτλο Πατριάρχης Σερβίας, αν και ένα έγγραφο τον αποκαλούσε Πατριάρχη Σέρβων και Ρωμαίων, με έδρα το μοναστήρι του Πετς. Στη συνέχεια ο νέος πατριάρχης έστεψε τον Δούσαν Βασιλέα και αυτοκράτορα Σερβίας και Ρωμανίας.[12] Ακολούθησε επιπλέον εκβυζαντισμός της σερβικής αυλής, ιδιαίτερα στις τελετές και τους τίτλους.

    Το νέο πατριαρχείο είχε στην επικράτειά του το Άγιο Όρος και οι ελληνικές αρχιεπισκοπές υπό τον έλεγχο του πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης (η αρχιεπισκοπή Οχρίδας παρέμεινε αυτοκέφαλη). Για αυτές τις πράξεις του, αφορίστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης το 1350.[13]

    Ήπειρος και Θεσσαλία

    Η Σερβική Αυτοκρατορία περί το 1350.
    Αντιμέτωποι με τον Δουσάν, οι Βυζαντινοί συμμάχησαν με τους Οθωμανούς, οι οποίοι έφτασαν για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Η πρώτη μάχη ανάμεσα σε Σέρβους και Τούρκους σε βαλκανικό έδαφος, στα Στεφανιανά το 1344, έληξε με ήττα των Σέρβων.[14] Το 1348, ο Δουσάν κατέκτησε την Ήπειρο, την Ακαρνανία και τη Θεσσαλία. Διόρισε τον Συμεών Ουρέση δεσπότη Ηπείρου και Θεσσαλίας και τον Βόιχνα καίσαρα της Δράμας.

    Μετά, ο Δουσάν έβαλε στόχο να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη. Για να κατακτήσει την πόλη, χρειαζόταν στόλο. Καθώς ο στόλος των σερβικών πόλεων στη νότια Δαλματία δεν ήταν αρκετά ισχυρός, άρχισε διαπραγματεύσεις με τη Βενετία, με την οποία διατηρούσε καλές σχέσεις. Οι Ενετοί φοβόντουσαν ότι θα μειώνονταν τα πρόνομιά του στην Ήπειρο αν οι Σέρβοι κατακτούσαν την Κωνσταντινούπολη. Αλλά αν είχαν συμμαχήσει με τη Σερβία, ο Δουσάν θα εξέταζε τα υπάρχοντα προνόμια. Όμως, η Βενετία επέλεξε να αποφύγει στρατιωτική συμμαχία. Ενώ ο Δουσάν έψαχνε βοήθεια ενάντια στο Βυζάντιο, οι Ενετοί χρειάζονταν τη βοήθεια των Σέρβων στη μάχη τους στη Δαλματία ενάντια στους Ούγγρους. Όταν διαισθάνθηκαν ότι η σερβική βοήθεια να οδηγούσε σε υποχρέωση των Ενετών στη Σερβία, αρνήθηκε ευγενικά την προσφορά του Δουσάν να τους βοηθήσει.[15]

    Καθώς ο Δουσάν ξεκίνησε την εκστρατεία του στη Βοσνία, ο Καντακουζηνός προσπάθησε να ανακτήσει τα εδάφη που έχασε. Με την υποστήριξή του, ο πατριάρχης Κωνσταντινούπολης Καλλίνικος αφόρισε τον Δουσάν ώστε να αποθαρρύνει τους Έλληνες να υποστηρίξουν τους Σέρβους και έτσι να βοηθήσουν τον Καντακουζηνό.[16] Όμως ο αφορισμός δεν διέκοψε τις σχέσεις του με το Άγιο Όρος, το οποίο συνέχισε να τον αποκαλεί αυτοκράτορα, αλλά περισσότερο ως αυτοκράτορα των Σέρβων παρά ως αυτοκράτορα Σέρβων και Ελλήνων.[17]

    Ο Καντακουζηνός συγκέντρωσε ένα μικρό στρατό και κατέλαβε τη Χαλκιδική, τη Βέροια και ύστερα τα Βοδενά. Στη Βέροια, η οποία ήταν η πλουσιότερη πόλη της περιοχής, ο Δουσάν είχε αντικαταστήσει τον ελληνικό πληθυσμό με Σέρβους.[17] Όμως, οι εναπομείναντες Έλληνες άνοιξαν τις πύλες της πόλης στο Καντακουζηνό το 1350.[17] Τα Βοδενά αντιστάθηκαν, αλλά τελικά κατακτήθηκαν. Στη συνέχεια, ο Καντακουζηνός προήλασε στη Θεσσαλία, αλλά στα Σέρβια τον σταμάτησε ο καίσαρας Πρελιούμπ. Οι βυζαντινές δυνάμεις αποσύρθηκαν στη Βέροια και με τη βοήθεια των Τούρκων έφτασαν μέχρι τα Σκόπια. Όταν έμαθε τα νέα, ο Δουσάν ανασύνταξε τις δυνάμεις του και προήλασε προς τη Θεσσαλία.[17]

  8. Ο/Η Παλιός λέει:

    Η σιωπή είναι συνενοχή

    http://maribastashevski.com/?/previously/select-works/select-works-01/

    Vojislav Carkic, also known as Pop Zuco, served as an army priest in the Vojska Republika Srpska during the Bosnian War. In this capacity he blessed the canons firing on Sarajevo, at one point remarking that “In a military uniform or robe, I am always a soldier of Christ and a soldier of the Serbian people.” Before the war Zuco was active in the budding Orthodox Serbian charity movement. At the same time, he was an informer for the Yugoslavian secret police, the UDBA. His name appears on a published list of government informers, under the code-name «Piccolo».

    http://balkanist.net/murder-titos-name-german-journalists-investigate-liquidations-yugoslav-secret-police/
    By BALKANIST / News/ January 5, 2015

    Murder in Tito’s Name: German Journalists Investigate Liquidations by Yugoslav Secret Police

    Between 1946 and 1990, the Yugoslav State Security Administration (UDBA) carried out a series of assassinations throughout Western Europe and in Canada, the U.S., Australia, South Africa and Argentina. A recent coproduction between Germany’s international broadcaster Deutsche Welle and Bavarian state broadcaster Bayerischer Rundfunk looks further into the string of killings on West German soil. The 42-minute film, with English subtitles, is viewable below. Accompanying it, we present a translation of an interview with the filmmakers from Die Welt am Sonntag.

    UDBA THE STATE SECURITY ADMINISTRATION

     political camp Goli otok on Goli otok, an island in theAdriatic sea, was established in 1949 general Stevo Krajačić, th…
     the island was chosen because it was uninhabited and itwas impossible to escape from the prisoners were forced to hard …

     In their forty five years of activity UDBA’s associates werecollecting information about the so called “enemies ofthe pe…

     in the period from 1946 to 1990 UDBA killed 69 Croatiandissidents in emigration and 8 are still considered missing afte…

  9. Ο/Η колопапас λέει:

    http://frontal.rs/index.php?option=btg_novosti&idnovost=50362

    Aπό την έναρξη της κατασκευής του ναού στη Grbavica, ευλογημένη από το Ρώσο και το Σέρβο πατριάρχη διακρίνεται πίσω τους και ο Pop Zuco με στρατιωτική στολή

  10. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    http://www.balkaninsight.com/en/article/seselj-honour-from-serbian-orthodox-church-sparks-anger

    Serbian Church Sparks Anger by Honouring Seselj

    The awarding of a Serbian Orthodox religious honour to nationalist leader and war crimes defendant Vojislav Seselj was condemned as an insult to victims of the 1990s conflicts.

    Ivana Nikolic

    BIRN
    Belgrade

    Vojislav Seselj at the ceremony at Mileseva monastery.

    Photo: Facebook.

    “This is another slap in the face for war victims,” Dinko Gruhonjic, a member of the campaign to establish a regional post-war truth commission in the former Yugoslavia, told BIRN on Thursday after Seselj was honoured by the Serbian Orthodox Church.

    The Serbian Radical Party leader, who is on temporary release from his war crimes trial for cancer treatment, was awarded the ‘White Angel’ medal at the Mileseva monastery on Tuesday.

    In a video of the ceremony, one of the priests declares that Seselj is “a Chetnik [Serbian nationalist] duke and a victor over the Hague Tribunal”.
    Seselj is being given the honour, the priest explains, “for his love for the Serbian Church, and especially for his love for the Mileseva monastery, which is celebrating its 800th anniversary”.

    “This also represents another embarrassment for the Serbian Orthodox Church, which has never distanced itself from the actions of the ‘bishop with a machine gun’,” Gruhonjic said, referring to the controversial Bishop Filaret from the Mileseva monastery, who was photographed standing next to a tank with a Serbian flag and a machine gun in 1991 in Croatia.

    Seselj is not the first controversial recipient of the White Angel honour. In 2011, Bishop Filaret awarded it to Bishop Pahomije, who was facing paedophilia charges.

    The president of an association of parents whose children were killed during the siege of Sarajevo, Fikret Grabovica, said honouring Seselj was highly offensive.

  11. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Οι Σέρβοι είναι το ‘επουράνιο έθνος’, σύμφωνα με τη δική τους βέβαια εθνική μυθολογία, που ασφαλώς βλέπει το δικό τους έθνος σαν το ανώτερο και εκλεκτό και περιούσιο.
    Ισως είναι ο μοναδικός λαός που γιορτάζει την ήττα του. Το 1389 στο ‘Κόσοβο και Μετόχι’ έχασαν. Αλλά γι’ αυτούς είναι λόγος εθνικής υπερηφάνειας και γιορτής, διότι ‘συνέχισαν να ζουν στον ουρανό’ μέχρι να αναστηθούν ξανά και στη γη. Σ’ αυτή τη μυθολογία, η Κωνσταντινούπολη (αν θυμάστε κι από το λόγο του παιδόφιλου Κασαβέντα στο επινίκιο γεύμα με την ΕΕΦ στο σπίτι του Ζβόνκο στις 12/07/1995) παίζει πολύ μεγάλο ρόλο.

    https://www.youtube.com/user/target8000/videos

    Πρώτα το μίσος για τους Οθωμανούς, η αίσθηση ανωτερότητας απέναντι σε όλους τους γείτονες, σε όλους όμως, ακόμα και προς τους όμοιους τους Μαυροβούνιους, η ‘πνευματική σχέση με τη Ρωσία’, κι έπειτα η ‘υπογραφή που έβαλε ο Θεός’ (ο οποίος δεν υπέγραψε μόνο στον Κολοκοτρώνη) κάποτε το σερβικό έθνος πρέπει να φτάνει γεωγραφικά ‘όπου υπάρχει τάφος Σέρβου’, δηλαδή σε ολόκληρη τη βαλκανική και βάλε.

    Αυτή ήταν, μεταξύ άλλων, η μια πτυχή στη σύγκρουση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, κι έτσι εξηγείται σε μια πτυχή και το μίσος τους για το Σαράγεβο.
    Ηταν μια σύγκρουση από τη μια ενός εθνικιστικού φιλοκληρικαλιστικού μεσαιωνικού μεγαλοϊδεατικού ολοκληρωτισμού (Σερβία και Republika Srpska) με ένα κοσμικό-πολυεθνικό (στην παραδόση της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας) και wannabe ευρωπαϊκό νεογέννητο κράτος στο ένα μέτωπο, κι ενός φιλοκαπιταλιστικού εθνικιστικού κράτους που στην αρχή ήταν θύμα αλλά στην πορεία έγινε θύτης, στο άλλο μέτωπο (Κροατία).
    Και κάπου βρήκε ευκαιρία ο ληστρικός καπιταλισμός των οικονομικών δολοφόνων της Δύσης να κάνει παιχνίδι και να αποικιοποιήσει την περιοχή.

    Εθνοκάθαρση και γενοκτονία σε ευρωπαϊκό έδαφος στον 20ό αιώνα: Οταν το ‘Ποτέ ξανά!’ ακουγόταν σαν ανέκδοτο (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #06)
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/04/06/yugo-06/

    Πριν τον πόλεμο, ο ένας στους τρεις μουσουλμάνους πάντρευε τα παιδιά του με Χριστιανούς, ο ένας στους δύο κατοίκους είχε στενό συγγενή Α’ βαθμού από άλλη εθνότητα ή θρησκεία, και δύο στα πέντε παιδιά προερχόταν από μικτό γάμο, άρα μόνο ένας συνειδητός πλαστογράφος θα μιλούσε για ‘τζιχάντ και ισλαμικό φανατισμό’. Αν ήταν αλήθεια αυτές οι εκ των υστέρων κατασκευές των Σέρβων πως δήθεν μάχονταν κάποιον ‘ισλαμικό φονταμενταλισμό’ για να μην δημιουργηθεί ‘κράτος-ταλιμπάν’ στην καρδιά της Ευρώπης, τότε που είναι η σαρία και η μπούργκα σήμερα; Πουθενά, ήταν όλα ψέματα. Αντίθετα, ακόμη και τους λίγους εξτρεμιστές που βρήκαν χώρο να εισχωρήσουν στην βοσνιακή κοινωνία λόγω της φτώχειας και της ανεργίας μετά το 2001 και την 11η Σεπτεμβρίου, ακόμη κι αυτούς τους διώκουν και τους βάζουν φυλακή, αυτή είναι η αλήθεια. Το Σαράγεβο θα είναι πάντα η πόλη που συμβολίζει πως η ζωή, η ειρήνη, η δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορούν να νικήσουν τη βαρβαρότητα, το φασισμό και τον εθνικισμό. Στη μνήμη για τη Δικαιοσύνη: 1.601 παιδιά νεκρά στο Σαράγεβο, ένα μικρό μόνο δείγμα στα πέντε μέρη από το ντοκιμαντέρ αυτό, προειδοποιούμε, μόνο για πολύ δυνατά νεύρα.

    Στο περιοδικό Τετράδια, δείτε άρθρο

    Ρένος Οιχαλιώτης – Αντιδυτικισμός, Σλαβοφιλία και Εθνική Αυταρέσκεια Η ρητορεία του σερβικού εθνικισμού στην εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία [1998-06-IOYN-Τετράδια-ΤΧ#42-ΣΕΛ-25-30 (Τεύχος Καλοκαίρι Φθινόπωρο 1998) – ihaliotis_tetradia_42.pdf
    http://pandemos.panteion.gr/index.php?lang=el&op=record&type=&q=&page=0&pid=cid:80

  12. Ο/Η του γλέζου λέει:

    Του γλέζου

    http://www.greekbooks.gr/books/logotehnia/ex-amnimonefton-hronon-ke-alla-piimata.product

    ΕΞ ΑΜΝΗΜΟΝΕΥΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

    ΚΑΡΑΖΙΤΣ Ρ.

    Εκδόσεις: ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

    Περιγραφή
    Πιστεύω ότι κάθε ποιητής πρέπει να επιθυμεί να μεταφραστεί στα ελληνικά και μετά σε άλλες γλώσσες. Αγαπώ όλες τις μεταφράσεις των έργων μου, αλλά αυτή τη μετάφραση και εμφάνιση ενώπιον των Ελλήνων αναγνωστών έχει για μένα ειδική σημασία. Η Εξέταση στην ποίηση της αλήθειας της, του βιώματός της και της τραγικότητάς της, πρέπει πρώτα να δοθεί ενώπιον των Ελλήνων προγόνων ολόκληρου του πολιτισμού και της κουλτούρας μας. Αυτά γράφει, μεταξύ των άλλων, ο Ράντοβαν Κάρατζας στον Πρόλογό του ειδικά για την ελληνική έκδοση (το κείμενο του Προλόγου γράφτηκε στο Πάλε τον Αύγουστο του 1996). Η πρώτη μετάφραση του «Εξ Αμνημονεύτων Χρόνων» είναι στα ελληνικά. Τα ποιήματα που περιλαμβάνει αυτή η συλλογή του Κάρατζις γράφτηκαν από το 1967 έως το 1990. Γι’ αυτό, ο ίδιος παρατηρεί: «Θα ήταν μεγάλο σφάλμα να διαβαστούν αυτά τα ποιήματα υπό το πρίσμα των τελευταίων γεγονότων». Πάντως, πιστεύει, ότι «ο αναγνώστης σε μερικά απ’ αυτά θ’ αναγνωρίσει κάποια θλιβερή προφητεία». Με το βιβλίο «Εξ Αμνημονεύτων χρόνων» ο Κάρατζιτς ολοκληρώνει πειστικά την «αισθητική αντίληψη», αλλά ο λυρισμός του ακόμα προσπαθεί να γίνει αυθεντικός και αμετάκλητο ίχνος μιας ανθρώπινης ύπαρξης, ίχνος με τη βοήθεια του οποίου μόλις σήμερα μπορούμε να κατανοήσουμε πολλά ανησυχητικά πράγματα: κάτι σαν αναδρομική οθόνη της ψυχής, της οποίας το φως μας γυρνάει εκεί όπου, εκτός απ’ την ανδραγαθία των λέξεων του ποιητή, δεν μπορεί τίποτε άλλο να μας γυρίσει».

    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3644957
    Πέμπτη 5 Δεκέμβρη 1996

    ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
    Σελίδα 34

    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
    Μυθιστορία, φιλοσοφία, ποίηση
    «Χάθηκα τελικά/ για όλους τους ευεργέτες./ Καίγομαι σαν τσιγάρο/ σε χείλος νευρωτικό:/ Ενά με ψάχνουν παντού -/ περιμένω τη χαραυγή/ τη μεγάλη τύχη/ να παρατήσω τα πάντα ξαφνικά/ όλα όσα ο καιρός μου δίνει,/ και να ρίξω την πρωινή βόμβα/ του χαμόγελου,/ του μοναχικού ανθρώπου». Το προφητικό αυτό ποίημα ανήκει στον Ράντοβαν Βούκοβ Κάρατζιτς.Ο ηγέτης των Σέρβων της Βοσνίας, ασκείται με την ποίηση από παιδί. «»Εξ αμνημονεύτων χρόνων» και άλλα ποιήματα»,τιτλοφορείται το βιβλίο ποιημάτων του (της περιόδου 1967 – 1990) που κυκλοφόρησε από τα «Ελληνικά Γράμματα» και τη Βαλκανική Ενωση Φιλίας,σε μετάφραση Στέφανου Σωτηρίου,προλογισμένο από τον ίδιο τον Κάρατζιτς και τους Μανώλη Γλέζο, Χρήστο Χαλαζία, Ζέλιντραγκ Νίκτσεβιτς.Το βιβλίο παρουσίασαν χτες σε συνέντευξη Τύπου οι Λ. Ζούκοβιτς (υπουργός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας), Ρ. Λιούζικ (καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου) και Π. Μιχαλακάκος (πρόεδρος της Βαλκανικής Ενωσης Φιλίας).

  13. Ο/Η makis λέει:

    Εδώ είσαι οτι δηλώσεις. Ο Λασκαράτος, έγινε και ιστορικός. Χωρίς να έχει πατήσει ποδάρι στην Σερβία, στη Βοσνία το Κόσσοβο, χωρίς να έχει κάνει μια επιτόπια έρευνα, χωρίς να έχει πάρει συνέντευξη ούτε από έναν πρωταγωνιστή, ξέρει καλύτερα από όλους τι έγινε.
    Δεν πειράζει, κάντε έρευνα από τον καναπέ σας.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Σέρβοι Οικολόγοι και Φιλελεύθεροι βουλευτές ζητούν από τη χώρα τους να αναγνωρίσει τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα ως γενοκτονία και να καταδικάζεται επίσημα η άρνησή της.

      http://www.b92.net/eng/news/politics.php?yyyy=2016&mm=06&dd=29&nav_id=98463

      Two parliamentary groups file Srebrenica genocide resolution
      LDP-SDA Sandzak and LSV-Green Party parliamentary groups have submitted a proposal of a resolution on genocide in Srebrenica.

      SOURCE: TANJUG WEDNESDAY, JUNE 29, 2016 | 15:23
      The proposal suggests that the National Assembly should adopt this resolution urgently. It was signed by ten deputies: Sulejman Ugljanin, Enis Imamovic, Cedomir Jovanovic, Zarko Korac, Natasa Micic, Nenad Milic, Nenad Canak, Goran Cabradi, Olena Papuga, and Nada Lazic.

      The proposed act, it is said, «condemns the genocide in Srebrenica and any denial of genocide, and proclaims July 11 Day of Remembrance of the Genocide in Srebrenica.»

      The deputies from these parliamentary groups, in the explanation of their proposal, state that its goal is for the Assembly of Serbia «to take a major step towards resolving outstanding issues between Serbia and Bosnia-Herzegovina, and Serbian and Bosniak (Muslim) peoples.»

      «The recognition of genocide in Srebrenica is a civilized step that Serbia needs to confirm the seriousness of the intent to build dialogue, cooperation, trust and lasting peace in the region, based on the acceptance of the acts committed in the past, dealing with the past and commitment to justice, support to victims as the basis for strengthen security, stability and prosperity in the region,» said the proposed act.

      The proposal also «expresses sympathy for all victims of the wars in the former Yugoslavia, as well as for their families and invites all neighboring countries to continue to provide justice and long-term support to survivors, including as necessary to those who have been victims of sexual violence.»

      It further «confirms the commitment of the state to prevent genocide and other serious crimes, supporting efforts to implement investigations and prosecution of persons indicted for genocide in Srebrenica, and undertakes to use all available means and mechanisms to investigate and prosecute those responsible.»

  14. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/01/srebrenica-more-evid-01/

    Εισαγωγή & Ντοκουμέντο #01: Η μαρτυρία του αστυνομικού που είδε στα χέρια των εθελοντών τις φωτογραφίες με τους σφαγμένους μουσουλμάνους (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Βοσνία’)

    Posted by Κλέων Ι. στο 2016/07/01

    ………………………..


    ……………………..
    Τον Φεβρουάριο του 2000 είχε δολοφονηθεί στην Αθήνα ένας 47χρονος από την Πετρούπολη, που είχε κι αυτός πολυετή παρουσία ως εθελοντής στον πόλεμο της Βοσνίας και εθεωρείτο ειδικός στην κατασκευή εκρηκτικών υλών, ενώ συνεργαζόταν και με ανθρώπους που σχετιζόταν με το ίδιο ‘συνδικάτο εκτελεστών’, αυτό από την προηγούμενη είδηση. Το ψευδώνυμό του στο συνδικάτο του εγκλήματος ήταν ‘ο Βόσνιος’, λόγω της συμμετοχής του στον πόλεμο της Βοσνίας. Σύμφωνα με τους αστυνομικούς, και αφού δεν ήταν η πρώτη φορά που η Αστυνομία και το Τμήμα Οργανωμένου Εγκλήματος έπεφταν επάνω σε ‘βοσνιακό σύνδεσμο’, εξετάστηκαν οι σχέσεις του ‘Βόσνιου’ με τον υπερεθνικιστικών αντιλήψεων Θέμη Καλαποθαράκο («κάθε βομβιστική επίθεση στην Αττική πριν το 2000 είχε σχέση με τον Βόσνιο», είπαν οι αστυνομικοί), και οι σχέσεις όλων με την συμμορία του Αρκάν. Ο Καλαποθαράκος είχε γνωριστεί με τον Αρκάν το 1991 στη Γερμανία, όταν ο πρώτος διέφυγε εκεί φοβούμενος αντίποινα έπειτα από την εκτέλεση του αντίπαλου αφεντικού Θεόδωρου Καλλιμώρου, τον Αύγουστο του 1991 στη Σαρωνίδα, και ο δεύτερος, αν και καταζητούμενος από την Ιντερπόλ, είχε απλώσει την εγκληματική του αυτοκρατορία σε σειρά νυχτερινών κέντρων σε πολλές γερμανικές πόλεις. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του εμφύλιου, ο Βόσνιος και άνθρωποι του Καλαποθαράκου ταξίδεψαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία για να ξεκινήσουν δουλειές με τον Αρκάν. Πολλά πρωτοπαλίκαρα του Σέρβου αρχιμαφιόζου πηγαινοέρχονταν στην Ελλάδα, και αρκετοί απ’ αυτούς, όταν καταζητούνταν στη χώρα τους, ήταν το συνδικάτο του Καλαποθαράκου που τους παρείχε ασφαλές καταφύγιο και τους έκρυβε στην Ελλάδα. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, μέσω ενός φοιτητή από την Πετρούπολη που σπούδαζε στη Γιουγκοσλαβία, ο Βόσνιος και οι άνθρωποι του Αρκάν γνωρίστηκαν και με τον εθελοντή Αγησίλαο Σαράφη. Ενα από τα πρωτοπαλίκαρα του Αρκάν, ο Αλεξάντερ Γκουλούποβιτς εντάχθηκε στην ομάδα Καλαποθαράκου στην Ελλάδα (κατέθεσε, μάλιστα, και στα πλαίσια της έρευνας για το φόνο του, υποσχόμενος πως «θα χυθεί πολύ αίμα για τον Θέμη») κι έτσι σύντομα οι επαφές και οι συνεργασίες του ‘Βόσνιου’ και των μελών της συμμορίας του Αρκάν με τον Σαράφη συνεχίστηκαν κι αναπτύχθηκαν. Από τα στοιχεία για όλη αυτήν την υπόθεση, οι αρμόδιοι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ δήλωναν ότι «από τον συνδυασμό αυτών των στοιχείων προκύπτει ότι στον πόλεμο της Βοσνίας φαίνεται να έδωσαν το παρών ορισμένοι Ελληνες εθελοντές που απέκτησαν επιχειρησιακές δυνατότητες και ύποπτες διασυνδέσεις οι οποίες ερευνώνται».

    ………………………

    Ο Αγησίλαος Σαράφης, ψευδώνυμο ‘Αρης’, είχε υπηρετήσει φυσικά και στην ΕΕΦ. Εδώ με τον διοικητή τους Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς.
    ………….


    …………………


    ………………………

  15. Ο/Η Κάσυ Διάρη λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica/1995-02-xx-%CE%B2%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1-%CE%B2%CE%BF%CF%83%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%AE%CF%84%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82/


    Βλασένιτσα Βοσνίας, Φεβρουάριος 1995, προφανώς στη βάση του στρατοπέδου της ΕΕΦ ή ίσως σε κάποιο από τα κατασχεμένα μουσουλμανικά οικήματα που είχαν παραχωρηθεί στους Ελληνες, κατόπιν διαταγής του Μλάντιτς. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Μουρατίδης Γιώργος, Καθάριος Κυριάκος, Κώστας (αγνώστων λοιπόν στοιχείων, ίσως να πρόκειται για τον καταγεγραμμένο εθελοντή Κώστα Λαμπρόπουλο), Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ, Νικολαΐδης Νίκος και το μέλος της Χρυσής Αυγής ΜΜ. Επιδεικνύουν -υποθέτουμε- τον βαρύ οπλισμό τους.
    http://www.elora.gr/portal/synenteyxeis/271-s050


    Κυριάκος Καθάριος: Πολεμώντας στη Βοσνία .

    10 Νοεμβρίου 2007
    Συνέντευξη στον ΝΙΚΟ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/02/srebrenica-more-evid-02/
    Ντοκουμέντο #02: Η φωτογραφία που αποδεικνύει ότι ο Ράτκο Μλάντιτς συναντήθηκε με την ΕΕΦ και τον Σερβοβόσνιο διοικητή της Zβόνκο Μπάγιαγκιτς μέσα στη Σρεμπρένιτσα, λίγο πριν ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών του VRS διατάξει την εκτέλεση των αμάχων στο γήπεδο της Nova Kasaba (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα’)

    Posted by Κλέων Ι. στο 2016/07/02
    [….]

    Εργο 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ: Σφαγμένος στη μέση του δρόμου. Οπως είχαμε γράψει «Οι Σέρβοι ούτε ήθελαν, ούτε μπορούσαν να εμπλακούν σε κανονικές μάχες κατάληψης θέσεων, δρόμο με δρόμο, σπίτι με σπίτι, σώμα με σώμα. Η ‘σπεσιαλιτέ’ τους, ειδικά των μονάδων με τους ελίτ δολοφόνους και τα εντυπωσιακά ονόματα (Τίγρεις, Κίτρινες Σφήκες, Σκορπιοί, Πάνθηρες, Λευκοί Αετοί, Λύκοι του Δρίνου, Σερβική Φρουρά κ.λπ) είναι η εν ψυχρώ εκτέλεση οποιουδήποτε βρίσκονταν στον δρόμο τους. Λ.χ. αν κατά την είσοδό τους στην πόλη, έβλεπαν κάποιον γεράκο, κάποιον άρρωστο ή κάποιο ΑμΕΑ ανάπηρο έφηβο ή κάποια γιαγιά που δεν ήθελε να αφήσει το σπίτι της ή δεν είχε που να πάει, οι ανδρείοι τσέτνικ, τους πλησίαζαν από πίσω και τους έκοβαν με μια κίνηση το λαιμό. Επειτα, τραβούσαν φωτογραφίες και βίντεο με τα πτώματα».
    (….)
    Στο υποκεφάλαιο ‘Οι επιβαρυντικές για την ΕΕΦ καταθέσεις του Zβόνκο Μπάγιαγκιτς στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, υπέρ Παντούρεβιτς το 2009 και υπέρ Κάρατζιτς το 2013′ στο Β’ Μέρος, είχαμε δει, μεταξύ άλλων, την προσπάθεια του Σερβοβόσνιου διοικητή της ΕΕΦ Μπάγιαγκιτς να εξαπατήσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο σχετικά με τις τοποθεσίες στις οποίες βρέθηκε τις μέρες των μεγάλων σφαγών και σχετικά με τα πρόσωπα που τον συνόδευαν, δηλαδή τους Ελληνες εθελοντές. Σήμερα, μπορούμε να δούμε τη φωτογραφία που αποδεικνύει ότι, συνοδευόμενος από τους Ελληνες της ΕΕΦ, ο Μπάγιαγκιτς συναντήθηκε με τον Ράτκο Μλάντιτς ΜΕΣΑ στη Σρεμπρένιτσα στις 13 Ιουλίου 1995, ενώ ήταν παρών και ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών του στρατού της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας συνταγματάρχη Petar Salapura. Ο Salapura ήταν εκείνος ο οποίος διέταξε τους άνδρες από το 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ (10 Diverzantski Odred, 10th Sabotage Detachment) να εκτελέσουν τους αιχμάλωτους στο γήπεδο της Nova Kasaba. Εκεί ακριβώς που πήγαν αμέσως μετά και εκεί που έλαβε χώρα το περιστατικό με την φωτογραφική μηχανή και τον αντισυνταγματάρχη του Α2 Vujadin Popovic, όταν ζητούσε απ’ τους Ελληνες εθελοντές να του παραδώσουν την κάμερα για να καταστρέψει τις φωτογραφίες που είχαν τραβήξει ενώ στο γήπεδο βρίσκονταν αιχμάλωτοι γονατισμένοι και δεμένοι πισθάγκωνα και με καλυμμένα τα μάτια τους, περιμένοντας την εκτέλεσή τους.
    […]
    Φυσικά, μιλάμε για το γνωστό μας αιμοσταγές και διαβόητο 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ, για το οποίο αν και έχουμε μιλήσει πολύ αναλυτικά στην κυρίως έρευνα, θα μας απασχολήσει και στη συνέχεια. Θυμίζουμε ότι στο 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ υπηρετούσε ο μισθοφόρος και μέλος της ΕΕΦ Αγγελος Λάτσιος με το όνομα Andjelko Todorovic.
    […]

  16. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/03/srebrenica-more-evid-03/

    Ντοκουμέντο #03: Το βίντεο από την κατάθεση του Σερβοβόσνιου διοικητή της ΕΕΦ Zβόνκο Μπάγιαγκιτς υπέρ του Ράντοβαν Κάρατζιτς στη Χάγη και η πιεστική ανάκριση από τον κατήγορο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα’)

    Posted by Κλέων Ι.
    ………………
    Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, στις 10 Ιουλίου 2013, και η πιεστική ανάκριση από τον κατήγορο Christopher Mitchell

    Οι αναγνώστες, λογικά θυμούνται πως έμαθε η Ελλάδα για τις φωτογραφίες αυτές. Το XYZ Contagion είχε αποκαλύψει την κατάθεση του Zβόνκο Μπάγιαγκιτς υπέρ του Ράντοβαν Κάρατζιτς, στις 10 Ιουλίου 2013 στο Μόνιμο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ή όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, International Tribunal for the Prosecution of Persons Responsible for Serious Violations of International Humanitarian Law Committed in the Territory of the Former Yugoslavia since 1991, στο εξής ΔΠΔΧΓ ή ICTY).
    Εχουμε, πλέον, στη διάθεσή μας το σχετικό βίντεο από το δικαστήριο, με τις ερωταποκρίσεις μεταξύ του κατήγορου Christopher Mitchell και του δοικητή της ΕΕΦ ταγματάρχη Zβόνκο Μπάγιαγκιτς:

    ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ του XYZ Contagion: Διεθνές Δικαστήριο Χάγης, 10/07/2013. Ο Zβόνκο Μπάγιαγκιτς καταθέτει υπέρ του Κάρατζιτς φορώντας το ίδιο καπέλο Sajkaca όπως στη Βλασένιτσα το 1992 και όπως στη Σρεμπρένιτσα το 1995, και κρατώντας ένα ορθόδοξο προσευχητάρι-κομποσκοίνι. Απαντάει σε ερωτήσεις του κατήγορου Christopher Mitchell σχετικά με τις κινήσεις του, αυτού και των συνοδών του, Ελλήνων εθελοντών της ΕΕΦ, στις 13/07/1995:

    Q. Okay. But you stopped at the football pitch, didn’t you?
    A. Yes, we did stop there just briefly.
    Q. And when you say ‘we’. You’re talking about you and two group volunteers who were in your car; right?
    A. Yes. We stopped there just briefly.
    Q. Now, there were a lot of captured Muslims sitting on the football field at the time, weren’t there?
    A. Yes, that’s correct.
    Q. Okay. And the two group volunteers who were with you, they were there to assist in the Srebrenica operation; is that right? They were in your car and you were on your way to Srebrenica; right?
    A. They just kept me company. We were on our way to Srebrenica. We were curious to see that Srebrenica at the hand of whose inhabitants we suffered greatly.
    Q. But they were soldiers, weren’t they? They were attached to the Vlasenica Brigade.
    A. They were soldiers, volunteers, attached to the Vlasenica Brigade. They were Greeks.
    Q. All right. Now, one of these volunteers had a camera, didn’t he?
    A. Yes. One of them had a camera but not a film camera, a still-photo camera.
    Q. And he took two or three photos of those prisoners, didn’t he?
    A. Yes. He got out of the car and he took photos of those people who were in the stadium.
    Q. Now, Lieutenant-Colonel Popovic was at the Nova Kasaba football field then, wasn’t he?
    A. He was on the main road. He was standing right in front of our vehicle.
    Q. And Lieutenant-Colonel Popovic was the assistant commander for security in your unit, right, in the Drina Corps?
    A. Yes, that is correct.
    Q. And so Mr. Popovic saw this Greek volunteer taking photos of the prisoners, and he came over and asked him what he was doing; is that right?
    A. Yes, that is so.

    Η συνέχεια εδώ, στα πρακτικά της δίκης, και στην έκθεση με τίτλο ‘Srebrenica military narrative Operation Krivaja 95 [Revised], ICTY, 01/11/2002′ (σ. 49, σημεία 6.10 και 6.11) του Richard Butler, ο οποίος εργαζόταν σαν εμπειρογνώμων αναλυτής στρατιωτικών πληροφοριών για το Γραφείο του Εισαγγελέα του ΔΠΔΧΓ τα έτη 1997-2003.
    …………………….

  17. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/06/srebrenica-more-evid-06/

    Ντοκουμέντο #06: Νέα βίντεο από ειδησεογραφικά πρακτορεία με τους εθελοντές της ΕΕΦ τις ημέρες των επιχειρήσεων, να φυλάνε σκοπιά και να μεταφέρουν εξοπλισμό (Από τη σειρά ‘Νέα αποκλειστικά στοιχεία: Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα’)

    Posted by Κλέων Ι. στο 2016/07/06
    …………………
    ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ του XYZ Contagion: Αλλη μια σκηνή με πρωταγωνιστή μέλος της ΕΕΦ, αυτή τη φορά σε κοντινό πλάνο, από τις επιχειρήσεις της Σρεμπρένιτσα. Προέρχεται από ειδησεογραφική εκπομπή της σερβικής τηλεόρασης (Dnevnik SRT). Ασφαλείς πληροφορίες κάνουν λόγο για δύο ακόμη βίντεο, τα οποία θα πρέπει να αναζητηθούν από την ελληνική δικαιοσύνη. Το πρώτο μεταδόθηκε σε τοπικό κανάλι της Θεσσαλονίκης λίγες μέρες μετά την πτώση της Σρεμπρένιτσα και είχε γυριστεί στο τζαμί της πόλης. Το δεύτερο είχε βγει στον αέρα από την σερβική τηλεόραση SRT ακριβώς τις ημέρες της πτώσης της πόλης, όταν οι μαζικές εκτελέσεις δεν είχαν τελειώσει ακόμα.

    MEGA Channel, Φώτης Καρύδης Συνέντευξη με Σπύρος Τζανόπουλος της Χρυσής Αυγής, Ιούνιος 1995
    Δημοσιεύτηκε στις 21 Μαΐ 2015
    Από την 5η μεγάλη έρευνα του XYZ Contagion
    ‘Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής – Νέα στοιχεία και αποκαλύψεις, για πρώτη φορά στην Ελλάδα’
    Greek volunteers in Serbian army 1990s – Ελληνες εθελοντές στον πόλεμο της Βοσνίας τη δεκαετία του 1990
    Ξεχωριστή (και ουσιαστικά άγνωστη περίπτωση, μέχρι στιγμής, αποτελούσε ο Σπύρος Τζανόπουλος, ένας 25χρονος τότε φοιτητής από την Πάτρα και λοχίας της ΕΕΦ. Ηταν κι αυτός στέλεχος της ΧΑ και αρθρογράφος στο εθνικοσοσιαλιστικό περιοδικό Αντίδοτο. Στο βίντεο τον βλέπουμε ντυμένο στην τρίχα σαν μοντελάκι, με τα καινούργια στρατιωτικά του ρούχα, collection-creation, τον Ιούνιο του 1995, από το Βελιγράδι και από το ξενοδοχείο Beograd.

    Οταν βρίσκεται στο φιλικότερο περιβάλλον της εφημερίδας Ελεύθερη Ωρα, ο εθνικοσοσιαλιστής λοχίας της ΕΕΦ και στέλεχος της ΧΑ, που μετείχε στην επίθεση κατά της Σρεμπρένιτσα, εξηγεί τις θέσεις της ΧΑ περί «ισλαμικού τόξου, Λευκής Φυλής και Ορθοδοξίας» και δηλώνει χαρακτηριστικά σε άρτιο μιχαλολιάκειο λεξιλόγιο:

    «Η Ευρώπη ανήκει στους Λευκούς και τους Χριστιανούς. Πολεμάμε για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη, σε μια Ευρώπη ελεύθερη από μουσουλμάνους και σιωνιστές».

    Λίγο αργότερα, σαν στέλεχος (προφανώς μέλος της Κεντρικής Επιτροπής) της ΧΑ και επίτιμο πρόσωπο σε πανηγυρική (και περιπετειώδη) συνεδρίαση της ΚE της ΧΑ σε ξενοδοχείο της Φλώρινας, στις 04/11/1995, κάνει έναν χαιρετισμό, κι εδώ πλέον, νιώθοντας άνετα ανάμεσα στην δική του ναζιστική συνομοταξία, μιλάει εντελώς ανοιχτά. Ενα τμήμα του λόγου του:

    «Αγαπητοί συναγωνιστές,
    εκπροσωπώ τα μέλη του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή που πολέμησαν ως εθελοντές στο πλευρό των Σέρβων της Βοσνίας. Εμείς οι Ελληνες Εθνικιστές της ΧΑ, που καταταγήκαμε ως εθελοντές στον σερβοβοσνιακό στρατό, πολεμήσαμε για την Ευρώπη. Για την Ευρώπη της Λευκής Φυλής, για την Ευρώπη των Εθνών, για την Εθνικιστική Ευρώπη του αύριο, ενάντια στους εβραιοσιωνιστές της Αμερικής και τους μασωνοκαπιταλιστές της Γερμανίας και τα άνομα σχέδιά τους ενάντια στον Ελληνισμό. Η Ευρώπη ανήκει στους Λευκούς και τους Χριστιανούς. Διότι τόσο οι μογγόλοι Τούρκοι, όσο και οι Εβραίοι σιωνιστές είναι οι μεγαλύτεροι και προαιώνιοι εχθροί της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Εμείς οι χρυσαυγίτες που πολεμήσαμε στα κακοτράχαλα βουνά της Δυτικής Σερβίας, είδαμε και πιστέψαμε ότι η μόνη δικαιοσύνη είναι το σπαθί.
    […]
    Αγαπητοί συναγωνιστές, αγαπητά μέλη της ΧΑ, εμείς οι Ελληνες εθελοντές στο μέτωπο της Βοσνίας, και μέλη της ΧΑ, δίνουμε σε όλους σας τον λόγο μας ότι θα πολεμήσουμε ξανά, αυτή τη φορά για να ελευθερώσουμε τους σκλάβους αδελφούς μας της Βόρειας Μακεδονίας που υποφέρουν κάτω από την μπότα των κομιτατζήδων, για να κάνουμε τα Σκόπια Ελληνική επαρχία».
    ……………….

    Η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά, οι Λύκοι του Δρίνου και το 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ στην Σρεμπρένιτσα
    ‘Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής
    Σκηνές από το Associated Press και το France 2 από τις επιχειρήσεις στην Σρεμπρένιτσα, 11 Ιουλίου 1995:
    Η ΕΕΦ, οι Λύκοι του Δρίνου και το 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ σε ενέδρες, πυρπόληση σπιτιών, μεταφορά εξοπλισμού και άλλες επιχειρήσεις γύρω και μέσα στην Σρεμπρένιτσα. Στην επιχείρηση κατάληψης της Σρεμπρένιτσα, φτιάχτηκαν ειδικά και έκτακτα σώματα. Λ.χ. ο αντισυνταγματάρχης Παντούρεβιτς της Zvornik Brigade έφτιαξε ένα επίλεκτο σχηματισμό με το όνομα TG-1 και υπέδειξε για διοικητή τον λοχαγό Milan Jolovic (με το ψευδώνυμο Legenda), τον διοικητή των ‘Λύκων του Δρίνου’, ο οποίος διακρίνεται με τα γυαλιά ηλίου. Διακρίνονται, επίσης, τα μέλη της ΕΕΦ Τζανόπουλος, Σχιζάς, Φλορίν, Ζαβιτσάνος κά. στο στρατόπεδο, μαζί με τους ‘Λύκους τους Δρίνου’ να μεταφέρουν εξοπλισμό.

    Οι Ελληνες εθελοντές χρυσαυγίτες και άλλοι φασίστες ήταν παρόντες όλες τις μέρες εκείνης της εβδομάδας των θηριωδιών στην Σρεμπρένιτσα. Οχι γενικά κι αόριστα, απλά ‘στη Σρεμπρένιτσα’ ή κάπου παραδίπλα, σε κάποιο τυχαίο σημείο μέσα στην πόλη. Ηταν παρόντες εκεί ακριβώς, στα χωράφια και στις αποθήκες και στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, την ώρα που γίνονταν οι άγριες μαζικές εκτελέσεις δεμένων κρατουμένων και αιχμαλώτων, ακριβώς στα σημεία συγκέντρωσης και εξόντωσης των Βόσνιων μουσουλμάνων, εκεί που πήγαιναν τους άντρες και τα αγόρια και κατόπιν άνοιγαν μαζικούς τάφους.
    Και μαζί τους βρίσκονταν ο Α2 που ασχολήθηκε εκείνη την κρίσιμη ώρα των επιχειρήσεων ειδικά με τους Ελληνες: Για να καταστρέψει στοιχεία που αποδείκνυαν την θηριωδία. Ναι, καλά καταλάβετε, στοιχεία που είχαν οι Ελληνες στα χέρια τους.

    ……………..

  18. Ο/Η 'Οφη Σόφη λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2016/07/11/srebrenica-more-evid-11/
    Posted by Κλέων Ι. στο 2016/07/11
    Υπάρχει κάτι κρίσιμο. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia, ICTY), είχε επίσης συντάξει ένα προ-κατηγορητήριο για συμμετοχή Ελλήνων στην ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα. Το έγγραφο παραθέτει ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής», Σταύρος Τζίμας, στο βιβλίο του με τίτλο «Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και οι ελληνικές φαντασιώσεις. Ελλάς-Σερβία-Ορθοδοξία» (2014, εκδόσεις Επίκεντρο, σελ. 107). Το έγγραφο του ICTY μάλιστα κατονομάζει δέκα Έλληνες, αναφέροντας:

    «[…] ελληνικές παραστρατιωτικές ομάδες, μαζί με άλλες μονάδες του σερβοβοσνιακού στρατού και του Υπουργείου Εσωτερικών και μονάδες που αναφέρονται σε αυτό το κατηγορητήριο, συμμετείχαν σε Κοινή Εγκληματική Οργάνωση, κύριος στόχος της οποίας ήταν -μεταξύ άλλων: η δια της βίας μεταφορά γυναικών και παιδιών εκτός του θύλακα της Σρεμπρένιτσα, προς το Κλάντανι, στις 12 και 13 Ιουλίου 1995, η σύλληψη, κράτηση και μαζική εκτέλεση, από εκτελεστικό απόσπασμα, ο ενταφιασμός και ο επανενταφιασμός χιλιάδων μουσουλμάνων ανδρών και αγοριών, ηλικίας 16 έως 60 ετών, από τον θύλακα της Σρεμπρένιτσα, από τις 12 έως τις 19 Ιουλίου 1995 […]».
    (….)
    Στο σημείο αυτό, και φτάνοντας σε εκείνη την περιοχή στην οποία ούτε θέλουμε, ούτε μπορούμε να πατήσουμε, ας θυμηθούμε μια μικρή λεπτομέρεια για ένα γεγονός που προκύπτει όχι μόνο από τη δουλειά σοβαρών ερευνητών, όπως λ.χ. ο Τάκης Μίχας και ο Hikmet Karcic, αλλά σχεδόν και από κάθε πτυχή την οποία εξετάσαμε όταν πήραμε την απόφαση να καταδυθούμε σε αυτήν την άσχημη ιστορία της ελληνοσερβικής συνεργασίας για τις εθνοκαθάρσεις που θα έφερναν τη ‘Μεγάλη Σερβία’.

    Εκείνος ο ανόητος ο Μουρατίδης, όταν παρουσιαζόταν σαν ‘εκπρόσωπος της ΕΕΦ στην Αθήνα’, ακριβώς μετά τα υμνητικά δημοσιεύματα της εφημερίδας ‘Εθνος’ για την πτώση της Σρεμπρένιτσα και την ύψωση των ‘τεσσάρων σημαιών’ στα ερείπιά της, ανάμεσα στις προσκλήσεις του για στρατολόγηση νέων εθελοντών στην ΕΕΦ -έδινε και τηλεφωνικούς αριθμούς, όπως είχαμε δει- και τις απειλές για μηνύσεις προς τον Νικόλα Βουλέλη για τα άρθρα του περί «ντροπιαστικής έπαρσης της ελληνικής σημαίας» στην κατακτημένη πόλη, είχε κάνει μια αποκάλυψη:

    Σύμφωνα με ανταπόκριση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων στις 13-14 Ιουλίου 1995, ο Γάλλος δημοσιογράφος που μίλησε με τον «εκπρόσωπο της ΕΕΦ στην Αθήνα Γιώργο Μουρατίδη», έμαθε απ’ αυτόν ότι με την ΕΕΦ βρίσκονταν «διακριτικά» σε επαφή οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες.
    Πηγές:
    – Κροατικό Πρακτορείο Ειδήσεων, Croatian Informative News Agency HINA, ‘Grcki dobrovoljci borili su se uz Srbe u Srebrenici’, 13-14 /07/1995
    https://archive.is/Gd25v#selection-1079.1215-1079.1369
    – Open Media Research Institute, ‘Greek volunteers fought along Bosnian Serbs who captured Srebrenica [while] the Greek intelligence service was in touch with the volunteers’, 14/07/1995
    https://archive.is/Fdbns

    Από το σημείο αυτό και μετά, αρνούμαστε να προχωρήσουμε. Είναι δουλειά άλλων, θεωρούμε.

    # Εδώ, και με μια μάλλον θετική είδηση κυριολεκτικά της τελευταίας στιγμής (Δεκέμβριος 2015), πως οι μισθοφόροι είναι πλέον παράνομοι και διώκονται από το νόμο στη Σερβία, αφού η χώρα υπόγραψε τη σχετική διεθνή συνθήκη στις 04/12/2015 (Πρακτορείο Tanjug, ‘Serbian parliament ratifies convention on mercenaries‘), τελειώνει η συμπληρωματική καταγραφή νέων στοιχείων στην υπόθεση της συμμετοχής Ελλήνων υπηκόων στη Σρεμπρένιτσα. Ό,τι ακολουθεί εστιάζει περισσότερο στις πολιτικές πτυχές της ιστορίας, μαζί με τα απαραίτητα ιστορικά στοιχεία, αφού, όπως συνηθίζουμε, πάντοτε συνοδεύουμε κάθε πολιτικοϊστορική αποτίμηση με την παράθεση αδιαμφισβήτων γεγονότων και αξιόπιστων πηγών.
    (…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s