“Κέντρα” και “παράκεντρα” στήνουν κόμμα Τσίπρα με στόχο τον… “δημοκρατικό καπιταλισμό”!

[Μετά από δυό “επιδοτούμενα” ταξίδια διαρκείας στις ΗΠΑ, με τις ανάλογες επαφές “παντός τύπου” (σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές), ο Αλέξης Τσίπρας επανέρχεται “διαβασμένος”, με στόχο να μας παρουσιάσει, όπως μας λένε όσοι γνωρίζουν, μια “προοδευτική” πλατφόρμα… λαϊκού καπιταλισμού]

Του ©Θοδωρή Καλούδη – link >>>

“Αλλάζει ο Μανωλιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς”, σχολίαζε στο economico παλαιά καραβάνα της πολιτικής, αναφερόμενη στο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της εφημερίδας “Πρώτο Θέμα” που (καλά πληροφορημένο) περιγράφει βήμα-βήμα τις πολιτικές κινήσεις και τη “φιλοσοφία” πίσω από αυτές του τέως πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Τι περιλαμβάνουν; Την έκδοση του βιβλίου του που σκιαγραφεί την αλλαγή της Αριστεράς σε μια (εκ νέου) κυβερνώσα δύναμη με την προβιά του “δημοκρατικού λαϊκού καπιταλισμού”, μια εμφάνιση στη ΔΕΘ που στην ουσία δηλώνει ότι “έρχεται (εκ νέου) με φόρα”, την “αποκήρυξη” (με έμμεση σαφήνεια) του ΣΥΡΙΖΑ και των παραφυάδων του και τη συγκρότηση ενός νέου κεντροαριστεροδέξιου κόμματος (μια πιό ορθολογική “Κασσελακιάδα”) στον αντίποδα της φιλοσοφίας και της πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Προφήτης του … δημοκρατικού καπιταλισμού

“Γνωστός στις κυβιστήσεις του – σχολιάζει ο βετεράνος πολιτικός – ο πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αποδράσει από το αριστερίστικο πολιτικό και ανερμάτιστο κυβερνητικό παρελθόν της “πρώτης φοράς Αριστεράς” και, μετά από δύο χρόνια αγρανάπαυσης, να επανασυστηθεί στο εκλογικό σώμα ως προφήτης του … δημοκρατικού καπιταλισμού”

Μετά από δυό “επιδοτούμενα” ταξίδια διαρκείας στις ΗΠΑ, με τις ανάλογες επαφές “παντός τύπου” (σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές), ο Αλέξης Τσίπρας επανέρχεται “διαβασμένος”, με στόχο να μας παρουσιάσει, όπως μας λένε όσοι γνωρίζουν:

• μια “προοδευτική” πλατφόρμα λαϊκού καπιταλισμού και “ένα νέο πλαίσιο προσέγγισης της πολιτικής, που περιλαμβάνει το ευρωπαϊκό κέντρο του Ενρίκο Λέτα, τη σοσιαλδημοκρατική ματιά της Ελι Σλάιν και τον αριστερό αμερικανικό ριζοσπαστισμό του Μπέρνι Σάντερς“. Και αυτά πασπαλισμένα με μια εξαγγελία “συμμετοχής του λαού” στη “μοιρασιά” του παραγόμενου πλούτου, που θυμίζει συνθήματα και πολιτικές Ανδρέα Παπανδρέου (1981-1984).

Αρκούν αυτά; Μπορεί να αποτελούν το καλά ζωγραφισμένο πλαίσιο του rebranding του αριστερού τ. πρωθυπουργού, αλλά δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν αν δεν υπήρχαν δύο βασικές προϋποθέσεις: Στήριξη από ισχυρούς παράγοντες του χρήματος και των Media στην Ελλάδα και καθοδήγηση από υπερατλαντικά κέντρα που επιθυμούν η χώρα να έχει μια ασφαλή (για τα συμφέροντα της Συμμαχίας) “κεντρώα” εναλλακτική κυβερνητική λύση (αυτό ήταν πάγια αντίληψη των ΗΠΑ για την Ελληνική πολιτική σκηνή, μετά τον Εμφύλιο).

Οι πολιτικοί στοχοι

Οι πολιτικοί στόχοι του εγχειρήματος κινούνται σε δύο χρόνους: Συγκρότηση κόμματος με στόχο τη δεύτερη θέση στις εθνικές εκλογές του 2027. Αυτό προϋποθέτει αφαίμαξη του ΠΑΣΟΚ, διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, πλήρη εξαέρωση της Νέας Αριστεράς και ραγδαία αποδυνάμωση της Κυρίας Κωνσταντοπούλου. Σε δεύτερο επίπεδο ο σχεδιασμός προβλέπει έντονη αντπολιτευτική παρουσία στη Βουλή με στόχο την… επόμενη ημέρα μετά την ενδεχόμενη  τρίτη θητεία Μητσοτάκη.

Πόσο είναι εφικτό οι σχεδιασμοί να αποκτήσουν μια ρεαλιστικη προοπτική;

Στην Ελλάδα όλα έχουν συμβεί και όλα γίνονται, αλλά σήμερα ο κ. Τσίπρας και τα “μεγάλα αφεντικά” έχουν να ξεπεράσουν πολλά εμπόδια μέχρι να φέρουν το επιθυμητό σύστημα σε θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης στα επόμενα δύο χρόνια (με μακροπρόθεσμη προοπτική εξουσίας).

Πρώτα, πρέπει να εξαφανίσουν επικοινωνιακά και πολιτικά το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα Αριστερά κόμματα, αναδεικνύοντας το νέο “σύγχρονο” προφίλ του αποτυχημένου τ. πρωθυπουργού, που θα  εφανιστεί ως “αντι-Μητσοτάκης “. Και αυτό δεν θα είναι εύκολο γιατί το ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον (αν και χωρίς αξιόλογο αρχηγό) έχει ρίζες σε αυτό που αποκαλούμε “δημοκρατική βάση”. Όμως και οι άλλοι “σύντροφοι” θα δώσουν μάχη χαρακωμάτων για να διατηρηθούν στο πολιτικό παιχνίδι – εκτός αν τα “κίνητρα” είναι τόσο μεγάλα που θα οδηγήσουν το ΣΥΡΙΖΑ σε ένα …Συνέδριο ιδιοτελούς αυτοδιάλυσης.

Αλλά και όλα να πάνε πρίμα στον κ. Τσίπρα, δεν θα μπορούσε να επαναλάβει την “ταρζανιά” του 2015, γιατί αν τότε εμφανίστηκε ως «άσπιλος και αμόλυντος» πλέον “έχει παρελθόν” και μάλιστα βεβαρυμένο. Καλό το νέο “παραμύθι”, αλλά ο παραμυθάς είναι ο ίδιος που μας είπε και το προηγούμενο…