O μύθος της 25ης Μαρτίου

25thmyth-1.jpgomikron.jpgΜωάμεθ ο Πορθητής, έδωσε τεράστιες εξουσίες και προνόμια στον ορθόδοξο κλήρο και στον Ρωμαίο πατριάρχη Γεννάδιο, αναγνωρίζοντας την προσωπική του προσφορά και αυτήν της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην παρακμή του Βυζαντίου και στην πτώση της Κωνσταντινουπόλεως.
Οι επίσκοποι ζούσαν σαν πασάδες, εισπράττοντας φόρους από το ποίμνιο, αγοράζοντας και πουλώντας τις επισκοπικές και πατριαρχικές έδρες («Αλλαξοπατριαρχίες»). Η εξουσία του πατριάρχη της Πόλης, επεκτάθηκε σε όλη τη Βαλκανική και στα τρία άλλα ανατολικά πατριαρχεία. Ο πατριάρχης έγινε αρχηγός του Ορθόδοξου Έθνους που περιελάμβανε όλους τους ορθόδοξους λαούς της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ανεξάρτητα από φυλή, από την Αλβανία ως την Αίγυπτο. Το εχθρικό προς τη Δύση επισκοπάτο, ήταν η καλύτερη εγγύηση πως το ποίμνιο θα έμενε υποταγμένο στην Υψηλή Πύλη. Το τελευταίο που ενδιέφερε την συντριπτική πλειοψηφία των πριγκήπων της Εκκλησίας ήταν να ξεσηκώσουν το πόπολο εμπνεόμενοι από τις αρχές της αφορισμένης Γαλλικής Επανάστασης. Ο Γερμανός, όντας στην καρδιά του Μωριά, θέλοντας και μη μπλέχτηκε με την Επανάσταση, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως επίσημα παρουσιάζονται.

O μύθος της 25ης

Κύριε Ροϊδη,

Η εθνική μας μυθολογία έχει αναγορεύσει τον δεσπότη Γερμανό σε εθνικό ήρωα. Ο άνθρωπος δεν διέθετε το ανάστημα για μια τέτοια πράξη, που διαψεύδεται έτσι κι αλλιώς από τα γεγονότα. Ο αγωνιστής του ’21 στρατηγός Κανέλλος Δεληγιάννης καταγράφει τα κατορθώματα του Γερμανού στα «Απομνημονεύματά» του. Ο δεσπότης, πλιατσικολόγος της καθόλου τιμητικής για τους Έλληνες σφαγής της Τριπολιτσάς, με το μουλάρι του γονατισμένο από το βάρος των κλοπιμαίων, κουβαλά τα κλεμμένα χρυσαφικά των χαρεμιών του Χουρσίτ στην Ρώμη όπου πήγε να προσπέσει στον Πάπα υπέρ της Ελλάδας. Στην Αγκώνα τα εξαργυρώνει σε 80.000 τάλληρα και τα εμπιστεύεται στη Ζάκυνθο στην αδελφή του σύζυγο Γιώργου Καλαμογδάρτη. Ο Δεληγιάννης σημειώνει και τα λεγόμενα πως ο γαμπρός του δηλητηρίασε τον δεσπότη στο Ναύπλιο, κι αυτός με τη σειρά του δηλητηριάστηκε από τους άλλους κληρονόμους, έτσι ώστε τα διαβολομαζώματα του μητροπολίτη παρελήφθηκαν από την αστυνομία

Ο Π.Πατρών Γερμανός, στη σύσκεψη του Aιγίου, διαφώνησε με την επαναστατική στρατηγική των Φιλικών. Όταν στις 21 του Μάρτη δίνονταν οι μάχες στους δρόμους της Πάτρας με αρχηγό τον τσαγκάρη Παναγιωτάκη Kαρατζά, ο Γερμανός λούφαζε με τους προεστούς στη μονή Ομπλού. Εκεί δολοφόνησαν τον Καρατζά λίγους μήνες μετά στις 4 Σεπτέμβρη οι Kουμανιωταίοι άνθρωποι δικοί του (Βλ. N. Bαρδιάμπαση, Π. Kαρατζάς: ο τσαγκάρης που ξεκίνησε την Eπανάσταση του 1821, «Eλευθεροτυπία», 3-7-1993). Ο Καρατζάς δεν ήταν ο μόνος Επαναστάτης, θύμα της ιερής συμμαχίας επισκόπων-κοτζαμπάσηδων. Ανάλογη τύχη είχε κι ο πλοίαρχος Αντώνης Οικονόμου ιδιοκτήτης μικρού ιστιοφόρου, που την νύχτα της 27ης Μαρτίου 1821 κατέλαβε επικεφαλής άνεργων ναυτών και πλοιάρχων το Διοικητήριο της Ύδρας, έδιωξε τον διοικητή Νίκο Κοκοβίλα καταλύοντας επαναστατικά την εξουσία των προκρίτων, που συνεδρίαζαν εκείνη την ώρα σε κάποιο μοναστήρι, εγκαθιδρύοντας λαϊκή εξουσία. Ο Ύδρας Γεράσιμος μαζί με τους εφοπλιστές προσπάθησε να νουθετήσει τον Οικονόμου, αλλά αναγκάστηκαν να βρεθούν προ τετελεσμένων και να κηρύξουν επίσημα την Επανάσταση στις 16 Απριλίου. Στις 12 Μαΐου όμως οργάνωσαν αντεπανάσταση και φοβούμενοι να δολοφονήσουν τον λαοφιλή Οικονόμου, εκβίασαν την προσωρινή κυβέρνηση πως δεν θα πάρουν μέρος στον Αγώνα. Ο Οικονόμου φυλακίστηκε στην μονή αγ.Γεωργίου Φενεού, από όπου δραπέτευσε για να δολοφονηθεί από τους προκρίτους στις 16 Δεκέμβρη έξω από το Άργος ύστερα από συνωμοσία του αρχιμανδρίτη Ν.Βάμβα που παραπλάνησε τον πρίγκηπα Δ.Υψηλάντη πείθοντάς τον να διατάξει την σύλληψη του, πριν προλάβει ο Κολοκοτρώνης να τον σώσει.

Δεν είναι τιμητικό για την χώρα μας να πλαστογραφείται η Ιστορία και να εορτάζεται από θρησκευτική σκοπιμότητα ως εθνική επέτειος η ημέρα του Ευαγγελισμού. Ο μύθος του ελληνοχριστιανισμού και του «Θεού της Ελλάδος» απαιτούσε για την Επανάσταση, μια ιερή ημερομηνία όπως αυτή του Ευαγγελισμού, ένα μοναστήρι και έναν επίσκοπο και τα στρίμωξε όλα αυτά σε ένα παραμύθι που μπάζει από παντού. Είναι γνωστό, πως σε προγενέστερες ημερομηνίες είχαν ξεσηκωθεί τα Καλάβρυτα, η Βοστίτσα, η Καρύταινα, η Καλαμάτα, το Γύθειο, τα Σάλωνα και ο Πραστός O ίδιος ο Π.Πατρών Γερμανός δεν αναφέρει στα απομνημονεύματά του, που έγραψε στα τελευταία του και πρωτοκυκλοφόρησαν το 1837, λέξη για την υποτιθέμενη συγκλονιστικότερη στιγμή της ζωής του. Η προφανούς σκοπιμότητας επινόηση της ημερομηνίας αυτής, που τίποτα δεν δικαιολογεί την συμπερίληψή της στις δέλτους της Ιστορίας, προήλθε το 1835 από τον Κωλέττη και υλοποιήθηκε το 1838 (Β. Σφυρόερα, «Η επέτειος της Εθνεγερσίας«, «Καθημερινή-Επτά Ημέρες», 1-3-2001). Ο Σπ. Τρικούπης είχε το θάρρος να παραδεχθεί: «Ψευδής είναι η εν Ελλάδι επικρατούσα ιδέα, ότι εν τη μονή της Αγ. Λαύρας ανυψώθη κατά το πρώτον η σημαία της Ελληνικής Επαναστάσεως…» ( «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως», τ. Α΄, σ.312, εκδ. Β΄) Ο Ι.Φιλήμων αποκαλεί τον μύθο της Λαύρας «ψεύδος παχυλόν» («Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρείας», τ.Γ΄, σ.22-1834). Ο καθηγητής Απ. Β. Δασκαλάκης ομολογεί: «…ουδέν επαναστατικόν γεγονός εσημειώθη εν τη Μονή της Αγίας Λαύρας. Κατά την 25ην Μαρτίου ουδείς ευρίσκετο εν Λαύρα…» «Πως εκηρύχθη η Επανάστασις εις την Πελοπόννησον». «Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά», 1962″)..

Ακόμη και οι απολογητές της 25ης ομολογούν την νόθευση τουλάχιστον ως προς την σημαδιακή ημερομηνία. Αν όμως αυτό και μόνο δεν συνιστά σκόπιμη ιστορική παραχάραξη και μάλιστα συστηματικά αποσιωπούμενη από τα αμύητα ακροατήρια των πανηγυρικών των πλατειών, τότε έχει χαθεί η αίσθηση της ιστορικής απάτης. Αυτούς που μπορεί να δικαιολογήσει κανείς είναι οι συμπαθείς ντόπιοι γραμματιζούμενοι που αφού επάνδρωσαν επάξια τον Στρατό την Εκκλησία ή το Σχολείο, ξανοίγονται ως συνταξιούχοι σε ευρύτερα πεδία για να διεκδικήσουν τρόπαια για το χωριουδάκι τους. Εκτελώντας την πατριωτική τους αποστολή αψιμαχούν με κοντοχωριανούς λόγιους που ζητάνε και για την δική τους πατρίδα μερίδιο δόξας, στο πεδίο της μάχης με όπλα χάρτες, αρχαίες συγγραφές και τοπωνύμια που ερμηνεύονται κατά το συμφέρον βάλλοντας ταυτόχρονα εναντίον σοβαρών ιστορικών που αμφισβητούν την τοπικιστικές φαντασιώσεις τους. Όσοι λοιπόν εμπνέονται από τον Παλαιών Πατρών να υψώνει το λάβαρο στον πίνακα του Hess, θα βρουν αυτό που ζητούν στα συγγραφικά έργα Καλαβρυτινών στρατιωτικών και δασκάλων. O πρόεδρος της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως, στρατηγός Δ.Παναγόπουλος, αντεπιτίθεται: «Θεωρώ υποχρέωσίν μου να διαμαρτυρηθώ ως Έλλην, διότι ευρίσκονται….Καθηγηταί Πανεπιστημίων, Ακαδημαϊκοί κλπ., οι οποίοι…τολμούν να ταράξουν τα ύδατα του Ιορδάνου και να υποστηρίξουν ότι η επίσημος ιστορία του Κράτους…είναι κάτι ψευδές…» (Επετηρίς Καλαβρύτων-1970). Ο στρατηγός έχει μια πρωτότυπη δικαιολογία για την παράλειψη του Γερμανού να αναφερθεί στην Αγία Λαύρα: Η Επανάσταση εκινδύνευε, όταν ο Γερμανός συνέγραφε τα απομνημονεύματά του και «επεθύμει να κρατήσει την λεγομένην ‘πισινήν’ » γι’αυτό και σιώπησε. Στο ίδιο όμως άρθρο ομολογεί ότι «Μετάβασις του Γερμανού…εις Λαύραν ούτε δυνατή ήτο…ούτε νοητή«. Προσπαθεί όμως να πείσει πως αυτή συνέβη στις 13 ή 14 Μαρτίου, αλλά «η ύψωσις του λαβάρου μετετωπίσθη (συμβολικώς) δια την ημέραν ταύτην και ούτως εδημιουργήθη η ισχύουσα παράδοσις». Η μικρή υποχώρηση στις ημερομηνίες του στρατηγού καλύπτεται από τις ακαταμάχητες ομοβροντίες του συντοπίτη του Επίτιμου Γυμνασιάρχου Ν.Φιλιππακόπουλου (γυιού ιερέα), με πυρομαχικά από το οπλοστάσιο της Παράδοσης,. Ο Επίτιμος ακολουθεί κατά πόδας (για την ακρίβεια δυό χρόνια μετά) με το ενδιαφέρον πόνημά του «Τα Καλάβρυτα στο μεγάλο ‘21»: «Από τον σεβάσμιο ιεράρχη…θα ευλογηθεί στον ιερό χώρο το χρυσοκέντητο ιερό λάβαρο…Αυτά τα γεγονότα….είναι βεβαιωμένα. Μας τα έδωσε η παράδοση…από τα στόματα εκείνων, που με απλές διηγήσεις, στην απλή γλώσσα…με την αγνότητα της ψυχής τους……τα πήρε η μούσα η λαϊκή….που έγινε ιστορία, θρύλος….». Είναι αξιοσημείωτο πως εκτός από τον Γερμανό που σεμνά αποσιωπά το κατόρθωμά του, όποτε κι αν αυτό έγινε, καμία ανύψωση λαβάρου ουδαμού και ουδέποτε, δεν αναφέρουν οι Κόκκινος, Σπηλιάδης, Φραντζής, Παπαρρηγόπουλος, Καρολίδης, Οικονόμου.

Όσοι αναζητούν την παντιέρα του Γερμανού, βρίσκουν σανίδα σωτηρίας στον Γάλλο Φ. Πουκεβίλ, ο οποίος, καίτοι απών, περιγράφει την τελετή μελοδραματικά αλλά χωρίς ημερομηνία στην «Ιστορία…» του (1824). Η εγκυρότητα της μαρτυρίας του Πουκεβίλ, βυθίζεται στα νερά του Ευρώτα μαζί με τους κύκνους και τα ποταμόπλοια που ο ευφάνταστος Γάλλος είδε χωρίς να έχει ταξιδέψει ακόμη στη Λακωνία, αφού έγραψε αιχμάλωτος στην Τριπολιτσά το «Voyage en Moree…«(1805). Ο κληρικόφρων Πουκεβίλ φαντασιωνόταν πως οι Άγγλοι, Γερμανοί και Ελβετοί ιερωμένοι ξεσήκωσαν τους φιλέλληνες συμπατριώτες τους στέλνοντάς τους να πολεμήσουν στην Ελλάδα! Απάντηση σ’αυτή του την πλάνη πήρε από τον δρα Albert Schott («Erlauternder Nachtrag zu Pouqueville’s ‘Geschichte der Wiedergeburt Griechenlands’»-τ. 4ος, Χαϊδελβέργη 1825), πρόεδρο του φιλελληνικού κομιτάτου Στουτγκάρδης που υποστήριξε τον κοσμικό χαρακτήρα του φιλλεληνισμού, υπογραμμίζοντας πως κανένα χριστιανικό κράτος ως κράτος δεν βοήθησε την Επανάσταση πριν το Ναυαρίνο. Την ωμή πραγματικότητα παρουσίασε ο Τάκης Σταματόπουλος («Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός χωρίς θρύλο»- 1958), γράφοντας πως στη Λαύρα, όχι μόνο δεν σηκώθηκε καμμιά σημαία αλλά εκεί, όπως το περιγράφει κι ο Φωτάκος, εκδηλώθηκε ο φόβος των κοτζαμπάσηδων, που ψάχνανε που θα κρυφτούνε, και η προσπάθειά τους για ματαίωση της Επανάστασης. Μάλιστα είχανε φροντίσει παλιότερα να κλείσουνε τον Παπαφλέσσα που υποδαύλιζε την ιδέα, στην μονή Σιδηρόπορτας (το αναφέρει ο Κ.Δεληγιάννης), απ’ όπου βγήκε στις 22 Μαρτίου. Είναι μάλιστα γνωστό πως ο Γερμανός ενοχλήθηκε από την επαναστατική ορμή του Παπαφλέσσα και τον αποκάλεσε: «Άνθρωπο απατεώνα και εξωλέστατο» που φρόντιζε «να ερεθίση την ταραχήν του έθνους». Για να μην αδικηθεί ο δεσπότης, πρέπει να επισημανθεί πως όντως ο ιδιωτικός βίος του αρχιμανδρίτη ήταν έκλυτος. Γράφει γι’ αυτόν ο Ιταλός φιλέλληνας Ιωσήφ Πέκκιο (1825),: «…..ευωχείτο εν μέσω της δυστυχίας της πατρίδος του…Έζη μέσα εις πολυάριθμον χαρέμι….Τον συνήντησα μεταξύ Άργους και Τριπόλεως, ενώ εταξίδευε προπορευομένου του χαρεμίου του, δυο τσιμπουκοφόρων και με την πομπήν Πασσά» (Περιοδικό «Τότε», τ.13). Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα που δίνει ο Κανέλλος Δεληγιάννης: «… ο Παπαφλέσσας υπουργός των Εσωτερικών….ένεκα της ασελγείας και της θηλυμανίας του κατήντησε το κατάστημα του υπουργείου του πορνοστάσιον και εσύναξεν όλους τους ασώτους και μπιριμπάντας και έπραττεν …εις τους δυστυχείς κατοίκους τα μεγαλύτερα ανοσιουργήματα».

Μπορεί ο Παπαφλέσσας να μην ήταν ένας ευυπόληπτος ιερέας (απορώ πως ο Παναγιώτατος Άνθιμος δεν τον έχει ακόμη χαρακτηρίσει πόρνο) αλλά και ο «Εθνεγέρτης» Γερμανός δεν αναγνωριζόταν ως προφήτης εν τη εαυτού πατρίδι. Μέσα στον χειμώνα του 1825 με εντολή του στρατηγού Γκούρα, στρατιώτες τον απήγαγαν με βία από το μοναστήρι της Χρυσοποδαρίτισσας των Νεζερών της Αχαϊας και τον έσυραν πεζό μέχρι τη Γαστούνη, μέσα στο χειμώνα του 1825. Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τα υπάρχοντά του. Η διαπόμπευση του κλόνισε σοβαρά την υγεία και ένα χρόνο μετά πέθανε στο Ναύπλιο.

.
ρο
buzz it!

This entry was posted in «Ιερές» Υποκρισίες, Γράμμα από το Ληξούρι, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

41 απαντήσεις στο O μύθος της 25ης Μαρτίου

  1. Ο/Η ioudas λέει:

    Καλό είναι που απογυμνώνουμε τους μύθους, καλό είναι και η αλήθεια να έρχεται στο φως. Αναρωτιέμαι πότε επιτέλους θα γραφτεί και επίσημα η «ψύχραιμη» Ιστορία και θα διδαχτεί στα σχολεία….

  2. Παράθεμα: 25η Μαρτίου, ο «ευαγγελισμός» της «θεοτόκου» « Διαγόρας

  3. Ο/Η ο Αναμοχλευτής λέει:

    Τι σημασία έχουν όλα αυτά, τα έτσι κι αλλιώς γνωστά πια, αγαπητέ μου κε Ροϊδη. Κι αν το λάβαρο δεν σηκώθηκε (που δεν…) στη Λαύρα για να κηρύξη επανάσταση, σηκώθηκε στο Σύνταγμα ως σύμβολο γραφικότητος και μικροπολιτικής μιας εκκλησίας που δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει, παρασυρμένη κι αυτή από το γενικό ρεύμα μιας κοινωνίας σε βαθειά παρακμή, όπου η αήθης χρηματοθηρία βαφτίζεται κοινωνικός αγώνας.

    Απείρως μεγαλύτερη σημασία έχει η αποκάλυψη του σημερινού ψεύδους από το ιστορικό, που στο κάτω-κάτω καταντά παρονυχίδα μπροστά στην εγκληματική δράση των ένθεν και ένθεν εξουσιαστών.

    Άλλωστε ξέρουμε πως η Ιστορία ότι είναι μίγμα αποτελούμενο από 10% ιστορικά γεγονότα και 90% μύθους μεταγενέστερους, μεταποιητικούς της αλήθειας. Αν μόνο μπορούσαν να βρουν, οι ξέρετε ποιοί, και να εξαφανίσουν τις πρωτογενείς πηγές ακριβώς όπως εξολόθρευαν τους αντιλέγοντες…

    Ελάτε όμως που οι μύθοι είναι απαραίτητοι σε κάθε εξουσιαστικό εσμό, για την καλλιέργεια και διατήρηση της ψευδαίσθησης ότι και καλά ανήκουμε σε Έθνος -και μάλιστα ηρωικό-, ως εργαλείο για χειραγώγηση των μαζών, την ώρα που η πραγματικότητα αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν είμαστε άλλο από πανομοιότυπο της Αυλής των Θαυμάτων, όπως την περιέγραψε ο Ουγκώ. Ένα συνονθύλευμα δηλαδή απατεωνάκων, που ως μόνο μέλημα έχει την αρπαχτή και τη σαβούρωση («άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις»).

    Καλή Πατρίδα, συνέλληνες !..

    ______________
    Είχα δίκιο που ανέκαθεν θεωρούσα το Παπαφλέσσα εξαιρετικά οικείο και αγαπητό απ’ όλους τους οπλαρχηγούς, ακριβώς επειδή υπήρξε μεγάλη μουτσούνα.

  4. Ο/Η manitaritoubounou λέει:

    Καλημέρα σας και «χρόνια πολλά».

    Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός λένε οι νεώτερες πηγές είχε ήδη ορκίσει κατα πάσα πιθανότητα τους πλαρχηγούς των Καλαβρύτων ξημερωνοντας η 17η Μαρτίου. Η απελευθε΄ρωση των καλαβρύτων έγινες στις 21 καλαβρύτων. Στις 26 Μαρτίου σηκώθηκε λαβαρο στην πλ Αγιου Γεωργίου στην Πάτρα.

    Καλώς και ανεξάρτητα από το τυπικό ή όχι λάθος εορτάζεται η Επανάσταση ενδιάμεσα, δηλαδή στις 25 Μαρτίου.

    Περισότερα στο χθεσινό ποστ στο Μανιτάρι του Βουνού:

    http://manitaritoubounou.wordpress.com/2008/03/24/aytogol_stylianidi_1/

  5. Ο/Η tropikosss λέει:

    Χωρίς να είμαι εντελώς σίγουρος έχω την εντύπωση ότι ο ίδιος ο Μακρυγιάννης που ήταν και θρησκόληπτος ημιπαλαβός αναφέρει στα απομνημονεύματά του ότι με το πιστόλι στον κρόταφο ευλόγησε ο Γερμανός την επανάσταση

  6. Ο/Η karytsavles λέει:

    …εξαιρετικα ενδιαφερον θεμα…
    …ο βρετανικος τυπος της εποχης εγραψε σχετικα…

    http://gnomeskepistimi.wordpress.com/2008/03/25/the-times%ce%9b%ce%9f%ce%9d%ce%94%ce%99%ce%9d%ce%9f%ce%a5%cf%86%cf%85%ce%bb1126911-%ce%99%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%ce%bf%cf%85-1821/

  7. Ο/Η zaphod λέει:

    Συγχαρητήρια φίλτατε Ρο για το ποστ! Μιαν ερώτηση μόνο, καθώς τα περισσότερα αναφερόμενα τα γνώριζα. Μπορείς να δώσεις στοιχεία για το 1825 και την μεταφορά του ΠΠΓ;

  8. Ο/Η olympiada λέει:

    Ναί τροπικέ, έχεις δίκιο. Όχι απλώς μισότρελλος ο Μακρυγιάννης, αλλά ΘΕΟΤΡΕΛΛΟΣ. Ψυχάκιας σου λέω. Και αυτός και ο Κολοκοτρώνης και ο Νικηταράς και όλοι. Πήγαιναν και μάτωναν τα κορόιδα αντί να πουλήσουν καμμιά αδερφή ή γιό στο χαρέμι και να περνούν ζωή και κότα. Μουρλοί φίλε μου. Όχι σαν και εμάς που είμαστε έτοιμοι να δώσουμε και τον ποπό της μαμάς μας για λίγα ψωροευρώ ή καμμιά βουλευτική έδρα. Άκου τους τρελλούς.. πήγαν και πέθαναν για εμάς!

  9. Ο/Η Κλείτωρ λέει:

    Εξαιρετική σύνοψη. Μετά χαράς αναδημοσιευω και ας ξέρω πως και σήμερα κάπως έτσι το ίδιο έχουν τα πράγματα.

  10. Ο/Η adamo λέει:

    Εγώ θα προσέθετα σε αυτό το κείμενο αυτό: Οι πρώιμες περιπέτειες μιας εθνικής επετείου…»

  11. Ο/Η τουκιθεμπλόμ λέει:

    Συγχαρητήρια για την ανάρτηση, αγαπητέ. Όλες αυτές οι αλήθειες κοιμούνται στα βιβλία, αντί να γίνονται γνωστές στον κόσμο που υφίσταται την αποβλακωτική επίδραση των πανηγυρικών λόγων.

  12. olympiada,
    γιατι τα συγχιζεσαι?
    Ο tropikosss δεν αποκαλεσε ουτε τον Κολοτρωνη ουτε τον Νικητα τρελους, το Μακρυγιαννη μονο αποκαλεσε!
    Ο Μακρυγιαννης μας εδωσε αρκετες πληροφοριες και μια έξοχη γλωσσα στα απομνημονευματα του.
    Ηταν ενας εντιμος ανθρωπος αλλα ητανε θρησκοληπτος και ημιπαλαβος οπως λεει ο tropikosss. Ηταν παραλληρηματικος, ειχε εναν ψυχισμο πιο εντονο απο του Μιμη Ανδρουλακη και του Ζουραρη μαζι και αποψεις κατι σαν αυτες του Σωτηροπουλου του θεολογου.
    Αν ζουσε σημερα θα΄τανε καθε μερα, απο το πρωι μεχρι το βραδυ, στην τηλεοραση και θαχε μεγαλο σουξε σαν μαϊντανος:
    Ο ιδιος γραφει: «μου μυνησε ο Δυσσεας (Ανδρουτσος) οτι αν με πιασει θα μου σκισει τα νευρα των ποδιων και θα με κρεμασει αναποδα απο τις φτερνες»!

    Μην νομισεις, ολες οι εποχες εχουν τις κατίνες τους!

    * * *
    Κυριε Λασκαρατε,
    ειναι πολυ σωστο αυτο που επισημαινετε αρχικα:
    η ουσια ολων των δεινων που απορρεουν στην πολιτικη ζωη απο την δραση της εκκλησιας ειναι η αντιθεση της στη δυση!
    Η ανατολικη ορθοδοξη του Xριστου εκκλησια επειδη παντα ητανε παραμαγαζο συγκριτικα με την δυτικη καθολικη του Xριστου εκκλησια φοβοτανε οτι αν ειχανε πολλα-πολλα μαζι τους οι καθολικοι θα τους τους αφομιωναν κανοντας τους μια χαψι(Χααααπ!) οποτε θα χανανε και το μαγαζακι και μαζι και το μπαγιόκο και ολα τ΄αλλα τους προνόμια. Τους ετσουξε βεβαια και το οτι τους …συνωστησαν αυτοι οι ξεβρακωτοι οι σταυροφοροι (αλλα λουλουδια αυτοι παλι) στην 4η σταυροφορια και πεσανε στον ερωτα του Σουλτανου προκειμενου να τους προστατευσει πουλωντας του εκδουλευση και υπηρεσιες!
    Ετσι κι αλλιως η αδελφη ισλαμικη του Μωαμεθ εκκλησια δεν μπορουσε να τους …αφομιωσει λογω μη συμβατοτητας!
    Ο Σουλτανος αλλο που δεν ηθελε βεβαια και δεν αφησε την ευκαιρια να παει χαμενη, αλλα επειδη ηξερε με τι καθικια ειχε να κανει, εχρησε μεν το Σχολαριο Γενναδιο πατριαρχη αλλα το αλλο το παιδι, το Λουκά Νοταρά τον εσφαξε αφου πρωτα του γαμησε και τα δυο παιδια μπροστα του και μετα τα σκοτωσε.
    Ετσι οι αγιοι πατερες …το πηρανε το μυνημα(!) και κοιταγανε πως θα κανουνε σωστα τη δουλεια τους!

    Για 400 χρονια τα περασανε ζωη και κοτα αλλα ηλθε ο διαφωτισμος και η Γαλλικη επανασταση για να τους χαλασει την ησυχια.
    Ετσι αφου αφορησαν την επανασταση [επ΄αυτου εχω συγραψει λεπτομερες και αποκαληπτικο ιστορικο πονημα με γενικο τιτλο: «Του φευγατου η μάνα δεν εβαλε τα κλαματα» -το οποιο και παρακαλω να προβληθει δια συνδεσμου (λινκ)], στην συνεχεια βρεθηκαν μεταξυ σφυρας και ακμωνος, ηγουν, οπου φυσαει ο ανεμος!
    Κι επειδη ο ανεμος ητο Πουνέντης (δυτικος), φουσκωσανε τα ρασα και τους επηρε και τους εσηκωσε φερνοντας τους κατα΄δω μερια, αφου βεβαια εξαντλησαν καθε προσπαθεια αντιστασης: κατα το μαζεμα των ποσκυνηματων στην Πελοπονησο απο τον Νενέκων -προκειμενου αυτα να τα παρουσιασει ο Σουλτανος στους αρχηγους των δυτικων δυναμεων προκειμενου να τους πεισει οτι δεν υπαρχει καμια επανασταση- την εργολαγια αυτη (του μαζεματος των προσυνηματων, δλδ της δηλωσεως υποταγης) για την περιχη της χερσου Ελλαδος (Στερεας, κοινως Ρουμελης) την ειχαν αναλαβει τρεις επισκοποι σταλμενοι απο το Πατριαρχειο!

    —————————————————————————
    ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ olympiada
    ~ . ~
    Γραφει ο Φωτιος Χρυσανθακοπουλος (Φωτακος*):

    «Οι κληρικοι φοβουμενοι μηπως η Ελλας δουλωθει από τους Δυτικους, όχι πολιτικως, αλλα θρησκευτικως, αλλως περι τουτου εσκεπτοντο, και εφεραν εμποδια εις την ελευθεριαν των Ελληνων»

    * Ο φωτακος ητο υπασπιστης του Θ. Κολοκοτρωνη, ενας απο αυτους που …»πήγαν και πέθαναν για εμάς!».
    —————————————————————————

    Οι καιροι ομως αλλαζουν κι επειδη οι Τουρκοι σημερα δεν εχουνε …»ουτε μαντηλι να κλαψουνε», ενω η …τρισκαταρατη δυση σημερα μοιραζει κατι λεφτα στις Βρυξελες στα …ευρολιγουρια η αγια Ελληνικη Εκκλησια συνωστιζεται -μαζυ με τους Τουρκους- στην ουρα, σαν απορη κορασιδα, προκειμενου να παρει το επιδομα το οποιο …αποτελει αποζημιωση για την 4η σταυροφορια.
    Αλλα το μισος, μισος για τη δυση, ολα κι ολα!
    +Α(χ)μήν!

  13. Ο/Η π2 λέει:

    Για ένα δείγμα χολερικής κριτικής σε όσους επισημαίνουν την ανιστορικότητα του μύθου της Λαύρας, ας μου επιτραπεί να παραπέμψω σε σχόλιο μου αλλού.

  14. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    zaphod,
    Τα γεγονότα της κακοποίησης του Π.Π.Γερμανού συνέβησαν κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου που ξέσπασε το 1824 μεταξύ της κυβέρνησης Κουντουριώτη και των Μωραϊτών. Mε την απαγωγή του Π.Π.Γερμανού συνδέεται έμμεσα και μια άγνωστη μορφή του αγώνα: Ο φεμινιστής Παναγιώτης Σοφιανόπουλος που σπούδασε Iατρική στην Iταλία και έζησε σε Παρίσι, Bιέννη και Λονδίνο, παίρνοντας αργότερα μέρος στην Επανάσταση του’21. Θα τον βρούμε στη Γαστούνη να διακωμωδεί το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου», βασανίζοντας τον ιεροδιάκονο Ιωακείμ κρεμασμένο από ένα δοκάρι για να του αποκαλύψει που βρισκόταν ο θησαυρός του ζάπλουτου και τυραννικού προεστώτα Σισίνη. Το 1831 μέσα από τις στήλες της αθηναϊκής εφημερίδας “Xρόνος”, επιτέθηκε στην πολιτική του Φαναρίου για το λεγόμενο “εθνικό ζήτημα”. Το 1836 εξέδωσε το περιοδικό “Πρόοδος”, στο οποίο συνεργάστηκε με τον «Σαινσιμονιστή» Φρ.Πυλαρινό, που πίστευε πως η κοινωνία θα πρέπει να ξεπεράσει έθνη και κράτη και να πάρει μια παγκόσμια μορφή. Το 1838 εξέδιδε το περιοδικό “Σωκράτης”. Αργότερα εξέδωσε τα Άπαντα του Iσοκράτη, και το το έργο του Iταλού διαφωτιστή Tζέζαρε Mπεκαρία “Περί αδικημάτων και ποινών”, στο οποίο ο υποστηριζόταν πως για τα εγκλήματα φταίνε οι κοινωνικές συνθήκες. Η Σύνοδος τον αφόρισε για τον «Ευαγγελισμό της Προόδου». Για τις ιδέες του φυλακίστηκε πολλές φορές και είδε τα έντυπά του να κατάσχονται.
    Ο αδελφός του Νικολέττος με εντολή του Κωλέττη είχε απαγάγει τον Π.Πατρών Γερμανό από την μονή Χρυσοποδαρίτισσας στα Νεζεροχώρια όπου κρυβόταν στην διάρκεια του εμφύλιου και τον περιέφερε πεζό χωρίς τα διακριτικά της αρχιερωσύνης του στη Γαστούνη. Ο δεσπότης τον καταράστηκε και ο θάνατός του από εσωτερική αιμοραγία αποδόθηκε στην κατάρα.

    olympiada,
    Προσπαθείς να εξευτελίσεις τη συζήτηση. Δεν ξέρεις όμως πόσο δίκιο έχεις, κι ας μην το θέλεις κι ας προσπαθείς να θολώσεις τα νερά τσουβαλιάζοντας τους Κολοκοτρώνη και Νικηταρά, στον χαρακτηρισμό «ψυχάκιας» που δίνεις στον Μακρυγιάννη. Αρκεί να διαβάσει κανείς το παραλληρηματικό έργο του «Οράματα και θάματα», όπου νομίζει πως συνομιλεί με την Παναγία και τους Αγίους για να αντιληφθεί την ψυχοπαθητική περίπτωση του φανατικού θρησκόληπτου και μισαλλόδοξου Ταλιμπάν Μακρυγιάννη που δεν δίστασε να ζητά τον διωγμό των ανθρωπιστών Αμερικανών προτεσταντών ιεραποστόλων που ήλθαν για να βοηθήσουν και να μορφώσουν και να επιχαίρει για το μαρτύριο που η Σύνοδος επεφύλαξε στον μεγάλο αγωνιστή του ’21, δάσκαλο, ορφανοτρόφο και φιλόσοφο Θεόφιλο Καϊρη: «ο σοφός Καίρης και άλλοι τοιούτοι δίνουν τζιβαϊρικόν πολυτίμητον και παίρνουν ασκιά με αγέρα…».
    Για τον ιεραπόστολο παιδαγωγό Ιωνά Κίνγκ (τον ονομάζει Κίνη) και για τους Καϊριστές ο αγράμματος Μακρυγιάννης γράφει χυδαίες συκοφαντίες που κατασκεύαζε το άρρωστο μυαλό του:
    «ο σοφός Αμερικανός Κίνης, φιλάνθρωπος πολύ και αυτός δια τους Ελληνες ορθοδόξω χριστιανών, να τους μερέψει, οπού’ναι αγριάνθρωποι όλοι αυτείνοι, και πολλάκις έγραφε και εις την πατρίδα του Αμερική τι κόπους τραβάει και αυτός με μας τους αγρίους, και ελπίζει ότι έκαμεν σκολείον και διδάσκει…. Αφού ο σοφός της Αμερικής Κίνης έλαβε την καλοσύνη, ως σοφός και θρησκευτικός παπάς Αμερικάνος εφώτισε και έσωσε πολλούς νέους και γέροντες και νέες. Κάνει μαθηματα. Εις αυτά κατακρένει την Θεοτόκον, τον Χριστόν, τους αγίους και τα εξής. Λέγει , αυτά δεν υπάρχουν, είναι δόλος και απάτη. Παντρεύει νέους με τις νέες, γυμνώνει αυτούς μ’ένα αγανόν φόρεμα, να φαίνονται τα κεκρυμμένα του ενού και του άλλου, κόβει την εικόνα της Παναγίας με τα κεριά μαζί και καίγονται και γένεται αυτός ο περίφημος γάμος, και άλλα πλήθος τοιούτα… ….Αδελφοί αναγνώστες, αφού είδα και άκουσα αυτά του σοφού παπά Αμερικάνου Κίνη, και την μεγάλη του τρέλιαν να κάθεται σ’έν έθνος χριστιανικόν ορθόδοξον και να του κακολαλεί την θρησκείαν του την πατρογονική, το δικαστήριον δικαίως καταδίκασε αύτόν, και’νέργεια δεν έγινε από τους οπαδούς του……Τέλος πάντων, ματακρίθη και τούτες τις ημέρες ο σοφός παπάς Αμερικάνος Κίνης και μαζώχτηκε όλος ο λαός, αγαναχτισμένος δια όλα αυτά της θρησκείας, και βεβαιώθηκαν οι κριταί με πλήθος αποδείξεις βάσιμες». Ο Μακρυγιάννης ζητά να θαφτεί ο Κινγκ στην φυλακή του Μεντρεσέ (πρώην οθωμανικού Ιεροδιδασκαλείου) που κλείνονταν οι κακούργοι ενώ τα βόλια του παίρνουν και τους μαθητές του σοφού Καϊρη: «Και τα παιδιά του Καίρη, οι μαθηταί του από τα σκολεία εδώ, τον περασπίζονταν, και ο κατηχητής του σκολείου, ο Πηλίκας και Τριανταφύλλης, συνηγορούσαν περί αυτό. Αφού το κριτήριον είδε τόσες μαρτυρίες και ενγραφα βάσιμα και τον λαόν αναμμένον, τον καταδίκασαν εις την φυλακή. Του μέτρησε δεκάξι μέρες, και ύστερα από αυτό να φύγει δια πάντα από δω. Στον Μεντερσέ φυλακή δεν πήγε, είναι ανώτερος από τους νόμους. Πήγε εις το σπίτι του και κάθεται ως την σήμερον και ο σύντροφοί του καϊρισταί όλοι εδώ του κάνουν βίζιτες και τον περιποιώνται ότι αύτός έχει δίκιον και το κριτήριον και όλοι οι άνθρωποι άδικον.»

  15. Ο/Η antifagr λέει:

    2 αντιφασιστικά Blogs που θα συζητηθούν:

    http://www.antifagr.tk

    http://www.antifa-gr.tk

  16. Το ’21 κρύβει πολλές άγνωστες πλευρές.

    Η πρώιμη σύγκρουση του εθνικισμού με τις προνεωτερικές μορφές, η ταυτόχρονη ύπαρξη των τριών βασικών χαρατηριστικών: του θρησκευτικού, του εθνικού και του ταξικού στοιχείου στην εξέγερση, η σύγκρουση των διαφορετικών μοντέλων χειραφέτησης, οι άλλου τύπου ταυτότητες απ’ ότι υπαγορεύουν τα σημερινά στερεότυπα κ.λπ.

    Κάποιες από τις πλευρές, που σχετίζονται κυρίως με τα ζητήματα ταυτότητας των πληθυσμών εκείνη την εποχή προσπαθούμε να τα προσεγγίσουμε αναδημοσιεύοντας ένα ενδιαφέρον κείμενο.
    http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/03/25/25-3-2008-2/

  17. Ο/Η mpateskyloialeste λέει:

    O παντιέρες και τα σύμβολα γενικά, πάντα χρησιμοποιούνταν ,και θα χρησιμοποιούνται και στο μέλλον, για να αναπτερώνεται το ηθικό των ταλαίπωρων πολιτών, έστω και για λίγο, έστω και στα ψέμματα..

  18. Ο/Η roidis λέει:

    Φίλε τουκιθεμπλόμ,
    Είμαστε παλιοί γνώριμοι, αλλά πού να το ξέρεις, αν το ήξερες θα ήξερες πόσο εκτιμώ τις απόψεις σου.
    😀

  19. Ο/Η Τάλως λέει:

    Σας καταλαβαίνω. Εξάλλου είναι 25η Μαρτίου σήμερο. Παρακαλώ δεχθείτε τα θερμά μου συλληπητήρια.
    Τα ξαναλέμε Ροϊδη, ή μήπως να σε λέω Μπουγιούντ που σε λέει η παρέα στο Φάληρο;

  20. Ο/Η roidis λέει:

    Τάλως,
    διαβάσατε το κείμενο; πατριωτικόν το αληθές αγαπητέ.
    Καληνύχτα.

  21. Ο/Η doctor λέει:

    Άψογος και τέλειος ο Λασκαράτος.

    Δεν λινκάρω τα ποστ που έχω κάνει με αυτούς τους μύθους γιατί δεν ξέρω ποιο να πρωτοβάλω…

    Προχθές ανακάλυψαν και κρυφό Ι.Ε.Κ. …

    doctor

  22. Ο/Η omadeon λέει:

    Κύριε Ροίδη, αμάν πια… ΤΟΣΗ παραγωγικότητα θα εξαρθρώσει εντελώς τις αντεθνικές αντιστάσεις μας! 🙂

    Πάντως διάβασα το ΜΙΣΟ κείμενο, και… πριν συνεχίσω γράφω το σχόλιο αυτό για να ειδοποιήσω ότι έχετε μέηλ (τεχνικού θέματος όπως είχα υποσχεθεί…)

  23. Ο/Η ναυτίλος λέει:

    Πω , Πω !!!! Μετά απ’ όλα αυτά με τι καρδιά θα ξαναδώ στην τηλεόραση τον «Παπαφλέσσα» ; Τι θα ΄πω στο γιο μου ; Αχ κύριε Ροϊδη σε τι ασχημμη θάση με φέρνετε !

  24. Ο/Η τουκιθεμπλόμ λέει:

    Αγαπητέ Ροΐδη, η εκτίμηση -όπως έχετε καταλάβει- είναι αμοιβαία, τόσο προς το ιστολόγιο όσο και προς τους γράφοντες. Αν και ακόμα αγνοώ τη γνωριμία μας αναγνωρίζω πάντα κάτι οικείο στα κείμενά σου.

  25. Ο/Η Кроткая λέει:

    εύγε, εύγε!

    να περιμένουμε και ποστάκι για το μύθο του κρυφού σχολειού; (επειδή ημείς οι οκνηροί βασιζόμαστε στο φιλέρευνο υμών πνεύμα;)

    🙂

  26. Ο/Η Logos λέει:

    Ακούστε κι αυτό… http://www.ardin.gr/blog/?p=139

  27. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Logos,
    μας παραπέμπεις στο γνωστό Άρδην, όπου διαβάζουμε το χιλιοειπωμένο πως σωστά γιορτάζουμε στις 25 επειδή ο Υψηλάντης είχε προσχεδιάσει στις 25. Ωραία αντίληψη σεβασμού της πραγματικότητας, η οποία οφείλει να συμβαδίζει με τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και με τις φαντασιώσεις κι αν δεν το κάνει, τόσο το χειρότερο γι αυτήν.
    Επί της ουσίας εδώ έχουμε μια σύγκρουση δυο ρευμάτων. Αυτών που θέλουν ντε και καλά την σκοταδιστική βυζαντινή Ελλάδα της Ορθοδοξίας και αυτών που ήθελαν και θέλουν μια δημοκρατική Ελλάδα του Διαφωτισμού. Αυτά τα ρεύματα υπήρχαν ήδη από το ’21. Από τη μια ο Κοραής, ο Ρήγας, ο Καιρης, ο Κούμας, ο Παμπλέκης, ο Μοισιόδακας, οι δάσκαλοι του Γένους και από την άλλη οι Γρηγόριοι, οι Γερμανοί και οι Υψηλάντηδες.

    Η Επανάσταση που ήθελαν όσοι δεσποτάδες και όσο την ήθελαν, δεν ήταν ίδιας ποιότητας μ’αυτήν που οραματίζονταν οι συνειδητοί Έλληνες, οι διαφωτιστές. Οι πρώτοι έβλεπαν τον ξεσηκωμό των Χριστιανών κατά του αλλόθρησκου επιδρομέα, ως μοχλό για την επιστροφή στην βάρβαρη χριστιανική, μοναρχική βυζαντινή Πολιτεία και για την ανασύσταση της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που θα περιλαμβάνει όλη την Βαλκανική των Ρωμαίων Ορθόδοξων. Οι δεύτεροι οραματίζονταν έλεύθερη πολιτεία με δημοκρατικούς θεσμούς, βασισμένη στα δίκαια του ανθρώπου, στην ανεξιθρησκεία και στην Παιδεία Οι πρώτοι προσέβλεπαν στον Τσάρο. Οι δεύτεροι στους δυτικούς φιλέλληνες. Στους πρώτους στους κληρονόμους της Ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας «τους πιστούς και πάντας τους μητροπολιτάδες οπού μας αγαπούν και τους βοϊβοδάδες…και τους αρχηγούς των κλεπτών…και πάντας τους παπάδες……», απευθυνόταν απροκάλυπτα ο τύραννος Μ.Πέτρος, με την προκύρηξή του της 23-3-1711: «Σας λυπούμαι να σας γλυτώσω από τα χέρια των ασεβών, να ζωγονήσω τές εκκλησιές σας, να στήσω τους σταυρούς σας», καλώντας σε ξεσηκωμό κατά των Τούρκων «διά τες εκκλησίες μας και διά την πίστιν μας, διατί οι Τούρκοι περισσές εκκλησίες και μοναστήρια μας τα εδιαγούμισαν…». Την ίδια σιγμή οι δεύτεροι μετέφραζαν αρχαίους Έλληνες και δυτικούς συγγραφείς και προσπαθούσαν να μεταγγίσουν στους υπόδουλους τις ιδέες των φιλοσόφων, τα επιτεύγματα της Επιστήμης και τα δημοκρατικά ιδεώδη, παράλληλα με την ρομαντική ιδέα πως ήταν κατ’ευθείαν απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και όχι απλά κληρονόμοι τους. Έχουμε δυο εντελώς διαφορετικούς και εχθρικούς κόσμους και που μόνο η σκοπιμότητα επωφελούμενη από την άγνοια, τους τσουβαλιάζει στο ίδιο σακκί. Ο καταραμένος Ρ.Φεραίος, κι ας μην είχαν σχέση ο ορθολογισμός του, ο κοσμοπολιτισμός του και το δημοκρατικό του πνεύμα με την χριστιανική αυτοκρατορία που οραματιζόταν το πατριαρχείο,βρίσκεται μαζί με τον πατριάρχη στα μάτια του κ.Γ.Μεταλληνού (‘Τουρκοκρατία»):
    @«Οι ιερολοχίτες του Υψηλάντη επαναστατούν…ως Ορθόδοξοι-Ρωμηοί» για την πατρίδα τους «που δεν έχει σχέση με την μικρή Ελλάδα του 1830, αλλά με τη Ρωμανία, την ελληνορθόδοξη αυτοκρατορία…Η σύμπτωση με το όραμα του Ρήγα είναι φανερή. Το στρίμωγμα στη μικρή Ελλάδα-στην αρχαία δηλαδή επαρχία-θα γίνει αργότερα, σύμφωνα με τις επιθυμίες των Μ.Δυνάμεων…»@ .
    Θα έπρεπε δηλαδή Έλληνες, Αρβανίτες, Βλάχοι, Σέρβοι, Βούλγαροι να αποτελέσουν ένα κράτος ορθόδοξο, στο οποίο η μοίρα των υπολοίπων απαγορευμένων από τον πατριαρχείο στη θεία λειτουργία βαλκανικών γλωσσών καθώς και η τύχη των μουσουλμανικών, καθολικών και ιουδαϊκών πληθυσμών τους είναι αδιευκρίνιστες. Η Εκκλησία ενοχλείται από την ύπαρξη κοσμικού δημοκρατικού ελληνικού και αυτόνομων βαλκανικών κρατών, προτιμά την πατριαρχική και βασιλική Ρωμανία και το δείχνει. Πέρα όμως από τις ονειρώξεις των καλογερικών κελιών έρχεται η ιστορική Διακήρυξη της Συνέλευσης της Επιδαύρου, η δημόσια έκφραση των οραματισμών των υγιών εθνικών δυνάμεων, να σηματοδοτήσει από την αρχή της κιόλας, την σύνδεση με την αρχαιότητα και την ευρωπαϊκή οικογένεια: «Απόγονοι του σοφού και φιλανθρώπου έθνους των Ελλήνων, σύγχρονοι των νυν πεφωτισμένων και ευνομούμενων λαών της Ευρώπης…». Ο Ρήγας δεν φαίνεται να ήταν άθεος. Δείχνει πιστός της καλής εκδοχής του Χριστιανισμού, το ίδιο και ο Κοραής και άλλοι διαφωτιστές που δεν ήταν όμως κληρικαλιστές ή στενόμυαλοι ορθόδοξοι. Γι’αυτό και δέχθηκαν επιθέσεις και προσβολές από τους πατριαρχικούς κύκλους. Ο Ρήγας έκανε πολλές αναφορές στην θρησκεία («Να λάμψη πάλιν ο Σταυρός», «αδέλφια Χριστιανοί» κλπ.) και ακόμη και στο «Σχολείον των ντελικάτων εραστών» να αναγκάζεται να επικαλεσθεί το «μυστήριον» του γάμου για να προλάβει τους «φιλοκατήγορους» που θα του επιτεθούν «πως έκλεξα ερωτικήν ύλην», αλλά πως θα μπορούσε αλλιώς να συνεγείρει τα θρησκόληπτα πλήθη και να εξουδετερώσει τα επίβουλα αρχιερατικά σχέδια; Ο Ρήγας δεν ήταν ο διανοούμενος του γραφείου που απευθύνεται σε στενό κύκλο ομοίων του, αλλά μαχητής επαναστάτης που μιλούσε σε έναν καθυστερημένο λαό και ώφειλε να είναι συγκαταβατικός. Ακόμη και οι μαρξιστές ηγέτες του Αφγανιστάν, υποχρεώθηκαν να προσεύχονται στα τζαμιά. Άλλωστε το Σύνταγμά του το οποίο απευθύνεται στους καλύτερους των Ελλήνων, δεν κάνει την παραμικρή αναφορά στην Ορθοδοξία.
    Η σύμπτωση των οραματισμών Ρήγα-Υψηλάντη, υπάρχει μόνο στους ευσεβείς πόθους όσων θέλουν να εξυπηρετήσουν τα ιδεολογήματά τους. Ασφαλώς συνέπιπταν στην αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Στο από εκεί και πέρα όμως τους χώριζε χάος που κανένας εθνικοθρησκευτικός πολτός δεν μπορεί να καλύψει. Η ειρηνική συνύπαρξη των βαλκανικών λαών στο όραμα του Ρήγα ήταν συνύπαρξη πολιτών και όχι υπηκόων. Ο Ιερολοχίτης του υπασπιστή του τσάρου πρίγκηπα και «ηγεμονίδη» (Έτσι αναφέρεται στο δίπλωμα της τσαρικής στρατιωτικής σχολής) Υψηλάντη γυιού του Μεγάλου Διερμηνέα της Πύλης και γόνου της μεγάλης βυζαντινής οικογένειας των Υψηλάντηδων, ορκιζόταν ως «υιός της ημετέρας Εκκλησίας», να υποτάσσεται «εις τον υπέρ της πατρίδος μου Αρχηγόν», να «βλέπει πάντοτε τους εχθρούς του Τούρκους με μίσος και περιφρόνησιν», «να αποθάνη ως μάρτυς διά τον Ιησούν Χριστόν». Ο Ρήγας μισούσε τον «Οθωμανικόν δεσποτισμόν» και όχι συλλήβδην τους Τούρκους και κύρηττε: «Χριστιανοί και Τούρκοι, χωρίς κανένα ξεχωρισμόν θρησκείας (επειδή όλοι πλάσματα Θεού είναι…), στοχαζόμενοι ότι ο τύραννος ονομάζεται σουλτάνος…επερικυκλώθη από ευνούχους (όπως στο Βυζάντιο) και αιμοβόρους αμαθέστατους αυλικούς….ώστε κανένας οποιασδήποτε τάξεως ή θρησκείας, δεν είναι σίγουρος μήτε διά την ζωήν του…». Στα «Δίκαια του ανθρώπου» διακηρύσσει: «Όλοι οι άνθρωποι, Χριστιανοί και Τούρκοι, κατά φυσικόν λόγον είναι ίσοι». Επικαλείται για όλους τον Νόμο κι όχι κάποιον Αρχηγό ή Δυνάστη, μιλάει για την «Ελληνική Δημοκρατία» που «συμπεριλαμβάνει εις τον κόλπον της διάφορα γένη και θρησκείας, δεν θεωρεί τας διαφοράς των λατρειών με εχθρικό μάτι». Πατριώτες ήταν και ο μαρτυρικός Ρήγας και ο Υψηλάντης. Ο πρώτος όμως ήταν ελεύθερος οικουμενικός Έλληνας στοχαστής και λόγιος κι ο δεύτερος υπηρέτης τυράννου, γυιός και απόγονος συμβιβασμένων φιλόδοξων δούλων των τυράννων και μεγαλοϊδεάτης Βυζαντινός. Η αλήθεια να λέγεται.

    Кроткая,
    για το Κρυφό σχολειό, πιστεύω κι εγώ πως πρέπει σε πρώτη ευκαιρία να γίνει και εδώ μια συζήτηση.

  28. Ο/Η Zorba The Greek λέει:

    Τελικά, κυρ Λασκαράτε, ωραία μας τα είπες. Άφησες όμως δύο αναπάντητα ερωτήματα που στα θέτω αμέσως: Ποιές ήταν οι διασυνδέσεις της Φιλικής Εταιρείας με τους Ζαπατίστας και τον Ούγκο Τσάβες και δεύτερον, η δήθεν ηρωϊκή έξοδος του Μεσολογγίου ήταν πράγματι συνωστισμός ωσάν αυτός της Σμύρνης;

    Απάντησε περικαλώ, χωρίς παρεξηγήσεις, να λυθούν οι απορίες περί της ψευδοεπανάστασης των ψευδοσκλαβωμένων ψευδοελλήνων του ψευδο-εικοσιένα.

  29. Ο/Η Πάνος λέει:

    Λασκαράτε,

    συνήθως συμφωνούμε, αλλά με τη στενόκαρδη «ταξική» τοποθέτηση των Υψηλάντηδων που κάνεις, διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως! Φαντάζομαι ότι δεν υπονοείς τα ίδια και για τους ηγέτες της Φιλικής Εταιρείας, οι οποίοι του προσέφεραν την αρχηγία της Επανάστασης…

  30. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Πάνος,
    δεν κάνω καμμία στενόκαρδη ταξική τοποθέτηση. Λέω πως ο Υψηλάντης ήταν πατριώτης και δεν του αμφισβητώ τον ηρωισμό του και ασφαλώς κανείς απ΄τους διαφωτιστές δεν εκπροσωπούσε την εργατική τάξη. Επί της ουσίας των λεγομένων μου σε παρακαλώ αν έχεις κάποια διαφωνία να μου την επισημάνεις για να απαντήσω. Φωτισμένοι, φιλελεύθεροι αστοί ήταν. Οι Ρωμιοί Φαναριώτες γινόντουσαν Μεγάλοι Δραγουμάνοι της Πύλης, ή οσποδάροι Μολδαβίας και Βλαχίας, διορισμένοι τοποτηρητές του Σουλτάνου, ύστερα από συστηματικό γλείψιμο στην Υψηλή Πύλη. Το βλέμμα όσων από αυτούς οραματίζονταν κάτι για την Ελλάδα, όπως ο Υψηλάντης ήταν στραμένο σε έναν άλλο τύραννο, τον τσάρο.
    Πιστεύεις πως πέρα από την απελευθέρωση της Ελλάδας-και όχι μόνον-ο Υψηλάντης και ο Ρήγας είχαν το ίδιο όραμα διακυβέρνησης;. Επισήμανέ μου σε παρακαλώ σε ποιά σημεία διαφωνείς.

  31. Ο/Η Πάνος λέει:

    Λασκαράτε,

    next time – σύντομα, φαντάζομαι…

    (αιτία: ασφυκτική έλλειψη χρόνου)

  32. Ο/Η Logos λέει:

    Αγαπητέ Λασκαράτε,
    το απολαμβάνω πραγματικά το να τοποθετείς τον Υψηλάντη στους σκοταδιστές. Μόνο που, δυστυχώς για σένα, όλοι οι προοδευτικοί ιστορικοί έχουν τέλειως μα τελείως διαφορετική γνώμη. Διάβασε τα άρθρα του Κρεμμυδά, για παράδειγμα. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θε΄μα είναι πως τόσο καιρό όλοι αυτοί μας τσαμπουνούσαν ότι η 25 Μαρτίου ήταν μια ημερομηνία που είχε φτιαχτεί 20 χρόνια μετά, από την εκκλησία. Και τώρα αποδεικνύεται ότι την είχε επιλέξει το 1820 ο ίδιος ο Υψηλάντης! Δηλα΄δη το θέμα είναι τα απίστευτα ψέματα που μας πάσαραν οι δήθεν ειδικοί. Όσο για την υπόλοιπη ανάλυσή σου, είναι φανερό πως αγνοείς βασικά ιστορικά δεδομένα, γι αυτό και εκτείθεσαι πάρα πολύ από μόνος σου, έτσι δεν χρειάζεται εγώ να προσθέσω και πολλά.

  33. Παράθεμα: Ο Π.Π.Γερμανός είχε Αλτσχάϊμερ; « Ροΐδη Εμμονές

  34. Παράθεμα: Ο Π.Π.Γερμανός είχε Αλτσχάϊμερ; « ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ

  35. Παράθεμα: Απάντηση στον ευσεβή κ.Μπαμπινιώτη [3] « Ροΐδη Εμμονές

  36. Παράθεμα: Απάντηση στον ευσεβή κ.Μπαμπινιώτη [3]

  37. Παράθεμα: Ο δημόσιος υπάλληλος Αμβρόσιος «φτύνει» το ΠΑΜΕ, εις άπταιστον Γαλλικήν | Ροΐδη Εμμονές

  38. Παράθεμα: Ο δημόσιος υπάλληλος Αμβρόσιος «φτύνει» το ΠΑΜΕ, εις άπταιστον Γαλλικήν | crockorozistas

  39. Παράθεμα: Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟ 1821 » ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s