Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα

(Με αφορμή την κηδεία του Βάσου Ανδρονίδη)

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροϊδη,

Ο χιλιοστός πελάτης. Η κηδεία θα γίνει δωρεάν.

Ο χιλιοστός πελάτης. Η κηδεία θα γίνει δωρεάν.

Όλο και περισσότεροι γνωστοί Έλληνες κηδεύονται χωρίς παπά αψηφώντας τις φωτιές της Κόλασης. Σφραγίζουν μια στάση ζωής, με την τελεσίδικη απόρριψη της βαθύπλουτης αρπακτικής επιχείρησης που ονομάζεται Εκκλησία. Αν υπάρχει Θεός θα εκτιμήσει ιδιαίτερα το γεγονός πως δεν τον πρόσβαλαν συμπράττοντας με αυτόκλητους πονηρούς «εκπροσώπους» του που τον εμπορεύονται.
Ο κατάλογος των πολιτικών κηδειών μακραίνει και χωρίς χρονολογικό ή αξιολογικό κριτήριο, ξεκινώ από τον Χαρίλαο Φλωράκη, για να τιμήσω το ΚΚΕ, που παρά τις κακές του παρέες (Κώστας Ζουράρις, Λιάνα Κανέλλη), αναδεικνύεται ως το μόνο ελληνικό κόμμα, που συστηματικά τα στελέχη του κηδεύονται πολιτικά. Λέων Αυδής (τ. βουλευτής), Μήτσος Σαχίνης (τ. βουλευτής), Θανάσης Παπαρήγας, Κώστας Κάππος (τ. βουλευτής,). Το παράδειγμα των προβεβλημένων ακολουθούν και απλά στελέχη ή φίλοι όπως οι Κώστας Πέτρογλου Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης του ΚΚΕ στη Γερμανία και Φάνης Χατζηκυριάκος, γιος του Ν. Χατζηκυριάκου, γραμματέα της ΚΟΒ ΠΕΣΙΝΕ και μέλους της ΝΕ Βοιωτίας του ΚΚΕ, το στέλεχος του ΚΚΕ Βοιωτίας Μίμης Ευταξίας (2006), και το μέλος της ΚΝΕ Δημήτρης Κιάμος από τα Λαγκάδια Αρκαδίας (Ιούνιος 2007).
Ασφαλώς θα υπάρχουν και άλλα μέλη του κόμματος αυτού που κηδεύτηκαν «αδιάβαστα». Ειδικά για τον Φλωράκη, νομίζω πως η πολιτική του κηδεία, υπήρξε μια βαθιά πολιτική πράξη του κόμματος αυτού και μια απάντηση στις φλυαρίες που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα χριστιανοπατριωτικά έντυπα («Ρεσάλτο» Ιαν-2007, «Πολύτεκνη Οικογένεια» κλπ) πως στα στερνά του το είχε ρίξει στην θρησκεία.

http://www.parembasis.gr/2007/07_02_07.htm
http://istologio.org/?p=119

Μπαίνω στον πειρασμό να θυμίσω τα λόγια που είπε ο εκπρόσωπος των συμπατριωτών του Κερκυραίων, στο ύστατο χαίρε του Αυδή: «Για φαντάσου Λέοντα να ερχόταν ένας αρχιερέας και να ζητούσε από το Θεό του να σε συγχωρέσει γιατί ήσουν …τίμιος,…αγωνιστής που αγωνίστηκε με πάθος για το δίκιο των φτωχών και των αδυνάτων» («Ελευθεροτυπία», 27-9-2000). Παραθέτω και τον αντίλογο της κας Κανέλλη: «Θεωρώ αδύνατον για έναν ορθόδοξο να μην είναι κομμουνιστής… Πεθαίνοντας θέλω το φέρετρο να είναι το μισό σκεπασμένο με το σφυροδρέπανο και το άλλο μισό με την ελληνική σημαία σε θρησκευτική κηδεία» («Νέα», 12.1.’06). Το ΚΚΕ βέβαια έχει κι αυτό τις αντιφάσεις του. Η κα Παπαρήγα δεν έστειλε ούτε εκπρόσωπο στην [θρησκευτική (!)] κηδεία του Γρηγόρη Φαράκου, ήρωα της Εθνικής Αντίστασης και πρώην Γ.Γ. του ΚΚΕ, αλλά τίμησε με την παρουσία της την κηδεία του χουντικού αρχιεπισκόπου Χ. Παρασκευαϊδη.

Θα περίμενε κανείς πως ο ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ θα ήταν ο κατ’ εξοχήν χώρος από τον οποίο θα αντλούσαμε ονόματα για τη λίστα μας, αλλά πέρα από κάποιους φίλους του χώρου, δεν βρήκαμε πολιτικά στελέχη που να βρήκαν το κουράγιο να κηδευτούν χωρίς τις προσευχές του πατρός Ρασπούτιν. Ακόμη και επιφανείς διανοούμενοί του, κηδεύτηκαν θρησκευτικά, όπως οι Φίλιππος Ηλιού, Άγγελος Ελεφάντης και πολλοί ακόμη. Το ζήτημα είναι από τη φύση του λεπτό. Πρόκειται για μια δύσκολη περίσταση, στην οποία παίζουν ρόλο οι συγγενείς και η κοινωνική πίεση. Ο καθένας δικαιούται μέχρι την τελευταία του στιγμή να αναθεωρήσει τις περί Θεού αντιλήψεις του, αλλά τα δημόσια πρόσωπα υπόκεινται στην κριτική μας. Ακόμη και ο Β. Ραφαηλίδης, μαχητικός άθεος κομμουνιστής, πέθανε ξαφνικά και κηδεύτηκε με ευθύνη των συγγενών του θρησκευτικά από τον τηλεοπτικό του «αντίπαλο» κ. Μεταλληνό. «Περίμενα αυτές τις μέρες που αρχίζει η νέα τηλεοπτική περίοδος να σε συναντήσω πάλι στα κανάλια» («Ελευθεροτυπία», 24-9-2000), ήταν η εισαγωγή του μόνου εξόδιου λόγου στη μνήμη ενός γόνιμου αγωνιστικού πνεύματος. Ο κ. Μεταλληνός δεν θα έτυχε να μάθει τη γνώμη του μακαρίτη: «Πάντα είχα την έμμονη ιδέα πως αυτοί που εκφωνούν επικήδειους είναι λίγο ως πολύ απατεώνες» («Διαβάζω», αριθ. 66-6.4.’83). Ο ιερέας άφησε να εννοηθεί πως ο τεθνεώς είχε ζητήσει να κηδευθεί θρησκευτικά, αλλά τα αδέλφια του νεκρού τον διέψευσαν αποδίδοντας τον ισχυρισμό αυτό σε παρεξήγηση («Ελευθεροτυπία», 23-9-2000). Tο ένα κακό φέρνει το άλλο. Όπως κατήγγειλε ο «Ριζοσπάστης («12-9-2000): «…σ’ένα Λύκειο στην περιοχή Μαρτίου (Θεσσαλονίκη), ο νεαρός παπάς στη διάρκεια του μισαλλόδοξου κηρύγματός του άρχισε να εκτοξεύει μύδρους κατά του νεκρού, γιατί «‘όταν ήταν εν ζωή γύριζε από τηλεόραση σε τηλεόραση, έλεγε κοτσάνες και δήλωνε άθεος, ενώ λίγο πριν πεθάνει μετάνιωσε‘».

Ιστορική νομίζω θα μείνη η «ταφή» του Ηλία Πετρόπουλου του οποίου η στάχτη σκορπίστηκε από την σύντροφό του Μαίρη Κουκουλέ σε υπόνομο των Παρισίων. Ήταν η έσχατη προκλητική πράξη ενός ερευνητικού και ανατρεπτικού πνεύματος, που διώχτηκε από την Ελλάδα και που όπως κατατίθεται στην βιογραφική του ταινία (Καλλιόπης Λεγάκη: «Ένας κόσμος υπόγειος») «θεωρούσε τους δεσποτάδες καθάρματα». Μια και βρισκόμαστε στο Παρίσι, να συμπληρώσουμε τον κατάλογό μας με δυο επιφανείς που κηδεύτηκαν χωρίς παπά: Κορνήλιος Καστοριάδης, και Ι. Ξενάκης του ΕΑΜ και της γαλλικής Ακαδημίας.

Η λίστα μας καταλήγει με την ολότελα ιδιαίτερη πολυσήμαντη περίπτωση του Αντώνη Σαμαράκη που δώρισε το πτώμα του στο Νεκροτομείο, τους δημοσιογράφους Αγγελική Ξύδη και Γιάννη Ε. Διακογιάννη, τον μεγάλο φιλόλογο Ρένο Αποστολίδη, τον ακτιβιστή ομοφυλόφιλο Βαγγέλη Γιανέλλο, τον αναρχικό Γιάννη Ταμτάκο, τον «συνήθη ύποπτο» αναρχικό Γιάννη Μπουκετσίδη, το στέλεχος του ΕΚΚΕ Ανδρέα Μπίστη, τον αγωνιστή του ΔΣΕ Δημήτρη Κάιλα, και τον ηθοποιό και συνδικαλιστή του ΣΕΗ Βάσο Ανδρονίδη. Η Εκκλησία προσπάθησε να εμποδίσει την ταφή του Ρένου (Ελευθεροτυπία-18-3-’04) μέσα στο νεκροταφείο, τον ήθελε όπως τον Καζαντζάκη και τον Σκαρίμπα, απόβλητο, το ίδιο αποπειράθηκε και για τον Γερμανό αναρχικό Ρ. Πόλε που πέθανε στη χώρα μας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η υπόθεση της Πηνελόπης Δέλτα που στην τελευταία της επιθυμία που έγραψε ιδιόχειρα ζήτησε από τους δικούς της: «ούτε παπά ούτε κηδεία παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου» (Αλ. Ζάννα «Π. Δέλτα σελίδες ημερολογίου», « Καθημερινή», 7-4-2002). Η θέλησή της δεν έγινε σεβαστή, αφού για τη θρησκευτική της ταφή φρόντισε ο φίλος της ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος.

H Emma Goldman στην πολιτική κηδεία του αναρχικού πρίγκηπα Κροπότκιν.

H Emma Goldman στην πολιτική κηδεία του αναρχικού πρίγκηπα Κροπότκιν.

Έχουν ασφαλώς πεθάνει πολλοί σε πολέμους, θεομηνίες κλπ. χωρίς κάποιος παπάς να παπαγαλίσει βιαστικά τα τετριμμένα της κηδείας.. Ίσως αυτούς να τους περιμένει η Αιώνια Κόλαση, όπου θα συναντήσουν και τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο που πετάχτηκε αδιάβαστος νύχτα στον λάκκο, ως οπαδός της Ένωσης των Εκκλησιών. Ο Σαίξπηρ όμως δεν φαίνεται να πιστεύει πως όποιος πάει αλειτούργητος βρίσκεται στις φωτιές του Άδη. Στον «Άμλετ», ο παπάς λέει στον Λαέρτη, αδελφό της τραγικής Οφηλίας που αυτοκτόνησε: «..θα’ταν ασέβεια τα νεκρώσιμα αν διαβάζαμε», για να πάρει απάντηση: «από την σάρκα της την όμορφη κι αμόλυντη γιούλια ας φυτρώσουν. Μάθε βάρβαρε παπά πως άγγελος Υψίστου θα’ναι η αδερφή μου κι εσύ στο χώμα σου θα ουρλιάζεις» (Μτφρ. Β. Ρώτα).

Πολιτική κηδεία επιφυλάσσεται από σκληρόκαρδους παπάδες, ταμπουρωμένους πίσω από συνοδικές εγκυκλίους, στα αβάπτιστα μωρά και στους παντρεμένους με πολιτικό γάμο. Ο καθηγητής Κ. Μπέης («Ελευθεροτυπία», 8-3-2000) σε άρθρο του επικαλείται σχόλιο του κ. Κ. Ι. Αγγελόπουλου στην «Καθημερινή» για να επικρίνει παπά που αρνείται να κηδεύσει παιδάκι 9 μηνών, επειδή ήταν αβάπτιστο. Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Ο ιερέας του χωριού Κάτω Μητρούσι, με διαταγή του τα τότε δεσπότη Σερρών Μάξιμου, αρνήθηκε να ψάλλει την εξόδιο ακολουθία, σε ηλικίας 3 μηνών

Σκηναί βαθείας κατανύξεως και ειλικρινούς π�νθους μεγάλων πολιτικών ανδρών εις κηδείας θρησκευτικών ηγετών. Επάνω ο κ.πρόεδρος της Σ.Δ.

Σκηναί βαθείας κατανύξεως και ειλικρινούς πένθους μεγάλων πολιτικών ανδρών εις κηδείας θρησκευτικών ηγετών. Επάνω ο κ.πρόεδρος της Σ.Δ.

αβάπτιστο αγοράκι. Ο εκπρόσωπος τύπου της Συνόδου, εξήγησε: «Ο ιερέας δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να ψάλει…θα μπορούσε μόνο να βγάλει το πετραχήλι και να πει μια προσευχή…» («Ελευθεροτυπία», 28-7-2000). Αν αυτό θέλει ο Θεός για τα αθώα βρέφη, τότε του ταιριάζουν τα λόγια του Όσκαρ Ουάϊλντ: «Δεν ξέρω αν υπάρχει Θεός, αλλά θα ήταν καλύτερα για την υπόληψή του να μην υπήρχε».

Στη Δράμα, ο μητροπολίτης Διονύσιος, το 1987, απαγόρευσε να ψαλεί νεκρώσιμη ακολουθία στην κηδεία του Σταύρου Θεοφανίδη, επειδή είχε παντρευθεί με πολιτικό γάμο. Αναγκαστική πολιτική κηδεία έγινε το 1996 στη Δράμα πάλι και στην Σοφία Πιστικόζογλου για τον ίδιο λόγο. Ο ιερέας που υπακούοντας στον δεσπότη, αρνήθηκε να ψάλλει την εξόδιο ακολουθία, ομολόγησε κυνικότατα: «Η Μερκούρη, την οποία εκτιμώ, ετάφη δημοσία δαπάνη και μάλιστα παρουσία Αρχιεπισκόπου. Εκεί υπήρχαν πολιτικές σκοπιμότητες». Το ίδιο συνέβη και με τον Τρίτση. Αλλά η Εκκλησία πάντα υπήρξε σκληρή με τους ταπεινούς και επιεικής με τους ισχυρούς. Πάρτε ακόμη για παράδειγμα το εν μια νυκτί διαζύγιο του δικτάτορα Παπαδόπουλου, τους ετερόδοξους γαλαζοαίματους νονούς στα ορθόδοξα βαφτίσια του εγγονού του Κώστα Ντεγκρέτσια και τη θρησκευτική κηδεία της Μ. Κάλλας η οποία μετά αποτεφρώθηκε. Ο φλύαρος παπάς αποκάλυψε πως δεν έκανε του κεφαλιού του, αλλά ρώτησε και την Σύνοδο, από όπου τον συμβούλευσαν να πράξει έτσι («Ελεύθερος Τύπος», 18-12-’96.).

Αρχές Οκτώβρη του 2005, ήρθε κι ώρα του Διονύσιου να διαβεί τον Αχέροντα. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη και η Νομαρχία κήρυξε τριήμερο πένθος. Αν υπάρχει Θεός, δεν θα ‘θελα να ήμουν ούτε ψύλλος στον κόρφο του δεσπότη. Η κηδεία δεν είναι μυστήριο και επομένως ένας καλός παπάς μπορεί να προσευχηθεί για κάθε πεθαμένο όταν του το ζητήσουν οι συγγενείς του. Κηδεύονται θρησκευτικά, φονιάδες, μαστρωποί, έμποροι ναρκωτικών, βασανιστές, δικτάτορες, παιδεραστές κληρικοί και δεν μπορεί να κηδευτεί μια γυναικούλα που έκανε πολιτικό γάμο;

Όσοι πάντως σκέπτονται να αποτεφρωθούν και άρα να κηδευτούν πολιτικά, ας εντρυφήσουν σε δυο απόψεις υψηλού επιπέδου: Σε έρευνα της «Ελευθεροτυπίας» (10.11.92 ) απαντά ο μακαρίτης σήμερα Ι. Χατζηφώτης του γραφείου Τύπου της Συνόδου: «Δεν φτάνει που θα καιγόμαστε εις το πυρ το εξώτερον με τις αμαρτίες μας, ….να προσθέσουμε άλλο ένα κάψιμο;». Ο τότε χωρεπίσκοπος Δωδώνης επίσης καθησυχάζει όσους δεν θαφτούν λόγω ατυχήματος: «πιστεύω ότι από τη στιγμή που κάποιος φαγωθεί…από καρχαρίες ή αποτεφρωθεί σε μια πυρκαγιά, δεν θα μείνει χωρίς να αναστηθεί».
http://www.iospress.gr/mikro1997/mikro19971206.htm

Ενημέρωση:
Μαρία Δημητριάδη, τραγουδίστρια, αποτεφρώθηκε, 8.1.2009.
1.5.2009: Κηδεύεται πολιτικά ο εκδότης του «εναλλακτικού Τύπου» του περιθωρίου και συγγραφέας Λεωνίδας Χρηστάκης
1.11.2009: Στη λίστα αυτών που κηδεύτηκαν πολιτικά προστέθηκαν και οι Μιχάλης Παπαγιαννάκης και Έλλη Παππά.
Ο φιλόσοφος Kώστας Αξελός κηδεύεται πολιτικά στο Μονπαρνάς (11.2.2010)
13.5.2010: Πέθανε Αντώνης Καρκαγιάννης, παλιός αγωνιστής της Αριστεράς με διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες, δημοσιογράφος και εκδότης της “Καθημερινής”, στοχοποιημένος από την “Ορθόδοξη ομάδα δογματικής έρευνας” (ΟΟΔΕ) γιατί αποκάλεσε την αγία Ειρήνη την Αθηναία (τύφλωσε το γιό της) “κουμάσι”,
http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_11_22/03/2009_308612
(Η αναστήλωση των εικόνων και η ιστορική υποκρισία)
και κηδεύετηκε με αποτέφρωση χωρίς θρησκευτική τελετή.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=11970946
17-6-2010: Ο κόκκινος ταγματάρχη Κώστας Σειρηνίδης, πρώην επικεφαλής του τμήματος εξωτερικής πολιτικής του ΚΚΕ και αργότερα αναρχικός, ο οποίος φυλακίστηκε, βασανίστηκε και αποτάχτηκε όταν τον Νοέμβριο του ’73, μετά το Πολυτεχνείο, επικεφαλής τάγματος κατέλαβε έναν λόφο στην περιοχή της Τρίπολης ζητώντας την τιμωρία των πρωταιτίων της σφαγής των φοιτητών
Ενημέρωση 16. 10. 2010
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=361165&dt=16/10/2010
Πέθανε ο δημοφιλής σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης, γνωστός άθεος

Η πολιτική κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα στις 15.00 στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

23.11.2010 Αιμίλιος Μεταξόπουλος, τ.πρύτανης Παντείου.
1.3.2011: Κηδεύτηκε πολιτικά στα 95 της η παλιά αγωνίστρια Μίνα Γιάννου, τ.βουλευτής και μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ
31.8.2011: Κηδεύεται σήμερα πολιτικα στο Α΄Νεκροταφείο ο τ.βουλευτής Λεωνίδας Κύρκος.
Μπέττυ Αμπατιέλλου (ΚΚΕ), 17.10.2011.
Κώστας Τζιαντζής (ΝΑΡ), 3.11.2011.
Γιάννης Μπανιάς τ.βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (31.3.2012).
Αθηνόδωρος Προύσαλης, ηθοποιός (5.6.2012).
Λευτέρης Βογιατζής, σκηνοθέτης (2.5.2013).
Κίττυ Αρσένη, ηθοποιός-πήρε μέρος στην Αντίσταση κατά της Χούντας. (17.9.2013).
Ορέστης Κολοζώφ, τ.βουλευτής και μέλος Π.Γ. ΚΚΕ (10.2.2014).
Τάκης Τσίγκας, τ. μέλος Π.Γ. του ΚΚΕ (27.3.2014).
Μπάμπης Αγγουράκης ευρωβουλευτής και στέλεχος του ΚΚΕ (Κ.Ε.), 14.5.2014 στο Νεκροταφείο Καισαριανής.
18/08/14: Σήμερα η πολιτική κηδεία της ηρωϊκής αντάρτισσας, και πολιτικής κρατούμενης Κατίνας Σαπουντζή-Βασιληά.
30/12/2014: Πέθανε ο αναρχικός Βασίλης Καραπλής, που εξέδιδε τον «Αναρχικό». Η πολιτική του κηδεία θα γίνει στις 2.1.2015, στο νεκροταφείο Καισαριανής.
1.12.2015: Πέθανε ο ηθοποιός Μηνάς Χατζησάββας. Η πολιτική κηδεία του θα γίνει στις 3.12 στο Α΄Νεκροταφείο, η οικογένειά του ζήτησε να δοθεί αντί στεφάνων, οικονομική ενίσχυση σε οργανώσεις μεταναστών.
30.12.2015. Η πολιτική κηδεία του ξεχωριστού δάσκαλου της Φυσικής και συγγραφέα Ανδρέα Κασσέτα, στην αίθουσα πολιτικών κηδειών του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών.
8.6. 2016: Πολιτική κηδεία σε ηλικία 82 ετών, στο νεκροταφείο του Αγίου Βασιλείου στο Περιστέρι του Βαγγέλη Απολλωνάτου, μαχητή του αντιδικτατορικού αγώνα, συνδικαλιστή οικοδόμου.
1.8.2016 πολιτική κηδεία στο νεκροταφείο της Μεταμόρφωσης της Τζίας Γιοβάνη, 61 ετών, που έγραφε την κριτική κινηματογράφου και πολιτιστικά στον «Ριζοσπάστη» και είχε την επιμέλεια της εκπομπής «Κινηματογραφικές Σημειώσεις» στο webradio 902.gr.
19.9.2016 Πολιτική κηδεία του αγωνιστή κομμουνιστή Πέτρου Σωτήρη Πέτρουλα από το νεκροταφείο της Ν.Ερυθραίας.
19.9.2016: Πολιτική κηδεία του ιδρυτικού στελέχους του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ), Χρίστου Μπίστη
3.10.2016: Η πολιτική κηδεία της ηθοποιού Σοφίας Ρούμπου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
8.2.2017: Αποτέφρωση στη Βουλγαρία και πολιτική κηδεία σε στενό κύκλο, του δημοφιλούς συνθέτη και τραγουδιστή Λουκιανού Κηλαηδόνη.

Advertisements
This entry was posted in Γράμμα από το Ληξούρι, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

100 Responses to Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα

  1. Ο/Η espectador λέει:

    Ως γνωστον αγαπητε Λασκαρατε τον δρομο του παραδεισου τον δειχνουν τα σκουληκια του νεκροταφειου. Χωρις αυτα…παπαλα. Παντως ειναι ενα ζητημα που-περαν των αλλων-εξαρταται κυριως και απο τους συγγενεις. Εχω υποψη μου την περιπτωση Ραφαηλιδη. Καρχαριες στις ελληνικες θαλασσες-αποσο ξερω-δεν υπαρχουν και πολλοι. Η μονη λυση ειναι να βαλουμε στο τελος φωτια στο σπιτι μας. Ακομη γμτ. και για μια τελετη στην οποια δεν εισαι παρων/ουσα πρεπει να δοσεις μαχη για να γινει οπως θελεις εσυ. (Εγω παντως θα ηθελα να παιζει Coltrane και Μουφλουζελης εναλλαξ και ο καθεις να εχει το ποτο που του αρεσει μπροστα του).

    • Ο/Η mike rigo wolf λέει:

      Εγώ πάλι, SINATRA «MY WAY» λόγω στίχων και με μεγάλη κατάχρηση αλκοόλ στην μνήμη μου. Και μετά ας ακουστεί και η διασκευή των SEX PISTOLS

  2. Ο/Η makis λέει:

    Αυτό με τον καρχαρία στο τέλος επιβεβαίωσε παλαιότερες σκέψεις μου. Έλεγα πάντα ότι ο καρχαρίας επιφέρει τον ιδανικό θάνατο, χωρίς να επιβαρύνεις το περιβάλλον, αφού βάζεις το πτώμα σου στην τροφική ανακύκλωση. Φτάνει να βρω λοιπόν έναν πεινασμένο καρχαρία την κατάλληλη στιγμή. 😉

  3. Ο/Η Pygoskelis Infernii λέει:

    @Μάκη, συμφωνώ: Είτε θαφτείς, είτε καείς, είτε σε φάει ζώο, στην τροφική αλυσίδα θα γυρίσεις. Προτιμάς να καείς, να γίνεις διοξείδιο του άνθρακα και να γυρίσεις μέσω ενός φυτού, ή να θαφτείς και να γυρίσεις μέσω των εντέρων ενός σκουληκιού;
    Προσωπικά, εγώ θα ήθελα να καώ και να ρίξουν τις στάχτες μου σε μια γλάστρα με μελισσόχορτο…

  4. Ο/Η Έρεβος λέει:

    Νομικός δεν είμαι και γι΄αυτό θέλω να θέσω κάποια ερωτήματα νομικής φύσης:

    1) Ποιός αποφασίζει για το νεκρό σώμα και τη μεταχείριση που θα έχει; Ο αποθανών (που τη στιγμή του θανάτου του έχασε την ικανότητα βούλησης άρα και απόφασης); Ή οι συγγενείς του;

    2) Αν εγώ αφήσω έγγραφη παραγγελία στην γυναίκα μου και στα παιδιά μου ότι επιθυμώ μετά το θάνατό μου πολιτική κηδεία ή και καύση, θεωρείται αυτό το έγγραφο δεσμευτικό γι’ αυτούς;

    3) Κι ακόμα, τι γίνεται στην περίπτωση που στη διαθήκη μου αφήνω την περιουσία μου στους οικείους μου με τον ΟΡΟ να μου κάνουν πολιτική κηδεία, αλλιώς η περιουσία μου θα πάει στον Δήμο της περιοχής μου, κι εκείνοι με πάνε στην εκκλησία;

  5. Ο/Η Κούλης λέει:

    Υπάρχουν δεκάδες τρόποι… Ακόμη και «οργανωμένη» ταφή στη θάλασσα. Μεταλλικό κουτάκι, βαρίδια κτλ…

    Ας μην το επικεντρώνουμε… Το (αιώνιο και πάσας χρήσης) ερώτημα είναι: Ποιός ρώτησε το παπαδαριό; Για να μην το θέσω και λαϊκότερα…

  6. Ο/Η kos λέει:

    Προτιμώ να με φάει καραχαρίας, παρά να με ψάλλει παπάς

  7. Ο/Η Παρδαλό λέει:

    Ο Φλωράκης είχε πίσω του ένα κόμμα. Ας τολμούσαν να αρνηθούν την πολιτική κηδεία.
    Ο πατέρας μου όμως που δεν είχε τίποτα, δεν μπορούσε να κάνει πολιτική κηδεία, γιατί θα τον πέταγαν έξω από το νεκροταφείο. Ξέροντας το λοιπόν αυτό, και για να μην μας φέρει σε δύσκολη θέση, μου είχε ζητήσει, τουλάχιστον, να ΜΗΝ ΒΑΛΩ ΣΤΑΥΡΟ επάνω στον τάφο του. Το συζητάγαμε πολλά χρόνια πριν πεθάνει, και του το είχα υποσχεθεί.
    Μόλις πέθανε όμως, το μαρμαράδικο του νεκροταφείου Βύρωνα αρνήθηκε να φτιάξει τάφο αν δεν υπήρχε πάνω σταυρός (τέτοιες εντολές είχαν). Και κανείς άλλος εξωτερικός μαρμαράς δεν μπορεί να φτιάξει τάφο, στο νεκροταφείο, εκτός απ’ το μαρμαράδικο του νεκροταφείου.
    Όταν έχεις χάσει τον άνθρωπό σου και έχεις τον πόνο σου, εκείνη την ώρα λες: ας το διάολο, πού να μπλέκω, και να μείνει ο πατέρας μου χωρίς τάφο; Είναι και αυτό που λες «για μια δύσκολη περίσταση, στην οποία παίζουν ρόλο οι συγγενείς και η κοινωνική πίεση».

    Υ.Γ. Πρόσφατα, τρία χρόνια μετά το θάνατο του πατέρα μου, έγινε η εκταφή, και ο πατέρας μου, βρέθηκε όπως ακριβώς πέθανε. Δεν είχε λιώσει καθόλου, ακόμα και τα ρούχα του ήταν ανέγγιχτα. Μουμιοποίηση.
    Δείτε τώρα τις αντιδράσεις κάποιων συγγενών: «Τι αμαρτίες είχε κάνει, για να μην έχει λιώσει».
    Οι ίδιοι που πέρσι πίστευαν ότι ο Βησσαρίωνας, που δεν είχε λιώσει, ήταν άγιος, τώρα για τον ίδιο λόγο έλεγαν τον πατέρα μου αμαρτωλό.
    Δεν είναι να τραβάς τα μαλλιά σου;

    • Ο/Η irma λέει:

      Ως γνωστόν τοις πάσι ότι ο ελληνικός λαός έχει παραμείνει στην κατάσταση του homo erectus, τι περίμενες να πιστεύει; Και μόνο ότι προσκυνούν έναν ανύπαρκτο σαδιστή και ψυχανώμαλο Θεό εν έτει 2016, είναι απόδειξη για το νοητικό του υπόβαθρο!

  8. Ο/Η xBerliner λέει:

    Όταν υπάρχει δηλωμένη η επιθυμία του μακαρίτη για θρησκευτική ή πολιτική κηδεία, αποτέφρωση ή ταφή, θα πρέπει να γίνεται σεβαστή.
    Από την άλλη όμως στην πράξη η κηδεία μας είναι μια τελετή που αφορά άλλους (συγγενείς, φίλους) άσχετα αν το εμείς (και τις πιο πολλές φορές όχι οικιοθελώς) είμαστε οι πρωταγωνιστές του δράματος.
    Προσωπικά αν έφτανα στο σημείο να εκφράσω την επιθυμία μου (λόγω ηλικία ακόμα θεωρώ τον εαυτό μου αθάνατο 🙂 ) θα έπαιρνα υπόψιν μου όχι μόνο τα δικά μου θέλω, αλλά και τα θέλω αυτών που θα τραβήξουν όλο το δράμα ή την κωμωδία, εξαρτάται.
    Αν και δεν θεωρώ τον εαυτό μου μέλος της εκκλησία (αν και βαφτισμένος, χωρίς βέβαια να ερωτηθώ 🙂 ) με εξοργίζει όταν αρνείται να τελέσει την εξόδιο ακολουθία (έτσι δεν λέγεται;) σε βρέφη, ή σε όσους έχουν παντρευτεί με πολιτικό γάμο. Και αυτό γιατί όπως έγραψα παραπάνω, η κηδεία στην πράξη αφορά πολλούς αλλά όχι τον κηδευόμενο.

    Και μη ξεχνάμε ότι:
    ο Θεός συγχωρεί, οι επί της γης εκπρόσωποί του ποτέ.

  9. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Αχ, βρε Λιάνα τι πίνεις και δε μας δίνεις;;;

    Ένας ελληνοσουηδός ΑΕΚτζης, δεν μπορεί παρά να είναι κατά βάθος ορθόδοξος.

    Επιθυμώ το μισό πτώμα μου να καεί μαζί με το πλεούμενό μου στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου (πολιτική κηδεία) και το άλλο μισό να ντυθεί με τη σημαία της ΑΕΚ και να ταφεί ορθόδοξα στην Αγιά Σοφιά, δίπλα στον μαρμαρωμένο βασιλιά! 😛

  10. Ο/Η Διαγόρας λέει:

    Ευχαριστούμε τον χωρεπίσκοπο Δωδώνης που μας καθησύχασε γιατί είχαμε μιά φαγούρα…

    Πολύ ωραίο άρθρο.

    Εκτός από τους νομικούς προβληματισμούς που εξέθεσε ο Έρεβος υπάρχουν και πολλοί άλλοι, πρακτικής φύσεως: έστω ότι πέθανα, και η οικογένειά μου γνωρίζει την επιθυμία μου να ταφώ με πολιτικό γάμο, πως το κατορθώνουν αυτό; ποιό είναι το πρώτο βήμα; τι εμπόδια ενδεχομένως να συναντήσουν; σε ποιόν ανήκουν τα νεκροταφεία; κλπ. Χρειαζόμαστε πληροφόρηση. Simon, διαβάζεις;

  11. Ο/Η Βασιλική λέει:

    Ρε παιδιά, αυτά είναι επιλογές του καθενός. Τι πάει να πει, πολιτική ή θρησκευτική κηδεία; Εγώ που είμαι Χριστιανός, θέλω φυσικά θρησκευτική κηδεία. Ο άλλος που δεν πιστεύει θέλει πολιτική. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε κάτι τέτοιο. Πάντως, για τo champions league εξαιρετικό site είναι το http://www.champions-league.gr

  12. Ο/Η laskaratos λέει:

    Όποιος θέλει να εξασφαλίσει πολιτική κηδεία, αν δεν εμπιστεύεται την θρήσκα χήρα του, δεν έχει παρά να εξουσιοδοτήσει νομίμως το δικηγόρο του ή κάποιον έμπιστο συγγενή ή φίλο, να εποπτεύσει στα της κηδείας. Για μεγαλύτερη σιγουριά, βάζει και όρους στη διαθήκη του για τους κληρονόμους του, όπως λέει και ο Έρεβος (σχ.4/3) και γνωστοποιεί την κίνησή του αυτή στους ευσεβείς κληρονόμους του. Είναι απολύτως βέβαιο και διαχρονικά εξακριβωμένο, πως οι καλοί χριστιανοί προ του κινδύνου της αποκλήρωσης, θα ξεπεράσουν την υποκριτική τους πίστη που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν συμβαδίζει με τις πράξεις τους και θα του εξασφαλίσουν μια πολιτική κηδεία πρώτης τάξεως που θα την ζήλευε και ο Ηλίας Πετρόπουλος.

  13. Ο/Η goas λέει:

    Αγαπητοί θνητοί μου,
    δεν ήτο ανόητος, λοιπόν, ο σιόρ Διονύσιος Σολωμός, που «άστραψεν φώς» στον λοχαγόν την ώρα του καρχαρίου.
    Προτείνω, λοιπόν, η πολιτική κηδεία να διεκπαιρεούται μετά ρίψεως των σωρών εις Καραϊβικά πελάγη καρχαριών και σκυλοψάρων.

    Δευτερευόντος, θα ήθελα να άρω τες κατάρες από τους λαιμούς ιερέων και μοναχών Βατοπεδίου οίτινες δέχονται εις τας αγκάλας αυτών ακόμη και πρόσωπα πολιτικώς κηδευθέντα όπως διάφοροι Βουλγαράκηδες, Μπασιάκοι και λοιποί αιρετοί άρχόντοι…

    Έρρωσθε!

    ΥΓ: Ακόμα κι όταν αι τέφραι ημών υπερίπτανται της ατμοσφαίρας και οι σκώληκες γεννοβολούν την σάρκα μας μεταστοιχειωμένην, τούτες οι λέξεις θα είναι διαθέσιμες εις πλείστους ιεράρχας.

    Να κάμνουμεν έναν διαγωνισμόν αυτοεπικηδείου, καλοί μου;

  14. Ο/Η Abravanel λέει:

    Κύριοι, είστε όλοι όργανα του σιωνισμού (και των παραφυάδων του, σατανισμού και ιλουμινατισμού).

    Με αφορμή την καύση των νεκρών, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ ξεπέρασε το όριο της υπερβολής. Σε μήνυμά του για τη γιορτή της Παναγίας, παραπέμπει «στο φρικαλέο Αουσβιτς και τα άλλα απαίσιας μνήμης παρόμοια στρατόπεδα συγκεντρώσεως του χιτλερισμού, όπου η αποτέφρωση της εικόνας του Θεού ήταν καθημερινή πρακτική των άθεων ναζί». Σύμφωνα με τον ίδιο, «τα διευθυντήρια του σιωνισμού και των συγχρόνων «illuminati», διάβαζε εωσφοριστών, επιχειρούν να δηλητηριάσουν ολόκληρο τον πλανήτη για τα άθεσμα σχέδιά τους, την καταδολίευση της ελευθερίας κάθε ανθρώπου και την εφιαλτική ομογενοποίηση της ανθρώπινης οικογένειας στην πανθρησκεία του σκότους». … από την άλλη σημειώνει: «Ασφαλώς και δεν διανοούμεθα να απαγορεύσουμε σε κανέναν τις επιλογές του», αλλά «διατηρούμε στο ακέραιο το κανονικό μας δικαίωμα να αρνηθούμε την τέλεση κηδείας και μνημοσύνων σε όσους συνειδητά επιλέξουν την αποτέφρωση…».

    • Ο/Η Ο ραββίνος Κόρετς λέει:

      Βρε Αμπραβανελίκο, στο Ισραήλ υπάρχει χωρισμός κράτους-θρησκείας και πολιτική κηδεία;
      Μην υπερασπίζεσαι κάτι στην Ελλάδα όταν δεν υπερασπίζεσαι το ίδιο και στο Ισραήλ.
      Από το 1948 και μετά, κάθε Εβραίος είναι εν δυνάμει πολίτης τού Ισραήλ και ως τέτοιος, δέον όπως θεωρείται ταυτόσημος με Ισραηλινό μετανάστη στη χώρα που εγκαταβιεί.
      Άντε, ανυπομονώ να διαβάσω άρθρο σου, ξέρεις εσύ, από αυτά τα αντικειμενικά που γράφεις, για τον ρόλο που έπαιξα εγώ ο ραββίνος Κόρετς, για τον αφανισμό των Εβραίων τής Θεσσαλονίκης (οι οποίοι ήταν και Σεφαραδίτες, που ποτέ μου δεν τους χώνεψα). Μη γράφεις μόνο για τους δεσποτάδες.

  15. Π ρ ό τ α σ η…..

    Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες bloggers….:
    βλέποντας κι ακούγοντας…., με μεγάλη μου λύπη κι εγώ…., κυρίως, τα εφηβάκια –μας
    να τραγουδούν ‘’φτηνά’’ τραγούδια…., ως επί το πλείστον, της ερωτ’’αγάπης’’….,
    και ξέροντας, ως όλοι μας, τη δύναμη που έχει το τραγούδι
    στη διαμόρφωση χαρακτήρα και συμπεριφοράς…., κι όχι, μόνο, της ερωταγαπικής….,
    κάτι που με ανευθυνότητα τους το ‘’επιβάλλουν’’….: δισκογραφικές εταιρείες,
    ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί,….. λες και σε συμπαιγνία….,
    τολμώ….,
    αν και ξέρω πως…., και, μ’ αυτό…., θα ενοχληθούν’’ μερικοί και μερικές bloggers….,
    να σας κάνω μια ‘’ανάλογη’’ πρόταση….!

    Έχοντας…., ήδη….. και με ‘’ανάλογη’’ πρόταση…., προσφέρει
    1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου….,
    και, σχετικής θεματολογίας μέσα απ’ το μπλογκ μου….: URL : http://www.alexandros-zivas.gr….,
    κάτι σαν ‘’αντίπραξη’’ στη ‘’συμπαιγνία’’ των ως άνω αναφερόμενων παραγόντων….,
    προτείνω…., πάντα, για τον ίδιο σκοπό….,
    να δημιουργήσουμε μια ‘’Τράπεζα στίχων προσφοράς’’….,
    όπου Έλληνες στιχουργοί και ποιητές να τους προσφέρουν…., αφιλοκερδώς κι αυτοί….,
    είτε για επιτραπέζια ημερολόγια προσφοράς….. είτε για τη δημιουργία μουσικών CD’s….!

    Ίσως….. να φανεί αφελής και ουτοπική η πρότασή μου….,
    ή κι εγώ….. αφελής…. κι ονειροπόλος ουτοπιστής….,
    αλλά….. ας σκεφτούμε τη δύναμη που μας προσφέρει η ‘’Μπλογκόσφαιρα’’….,
    που….. από ‘’βαβελική’’ Κατάρα…., ως ‘’μερικοί’’ ‘’μοιροπλάστες’’ –μας τη θέλουν….,
    μπορούμε…., και, με ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’ της ‘’τρελής’’ λογικής…., ή και λογικής ‘’τρέλας’’….,
    να την κάνουμε Ευλογία….!

    Έτσι…., καθώς πιστεύω πως….,
    ως παλαιότεροί μου bloggers…., που, μόλις, 3 μηνών blogger εγώ….,
    είστε οργανωμένοι, και, για ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’….,
    ελπίζω…., κι εάν, βέβαια, βρίσκετε ενδιαφέρουσα κι εφικτή την πρότασή μου αυτή….,
    να συναποφασίσετε…., πάντα, για ‘’τέτοιον’’ σκοπό….,
    για τα περί μιας ‘’Τράπεζας στίχων προσφοράς’’….!

    Και…., εάν…., πάλι και γι’ αυτό, τότε….,
    σαφώς, κι αφού το συναποφασίσετε…., είτε για ‘’επιτραπέζιο ημερολόγιο’’ είτε για CD….,
    τολμήσετε να ανοίξετε και τραπεζικό λογαριασμό….,
    σας υπόσχομαι πως…., ως πρώτη προσφορά χρημάτων από πλευράς μου….,
    θα συνεισφέρω στην ευλογητή προσπάθειά –σας, –μας, 300 Ευρώ….,
    που, πιθανόν, να βρεθούν και εξωμπλογκοσφαιρικοί χορηγοί….!

    Μα θα χαρώ, ‘’το ίδιο’’, και, εάν κάποιοι μουσικοσυνθέτες ή κάποιες μουσικοσυνθέτριες….,
    συνάδελφοι ή συναδέλφισσες μπλόγκερ….. ή μη….,
    ανταποκριθούν στην ανάλογη πρότασή μου….. που υπάρχει στο μπλογκ μου….,
    όπου, το ξαναλέω, προσφέρω αφιλοκερδώς και για όποιον φιλανθρωπικό σκοπό
    1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου…., αφ’ ενός για τη δημιουργία
    3 επιτραπέζιων ημερολογίων….. για τα έτη….: 2010, 2011 και 2012….,
    κι αφ’ ετέρου για τη δημιουργία ενός, ή και πλέον, CD….!

    Φυσικά, το 2ο, εφόσον τυχόν μουσικοσυνθέτες/θέτριες κρίνουν κάποια άξια μελοποίησης….,
    πάλι, για τον ίδιο σκοπό…., κι εγώ…., μα κι οι ανταποκριθησόμενοι/σόμενες αυτοί/αυτές….,
    όπου, τότε, θα έχω…., κι εγώ κι εκεί…., συμμετοχή και με δικιά μου μουσική και στίχο….,
    ενώ, αργότερα κι έτσι και γι’ αυτό, και με τραγούδια –μου σε στίχο στην αγγλική γλώσσα….!

    Εάν δε σας ενοχλεί το παρόν μήνυμά μου…., μπορείτε να το διαγράψετε….,
    ναι, και διόλου δεν θα με πειράξει….!
    Σας ευχαριστώ πολύ….. και, προπαντός, γεια….: Αλέξανδρος Ζήβας…..

  16. Ο/Η xBerliner λέει:

    «Με αφορμή την καύση των νεκρών, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ … παραπέμπει «στο φρικαλέο Αουσβιτς και τα άλλα απαίσιας μνήμης παρόμοια στρατόπεδα συγκεντρώσεως του χιτλερισμού, όπου η αποτέφρωση της εικόνας του Θεού ήταν καθημερινή πρακτική των άθεων ναζί». Σύμφωνα με τον ίδιο, «τα διευθυντήρια του σιωνισμού και των συγχρόνων “illuminati”, διάβαζε εωσφοριστών, επιχειρούν να δηλητηριάσουν ολόκληρο τον πλανήτη για τα άθεσμα σχέδιά τους, την καταδολίευση της ελευθερίας κάθε ανθρώπου »

    Ερώτηση: Πως κατάφερε το άτομο και συνδύασε το άουσβιτς με θύματα κυρίως εβραίους με την καύση των νεκρών και τον σιωνισμό (που «προέρχεται» από εβραίους); Δηλαδή για να καταλάβω, αν την καύση των εβραίων την επέβαλλαν οι ναζί (σωστό) τότε γιατί οι σιωνιστές (δηλαδή οι εβραίοι) σύμφωνα με των δεσπότη να επιβάλλουν την καύση των νεκρών;

  17. Ο/Η Po λέει:

    abravanel – xberliner

    😀

  18. Ο/Η omadeon λέει:

    Αυτά τα φληναφήματα (κοινώς ΜΠΟΥΡΔΕΣ) του Ανθηρού ρασοφόρου ηγέτη περί «επικράτησης της πανθρησκείας του σκότους» είναι μία αρκετά διαδεδεμένη μορφή παράνοιας στους υπερ-ορθόδοξους κύκλους (από Παλαιοημερολογίτες μέχρι Λιακοπουλίζοντες) κι έχουν φτάσει μέρχι στην επίσημη καμπάνια της Εκκλησίας «κατά των αιρέσεων», όπου η χειρότερη νέα «αίρεση» (κατ’ αυτούς) είναι η επιχειρούμενη εδώ και χρόνια «ενοποίηση θρησκειών» από διάφορους, μερικούς τόσο φαιδρούς όσο ο άκακος και εκκεντρικός Εγγλέζος γκουρού Benjamin Creme. Αυτός «την είδε Βούδας» στα γεράματα κι άρχισε να βγάζει λόγους π.χ. στο… Hyde Park του Λονδίνου. Τον εντόπισε λοιπόν ο παμπόνηρος Λιακό, μάζεψε από το ιντερνέτ κάτι κείμενά του όπου μιλάει για την δοξασία των Βουδιστών για τον επερχόμενο «Νέο Συμπαντικό Βούδα Μαϊτρέγια» και έσπευσε να γράψει ένα συκοφαντικό βιβλίο κατά του Κρημ, που τον ανάδειξε σε προφήτη του ίδιου του Εωσφόρου, ο δε Εωσφόρος που απειλεί την Ορθοδοξία κατά τον Λιακό δεν είναι άλλος από τον ΙΔΙΟ τον Βούδα Μαϊτρέγια…

    Ταυτόχρονα όμως με όλα αυτά τα φαιδρά και απαράδεκτα (γιατί ο Κρημ όπως και ο Βουδισμός αν μη τι άλλο ΑΘΩΟΙ είναι)… η ίδια παράνοια κατά της «παγκόσμιας θρησκείας του σκότους» έχει στόχο να αποτελέσει ανάχωμα της ορθοδοξίας και κατά ΑΛΛΩΝ προσπαθειών για ενοποίηση ιδεών, τόσο από τη θρησκεία όσο και από την επιστήμη, μέσω ενός πολύμορφου κινήματος ιδεών που ονομάζεται «New Age», πουΜΟΝΟ στην Ελλάδα απέκτησε ΗΔΗ κακό όνομα, χωρίς λόγο. Μιλάνε ήδη λοιπόν για «νεο-εποχίτες αιρετικούς». Περιττό να προσθέσω ότι συμπεριλαμβάνομαι κι εγώ σ’ αυτούς (όπως και άλλοι με ιδιόμορφες ιδέες). Αυτή η νέα μορφή παράνοιας εξαπλώνεται πολύ τελευταία. Συνιστά και συκοφάντηση πολλών καλοπροαίρετων που ονειρεύονται «ένωση θρησκειών».

  19. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω πως τα καταφέρανε οι παπάδες και μπερδέψανε τις βούρτσες με τις που… εεε, την πολιτική κηδεία με την καύση των νεκρών!! Κάποιος δηλαδή που δεν θέλει να τον φάνε τα σκουλίκια, αλλά ταυτόχρονα επιθυμεί να δεχτεί τις ευλογίες της ελληνορθοδόξου Εκκλησίας του, μήπως ζητάει πάρα πολλά;; Γιατί, στο εξωτερικό ξέρω οτι η καύση είναι συνήθης πρακτική εδώ και χρόνια, χωρίς να συναντάει τις αντιρρήσεις καμίας Εκκλησίας…

  20. Ο/Η Iokaste λέει:

    @xberliner

    Για εκδίκηση βρεεεεεε! Σου λέει τώρα ό εβραίος, θα σας κάψω όλους (άσχετα με το αν είστε ναζί ή όχι), να μην μπορείτε να πάτε στον παράδεισο να μάθετε, να δείτε τι τραβούσα εγώ!!

    Πανικοβάλλονται που χάνουν πελάτες και δεν ξέρουν τι λένε..

    Τραγικό πάντως για όσους δεν μπορούν να ταφούν όπως θέλουν, είτε θέλουν θρησκευτική ταφή είτε πολιτική, και τραγικό φαντάζομαι και για μια Χριστιανή μητέρα να μην δέχονται να θάψουν το τριών μηνών μωρό της όπως αυτή επιθυμεί, γιατί προφανώς για αυτήν θα έχει μεγάλη σημασία. Έτσι, σεβασμός στον πόνο του άλλου πάνω από όλα!

  21. Ο/Η ΝΑΝΑ λέει:

    Η αλήθεια είναι οτι ανεξάρτητα από την επιθυμία του εκλιπόντος, οι συγγενείς είναι αυτοί που αποφασίζουν (και δεν είναι οτι εσύ λείπεις κι αυτοί αλωνίζουν). Κατά τη γνώμη μου είναι κάτι πολύ χειρότερο και στο κάνουν οι άνθρωποι που «υποτίθεται» αγαπούσες και σ’ αγαπούσαν περισσότερο στον κόσμο. Πέρνουν το αίμα τους πίσω. Δεν πα να ήσουν άθεος, δεν πα να είχες δηλώσει την επιθυμία για πολιτική κηδεία… αυτοί θα κάνουν αυτό που οι ίδιοι θεωρούν οτι πρέπει να γίνει. Κανένας σεβασμός στον νεκρό. Ατιμάζουν την μνήμη του χωρίς την παραμικρή αναστολή.
    Κι αν ακόμη έχεις σύμμαχο εν ζωή, θα πρέπει να δώσει μάχη κανονική στα όρια του «μακελέματος» με αποτέλεσμα κάτι μεταξύ τσίρκου και τραγωδίας.

    Ο πλήρης διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας νομίζω πως θα βοηθούσε στην λύση τέτοιων «τεχνικών» ζητημάτων.

    Βεβαίως, αν κάποιος είναι τυχερός και το συγγενικό του περιβάλλον είναι «συμμαχικό» τότε τα πράγματα είναι απλά.
    Αν δεν παίζει καύση, μπορεί ωραιότατα να ταφεί στο νεκροταφείο. Τα νεκροταφεία ανήκουν στους δήμους και όχι στην εκκλησία.

  22. Ο/Η Νικος λέει:

    Κηδεύονται θρησκευτικά, φονιάδες, μαστρωποί, έμποροι ναρκωτικών, βασανιστές, δικτάτορες, παιδεραστές κληρικοί και δεν μπορεί να κηδευτεί μια γυναικούλα που έκανε πολιτικό γάμο;

    Ηλιθία και αφελής η ερώτησις, αγαπητέ Ρο, είχον μεγαλυτέρα εκτίμηση εις την κρίσην σας.
    Οι πρώτοι καθ’ ουδένα τρόπον στερούν έσοδα του καταστήματος, εν αντιθέσει με την εσχάτην οία εξέφυγεν της διελεύσεως έμπροσθεν του παγκαρίου.

  23. Ο/Η undantag λέει:

    Αγαπητέ Ανορθόδοξε,
    Απ’ ό,τι ξέρω, ο !δογματικός! λόγος που η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αποδέχεται (γι’ αυτούς που δεν έχουν τα μέσα, bien sûr!) την καύση είναι μια υπερμουτζαχεντίν ερμηνεία ενός χωρίου της αποκαλύψεως (20, 13-5):
    καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ, καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἔδωκαν τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. 14 καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός· οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν. 15 καὶ εἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος, ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός.

    Με άλλα λόγια, επειδή ο Ιωάννης (ο οποίος ποιος ξέρει τι έπινε και δε μας έδινε εκεί μέσα στη σπηλιά της Πάτμου για να γράψει αυτό το best seller επιστημονικής φαντασίας που ταλαιπώρησε την ανθρωπότητα για αιώνες) δεν αναφέρει ότι και η φωτιά θα αποδώσει τους νεκρούς της την ώρα της έσχατης κρίσης (βράσε όρυζα), η καύση απαγορεύεται. Τι πιο λογικό;

    Μπορεί (εικάζω) τα βαθύτερα αίτια της απαγόρευσης της καύσης να είναι μια προσπάθεια του πρώιμου χριστιανισμού να διαφοροποιηθεί από τους εθνικούς (οι οποίοι αν δεν απατώμαι καίγαν τους νεκρούς τους) προκειμένου να επιβιώσει.
    The rest is history…

  24. Ο/Η physicist λέει:

    Pantws oi papades me ta karagkiozhlikia tous exoune ki ena kalo: pros0etoun polu xioumor sthn idea tou 0anatou kai se kanoune re paidi mou na gelas me thn olh upo0esh. Egw mia fora to katadiaskedasa kai to ar0ro kai to cartoon. Mprabo k. Laskarate!

  25. Ο/Η The Acrob@t λέει:

    Συμπληρωματικά προς τις ερωτήσεις που έθεσε ο Έρεβος: Τι γίνεται αν έχεις οικογενειακό τάφο και κάνεις πολιτική κηδεία; Τον χάνεις (και ας τον πλήρωνες με συνέπεια τόσα χρόνια);

    Πάντως συμφωνώ με τον xBerliner. Ο τρόπος που θα ταφούμε δεν αφορά εμάς, αλλά τους συγγενείς μας. Όλες οι άλλες κουβέντες δεν είναι παρά η ενδόμυχη επιθυμία να είμαστε παρόντες στην κηδεία μας.

  26. Ο/Η Πάνος λέει:

    Προσθέτω στη περιπτωσιολογία του εμπερίστατου ποστ το εκ των υστέρων ετσιθελικό Ορθόδοξο «ψάλσιμο» των οστών του Ανδρέα Κάλβου, όταν ο Σεφέρης τα μετέφερε από το Λάουθ στην Ελλάδα. Ο Κάλβος ήταν (κατά πάσαν πιθανότητα) μη θρησκευόμενος. Παντρεύτηκε, ωστόσο, ΔΥΟ φορές με το τυπικό του Αγγλικανικού δόγματος, καθότι και οι δύο συζυγοί του ήταν Αγγλίδες. Η δεύτερη, η Καρλότα Αυγούστα, υπέστη εκούσα ακούσα το Ορθόδοξο ψάλσιμο, στο Λάουθ και στη Ζάκυνθο, καθώς τα οστά της συνόδευσαν αυτά του αγαπημένου της εν ζωή Ανδρέα.

    Περισσότερα στην καλύβα, στην ενότητα «¨Ανδρέας Κάλβος».

  27. Ο/Η xBerliner λέει:

    «πολύμορφου κινήματος ιδεών που ονομάζεται “New Age”, πουΜΟΝΟ στην Ελλάδα απέκτησε ΗΔΗ κακό όνομα, χωρίς λόγο»

    Στην Ελλάδα απέκτησε κακό όνομα μάλλον για το λάθος λόγο (κόβει πελάτες από τη μεγάλη εγχώρια αλυσίδα καταστημάτων).
    Δεν έχω όμως και την καλύτερη γνώμη για το new age. Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά αν new age είναι οι σιεντολόγοι και κάτι άλλοι τύποι που την ψάχνουν με τον εσωτερικισμό τότε χίλιες φορές ελληνορθόδοξος εκκλησία (έχουν δηλαδή οι new agers έθιμα με αρνάκια και κατσικάκια στη σούβλα;).

  28. Ο/Η zaphod λέει:

    Πολύ καλό άρθρο!

    Μερικές παρατηρήσεις. Από την στιγμή που είμεθα υπέρ ενός κοσμικού κράτους κτλ κτλ νομίζω πως είναι θεμιτό δικαίωμα του κάθε θρησκεύματος να βάζει κανόνες στο ποιους θα ψάλλει. Αν υπήρχαν πολιτικά νεκροταφεία νομίζω πως δεν θα υπήρχε πρόβλημα.

    Καλώς ή κακώς μια θρησκεία έχει κάποιους κανόνες, χαζούς συνήθως, αλλά αυτό είναι εκτός θέματος, και δικαιούται να «αποβάλλει» μέλη της, όσο σκληρό και αν φαίνεται αυτό.
    Βεβαίως υπάρχει και η δυνατότητα της «κατ΄οικονομίαν» λειτουργίας, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

    Περί πολιτικής κηδείας και του τι θα κάνει ο περίγυρος μετά, τελικά η απάντηση είναι: δικηγόρος. Δεν ήθελε ο γιόκας το σπιτάκι; Αν δεν κάνει την κηδεία όπως γούσταρε ο θανών θα πάρει ίσαμε ένα τούβλο!

    Περί της κας Κανέλλη με κάλυψε ο συνθολοκουλτουριάρης polse, μόνο στην σημαία της ομάδας διαφωνούμε, Παναθηναϊκός όντας.

    Περί Ραφαηλίδη ιδού τι κυκλοφορεί στους φιλαλήθεις ορθόδοξους κύκλους. Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου μερικές φορές…

  29. Ο/Η pasta λέει:

    Πολύ καλό !!!!!!
    Πρόσφατα πέθανε ο πατέρας μου … και ανακάλυψα ότι όλα τα άλλα (γάμους , παιδιά κλπ ) έχεις τη δυνατότητα, δύσκολα- εύκολα, να τα ρυθμίσεις και να τα ζήσεις σύμφωνα με τις αρχές σου και τα πιστεύω σου. Τον Θάνατο όμως όχι. Εκεί το τυπικό είναι αυστηρό και ακριβό. Κηδεία , 3μερα, 9μερα, 40, 3μηνα κλπ Δεν αφορά αυτόν που τελικά αποφασίζει.
    Το καλύτερο που άκουσα, σαν συμβουλή συγγενούς για την καλύτερη διοργάνωση της κοινωνικής αυτής εκδήλωσης (κηδείας), ήταν : «τώρα η μόδα στις κηδείες επιβάλει»
    Μόδα και στις κηδείες λοιπόν !!!
    Καλύτερο και από το παλιό «πέθανε εσύ και να δεις εγώ τι κηδεία θα σου κάνω»

  30. Ο/Η δερβίσης λέει:

    Μπήκαν πολλά ζητήματα…

    Λοιπόν:

    α. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΦΙΛΑΕΙ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ;;; ΜΠΛΙΑΧ!!!

    β. @xBerliner: Η απάντηση στην απορία σου είναι: Με την ίδια λογική που θέλουν να υποχρεώσουν τα θύματα βιασμών να γεννάνε τα παιδιά των βιαστών τους. Που συνειρμικά με οδηγεί στο…

    γ. Sarah Palin is a sick bitch!

    δ. Η Λιάνα Κανέλλη δεν θα έχει πρόβλημα να πραγματοποιήσει την επιθυμία της. Στο πλάτος μια χαρά χωράνε δυο σημαίες από τις μεγάλες επάνω της. Στο μήκος θα περισσεύουν λίγο.

  31. Ο/Η tropikosss λέει:

    @Έρεβος,Λασκαράτος,Ζαφόδ

    Νομικώς δεν μπορείς να κάτι κάτι για να υποχρεώσεις τους υπεύθυνους για την κηδεία,δηλαδή του κοντινότερους συγγενείς,να στην κάνουν όπως επιθυμείς εσύ.

    Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τους ενημερώσεις ότι έχεις αφήσει διάταξη στη διαθήκη ότι αν δε το κάνουν θα περιοριστούν στη νόμιμη τους μοίρα (αποκληρώνοντας τους δηλαδή εν ευρεία έννοια που δε χρειάζεται δικαιολογητικό λόγο),που είναι τελοσπάντων ένα ποσοστό επί της κληρονομιάς που δικαιούνται πάντα οι κοντινότεροι συγγενείς.Να τους αποκληρώσεις(εν στενή έννοια) και να μην δικαιούνται τίποτα δεν μπορείς γιατί λείπουν οι νόμιμες προυποθέσεις που απαριθμούνται περιοριστικά ( και δεν εφαρμόζονται αναλογικά και σε άλλες αξιοκατάκριτες περιπτώσεις,όπως ας πούμε στην περίπτωση μη σεβασμού προς το πρόσωπο του νεκρού του οποίου δεν ικανοποιείται η τελευταία επιθυμία) στον Αστικό Κώδικα.

    Άρθρο 1840

    Λόγοι υπέρ του ανιόντος

    Ο διαθέτης μπορεί να αποκληρώσει τον κατιόντα αν αυτός: 1. επιβουλεύτηκε τη ζωή του διαθέτη, του συζύγου ή άλλου κατιόντος του διαθέτη, 2. προκάλεσε με πρόθεση σωματικές κακώσεις στο διαθέτη ή στο σύζυγό του, από τον οποίο κατάγεται ο κατιών, 3. έγινε ένοχος κακουργήματος ή σοβαρού πλημμελήματος (σ.σ. δικιά μου π.χ. εξύβριση που είναι μάλλον ο πιο συνιθισμένος λόγος) με πρόθεση, κατά του διαθέτη ή του συζύγου του, 4. αθέτησε κακόβουλα την υποχρέωση που είχε από το νόμο να διατρέφει το διαθέτη, 5. ζει βίο άτιμο ή ανήθικο, παρά τη θέληση του διαθέτη. Η αποκλήρωση για το λόγο αυτό είναι άκυρη αν ο κατιών κατά το θάνατο του διαθέτη είχε οριστικά εγκαταλείψει τον άτιμο ή ανήθικο βίο.

    Άρθρο 1841

    Λόγοι υπέρ του κατιόντος

    Ο διαθέτης μπορεί να αποκληρώσει το γονέα του αν συντρέχει ένας από τους λόγους αποκλήρωσης που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο αριθ. 1, 3 και 4.

    Και διαφωνώ με αυτούς που λένε ότι η κηδεία αφορά μόνο τους συγγενείς.Εγώ με την κηδεία μου και εφόσον είμαι και γνωστός πολίτης μπορεί να θέλω να περάσω συμβολικά το μήνυμα ότι το παπαδαριό μου είναι άχρηστο και άρα μπορεί να είναι και στους υπόλοιπους άχρηστο.Λίγο λίγο θα καταρεύσει το οικοδόμημα δε γίνεται αλλιώς.

  32. Ο/Η tropikosss λέει:

    Βέβαια τώρα που το σκέφτομαι μπορεί ούτε έτσι να μην μπορείς να τους εκβιάσεις ψυχολογικά γιατί μπορεί ως αίρεση να ελέγχεται ως αντίθετη στα χρηστά ήθη και απλά να ακυρωθεί η συγκεκριμένη διάταξη.

  33. Ο/Η zaphod λέει:

    @tropikosss
    Φτού!

    Δηλαδή δεν μπορείς να αποκληρώσει τα κωλόπαιδα και να τα αφήσεις όλα στην…εκκλησία;

    Έστω όμως και το μερικό είναι καλύτερο από το καθόλου!

  34. Ο/Η FrapDigo λέει:

    «Όσοι πάντως σκέπτονται να αποτεφρωθούν και άρα να κηδευτούν πολιτικά, ας εντρυφήσουν σε δυο απόψεις υψηλού επιπέδου: Σε έρευνα της “Ελευθεροτυπίας” (10.11.92 ) απαντά ο μακαρίτης σήμερα Ι. Χατζηφώτης του γραφείου Τύπου της Συνόδου: “Δεν φτάνει που θα καιγόμαστε εις το πυρ το εξώτερον με τις αμαρτίες μας, ….να προσθέσουμε άλλο ένα κάψιμο;”. Ο τότε χωρεπίσκοπος Δωδώνης επίσης καθησυχάζει όσους δεν θαφτούν λόγω ατυχήματος: “πιστεύω ότι από τη στιγμή που κάποιος φαγωθεί…από καρχαρίες ή αποτεφρωθεί σε μια πυρκαγιά, δεν θα μείνει χωρίς να αναστηθεί”.»

    ΧΑχαχΑΧα!!! Ελάτε τώρα, μετά από τα παραπάνω, όποιος δεν συμπαθεί τους παπάδες δεν είναι οπαδός του humour! Αν η Ελλάδα είναι χωριό, αυτοί είναι οι χαζοί τους χωριού, μην είσαστε άκαρδοι! lol

    Πολύ καλό κείμενο. Διαβάζοντας, παραπάνω, τις περιπτώσεις παπάδων που αρνήθηκαν να κάνουν το κατιτίς τους σε θρησκευτική κηδεία, δεν μπόρεσα να σκεφτώ κάτι διαφορετικό από το «τίτλος τιμής για τον αποθανόντα».

    Δεν δέχεται ο παπάς να κάνει κηδεία; Τόσο το καλύτερο. Κανονικά δεν θα έπρεπε να του έχει ζητηθεί εξαρχής.

    Το στενάχωρο, βέβαια, είναι η πολιτική πλευρά του θέματος. Από τη μια η ελληνορθοδοξοκομμουνίστρια Κανέλλη (τί διάολο, για να υποστηρίζει αυτά τα τρία ταυτόχρονα, μάλλον δεν έχει καταλάβει κανένα), αλλά και από την άλλη, πολλοί πολιτικοί που δεν έχουν το θάρρος να διαολοστείλουν το παπαδαριό για να πάει αυτός ο τόπος μπροστά.

  35. Ο/Η Διαγόρας λέει:

    Για τον «Βασιλική» (Σχόλιο 11) έχω γράψει εδώ: πτυελοδοχείο – σχόλιο από ‘Βασιλική’. Πρόκειται για τον καρκίνο του διαδικτύου, προτείνω τη σίγασή του κάθε φορά που εμφανίζεται, χωρίς δεύτερη σκέψη.

  36. Ο/Η Νικος Καζαντζακης λέει:

    Αφηστε συναδελφε Λασκαρατε!

    Τι να πω κι εγω που ζητησα
    να μου βαλουν επιγραμμα στον
    ταφο μου

    «Δεν ελπιζω τιποτα
    δε φοβουμαι τιποτα
    ειμαι λεφτερος»

    κι εκεινοι οχι μονο
    θρησκευτικη κηδεια
    (εστω και μετ’εμποδιων)
    μου εκαναν αλλα μου κοτσαραν
    κι εναν σταυρο να!
    διπλα στο επιγραμμα.

    Που να παρουν χαμπαρι
    οι αθλιοι οτι το ενα
    ακυρωνει το αλλο!

  37. Ο/Η Prasinos λέει:

    “πολύμορφου κινήματος ιδεών που ονομάζεται “New Age”, που ΜΟΝΟ στην Ελλάδα απέκτησε ΗΔΗ κακό όνομα, χωρίς λόγο”

    Ε, όχι και χωρίς λόγο. Το New Age είναι ένα απίθανο κράμα θρησκείας, θεολογίας, μεταφυσικής, εσωτερισμού και άλλων περίεργων απόψεων (π.χ. πολλά μέλη είναι σολιψιστές, πιστεύουν στη θεραπεία μέσω κρυστάλλων, στην παραψυχολογία κτλ.).

    Δεν το έχουν σε μεγάλη υπόληψη παγκοσμίως (και ευτυχώς ούτε στην Ελλάδα έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις).
    Δείτε π.χ. τα πολυ ενδιαφέροντα βιντεάκια του James Randi στο youtube.

    (Συγνώμη για το κάπως εκτός θέματος σχόλιο)

  38. Ο/Η laskaratos λέει:

    Update
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=523369

    Ο φιλόσοφος Kώστας Αξελός κηδεύεται πολιτικά στο Μονπαρνάς
    11.2.2010

  39. Ο/Η laskaratos λέει:

    Update
    Ο Αντώνης Καρκαγιάννης, παλιός αγωνιστής της Αριστεράς με διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες, δημοσιογράφος και εκδότης της «Καθημερινής», στοχοποιημένος από την «Ορθόδοξη ομάδα δογματικής έρευνας» (ΟΟΔΕ) γιατί αποκάλεσε την αγία Ειρήνη την Αθηναία (τύφλωσε το γιό της) «κουμάσι»,
    http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_11_22/03/2009_308612
    (Η αναστήλωση των εικόνων και η ιστορική υποκρισία)

    κηδεύεται με αποτέφτωση χωρίς θρησκευτική τελετή.
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=11970946

  40. Ο/Η καποιος λέει:

    Ο Μπαρμπαγιαννης που αναφερετε στο κειμενο ως Γιαννης Ταμτακος / τροτσκιστης είχε συνειδητα αποκυρηξει τον τροτσκισμο και τον κομμουνισμο και είχε ενεργή συμμετοχη μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωης του στον αναρχικο χώρο της Θεσσαλονίκης. Θα σας παρακαλουσα εστω για την ιστορια να διορθωθει.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ζητώ συγνώμη, ομολογώ πως δεν το ήξερα. Θα το διασταυρώσω και θα το διορθώσω. Δώστε μου λίγο χρόνο γιατί βρίσκομαι σε διακοπές.
      Ευχαριστώ.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Eίχατε δίκο.
      Το διόρθωσα.
      Ευχαριστώ.

  41. Παράθεμα: Tweets that mention Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα « Ροΐδη Εμμονές -- Topsy.com

  42. Ο/Η Luna Park λέει:

    Στο πλευρό του Γιάννη Δαλιανίδη μέχρι την τελευταία στιγμή ήταν η σύζυγος-οικονόμος του Δώρα αλλά και η φίλη του Μάρθα Καραγιάννη.

    Ο Γιάννης Δαλιανίδης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 31 Δεκεμβρίου του 1923 και μεγάλωσε από θετούς γονείς. Ξεκίνησε την καριέρα του ως χορευτής και χορογράφος χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Γιάννης Νταλ». Από το 1958 άρχισε να γράφει σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες, με το πρώτο του για την ταινία «Το Τρελοκόριτσο».

    Την σκηνοθετική του καριέρα την ξεκίνησε το 1959 με την ταινία «η Μουσίτσα» και ακολούθησε, την ίδια χρονιά, η ταινία «Λαός και Κολωνάκι». Το 1961 ξεκίνησε η συνεργασία του με την Φίνος Φιλμς με την ταινία «Ο Κατήφορος». Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και η καριέρα του εκτινάχτηκε. Ακολούθησε η δημιουργία μιας σειράς ταινιών, κυρίως μιούζικαλ, ένα είδος στο οποίο διακρίθηκε ιδιαίτερα.

    Στο βιογραφικό του Γιάννη Δαλιανίδη υπάρχουν περισσότερες από 60 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες έχει γράψει το σενάριο ο ίδιος. Μεταξύ των επιτυχίων του είναι τα: «Ζητείται ψεύτης» (1961), «Ο ατσίδας» (1962), «Μερικοί το προτιμούν κρύο» (1962), «Ίλιγγος» (1963), «Η χαρτοπαίχτρα» (1964), «Τέντυ μπόυ αγάπη μου» (1965), «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1966), «Η Στεφανία» (1966), «Γαμπρός απ’ το Λονδίνο» (1967), « Μια κυρία στα μπουζούκια» (1968), « Γοργόνες και μάγκες» (1968), «Ξύπνα Βασίλη» (1969), «Η Παριζιάνα» (1969), «Η Μαρία της σιωπής» (19730, «Βασικά καλησπέρα σας» (1982), «Καμικάζι αγάπη μου» (1983), «Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ» (1984) και «Ισόβια» (1987).

    Από την δεκαετία του 1970 ασχολείται με την τηλεόραση δημιουργώντας αρκετές επιτυχίες, όπως τα: «Το λούνα παρκ», (ΕΡΤ, 1974 – 1981), «Το ρετιρέ», (MEGA, 1990 – 1992), «Οι μικρομεσαίοι» (MEGA, 1992 – 1993), «Το τρίτο στεφάνι» (ANT1, 1995) και «Το χρώμα του φεγγαριού» (ANT1, 1996).

    Η κηδεία του Γιάννη Δαλιανίδη θα είναι πολιτική και όχι θρησκευτική, καθώς είναι γνωστές οι πεποιθήσεις του γνωστού σκηνοθέτη. Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα στις 3 μ.μ., από το 1ο Νεκροταφείο Αθηνών.

    Πηγή: http://www.fimes.gr/2010/10/giannis-dalianidis/#ixzz12YwMie18

  43. Ο/Η Χήρα του Μάο λέει:

    Οι πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1215723

    από Νεκροθάφτης 9:37πμ, Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

    Πολιτικά κηδεύεται τη Δευτέρα ο γνωστός σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης, ανεβάζοντας τον αριθμό όσων έκανα πολιτική κηδεία. Ηλίας Πετρόπουλος, Γιάννης Ταμτάκος, Ανδρέας Μπίστης, Γιάννης Διακογιάννης, Αγγελική Ξύδη, Βαγγέλης Γιανέλλος, Γιάννης Ξενάκης, Αντώνης Σαμαράκης, Β.Ραφαηλίδης, Κ.Αξελός, Κορνήλιος Καστοριάδης, Χ.Φλωράκης, Έλλη Παππά, Μ.Παπαγιαννάκης, Θ.Παπαρρήγας, Αντώνης Καρακαγιάννης, Λέων Αυδής, Ρένος Αποστολίδης, Βάσος Ανδρονίδης, Κώστας Κάππος, Μήτσος Σαχίνης και πολλοί ακόμη.

    https://roides.wordpress.com/2008/09/22/political_funerals/ Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα
    22/09/2008 από Po

    Οι πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα
    17 Οκτ. 2010 … Οι πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα
    http://www.inews.gr/32/oi-politikes-kideies-stin-ellada.htm

    Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα « ekklisiastik blog
    30 Σεπτ. 2010 … Tags: s, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΗΔΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. (Με αφορμή την κηδεία του Βάσου Ανδρονίδη). Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος …
    http://www.ekklisiastik.gr/blog/?p=56 – Προσωρινά αποθηκευμένη

    • Ο/Η Σταύρος λέει:

      Υπάρχει στάση απείρως ανώτερη της πολιτικής κηδείας:
      την οποία έχω καταθέσει εκατοντάδες φορές, πάντοτε δοθείσης ευκαιρίας, και πάντοτε απαξάπαντες ποιούν την πάπιαν:

      ΔΩΡΗΤΗΣ – ΔΩΡΕΑ ΣΩΜΑΤΟΣ (ΑΣΧΕΤΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ)
      http://www.athriskos.gr/modules/news/article.php?storyid=575

      Γιατί ρε σεις συνάνθρωποι (πλησίοι) κάνετε όλοι σας μόκο στο ερώτημα αυτό
      («ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ Ή ΣΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ;»);

      Γιατί δε μαζεύετε λιγάκι τη γλώσσα σας μπας και κάνετε και κανένα έργο;

  44. Ο/Η laskaratos λέει:

    Α.
    Η αναδημοσίευση του άρθρου στο Indymedia, έγινε αιτία να πληροφορηθώ δυο ακόμη πολιτικές κηδείες, από τον αναρχικό χώρο τις οποίες ομολογώ πως αγνοούσα:

    1.
    Φλεβάρης 18.2.2005: Του γνωστου «συνήθους ύποπτου» Γιάννη Μπουκετσίδη, συγγραφέα του «Yerabatan».

    2.
    17/06/2010: Του κόκκινου ταγματάρχη Κώστα Σειρηνίδη, πρώην επικεφαλής του τμήματος εξωτερικής πολιτικής του ΚΚΕ και αργότερα αναρχικού, ο οποίος φυλακίστηκε, βασανίστηκε και αποτάχτηκε όταν τον Νοέμβριο του ’73, μετά το Πολυτεχνείο, επικεφαλής τάγματος κατέλαβε έναν λόφο στην περιοχή της Τρίπολης ζητώντας την τιμωρία των πρωταιτίων της σφαγής των φοιτητών.

    Αργότερα θα ενημερώσω και το ποστ.

    Αντιγράφω από το Indymedia και ελπίζω και σε άλλες συμπληρώσεις του σίγουρα ελλειματικού καταλόγου μου:

    @http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1215723

    Δυο Ελλείψεις

    από Ένας 1:14πμ, Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010
    Λείπουν πολλοί από τη λίστα. Οι πιο πρόσφατοι που μπορώ τώρα να θυμηθώ, ο Γιάννης Μπουκετσίδης και ο Κώστας Σειρηνίδης.
    Υ.Γ. Μπράβο και του Δαλιανίδη. Από τις ταινίες του πάντως δεν μπορεί κανείς να καταλάβει στοιχεία τέτοιας τοποθέτησης @

    Β.
    Σταύρο,
    τέτοια είναι η περίπτωση του Αντώνη Σαμαράκη, η ηθικά ανώτερη όλων.

  45. Ο/Η Κνίτης λέει:

    Αποχαιρετούμε αύριο με πολιτική κηδεία τον σ. Κιάμο
    http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4093846&publDate=

    ΛΙΒΑΔΕΙΑ
    Με πολιτική κηδεία αποχαιρετήσαμε τον σ. Μίμη Ευταξία
    http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3304961&publDate=

  46. Ο/Η Aνάρχας λέει:

    Κάνε update.
    Ένα χρόνο μετά που το έγραψες, κηδεύτηκε πολιτικά Μάη 2009 ο θρύλος του Ιδεοδρόμιου και του εναλλακτικού Τύπου Λεωνίδας Χρηστάκης

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1215723

    kai

    από o 2:05μμ, Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010
    λεωνιδας χριστακισ

  47. Ο/Η Μάρθα λέει:

    Το πρώτο βίντεο από την κηδεία του Γιάννη Δαλιανίδη, συγνώμη για τα gossip αλλά αυτό πρωτοβγήκε
    Καλό σου ταξίδι Γιάννη

  48. Ο/Η Βέρα λέει:

    @Σταύρος
    Να συνεχίσεις έτσι
    ενημερώνοντας για αυτή η επιλογή
    δεν τη γνωρίζουν όλοι

  49. Ο/Η Αόρατη Μελάνη λέει:

    Ποτέ μου δεν κατάλαβα με ποια λογική μεμφόμεθα τους ιερείς που αρνούνται να κάνουν θρησκευτική κηδεία σε αβάπτιστους ή σε όσους έχουν κάνει πολιτικό γάμο. Η θρησκεία έχει κάποιους κανόνες, τους κανόνες τους θέτουν οι ιερείς και όχι το ποίμνιο (ούτε, πολύ περισσότεροι, όσοι έχουν θέσει εαυτούς εκτός ποιμνίου), δεν προβλέπεται μηχανισμός παρέμβασης των μελών του ποιμνίου στη λήψη αποφάσεων, και αυτό είναι γνωστό τοις πάσοι.

    Μου φαίνεται απολύτως λογικό να κηδεύουν μόνο τα μέλη της εκκλησίας τους, και τα αβάπτιστα δεν είναι μέλη της εκκλησίας, τι να κάνουμε τώρα. Όσοι έκαναν πολιτικό γάμο αρνήθηκαν εκουσίως ένα από τα μυστήρια, επομένως λογικό είναι η εκκλησία να τους αρνείται και τα άλλα. Δεν καταλαβαίνω με ποια λογική μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η εκκλησία θα έπρεπε να τους κάνει τα γούστα.

    Επίσης δεν βλέπω πουθενά καμμιά «σκληρότητα». Τι το τόσο τρομερό θα πάθουν δηλαδή όσοι δεν κηδεύτηκαν θρησκευτικά?

    Έτσι έχουν τα πράγματα. Αν δεν αρέσουν στα μέλη του ποιμνίου, ίσως είναι καιρός να καθήσουν να σκεφτούν σοβαρά αν θέλουν να εξακολουθήσουν να είναι μέλη του εν λόγω ποιμνίου.

  50. Ο/Η Moυσικός λέει:

    Παρακαλώ προσθέστε και την πολιτική κηδεία και καύση του μεγάλου μας μαέστρου Δημήτρη Μητρόπουλου

    Διαβάστε όσοι θέετε το πολύ ενδιαφέρον αλλά πολύ μεγάλο σε έκταση άρθρο

    http://www.dimitrimitropoulos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=79&catid=15&Itemid=51&lang=el

    Πάντως ο Μητρόπουλος υπήρξε «αιρετικός» ως προς το θέμα της ταφής του: «Η σορός μου να μη εκτεθή εις κοινή θέαν και να αποτεφρωθή άνευ τελετής και κατά τον πλέον σύμφορον τρόπον».[34] Τελικά η αποτέφρωση έγινε στο Λουγκάνο της Ελβετίας στις 5 Νοεμβρίου 1960 (ο μαέστρος πέθανε στις 2 Νοεμβρίου κατά την διάρκεια πρόβας της 3ης Συμφωνίας του Μάλερ στη Σκάλα του Μιλάνου). Στις 6 Νοεμβρίου η τέφρα του μεταφέρθηκε στην Αθήνα με αεροσκάφος της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας έγινε πένθιμη τελετή στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού με τη συμμετοχή των αρχών και πλήθους κόσμου. Η λήκυθος με την τέφρα του παρέμεινε σε αίθουσα του Ωδείου Αθηνών, όπου σπούδασε ο μεγάλος μαέστρος, και στις 19 Ιουλίου 1961 η τέφρα εναποτέθηκε σε τάφο του Α΄ Νεκροταφείου που παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων και φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γιάννης Παππάς.

    Η επιλογή του Μητρόπουλου για καύση ήταν απολύτως συνειδητή και πρωτοποριακή για την εποχή. Η ιδιωτική του οδός του επέβαλε την αποφυγή κάθε συμβατικού τέλους. Μένει αναπάντητο το ερώτημα: Γιατί «άνευ τελετής»; Η εξόδιος ακολουθία της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν εψάλη στον Δημήτρη Μητρόπουλο. Τον γόνο κατ’ εξοχήν ιερατικής οικογένειας και πιστό άνθρωπο.

  51. Ο/Η Moυσικός λέει:

    Eπίσης προσθέστε αν θέλετε και την πολιτική κηδεία του αγωνιστή κατά της Χούντας Λάκη Κεμπερίδη αδελφού του ηθοποιού Δημήτρη Κεμπερίδη που λίγο μετά έφυγε και αυτός

    Τελευταίο «αντίο» στον Λάκη Καμπερίδη

    Αυγή
    18/06/2010

    Συνοδεία πλήθους κόσμου, φίλων, συναγωνιστών από την περίοδο της αντιδικτατορικής αντίστασης, προσωπικοτήτων από τον πνευματικό και καλλιτεχνικό κόσμο και συναδέλφων αρχιτεκτόνων οδηγήθηκε χθες στο κοιμητήριο της Καισαριανής, με πολιτική κηδεία, ο αγωνιστής Λάκης Καμπερίδης, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών. Συγκινητικά ήταν τα αποχαιρετιστήρια λόγια της γυναίκας του Ηρώς και του αδελφού του, του ηθοποιού Δημήτρη Καμπερίδη. Επικήδειο εκφώνησε ο Αλέκος Φλαμπουράρης, με τον οποίο ήταν μαζί από τα φοιτητικά τους χρόνια στο Βερολίνο. “Από μικρός, καθημερινά ανταποκρινόταν σε αυτό που ήταν ταγμένος σε αυτή τη ζωή, να αισθάνεται ο άνθρωπος καλά. Αυτός είναι και ο λόγος που εντάχθηκε στην Αριστερά. Δεν παίζει ρόλο σε ποια Αριστερά, αυτές οι ιδέες ήταν που τον κέρδισαν και γι’ αυτές αγωνίστηκε μέχρι χΘες”, ήταν τα λόγια του Αλ. Φλαμπουράρη. Όμως και ο ηθοποιός Γιώργος Κοτανίδης είπε ένα τελευταίο αντίο στον αποθανόντα αγωνιστή, με τον οποίο συνδεόταν οικογενειακά από τη Δράμα και στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας συνεργάστηκαν στο ΕΚΚΕ.

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=550579

  52. Ο/Η Red student λέει:

    http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=255766

    Κηδεύτηκε η Μίνα Γιάννου

    Το μεσημέρι της Τρίτης έγινε η πολιτική κηδεία της παλαίμαχης κομμουνίστριας, Μίνας Γιάννου, από το νεκροταφείο Καισαριανής.
    Το θάνατο της Μίνας Γιάννου είχε ανακοινώσει η ΚΕ του ΚΚΕ την Κυριακή.

    Γεννήθηκε το 1916 στην Αθήνα και σύμφωνα με το ΚΚΕ ήταν από τις ηρωϊκότερες μορφές του κόμματος. Το 1937 αποφοίτησε από την ΑΣΟΕΕ και το 1943 έγινε μέλος του ΚΚΕ.

    Είχε πλούσια αντιστασιακή δράση, έχοντας φυλακιστεί ουκ ολίγες φορές αλλά και τιμωρηθεί με ποινές απομόνωσης.

    Το ΚΚΕ τονίζει πως «ανήκει στις γενιές των μελών και στελεχών του Κόμματος που ατσαλώθηκαν μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης και αποτελούν πρότυπα έμπνευσης και διδαχής για τις σημερινές και αυριανές γενιές των κομμουνιστών».

  53. Ο/Η Mefisto λέει:

    Πολιτική θα είναι και η κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου στο Α΄Νεκροταφείο.

  54. Ο/Η Tζώρας λέει:

    Τον στερνό αποχαιρετισμό στον Λεωνίδα Κύρκο έδωσαν σήμερα, Τετάρτη, στο Α΄ Νεκροταφείο χιλιάδες κόσμου – η οικογένειά του, παλιοί και νεότεροι σύντροφοί του, άνθρωποι από όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου, του πνεύματος και της τέχνης, άνθρωποι που ήρθαν να τον αποχαιρετίσουν από όλη τη χώρα, αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου…

    …Στην πολιτική κηδεία, που ο ίδιος είχε ορίσει, είχε εκφράσει την επιθυμία να υπάρξει ένας μόνον επικήδειος – αυτός του Φώτη Κουβέλη. Αποχαιρετώντας τον, ο ηγέτης της Δημοκρατικής Αριστεράς αναφέρθηκε στη «φωτεινή, πολυεπίπεδη προσωπικότητα, που διακρινόταν από τη μαχητικότητα, την πολιτική οξυδέρκεια, την προσήνεια και τη δεινή ρητορική ικανότητα».

    Ανατρέχοντας στη συμμετοχή του Κύρκου στους αγώνες της αριστεράς, στις φυλακίσεις και τις διώξεις του, ο Φ. Κουβέλης ιδιαιτέρως υπογράμμισε την έμφαση που απέδιδε «στην επανάσταση στη σκέψη και τις πρακτικές του αριστερού κινήματος. Πίστευε στην Αριστερά των ανοιχτών οριζόντων, έβλεπε την πολιτική οραματικά και δημιουργικά, ήθελε η πολιτική της αριστεράς νά ΄ναι σύγχρονη, τολμηρή και συμφιλιωτική, εκρηκτική, ΝΑ ΄ναι αποστολή στην υπηρεσία του έθνους και των κοινωνικά αδύναμων».

    …Παραπέμποντας στην ιστορική πολιτική διαδρομή του Λ. Κύρκου, ο Φ. Κουβέλης στάθηκε ιδιαιτέρως σε δύο γραπτές παρεμβάσεις του: Πρώτον, «τα πέντε σημεία της ΔΔΑ για την ομαλότητα», που εκδόθηκαν λίγους μήνες πριν από τη δικτατορία του ΄67, κείμενο στο οποίο ο συγγραφέας έκρουε την καμπάνα προειδοποίησης για την επερχόμενη χούντα και καλούσε σε έναν «πανεθνικό συναγερμό, για να αποκρουστεί ο κίνδυνος της εκτροπής βάσει μιας προγραμματικής συμφωνίας διεξόδου που απευθυνόταν σε όλες τις δυνάμεις του συνταγματικού-δημοκρατικού τόξου». Και δεύτερον, τους «στόχους του έθνους», όπου ο Λ. Κύρκος απέδιδε στη μεταπολίτευση την «ευκαιρία μιας νέας πορείας», καλώντας, αφενός τις τρεις μεγάλες παρατάξεις «να θεμελιώσουν τη νέα ελληνική δημοκρατία στη βάση του δημοκρατικού ανταγωνισμού και της αμοιβαίας πολιτικής αναγνώρισης» και αφετέρου την Αριστερά να χαράξει μια νέα στρατηγική – του «δημοκρατικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό».

    …Ο ομιλητής υπογράμμισε ιδιαίτερα «το πάθος του Λεωνίδα για τη διαμόρφωση νέων συσχετισμών, εντός του δημοκρατικού πλαισίου, μέσα από τη διαπαιδαγώγηση του λαϊκού κινήματος σε μια λογική μη βίας και συνεχούς προώθησης των κοινωνικών και πολιτικών κατακτήσεων, μέσω του διαλόγου, του αμοιβαίου επηρεασμού, της ανάπτυξης των κοινωνικών αγώνων και της ενίσχυσης των κοινωνικών κινημάτων».

    «…Οι αντιλήψεις που έσπειρε ο Λεωνίδας», είπε ο Φ. Κουβέλης, «για την ανανέωση της σχέσης της Αριστεράς με τη δημοκρατία, την ενωμένη Ευρώπη, τον σεβασμό στην αντίθετη άποψη, την καταδίκη της ρητορικής πλειοδοσίας, την εγκατάλειψη των φανατισμών, την απόλυτη απόρριψη της βίας, τον πολιτικό πολιτισμό, εξακολουθούν να μην είναι δεδομένα στον τόπο μας. Ο ίδιος όμως είχε την απάντηση -«είναι οι εποχές άνυδρες και το χώμα ξερό» έλεγε και συμπλήρωνε: «έχουμε όμως τους σπόρους και θα συνεχίσουμε»».

    «Ένα έχω να σας πω – μπείτε στη σύγκρουση ιδεών, αλλά όχι στη βία και τη μισαλλοδοξία». Αυτό το μήνυμα άφησε γραπτό, ως αποχαιρετισμό του ο Λεωνίδας Κύρκος το 2006 και το διάβασε σήμερα ο γιος του Μίλτος.

    «Φεύγω», έλεγε στον αποχαιρετισμό του ο Λ. Κύρκος, «ζήσαμε μια συναρπαστική περιπέτεια κι έβαλα κι εγώ το λιθαράκι μου στον αγώνα για το δίκιο και την ανθρωπιά. Να συνεχίσετε τον αγώνα για τον σοσιαλισμό με ελευθέρια και δημοκρατία, γιατί δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος».

    Στη σορό του ιστορικού ηγέτη της ανανεωτικής Αριστεράς παραστάθηκαν από νωρίς το μεσημέρι διαδοχικά φίλοι του και συναγωνιστές από την Αντίσταση, τον ΣΥΝ και την «Αυγή», «παιδιά» του από τον «Ρήγα Φεραίο», από τις γυναίκες, τη νεολαία, τους καλλιτέχνες και την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Αριστεράς.

    …Η επικήδειος τελετή ξεκίνησε με μια φυσαρμόνικα που έπαιξε το τραγούδι του Θεοδωράκη, σε στίχους Μανώλη Αναγνωστάκη «και προχωρούσα μέσα στη νύχτα», ενώ το φέρετρο συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία ο ήχος από ένα βιολί που έπαιξε την αγαπημένη στον Λ. Κύρκο «ωδή στη χαρά» από την «Ενάτη» του Μπετόβεν.

    ***Στον αποχαιρετισμό του Λ. Κύρκου βρέθηκαν από νωρίς ο Μανώλης Γλέζος, ο Κων. Μητσοτάκης, ο Κων. Στεφανόπουλος, ο Πρόεδρος της Βουλής Φ. Πετσάλνικος, οι υπουργοί Χρ. Παπουτσής, Ηλ. Μόσιαλος, Ν. Σηφουνάκης και Φ. Σαχινίδης, η Βάσω Παπανδρέου, ο Ι. Βαρβιτσιώτης, η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, ο Αντ. Λιβάνης, ο Μιχ. Σταθόπουλος, ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης, ενώ λίγο αργότερα έφτασε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, ο Απ. Κακλαμάνης, ο Αλ.Τσίπρας, ο Κ. Γείτονας, η Τ. Μπιρμπίλη, η Άννα Νταλάρα και χιλιάδες άλλοι.

  55. Ο/Η Tζώρας λέει:

  56. Ο/Η laskaratos λέει:

    Πέθανε η Μπέττυ Αμπατιέλου και κηδεύεται πολιτικά σήμερα στις 4.00 το απόγευμα στο νεκροταφείο Αναστάσεως στον Πειραιά.

    Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στη μνήμη της, εδώ:
    http://sarantakos.wordpress.com/2011/10/17/betty-ambatielos/

  57. Ο/Η Red λέει:

    http://www.narnet.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=544&Itemid=1

    Μεγάλο πλήθος στο τελευταίο αντίο του σ. Κώστα Τζιαντζή

    03.11.11

    Μεγάλο πλήθος αποχαιρέτησε τον σύντροφό μας Κώστα Τζιαντζή το απόγευμα της Πέμπτης 3 Νοέμβρη στο νεκροταφείο Αμαρουσίου. Υπό τους ήχους της μουσικής της Ελένης Καραΐνδρου ξεκίνησε λίγο μετά τις 3.00 μ.μ. η λιτή τελετή της πολιτικής κηδείας, παρουσία όλων των γενεών του αγώνα, πολλών φίλων και συναγωνιστών, από όλες τις μεριές της Ελλάδας, κάθε ηλικίας, πολλών ρευμάτων και τάσεων της αριστεράς. Τον σ. Κώστα Τζιαντζή αποχαιρέτησε εκ μέρους του ΝΑΡ ο Άγγελος Χάγιος, ενώ αμέσως μετά, εκ μέρους της «νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση» μίλησε ο Δημήτρης Γράψας. Ακολούθησε ο Θανάσης Σκαμνάκης με τα ζεστά και αληθινά του λόγια και συνέχισε ο ηθοποιός και σύντροφος Γιώργος Ζιόβας που ποιητικά είπε το δικό του «αντίο». Η πολιτική κηδεία τελείωσε με την απαγγελία ποιήματος του Γ. Σεφέρη και τους ήχους της «Διεθνής».

  58. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    http://ecoleft.wordpress.com/2011/12/07/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b5%cf%8d%cf%89-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%8d%cf%83%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%cf%8e%ce%bd/#more-10320

    Παλεύω για την καύση των νεκρών

    Posted: Δεκεμβρίου 7, 2011 by ecoleft11
    Ευγενία Μπουρνόβα, καύση των νεκρών

    http://www.aixmi.gr

    Χτες αποχαιρετήσαμε ένα πολύ καλό φίλο, τον δάσκαλο Νίκο Ιωαννίδη που δεν πρόλαβε να γίνει 50 χρονών. Τον γνώρισα ως φοιτητή μου την ακαδημαϊκή χρονιά 1987-1988: Αυτός είχε τελειώσει την Παιδαγωγική Ακαδημία και είχε μπει στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και εγώ άρχιζα την ακαδημαϊκή μου καριέρα – ακριβώς την ιδία χρονιά. Για τους υπόλοιπους 35 περίπου συμφοιτητές του (τόσοι παρακολουθούσαν σε σύνολο 50 που έμπαιναν στο Τμήμα αυτό) ήταν «ο παππούς» που τους καθοδηγούσε και φρόντιζε για όλους. Το ίδιο έκανε και με τους πρωτοετείς φοιτητές το επόμενο έτος…

    Όταν τέλειωσε, πήγε για μεταπτυχιακό στην Αγγλία, όπως αρκετοί από τους συμφοιτητές του, αλλά, αφού γύρισε, πήγε ως δάσκαλος σε πολλά μέρη της Ελλάδας και κατέληξε στη Νέα Ιωνία. Στο μεταξύ συνέχιζε να αποτελεί τον συνδετικό κρίκο στην πολυμελή νεανική πρώην φοιτητική του παρέα και μια ανεξάντλητη πηγή αισιοδοξίας και μαχητικότητας. Μου ανακοίνωσε ο ίδιος τον καρκίνο του, λέγοντάς μου ότι θα τον παλέψει και να μην ανησυχώ!

    Χτες βράδυ ήταν όλοι τους εκεί για να χαιρετήσουν τον Παππού και κάποιοι συνάδελφοι που δεν τον χάσαμε ποτέ από τότε που ήταν φοιτητής μας. Είχε κανονίσει να πίνουμε ρακί και να του τραγουδήσουμε τρία αγαπημένα του τραγούδια. Είχε κανονίσει τα πάντα ως συνήθως: Δεν ήθελε λουλούδια, αλλά ζητούσε να ενισχύσουμε τη ΦΛΟΓΑ ένα σύλλογο γονιών με παιδιά που έτυχε να αρρωστήσουν από καρκίνο. Δεν ήθελε να τον φάνε τα σκουλήκια και είχε επιλέξει την αποτέφρωση. Όχι, όμως, στην Ελλάδα, γιατί δεν είναι εφικτό αλλά στη Βουλγαρία και το γραφείο που το ανέλαβε πληρώθηκε με 3.000 ευρώ!

    Στην Ελλάδα έχει ψηφιστεί σχετικός νόμος από το 2006, δεν εφαρμόστηκε. Ενώ, λοιπόν, η θεσμοθέτηση έγινε πριν από πέντε χρόνια, επί του πρακτέου δεν έγινε τίποτα: τα πολύπαθα Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών δεν εγκαινιάστηκαν ούτε το 2011 -παρά τις δεσμεύσεις που προέβλεπαν τη λειτουργία τους μέσα σε 6-10 μήνες από την ψήφιση του νόμου- αφού η δυσκαμψία των δημόσιων φορέων και η ασυνεννοησία μεταξύ των υπηρεσιών δεν επέτρεψαν μέχρι τώρα τις διαδικασίες δημιουργίας τους.

    Ο Δήμος Θεσσαλονίκης ξεκίνησε φέτος το καλοκαίρι τις διαδικασίες, αλλά δεν γνωρίζουμε το χρονοδιάγραμμα: Η χωροθέτηση και αδειοδότηση της κατασκευής του αποτεφρωτηρίου θα γίνει αφότου η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων υποβληθεί για έγκριση στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικών Αλλαγών και εκδοθεί σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση.

    Στο Δήμο Ζωγράφου υπάρχουν γραφειοκρατικά προβλήματα σε σχέση με τους τίτλους ιδιοκτησίας του χώρου για το αποτεφρωτήριο που περιμένουμε να λυθούν από το καλοκαίρι, για να προχωρήσει η διαδικασία, ενώ στο Δήμο Αθηναίων φαίνεται πως εκτός της επιλογής του χώρου στο Σχιστό δεν έχει προχωρήσει το θέμα.

    Πριν από μερικές μέρες, ωστόσο, φάνηκε ότι η Αττική θα αποκτήσει το δικό της αποτεφρωτήριο στο Δήμο Μαρκόπουλου. Πρόκειται για το πρώτο δημοτικό αποτεφρωτήριο και για το πρώτο βήμα προς την επίλυση ενός κοινωνικού, αλλά και περιβαλλοντικού θέματος. Είναι, πράγματι, θέμα Πολιτισμού η κάλυψη της ανάγκης των συμπολιτών μας που επιθυμούν την καύση και αναγκάζονται σήμερα να απευθύνονται σε γειτονικές χώρες, με τεράστιο οικονομικό και συναισθηματικό κόστος! Ιδιαίτερα όταν στα αστικά κέντρα η αναζήτηση χώρων ταφής είναι ένα δυσεπίλυτο ζήτημα για τις δημοτικές αρχές.

    Είμαι σίγουρη ότι ο Νίκος θα χαιρόταν αν ήξερε ότι συνεχίζω να παλεύω για τα πολύ απλά αυτά πράγματα.

    *Η Ευγενία Μπουρνόβα είναι καθηγήτρια Οικονομικής – Κοινωνικής Ιστορίας και Ιστορίας Πόλεων στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

  59. Ο/Η Kλείτος λέει:

    Κύριε Λασκαράτε αναφέρετε παραπάνω πως η Πηνελόπη Δέλτα δεν ήθελε παπά στην κηδεία της. Το επιβεβαιώνει αυτό και το ακόλουθο ντοκυμανταίρ.

  60. Ο/Η Nεκροθάφτης λέει:

    Παρών στην πολιτική κηδεία του Γιάννη Μπανιά ήταν και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος. «Είχα μεγάλη εκτίμηση και σεβασμό απέναντί του, όπως είχε και εκείνος. Δεν ήταν μόνο η φιλία που μας ένωνε, ήταν η εκτίμηση. Γι’ αυτό θεώρησα καθήκον μου να έρθω σήμερα», δήλωσε.

    Στην πολιτική κηδεία του Γιάννη Μπανιά παραβρέθηκαν, επίσης, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός, Γιάννης Καψής, και ο πρόεδρος του «Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών», Γιάννης Δημαράς.

    Επικήδειους εκφώνησαν, επίσης, ο συγγραφέας, Λευτέρης Τσίλογλου, ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, Χρήστος Σπίρτζης, η καθηγήτρια του ΕΜΠ και δημοτική σύμβουλος Αθηναίων, Ελένη Πορτάλιου, ο Δημήτρης Βλαβιανός από τη νεολαία της ΑΚΟΑ, ο πρόεδρος του ΔΣ του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, Βασίλης Ρίζος, ο εκπρόσωπος των «Οικολόγων Πράσινων», Κώστας Διάκος, ο πρώην γραμματέας του «Ρήγα Φεραίου», Μπάμπης Γεωργούλας, και ο Νίκος Καραβασίλης από την «Κομμουνιστική Ανανέωση».

  61. Ο/Η laskaratos λέει:

    05/06/2012

    Στο κοιμητήριο Χολαργού θα τελεστεί την Πέμπτη, 7 Ιουνίου, στις 18.30 το απόγευμα η πολιτική κηδεία του ηθοποιού Αθηνόδωρου Προύσαλη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 86 ετών.

  62. Ο/Η Ιερέας Χ λέει:

    Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΗΔΕΙΕΣ
    Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΣ ΚΗΔΕΙΑΣ
    Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
    ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 29.06.2012
    . Ὅλο καί πληθαίνουν οἱ πολιτικές κηδεῖες στή Χώρα μας. Πολλοί ἄθεοι ἀριστεροί, πού ἦταν εὐρύτερα γνωστοί, κηδεύονται πολιτικῶς, κάτι πού στό παρελθόν συνέβαινε σπανιότατα. Γιά τούς ἄθεους εἶναι φυσικό νά μή θέλουν τήν ἐκκλησιαστική ἀκολουθία. Καί δέν θέλω νά ἀσχοληθῶ μαζί τους, παρόλο πού εἶναι βαφτισμένοι οἱ περισσότεροι. Πρέπει ὅμως νά σχολιάσω τή συμμετοχή τῶν πιστῶν στίς πολιτικές κηδεῖες. Δυστυχῶς, βλέπουμε νά ἐκφωνοῦν ἐπικήδειους λόγους καί νά μιλοῦν γιά τους κοινωνικούς ἀγῶνες καί τήν μεγάλη προσφορά τῶν ἀθέων, οἱ ὁποῖοι πέθαναν χωρίς καμιά ἐλπίδα..
    . Καί ἀρχίζουν τά ἀτέλειωτα καί ἀδικαιολόγητα χειροκροτήματα καί οἱ κραυγές «ἀθάνατος, ἀθάνατος» ἀπό τούς παρευρισκομένους, ἐνῶ εἶναι γνωστό σέ ὅλους ὅτι αὐτοί καί ὅταν ζοῦσαν ἦταν πεθαμένοι πνευματικά!
    . Ἡ συμμετοχή τῶν χριστιανῶν σέ πολιτικές κηδεῖες προφανῶς εἶναι ἀπαράδεκτη καί πρέπει νά μάθουμε νά ἀντιδροῦμε σέ ἐκείνους πού περιφρονοῦν τήν Ἐκκλησία καί ἀρνοῦνται τά Μυστήρια και τίς ἀκολουθίες της. Να εἴμαστε σταθεροί στίς παραδόσεις μας, γιατί στήν ἐποχή μας ὁ κίνδυνος να ἀμβλυνθοῦν τά πάντα εἶναι μεγάλος. Ἀλίμονο ἄν ἀκολουθήσουμε το πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας.
    . Μερικοί, πού εἶναι συμβιβασμένοι μέ τόν κόσμο, δικαιολογοῦν τήν παρουσία τους στίς πολιτικές κηδεῖες, ὑποστηρίζοντας ὅτι γιά καθαρά κοινωνικούς λόγους συμμετέχουν. Δηλαδή, ὑπερτεροῦν οἱ κοινωνικοί λόγοι ἀπό τούς θρησκευτικούς. Μᾶς ἐνδιαφέρει περισσότερο τί θά ποῦν οἱ ἄλλοι, ἀπό τό τί λέει ὁ Θεός. Δέν πρέπει νά εἴμαστε χαλαροί καί συμβιβαστικοί ἀπέναντι στά ὅσα ἀντιχριστιανικά συμβαίνουν γύρω μας, ἀκόμα καί ὅταν εἶναι πρωταγωνιστές συγγενεῖς καί γνωστοί μας.
    . Ἡ συμμετοχή στίς πολιτικές κηδεῖες εἶναι σκάνδαλο, γιατί δημιουργεῖ τήν αἴσθηση στούς ἁπλούς ἀνθρώπους ὅτι γιά κοινωνικούς λόγους ὅλα ἐπιτρέπονται! Ἀλίμονο! Ἐάν χαλαρώσουν οἱ χριστιανοί καί προπαντός οἱ κληρικοί, τίποτε δέν θά μείνει ὄρθιο. Ἐάν οἱ ἄθεοι εἶναι σταθεροί στίς ἀρχές τους καί δέν ἐπιλέγουν τήν ἐκκλησιαστική κηδεία, γιατί οἱ χριστιανοί νά μή εἶναι σταθεροί στίς δικές τους ἀρχές;
    . Θά κλείσω μέ κάτι ἀκόμα, σχετικό μέ τό θέμα. Πρόσφατα στήν πλατεῖα Συντάγματος αὐτοκτόνησε ἕνας ἄθεος ἀριστερός, διαμαρτυρόμενος για τήν ἐξαθλίωση, πού προκαλεῖ στό λαό ἡ οἰκονομική κρίση.Ἦταν μιά τραγική περίπτωση. Βρέθηκε ὅμως κάποιος κληρικός καί χωρίς πολλή σκέψη πῆγε στόν τόπο, πού ἔγινε ἡ ἀποτρόπαια πράξη καί διάβασε τρισάγιο! Βιάστηκε ὁ ἀδελφός, γιατί ὁ αὐτόχειρας δέν εἶχε καμία σχέση μέ τή χριστιανική πίστη. Τό ἐπιβεβαίωσε ἡ ἐπιλογή νά τοῦ γίνει πολιτική κηδεία καί νά κάψουν τό σῶμα του! Ἡσυμμετοχή τοῦ ἱερέα δέν χρειαζόταν στήν περίπτωση αὐτή. Καί ἐάν τόν εἶχαν καλέσει, δέν ἔπρεπε νά πάει. Μέ τήν παρουσία του ὅμως σκανδάλισε, γιατί φάνηκε ὅτι καλῶς ἔπραξε ὁ αὐτόχειρας, ἐνῶ γνωρίζουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀρνεῖται τήν νεκρώσιμη ἀκολουθία σέ ὅλους ἐκείνους πού θέτουν τέρμα στή ζωή τους συνειδητά καί ἐν ἐπιγνώσει. Πρέπει νά ἔχουμε εὐαισθησία στά τῆς πίστεως καί νά μή φοβόμαστε τά πικρά σχόλια τῶν ἀσχέτων καί ἀνίδεων ἀνθρώπων τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου

    • Ο/Η Αόρατη Μελάνη λέει:

      Αγαπητέ Ιερέα Χ,

      Εγώ, αν και άθεη, παρευρίσκομαι σε θρησκευτικές κηδείες, γάμους και βαφτίσεις, για κοινωνικούς λόγους. Στην προσωπική μου ιεράρχηση αξιών, οι αρμονικές κοινωνικές σχέσεις υπερτερούν της ιδεολογίας.

      Εκτιμώ ότι και οι πιστοί χριστιανοί, αν θέλουν να αποτελούν μέρος της κοινωνίας, καλό θα ήταν να ιεραρχήσουν τις κοινωνικές σχέσεις πάνω από την σχέση τους με τον θεό τους. Διαφορετικά απομονώνονται και κλείνονται στον μικρόκοσμό τους, υψώνουν ένα τείχος ανάμεσα στους ίδιους και στους συνανθρώπους τους.

      Εξάλλου για να παρακολουθήσουν απλώς μια πολιτική τελετή δεν χρειάζεται και να απαρνηθούν το δόγμα τους. Δεν κηδεύονται πολιτικά οι ίδιοι, σε αλλουνού κηδεία παρευρίσκονται.

      Είναι κρίμα, νομίζω, για την ιδεατή αγάπη ενός ιδεατού όντος, να απαρνιέται ένας άνθρωπος την χειροπιαστή αγάπη προς τους χειροπιαστούς συνανθρώπους του.

      • Ο/Η Ιερέας Χ λέει:

        Aγαπητή αδελφή μου Αόρατη Μελάνη, δεν γνωρίζετε την παρουσίαν μου εις το μπλογκ των φιλτάτων μοι Ροϊδου-Λασκαράτου και με παρερμηνεύσατε.
        Το ως άνωθι αρθρίδιον το εκόμισα εδώ ίνα παραδώσω αυτώ εις την δημοσίαν χλεύην και αποδοκιμασίαν.
        Το θεωρώ αντιχριστιανικότατον.
        Σας ευχαριστώ δια την προσοχήν σας.
        Έρρωσθε και ευδαιμονείτε.
        π.Χ.

      • Ο/Η Σταύρος λέει:

        «Νέκυες γὰρ κοπρίων ἐκβλητότεροι». (Ηράκλειτος, απόσπ. 96)

        Οι νεκροί είναι περισσότερο απόβλητοι και από την κοπριά!

  63. Ο/Η Iεροαριστερές διαπλοκές λέει:

    Στην κηδεία του Παύλου Τσίπρα εκτός από τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο παραβρέθηκε και ο μητροπολίτης Ωρωπού Κύριλλος, ενώ τα συλληπητήρια του πατριάρχη μετέφερε ο μητροπολίτης Προικονήσου Ιωσήφ.
    Τίποτα δεν πάει χαμένο.
    Xμ, είπατε κάτι για φορολόγηση της Εκκλησίας;

  64. Παράθεμα: Πολιτική κηδεία » ΑΘΡΗΣΚΟΣ

  65. Παράθεμα: Πολιτική κηδεία »

  66. Ο/Η petros λέει:

    Τη Μαρία Δημητριάδη ξέχασες.

  67. Ο/Η Xωρίς παπά λέει:

    Πολιτική θα είναι η κηδεία του σκηνοθέτη και ηθοποιού Λευτέρη Βογιατζή.

    • Ο/Η Σ. Βασδέκης λέει:

      Μπράβο του. Σε παρακαλώ αν παραβρεθείς στην κηδεία του να του απευθύνεις χαιρέτισμα από έναν Ρουμανόβλαχο από τα Άνω Πορόια Σερρών.

  68. Ο/Η Mαντάμ Μιμ λέει:

    Για αποτέφρωση στη Βουλγαρία ο καθηγητής Αλέξανδρος Κατσαντώνης

  69. Ο/Η Αόρατη Μελάνη λέει:

    Μια απορία του Παναγιώτη Δημητρά της Ένωσης Ουμανιστών, την οποία συμμερίζομαι και μάλιστα πολύ θα ήθελα μια επίσημη απάντηση. Ψήνεται κανείς να στείλει γραπτό ερώτημα στην Αρχιεπισκοπή;

    «Η Ορθόδοξη Εκκλησία απαγορεύει την αποτέφρωση για τους πιστούς της – δικαίωμά της. Πώς τότε έκανε θρησκευτική κηδεία στον Αλέξανδρο Κατσαντώνη η σωρός του οποίου στη συνέχεια θα αποτεφρωθεί; Μεταξύ κατεργαρέων απαιτείται ειλικρίνεια και εδώ απιτούνται απαντήσεις.»

    Για του λόγου το αληθές δείτε το άρθρο στο Πρώτο Θέμα, όπου λέει καθαρά ότι η σορός στη συνέχεια θα αποτεφρωθεί (πράγμα που επιβεβαιώνουν πάρα πολλά άλλα δημοσιεύματα), και το βίντεο όπου φαίνεται καθαρά ότι η κηδεία είναι θρησκευτική.

    http://www.protothema.gr/greece/article/?aid=276702

    • Ο/Η Σ. Βασδέκης λέει:

      Τραγέλαφος. Η μήτρα της Ρωμιοσύνης.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητή αόρατη Μελάνη,
      να μου επιτρέψεις να σου πω πως απορώ με την απορία του κ.Δημητρά, που θεωρεί την Ορθόδοξη Εκκλησία μια κανονική Εκκλησία που ακολουθεί κάποιους κανόνες.
      Η Ορθοδοξία έχει έναν μόνο θεό το κέρδος.
      Η Μαρία Καλλας αποτεφρώθηκε και όμως κηδεύτηκε από τον μητροπολίτη Παρισίων Μελέτιο.
      Οι Κανόνες της Εκκλησίας δεν ισχύουν για πλούσιους και ισχυρούς.
      Υπενθυμίζω ότι στο γάμο του γιού του Κώστα Ντεγκρέτσια οι «κουμπάροι» δεν ήταν Ορθόδοξοι.
      Αυτοί οι Κανόνες ισχύουν μόνο για το λαουτζίκο.
      Ασφαλώς και ο Κατσαντώνης, καθηγητής που απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο ως χουντικός, κηδεύτηκε ορθόδοξα και κάηκε ανορθόδοξα.

  70. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.efsyn.gr/?p=114971

    18/09/13 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Αποχαιρέτησαν την Κίττυ Αρσένη
    Κηδεύτηκε η ηθοποιός και αγωνίστρια στο κοιμητήριο του Αμαρουσίου.

    Με συγκίνηση, αναμνήσεις, αλλά και με τη φωνή της να ακούγεται ηχογραφημένη σε απόσπασμα από το έργο τής Μαργκερίτ Γιουρσενάρ «Η Κλυταιμνήστρα ή το έγκλημα», η ηθοποιός και αγωνίστρια Κίττυ Αρσένη τάφηκε χθες στο κοιμητήριο του Αμαρουσίου. Η κηδεία της ήταν πολιτική.

    Ηταν εκεί πλήθος σύντροφοί της από τον χώρο της πολιτικής, αλλά και του θεάτρου. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν τα νέα παιδιά, που είχαν το προνόμιο να τα καθοδηγεί στη Θεατρική Ομάδα του Παντείου.

    Την αποχαιρέτησαν με ομιλίες τους, περισσότερο ή λιγότερο προσωπικές και φορτισμένες, ο σκηνογράφος-ενδυματολόγος Γιάννης Μετζικώφ, εκπροσωπώντας το Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου, του οποίου η Κίττυ Αρσένη ήταν μέλος, ο Δημήτρης Παλαιοχωρίτης από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, που είχε την τύχη να την έχει αντιπρόεδρο στη μεταπολίτευση, η συγκρατούμενή της στην Ασφάλεια επί χούντας Νατάσα Μαρτίκα και η φίλη της από τα εφηβικά τους χρόνια Μπούμπα Δημητροκάλλη. Μίλησε, φυσικά, και ο Φώτης Κουβέλης, πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, του κόμματος στο οποίο ανήκε η Κίττυ Αρσένη, πάντα πιστή στις ιδέες της ανανεωτικής Αριστεράς.

    Ο θάνατος μιας τόσο ξεχωριστής και ηρωικής γυναίκας έφερε στο κοιμητήριο του Αμαρουσίου όχι μόνο τους ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκε πολιτικά επί πολλά χρόνια, αλλά και από άλλους χώρους (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κ.ά.). Ηταν εκεί ο Μανώλης Γλέζος, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο Λευτέρης Βερυβάκης κ.ά.

  71. Αναδημοσίευσα το άρθρο σας εδώ, με μερικά σχόλια: http://o-nekros.blogspot.gr/2013/09/blog-post_20.html
    Ευχαριστώ.

  72. Ο/Η laskaratos λέει:

    Εγώ ευχαριστώ.

    Αρχικά να αντιγράψω τα σχόλιά σας:
    http://o-nekros.blogspot.gr/2013/09/blog-post_20.html

    «Στην εκκλησία κηδεύτηκε ο αριστερός αντιφασίστας Παύλος Φύσσας – Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα

    …………………………

    Σχόλιό μας: Έχει σημασία για μένα, γιατί ο νεκρός προέρχεται από τον αριστερό χώρο και γιατί οι «πολιτικές κηδείες» έχουν γίνει ρεύμα ή μόδα πλέον για τους αριστερούς ή άθεους κάθε λογής. Υπενθυμίζω την «πολιτική κηδεία» του διαμαρτυρόμενου για το Μνημόνιο αυτόχειρα Δημήτρη Χριστούλα.
    Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Π. Φύσσας «ήταν πιστός», σημαίνει όμως ότι πιθανόν δεν είχε διακόψει με μανία και φανατισμό κάθε δεσμό με τις πνευματικές του ρίζες, αυτές τις ρίζες που πολεμάνε και κατακόβουν δυστυχείς και ταλαίπωροι αθεϊστές διαφόρων αποχρώσεων…
    Εύχομαι ο Θεός να τους αναπαύσει όλους, «πιστούς» και «άπιστους», ό,τι κι αν έκαναν με το σώμα τους οι ίδιοι ή οι γύρω τους.»

    «Για την ιστορία: Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα (από το υπερφανατικό αντιεκκλησιαστικό blog Ροΐδη Εμμονές, με λίγα σχόλιά μας):

    ………..

    Τελικό σχόλιό μας: Κάποιοι από τους παραπάνω αναμφίβολα ήταν άνθρωποι καλών προθέσεων, που απλά έπεσαν στην παγίδα της αθεΐας και παρασύρθηκαν από πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα. Εύχομαι να είναι αναπαυμένοι όλοι έτσι κι αλλιώς. Είναι αυτονόητο ότι οι ορθόδοξοι χριστιανοί δεν απορρίπτουμε κανένα άνθρωπο ως πρόσωπο, μόνο λυπούμαστε για τα λάθη όλων (και τα δικά μας) και ιδιαίτερα για εκείνα που αποκόπτουν τον άνθρωπο απ’ το Θεό.
    Ο Θεός δεν παθαίνει τίποτα, ούτε βλάπτεται «η θρησκεία» ή «η Εκκλησία». Ο άνθρωπος ζημειώνεται. Φυσικά είναι ελεύθερος να το επιλέξει. Γι’ αυτό και ο Θεός το σέβεται. Γι’ αυτό και υπάρχει η κόλαση, ακριβώς επειδή ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέξει.

    Επιδόρπιο: Ο Καλός Άθεος
    Άθεά μου αδέρφια, ζητήστε και θα λάβετε, όπως έλαβα εγώ…
    Ο άθεος (;) διά Χριστόν σαλός των Εξαρχείων (Νικόλας ο Άσιμος)».
    _________________

    Επιτρέψτε μου να σας απαντήσω.
    Το αν υπάρχει Θεός δεν το ξέρω εγώ και φοβάμαι πως ούτε και σεις.
    Αν υπάρχει πάντως σίγουρα δεν θα κρίνει τους ανθρώπους από το πως κηδεύτηκαν, αλλά από τις πράξεις τους, τις επιθυμίες τους και τις σκέψεις τους.
    Οι Ορθόδοξοι δεν είναι ούτε το 5% των κατοίκων της Γης και μεταξύ τους υπάρχουν πολλά καθάρματα, όπως καθάρματα υπάρχουν και μεταξύ των άθεων στους οποίους προφανέστατα συγκαταλέγεται η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνορθόδοξου μιτροφόρου επισκοπάτου των χρυσοστολισμενων σατραπών κρατικοδίαιτων υπαλλήλων του Καίσαρα, που ολοφάνερα είναι θεομπαίχτες.

    Ο χαρακτηρισμός μας ως υπερφανατικό μπλογκ δεν σας τιμά.
    Φαίνεστε καλοπροαίρετος άνθρωπος και καλό θα ήταν να αποφεύγετε αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Αναζητείστε τους υπερφανατικούς στο χώρο της Εκκλησίας, που τυφλωμενοι από την πίστη τους, αδυνατούν να ελέγξουν ακόμη και την πιο κρυγαλεα αμαρτία, εξουσιαστική, οικονομική, εθνικιστική ή σεξουαλική των ρασοφόρων πνευματικών αφεντικών τους.

    Το ότι άνθρωποι σαν το Σεραφείμ Πειραιώς και τον Αμβρόσιο Αιγιαλείας παραμένουν επίσκοποι, τυφλοί οδηγοί τυφλών, αν και δεν έχουν καμία σχέση με την ευαγγελική διδασκαλία, το ότι κληρικοί καταδικασμένοι για παιδεραστία δεν αποσχηματίζονται, το ότι ο Γιοσάκης παραμένει κληρικός και ο τ.Αττικής καθαιρέθηκε μόνο μετά από διαταγή του Αρ.Πάγου, δείχνει που υπάρχει ο υπερφανατισμός που αποβλακώνει τους λεγόμενους πιστούς, που παρακολουθούν απαθείς τους Σατανιστές μαχαιροβγάλτες Πακιστανών, Αιγυπτίων κλπ να λιτανεύουν εικόνες.

  73. Παράθεμα: Στην εκκλησία κηδεύτηκε ο αριστερός αντιφασίστας Παύλος Φύσσας – Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα | ΝΕΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

  74. Ο/Η Μητσος λέει:

    Nα ρωτησω κατι;Οταν δωρίζει κάποιος το σωμα του στην επιστήμη,γινεται κηδεια με αδειο φερετρο ή δε γινεται καθόλου;

  75. Ο/Η laskaratos λέει:

    Είναι η περίπτωση του Αντώνη Σαμαράκη.
    Κανονικά δεν γίνεται, γιατί αυτός που το κάνει είναι συνήθως άθεος.

    Αν το κάνει κάποιος πιστός, στην Ελλάδα δεν έχει γίνει γνωστή τέτοια περίπτωση, μπορεί κάλλιστα να διαβαστεί η επικήδεια τελετή στην εκκλησία, χωρίς σωρό και φέρετρο. Δεν υπάρχει κάποιο δογματικό κώλυμα.
    Ασφαλώς θα αφαιρεθούν εκφωνήσεις όπως το «Δεύτε τελευταίον ασπασμόν».

  76. Ο/Η Κάποιος λέει:

    Σάββατο, 26 Οκτωβρίου, 2013

    Με στρατιωτικές τιμές κηδεύτηκε στο Βελιγράδι η χήρα του ηγέτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας στρατάρχη Τίτο, Γιόβανκα Μπροζ.
    Στην κηδεία παρέστησαν ο πρωθυπουργός της Σερβίας Ίβιτσα Ντάστιτς, υπουργοί, διπλωμάτες ξένων χωρών και εκατοντάδες πολίτες απ’ όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία.

    Η σορός της Γιόβανκα Μπροζ τοποθετήθηκε σε κρύπτη, στο μουσείο «25η Μαΐου» όπου βρίσκεται και ο τάφος του συζύγου της στρατάρχη Τίτο. Επιθυμία της ήταν να αναγράφεται στην επιτάφιο πλάκα μόνο το όνομα της και η ημερομηνία γέννησης και θανάτου χωρίς να υπάρχουν θρησκευτικά ή ιδεολογικά σύμβολα.

    Ο πρωθυπουργός της Σερβίας στην επικήδειο ομιλία του ανέφερε ότι «η Γιόβανκα Μπροζ ήταν το τελευταίο σύμβολο της ισχυρής Γιουγκοσλαβίας, η γυναίκα θεσμός, μέρος της ιστορίας που προσπαθήσαμε να αποποιηθούμε».
    Ο Ντάτσιτς τόνισε ότι η Γιόβανκα Μπροζ αδικήθηκε και πέθανε ξεχασμένη ενώ στη ζωή της γνώρισε και είχε κερδίσει τον σεβασμό μεγάλων ηγετών. «Είναι καιρός να παραδεχθούμε ότι αδικήσαμε την Γιόβανκα Μπρόζ και την περίοδο εκείνη της ιστορίας μας κατά την οποία οικοδομήθηκε το κύρος και η αξιοπρέπεια της χώρας στο εξωτερικό που σήμερα με κόπο προσπαθούμε να επανακτήσουμε», επισήμανε στην ομιλία του ο πρωθυπουργός της Σερβίας, Ίβιτσα Ντάτσιτς.

  77. Ο/Η laskaratos λέει:

    Πολιτική κηδεία επειδή έτσι θέλει ο αντισημίτης δεσπότης της Σπάρτης.

    http://athriskos.gr/20359/

    ΑΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΕ ΚΗΔΕΙΑ

    Δημοσίευση 8 Νοεμβρίου 2013

    Ο κ. Γιώργος Άρη Καράντζαλης μας έστειλε την παρακάτω επιστολή:

    ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΡΕΠΕΙΑΣ

    Στις Κροκεές Λακωνίας, στις 6/10/2013, ο παπάς του χωριού και ο μητροπολίτης Σπάρτης αρνήθηκαν την κανονική τελετή κηδείας του 49χρονου νεκρού αδερφού μου, με την αιτιολογία ότι είχε τελέσει πολιτικό γάμο. Τους αναφέρθηκε ότι ήταν βαπτισμένος, ότι ο πρώτος του γάμος ήταν θρησκευτικός, ότι είχε βαπτίσει το παιδί που απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του και ότι ποτέ με κάποια δήλωση του ή συμπεριφορά του δεν διαχώρισε την θέση του από την εκκλησία.

    Παρ’ όλα αυτά, επέμειναν στην απόφαση τους, πληγώνοντας ανεπανόρθωτα τις με πάθος θρησκευόμενες, 80χρονη μάνα μας και 96χρονη γιαγιά της συζύγου του, αλλά και άμεσα ή έμμεσα όλο το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον του.

    Η σύζυγος του είχε την ατυχία, δεκαπέντε ημέρες πριν τον θάνατο του, να χάσει και την 63χρονη μητέρα της. Το μνημόσυνο της ορίστηκε λίγες ημέρες μετά την κηδεία του αδερφού μου και συζύγου της, πάλι στις Κροκεές.
    Την ημέρα εκείνη, πριν την έναρξη του μνημόσυνου, παπάς και μητροπολίτης επέλεξαν να αναγνώσουν κείμενο τους, που επιχειρηματολογούσε για την ορθότητα της απόφασης τους, να αρνηθούν την κηδεία του αδερφού μου. Το κείμενο αυτό διαβάστηκε παρουσία της 96χρονης γιαγιάς και της συζύγου. Το ύφος του ήταν επιθετικό, ανάρμοστο για την στιγμή , απαξιωτικό για το στενό περιβάλλον του αδερφού μου και προσβλητικό για την μνήμη του.
    Με φράσεις, όπως ‘’ψεύτικο και υποκριτικό ενδιαφέρον του περιβάλλοντος του’’, ‘’αμαρτωλός’’ κ.λπ., καταρράκωσε κυριολεκτικά αυτές τις ήδη ψυχολογικά τσακισμένες γυναίκες. Τις διαπόμπευσε και τις διέσυρε μπροστά στους παρευρισκόμενους, από τους οποίους δεν υπήρξε και καμία ουσιαστική αντίδραση.
    Το κείμενο αυτό διαβάστηκε επίσης σε όλες τις εκκλησίες που ανήκουν στην μητρόπολη Σπάρτης, οπότε ο διασυρμός αυτός έλαβε και μεγαλύτερες διαστάσεις.
    Ίσως λόγω των ευπρεπών ή χλιαρών αντιδράσεων μας, δεν προβληματίστηκαν για την ορθότητα των χειρισμών τους. Αντίθετα, συνέχισαν την απρέπεια τους για παραδειγματισμό και εκφοβισμό των υπολοίπων. Να μπορούν να επιβάλουν κάθε φορά την διαστροφή τους χωρίς αντιδράσεις.

    Στην Ελλάδα, το 2012 οι πολιτικοί γάμοι ξεπέρασαν αριθμητικά τους θρησκευτικούς. Περίπου 25.000 πολιτικοί και 24.000 θρησκευτικοί. Σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, η εκκλησία έχει αλλάξει την στάση της, όσον αφορά στην κηδεία αυτών που τέλεσαν πολιτικό γάμο. Οι εκπρόσωποι της εκκλησίας, αφού πρώτα εκβίασαν την κοινωνία χωρίς αποτέλεσμα, έστω και καθυστερημένα, ακολούθησαν την εξέλιξη της. Οι λόγοι πρωτίστως ωφελιμιστικοί (η μη περιθωριοποίηση τους και η αποφυγή απώλειας εισπράξεων), και δευτερυόντως, από ελάχιστους για λόγους ανθρωπιστικούς.

    Υπάρχουν όμως κάποιοι θύλακες σκοταδισμού, που επιμένουν να φέρονται απάνθρωπα και χυδαία. Μπορούν να κηδέψουν, με όλες τις τιμές, βιαστές, παιδεραστές, δολοφόνους, δικτάτορες, εμπόρους ναρκωτικών. Θα το αρνηθούν όμως σε ανθρώπους, που λόγω ανεπτυγμένης θρησκευτικής συνείδησης ή λόγω σεβασμού στην ίδια την θρησκεία τους, κάποια στιγμή στην ζωή τους έπραξαν διαφορετικά.

    Αυτοί, οι απογυμνωμένοι από κάθε πνευματικότητα δημόσιοι υπάλληλοι, που όλοι μας πληρώνουμε (ακόμα και ο νεκρός αδερφός μου και η πληγωμένη από αυτούς μάνα μας), φέρονται λες και η εκκλησία είναι μαγαζί τους. Μπορούν, για τον έξτρα επιούσιο, να κάνουν τρισάγιο στο καινούργιο σου αυτοκίνητο, ώστε να μακροημερεύσουν οι λαμαρίνες του και την επόμενη στιγμή μπορούν χωρίς έλεος να κουρελιάσουν την ψυχή και την υπόληψη μιας 80χρονης, που τους φιλάει το χέρι κάθε Κυριακή. Γιατί; Αισθάνονται να αμφισβητείται η εξουσία τους; Γιατί περιφέρουν την ημιμάθεια και την αμετροέπεια της αλαζονείας της; Δήθεν πιστοί στην συνείδηση τους;
    Τι συνείδηση μπορεί να έχει ένας ασύδοτος υποκριτής;

    Η κοινωνία μας, παρ’ όλο που είναι συντηρητική, έστω και σιωπηλά, δεν εγκρίνει, δεν υιοθετεί τέτοιες συμπεριφορές. Οι νοσταλγοί της ιεράς εξέτασης, θέλουν δεν θέλουν, θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν. Σύντομα, όχι μόνο θα δέχονται, αλλά και θα παρακαλάνε να μας κηδέψουν ότι κι αν είμαστε, αφού αλλιώς, θα παραμείνουν ασήμαντοι και χωρίς είσπραξη.

    Αυτή η διαπραγμάτευση της κοινωνίας με τον χειρότερο της εαυτό κρατάει από την αρχή της δημιουργίας της και οι απαντήσεις της ποικίλουν. Άλλοτε, αναλαμβάνει ο ποιητικός λόγος, όπως στον Άμλετ του Σαίξπηρ που ο παπάς μιλάει με τον Λαέρτη, αδερφό της Οφηλίας που αυτοκτόνησε: . παπάς: ‘’ θα’ ταν ασέβεια τα νεκρώσιμα να διαβάζαμε ‘’. Λαέρτης: ‘’από την σάρκα της την όμορφη κι αμόλυντη γιούλια ας φυτρώσουν.

    Μάθε βάρβαρε παπά πως άγγελος υψίστου θα είναι η αδερφή μου. κι εσύ στο χώμα σου θα ουρλιάζεις.’’
    Άλλοτε, αναλαμβάνει ο λαϊκός λόγος. Μερικές φορές, σκληρός, ωμός, σκωπτικός αλλά και πιο κατανοητός στους μικρονοικούς της εκκλησίας.
    Όπως το παραδοσιακό τραγούδι “Τα Πύθια” απ’ την Αγία Άννα Εύβοιας (δεν είμαι δωδεκαθειστής ή αρχαιολάτρης). Αφορά στη γιορτή της Αποκριάς:
    Τα Πύθια με στείλανε χρησμό για να σας φέρω
    τι σκέφτηκ’ ο Απόλλωνας για τον μητροπολίτη
    αν θα τολμήσει ο σάτυρος ο τράγος της Χαλκίδας
    ν’ αντισταθεί στο έθιμο και να το σταματήσει
    θα τον γ……ν οι θεοί κι δώδεκα του Ολύμπου
    κι ο Βάκχος τα κω…..ρα θα του πετάξει απ’ όξω.
    (Νίκος Τάγκας & Αγγελής Σαμιώτης CD Αποκριάτικα τραγούδια της Αγιάννας – Γαμοτράγουδα )

    Οι περισσότεροι από τους συμπολίτες μου χαρακτηρίζετε συλλήβδην κάποιον εντελώς ανόητο και γι’ αυτό μου λέτε να μην του δίνω πολύ σημασία. Έχεις έναν ανόητο να χειρίζεται τόσο λεπτά και ευαίσθητα θέματα της ζωής σου; Τελικά αυτός είναι ανόητος;

    Μέσα στην εκκλησία εισχωρεί ανέκαθεν και ένα συνοθύλευμα ανήθικων, θλιβερών υπάρξεων. Βρίσκουν έναν χώρο που τους επιτρέπει να ξεδιπλώνουν την ασημαντότητα τους, την ασχήμια τους. Εκτρέποντας το νόημα της θρησκείας, που δήθεν υπηρετούν, αναρριχώνται σε αξιώματα, αλληλο-εξουσιάζονται και εξουσιάζουν. Βρέθηκαν να χειρίζονται και ακραία ανθρώπινα συναισθήματα. Όλων μας, έμμεσα ή άμεσα.

    Φυσικά, όπως σε όλους τους χώρους, έτσι και στην εκκλησία υπάρχει μία μειοψηφία εκπροσώπων της που έχει ποιότητα, ικανότητες, ψυχή, ευαισθησία και υψηλά εσωτερικά κίνητρα. Αυτό μας αφορά όλους, είτε είμαστε μέσα, είτε είμαστε έξω από την εκκλησία.

  78. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=7948766&publDate=13/5/2014

    «Εφυγε» χτες ξαφνικά ο σ. Μπάμπης Αγγουράκης

    «Εφυγε» χτες ξαφνικά από κοντά μας ο σύντροφος Μπάμπης Αγγουράκης, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του Κόμματος για τις ευρωεκλογές της 25ης Μάη.

    Ο σύντροφος Μπάμπης Αγγουράκης γεννήθηκε το 1951 στο Βουκουρέστι Ρουμανίας, από γονείς στελέχη του Κόμματος, πολιτικούς πρόσφυγες.

    Το 1968 μετακομίζει με την οικογένειά του στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία (ΓΛΔ). Το 1973 παίρνει το πτυχίο του μηχανικού συστημάτων πληροφορικής του Πολυτεχνείου της Δρέσδης. Μέχρι το 1979 οι ελληνικές κυβερνήσεις αρνούνταν να επαναπατρίσουν την οικογένειά του. Λίγο πριν τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα, παίρνει το πτυχίο του διδάκτορα συστημάτων πληροφορικής του Πολυτεχνείου της Δρέσδης, στο οποίο και εργάζεται από το 1973 έως το 1979. Το 1968 οργανώνεται στη ΚΝΕ και αργότερα στο Κόμμα.

    Συμμετείχε στα Συντονιστικά της ΚΝΕ και των Φοιτητών στις σοσιαλιστικές χώρες και στη Δυτική Ευρώπη. Εκλέγεται μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ στο 1ο, 2ο και 3ο Συνέδριο της Οργάνωσης.

    Στην ΚΝΕ δουλεύει στην αρχή στην Ιδεολογική Επιτροπή και στη συνέχεια στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων. Συνέβαλε στην καθιέρωση των μπριγάδων αλληλεγγύης στη Νικαράγουα.

    Το 1987 αναλαμβάνει υπεύθυνος του Τμήματος πληροφορικής και πολιτικής έρευνας και τεχνολογίας του Κόμματος.

    Στο 12ο Συνέδριο εκλέγεται μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Επανεκλέγεται στην ΚΕ στο 13ο, 14ο, 15ο, 16ο, 17ο και στο 18ο Συνέδριο του Κόμματος.

    Από το 1997 έως το 2000 ήταν βουλευτής Α’ Αθήνας. Το 2009 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Ηταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ).

    Η κηδεία του σ. Μπάμπη θα γίνει αύριο Τετάρτη 14 Μάη στο Νεκροταφείο Καισαριανής στις 4.30 μ.μ. και θα είναι πολιτική.

  79. Ο/Η laskaratos λέει:

    Yπάρχουν στην Αριστερά γενναίες γυναίκες που δεν προσευχήθηκαν ποτέ τους (με έκδοση δελτίου Τύπου, μετά) σε αφορολόγητες «θαυματουργές» εικόνες, όπως κάποιοι φασουλήδες νεαροί επαγγελματίες επαναστάτες.

    http://www.efsyn.gr/?p=225562

    18/08/14

    Σήμερα η πολιτική κηδεία της Κατίνας Σαπουντζή-Βασιληά

    Εφυγε χΘες από τη ζωή η «αντάρτισσα» Κατίνα Σαπουντζή-Βασιληά, σε ηλικία 91 χρόνων. Οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ 18 χρόνων και έπειτα στο ΕΑΜ, όπου ανέλαβε οργανωτικά καθήκοντα υποστηρίζοντας τη δράση των ανταρτών. Βασανίστηκε από τους συνεργάτες των Γερμανών γιατί έδωσε δύο καρβέλια ψωμί σε φυλακισμένους και καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση. Στα Δεκεμβριανά τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στη Λιβαδειά, όπου την περιέθαλψε ο Π. Κόκκαλης, αλλά έπειτα συνελήφθη και στάλθηκε εξόριστη στην Υδρα.

    Το 1947 επέστρεψε, συνέχισε την παράνομη δράση και συμμετείχε στο αντάρτικο για ενάμιση χρόνο. Διετέλεσε ομαδάρχισσα, λόγω της «έφεσής» της στη σκοποβολή με πολυβόλο, και πολέμησε στον Παρνασσό, στην Γκιώνα και στα Βαρδούσια. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια και παρέμεινε φυλακισμένη δέκα χρόνια στις φυλακές Αβέρωφ. Στη φυλακή γνωρίστηκε με τον -επίσης αντάρτη- Κώστα Σαπουντζή, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1960, μετά την αποφυλάκισή τους. Το 1968 εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού και παρέμεινε στην Αριστερά ως ενεργό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.

    Η πολιτική της κηδεία θα γίνει σήμερα στις 5 από το Κοιμητήριο Περιστερίου.

    Ν.ΣΒ.

  80. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=330625&catid=6

    Κως: Ιερέας έγραφε με μαρκαδόρο στα μνήματα τις οφειλές των συγγενών!

    Απίστευτο περιστατικό στην Κω. Ιερέας έκανε τους τάφους…. τεφτέρι, αφού σημειώνε με μαρκαδόρο (!) τις οφειλές των συγγενών των εκλιπόντων για τη χρήση των μνημάτων, πάνω στα μνήματα!

    Τα μνήματα στο κοιμητήριο στην Καρδάμαινα της Κω, επέλεξε ο υπεύθυνος Ιερέας για να θυμίσει στους κατόχους των μνημάτων την υποχρέωση καταβολής του αντιτίμου της οφειλής για την «χρήση» τους, στην εκκλησία.

    Η πράξη του Ιερέα να γράψει με μαρκαδόρο τα ποσά σε ευρώ πάνω στα μαρμαρά των τάφων, προκάλεσε την αντίδραση κατοίκων, που απευθύνθηκαν στην τηλεόραση ΚΟΣΜΟΣ και έστειλαν και το αποδεικτικό υλικό

  81. Ο/Η Amarcord λέει:

    http://www.nstv.gr/efyge-h-kommunistria-neosmirniotissa-lela-tournavitou

    «Εφυγε» η η κομμουνίστρια νεοσμυρνιώτισσα, Λέλα Τουρναβίτου

    336 εμφανίσεις

    Νέα Σμύρνη 31.07.2014

    Με τις σημαίες του ΚΚΕ και της Αντίστασης να σκεπάζουν το φέρετρό της, «πορεύτηκε», το μεσημέρι της Πέμπτης 31 Ιούλη, στο τελευταίο της ταξίδι, από το νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης, η κομμουνίστρια νεοσμυρνιώτισσα, Λέλα Τουρναβίτου.
    Στην πολιτική κηδεία της, παραβρέθηκε η Αιμιλία Αγκαβανάκη, στέλεχος του ΚΚΕ και ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης και Δημοτικός Σύμβουλος Νέας Σμύρνης Άγγελος Βρεττός. Επίσης, συμμετείχαν δεκάδες σύντροφοι και συναγωνιστές της στη ΔΕΗ, στους συνταξιουχους και βεβαίως της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.
    Τη σ. Λέλα Τουρναβίτου, αποχαιρέτισαν επίσης, εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ η Φρανς Σταματάτου, από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Αλληλεγγύης Συνταξιούχων ΔΕΗ ο γενικός γραμματέας Παναγιώτης Πάλμος, ενώ η Μαριαλένα Αγγελίδου Φαρίδη διάβασε το αποχαιρετιστήριο μήνυμά της στη στενή της φίλη.
    Αποχαιρετώντας, εκ μέρους των ΚΟ Νέας Σμύρνης του ΚΚΕ τη σ. Λέλα Τουρναβίτου, η Κατερίνα Φερεκίδου αναφέρθηκε στη μακριά πορεία και δράση της κομμουνίστριας αγωνίστριας, σημειώνοντας, ανάμεσα στα άλλα:
    «Αποχαιρετάμε σήμερα, σύντροφοι, οικογένεια, συγγενείς και φίλοι τη συντρόφισσα Λέλα, που αν και γνωρίζαμε τη δύσκολη κατάσταση της υγείας της είναι δύσκολο να το πιστέψουμε. Πριν λίγο καιρό έδινε τη μάχη των εκλογών με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσε – ήταν υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος. Μαζί με τους άλλους συντρόφους του παραρτήματος Νέας Σμύρνης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, του οποίου από το 2009 ήταν πρόεδρος, έδωσε τα πάντα για να ενισχυθούν τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ.
    Γεννήθηκε στη Λάρισα στις 21/3/1933. Πολύ μικρή έχασε τον πατέρα της πολύ μικρή, έδωσε σκληρό αγώνα μαζί με τη μητέρα της και τις αδελφές της για να τα καταφέρουν.
    Καθοριστική σημασία στη ζωή της έπαιξε η γνωριμία της με τον σύντροφό της στη ζωή και τον αγώνα Πέλλο Τουρναβίτη και την αδελφή του Μίνα Γιάννου. Μέσω αυτών ήρθε σε επαφή με τον Μαρξισμό – Λενινισμό, οργανώθηκε στο ΚΚΕ.
    Παρότι έχασε πολύ νωρίς τον σύντροφό της, πάλεψε πολύ για να μεγαλώσει τους δύο γιού τους, τους οποίους λάτρευε και ήταν πολύ περήφανη.
    Η συντρόφισσα Λέλα, ήταν αγωνίστρια στη ζωή, μαχήτρια του Κόμματος και προσέφερε πολλά σε όλους τους τομείς του κινήματος. Όντας εργαζόμενη στη ΔΕΗ, υπήρξε συνδικαλίστρια στο χώρο της ενέργειας. Έδωσε σκληρές μάχες ενάντια στον εργοδοτικό συνδικαλισμό και την εργατική αριστοκρατία, ενάντια στον οπορτουνισμό που ήθελε να αλώσει το χώρο.
    Ήταν μέλος στην Ένωση Γονέων Νέας Σμύρνης, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Δημοκρατικών Γυναικών Νέας Σμύρνης και μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αλληλεγγύης Συνταξιούχων ΔΕΗ. Από το 2009 διετέλεσε πρόεδρο του παραρτήματος Νέας Σμύρνης της ΠΕΑΕ-ΔΣΕ.
    Την διέκρινε μεγάλη συνέπεια σε οτιδήποτε την ανατίθετο, αίσθημα δημιουργικής ανησυχίας, ήταν ένας βαθιά ευγενικός άνθρωπος.

  82. Ο/Η Ζωζώ Χ.Σαπουνακη λέει:

    12 μήνες αριστερής κυβέρνησης του κώλου με απαγορευμένη την καύση νεκρών.

    H Mαρία Γιαννακάκη για την καύση του αγαπητού μας Μηνά Χατζησάββα:
    Η σορός του Μηνά Χατζησάββα θα μεταφερθεί στο εξωτερικό για αποτέφρωση. Γιατί στην Ελλάδα του 2015, δεν γίνεται σεβαστή αυτή επιλογή

    • Ο/Η Ληξίαρχος των άξιων μνήμης λέει:

      Αύριο η πολιτική κηδεία του Μηνά Χατζησάββα

      Η οικογένεια επιθυμεί αντί για στέφανα τη συγκέντρωση χρημάτων για τους συλλόγους μεταναστών

      01/12/2015

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        https://roides.wordpress.com/2009/09/10/10sept09/

        Αισχύλου «Πέρσες»: η γελοιότητα, η ατιμωρησία της Εξουσίας

        10/09/2009
        Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

        Κύριε Ροΐδη,
        Είχα την ευκαιρία να δω την εμπνευσμένη παράσταση των «Περσών» με δυο σπουδαίους ηθοποιούς τον Μηνά Χατζησάββα και την Αιμιλία Μουτούση, σε σκηνοθεσία του Γκότσεφ……………

  83. Ο/Η laskaratos λέει:

    Γελοία υποκείμενα του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και η δεξιά κυβέρνηση της Κύπρου σας πρόλαβε:

    http://www.newsit.gr/ellada/To-sygklonistiko-minyma-toy-syntrofoy-toy-Mina-Xatzisavva-gia-to-symfono-symviosis/449823

    Το συγκλονιστικό μήνυμα του συντρόφου του Μηνά Χατζησάββα για το σύμφωνο συμβίωσης!
    Για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο ίδιος αλλά και οι συγγενείς του αγαπημένου ηθοποιού, Μηνά Χατζησάβα μίλησε ο σύντροφός του Κώστας Φαλελάκης. «Προσδοκούσε αυτό το γαμημένο σύμφωνο συμβίωσης», είπε περιγράφοντας την περιπέτεια λίγο μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο.

    Ο Κώστας Φαλελάκης, είπε ότι χρειάστηκαν βεβαιώσεις από την γιατρό του ηθοποιού αλλά και να πάνε στην αστυνομία για να μπορεί να στέκεται στο πλευρό του ως ο πιο κοντινός του άνθρωπος.

    «Μηνούλη μου… Δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ακόμη τι έχει συμβεί. Είναι μία γιορτή αποχαιρετισμού σήμερα και έτσι θέλω να νιώσουμε όλοι. Γνωριστήκαμε με το Μηνά το 1991 και ερωτευτήκαμε όταν μου διάβασε ένα ποίημα της Κικής Δημουλά. Τον Μηνά δεν θα τον θάψουμε, θα τον θυμόμαστε για πάντα. Ήταν απίστευτο, πάντως, αυτό που έζησα στο νοσοκομείο όταν πήγα για να πάρω τη σορό του και αυτό είναι ένα μήνυμα στον πρωθυπουργό για το σύμφωνο συμβίωσης. Ήμουν ο άνθρωπος του τα τελευταία 25 χρόνια και όμως δεν ήταν αυτονόητο ότι μπορούσα να πάρω εγώ τη σορό του», είπε.

    Και συνέχισε: «Προσδοκούσε αυτό το γαμημένο σύμφωνο συμβιωσης που δεν έρχεται και αντί για συλλυπητήρια θα έλεγα ότι υπάρχουν και διαφορετικοί άνθρωποι και στην κοινωνία το λέω, που είναι ομοφυλοφιλοι. Δεν το έκρυψε ο Μηνάς ποτέ αυτό. Δεν ντράπηκε ποτέ γι’ αυτό. Θέλουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και να πεθαίνουμε με αξιοπρέπεια. Δώστε μας αυτή την δυνατότητα επιτέλους», είπε και καταχειροκροτήθηκε.

  84. Ο/Η Κωνσταντινος λέει:

    Χλευάζεται την εκκλησία και τα μυστήρια της; Προς τι αυτό το μίσος;δεν αντέχεις φίλε την αλήθεια;είναι οδυνηρό να κλωτσά κάποιος ξυπόλυτος τα καρφιά.Η ορθόδοξη εκκλησία πολεμειτε 2000 χρόνια μα πάντα βγαίνει νικήτρια. Σας δείχνω και ένα παράδειγμα Αγία Πετρούπολη,μετά λένινγκραντ,τώρα πάλΑγίαΠετρούπολη,870 εκκλησίες και μονές ανακαινίστηκαν εκ βάθρων με τον ποτόν.

  85. Ο/Η Κορφιάτης λέει:

    http://autenergos.blogspot.gr/2016/10/16.html

    ΣΆΒΒΑΤΟ, 8 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2016

    ΑΥΔΗΣ Λ.(Κερκυραίος): 16 χρόνια μετά! Τρανταχτός ο συμβολισμός της άθρησκης κηδείας.Ο ¨Αποχαιρετισμός¨ από Γ.Ζωχιό.
    16 χρόνια μετά:

    ΛΕΩΝ ΑΥΔΗΣ!

    Ο (Κερκυραίος) Αγωνιστής και «θαρραλέος»

    ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ

    που «συμβόλισε» τολμώντας με την
    τρανταχτή άρνηση

    ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ!

    Πράξη σεισμική και διαχρονική.
    Πρότυπο Αριστερού!

    Επιβεβαίωσε το:
    Αριστερός/Κομμουνιστής
    με και χωρίς κομματικές ιδιότητες.

    Αριστερό ευρύ Μήνυμα που σήμερα πρέπει να τραντάζει την Αριστερή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ..!

    Τα σκοταδιστικά, ακροδεξιά ιερατικά γεγονότα που ξανά και ξανά παρακολουθούμε αυτές τις μέρες (και με Αρχιεπισκοπικές φασιστικές προκλήσεις εντός και ενάντια στη Βουλή), αποτελούν ένα γερό δεξιό χαστούκι προς ηγετικές αριστερές ελίτ που βουβαίνονται ή συμπορεύονται με τη Δεξιά.

    Η συνεχής υποτέλεια στα θρησκευτικά ταλιμπανίστικα ιερατεία από αριστερές ελίτ, κάνει επίκαιρη όσο ποτέ την κορυφαία πράξη του Λ. ΑΥΔΗ.

    Αλήθεια, γιατί οι αριστεροί (κυρίως με τις ηγετικές θέσεις) δε διακηρύσσουν έγκαιρα και δεν κάνουν πράξη (μαζί με γάμο, βαφτίσια, όρκους κλπ) και τη μη θρησκευτική κηδεία τους;

    Υπενθυμίζεται ότι, μετά τον Λ. Αυδή, ακολούθησαν οι: Θ. Παπαρήγας, Χ. Φλωράκης, Κ. Κάππος, Μ. Παπαγιαννάκης..!

    Αναρτούμε τον ‘Αποχαιρετισμό’
    προς τον Λέοντα Αυδή
    του Γιάννη Ζωχιού
    στο Α’ Νεκροταφείο το Σεπτέμβρη 2000.

    Αυτός ο Αποχαιρετισμός
    (σε αντίθεση με τους άχρωμους «επίσημους»)
    προκάλεσε ιδιαίτερα θετικές και
    έντονες «αντιδράσεις» στο Νεκροταφείο .

    Μετά; ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ!

    [Σεπτέμβρης 2000

    «Αποχαιρετισμός Γ.Ζωχιού
    στον ΛΕΟΝΤΑ ΑΥΔΗ

    Αγαπητέ Λέοντα,

    Όλοι οι Κερκυραίοι, οι Απόδημοι και στη Γενέτειρά μας, σε αποχαιρετούμε σήμερα με αισθήματα που δε σβήνουν.

    Το 1937 γεννήθηκες στην Κέρκυρα και στα πρώτα σου χρόνια γνώρισες τη φρίκη του πολέμου αφού το 1940, μαζί με τα άλλα τραγικά, υποχρεώθηκες να κλάψεις το νεκρό, από τα κανόνια του Μουσολίνι, πατέρα σου.

    Μέσα σε συνθήκες που ντροπιάζουν και στιγματίζουν την ανθρώπινη ιστορία, η μάνα σου και άλλοι συγγενής προσπάθησαν να σε στηρίξουν στη δύσκολη συνέχεια της ζωής.

    Οι φίλοι και συμμαθητές σε θυμούνται σαν άριστο μαθητή, με ιδιαίτερα λεπτά χαρακτηριστικά, αλλά και με έντονη ζωηράδα που έβρισκε την έκφρασή της στην «Παρέα», που θεωρήθηκε «ύποπτη» μια και το τότε δεξιό καθεστώς διαπίστωνε να έχει… αριστερά χαρακτηριστικά, γεγονός που ενίσχυε η έκδοση της μαθητικής σας εφημερίδας «ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ» καθώς και «Η ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΩΝ».
    Η μετέπειτα πολυτάραχη πορεία της «παρέας» απέδειξε πως, οι αναλυτές της νεανικής επαναστατικότητας και οι χαφιέδες, έχουν… πάντα δίκιο.

    Μετά το 1952 ήλθατε στην Αθήνα και έγινες εσωτερικός απόδημος για να ξεκινήσεις μια νέα πορεία σαν φοιτητής και στη συνέχεια σαν επιστήμονας-διανοούμενος, ζωγραφίζοντας με λαμπερά χρώματα κάθε σου πέρασμα.

    Ήλθαν οι κοινωνικοί και αντιστασιακοί αγώνες, η εξορία στη Σίκινο, η ένταξη στο ΚΚΕ, η δράση στα κινήματα, η υπεράσπιση κοινωνικών δικαιωμάτων με έμφαση των εργατικών, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, με κορύφωση τη Βουλή το 1996. Μια φυσιολογική ανοδική πορεία που χαρακτηρίζει τους αγωνιστές, τους ιδεολόγους.

    Οι Κερκυραϊκές σου συντροφιές κορυφώνονταν στο πατάρι του βιβλιοπωλείου του αριστερού συμπατριώτη μας Φίλιππα Βλάχου και γοητευόσουν για κάθε τι Κερκυραϊκό, παρότι σαν πραγματικός αριστερός ανήκες στον άνθρωπο, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα, φυλή, ταυτότητα.

    Θυμάμαι όταν σε ενημέρωνα για τους Απόδημους, την Ομοσπονδία Κερκυραϊκών Συλλόγων Αττικής (ΟΚΕΣΑ) και τη συμμετοχή σου στις εκδηλώσεις της.
    Μα περισσότερο θυμάμαι τον ενθουσιασμό σου για το Πνευματικό Κέντρο των Κερκυραίων στην Αθήνα και τη θέλησή σου να συμβάλλεις να γίνει πραγματικότητα αυτό μας το όνειρο.

    Όλοι αναγνωρίζουν σε σένα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο άνθρωπος, κύρια ο αριστερός και που τόσο σπανίζουν: Αγωνιστής, απλός, ύψιστο ήθος, συνεπής, δημοκρατική συμπεριφορά, αφανάτιστος, χωρίς να θεοποιείς τα σύμβολα, ευγενής, εχθρός κάθε εκμετάλλευσης, καταπίεσης και στραγγαλισμού ιδεών.

    Ήσουν αδούλωτος και άφοβος κύρια απέναντι σ’ αυτό που αποτελεί το ανθρώπινο στίγμα: τη Θρησκεία.

    Αν η ζωή σου θα διδάσκει, η τελευταία σου πράξη να ενταφιαστείς σαν ελεύτερος άνθρωπος, σε μια περίοδο που κορυφώνεται η θρησκευτική τρομοκρατία, σε ανεβάζει στα ψηλότερα βάθρα των ελεύτερων υπάρξεων.

    Η απόφαση σου ν’ αρνηθείς τις απεχθείς θρησκευτικές τελετές, είναι συγκλονιστική.

    Ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή που τόσα πολλά ανθρωπάκια-πολιτικοί τρέχουν και προσκυνούν οτιδήποτε βαπτίζεται σύμβολο ή σκύβουν μπροστά σε ιερωμένους φιλώντας τους τα χέρια, αν και εκφράζουν την άρνηση του ανθρώπου, το σκοταδισμό, την ανελευθερία.

    Για φαντάσου Λέοντα να ’ρχόταν εδώ σήμερα ένας αρχιερέας για να ζητήσει από το θεό του να σε συγχωρέσει, επειδή αγωνίστηκες κι αγάπησες τον άνθρωπο, υπερασπίστηκες τους αδύνατους, τους καταπιεσμένους, τους φτωχούς, πράγματα άγνωστα και αηδιαστικά για τις θρησκευτικές ηγεσίες.

    Αγαπητέ Λέοντα,

    Αν υπήρχε θεός-δημιουργός-κριτής και σε συναντούσε τώρα, θα σηκωνόταν όρθιος, θα έσκυβε μπροστά σου και θα σου έλεγε χαρούμενος: Σ’ ευχαριστώ που έσωσες τη θεϊκή τιμή. Δεν αντέχω τον εξευτελισμό μου στους ανθρώπους και τη μοχθηρή εικόνα που αποδίδουν σε μένα, αυτοί που αυτοχρίστηκαν εκπρόσωποί μου και που την κάνουν ακόμη αθλιότερη την ώρα της ταφής.

    Αγαπητέ Λέοντα, οι συμπατριώτες σου μαζί με την οικογένειά σου και τους φίλους, όλοι μαζί σε ευχαριστούμε για όσα έκανες και σε χαιρετούμε».

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΩΧΙΟΣ

    ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΚΕΣΑ

    (ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ)]

    Με την ευκαιρία, το autenergos παρουσιάζει και το παρακάτω:
    Πολιτικές κηδείες στην Ελλάδα

    https://roides.wordpress.com/2008/09/22/political_funerals/?blogsub=confirming&blogsub=pending#subscribe-blog

  86. Ο/Η laskaratos λέει:

    3.10.2016: Η πολιτική κηδεία της ηθοποιού Σοφίας Ρούμπου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s