[Κανείς σατιρικός δεν έχει τόση φαντασία ώστε να επινοήσει μια προσωπικότητα όπως αυτή του Στέφανου του Κασσελάκη]
Δώστε λεφτά στον Στέφανο (τα αξίζει)
του ©Μάνου Βουλαρίνου στην Athens Voice »»»
Το σχόλιο του Μάνου Βουλαρίνου για τον ανοιχτό έρανο του Στέφανου Κασσελάκη και του σύντροφού του Τάιλερ για το γαμήλιο ταξίδι τους
Όταν πριν λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια της ραδιοφωνικής μου εκπομπής, μια ακροάτρια μου έστειλε το λινκ του honeyfund στο οποίο φαινόταν ο Στέφανος Κασσελάκηςμε τα κολλητά ρούχα και ο Τάιλερ να μαζεύουν χρήματα για να πραγματοποιήσουν το «dream honeymoon» τους είπα ότι μάλλον πρόκειται για πλάκα. Βλέπετε ακόμα κι εγώ, που τόσο τον ζηλεύω επαγγελματικώς και τόσο τον ευγνωμονώ για την έμπνευση που μου έχει χαρίσει, υποτίμησα το ακούσιο αυτοσατιρικό μεγαλείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ (άλλοι μιλούν για απύθμενο θράσος αλλά δεν θα ασχοληθούμε με τους κακοπροαίρετους). Είχα υποτιμήσει την απόλυτη αδυναμία του ηγέτη της Τζάκρη να αντιληφθεί έστω και λίγο την πραγματικότητα και να πορευθεί αναλόγως.
Στέφανος Κασσελάκης: Ο ανοιχτός έρανος για το ταξίδι μέλιτός του
Γιατί μόνο κάποιος εντελώς τσακωμένος με τον πραγματικό κόσμο μπορεί ταυτοχρόνως να ηγείται του μεγαλύτερου κόμματος της ελληνικής αριστεράς, να αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους στην κομματική εφημερίδα και να μην καταβάλλει ούτε το επίδομα της καλοκαιρινής τους αδείας, να ζει μια χλιδάτη ζωή ανάμεσα σε Κολωνάκι και Σπέτσες, να κάνει ανοιχτό έρανο προκειμένου να μαζέψει χρήματα για το ταξίδι του μέλιτος του και να μην περιμένει το μεγάλο (και δικαιολογημένο) κράξιμο που αναπόφευκτα θα ακολουθήσει.
Ο ανοιχτός έρανος για χρηματοδότηση του ταξιδιού του μέλιτος αποδεικνύει για άλλη μια φορά το μεγαλείο του Στέφανου. Ένα μεγαλείο το οποίο τον κάνει να δικαιολογείται λέγοντας ότι «είναι απλή και συνήθης πρακτική στην Αμερική» λες και στην Αμερική παντρεύονται πολλοί ηγέτες της ελληνικής αριστεράς. Ένα μεγαλείο που τον κάνει να παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα στη «λίστα γάμου» και στο απροκάλυπτο μάζεμα μετρητών.
Ο ηγέτης της Τζάκρη θα μπορούσε να μη ζητάει καθόλου λεφτά. Ή θα μπορούσε να ζητάει, αντί για δωρεές στο κοινό ταμείο με τον Τάιλερ, δωρεές σε κάποιο ίδρυμα. Αλλά τότε δεν θα ήταν ο Στέφανος που αγαπήσαμε και θαυμάσαμε. Δεν θα ήταν αυτός που μας έκανε να αναρωτιόμαστε μήπως είναι o Σάσα ο Μπάρον ο Κοέν στο καινούργιο του πρότζεκτ μέχρι να καταλάβουμε ότι κανείς σατιρικός δεν έχει τόση φαντασία ώστε να επινοήσει μια προσωπικότητα όπως αυτή του Στέφανου του Κασσελάκη.
Πιστεύω ότι αυτό το μεγαλείο κι αυτή τη μοναδικότητα πρέπει να τα τιμήσουμε και να προσφέρουμε χρήματα στον έρανο για το ταξίδι του μέλιτος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Και είμαι σίγουρος ότι μπορώ να πείσω κι εσάς.
Αν σκεφτείτε ότι με σχετική ευκολία δίνουμε 10 και 20 και 30 ευρώ για να παρακολουθήσουμε μια παράσταση η οποία θα μας διασκεδάσει για μόλις δύο ώρες, δεν πρέπει με ακόμα μεγαλύτερη ευκολία να δώσουμε αρκετά περισσότερα σε έναν άνθρωπο που μας διασκεδάζει χωρίς διάλειμμα εδώ και μήνες; Αν ένας κωμικός αξίζει το εισιτήριο για την παράσταση του, ο Στέφανος ο Κασσελάκης δεν αξίζει μια γενναία δωρεά για το σατιρικό υπερθέαμα που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 23 και ακόμα να τελειώσει;
Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, σε όλη μας τη ζωή πολλοί θα μας ζητήσουν χρήματα για να μας προσφέρουν διασκέδαση και γέλιο. Κανείς και ποτέ δεν θα το αξίζει περισσότερο από τον Στέφανο τον Κασσελάκη. Ανοίχτε λοιπόν τα πορτοφόλια σας και ανταποδώστε του την προσφορά. Το αξίζει και με το παραπάνω. Και μπράβο του.
Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές 
Οταν ο Κασσελάκης εμφανίστηκε από το πουθενά να διεκδικεί την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ είχα σκεφτεί πως δεν μπορεί να είναι δική του πρωτοβουλία. Να είδε δηλαδή φως και να μπήκε. Σκέφτηκα πως υπάρχουν κάποιοι που φρόντισαν να μάς τον φορτώσουν. Διαπιστώνοντας μάλιστα την πρωτοφανή προώθηση του από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης, ενισχύθηκε αυτή η άποψη μου.
Αλλά συνολική πορεία του με προβληματίζει ( Εντάξει, υπερβάλλω περί προβληματισμού. Η αλήθεια είναι πως δεν πολύ ενδιαφέρομαι για κανέναν πολιτικό). Επειδή μού είναι δύσκολο να φανταστώ πως πήρε την απόφαση από μόνος του να ασχοληθεί με την ελληνική πολιτική, καθώς όσο και άσχετος κι αν είναι δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνονταν πως η διείσδυση του σε έναν χώρο που είναι καπαρωμένος από τζάκια και οικογενειοκρατία κλπ θα ήταν αδύνατη, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η παρουσία του στην Ελλάδα είναι μια ιδέα που γεννήθηκε στις ΗΠΑ από κάποιο κέντρο, από τα διάφορα που υπάρχουν εκεί.
Τώρα, είτε τους βγήκε ντελημπάσκος – να θυμηθούμε πως εργάζονταν σε μεγάλη τράπεζα, από την οποία απολύθηκε επειδή κρίθηκε πως δεν έχει τις απαραίτητες ικανότητες – είτε χρησιμοποιείται σαν «πειραματόζωο» για να μετρηθούν οι αντιδράσεις των νεοελλήνων απέναντι στην έσχατη παρακμή του πολιτικού δυναμικού της χώρας και να τον ωθήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση, σε ακόμη μεγαλύτερη αδιαφορία για τα δρώμενα ώστε να του δημιουργήσουν ένα αίσθημα αδιεξόδου, ένα αίσθημα «τίποτα δεν έχει αξία και νόημα, ζω σ’ ένα κενό».
Όταν άνθρωπος ζει χωρίς νόημα, χωρίς σκοπό, τότε είναι πιο εύκολο να δεχθεί οποιοδήποτε σκοπό και νόημα του προσφέρει κάποιος, σαν λύση απελπισίας. Χειραγωγείται δηλαδή ευκολότερα.
Το βέβαιο είναι ότι η εμφάνιση του, έθεσε τέλος στην αριστερά όπως την ξέραμε. Ταυτόχρονα μοιάζει να θέτει στα άλλα κόμματα που φέρουν ακόμη τον τίτλο «αριστερά» ένα δίλημμα: να κατεβάσουνε ακόμη πιο κάτω τον πήχη της ξεφτίλας ώστε να τον ανταγωνιστούνε ή να υιοθετήσουν «τον δρόμο του ταξικού αγώνα», όπως παλιά;
Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος θα δείξει. Ούτως ή άλλως, όλο το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σε μία διαχρονική παρακμή και εύχομαι οι νεοέλληνες να συνειδητοποιήσουν πως πρέπει να υπάρξουν κοσμογονικές αλλαγές ώστε να βγούμε από αυτόν λαβύρινθο, κάτι που σημαίνει πως πριν απ’ όλα πρέπει να προβεί πρώτα σε κοσμογονικές αλλαγές στην δική του συνείδηση, ώστε κάποτε να βγει από τον πνευματικό τάφο του, στον οποίο φροντίζουν να το κρατάνε οι κάθε είδους αναισθησιολόγοι του, πείθοντας τον με κατακλυσμιαία και καταιγιστικά, συνεχή ψεύδη, πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά κλπ πώς όλα σχεδόν πάνε καλά, η λύση βρίσκεται αποκλειστικά μέσα στο πλαίσιο του τερατουργήματος του «Ελληνοχριστιανισμού», κάτι για το οποίο δεν φείδονται χρήματα, ιστορικά ψεύδη και χρόνο προκειμένου να συντηρήσουν.
Όσοι απορρίπτουν το όλο σκηνικό, επιδιώκεται ώστε να επιλέξουν έναν άλλο τάφο, πέραν του ελληνοχριστιανισμού: αυτόν της παραίτησης, της εσωστρέφειας.
Αντιλαμβάνομαι την ειρωνική διάθεση του αρθρογράφου απέναντι στον Κασσελάκη στα περί «διασκέδασης χωρίς διάλειμμα», αλλά τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.
Διότι δεν είναι μόνον ο Κασσελάκης. Λίγο πάνω, λίγο κάτω και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί κινούνται στην ίδια κατάντια.
Στέκεται ο Μητσοτάκης στο απαιτούμενο ύψος των περιστάσεων που βιώνουμε; Ο Ανδρουλάκης; Έλεος.. Ο Κουτσούμπας; Δεν μπορεί κάποιος να τον πάρει στα σοβαρά ούτε στιγμή. Ο Βελόπουλος; Ο άνθρωπος μάς πληροφορούσε ότι την ημέρα της επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία, ξεκινούσε η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τις δυνάμεις του σκότους.
Μαύρα χάλια. Τι έχεις Γιάννη; Τι είχα πάντα..
Παράθεμα: Δώστε (λεφτά στον Στέφανο) και Σώστε! | ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ