Η στάση της Αριστεράς απέναντι στη φασιστική εισβολή στην Ουκρανία

[Απάντηση μιας Ουκρανής στην αριστερή κακοήθεια της ανοχής ή και υποστήριξης ενός απειλητικού για την ανθρωπότητα άδικου πολέμου]

Σκοτεινές αυταπάτες που τώρα αναζωπυρώνονται

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Η προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ Eφ.τ.Συντακτών (9.8.2022, 13:48), προς τιμήν της, μετέφρασε και αναδημοσίευσε το παρακάτω εμπεριστατωμένο άρθρο της Ουκρανής Αναπληρώτριας καθηγήτριας Oksana Dutchak, του Κέντρου Κοινωνικών και Εργασιακών Ερευνών του Berliner Institut für empirische Integrations und Migrationsforschung/BIM, που απαντά σε προκλητικά επιχειρήματα της πλειοψηφίας και των Ελλήνων Αριστερών, τα οποία δεν αντέχουν στο φως της (ειδικά με αριστερά μέτρα) κριτικής. Θέλω να ελπίζω σε κάτι ανέλπιστο, πως οι εξελίξεις θα φέρουν την ελληνική Αριστερά στην ανάγκη να απολογηθεί και θα καθίσουν κάποιους αριστερούς Ναζιστές στο εδώλιο της Δικαιοσύνης ως όργανα των εχθρών της ανθρωπότητας. Aκολουθεί το δημοσίευμα (οι φωτ. είναι δικής μου εππιλογής):

«10 φοβερά αριστερά επιχειρήματα ενάντια στην ουκρανική αντίσταση». «Οι συζητήσεις με κάποιους από την (κυρίως) δυτική Αριστερά μπορεί να είναι εξαιρετικά σκληρές. Κάποιες από τις απόψεις τους είναι απογοητευτικό να τα ακούς. Κάποιες δείχνουν υποκριτικές ή κυνικές. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν και συγκεκριμένες θέσεις που απέχουν πολύ από τις αρχές της Αριστεράς. Αυτά τα σημεία δεν εκφράζονται άμεσα, γι’ αυτό θέλω, εν συντομία, να σκαλίσω τα κρυμμένα μηνύματα που ενυπάρχουν σε θέσεις πολλών στην Αριστερά.  
__________________________
Δήλωση Αποποίησης #1: Θέλω να τονίσω ότι υπάρχουν και πολλοί αριστεροί που στέκονται αλληλέγγυοι και δεν έχουν καμία σχέση με τα παρακάτω. Ωστόσο, εδώ δε γράφω για αυτούς.

Δήλωση-Αποποίηση #2: Έχει πραγματικά σημασία το πώς εκφράζονται ορισμένα από αυτά τα μηνύματα, καθώς έτσι χαράσσεται μια γραμμή ανάμεσα, αφενός, στα σημεία ενδιαφέροντος και διαλόγου και, αφετέρου, στον κεντρικό πυλώνα μιας προκαθορισμένης και άνευ όρων πολιτικής στάσης κατά της ουκρανικής αντίστασης. Αυτό το κείμενο αφορά τη δεύτερη περίπτωση. Δεν θα μιλήσω για αποχρώσεις εδώ. Το κείμενο μου εκφράζει απόψεις πολεμικής, δεν είναι ένα άρθρο ανάλυσης.

Δήλωση – Αποποίηση #3: Είμαι απογοητευμένη, θυμωμένη και, ως εκ τούτου, συχνά σαρκαστική. Όμως ναι, έχω το δικαίωμα να είμαι έτσι. Και ναι, χρησιμοποιώ αυτήν την ανάρτηση για να διοχετεύσω την απογοήτευση και τον θυμό μου.
_________________

1. Εάν μια άλλη χώρα επιτεθεί στη χώρα μου, απλώς θα φύγω

Λοιπόν, έκανα το ίδιο γιατί έχω δύο παιδιά. Η μη εκφρασμένη πλήρης εκδοχή της πρότασης: «Σε μια υποθετική κατάσταση, εξαιρετικά απίθανη, αλλά την οποία εξακολουθώ να προβάλω σε εσάς, δεν θα υποστηρίξω καμία συλλογική αντίσταση στην εισβολή και εξαιτίας αυτής της προβολής μου αντιτίθεμαι στην ουκρανική αντίσταση». Αυτός ο ισχυρισμός εκφράζεται ως επί το πλείστον από ανθρώπους που οι χώρες τους δεν έχουν να επιδείξουν μια σύγχρονη ιστορία ως υπήκοοι ή υπό την απειλή ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Εδώ δε βρισκόμαστε σε έναν αφηρημένο πόλεμο ή σε κάποια εκδοχή των προβολών σας. Είναι μια πολύ συγκεκριμένη ιμπεριαλιστική εισβολή με τη ρητορική της ολοκληρωτικής υποταγής να τη συνοδεύει. Μερικές φορές η ρητορική φτάνει και σε επίπεδα γενοκτονίας. Ένας μαρξιστής θα έπρεπε να ακούει ότι ο πόλεμος ενάντια στην ιμπεριαλιστική καταπίεση δεν αξίζει τον κόπο και να του σηκώνεται τρεις φορές η τρίχα. Φυσικά, αν ποτέ σας συμβεί κάτι τέτοιο, μπορείτε να διαλέξετε να μην αντισταθείτε – και δεν θα σας ασκούσα κριτική στο βαθμό που δεν χρησιμοποιείτε την ατομική επιλογή σας για να καταδικάσετε τον συλλογικό αμυντικό αγώνα κάποιων άλλων σε μια τελείως και δομικά διαφορετική πραγματικότητα. Φυσικά, μπορείτε να επιλέξετε να μην αντισταθείτε. Αλλά το να κατηγορείς άλλους για μια διαφορετική επιλογή δεν έχει σχέση με αριστερές αρχές. 

2. Δεν θα πολεμούσα ποτέ για την κυβέρνησή μου

Πλήρης άρρητη εκδοχή του ισχυρισμού:  «α) Οι Ουκρανοί παλεύουν για την κυβέρνησή τους β) Θεωρώ ότι δεν έχουν λόγους να το κάνουν και είτε δεν έχω ελέγξει αυτό που λέω με Ουκρανούς είτε γ) Δε νομίζω ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η γνώμη των Ουκρανών, έτσι κι αλλιώς».  Λοιπόν, είναι πολύ προφανές: αυτός ο πόλεμος δεν έχει καμία σχέση με τη σκατο- (όπως και πολλές άλλες) κυβέρνησή μας. Δείτε τις κωλοδημοσκοπήσεις που αρέσουν τόσο σε κάποιους αριστερούς όταν υποστηρίζουν την άποψη τους και αμέσως τις ξεχνούν όταν την υπονομεύουν. Αν είχε σχέση, σε οποιαδήποτε στιγμή, έπαψε να έχει αμέσως μόλις η ίδια η ρώσικη προπαγάνδα άρχισε να μιλάει για «λύση του ουκρανικού ζητήματος» και «αποναζιστικοποίηση» των μαζών του πληθυσμού.  Το δεύτερο μέρος αυτού του άρρητου ισχυρισμού έχει να κάνει με μιαν ολική απόσπαση από την υλική πραγματικότητα – μια πολύ υλιστική προσέγγιση, πράγματι. Το τρίτο σκέλος του ισχυρισμού δεν έχει φυσικά καμία σχέση με αρχές της Αριστεράς – δυστυχώς είναι, όπως και πολλά άλλα σημεία, μια εμφανής εκδήλωση μιας δυτικοκεντρικής, αφ’ υψηλού συγκαταβατικής ή αλαζονικής «αριστεροσύνης». Πιθανώς οι πιο εντυπωσιακές παραλλαγές αυτής της θέσης είναι «αναλύσεις» του πολέμου με πολυάριθμα πραγματολογικά λάθη από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτα για την περιοχή καθώς και μανιφέστα «κατά του πολέμου» χωρίς ούτε μια ουκρανική υπογραφή. Το να είσαι ένας αριστερός ακαδημαϊκός «σούπερ σταρ» είναι εγγύηση ότι πολλοί άνθρωποι θα συνεχίσουν να παίρνουν το κείμενό σου στα σοβαρά, παρά την απελπιστικά οδυνηρή υλική πραγματικότητα και τα ανθρώπινα σώματα θαμμένα κάτω από τα ερείπια της.

3. Η κυβέρνησή μου υποστηρίζει την Ουκρανία και δεν θα μπορούσα ποτέ να πάρω το μέρος της (κυβέρνησης μου).

Το πλήρες και μη εκφρασμένο μήνυμα αυτού του ισχυρισμού είναι: «Στην πραγματικότητα, υποστηρίζω την κυβέρνησή μου σε πολλές περιπτώσεις – αλλά αυτός είναι ο τρόπος μου να δικαιολογήσω  τη στάση μου ενάντια στην ουκρανική αντίσταση ή/και βασιστώ σε πολιτικές ταυτότητας, αντί σε υλιστικές αρχές, ώστε να προσαρμόσω και να απλοποιήσω τη ζωή μου». Φυσικά και αυτοί οι άνθρωποι υποστηρίζουν τις κυβερνήσεις τους σε ορισμένες περιπτώσεις και τις επικρίνουν ή εναντιώνονται σε άλλες. Ναι, η πραγματικότητα είναι περίπλοκη.  Μερικές φορές, ακόμη και οι κωλοκυβερνήσεις κάνουν σωστά πράγματα, ειδικά κάτω από την πίεση ενός λαϊκού προοδευτικού αγώνα. Είναι σα να είσαι ενάντια σε μετανάστες και πρόσφυγες τους οποίους η κυβέρνηση αποφάσισε να «βάλει μέσα», επειδή ήταν η θέση της κυβέρνησης. (Ξέρω, ξέρω, κάποιοι το κάνουν αυτό γιατί θα «πάρουν τη δουλειά των εργατών μας»). Η φαντασιακή αντιπολίτευση αρχών στη δική «μας» κυβέρνηση χρησιμοποιείται απλώς, και πάλι, ως δικαιολογία για την εναντίωση στην ουκρανική αντίσταση.  Όμως, το να βασίζεσαι σε τέτοιους ισχυρισμούς σημαίνει να βασίζεσαι σε πολιτικές ταυτότητας που επιτρέπει την τυφλή παγκοσμιοποίηση αντί την ανάλυση της υλικής πραγματικότητας στα γεγονότα στην Ουκρανία.

4. Ουκρανοί και Ρώσοι εργάτες, αντί να πολεμούν μεταξύ τους, θα πρέπει να στρέψουν τα όπλα τους ενάντια στις κυβερνήσεις τους

Το μήνυμα που δεν εκφράζεται εδώ είναι: «Προτιμώ να μην κάνω τίποτα σε αυτήν την κατάσταση όπου δεν υπάρχει άμεση ή έμμεση απειλή για τη ζωή μου και θέλω να βρω μια καλή δικαιολογία, η οποία θα ακουστεί  πολύ αριστερή». Αμέ, καλύτερα να παριστάνουμε τις πέτρες και να περιμένουμε την παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση. Λοιπόν, φοβάμαι ότι κάποια στιγμή αυτοί οι άνθρωποι θα φτάσουν στο σημείο να πουν ότι δεν χρειάζεται αγώνας για τα εργασιακά δικαιώματα ή για κάποια άλλα κοινωνικά δικαιώματα μέχρι την παγκόσμια επανάσταση (ξέρω, ξέρω ότι κάποιοι σχεδόν αυτό κάνουν). Αυτή η θέση, ωστόσο, είναι (συχνά) μια θέση προνομιούχου ατόμου που κρύβει τον ιδεολογικό ατομικισμό πίσω από μια ωραία ρητορική. Είναι, επίσης, προϊόν της χρόνιας εξασθένησης των αριστερών κινητοποιήσεων και όλων των αντιδραστικών στροφών του παγκόσμιου συστήματος. 
Πρόκειται για ένα πολύ καλό και παγκόσμιο σκατό – αν κάποιος θέλει πέσει στο βόθρο, αυτό του προτείνω.

Η Ορθοδοξία ως όχημα του ρωσικού εθνικισμού:
25 Νοεμβρίου 2011
Αναμονή για προσκύνημα του σ. Ζουγκάνοφ-ΓΓ ΚΚΡωσίας στην αφορολόγητη θαυματουργή Αγία Ζώνη του θρησκευτικού επιχειρηματία Εφραίμ Βατοπεδινού στον Καθεδρικό του Σωτήρος Χριστού της Μόσχας

5. Ποιος ωφελείται από αυτόν τον πόλεμο;

Το άρρητο μήνυμα είναι: «Ξέρω ότι ορισμένα τμήματα της ελίτ των καπιταλιστών επωφελούνται σχεδόν από οτιδήποτε σε αυτόν τον κόσμο, επειδή έτσι λειτουργεί το σύστημα – όμως εξακολουθώ να κάνω αυτήν την ερώτηση (που δεν είναι πραγματική ερώτηση) για να εκφράσω την αντίθεσή μου στον ουκρανικό αγώνα για αυτοδιάθεση». Το να αντιτίθεται σε έναν τέτοιο αγώνα επειδή οι δυτικές ελίτ επωφελούνται από αυτόν είναι σαν να αντιτίθεται σε μια κινητοποίηση των εργαζόμενων επειδή έτσι θα ωφεληθεί ένας ανταγωνιστής καπιταλιστής.  Μια άλλη παραλλαγή αυτού του ισχυρισμού είναι μέρος της συζήτησης για τα όπλα του ΝΑΤΟ (αν και, φυσικά, ξέρω ότι αυτή η συζήτηση είναι πιο περίπλοκη). Λυπάμαι αλλά ζούμε σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει προοδευτική δύναμη με το απαιτούμενο μέγεθος για να παρέχει υλική υποστήριξη σε τέτοιας κλίμακας αγώνα και να ωφεληθεί από τη νίκη του. Εκτός αν θεωρείτε προοδευτικές άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις όπως η Κίνα.  Αυτός ο βόθρος είναι επίσης καλός για επίσκεψη, καθώς είναι βαθύς και μπορεί να περιέχει πολλές παραλλαγές. Το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης για τις «σφαίρες επιρροής» εμπίπτει επίσης σε αυτόν τον βόθρο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το υποστηρίζω τέτοιες θέσεις στα σοβαρά σημαίνει να παίρνω το μέρος του αντιδραστικού status quo που ζούμε εδώ και δεκαετίες. Συχνά συνδυάζεται και με την άρνηση, την υποτίμηση ή ακόμα και ευνοϊκή στάση απέναντι στο ρωσικό (ή οποιονδήποτε μη- δυτικό) ιμπεριαλισμό. Μερικές φορές κρύβει και όλες τις άλλες σκέψεις, όπως η υποστήριξη οποιουδήποτε κανιβαλικού καθεστώτος ενάντια τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Για κάποιους αριστερούς από τον Παγκόσμιο Νότο μπορεί να κρύβει μια λαχτάρα για εκδίκηση – αυτή η λαχτάρα, πολύ πιο κατανοητή από τις κομφορμιστικές πολιτικές ταυτοτήτων των δυτικών παρατηρητών, εμπεριέχει μια κακοήθη περιφρόνηση για τον ουκρανικό λαό ο οποίος θα πληρώσει την εκδίκηση κατά του δυτικού ιμπεριαλισμού

6. Τι γίνεται με την Ακροδεξιά στην Ουκρανία

Εδώ ο κρυμμένος ισχυρισμός είναι: «Χρησιμοποιώ το ακροδεξιό πρόβλημα ως φύλλο συκής για να κρύψω την αντίθεσή μου στην ουκρανική αντίσταση». Ναι, υπάρχουν ακροδεξιές ομάδες στην Ουκρανία – όπως και σε πολλές άλλες χώρες- και, πράγματι, τώρα διαθέτουν όπλα διότι, οποία έκπληξις, βρισκόμαστε σε πόλεμο. Αλλά εκείνοι που εκφράζουν αυτόν τον ισχυρισμό ως επί το πλείστον δεν ενδιαφέρονται για την Ακροδεξιά στο πλευρό του ρωσικού στρατού ή για τη γενική τρομακτική ακροδεξιά πορεία της ρωσικής πολιτικής με τις ανάλογες επιπτώσεις στις εσωτερικές και εξωτερικές «υποθέσεις» της (όπως, ναι, η σειρά πολέμων). Δεν τους νοιάζει που ορισμένοι αριστεροί πολιτικοί επιστήμονες από τη Ρωσία αποκαλούν τώρα το καθεστώς τους μεταφασιστικό. Δεν ξέρουν πόσο μεγάλη είναι η συμμετοχή της Ακροδεξιάς στην ουκρανική αντίσταση, δεν τους νοιάζει η συμμετοχή άλλων ιδεολογικών ομάδων και η γενική κλίμακα της αντίστασης, δεν ξέρουν πώς το κενό σημαίνον του «ναζί» χρησιμοποιείται από τη ρωσική προπαγάνδα για να απανθρωποποιήσει όποιον θέλει. Είναι απλώς ένα φύλλο συκής που, χάρη στη ρωσική προπαγάνδα και ορισμένους άλλους παράγοντες, έχει αποκτήσει κολοσσιαίες διαστάσεις.

7. Η Ρωσία και η Ουκρανία πρέπει να διαπραγματευτούν. Αναβαθμισμένη εκδοχή: ιδού είναι οι προτάσεις μας για μια ειρηνευτική συμφωνία

Αυτός ο ισχυρισμός έχει πολλές κρυφές παραλλαγές, οι οποίες εξαρτώνται από τις προτάσεις για την ειρηνευτική συμφωνία που προτείνουν αυτοί οι άνθρωποι.  Ανάλογα με αυτές τις προτάσεις, το μήνυμα που δεν εκφράζεται μπορεί να είναι: «α) Η Ουκρανία πρέπει να συνθηκολογήσει, β) Είμαστε αποκομμένοι από την πραγματικότητα και πιστεύουμε ότι οι σχετικά λογικές προτάσεις μας για μια ειρηνευτική συμφωνία είναι ρεαλιστικές τώρα».  Η πρώτη επιλογή είναι η ίδια η παλαιόθεν «ειρήνη με κάθε μέσο»: οι προτάσεις βασικά προϋποθέτουν ότι η Ουκρανία πρέπει να εγκαταλείψει τα πρόσφατα κατεχόμενα εδάφη και να ακολουθήσει σχεδόν όλες τις παράλογες πολιτικές απαιτήσεις της Ρωσίας, εγκαταλείποντας την ανεξαρτησία της χώρας και την αυτοδιάθεση του λαού. Όντως πολύ αριστερή. Στη δεύτερη επιλογή, η προτεινόμενη ειρηνευτική συμφωνία είναι κοντά σε αυτή που βρισκόταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων την άνοιξη, όταν μόλις είχε ξεκινήσει η πλήρης εισβολή. Ένα από τα κύρια σημεία της προτεινόμενης ειρηνευτικής συμφωνίας είναι ότι ο ρωσικός στρατός πρέπει να υποχωρήσει από τα πρόσφατα κατεχόμενα εδάφη – στα σύνορα της 23ης Φεβρουαρίου. Αυτό το σημείο καθιστά την όλη πρόταση άχρηστη αυτή τη στιγμή και οι προτείνοντες δεν μπορούν να δώσουν μια λογική απάντηση στα ερωτήματα γιατί να το κάνει το καθεστώς Πούτιν τώρα, ποιος και πώς μπορεί να το «πείσει» να το κάνει. Υπάρχει επίσης η πιο άσχημη εκδοχή του αφανούς μηνύματος: «είμαστε λογικοί, γνωρίζοντας ότι οι σχετικά λογικές προτάσεις μας δεν είναι ρεαλιστικές αυτή τη στιγμή, αλλά εξακολουθούμε να τις εκφράζουμε για να δείξουμε ότι αυτοί οι ηλίθιοι Ουκρανοί δεν θέλουν να διαπραγματευτούν».

8. Η Δύση θα πρέπει να σταματήσει να υποστηρίζει την Ουκρανία γιατί μπορεί να φτάσουμε σε πυρηνικό πόλεμο.

Το κρυφό μήνυμα: «η οποιαδήποτε πυρηνική χώρα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει γιατί φοβόμαστε». Κοιτάξτε, φοβάμαι και εγώ τον πυρηνικό πόλεμο. Αλλά η διατήρηση αυτής της θέσης είναι η υποστήριξη του αντιδραστικού status quo και η διευκόλυνση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής. Και αυτό που λείπει από αυτή τη συζήτηση είναι οι καταστροφικές συνέπειες της επίθεσης της Ρωσίας στο παγκόσμιο κίνημα για τον πυρηνικό αφοπλισμό. Μετά από αυτό, δεν μπορώ να φανταστώ γιατί κάποια χώρα θα εγκατέλειπε οικειοθελώς το πυρηνικό της οπλοστάσιο φοβούμενη να ακολουθήσει το «πεπρωμένο» της Ουκρανίας (google: «Budapest Memorandum»). Και εν προκειμένω, δεν φταίει η Δύση.

Tαυτότητά της Στάζι, την εποχή που υπηρετούσε στο παράρτημα της KGB στην Ανατολική Γερμανία, παρακολουθώντας τις «Ζωές των άλλων».

9. Δεν μιλάμε καν μαζί σου, είσαι υπέρ των όπλων

Το κρυφό μήνυμα: «Δε μας ενδιαφέρει η υλική πραγματικότητα αυτού του πολέμου και δεν έχουμε τύψεις που είχατε την ατυχία να δεχτείτε επίθεση από μια μη-δυτική ιμπεριαλιστική χώρα, απλά μην κάνετε άβολες παρεμβάσεις στο φανταστικό μονολιθικό, μονοπολικό και δυτικοκεντρικό διεθνισμό μας».  Φυσικά, σε αυτό το μήνυμα διασταυρώνονται πολλοί από τους προηγούμενους ισχυρισμούς, αλλά αποφάσισα να το θέσω ξεχωριστά γιατί αποτελεί μια λαμπρή δήλωση που εμείς, οι Ουκρανοί αριστεροί, ακούμε μερικές φορές και αναρωτιόμαστε για την αλληλεγγύη, τον διεθνισμό, τις δομές της ανισότητας των εξουσιών, τον αντιιμπεριαλισμό και όλα αυτά, ξέρετε, τα σημαντικά που έχουν πεταχτεί στα σκουπίδια, μπροστά στα μάτια μας, μέρα-μεσημέρι.

10. Η καλή ρωσική αντίσταση έναντι της κακής/ενοχλητικής/ανύπαρκτης ουκρανικής αντίστασης 

Και τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό – στην πραγματικότητα αυτό με πυροδοτεί περισσότερο. Αυτή η βλακεία με φουντώνει πάρα πολύ και ανασύρει και κάποια παράλογα συναισθήματα για τα οποία ντρέπομαι. Δεν υπάρχει κανένα κρυφό μήνυμα εδώ.  Ένα από τα ακραία παραδείγματα είναι όταν, σε μια συνάντηση αριστερών, απευθύνεται ένας Ρώσος αντιπολεμικός ακτιβιστής και όλοι τον ακούν ενώ όταν, στην ίδια συνάντηση, απευθυνθεί ένας Ουκρανός αριστερός, με βασικά τα ίδια μηνύματα, κάποιοι αποχωρούν επιδεικτικά από την αίθουσα και γιουχάρουν. Οι Ουκρανοί αριστεροί μπορεί να αμφισβητούνται σαν να μην έχουν δικαίωμα να συμμετάσχουν σε μια συζήτηση για αυτόν τον πόλεμο αν δεν εμπλέκεται και κάποιος Ρώσος αντιπολεμικός ακτιβιστής – ακόμα κι αν σε λίγες μέρες συμμετέχουν σε μια άλλη συζήτηση με εκπροσώπους των Ρώσων που είναι ενάντια στον πόλεμο. Πώς τολμούν οι Ουκρανοί αριστεροί να μιλήσουν για ρωσική εισβολή χωρίς τους Ρώσους αριστερούς, σωστά;

Αυτά είναι κάποια ακραία παραδείγματα, αλλά υπάρχει μια θάλασσα μετριοπαθών παραλλαγών: υποστήριξη και θαυμασμός της ρωσικής αντιπολεμικής αντίστασης και μούδιασμα μπροστά στην ουκρανική. Διάδοση μηνυμάτων του ρωσικού αντιπολεμικού κινήματος και αγνόηση των μηνυμάτων των Ουκρανών αριστερών. Η προσποίηση ότι δεν υπάρχει ουκρανική αντίσταση. Κείμενα για γενναίους και δυνατούς Ρώσους που είναι ενάντια στον πόλεμο και, ταυτόχρονα, περιγραφή των Ουκρανών μόνο ως απώλειες αμάχων, πρόσφυγες, φτωχά θύματα. Η ρωσική αντιπολεμική αντίσταση εκφράζει συχνά παρόμοιες θέσεις και υποστηρίζει την ουκρανική αριστερά σε σχέση με τον πόλεμο: ζητούν όπλα για την ουκρανική αντίσταση, θέλουν να χάσει η Ρωσία! Είναι απορίας άξιο ότι αυτή η ομοιότητα δεν έχει σημασία, σωστά; Ωστόσο, η εξήγηση είναι απλή. Η ρωσική αντιπολεμική αντίσταση είναι βολική, ανταποκρίνεται σε πολλά κρυφά μηνύματα. Είναι ενάντια στην κυβέρνησή τους. Δεν έχουν όπλα στα χέρια τους. Τελικά είναι γενναίοι και άξιοι να τους ακούσουμε, σε αντίθεση με τη φτωχή/πεισματάρα/εθνικιστική/μιλιταριστική – με άλλα λόγια, ενοχλητική– ουκρανική Αριστερά, που αρνείται να είναι το βολικό θύμα. Ξέρετε γιατί εμφανίστηκε αυτή η διαφορά μεταξύ της ουκρανικής αριστερής αντίστασης και της ρωσικής αντιπολεμικής αντίστασης; Γιατί δεν είναι η Ρωσία που δέχεται ιμπεριαλιστική επίθεση και δεν είναι η ρωσική αντιπολίτευση που διεξάγει αμυντικό πόλεμο για αυτοδιάθεση.
_________________
Ξέρω ότι λείπουν κάποιοι κρυφοί  ισχυρισμοί και μηνύματα. Μερικοί από αυτούς είναι τόσο προφανείς μαλακίες για να συζητηθούν, όπως «αλλά οι ΗΠΑ έχουν κάνει πολύ χειρότερα», «σοσιαλιστική Ρωσία», «ναζιστικό καθεστώς στο Κίεβο», «14.000 πολίτες, σκοτώθηκαν από την ουκρανική κυβέρνηση», «μην είστε τόσο συναισθηματικοί », «δεν υπάρχει κάτι καλό να υπερασπίσεις στην Ουκρανία» (ναι, αυτό είναι πραγματικό!). Υπάρχουν επίσης ορισμένα θέματα που είναι πολύ οδυνηρά για να τα συζητήσω τώρα. Γνωρίζω ότι ο διεθνισμός και η πρακτική αλληλεγγύη δεν καταρρέουν για πρώτη φορά. Αλλά δεν μπορείς ούτε καν να προσεγγίσεις (ξανά) την επανοικοδόμησή τους, αγνοώντας ό,τι κρύβεται πίσω από τα κρυμμένα μηνύματα: ιδεαλιστικές αυταπάτες, δομές ανισότητας στις πολιτικές εξουσίας, αντιδραστικά ρεύματα και όλες τις άλλες βλακείες που επιτρέπουν σε τόσους πολλούς να κοιτάνε αλλού μπροστά στον ρωσικό ιμπεριαλισμό και τον αγώνα για την αυτοδιάθεση της  Ουκρανίας».

Αυτό το κείμενο εμφανίστηκε (13.07.2022) στη σελίδα της στο Facebook https://www.facebook.com/oksana.dutchak/posts/pfbid02TmcqfDLf2QqQaogdJRkrwtYJXkCs286ew6A8FtBF5c6dg5yWeXGhhAKkQa4qKBUgl και (20.07.2022) στον ιστότοπο coomons.com.ua https://commons.com.ua/en/10-zhahlivih-livackih-argumentiv-proti-ukrayinskogo-oporu/?fbclid=IwAR2XHpf0RI_-N1qepBbA18DAmRHFBrIRAkX_0Y8BQ2RT8-Yvb-roafKPPr0, από όπου και η μετάφραση. 

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 Responses to Η στάση της Αριστεράς απέναντι στη φασιστική εισβολή στην Ουκρανία

  1. Ο/Η Αλίνα Καμπάεβα λέει:

    https://www.athensvoice.gr/epikairotita/politiki-oikonomia/750409/otan-i-elliniki-aristera-agapise-ton-poytin/

    Όταν η ελληνική αριστερά αγάπησε τον Πούτιν

    Η κάθε μεγάλη κρίση, πόσο μάλλον μια εμπόλεμη, δοκιμάζουν όχι μόνο τις οικονομικές αλλά και τις πολιτικές αντοχές μιας χώρας

    Οι μέρες περνούν και οι Ρώσοι συνεχίζουν να ισοπεδώνουν βάρβαρα και αναίτια την Ουκρανία. Σκοτώνουν αμάχους, χτυπούν νοσοκομεία, καταστρέφουν υποδομές. Ένα δράμα δίχως τέλος. Ο λαός και ο στρατός της χώρας αμύνονται ηρωικά και με επιτυχία απέναντι σε έναν υπέρτερο εχθρό. Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία της λαλίστατης ελληνικής αριστεράς δεν δείχνει να ενοχλείται αλλά ούτε να κινητοποιείται. Ενώ η Ευρώπη δονείται από τεράστιες αντιπολεμικές διαδηλώσεις καταδίκης της ρωσικής εισβολής, εδώ επικρατεί μουγγαμάρα. Μόνο η ουκρανική κοινότητα και οι «μενουμευρώπηδες» έκαναν δυο συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα και στο Λευκό Πύργο. Εκτός κι αν θεωρούνται κινητοποιήσεις οι βόλτες του ΚΚΕ από τη Ρωσική στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Για να καταδικαστούν τα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Γιατί πάντα αυτοί και μόνο αυτοί φταίνε.

  2. Ο/Η Παναή Λαφαζάνοφ λέει:


    ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
    ΘΕΟΛΟΓΙΑ
    ΠΕΡΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
    ΙΒΑΝ ΙΛΙΝ
    Το βιβλίο των ήσυχων στοχασμών
    https://www.protagon.gr/themata/o-rwsikos-fasismos-pou-goitevei-ton-poutin-44342556865

    Ο «ρωσικός φασισμός» που γοητεύει τον Πούτιν

    O ρώσος πρόεδρος είναι δέσμιος «ενός διακριτού είδους ρωσικού φασισμού» με αναφορές στον χριστιανοφασίστα φιλόσοφο Ιβάν Ιλίν που αποτελεί απειλή όχι μόνο για την Ουκρανία και τη Δύση αλλά και για τους ίδιους τους ρώσους πολίτες, υποστηρίζει o Economist Protagon

    ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2022, 22:40

    Ο αγαπημένος φιλόσοφος του Πούτιν είναι ο χριστιανοφασίστας θεωρητικός του μεσοπολέμου Ιβάν Αλεξάντροβιτς Ιλίν. «Για τον Πούτιν η φασιστική αισθητική συνδυάζεται με μια ευδιάκριτη ρωσική φασιστική φιλοσοφία» γράφει σε υψηλούς τόνους ο Economist, σημειώνοντας ότι ο ίδιος και η παλιά φρουρά της KGB αγκάλιασαν τον καπιταλισμό και συσπειρώθηκαν ταυτόχρονα ενάντια στους φιλελεύθερους και τους σοσιαλιστές. Και πάτησαν στην ταπείνωση κατά την πρώτη μετασοβιετική δεκαετία παρουσιάζοντας το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ως προδοσία και ήττα.

    Στο εσωτερικό της Ρωσίας τον κύριο ρόλο διαμορφωτή της κοινής γνώμης τον έχει η τηλεόραση, όπου οι Ουκρανοί συχνά αποκαλούνται «σκουλήκια». Οι νεότερες γενιές δεν έχουν πρόσβαση στα social media της Δύσης. «Ο Πούτιν κατάφερε να επιβάλει de facto λογοκρισία. Μπλόκαρε το Facebook, το Twitter και το Instagram και όλα τα εναπομείναντα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, απομόνωσε τη χώρα από τη «δηλητηριώδη» δυτική επιρροή και κυνήγησε όποιον εναντιωνόταν στον πόλεμο ώστε να εγκαταλείψει τη χώρα. Οποιαδήποτε δημόσια δήλωση αμφισβητεί την εκδοχή του Κρεμλίνου για τα γεγονότα στην Ουκρανία τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 15 ετών», σημειώνει ο Economist.

  3. Ο/Η Όφη Σόφη λέει:

    https://havenswrightcenter.wisc.edu/2022/01/24/voices_from_ukraine/

    Oksana Dutchak is the Deputy Director of the Center for Social and Labor Research, and is the co-editor of Commons/Spilne: Journal of Social Criticism. Oksana conducts research on social movements, workers’ protests, gender inequality, social reproduction, Marxism and Marxist feminism.

    Η Oksana Dutchak είναι Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Κέντρου Κοινωνικής και Εργατικής Έρευνας και είναι συνεκδότης του Commons/Spilne: Journal of Social Criticism. Η Oksana διεξάγει έρευνα για τα κοινωνικά κινήματα, τις διαμαρτυρίες των εργαζομένων, την ανισότητα των φύλων, την κοινωνική αναπαραγωγή, τον μαρξισμό και τον μαρξιστικό φεμινισμό.

  4. Ο/Η Ζωζω Σαπουνάκη λέει:

    Nταξ μωρέ θα γίνει παγκόσμια επανάσταση όπου να ‘ναι

    https://www.tanea.gr/2022/08/05/world/o-polemos-stin-oukrania-odigei-40-ekatommyria-anthropous-stin-peina/

    Επισιτιστική κρίση
    Ο πόλεμος στην Ουκρανία οδηγεί 40 εκατομμύρια ανθρώπους στην πείνα
    Η πιο «χτυπημένη» ήπειρος και πάλι είναι η Αφρική.


    TANEA Team
    5 Αυγούστου 2022 | 20:45

    Η Ρωσία έχει καταλάβει συστηματικά μερικές από τις πιο παραγωγικές γεωργικές εκτάσεις της Ουκρανίας, καταστρέφοντας χωράφια με νάρκες και βόμβες

  5. Παράθεμα: Η στάση της Αριστεράς απέναντι στη φασιστική εισβολή στην Ουκρανία — Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές | ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://www.elaliberta.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/2509-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%C2%AB%CF%80%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82%C2%BB-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%81%CF%8E%CF%83%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1,-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9%CE%BD

    Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016 16:17
    Μεγάλος ο «πόνος» των ΝΑΖΙ της Χρυσής Αυγής για το Ρώσο πρέσβη – Αλήθεια, χρηματοδοτούνται οι ΝΑΖΙ από τον Πούτιν;

    Αγανάκτηση και οργή όμως προκαλεί η στάση της επίσημης ρωσικής διπλωματικής αρχής που κάθεται και χαριεντίζεται με τον ηγέτη μιας Ναζιστικής δολοφονικής συμμορίας, ενώ παράλληλα δικάζεται αυτός και τα Τάγματα Εφόδου που καθοδηγεί για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

    https://www.politeianet.gr/books/9789601683485-massabetas-alexandros-patakis-i-triti-romi-305448


    Η ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ // Η ΜΟΣΧΑ ΚΑΙ Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
    ΜΕΡΟΣ A’ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΟΔΟΞΙΩΝ ΤΗΣ
    «Οικουμενικό»: Τα προνόμια της Κωνσταντινουπόλεως στο φυγόκεντρο σύστημα της ορθοδοξίας
    Το θρησκευτικό είναι πάντα και πολιτικό: Εκκλησία, κράτος και εθνική ταυτότητα
    Από το Κίεβο ως «μητρόπολη πάσης Ρως» στην Μόσχα ως «Τρίτη Ρώμη»
    Οι «δύο Ουκρανίες»: Το βάρος της ιστορίας και οι πολλαπλές ταυτότητες
    ΜΕΡΟΣ Β’ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ
    «Η Εκκλησία του κράτους»: Μοχλός εκρωσισμού, όργανο ήπιας ισχύος
    Α. Η ΡΩΣΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΕΚΡΩΣΙΣΜΟΥ
    Β. Η ΡΩΣΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΟΡΓΑΝΟ ΗΠΙΑΣ ΙΣΧΥΟΣ
    Δεν είναι μόνο η Ουκρανία… Πεδία αντιπαράθεσης από το 1917 ως σήμερα
    Α. ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
    Β. ΜΕΤΑΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ
    «Η ιστορία είναι το μέλλον»: Η Ορθόδοξη Εκκλησία στον ρωσικό εθνικισμό και κρατική πολιτική
    Η Ελλάδα στην ρωσική γεωπολιτική: Η «ειρηνική επίθεση»
    Α. ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΣΤΟΧΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ»
    Β. ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ «ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ»
    Ουκρανία: Η νέμεση της «Τρίτης Ρώμης» και του «ρωσικού κόσμου»
    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
    ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

    Εκδότης ΠΑΤΑΚΗΣ

    Χρονολογία Έκδοσης Νοέμβριος 2019
    Αριθμός σελίδων 472
    Διαστάσεις 21×14
    Επιμέλεια ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΥ ΕΛΕΝΗ

    ΜΑΣΣΑΒΕΤΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
    Κωδ. Πολιτείας: 3330-9108

    Εξαντλημένο στον εκδότη, δεν υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας.

    Το βιβλίο αυτό αναδεικνύει ένα ζήτημα καθαρά γεωπολιτικό, παρά την φαινομενικά θρησκευτική του διάσταση: τον πόλεμο που η Μόσχα έχει κηρύξει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
    Η φράση «Μόσχα, η Τρίτη Ρώμη» είναι μέρος των σχολικών μας ακουσμάτων. Λίγοι γνωρίζουν ωστόσο πως ο αυτοπροσδιορισμός της Μόσχας ως «Τρίτης Ρώμης» τροφοδοτείται συστηματικά από μία εθνική γραμμή δημιουργίας θρησκευτικών «αποικιών», με προφανή πολιτικά οφέλη.
    Η από αιώνων ρωσική στρατηγική διείσδυσης και κυριαρχίας στον ορθόδοξο κόσμο γνώρισε νέα έξαρση την μετασοβιετική εποχή. Στην Ελλάδα μαίνεται από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 μια καλοστημένη επιχείρηση «υβριδικού πολέμου», που στοχεύει να στρέψει την ελληνική κοινωνία ενάντια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Παράλληλα η Μόσχα προσπάθησε, με απειλές και πράξεις δολιοφθοράς κατά του πατριάρχη Βαρθολομαίου, να εμποδίσει την δημιουργία αυτοκέφαλης Εκκλησίας στην Ουκρανία, την οποία θεωρεί πνευματική της «αποικία». Έχοντας αποτύχει να εκβιάσει τις εξελίξεις, διέκοψε σχέσεις με την Κωνσταντινούπολη, την Αθήνα και με κάθε άλλη Εκκλησία που αναγνώρισε την θρησκευτική χειραφέτηση της Ουκρανίας. Προσπάθησα, μελετώντας την διαμόρφωση της ρωσικής ορθοδοξίας και την κοσμοθεωρία κράτους και Εκκλησίας στην Ρωσία, να κατανοήσω πώς γεννήθηκε η υπερφίαλη «γεωπολιτική της ορθοδοξίας». Μόλις σήμερα, με την ορθόδοξη «οικουμένη» να κινδυνεύει να διχοτομηθεί, δείχνει ενδιαφέρον για όλα αυτά η ευρύτερη κοινωνία, πέραν του στενού κύκλου του κλήρου, των εκκλησιαστικών ιστορικών και των διπλωματών.
    Οι Ρώσοι παραμένουν δέσμιοι της σαγήνης τους για ένα ένδοξο παρελθόν. Μήπως όμως η ψύχωσή τους με την αυτοκρατορική ιδέα και την ισχύ υπονομεύει τελικά την επιρροή τους στον όλο ορθόδοξο κόσμο; Α.Μ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

    _______________________________

    Κατηγορούν άδικα τον λαϊκό αγωνιστή Παναγιώτη Λαφαζάνη:
    https://iskra.gr/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B7-%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF-%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7/

    Βιβλίο “ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ”-Κατηγορεί Λαφαζάνη ως φορέα “υβριδικού πολέμου Ρώσων πρακτόρων”!!!
    Από Κ. Μ -19/09/2020

    Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει ακούσει μέχρι τώρα πλήθος άδικων και παράλογων κατηγοριών για τις θέσεις και κυρίως την δράση του από τις συστημικές δυνάμεις, τις δυνάμεις που έχουν φέρει στα σημερινά χάλια την πατρίδα μας.

    Έχει κατηγορηθεί ότι επιδίωκε, τάχα, “ριφιφί στο Νομισματοκοπείο“, επειδή διεκδικούσε να γίνει πράξη το “ΟΧΙ” του δημοψηφίσματος και να μην μπει η χώρα στο τρίτο καταστροφικό μνημόνιο.

    Έχει κατηγορηθεί ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ότι προσέφυγε ως υπουργός στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στη Ρωσία, για να εκτυπώσει δραχμές για την χώρα μας, ψευδείς κατηγορίες που εξαπολύθηκαν με αφορμή όσα έγραψε σε βιβλίο του ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, πως, τάχα, του τα εκμυστηρεύθηκε ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

    Έχει συκοφαντηθεί, επίσης, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης για τους αγώνες του κατά των πλειστηριασμών πρώτων κατοικιών φτωχών νοικοκυριών, για τους οποίους έχει στην πλάτη του πέντε δικαστικές διώξεις, ότι, τάχα, καλύπτει και προστατεύει στρατηγικούς κακοπληρωτές και μπαταχτσήδες.

    Έχει κατηγορηθεί και συκοφαντηθεί για πολλά άλλα, για τα οποία δεν χρειάζεται αυτήν την ώρα να επεκταθούμε.

    Η “ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ” και ο συντονισμός του Παναγιώτη Λαφαζάνη από Ρώσους πράκτορες!
    Ότι θα φτάναμε, όμως, στο σημείο κάποιοι να εκδώσουν βιβλίο στο οποίο να περιλαμβάνουν βαρύτατες κατηγορίες για “όργανα της Μόσχας” σε βάρος της Iskra και του Παναγιώτη Λαφαζάνη, όχι μόνο δεν το περιμέναμε αλλά και σχεδόν πέσαμε από τον ουρανό.

    Δυστυχώς, με μεγάλη έκπληξη πληροφορηθήκαμε πρόσφατα ότι έχει στηθεί μια χοντροκομμένη “προβοκάτσια” σε βάρος της Iskra και του Παναγιώτη Λαφαζάνη.

    Συγκεκριμένα, μας ενημέρωσαν για ένα βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Πατάκη” και φέρνει τον τίτλο “Η Τρίτη Ρώμη: Η Μόσχα και ο θρόνος της Ορθοδοξίας“, με συγγραφέα κάποιον κ. Αλέξανδρο Μασσαβέτα.

    Αυτό το βιβλίο διαπιστώσαμε και εμείς ότι σωστά μας πληροφόρησαν, πως δεν ήταν τίποτα άλλο από μια χονδροειδής νεοψυχροπολεμική επίθεση ενάντια στη Ρωσία και την Εκκλησία της Ρωσίας, στις οποίες ο συγγραφέας απέδιδε θεούς και δαίμονες και σχεδόν όλα τα δεινά της Ελλάδας, της περιοχής μας και όχι μόνο.

    Ξεπερνάμε, όμως, αυτό το ζήτημα, όχι γιατί δεν είναι μεγάλο και κρίσιμο αλλά γιατί δεν είναι του παρόντος σημειώματος.

    Εκείνο που μας έκανε κατάπληξη, αν δεν μας άφησε εμβρόντητους, υπήρξε η πρωτοφανής συκοφαντική επίθεση, που μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο εξαπολύει ο συγγραφέας του τόσο στην Iskra όσο και στον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

    Ο κ. Α. Μασσαβέτας με μια ανιστόρητη αλαζονεία και μια ελλιπέστατη, ίσως, ενημέρωση για πρόσωπα, διαδρομές και καταστάσεις και προφανώς με την υπεροψία της ασύδοτης εξουσίας που του προσφέρουν οι πολιτικοί υποστηρικτές του, έγραψε με μεγάλη και αθλιέστατη ευκολία ότι “πομπός της ρωσικής προπαγάνδας στην Ελλάδα αποτελεί και η Iskra , που μιλά για νεοναζιστικό πραξικόπημα στο Μεϊντάν και χαιρετίζει τον αντιφασιστικό αγώνα των λαϊκών δημοκρατών του Ντονέτσκ και Λουχάνσκ…“, Iskra την οποία χαρακτηρίζει ψευδώς και ως “όργανο της Λαϊκής Ενότητας“.

    Και δεν φτάνει αυτή η αθλιότητα, ο συγγραφέας αναφέρθηκε και προσωπικά στον Παναγιώτη Λαφαζάνη, τον οποίον με χυδαιότητα χιλίων πιθήκων, μεταξύ άλλων, χαρακτήρισε ως” φορέα του ρωσικού υβριδικού πολέμου στο ελληνικό έδαφος που τον συντονίζουν Ρώσοι κατάσκοποι“!

    Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να υπερασπιστούμε εμείς ούτε την Iskra ούτε πολύ περισσότερο την τιμή και την υπόληψη του Παναγιώτη Λαφαζάνη.

    Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει μια διαφανέστατη , έντιμη και αψεγάδιαστη αγωνιστική και πολιτική διαδρομή, που ξεκινάει από το Πολυτεχνείο και τις διώξεις που υπέστη στη δικτατορία, συνεχίζει ως κεντρικό στέλεχος από τις γραμμές της ΚΝΕ, του ΚΚΕ, του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και του ΣΥΡΙΖΑ, στην πρώτη κυβέρνηση του οποίου διετέλεσε υπουργός και από την οποία αποχώρησε μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το τρίτο μνημόνιο, στην συνέχεια Γραμματέας της ΛΑ.Ε, ενώ αυτή η διαδρομή περνάει μέσα από την αδιάλειπτη συμμετοχή του στους δημοκρατικούς κοινωνικούς αγώνες μέχρι σήμερα.

    Αυτός, λοιπόν ο Λαφαζάνης μπορεί να υποστεί και υφίσταται πολιτική κριτική και συχνά έντονη και σκληρή, ενώ εξίσου συχνά έχει κάνει και ο ίδιος αυτοκριτική.

    Άλλο όμως αυτό και άλλο οι συκοφαντικές επιθέσεις και πολύ περισσότερο μια συκοφαντική επίθεση που τον χαρακτηρίζει ως συντονιζόμενο από Ρώσους πράκτορες όργανο, περίπου επιχορηγούμενο, της ρωσικής πολιτικής και του υποτιθέμενου ρωσικού “υβριδικού πολέμου” στη χώρα μας.

    Όλα τούτα αναπαράγουν με τον χειρότερο τρόπο και σε ακόμα χειρότερη έκδοση, τις πιο μαύρες στιγμές της δεκαετίας του ’50, όταν κάθε δημοκράτης που αμφισβητούσε το τότε μετεμφυλιακό καθεστώς, χαρακτηριζόταν ως πράκτορας της Μόσχας.

    Η ιστορία πάει να επαναληφθεί ως φιάσκο, καρικατούρα και γελοιογραφία.

    Είναι θλιβερό το κατάντημα κάποιων, οι οποίοι επειδή δεν διαθέτουν επιχειρήματα για να αντιμετωπίσουν αγωνιστές και μέσα ενημέρωσης που διαθέτουν ηθικό ανάστημα, όραμα και αξίες και προσπαθούν να επιβιώσουν με στερήσεις και θυσίες, φτάνουν να πέφτουν τόσο χαμηλά ώστε να βουτάνε την πένα τους στο βούρκο και τη λάσπη.

    Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, τον οποίο ρωτήσαμε για τα όσα αναγράφονται στο συγκεκριμένο βιβλίο, μας είπε ότι αισθάνεται αηδία και πως όλες αυτές οι επιθέσεις είναι ανάξιες οποιουδήποτε σχολιασμού και ότι βλάπτουν πρώτα από όλα την πατρίδα μας, η οποία σε τούτες τις δύσκολες στιγμές έχει όσο ποτέ ανάγκη από τις καλές σχέσεις με τη Ρωσία.

    Πάντως, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης μας τόνισε ότι “φτάνει έως εδώ” και ότι δεν θα αφήσει τους συκοφάντες να περιφέρουν άλλη μια άθλια κατηγορία σε βάρος του και ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα δημοκρατικά μέσα προκειμένου να υπερασπιστεί την τιμή του και την πολιτική διαδρομή του.

    @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


    _______________________


    Πες πες, αν βάλει κι ο Πούτιν το χεράκι του πάμε για μεγάλες δόξες και το ΝΑΤΟ θα υποστεί πλήγμα στη ΝΑ του πτέρυγα

    https://iskra.gr/o-polemos-me-tin-tourkia-einai-anapofefktos-panagiotis-lafazanis/

    Λαφαζάνης στο militaire.gr με Καρβουνόπουλο: «Ο πόλεμος με Τουρκία είναι αναπόφευκτος»
    Από iskra -25/06/2022

    • Ο/Η Όφη Σόφη λέει:

      Z

      We Should Say It. Russia Is Fascist.
      May 19, 2022

      Fascism was Italian in origin, popular in Romania — where fascists were Orthodox Christians who dreamed of cleansing violence — and had adherents throughout Europe (and America). In all its varieties, it was about the triumph of will over reason.

      A time traveler from the 1930s would have no difficulty identifying the Putin regime as fascist. The symbol Z, the rallies, the propaganda, the war as a cleansing act of violence and the death pits around Ukrainian towns make it all very plain. The war against Ukraine is not only a return to the traditional fascist battleground, but also a return to traditional fascist language and practice.

      Ο φασισμός ήταν ιταλικής καταγωγής, δημοφιλής στη Ρουμανία —όπου οι φασίστες ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί που ονειρεύονταν την κάθαρση της βίας— και είχε υποστηρικτές σε όλη την Ευρώπη (και την Αμερική). Σε όλες τις ποικιλίες του, επρόκειτο για τον θρίαμβο της θέλησης επί της λογικής.

      Ένας χρονοταξιδιώτης από τη δεκαετία του 1930 δεν θα δυσκολευόταν να αναγνωρίσει το καθεστώς Πούτιν ως φασιστικό. Το σύμβολο Z, οι συγκεντρώσεις, η προπαγάνδα, ο πόλεμος ως καθαριστική πράξη βίας και οι λάκκοι θανάτου γύρω από τις πόλεις της Ουκρανίας τα καθιστούν όλα ξεκάθαρα. Ο πόλεμος κατά της Ουκρανίας δεν είναι μόνο μια επιστροφή στο παραδοσιακό πεδίο μάχης των φασιστών, αλλά και μια επιστροφή στην παραδοσιακή φασιστική γλώσσα και πρακτική.

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ουκρανικό Βατερλώ στη Χερσώνα-Χιλιάδες Ουκρανοί νεκροί και τραυματίες-Ρώσοι στα περίχωρα Νικολάεφ
    Από Κ. Μ -30/08/2022
    ______________________________

    Η είδηση δεν έχει επιβεβαιωθεί αλλά η χαρά δεν μπορεί να κρυφτεί:

    Αυστριακή Express: “Εκτελέστηκε στην Αυστρία η δολοφόνος της Ντάρια Ντούγκινα”
    Από iskra -29/08/2022

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.