«Ο Σατανάς και ο Μακρυγιάννης»

[Άρθρο απομυθοποιητικό ενός Οραματιστή, υποψήφιου Άγιου της Ορθοδοξίας και του Έθνους]

μπλογκ Ροΐδη και Λασκαράτου εμμονές

Στο διαδικτυακό περιοδικό «Χάρτης 33» (Σεπτέμβριος 2021), στα πλαίσια αφιερώματος για το 1821, δημοσιεύεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για την σκόπιμα ή αφελώς εξιδανικευμένη περίπτωση του Μακρυγιάννη, γραμμένο από τον Νικήτα Σινιόσογλου. Παραθέτουμε «εισαγωγή» του εκτενέστατου απομυθοποιητικού άρθρου, το οποίο μπορεί ο αναγνώστης να βρει ολόκληρο στην ιστοσελίδα του περιοδικού στην οποία παραπέμπoυμε με σύνδεσμο: «Ο Σατανάς και ο Μακρυγιάννης». Σημειώνεται πως οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας, όπως και η επιλογή της φωτογραφίας της Μεγάλης Οραματίστριας και Προφήτισσας της Ρωμιορθοδοξίας Αγίας Αθανασίας του Αιγάλεω, μιας ενάρετης βλάσφημης κερδοσκόπου απατεώνισσας, προστατευόμενης του αειμνήστου χουντικού μητροπολίτου Κεφαλληνίας Προκοπίου του τεμαχιστή, που τα στήθη της έγιναν σκεύος εκλογής και συγγραφής της ανορθόγραφης Παναγίας, η οποία κατέληξε την επίγεια ζωή της με τις ευλογίες της Μητρόπολης Φθιώτιδος, με σκοπό να τιμήσουμε τη ρωμέικη παράδοση αγυρτών αγίων, μέντιουμ, προφητών, αποκρυφιστών, ιερών σκελετών, αγίων εργαλείων, φαντασμάτων, βρυκολάκων και αφορολόγητων θαυματουργών μηχανουργιών. Ακολουθεί το αναδημοσιευόμενο κείμενο:

«Ο Γιάν­νης Μα­κρυ­γιάν­νης έγρα­ψε το πιο αλ­λό­κο­το κεί­με­νο της νε­ο­ελ­λη­νι­κής γραμ­μα­τεί­ας· ένα συ­μπί­λη­μα με τη μορ­φή εξο­μο­λο­γη­τι­κού αυ­το­χρο­νι­κού που απο­τε­λεί­ται από έξαλ­λα ορά­μα­τα και όνει­ρα, το οποίο εκ­δό­θη­κε μό­λις το 1984. Εκ πρώ­της, τα Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα —όπως βά­φτι­σαν το γρα­πτό του Μα­κρυ­γιάν­νη οι αμή­χα­νοι εκ­δό­τες του— εί­ναι «το έρ­γο ενός τρε­λού» και συ­νε­πώς «μο­νά­χα τους για­τρούς θα εν­δια­φέ­ρει», κα­τά την εκτί­μη­ση του Γιάν­νη Βλα­χο­γιάν­νη, ο οποί­ος το ανέ­συ­ρε από τη λή­θη.[1] Στα Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα ο Μα­κρυ­γιάν­νης εμπι­στεύ­ε­ται μια γυ­ναί­κα ονόμα­τι Χρι­στί­να, η οποία τον μυ­εί —κρυ­φά κι απ’ τον πνευ­μα­τι­κό του ακό­μη— σε πνευματιστικές τε­λε­τές, κα­θώς ο ίδιος βυ­θί­ζε­ται ολο­έ­να βα­θύ­τε­ρα σε έναν κό­σμο πα­ραι­σθη­σια­κό. Αυ­τές οι τε­λε­τές κι οι φα­νε­ρώ­σεις που πε­ρι­γρά­φει ο Μα­κρυ­γιάν­νης μοιά­ζουν με εμπαιγ­μό και γκρο­τέ­σκα αντιστρο­φή των μυ­στη­ρί­ων της Ορ­θό­δο­ξης εκ­κλη­σί­ας· φαί­νε­ται μά­λι­στα να λαμβάνουν χώ­ρα επί σει­ρά ετών, από το 1843 ως τις 18 Μαρ­τί­ου 1852.[2] Η επι­κοι­νω­νία με τον πραγ­μα­τι­κό κό­σμο μεσο­λα­βεί­ται από αλ­λό­κο­σμες μορ­φές, οι οποί­ες προ­λέ­γουν τα μελ­λού­με­να και δι­καιώ­νουν τον Μα­κρυ­γιάν­νη στις πο­λι­τι­κές δια­μά­χες του ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς του έναν ρό­λο πε­ρί­που μεσ­σια­νι­κό. Έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία πως εξαρ­χής ο Μα­κρυ­γιάν­νης απο­κό­πτε­ται από την εκ­κλη­σια­στι­κή λα­τρεία· κι ας εμ­φα­νί­ζο­νται οι δυ­νά­μεις με τις οποί­ες συ­νο­μι­λεί με την μορ­φή αγί­ων, κι ας θυ­μί­ζει Συ­να­ξά­ρια το βι­βλίο του και Βί­ους αγί­ων. Η μυ­στη­ριώ­δης γυ­ναί­κα —κά­ποια κο­μπο­για­νί­τισα;— δια­τάσ­σει τον Μα­κρυ­γιάν­νη να κρα­τά κρυ­φές τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους: «Να μην ει­πείς ού­τε του πνευ­μα­τι­κού»! Αλ­λά κι οι ίδιοι οι «άγιοι» εμ­φα­νί­ζο­νται να «μά­λω­σαν πο­λύ» τον Μα­κρυ­γιάν­νη για κά­ποια πα­ρά­βα­ση της από­κρυ­φης συμ­φω­νί­ας τους, απαι­τώ­ντας στο εξής «να εί­μαι προ­σε­χτι­κός και να μην πιά­νω κα­μία κου­βέ­ντα» (ΟΘ 76). Αρ­χι­κά, η γυ­ναί­κα αποκαλύπτει όνει­ρα δι­κά της και τρί­των, με­τα­φέ­ρο­ντας υπο­τί­θε­ται τα λό­για των υπο­τι­θέ­με­νων αγί­ων και του Χρι­στού: «…ό,τι θα σου λέ­νε δια­μέ­σον της γυ­ναι­κός να τους ακούς, ότ’ εί­ναι λό­για δι­κά μου» (ΟΘ 49). Αυ­τή η γυ­ναί­κα, «όπου έρ­χε­ταν πά­ντο­τε με τους αγί­ους» πε­ρι­γρά­φε­ται ως δύ­σο­σμη, κα­κο­ποι­η­μέ­νη από τον άντρα της και ικα­νή να τη­λε­με­τα­φέ­ρε­ται («το πνεύ­μα της, όχι το σώ­μα της»). Κλει­σμέ­νος στο σπί­τι του και απο­μο­νω­μέ­νος από τον κό­σμο και την Εκ­κλη­σία, ο Μα­κρυ­γιάν­νης δρα πλέ­ον διά φα­ντα­στι­κών αντι­προ­σώ­πων. Ση­μειω­τέ­ον πως ο Μα­κρυ­γιάν­νης έφε­ρε σο­βα­ρά τραύ­μα­τα που επη­ρέ­α­ζαν την ψυ­χή και το σώ­μα. Βαθ­μιαία «φω­τί­ζε­ται» ο ίδιος, ώστε να βλέ­πει πρά­μα­τα και θά­μα­τα χω­ρίς την με­σο­λά­βη­ση της γυ­ναί­κας — ως το εξω­φρε­νι­κό ση­μείο να κα­θί­σει «εις τον θρό­νον όπου κά­θε­ταν ο Χρι­στός» (ΟΘ 204). Θέ­λη­μα Θε­ού!

2

Οι ιστο­ρι­κοί κι οι λα­ο­γρά­φοι αντι­με­τω­πί­ζουν τα Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα ως μια κα­λή πη­γή για τις μα­γι­κο­θρη­σκευ­τι­κές πρα­κτι­κές, τις μαγ­γα­νεί­ες και τις δει­σι­δαι­μο­νί­ες που επι­κρα­τού­σαν στην Ελλά­δα γύ­ρω στα 1852 (κι ίσως κά­ποιες να επι­βιώ­νουν ακό­μη). Οι δε σπου­δα­στές της φι­λο­λο­γί­ας πα­ρα­τη­ρούν πως πρό­κει­ται για ένα λί­αν ασυ­νή­θι­στο υβρί­διο αυ­το­βιο­γρα­φι­κού και ημερολογιακού λό­γου στα όρια μιας αυ­το­μυ­θο­πλα­σί­ας (autofiction) avant la lettre, κα­θώς ο Μακρυγιάννης δια­λέ­γε­ται κα­θ’ εαυ­τόν και κα­τα­δύ­ε­ται στη μυ­χιο­θή­κη του. Κα­τά τα άλ­λα, το βιβλίο δια­βά­ζε­ται με εντει­νό­με­νη δυ­σφο­ρία — και με με­γά­λη απο­ρία.

3

Τι να πει κα­νείς για τους δο­κι­μιο­γρά­φους που πα­ρα­συρ­μέ­νοι από την έχθρα τους απέ­να­ντι στη Δύ­ση εν­θου­σιά­στη­καν με τις πα­ραι­σθή­σεις του τα­λα­νι­σμέ­νου Μα­κρυ­γιάν­νη; Αυ­τοί έσπευ­σαν να ρά­ψουν στον Μα­κρυ­γιάν­νη των Ορα­μά­των και Θα­μά­των το κο­στού­μι του Ορ­θό­δο­ξου. Υπο­τί­θε­ται, λοι­πόν, ότι ο Μα­κρυ­γιάν­νης συ­νο­μι­λεί με τον Θεό, όπως νό­μι­σε ο Ζή­σι­μος Λο­ρεν­τζά­τος· πως εν­σαρ­κώ­νει μια σχέ­ση πο­λύ προ­σω­πι­κή με τον Θεό, η οποία κα­τά τον Λο­ρεν­τζά­το έχει ρίζες και στην Ορ­θό­δο­ξη Ανα­το­λή.[3] Όσο για τους «νε­ορ­θόδξους» επι­φυλ­λι­δο­γρά­φους και μαθητές του Λο­ρεν­τζά­του, αυ­τοί έφτα­σαν να δουν στον Μα­κρυ­γιάν­νη έναν ζη­λω­τή που συνεχίζει την ησυ­χα­στι­κή πα­ρά­δο­ση της Ορ­θο­δο­ξί­ας, την οποία άλ­λω­στε αντι­τάσ­σουν στο σατανικό κο­σμο­εί­δω­λο της Δύ­σης. Τό­σο δια­δε­δο­μέ­νη υπήρ­ξε η ανα­γω­γή του Μα­κρυ­γιάν­νη σε απα­ρα­σά­λευ­τες με­τα­φυ­σι­κές, λα­τρεια­κές και υπαρ­ξια­κές αλή­θειες του ελ­λη­νι­σμού, ώστε ο Γ. Π. Σαβ­βί­δης πρό­τει­νε να τι­μά­ται η μνή­μη του Μα­κρυ­γιάν­νη από την Εκ­κλη­σία στις 3 Σε­πτεμ­βρί­ου· με άλ­λα λό­για να «αγιο­ποι­η­θεί» και θε­σμι­κά.

4

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τα Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα μό­νον Ορ­θό­δο­ξα δεν πρέ­πει να θε­ω­ρού­νται. Όπως ξε­κα­θα­ρί­ζει ο π. Γε­ώρ­γιος Με­ταλ­λη­νός, από την άπο­ψη της Ορ­θό­δο­ξί­ας οι πα­ραι­σθή­σεις του Μα­κρυ­γιάν­νη δεν έχουν θεϊ­κή προ­έ­λευ­ση· αλ­λά δαι­μο­νι­κή. Συ­νι­στούν προ­ϊ­όν μιας σα­τα­νι­κής —κυ­ριο­λε­κτι­κά— απά­της. Ο Μα­κρυ­γιάν­νης κα­τή­ντη­σε «ενερ­γού­με­νο του δια­βό­λου», γρά­φει ο π. Με­ταλ­λη­νός πά­ντο­τε από άπο­ψη θε­ο­λο­γι­κή, κι υπήρ­ξε «τρα­γι­κό θύ­μα των πο­λι­τι­κών προσ­δο­κιών του, που τον κα­θι­στού­σαν ευά­λω­το στις δια­μο­νι­κές-μα­γι­κές ενέρ­γειες της γυ­ναί­κας», η οποία λει­τουρ­γού­σε ως διά­με­σος.[4] Ιδιαί­τε­ρη μνεία αξί­ζει η σχε­τι­κή με­λέ­τη του Δη­μή­τρη Ρουμπάνη, ο οποί­ος έδει­ξε λε­πτο­με­ρώς για­τί οι εμπει­ρί­ες που πε­ρι­γρά­φει ο Μα­κρυ­γιάν­νης δεν έχουν κα­μιά σχέ­ση με το πνεύ­μα της Ορ­θό­δο­ξης πα­ρά­δο­σης και για­τί συ­νι­στούν τη δια­στρο­φή και τον εμπαιγ­μό της.[5] Ο Ρου­μπά­νης εξε­τά­ζει τις πνευ­μα­τι­στι­κές τε­λε­τές που πε­ρι­γρά­φο­νται στα Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα και ανα­δει­κνύ­ει τον ολο­έ­να και πιο ιδιω­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα τους: ο Μακρυγιάν­νης αντι­κα­θι­στά την εκ­κλη­σία με το σπί­τι του, όπου εγκα­θί­στα­ται η «κα­θέ­ντρα» του «αφέντη». Μέ­σα στο σπί­τι αυ­τό συμ­βαί­νουν επί σει­ρά ετών τέ­ρα­τα και θά­μα­τα: ο πο­λυ­έ­λαιος αναβοσβή­νει μό­νος του (κλα­σι­κό δαι­μο­νι­κό τέ­χνα­σμα και αγα­πη­μέ­νο δευ­τε­ρο­κλα­σά­των αμερικα­νών σκη­νο­θε­τών), ο Μα­κρυ­γιάν­νης βλέ­πει μέ­σα από τους τοί­χους, κι ένα μα­γι­κό δαχτυλί­δι επι­κυρώνει τους αρ­ρα­βώ­νες με τον «αφέ­ντη» του, πά­ντο­τε υπό την κα­θο­δή­γη­ση της παράξενης γυ­ναί­κας που δί­νει αν­θρώ­πι­νο λό­γο στις υπερ­φυ­σι­κές δυ­νά­μεις. Συ­χνά οι δαί­μο­νες κο­λα­κεύ­ουν το εγωιστι­κό φρό­νη­μα του πλη­γω­μέ­νου Στρα­τη­γού: «δεν από­λα­ψε άλ­λος τοιού­τως σε τού­την την ζωή, αυ­τό μό­νον εσύ…».[6] Ώσπου ο Μα­κρυ­γιάν­νης βλέ­πει με τα ίδια του τα μά­τια τον Θεό (!), μια πα­ρα­δο­χή εκ­πλη­κτι­κή και ανε­πί­τρε­πτη για πι­στό Ορ­θό­δο­ξο («Βλέ­πω την Αγία Τριά­δα», ΟΘ 192). Άλ­λο­τε ο Μα­κρυ­γιάν­νης βλέ­πει «τον αφέ­ντη μας» να τι­μω­ρεί τον γκρεμοτσακι­σμέ­νο Όθω­να (ΟΘ 206), τον Θεό τον ίδιο να του λέ­ει πως θα ‘χει ό,τι ζη­τή­σει (μό­νον ο Μα­κρυ­γιάν­νης, άλ­λος κα­νείς!): «ό,τι ζη­τή­σεις πα­ρά μού και της βα­σι­λεί­ας μου, ο λό­γος σου εί­ναι λό­γος μου και υπό­σκε­σή μου, αγα­θό μου τέ­κνον, και άλ­λος πο­τέ ού­τε εί­δε αυ­τή τη χά­ρη, ού­τε θα την ιδεί, μό­νος εί­σαι εσύ» [ΟΘ 211]), κι επι­τέ­λους τον εαυ­τό του με μια κο­ρό­να στο κε­φά­λι κι ένα λα­μπρό σταυ­ρό στο χέ­ρι… Θια­σώ­της μιας οι­κια­κής λα­τρεί­ας που δια­μορ­φώ­νει ο ίδιος, ο Μα­κρυ­γιάν­νης δεν πα­τά­ει στην εκ­κλη­σία ού­τε την Ανά­στα­ση· μά­λι­στα ξε­σπά βί­αια στη γυ­ναί­κα του, όταν αυ­τή δια­μαρ­τύ­ρε­ται για τον εκτρο­χια­σμό του.

5

Εί­ναι ν’ απο­ρεί κα­νείς, πού βρή­κε τον Θεό σ’ όλα αυ­τά ο Ζή­σι­μος Λο­ρεν­τζά­τος!…..».

Η συνέχεια στο περιοδικό «ΧΑΡΤΗΣ 33».

Συμπληρωματικά ο επίμονος αναγνώστης μπορεί να ρίξει μια ματιά και σε δυο συνεχόμενα παλιότερα άρθρα του Αναγνώστη Λασκαράτου

«Μακρυγιάννης: Ένας (μισαλλόδοξος) Ρωμιός»

«Μακρυγιάννης: Ένας (μισαλλόδοξος) Ρωμιός [2]»

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

7 Responses to «Ο Σατανάς και ο Μακρυγιάννης»

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Οραματιστές και οράματα της ρωμέικης Ορθοδοξίας.

    Πνευματικά τέκνα Παϊσίου στη δίνη κατηγοριών παιδοφιλίας

    Εμπορία Ιερών Λειψάνων: Προσκύνημα σε κάστανο που είχε βράσει ο Άγιος Παΐσιος

    Διαφήμιση εμπαθή απατεώνα από την κρατική τηλεόραση;

    Η βλαβερή επιρροή του μέντιουμ Παΐσιος


    …………………………………
    Ο αρχηγός του κόμματος «Δεξιά» και εκδότης της φιλοχρυσαυγίτικης «Ακρόπολης» μακαριστός Μαυρίκος (κατηγορίες για εκβιασμούς), ο αρχηγός της ακροδεξιάς «Εθνικής Συμμαχίας» και εκδότης της αποκρυφιστικής «Ελεύθερης Ώρας», μακαριστός Γρηγόριος Μιχαλόπουλος (καταγγελίες για εκβιασμούς δεκάδων εκκλησιαστικών ανδρών και καταδίκη για εκβιασμούς επιχειρηματιών), ο Συναξαριστής του (μέσω ΕΤ3) δημοσιογράφος κ.Γεώργιος Φερέτης,

    πνευματικόν τέκνον Ανθίμου (καταδίκη για συμμετοχή και συνέργεια στις τοκογλυφικές δραστηριότητες του επιχειρηματία της Θεσσαλονίκης Μάρκου Καραμπέρη), ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Χρυσουπόλεως και ηγούμενος της πατριαρχικής Μονής του προφήτη Ηλία της Shwayya του αραβικού πατριαρχείου της Αντιοχείας, Κωνσταντίνος Kayyal, πρώην Αγιορείτης και εφημέριος του Αγ.Παύλου της Θεσσαλονίκης (κατηγορίες για παιδοφιλία), ο πανοσιολογιότατος αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Farah, πρώην Αγιορείτης και ηγούμενος της Μονής Κοίμησης της Θεοτόκου της Hamatoura στο Λίβανο (παιδοφιλία) και ο θαυμαστής του Ναζιστή παιδεραστή Στράιχερ, υπόδικος χιτλερικός βουλευτής της Χ.Α. («σποράς των ηττημένων του ‘45») Χρ. Παππάς, καθ’υπόδειξιν του οποίου ο κ.Εισαγγελεύς ενήργησε τα δέοντα κατά ασεβούς μπλόγκερ που τόλμησε να βλασφημήσει εις βάρος της θεότητας Παϊσιος και καταδικάστηκε με βάση τον κατά βλασφημίας νόμο, που θα καταργούσε (σε τρία τέρμινα) ο ΣΥΡΙΖΑ.
    ………………………………..

    Επέμβαση Χ.Α. και φίμωση Ελευθερίας του Λόγου στο Αφγανιστάν (Γέροντας Παστίτσιος)

    Η Χρυσή Αυγή στη Μητρόπολη Κωσταλεξίου

    Mαύρη Μαγεία στην Ορθοδοξία (6)-Tυμβωρυχία

    https://roides.wordpress.com/2019/03/16/16mar19/

    Ορθόδοξη Μαύρη Μαγεία (8) – Η μούμια Βησσαρίων
    16/03/2019
    [Το χρονικό μιας ημιτελούς αγιοποίησης]


    ………………………………….

    Στις 6.3.2007 κάτω από τον τίτλο «Ο Βησσαρίων έμεινε μισός», η Εσπρέσσο που ανέδειξε τον Βησσαρίωνα, τον κατεδαφίζει καικάνει τη μεγάλη αποκάλυψη πρωτοσέλιδα: «Αποστολή στο χωριό που δεν έχει καλές αναμνήσεις από τον ιερομόναχο»
    Ο αιδεσιμώτατος Βησσαρίωνας, εφημέριος του Καππαδοκικού Καρδίτσας, πιάνεται στα πράσα με το δάσκαλο. Το τρυφερό ζευγάρι το σκάει στην Αθήνα όπου με τα κέρδη από τις αρχαιοκαπηλίες (ασημένιο Ευαγγέλιο στα αραμαϊκά φερμένο το 1922 από τη Μικρασία, αδαμαντοποίκιλτο χρυσό δισκοπότηρο, εικόνες) στεγάζεται σε ιδιόκτητο διαμέρισμα. Ο δάσκαλος μεταβιβάζει την ερωτική φωλιά στο όνομά του και ο πανοσιώτατος αναγκάζεται να σπιτωθεί στο μοναστήρι.
    ………………..

    Eίμεθα και ημείς προφήτε
    Posted on 13/03/2013
    https://roides.wordpress.com/2013/03/13/13mar13/

    Όταν το υπ.Εργασίας νταραβεριζόταν με την Αθανασία του Αιγάλεω

    Έργα και ημέρες του καραμανλισμού

    Όταν ο Π.Καμμένος προτείνει Καραμανλή Β΄ για Πρόεδρο Δημοκρατίας, και ο Αλέξης Τσίπρας της ριζοσπαστικής Αριστεράς δηλώνει (Ελ.Κωσταρέλου, ‘Εφ Συντακτών’ 11.3) στη διημερίδα του ΙΝΕΡΠΟΣΤ πως και ο Τσάβες «όρκισε υπουργούς και από το χώρο της Δεξιάς» (ήταν Αρχιεπίσκοπος ο Τσάβες;), νομίζω πως υπάρχουν ευσεβείς πόθοι για κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξέλ με Πρόεδρο Δημοκρατίας τον λιποτάκτη της Ραφήνας και χωρίς πρόγραμμα.
    —–Διαβάζω την παρακάτω διαπίστωσή του κ.Τσίπρα για τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο, από την ιστορική του ομιλία στο Μέγαρο Λαμπράκη: «Αφουγκράστηκε τις νέες δημοκρατικές ανάγκες και κυρίως την ιστορική ανάγκη να οικοδομηθεί στη χώρα μια σταθερή δημοκρατική νομιμότητα, που θα προστατεύει τα στοιχειώδη δικαιώματα, θα περιορίζει στο ελάχιστο τους πολιτικούς διαχωρισμούς και θα διασφαλίζει την ομαλή εναλλαγή στην εξουσία». Νομίζω λοιπόν ότι θα είναι πολύ χρήσιμο να εξετάσουμε την προσήλωση στη δημοκρατική νομιμότητα του καθεστώτος Καραμανλή μετά το 1974.

    ………………
    η μόνη ζώσα Αγία, τη διαβόητη Αθανασία Σάμαρη Κρικέτου του Αιγάλεω, η οποία παρά την κακοποιό της δράση (μετενόησε κι αυτή;), αποκαταστάθηκε όπως μας πληροφορεί ο συντηρητής ιερών πτωμάτων (πορνο-αρχαιοκάπηλος-ιερόσυλος Βησσαρίων κλπ) δεσπότης Φθιώτιδος, και μάλιστα με τη βούλα και του κ.Ιερώνυμου («που είμαστε τυχεροί» κλπ): «Η Αδελφή Αθανασία Σάμαρη με απόφασιν της Ι.Συνόδου επί της Αρχιεπισκοπείας του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ, αποκατεστάθει (με την αύξηση σε λάθος θέση και με ει παρακαλώ) εις την Εκκλησιαστικήν κοινωνίαν δια της άρσεως της κατ’ αυτής αποφάσεως της Ι.Συνόδου του Νοεμβρίου 1967. Έκτοτε καθοδηγουμένη πνευματικά από τον μακαριστό πρώην Κεφαλληνίας Προκόπιο συνέχισε με την εκκλησιαστική προστασία το πολυσχιδές έργο της. Ιδού το έγγραφο το οποίον μάλιστα συνυπογράφει ως Αρχιγραμματεύς ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος Β΄…». Υποθέτω ότι η Εκκλησία που κρατούσε μέχρι τώρα μυστική αυτήν την αποκατάσταση, μέχρι που στριμωγμένος ο άγιος Λαμίας να αναγκαστεί να την αποκαλύψει, θα έχει συνάψει κάποια συμφωνία για να περάσει στα νύχια της η τεράστια περιουσία της Αγίας, όπως συνέβη και με το ζάπλουτο θαυματουργό πορνείο και άντρο παιδεραστιών της Αγίας Χρυσοβαλάντου της Αστόριας.

    —–Για τον αισχρό υπόκοσμο της αγύρτριας αυτής, που ειδικεύτηκε σε αρπαγές περιουσιών μέσω διαθηκών ηλικιωμένων μοναχικών, στα στήθη της οποίας η Παναγία έγραφε τα ανορθόγραφα μηνύματά της, μπορείτε όσοι ανήκετε στη γενιά των αριστερών Ηρακλέων της αρχιεπισκοπικής μίτρας να διαβάσετε εδώ.
    https://roides.wordpress.com/2007/06/13/xrhsima20/


    —–Για τον ως άνω μνημονευόμενο εθνικόφρονα Προκόπιο, τεμαχιστή ιερών πτωμάτων, μπορείτε να διαβάσετε εδώ («Ο δρ. Φραγκεστάιν στην Κεφαλλονιά»),
    https://roides.wordpress.com/2009/03/02/02mar09/

    για τον ως άνω μνημονευόμενο χουντικό αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ σας παραπέμπω στην επικήδεια ομιλία του κ.Ν.Κωνσταντόπουλου (της γνωστής οικογενείας δικηγόρων-βουλευτών), τ.υποψηφίου καραμανλικού υποψηφίου Πρ.της Δημοκρατίας, τ.προέδρου ΠΑΕ Παναθηναϊκού, νυν προέδρου της επιτροπής σοφών του ΣΥΡΙΖΑ, …….

  2. Ο/Η Τεύκρος λέει:

    https://www.lifo.gr/culture/eikastika/giorgos-gabriil-i-eleytheria-ekfrasis-einai-adiapragmateyti

    Γιώργος Γαβριήλ: Ο Κύπριος καλλιτέχνης που διώχθηκε για την τόλμη του έργου του μιλά στη LIFO
    Μια σειρά αιχμηρών έργων του γνωστού στην Κύπρο καλλιτέχνη και εκπαιδευτικού σόκαρε πολλούς συντοπίτες του και οδήγησε στην επαγγελματική δίωξή του. Μετά το μεγάλο κύμα συμπαράστασης που δημιουργήθηκε, με την υπόθεση να φτάνει μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο, η δίωξη ανεστάλη με παρέμβαση της προεδρίας της Δημοκρατίας. Ιδού τι λέει ο ίδιος για όλα αυτά λίγο μετά το αίσιο τέλος της περιπέτειάς του.
    Θοδωρής Αντωνόπουλος

    20.9.2021 | 08:22

    ΟΧριστός ανέστιος και άνεργος να ζητιανεύει στον δρόμο, να διαδηλώνει απέναντι από τα ΜΑΤ, να γαντζώνεται στο συρματόπλεγμα κάποιου προσφυγικού camp, να καβαλάει chopper, να πανηγυρίζει στις κερκίδες ενός γηπέδου.

    Η Παναγία να πορεύεται με τον μικρό Ιησού ανάμεσα σε πρόσφυγες, να συνωστίζεται μαζί τους σε μια βάρκα μεσοπέλαγα, να σκύβει να αγκαλιάσει τον Αϊλάν, το πνιγμένο προσφυγόπουλο που είχε γίνει μακάβριο viral.

    Ένας άνδρας να κατουράει ανδριάντα του εθνικού ήρωα της Κύπρου Γεώργιου Γρίβα με φόντο την τουρκοκυπριακή σημαία στον Πενταδάκτυλο, ένα σκυλί να κατουράει στο πόδι του αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσόστομου, μια μπατσίνα με εξάρτυση ΜΑΤ να στέκει πάνω από το αναίσθητο κορμί ενός νέου, ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης με φωτοστέφανο πάνω σε ένα «χρυσό διαβατήριο» της Κυπριακής Δημοκρατίας, από εκείνα που είχαν προκαλέσει τεράστιο σκάνδαλο, αλλά και ως γυμνός εστεμμένος με ένα μπουκάλι ουίσκι ανά χείρας…

    Θυμίζουν κάπως τα στένσιλ του Banksy, έχουν όμως μια τεχνοτροπία ιδιαίτερη, όπου η ποπ και η street art συνδιαλέγονται με τη βυζαντινή εικονογραφία και την πολύ αναγνωρίσιμη πλέον καλλιτεχνική σφραγίδα του δημιουργού τους, του ζωγράφου, καθηγητή τέχνης και διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης Γιώργου Γαβριήλ.

    Έργα όπως τα παραπάνω, τα οποία είχε αναρτήσει καταρχάς πέρσι τέτοιον καιρό στους προσωπικούς του λογαριασμούς στο Facebook και το Instagram, είχαν προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση στο νησί. Ξεσήκωσαν όμως την Εκκλησία, συνδέσμους βετεράνων αγωνιστών της ΕΟΚΑ, δεξιούς πολιτικούς και δημοσιογράφους και γενικότερα το ακραιφνώς συντηρητικό κοινό. Τα κατήγγειλαν ως ασεβή και ιερόσυλα, ο ίδιος ο καλλιτέχνης, δε, κλήθηκε να παρουσιαστεί στις 6 Οκτωβρίου ενώπιον της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, όπου αντιμετώπισε πέντε κατηγορίες, οι οποίες περιλάμβαναν το ερώτημα της απόλυσης.

    Μεγάλη επιρροή ασκεί και η Εκκλησία, ο λόγος και ο ρόλος της οποίας κάθε άλλο παρά προοδευτικός χαρακτηρίζεται, με την οποία ο συνομιλητής μου παραδέχεται ότι δεν διατηρεί ιδιαίτερες σχέσεις, δίχως να δηλώνει άθεος πάντως.

    Το ζήτημα έφτασε μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο, με την πρόεδρο της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας Sabine Verheyen να στέλνει επιστολή στον αρμόδιο υπουργό Πρόδρομο Προδρόμου, επισημαίνοντας πως, αν και καταλαβαίνει ότι κάποια άτομα μπορεί να ενοχλήθηκαν, από πουθενά δεν προκύπτει ότι ο δημιουργός των έργων αυτών τα φιλοτέχνησε σε διδακτική ώρα, σημειώνει δε ότι «κάθε άτομο έχει το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου και έκφρασης σε οποιαδήποτε μορφή χωρίς παρέμβαση από δημόσια αρχή, δικαίωμα που κατοχυρώνεται και στο άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε.».

    Γιώργος Γαβριήλ

    Στο πλευρό του καλλιτέχνη και εκπαιδευτικού τάχθηκαν αρκετοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, το Πανεπιστήμιο Κύπρου, το ΤΕΠΑΚ, η Ένωση Καλλιτεχνών, πολιτικά πρόσωπα, όπως η πρόεδρος της κυπριακής Βουλής Αννίτα Δημητρίου και η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Έμιλυ Γιολίτη, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗ.ΣΥ. επίσης.

    Αναφερόμαστε βεβαίως σε μια κοινωνία-μικρογραφία, εν πολλοίς, της ελληνικής, όπου η πλειοψηφία καλοβλέπει συντηρητικές έως ακραία συντηρητικές, φασίζουσες ακόμη ιδέες και πρακτικές – δεν είναι τυχαίο ότι το ΕΛΑΜ, «αδελφό» κόμμα της Χρυσής Αυγής, που ήταν η δυσάρεστη έκπληξη των τελευταίων εκλογών, πρωτοστάτησε στις επιθέσεις κατά του Γαβριήλ.

    Ο εκ των «θιγόμενων» αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος έγραψε στον υπουργό Παιδείας ότι «ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης, έθεσε από μόνος του, συνειδητά, τον εαυτό του εκτός παιδείας. Είναι ανεπίτρεπτο να εξακολουθεί να ασκεί το λειτούργημα του εκπαιδευτικού-παιδαγωγού. Και παρ’ όλο που του δόθηκε η ευκαιρία να μετανοήσει για όσα προσβλητικά προέβαλε, όχι μόνο δεν το έπραξε, αλλά ακόμη περισσότερο επέμεινε στις ανόσιες θέσεις του, κατηγορώντας επιπλέον και μέσω των ΜΜΕ την Εκκλησία και τον Προκαθήμενό της για καταχρήσεις και πολυτελή ζωή…».

    Κότσαρε, μάλιστα, από κοντά και μια περικοπή από το Κατά Ματθαίον, που του φάνηκε ταιριαστή με τους ισχυρισμούς του, καμία όμως από τις πολλές που ανευρίσκονται και στα τέσσερα Ευαγγέλια και θα δικαίωναν μάλλον τον «αποστάτη» Γιώργο Γαβριήλ: «Ξένος ήμουν, και με φιλοξενήσατε. γυμνός ήμουν, και με ντύσατε. ασθένησα, και με επισκεφθήκατε. σε φυλακή ήμουν, και ήρθατε σε μένα», λέει μία από αυτές, πάλι από το Κατά Ματθαίον.


    Γιώργος Γαβριήλ: «Η ελευθερία έκφρασης είναι αδιαπραγμάτευτη!»


    Ένα σκυλί κατουράει στο πόδι του αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσόστομου.

    Τον κ. Γαβριήλ απέφυγε, μάλιστα, να καλύψει με διάφορες προφάσεις η ΕΛΜΕΚ, το συνδικαλιστικό όργανο των Κύπριων εκπαιδευτικών, ενώ έκθετο τον άφησε και η Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υιοθετώντας ξεκάθαρα τη θέση του αρχιεπισκόπου, καθώς λέει.

    Περισσότερο μάλιστα και από τα εικονοκλαστικά «πορτρέτα» του ΠτΔ και του αρχιεπισκόπου ενόχλησε αυτό του Γρίβα, ο οποίος για την Κύπρο είναι κάτι σαν «ιερό τέρας».

    «Προκλητικοί είναι οι θεσμοί, όχι οι καλλιτέχνες… δεν μπορεί ο καλλιτέχνης να φοβάται να εκφραστεί, διότι μετά δεν θα μπορέσει να προχωρήσει ούτε εκείνος ούτε η κοινωνία», απάντησε ο ίδιος ο 62χρονος δημιουργός στις κατηγορίες, συμπληρώνοντας ότι, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ονόμασε αυτά τα έργα «αντισυστημική τέχνη, η οποία αντιμάχεται το σημερινό διεφθαρμένο σύστημα».

    Εν τέλει η πλάστιγγα έγειρε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας: μετά τον θόρυβο που ξέσπασε για τη δίωξη, η Προεδρία της Δημοκρατίας σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι διαπίστωσε μεν «παράβαση του γράμματος και του πνεύματος των κανονισμών που διέπουν τη συμπεριφορά των λειτουργών και των διευθυντών της εκπαίδευσης» ‒δεν διευκρινίζεται ποιοι ακριβώς κανονισμοί και πώς παραβιάστηκαν, αλλά έστω‒, πλην όμως «παρά ταύτα, και εν όψει του γεγονότος ότι πολιτικές δυνάμεις και φορείς των γραμμάτων και των τεχνών θεώρησαν πως διώκεται η ελευθερία καλλιτεχνικής έκφρασης, έστω και αν για μεγάλη μερίδα πολιτών αποτελεί πρόκληση και προσβολή προς θεσμούς, το υπουργικό συμβούλιο εξουσιοδότησε τον υπουργό Παιδείας, όπως προς αποφυγή δημιουργίας εσφαλμένων εντυπώσεων για τις προθέσεις της κυβέρνησης απευθυνθεί στον γενικό εισαγγελέα προς άμεσο τερματισμό της πειθαρχικής δίωξης του συγκεκριμένου διευθυντή γυμνασίου».

    Κερδήθηκε, λοιπόν, η «μάχη»; Τον ρωτώ στην τηλεφωνική μας επικοινωνία. «Σίγουρα ναι, όμως ο “πόλεμος” συνεχίζεται!».

    Δεν είχε, λέει, σκοπό να προκαλέσει για την πρόκληση, ούτε είναι η πρώτη φορά που ασκεί κοινωνική κριτική μέσα από το έργο του, το οποίο είναι άλλωστε γνωστό στο νησί. «Η τέχνη οφείλει να αφουγκράζεται την κοινωνία και να ενθαρρύνει τους πολίτες να αντιδρούν στην αδικία, στην εξαπάτηση, στις ανισότητες, στην καταστροφή του φυσικού τους περιβάλλοντος. Εντούτοις, δεν κάνω μόνο τέχνη καταγγελτική, μέσα από τη δουλειά μου έχω προβάλει επανειλημμένα τον τόπο μου και την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων…

    Εργάζομαι ως εκπαιδευτικός και εικαστικός εδώ και τριάντα χρόνια, έχω εκθέσει επανειλημμένα δουλειές μου εδώ και στο εξωτερικό, εκπροσώπησα επίσημα την Κύπρο σε διεθνείς Μπιενάλε, έργα μου υπάρχουν σε σχολικά βιβλία, βραβεύτηκα μάλιστα το ’14 από την πολιτεία για την εικονογραφική μου δουλειά. Ποτέ ως τώρα δεν αντιμετώπισα κάποιο πρόβλημα», συνεχίζει.

    Όσο για το σχολείο που διευθύνει στη Λευκωσία, δάσκαλοι, γονείς και μαθητές τον στήριξαν εξαρχής, λέει, βεβαίως και η οικογένειά του – είναι παντρεμένος, με δύο παιδιά. Κατά τον ίδιο, κανένα πρόβλημα δεν είχε παρουσιαστεί ούτε κατά την έκθεση των επίμαχων έργων του πέρσι το φθινόπωρο στην γκαλερί Gloria της Λευκωσίας, παρά τις ουκ ολίγες, διαδικτυακές κυρίως απειλές που είχαν εκτοξευτεί εναντίον του, καθιστώντας απαραίτητη την παρουσία της αστυνομίας έξω από τον χώρο.


    Ένας άνδρας κατουράει ανδριάντα του εθνικού ήρωα της Κύπρου Γεώργιου Γρίβα με φόντο την τουρκοκυπριακή σημαία στον Πενταδάκτυλο.


    Γιώργος Γαβριήλ, Το διάγγελμα.

    Όσο για το κύμα συμπαράστασης που ξεσηκώθηκε, σαφώς τον ικανοποίησε –και με την ευκαιρία ευχαριστεί ξανά όσους του στάθηκαν‒, μολονότι χρειάστηκε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να κινητοποιηθούν κόμματα και πολιτικοί. Μόνο το ΑΚΕΛ, λέει, του οποίου υπήρξε παλιότερα μέλος –μέσω αυτού, μάλιστα, είχε πάρει υποτροφία να σπουδάσει Καλές Τέχνες στη Μόσχα‒, του συμπαραστάθηκε εξαρχής. Ο ίδιος σήμερα δεν είναι ενταγμένος σε κάποιο κόμμα, παραμένει όμως σταθερά στον χώρο της αριστεράς.

    Θα συμφωνήσει ότι η κυπριακή κοινωνία είναι κατά βάση αρκετά συντηρητική και ότι αυτό τείνει να ενταθεί, όπως και η απήχηση ακροδεξιών, εθνικιστικών και ξενοφοβικών προταγμάτων. Μεγάλη επιρροή ασκεί και η Εκκλησία, ο λόγος και ο ρόλος της οποίας κάθε άλλο παρά προοδευτικός χαρακτηρίζεται, με την οποία ο συνομιλητής μου παραδέχεται ότι δεν διατηρεί ιδιαίτερες σχέσεις, δίχως να δηλώνει άθεος πάντως.

    «Η θρησκεία είναι αναμφίβολα κομμάτι της κουλτούρας μας… η ίδια η δουλειά μου έχει πολλές επιρροές από τη βυζαντινή τέχνη την οποία εκτιμώ, μάλιστα έχω κάνει και νωπογραφίες σε ιερούς ναούς. Η επίσημη Εκκλησία, όμως, είναι κάτι άλλο…»

    Η πολιτική διαφθορά, που κορυφώθηκε με το σκάνδαλο με τα «χρυσά διαβατήρια», συνέβαλε επίσης πολύ στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος και τη δυσαρέσκεια καρπώθηκαν σε μεγάλο βαθμό ακροδεξιά μορφώματα όπως το ΕΛΑΜ, συνεχίζει:

    «Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός επίσης “πουλάνε” με αφορμή αφενός το προσφυγικό, εφόσον και στην Κύπρο έχουμε πια μετανάστες και πρόσφυγες, αφετέρου την επιστροφή στην εξουσία των εθνικιστών στα Κατεχόμενα – είναι συγκοινωνούντα δοχεία οι εθνικισμοί, ανταγωνιστικοί μεν, αλληλοτροφοδοτούμενοι δε. Μόνο η κινητοποίηση και η εμπλοκή των προοδευτικών πολιτών στα κοινά μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα και να αλλάξει τα πράγματα προς το καλύτερο, όπως συνέβη και στη δική μου περίπτωση. Γιατί η Κύπρος, όπως και ο κόσμος όλος, μπορεί και πρέπει να αλλάξει».

    Ο Γιώργος Γαβριήλ ήδη ετοιμάζει μια νέα σειρά έργων που σκοπεύει να εκθέσει στο τέλος του χρόνου στην Πάφο ή τη Λάρνακα και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θεματολογία θα έχουν αυτά κι αν θα πυροδοτήσουν ξανά αντιδράσεις.

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3636487

    Τρίτη 25 Μάρτη 1997

    ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σελίδα 14
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    «… Η αλήθεια είναι πικρή»
    Με λόγο, μουσική και τραγούδι, «αναστήθηκε» ο Μακρυγιάννης

    «Φίλους εγώ είχα τους τίμιους ανθρώπους, εχθρούς πάντοτε τους πουλημένους και άρπαγες και προδότες της πατρίδας και της θρησκείας μου. Πατρίς να μακαρίζεις όλους τους Ελληνες ότι εθυσιάστηκαν διά σένα να σε αναστήσουν, να ξαναειπωθείς άλλη μια φορά ελεύθερη πατρίδα, όπου ήσουν χαμένη και σβησμένη από τον κατάλογο των εθνών».

    25η Μάρτη 1997. Τα λόγια του Μακρυγιάννη πάντοτε επίκαιρα. Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, την Κυριακή στην αίθουσα Συνεδρίων του Κόμματος, στα πλαίσια του Δίμηνου Πολιτιστικών Εκδηλώσεων που διοργανώνει το Πολιτιστικό Τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ και η Οργάνωση Αθήνας της ΚΝΕ, οι πολύτιμες, καίριες, αληθινές λέξεις του στρατηγού, του ανθρώπου, του αγωνιστή Μακρυγιάννη «μίλησαν» για την 176η επέτειο. «Εγώ την αλήθεια θα ειπώ γυμνή»,έλεγε. Τα λόγια του, τα τραχιά και «απελέκητα», αποδίδουν την πραγματικότητα των ξεσηκωμένων Ελλήνων καλύτερα από κάθε άλλη μεταγενέστερη εξιστόρηση.

    Πρώτα ο Θόδωρος Τζιαντζής,μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μίλησε για το νόημα της 25ης Μάρτη.

    Στη συνέχεια, ο Βασίλης Κολοβός «μίλησε» για τον Μακρυγιάννη, διαβάζοντας χειρόγραφα των «Απομνημονευμάτων» του, που έμειναν δεκαετίες στο σκοτάδι.

    Σημειώνει ο ίδιος: «Και για να μην τρέχω στους καφενέδες και σε άλλα τοιαύτα δεν τα συνηθώ (ήξερα ολίγον γράψιμον, ότι δεν είχα πάγη εις δάσκαλο από τα αίτια οπού θα ξηγηθώ, μην έχοντας τους τρόπους) περικαλούσα τον έναν φίλο και τον άλλον και μ’ έμαθαν κάτι περισσότερο εδώ εις το Αργος, όπου κάθομαι άνεργος. Αφού λοιπόν καταγίνηκα ένα δύο μήνες να μάθω ετούτα τα γράμματα όπου βλέπετε, εφαντάστηκα να γράψω τον βίον μου…».

    Τα χειρόγραφα, η μοναδική γραπτή πηγή εκείνης της ιστορικής περιόδου, δεν εκδόθηκαν όσο ζούσε ο Μακρυγιάννης. Χρειάστηκαν η ευφυία και το πάθος τουΓιάννη Βλαχογιάννη για να ανακαλυφθούν περίπου μισόν αιώνα μετά.

    Αλλά οι καημοί και τα βάσανα των αγωνιστών γίνονταν μουσική και τραγούδια και μοιρολόι. Η Γιώτα Βέη τραγούδησε μοιρολόγια προεπαναστατικά, επαναστατικά και δημοτικά τραγούδια. Το κλαρίνο και η φλογέρα του Κυριάκου Κατσούλου «έκλαιγαν» για τους καημούς και «μοιρολογούσαν» γι’ εκείνους που χάθηκαν και μαζί το λαούτο του Βασίλη Κατράκου.

    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3767750

    Τετάρτη 7 Απρίλη 1999

    ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σελίδα 12
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    Ο Μακρυγιάννης και οι Ευρωπαίοι

    ΟΣτρατηγός Μακρυγιάννης, όπως αποδείχνεται από τα ιστορικά ντοκουμέντα και όσα αναφέρονται στα «Απομνημονεύματα» ήταν μια πολυσύνθετη προσωπικότητα με ξέχωρα προτερήματα και πολλές ικανότητες. Κάτι που σπάνια συναντάμε σ’ ένα πρόσωπο.
    Ο Μακρυγιάννης, αναμφισβήτητα, υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές στρατιωτικές φυσιογνωμίες του καιρού του, αλλά συνάμα και ένας αξιόλογος πολιτικός και οξυδερκής διπλωμάτης, καθώς και από τη φύση του καλλιτέχνης (Απομνημονεύματα Τομ. Α Εισαγωγή Ι. Βλαχογιάννη, σελ. 88). Αυτοδημιούργητος στρατιωτικός ηγέτης δεν έδειξε ενδιαφέρον μόνο για όσα είχαν σχέση με το στρατιωτικό μέρος του αγώνα, αλλά ενδιαφέρθηκε σοβαρά και για τα πολιτικά δρώμενα στην εποχή του, για το πολίτευμα της λεφτερωμένης Ελλάδας, καθώς και για τα πολιτισμικά πράγματα (στο ίδιο, σελ. 16).

    Κι όλα αυτά ξεκινούσαν από τον άδολο εθνισμό του και τον αγνό πατριωτισμό του. Ο ίδιος ονόμαζε τον εαυτό του «πατριδοφύλακα» (στο ίδιο, σελ. 53).

    Το αξιοπερίεργο για το Στρατηγό Μακρυγιάννη είναι πως, ενώ στην εποχή του τα μέσα πληροφόρησης ήσαν πολύ περιορισμένα έως ανύπαρκτα, αυτός ήταν ενημερωμένος για όλα σχεδόν τα συμβαίνοντα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, και πάντα έπαιρνε θέση και είχε άποψη. Ενα άλλο στοιχείο αξιοπρόσεκτο είναι η πολιτική οξυδέρκειά του και το πολιτικό του κριτήριο, που τον οδηγούσαν να εκφράζει, με καθαρότητα και βεβαιότητα τη σκέψη του, καθώς και να δηλώνει την άποψή του θαρρετά και σταράτα. Επίσης, ίσως, είναι ο μόνος από τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης του 1821 που είδε τα αληθινά κίνητρα των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης, να ενδιαφερθούν γι’ αυτή την εξέγερση των Ελλήνων και να αναμειχθούν ενεργά. Μάλιστα, καθώς τα είχε αποκαλύψει, υποστήριξε με σιγουριά πως είχαν έρθει τελικά με το μέρος της Ελλάδας για το δικό τους συμφέρον. Κι ακόμα, καθώς είχε επισημάνει την κακή συμπεριφορά τους απέναντι στους πατριώτες αγωνιστές και το λαό τους αποκαλούσε «σκύλους». (Απομνημονεύματα» τόμ. Α πρόλογος, σελ. 102).
    Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η παρατήρησή του πως οι Ευρωπαίοι προσπαθούσαν να «σβήσουν το όνομα των Ελλήνων».

  4. Ο/Η του ξέκωλου λέει:

    http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2012/09/m.html

    Ὁ Mαρμαρωμένος Βασιλιὰς Ἰωάννης ἐμφανίστηκε στὸν Μακρυγιάννη! Καὶ τοῦ ἀποκάλυψε τὰ συγκλονιστικὰ γεγονότα ποὺ ἔρχονται!

    Ὁ ἀναμενόμενος ἅγιος Βασιλέας Ἰωάννης, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔχουν μιλήσει, προφητεῖες, Ἅγιοι καὶ σύγχρονοι Γέροντες, εἶχε ἐμφανιστεῖ προσωπικὰ καὶ ὁλοζώντανα στὶς 20 Δεκεμβρίου 1849 μ.Χ. στὸν ἴδιο τὸν εὐσεβέστατο Στρατηγὸ Μακρυγιάννη, ὁ ὁποῖος κατέγραψε λεπτομερῶς τὶς ἐμφανίσεις αὐτὲς καὶ ἄλλα θαύματα καὶ φανερώσεις τοῦ Θεοῦ, τῆς Θεοτόκου καὶ τῶν Ἁγίων, σὲ ἰδιαίτερα χειρόγραφά του, παντελῶς ἄγνωστα γιὰ ὁλόκληρες δεκαετίες!

    (….)

    ΟΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

    (…)

    • Ο/Η Πρεζόνι λέει:

      Κύριε του ξέκωλου μπήκα στο σάιτ και ξετρύπωσα τεφαρίκι

      http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2021/09/blog-post_609.html

      14 Σεπ 2021
      Πρός τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου Ἀρχιμανδρίτη Ἐφραίμ πού ζήτησε νά ἐμβολιαστοῦμε ὅλοι

      Γράφει ὁ Δημήτρης Σωτηρόπουλος
      Συγγραφέας – Ἐκδότης

      Πολυσέβαστε Γέροντα,
      Μέ αἰσθήματα ἀγωνίας παρακολούθησα, ὅπως καί πάρα πολύς ἀκόμα κόσμος, τήν πρόσφατη περιπέτεια ὑγείας σας, ὅταν νοσήσατε μέ τόν κορωνοϊό: Ἀνησύχησα, στενοχωρήθηκα ὅταν τά πράγματα δέν πήγαιναν καλά καί χάρηκα ἰδιαίτερα πού μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ ξεπεράσατε τό πρόβλημα καί εἶστε πλέον ὑγιής.

      Δέν εἴμαστε ἄγνωστοι. Ἔχω φιλοξενηθεῖ δεκάδες φορές στό Βατοπαίδι. Ἔχω ὠφεληθεῖ ἀπό τίς πνευματικές συζητήσεις μαζί σας, τόσο ἐνώπιον ἄλλων προσκυνητῶν, ὅσο καί κατ’ ἰδίαν. Πρίν ἀπό μερικά χρόνια, εἶχα τήν τιμή νά προλογίσετε ἕνα ἀπό τά βιβλία μου. Μέ ἁπλά λόγια, σᾶς αἰσθάνομαι ὡς δικό… μου ἄνθρωπο.

      Γι’ αὐτό, ἐπιτρέψτε μου νά μιλήσω. Νά μήν σιωπήσω μπροστά στά ὅσα εἴπατε χθές, κατά τήν παρουσία σας σέ τηλεοπτική ἐκπομπή κυπριακοῦ καναλιοῦ, ὅπου, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ἐπιδοθήκατε σέ προπαγάνδα ὑπέρ τῶν ἐμβολίων, προσπαθώντας νά δώσετε σ’ αὐτήν καί θεολογικές (!!!) προεκτάσεις:

      – Εἴπατε, γιά παράδειγμα, ὅτι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐκοιμήθη στό Ἀρεταίειο Νοσοκομεῖο, ἄρα εἶχε δεχθεῖ τήν βοήθεια τῶν ἰατρῶν. Πώς ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔκανε ἐγχείρηση, ἄρα ἦταν ὑπέρ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης κι ἑπομένως, πρέπει ν’ ἀκοῦμε τούς (ἐγκεκριμένους ἀπό τήν κυβέρνηση) γιατρούς πού προμοτάρουν τόν ἐμβολιασμό!

      – Ξεχάσατε ( ; ) νά μᾶς πεῖτε, ὅμως, τά ὅσα ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τό ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ἐμβόλιο, συσχετίζοντας τήν ὑποχρεωτικότητά του μέ τό σφράγισμα: Ἔχουν καταγραφεῖ τά λόγια του Ὁσίου στό βιβλίο «Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου Λόγοι Β’ – Πνευματική Ἀφύπνιση», ἔκδοση τοῦ Ἱεροῦ Γυναικείου Ἡσυχαστηρίου Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος Σουρωτῆς κι ἑπομένως, δέν μποροῦν νά ἀμφισβητηθοῦν.

      – Ἐπιπλέον, μᾶς συμβουλέψατε νά ἐμβολιαστοῦμε, «ἀφοῦ ἔχουν ἤδη ἐμβολιαστεῖ πάνω ἀπό 3 δίς ἄνθρωποι σέ ὁλόκληρο τόν πλανήτη, αὐτοί εἶναι βλάκες κι ἐμεῖς ἔξυπνοι;». Σᾶς ἀπαντῶ: Τό ὅτι ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν μοναχῶν στό Ἅγιον Ὅρος δέν δέχεται νά ἐμβολιαστεῖ, δέν σᾶς προβληματίζει; Τό ὅτι στήν Ἱερά Μονή τῆς μετανοίας σας ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν μοναχῶν δέν ἐμβολιάστηκε, δέν σᾶς κάνει νά ἀναρωτιέστε ποιός εἶναι ὁ «βλάκας» καί ποιός ὁ «ἔξυπνος»;

      – Τονίζατε διαρκῶς «νά ἀκοῦμε τούς εἰδικούς γιατρούς». Τούς ποιούς; Αὐτούς πού ἔχουν τό νομικό ἀκαταδίωκτο στήν Ἑλλάδα; Ὅσους ξημεροβραδιάζονται στά τηλεοπτικά «παράθυρα», ὄντας ἀργόσχολοι…τηλεστάρ, ἀντί νά εἶναι κοντά στούς ἀσθενεῖς τους, γιά τούς ὁποίους δῆθεν κόπτονται; Καί γιατί ν’ ἀκούσουμε ἐκείνους καί ὄχι κατά πολύ ἀνώτερούς τους πραγματικούς ἐπιστήμονες, ὅπως ὁ Γιάννης Ἰωαννίδης ποῦ τάσσεται ἐναντίον τῶν ὑποχρεωτικῶν ἐμβολιασμῶν;

      – Σᾶς ἀκούσαμε νά λέτε ὅτι ἐμβολιαστήκατε ἤδη, παρότι πέρασαν μόλις 3 μῆνες ἀπό τότε πού νοσήσατε!!! Οὔτε οἱ φανατικότεροι ὑπέρμαχοι τῶν ἐμβολίων δέν συστήνουν κάτι τέτοιο, ἀφοῦ ἀπαγορεύουν στούς νοσήσαντες νά ἐμβολιαστοῦν πρίν συμπληρωθοῦν τουλάχιστον 6 μῆνες ἀπό τήν ἡμερομηνία νόσησης! Ἐσεῖς, γιά ποιό λόγο βιαστήκατε;

      – Παρότι θεωρήσατε «δικαίωμα ὅσων δέν ἔχουν ἐμβολιαστεῖ νά ἔχουν τήν ἄποψή τους», ἐντούτοις συμπληρώσατε εὐθύς ἀμέσως ὅτι «δέν πρέπει νά τή λένε δημοσίως καί νά προπαγανδίζουν, ἀλλά νά τήν κρατᾶνε γιά τόν ἑαυτό τους»!!! Καί λοιπόν; ΕΣΕΙΣ γιατί ἐπί 15 καί πλέον λεπτά ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΑΤΕ ὑπέρ τῶν ἐμβολίων καί δέν κρατήσατε τήν ἄποψή σας γιά τόν ἑαυτό σας;

      – Δέν ἀκούσαμε νά πεῖτε οὔτε μία κουβέντα γιά τούς χιλιάδες συμπολίτες μας πού ἐκδιώχθηκαν βίαια ἀπό τήν τίμια ἐργασία τους, ἐξαιτίας τοῦ ὑγειονομικοῦ «Ἄουσβιτς» πού ἐπιβάλλει ὁ ἀνεπάγγελτος Μητσοτάκης. Δέν βγάλατε μιλιά γιά τίς οἰκογένειες μέ παιδιά πού εἶναι καταδικασμένες στήν πείνα, γιατί δέν δέχονται (παρότι ὑγειονομικοί!) νά ἐμβολιαστοῦν. Αὐτοί δέν εἶναι ἄνθρωποι; Τούς ὁποίους μάλιστα, οἱ ὑποκριτές καί Φαρισαῖοι πού σήμερα καταδικάζουν, κάποτε ἔβγαιναν στά μπαλκόνια καί χειροκροτοῦσαν;

      Σεβαστέ Γέροντα,

      Ἐσεῖς, ἔχετε ζήσει ἀδικία, φυλάκιση καί δίωξη. Πῶς μπορεῖτε λοιπόν νά μήν βλέπετε ὅτι κάνουν ἀκριβῶς τά ἴδια σέ ὅσους δέν θέλουν νά πάρουν μέρος στό ἐμπόριο ἐμβολίων (γιατί τέτοιο εἶναι) τῶν ἐγχώριων πλασιέ τους; Γιατί δέν φροντίζετε νά ἐνημερωθεῖτε γιά τίς ὑπαρκτές καί σημαντικότατες παρενέργειες τῶν πειραματικῶν ἐμβολίων πού τόσο ἀπόλυτά μας προτρέπετε νά κάνουμε;

      Λυπᾶμαι πολύ, ἄν λόγω πολιτικῶν καί ἄλλων πιέσεων, πιέζετε μέ τή σειρά σας νά ἐμβολιαστεῖ κόσμος, ἐντός καί ἐκτός Ἁγίου Ὅρους. Προσωπικά, συντάσσομαι μέ τήν σημερινή ἀνακοίνωση τῶν Ὀρθόδοξων Χριστιανικῶν Σωματείων τῆς Ἀθήνας πού τάσσονται ρητά κατά τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ. Προτιμῶ νά ἀκούσω ἀνθρώπους μέ φόβο Θεοῦ, παρά τούς ἀλιβάνιστους πολιτικούς καί τούς ἀργυρώνητους «εἰδικούς» – τηλεγιατρούς, μαζί μέ διάφορους ρασοφόρους πού διάλεξαν ἤδη πλευρά, ἀντίθετη στή λογική, τήν δημοκρατία καί τήν Ὀρθοδοξία.

      Σᾶς φιλῶ τό χέρι,
      Δημήτρης Σωτηρόπουλος
      Συγγραφέας – Ἐκδότης

      http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2021/03/blog-post_35.html

      Τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας δὲν τὴν καθορίζουν τὰ ‘’ἐπιτροπάτα’’. Τὸ ὅτι ἐμβολιάσθηκαν Μητροπολίτες, δὲν ἀποτελεῖ κριτήριον ὀρθοδόξου ἤθους. Ὁ λαὸς τὸ θεωρεῖ συσχηματισμὸ στὴν κρατικὴ ἐξουσία. Ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ἐμβολιασμοῦ μὲ ‘’προϊόντα’’ ἀπὸ μιὰ ἀνθρωποκτόνο διαδικασία ἀποτελεῖ ἔκπτωση ἀπὸ τὴν ὀρθὴ Πίστη

      Δευτέρα Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ τοῦ πατρός Στυλιανοῦ Καρπαθίου, πρὸς τὴν Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. (Δεῖτε τὴν 1η ἐπιστολὴ).
      ‘’Ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται’’ (Ψαλμ. 41, 8)

      Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς˙
      Ὑπείκων στὴν ἱερατική μου συνείδηση καὶ μὲ ἀπόλυτο σεβασμὸ καὶ τιμὴ στὴν Ἀρχιερατική Σας ἀξία, ὡς καθημένους ‘’εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ’’, ἀπευθύνομαι γιὰ δευτέρα φορὰ πρὸς Ὑμᾶς, ἀναφορικά μὲ τὰ ἐσχάτως, ἀπό ἔτους καὶ πλέον, τεκταινόμενα στὴν ὑπ’οὐρανὸν καὶ κατὰ συνέπεια στὴν πατρίδα μας.

      Κατ’ἀρχάς, ὁ πολυθρύλητος ἰὸς sars-cov-2, ὁ ὁποίος ἔπληξε τὴν ὑφήλιο, ὑπῆρξε ἡ αἰχμὴ τοῦ δόρατος, στὴν σκοπίμως ἀσεβῆ ἐπίθεση κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ… τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

      Ἀκολούθως ἐμφανίσθηκε τὸ διαφημιζόμενο ἐμβόλιο, ὡς δῆθεν δραστικὸ ἀνάχωμα στὴν ἀμυντικὴ φαρέτρα τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς, κατὰ τοῦ sars-cov-2.

      …………………………………………………………………………………………………………………………….

  5. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=868370

    Ψυχογιός Δημήτρης Κ.

    Το μακρύ ταξίδι των μοραΐτικων γονιδίων στη Μεσόγειο
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 19/03/2017 05:45

    Σε παλιότερους καιρούς, θα προκαλούσε μεγάλο ενθουσιασμό και σίγουρα θα ενέπνεε όσους στον Μοριά θα εκφωνούσαν πανηγυρικούς για την επικείμενη 25η Μαρτίου η είδηση της περασμένης εβδομάδας, ότι το dna διέψευσε τον ανθέλληνα Φαλμεράιερ: ομάδα γενετιστών με επικεφαλής τον καθηγητή Γιώργο Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Πελοποννήσιοι δεν έχουν καμία απολύτως γενετική συγγένεια με τους Σλάβους. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο σημαντικό και έγκυρο European Journal of Human Genetics.

    Συνοπτικά, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι Μοραΐτες έχουν σημαντικά μεγαλύτερη κοινή γενετική κληρονομιά με τους Γάλλους (39% έως 42%), τους Ανδαλουσιανούς της Ιβηρικής (53% έως 62%) και τους Ιταλούς, κυρίως τους Σικελούς (85% έως 96%), από ό,τι με τους Σλάβους (λιγότερο από 15%). Ως πελοποννησιακής καταγωγής, θα προτιμούσα να έχω πιστοποιητικό πλησιέστερου συγγενή με τους Βενετσιάνους, που είναι διασημότερο brand name παγκοσμίως από τους Σικελούς και τους Ανδαλουσιανούς – αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

    Δεν είμαι φυσικά αρμόδιος να κρίνω την identity by descent (IBD) analysis την οποία χρησιμοποιούν οι ερευνητές, ούτε την αξιοπιστία των στατιστικών τους προγραμμάτων – ούτε καν για το αν το δείγμα 241 ατόμων από την Πελοπόννησο που χρησιμοποιήθηκε είναι επαρκές για τέτοιες αναλύσεις. Αλλά οι γενικές γνώσεις που έχουμε σχεδόν όλοι μου επιτρέπουν, νομίζω, να θέσω κάποια ερωτήματα:

    1) Γιατί επιλέγονται (για να συγκριθούν με τους Πελοποννησίους) οι πιο απομακρυσμένοι Σλάβοι που θα μπορούσαν να βρεθούν (Πολωνοί, Ρώσοι, Ουκρανοί και Λευκορώσοι) και όχι οι γειτονικοί Βούλγαροι, Σλαβομακεδόνες, Σέρβοι και Μαυροβούνιοι – ή έστω οι Τσέχοι ή οι Ουκρανοί; Υποστήριξε ποτέ ο Φαλμεράιερ ή άλλος ιστορικός ότι κατά τον Μεσαίωνα οι Πολωνοί διέσχισαν όλη την Ευρώπη και έκαναν επιδρομές ή μετανάστευσαν στην Πελοπόννησο;

    2) Γιατί ελέγχεται η γενετική συγγένεια με τους Ιταλούς, Γάλλους ή και με τους ακόμα πιο μακρινούς Ανδαλουσιανούς και όχι με τους πολύ κοντινούς μας Αλβανούς ή Βλάχους; Από όσο ξέρω, Ανδαλουσιανοί βρέθηκαν στην Κρήτη κατά την αραβική κατάληψη του 9ου αιώνα, όπως και Γάλλοι στην Πελοπόννησο κατά τη φραγκική κατάληψη του 13ου αιώνα – δεν γνωρίζω αναφορές για σχέσεις Μορέα – Ανδαλουσίας κατά τον Μεσαίωνα. Γιατί επιλέγεται η σύγκριση με αυτούς και όχι με τους Αλβανούς, όταν γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι η Πελοπόννησος είναι γεμάτη αρβανιτοχώρια;

    Μπορεί να μην υπάρχουν στοιχεία για το dna των Αλβανών ή των Νότιων Σλάβων. Τότε η ομάδα είναι δικαιολογημένη – αλλά σε αυτή την περίπτωση το ερώτημα αν (με βάση τα γενετικά στοιχεία) υπήρξαν σημαντικές εγκαταστάσεις Σλάβων στην Πελοπόννησο κάθε άλλο παρά «απαντάται οριστικά», όπως ισχυρίζονται οι ερευνητές στα συμπεράσματά τους. Στον βαθμό λοιπόν που δεν έχει συγκριθεί το dna μου με αυτό των Αλβανών και των Βλάχων (και των Βενετσιάνων!), δεν δέχομαι με τίποτα ότι οι Σικελιώτες είναι οι πλησιέστεροι γενετικά συγγενείς μου.
    Εχουμε όμως άραγε ανάγκη το dna για να τα μάθουμε αυτά; Δεν είναι πασίγνωστο γεγονός ότι η Πελοπόννησος έχει μαζικά εποικιστεί από Αλβανούς, αυτούς που ονομάζουμε Αρβανίτες; Δεν ξέρουμε για τα σλαβικά νεκροταφεία της Πελοποννήσου, για τα εκατοντάδες σλαβικά τοπωνύμια – ακόμα και ότι το μεσαιωνικό «Μορέας» που αρχικά δήλωνε την Ηλεία και αργότερα όλη την Πελοπόννησο είναι (κατά την επικρατέστερη, νομίζω, εκδοχή) σλαβικής προέλευσης, που σχετίζεται με το «μόρε», τη θάλασσα;

    Από όσο ξέρω, οι γενετικές έρευνες, με πρωτοπόρο τον Καβάλι-Σφόρτσα, έγιναν για να καταρρίψουν τις ρατσιστικές θεωρίες περί καθαρών ανώτερων και κατώτερων φυλών και να αποδείξουν ότι οι πληθυσμοί, από βιολογική άποψη, διακρίνονται από καταγωγική πανσπερμία. Εδώ έχουμε μια έρευνα που δεν δείχνει καθαρότητα – και δεν θα μπορούσε φυσικά να δείξει. Αλλά αποσπά τους Πελοποννησίους από τη Βαλκανική χερσόνησο, μας ταξιδεύει στη Μεσόγειο και μας κολλάει στην Ιταλική και την Ιβηρική Χερσόνησο. Κάπως όπως έφθασε ο ερωτευμένος Αλφειός στη Σικελία κυνηγώντας την πανέμορφη Αρέθουσα – και ακόμα παραπέρα.

    Αυτή η γενετική απώθηση της Βαλκανικής μου θυμίζει μιαν αντίστοιχη γλωσσολογική: την έλλειψη δημόσιας συζήτησης για το λεγόμενο Balkan Sprachbund, τη «Βαλκανική Γλωσσική Ενωση», το γεγονός πως οι βαλκανικές γλώσσες (κυρίως αλβανική, βλάχικη, βουλγαρική, ελληνική, σλαβομακεδονική) έχουν σημαντικά αλληλοεπηρεαστεί, όχι μόνο στο λεξιλόγιο αλλά και στη γραμματική δομή και φωνολογία τους.

    Οπως η είδηση περί μη σλαβικών γονιδίων στους Μοραΐτες πέρασε μάλλον «στα ψιλά» και δεν θα έχει την τιμητική της (πιστεύω και ελπίζω) στους εορτασμούς της 25ης Μαρτίου, έτσι και η εποχή της σιωπής για το Balkan Sprachbund φαίνεται ότι τελειώνει, αν κρίνω από την αξιέπαινη πρωτοβουλία του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών (Ιδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη) να οργανώσει πέρυσι σχετικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη.

    Αρκετά προβλήματα εθνοκεντρισμού έχουμε σε σχέση με τα μνημόνια, τους δανειστές και τους εταίρους μας, ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον ο βιολογικός και γλωσσολογικός εθνοκεντρισμός θα εκλείψουν – ή τουλάχιστον θα περιοριστούν σε ιδεοληπτικές πολιτικές μειοψηφίες.

    https://www.facebook.com/lithoksou.dhimitris

    Lithoksou Dhimitris

    March 27 ·

    ΛΙΓΑ ΑΚΟΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΡΕΥΝΑ» ΓΙΑ ΤΟ DNA, ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ «ΜΟΡΑΙΤΩΝ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΑΛΜΕΡΑΓΙΕΡ

    Συνέχεια μιας σχετικής συζήτησης με τον Dorian Gray (τον οποίο και ευχαριστώ για το κέντρισμα)

    Είναι φανερό ότι η έρευνα της ομάδας του ελληνοαμερικανού γενετιστή Γιάννη Σταματογιαννόπουλου, σχετικά με την καταγωγή των Πελοποννησίων, έχει ιδεολογικά (εθνικά) κίνητρα: να αρνηθεί δηλαδή την αξία του έργου του Φαλμεράγιερ.

    Από την ανάγνωση της ανακοίνωσης, γίνεται καθαρό πως οι συντάκτες της δεν γνωρίζουν τη μεσαιωνική ιστορία της περιοχής και επίσης δεν έχουν γνώσεις γλωσσογεωγραφίας.

    Ο Φαλμεράγιερ έγινε μισητός στους εθνικά Έλληνες γιατί χτύπησε την καρδιά του εθνικού μύθου.
    Είπε δηλαδή, ό,τι οι ιστορικές πηγές «φωνάζουν», πως μετά από αιώνες πολέμων, μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, τη λαίλαπα των γοτθικών εισβολών, το μαύρο θάνατο (πανούκλα) και την για δυο αιώνες κατάκτηση της Ρούμελης και του Μοριά από τους Αβαροσλάβους, οι αφέντες Έλληνες, οι ελεύθεροι πολίτες, σχεδόν αφανίστηκαν.

    Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως όλες οι αρχαίες πόλεις έγιναν ερείπια και τα ονόματα τους ξεχάστηκαν.
    Ο Φαλμεράγιερ έκανε και ένα μεγάλο λάθος. Δεν κατάλαβε τι είναι οι Ρωμιοί. Δεν ήταν όμως ο μόνος.

    Για μένα οι Ρωμιοί είναι οι απόγονοι των δούλων των Ελλήνων και μέσα τους συμπεριλαμβάνουν και τους απογόνους των προελληνικών πληθυσμών.

    Επαναλαμβάνω (και εδώ) πως οι δούλοι ήταν στην αρχαία Ελλάδα δεκαπλάσιοι από τους άρχοντες Έλληνες και δεν συμμετείχαν στο στράτευμα, ο αριθμός του οποίου, μέσα στους αιώνες συνεχώς μειωνόταν.

    Ο Φαλμεράγιερ δεν μπόρεσε επίσης να καταλάβει τι ήταν γλωσσικά οι Αρβανίτες. Αλλά οι γλωσσολόγοι της εποχής του δεν μπορούσαν τότε να τον βοηθήσουν. Οι έρευνες του συμπατριώτη του Hohann Hahn θα έρθουν αρκετά αργότερα (το 1854).

    Οι βυζαντινοί ιστορικοί γράφουν πως οι Σλάβοι τον 9ο μ.χ. αιώνα υποτάχθηκαν τελικά στην Κωνσταντινούπολη και ο αυτοκράτορας Νικηφόρος μετέφερε πληθυσμό από τα μικρασιατικά θέματα για να εποικήσει τα αραιοκατοικημένα πια εδάφη.

    Οι Σλάβοι είχαν περιοριστεί κυρίως πάνω στον Ταΰγετο και στο Έλος της Λακωνίας. Πλήρωναν δε φόρο στους βυζαντινούς για να έχουν κάποια μορφή αυτονομίας. Ήταν δύο φυλές: οι Μελιγγοί και οι Εζερίτες (το όνομα των τελευταίων, προφανώς από το «έζερο», τη λίμνη/έλος όπου ζούσαν).
    Οι Σλάβοι στο τέλος επαναστάτησαν, έχασαν και έγιναν και αυτοί δούλοι. Η σλαβική γλώσσα σωζόταν στον Ταΰγετο μέχρι το 15ο αιώνα (κατά μαρτυρία της εποχής).

    ΟΙ Μανιάτες, σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο δεν ήταν Σλάβοι αλλά Ρωμιοί («Ρωμαίοι»).

    Οι κάτοικοι της Τσακωνιάς ήταν οι απόγονοι των γιδοβοσκών και των ξωμάχων των Λακώνων . Οι άρχοντες Λάκωνες πήγαν και εγκαταστάθηκαν στη Μονεμβασιά (αφού πρώτα οχύρωσαν το βράχο).
    Η γλωσσική πραγματικότητα στο Μοριά, την εποχή του Φαλμεράγιερ ήταν η εξής: η πλειοψηφία του πληθυσμού μιλούσε τη δυτική Νότια Ρωμαίικη διάλεκτο (αυτή που μετεξελίχθηκε σε «κοινή»). Υπήρχε μια χωριστή ρωμαίικη διαλεκτική ομάδα που ζούσε στα χωριά της Τσακωνιάς. Και τέλος υπήρχε μια μεγάλη μειοψηφία Αρβανιτών, που μιλούσε μια διάλεκτο που είχε αποσπαστεί στα τέλη του 14ου αιώνα από την αλβανική Τοσκική.

    Ξέρουμε πως οι Σκλαβίνοι κατακτητές της Ελλάδας ανήκαν στη νότια σλαβική οικογένεια. Οι μεσαιωνικοί σλαβικοί εποικισμοί άφησαν λίγα δάνεια στις ρωμαίικες διαλέκτους (περισσότερα στη βόρεια διάλεκτο) και πολλά τοπωνύμια και μικροτοπωνύμια στην ηπειρωτική χώρα (όχι στα νησιά). Οι απόγονοι των υποδουλωμένων Σλάβων, γλωσσικά έγιναν Ρωμιοί.
    Αυτά είναι τα ιστορικά γεγονότα.

    Τώρα, το DNA των Σλάβων που κατέκτησαν το Μοριά και τη Ρούμελη δεν το ξέρουμε. Το DNA των Ρωμιών που συγκατοικούσαν στο Μοριά (μεταξύ 7ου και 9ου μ. χ.) αιώνα δεν το ξέρουμε. Το DNA των εποίκων από τα μικρασιατικά θέματα, που να το βρούμε.

    Αυτό που θα είχε ενδιαφέρον λοιπόν, θα ήταν η ομάδα του Σταματογιαννόπουλου να έπαιρνε αρκετά δείγματα DNA από απομονωμένα ορεινά αμιγώς ρωμαίικα ή αρβανίτικα χωριά και να έκανε συγκρίσεις μεταξύ ρωμαίικων χωριών χωριστά, μεταξύ αρβανίτικων χωριών χωριστά και συγκριτικά μεταξύ αρβανίτικων και ρωμαίικων χωριών. Στη συνέχεια θα μπορούσε να επεκταθεί σε σύγκριση με βλάχικα, μακεδόνικα, τσιγγάνικα και τούρκικα χωριά. Και μετά ας άρχιζε τις συγκρίσεις εκτός συνόρων.

    Ο Σταματογιαννόπουλος δεν μας δίνει όμως ούτε τα ονόματα των χωριών. Πως γνωρίζουμε ότι μεταξύ των δειγμάτων του δεν υπάρχουν Αρβανίτες;
    Και τι συγκρίνει; Τους «Πελοποννησίους» (κάτι γλωσσικά ανύπαρκτο το 19ο αιώνα) με τους Πολωνούς, τους Λευκορώσους και τους Ουκρανούς;

    Και τι DNA ερευνά;
    Ο Σταματογιαννόπουλος δεν εξετάζει ούτε το mtDNA, ούτε το Y-DNA.
    Το πρώτο (mtDNA ) μας δείχνει την καταγωγή μας από τη πλευρά της μητέρας (των θηλυκών), άρα την καταγωγή ως προς τους δούλους κυρίως (στην περίπτωσή μας).
    Και το δεύτερο (Y-DNA) δείχνει την καταγωγή μας από τη πλευρά του πατέρα (των αρσενικών), άρα των εισβολέων πολεμιστών-κατακτητών.
    Αυτά τα DNA έχουν αξία όταν ψάχνεις την καταγωγή των σύγχρονων «Ελλήνων».
    Ο ίδιος ο Σταματογιαννόπουλος, γνωρίζοντας την αξία αυτών των ερευνών για ζητήματα «καταγωγής», συμμετείχε παλαιότερα σε ομάδα που εξέτασε το mtDNA από σκελετούς της μινωικής εποχής που βρέθηκαν σε σπήλαιο στα Λασίθι, ερευνώντας την καταγωγή των Μινωιτών.
    Τώρα δεν ασχολείται με αυτά.

    Και τι βρήκε η «έρευνα»;
    Ότι οι κάτοικοι κάποιων χωριών του Ταϋγέτου έχουν συγγένεια έως 8,6% με τους «Πολωνούς». Ή πως η συγγένεια με τους «Ρώσους» φτάνει το 10,9%.
    Έ και;
    (θα έλεγα εγώ)
    ή ράβδος εν γωνία… άρα βρέχει.

  6. Ο/Η Nτένης ο τρομερός λέει:

    Σήκω ίροα Μακρυγιάννη να πολεμήσεις την Τουρκιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.