Γιατί ο Τσίπρας έχασε τη «μητέρα των μαχών» (ψηφίζοντας και τον μισό «εργασιακό Μεσαίωνα»)

[Αγνωστο γιατί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να δώσει ένα τόσο πομπώδες και βαρύ όνομα στη μάχη για το Εργασιακό. Μια μάχη που έχασε όχι μόνο στον δρόμο –όπου το κόμμα του ποτέ δεν ήταν τόσο δυνατό– αλλά κυρίως στη Βουλή]

Αν δεν κάνω λάθος, η «μητέρα των μαχών» πρωτοεμφανίστηκε στα ομηρικά έπη. Μετά υπήρξε δημοφιλής ευφημισμός στην ιστοριογραφία των πολέμων: το Βερντέν, η Μάχη της Μόσχας, η Καταιγίδα της Ερήμου και πολλές άλλες ανθρωποσφαγές βαφτίστηκαν έτσι για να καταδείξουν το σημείο όπου η Ιστορία κινήθηκε με βραδύτερους ρυθμούς και έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του ενός ή του άλλου. Αγνωστο γιατί, ο Αλέξης Τσίπρας σκέφτηκε να αποκαλέσει «μητέρα των μαχών» για τον ΣΥΡΙΖΑ το Εργασιακό του Κωστή Χατζηδάκη.

Γούστο του, βέβαια, του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ να το παίζει Αντονι Μπίβορ της ελληνικής πολιτικής, όμως αυτή τη μάχη ο ΣΥΡΙΖΑ την έχασε. Κατά κράτος. Τόσο μέσα όσο και έξω από τη Βουλή.

Κατ’ αρχάς τα προφανή: η συμμετοχή στις απεργίες ήταν περιορισμένη (στον ιδιωτικό τομέα, κάτω από 10%), οι συγκεντρώσεις που διοργανώθηκαν ήταν κατώτερες των προσδοκιών που είχαν οι οργανωτές τους, ενώ είτε από κοινωνικό αυτοματισμό είτε από απλή αγανάκτηση, ο κόσμος βρέθηκε να διερωτάται γιατί βρε αδελφέ απεργεί ο βολεμένος δημόσιος υπάλληλος για κάτι που αφορά τον ιδιωτικό.

Αλλά άντε, να δεχτούμε ότι ο απεργιακός ακτιβισμός δεν συγκινεί πια τόσους και ο ΣΥΡΙΖΑ στις πορείες δεν είχε ποτέ δυνάμεις –το ΠΑΜΕ μια χαρά τα πήγε, αλλά αυτό τραβά τον δικό του μοναχικό δρόμο, όταν δεν μελετά τα ιερά ευαγγέλια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στη «μητέρα των μαχών» σημειώθηκε στη Βουλή.

Τρεις ημέρες κράτησε στην Ολομέλεια η συζήτηση, κοντά 200 βουλευτές εγγράφηκαν να μιλήσουν, αλλά η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε κακά προετοιμασμένη, προσφέροντας ευκαιρίες στον κ. Χατζηδάκη για μικρές και μεγάλες νίκες.

Ποτέ δεν έχεις μια δεύτερη ευκαιρία για μια καλή πρώτη εντύπωση, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε με ένα αυτογκόλ όταν έκανε αίτηση αντισυνταγματικότητας του νόμου. Φαίνεται ότι είχαν επενδύσει στην έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής. Ομως η έκθεση είχε παρατηρήσεις για το νομοσχέδιο, αλλά δεν έθεσε θέματα αντισυνταγματικότητας. Ετσι η συζήτηση ήταν ένας περίπατος για την κυβερνητική πλειοψηφία· η επιχειρηματολογία της αντιπολίτευσης δεν είχε νομικά ερείσματα.

Ακολούθησε το θέμα της διευθέτησης του χρόνου εργασίας που το έκαναν «σημαία» οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά τράκαραν στο κυβερνητικό παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο τους υπενθύμισε ο κ. Χατζηδάκης:

Οτι οι ρυθμίσεις για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με ατομικές συμβάσεις εισήχθησαν στην Ελλάδα με την Οδηγία 1158/2019 που υπεγράφη επί ΣΥΡΙΖΑ σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οτι οι υπερωρίες επί δεκαετίες τώρα γίνονται με ατομικές συμβάσεις. Αρα, με την ίδια λογική θα έπρεπε να ζητήσει την κατάργηση των ατομικών συμβάσεων και στις υπερωρίες.

Οτι ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις της «Παπαστράτος» τον Αύγουστο του 2017 και εξήρε τις εργασιακές σχέσεις σε μια εταιρεία που εφάρμοζε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

Αλλά αυτά μπορείς να τα αποδώσεις στις αντιφάσεις του κυβερνητισμού: άλλα λες στην αντιπολίτευση, άλλα κάνεις όταν στρογγυλοκάθεσαι στο υπουργικό ή στο πρωθυπουργικό γραφείο σου.

Το συμβολικό, αν όχι στρατηγικό, λάθος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν ότι ταυτίστηκε με τους εργατοπατέρες, με άτομα σαν τον θρυλικό Νίκο Φωτόπουλο της ΓΕΝΟΠ (τον οποίο άλλωστε είχε προσκαλέσει σε συζήτηση ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, επιλέγοντας στρατόπεδο).

Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβίστηκε στην υπεράσπιση των προνομίων των συνδικαλιστών, ανασύροντας από το πηγάδι της ελληνικής εμπειρίας μια χώρα φέουδων που δύσκολα μπορείς να νοσταλγήσεις.

Εναντιώθηκε ακόμα και στη ρύθμιση που εξισώνει την προστασία των συνδικαλιστών με εκείνη των εγκύων. Ο κ. Χατζηδάκης προκάλεσε τους βουλευτές της αντιπολίτευσης επισημαίνοντας ότι με το σημερινό καθεστώς προστασίας των συνδικαλιστών, αυτοί προστατεύονται ακόμη και αν έχουν εμπλακεί σε βιαιοπραγία εναντίον συναδέλφου τους, ή ακόμη και σε σεξουαλική παρενόχληση. Ομως αυτοί έκαναν πως δεν άκουσαν…

Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ εναντιώθηκε και στη ρύθμιση για μια ελάχιστη υπηρεσία ασφαλείας κατά τη διάρκεια απεργιών στην κοινή ωφέλεια. Με πρόσφατα, όμως, τα παραδείγματα από την απεργία στο Μετρό και το λιμάνι του Πειραιά, η κυβερνητική παράταξη βρήκε την ευκαιρία να περάσει το μήνυμα. «Εσείς είστε με τους εργατοπατέρες, εμείς είμαστε με την κοινωνία» τους είπε από το βήμα της Βουλής ο υπουργός Εργασίας. Υστερα από αυτό, ήταν χαρακτηριστική η αμηχανία του ΣΥΡΙΖΑ όταν ανέκυψε το πρόβλημα με την απεργία της Τετάρτης και τις Πανελλαδικές. Ο κ. Χατζηδάκης τους προκάλεσε πάλι: «Να δηλώσετε αν είστε με τους μαθητές και τους γονείς ή με την ΑΔΕΔΥ και τους συνδικαλιστές του Μετρό που θα κλείσουν την Αθήνα». Αρχικά ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πως δεν άκουσε, για να σωθεί από τους συνδικαλιστές του Μετρό και της ΑΔΕΔΥ που έκαναν μισό βήμα πίσω και βγήκε από τη πολύ δύσκολη θέση.

Και αν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ υποαπέδωσαν, το ατυχές για την Κουμουνδούρου ήταν ότι ούτε ο κ. Τσίπρας ξέφυγε από τη μετριότητα. Ναι, είχε μια καλή ευκαιρία να στριμώξει την κυβέρνηση σχετικά με τους χειρισμούς της στο εμβόλιο της AstraZeneca, αλλά όσον αφορά το Εργασιακό, στην ομιλία του την Τετάρτη, ουσιαστικά επανέλαβε όσα έλεγαν οι βουλευτές του επί τρεις ημέρες, σαν να μην άκουσε τις διαψεύσεις και τα αντεπιχειρήματα της κυβερνητικής πλευράς. Ανέφερε κάποια παραδείγματα για τον «βιομηχανικό εργάτη από τον Ασπρόπυργο», τον «εναερίτη της ΔΕΗ από την Κοζάνη» και την «εργάτρια σε συσκευαστήριο στην Πρέβεζα», αλλά όταν κλήθηκε να αποδείξει τους ισχυρισμούς του, παρέπεμψε στο μέλλον, με το… ατράνταχτο επιχείρημα τού «εδώ θα είμαστε».

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να «στριμώξει» την κυβέρνηση όπως επεδίωξε. Μάλιστα, η ψήφιση του νομοσχεδίου αποδείχτηκε μια σχετικά εύκολη υπόθεση για την κυβέρνηση και τον υπουργό Εργασίας. Αν αυτή ήταν η «μητέρα των μαχών», θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα συμβαίνει σε άλλες, πιο απλές. [δικές μου οι υπογραμμίσεις]

*

©Ανδρέας Στασινός / Protagon.gr

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

4 Responses to Γιατί ο Τσίπρας έχασε τη «μητέρα των μαχών» (ψηφίζοντας και τον μισό «εργασιακό Μεσαίωνα»)

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    » Αγνωστο γιατί, ο Αλέξης Τσίπρας σκέφτηκε να αποκαλέσει «μητέρα των μαχών» για τον ΣΥΡΙΖΑ το Εργασιακό του Κωστή Χατζηδάκη».
    Να πω την γνώμη μου όσο αφορά το «γιατί».
    Πρώτον, γιατί η Αριστερά αρέσκεται σε πομπώδεις φράσεις και χειρονομίες. Σε πομπώδη συνθήματα, που στερούνται λογικής, αρχής και μέσης (πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά; Τα συνθήματα απευθύνονται στο θυμικό και όχι στην νοημοσύνη).΄Το ίδιο κάνουν όλοι όσοι είναι εκτός πραγματικότητας, όσοι δεν έχουν άμεσα την ευθύνη να μπούνε στο χορό. Κάθονται έξω από τα δρώμενα και ανεύθυνα αμολάνε όποια κοτσάνα τους έρθει στο κεφάλι τους, ελπίζοντας πως θα προκαλέσουν εντυπώσεις στο νευρικό σύστημα, στα απωθημένα, στο τυφλό μίσος, σε εμμονικές και εξω- πραγματικές επιθυμίες ανθρώπων που ζουν αγελαία.
    Ας θυμηθούμε ένα ανάλογο σύνθημα: «νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη». Ένα από τα πιο άθλια συνθήματα της Αριστεράς, που κατέληξε να αποτελεί τον βασικό θεωρητικό κορμό της.

    Δεύτερον, πιθανολογώ πως με αυτό το βαρύγδουπο σύνθημα, ήθελαν να δώσουν κουράγιο στον εαυτό τους, καθώς υποσυνείδητα αντιλήφθηκαν πως είναι αδύναμοι να αντιμετωπίσουν το θέμα μέσα στη βουλή, αλλά και «έξω στον λαό», να το καταργήσουν στη πράξη.
    Η αδυναμία αυτή τους προκαλούσε ανησυχία και φόβο, στο αν είναι αντάξιοι των στιγμών.
    Έτσι χρησιμοποίησαν μια φράση που παραπέμπει άμεσα σε αιματοχυσία. Να τρομάξουν τον αντίπαλο (κυβέρνηση), πως δήθεν είναι έτοιμοι να την κάνουν σκόνη, μαζί με το εργατικό νομοσχέδιο. Να ενθουσιαστούν.
    Μόνο που η τροπή της υπόθεσης, τους εξέθεσε άλλη μια φορά. Και τα απαρχαιωμένα εργαλεία τους – εργατοπατέρες, δημόσιοι υπάλληλοι που βρήκαν ευκαιρία να μη παν να.. δουλέψουν και τα συνθήματα της δεκαετίας ’80, παραήταν σκουριασμένα και ακούρδιστα για να τους συντρέξουν.
    Οι άνθρωποι είναι σε τέτοιο αδιέξοδο, που εν έτει 2021 προσπαθούν να ντυθούν με τον μανδύα του νεο κομμουνισμού.
    Κάνουν αντιπολίτευση, με το κεφάλι στραμμένο σε ιστορικές εποχές κατά τις οποίες ο κομμουνισμός αυτοκτόνησε.
    Δεν έχουν σωτηρία.

  2. Ο/Η Ακραίος Κεντρώος λέει:

  3. Ο/Η Παλιός λέει:

    Το νομοσχέδιο έρχεται να νομιμοποιήσει καταστάσεις που ισχύουν με την ανοχή της Αριστεράς εδώ και πάνω από 30 χρόνια. Όταν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ οι απλήρωτες υπερωρίες και οι εκβιασμοί σκληρών ανεξέλεγκτων εργοδοτών έδιναν κι έπαιρναν. Ολα είναι συνάρτηση της πραγματικής Οικονομίας. Σε καιρούς ανεργίας προηγείται να υπάρχουν επιχειρήσεις.
    Αν η Αριστερά έδινε μισή δεκάρα για τον κόσμο της Εργασίας όφειλε να προτείνει διαχωρισμό της Νομοθεσίας για τεράστιες επιχειρήσεις (αυστηρό 8ωρο) μεσαίες και ημιθανείς.
    Στις τρίτες η ελαστικοποίηση είναι θέμα επιβίωσης.
    Αυστηρός κρατικός έλεγχος θεσμοθετημένος, τήρηση των ψηφισμένων κανόνων, ωρομίσθια που είναι επιθυμητά σε μανάδες, φοιτητές και σε όσους θέλουν ένα συμπλήρωμα οικογενειακού εισοδήματος, ηλεκτρονικός έλεγχος, βαριά πρόστιμα σε παραβάτες.
    Αυτά για όποιον ενδιαφέρεται και δεν κάνει τζιχάντ για ψήφους ηλίθιων και νοσταλγών της Ανατολικής Γερμανίας..
    Μόνο μια μετά την πανδημία μεγάλη οικονομική ανάπτυξη με δίκαιο φορολογικό σύστημα και με κίνητρα επενδύσεων θα βελτιώσει ουσιαστικά τη ζωή των εργαζομένων.
    Τα υπόλοιπα είναι μάχες οπισθοφυλακών, ανικανότητα παραγωγής ορθολογικής πολιτικής και αριστερές υποκρισίες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.