Ο κ.Τσίπρας «με χλαμύδα, ακόντιο και περικεφαλαία»

[Η ομάδα Τσακαλώτου καταγγέλλει την πατριοδοκαπηλία του κ.Τσίπρα]

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Με εξαίρεση τη συμφωνία με τη Β.Μακεδονία, που ήταν μια πολύ ευτυχής στιγμή για τις δυο χώρες, για τα Βαλκάνια,  για τη δυτική συμμαχία και για την παγκόσμια Ειρήνη, μια συμφωνία που απέκρουσε τις συνεχείς προσπάθειες της επεκτατικής και αυταρχικής Ρωσίας να διεισδύσει μέσω πρόθυμων δίαυλων (Άγιο όρος, κόμμα Λαφαζάνη, Χ.Α., αφιλοχρήματοι μητροπολίτες, Βελόπουλος) στην Ελλάδα και στη Β.Μακεδονία,  μια συμφωνία στην οποία ο κ.Τσίπρας σύρθηκε από το ΝΑΤΟ και η οποία ήταν ολότελα έξω από κάθε σχεδιασμό, πεποίθηση και επιθυμία του, η εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνησης και ως αντιπολίτευσης, ήταν και είναι τυχοδιωκτική, χωρίς αρχές, με μοναδικό γνώμονα την δημοφιλία του αρχηγού σε καθυστερημένα λαϊκά στρώματα, που κινούνται στο δεξιό άκρο του πολιτικού φάσματος, τη διευκόλυνση της πάντα ανοιχτής του επικοινωνίας με ακροδεξιούς πολιτικούς-μερικούς ήδη στεγασμένους στο κόμμα του και την πρόκληση προβλημάτων στην κυβέρνηση. Bεβαίως και ο κ.Μητσοτάκης ελέγχεται για ατολμία και υποκρισία απέναντι σε μια συνθήκη με την οποία συμφωνούσε, έχει όμως το ελαφρυντικό πως με αυτήν διαφωνούσε, εντελώς φυσιολογικά για δεξιό κόμμα, η συντριπτική πλειοψηφία της λαϊκής του βάσης, πράγμα που καθιστούσε απαγορευτική την ειλικρινή του τοποθέτηση, η οποία θα ενεργούσε προς όφελος της Χ.Α. και του Βελόπουλου και μιας ανεξέλεγκτης ακυβερνησίας.

Είναι θετικό πως για πρώτη φορά κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δίνουν δείγματα πραγματικού πατριωτισμού και πραγματικών αριστερών ειρηνιστικών αντιλήψεων στην  εξωτερική πολιτική, στη βάση του σεβασμού του διεθνούς Δικαίου αλλά και των δικαιωμάτων των άλλων χωρών, γιατί πατριωτισμός δεν σημαίνει να αδικείς τις άλλες χώρες, ούτε να υποκινείς κλίμα εχθροπάθειας και πολέμου. Το 1922, το 1974 και τα Ίμια, δεν φαίνεται να έχουν συνετίσει τους αδίστακτους τυχοδιώκτες όλου του πολιτικού φάσματος.  Ασφαλώς μια τέτοια πολιτική δεν θα βρίσκει σύμφωνους πολλούς, που τρέφονται πολιτικά (ή και επαγγελματικά) από το παράλογο εθνικό μίσος, πολιτικούς, δημοσιογράφους, επαγγελματίες πατριώτες, εκκλησιαστικούς, ακροδεξιούς, σοσιαληστές (όπως τον κ.Άκη Τσοχατζόπουλο), αλλά και Υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΕΛ, όπως τους κ.κ.Κοτζιά και Καμμένο οι οποίοι εξετράπησαν, όταν ήταν στην ίδια κυβέρνηση, σε φοβερές αλληλοκαταγγελλίες τις οποίες, επειδή πρόκειται για ανθρώπους έντιμους με πατριωτικά αισθήματα,  θεωρώ ως ανυπόστατες και ως μια απλή εκδήλωση  ανεξέλεγκτης απώλειας ψυχραιμίας («Σκάνδαλο 50 φορές μεγαλύτερο από τις μίζες του Γιάννου»). Άλλωστε και η αδέκαστη Δικαιοσύνη, δεν φαίνεται να δίνει συνέχεια στο θέμα.

Όποιος θέλει μπορεί να διαβάσει μέσω της παρακάτω παραπομπής, όλη την (δυστυχώς κλασικά βερμπαλιστική) δήλωση των στελεχών της ομάδας Τσακαλώτου, ως ένα μοναδικό (πρώτο και πιθανότατα τελευταίο) κρούσμα σοβαρότητας και υπευθυνότητας (μακάρι να βγω ψεύτης και να ακολουθήσουν και άλλα) κάποιων ανθρώπων ενός αθεράπευτα τυχοδιωκτικού και ανεύθυνου κόμματος. Βεβαίως δεν κατονομάζεται ο κ.Τσίπρας, αυτός όμως είναι υπεύθυνος για την στενόκαρδη κινδυνολογική δημαγωγία που εκτοξεύεται από την πλευρά του κόμματός του κατά της συμφωνίας με Αίγυπτο, στα πλαίσια μιας αριστερής «εθνικής πλειοδοσίας». Με την ευκαιρία να σημειώσω πως τα λεγόμενα εθνικά θέματα συνάπτονται αναπόφευκτα και με το τεράστιο ζήτημα της Οικονομίας, σε τρία επίπεδα, σε αυτό των  κοστοβόρων υπερεξοπλισμών που ρουφούν αίμα από την Υγεία και την Παιδεία, αλλά και σε αυτό του Τουρισμού και στο ζήτημα των επενδύσεων-ειδικά ξένων κεφαλαίων-που δεν μπορούν να αναπτυχθούν μέσα σε κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας. «Κάποιοι δανείζονται χλαμύδες, ακόντια και περικεφαλαίες, που περίσσεψαν από την περίοδο των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό. Ας σκεφθούνε ότι παρόμοιες αντιδράσεις τις υποκινεί το ακροδεξιό μπλοκ του Σαμαρά, του Βελόπουλου και των θυλάκων της Χρυσής Αυγής». «Νέα «βόμβα» στον ΣΥΡΙΖΑ από τους «53». «Νέο πονοκέφαλο στον ΣΥΡΙΖΑ προκαλούν οι «53» του Ευκλείδη Τσακαλώτου, οι οποίοι εξέφρασαν απόψε τη στήριξή τους στην ιστορική συμφωνία με την Αίγυπτο για την τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ, σε αντίθεση με το επίσημο κόμμα που χαρακτήρισε την συμφωνία «άρον-άρον». Παράλληλα, οι 53 αφήνουν σαφείς αιχμές για την αντιπολιτευτική στάση που κρατούν αρκετά στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σε παρέμβασή τους στον ιστότοπο commonality.gr, που απηχεί τις απόψεις της τάσης, οι «53» αναφέρουν χαρακτηριστικά πως «με ανησυχία βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ευτυχώς όχι πολλούς αλλά αρκετούς, αγαπητούς φίλους και φίλες να δανείζονται στο όνομα της  αριστερής αντιπολίτευσης, χλαμύδες…Είναι σωστή πολιτική η δημιουργία κρατικών συμμαχιών, είναι λάθος πολιτική οι επιχειρήσεις αποκλεισμού της Τουρκίας…Είναι σωστή επιλογή η συμμαχία με την Αίγυπτο και την Ιταλία προκειμένου να παραχθούν συμφωνίες διευθέτησης διαφορών, στο βαθμό που υπάρχει ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της θαλάσσης…οι περισσότεροι είναι καλοπροαίρετοι, συχνά «ευήκοα ώτα» σε μία αριστερή ρητορική που για δεκαετίες συνδύαζε έναν «αμέτοχο» αντιιμπεριαλισμό με εθνικιστικές κορώνες. Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη συμφωνία με την Αίγυπτο είναι ενδεικτική για το πώς υπηρετείται μια εύκολη πολιτική καταγγελίας που δεν μπαίνει στον κόπο να διαμορφώσει στρατηγική..».

Σε όποιον θέλει να έχει μια καλή εικόνα των ζητημάτων στο Αιγαίο, τα οποία μπορούν να επιλυθούν ειρηνικά και δίκαια, μέσω προσυμφωνημένης κοινής προσφυγής πάνω σε όλες τις διαφορές (μερικοί κουτοπόνηρα προτείνουν επιλεκτική προσφυγή σε θέματα που συμφέρουν την Ελλάδα, είτε θεωρώντας την Τουρκία ηλίθια, είτε καθαρά προσχηματικά, ξέροντας πως κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο) στο δικαστήριο της Χάγης, αν η πολιτική ηγεσία βρει τον πατριωτισμό και την τόλμη να το κάνει και να υποστεί τις κραυγές του κ.Τσίπρα, της Χ.Α. και όλου του εσμού των λαϊκιστών όλων των κομμάτων, για προδοσία, επισυνάπτω απόσπασμα παλιότερης εξαιρετικής εμπεριστατωμένη μελέτης στελεχών του ΝΑΡ, αναδημοσιευμένο στον ιστότοπο του κου Ν..Σαραντάκου («Χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ»), όπου φαίνεται το ανεφάρμοστο και ανερμάτιστο κάποιων ελληνικών θέσεων.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ
«Υπερεξοπλισμοί, περιμένοντας επίθεση από την Ανδρομέδα». «Η Ελλάδα 4η σε εξοπλισμούς–83η σε δαπάνες για Παιδεία (22/11/2008). «15/11 συζητήθηκε στη Βουλή επερώτηση του κ. Αλαβάνου στην ώρα του πρωθυπουργού με αίτημα την ουσιαστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών στο μισό».
«Αλ.Τσίπρας: Άγαλμα του Μεγαλέξαντρου στην Αθήνα». «Οι «Μεταμορφώσεις» του αριστερού τυχοδιωκτισμού» (23/11/2011).
«Καθηγητής Ροζάκης: Πραγματισμός και δικαιοσύνη στην Εξωτερική πολιτική». «Αυταπάτες και πατριδοκαπηλία ετοιμάζουν μια νέα εθνική καταστροφή». (06/07/2020).

This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

11 Responses to Ο κ.Τσίπρας «με χλαμύδα, ακόντιο και περικεφαλαία»

  1. Ο/Η Παλιός λέει:

    https://www.liberal.gr/politics/o-tsipras-edeixe-na-fobatai-tis-apokalupseis/314299

    23 Ιουλίου 2020, 00:02

    Ο Τσίπρας έδειξε να φοβάται τις αποκαλύψεις
    Γιάννης Σιδέρης

    έλαβε πρόωρα το λόγο για να διαπραγματευτεί το αδιανόητο: Την στήριξή του στα εθνικά θέματα με αντίτιμο την μη διερεύνηση όσων καταλογίζονται ως ανομήματα της κυβέρνησης.

    https://www.iefimerida.gr/politiki/prin-dyo-mines-o-tsipras-zitoyse-symfonia-gia-aoz-me-aigypto-me-meriki-oriothetisi

    ΆΛΛΑ ΛΕΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΣΥΡΙΖΑ

    Πριν δύο μήνες ο Τσίπρας ζητούσε συμφωνία για ΑΟΖ με Αίγυπτο, με μερική οριοθέτηση

    Υπέρ της τμηματικής οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο είχε ταχθεί, μόλις προ δύο μηνών, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, όπερ και έγινε με την συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στο Κάιρο, την περασμένη Πέμπτη. Ωστόσο, σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ επικρίνει την εν λόγω συμφωνία.

    Μόλις δύο μήνες νωρίτερα, στις 10 Ιουλίου 2020, ο Αλέξης Τσίπρας, από το Φόρουμ των Δελφών, καλούσε την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο, να οριοθετήσει μερικώς και τμηματικά την ΑΟΖ, προκειμένου να ακυρώσει άμεσα το τουρκολυβικό μνημόνιο.

    https://www.tanea.gr/2020/06/11/politics/o-kotzias-adeiazei-tsipra-gia-ti-symfonia-me-italia-to-2016/

    Ο Κοτζιάς «αδειάζει» Τσίπρα για τη συμφωνία με Ιταλία το 2016

    Σε «άδειασμα» του Αλέξη Τσίπρα σχετικά με όσα υποστήριξε για τη συμφωνία που υπήρχε το 2016 μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας για την οριοθέτηση ΑΟΖ προχώρησε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Ο κ. Τσίπρας στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε χθες, στο Οικονομικό Forum των Δελφών αναφέρθηκε και στην συμφωνία που υπέγραψε χθες η Ελλάδα

    https://www.protagon.gr/epikairotita/eixe-symfwnisei-o-kotzias-na-temnetai-i-rodos-44342099245

    Είχε συμφωνήσει ο Κοτζιάς να «τέμνεται» η Ρόδος;

    Νέα στοιχεία για τις δύσκολες διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση ΑΟΖ αποκαλύπτονται.

    Σύμφωνα με «Το Βήμα της Κυριακής» όταν η ελληνική πλευρά ζήτησε να μετακινηθεί η γραμμή ανατολικά, οι Αιγύπτιοι αρνήθηκαν επικαλούμενοι συμφωνία με τον πρώην υπ. Εξωτερικών επί ΣΥΡΙΖΑ

    Protagon Team 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2020, 11:51

    Τρεις μέρες μετά την -από κάθε άποψη- ιστορική συμφωνία Ελλάδας και Αιγύπτου για την οριοθέτηση ΑΟΖ, το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων φωτίζεται και οι τεχνικές λεπτομέρειες των όσων περιγράφουν οι χάρτες αποκαλύπτονται.

  2. Ο/Η Παλιός λέει:

    https://www.tribune.gr/politics/news/article/684415/orgi-sosialpatrioton-me-toys-53-toy-tsakalotoy-meta-apo-amfilegomeno-keimeno-toys-gia-ta-ellinotoyrkika.html

    Οργή σοσιαλπατριωτών με τους «53» του Τσακαλώτου μετά από αμφιλεγόμενο κείμενό τους για τα ελληνοτουρκικά

    10 Αυγούστου 2020, 14:58

    Μεγάλη ένταση επικρατεί στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαιτίας της δημοσίευσης κειμένου των «53», της ομάδας Τσακαλώτου, το οποίο στρέφεται εναντίον στελεχών της πατριωτικής αριστεράς -κυρίως στελεχών που προέρχονται από το παλιό πατριωτικό ΠΑΣΟΚ αλλά όχι μόνο-, αποκαλεί «μαξιμαλισμό» τη συνάντηση της ελληνικής ΑΟΖ με την κυπριακή: «Αντίθετα, στη δική μας λογική θα ήταν καταστροφική μία εμμονή στο μαξιμαλιστικό σχέδιο για κοινή ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου», θεωρεί «…λάθος πολιτική» τις «επιχειρήσεις αποκλεισμού της Τουρκίας…» και απαξιώνει τα τριμερή σχήματα της Ελλάδας με χώρες της περιοχής, γράφοντας ότι: «Η πολιτική της συγκρότησης τριμερών και τετραμερών συμμαχιών με Ισραήλ, Αίγυπτο, Ιορδανία, Κύπρο φαίνεται ότι εξάντλησε τα όριά της, χωρίς να προσφέρει λύσεις, ούτε να αποκλιμακώνει τις εντάσεις στην περιοχή».

    Στελέχη που πατριωτικού σοσιαλιστικού χώρου μόλις διάβασαν το κείμενο [ΕΔΩ] το χαρακτήρισαν «βαθιά μειοδοτικό», «ευθυγραμμισμένο με τις τουρκικές επιδιώξεις στην Ανατολική Μεσόγειο», «σαν να είναι γραμμένο καθ υπόδειξη γερμανικών συμφερόντων».

    Δεν είναι μυστικό ότι οι «53» του κ. Τσακαλώτου φαίνεται να «συμφωνούν» με τους εκσυγχρονιστές της «Γέφυρας» στα εθνικά θέματα, αν και αμφότερες οι δύο «γκρούπες» δεν έχουν καμία κοινωνική απήχηση.

    Σε κάθε περίπτωση το κείμενο των «53» ρίχνει λάδι στη φωτιά, με πολλά σοσιαλπατριωτικά στελέχη να διαρρέουν ότι δεν υπάρχει άλλη υπομονή και είναι πλέον αποφασισμένα για σκληρή σύγκρουση μαζί τους.

    Χαρακτηριστική είναι η ανάρτηση του γνωστού δικηγόρου Αγαμέμνονα Τάτση, στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα της πτέρυγας του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, ο οποίος παραθέτει μια φράση από το κείμενο των «53» και στη συνέχεια σχολιάζει:

    «”Διευκρινίζουμε λοιπόν, ότι με ανησυχία βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ευτυχώς όχι πολλούς αλλά αρκετούς, αγαπητούς φίλους και φίλες να δανείζονται στο όνομα της αριστερής αντιπολίτευσης, χλαμύδες, ακόντια και περικεφαλαίες που περίσσεψαν από την περίοδο των συλλαλητηρίων για το μακεδονικό”.

    »Έτσι αποφάσισαν να “ντύσουν” όλους εμάς, οι σύντροφοι.

    »Αυτή είναι η κριτική σε εμάς που πιστεύουμε ότι η Αριστερά είναι ταυτισμένη με με πατριωτικούς αγώνες και σταθερά ταγμένη στην υπεράσπιση των δικαίων του Ελληνικού Λαού.

    »Ώστε γίναμε εθνικιστές και “μακεδονομάχοι” εμείς που αναδείξαμε την προχειρότητα στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της δεξιάς, εμείς που δεν αποδεχόμαστε την περιορισμένη ΑΟΖ στα μισά νησιά του Αιγαίου, εμείς που διαφωνήσαμε -όπως και ο Κυπριακός Λαός-, στο σχέδιο Ανάν.

    »Και καλούν οι σύντροφοι σε διάλογο με την Τουρκία για την “ειρηνική διευθέτηση των υπαρκτών εκκρεμοτήτων στην περιοχή” (όπως λένε).

    »Μόνο που δε μας λένε ποιες είναι οι εκκρεμότητες;

    »Διότι εμείς γνωρίζουμε ότι υπάρχει μία και μόνη εκκρεμότητα:

    »H οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Μήπως υπάρχουν και άλλες, όπως η αξίωση της Τουρκίας για περιορισμό της κυριαρχίας στα 6.νμ, για διορισμό Μουφτή, για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών ενώ κατά παράβαση των συνθηκών απέναντι υπάρχει αποβατική δύναμη, για το καθεστώς των μικρών νησιών των Δωδεκανήσων και όσα ο μαξιμαλιστικός τουρκικός εθνικισμός επιχειρεί να βάλει στο τραπέζι των συζητήσεων;», γράφει ο κ. Τάτσης.

    Πάντως το τελευταίο που ήθελε αυτή τη στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας είναι να ξεσπάσει εσωκομματικός πόλεμος μεταξύ σοσιαλπατριωτών και «53».

    https://www.iefimerida.gr/news/128279/%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BC%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85

    Ποιoς είναι ο δικηγόρος Αγις Τάτσης που έκανε μήνυση στον Πάγκαλο- Συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ και λάτρης του Ανδρέα Παπανδρέου
    STORIES 30|10|2013 | 08:43

    NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

    Δικηγόρος, επί σειρά ετών συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ και λάτρης του Ανδρέα Παπανδρέου είναι ο Αγαμέμνων Τάτσης που υπέβαλλε μήνυση κατά του Θεόδωρου Πάγκαλου μετά τις δηλώσεις του για τις φερόμενες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ σε βάρος της Αμερικανικής Πρεσβείας.

    Οπως φαίνεται και από το προφίλ που διατηρεί στο facebook, ο κ. Τάτσης έχει σπουδάσει στη Νομική και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, είναι παντρεμένος και με καταγωγή από τα Γιάννενα, ενώ φαίνεται να είναι και ένθερμος υποστηρικτής της Αριστερής Πρωτοβουλίας του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου, αλλά και του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ μάλιστα όπως αναφέρει και στο προσωπικό του site είχε αρκετές θέσεις στα συνδικαλιστικά όργανα της ΠΑΣΠ, αλλά και στο ίδρυμα «Ανδρέας Παπανδρέου».

    Συγκεκριμένα ο κ. Τάτσης έχει διατελέσει:

    Νομικός σύμβουλος του Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου (άμισθος)
    Γραμματέας ΠΑΣΠ Οικονομικού Νομικής
    Γραμματέας Τ.Ο Ν. ΠΑΣΟΚ Χολαργού – Παπάγου
    Μέλος Γραφείου Σπουδάζουσας ΑΕΙ Αθήνας.
    Μέλος Κεντρικού Συμβουλίου Νεολαίας ΠΑΣΟΚ
    Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου Νεολαίας ΠΑΣΟΚ
    Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων Νεολαίας ΠΑΣΟΚ

    Οσον αφορά την μήνυση πάντως, σε κείμενο που δημοσίευσε ο ίδιος στον προσωπικό του λογαριασμό, την υπέβαλλε λόγω των δηλώσεων Πάγκαλου τονίζοντας πως «είτε ως αληθείς συνιστούν αποκάλυψη μυστικών της Πολιτείας, εκθέτουν σε κίνδυνο την χώρα και τους υπαλλήλους της (στρατιωτικούς διπλωμάτες κλπ) σε κίνδυνο αντιποίνων, είτε ως ψευδείς συνιστούν έκθεση της Πολιτείας σε κίνδυνο αντιποίνων και διατάραξης των ειρηνικών σχέσεων της με τουλάχιστον τα αναφερόμενα κράτη (ΗΠΑ, Τουρκία)». (Διαβάστε εδώ περισσότερα για την μήνυση σε βάρος του Θεόδωρου Πάγκαλου)

    Προς επίρρωσιν των ισχυρισμών του, ο κ. Τάτσης υποστηρίζει πως είτε είναι αληθή είτε είναι ψευδή τα λεγόμενα του Θεόδωρου Πάγκαλου, είναι παράνομες πράξεις και τιμωρούνται από τον Ποινικό Νόμο και ειδικώς από τα άρθρα 140, 141,146 της πρώτης παραγράφου του Ποινικού Κώδικα.

    Ο ίδιος πάντως, αναφέρθηκε στο facebook στην μήνυση που υπέβαλλε στον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ: «Λυπάμαι που βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να υποβάλλω μήνυση για τις κακουργηματικές πράξεις που αποκαλύφθηκαν από τις δηλώσεις Παγκαλου περί παρακολουθήσεων των συνομιλιών ξένων πρεσβευτών στη χώρα μας».

    https://www.newsbomb.gr/politikh/story/787793/kyvernisi-syriza-h-synistosa-ton-koymparon-kai-ta-orfana-toy-pasok

    24/04/2017 10:32
    Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Η «συνιστώσα» των κουμπάρων και τα… ορφανά του ΠΑΣΟΚ
    (…..)

    Σημαντικό ρόλο στην ομάδα διαδραματίζει και ο γνωστός δικηγόρος Άγης Τάτσης για τον οποίο φημολογείται ότι έχει αναλάβει καθήκοντα νομικού συμβούλου στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.

    Άγης Τάτσης

    Διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με τους πρώην συντρόφους του από το ΠΑΣΟΚ αφού υπήρξε σημαίνων στέλεχος της Νεολαίας του Κινήματος. Δηλώνει θαυμαστής του Αν Παπανδρέου ενώ στην διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας έχει υποβάλει μήνυση στον Θ. Πάγκαλο για τις δηλώσεις του σχετικά με τις φερόμενες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ σε βάρος της Αμερικανικής Πρεσβείας. Συγκεκριμένα ο κ. Τάτσης έχει διατελέσει:

  3. Ο/Η Ναύαρχος Αλίκη λέει:

    https://sarantakos.wordpress.com/2020/07/23/aoz/


    Το Αιγαίο δηλαδή μετατρέπεται σε ελληνική λίμνη, η Τουρκία περιορίζεται εξαιρετικά, ενώ η διεθνής ναυσιπλοΐα μπαίνει σε μονοπάτια που ούτε ο ελληνικός εφοπλισμός θα ήθελε, πόσο μάλλον κράτη όπως η Ρωσία. Κάθε πλοίο που θα διέρχεται πλέον από το Αιγαίο θα πρέπει να αποδεικνύει ότι εκτελεί «αβλαβή διέλευση». Η μονομερής επομένως επέκταση από μεριάς της Ελλάδας στα 12 μίλια συνιστά τυχοδιωκτική ενέργεια, με πιθανές βαριές συνέπειες για τον ελληνικό λαό (και τον Τουρκικό), ενώ στερείται κάθε έννοιας δικαιοσύνης αλλά και ρεαλισμού. Σημειώνεται ότι η Τουρκία από το 1995 έχει θεωρήσει μια τέτοια κίνηση ως αιτία πολέμου (casus belli). Αντίθετα, μια διαπραγμάτευση και ειδική συμφωνία για το Αιγαίο, με οικειοθελή μερική αποποίηση από μεριάς Ελλάδας του «δικαιώματος επέκτασης», θα μπορούσε να ακολουθήσει το δρόμο της λογικής, ορίζοντας με διαπραγμάτευση και συμφωνία τα Χωρικά Ύδατα με επωφελή τρόπο και για τις δύο χώρες, αλλά και με διαδρόμους για τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Πολλές χώρες έχουν κάνει το ίδιο, ειδικά στις περιπτώσεις θαλασσίων κόλπων, στενών περασμάτων κλπ. H Ιαπωνία συμφώνησε με τις γειτονικές της χώρες Χωρικά Ύδατα 3 ναυτικών μιλίων για τα στενά της. Το ίδιο και η Εσθονία σε συμφωνίες με Φινλανδία και Ρωσία στον κόλπο της Φινλανδίας, όπως και άλλες χώρες.

    Το αδιέξοδο της «εθνικής στρατηγικής» που στηρίζουν όλες οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις στο ζήτημα αυτό και η αναζήτηση δρόμων διεξόδου μέσω συμβιβασμών, φαίνεται και από τις απόψεις νομικών όπως ο Χ. Ροζάκης (ομότιμος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του ΕΚΠΑ) που πρόσφατα πρότεινε μια άλλη προσέγγιση:

    «Η δική μας πρόταση έχει ως στόχο να υπάρξει ένας διακανονισμός 10 ν.μ. αιγιαλίτιδας, πράγμα που εξυπηρετεί και το συμφέρον του εθνικού εναέριου χώρου (ο οποίος πλέον εναρμονίζεται με το εύρος της αιγιαλίτιδας), που ως τα τώρα αποτελεί διεθνή ανωμαλία, και το συμφέρον τρίτων χωρών που διαπλέουν το Αιγαίο, και που σε περίπτωση επέκτασης της αιγιαλίτιδας στα 12 ν.μ. θα είχαν την υποχρέωση να εφαρμόσουν την αβλαβή διέλευση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται»[10].

    Σε ότι αφορά την Υφαλοκρηπίδα (και την ΑΟΖ), η Ελλάδα από τις προβλέψεις της Σύμβασης, «θυμάται» μόνο τα 200 μίλια και την απόδοση ζωνών στα νησιά. Έτσι, ισχυρίζεται ότι ο χωρισμός με την Τουρκία πρέπει να γίνει με βάση την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ανατολικών ακτών των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των Τουρκικών ακτών, παραβλέποντας την πρόβλεψη της Σύμβασης για διαπραγμάτευση και συμφωνία σε «ειδικές περιστάσεις». Αυτό φτάνει στον παραλογισμό να μην κηρύττει μεν την ΑΟΖ διότι το αποτέλεσμα μιας προσφυγής σε Δικαστήριο είναι τουλάχιστον αμφίβολο (ειδικά σε ότι αφορά το Καστελόριζο), αλλά να περιφέρει δεξιά αριστερά χάρτες ΑΟΖ με χαραγμένα οικόπεδα αλλά και να κάνει συμφωνίες με πολυεθνικές εξόρυξης συνοδεία πολεμικών φρεγατών. Οι χάρτες αυτοί, με εφαρμογή της παραπάνω προσέγγισης της Ελλάδας, φυσικά δίνουν όλο το Αιγαίο στην Ελληνική ΑΟΖ, ενώ μέσω της (πλήρους) απόδοσης ΑΟΖ στο Καστελόριζο, η Τουρκία εκτοπίζεται και από τις εκεί θάλασσες, ενώ η Ελλάδα αποκτώντας θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο, μοιράζεται με Κύπρο, Αίγυπτο, Ισραήλ όλη σχεδόν την Ανατολική Μεσόγειο.

    Η Ελλάδα έχει ήδη υποστεί μια ήττα από τη μοναδική προσφυγή που έκανε το 1976 στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο αφενός απέρριψε την αίτηση προσωρινών μέτρων σε βάρος της Τουρκίας (έκανε «έρευνες» σε περιοχές του Αιγαίου που η Ελλάδα θεωρεί πως αποτελούν μέρος της ελληνικής Υφαλοκρηπίδας) και αφετέρου στην απόφασή του το 1978[11] δήλωσε πως για την ουσία του θέματος, δεν δύναται να πάρει θέση υπέρ των ελληνικών ισχυρισμών. Το δικαστήριο δε θα μπορούσε να ορίσει οποιοδήποτε σύνορο Υφαλοκρηπίδας από τη στιγμή που τα δυο κράτη δεν είχαν προετοιμάσει ποτέ οποιαδήποτε εναλλακτική συμφωνία μεταξύ τους, έστω με εντοπισμό των διαφορών.

    Δεκάδες άλλες υποθέσεις που έφτασαν σε Διεθνή Δικαστήρια, καταρρίπτουν τις ελληνικές θέσεις που αρνούνται πως νησιά τόσο κοντά στο απέναντι κράτος, συνιστούν κάποια «ειδική περίσταση». Στην περίπτωση της διαμάχης Βρετανίας-Γαλλίας[12] η απόφαση του Δικαστηρίου ήταν ότι στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί Υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο Χωρικά Ύδατα και όρισε το όριο με την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών.

    (….)

  4. Ο/Η Psycho λέει:

    https://www.protagon.gr/themata/kotzias-kammenos-enas-kavgas-535-ekat-evrw-gia-ta-mystika-kondylia-44341709495

    Κοτζιάς – Καμμένος: ένας καβγάς 53,5 εκατ. ευρώ για τα μυστικά κονδύλια

    Τόσα ξόδεψαν τα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας από μυστικά κονδύλια τη διετία 2015-16:
    πώς κατανεμήθηκαν ανά υπουργείο και τι δείχνουν οι πίνακες για τα τελευταία χρόνια

    Χάρης Καρανίκας

    18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018, 19:08

  5. Ο/Η Αλέξης Βελόπουλος λέει:

    https://www.protagon.gr/epikairotita/oi-avoles-alitheies-gia-ton-plou-tou-oruc-reis-44342100822

    Πότε θα παρανομήσει το «Oruc Reis»

    Αυτό που φάνηκε τα τελευταία 24ωρα –ακόμα και από τις επικοινωνίες του Πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς για την κρίση με το τουρκικό σεισμογραφικό– είναι ότι υπάρχει μια γενικευμένη σύγχυση σχετικά με το τι είναι υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, χωρικά ύδατα, εθνική κυριαρχία, παραβίασή της κ.λπ.

    Και επειδή υπάρχει γενικευμένη σύγχυση, με πολιτικούς αρχηγούς –έστω και αν αυτός λέγεται Κυριάκος Βελόπουλος– να προτείνουν τη βύθιση (!) του τουρκικού σεισμογραφικού αν αρνηθεί τη νηοψία, χρήσιμη είναι μια επανάληψη για το τι σημαίνουν χωρικά ύδατα, ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα. Κατ’ αρχάς: Υφαλοκρηπίδα είναι ο βυθός. Ο,τι είναι πάνω από τον βυθό είναι διεθνή ύδατα. Ο βυθός ανήκει στο κυρίαρχο κράτος, καθώς συνιστά προβολή της στεριάς του μέσα στο νερό. Από τη στιγμή όμως κατά την οποία μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου δεν έχει ορισθεί ΑΟΖ, το «Oruc Reis» πλέει σε διεθνή ύδατα, είναι ελεύθερο να το κάνει.

    Η παρουσία του αμφισβητεί μεν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, αλλά παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας θα γίνει μόνο όταν και αν ακουμπήσει τον βυθό, την υφαλοκρηπίδα. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει –αν είχε γίνει, θα το είχε ανακοινώσει (επισήμως και όχι με δημοσιεύματα ή tweets) η τουρκική κυβέρνηση.

    Ως προς αυτό, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας τεχνικά υπερέβαλε καταγγέλλοντας στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι «η Τουρκία προβαίνει σε παράνομες ενέργειες που αγνοούν πλήρως το Διεθνές Δίκαιο και παραβιάζουν ευθέως τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».

  6. Ο/Η Κ.Δ. λέει:

    https://www.tovima.gr/2020/01/24/opinions/giati-fovomaste-toso-ti-xagi/

    Γιατί φοβόμαστε τόσο τη «Χάγη»;
    Ιωακειμίδης Π. Κ.
    24.01.2020, 07:35

    Το πολιτικό σύστημα της χώρας εμφανίζεται γενικώς φοβισμένο απέναντι στη «Χάγη», απέναντι δηλαδή στην παραπομπή των διαφορών που έχουμε με την Τουρκία στη Διεθνή Δικαιοσύνη και ειδικότερα στο Διεθνές Δικαστήριο που εδρεύει στη Χάγη. Φοβισμένο γιατί φαίνεται να πιστεύει ότι «στο Δικαστήριο θα χάσουμε», δεν θα δικαιωθούμε στις θέσεις μας.

    Ετσι παρουσιάζεται το εξόχως παράδοξο και αντιφατικό φαινόμενο η Ελλάδα, η οποία με κάθε ευκαιρία διακηρύσσει σε όλους τους τόνους από τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα μέχρι το κάθε μέλος του Κοινοβουλίου, κ.ά., ότι η πολιτική της στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, ότι δεν θέλει τίποτα άλλο παρά να εφαρμοσθεί το διεθνές δίκαιο, να είναι αμήχανη έως φοβισμένη να παραπέμψει τις (νομικές) διαφορές της με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο! Εχουμε το (διεθνές) δίκαιο υποτίθεται με το μέρος μας αλλά παρά ταύτα δεν δεχόμαστε να κριθούν (όλες) οι διαφορές μας στη Δικαιοσύνη. Λόγω ακριβώς αυτού του φόβου η Ελλάδα έχασε μια τεράστια και μοναδική ευκαιρία να επιλύσει πιθανότατα τις ελληνοτουρκικές διαφορές το 2004. Και την έχασε όταν η τότε κυβέρνηση της ΝΔ αρνήθηκε σε εφαρμογή των ρυθμίσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ελσίνκι (Δεκέμβριος 1999) να παραπέμψει τις διαφορές στο Διεθνές Δικαστήριο (όπως προέβλεπε το «Ελσίνκι»)κάτω από τον φόβο ότι το Δικαστήριο δεν θα δικαιώσει (τουλάχιστον πλήρως) την Ελλάδα. Και έτσι επέτρεψε την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία χωρίς την προηγούμενη εκπλήρωση των όρων του «Ελσίνκι». (Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία και μάλιστα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιθυμούσαν τότε διακαώς την ένταξη στην Ενωση – ΕΕ.)

    Θεραπεία – σοκ για την ελληνική οικονομία
    Βέβαια στο Διεθνές Δικαστήριο η Ελλάδα προσέφυγε μονομερώς το 1976 για το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα. Και τούτο γιατί δεν είχε προηγηθεί η συγκατάθεση της Τουρκίας μέσω της υπογραφής συνυποσχετικού. (Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ως γνωστόν την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.) Το 1987 (μετά την οξύτατη κρίση με την Τουρκία) ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου είχε ταχθεί υπέρ της προσφυγής στη Χάγη για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Ενώ το 1996 επιδιώξαμε την επίλυση του ζητήματος των Ιμίων με προσφυγή στη Χάγη και με τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης η οποία υιοθέτησε και σχετική δήλωση (Ιούλιος 1996).

    Σήμερα οι πολιτικές δυνάμεις εμφανίζονται να τάσσονται μεν υπέρ της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο αλλά σε βάθος χρόνου, διαμορφώνεται δηλαδή ένα κάποιο consensus, αλλά μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ – τη μόνη δηλαδή διαφορά που η Ελλάδα αναγνωρίζει επισήμως με την Τουρκία – και τίποτε άλλο. Για όλα τα άλλα θέματα που είτε τα έχουμε εξαιρέσει από τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είτε όχι υπάρχει αρνητική τοποθέτηση. Ορθή ως αφετηριακή θέση, αλλά εάν στο τέλος μιας διαδικασίας (διαπραγμάτευσης, διερευνητικών επαφών κ.λπ.) καθίσουμε στο τραπέζι με την Τουρκία για την επεξεργασία του συνυποσχετικού προσφυγής στο Δικαστήριο (και η Τουρκία όπως υπεννόησε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου στη συνέντευξή του στο «Βήμα», 22/12, μπορεί να καθίσει στο τραπέζι τελικά), η τελευταία θα ζητήσει πιθανότατα να συμπεριληφθούν στην παραπομπή και μια σειρά άλλα ζητήματα που προβάλλει ως «μονομερείς διεκδικήσεις». Ποια μπορεί να είναι αυτά τα θέματα είναι λίγο-πολύ γνωστό: η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια, οι (απαράδεκτες, έωλες αξιώσεις) «γκρίζες ζώνες», η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών (Β. Αιγαίου, Δωδεκάνησα).

    Σε ό,τι αφορά τα χωρικά ύδατα, όπως έγινε και στο παρελθόν και φθάσαμε κοντά σε λύση (2000-2004), το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπισθεί στο πλαίσιο των διερευνητικών συνομιλιών και σε κάποια συνεννόηση και με τις άλλες χώρες που διαπλέουν το Αιγαίο (Ρωσία κ.λπ.) και με την υπόθεση εργασίας ότι ίσως μια διαφοροποιημένη επέκταση χωρικών υδάτων να είναι αναπόφευκτη και για πολλούς λόγους με ταυτόχρονη εναρμόνιση και του εναέριου χώρου.

    Το Αιγαίο δεν μπορεί να γίνει ελληνική λίμνη. Σε ό,τι αφορά τις «γκρίζες ζώνες» η θέση της Ελλάδας είναι εξόχως ισχυρή σύμφωνα με τις Συνθήκες (Λωζάννης 1923, Παρισίων 1947) και επομένως δεν δικαιολογείται η φοβία που εκδηλώνεται για την παραπομπή του ζητήματος για εξέταση – με κατάλληλη διατύπωση – ταυτόχρονα με το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ (που ούτως ή άλλως αναποφεύκτως θα εξετασθεί σε κάποιο βαθμό). Σε ό,τι αφορά την «αποστρατιωτικοποίηση» τα πράγματα ίσως να είναι πιο περίπλοκα αλλά το ζήτημα αυτό θα πρέπει να εκτιμηθεί μέσα από το πρίσμα της βαρύτητας που μπορεί να έχει εάν και όταν φθάσουμε στην προηγούμενη επίλυση όλων των άλλων διαφορών.

    Πάντως, εάν και όταν ανοίξει η διαδικασία προσφυγής και φθάσουμε στο πολιτικό δίλημμα – που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα φθάσουμε – πάμε στη «Χάγη» με ευρύτερη θεματολογία ή όχι, εγκαταλείπουμε τη «Χάγη», το πολιτικό σύστημα οφείλει να εγκαταλείψει τα φοβικά σύνδρομα, να δείξει τόλμη, να προετοιμάσει κοινή γνώμη, θέσεις και διαπραγμάτευση και να οδεύσει προς τη «Χάγη». Κι αν ακόμη χρειαστεί να γίνουν κάποιοι οριακοί συμβιβασμοί, αυτοί θα (πρέπει να) καταλήγουν ουσιαστικά στην ενίσχυση και όχι εξασθένηση της εθνικής κυριαρχίας (που κανένας δεν θα ήθελε).

    Στην προσέγγισή μας αυτή θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζεται προσεκτικά ο συντελεστής χρόνος. Οτι δηλαδή ο χρόνος δεν είναι υπέρ ημών. Εργάζεται εναντίον μας και υπέρ της Τουρκίας, είτε μας αρέσει είτε όχι. Μια αναδρομή στο τι έγινε από το 1973 και μετά μπορεί να είναι εξόχως διδακτική για τη στρατηγική μας. Και ότι τελικά άλλος τρόπος έξω από την ειρηνική επίλυση των διαφορών είτε μέσω διαπραγματεύσεων είτε με προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Και ούτε μια κούρσα εξοπλισμών θα μας λύσει τα προβλήματα, ανεξάρτητα από την ανάγκη ισχυρής αποτρεπτικής δύναμης.

    Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ.

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://www.efsyn.gr/politiki/exoteriki-politiki/255387_diplomatiko-epeisodio-ston-syriza-apo-toys-53

    11.08.2020, 13:10
    «Διπλωματικό επεισόδιο» στον ΣΥΡΙΖΑ από τους 53+
    Δημήτρης Τερζής

    Διαφοροποίηση από τη γραμμή του Αλ. Τσίπρα για τη συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου και για άλλα θέματα εξωτερικής πολιτικής εκδηλώνεται μέσα από κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα commonality.gr.
    Eνα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα commonality.gr το βράδυ της Κυριακής προκάλεσε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ, τα οποία διέγνωσαν σε αυτό «έμμεσο» άδειασμα της τάσης των 53+ στον Αλέξη Τσίπρα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

    Η αλήθεια είναι ότι ανάμεσα στις 1.344 λέξεις του κειμένου που δημοσιεύτηκε και αποτελεί μια συνολική θεώρηση της εξωτερικής πολιτικής στην Ανατολική Μεσόγειο -με αφορμή την πρόσφατη υπογραφή μερικής συμφωνίας με την Αίγυπτο- υπήρχε μια φράση που έρχεται σε αντίθεση με την επίσημη (ώς τώρα τουλάχιστον) γραμμή της Κουμουνδούρου: «…Η συμφωνία, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να αποτελέσει διαδρομή για εξελίξεις σε θετική κατεύθυνση».

    Η Κρήτη και η Ρόδος
    Υπενθυμίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, μόλις έγινε γνωστή η συμφωνία με την Αίγυπτο, πρόβαλε ενστάσεις με την υποσημείωση ότι θα ανέμενε τις λεπτομέρειες προκειμένου να τοποθετηθεί πιο αναλυτικά. Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση που είχε εκδώσει ανέφερε: «Με τη συμφωνία που υπεγράφη, η κυβέρνηση βιάστηκε να αποδεχθεί μειωμένη επήρεια για την Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί του Αιγαίου, αλλά και να κάνει αποδεκτή τη μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ρόδου».

    Επιπρόσθετα, άλλο σημείο του κειμένου έρχεται μάλλον σε αντίθεση με την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ. «Από τις πρώτες πληροφορίες, η συμφωνία φαίνεται να προβλέπει ισχυρή αλλά όχι πλήρη επήρεια της Κρήτης, γεγονός το οποίο μάλλον φαίνεται να αποτελεί σημείο σχετικής υποχώρησης της ελληνικής διπλωματίας, πιθανόν για χάρη της μεγάλης εικόνας και υπό την πίεση του μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι αντίστοιχο στη διεθνή διπλωματία, ούτε είναι νομοτελειακά ανεπίστρεπτο», αναγράφεται χαρακτηριστικά.

    Το κείμενο όμως περιλαμβάνει και ορισμένα άλλα σημεία στα οποία είναι εμφανής η διαφοροποίηση των 53+ από τις τοποθετήσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα από την Κουμουνδούρου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αρχής γενομένης από τα γεγονότα του Εβρου. Για παράδειγμα, το κείμενο αναφέρει: «Με ανησυχία βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ευτυχώς όχι πολλούς αλλά αρκετούς, αγαπητούς φίλους και φίλες να δανείζονται στο όνομα της αριστερής αντιπολίτευσης, χλαμύδες, ακόντια και περικεφαλαίες που περίσσεψαν από την περίοδο των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό.

    Ας σκεφθούνε ότι παρόμοιες αντιδράσεις τις υποκινεί το ακροδεξιό μπλοκ του Σαμαρά, του Βελόπουλου και των θυλάκων της Χρυσής Αυγής. Γνωρίζουμε βέβαια ότι οι περισσότεροι είναι καλοπροαίρετοι, συχνά “ευήκοα ώτα” σε μια αριστερή ρητορική που για δεκαετίες συνδύαζε έναν “αμέτοχο” αντιιμπεριαλισμό με εθνικιστικές κορόνες. Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη συμφωνία με την Αίγυπτο είναι ενδεικτική για το πώς υπηρετείται μια εύκολη πολιτική καταγγελίας που δεν μπαίνει στον κόπο να διαμορφώσει στρατηγική απέναντι στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς».

    Κριτική στον Ν. Κοτζιά
    Ορισμένα από τα παραπάνω αποτελούν σαφή κριτική στις αναρτήσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, αλλά και αιχμή σε υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν επιδείξει μια πολιτική που μάλλον κλίνει προς τα δεξιά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό και το κείμενο στη συνέχεια κάνει λόγο για «μαξιμαλιστικές απαιτήσεις».

    Ειδικότερα αναφέρεται πως «στη δική μας λογική θα ήταν καταστροφική μια εμμονή στο μαξιμαλιστικό σχέδιο για κοινή ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου… η αναβλητικότητα και ο μαξιμαλισμός ποτέ δεν μας ωφέλησαν, ούτε το 1974 με τη στρατιωτική χερσαία εισβολή στην Κύπρο ούτε αυτή την περίοδο που βιώνουμε τη θαλάσσια εισβολή της Τουρκίας στη νόμιμη κυπριακή ΑΟΖ. Είναι γεγονός ότι οι εκάστοτε μαξιμαλισμοί λειτουργούσαν ως καταλύτες πολιτικής απομόνωσης της χώρας και πηγή ισχυρών δεινών για τα συμφέροντά της και ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων της».


    https://www.efsyn.gr/tehnes/media/255622_apantisi-mitsotaki-stin-protasi-erntogan

    Θεοδώρα Τζάκρη

    Δριμεία κριτική στους 53

  8. Ο/Η Λαφαζάνωφ λέει:

    Νέες “προδοσίες” επί θύραις. Με ελικόπτερο θα φύγουν από την χώρα!
    Από Παναγιώτης Λαφαζάνης -12/08/2020

    Όσο περνάνε οι μέρες με το Oruc Reis να οργιάζει ανενόχλητο, με τη “συνοδεία” μάλιστα και την “παρακολούθηση” ελληνικών πολεμικών πλοίων και τις επευφημίες των Τούρκων αξιωματούχων για τα “ανδραγαθήματα” του, ο εξευτελισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη της κυβέρνησης του αλλά δυστυχώς και της στρατιωτικής ηγεσίας, γίνεται τέλειος.

    Το ερώτημα που προκύπτει είναι: έχουμε κυβέρνηση στη χώρα που υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια και τα κυριαρχικά της δικαιώματα ή γραφείο ατελέσφορων παραπόνων προς Ε.Ε και ΗΠΑ, τις οποίες Ε.Ε και ΗΠΑ κάποιοι εξακολουθούν στην χώρα μας, παρά την απαράδεκτη στάση τους, να τις ονομάζουν συμμάχους. Για το ΝΑΤΟ, βέβαια, ούτε λόγος αφού ανοιχτά παίζει το ρόλο του Δούρειου Ίππου σε βάρος της χώρας μας.

    Ο λαός στους δρόμους για εθνική ανεξαρτησία και προάσπιση εθνικής κυριαρχίας
    Από Β. Ζ. -11/08/2020

    Γελάει σήμερα και το παρδαλό κατσίκι με όλους εκείνους από την κυβέρνηση και το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο, που μέχρι χθες διατράνωναν με ηρωικά λόγια την αποφασιστικότητα τους να κάνουν το”καθήκον” τους, να πράξουν όλα όσα “πρέπει” και να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να προασπίσουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αν και εφόσον ο τουρκικός στόλος “τολμούσε”(!) να παραβιάσει την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

    Ενώ Oruc Reis και τουρκικές προκλήσεις οργιάζουν στην κυριολεξία στην ελληνική ΑΟΖ, κάτω από τα πανηγύρια και τις ειρωνείες σε βάρος μας της Άγκυρας, στην Αθήνα οι εξουσίες και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους, ξέχασαν τις κορόνες τους και πέταξαν στα σκουπίδια τις περήφανες, πατριωτικές υποσχέσεις και απαντήσεις τους.

    Την ίδια ώρα, η αντιπολίτευση των καθεστωτικών κομμάτων της Βουλής αποδεικνύεται πολύ κατώτερη των περιστάσεων και αναμφισβήτητα διεκδικεί τα βραβεία Γκίνες για την ασάφεια της, την ανασφάλεια της, την αναποφασιστικότητα της, τις δουλικές δεσμεύσεις της και την αδυναμία ανάληψης ευθύνης.

    Η υποτέλεια, η μετριότητα, ο καιροσκοπισμός, η ευτελής δημαγωγία και η ανευθυνότητα του σημερινού πολιτικού συστήματος που κυριαρχεί στη δημόσια ζωή, δυστυχώς, δεν έχουν όρια. Όλοι αυτοί δημαγωγούν, καιροσκοπούν και υπόσχονται στα εύκολα και όταν τα πράγματα σφίγγουν, χάνουν και τα αυγά και τα πασχάλια

    Αν η Κύπρος το ’74 και τα Ίμια το ’96 υπήρξαν ορόσημα μεγάλων προδοσιών σε βάρος της χώρας μας, πολύ φοβούμεθα ότι η σημερινή Ελλάδα με ηγεσίες μικρού αναστήματος και ακολουθώντας επιλογές εθνικής και μνημονιακής κηδεμόνευσης οδεύει σε πολύ χειρότερες περιπέτειες και εθνικές συμφορές.

    Αυτήν την ώρα μόνο ο λαός, αν κατέβει στους δρόμους, μπορεί να σπάσει τον φαύλο κύκλο της παράδοσης της χώρας και να δώσει άλλη τροπή και δυναμική στις εξελίξεις.

    Μόνο ο λαός στους δρόμους, αν βρει τη δύναμη και την τόλμη να το κάνει, μπορεί να σπάσει την διπλωματία των ιμπεριαλιστικών κυκλωμάτων και να μιλήσει τη γλώσσα της αντίστασης και του αγώνα.

    Μπορούν να συμβάλλουν σήμερα στην επανεμφάνιση του λαού στο προσκήνιο οι γνήσιες αριστερές, οι πραγματικά προοδευτικές, οι συνεπείς πατριωτικές και βαθιά δημοκρατικές και έντιμες δυνάμεις αυτού του τόπου;

    Μπορούν να κάνουν και αυτές την δική τους ανατροπή, να αλλάξουν προσανατολισμό και ενωμένες σε ένα μεγάλο μέτωπο να παίξουν τον ρόλο του καταλύτη σε έναν λαό που δεν θέλει άλλον να τον εξευτελίζουν, να τον ταπεινώνουν και να τον κλωτσάνε από εδώ και από εκεί; Έναν λαό που στο βάθος διψάει για εθνική και κοινωνική αξιοπρέπεια, για υπερηφάνεια, δικαιοσύνη και ανθρωπιά, έτοιμος να προσφέρει τα πάντα αν καταλάβει ότι υπάρχουν οράματα και ηγεσίες που είναι πρώτες ταγμένες να τα υπηρετήσουν με απέραντες θυσίες, με απεριόριστη ανιδιοτέλεια και απόλυτη αφοσίωση.

    Οι αριστεροί, οι προοδευτικοί άνθρωποι, οι πατριώτες και δημοκράτες δεν αναγνωρίζονται από τα λόγια αλλά πρώτα απ’ όλα και κυρίως από τις ανιδιοτελείς πράξεις που αντιστοιχούν σε αυτές τις μεγάλες ιδέες. Αυτή είναι η πρόκληση των καιρών!

  9. Ο/Η Diplomat λέει:

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΠΕΞ

    Ο Κοτζιάς τσακώνεται με τους «53» και τους «σημιτικούς νεο-Συριζαίους» για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο

    Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/politiki/nikos-kotzias-syriza-symfonia-ellados-kyproy-53

  10. Ο/Η laskaratos λέει:


    Τάκης Κατσαρός, συνεργάτης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην Διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του πρώην υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη

    Η σωστή αριστερή πατριωτική και ειρηνιστική τοποθέτηση, με σεβασμό στο διεθνές Δίκαι στην αλήθεια, χωρίς κατασυκοφάντηση των τουρκικών θέσεων, που τολμά και κάνει ήπια κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο έχει και επαγγελματική σχέση.
    Μπράβο του για το θάρρος του.

    Ο Αλέξης θα διαπιστώνει καθημερινά, ότι όταν δεν έχει εξουσία, δεν μπορεί η Υπέρμαχος Στρατηγός Νύμφη ανύμφευτος, να επιβάλει για χάρη του παντού τον Νόμο της Μαφίας, την Ομερτά, στις άθλιες ακροδεξιές επιλογές του.

    https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/255944_i-mia-kai-moni-diafora-me-tin-toyrkia-kai-o-ellinikos-ethnikismos

    17.08.2020, 19:05
    Η «μία και μόνη διαφορά με την Τουρκία» και ο ελληνικός εθνικισμός
    Τάκης Κατσαρός*

    «Μόνη νομική διαφορά με την Τουρκία, η υφαλοκρηπίδα», που όμως, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, ανήκει ολόκληρη στην Ελλάδα, οπότε δηλώνουμε ότι είμαστε πρόθυμοι για διάλογο και για προσφυγή στη Χάγη, υπό την προϋπόθεση ότι ο διάλογος θα αφορά μόνο την υφαλοκρηπίδα (που αναμφισβήτητα μας ανήκει), γιατί κάθε άλλη συζήτηση θα σήμαινε ότι διαπραγματευόμαστε την παραχώρηση τμημάτων της εθνικής μας κυριαρχίας. Καταλάβατε τίποτα;

    Κι όμως αυτή η αντιληπτή και από μαθητή Δημοτικού ασυναρτησία, περί μιας και μόνης διαφοράς με την Τουρκία, είναι το άγιο δισκοπότηρο της εξωτερικής μας πολιτικής εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Την ονομάζουν και εθνική θέση. Στην πραγματικότητα είναι η θέση-ακρογωνιαίος λίθος του ελληνικού εθνικισμού και του μικροϊμπεριαλιστικού αστισμού, η θέση της κάθε λογής Δεξιάς, των εθνικιστών απόστρατων και διεθνολόγων και των «αρμών» του βαθέος κράτους.

    Αλλά, και των «Πέτσινων» καλοταϊσμένων ΜΜΕ της διαπλοκής και της καθημερινής αντιαριστερής και αντι-ΣΥΡΙΖΑ υστερίας, που ορισμένοι θα τα έθαβαν δυο σπιθαμές κάτω από τη γη. Ομως, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, στα κρίσιμα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και στο Κυπριακό, εκπέμπουν στο ίδιο μήκος κύματος και μοιάζουν με δυο σταγόνες νερό.

    Τι κι αν εκκρεμεί η οριοθέτηση ΑΟΖ, ο καθορισμός χωρικών υδάτων (τα περίφημα 12 μίλια), η διαφορά αιγιαλίτιδας ζώνης 6 μιλίων και εναέριου χώρου 10 μιλίων. Ολα αυτά πολλά χρόνια τώρα έχουν παραπεμφθεί σε αλλεπάλληλους γύρους διερευνητικών επαφών Τουρκίας-Ελλάδας για να συντηρείται ο εθνικός μύθος της «μιας και μόνης διαφοράς». Και για να γράφουν ψευδέστατα ακόμη και έντυπα αριστερού-προοδευτικού προσανατολισμού ότι τα τουρκικά σεισμογραφικά ή πολεμικά πλοία εισήλθαν σε ελληνική υφαλοκρηπίδα.

    Ενώ, όλη η διεθνής κοινότητα γνωρίζει ότι πρόκειται για μη νομικά κατοχυρωμένες θαλάσσιες ζώνες που διεκδικούνται εξίσου τόσο από την ελληνική όσο και από την τουρκική πλευρά. Αρα είναι αμφισβητούμενες, παρά τους τόνους μελάνης και τους ωκεανούς λέξεων που έχουν καταναλωθεί κοντά μισό αιώνα για να κρυφτεί η προφανής αυτή αλήθεια. Την ανεκδιήγητη και εντελώς παράλογη θέση της μιας και μόνης διαφοράς, παρά τους ελιγμούς στους οποίους υποχρεώνεται λόγω της επιθετικότητας του τουρκικού εθνικισμού, υπηρετούν σήμερα ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της Ν.Δ., εφόσον αυτοί βρίσκονται στην εξουσία.

    Την υπερασπίζονται έμπρακτα τόσο με διπλωματικά μέσα (ακόμη και με καταγέλαστους χειρισμούς, όπως η υιοθέτηση του Λίβυου πολέμαρχου Χάφταρ) όσο και με στρατιωτική κινητοποίηση που στις μέρες μας έχει κλιμακωθεί σε αντιπαράταξη μονάδων του ελληνικού και του τουρκικού στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο, πάνω στο όριο του 28ου μεσημβρινού, ενώ δεν λείπουν και οι επικίνδυνες «επακουμβήσεις».

    Σε αυτό το πλαίσιο της κλιμακούμενης όξυνσης εντάσσεται η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ, που προκάλεσε την έντονη τουρκική αντίδραση, ενώ και από ισχυρούς ευρωπαϊκούς παράγοντες θεωρήθηκε παραβίαση της συμφωνημένης εκεχειρίας που με την παρέμβαση του Βερολίνου είχαν συνομολογήσει Ελλάδα και Τουρκία. Είχε ως γνωστόν προηγηθεί το τουρκολιβυκό σύμφωνο, ως απάντηση στους αμερικανικής έμπνευσης αντιτουρκικούς άξονες και στον σχεδιασμό του αγωγού East Med, με ομολογημένο στόχο να αποκλειστεί η Τουρκία από την Ανατολική Μεσόγειο και τα εικαζόμενα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

    Οι μέχρι τώρα χειρισμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη στερούνται στρατηγική στόχευση, αφού το μόνο που κάνουν είναι να εγκλωβίζονται σε ένα κοντόθωρο παιχνίδι εντυπώσεων «μία σου και μία μου», με το βλέμμα στραμμένο στο πολιτικό κόστος και στην ισχυρότατη ακροδεξιά-εθνικιστική συνιστώσα της Ν.Δ.

    Η κυβέρνηση, την ώρα που διαπραγματεύεται με την Τουρκία στο Βερολίνο, δεν τολμά καν να ψελλίσει στο εσωτερικό τη λέξη «διάλογος». Κι αυτό, όταν η συμφωνία με την Αίγυπτο, αποτέλεσμα θετικού συμβιβασμού ύστερα από 15ετή διάλογο, αποκαλύπτει, ακόμη περισσότερο από την προηγούμενη με την Ιταλία, ότι η επήρεια των νησιών στον προσδιορισμό της ΑΟΖ δεν μπορεί να είναι πάντα 100%, όπως μέχρι τώρα διατεινόταν ο ελληνικός εθνικισμός, δαιμονοποιώντας τον διάλογο.

    Ενώ και η αξιωματική αντιπολίτευση, την ίδια ώρα που σωστά μιλάει για διάλογο και για προσφυγή στη Χάγη, ακυρώνει αυτή τη θέση της στην πράξη, αφού έφτασε στο σημείο να υπονοήσει ακόμη και την ανάληψη πολεμικής δράσης απέναντι στο τουρκικό σεισμογραφικό και τα πολεμικά πλοία που το συνοδεύουν. Από αυτή την άποψη ας ελπίσουμε να πιάσουν τόπο οι εμπνευσμένες ευχές του αρχηγού της στη Μεγαλόχαρη και πράγματι η Παναγιά να βάλει το χέρι της!

    Ολες αυτές οι παλινωδίες και αντιφάσεις έχουν αποτέλεσμα την ηχηρή απομόνωση της Ελλάδας και της κυβέρνησης Μητσοτάκη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως πρόσφατα στο συμβούλιο ΥΠΕΞ της Ε.Ε. Την ώρα που η ελληνική διπλωματία φαντασιωνόταν καταδίκη και επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, εισέπραξε την άρνηση της Γερμανίας και αντί για (διπλωματικό) μαλλί, ο εμφανισιακά προβλεπτικός κ. Δένδιας βγήκε από τη συνάντηση με τους ομολόγους του με την κεφαλή του πιο ξυρισμένη γουλί απ’ ό,τι μπήκε.

    «Ουρά» και νεροκουβαλητές αυτής της δεξιάς, επικίνδυνης και οιονεί φιλοπόλεμης πολιτικής είναι όσοι/ες συντάσσονται με αυτή τη δήθεν υπεύθυνη πατριωτική θέση, παπαγαλίζοντας τη γραμμή της μιας και μόνης διαφοράς. Την ίδια ώρα που ασκούν αντιπολίτευση -και σωστά- στην καταστροφική νεοφιλελεύθερη κοινωνική ατζέντα της Ν.Δ., βάζουν «πλάτη» στην απαράδεκτη πολιτική αυτής της κυβέρνησης χθες στον Εβρο, με την άσκηση βίας απέναντι σε ανυπεράσπιστους πρόσφυγες που πιθανότατα οδήγησε σε δολοφονίες, και σήμερα στο Αιγαίο, όπου για μια ακόμη φορά ο τουρκικός και ο ελληνικός εθνικισμός κλιμακώνουν την αντιπαράθεσή τους.

    Οσα αναθέματα για «σημιτικούς νεο-συριζαίους» και «λεγόμενους 53» κι αν εκτοξεύουν κάποιοι που τιμήθηκαν με υπεύθυνες θέσεις στην κυβέρνηση της Αριστεράς, αναπολώντας, ως αυθεντικοί παλαιο-πασόκοι, το ένδοξο παρελθόν τού «Βυθίσατε το Χόρα» και αποκρύπτοντας το μεταγενέστερο Μea culpa. Οσο κι αν ο αρχιτέκτονας της Συμφωνίας των Πρεσπών, που στηρίχτηκε με νύχια και με δόντια από το σύνολο του ΣΥΡΙΖΑ, επινοεί σήμερα επιχειρήματα τύπου «Μακεδονικού χαλβά» για να επικρίνει τις συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο. Οσες συκοφαντίες κι αν αναμασούν κάποιες αμετροεπείς κυρίες απέναντι στην ανανεωτική ριζοσπαστική Αριστερά, προσβάλλοντάς την ως «αριστερίστικη εκκρεμότητα», το πολιτικό συμπέρασμα είναι ένα.

    Ολα αυτά τα φιντάνια, την ίδια ώρα που νομίζουν πως μιλούν στο όνομα της πατριωτικής αντιδεξιάς δημοκρατικής παράταξης, αποτελούν στην πράξη πλουμιστές ουρές του Μητσοτάκη και του κάθε λογής δεξιού εθνικισμού, ενώ δύσκολα πλέον μπορούν να αποκρύψουν την παραδοσιακή απέχθεια ορισμένων μερίδων του Κέντρου, γαλουχημένου από τον αυριανισμό, για την ιστορική Αριστερά και τους αγωνιστές της. Αυτό καλό είναι, εφόσον προκαλούν με θρασύτητα και παντελή έλλειψη επίγνωσης τον κόσμο της Αριστεράς, να επισημαίνεται ανοιχτά, δημόσια και έξω από τα δόντια για να μη νομίζουν ορισμένοι ότι στο όνομα της διεύρυνσης οι αριστεροί είμαστε διατεθειμένοι να υποστούμε λοβοτομή και να αποκτήσουμε μνήμη χρυσόψαρου.

    Ας το καταλάβουν όλοι καλά. Η ανανεωτική-ριζοσπαστική Αριστερά δεν αποτελεί «αριστερίστικη εκκρεμότητα που πρέπει να κλείσει», αλλά στέρεη και ιστορικά θεμελιωμένη πολιτική ταυτότητα και μια εθνική πολιτική δύναμη αγώνα και διακυβέρνησης, που φιλοδοξεί να επιστρέψει σύντομα στην εξουσία. Δεν θα γίνει ποτέ άθυρμα και φτερό στον άνεμο ανερμάτιστων τακτικισμών, προσωπικών ή αρχηγικών στρατηγικών και τυχοδιωκτικών επιλογών.

    Στις ελληνοτουρκικές διαφορές, ανάλογες εξωφρενικές και προκλητικές θέσεις διατυπώνουν και οι Τούρκοι εθνικιστές που με τα μεγαλοοθωμανικά-αναθεωρητικά όνειρα του Ερντογάν έχουν πάρει το πάνω χέρι στην πολιτική ζωή της γειτονικής χώρας. Κάτι που επισφραγίστηκε με τη μετατροπή σε τζαμί της Αγίας Σοφίας. Προβάλλοντας την προκλητική και ανυπόστατη θέση ότι τα νησιά του Αιγαίου, ως φυσική προέκταση του όγκου της Ανατολίας, δεν έχουν επήρεια σε ΑΟΖ. Πρόκειται για εντελώς ψευδή και αυθαίρετο ισχυρισμό, που θα καταπέσει σε οποιαδήποτε διεθνή διαιτησία.

    Καθήκον της Αριστεράς σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο είναι να ξεσκεπάζει καθημερινά τους επιμέρους ισχυρούς εθνικισμούς στις χώρες αυτές και όχι στο όνομα της συμπερίληψής της στον περιβόητο «εθνικό κορμό», όπως τον έχουν νοηματοδοτήσει οι αντίπαλοί της, να υποκλίνεται στον σοβινισμό και τον μιλιταρισμό, φλερτάροντας με σενάρια πολεμικής εμπλοκής. Ή να πέφτει στο βαρύ αλλά και παιδαριώδες ταυτόχρονα πολιτικό σφάλμα να φαντασιώνεται ότι μπορεί να συναγωνιστεί και να κερδίσει τον εθνικισμό στο δικό του έδαφος. Εθνικισμός αριστερής κοπής είναι αντίφαση εν τοις όροις και αποκρουστική τερατογένεση.

    Η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και η χώρα μας άλλωστε, μόνο να κερδίσουν έχουν αν ταχθούν αποφασιστικά υπέρ του διαλόγου και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών με την Τουρκία στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Κύπρο. Η κλιμάκωση της έντασης δεν οδηγεί πουθενά. Ο ελληνοτουρκικός και ο πολυμερής διάλογος για το καθεστώς στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο και η προσφυγή στη Χάγη στις σημερινές συνθήκες πρέπει να γίνουν ο ακρογωνιαίος λίθος της εξωτερικής μας πολιτικής.

    Η Αριστερά με αυτόν τον τρόπο θα ξαναπιάσει το νήμα της εμβληματικής Συμφωνίας των Πρεσπών και θα πρωταγωνιστήσει στον αγώνα να γίνει το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος θάλασσα ειρήνης, συνεργασίας, οικονομικής και οικολογικής συνεκμετάλλευσης και όχι πεδίο ιμπεριαλιστικών-εθνικιστικών ανταγωνισμών, περιβαλλοντοκτόνων εξορύξεων και χωρίς όριο στρατιωτικών εξοπλισμών.

    *Συνεργάτης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ

  11. Ο/Η Lawyer λέει:

    https://www.in.gr/2020/08/21/politics/emfylios-sto-syriza-o-arxigos-tsipras-mayri-vivlos-oi-diagrafes-kai-pasok-tou-6/

    Εμφύλιος στο ΣΥΡΙΖΑ: Ο «αρχηγός» Τσίπρας, η «Μαύρη Βίβλος», οι διαγραφές και το ΠΑΣΟΚ του 6%

    Σπαράσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ από τις εσωκομματικές έριδες. Η ομάδα Τσακαλώτου κατά του «αρχηγού». Μέσω Τζάκρη οι βολές κατά του «αντρεοπαπανδρεϊκού» ΣΥΡΙΖΑ. Οι απειλές διαγραφών. Ο μακιαβελισμός του Πολάκη, οι μνήμες για τους «υβριστές» του Τσίπρα, Θεοχαρόπουλο και Μωραΐτη. Είχαν προηγηθεί οι κόντρες του Καρανίκα με Καββαδία, Φ. Βάκη και Π. Λάμπρου στον απόηχο της κόντρας Μπίστη – Κοτζιά.

    21 Αυγούστου 2020, 15:37

    Σπαράσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ από τις εσωκομματικές έριδες καθώς οι γενικότερες εξελίξεις πυροδοτούν την αντιπαράθεση γύρω από το μετασχηματισμό του κόμματος και μάλιστα το μενού των καβγάδων περιλαμβάνει ακόμα και απειλές διαγραφών ή τουλάχιστον έτσι τις εκλαμβάνει η εσωκομματική αντιπολίτευση του Αλέξη Τσίπρα.

    Οι εκκρεμότητες και η πόρτα της εξόδου

    Μέσα από την διαδικτυακή αυτή εσωκομματική αντιπαράθεση αναδεικνύεται ότι τα δύο βασικά στρατόπεδα που κονταροχτυπιούνται είναι η πλευρά Τσακαλώτου από τη μια μεριά και οι φανατικοί οπαδοί του Αλέξη Τσίπρα από την άλλη πλευρά.

    Η αρχή που ξαναφούντωσε τα εσωκομματική πάθη ξεκίνησε με αφορμή τις ευχές Τσίπρα για το Δεκαπενταύγουστο που ξένισε πολλούς για την υπέρμετρο θρησκευτικό ζήλο που επέδειξε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

    Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις και στο ζήτημα παρενέβη ο Νίκος Καρανίκας προγράφοντας την τύχη των διαφωνούντων καθώς τους έδειξε την πόρτα της εξόδου από τον ΣΥΡΙΖΑ.

    Μάλιστα αυτό συνέπεσε με άρθρο της Θεοδώρας Τζάκρη στην εφημερίδα των Συντακτών όπου υπερασπιζόμενη την σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή της Κουμουνδούρου για τα ελληνοτουρκικά μίλησε για «αριστερίζουσες εκκρεμότητες στο ΣΥΡΙΖΑ».

    Οι …θαλάσσιες ζώνες του ΣΥΡΙΖΑ

    Το σκηνικό αυτό ουσιαστικά συνέπιπτε –όχι τυχαία- με τους καβγάδες για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο όπου η ομάδα Τσακαλώτου και οι εκσυγχρονιστές του ΣΥΡΙΖΑ προεξάρχοντος του Νίκου Μπίστη στηλίτευαν τη γραμμή καταδίκης για τη μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ αλλά και της «μίας και μόνης διαφοράς» με την Τουρκία σε ότι αφορά το διάλογο και την προσφυγή στη Χάγη.

    Μάλιστα οι αιχμές τους δεν ήταν μόνο κατά του Νίκου Κοτζιά αλλά και του ίδιου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ καθώς με εύσχημο τρόπο έθεταν στο κάδρο και τον Αλέξη Τσίπρα.

    Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ξεδιπλώθηκε και το διαδικτυακό «ξεκατίνιασμα» στο οποίο πρωτοστάτησε ο άλλοτε σύμβουλος στρατηγικής του Αλέξη Τσίπρα στο Μαξίμου, Νίκος Καρανίκας.

    Ακολούθησε μπαράζ αναρτήσεων από πρώην βουλευτές όπως η Αννέτα Καββαδία και η Φωτεινή Βάκη καθώς και του μέλους της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Λάμπρου οι οποίοι στηλίτευσαν τις απειλές διαγραφών από την πλευρά των προεδρικών κατά της ομάδας των «53».

    Ο Τσακαλώτος και οι αριστεροί της «τέρψης»

    Μάλιστα τις αναρτήσεις τους αυτές στους προσωπικούς τους λογαριασμούς στα social media τις αναπαρήγαγε εν συνεχεία η ιστοσελίδα commonality η οποία επί της ουσίας είναι όργανο έκφρασης της ομάδας των «53» υπό την ηγεσία Τσακαλώτου.

    Ο Νίκος Καρανίκας προσπάθησε μετά αυτό να ανασκευάσει και κάπως να ρίξει τους τόνους κάνοντας διαχωρισμό των διαφωνούντων ωστόσο επί της ουσίας επέμεινε στην ουσία της θέσης του για ορισμένους συντρόφους καθώς τόνισε πως «είναι καλύτερα να μετακινηθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ και να συνεχίσουν την πορεία τους σε φιλικές παρέες των αριστερών της τέρψης, ώστε να περνάνε όμορφα μεταξύ τους λέγοντας ιστορίες ανιστόρητες».

    Αυτός ο εμφύλιος στο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να έχει τελειωμό ιδίως όσο –θεωρητικά τουλάχιστον- το κόμμα βαδίζει προς το συνέδριό του αν και η πανδημία του κοροναϊού είτε πραγματικά είτε προσχηματικά έχει μετατρέψει σε γρίφο την πραγματοποίησή του, το χρονοδιάγραμμα αλλά και τους τεχνικούς όρους της διεξαγωγής του.

    Η εσωκομματική αντιπολίτευση ξανασήκωσε το γάντι και τα τελευταία 24ωρα δύο νέα άρθρα στο commonality εξαπολύουν πυρά κατά του Παύλου Πολάκη, της Θεοδώρας Τζάκρη, του Θανάση Θεοχαρόπουλου και του Θάνου Μωραΐτη.

    Η ανδρεοπαπανδρεϊκή παράδοση και ο αρχηγός

    Τα άρθρα αυτά έχουν τους εύγλωττους τίτλους «ας συνεννοηθούμε λοιπόν …δημοσίως» και «μήπως πρόκειται για το ΠΑΣΟΚ του 6%;».

    Εκτός όλων των άλλων τα ζητήματα που θίγουν είναι χαρακτηριστικά της ευρύτερης πολιτικής διάστασης των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων στον ΣΥΡΙΖΑ.

    Οι «53» θέτουν θέμα εφαρμογής του καταστατικού και της διατήρησης του δικαιώματός τους να διαφωνούν και εξαπολύουν μύδρους κατά των υποστηρικτικών του Αλέξη Τσίπρα ότι θέλουν να μετατρέψουν το κόμμα σε αρχηγοκεντρικό αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά της πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ.

    «Η χωρίς ενδοιασμούς χρήση της λέξης «Αρχηγός» αντί «Πρόεδρος» προκύπτει από μία αντίληψη που αντιστοιχεί στην Ανδρεοπαπανδρεϊκή παράδοση για ένα αρχηγικό κόμμα και όχι στην παράδοση της Αριστεράς για ένα δημοκρατικά οργανωμένο κόμμα» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

    Μακιαβελισμός και Πολάκης

    Επίσης υπερασπίζονται την θητεία Τσακαλώτου στο υπουργείο Οικονομικών και απαντώντας στην κριτική του Παύλου Πολάκη κατά του πρώην υπουργού Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ τονίζουν:

    «Η κατηγορία ότι ο τέως υπουργός Οικονομικών ευθύνεται για το ότι χάθηκε η μεσαία τάξη επειδή δεν φρόντισε να της διανείμει 7 από τα 37 δις του ταμειακού αποθέματος τον Αύγουστο του 2018 είναι ανεύθυνη και δείχνει επιπλέον άγνοια τόσο της πραγματικής δημοσιονομικής κατάστασης όσο και του τρόπου λειτουργίας μιας υπερχρεωμένης καπιταλιστικής οικονομίας όπως η ελληνική» προσθέτοντας:

    «Πρέπει, επιτέλους, να γίνει αντιληπτό πως όλοι μας θέλουμε να νικήσουμε στη μάχη των εκλογών. Αλλά ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα με βάση τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς». Ουσιαστικά κατηγορούν τον Π. Πολάκη αλλά και τους υποστηρικτές των προεκλογικών παροχών για εξαγορά ψήφων και …μακιαβελισμό.

    Γενεές δεκατέσσερις περνούν οι «53» τους Θεοδώρα Τζάκρη για τις έμμεσες απειλές διαγραφών και της προσάπτουν ότι «λιβανίζει τις παραδοσιακές οργανωτικές μεθόδους του Αντρέα Παπανδρέου» θέλοντας «επιστροφή στο ηρωικό παρελθόν και στο βυθίσατε το Χώρα».

    Η μνήμη, το πεζοδρόμιο και οι όψιμοι θαυμαστές του Τσίπρα

    Με υπότιτλο, «και μνήμη έχουμε», επιχειρείται μια προσωπική αναδρομή στην πολιτική πορεία των Θάνου Μωραϊτη και Θανάση Θεοχαρόπουλου, θυμίζοντας τις σχεδόν υβριστικές αναρτήσεις του πρώην υπουργού των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου κ. Μωραΐτη

    «Διαβεβαίωνε, μάλιστα, ότι «με αυτούς που εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό δεν θα συνεργαστούμε ποτέ» ενώ τον Μάρτιο του 2018 μιλούσε για την «fake αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ». Οι κατηγορίες αυτές δεν τον εμπόδισαν να τοποθετηθεί, στα πλαίσια της «διεύρυνσης», τον Φεβρουάριο του 2019 υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ!» υπενθυμίζουν μεταξύ άλλων οι «53».

    «Αλλά δεν είναι μόνον αυτοί που έχουν την πολιτική τους καταγωγή στο ΠΑΣΟΚ. Ο Θ. Θεοχαρόπουλος, πρόεδρος ακόμα και σήμερα της ΔΗΜΑΡ, αν και προσερχόμενος από το χώρο της ανανεωτικής αριστεράς, ήταν ακόμα χειρότερος χρησιμοποιώντας χαρακτηρισμούς του πεζοδρομίου για τον τότε πρωθυπουργό: «Ο κ. Τσίπρας το παίζει νταής και βαρύμαγκας στο εσωτερικό, ενώ στο τέλος δέχεται τα πάντα στο εξωτερικό, ακόμη και τις πιο ακραίες απαιτήσεις των δανειστών, όπως ο κόφτης ή το Υπερταμείο για έναν αιώνα», προσθέτουν.

    Παραθέτοντας, παράλληλα και άλλες δηλώσεις του κ. Θεοχαρόπουλου, οι «53» ανακαλούν στην μνήμη ότι «όχι πολύ αργότερα η ΔΗΜΑΡ, κυβερνητικός εταίρος στο τριτοκομματικό έκτρωμα της κυβέρνησης Σαμαρά, αφού αποχώρησε από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, βρήκε καταφύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ, και ο Θ. Θεοχαρόπουλος ορίσθηκε, στις αρχές Μαΐου του 2019, υπουργός, Μεταφορών, ενώ ακόμα και σήμερα, χωρίς να έχει διαλυθεί η ΔΗΜΑΡ της οποίας συνεχίζει να είναι πρόεδρος, είναι διευθυντής της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ! (και μετά ειρωνεύονται τον ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών)».

    «Θα μπορούσαμε πραγματικά να γράψουμε μια πολυσέλιδη «Μαύρη Βίβλο» με τους ανοίκειους χαρακτηρισμούς και τις επιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλ. Τσίπρα, στον έντυπο αλλά κυρίως στον ηλεκτρονικό Τύπο, από τους όψιμους «θαυμαστές» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ» επισημαίνεται χαρακτηριστικά από τους «53».

    Νοσηρή και επιβλαβής αντιπαράθεση

    «Νομίζω ότι, όχι τόσο μέσα στα όργανα του κόμματος ή του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, αλλά κυρίως σε έναν ευρύτερο διαδικτυακό περίγυρο, πράγματι υπάρχει ένας τρόπος αντιπαράθεσης ο οποίος, κατά τη γνώμη μου, είναι νοσηρός και επιβλαβής. Τροφοδοτεί το κλίμα της εσωστρέφειας το οποίο μας στοιχίζει στην εικόνα μας και στη σχέση μας με την κοινωνία» δήλωσε ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης.

    Ο γραμματέας του κόμματος, έστειλε εκ νέου μήνυμα περί της ανάγκης διατήρησης της «εσωκομματικής δημοκρατίας»:

    «Διότι, καλός είναι ο διάλογος αλλά δεν πρέπει να ξεπερνάει κάποια όρια και να πηγαίνει στην ισοπέδωση και στον εξοβελισμό της διαφορετικής άποψης. Για εμάς είναι ένα στοιχείο ταυτοτικό η εσωτερική δημοκρατία, δεν μπορούμε να την απωλέσουμε, θα είναι σαν να χάνουμε τον εαυτό μας».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.