Ο φόβος του τερματοφύλακα πριν το γκολ (την πρόωρη κάλπη)

[επειδή το παραμύθι της προοδευτικής συνεργασίας δεν το πιστεύουν ούτε στην Κουμουνδούρου, ας μείνουμε σε αυτό που όντως θα συμβεί]

του ©Αλέκου Παπαναστασίου στο protagon

Ο εκλογικός νόμος άλλαξε λοιπόν. Τσακώθηκαν λίγο και στη Βουλή, ο Αλέξης Τσίπρας μπέρδεψε τα θαύματα του Ιησού, ο Γιώργος Γεραπετρίτης έμπλεξε κάπου τον Χίτλερ με την απλή αναλογική και πλέον ξέρουμε πώς θα προχωρήσουμε: οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και οι μεθεπόμενες με ενισχυμένη, με κλιμακωτό μπόνους εδρών ως τις 50, εκτός και αν γίνει ένα επικών διαστάσεων θαύμα και από την επόμενη κάλπη βγει όχι μόνο κυβέρνηση αλλά και μια πλειοψηφία 200 βουλευτών για να αλλάξει ξανά τον νόμο. Αλλά επειδή το παραμύθι της προοδευτικής συνεργασίας δεν το πιστεύουν ούτε στην Κουμουνδούρου, ας μείνουμε σε αυτό που όντως θα συμβεί.

Και έχει μια ειρωνεία το ότι εδώ και ημέρες ο ίδιος ο κ. Τσίπρας μιλάει για πρόωρες εκλογές. Και τις αναφέρει με έναν παράδοξο τρόπο. Δεν τις ζητά, ούτε τις επιδιώκει, όπως θα περίμενε κανείς από έναν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ονειρεύεται την πολιτική του δικαίωση με μια νέα νίκη. Τις ξορκίζει. Στη Βουλή κατήγγειλε τον κρυφό σχεδιασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη για πρόωρες κάλπες, σε μια προσπάθεια να πείσει τους βουλευτές της ΝΔ να καταψηφίσουν τον νέο εκλογικό νόμο. Τους προειδοποίησε μάλιστα ότι κάποιοι δεν θα εκλεγούν στην επόμενη Βουλή —κρίνοντας προφανώς εξ ιδίων τα αλλότρια καθώς, μόλις προ ολίγων μηνών, 60 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πήγαν στα σπίτια τους. Μετά, βέβαια, βγήκε στην «Εφ. Συν.» να το διορθώσει και να πει ότι η τετραετία δεν θα εξαντληθεί επειδή ο λαός θα αντιδράσει στις πολιτικές της ΝΔ. Σιγά τα αίματα…Εφόσον ως τότε έχει επιτευχθεί μια στοιχειώδης ηρεμία με την Τουρκία, ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να επικαλεστεί εθνικό λόγο, να ζητήσει μια νωπή λαϊκή εντολή για να διαπραγματευτεί κάποια διαχρονικά ζητήματα με τον Ερντογάν. Σε αυτήν την ατζέντα να χάσει έχει μόνο από τα δεξιά του αλλά αυτό φαίνεται να ελέγχεται, τουλάχιστον προς το παρόν. Οπως και στο Μεταναστευτικό, που όντως τον φθείρει, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να πει κάτι καλύτερο —τουναντίον. Σε εκείνη δε τη χρονική περίοδο θα έχει μειωθεί ο ΕΝΦΙΑ και η εισφορά αλληλεγγύης και όλοι —και η ταλαίπωρη η μεσαία τάξη δηλαδή— θα δουν λεφτά στην τσέπη τους.

Πιστεύει κανείς ότι ο κ. Τσίπρας, που χωρίς τον μπαμπούλα των μνημονίων αδυνατεί να ορίσει πολιτικό στίγμα, θα μπορεί τότε να κερδίσει εκλογές; Ούτε ο ίδιος δεν πρέπει να το πιστεύει και άλλωστε έχει χαθεί και εκείνος ο απίθανος τύπος της Vox Pop Analysis να μας πει ότι η ψαλίδα κλείνει και μετά να προσπαθεί να εξηγήσει γιατί δεν του βγήκαν τα νούμερα.

Με πρόωρες κάλπες, ο κ. Μητσοτάκης: α) εξουδετερώνει τη βόμβα της απλής αναλογικής, β) καθαρίζει μερικά ζητήματα στην ΚΟ της ΝΔ καθώς οι εκλογές θα γίνουν με λίστα και γ) έχει μια χρυσή ευκαιρία να πετύχει μια τέταρτη και μετά μια πέμπτη νίκη επί του «άχαστου», που μετά θα πρέπει να εξηγήσει στους συντρόφους πώς τα έχει καταφέρει και μετράει τόσες ήττες από εκείνον που «τον είχε».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>>

*

Μας απέκλεισαν από το facebook (υπαίτιος το Ελληνικό ΥΠΕΞ επί σ. Κοτζιά) χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας, ή κάντε ΚΛΙΚ στο εικονίδιο του facebook, κάτω από κάθε ανάρτησή μας. Ξέρουμε ότι το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε

This entry was posted in σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

1 Response to Ο φόβος του τερματοφύλακα πριν το γκολ (την πρόωρη κάλπη)

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Και για ποιον λόγο πρέπει να ενδιαφέρει τους πολίτες, οι στρατηγικές και οι προβληματισμοί των αρχηγών των κομμάτων;
    Προβληματισμοί που κινούνται γύρω από τα συμφέροντα προσώπων και κομμάτων και που μόνο αυτά της κοινωνίας δεν λαμβάνουν υπόψιν.
    Γιατί οφείλουμε να ασχολούμαστε με την κωμικοτραγική Αριστερά ή την Δεξιά, για την οποία δεν χρειάζεται να εξηγήσω, εφόσον είναι γνωστά τα πεπραγμένα της;
    Από την έναρξη της κρίσης – όχι πως δεν γινόταν και πριν – όλος ο προβληματισμός, σύσσωμης της κοινωνίας, αναλώνεται αν θα μειωθούν ή όχι οι μισθοί και οι συντάξεις, αν θα είναι αυτός ή κάποιος άλλος υποψήφιος πρόεδρος της δημοκρατίας, αν ο τάδε πολιτικός αρχηγός είναι καλλίτερος από τον δείνα, αν θα αποδεχτούμε τα Σκόπια ως «Μακεδονία», αν θα πάμε στα δικαστήρια της Χάγης ή θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε δυναμικά την Τουρκία κλπ.
    Είναι εύκολο να παρατηρήσει κάποιος, πως απουσιάζει πλήρως ο προβληματισμός από τον πολιτικό κόσμο και τους πολίτες, γύρω από την δημιουργία ενός δυναμικού πλαισίου για την οικονομική ανάπτυξη, την βιομηχανία, τις επενδύσεις, τις εξαγωγές, την τεχνολογία, την ηλεκτρονική ανάπτυξη, την έρευνα, την καινοτομία και όλα αυτά που προσδίδουν σε μία χώρα, τον όρο «ισχυρή οικονομία» .
    Ισχυρή οικονομία σημαίνει ισχυρή εξωτερική πολιτική, σημαίνει καλλίτερη εθνική άμυνα και προσδίδει κύρος σε μια χώρα, εξασφαλίζοντας της τον διεθνή σεβασμό και την έννοια του αξιόπιστου συνομιλητή.
    Εμάς, ποιός να μάς πάρει στα σοβαρά;
    Οι νεοέλληνες, ζούνε σε μια εικονική πραγματικότητα.
    Τρώνε από τα έτοιμα(δανεικά) και μοιάζουν με αυτόν τον μακάριο άνθρωπο που παρακολουθεί στη τηλεόραση αγαπημένα σήριαλ τρώγοντας πασατέμπος, ενώ το σπίτι του έχει πάρει φωτιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.