Αντί να πάμε ένα βήμα παραπέρα, διεκδικώντας το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία…

[Δεν έχουμε δικαίωμα να επαναφέρουμε ένα τέτοιο θέμα, η άμβλωση έχει νομοθετηθεί και είναι ελεύθερη επιλογή. Δεν είναι θρησκευτικό ζήτημα, είναι θέμα υγείας της γυναίκας. Έχουμε ένα τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα αλλά δεν θα λυθεί με το να καταφερθούμε εναντίον της άμβλωσης]

H αφίσα που αντίκρισαν οι επιβάτες στο μετρό κατά των αμβλώσεων (flash.gr)

Ράβε ξήλωνε

της ©Μαρίας Μουρελάτουliberal.gr

Έχοντας την τύχη να ζούμε και να προοδεύουμε στην ελληνική επικράτεια σε χρόνια κατά τα οποία το δικαίωμα στην άμβλωση είναι κατοχυρωμένο από τον νόμο, ήδη από το 1986, φαντάζει αδιανόητο να προσπαθούν κάποιοι (το κίνημα κατά των αμβλώσεων «αφήστε με να ζήσω» συγκεκριμένα, αποτελούμενο από 19 χριστιανικές οργανώσεις, με μια αφίσα στο μετρό που δεν πρόλαβε να κλείσει 24ωρο αναρτημένη) να το επαναφέρουν στο τραπέζι του διαλόγου από την πίσω πόρτα. Τη στιγμή, μάλιστα, που τίποτα δεν καταδεικνύει ότι κινδυνεύει η ζωή ή η υγεία των γυναικών από το δικαίωμα αλλά από την κατάργησή του.

Οι νόμοι κατά των αμβλώσεων δεν τις αποτρέπουν, τις καθιστούν επικίνδυνες. Σε νόμιμες συνθήκες, η άμβλωση συνιστά μια ασφαλή διαδικασία. Σε καθεστώς απαγόρευσης, οι γυναίκες αναζητούν μη ασφαλείς τρόπους να διακόψουν την κύηση. Παγκοσμίως, πέντε εκατ. γυναίκες νοσηλεύονται κάθε χρόνο για επιπλοκές που προκύπτουν από μη ασφαλείς αμβλώσεις ενώ περίπου 47.000 πεθαίνουν, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία.Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, με τη μεσαιωνική ατζέντα Τραμπ κατά των αμβλώσεων, η ζωή και η υγεία των γυναικών εξαρτάται από τη… γεωγραφική τυχαιότητα, με πιο τυχερές όσες κατοικούν σε προοδευτικές πολιτείες όπως η Μασαχουσέτη και πιο άτυχες τις γυναίκες στον αμερικανικό νότο, σε συντηρητικές πολιτείες όπως η Αλαμπάμα.

Στην Ελλάδα εξελίσσεται το εξής παράδοξο: αντί να χτίζουμε πάνω στο κεκτημένο και να επιχειρούμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, διεκδικώντας με καμπάνιες ευαισθητοποίησης να μπει π.χ. το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, επιτρέπουμε αφίσες στον δημόσιο χώρο του μετρό που ανοίγουν ένα θέμα που δεν διατίθεται για «υπέρ και κατά» εφόσον είναι λυμένο από τον νομοθέτη και υποδεχόμαστε τη νέα δεκαετία, με τις τεράστιες προκλήσεις που αυτή επιφυλάσσει, διχασμένοι με αφορμή τη «μέρα προστασίας του αγέννητου παιδιού» που όρισε η Ιερά Σύνοδος, με τις ευλογίες μιας αμφιλεγόμενης οργάνωσης που τάσσεται εναντίον κατοχυρωμένου ανθρώπινου δικαιώματος.

«Δεν έχουμε δικαίωμα να επαναφέρουμε ένα τέτοιο θέμα, η άμβλωση έχει νομοθετηθεί και είναι ελεύθερη επιλογή. Δεν είναι θρησκευτικό ζήτημα, είναι θέμα υγείας της γυναίκας. Έχουμε ένα τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα αλλά δεν θα λυθεί με το να καταφερθούμε εναντίον της άμβλωσης. Προς την κατεύθυνση της επίλυσής του, χαιρετίζουμε το επίδομα γέννησης και επισημαίνουμε ότι χρειάζονται κι άλλα μέτρα. Ενημέρωση για την προφύλαξη, για αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν σε μια αποβολή και στη διακινδύνευση της ζωής μιας γυναίκας. Το κράτος πρέπει να μεριμνήσει να υπάρχουν δομές πρόληψης κι ενημέρωσης. Δεν μπορεί να είναι θέμα ταμπού η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων στα σχολεία. Τα κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού να λειτουργούν σε επίπεδο δήμων και να έχουν τον υπεύθυνο ρόλο της ενημέρωσης. Να μην αφήνουμε παραεκκλησιαστικές οργανώσεις να αποφασίζουν για εμάς», σχολίασε στον «Φ» η Πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ελληνίδων Επιστημόνων, Δέσποινα Λογιάδου.

Κάνοντας λόγο για «φωνές οπισθοδρόμησης», η Ζέφη Δημαδάμα, καταδίκασε το άνοιγμα του διαλόγου κατά των αμβλώσεων, ως Αντιπρόεδρος Γυναικών του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου του ΚΙΝΑΛ. «Είναι επιλογή και δικαίωμα κάθε γυναίκας να γίνει μητέρα ή όχι. Είναι ανθρώπινο δικαίωμα κάθε ατόμου να ελέγχει τι συμβαίνει στο σώμα του. Μετά από αγώνες δεκαετιών κατοχυρώθηκε στην Ελλάδα η νομιμοποίηση των αμβλώσεων, έως την 12η εβδομάδα κύησης με τον N.1609 του 1986 του ΠΑΣΟΚ. Είναι αδιανόητο το έτος 2020 να ανεχόμαστε την επικίνδυνη ρητορική για το “αγέννητο παιδί” και την “ενοχοποίηση” κάθε γυναίκας, η οποία για κοινωνικούς ή προσωπικούς λόγους παίρνει μια δύσκολη απόφαση. Δεν γυρίζουμε το χρόνο πίσω, δεν ακολουθούμε τις φωνές της οπισθοδρόμησης όπως στην Πολωνία, ή στην Ουγγαρία για απαγόρευση άρα και επιστροφή σε παράνομες αμβλώσεις σε κρυφά ιατρεία, χωρίς υγιεινή, χωρίς γιατρούς στέλνοντας στο θάνατο αμέτρητες γυναίκες. Η λύση είναι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των αγοριών και κοριτσιών από νεαρή ηλικία, η λύση είναι η ενημέρωση σε μεθόδους αντισύλληψης, η λύση είναι η πρόληψη και η γνώση».

Με κατεβασμένη πλεόν την αφίσα, μετά από την έντονη κατακραυγή μεγάλης μερίδας του πολιτικού κόσμου και της κοινωνίας, υπάρχει η δυνατότητα να αποτυπωθεί νηφάλια τι θα έπρεπε ιδανικά να είχε γίνει για να μην ανεβοκατεβαίνουν αφίσες «με απόφαση υπουργού». Νομικοί διατυπώνουν την άποψη ότι η ΣΤΑΣΥ όφειλε να είχε αρνηθεί την ανάρτησή της, σταθμίζοντας πάνω από οποιοδήποτε πρόσχημα επικαλούνται κάποια συντηρητικοί κύκλοι, το νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, ώστε να μην υπάρξει στο μέλλον κάποια άλλη ομάδα που με μια αφίσα θα καλεί σε πράξεις που «ξηλώνουν» άλλους νόμους ή δικαιώματα, όπως π.χ. την κατάργηση του gay pride που αντιβαίνει στο δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας.

«Η συγκεκριμένη αφίσα αποκαθηλώθηκε ορθώς, αλλά για λάθος λόγο και με λάθος τρόπο. Ο νόμος 1609/1986 ρυθμίζει τα της τεχνητής διακοπής της εγκυμοσύνης με σκοπό την προστασία της υγείας της γυναίκας. Ο νόμος προβλέπει ότι δεν είναι άδικη πράξη η ενημέρωση ή η υγειονομική διαφώτιση σχετικά με τις αμβλώσεις, αρκεί αυτή να γίνεται από κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού και φορείς που διασφαλίζουν την επιστημονική τεκμηρίωση. Ο ίδιος νόμος, απαγορεύει και την διαφήμιση, έστω και συγκαλυμμένα, τρόπων τεχνητής διακοπής της εγκυμοσύνης. Η ΣΤΑΣΥ όφειλε να λάβει υπ’ όψη της τον νόμο και να διαπιστώσει αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις ενημέρωσης, αν το περιεχόμενό της ήταν παραπλανητικό όσον αφορά στην επιστημονική τεκμηρίωση και αν προερχόταν από οργανισμό ή πρόσωπα που είχαν τέτοια εξουσιοδότηση.

Επομένως, κάθε καταγγελία όφειλε να διαβιβαστεί στην εισαγγελία, προκειμένου να ερευνήσει τυχόν παραβίαση του νόμου. Στην πατρίδα μας, όπου η άμβλωση αντιμετωπίζεται ως… μέσο αντισύλληψης και το δημογραφικό έχει εξελιχθεί σε υπαρξιακό πρόβλημα, τέτοιου είδους ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα», σημείωσε η βουλευτής της ΝΔ και Πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Σοφία Βούλτεψη.

*

Μας απέκλεισαν από το facebook (υπαίτιος το Ελληνικό ΥΠΕΞ επί σ. Κοτζιά) χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας, ή κάντε ΚΛΙΚ στο εικονίδιο του facebook, κάτω από κάθε ανάρτησή μας. Ξέρουμε ότι το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε

This entry was posted in IERI_Exoussia, σκέψεις, φασισμός, Διακρίσεις (κάθε είδους), ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

5 Responses to Αντί να πάμε ένα βήμα παραπέρα, διεκδικώντας το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία…

  1. Ο/Η Ιερομόναχος Αυνάν λέει:

    https://www.efsyn.gr/themata/thema-tis-efsyn/190290_sexoyaliki-diapaidagogisi-55-hronia-sto-perimene
    07.04.2019
    Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση: 55 χρόνια στο περίμενε

    Ντίνα Δασκαλοπούλου, Αφροδίτη Τζιαντζή, Αναστασία Λεωνίδου

    Το 1964 ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας Ευάγγελος Παπανούτσος μίλησε για ένταξη του αντικειμένου στο σχολικό πρόγραμμα. Εκτοτε έγιναν αρκετές προσπάθειες να διδαχθεί αυτόνομα σε Γυμνάσια, Λύκεια, αλλά και Δημοτικά, σταμάτησαν όμως όλες στις αντιδράσεις της Εκκλησίας.


    Καινοτόμο βιβλίο σεξουαλικής αγωγής στη Φινλανδία

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ένας διαφορετικός κληρικός, που κυνηγήθηκε άγρια


    Public.gr

    Σεξουαλική αγωγή στην ορθόδοξη εκκλησία
    Η ανύπαρκτος

    Ο τρόμος της σεξουαλικότητας χαρακτήρισε την Ορθόδοξη ελευθερία σαν κάτι πολύ ολισθηρό, κάτι σαν προϋπόθεση ανάπτυξης αμαρτωλότητος. Όπου όμως καταστρατηγείται η ελευθερία, το Άγιο Πνεύμα φτερουγίζει μακριά. Και πλέον αυτός ο χώρος, όσο κι αν ήταν άγιος και ιστορικός πριν, καθίσταται τώρα καθαρά επίγειος και απλά θρησκευτικός. Η θεραπεία είναι και πάλι η ελευθερία, ώστε να βρει τις προϋποθέσεις το Άγιο Πνεύμα να ξαναλειτουργήσει και να οδηγήσει τις ανθρώπινες καρδιές στην μετοχή των γνήσιων πνευματικών φαινομένων κι έτσι να ξαναπάρει μπρος η ναρκωμένη Εκκλησία. Ελευθερία, μετάνοια κι αλήθεια είναι σχεδόν ταυτόσημες έννοιες για το Άγιο Πνεύμα.

    Συγγραφέας/εις: Μιχαήλ Μοναχός
    Ημερ/νία έκδοσης: 7/2002
    Εκδότης: Δορκάς
    Σελίδες: 173


    Μιχαήλ Μοναχός
    Ο μοναχός Μιχαήλ γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας (του Μεγάλου Αλεξάνδρου) το 1955. Από το 1973 μέχρι τις αρχές του 1988 έζησε στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας στο Άγιον Όρος. Από τότε ως το καλοκαίρι του 1998 έμεινε στο Σινά. Από τον Οκτώβριο δε του 1998 και μετά, ζει μόνος και ήσυχος.

    https://roides.wordpress.com/2012/10/15/15oct12/

    Δίωξη μοναχού για καταγγελίες κατά Ηγούμενου
    15/10/2012
    “Η Δημοσίευση είναι η Ψυχή της Δικαιοσύνης”

    Ο γνωστός μοναχός και συγγραφέας πατέρας Μιχαήλ Χατζηαντωνίου, είχε εδώ και ένα χρόνο καταγγείλει επώνυμα από τον ιστότοπό του («Επικηρυγμένη Ορθοδοξία»), αγιορείτη ηγούμενο για πολύ παλιότερη στρατολόγηση ανήλικων, με απόσπαση της συγκατάθεσης των αγράμματων και φτωχών γονιών τους, ασέλγειες σε 15χρονο αλλά και ενήλικους με ψυχολογικά προβλήματα. Τις φοβερές καταγγελίες ενός τέτοιου παιδιού, τώρα μεσόκοπου μοναχού, μεταφέρει ο π.Μιχαήλ.

    Παρεμφερείς κατηγορίες για άλλους αγιορείτες μοναχούς έχει εκφράσει και ο τ.αγιορείτης μοναχός Νικόδημος, αγιογράφος, με βιβλίο του («Το ταξίδι ενός αθώου», εκδ.Α. Λιβάνη–2008) και για να μην κρυβόμαστε πίσω από ο δάχτυλό μας, οι διαχρονικές και συνεχείς καταγγελίες για το Άγιο Όρος είναι ένα ωκεανός, που περιλαμβάνει κατήγορους πιστούς, διανοούμενους, έγκυρες εφημερίδες και γνωστές προσωπικότητες.

    Διαβάζω σήμερα στον ιστότοπο του πατέρα Μιχαήλ (δικαιούται τον τίτλο του πατέρα αφού με την παρρησία του πραγματικού πιστού και του ενάρετου ακτήμονα και άμισθου φτωχού κληρικού, δίνει με προσωπικό μεγάλο κίνδυνο φωνή σε αδύναμους ανθρώπους που δεν έχουν): «Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012. MAΣ ΚΛΕΙΣΑΝΕ. Αγαπητοί αναγνώστες, Αναγκαστήκαμε να κατεβάσουμε το περιεχόμενο του blog μας, δηλαδή την ιστορία του άτυχου μοναχού Αλεξίου (πρώην μέλος της αδελφότητας Μονής ….) όπως την κατήγγειλε ο γέροντάς μας π. Μιχαήλ, καθώς και την επιστολή του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ και την απάντηση του π. Μιχαήλ σ’ αυτήν, ύστερα από μήνυση της Μονής …. για “συκοφαντική δυσφήμηση-απόπειρα εκβιασμού”. Ο ιερέας που έκανε τις αναρτήσεις συνελήφθη χτες, κατηγορούμενος ως συνεργός στην υπόθεση και, ύστερα από μια νύχτα στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, σήμερα το πρωί πέρασε από αυτόφωρο. Αυτή τη στιγμή αναμένουμε να δικαστούμε για την υπόθεση».

    Εκφράζω την απορία μου γιατί δεν είχε καλέσει επίσημα τον μοναχό να καταθέσει τα στοιχεία του ο πατριάρχης στον οποίο υπάγεται το Αγ.Όρος; Γιατί ο θιγόμενος δεν προσέφυγε στην εκκλησιαστική Δικαιοσύνη; Ύστερα από τόσο καιρό σιωπής, ο καταγγελλόμενος ισχυρός ηγούμενος ευαισθητοποιήθηκε και έτρεξε στον Εισαγγελέα;
    Αναρωτιέμαι επίσης για την κατηγορία του εκβιασμού, την ίδια δηλαδή που αν θυμάμαι καλά είχε χρησιμοποιηθεί-χωρίς τεκμηρίωση-για να ανοίξει το press.gr ύστερα από προσφυγή δημοσιογράφου του «Βήματος», κατηγορία που δεν αποδείχθηκε στα δικαστήρια. Πρόσφατα με την κατηγορία για «κακόβουλη βλασφημία» σύρθηκε στη φυλακή ένας νεαρός μπλόγκερ, που τελικά παραπέμφθηκε με την κατηγορία της εξύβρισης και που αν δεν αθωωθεί εδώ, φοβάμαι πως η Ελλάδα θα κληθεί για πολλοστή φορά να πληρώσει με χρηματική αποζημίωση την ανεπάρκεια ή τη διαφθορά κάποιων δικαστών από το ΕΔΑΔ. Μήπως αν η δικαστική απόφαση είναι προφανώς λανθασμένη, θα πρέπει οι δικαστές που την εξέδωσαν να πληρώνουν από την τσέπη τους;

    Αναρωτιέμαι πως μπορεί να εκβιάζει ένας μοναχός απευθυνόμενος δημόσια και ανοιχτά και αποκαλύπτοντας εξ αρχής την υπόθεση, συνοδευόμενη μάλιστα από επιστολές, προσωπικές παραστάσεις και δημόσιες εκκλήσεις σε αρχηγούς κομμάτων, πρωθυπουργούς, μητροπολίτες, βουλευτές κλπ, όπως έκανε με διαφάνεια ο π.Μιχαήλ; Θέλω να ελπίζω ότι οι εγκληματολόγοι θα δείξουν επιστημονικό ενδιαφέρον για μια τόσο πρωτότυπη υπόθεση εκβιασμού. Είναι γεγονός που έχει καταγραφεί πολλές φορές στον Τύπο, πως εκβιασμοί γίνονται στον εκκλησιαστικό χώρο με βάση την ιδιόρρυθμη σεξουαλική ζωή πολλών μητροπολιτών, αλλά όταν ακροδεξιός εκδότης κατηγορήθηκε γι’αυτό, δεν προσήλθαν οι υβριζόμενοι μητροπολίτες, αρχιμανδρίτες, πατριάρχες κλπ να καταθέσουν. Είχαν προτιμήσει να τιμήσουν τον εκδότη (που καταδικάστηκε μόνο για απόπειρες εκβιασμών σε επιχειρηματίες), με μεγαλόσχημους τίτλους, παράσημα και δημόσιους έγγραφους επαίνους, τιμητικές προσφωνήσεις και δημόσιες εκφράσεις εκτίμησης.

    Επειδή πιθανότατα η υπόθεση των κληρικών που σύρονται στο αυτόφωρο χωρίς να έχουν την υπεράσπιση της γνωστής αφρόκρεμας των τηλεοπτικών διασημοτήτων του δικηγορικού κόσμου, που αναλαμβάνει αφιλοκερδώς τα σκάνδαλα, τις συμβολαιογραφικές πράξεις και κάθε ιερή νομική κίνηση, δεν θα τύχει της προσοχής το Τύπου ή των κομμάτων της Αριστεράς, επειδή πιστεύω πως η δημοσιότητα είναι το οξυγόνο της Δικαιοσύνης, φέρνω την υπόθεση περισσότερο στο φως με τις πολύ μικρές μου δυνάμεις, με την ελπίδα πως θα φροντίσουν όσο περισσότεροι άνθρωποι γίνεται να την εκθέσουν μπροστά στα μάτια της κοινής γνώμης και της συνείδησης των πολιτών.
    Εκφράζω όσο μπορώ πιο ξεκάθαρα την απορία μου. Γιατί δεν διερευνήθηκαν οι καταγγελίες ενός γνωστού μοναχού και συγγραφέα, που και παλιότερες καταγγελίες του για ομοφυλοφιλία και χρήση ψυχοφαρμάκων (μέσω των οποίων ασκείται χειραγώγηση) στο Άγιο όρος, στην «Ελευθεροτυπία» (22/4/2001) αποδεικνύουν την έντιμη και διαφανή πρόθεσή του να μην κρατά το στόμα του κλειστό και να μην διακινεί πληροφορίες στο ημίφως; Καταγγέλλει ο μοναχός κακουργήματα (παιδεραστία, στρατολόγηση ανήλικων με ιερές μηχανορραφίες), εξηγεί γιατί τα αγράμματα και μοναχικά καλογεροπαίδια υποκύπτουν σε ομοφυλόφιλες παρενοχλήσεις ηγουμένων και Γερόντων, χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός αρμοδίου (κληρικού, Εισαγγελέα, πολιτικού) ή για την ακρίβεια, να ιδρώνει μόνο το αυτί του Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος όμως αν και λαλίστατος, επικαλέστηκε αναρμοδιότητα και ας έχει διαπράξει ο ίδιος το κανονικό παράπτωμα της εισπήδησης σε αλλότριες επισκοπές, άλλων μάλιστα εκκλησιαστικών κλιμάτων (Καρθαγένης, Μ.Βρεττανίας, των πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Κωνσταντινούπολης), απευθυνόμενος για θρησκευτικά θέματα στις πολιτικές ηγεσίες αυτών των ξένων επισκοπικών δικαιοδοσιών, παρακάμπτοντας τους οικείους πατριάρχες, μητροπολίτες και Αρχιεπισκόπους.

    Δεν όφειλαν οι εισαγγελικές αρχές να διερευνήσουν το άβατο (είναι και δικαστικό;) των καταγγελλόμενων αγιορείτικων υποθέσεων; Αν επικαλούνται την παλαιότητα των φερόμενων ως συμβάντων κακουργημάτων, που φαντάζομαι θα έχουν παραγραφεί, γιατί αφού οι πρωταγωνιστές τους, «ένοχοι» και «θύματα», ζουν και δρουν ακόμη στους ιερούς χώρους, δεν διερεύνησαν μήπως αυτά τα περιστατικά συμβαίνουν ή απειλούνται να επαναληφθούν και σήμερα αφού ο χρόνος δεν εξαλείφει τα αμαρτωλά πάθη, λόγω ακριβώς και της σιωπής με την οποία συστηματικά και αποδεδειγμένα από πλήθος τεκμηριωμένων περιστατικών τα περιβάλλει ο πατριάρχης και η Ιεραρχία; Αν επικαλούνται το (πράγματι αρνητικό) γεγονός πως ο μοναχός δεν προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, μήπως θα έπρεπε να τον δικαιολογήσουν αφού τα οικονομικά του δε του επιτρέπουν να βρεθεί αντιμέτωπος με έναν πανίσχυρο μηχανισμό;

    «H Δημοσίευση είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης» ειπώθηκε από τον John Jacob Mayer, το φιλέλληνα που θεμελίωσε τη νεοελληνική δημοσιογραφία, εκδίδοντας τα «Ελληνικά Χρονικά» στο Μεσολόγγι. Οι καταγγελίες όμως του μοναχού Μιχαήλ στο διαδίκτυο δεν αναδημοσιεύτηκαν πουθενά, έστω χωρίς να αναφερθεί το όνομα του θιγόμενου, όχι για να θίξουν έναν ηγούμενο, που ασφαλώς έχει το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά για να διερευνηθεί η αλήθεια των φοβερών κατηγοριών, που περιέργως έμεναν αναπάντητες και αυτός που επώνυμα τις απάγγελε δεν καλείτο να δώσει εξηγήσεις ούτε από την Πολιτεία ούτε από την Εκκλησία. Την ξέρουμε αυτή τη σιωπή, που έσπασε απότομα το 2005 για να ξεχειλίσει ένας τεράστιος οχετός, που έφραξε απότομα όπως ξεκίνησε, αφήνοντας αναπάντητα ερωτηματικά και περίεργα ημιτελείς υποθέσεις. Θα περιμένουμε την απόφαση του δικαστηρίου, αν δηλαδή γίνει η δίκη και δεν αναβληθεί όπως συνηθίζεται. Στο μεταξύ ελπίζουμε στη δημοσιότητα και στο ενδιαφέρον που της αξίζει (κληρικοί καταγγέλλουν παιδεραστίες και σεξουαλικά όργια στο Άγιο Όρος) και προσδοκούμε από τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από τα κόμματα και από τον αρμόδιο υπουργό Δικαιοσύνης (του ΔΣΑ και της ΔΗΜΑΡ), να παρακολουθήσουν από κοντά τη σωστή εφαρμογή των Νόμων, γιατί έχουμε το φτωχό Δαβίδ ενάντια στον πανίσχυρο και ζάπλουτο εκκλησιαστικό Γολιάθ που (χωρίς να γενικεύουμε με κανένα τρόπο) αποδεδειγμένα και με καταγγελίες ανώτατων δικαστικών, γνωρίζει υπόγειες διαδρομές για να προσεγγίσει επίορκους δικαστές: «Υπάρχει αλισβερίσι με τη Δικαιοσύνη».

    Τον «αφύσικο εναγκαλισμό Δικαιοσύνης και Εκκλησίας» και την προσπάθεια της τελευταίας να επηρεάσει δικαστές που χειρίζονται υποθέσεις της, αποκαλύπτει ο επίτιμος πρόεδρος του Αρείου Πάγου Στ. Ματθίας» (Έθνος- 7/12/2008)

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    • Ο/Η Γιάννης λέει:

      Η μητέρα του Άγιου Νικάνορα, ήταν άτεκνη και παρακαλούσε τον Θεό να της χαρίσει ένα παιδί. Ο Θεός εισάκουσε τις παρακλήσεις της και της χάρισε ένα, που ήταν ο συγκεκριμένος Άγιος (χωρίς την μεσολάβηση της Παναγίας, έτσι για να σπάσει η μονοτονία..).
      Τέλος πάντων, τα χρόνια πέρασαν και η μητέρα του, παρ’ ότι ενάρετη, ήθελε άθελα της να τον σπρώξει προς τις σαρκικές αμαρτίες. Ήθελε να τον παντρέψει..
      Ο Νικάνορας, ήθελε τον δρόμο του Θεού, αλλά για να μη κακοκαρδίσει την μητέρα του όλο ανέβαλε τον γάμο.
      Τελικά επενέβη ο Θεός, και όπως ο Αλέξανδρος έκοψε τον Γόρδιο δεσμό με το σπαθί του, έτσι και Αυτός έκανε ένα «φραπ» και την πήρε κοντά του. Οπότε ο Άγιος, δόθηκε στον Θεό απρόσκοπτα, υπακούοντας στις σαφείς εντολές Του.
      Ηταν λέει, πολύ ευφυής.
      Σκέπτομαι να κάνω το εξής: να πάρω τα λείψανα του σπίτι μου και να βάλλω την Αγία κάρα του για κανά δύο μέρες πάνω στη δική μου, μήπως και γίνω κι εγώ θαυματουργός και βγάλω κάνα φράγκο, γιατί δεν βλέπω η Ρωμιοσύνη να βγαίνει από την κρίση.

      Για του λόγου το ασφαλές:

      Βιογραφία
      Ο Όσιος Νικάνωρ γεννήθηκε στα 1491 μ.Χ. στην Πρωτεύουσα της Μακεδονίας την Θεσσαλονίκη. Οι γονείς του Ιωάννης και Μαρία ήταν ευσεβείς και κατοικούσαν στην συνοικία του Αγίου Μηνά. Όλη η πόλη των Θεσσαλονικέων καλοτύχιζε και επαινούσε τους γονείς του Αγίου τόσο για τον πλούτο τους όσο και την ευγένεια τους, αλλά κυρίως για την πίστη και την αρετή που τους διέκρινε. Ήταν ελεήμονες και σπλαχνικοί και η ζωή τους έργο αγάπης προς τους πάσχοντες αδελφούς. Όμως ο Θεός ήθελε να τους δοκιμάσει με προσωρινή ατεκνία. Στείρα σαν την Αγία Άννα η μητέρα του οσίου Νικάνορα. Κάθε μέρα προσευχόταν στην εκκλησία του Αγίου Μηνά να τους δώσει ο Θεός ένα παιδί για παρηγοριά. Οι προσευχές, οι νηστείες, οι αγρυπνίες των γονέων του εισακούσθηκαν από τον Κύριο μας και Θεό μας και κατά την ώρα που η ευσεβής γυναίκα προσευχόταν στο Θεό στο Ναό του Αγίου Μηνά της απεκαλύφθη το θέλημα του Κυρίου: «Εισήκουσε ο Θεός τας δεήσεις σου ω γυνή ως ποτέ της χήρας Άννης και έλυσε τα δεσμά της στειρώσεως σου μόνο πορεύου εις τον οίκον σου και θέλεις συλλάβεις και γεννήσεις Υιών όστις θέλει γίνει δοχείον καθαρόν του Παναγίου Πνεύματος και πολλούς θέλει εισάγει εις τον Κύριον δια της αγγελικής αυτού και εναρέτου διαγωγής». Έτσι, ως Θείο δώρο ήρθε στον κόσμο ο Νικόλαος (αυτό ήταν το κοσμικό όνομα του αγίου) και οι γονείς του τον παρέδωσαν σ΄ ένα ευσεβή δάσκαλο να του μάθει τα Ιερά γράμματα.

      Ο νεαρός Νικόλαος ευφυής στο νου σε λίγο χρονικό διάστημα απέκτησε μεγάλη ευχέρεια περί τα εκκλησιαστικά και αγάπη για την εκκλησία του Χριστού όπως όλοι οι άγιοι. Από μικρός κατάλαβε την κλήση του Θεού μοναδικός του πόθος ήταν να μονάσει και να γίνει μιμητής των οσίων πατέρων της εκκλησίας μας. Ήθελε σ’ όλη του τη ζωή να υπηρετήσει ολοκληρωτικά ψύχη τε και σώματι τον Κύριο. Γι’ αυτό περνούσε τη ζωή του με νηστείες, αγρυπνίες και προσευχές. Σε μικρή ηλικία χάνει τον προσφιλή πατέρα του και μένει με τη μητέρα του. Η ευσεβής του μητέρα μη γνωρίζοντας τον πόθο του παιδιού της ήθελε να τον παντρέψει με κάποια ενάρετη κοπέλα και ενώ από τη μια μεριά ο όσιος ποθούσε να εγκαταλείψει κάθε τι εγκόσμιο και να μονάσει, να αφιερωθεί εξολοκλήρου στον Θεόν. Από την άλλη όμως δεν ήθελε να στενοχωρήσει και τη μητέρα του, γι αυτό ανέβαλε συνεχώς την πραγματοποίηση της επιθυμίας του να γίνει μοναχός.

      Ο Θεός που προνοεί τα πάντα ύστερα από ορισμένο χρονικό διάστημα πήρε την μητέρα του από τον κόσμο και έτσι άνοιξε ο δρόμος για ν’ ακολουθήσει ο Νικόλαος τη μοναχική ζωή. Χωρίς να χάσει καιρό μοίρασε την πατρική του περιουσία στους φτωχούς και τα ορφανά και ενώ μπορούσε να λάβει αξιώματα λόγω της επιφανούς θέσεως των γονέων του, τα θεώρησε όλα αυτά σκύβαλα μπροστά στη μεγάλη του αγάπη προς το Χριστό. Ελεύθερος πλέον από κάθε φροντίδα του κόσμου γίνεται μοναχός με το όνομα Νικάνωρ. Ως μοναχός πολλαπλασίασε τα χαρίσματα που του δώσε ο Θεός.
      κλπ κλπ..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.