Οι μαύρες δυνάμεις του σκότους: σνομπάρετε τα λόγια του δαιμονισμένου

[Λόγοι Αγίου Παΐσιου του Αγιορείτου ]

Διαβάστε τα μέρη [1] – [2] – [3] – [4] -[5] – [6] – [7] – [8] – [9] – [10] – [11]

Γέροντα, τι πρέπει να προσέχει κανείς, όταν συζητά με έναν δαιμονισμένο;

-Να λέει την ευχή και να του φέρεται με καλοσύνη.

-Γέροντα, θυμούνται οι δαιμονισμένοι τι λένε πάνω στην κρίση τους;

-Άλλα τα θυμούνται  και άλλα δεν τα θυμούνται. Δεν ξέρουμε πως εργάζεται ο Θεός. Μερικές φορές επιτρέπει να τα θυμούνται, για να ταπεινωθούν και να μετανοήσουν.
Και όταν ζητάει κάτι ο δαιμονισμένος, δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πότε αυτό είναι από τον διάβολο και πότε το έχει ανάγκη ο ίδιος. Είχα συναντήσει κάπου μια δαιμονισμένη κοπέλα. Αυτή είχε διαβάσει Καζαντζάκη και πίστευε κάτι βλάσφημα πράγματα με αποτέλεσμα να δαιμονισθεί. Ξαφνικά την έπιασε το δαιμόνιο και έβαλε κάτι φωνές! «Καίγομαι, καίγομαι!». Οι δικοί της την κρατούσαν, για να την σταυρώσω. Μετά φώναζε: «Νερό, νερό:». Λέω: «Φέρτε της νερό».  «Όχι, όχι, μου λένε, γιατί μας είπε κάποιος να μην κάνουμε υπακοή στον διάβολο». «Τώρα, λέω, η καημένη διψάει. Φέρτε νερό». Καταλάβαινα πότε ήταν το κάψιμο από τον διάβολο και πότε ήταν από δίψα. Ήπιε η καημένη κανα-δυο ποτήρια νερό.  «Κάρβουνα, έλεγε, έχω μέσα μου, τόσο κάψιμο νιώθω. Και ένα κουβά νερό να έπινα, δεν θα έσβηνε μέσα μου η φωτιά». Τέτοιο κάψιμο ένιωθε!-Όταν Γέροντα, φωνάζει ένας δαιμονισμένος, πως καταλαβαίνουμε πότε μιλάει ο διάβολος μέσω του ανθρώπου και πότε ο άνθρωπος;

-Όταν μιλάει ο διάβολος, τα χείλη δεν κινούνται κανονικά· κινούνται σαν μηχανή. Ενώ, όταν μιλάει ο άνθρωπος, κινούνται φυσιολογικά. Όταν φωνάζει ένας δαιμονισμένος, την ώρα που του διαβάζουν εξορκισμούς ή οι άλλοι εύχονται γι’ αυτόν, άλλοτε η ίδια η ψυχή βασανίζεται και λέει λ.χ. στον διάβολο: «φύγε τι κάθεσαι;» και άλλοτε ο διάβολος βρίζει τον άνθρωπο ή τον ιερέα ή βλαστημάει τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους. Άλλοτε λέει ψέματα ή άλλοτε πιέζεται από την αλήθεια. Μερικές φορές πάλι ο δαιμονισμένος λέει δικά του από τα πνευματικά που έχει διαβάσει κ.λπ. Τι να πω; Μπερδεμένα πράγματα. Γι’ αυτό, όταν συζητάτε μαζί του, να προσέχετε, να προσέχετε πολύ. Μη δίνετε σημασία στα λόγια του. Μπορεί  να λέει λ.χ. «με καις». Αν πράγματι τον καις και πεις «τον καίω», κάηκες. Αν δεν τον καις και πιστέψεις ότι τον καις, κάηκες δύο φορές. Ή μπορεί να φωνάζει «βρωμιάρες» και σε μια να πει: «Εσύ είσαι καθαρή». Αν εκείνη το πιστέψει, πάει χάθηκε. Γι’ αυτό μην κάνετε πειράματα με τον διάβολο.

Σε ένα μοναστήρι πήγαν έναν δαιμονισμένο και ο ηγούμενος είπε στους πατέρες να πάνε στην εκκλησία να κάνουν κομποσχοίνι. Είχαν εκεί και την κάρα του αγίου Παρθενίου,  επισκόπου Λαμψάκου, και το δαιμόνιο στριμώχθηκε πολύ. Συγχρόνως, ο ηγούμενος ανέθεσε και σε έναν ιερομόναχο να διαβάσει στον δαιμονισμένο εξορκισμούς. Ο ιερομόναχος αυτό ήταν ευσεβής μεν εξωτερικά, αλλά εσωτερικά είχε κρυφή υπερηφάνεια. Ήταν αγωνιστής και τυπικός σε όλα. Νουθετούσε πνευματικά τους άλλους, γιατί ήταν και λόγιος. Ο ίδιος όμως δεν βοηθιόταν από κανέναν, γιατί οι άλλοι, από σεβασμό, όταν τον έβλεπαν να κάνει κάτι στραβό, δίσταζαν να του το πουν. Είχε δημιουργήσει ψευδαισθήσεις στον εαυτό του ότι είναι ο ποιο ενάρετος  της μονής κ.λπ. ο πονηρός βρήκε ευκαιρία  εκείνη την ημέρα να του κάνει κακό. Έβαλε την πονηριά του, για να του δώσει την εντύπωση  ότι αυτό διώχνει το δαιμόνιο από τον δαιμονισμένο. Μόλις λοιπόν άρχισε να διαβάζει τους εξορκισμούς, άρχισε το δαιμόνιο να φωνάζει: «καίγομαι! που με διώχνεις, άσπλαχνε;», οπότε νόμισε ότι καίγεται από τον δικό του εξορκισμό- ενώ ο δαίμονας ζοριζόταν, γιατί προσευχόταν και οι άλλοι πατέρες-, και απάντησε στον δαίμονα: «Να έρθεις σ’ εμένα». Το είχε πει αυτό ο Άγιος Παρθένιος σε ένα δαιμόνιο, αλλά εκείνος ήταν άγιος. Μια φορά δηλαδή που ένα δαιμόνιο φώναζε: «καίγομαι, καίγομαι, που να πάω;», ο Άγιος του είπε: «Έλα σ’ εμένα». Τότε το δαιμόνιο είπε στον Άγιο: «και μόνον το όνομα σου με καίει, Παρθένιε!»,  και έφυγε από τον δαιμονισμένο που ταλαιπωρούσε. Πήγε και αυτός να κάνει τον Άγιο Παρθένιο και δαιμονίσθηκε. Από εκείνη την στιγμή τον εξουσίαζε πια ο δαίμονας χρόνια ολόκληρα βασανιζόταν και δεν μπορούσε να αναπαυθεί πουθενά. Συνέχει γύριζε, πότε έξω στον κόσμο και πότε μέσα στο Άγιον Όρος. Τι τράβηξε ο καημένος! Του είχε δημιουργήσει αυτή η κατάσταση ψυχική κούραση και σωματική κόπωση με τρεμούλα. Και να δείτε, ενώ ήταν καλός παπάς, δεν μπορούσε μετά να λειτουργήσει . Βλέπετε τι κάνει ο διάβολος;

-Γέροντα, έχει σχέση ο καφές με τις αντιδράσεις ενός δαιμονισμένου;

-Όταν ο νευρικό σύστημα είναι ταραγμένο και πιει κανείς πολλούς καφέδες, κλονίζονται τα νεύρα και το ταγκαλάκι εκμεταλλεύεται αυτήν την κατάσταση. Δεν είναι ότι ο καφές είναι κάτι δαιμονικό. Χρησιμοποιεί το ταγκαλάκι την επίδρασή του στα νεύρα, και ο δαιμονισμένος αντιδράει χειρότερα.

*
(από το) ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 ναδημοσίευση από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ τ. Γ΄»
© ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ/ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

[oodegr.com]

(αν δεν το κατεβάσουν) Συνεχίζεται

This entry was posted in Ieres_Ependyseis, IERI_Exoussia, Ασμοδαίος, Των Αμνοεριφίων, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

10 Responses to Οι μαύρες δυνάμεις του σκότους: σνομπάρετε τα λόγια του δαιμονισμένου

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ένα πανίσχυρο δαιμόνιο εισέρχεται σε κάποιον άνθρωπο, ύστερα από μια σειρά λαθών του, και τον βασανίζει για χρόνια. Και πώς γίνεται καλά; Με τον πιο ασήμαντο, που από εκ «φύσεως» δεν μπορεί να προκαλέσει κανένα καλό ή κακό αποτέλεσμα: την προσευχή..
    Και είναι λέει, πολύ πονηρό! Αλλά εξαντλείται στα ίδια κόλπα. «Καίγομαι!» φωνάζει ή βρίζει τον ιερέα ή τα θεία.
    Για τόσο ισχυρό δαιμόνιο μιλάμε. Όλο παιδεύει τους ανθρώπους, και όλο «την κάνει», όταν ακούσει κάποιο ιερομόναχο να προσεύχεται ή κάνει κομποσχοίνι (αντιλαμβάνεστε την σοβαρότητα του τελευταίου; Εγώ προσπαθώ).
    Τέλος πάντων, αυτό που κατάλαβα είναι πως δεν μπορεί κάποιος να ζει χωρίς την παρουσία των ρασοφόρων. Οταν κυριευθείς από ένα δαιμόνιο (το μεγάλο όπλο του Διαβόλου), ποιος θα μπορούσε να σε βοηθήσει εκτός από ένα ιερέα;
    Κατά φαντασία ήρωες. Ατυχώς γι’ αυτούς, και καλώς ή κακώς, ζούμε σε μια εποχή που δεν αναζητά ήρωες πια.
    Ευτυχώς που τα διαβάζουμε όλα αυτά, σε μικρά κείμενα, και βγάζω νόημα. Αν τα διάβαζα συνεχόμενα, από ένα σημείο και μετά δεν θα μπορούσα να βγάλω άκρη αν ο ιερέας βγάζει ή εισάγει το δαιμόνιο σε κάποιον.
    Λοιπόν, σταματάω εδώ, γιατί άρχισα να νιώθω ότι καίγομαι από μέσα προς τα έξω.. Θα πιω ένα κουβά νερό κι αν δεν δροσιστώ, φεύγω για το Αγιο Ορος.

  2. http://www.diakonima.gr/2010/06/23/%cf%89-%ce%b2%cf%8d%ce%b8%ce%b9%ce%b5-%ce%b4%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b3%ce%b1-%ce%b3%ce%b9-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%80%ce%b1/

    ΑΓ. ΙΩΣΗΦ ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ
    Ω βύθιε δράκοντα! έλεγα. Γι’ αυτό μας απατάς και μας παγιδεύεις!
    23 Ιουνίου 2010

    Η συμπλοκή του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή με τα δαιμόνια

    Θα παραθέσουμε τώρα ένα κείμενο, που αποτελεί το καταστάλαγμα όλης της εμπειρίας που απόκτησε στη σύγκρουση εναντίον των δαιμόνων. Είναι ένα μοναδικό κείμενο άφθαστου μεγαλείου και ηρωισμού με λεπτότητα και ακρίβεια εκφράσεων, που φανερώνουν το μέγεθος και τον τρόπο της συμπλοκής με τους δαίμονες. Είναι ίσως το εκφραστικότερο κείμενο της Ασκητικής Γραμματείας, όπου περιγράφονται κατορθώματα γενναίων ανδρών.

    «Να, μάρτυρας μου ο Κύριος, που εξολοθρεύει τους ψεύτες μαζί με το ψέμα τους, περισσότερο από εικοσιπέντε χρόνια μέσα στον κόσμο δίνω αιματηρή πάλη με τους δαίμονες.

    ……………………
    Ο δε βύθιος δράκοντας είχε το κεφάλι του έξω από τη θάλασσα και βγάζοντας φωτιά από το στόμα του, τα μάτια και τη μύτη, χαιρόταν και ηγάλλετο στην πτώση των μοναχών. Εγώ δε βλέποντας τον έβριζα.

    -Ω βύθιε δράκοντα! έλεγα. Δι’ αυτό μας απατάς και μας παγιδεύεις!

    ……

    Ο Γέρων Ιωσήφ ως παλαίμαχος και έμπειρος αγωνιστής εναντίον των δαιμόνων μας καταθέτει ως συμπέρασμα την πολύτιμη πείρα του. Εμπειρία που είναι ποτισμένη με ιδρώτα, κόπο, πόνο, δάκρυα και βάσανα, αλλά και πλημμυρισμένη από την δροσοβόλο πνοή της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.

    ……

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    οπου φτώχεια, δυστυχία και αγραμματωσύνη εκεί και η θρησκευτική εκμετάλλευση
    Ιωάννης Κατής ο εξορκιστής του Περάματος

    Ο πατήρ Ιωάννης Κατής για γιόγκα, τατουάζ και μάρτυρες του ΟΧΙ του 1940
    13.314 προβολές•24 Οκτ 2016

    https://www.vice.com/gr/article/kbqezw/anazitontas-diamonismenous-stin-athina

    Διασκέδαση
    Η Εκκλησία των Εξορκισμών στο Πέραμα

    Ο πατήρ Ιωάννης διαβάζει ανθρώπους που «είναι δαιμονισμένοι».
    Κείμενο Ειρήνη Μαργαρίτη, Φωτογραφίες: Φάνης Παυλόπουλος

    11 Νοέμβριος 2014,

    ​«Φοβήθητι, φύγε, δραπέτευσον, αναχώρησον, δαιμόνιον ακάθαρτον καί εναγές, καταχθόνιον… Φοβήθητι, φιμώθητι, φύγε μή υποστρέψης, μή υποκρύβης, μεθ’έτέρας πονηρίας πνευμάτων ακαθάρτων, άλλα άπελθε εις γήν άνυδρον, έρημον, αγεώργητον, ην άνθρωπος ουκ οικεί, Θεός μόνος επισκοπεί…». (από την ευχή Βασιλείου του Μεγάλου)

    Όλα ξεκίνησαν όταν ένας φίλος, μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, μου διηγήθηκε την ιστορία της αδελφής του, Χαντίζας. Τόπος: Καζαμπλάνκα/Μαρόκο. Σπίτι Χαντίζας και συζύγου της. 2001.

    «Ένα βράδυ, αργά σχετικά, η αδελφή μου ήταν στην κουζίνα του σπιτιού της κι ετοίμαζε γλυκό. Μαζί της ήταν η μητέρα μας. Ξαφνικά η Χαντίζα άρχισε να γελάει. Η μητέρα μας τη ρώτησε τι συμβαίνει, αλλά δεν απάντησε. Συνέχιζε να γελάει όλο και πιο έντονα. Η μητέρα μου την έπιασε απ’ τα χέρια και την ταρακούνησε για να σταματήσει. Ήταν και αργά. Η αδελφή μου συνήλθε και κανείς δεν έδωσε συνέχεια. Δυο μέρες μετά ο γαμπρός μου μας τηλεφώνησε τρομαγμένος και μας είπε ότι η Χαντίζα, είχε πέσει στο πάτωμα και μιλούσε με μια κάπως διαφορετική φωνή, χωρίς να μπορεί να τη σταματήσει ή να καταλάβει τι λέει ακριβώς. Τρέξαμε εκεί αμέσως. Η Χαντίζα είχε συνέλθει όμως και δε θυμόταν τίποτα απ’ ό,τι είχε συμβεί. Η μητέρα μου αποφάσισε να καλέσει έναν ιερέα για να τη δει».

    Η αδελφή του Γιούσεφ είχε καταληφθεί από δαιμόνιο. Η διαδικασία εξορκισμού της κράτησε έξι μήνες. Κατά τη διάρκεια του, ένας ιερέας που ειδικευόταν στους εξορκισμούς διάβαζε ευχές, ανάλογες των δικών μας, από το Κοράνι. Ο Γιούσεφ μου τονίζει ότι δεν ήταν άνθρωπος που πίστευε σε τέτοια πράγματα μέχρι που είδε να διαβάζουν εξορκισμό στην αδελφή του.

    Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και ο ιερέας κατάφερε να διώξει το δαίμονα. Έφυγε από το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού της. Έτσι μου είπε ο Γιούσεφ.

    Σκέφτομαι πόσοι σχιζοφρενείς, στο παρελθόν, θα θεωρήθηκαν δαιμονισμένοι, καθώς είμαι στο λεωφορείο για Πέραμα. Εκεί υπάρχει μια εκκλησία όπου τελούνται εξορκισμοί. Έτσι μου είπανε. Ο Άγιος Γεώργιος. Αρκετές μέρες της εβδομάδας ο πατήρ Ιωάννης διαβάζει ευχές για υγεία, βασκανία (μάτιασμα κοινώς), μάγια -τα οποία επίσης αναγνωρίζει η εκκλησία μας- και δαιμονικά πνεύματα.

    Στην εκκλησία, γύρω στα 50 άτομα περιμένουν υπομονετικά να τους καλέσει ο πατέρας, ο οποίος κάθεται στην πύλη του ιερού. Κανένας τους δε μου φαίνεται δαιμονισμένος. Αλλά και πώς είναι ένας δαιμονισμένος; Σύμφωνα με όσα διάβασα άλλωστε, ένας άνθρωπος δεν είναι συνέχεια υπό την κατοχή του όποιου ακάθαρτου πνεύματος. Την προσοχή μου τραβά ο πατέρας Ιωάννης που χτυπά το σταυρό που κρατά στο ξύλινο γείσο της θύρας του ιερού. Ποιος ξέρει γιατί; Μετά, χτυπά με το σταυρό την πλάτη του πιστού που είναι γονατισμένος μπροστά του. Φαντάζομαι κάτι διώχνει αλλά δεν καταλαβαίνω τι. Ένας άλλος πιστός βάζει το αγιασμένο νερό που του δίνει ο ιερέας στο λαιμό του. Του ζητά να ακουμπήσει και το σταυρό στο ίδιο σημείο. Ένα παιδάκι γύρω στα εφτά παίζει με το χαλί και τα σκοινιά που βρίσκονται δεξιά κι αριστερά του ναού. Η μητέρα και η γιαγιά του τού λένε να κάνει ησυχία. Γιατί να βρίσκεται ένα παιδάκι εκεί, αναρωτιέμαι. Κατά τα άλλα, τίποτα τρομαχτικό δε συμβαίνει. Μια κυρία μόνο, με επιληψία όπως δηλώνει, γκρινιάζει στους υπεύθυνους που ο ιερέας καθυστερεί να τη δει και φωνάζει γνωστούς του. Δουλεύει κιόλας και βιάζεται. Αισθάνομαι για μια στιγμή σαν να είμαι στο ΙΚΑ.

    Κάθομαι λίγο ακόμα και μετά αποφασίζω να πλησιάσω μια κυρία γύρω στα 60, που φαίνεται να είναι από τους υπεύθυνους του ναού και της διαδικασίας, να της κάνω κάποιες ερωτήσεις.

    VICE: Αλήθεια ο πατήρ Ιωάννης διαβάζει ανθρώπους που είναι δαιμονισμένοι; Έχετε δει εσείς τη διαδικασία;
    ​Είκοσι δύο χρόνια είμαι εδώ, αν έχω δει λέει… Έχω δει πράματα και πράματα. Ο πατήρ Ιωάννης είναι δυνατός και μπορεί να σε βοηθήσει. Αρκεί να έχεις πίστη κι εσύ.

    Και πώς φαίνονται οι δαιμονισμένοι;
    ​Ο πατήρ Ιωάννης είναι αυτός που τα καταλαβαίνει αυτά. Σε διαβάζει και ξέρει. Τι πρόβλημα υπάρχει. Αναλόγως, μετά σου λέει και τι να κάνεις.

    Κι έρχεται πολύς κόσμος εδώ;
    ​Ουου, από την επαρχία έρχονται, από την Αθήνα έρχονται, μέχρι κι από το εξωτερικό. Μαζεύεται πολύς κόσμος που έχει ανάγκη, εδώ. Μην κοιτάς σήμερα, αυτό δεν είναι τίποτα.

    ………………………….
    Π. Ιωάννης Κατής για αλλαγή φύλου
    18.295 προβολές•12 Οκτ 2017

    • Ο/Η Ορμονολόγος λέει:

      Του πέσανε τα γένεια του κατή σαν του Βαρθολομαίου και μιλάει για αλλαγή φύλου

    • Ο/Η Γιώργος Τζιαττας λέει:

      Εσύ η Πορνοφορα αλήτισσα που τα γράφεις αυτά , και μολυνεις τη μνήμη ενός ανθρώπου που ακόμη και η εφημερίδα Έθνος έκανε αφιέρωμα για το φιλανθρωπικό του έργο , έχεις τη δική σου πρόστυχη και ελεεινη , ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ζωή σου να σηκωσης , ναι ? Και εσύ και όλα τα EURO – κοπροσκυλα που σε στηρίζουν υφισασθαι ως απόρροια του EURO – βόθρου , εις τον οποίο καταβαραθρωθη
      η Ελλάς από την επικαταρατο «ανεξαρτησία » του 21 και μετά . Συχαμενα γλειωδη σκουπίδια , σαχλο χαμουτζηδες του Διαβολου , ότι πιάνετε κάρβουνα γίνεται . Προσωπικά δεν μπορείτε να μου πείτε τίποτα , κατάγομαι από Ήρωες , ( αλλά και πιστούς Ορθόδοξους ) Καπεταναιους του ΕΑΜ ΕΛΑς Δυτ. Μακεδονιας και είμαι ανηψιος του Θέμου Κορνάρου ( ναι , του Μαοιστη άθεου , Θεός σχωρεστον ) . Σας ξέρω τι ελεινα κουμασια ΥΠΟΚΡΙΣΙΑς είστε ! Τι ως επί το πλείστον , στρεψοδικα μισάνθρωπα ανδρείκελα !
      Παρε παράδειγμα τις ανωμαλο – Φεμινιστριες τύπου Κανέλλη και Συριζαιους που αρνήθηκαν εστω και μια στοιχειώδη οικονομικη προσφορά στην Κρίση που περνάει ο κοσμακης . Βρωμερά αραποειδη ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΑ ταγαρια , «Παστιτσιοι» και τα συναφή , είναι τα ελεεινα βρωμοσογια των Πορνο-μοιχαλιδων και των προσκυνημένων Κεραταδων εκ των οποίων προέρχεσθαι. Καταντησατε την Ελλάδα ,από Παγκόσμιο κέντρο του Πολιτισμού και Χριστιανισμου , σε Κόπρο του Αυγείου , με έναν προδοτικό λαό Γρεκυλων , επικολημμενων στις σόλες των ΕURO-πεων, και με τα από τα υψηλότερα διεθνώς ποσοστά ( στατιστικώς) , εκφυλισμου , πορνείας , Μοιχείας , Διαζυγιων, Εκτρωσεων και Βλασφημειας . Εσύ αισχρή ύαινα που γράφεις περισπούδαστες «ανταποκρίσεις» έναντιων Αγίων και ανιδιοτελων ανθρώπων , πως και πότε συνεβαλες στο Ολοκαύτωμα 15.000.000 ΣΦΑΓΜΕΝΩΝ Μωρών ? Για πες μας σχετικά και με την απεγνωσμένη επιδημία Αγαμιας-Ατεκνιας-Ανεραστειας ( και ΑΝΔΡΙΚΗς Ανεργειας ) που εσύ και ο ΣΑΤΑΝΟ- ΦΕΜΙΝΙΣΜΟς που σε διεπει , δημιουργήσατε ? Για πες μας παλιοτομαρο , για τα εγκαταλελειμμένα και κακοποιημένα παιδιά ΚΑΙ ηλικιωμένους που εσείς οι ανωμαλες και τα εξυπνακιστικα EURO- μούτρα των ευνούχων που σας σιγονταρουν , προωθήσετε ? ΦΤΟΥ ΣΟΥ , ξεδιαντροπη Πορνο-μεγαιρα και όλα τα Καθάρματα της Τσοντας , και των στείρων γεννητικών οργάνων ! Σήμερα ημέρα της πανήγυρις του Υπερφυσικού ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΟΥ , ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ σε καλώ να καμαρωσης τους ζοφερους καρπούς του ειρωνικου διαβολο-συνθηματος «Μαρθα-κλαψα» ! .
      Μάλιστα , αυτού που σε κατέστησε από απόγονο αγνών , σεμνων και σοφων Ελληνίδων , σε μια ελεεινη Αντιχριστη αραπω , γλυφωντας δουλικά κάθε εισαγόμενη EURO κυλοτα , με την απέλπιδα προοπτική πως θα γίνεις και εσύ μια ακτιβιστική «greta» . Εις μάτην , η αθλια επιδημική ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ζωή σου , θα παραμείνει μια τραγελαφική χαλκομανια , αποποίησης της Ορθόδοξης Χριστιανικής κληρονομιάς που περιφρονησες και ούτε υποπτεύεσαι , μέσα στην εγωπαθεια σου , τι προσφέρει και πόσο Ανίκητη είναι .

      • Ο/Η roidis λέει:

        το σχόλιο σας είναι για σεμινάριο.
        ανατριχιαστικά υπέροχο.

        σας λατρέψαμεν.

        Σκεφτόμαστε να το ανεβάσουμε κεντρικά, ως κοπλιμέντο στο έργο μας.
        Μεγσί μποκού.

      • Ο/Η Psycho λέει:


        O κύριος Γιώργος, χρόνια του πολλά, είναι φωνή, ευγενική, με χριστιανική αγάπη, με την ψυχική ηρεμία του καλού και σοφού ανθρώπου, που η εμπειρία και η γνώση τον έχουν οπλίσει με χιούμορ και με δημοκρατική ανοχή στη γνώμη των άλλων αλλά και η Ορθόδοξη πίστη του, του έχει χαρίσει υπομονή και κατανόηση του άλλου.

  4. Ο/Η F λέει:

    Απο το ποστ «Φυσαλιδες της μνημης» στο μπλογκ του Νοσφεράτου αντιγραφω το αριστουργημα του θειου Ισιδωρου σχετικα με τους δαιμονισμους αλλα και …γενικωτερα

    Ο ΕΥΡΥΜΑΝΘΙΟΣ ΚΑΦΡΟΣ
    (η αληθεια πισω απο ολους τους μυθους )

    Tα παντα-όλα γυρω από τους δαιμονες, δαιμονισμενους, δαιμονισμους, χοιρους, λυκους, ανηλικα κοριτσακια, γιαγιαδες και μαγισες.

    -all in one-

    “Σαν ντομινο σωριαζονται οι παντες-ολοι μυθοι
    κι από την πτωση τους αυτή προκυπτουν νεα ηθη”
    Γιουγκερμαν

    Ευρυμανθος: (418 πχ) Αθηναιος, νεος, ωραιος, χοιροβοσκος, γνωστος για την ευρυμανθεια του, που -εκτος των αλλων- διεθετε και εναν κάπ-φρο, τον γνωστο Ευρυμανθιο καφρο.

    ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ

    Απο μικρος ο Ευρυμανθος καθως εβοσκε χοιρους
    να μελεταει του αρεσε και διαβαζε παπύρους,
    απ΄εξω και ανακατωτα τα ειχε μαθει ολα:
    Αννα και Μιμη και γιαγια, την Ελλη και τη Λόλα
    και το μπαμπα και τη μαμα επισης ειχε μαθει
    απ΄εξω κι ανακατωτα, χωρις να κανει λαθη !

    Μα ειχε διαβασει καποτε για μια μικρη κοπελα
    που φοραγε ολο κοκκινα φουστανια και καπελα
    κι ένα καλαθι κραταγε στο τρυφερό της χερι
    που στη γιαγια την εβλεπαν με αυτό να μεταφερει
    ζεστο ψωμι, κοτοσουπα, μια φιάλη λαδι,
    λιγα ξερα δαμασκινα και τους Φαϊνασιαλ Τάιμς!
    Αυτό όμως που προεκυψε με τη μεταφορα
    και για οσα χωρα ελαβαν θα πουμε άλλη φορα.

    Ητο πολύ διαβαστερος ο Ευρυμανθος εν τελει
    και, όπως ειπα, διαβαζε τον Μιμη και την Ελλη.

    Απ΄ολα του τα χοιρινα ξεχωριζε εναν καπρο
    που εβοσκε αμεριμνος διπλα σε μια ταφρο
    και τοτε ενα δαιμονιο που απο αλλον ειχε φυγει
    -οσοι δαιμόνους εχουνε δεν ειναι δα και λιγοι-
    αυτος ο δαιμονας λυπον μες το γουρουνι μπηκε
    και φωταζε: «Ελα να με φας, παλιε μου φιλε λυκε»
    (γιατι ο καπρος μας αυτος σαν ητο γουρουνακι
    ο λυκος μ΄ενα φυσιμα του εριξε το κονάκι
    αλλα για τυχη του καλη κατι παρενεβληθη
    και εξ αυτου το φαγωμα του νεου ανεβληθη)
    καθοτι για τον διαβολο και τον κακο τον λυκον
    ειναι οι αξιες της ζωης μηδεν εις το πηλικον!

    Κι ο λυκος σαν τον ακουσε, φοραει ενα φουστανι
    κι ενα καπελο της γιαγια, που γελαγε ολη στανη
    με αυτο το μεγα σκανδαλο (τοτε ειχαν αλλα ηθη
    και δεν υπηρχαν τραβεστι), μα εκεινος δεν πτοηθη
    και κουτσα – κουτσα, ταχα μου, το χοιρινο ζυγωνει
    (ο Ευρυμανθος εδιαβαζε και ειχανε μεινει μονοι)
    και λεει: «Τι θες παιδακι μου, ποιονε φωναζεις Νικο?»
    (ειχε μπερδεψει -ταχα μου- το Νικο με το Λυκο)!

    «Αφου εχεις μεγαλα αυτια και μακρουλη κεφαλα
    πως εισαι τοσο ηλιθια και εντελως κουφαλα?
    Γιατι εχεις τα χάλια σου?» τηνε ρωταει χοιρος
    που φανταζε ηδη στη “γιαγια” καλοψημενος γυρος
    με κρεμυδακι, μαϊντανο κι επανω λιγη σαλτσα
    (δεν ηξερε πως εμπλεξε με του διαβολου καλτσα)!

    «Ειμαι γρια κι ανημπορη και δεν εχω να φαω
    ας ετρωγα και υστερα στο διαβολο ας παω»

    Σαν τ’ακουσε ο Εξαποδώ λεει μεσα απ’ το γουρουνι
    «Παρε γιαγιακα μου καλη ενα γερό πιρουνι,
    κι αφου βλεπω τα σαλια σου, γιαγια, πως τρεχουν ηδη
    απο την πεινα την πολλη, τσιμπα μου ένα ’ρχιδι»!

    Μολις το ακουσε η «γιαγια», που ήτονε ομως λυκος ,
    (ετσι ειναι φιλε μου η ζωη, δικαιως ή αδικως)
    τονε αρπαζει απ’ τ’ αχαμνα, του στριβει τα παπαρια
    και απο τον πονο ο χοιρινός τραγουδησε μιαν άρια!
    Και μεσαθες του ηκουγοντο και διαφοροι αλλοι ηχοι
    που προκαλει ο διαβολος σε αυτόν που κατατρύχει.

    Μα τον ακουει κι ο Ευρυμανθος απο το απεναντι ορος
    και απορει πως κι εγινε ο χοιρος του τενορος,
    θυμαται ομως τι εγινε με αυτη την κοπελιτσα
    κι ευθυς πεταγεται ορθιος κραδαινοντας τη γκλιτσα
    και μεσα σε λιγα λεπτα -καθως ητο ωκύπους-
    διεσχισε ολους τους αγρους, τους λογγους και τους κηπους
    και οταν εν τελει εφτασε εκει, στα περα πλάγια,
    νομισε οτι εκαναν του χοιρινου του μάγια
    και πιστεψε πως κρυβεται η Κιρκη απο πισω,
    «Για να τα κανει ολα αυτα θελει να τη γ@μησω»
    σκεφτηκε ο Ερυμανθος που ειχε διαβασει Οδυσσεια
    και ειδε πως του την επεφτε η μαγισα, στα ισια!

    Γυριζει ο Ευρις στη «γιαγια», της λεγει: «-Που σε ξερω;
    εσυ δεν εισαι που εμπλεξες μ’ εκεινονε το γερο
    που δεκα χρονια εκανε στο σπιτι να γυρισει
    ότι το γαρ του μισεμου γεναει το γ@μήσι

    Μα αν θες να συνουσιαστεις με μενα που ειμαι νεος
    και ν’ απολαυσεις για καλα τον σφριγηλο μου πεος,
    αν θελεις να ευχαριστηθεις και να μ’ευχαριστησεις
    του χοιρου μου τωρα ευθυς τα μαγια να του λυσεις»!

    Και λεγοντας τα λογια αυτά σηκωνει τη χλαμύδα
    κι ητο χονδρος ο πέος του, σαν το πουγκι του Μίδα,
    του δε Ευρυμάνθου, που ήτονε γνωστος κωλομπαρας,
    του λυκου ο κωλος φανταζε σα να ητο κουμπαρας,
    γιαυτο αμεσως σκεφτηκε να αποταμιευσει
    τα φλοκια που τον πνιγανε, πρωτού να παθει ρευση!

    Ετσι ο λυκος ο κακος, που ητο καργα μαγκας,
    διετρεχε τον κινδυνο να γινει ντιγκιντάγκας!

    Ομως ουτε και το μεζε δεν ηθελε ν΄ αφησει
    (η απληστια, ως γνωστον, στου λυκου ειναι τη φυση)
    «Κωλο αν δεν δωσεις δεν θα φας -λεει η παροιμια- ψαρι»,
    παρ΄ολο όμως τον κινδυνο ειπε να το ρισκαρει:
    Τραβαει και κοβει συριζα του γουρουνιου τα ‘ρχιδια
    και τα πεταει γρηγορα στο σακο με τ’ απιδια!

    Μα απο τον πονο ο χοιρος μας αρχισε να πηδαει
    και κατ΄ευθειαν στον εγκρεμό ετραβηξε να παει,
    μα μεσα΄θες του μια φωνη αλλοκοτη ηκουσθη
    «Πρωτη μου φορα που εμπλεξα με τετοιο λυκο πουστη.

    Ο Κυριος με διεταξε μες το γουρουνι νά’μπω
    οταν το ειδε που εβοσκε αμεριμνο στον καμπο,
    μα ετσι εδω μεσα που ‘μπλεξα τι διαολο γυρευω;
    σταματα παλιογουρουνο, σταματα να κατεβω»!

    Κι ευθυς αμεσως ο …»γιαγιας» τους στρωνει στο κυνηγι
    γιατι απ΄το παρτυ νηστικος δεν ηθελε να φυγει,
    τη βλεπει ο Ευρυμανθος και ορμαει …πισωθες της
    -ο Λυκος αποδειχτηκε πολυ μεγαλος χεστης-
    και οσο ο Ευρις ετρεχε ξωπισω από την ιδια
    «Πουστογρια, της φωναζε, σταματα, βελανίδια»!

    Κι ετσι ο ενας τρεχοντας στου αλλου στο κατοπι,
    αφου πρωτα περασανε απο ενα βοσκοτοπι,
    τρεχοντας ασταματητα, (πανω απο μια ωρα),
    και απ΄το πολυ το τρεξιμο πηρανε τοση φορα
    που φτασανε σε μια πλαγιά που ειχε μεγαλη κλιση
    και, δυστυχώς, δεν μπορεσε κανεις να σταματησει
    οταν να χάσκει ο εγκρεμός εφανηκε μπροστα τους.
    Κι ετσι καθως δεν φοραγαν και τ΄αλεξίπτωτά τους
    ο διαβολος τους …σηκωσε μαζι του και τους πηρε.

    Ωρα καλη σου Ευρυμανθε, λυκε κακε και χοιρε!

    ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
    Μα ο νομος της βαρυτητας, οπως γνωριζουμε ολοι,
    ζαφτι δεν τονε κανουνε ουτε εκατο διαβολοι,
    οση κι αν εχουν ανωση, δεν θα μπορεσουν ομως:
    Στο τελος της βαρυτητος θα επιβληθει ο νομος!

    ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ (περιληψις)

    Ετσι οταν προσεκρουσαν στου εγκρεμού τη βαση
    καθως ολοκληρωνοταν της πτωσεως η φαση
    (η οποια στο εργο μας αυτο τελεί ως «Πραξις πρωτη»)
    σαν τις κουραδες σκασανε πανω σ’ εναν αγροτη
    που ητο σκυφτος και εσκαβε ενα μικρο χωραφι
    ενω πιο περα αμεριμνο εβοσκε ενα ελαφι.
    Τοτε ο αγνος ο γεωργος, που αναφεραμε ηδη,
    λεει: «-Ποιος μαλακας πεταξε τα ζωικά τα ειδη,
    Γουρουνια, Λυκους, Άνθρωπους, Διαβόλους και Τριβόλους
    και δυο απιδια σε σακί που μοιαζουνε με βολους?

  5. Ο/Η Frixos λέει:

    Απο το μπλογκ του Νοσφερατου μεταφερω το σχετικο με την αναρτηση σας πονημα του θειου Ισιδωρου.

    Ο ΕΥΡΥΜΑΝΘΙΟΣ ΚΑΦΡΟΣ
    (η αληθεια πισω απο ολους τους μυθους )

    Tα παντα-όλα γυρω από τους δαιμονες, δαιμονισμενους, δαιμονισμους, χοιρους, λυκους, ανηλικα κοριτσακια, γιαγιαδες και μαγισες.

    -all in one-

    “Σαν ντομινο σωριαζονται οι παντες-ολοι μυθοι
    κι από την πτωση τους αυτή προκυπτουν νεα ηθη”
    Γιουγκερμαν

    Ευρυμανθος: (418 πχ) Αθηναιος, νεος, ωραιος, χοιροβοσκος, γνωστος για την ευρυμανθεια του, που -εκτος των αλλων- διεθετε και εναν κάπ-φρο, τον γνωστο Ευρυμανθιο καφρο.

    ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ

    Απο μικρος ο Ευρυμανθος καθως εβοσκε χοιρους
    να μελεταει του αρεσε και διαβαζε παπύρους,
    απ΄εξω και ανακατωτα τα ειχε μαθει ολα:
    Αννα και Μιμη και γιαγια, την Ελλη και τη Λόλα
    και το μπαμπα και τη μαμα επισης ειχε μαθει
    απ΄εξω κι ανακατωτα, χωρις να κανει λαθη !

    Μα ειχε διαβασει καποτε για μια μικρη κοπελα
    που φοραγε ολο κοκκινα φουστανια και καπελα
    κι ένα καλαθι κραταγε στο τρυφερό της χερι
    που στη γιαγια την εβλεπαν με αυτό να μεταφερει
    ζεστο ψωμι, κοτοσουπα, μια φιάλη λαδι,
    λιγα ξερα δαμασκινα και τους Φαϊνασιαλ Τάιμς!
    Αυτό όμως που προεκυψε με τη μεταφορα
    και για οσα χωρα ελαβαν θα πουμε άλλη φορα.

    Ητο πολύ διαβαστερος ο Ευρυμανθος εν τελει
    και, όπως ειπα, διαβαζε τον Μιμη και την Ελλη.

    Απ΄ολα του τα χοιρινα ξεχωριζε εναν καπρο
    που εβοσκε αμεριμνος διπλα σε μια ταφρο
    και τοτε ενα δαιμονιο που απο αλλον ειχε φυγει
    -οσοι δαιμόνους εχουνε δεν ειναι δα και λιγοι-
    αυτος ο δαιμονας λυπον μες το γουρουνι μπηκε
    και φωταζε: «Ελα να με φας, παλιε μου φιλε λυκε»
    (γιατι ο καπρος μας αυτος σαν ητο γουρουνακι
    ο λυκος μ΄ενα φυσιμα του εριξε το κονάκι
    αλλα για τυχη του καλη κατι παρενεβληθη
    και εξ αυτου το φαγωμα του νεου ανεβληθη)
    καθοτι για τον διαβολο και τον κακο τον λυκον
    ειναι οι αξιες της ζωης μηδεν εις το πηλικον!

    Κι ο λυκος σαν τον ακουσε, φοραει ενα φουστανι
    κι ενα καπελο της γιαγια, που γελαγε ολη στανη
    με αυτο το μεγα σκανδαλο (τοτε ειχαν αλλα ηθη
    και δεν υπηρχαν τραβεστι), μα εκεινος δεν πτοηθη
    και κουτσα – κουτσα, ταχα μου, το χοιρινο ζυγωνει
    (ο Ευρυμανθος εδιαβαζε και ειχανε μεινει μονοι)
    και λεει: «Τι θες παιδακι μου, ποιονε φωναζεις Νικο?»
    (ειχε μπερδεψει -ταχα μου- το Νικο με το Λυκο)!

    «Αφου εχεις μεγαλα αυτια και μακρουλη κεφαλα
    πως εισαι τοσο ηλιθια και εντελως κουφαλα?
    Γιατι εχεις τα χάλια σου?» τηνε ρωταει χοιρος
    που φανταζε ηδη στη “γιαγια” καλοψημενος γυρος
    με κρεμυδακι, μαϊντανο κι επανω λιγη σαλτσα
    (δεν ηξερε πως εμπλεξε με του διαβολου καλτσα)!

    «Ειμαι γρια κι ανημπορη και δεν εχω να φαω
    ας ετρωγα και υστερα στο διαβολο ας παω»

    Σαν τ’ακουσε ο Εξαποδώ λεει μεσα απ’ το γουρουνι
    «Παρε γιαγιακα μου καλη ενα γερό πιρουνι,
    κι αφου βλεπω τα σαλια σου, γιαγια, πως τρεχουν ηδη
    απο την πεινα την πολλη, τσιμπα μου ένα ’ρχιδι»!

    Μολις το ακουσε η «γιαγια», που ήτονε ομως λυκος ,
    (ετσι ειναι φιλε μου η ζωη, δικαιως ή αδικως)
    τονε αρπαζει απ’ τ’ αχαμνα, του στριβει τα παπαρια
    και απο τον πονο ο χοιρινός τραγουδησε μιαν άρια!
    Και μεσαθες του ηκουγοντο και διαφοροι αλλοι ηχοι
    που προκαλει ο διαβολος σε αυτόν που κατατρύχει.

    Μα τον ακουει κι ο Ευρυμανθος απο το απεναντι ορος
    και απορει πως κι εγινε ο χοιρος του τενορος,
    θυμαται ομως τι εγινε με αυτη την κοπελιτσα
    κι ευθυς πεταγεται ορθιος κραδαινοντας τη γκλιτσα
    και μεσα σε λιγα λεπτα -καθως ητο ωκύπους-
    διεσχισε ολους τους αγρους, τους λογγους και τους κηπους
    και οταν εν τελει εφτασε εκει, στα περα πλάγια,
    νομισε οτι εκαναν του χοιρινου του μάγια
    και πιστεψε πως κρυβεται η Κιρκη απο πισω,
    «Για να τα κανει ολα αυτα θελει να τη γ@μησω»
    σκεφτηκε ο Ερυμανθος που ειχε διαβασει Οδυσσεια
    και ειδε πως του την επεφτε η μαγισα, στα ισια!

    Γυριζει ο Ευρις στη «γιαγια», της λεγει: «-Που σε ξερω;
    εσυ δεν εισαι που εμπλεξες μ’ εκεινονε το γερο
    που δεκα χρονια εκανε στο σπιτι να γυρισει
    ότι το γαρ του μισεμου γεναει το γ@μήσι

    Μα αν θες να συνουσιαστεις με μενα που ειμαι νεος
    και ν’ απολαυσεις για καλα τον σφριγηλο μου πεος,
    αν θελεις να ευχαριστηθεις και να μ’ευχαριστησεις
    του χοιρου μου τωρα ευθυς τα μαγια να του λυσεις»!

    Και λεγοντας τα λογια αυτά σηκωνει τη χλαμύδα
    κι ητο χονδρος ο πέος του, σαν το πουγκι του Μίδα,
    του δε Ευρυμάνθου, που ήτονε γνωστος κωλομπαρας,
    του λυκου ο κωλος φανταζε σα να ητο κουμπαρας,
    γιαυτο αμεσως σκεφτηκε να αποταμιευσει
    τα φλοκια που τον πνιγανε, πρωτού να παθει ρευση!

    Ετσι ο λυκος ο κακος, που ητο καργα μαγκας,
    διετρεχε τον κινδυνο να γινει ντιγκιντάγκας!

    Ομως ουτε και το μεζε δεν ηθελε ν΄ αφησει
    (η απληστια, ως γνωστον, στου λυκου ειναι τη φυση)
    «Κωλο αν δεν δωσεις δεν θα φας -λεει η παροιμια- ψαρι»,
    παρ΄ολο όμως τον κινδυνο ειπε να το ρισκαρει:
    Τραβαει και κοβει συριζα του γουρουνιου τα ‘ρχιδια
    και τα πεταει γρηγορα στο σακο με τ’ απιδια!

    Μα απο τον πονο ο χοιρος μας αρχισε να πηδαει
    και κατ΄ευθειαν στον εγκρεμό ετραβηξε να παει,
    μα μεσα΄θες του μια φωνη αλλοκοτη ηκουσθη
    «Πρωτη μου φορα που εμπλεξα με τετοιο λυκο πουστη.

    Ο Κυριος με διεταξε μες το γουρουνι νά’μπω
    οταν το ειδε που εβοσκε αμεριμνο στον καμπο,
    μα ετσι εδω μεσα που ‘μπλεξα τι διαολο γυρευω;
    σταματα παλιογουρουνο, σταματα να κατεβω»!

    Κι ευθυς αμεσως ο …»γιαγιας» τους στρωνει στο κυνηγι
    γιατι απ΄το παρτυ νηστικος δεν ηθελε να φυγει,
    τη βλεπει ο Ευρυμανθος και ορμαει …πισωθες της
    -ο Λυκος αποδειχτηκε πολυ μεγαλος χεστης-
    και οσο ο Ευρις ετρεχε ξωπισω από την ιδια
    «Πουστογρια, της φωναζε, σταματα, βελανίδια»!

    Κι ετσι ο ενας τρεχοντας στου αλλου στο κατοπι,
    αφου πρωτα περασανε απο ενα βοσκοτοπι,
    τρεχοντας ασταματητα, (πανω απο μια ωρα),
    και απ΄το πολυ το τρεξιμο πηρανε τοση φορα
    που φτασανε σε μια πλαγιά που ειχε μεγαλη κλιση
    και, δυστυχώς, δεν μπορεσε κανεις να σταματησει
    οταν να χάσκει ο εγκρεμός εφανηκε μπροστα τους.
    Κι ετσι καθως δεν φοραγαν και τ΄αλεξίπτωτά τους
    ο διαβολος τους …σηκωσε μαζι του και τους πηρε.

    Ωρα καλη σου Ευρυμανθε, λυκε κακε και χοιρε!

    ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
    Μα ο νομος της βαρυτητας, οπως γνωριζουμε ολοι,
    ζαφτι δεν τονε κανουνε ουτε εκατο διαβολοι,
    οση κι αν εχουν ανωση, δεν θα μπορεσουν ομως:
    Στο τελος της βαρυτητος θα επιβληθει ο νομος!

    ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ (περιληψις)

    Ετσι οταν προσεκρουσαν στου εγκρεμού τη βαση
    καθως ολοκληρωνοταν της πτωσεως η φαση
    (η οποια στο εργο μας αυτο τελεί ως «Πραξις πρωτη»)
    σαν τις κουραδες σκασανε πανω σ’ εναν αγροτη
    που ητο σκυφτος και εσκαβε ενα μικρο χωραφι
    ενω πιο περα αμεριμνο εβοσκε ενα ελαφι.
    Τοτε ο αγνος ο γεωργος, που αναφεραμε ηδη,
    λεει: «-Ποιος μαλακας πεταξε τα ζωικά τα ειδη,
    Γουρουνια, Λυκους, Άνθρωπους, Διαβόλους και Τριβόλους
    και δυο απιδια σε σακί που μοιαζουνε με βολους?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.