Το πορτραίτο του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι

[Το ΚΚΕ γερνάει και ξεθωριάζει μαζί με την ανάμνηση του Στάλιν]

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Δεν ανήκω σε αυτούς που μισούν το ΚΚΕ, διαφωνώ με το τσουβάλιασμα των Κομμουνιστών (γιατί όχι τότε και των χριστιανικών Εκκλησιών, των αστικών αυταρχισμών και εγκλημάτων, των θηριωδιών του Ισλάμ κλπ) σε κοινό ψήφισμα καταδίκης με τους Ναζιστές, από την ελαφρόμυαλη και προκατειλημμένη  πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου και μπράβο στην κα Σπυράκη και στον κ. Κυμπουρόπουλο της ΝΔ για την διαφοροποίησή τους, όπως και στον κ. Σάμπυ Μιωνή (πρόεδρο του Εμπορικού Επιμελητηρίου Ισραήλ-Ελλάδας), που είχε βάλει παλιότερα τα πράγματα στη θέση τους: «Επικίνδυνη η εξίσωση του ναζισμού με τον κομμουνισμό». «…Η προσπάθεια αυτή είναι ανήθικη και άκρως επικίνδυνη, Ο Κομμουνισμός έχει βάση του «Το Κεφάλαιο» του Μαρξ, ενώ ο Ναζισμός το «Αγών μου» του Χίτλερ. Πώς μπορεί λοιπόν να συγκρίνει κανείς τις δύο ιδεολογίες;…».  Για τον ίδιο λόγο δεν θα δεχόμουν επ’ουδενί την συνολική και κοινή με το Ναζισμό καταδίκη του Χριστιανισμού, που βασίζεται στο Ευαγγέλιο και όχι στις εξουσιαστικές εκτροπές της Ιεράς Εξέτασης ή της φρίκης του Βυζαντίου και της τσαρικής Ρωσίας. Κάθε έντιμος άνθρωπος απαιτεί από το Ευρωκοινοβούλιο αίσθηση πολιτικής ευθύνης και επιστημονικής ακρίβειας στην επίσημη έκφρασή του.

Σέβομαι και τιμώ τους πατριωτικούς, διεθνιστικούς και κοινωνικούς αγώνες του ΚΚΕ, αλλά και των εξωκομματικών ανθρώπων που συσπείρωσε γύρω του, με αποκορύφωμα το έπος της Εθνικής Αντίστασης. Όσο κι αν αντιλαμβάνομαι ότι η μοίρα του ΚΚΕ είναι προδιαγεγραμμένη, γιατί στο τέλος της αυτοκαταστροφικής του πορείας το περιμένει η μουσειοποίηση, η μουμιοποίηση η μνημειοποίηση  ή η εξαφάνιση, αφού αυτή είναι η μοίρα των θρησκειών, των Αγίων των ηρώων και των ολοκληρωτισμών που θεωρούν πως κατέχουν την απόλυτη αλήθεια στο όνομα της οποίας μπορούν να εγκληματούν, τόσο εξακολουθώ να ελπίζω πως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αλλά και η ζωντάνια κάποιων νεανικών μυαλών που ενεδρεύουν στους κόλπους του θα φέρει την Αναγέννηση. Κι αυτό γιατί πιστεύω στον εξισορροπιστικό ρόλο της ύπαρξης κομμουνιστικών κομμάτων στη Δύση.

Δεν συμφωνώ με τις υποκριτικές αντι-ΚΚΕ αστειότητες και υπερβολές κάποιων οικονομικά μόνο και κατ’όνομα «φιλελεύθερων» ιστότοπων, που βρίσκονται πιο κοντά στην λαϊκή Δεξιά παρά στον ιστορικό πολιτικό Φιλελευθερισμό σε ζητήματα όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα κι αυτό συμβαίνει γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει σοβαρή σε έκφραση, σε μορφωτικό και κοινωνικό υπόβαθρο και σε αριθμό πολιτών αστική τάξη. Θεωρώ πως το ΚΚΕ μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο ως αντίβαρο στον αναδυόμενο διεθνώς ασύδοτο αρπακτικό οικονομικό φιλελευθερισμό, που απειλεί αμείλικτα τις ζωές των φτωχών και των αδύναμων ανθρώπων, αν πάψει το ίδιο να έχει αυταρχική και αρπακτική αντίληψη για τον τρόπο άσκησης της εξουσίας, αν στον πυρήνα της ιδέας της μέγιστης δυνατής κοινωνικής Δικαιοσύνης και συλλογικότητας, εισχωρήσουν και οι ιδέες της Δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ατομικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας.

Με την έννοια αυτή γράφω αυτό το σύντομο σημείωμα, με αφορμή την προκλητική πόζα του (απερίγραπτου γενικά) κου Κουτσούμπα δίπλα στο πορτραίτο του Στάλιν, μαζί με τον αμφιλεγόμενο δωρητή του («Ελεύθερος ο καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου».  «Η κυπριακή αστυνομία άφησε ελεύθερο των καθηγητή του Μετσοβίου Γεώργιο Μπάφα, 73 χρόνων, ο οποίος τελούσε υπό κράτηση με βάση δικαστικό διάταγμα, ως ύποπτος για εμπλοκή στο σκάνδαλο του αποχετευτικού συστήματος Πάφου»-2015). Η αυτάρεσκη φωτογράφηση του γραφικού κομμουνιστικού δίδυμου κάτω από το πορτραίτο του τυράννου, δεν σχετίζεται ούτε μόνο με την Τέχνη ούτε μόνο με την ανάμνηση της Νίκης στον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο. Νομιμοποιεί τις απίστευτες κακουργίες αυτής της διαστροφικής προσωπικότητας, που ξεκίνησε ως ιεροσπουδαστής της Ορθόδοξης Σχολής της Τιφλίδος, για να καταλήξει σε ένα εμβληματικά θλιβερό τέλος.

To να απαριθμήσουμε τα απίστευτα εγκλήματα του Στάλιν αλλά και των κομμουνιστικών κομμάτων που κυβέρνησαν σε διάφορα μέρη της Γης, το θεωρώ περιττό. Κανείς σχεδόν δεν τιμωρήθηκε για αυτόν τον ατελείωτο κατάλογο κακουργιών που στράφηκαν και κατά Κομμουνιστών και Δημοκρατικών και αθώων ανθρώπων. Το ΚΚΕ ξεφεύγει πολύ εύκολα από τον σκόπελο της αυτονόητης υποχρέωσης καταδίκης τους, γιατί απολαμβάνει μιας ιδιόρρυθμης πολιτικής ασυλίας. Η ΝΔ και για λόγους τύψεων που προέρχονται από την μετεμφυλιακή περίοδο των διωγμών και για λόγους υπόγειας συναλλαγής (ειδικά στις δημοτικές εκλογές) και για λόγους εκλογικής αποδυνάμωσης παλιότερα του ΠΑΣΟΚ τώρα του ΣΥΡΙΖΑ και για λόγους δημοκρατικής πιστοποίησής της και λόγω της ανύπαρκτης αντιπολιτευτικής πρακτικής του ΚΚΕ, δεν το ενοχλεί καθόλου. Για λόγους συναισθηματικούς, αλλά και ανασφάλειας που προκύπτει από κυβερνητικές ενοχές τους, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ τηρούν ιπποτική στάση απέναντι στο ΚΚΕ, εξασφαλίζοντας έτσι και τη συμψηφιστική σιωπή του. Σε αυτά τα χνάρια κινούνται και οι δημοσιογράφοι που είναι προσδεμένοι σε εκδοτικά, οικονομικά και κομματικά συμφέροντα. Παλιότερα το συγκρότημα Μπόμπολα εμφανιζόταν και ως φιλο-ΚΚΕ, αφού ο Γιώργος Μπόμπολας είχε δίαυλο επιχειρηματικής επικοινωνίας με Σοβιετικούς παράγοντες. Έτσι κανείς δεν ελέγχει το κόμμα αυτό, κανείς δεν το καλεί να πάρει επίσημη θέση πάνω σε συγκεκριμένα τεράστια εγκλήματα του Υπάρξαντος Σοσιαλισμού, που με τη σειρά του επί της ουσίας, πέρα από κούφιες και άσφαιρες γενικολογίες, δεν ελέγχει κανέναν στο εσωτερικό της χώρας για να έχει την ησυχία του. Καταγγέλλει ανέξοδα τον Ιμπεριαλισμό, τον Καπιταλισμό, την Ε.Ε., το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και ξεμπερδεύει, εκτονώνοντας τα συρρικνωμένα κομματικά πλήθη σε πορείες επαναστατικής Γυμναστικής, που απλά πλήττουν αθώους πολίτες και τη ζωή της Αθήνας. Μοναδική του ουσιαστική παρέμβαση ήταν αυτή της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, που όμως αφορά επαγγελματικά το κόμμα, ο μηχανισμός του οποίου θέλει να επιτύχει το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα.

Εντελώς ενδεικτικά, θα μπω στο χώρο των δικών μας ενδιαφερόντων, για να σημειώσω την εκκωφαντική σιωπή του ΚΚΕ για την κατάσταση στη Δικαιοσύνη. Ξεμπλέκει με ένα απαράδεκτο ψέμα («έτσι είναι παντού η αστική Δικαιοσύνη»), προτείνει ως εναλλακτική επιλογή την αθλιότητα της σοβιετικής Δικαιοσύνης, επεκτείνοντας την ανοχή του και σε προκλητικές δικαστικές αποφάσεις, για τις οποίες άλλοι ευαισθητοποιούνται και αντιδρούν. Επισημαίνω και τις ανώμαλες σχέσεις του κόμματος με την Εκκλησία, που φτάνουν μέχρι να ψηφίζει τρεις φορές (2014,  2016, 2017)  «λευκό» στις προκλητικές φοροαπαλλαγές του Άθωνα από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ («Ου… φορολογηθείς»), να σιωπά σκανδαλωδώς σε προκλητικά καλυπτόμενα οικονομικά εκκλησιαστικά σκάνδαλα και να κακουργεί αφήνοντας ανεξέλεγκτα τα ιδρύματα της ιερής παιδεραστίας. Να θυμίσω πως ήταν το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα μαζί με τη Χ.Α. που ούτε ένας βουλευτής του δεν ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλόφιλων (η κα Κανέλλη απλά απουσίασε) και πως στο ζήτημα του Μακεδονικού πρόδωσε με τρόπο άθλιο τους παλιούς του συντρόφους και συναγωνιστές Σλαβομακεδόνες που ζούσαν στη Νότιο Μακεδονία.

Ήδη το ΚΚΕ πήρε ποσοστά Βελόπουλου. Αν συνεχίσει έτσι, σύντομα θα βρίσκεται εκτός Βουλής και εκτός από τον επαγγελματικό του μηχανισμό, δεν θα θρηνήσει κανείς.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

*

Μας απέκλεισαν από το facebook (υπαίτιος το Ελληνικό ΥΠΕΞ επί σ. Κοτζιά) χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας, ή κάντε ΚΛΙΚ στο εικονίδιο του facebook, κάτω από κάθε ανάρτησή μας. Το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε

This entry was posted in σκέψεις, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

23 Responses to Το πορτραίτο του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι

  1. Ο/Η laskaratos λέει:










    Τυφλά παιδάκια του ιερού Νταχάου της Καλλιθέας. Η κάμερα της Παπαλιού απαθανάτισε αυτήν την αιώνια καταισχύνη για την Εκκλησία, τον Σεραφείμ και τους υμνητές του





    http://www.iospress.gr/ios2008/ios20080504.htm
    ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ Ν.Δ.-ΛΑΟΣ-ΚΚΕ
    Η Νέμεσις του κ. Κυδωνιάτη
    Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από την ελληνική πολιτική ζωή. Υπογράφει «Κώστας Κυδωνιάτης» και επί χρόνια ζύμωνε πολιτικοϊδεολογικά τους αναγνώστες του περιοδικού της «κόκκινης Λιάνας». Τα δικαστήρια θα αποφανθούν αν πρόκειται για τον βουλευτή του ΛΑΟΣ Κώστα Αϊβαλιώτη. Ιός-Ελευθεροτυπία, 4/5/2008

    https://roides.wordpress.com/2017/04/17/17apr17/

    Η συνέντευξη του αισχρού ρατσιστή, μαστροπού, κλέφτη, αρχαιοκάπηλου, λαθρέμπορου χρυσού, άρπαγα, Σιμωνιακoύ, σκεύους εκλογής κοσμικών εξουσιών, εξαγοραστή αρχιερατικών συνειδήσεων, ηθικού αυτουργού δολοφονιών και διαφθορέα πατριάρχη Ιεροσολύμων Διόδωρου Καρίβαλη, φερομένου επίσημα ως δήθεν φωτοδότη αγωγού της Θείας Χάριτος μέσω του τρυκ του Αγίου Φωτός, δόθηκε στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής της “Ψηλά τα χέρια”(Mega), κάπου μεταξύ Μαίου και Ιουνίου του 1990, όταν η κα Κανέλλη δεν ήταν ακόμη συνεργαζόμενη με το ΚΚΕ, δέκα χρόνια πριν αρχίσει να εκλέγεται επί 17 συνεχή έτη βουλευτίνα με αυτό. Υποψιάζομαι πάντως πως ακόμη και ο Τσίπρας θα είχε κάποιους ηθικούς ενδοιασμούς να μιλήσει, τόσο φιλικά, δημόσια, με έναν τέτοιο άνθρωπο, χωρίς ούτε μια πραγματική δημοσιογραφική ερώτηση.
    Η συζήτηση (βίντεο με απόσπασμα της οποίας παραθέτω), είναι ένα υπόδειγμα στημένης συνέντευξης μιας γλυκανάλατης θείας Λένας με έναν «αγαθό λευΐτη». Η Κανέλλη έχει το ύφος μιας κυρίας του Φιλοπτώχου και τη μελιστάλαχτη φωνή της θεούσας και ο διαβολικός και θεομπαίχτης πορνοκαλόγερος, παριστάνει τον αγαθό Γέροντα. Ο βίος του Διόδωρου δεν μπορεί να ήταν ολότελα άγνωστος στη δημοσιογράφο.
    Δεν νομίζω πως η κυρία αυτή άλλαξε, μετά τον «κομμουνιστικό» φωτισμό της, ιδιαίτερα. Το βασίζω στα έργα της και στα λόγια της κομμουνιστικής εποχής της και στην απόλυτη απουσία οποιασδήποτε αυτοκριτικής των παλιών πεπραγμένων της.
    Ακόμη χειρότερα, όταν η ‘Καθημερινή’ δημοσίευσε το 2001 μια περίληψη των αθλιοτήτων του αγίου Διόδωρου, η τότε βουλευτίνα του ΚΚΕ, όφειλε να κάνει κάτι για να αποκαταστήσει τη δημοσιογραφική της υπόληψη, την αριστερή και τη χριστιανική της συνείδηση και την ηθική τάξη. Μπορούσε κάλλιστα να δημοσιεύσει ένα άρθρο που να εξηγεί πως αγνοούσε αφελώς τον μαφιόζικο υπόνομο που λεγόταν Διόδωρος. Όμως δεν είπε λέξη, ούτε τότε, όπως δεν αναδημοσίευσε ούτε λέξη ο ‘Ριζοσπάστης’ από τα συντριπτικά στοιχεία της ‘Καθημερινής’, όπως δεν κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή ούτε ένας βουλευτής του ΚΚΕ, να ρωτήσει που σπαταλιόντουσαν τα μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξ. που διοχετεύονταν στον υπόκοσμο του πατριαρχείου Ιεροσολύμων.


    (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 21 Δεκέμβρη 2000-Σελίδα 8): «Κηδεύεται αύριο ο πατριάρχης Διόδωρος….Ο πατριάρχης Διόδωρος, μετά τις καταστροφές που υπέστη το κτιριακό συγκρότημα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό από την πλημμύρα της 21ης Οκτώβρη 1994 και ανταποκρινόμενος σε σχετική έκκληση του αείμνηστου ευρωβουλευτή του κόμματος Β. Εφραιμίδη για συμμετοχή στην προσπάθεια διάσωσης του Ιστορικού Αρχείου του ΚΚΕ, είχε προβεί στη συμβολική χειρονομία της προσφοράς ενός εκατομμυρίου δραχμών. «Διαθέτουμε, ανέφερε σε επιστολή του ο πατριάρχης, το συμβολικόν ποσόν του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών… ως έκφρασιν συμμετοχής εις την αποκατάσταση των ζημιών… συμμεριζόμενοι δε ολοψύχως την αγωνία αυτής διά τας ζημίας, αίτινες ενέσκηψαν εις τα περιουσιακά στοιχεία του κόμματος και κατ’ επέκταση εις τα μέλη αυτού». Ο Β. Εφραιμίδης ευχαρίστησε, εκ μέρους του Κόμματος, τον πατριάρχη για την ευγενική του προσφορά».


    https://tvxs.gr/news/ellada/makedoniko-kai-i-ntropi-toy-kke-toy-stelioy-koylogloy
    Το Μακεδονικό και η ντροπή του ΚΚΕ. Του Στέλιου Κούλογλου

    08:15 | 24 Ιαν. 2019Τελευταία ανανέωση 14:38 | 25 Ιαν. 2019

    Από την Τασκένδη μέχρι το Βουκουρέστι ή το Ανατολικό Βερολίνο, στις πόλεις όπου υπήρχαν πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου, ο «Ριζοσπάστης» και όλα τα άλλα έντυπα τυπώνονταν σε δύο γλώσσες: ελληνικά και σλαβομακεδόνικα. Το σημερινό ΚΚΕ αντιτίθεται στη συμφωνία των Πρεσπών γιατί, λέει, αναγνωρίζει και χαρίζει τη μακεδονική γλώσσα στους «Σκοπιανούς».

    Σε όλες τις πόλεις της προσφυγιάς, υπήρχαν δύο κατάλογοι προσφύγων: οι Έλληνες και οι Σλαβομακεδόνες. Το σημερινό ΚΚΕ αντιτίθεται στη συμφωνία των Πρεσπών γιατί, λέει, αναγνωρίζει μακεδονική εθνότητα στους Σκοπιανούς.

    Ακόμη και αστοί πρώην Μακεδονομάχοι, όπως ο κ. Μέρτζος, παραδέχονται τώρα ότι η άγρια καταπίεση του ελληνικού κράτους, ιδίως της φασιστικής δικτατορίας Μεταξά, εναντίον των Σλαβομακεδόνων που ζούσαν στην Ελλάδα τους έσπρωξε να πάρουν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο, αν δεν ήταν και η αιτία για τον εμφύλιο. Το 1949, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, όταν είδε ότι έχανε τον εμφύλιο πόλεμο και χρειαζόταν στρατιώτες, τους υποσχέθηκε, στη διαβόητη 5η Ολομέλεια, την αυτοδιάθεση της (ελληνικής) Μακεδονίας.

    Προς το τέλος του εμφυλίου, τότε που τα στρατοδικεία έστελναν κάθε μέρα στο εκτελεστικό απόσπασμα δεκάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, η κρίσιμη ερώτηση δεν ήταν πλέον αν αποκηρύσσουν τον κομουνισμό: «αποκηρύσσεις την 5η Ολομέλεια;».

    Ο Νίκος Οικονομάκος, ήταν ένας από τους αγωνιστές που βρέθηκαν σε αυτή τη θέση: «7 Σεπτέμβρη 1949 περνάω από έκτακτο Στρατοδικείο… Το θέμα ήταν η 5η Ολομέλεια τότε. ‘Ηταν το Μακεδονικό. Tο σκεπτικό της καταδίκης, ήταν να αποσπάσει μέρος του όλου της Επικράτειας. Στην απόφαση για το Μακεδονικό εγώ είχα διαφωνήσει. Θεωρούσα λάθος να δώσουμε έστω και μια πέτρα για να προσεταιριστούμε τους Σλαβομακεδόνες να έρθουν να πολεμήσουν, το θεωρούσα προδοσία. Αλλά τελικά έπρεπε να πειθαρχήσω στο κόμμα». (*)

    Εκατοντάδες κομουνιστές εκτελέστηκαν για τη θέση αυτή του ΚΚΕ περί αυτονομίας της Μακεδονίας. Τώρα το ΚΚΕ οργανώνει διαδηλώσεις εναντίον της επίλυσης του μακεδονικού, παρότι το γνωρίζει πολύ καλά.

    Για τον Περισσό, θα ήταν απολύτως τίμιο να αντιταχθεί στην συμφωνία επειδή θα επακολουθήσει η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Αλλά να απαρνείται την ιστορία του είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό. Μοιάζει σαν αναδρομική δήλωση μετανοίας προς την αστική τάξη και την εθνικόφρονα δεξιά, αυτή που δεν υπέγραψαν τότε οι κομουνιστές και έχασαν τη ζωή τους.

    Η δεξιά πάντα χρησιμοποίησε το μακεδονικό για να εκδώσει πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης και να εισπράξει πολιτικό όφελος. Αλλά η δεξιά πάντα έτσι ήταν. Για το ΚΚΕ είναι ντροπή.

    (*) Η μαρτυρία από το βιβλίο μου « Μαρτυρίες για τον Εμφύλιο και την Ελληνική Αριστερά », εκδόσεις Εστία.

    https://roides.wordpress.com/2017/10/27/27oct17/

    Αντιπαρέρχομαι εκείνη την υπεκφυγή: «Υπήρχε νόμος για την παιδοφιλία και υπήρχε και ένας νόμος-δεν μπορώ να εξηγήσω τι λέει-για την “αρσενοκοιτία”». Η κα Παπαρήγα μπορούσε και όφειλε να εξηγήσει, αλλά δεν την συνέφερε. Επίτηδες έμπλεξε υπονομευτικά την παιδοφιλία και ρώτησε τάχα αφελώς μήπως καταδικάζονταν γι’αυτήν στη Σοβιετία και όχι για την ομοφυλοφιλία, λες και δεν ξέρει, για να δημιουργήσει εντυπώσεις, πράγμα ολότελα απαράδεκτο, που δεν την τιμά καθόλου. Ξέρει πολύ καλά όμως και θολώνει τα νερά θέτοντας ανυπόστατα ερωτήματα, πως οι νόμοι της σταλινικής και της μετέπειτα περιόδου τιμωρούσαν σκληρά (πέντε χρόνια καταναγκαστικά έργα, από το 1933, με κάποια φιλευθεροποίηση μετά το θάνατο του Στάλιν) την ομοφυλοφιλία μεταξύ ενήλικων, έχοντας επηρεαστεί από τον αντίλαλο των βυζαντινών νόμων των Ορθόδοξων τσάρων, που θέσπιζαν με τις ευλογίες της Εκκλησίας ακόμη και τη θανάτωση των ομοφυλόφιλων (Νομοθεσία του τυραννικού τσάρου Αλέξη Μιχαήλοβιτς, βλ. Gregory Karpovich Kotoshikhin «On Russia during the Reign of Alexey Mikhailovich»-1840). Αυτοί οι νόμοι έχουν αφήσει την βάρβαρη κληρονομιά τους και στη νομοθεσία του αυταρχικού καθεστώτος Πούτιν, προς το οποίο προσβλέπουν ουκ ολίγα στελέχη των ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ και ΑΝΕΛ. Να ανοίξω μια παρένθεση για να σημειώσω πως την ευλάβεια του αποθηριωμένου Μιχαήλοβιτς, ο οποίος επέκτεινε τη δουλοπαροικία σε όλους τους χωρικούς, θαυμάζει η έγκριτη του κ.Αλαφούζου: «..κειμήλιο που επιβεβαιώνει τις στενές πνευματικές σχέσεις…του Aγ. Oρους με την τσαρική Ρωσία .. το αργυρό αγιοπότηρο δώρο του τσάρου Αλεξίου Μιχαήλοβιτς (1645 – 1676) ..προς τη Μονή Ιβήρων, που αποτελεί ένα ακόμη τεκμήριο της ευλάβειας των ορθόδοξων τσάρων» (07.10.2017, «Η τσαρική Ρωσία και η σχέση της με το Αγιον Ορος»). Το σημειώνω αυτό για να τοποθετηθούν στην πραγματική τους βάση οι άκρως υποκριτικές ηθικολογικές κραυγές των υπόλογων για πολλά Αγιορειτών κατά του Νομοσχεδίου, που έρχονται από έναν κόσμο ζοφερής και ανήθικης απανθρωπιάς.

    http://www.insocial.gr/%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-social/
    Η… απούσα Κανέλλη “τα ακούει” από τα social

    Η βουλευτής του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη ήταν ανάμεσα σε αυτούς που απουσίαζαν από τη Βουλή και δεν ψήφισε το νομοσχέδιο για το Σύμφωνο Συμβίωσης με αποτέλεσμα να τις ασκηθεί έντονη κριτική από τα social

    https://www.alfavita.gr/koinonia/173796_mono-kke-kai-i-hrysi-aygi-kata-toy-symfonoy-symbiosis

    15.12.2015
    Μόνο το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή κατά του συμφώνου συμβίωσης


    https://www.agiooros.net/forum/viewtopic.php?t=18526#p224182

    Λιάνα Κανέλλη υπέρ του Αγιορείτικου αβάτου..

    Αύγ 01, 2013

    Το Άγιον Όρος, την τύχη την αγαθή είχα να το πρωταντικρίσω εγώ πετώντας μ’ ένα »Μιράζ 2000» πάνω απ’ τον Άθω πέρυσι τέτοιες μέρες.

    Ήταν το δώρο των φρουρών του Αιγαίου, όπως έκτοτε αποκαλώ τους πιλότους της πολεμικής μας αεροπορίας, για τη γιορτή των Aρχαγγέλων, τη δική τους, προς μία δημοσιογράφο που επιμένει να μετράει τις αναχαιτίσεις των απέναντι κι όχι τις παραβιάσεις τους…

    Λέγω «τύχη αγαθή» κι ας με πουν μελοδραματική, όσοι δεν ένιωσαν το προνόμιο να αεροζυγιάζονται με τα σύννεφα. Να περιδιάβαιναν τις κατοικίες των Aγγέλων. Να βλέπουν μ’ όλα τα κύτταρα του φθαρτού σώματος τους, την προσευχή ως αύρα χαρμολύπης να εγκολπώνεται σκήτες και μοναστήρια, τις κατοικίες των εραστών μιας ταπεινότητας, που αντέχει χίλια χρόνια τώρα να υπερασπίζεται με πίστη κι αγάπη τους πολλούς και άπιστους.

    Όταν διάβασα στις εφημερίδες πως δύο κοινοτικές κυρίες αξιωματούχοι βγήκαν να μας επιτιμήσουν που επιμένουμε στο Άβατον του «Περιβολιού της Παναγιάς» μας, ανάμεσα σε κάτι φληναφήματα περί ισότητας των δύο φύλων, διακρίσεις κι άλλα τέτοια εκ του πονηρού, όταν τα έργα απάδουν των μεγαλοστομιών, στην αρχή γέλασα. Ύστερα δημοσιογραφικώς πονηρεύτηκα, ανησύχησα, για να οργιστώ εντέλει από το ενδεχόμενο να πρέπει να είμαι συνεχώς σε …αγιορείτικη επιφυλακή.

    Ήθελα να τις έχω μπροστά μου με ελληνικό κρασί και ψωμοτύρι, σε άγιες νύχτες ανοιξιάτικες, να μυρίζει αγιόκλημα και θυμάρι, να σκάνε μέσα στα ρούχα του ορθολογισμού τους και να τους μιλάω ώρες για τον έρωτα της ελευθερίας.

    Να προσπαθώ να τους πω πως για μας εδώ, τους εναπομείναντες και τις εναπομείνασες, ρωμιούς και ρωμιές, ο έρωτας είναι που έφερε το Άβατον του Ορους. Και πως στην κλίμακα των δικών μας αξιών, όπου θα βρεις κομουνιστή να κάνει το σταυρό του και παπά με το ντουφέκι να υπερασπίζεται τα ντουβάρια του και ελεύθερους πολιορκημένους και γυναίκες να χορεύουν κατά γκρεμού και μιαν Ανάσταση ακατανόητη, αφού πεθαίνεις με την πίστη πως ο θάνατος με θάνατο νικιέται.

    Πώς να τους πω όμως, πως εμείς μαθημένοι να πληρώνουμε περατατζίδικα στο Χάρο, με τραγούδια σαν το «έβαλε ο θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά κι ο πατέρας του στον Άδη άκουσε μια ντουφέκια», έχουμε μια Παναγιά που δεν είναι σαν τη Μαντόνα τους και κηδεύει το παιδί της με «Ω γλυκύ μου έαρ γλυκύτατον μου τέκνον πού έδυ σου το κάλλος…».

    Τι να τους πω; Πως το Άβατον το σεβάστηκαν επί τετρακόσια χρόνια οι μουσουλμάνοι κατακτητές μας; Πως, όποτε κατατρεγμένος, διωγμένος λαός, γυναικόπαιδα, έτρεξαν να κρυφτούν στο Άγιον Όρος. Το Άβατον ήρθη, όπως με την Αγάπη και για την Αγάπη αίρεται ως και η ελευθέρια;

    Θα με κοίταζαν ωσάν κάτοικο άλλου πλανήτη αν τους έλεγα πως, όποιος προσπαθήσει να παραβιάσει το Άβατον θα βρει σ’ αυτό το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής ως άπαρτο ανάχωμα, πρώτες και καλύτερες τις γυναίκες αυτού του τόπου που δεν μετράνε την «ελευθερία» και τα «δικαιώματα τους» με το μέτρο που κονταίνει την πίστη των ανδρών τους. Πως δεν συλλογίζονται με το μέτρο των δήθεν δημοκρατών που καμώνονται τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποδέχονται την αποικιοκρατική πολιτική, τα στρατηγικά συμφέροντα με χώρες βαφτισμένες «χώρες του τρίτου κόσμου» και το εμπάργκο στα παιδάκια του Ιράκ, ως το απαραίτητο μέτρο συνετισμού της ηγεσίας τους.

    Ποιος θα τολμήσει και κυρίως ποια γυναίκα πολιτικός να αντιπαρατεθεί σε μια στάση ζωής ελληνίδας γυναίκας που ακόμη κι όταν πονάει και δεν καταλαβαίνει γιατί ο γιος της αφιερώνεται στο Χριστό και χάνεται στο «Περιβόλι της Παναγιάς» το μόνο που δε σκέφτεται είναι να αντιπαρατεθεί στη βούληση του Άλλου, πατώντας εκεί όπου η ίδια δοξάζεται ως γυναίκα όσο πουθενά αλλού. Είναι παράλογο, λοιπόν, το Άβατον;

    Πόσο; Ίσως. όχι τόσο για μας όσο το… πολιτισμένο γεγονός να υπάρχουν κέντρα διασκέδασης στη Δύση όπου οι πορτιέρηδες αποφασίζουν ποιος μπαίνει μέσα και ποιος όχι, με μόνο κριτήριο την όψη, τα ρούχα και τον… αέρα κοσμικότητας που αποπνέουν. Πώς να το καταλάβει το Αβατον αυτή η Δύση;
    ……………….

    ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΟ
    https://www.iellada.gr/thriskeia/otan-o-harilaos-florakis-episkeythike-agio-oros-vinteo

    Γύρω στο 1995 μια τριμελής ομάδα που αποτελείται από το Χαρίλαο Φλωράκη, το συμμαθητή και φίλο του ηθοποιό Τίτο Βανδή καθώς και ένα νέο δημοσιογράφο, επισκέπτονται το Άγιο Όρος. Ο Χαρίλαος συνοδεύεται και από δύο άτομα της προσωπικής φρουράς. Ζητά επιτακτικά από τους συνοδούς αστυνομικούς ν’ αφήσουν τα όπλα τους στην Ουρανούπολη, πράγμα που έγινε.

    Όμως με το μπάσιμο στο Όρος άρχισαν να γίνονται μερικά ευτράπελα από θερμόαιμους-που πάντα υπάρχουν – πράγμα που αναγκάζει τους αστυνομικούς να δανεισθούν δύο όπλα από την Δάφνη. Αυτό είναι το καλαμπούρι μας καθώς και το ότι συνάντησε συναγωνιστές να είναι τώρα μοναχοί που μαζί του θυμήθηκαν τα παλιά!!!

    Στις Καρυές τον ξενάγησε ο λόγιος μοναχός π. Μωυσής που μου τόνισε με πόσο σεβασμό άκουγε την ενημέρωση που του έγινε. Μια μέρα φιλοξενήθηκε στο κελλί του π. Ιερόθεου του βιβλιοπώλη των Καρυών. Ήταν ημέρα νηστείας και έφαγε τα νηστίσιμα που του παρέθεσαν. Τα βρήκε πολύ νόστιμα και στην κουβέντα με τα καλογέρια της συνοδείας μίλησε με σεβασμό για το άβατο και τους νόμους του Αγίου Όρους που όφειλε να σεβαστεί η Ευρώπη. «Δεν έκανε όμως το Σταυρό του».

    Ιδού και το μυστήριο. Μ’ ένα τζιπ μόνος με τον οδηγό του, εξαφανίζεται προς άγνωστη κατεύθυνση. Κρύος ιδρώτας αρχίζει να λούζει τους αστυνομικούς. Τι έγινε ο Χαρίλαος …;

    Επιστρέφει μετά από αρκετές ώρες έχοντας αφήσει άναυδη τη συνοδεία του χωρίς να τους πει που πήγε. Είναι πολύ πιθανό μου ‘παν οι πατέρες στην Ιβήρων να επισκέφθηκε το Ρουμάνο Μοναχό που πρόσφατα απεβίωσε.

    Έχουμε και μια επίσκεψη στη Σιμωνόπετρα που με σεβασμό γράφει στο βιβλίο του προσκυνητή. Κάπως έτσι λοιπόν έγινε το ταξίδι αυτό. Φτάνοντας στην Ουρανούπολη κάνει τις ακόλουθες δηλώσεις:

    Βρε παιδιά, περίμενα να βρω μέσα στο Όρος γέρους μοναχούς και απεναντίας είδα νέα παιδιά, σπουδαγμένα…

    Τι ήταν λοιπόν η επίσκεψη αυτή; Μόνο τουριστική; Όχι όπως θα δείξουμε παρακάτω.

    Αρχικά πρέπει να τονίσουμε ότι ο Χαρίλαος όπως και κάθε Έλληνας έχει την Ορθοδοξία από τα γεννοφάσκια του, από τη μάνα του. Πώς αλλιώς θα εξηγήσουμε ότι ζήτησε να ταφεί στον «Αϊ Λια» δύο μέτρα από το Αγ. Βήμα; Αλλά πάνω στο θέμα της κηδείας του θα επανέλθουμε αργότερα. Ας επιστρέψουμε στην αποχώρηση του Χαρίλαου από το Όρος όπου δήλωνε συγκλονισμένος.

    Πολλοί γνωστοί του τον ρωτούν ανάμεσα τους και η Μαρία Δαμανάκη: και εσύ Χαρίλαε στο Όρος; Απαντούσε ευθέως: «Μακάρι να ‘χα πάει νωρίτερα και ‘γω θα ‘μουν καλύτερα και ο τόπος»!!! «Ο νοών νοείτω». Και όχι μόνο αυτό. Είμαι σε θέση να σας διαβεβαιώσω ότι μετά απ’ αυτήν την επίσκεψη, στο γραφείο του στον Περισσό εξομολογήθηκε σε Ιερομόναχο του Αγ. Όρους (αφού απομακρύνθηκε το προσωπικό του γραφείου του).

    • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

      Κύριε Λασκαράτε,
      Παραθέτετε, μεταξύ τών άλλων, και μία φωτογραφία με τον Χαρίλαο Φλωράκη να εκφωνεί επικήδειο για τον Χρήστο Παρασκευαΐδη – ο Γρηγόριος Φαράκος θα δήλωνε το 1991 ότι έκανε λάθος για μισό αιώνα και οι πρώην «σύντροφοι» του την 24.3.2007 θα απουσίαζαν επιδεικτικά από την κηδεία του, ενώ την 31.1.2008 θα έσπευδαν να παραστούν στην κηδεία τού Χρήστου Παρασκευαΐδη.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Δυστυχώς ο Χαρίλαος είχε ήδη φύγει. Τον Παρασκευαϊδη θρήνησαν στην κηδεία του οι Παπαρρήγα και Αλαβάνος (υποστηρικτής του άβατου του Άθωνα) χωρίς επικήδειο, μόνο με παράσταση, με τη θλίψη ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Ο δεύτερος μάλιστα, περισπούδαστος τενεκές, τον είχε επισκεφθεί ασθενούντα, στο ταπεινό του μέγαρο στο Π. Ψυχικό, παρά τις φρικαλέες καταγγελίες της Αυγής εναντίον του.

      • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

        Έχετε δίκιο.
        Αν και τα ευκόλως εννοούμενα (πρέπει να) παραλείπονται, διευκρινίζω ότι (και ο γράφων) εννοούσα τον Βησσαρίονα Τίκα και όχι τον … Χρήστο Παρασκευαΐδη! Συγγνώμη.

  2. Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

    Κύριε Λασκαράτε,
    Συμφωνούμε ότι είναι άδικο, απαράδεκτο και παρανοϊκό το «τσουβάλιασμα» φασισμού και ναζισμού με τον κομμουνισμό – πολύ περισσότερο που η ανθρωπότης ουδέποτε γνώρισε κομμουνισμό, αφού όλες αυτές οι αυτοαποκαλούμενες κομμουνιστικές χώρες (γνωστές και ως χώρες τού ανύπαρκτου σοσιαλισμού) ήταν μια απάτη (η μεγαλύτερη απάτη τού εικοστού αιώνα), δηλ. ένας άλλος «καπιταλιστικός» (σε κάποιες χώρες εξελιγμένος φεουδαρχισμός και σε κάποιες άλλες πρωτόγονος καπιταλισμός) τρόπος ζωής με σκανδαλώδη ανισότητα, αδιαφορία, κλεψιά, διαφθορά, υποκρισία, κλπ.
    Όμως, δεν με βρίσκει αντίθετο το «τσουβάλιασμα» φασισμού και ναζισμού με το σταλινισμό· και αυτό διότι ο κομπλεξικός Στάλιν ήταν (και) αντικομμουνιστής.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ο Στάλιν αντικομμουνιστής;
      Αν κρίνουμε από τους κομμουνιστές που εξόντωσε, ναι.
      https://m.lifo.gr/mag/columns/4490

    • Ο/Η Po λέει:

      δεν είμαι σίγουρος ότι η ανθρωπότης ουδέποτε γνώρισε κομμουνισμό…

      • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

        Κύριε Ροΐδη,
        Μήπως, θα μπορούσατε, ενδεικτικά, να κατονομάσετε μία χώρα (έστω και μία) για την οποία (εσείς) πιθανολογείτε ότι γνώρισε κομμουνισμό;

      • Ο/Η Po λέει:

        Κύριε Παπαγιάννη,
        σας είπα ότι δεν είμαι σίγουρος ότι η ανθρωπότητα δεν γνώρισε κομμουνισμό, είμαι όμως σίγουρος ότι ο μαρξισμός ως θεωρία δεν ανταποκρίνεται πλέον στις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες, και είμαι επίσης πεπεισμένος ότι, όποια φιλοσοφία δεν έχει ως κέντρο της, την ατομική ελευθερία του ανθρώπου (άρα του συνόλου), είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

        Επομένως, το αν η ανθρωπότητα γνώρισε ή δεν γνώρισε τον κομμουνισμό, είναι ζήτημα, για μένα τουλάχιστον, αμελητέο, το οποίο κάποτε ως (αυτοαποκαλούμενο)κομμουνιστή, με απασχολούσε.

        Τώρα πλέον, μετά από πολύ προβληματισμό και μελέτη, δεν με απασχολεί.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Kύριε Παπαγιάννη,
        προφανώς η διαφωνία μεταξύ σας είναι στον αν π.χ. η ΕΣΣΔ ή Β.Κορέα κλπ είναι κομμουνιστικές.
        Ναι θα πουν πολλοί, αυτός είναι ο Κομμουνισμός. Εσείς και πολλοί μαζί σας θα πείτε αυτό δεν είναι Κομμουνισμός.
        Ανάλογο ερώτημα μπορεί να τεθεί για την ελλαδική Εκκλησία.
        Είναι χριστιανική;
        Ναι θα πουν οι οπαδοί της και πάρα πολλοί εχθροί της.
        Αυτός είναι ο Χριστιανισμός.
        Πολλοί όμως εχθροί της, θα πουν πως δεν είναι χριστιανική.
        Εξαρτάται πως εννοεί ο καθένας τον Κομμουνισμό ή τον Χριστιανισμό.
        Ως θεωρητική σύλληψη ή ως εφαρμοσμένη θεωρία;

  3. Ο/Η Nikomachos Smith λέει:

    Η πραγματική ιστορία του ΚΚΕ υπάρχει διάσπαρτη σε ιστορικές περιγραφές γεγονότων και συμπεριφορών, αναφορές αρκετών «ανεπίσημων» αλλα υπαρκτών μελετητών με διασταυρώσεις στοιχειων και αναφορές (πχ. στη δράση των ΕΑΣΑΔιτων μετα το ’43) αλλα κυρίως στις προσωπικές αφηγήσεις των γενεών που έζησαν στα 30΄ς, 40΄ς, 50,ς κλπ. Εκεί όσο προφανής είναι η πρωτοφανης βαρβαρότητα μιας αναίσθητης δεξιάς άξεστων νταήδων τοσο προφανής είναι και η βαρβαρότητα της ΟΠΛΑ και των αστοιχείωτων «εργατών» που αποτελούσαν (στα χωριά) τους επίσημους ΚΚΕ executives που στοχοποιούσαν εμμονικά και φθονερά κάθε αστό. Αυτοί ξεμπέρδευαν χρησιμοποιωντας τσεκουράκι (για οικονομια στις σφαίρες) όσους έφευγαν απο το ΕΑΜ (τους «αντιδραστρικούς») επειδή το ΕΑΜ ΑΛΛΑΖΕ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ και απο αστικοδημοκρατικο κινημα γινόταν εξάρτημα του ΚΚΕ διότι πλησίαζε ο καιρός που οι Γερμανοί θα έφευγαν και το ΚΚΕ έπρεπε να παρει – πασει θυσία – την εξουσία. Το ΚΚΕ, όπως το ζησαμε στο ελληνικό πανεπιστήμιο μαζι με τους κνιτες και την ΕΣΑΚΣ είναι μια ΘΡΗΣΚΕΙΑ γεματη αιρέσεις (ππσπ, αασπε, ναρ, συσπειρώσεις, ανταρσυα, μπανιας, συνασπισμός, «αριστερισμός» κλπ) και λιγες καλές εξαιρέσεις (πχ. κυρκος, παπαγιαννάκης, ηλιού). Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει λεκτική ή ψυχολογική ή συναισθηματική ή σωματική βία για να υλοποιησει τη γραμμή του ενω ταυτόχρονα ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ως ΘΥΜΑ. Τα μελη του όμως που είναι απλοί άνθρωποι με τους χαρακτήρες τους, δεν καθορίζουν τη γραμμή του. Χρησιμοποιούνται ως παραδείγματα αρετής ενεκα της αφέλειας των αλλα και της συναισθηματικής/θρησκευτικής τους σχέσης με το κόμμα. Υπήρχαν εξαιρετικοί άνθρωποι στο ΚΚΕ το 40, το 50 το 60 το 70 κλπ. Γιαυτό και πχ. αρνηθηκαν (και διαγραφηκαν) την ίδρυση της ανεξάρτητης Μακεδονίας (Ζήτω η ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη! «Ριζοσπάστης», 14 Δεκεμβρίου 1924, Κορδάτος και Αποστολίδης διαφωνούν και φυσικά καθαιρούνται). Ο Κομμουνισμός είναι εξωγενώς διαφορετικός απο τον Φασισμό. Ομως ο «ένας» τροφοδοτεί τον «άλλον». Τι δουλειά έχει ο όρος «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ» στον ΔΣΕ ? Ποιές οι δημοκρατικές πρακτικές του ΠΑΜΕ? Η sociopathy μπορει να ερμηνεύσει την σταση, την συμπεριφορά και τις πράξεις αυτων των ανθρώπων στις περιπτώσεις που η κομματική ταυτότητα υπερβαίνει και διαλύει τον ανθρώπινο χαρακτήρα. Θυμόσαστε την συνέντευξη του Κυρκου ?

    • Ο/Η Psycho λέει:


      Ο Λεωνίδας Κύρκος σε μια εξομολόγηση, λίγο πριν τον θάνατο του, ξεμπροστιάζει τις ψευτοπροσωπικότητες του ΚΚΕ.

  4. Ο/Η Psycho λέει:

    Ολοκληρωτισμοί


    China during the Cultural Revolution. A prisoner has escaped from his labour camp to see a particular newsreel. But an orphan girl has stolen precisely this film roll. Meanwhile, the villagers are waiting eagerly for the screening to begin.
    ONE SECOND (YI MIAO ZHONG)
    by Zhang Yimou
    People’s Republic of China
    2019, 105′

  5. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Περί του ψηφίσματος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, δεν θα ασχοληθώ, ο καθένας μπορεί να έχει την άποψη του. Θέλω να σταθώ στο κόμμα του ΚΚΕ και γενικότερα στο κόμμα.
    Το κόμμα είναι ένας από την φύση του εξουσιαστικός μηχανισμός, με ιδεολογία, με ηγεσία που εκφράζει και υλοποιεί την ιδεολογία του και τα μέλη του, που είναι στην μεγάλη πλειοψηφία τους ανενημέρωτοι και απληροφόρητοι. Είναι κυριολεκτικά στρατιωτάκια, τα οποία υπακούν στις αποφάσεις της ηγεσίας. Το κόμμα ένα πράγμα έχει στο μυαλό του. Την κατάληψη της εξουσίας και την εφαρμογή της ιδεολογίας του και των στόχων του. Δεν υπάρχει ούτε ένα κόμμα (τουλάχιστον στην Ελλάδα ), που να έχει στο μυαλό του τα συμφέροντα της κοινωνίας σαν σύνολο. Είναι πρόθυμο να συμπαρασταθεί ( όπως αυτό νομίζει καλλίτερα ) εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που υποτίθεται ότι εκφράζει και ταυτόχρονα αντιμετωπίζει όλους τους άλλους σαν εχθρούς, σαν αντίπαλους, σπέρνοντας έτσι την διχόνοια και έναν ακήρυχτο εμφύλιο – ορισμένες φορές και φανερό – πόλεμο στη κοινωνία κομματιάζοντας την σε κομμάτια.
    Οσο περισσότερο η ιδεολογία του διακατέχεται από την αλαζονεία της κατοχής της αλήθειας, του ιστορικού καθήκοντος της αλλαγής του ρού της ιστορίας και ανακηρύσσει τον εαυτό του φορέα της σωτηρίας των ανθρώπων από τα προβλήματα τους (οι οποίοι συνήθως δεν του αναγνωρίζουν αυτόν τον ρόλο), τόσο περισσότερο πλησιάζει προς τον φασισμό, την απολυταρχία και τόσο περισσότερο είναι διατεθειμένο να χρησιμοποιήσει κάθε είδους βία, προς όλους τους «άλλους», αλλά ακόμη και στα μέλη του.
    Το ΚΚΕ ανήκει στα πιο συμπαγή, απολυταρχικά και αντιδημοκρατικά κόμματα. Ολόκληρη ιστορία, αποδεικνύει τον παραπάνω ισχυρισμό. Κατά την γνώμη μου, στερείται νοήματος, η ύπαρξη ελπίδων που αναμένουν πώς κάποια στιγμή, κάποιοι «αξιόλογοι» άνθρωποι θα φέρουν ένα νέο άνεμο δημοκρατίας και ελευθερίας στις τάξεις του. Εχω την εντύπωση, πως η παραμικρή χαραμάδα στην γυάλα της απομόνωσης που ζει εδώ και περίπου εκατό χρόνια, θα σημάνει και την πλήρη αναδόμηση του σε σημείο που θα είναι κάτι άλλο και όχι το γνωστό μας ΚΚΕ.
    Επειδή όμως δεν μάς επιτρέπεται να είμαστε δογματικοί σε καμία πιθανότητα, πιστεύω πως ακόμη κι αν αλλάξει προς το «καλλίτερο», δεν μπορεί να παίξει κανένα ρόλο πια, γιατί η ύπαρξη του στερείται νοήματος.
    Οπως όλων των κομμάτων, ιδεολογιών, θρησκειών και ότι εκφράζεται μέσα από την μαζοποίηση. Δεν χρειαζόμαστε πια σωτήρες..
    Αυτό που χρειάζεται είναι η προσωπική αφύπνιση του καθένα, η αναθεώρηση όλων των αξιών που εκφράστηκαν από τις ιδεολογίες της σωτηρολογίας και μάς έφεραν εδώ που είμαστε, όπου η μάνα χάνει το παιδί και το παιδί την μάνα.
    Να δούμε τι μάς είναι απαραίτητο στη ζωή και τι μάς την ακυρώνει, τι κλέβει την χαρά της ζωής και να το απορρίψουμε.

    ΥΓ
    Ο ρόλος του ΚΚΕ στην εθνική αντίσταση είναι ένα θέμα από μόνο του. Επιγραμματικά να πω, ότι αυτό το κόμμα στόχευε μετά την απομάκρυνση των Γερμανών, να επιβάλλει με οποιοδήποτε τρόπο τον κομμουνισμό στη χώρα και να την καταστήσει προτεκτοράτο της; Σοβιετικής Ένωσης. Και το έδειξε με τον βάρβαρο εμφύλιο στον οποίο κατέφυγε. Από την άλλη, η άλλη πλευρά ήθελε την Ελλάδα προτεκτοράτο της Αγγλίας.

  6. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Οταν ο υπουργός του Κυριάκου ήταν γραμματέας της ΚΝΕ
    https://www.protagon.gr/themata/otan-o-ypourgos-tou-kyriakou-itan-grammateas-tis-kne-44341939090

  7. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 03.03.2002
    Μια θλιβερή έκθεση Στάζι για Κόκκαλη και Ελλάδα
    Των Αριστέας Μπουγάτσου – Ελένης Τριανταφυλλίδη

    Ακρως αποκαλυπτική είναι η έκθεση των μυστικών υπηρεσιών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, που περιγράφει τις σχέσεις του καθεστώτος με τον κ. Σ. Κόκκαλη κατά το 1985, τις δραστηριότητές του στην Ελλάδα, τις σχέσεις του με τους πολιτικούς, τους τρόπους με τους οποίους προετοίμαζαν, χρόνια πριν, την τεχνολογική άλωση του OTE από την Intracom, διανθίζοντας όλα τα παραπάνω με «λαδώματα», διεισδύσεις και έντονη δόση κατασκοπείας. Το έγγραφο (10.6.86) περιέχει απομαγνητοφωνημένη κατάθεση του πράκτορα της ΣΤΑΖΙ Peter Schmann, που καλύπτει την τρίωρη συνάντησή του με τον κ. Σ. Κόκκαλη, όπως γράφει, και το απευθύνει στον σύντροφο ταγματάρχη Κοχ.

    Εντύπωση προκαλεί ότι οι ανατολικογερμανικές μυστικές υπηρεσίες γνωρίζουν επακριβώς το σχέδιο άλωσης του OTE, την προετοιμασία ψηφιακοποίησης του δικτύου του και κυρίως τον «αρραβώνα» της Intracom με την ΕricssoΣουηδίας, τον οποίον και «ευλογούν». Είτε γιατί αναβαθμίζεται η προστατευόμενή τους Intracom είτε γιατί αποκτούν και αυτοί με τη σειρά τους προηγμένη τεχνολογία που θα τους «ξεκλειδώσει» ο Σ. Κόκκαλης.

    Ο συντάκτης του κειμένου θεωρεί βέβαιο ότι ο Σ. Κόκκαλης, που γνωρίζει τα πάντα για τα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ, διατηρεί σχέσεις με την ελληνική ΚΥΠ και εκφράζει την καχυποψία του και για πιθανές έως ανενεργές σχέσεις του ή επαφές με τις μυστικές υπηρεσίες της Ομοσπονδιακής Γερμανίας (BND) και των Ηνωμένων Πολιτειών (CIA).

    Hauptabteilung ΧVΙΙΙ/8

    Σύντροφος ταγματάρχης Κοχ

    ΙΜS

    Πέτερ Σούμαν

    Της 10ης 6 1985

    (Απομαγνητοφωνημένο κείμενο)

    Κόκκαλης, Σωκράτης

    Σε σχέση με τη συνομιλία μας συνταντήθηκα με τον Κόκκαλη επί τρεις ώρες και συζήτησα μαζί του επί σειρά θεμάτων.

    1. Σχετικά με τον προβληματισμό Μπάφας.

    Ο Μπάφας σπούδασε εξ όσων γνωρίζω στη Δρέσδη, απασχολήθηκε για ένα διάστημα στην Ιντρακόμ και αργότερα πήγε στον ΟΤΕ. Στο πλαίσιο της Επιτροπής Τεχνολογίας υπήρξε μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου και εκεί παρείχε ενεργό υποστήριξη. Αργότερα έγινε καθηγητής πανεπιστημίου και σήμερα διαδραματίζει ρόλο όχι αρνητικό κατ’ αρχήν, προφανώς όμως ανέλαβε σοβαρή πολιτική δέσμευση.

    Τα χρήματα τα οποία έλαβε από τον ΟΤΕ τα διοχέτευσε κατά το μεγαλύτερο μέρος στο ΚΚΕ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τον απομάκρυναν από τον ΟΤΕ. Κατά τη γνώμη μου, ο Μπάφας δεν ενσαρκώνει ιδιαίτερο κίνδυνο για μας, διότι δεν κατέχει κάποια ειδική γνώση σε σχέση με τα υφιστάμενα προβλήματα.

    […]

    https://www.kathimerini.gr/112841/article/epikairothta/politikh/mia-8liverh-ek8esh-stazi-gia-kokkalh-kai-ellada

  8. Ο/Η Aκραίος Κεντρώος λέει:

    https://www.athensvoice.gr/politics/593468_51-eikones-gia-na-pozarei-hamogelastos-o-koytsoympas

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ…ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ
    05.11.2019 | 11:39
    5+1 εικόνες για να ποζάρει χαμογελαστός ο Κουτσούμπας

    1. Η δολοφονία του Τρότσκι

    2. Ο Μεγάλος Λιμός της Ουκρανίας

    3. Η σφαγή του Κατίν

    4. Γκούλαγκ

    5. Η Ουγγρική επανάσταση

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    Η Μέρκελ και ο Ομπάμα αφήνουν τεράστιο κενό σε μια Δύση με πολύ φτωχό πολιτικό προσωπικό

    http://www.topontiki.gr/article/350286/merkel-zoysa-sti-laokratiki-dimokratia-tis-germanias-tha-eiha-parei-syntaxi-kai-tha

    5.11.2019 / ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB
    Μέρκελ: Αν ζούσα στη λαοκρατική δημοκρατία της Γερμανίας θα είχα πάρει σύνταξη και θα γύριζα τον κόσμο

    Για την ελευθερία έκφρασης σήμερα στην Γερμανία, την ενίσχυση της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) κατά τη διάρκεια της θητείας της, για τις δυσκολίες σχηματισμού κυβέρνησης στην Θουριγγία, αλλά και για την ζωή στην Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, τον Μπρους Σπρίνγκστιν και το …αμερικάνικο όνειρό της μιλά η Καγκελάριος ‘Αγγελα Μέρκελ στο περιοδικό Der Spiegel, με αφορμή την επικείμενη 30ή επέτειο από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (9 Νοεμβρίου 1989).

    «Η συζήτηση διεξάγεται έτσι ώστε να ορίζεται κάτι ως κοινώς αποδεκτό, το οποίο υποτίθεται ότι θέτει το όριο της ελευθερίας έκφρασης. Αλλά αυτό απλώς δεν ισχύει. Η ελευθερία έκφρασης περιλαμβάνει και την ελευθερία της αντίρρησης», δηλώνει η Καγκελάριος στο περιοδικό και προσθέτει ότι ακόμη και μια θύελλα αντιδράσεων («shitstorm») που μπορεί να προκαλέσει μια δημόσια δήλωσή της, στην δημοκρατία είναι κάτι θεμιτό.

    Απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί 30 χρόνια μετά την Πτώση του Τείχους στις ανατολικές περιοχές της χώρας και κυρίως σχετικά με την ενίσχυση ξενοφοβικών, λαϊκιστικών δυνάμεων όπως η AfD, η κυρία Μέρκελ εκφράζει κατανόηση καθώς επισημαίνει ότι για τους Ανατολικογερμανούς μιας συγκεκριμένης γενιάς η ζωή με την ειρηνική επανάσταση δεν ήταν πάντα εύκολη. «Ακόμη όμως και αν κάποιος είναι δυσαρεστημένος με την ιατρική περίθαλψη, με τις συγκοινωνίες, με την κρατική διαχείριση συνολικά ή ακόμη και με την ίδια του την ζωή, δεν έχει κανένα δικαίωμα στο μίσος και στην περιφρόνηση και ακόμη περισσότερο στη βία. Απέναντι σ’ αυτά, δεν υπάρχει καμία ανοχή», τονίζει ταυτόχρονα.

    Η ίδια ζούσε στο ανατολικό Βερολίνο μέχρι τα 35 της χρόνια, οπότε και έπεσε το Τείχος και, όπως λέει, είναι Καγκελάριος όλης της Γερμανίας και θεωρεί λανθασμένη την υπόθεση ότι θα πρέπει να φροντίσει πρωτίστως τους Ανατολικογερμανούς — «αυτή η υπόθεση οδηγεί σε απογοήτευση», λέει χαρακτηριστικά, αλλά υπενθυμίζει ότι η ειρηνική επανάσταση του 1989 και η 9η Νοεμβρίου είναι έργα κυρίως των πολιτών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. «Η άποψη για την ζωή στην ΛΔΓ εξαρτάται ασφαλώς από το πού βρίσκεται κανείς σήμερα ως Ανατολικογερμανός. Αλλά κατά βάση η εικόνα που υπάρχει είναι μάλλον δυσνόητη για τους Δυτικογερμανούς, το γεγονός π.χ. ότι και σε μια δικτατορία μπορεί κανείς να ζήσει μια επιτυχημένη ζωή, ότι κι εμείς είχαμε φίλους και οικογένειες, με τους οποίους παρά το κράτος γιορτάζαμε γενέθλια και Χριστούγεννα ή μοιραζόμασταν την θλίψη μας, φυσικά πάντα με προσοχή σε ό,τι αφορούσε την κυβέρνηση. Δεν καθόριζε την κάθε μέρα μας το γεγονός ότι δεν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στις ΗΠΑ, αλλά μόνο στην Ουγγαρία και στην Βουλγαρία. Και επειδή κάποια κομμάτια της προσωπικής μας ζωής στην ΛΔΓ δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από τους Δυτοκογερμανούς, πολλοί Ανατολικογερμανοί αντιδρούν εξιδανικεύοντάς τα», εξηγεί η κυρία Μέρκελ, η οποία ωστόσο τονίζει εμφατικά ότι η 9η Νοεμβρίου του 1989 υπήρξε μια πολύ ευτυχής στιγμή στην γερμανική ιστορία.

    Με το βλέμμα στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στην Θουριγγία, όπου το αποτέλεσμα των εκλογών και κυρίως η ενίσχυση των ποσοστών της AfD δυσχεραίνουν ιδιαίτερα την προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης, η κυρία Μέρκελ απευθύνει έκκληση για ψυχραιμία. Το ερώτημα που τίθεται για τον αριστερό Πρωθυπουργό Μπόντο Ράμελοφ και νικητή των εκλογών είναι αν θα σχηματίσει μια νέα πλειοψηφία. «Κι εδώ έγκειται και η συμβουλή μου προς το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU) στην Θουριγγία: Απλώς περιμένετε — ίσως να μην θέλει καν να μιλήσει μαζί μας. Αλλά αν θέλει να συζητήσουμε, δεν μπορούμε να το αρνηθούμε –στο κάτω κάτω είναι ο Πρωθυπουργός– αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με συνεργασίες και συγκυβέρνηση», δηλώνει η Καγκελάριος, αναφερόμενη εμμέσως στην σπουδή του CDU να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με την Αριστερά. Ταυτόχρονα, η ‘Αγγελα Μέρκελ ασκεί δριμεία κριτική στην Αριστερά, η οποία, όπως λέει, δεν έχει ως τώρα επεξεργαστεί με ειλικρίνεια την ιστορία της στην ΛΔΓ.

    Στην ίδια συνέντευξη η Καγκελάριος καλείται να φανταστεί πού θα βρισκόταν η ίδια αν δεν είχε πέσει ακόμη το Τείχος του Βερολίνου και η Γερμανία δεν είχε επανενωθεί. «Θα πραγματοποιούσα το όνειρό μου. Στα 60 μου θα είχα παραλάβει το διαβατήριό μου και θα ταξίδευα στην Αμερική», δηλώνει αναπάντεχα η ‘Αγγελα Μέρκελ και εξηγεί ότι οι συνταξιούχοι είχαν το δικαίωμα να ταξιδεύουν, αφού πια «ο σοσιαλισμός δεν τους χρειαζόταν». Οι δε γυναίκες στην ΛΔΓ συνταξιοδοτούνταν στα 60, οπότε η ίδια θα είχε ήδη αρχίσει να ταξιδεύει. «Θα έβλεπα ασφαλώς σωστά την δυτική Γερμανία. Αλλά το πρώτο μου μεγάλο ταξίδι θα ήθελα να το κάνω στην Αμερική. Λόγω του μεγέθους, της ποικιλίας, του πολιτισμού. Να δω τα Βραχώδη Όρη, να ταξιδέψω με το αυτοκίνητο ακούγοντας Μπρους Σπρίνγκστιν — αυτό ήταν το όνειρό μου», λέει η κυρία Μέρκελ, αλλά, όταν ερωτάται αν θα ήθελε να γυρίσει την Αμερική με μια αμερικάνικη λιμουζίνα, απαντά μετριοπαθώς, όπως μας έχει συνηθίσει: «Δεν μου αρέσουν τα μεγάλα αυτοκίνητα, αλλά θα έπρεπε να είναι κάτι καλύτερο από Trabant (σ.σ. το χαρακτηριστικό αυτοκίνητο της ΛΔΓ)».

    ΑΠΕ-ΜΠΕ

    • Ο/Η Left λέει:

      https://www.dw.com/en/angela-merkels-american-dream-if-the-berlin-wall-hadnt-fallen/a-51123257

      Angela Merkel’s American dream — if the Berlin Wall hadn’t fallen

      If the Berlin Wall had never fallen in 1989, today the German Chancellor might be on a road trip through the US and listening to Bruce Springsteen, she told a magazine. But she wouldn’t have taken an American car.

      «In the GDR, women retired at age 60, so I could have picked up my passport five years ago and traveled to America. Retirees had the freedom to travel in the GDR — anyone who was no longer needed as a socialist worker was allowed to leave,» she told Der Spiegel.

  10. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Μικρό απόσπασμα από το πρόγραμμα του ΚΚΕ στο 20ο συνέδριο του, στο οποίο υπενθυμίζεται – για άλλη μία φορά – πως το κόμμα δεν απέρριψε ποτέ την δικτατορία του προλεταριάτου:
    «Το ΚΚΕ, στην 95χρονη πορεία του, επέδειξε σταθερή προσήλωση σε θεμελιώδεις αρχές για ένα επαναστατικό εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα: Στην αναγνώριση του ηγετικού ρόλου της εργατικής τάξης στην κοινωνική εξέλιξη και στη μαρξιστική – λενινιστική ιδεολογία ως επαναστατική θεωρία για την επαναστατική πολιτική δράση. Δεν αποκήρυξε ποτέ την ταξική πάλη, τη σοσιαλιστική επανάσταση, τη δικτατορία του προλεταριάτου. «

    • Ο/Η Po λέει:

      Φίλε Γιάννη, έχω απορρίψει πλέον κάθε ρομαντισμό.
      Ό,τι δεν εξελίσσεται πεθαίνει -και ορθώς.

      • Ο/Η Γιάννης λέει:

        Είναι ένα κόμμα που θεωρεί ότι η δικτατορία, κάτω από ιστορικές προϋποθέσεις και στο όνομα της κοινωνικής εξέλιξης, μπορεί είναι μια.. επιστημονική θεωρία, για την επίτευξη κάποιων «ευγενών» επιδιώξεων του μαρξισμού. Και με λενινιστική αφέλεια ισχυρίζεται πως η δικτατορία του προλεταριάτου, είναι ένα αναγκαίο κακό για τους κακούς της άρχουσας τάξης, αλλά είναι δημοκρατική για τους εκ φύσεως καλούς εργαζόμενους.
        Και τίθεται το ερώτημα: Εάν το ΚΚΕ καταλάβει την εξουσία, θα συνεχίσει να κάνει εκλογές με την συμμετοχή κομμάτων που αντιτίθενται στο κομμουνισμό; Οι ίδιοι απαντούν, «όχι»..

  11. Ο/Η Αντι-ΚΚΕ λέει:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.