Ο καθηγητής και οφικιάλιος της Εκκλησίας Χ.Γιανναράς για τους μητροπολίτες:

[«μεγαλωμένο συνήθως στην ένδεια, συμπλεγματικό χωριατόπουλο, ασήμαντο, καλογεροφορεμένο ‘‘παπαδάκι’’ που μεταμορφώνεται ακαριαία σε πρίγκηπα»]

Ο Άρχων Μέγας Ρήτωρ του πατριαρχείου κ.Γιανναράς

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Ο ευσεβέστατος καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, γνωρίζει άριστα την τραγική κατάσταση των κρατικών μητροπολιτών, μιας φάρας άγαμων, που αφού κατέλαβαν με ίντριγκες και συναλλαγές μια επίζηλη θέση, ασχημονούν ασύστολα με υποκριτικές ηθικολογίες, ακροδεξιές ρητορίες, εθνικιστικά κηρύγματα μίσους, προκλητικές επιδείξεις πλούτου, πράγματα μέσα από τα οποία προκύπτει η ασημαντότητα αυτού που παρά πάσαν αξίαν αναρριχήθηκε με σκοτεινές διαδρομές σε θώκο, που τα ψοφοδεή κόμματα, με οπισθοφυλακή της Εκκλησίας την τυχοδιωκτική Αριστερά, δεν τολμούν να τον αποκρατικοποιήσουν, δηλητηριάζοντας έτσι την κοινωνία με αφόρητη ανοησία, προκαταλήψεις και μίσος. Αυτήν την κατάσταση εξέθεσε στην ‘Καθημερινή’, αλλά για πολλοστή φορά δεν υπάρχουν πολιτικοί αποδέκτες.

«Βδέλυγμα σε τόπο άγιο» (01.09.2019): «….Στην οργάνωση και στη λειτουργία του ελλαδικού κράτους,…..Η θρησκεία συνήθως είναι θεσμοποιημένη αγοραπωλησία: κάποιοι πουλάνε, κάποιοι αγοράζουν. Πωλούνται χρηστικά ωφελιμοθηρικά προτάγματα, αγοράζονται παρηγορητικές ψευδαισθήσεις. Το κράτος κατοχυρώνει τη συναλλαγή, διότι του εξασφαλίζει λιγότερο φόρτο δουλειάς για την αστυνομία και τα δικαστήρια. Αλλοτριώνει θεσμικά σε θρησκεία (σε ατομοκεντρικό νομικισμό και ηθικοπλαστική προπαγάνδα, δηλαδή σε «κήρυγμα») την ανατροπή της θρησκείας, που είναι ο εκκλησιαστικός γιορτασμός της ζωής. Παραβλέπει το κράτος ότι μπροστάρηδες στη Γιορτή της Εκκλησίας είναι ο ληστής, η πόρνη, ο άσωτος. Στη θέση της τολμηρής απελευθερωτικής ανατροπής, το κράτος αντιτάσσει ένστολους υπαλλήλους της δημόσιας τάξης και του καθωσπρεπισμού. Οι θρησκευτικοί υπάλληλοι του κράτους διαβαθμίζονται, οι υψηλόβαθμοι είναι ογδόντα δύο (82) «μητροπολίτες». Πώς επιλέγονται; Πρέπει να είναι άγαμοι (όχι έμπειροι μοναστικής άσκησης, απλώς απάντρευτοι). Να έχουν και πτυχίο «πανεπιστημιακής» Θεολογικής Σχολής. Με ποια διαδικασία εκλέγονται; Μόνο με παρασκήνιο – η ψηφοφορία είναι μυστική, οι εκλέκτορες δεν αιτιολογούν την ψήφο τους. Πρόκειται για το απόλυτο της αυθαιρεσίας. Η μετάβαση από τη βαθμίδα του «πρεσβυτέρου» (ιερέα) στη βαθμίδα του μητροπολίτη επισκόπου συνιστά υπαρκτική μετάλλαξη, κυριολεκτική–από σερνάμενη κάμπια σε χρυσοστολισμένη πεταλούδα. Το ασήμαντο, καλογεροφορεμένο «παπαδάκι» μεταμορφώνεται ακαριαία σε πρίγκηπα, γίνεται αφέντης, δεσπότης, μπορεί και τριανταπεντάρης αλλά σεβασμιότατος, όλοι γονατίζουν μπροστά του και τον προσκυνούν.

Συχνά διαχειρίζεται χρήματα πολλά, αλλά τον άνθρωπο τον αλλάζει κυρίως η δύναμη, η εξουσιαστική ισχύς, το ακαταμάχητο κύρος του αξιώματος. Και μαζί, το αιφνίδιο της ριζικής μεταβολής. Ο φτωχός, χιλιοταπεινωμένος στις σημερινές συνθήκες «παπάς», που τον έχει λιώσει η μοναξιά και η περιθωριοποίηση, «εξαίφνης» γίνεται οικοδεσπότης επισκοπικής έπαυλης, συχνά διώροφης ή τριώροφης, με κήπο, ανθοκομική ποικιλία, υπηρετικό προσωπικό, ένα ή και «στόλο» αυτοκινήτων, με οδηγό ή οδηγούς, μάγειρα, οικονόμο. Αυτή η ονειρώδης «μεταστοιχείωση» κερδίζεται με ένα πτυχίο Θεολογικής, που το παίρνει πια σήμερα ο πάσα ένας. Το μεγαλωμένο συνήθως στην ένδεια, συμπλεγματικό χωριατόπουλο, χωρίς εμπειρία και εθισμούς στην αστική συμπεριφορά, μεταφυτεύεται σε συνθήκες και όρους άρχοντα. Επίσημα δείπνα, συνεχής συγχρωτισμός με τους σκληροπετσωμένους της εξουσίας, αλισβερίσια μυθικών κονδυλίων, περίγυρος αδίστακτων κερδομανών.

Και όταν «λειτουργεί», τα παραισθησιογόνα κορυφώνονται: Ο χθεσινός «Μήτσος», «Κώτσος» ή «Παναγής» ντύνεται ακέραιη τη στολή τού άλλοτε απόλυτου μονάρχη της «οικουμένης»: Σάκο αυτοκρατορικό και μανδύα με «ουρά», μίτρα και σκήπτρο επίσης του «άρχοντος και δεσπότου βασιλέως», με τον διάκονο να του κρατάει την «ουρά». Αυτά όλα, με καταιγιστικούς τους πολυχρονισμούς και άφθονο το θυμίαμα, όχι στον καθεδρικό, της πρωτεύουσας του κράτους ναό, αλλά και στο τελευταίο κουτσοχώρι όπου ιερουργεί «δεσπότης».

Από όλα αυτά τίποτε δεν είναι ανάγκη να αλλάξει στην ιεροτελεστία, αρκεί να λείψει το ψέμα και η αφόρητη αδικία. Είναι πρόκληση και μάλιστα βάναυση, άνθρωποι τόσο ελάχιστων προσόντων ή και κραυγαλέα ανύπαρκτης σοβαρότητας να έχουν μεταβάλει ένα τεράστιας δυναμικής λειτούργημα σε λαχείο, που μεταμορφώνει θλιβερούς σπιθαμιαίους σε υπερευνοημένους μεγιστάνες. Το μυστικό για να μην χαθεί τίποτα και όλα να μεταμορφωθούν, είναι να προταχθεί η δίψα και ανάγκη για ανθρώπινη ποιότητα.

Ανοίξτε την ετήσια έκδοση «Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος», όπου απογράφονται τα βιογραφικά σημειώματα όλων των μητροπολιτών. Είναι ίλιγγος: για τη συντριπτική πλειονότητα, τα προσόντα εξαντλούνται στο πτυχίο της Θεολογικής και σε θητεία ιεροκήρυκα, δηλαδή αμειβόμενου προπαγανδιστή. Με αυτά τα δύο «εφόδια» γίνεσαι από πληβείος άρχοντας πολυζήλευτος. Ακόμα και υπουργό σήμερα δεν σε κάνουν με ένα πτυχίο και κάποια θητεία προπαγανδιστή. Δεσπότη, αν έχεις αποδείξει ότι είσαι (και θα παραμείνεις) πειθήνιος, σε χειροτονούν.

Μέσα από διαβλητές και εξοργιστικά άδικες διαδικασίες εκλογής, το «σώμα» των επισκόπων-μητροπολιτών στο ελλαδικό κρατίδιο έχει να επιδείξει (αλλά δεν το κάνει) και κάποια δείγματα εξαιρετικής ανθρώπινης ποιότητας. Είναι μια μειονότητα πολύτιμη, αλλά μάλλον ανενεργός συνοδικά. Θα ήταν ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς ποιοι παράγοντες ή ποιοι συντελεστές παγιδεύουν αυτή την ποιότητα στην ατολμία. Είναι πρόβλημα που πιστοποιείται σε πολλούς κομβικής λειτουργίας θεσμούς στο παρακμιακό μας Ελλαδέξ.

Ασυγκρίτως οδυνηρότερη από την πλημμυρίδα της ανικανότητας και φαυλότητας, είναι η παραλυτική ατολμία της ποιότητας».

Advertisements
This entry was posted in IERES_YPOKRISSIES, IERI_Exoussia, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), Των Αμνοεριφίων, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

5 Responses to Ο καθηγητής και οφικιάλιος της Εκκλησίας Χ.Γιανναράς για τους μητροπολίτες:

  1. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Οι μητροπολίτες που δεν πιστεύουν στον Εσταυρωμένο αλλά στον Σταυρωτή Αλέξανδρο

    https://roides.wordpress.com/2014/09/27/27sep14/

    Ο Αρχισταυρωτής Μεγαλέξανδρος, ίνδαλμα μητροπολιτών

    Ο Αλέξανδρος υπήρξε ακόμη κατεδαφιστής της ελληνικής Θήβας, μακελλάρης του ανδρικού πληθυσμού της Γάζας, όπου πέρασε έναν κρίκο στις φτέρνες, του διοικητή της, τον έδεσε πίσω από ένα άλογο και τον έσερνε στην πόλη μέχρι να ξεψυχήσει, φονιάς του φίλου και σωτήρα του Κλείτου, και Σταυρωτής (κατά τον στρατηγό του, τον μετέπειτα Πτολεμαίο Α΄) του ιστορικού Καλλισθένη του Ολυνθίου, αγαπημένου ανιψιού του δασκάλου του, του Αριστοτέλη, επειδή, όντας αξιοπρεπής, αρνήθηκε να προσκυνήσει την θεϊκή ύπαρξη του Μακεδόνα τυράννου, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για την Ορθοδοξία, που έχει αγιοποιήσει δεκάδες, κατά συρροήν διαστροφικούς δολοφόνους, αυτοκράτορες, βασιλιάδες και τσάρους. Υπάρχει όμως στον Αλέξανδρο ένα πολύ δαιμονικό στοιχείο, που θα έπρεπε να προκαλεί μεγάλη απέχθεια στον Άνθιμο, αν πράγματι ήταν Απόστολος του Χριστού και όχι ένας ακροδεξιός κρατικός υπάλληλος, που ανταλλάσσει αμοιβαία υποκριτικές και καιροσκοπικές φιλοφρονήσεις με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

    Ο Μακεδόνας επιδρομέας, δεν φτάνει που πούλησε 30.000 κατοίκους της Τύρου, που σώθηκαν από τη σφαγή, ως δούλους, σταύρωσε και 2000 νέους επιζήσαντες της πολιορκίας της, επειδή υπερασπίστηκαν γενναία την πόλη τους (Κούρτιος Ρούφος ‘Historiae Alexandri Magni’, 4.4.17), ενώ όπως αναφέρει ο Αρριανός, όταν πέθανε ο Ηφαιστίων, διέταξε να σταυρώσουν το Γλαυκία (το γιατρό του), επειδή τον θεώρησε υπεύθυνο για τον θάνατο του εραστή του. Γράφει ο Ρούφος: «Τότε η οργή του βασιλιά παρουσίασε ένα θλιβερό θέαμα στους νικητές, το θάνατο δυο χιλιάδων, τους οποίους η γενική φρενίτιδα τους κάρφωσε σε σταυρούς, κατά μήκος της απέραντης ακτής»

    https://www.documentonews.gr/article/o-omilhths-sto-syllalhthrio-dwrotheos-oi-mpiznes-kai-ta-tamata-ths-thnoy

    Το ποιόν του μητροπολίτη Σύρου
    Ο ομιλητής στο συλλαλητήριο Δωρόθεος, οι μπίζνες και τα τάματα της Τήνου…

    Ο «άγιος πατέρας» όπως είχε αποκαλύψει το Documento είχε «ευλογήσει» της μίζες και τις μπίζνες των Πάνου Μπαμπάμτση, Μανώλη Παπουτσάκη και Γιάννη Στασινόπουλο, με την ομάδα του Μπαμπάτση να είναι αυτή που διαχειρίζεται τα πολύτιμα μέταλλα από τα τάματα στην Παναγία της Τήνου, ενώ δεν δίσταζε να απειλεί δημοσιογράφους, όπως τον Κώστα Βαξεβάνη..

    Ο Μπαμπάμτσης, καταδικασμένος σε οκτώ χρόνια φυλάκιση για εκβιασμό, μαζί με τον καταδικασμένο για εμπόριο ναρκωτικών Μανώλη Παπουτσάκη που συνελήφθη και τον συνέταιρό τους Γιάννη Στασινόπουλο έχουν αναλάβει να παραλαμβάνουν τα τιμαλφή από το Ιερό Ιδρυμα Ευαγγελιστρίας της Τήνου, να τα μεταφέρουν στην Τουρκία όπου τα λιώνουν και να επιστρέφουν στο ίδρυμα ράβδους χρυσού. Το σκανδαλώδες δεν είναι μόνο πως αυτή η διαδικασία έχει ανατεθεί σε ποινικούς με ευθύνη και του μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεου, αλλά ότι είναι διαβλητή και, όπως αναφέρει το πόρισμα του ΣΔΟΕ, περιλαμβάνει μίζες και στημένους διαγωνισμούς, κατά παραδοχή των τριών.

    Δείτε αναλυτικά το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Documento: Αγία τριάδα χρυσοδάκτυλων για τα τάματα της Τήνου

    Για να μην ξεχνιόμαστε , ο Δωρόθεος, σύμφωνα με μαρτυρίες, αναγκάστηκε να φυγαδευτεί με σκάφος του Λιμενικού από το νησί για να αποφύγει την οργή των Τηνιακών, που του χρέωσαν ότι μεθόδευσε την αλλαγή στο καθεστώς λειτουργίας του ευαγούς Ιδρύματος της Παναγίας της Τήνου, το οποίο από αυτοτελές και λαοδιοίκητο επί δύο ολόκληρους αιώνες, δια νόμου, κυριολεκτικά εν μια νυκτί πέρασε στα χέρια της Εκκλησίας.

    Διαβάστε ακόμη: Η αρπαγή του χρυσού της Μεγαλόχαρης

    Υπενθυμίζεται επίσης ότι στοιχεία αναφορικά με τον μητροπολίτη Σύρου είδαν το φως της δημοσιότητας, καθώς ο ίδιος εμφανίζεται να διαθέτει κοινό λογαριασμό με τη «χρυσή» κληρονόμο του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Βορείου Ελλάδος Κατερίνα Βελλίδου.

    Διαβάστε το ρεπορτάζ του Documento: Ο χρυσός τούς φέρνει πιο κοντά στην Τήνο

    Ο μητροπολίτης αυτός λοιπόν είναι ένας εκ των ομιλητών στο συλλαλητήριο που θεωρεί προφανώς ότι όλα τα παραπάνω είναι άνευ σημασίας και δικαιούται να μεταφέρει τα άμφια και τη λογική της μπίζνας και στο Σύνταγμα…

    https://roides.wordpress.com/2018/03/12/12mar18/

    Υπάρχουν Μακεδονομάχοι μητροπολίτες και στη σλαβική Μακεδονία

    [Αντίχριστοι ρασοφόροι, υμνητές κι αυτοί, του Σταυρωτή Μεγαλέξανδρου]

    https://javno.mk/mitropolitot-agatangel-ke-gi-predvodi-utreshnite-protesti-za-odbrana-na-imeto-drzhavata-identitetot/

  2. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ο ευσεβέστατος καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, αμφισβητεί αυτόν πάνω στο λόγο του οποίου ιδρύθηκε ο Χριστιανισμός. Του Ιησού και του διάσημου λόγου του: «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι».
    Πέραν όμως της θεολογικής πλευράς, τίθεται και ένα πρακτικό ζήτημα.
    Για ποιο λόγο θα πρέπει οι μητροπολίτες να είναι μορφωμένοι και να κατέχουν γνώσεις πέραν του θεολογικού πτυχίου το οποίο μπορεί να «πάρει ο πάσας ένας» (το ίδιο δεν συμβαίνει και με τους περισσότερους κατόχους πτυχίων. Τι άλλο είναι οι αιώνιοι φοιτητές, Το μέσο επίπεδο των γιατρών, των δασκάλων, των φιλολόγων κλπ. Ποιος είναι ο υπαίτιος, αν όχι το υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων;); Πουθενά στα ευαγγέλια δεν εκθειάζεται η γνώση, πέραν αυτής του λόγου του Θεού. » ερευνατε τας γραφας οτι υμεις δοκειτε εν αυταις ζωην αιωνιον εχειν και εκειναι εισιν αι μαρτυρουσαι περι εμου (Ιωάννης 5:39). Σε τι χρειάζεται μία πολύπλευρη γνώση στον μητροπολίτη, για να διδάξει τον λόγο του Θεού;
    Αλλά, ποιος εγγυάται πως η υψηλή γνώση θα μετατρέψει τον «άρχοντα» από συμπλεγματικό χωριατόπαιδο σε έναν δίκαιο και φιλαλήθη Χριστιανό άνδρα; Ας φέρουμε στο νού μας, τον Χουντόδουλο ή τον οικουμενικό πατριάρχη ή τους Πατέρες της εκκλησίας.
    Ο Γιανναράς, μας λέει έμμεσα πως το «ασήμαντο παπαδάκι» , ζώντας ξαφνικά μέσα σε ένα αδηφάγο και εξουσιαστικό περιβάλλον, είναι ευάλωτο να υποκύψει και να προσαρμοστεί, αποφεύγοντας να μας πει πως ο μεγαλύτερος διδάξας του εξουσιασμού και της παρακμής, είναι η Ορθοδοξία πάνω στη πείρα της οποίας στηρίχθηκε αυτό το κρατίδιο της Ρωμιοσύνης και κατάντησε ο διαχρονικός επαίτης της ΕΕ.
    «Από όλα αυτά τίποτε δεν είναι ανάγκη να αλλάξει στην ιεροτελεστία, αρκεί να λείψει το ψέμα και η αφόρητη αδικία. Είναι πρόκληση και μάλιστα βάναυση, άνθρωποι τόσο ελάχιστων προσόντων ή και κραυγαλέα ανύπαρκτης σοβαρότητας να έχουν μεταβάλει ένα τεράστιας δυναμικής λειτούργημα σε λαχείο, που μεταμορφώνει θλιβερούς σπιθαμιαίους σε υπερευνοημένους μεγιστάνες. Το μυστικό για να μην χαθεί τίποτα και όλα να μεταμορφωθούν, είναι να προταχθεί η δίψα και ανάγκη για ανθρώπινη ποιότητα.» μας λέει.
    Αφού πρώτα μας εμφανίζει τα περί της πρακτικής της εκκλησίας, ως παρακμιακά και αδιαφανή, στο τέλος μας πληροφορεί πως δεν χρειάζεται να αλλάξει τίποτε από όλα αυτά, παρά μόνον να προαχθεί η δίψα για ανθρώπινη ποιότητα και να λείψει το ψέμα και η αφόρητη αδικία. Κάθου και γύρευε. Ξεκινάει το κείμενο σαν καθηγητής και τελειώνει σαν Χριστιανός.
    Η ηθική και η ηθικολογία ποτέ δεν άλλαξε τον κόσμο προς το «καλλίτερο».
    Αυτό που αλλάζει τον κόσμο – όταν τον αλλάζει – είναι η παιδεία, η προσωπική πνευματική επανάσταση του καθένα, η περιφρόνηση προς την μεταφυσική και τον σκοταδισμό και τις θρησκείες σαν εκπροσώπους τους και οι νόμοι που καταργούν την αφόρητη αδικία, και προπάντων η αυστηρή τήρηση τους από τους πάντες κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της δικαιοσύνης, η οποία ( δικαιοσύνη της Ρωμιοσύνης) όταν έχει να δικάσει ιερείς, την παίρνει ο ύπνος (κάτι για το οποίο δεν λέει λέξη ο Γιανναράς).
    Στην εν προκειμένω περίπτωση, ο Γιανναράς σκέφτεται και σαν καθηγητής και σαν Ορθόδοξος.
    Ολίγον σχιζοφρενικό. Ή όπως λέει και ο λαός, δεν γίνεται να στέκεσαι σε δύο βάρκες ταυτόχρονα. Πρέπει να διαλέξεις..

  3. Ο/Η Μητροπολίτης Αμόρφου λέει:

    https://www.kathimerini.gr/685840/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/epifyllida

    Του Χρηστου Γιανναρα

    Επιφυλλιδα

    ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ 26.08.2001

    Λέγεται ότι, πριν από κάποια χρόνια, ιεράρχης μεγάλης στην Ελλάδα μητρόπολης, λίγο προτού πεθάνει, είπε σε δικό του άνθρωπο: «Δεν έχω παράπονο. Ενα χωριατόπουλο ήμουν, πάμφτωχο και όχι ικανό για επιστήμες. Αλλά χάρη στο παραμύθι του Χριστούλη πέρασα τη ζωή μου σαν πρίγκιπας».

    (…..)
    Η ίδια στυγνή καπηλεία ανομολόγητη, άψογα καμουφλαρισμένη, περιβάλλεται ποικίλες τηβέννους, παρασημοφορείται, βραβεύεται, επιβαίνει σε εκθαμβωτικές λιμουζίνες, ασκεί εξουσία, μεθυστική εξουσία, φτάνει στον θάνατο δίχως παράπονο. Και όλα αυτά χάρη σε κάποιο «παραμύθι» πίστης κοινής, που συντηρεί κοινωνικά λειτουργήματα και προσφέρει στους λειτουργούς της κοινωνική καταξίωση, δημοσιότητα, εξουσία, ίσως και ευμάρεια.

    Δικαστικοί, με βαθιά απιστία στον ρόλο της θεσμικής δικαιοσύνης, που τον ασκούν αποκλειστικά για λόγους ατομοκεντρικής εξασφάλισης, ασμένως ευάλωτοι στην εξαγορά, ενώ παράλληλα ρητορεύουν για την ιερότητα της ισονομίας. (….)

  4. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    https://www.lifo.gr/now/society/20259

    Τα «ιερά» ακίνητα της οικογένειας του Μητροπολίτη Νίκαιας

    Το Έθνος συνεχίζει το ρεπορτάζ με φωτογραφίες και αποκαλύψεις
    ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΔΟΥΜΑΝΗΣ9.12.2012 | 14:45

    Δίνοντας συνέχεια στα δημοσιεύματα του για ιεράρχες με περιουσία που δεν δικαιολογείται και επικεντρώνοντας στην υπόθεση του Μητροπολίτη Νίκαιας Αλέξιου, για τον οποίο ο οικονομικός εισαγγελέας διέταξε έρευνα, το Έθνος συνεχίζει τις αποκαλύψεις, φωτογραφίζοντας πολυτελή ακίνητα που ανήκουν στο στενό συγγενικό κύκλο του Μητροπολίτη. Ο ίδιος ο Νίκαιας Αλέξιος είχε απειλήσει με προσφυγή στη δικαιοσύνη στα πρόσφατα δημοσιεύματα, λέγοντας ότι το μοναδικό του ακίνητο βρίσκεται στον Πειραιά, όπου μένει μαζί με τη μητέρα του. Ωστόσο-κατά την εφημερίδα-απέφυγε να απαντήσει επί των καταγγελιών που αφορούν στα περιουσιακά στοιχεία του αδελφού και του ανιψιού του, οι οποίοι επίσης θα ελεγχθούν.

    Το Έθνος αναζήτησε τα ακίνητα τα οποία αποδίδονται τόσο στον Δημήτρη Βρυώνη όσο και στον γιο του Αλέξη, δηλαδή στον αδελφό και στον ανιψιό του μητροπολίτη αντίστοιχα. Δύο από αυτά τα εντόπισε, το ένα στη Γραβιά Φωκίδας, στη θέση «Τζότζικας», και το άλλο στα σύνορα Ν. Ερυθραίας και Εκάλης – «αμφότερα αποτελούν λουξ κατοικίες με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, ενώ είναι προφανές ότι οι «ένοικοί» τους έχουν την οικονομική δυνατότητα να διάγουν βίο ανάλογο της αξίας των οικημάτων.»

    Το ένα ακίνητο, «είναι χτισμένο σε πλαγιά, σε ένα μεγάλο οικόπεδο με συνεχόμενα κλιμακωτά επίπεδα. Το κυρίως κτίριο, εμβαδού περίπου 150 τ.μ., ξεχωρίζει για την παραδοσιακή του αρχιτεκτονική, με λαξευτή πέτρα και σχιστόλιθο, ενώ στις λεπτομέρειές του έχει χρησιμοποιηθεί αρκετή ξυλεία. Η κατοικία προστατεύεται από πλήθος μεταλλικών κιγκλιδωμάτων, ενώ στην κεντρική βεράντα δεσπόζουν οι μεγάλες τζαμαρίες. Υπάρχουν επίσης στεγασμένοι με κεραμοσκεπές χώροι στάθμευσης, ενώ στο οικόπεδο βρίσκονται και μικρότερα βοηθητικά κτίρια. To ακίνητο εμβαδού περίπου 300 τ.μ. στα σύνορα Ν. Ερυθραίας και Εκάλης, που φέρεται ως έδρα του αδελφού και του ανιψιού του μητροπολίτη, είναι εξίσου πολυτελές με τη βίλα στη Γραβιά, περιβάλλεται από To ακίνητο εμβαδού περίπου 300 τ.μ. στα σύνορα Ν. Ερυθραίας και Εκάλης, που φέρεται ως έδρα του αδελφού και του ανιψιού του μητροπολίτη, είναι εξίσου πολυτελές με τη βίλα στη Γραβιά, περιβάλλεται από ψηλά δέντρα και έχει δύο εισόδους.

    «Αντίστοιχης πολυτέλειας και αξίας είναι και η εντυπωσιακή κατοικία που χρησιμοποιούν ως έδρα τους ο αδελφός και ο ανιψιός του μητροπολίτη Νικαίας. Πρόκειται για ένα ακίνητο εμβαδού περίπου 300 τ.μ. στα σύνορα Ν. Ερυθραίας και Εκάλης, τη διεύθυνση του οποίου μάλιστα δηλώνει στους τηλεφωνικούς καταλόγους ο γιος του αρχιλογιστή της μητρόπολης, Αλέξης. Πρόκειται για την περιοχή όπου έχουν τα σπίτια τους γνωστοί επιχειρηματίες και άλλοι επώνυμοι. Χαρακτηρίζεται από απόλυτη ησυχία, χωρίς πολυκοσμία και κίνηση αυτοκινήτων», σημειώνει η εφημερίδα. Ειδικότερα-κατά το Έθνος- αναφέρεται μια μυστηριώδης έπαυλη στην Ανοιξη, η οποία, σύμφωνα με τις περιγραφές, μοιάζει με… φρούριο (!) και ως ιδιοκτήτης κατονομάζεται ο Δημήτρης Βρυώνης. Στην κατάφυτη περιοχή του Διονύσου (Δροσιά) αναζητούνται δύο ακόμα επαύλεις, στην οδό Στρατηγού Μακρυγιάννη και στην ομώνυμη πλατεία, που οι καταγγελίες κατονομάζουν ως ιδιοκτήτη τους τον Αλέξη Βρυώνη, γιο του Δημήτρη.
    Ο μητροπολίτης Αλέξιος και η οικογένειά του φέρονται να διαθέτουν τουλάχιστον οκτώ ακίνητα, για τα οποία μένει να διαπιστωθεί αν δικαιολογούνται από τα εισοδήματά τους. Η έρευνα του ΣΔΟΕ, εκτός από τα ακίνητα, αναμένεται να εξετάσει και σειρά καταγγελιών που αναφέρονται στα οικονομικά της μητρόπολης.

    Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο ανιψιός του μητροπολίτη καταγγέλθηκε από ιερείς ότι ορίστηκε ως ελεγκτής των λογιστικών βιβλίων στους 40 ενοριακούς ναούς (περιοχή Νίκαιας, Κορυδαλλού, Αιγάλεω, Χαΐδαρίου, Αγίας Βαρβάρας, Κερατσινίου και Περάματος), απ’ όπου συνολικά κατακρατεί περί τις 4.000 ευρώ, χωρίς αποδείξεις, για έξοδα ελέγχων κάθε μήνα! «Στις καταγγελίες που εξετάζει το ΣΔΟΕ περιγράφεται μια ζοφερή κατάσταση με τους ιερείς να δεινοπαθούν λόγω των «υπερβολικών και παράλογων οικονομικών απαιτήσεων του Αλέξιου», γράφει στο ρεπορτάζ του το Έθνος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.