Tραμπούκος Ζουρ(λ)άρις

[«πολιτικά επιχειρήματα»]

photo creation ©Ρ & Λ Εμμονές

Το χυδαίο σκηνικό προηγούμενων κοινοβουλευτικών περιόδων επανέφερε στην Ολομέλεια ο Κώστας Ζουράρις, ο οποίος χρησιμοποίησε απαράδεκτες εκφράσεις για να υποστηρίξει τα… πολιτικά του επιχειρήματα και να επιτεθεί στην κυβέρνηση.

Ο πρώην βουλευτής των ΑΝΕΛ και νυν του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στην κατάργηση του ασύλου, μίλησε για βιαιότητα, την οποία απέδωσε σε «μπατιρημένη κ@@λα» της Νέας Δημοκρατίας.

Ο κ. Ζουράρις είπε πως θα απαντήσει με επιστημονικό τρόπο «στην κυρία που τους έβγαλε τρελούς» (σ.σ. κοιτώντας προς τα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας), ανέφερε ότι «μεγάλο τμήμα βουλευτών της ΝΔ, άρρενες και θήλεις», ενστερνίζεται την «αυταρχική πολιτική του κ. Μητσοτάκη» και μεγάλο τμήμα των βουλευτών της ΝΔ έχει μια «πολιτική τάση προς τη βαρβατίλα», διότι έχει «αφελή ροή», «μια λυπημένη αναφροδισία», διότι «το ορμέμφυτό τους πάσχει από πεπτωκυίαν ροήν», «έχει μιαν κουρασμένη ή μπατηρημένη καύλα, κατά την ορολογία του τρισμέγιστου, των Ελλήνων, λογογράφου, του στρατηγού Μακρυγιάννη».

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την εκτίμηση περί «πεπτωκυίας ροής του ορμέμφυτου των βουλευτών της ΝΔ» επικαλούμενος την ερμηνεία της επιστήμης για τις «τυραννικές δυναστικές προσωπικότητες της πολιτικής», τις πραγματείες του Φρόιντ και την ψυχοβιολογική σχολή. Συμβούλευσε δε τους βουλευτές της κυβερνητικής παράταξης να στραφούν σε «μαντζούνια», τα οποία σύστηναν και στην αρχαιότητα για την αντιμετώπιση της «υποβαθμισμένης ροής», δηλαδή τις φακές και τις τσουκνίδες.

Στην ίδια τοποθέτησή του, σχολιάζοντας την πρόθεση της κυβέρνησης για επανίδρυση φυλακών «τύπου Γ» είπε χαρακτηριστικά: «φυλακές τυπου Γ´και αντε γ@@α».

Η τοποθέτηση του κυρίου Ζουράρι προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Υφυπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης Γιώργου Γεωργαντά, ο  οποίος πήρε τον λόγο λέγοντας πως ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον δεν κατάλαβε τι έλεγε και πως, αν το ξανακούσει, θα μετανιώσει. Απαντώντας ωστόσο στην ουσία της κατηγορίας για την κατάργηση του ασύλου τόνισε πως, όταν μια κυβέρνηση εφαρμόζει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, τότε αυτό ονομάζεται δημοκρατία και όχι βιαιότητα.

Δείτε το ιερόν βίδεον Τραμπούκου Ζου(ρ)λάρι >>>

λινκ

*

Μας απέκλεισαν από το facebook (υπαίτιος το Ελληνικό ΥΠΕΞ επί σ. Κοτζιά) χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας, ή κάντε ΚΛΙΚ στο εικονίδιο του facebook, κάτω από κάθε ανάρτησή μας. Το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

7 Responses to Tραμπούκος Ζουρ(λ)άρις

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ο Ζουράρις αυτοθαυμάζεται. Κάθε φορά, που ανοίγει το στόμα του για να μιλήσει αυτό που τον ενδιαφέρει δεν είναι η ουσία του θέματος που καταπιάνεται, αλλά να πει τα ανόητα λογοπαίγνια του και να νιώσει μοναδικός. Αυτή είναι η έγνοια του. Τα ζητήματα με τα οποία ασχολείται, ουδόλως τον ενδιαφέρουν. Θεωρεί εαυτόν ως μεγάλο μάστορα της ελληνικής γλώσσας και φαντασιώνεται πως χρησιμοποιώντας την.. επιτήδεια, αυτόματα αναλύει βαθυστόχαστα και το αντικείμενο.
    Προσωπικά, πιστεύω πως μ’ αυτή την ταχτική προσπαθεί να αποκρύψει την ανικανότητα να επισημάνει το ουσιώδες.
    Και αυτή η συχνή σεξιστική αναφορά, είναι μάλλον ένας επαναλαμβανόμενος επικήδειος για κάτι που έχει χαθεί οριστικά και αμετάκλητα..
    Ετσι ή αλλιώς, κανείς πια δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Δεν αξίζει να ασχολούμαστε μαζί του και να χάνουμε τον χρόνο μας. Εκτός και αν θέλουμε να διασκεδάσουμε. Γιατί πράγματι είναι διασκεδαστικός, αν και καθώς επαναλαμβάνεται, έχει πάψει να μας διασκεδάζει.. Ας τον αγνοήσουμε.

  2. Ο/Η doulosofos λέει:

    Αυτή είναι η Αριστερά. Όταν δεν είναι ποινικού, είναι ψυχιατρικού ενδιαφέροντος.

  3. Ο/Η Παλιός λέει:

    Ζουράρεως ευσεβή έπεα

    https://roides.wordpress.com/2016/11/07/11ov16/

  4. Ο/Η kpap01 λέει:

    Αυτό(ν) μάς έφερε βουλευτή στήν ελληνική Βουλή ο Τσίπρας καί ο Σύριζα.
    Ακόμα χειρότερα: Αυτό(ν) τόν διόρισε σέ θέση υφυπουργού ο πρωθυπουργός Τσίπρας!
    Τόν ακούει τώρα καί δέν αισχύνεται.
    Λογικό. Δέν βρέθηκε ο άνθρωπος να του τρίψει καί αυτό μαζί μέ άλλα στή μούρη του.
    Κάθονται καί απαντούν σοβαρά στήν ασύστολη ψευδολογία του. Τόν νομιμοποιούν.
    Θά συνιστούσα νά περνάνε από κόσκινο κάθε ισχυρισμό του πού εκφέρει μέ τήν άνεση τού απλού καί προφανούς. Είναι από αυτούς πού όταν σου λένε καλημέρα πρέπει νά ψάχνεσαι.

  5. Ο/Η Frixos λέει:

    Η ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΗ ΧΥΔΑΙΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ ‘Η Ο ΘΡΗΝΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΥΜΕΝΟ ΓΑΛΑ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ.

    Μικρος, οταν τα αλλα παιδια παιζανε ξυλο στις αλανες, αυτος εβλεπε τους διανοουμενους να μιλανε χωρις να καταλαβαινει τι λενε και αυτο τον γοητευσε και τον σημαδεψε βαθυτατα για ολη του τη ζωη.

    Βαλθηκε λοιπον να τους μοιασει ωστε να τραβηξει την προσοχη των αλλων πανω του, ετσι ριχτηκε πλησίστιος στις απεραντες φουρτουνιασμενες θαλασσες των πνευματικων αναζητησεων.

    Αυτο μπορει να τον εκανε σπασικλα στα ματια της αληταμπουρίας αλλα δεν ηταν ικανο να τον αναγκασει να αλλαξει πορεια, ετσι κι αλλιως ποτε δεν εστριβε ευκολα.

    «Αλλωστε, σκεφτηκε, σε όλα τα αφηγηματα ο θησαυρος που αναζηταμε στο τελος αποδεικνυεται ότι είναι πνευματικος»!

    Εκεινο όμως που τον αποτελειωσε ψυχολογικα ηταν οταν, στις αρχες των ’70s, νεος ανδρας πια, βιωσε τον σκληρο προσωπο του αποκλεισμου καθως πρωτακουσε το τραγουδι «Παιδι με το γρατζουνισμενο γονατο» κι ενοιωσε να μην τον πελαμβανει στα νοηματα του.

    Και πως θα μπορουσε αλλωστε αφου -τωρα πλεον αρχισε να το καταλαβαινει και ο ιδιος- οτι τα …πνεβματικα του γυμνασματα τον ειχαν κανει πραγματικο σπασικλα, με συνεπεια μεχρι την ενηλικιωση του (συμφωνα βεβαια με το νομο, γιατι στην πραγματικοτητα ποτε του δεν ενηλικιωθηκε) να μην εχει κλωτσησει ποτε του μπαλα ή να μην εχει ανταλαξει εστω και μια σφαλιαρα ή ενα μπινελίκι με τους συνομηλικους του.

    Παραλληλα η απήχηση που ειχε από το ωραιο φυλο η επιδειξη του πνευματικου του κοσμου ηταν αποκαρδιωτικη. Ομως ηταν ηδη αργα για πισωγυρισματα καθως πεδιον δοξης και λαμπρων διακρισεων ο ακαδημαϊκος στιβος ειχε αρχισει να ξετυλιγεται μπροστα του σαν το κοκκινο χαλι του Χολιγουντ.

    Είναι γνωστο ακομα και στον κάθε ημιμαθή ότι η εποχη των πανεπιστημόνων παρηλθε ανεπιστρεπτι μαζι με την Αναγεννηση, ο κυριος «ολα τα σφαζω – όλα τα μαχαιρωνω» ειχε παραδωσει προ πολλου τα σκηπτρα στον εξειδικευμενο επιστημονα, ετσι που πλεον κανενας να μην κατεχει ολοκληρη την αληθεια αλλα ο καθενας από μια ψηφιδα της .

    Αυτό αποκαρδιωσε καπως τον φερελπι και πληθωρικο νεαρο ακαδημαϊκο Ζουραρη, αλλα δεν τα παρατησε. Επελεξε, ένα από τα πιο δυνατα χαρτια του ελληνικου πολιτισμου και πονταρισε πανω του όλα του τα λεφτα.

    Εμαθε τα παντα για το Θουκιδιδη, αποστηθησε ακομη και την τελειυταια του αραδα, εγινε ο αποκλειστικος εν ζωη εκπροσωπος του, οτι περιπου ηταν ο Αλεξης Μανθαιακης για τον Τιερυ Ρουσελ και τη μικρη Αθηνά.

    Αλλα και σε αυτη την περιπτωση η τυχη σταθηκε σκληρη μαζι του: Ο κοσμος ειχε ηδη αρχισει ν’ αλλαζει, ως που τελικα ο μικροαστος επικρατησε και κατεστη ο κυριαρχικος τυπος της κοινωνιας.

    Αυτο ειχε σαν αποτελεσμα διαφοροι συνανθρωποι μας, χωρις να εχουν τα τυπικα (ου μην και τα ουσιαστικά) προσοντα του γνησιου σελεμπριταδόρου, να ανερχονται στην αξιακη κλιμακα και στην εκτιμηση της κοινωνιας, τραβωντας πανω τους τα φωτα της δημοσιοτητας.

    Και ετσι, εκει που παλιωτερα δηλωνες Καθηγητης Πανεπιστημιου προκαλωντας στον απεναντι σου μια μικρη -ανεπαισθητη εστω- υποκλιση, που υποδηλωνε ενα πνευμα σεβασμου και αναγνωρισης, τωρα ο συνομιλητης σου επιανε -με τροπο εστω- τ΄αρχιδια του!!!

    Ο Ζουραρης καταλαβε οτι κινδυνευε για αλλη μια φορα να μεινει στο περιθωριο της προσοχης των συνανθρωπων του αναλωνοντας το εναπομειναν κεφαλαιο του βιου του μεσα στην αδιαφορια.

    Εν τω μεταξυ η Βουλη των Ελληνων αρχισε να παιρνει κοσμο του τυπου «μπατε σκυλια κι αλεστε» και ως εκ τουτου ειχανε πλακωσει ολοι, όπως οι γυφτοι στα τριχιλιαρα του Καραμανλη του σουβλακοφαγου.
    Μπορει βεβαια να ηταν δυσκολοι καιροι για πριγκηπες και ακομα δυσκολοτεροι για καθηγητες Πανεπιστημιου, ο δε Ζουραρης να μην ειχε το λαϊκο ερεισμα ενος Σταμούλου ή ενος Κολια παλαιωτερα ή των συγχρονων Τραγκα, Λυμπεροπουλου κ.α. λαϊκων αστερων που τους αναδεικνυαν σε κυριαρχες περσονες, αλλα ουτε κι αυτή τη φορα τα παρατησε.

    Στο μανίκι του έκρυβε χαρτια που αποτελουσαν τον ορισμο της αμφιβολιας των 180 μοιρων ως προς την κατευθυνση που μπορει να παρουν τα πραγματα ετσι και τα εβγαζε: Θα μπορουσε να φυγει γεματος πισσα και πουπουλα ή να σηκωσει ακομα και την τσοχα από το πολιτικο τραπεζι!

    Η συνταγη ηταν να σερβιρει την πραμάτεια του, δλδ τα Θουκυδίδεια αποσπασματα που με τοσο κοπο ειχε αποστηθεισει κι επαιζε …στα δακτυλα μαζι με άλλες αυθεντικες φρασεις της αρχαιας ελληνικης γραμματειας, ανακατεμενες με τα μπινελικια που παντα ακουγε αλλα δεν ειχε εκστομισει ποτε ως παιδι. Και η αληθεια ειναι οτι ειχε πολυ μνημονικο.

    Η συνταγη ηταν εκρικτικη και –επειδη τα πανεπιστημιακα αμφιθεατρα ειχαν αραιωσει σε βαθμο πληξης- θα τον εκανε να διακρινεται σαν τη μυγα μες το γαλα αναμεσα στο πληθος των ασχετων που διακονουσαν τον δημοσιο λογο, τοσο από τον αμβονα της τηλεορασης οσο και από το βημα της Βουλης.

    Για να κατακτησει όμως τη δυνατοτητα προσβασης στο δευτερο (βημα Βουλης) χρειαζοταν προυπηρεσια (εκτος βεβαια από τα κομματικα ενσημα του ΚΚΕ, που είναι σαν τα χρονια υπηρεσιας του στρατου και τα διαθετει η μεγαλη πλειοψηφια των ελληνων, – «Ολοι οι ελληνες ειναι πρωην φανταροι» ειχε πει ο Σαββοπουλος αναφερομενος στην αριστερα).

    Η στρατευση του και ο ηγετικος του ρολος στο «ανταρτικο του Βραχασίου», που σημαδεψε τη νεωτερη ιστορια της χωρας, η ενασχοληση με τον ΜΠΑΟΚ (…και ας μη γαμησω ποτέ) και οι πορτες του κομματος των ψεκασμενων που ανοιξαν σαν ζεστη (εξωθερμικη) αγκαλια για να υποδεχτουν τον καθηγητη, όχι απλως αρκουσαν για μια πανηγυρικη εισοδο στη Βουλη αλλα περισσευαν και ρεστα για μια υπουργικη κλαρεκλα και μαλιστα στο Υπουργειο Παιδειας.

    Ολη αυτή η αναμφιβολα εργωδης προσπαθεια, στο τελος της ημερας, μπορει να πει καποιος ότι, αξιζε τον κοπο, καθως, επιτελους, ο Ζουραρειος λογος μπορει να ακουγεται πλεον καθαρα και ο ιδιος να βρισκεται στο κεντρο του ενδιαφεροντος των συνανθρωπων του, που τοσο στερηθηκε στα παιδικα του χρονια.

    Ετσι φτασαμε στο σημειο που το «Γαμησα μια αδελφουλα εκει μεσα» του Κασιδιαρη και το «Ειμαι εργατης πεδιου» του Βυρωνα Πολυδωρα, ηχουν σαν ανιαρές και αδιαφορες αναφορες στα αυτια του τηλεακροατηριου , σε σχεση με τον ανιερο λογο (Οι Γερμανοί μας έχουν πρήξει τα μέζεα του στεατοπυγικού μας υποσυστήματος) του ασεβους ποιητη Ζουραρη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.