Λίστα Μπόργιανς και Novartis, ή πως ο ΣΥΡΙΖΑ παραπλανά την κοινή γνώμη

Πώς στήνεται μια σκευωρία [Είναι προφανές ότι Τσίπρας και Κοτζιάς συνέπραξαν για να συκοφαντήσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.]

Ο υπουργός Οικονομικών της Βορείου Ρηνανίας-Βεστφαλίας Ν. Β. Μπόργιανς: άλλα έγραφε και άλλα έβαζαν στο στόμα του |CreativeProtagon – Πηγή: Protagon.gr

Με άρθρο του στο protagon.gr ο κ. Κούρκουλας αναμοχλεύει την υπόθεση με τη λίστα Μπόργιανς και την προσπάθεια να κατηγορηθεί η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Κούρκουλας εξηγεί γιατί η «σκευωρία» της Novartis είναι μια προσφιλής μέθοδος εξαπάτησης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία καταφεύγει όταν βρίσκεται σε κάποιο αδιέξοδο.

Αναλυτικά το κείμενο του κ. Κούρκουλα:
Όταν τέλειωσαν τα παραμύθια για σκισίματα μνημονίων, για νταούλια, για εξαφάνιση του χρέους κ.τ.λ. η προσφυγή στο κατασκευασμένο ψέμα έγινε ολοένα και πιο προσφιλής μέθοδος για την κυβέρνηση Τσίπρα. Η (όπως σιγά-σιγά αποκαλύπτεται) σκευωρία Novartis αποτελεί ίσως το αποκορύφωμα μιας πρωτοφανούς ηθικής κατάπτωσης με εντεινόμενη χρήση συκοφαντιών και χαλκευμένων ψευδών ειδήσεων…..

Ακούστε λοιπόν μια ιστορία, που έχει μεν λήξει, γιατί έχει αποδειχθεί ότι επρόκειτο περί κατασκευασμένου ψεύδους, αλλά είναι νομίζω χαρακτηριστική περίπτωση για το πώς προσπαθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να παραπλανά την κοινή γνώμη.

Πρόκειται για την προσπάθεια να κατηγορηθεί η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ότι, αν και της είχε προσφερθεί λίστα που περιλάμβανε έλληνες φοροφυγάδες από τον υπουργό Οικονομικών της Βορείου Ρηνανίας-Βεστφαλίας Μπόργιανς, αρνήθηκε να την παραλάβει.

Πρόκειται για πολύ βαριά κατηγορία παράβασης καθήκοντος που αν αλήθευε θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποινικές ευθύνες. Δεν είναι σαφές αν η χαλκευμένη αυτή ιστορία ήταν έμπνευση του Μαξίμου ή της Βασιλίσσης Σοφίας. Είναι όμως προφανές ότι Τσίπρας και Κοτζιάς συνέπραξαν για να συκοφαντήσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Ήταν, υπενθυμίζω, η εποχή που ο επικεφαλής του ΠΡΑΤΤΩ συνέπραττε αρμονικά και με τον κ. Τσίπρα και με τον κ. Καμμένο.

1ο ΒΗΜΑ: Η ΨΕΥΔΗΣ ΕΙΔΗΣΗ ΔΙΑΧΕΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ Στις 18-1-2016 η ιστοσελίδα mononews.gr αναρτά άρθρο του Γ. Ι. Δημητρομανωλάκη με τίτλο «Αποκάλυψη Borjans: Ο Δ. Κούρκουλας δεν συνεργάστηκε μαζί μας για την λίστα της UBS το 2012. Ερωτηματικά για τον πρώην υπουργό της κυβέρνησης Σαμαρά.» Παρόμοια ψευδή δημοσιεύματα αναρτώνται και σε άλλα σάιτ του κυκλώματος ΣΥΡΙΖΑ. Έπειτα από τρείς μήνες, στις 16 Μαίου του 2016, το mononews.gr ανασκευάζει το προηγούμενο ψευδές άρθρο του γράφοντας: «Η αλήθεια είναι ο κ. Κούρκουλας δεν είχε καμία σχέση με αυτή την υπόθεση, καθώς και ο ίδιος πληροφορήθηκε για την ύπαρξη της λίστας πριν από έξι μήνες όταν δηλαδή παραδόθηκε στις ελληνικές εισαγγελικές αρχές. Κατόπιν τούτου το mononews ζητάει συγνώμη από τον πρώην υπουργό Δημήτρη Κούρκουλα που ενέπλεξε το όνομά του σε αυτή την υπόθεση.»

2ο ΒΗΜΑ: Η ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΓΚΕΜΠΕΛΙΚΗΣ ΕΡΤ Στις 17 Ιανουαρίου 2016 η τηλεόραση της ΕΡΤ μετέδωσε συνέντευξη του γερμανού υπουργού Οικονομικών της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας Μπόργιανς στον δημοσιογράφο Κώστα Λασκαράτο. Ο Μπόργιανς λέει στον Λασκαράτο ξεκάθαρα ότι δεν υπήρχε λίστα ελλήνων φοροφυγάδων πριν από τον Μάιο του 2015 (άρα δεν μπορούσε να έχει προσφέρει τέτοια λίστα στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου). Λασκαράτος: (3:43) «Δίδεται η αίσθηση από μερίδα του τύπου ότι επιχειρήσατε να δώσετε την ίδια λίστα το 2012 στην τότε κυβέρνηση. Είναι ακριβές αυτό; Κάνατε προσπάθεια να επικοινωνήσετε με κάποιον Υπουργό με κάποιον συνεργάτη του τότε Πρωθυπουργού και δεν δέχθηκε τη λίστα. Μπόργιανς: «Το 2012 δεν υπήρχαν δεδομένα ακόμα. Μόλις πέρυσι (2015) προέκυψαν τα δεδομένα που αφορούν την Ελλάδα μετά την ταξινόμησή τους που έγινε από εμάς.» Η δημοσιογράφος/παρουσιάστρια της ΕΡΤ επιδίδεται σε πρωτοφανή δημοσιογραφική αθλιότητα: εισάγει την συνέντευξη λέγοντας «στην ίδια συνέντευξη επαναλαμβάνει (ο Μπόργιανς) ότι τα στοιχεία για καταθέσεις Ελλήνων σε ελβετικές τράπεζες είχαν δοθεί στην Αθήνα από το 2012». Δηλαδή διαστρεβλώνει τις δηλώσεις Μπόργιανς και του αποδίδει τα εντελώς αντίθετα από αυτά που πράγματι είπε.

*

Μας απέκλεισαν από το facebook (υπαίτιος το Ελληνικό ΥΠΕΞ επί σ. Κοτζιά) χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας, ή κάντε ΚΛΙΚ στο εικονίδιο του facebook, κάτω από κάθε ανάρτησή μας. Το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε!

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, Θεωρίες Συνωμοσίας, Των Αμνοεριφίων, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

6 Responses to Λίστα Μπόργιανς και Novartis, ή πως ο ΣΥΡΙΖΑ παραπλανά την κοινή γνώμη

  1. Ο/Η Ηθικό πλεονέκτημα λέει:

    https://www.mononews.gr/first-top-stories/big-business-tis-evdap-pos-o-g-mpenisis-apelise-ke-epanaproselave-ton-sinetero-tou-flampourari-giorgo-karagianni

    Το μεγάλο κόλπο της ΕΥΔΑΠ. Πώς ο Γ. Μπενίσης απέλυσε και επαναπροσέλαβε (σε 1 λεπτό) τον συνεταίρο του Α. Φλαμπουράρη, Γιώργο Καραγιάννη
    Γ.Ι. Δημητρομανωλάκης
    22 Σεπτεμβρίου 2016 00:05 Τελευταία ενημέρωση:10:21 πμ

    Ο Γιάννης Μπενίσης και η Ρένα Δούρου είναι ένα από τα πιο γνωστά ζευγάρια στον χώρο της Αριστεράς. Εκείνος πριν διοριστεί διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ ήταν καθηγητής μαθηματικών, συνέταιρος σε καφετέριες και εστιατόρια ενώ υπήρξε και ιδιοκτήτης εταιρίας συμβούλων ενεργειακών θεμάτων. Πριν από 1,5 χρόνο διορίστηκε από την κυβέρνηση επικεφαλής της ΕΥΔΑΠ μια εταιρία που είναι εισηγμένη στο Ελληνικό χρηματιστήριο. Εκτός από το Ελληνικό δημόσιο που κατέχει πάνω από 51% των μετοχών έχει και μεγαλομέτοχο τον Αμερικανό διάσημο επενδυτή John Paulson.

    Πολύ γρήγορα ο Γιάννης Μπενίσης κατάλαβε ότι οι δουλειές γίνονται με φίλους και γνωστούς. Έτσι λοιπόν έπρεπε να στελεχώσει την εταιρία με τους φίλους. Άσχετα εάν οι φιλίες φτάνουν έως τον υπουργό Αλέκο Φλαμπουράρη ο οποίος ως γνωστόν είναι μέντορας του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Έτσι το αφεντικό των νερών ευνόησε τους δικούς του ανθρώπους με μια περίεργη διαδικασία για την οποία δεν ενημερώθηκε ούτε καν η Γενική Συνέλευση των μετόχων.

    Όλα ξεκίνησαν όταν το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.ΥΔ.Α.Π, στις 20 Ιουλίου 2016, ενέκρινε το νέο Οργανόγραμμα της Εταιρείας, στο οποίο προβλεπόταν η αύξηση του αριθμού των Γενικών Διευθύνσεων, από τρεις σε έξι. Με ανακοίνωση προς το προσωπικό, στις 22 Ιουλίου 2016, γνωστοποίησε την προκήρυξη διαγωνισμό για τις έξι Γενικές Διευθύνσεις, οι οποίες ήταν:

    Γενική Διεύθυνση Ύδρευσης

    Γενική Διεύθυνση Αποχέτευσης

    Γενική Διεύθυνση Συντονισμού και Υποστηρικτικών Λειτουργιών

    Γενική Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού

    Γενική Διεύθυνση Πελατών

    Γενική Διεύθυνση Οικονομικού

    Στην ανακοίνωση, αναγραφόταν πως όποιος εργαζόμενος της Ε.ΥΔ.Α.Π θεωρούσε πως πληροί τις προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποστείλει το βιογραφικό του, ενώ η αξιολόγηση των υποψηφίων θα γινόταν από εξειδικευμένο εξωτερικό συμβούλιο με διεθνή εμπειρία σε αντίστοιχα θέματα. Δηλαδή η ΕΥΔΑΠ προσέλαβε με μια σημαντική αμοιβή μια εξειδικευμένη εταιρία για να κάνει την βρόμικη δουλειά. Χρειαζόταν, όπως άλλωστε σε όλες τις επαγγελματικές δουλειές, ο μανδύας μιας πολυεθνικής εταιρίας.

    Είναι γελοίοι όσοι πιστεύουν ότι θα διορίσουμε τους ίδιους ανθρώπους

    Tέσσερις μέρες μετά, δηλαδή στις 26 Ιουλίου 2016, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ε.ΥΔ.Α.Π, με ανακοίνωσή του προς τους εργαζομένους αναφέρει πως το νέο οργανόγραμμα είναι πιο αποτελεσματικό και λειτουργικό, σε σχέση με το προηγούμενο.

    Αναφερόμενος στις φήμες που υπήρχαν εντός της εταιρίας σχετικά με «κάποιους που μοίραζαν θέσεις, πιστεύοντας πως οι ίδιοι έχουν καπαρώσει θέση Γενικού Διευθυντή», υποστήριξε πως η επιλογή των στελεχών θα είναι τελείως αντικειμενική και απαλλαγμένη από συμπάθειες και αντιπάθειες, Εξ ου και η πρόσληψη εξωτερικής εταιρείας, στην οποία δόθηκαν μεγάλα ποσά.

    Μάλιστα, ο κ. Μπενίσης στην ίδια ανακοίνωση προέτρεψε τους εργαζομένους να μη δίνουν σημασία σε τέτοιου είδους φήμες, καθώς αυτοί που τις διαδίδουν θα γελοιοποιηθούν και θα διαψευσθούν πλήρως.

    Στις αρχές του Σεπτεμβρίου και συγκεκριμένα στις 7 του μήνα, ο κ. Ι. Μπενίσης, πάλι με ανακοίνωσή του προς τους εργαζομένους, υπογράμμισε πως «το πόρισμα της εταιρείας αξιολόγησης θα αποτελέσει ένα από τα κριτήρια που θα απαρτίζουν τη βάση της εισήγησης προς το Διοικητικό Συμβούλιο πριν την τελική απόφαση.»

    Προσέξτε: ενώ από την αρχή ο κ. Μπενίσης έλεγε ότι η εταιρία έχει την ευθύνη να αξιολογήσει τους Γενικούς διευθυντές στην συνέχεια άλλαξε γνώμη και εξήγησε ότι το τελικό πόρισμα της εταιρίας θα είναι ένα από τα κριτήρια χωρίς φυσικά να αναφέρεται πουθενά ποια θα είναι τα υπόλοιπα.

    Η κρίσιμη ημερομηνία και η γελοιοποίηση

    Στις 14 Σεπτεμβρίου 2016, το Διοικητικό Συμβούλιο συνεδρίασε και λαμβάνοντας υπόψη του, την προφορική και όχι γραπτή εισήγηση του διευθύνοντος συμβούλου, κ. Ιωάννη Μπενίση, αποφάσισε να απαλλάξει από τα καθήκοντά τους,:

    Γεώργιο Καραγιάννη, από τα καθήκοντα του Γενικού Διευθυντή Λειτουργίας Δικτύων και Εγκαταστάσεων

    Κωνσταντίνο Βουγιουκλάκη, από τα καθήκοντα του Γενικού Διευθυντή Ανάπτυξης και Παραγωγής Έργων

    Σπυρίδων Κυριάκη, από τα καθήκοντα του Γενικού Διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργανωτικών Λειτουργιών και Γενικού Διευθυντή Οικονομικών Υπηρεσιών Ελέγχου

    Απολύθηκαν και προσελήφθησαν σε ένα λεπτό

    Προς μεγάλη έκπληξη, ο κ. Μπενίσης που οργάνωσε τον διαγωνισμό, πλήρωσε εξωτερική εταιρεία για να αξιολογήσει τους υποψηφίους των έξι Γενικών Διευθύνσεων προσέλαβε, σε διαφορετικές θέσεις τους τρεις παραπάνω κυρίους που είχε απαλλάξει από τα καθήκοντά τους. Οι θέσεις δόθηκαν την ίδια ημέρα στην ίδια συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου. Δηλαδή όλα ήταν υπόθεση ολίγων λεπτών. Πιο συγκεκριμένα:

    Ο κ. Γεώργιος Καραγιάννης ανέλαβε τη θέση του Γενικού Διευθυντή Ύδρευσης

    Ο κ. Κωνσταντίνος Βουγιουκλάκης ανέλαβε τη θέση του Γενικού Διευθυντή Αποχέτευσης

    Και ο κ. Σπυρίδων Κυριάκης ανέλαβε τη θέση του Γενικού Οικονομικού Διευθυντή

    Στις τρεις εναπομείναντες θέσεις τοποθετήθηκαν οι κ. Ευτυχία Νεστορίδου, ο κ. Χρήστος Ηλιόπουλος και ο κ. Στυλιανή Πολιτάκη. Η παρούσα απόφαση φέρει και την υπογραφή του κ. Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε.

    Απλά σε αυτό το σημείο αξίζει να επισημανθεί ότι στις 26 Ιουλίου σε ανακοίνωση που υπογράφεται από τον κ. Μπενίση , ο ίδιος ο CEO της ΕΥΔΑΠ προέτρεψε τους εργαζομένους να μη δίνουν σημασία σε φήμες που ανάφεραν ότι θα διοριστούν οι ίδιοι άνθρωποι , καθώς αυτοί που τις διαδίδουν θα γελοιοποιηθούν και θα διαψευσθούν πλήρως.

    Ο κ. Γιώργος Καραγιάννης ήταν συνέταιρος του Αλέκου Φλαμπουράρη

    Όταν ο Γιάννης Μπενίσης διορίστηκε στην ΕΥΠΑΔ προ 18 μηνών αμέσως προχώρησε στην επαναπρόσληψη του Γιώργου Καραγιάννη, στη θέση του γενικού διευθυντή Λειτουργίας Δικτύων και Εγκαταστάσεων. Ο κ. Καραγιάννης είχε απομακρυνθεί πριν από λίγα χρόνια από την εταιρεία εξαιτίας της εμπλοκής του σε κατασκευαστικά έργα με τον κ. Κοτταρίδη. Ο κ. Κοταρρίδης ήταν συνέταιρος του σημερινού υπουργού Αλέκου Φλαμπουράρη.

    Η ιστορία έχει ως εξής: Ο υπουργός είχε συστήσει το 2003, την ομόρρυθμη εταιρεία «Ι. Κοτταρίδης – Αλ. Φλαμπουράρης». H ίδια αυτή ομόρρυθμη εταιρία επί Νέας Δημοκρατίας είχε προχώρησε στη σύσταση κοινοπραξίας για την κατασκευή ενός έργου με τον κ. Καραγιάννη, ο οποίος είναι κουμπάρος του κ. Κοτταρίδη. Μια σημαντική διαφορά. Τότε που έγινε η δουλειά με τον νυν υπουργό ο κ. Καραγιαννης ήταν στην ΕΥΔΑΠ και οι κ. Φλαμπουραρης και Κοτταριδης έκαναν δουλειές με την ΕΥΔΑΠ.

    Με άλλα λόγια, ο τότε βοηθός γενικός διευθυντής της ΕΥΔΑΠ, (και σημερινός Γενικός Διευθυντής) στα καθήκοντα του οποίου ήταν – μεταξύ άλλων – η εποπτεία των εργοληπτών της εταιρείας, συνεταιρίστηκε με δύο σταθερούς εργολάβους της ΕΥΔΑΠ , κατά παράβαση κάθε έννοιας εταιρικού δικαίου.

    Η κοινοπραξία, στην οποία η ομόρρυθμη εταιρεία συμμετείχε με 66,6% και ο κ. Καραγιάννης με 33%, είχε ως ιδρυτικό σκοπό και αντικείμενο την κατασκευή πολυκατοικίας στη Ραφήνα.

    Όταν αυτή η σύγκρουση συμφερόντων έγινε γνωστή στον τότε πρόεδρο της ΕΥΔΑΠ Κωνσταντίνο Κωστούλα – και στον πρώην υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Γιώργο Σουφλιά -,διατάχθηκε εσωτερικός έλεγχος και ο κ. Καραγιάννης «καρατομήθηκε» και απομακρύνθηκε από τη θέση του. Το 2013 επέστρεψε και αναβαθμίστηκε σε θέση γενικού διευθυντή.

    Οι κ. Φραμπουράρης και Κοτταρίδης είχαν επίσης και την εταιρία Διάτμηση που από το 2004 ως το 2011 έλαβε από την ΕΥΔΑΠ οκτώ εργολαβίες για εργασίες στα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης της εταιρείας, αθροιστικής αξίας 18,6 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, σε αρκετές εξ αυτών η εταιρεία προσέφερε υπερβολικά υψηλές εκπτώσεις ακόμη και στο ύψος του 69%.

    • Ο/Η Γιατρός λέει:

      Πολύ καλά τα γράφεις…δες κ τις τελευταίες προκηρύξεις στην τράπεζα της Ελλάδος να βρεις όλα τα πουλεν της ΝΔ κ του Στουρνάρα….

  2. Ο/Η Μimi metallurgico λέει:

    Λίγη σοβαρότητα στη ΝΔ

    https://mikropragmata.lifo.gr/zoi/i-apaisia-psifothiriki-thriskolipsia-tis-elenas-rapti/
    Η απαίσια, ψηφοθηρική θρησκοληψία της Έλενας Ράπτη

    Η Έλενα Ράπτη μεταμορφώθηκε σε Ελένη Λουκά με γελοιωδέστατο κείμενο για τις «προκλητικές ελευθερίες» και το «Σχέδιο του Θεού»

    Από Άρης Δημοκίδης
    πριν μία μέρα
    13.6k Views

    108
    SHARES


    Κι όμως, η κα Ράπτη δεν κατεβαίνει με το κόμμα του Βελόπουλου. Απλά ψαρεύει απ’ την ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων (Φωτο αρχείου: EUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ)

    Τις τελευταίες μέρες κάποια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας το έχουν γυρίσει σε «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Πχ.:

    (Κι όλα αυτά λες και ο ΣΥΡΙΖΑ πολέμησε την Εκκλησία, κατέβασε τα εικονίσματα ή έκανε κανά Διαχωρισμό, ορέ!)

    Οι πολιτικοί συχνά είναι σαν χαμαιλέοντες. Λένε διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικά ακροατήρια προκειμένου να κερδίσουν την ψήφο τους.

    Μπορώ να φανταστώ την υποψήφια της ΝΔ Έλενα Ράπτη να είναι σε πάρτι νεολαίας και να το παίζει κουλ και προχωρημένη, μπορώ να την φανταστώ και να γλείφει παπάδες και θεούσες για να πλασαριστεί σε καλύτερη θέση στη Βουλή.

    Δυστυχώς δεν χρειάζεται πια να την φαντάζομαι να κάνει το δεύτερο, αφού έγραψε τώρα ένα γελοιωδέστατο κείμενο σε εκκλησιαστικό σάιτ και το κριντζ χτύπησε κόκκινο:

    Η νομοθέτηση προκλητικών ελευθεριών (ποιων συγκεκριμένα κυρία Ράπτη;), οι καημένοι 10.000 ιερείς που παραλίγο να πληρώνονταν απ’ την Εκκλησία αντί από την τσέπη μας (αλλά ο Τσίπρας ήταν τόσο κότα που φυσικά και δεν το έκανε), το Σχέδιο του Θεού, η μετατροπή των Θρησκευτικών σε μάθημα πραγματικών γνώσεων:

    Η Έλενα Ράπτη μεταμορφώθηκε σε Ελένη Λουκά προκειμένου να πάρει όσες ψήφους μπορεί απ’ τους θρησκόληπτους της Θεσσαλονίκης. Και προφανώς θα τις πάρει.

    Τη μέρα που ο απερχόμενος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης γιορτάζει τις «προκλητικές ελευθερίες» κρεμώντας μια σημαία με τα χρώματα του ουράνιου τόξου για να τιμήσει τα 50 χρόνια απ’ την εξέγερση του Stonewall, με το άρθρο της κας Ράπτη παίρνουμε μια γεύση για την επόμενη μέρα στη Θεσσαλονίκη, μετά την αποχώρηση του Δημάρχου.

  3. Ο/Η Red λέει:

    https://enosy.blogspot.com/2019/06/blog-post_15.html

    ΣΆΒΒΑΤΟ, 15 ΙΟΥΝΊΟΥ 2019
    ΣΥΡΙΖΑ, Κόμμα, Κράτος

    Mετά τη Διακυβέρνηση, τι;

    Του Γιάννη Μαυρή

    1. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως μαζικό δημοκρατικό κόμμα της Αριστεράς,στηρίζεται στις κοινωνικές δυνάμεις και δεν εξαρτά την επιβίωσή του από κάθε είδους σχέση με τους κρατικούς μηχανισμούς. (…)

    3.Ο ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση που συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την οργανωτική και πολιτική του αυτονομία έναντι της κυβέρνησης και του κράτους. (…)

    Τα στελέχη που κατέχουν αμειβόμενη κυβερνητική θέσηή αξίωμα (μέλος Υπουργικού Συμβουλίου ή μέλος ΔΣ Δημόσιου Οργανισμού / Διεθνούς Οργανισμού ή Ανεξάρτητης Αρχής / ΔΕΚΟ / ΝΠΔΔ / Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς Υπουργείων, Υφυπουργοί),
    δεν μπορεί να υπερβαίνουν το 25% των μελών κάθε οργάνου του κόμματος.

    (Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ, Άρθρο 27)

    Στις πρόσφατες τριπλές εκλογές, αποκαλύφθηκε αυτό που ήταν γνωστό εδώ και καιρό: ότι δηλαδή η θέση του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο συνεχώς μεταβαλλόμενο κομματικό σύστημα, είναι επισφαλής και κάθε άλλο παρά παγιωμένη. Ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώθηκε, ως νεοπαγές κόμμα, στην περίοδο της κρίσης, η σχέση που διαμόρφωσε με το κράτος, καθώς και η πλήρης εγκατάλειψη κάθε έννοιας οργάνωσης, καθιστούν καίριο το ερώτημα, τι θα συμβεί μετά την εκλογική ήττα και την αποχώρησή του από την διακυβέρνηση.

    1. Κόμματα-καρτέλ, κόμματα του κράτους

    Τα σύγχρονα κόμματα εξουσίας, ακολουθούν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες μια κίνηση που τα απομακρύνει από την κοινωνία και τα φέρνει πιο κοντά στο κράτος. Ενώ οι δεσμοί τους με την κοινωνία έχουν αποδυναμωθεί, οι δεσμοί τους με το κράτος έχουν ενισχυθεί, στο βαθμό που τα κόμματα δεν λειτουργούν πλέον ως αντιπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών. Αντιθέτως, έχουν απορροφηθεί από το κράτος και ενεργούν ως (ημι)κρατικοί οργανισμοί, έχουν μετατραπεί σε κόμματα-καρτέλ.

    Αυτή η απεμπόληση της αντιπροσωπευτικής λειτουργίας τους και η κρατικοποίησή τους, έχει περιγραφεί θεωρητικά με την έννοια του κόμματος-καρτέλ, που εισήγαγαν, αρχικά το 1995, οι πολιτικοί επιστήμονες Richard Katz και Peter Mair (Katz & Mair 1995, 1996, 2009). H έννοια είναι κομβική για την κατανόηση της κυρίαρχης μορφής των σύγχρονων πολιτικών κομμάτων και η επεξεργασία της εξελίχθηκε στη συνέχεια, τόσο από τους ίδιους, όσο και από άλλους πολιτικούς επιστήμονες, όπως η Ingrid Van Βiezen, o Mark Blyth, ο Petr Kopecký, ο Thomas Poguntke κ.ά. [2]

    Οργανωτικά, τα κόμματα-καρτέλ χαρακτηρίζονται από την πολύμορφη αλληλοδιείσδυση κόμματος/κράτους, ενώ στο επίπεδο του κομματικού συστήματος το μοτίβο (pattern) που επικρατεί, παραπέμπει μάλλον σε συμπαιγνία των κομμάτων, παρά σε ανταγωνισμό μεταξύ τους. Στην εποχή του κόμματος-καρτέλ, τα κυριότερα κόμματα συνεργάζονται και χρησιμοποιούν τους πόρους του κράτους, για να εξασφαλίσουν τη συλλογική επιβίωσή τους. Στην πραγματικότητα, οι κομματικοί οργανισμοί είναι τόσο ισχυροί όσο ποτέ άλλοτε, και σε γενικές γραμμές έχουν πρόσβαση σε πολύ μεγαλύτερους πόρους. Αυτή η γενική τάση χαρακτήρισε και την πορεία εδραίωσης του ελληνικού μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος, κατά τις δεκαετίες που προηγήθηκαν της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας. Ωστόσο, μετά την επιβολή της μνημονιακής πολιτικής, τόσο η δραστική περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων, σε συνδυασμό με την απελευθέρωση της ιδιωτικής αντίστοιχης, όσο και ο διακηρυγμένος στόχος του 3ου Μνημονίου[3], για περιορισμό της επιρροής των κομμάτων στο κράτος, λειτουργούν σε άλλη κατεύθυνση: εκείνη της «ιδιωτικοποίησης» των κομμάτων, δηλαδή της υπαγωγής τους στους θεσμούς της οικονομίας.

    Αυτό φυσικά δεν αναιρεί τη σημασία του κράτους, για την αναπαραγωγή των σύγχρονων κομμάτων, ούτε τη γενική τάση μεγαλύτερης κρατικοποίησής τους. Και, ως προς αυτό το σημείο, το νέο κόμμα διακυβέρνησης, που αναδείχθηκε μέσα στην κρίση, ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν ακολούθησε διαφορετική πορεία. Αντιθέτως, κινήθηκε στην κατεύθυνση του μετασχηματισμού του και μάλιστα ταχύτερα από κάθε άλλο ιστορικό παράδειγμα αριστερού ή ριζοσπαστικού κόμματος, σε κόμμα του κράτους. Το κυβερνών κόμμα επιχείρησε την αγκίστρωσή του στο κράτος, με επιθετικό τρόπο, προωθώντας μια κομματικοποίηση «παλαιού τύπου». Προκάλεσε έτσι την απομόνωσή του και την υπονόμευση της θέσης του, στα πλαίσια του μεταμνημονιακού κομματικού συστήματος, που ακόμη δεν έχει σταθεροποιηθεί. Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί, ότι η τάση καρτελοποίησης ενός κόμματος, δεν είναι «νομοτελειακή», ούτε βέβαια σημαίνει ότι δεν μπορεί να ανατραπεί. Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ το πρόβλημα είναι διπλό: Δεν προϋπήρξε ως θεσμοθετημένο κόμμα της διακυβέρνησης, για να μετασχηματιστεί εν συνεχεία σε «κόμμα-καρτέλ». Η τάση κρατικοποίησής του υπήρξε, ταυτόχρονα, και μέσο για τη θεσμοποίησή του και την εδραίωσή του στο νέο κομματικό σύστημα.[4]

    Με βάση αυτά τα δεδομένα, το ερώτημα τι θα συμβεί μετά την επερχόμενη εκλογική ήττα του κόμματος και την αποχώρησή του από τη διακυβέρνηση της χώρας, αποκτά καθοριστική σημασία. Η απάντησή σε αυτό το ερώτημα προκύπτει από τη διερεύνηση τριών παραμέτρων: Ι) της σχέσης που απέκτησε η κεντρική διεύθυνση του κόμματος με το κράτος, ΙΙ) της δύναμης που διαθέτει η οργανωμένη βάση του κόμματος και ΙΙΙ) της σχέσης εκπροσώπησης που αυτό διαμόρφωσε με την εκλογική του βάση, τόσο κατά την περίοδο της ανόδου του (2012-2015) όσο και κυρίως κατά την περίοδο της διακυβέρνησής του.

    2.Η απορρόφηση της κεντρικής διεύθυνσης του κόμματος από το κράτος

    Το καταστατικό του κόμματος, στο άρθρο 27, που υποτίθεται ότι ρυθμίζει τις «σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με το κράτος και την κυβέρνηση», αναφέρει στο εδάφιο 1: «1. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως μαζικό δημοκρατικό κόμμα της Αριστεράς, στηρίζεται στις κοινωνικές δυνάμεις και δεν εξαρτά την επιβίωσή του από κάθε είδους σχέση με τους κρατικούς μηχανισμούς». (…) και παρακάτω προβλέπει: «3. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση που συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την οργανωτική και πολιτική του αυτονομία έναντι της κυβέρνησης και του κράτους. (…) Τα στελέχη που κατέχουν αμειβόμενη κυβερνητική θέση ή αξίωμα (μέλος Υπουργικού Συμβουλίου ή μέλος ΔΣ Δημόσιου Οργανισμού / Διεθνούς Οργανισμού ή Ανεξάρτητης Αρχής / ΔΕΚΟ / ΝΠΔΔ / Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς Υπουργείων, Υφυπουργοί), δεν μπορεί να υπερβαίνουν το 25% των μελών κάθε οργάνου του κόμματος. Τι συνέβη, όμως, στην πραγματικότητα; Η Κεντρική Επιτροπή που εκλέχθηκε στο 2ο Συνέδριο του κόμματος, τον Οκτώβριο του 2016, αριθμεί 151 μέλη. Από αυτά, τα 104, δηλαδή 7 στα 10 (ποσοστό 68%) ανέλαβαν στην περίοδο 2015-2019 κάποια κυβερνητική/κρατική θέση (Διαγράμματα 1 και 2). Αναλυτικότερα, με βάση τις εμφανείς ιδιότητές τους, που είναι δημόσια καταγεγραμμένες, προκύπτει ότι στα μέλη της ΚΕ του κόμματος περιλαμβάνονται: 33 Υπουργοί, Υφυπουργοί και Αναπληρωτές Υπουργοί, 6 Γενικοί Γραμματείς Υπουργείων, 8 Διευθυντές πολιτικών γραφείων Υπουργών και στελέχη του Γραφείου του Πρωθυπουργού, 5 Μέλη ΔΣ Δημοσίων Οργανισμών & Επιτροπών Δημοσίου, 5 Πρόεδροι & Αντιπρόεδροι Δημοσίων Οργανισμών, 3 Διευθυντικά Στελέχη ΔΕΚΟ και 8 στελέχη Εταιριών του Δημοσίου, 9 Σύμβουλοι Υπουργών, 4 Διευθυντικά στελέχη της Αυτοδιοίκησης, 22 Βουλευτές και 1 Ευρωβουλευτής. Ας σημειωθεί ότι 23 κυβερνητικά στελέχη διαθέτουν επίσης την βουλευτική ιδιότητα. Η επικάλυψη Κεντρικής Επιτροπής και Κοινοβουλευτικής Ομάδας (ΚΟ) είναι μεγάλη, με δεδομένο ότι το 30,5% των μελών της, σχεδόν 1 στα 3, είναι και βουλευτές (Συνολικά, ο αριθμός των βουλευτών/ ευρωβουλευτών ανέρχεται σε 46 – Διάγραμμα 2).

    Στην 5ετή κομματική ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η ΚΕ ούτε η ΚΟ διαδραμάτισαν ποτέ ουσιαστικό ρόλο στη λήψη των αποφάσεων. Δεν υπήρξαν ποτέ ουσιαστικά κέντρα της εσωκομματικής εξουσίας, με διακριτό ρόλο και κάποια έστω συμμετοχή στη χάραξη της πολιτικής του κόμματος, όπως πχ. είχε συμβεί κατά την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης στο ΠΑΣΟΚ.[5]

    Η ολοκληρωτική απορρόφηση των κορυφών και της κεντρικής διεύθυνσης του κόμματος από το κράτος, ακύρωσε την (όποια) πολιτική λειτουργία της ΚΕ είχε απομείνει και ουσιαστικά οδήγησε, αθόρυβα, στην de facto κατάργησή της, ως καθοδηγητικού οργάνου του κόμματος, προς όφελος του αρχηγού και της ηγετικής ομάδας. Ούτε, όμως, και η ΚΟ «χειραφετήθηκε» ποτέ στα χρόνια του Μνημονίου. Η γνωστή «συμπαγής» στάση της, δεν περιορίσθηκε μόνον στην πειθήνια υπερψήφιση των 100δων εφαρμοστικών νόμων του 3ου Μνημονίου. Ακολούθησε και, κατά τα φαινόμενα, διεύρυνε περαιτέρω την πρακτική των φωτογραφικών τροπολογιών[6], που ολοκλήρωσαν την ανατροπή των συνταγματικών παραδόσεων του κοινοβουλευτισμού, προς όφελος της εκπροσώπησης ιδιωτικών συμφερόντων. Ως προς αυτόν, τον επίσης -de facto- μετασχηματισμό του ρόλου του βουλευτή σε «λομπίστα», η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ εξομοιώθηκε πλήρως με τα υπόλοιπα κόμματα της μνημονιακής διακυβέρνησης.

    3.Ανύπαρκτη οργανωμένη κομματική βάση και διάρρηξη των δεσμών εκπροσώπησης

    Έχει επισημανθεί πολλές φορές, ότι σημείο καμπής στον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε το Δημοψήφισμα του 2015. Με τη μετάλλαξή του και την προσχώρησή του στη μνημονιακή στρατηγική, πραγματοποιήθηκε η πιο απότομη και χρονικά συμπυκνωμένη «σύγκλιση των κομμάτων στην κορυφή», που έχει συμβεί ποτέ στο ελληνικό κομματικό σύστημα. Το κενό που δημιούργησε αυτή η μετατόπιση, δεν καλύφθηκε από τις κομματικές δυνάμεις που αποχώρησαν. Η διάσπαση της ηγετικής και της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αποδείχθηκε ότι δεν είχε σημαντική απήχηση στην κοινωνική και εκλογική βάση του κόμματος. Προκάλεσε όμως την πλήρη αποσύνθεση του εναπομείναντος κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ, απαλείφοντας κάθε ίχνος μαζικού κόμματος και περιόρισε την ύπαρξη της συγκεκριμένης κομματικής μορφής στον αρχηγό και την ηγετική του ομάδα, μετατρέποντας σε ένα κατεξοχήν αρχηγικό κόμμα κρατικών στελεχών.

    ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1

    ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 2

    Τι αντιπροσωπεύει σήμερα η οργανωμένη κομματική βάση του ΣΥΡΙΖΑ; Τα στοιχεία, σχετικά με τα κομματικά μέλη είναι συντριπτικά. Στη δεύτερη εκλογική νίκη του κόμματος, τον Σεπτέμβριο του 2015, οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ έφθασαν τα 1.926.000 άτομα, ποσοστό 35,5%. Με βάση τα επίσημα στοιχεία, τα εγγεγραμμένα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, πριν τη διάσπαση του 2015, έφθαναν τις 32.000. Με τη διάσπαση αποχώρησαν περίπου 6.000 μέλη και στρατολογήθηκαν περίπου 2.000 νέα. Επομένως, μετά τη διάσπαση του 2015, τα εγγεγραμμένα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ υπολογίσθηκαν σε 28.000 άτομα (-6.000+2.000).[7] Ως προς την εκλογική βάση (τους ψηφοφόρους) του κόμματος, αυτοί οι αριθμοί αντιπροσώπευαν το 2015 μηδαμινά ποσοστά, αντίστοιχα, μόλις το 1,66% και το 1,45% (Διάγραμμα 3).

    Η εξαιρετικά δυσμενής οργανωτική κατάσταση γίνεται περισσότερο αντιληπτή, εάν συγκριθεί με την αντίστοιχη ενός συγγενικού κόμματος, που ακολούθησε παράλληλη πορεία με τον ΣΥΡΙΖΑ, τους Podemos. Σύμφωνα με τον επίσημο συμμετοχικό κόμβο του κόμματος[8], τα εγγεγραμμένα μέλη ανέρχονται στις 11/6/19, σε 517.407 άτομα. Στις πρόσφατες ισπανικές βουλευτικές εκλογές (28 Απριλίου 2019) έλαβαν μαζί μάλιστα με την Ενωμένη Αριστερά (I.U.) 3.751.145 ψήφους, ποσοστό 14,32%. Δεδομένου, ότι ένα μέρος αυτής της επιρροής προέρχεται από την I.U. (περίπου το 1/10), τα εγγεγραμμένα μέλη των Podemos αντιπροσωπεύουν πάνω από το 15% της εκλογικής τους βάσης. Το δεδομένο αυτό υποδηλώνει μια σαφώς ισχυρότερη σχέση εκπροσώπησης. Η σύγκριση με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι καταλυτική, αν συνυπολογίσει μάλιστα κανείς και το γεγονός, ότι το νεοπαγές κόμμα της ισπανικής αριστεράς αντιμετωπίζει σήμερα και ένα σαφώς ισχυρότερο –από το ΚΙΝΑΛ- ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα που ανακάμπτει.

    Είναι γνωστό, ιστορικά, ότι χωρίς την ύπαρξη κάποιας μορφής οργάνωσης, οποιαδήποτε σχέση εκπροσώπησης καθίσταται εξαιρετικά εύθραυστη. Και η κοινωνική απομάκρυνση από τον ΣΥΡΙΖΑ, που καταγράφηκε στις Ευρωεκλογές και θα επαληθευθεί στις βουλευτικές, έχει προϊστορία. Μετά το Δημοψήφισμα του 2015, η σημαντική κάμψη της κομματικής ταύτισης με τον ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει πόσο γρήγορα χαλάρωσαν οι ανολοκλήρωτες σχέσεις εκπροσώπησης, που ως νεοπαγές κόμμα διαμόρφωσε με το αντιμνημονιακό κοινωνικό μπλοκ, στην περίοδο της κρίσης. Με βάση τα διαθέσιμα διαχρονικά στοιχεία από το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue, η κομματική ταύτιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά την κατακόρυφη άνοδο του 2015, επέστρεψε τελικά ήδη από το 2016, στα προ των εκλογών του 2012 επίπεδα (Διάγραμμα 4).[9]

    ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 3

    (….)

    4.Μετά τη Διακυβέρνηση, τι;

    Σήμερα, ύστερα από 4 ½ χρόνια στην διακυβέρνηση της χώρας, η σύμφυση με το κράτος αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα συνοχής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν διαθέτει στοιχειώδη κομματική οργάνωση, παρά μόνον το «κέλυφος», ούτε εδραίωσε ισχυρές σχέσεις εκπροσώπησης με το κοινωνικό μπλοκ των κυριαρχούμενων. Κατά συνέπεια, οι δεσμοί του με την εκλογική του βάση παραμένουν εξαιρετικά ευάλωτες και η εκλογική του επιρροή ασταθής. Χαρακτηριστικότερη απόδειξη για αυτό το πρόβλημα αποτελεί η συντριπτική ήττα που υπέστη –όχι πλέον ως νέο, αναδυόμενο κόμμα, αλλά ως κόμμα της διακυβέρνησης- στις περιφερειακές και κυρίως τις τοπικές εκλογές. Σε σύνολο 332 Καλλικρατικών Δήμων, η κομματική του επιρροή περιορίσθηκε σε λιγότερους από μια δεκάδα (2,5%).

    Η πτωτική τάση στην κοινωνική του επιρροή, που διαπιστώθηκε, πρόκειται να δοκιμαστεί περαιτέρω και στις βουλευτικές εκλογές, που υποχρεώθηκε τελικά να προκηρύξει. Το νέο εκλογικό αποτέλεσμα, θα αποτελέσει μια σοβαρότερη ένδειξη για το ποιος είναι πραγματικά ο βαθμός κομματικής θεσμοποίησής του, ο οποίος όμως με βάση τα γνωστά θεωρητικά μέτρα κρίνεται ως εξαιρετικά χαμηλός. Συνοψίζοντας, έχει γίνει φανερό, ότι η επερχόμενη απώλεια της κυβερνητικής εξουσίας έχει αρκετές πιθανότητες να λειτουργήσει, καταλυτικά, εις βάρος του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.

  4. Ο/Η Γιατρός λέει:

    Δεν ντρέπεστε λίγο….καλά από τον Κούρκουλα το περιμένεις, από τα site όμως; Έτσι απλά να αναπαράγουν τη θεωρία της σκευωρίας. Λες κ δεν υπάρχει σκάνδαλο, λες κ η Novartis δεν λαδωνε, λες κ δεν στήθηκε το κόλπο με την τιμολόγηση των φαρμάκων, λες κ το FBI συμμετείχε στη σκευωρία του ΣΥΡΙΖΑ….όχι τίποτα από αυτά δεν είναι αλήθεια. Όλα είναι σκευωρία του Τσίπρα…οι Έλληνες πολιτικοί δεν λαδωνονται…προς Θεού…μονο οι 1.000 γιατροί…οι πολιτικοί όχι κ ας υπάρχουν μαρτυρίες για το αντίθετο. Το ότι δεν βρέθηκαν τα μαύρα χρήματα στις offshore της Σιγκαπούρης κ στα Cayman Islands αποδεικνύει τη σκευωρία…αισχος….μας ρουφάνε το αίμα δεκαετίες κ εσείς παριστάνετε του Σκανδιναβούς…

Γράψτε απάντηση στο Red Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.