Ορθόδοξη Μαύρη μαγεία [12β] -Αίρεση νηπιοβαπτισμού: Βασανισμός ανηλίκου

Διαβάστε τα Μέρη [1][2][3] [4][5][6][7][8] [9][10][11][12α]

του Αναγνώστη Λασκαράτου
(B’ δημοσίευση)

ομαδική βάπτιση στον Βόλγα

Ο 17χρονος Ρουμάνος Πάβελ Μ. που εκτίει ποινή 20 χρόνων για ληστείες και απόπειρα φόνου στις φυλακές κατέθεσε μήνυση κατά του Θεού εκπροσωπούμενου από την ρουμανική ορθόδοξη Εκκλησία διότι δεν τίμησε το συμβόλαιο της βάπτισης και δεν τον προστάτευσε από τις κακές πράξεις. Δυστυχώς το δικαστήριο απέρριψε την μήνυση και αρνήθηκε να εξετάσει ενδεχόμενες ευθύνες του ορθόδοξου θεού («Ελευθεροτυπία», 19.10.’05), παρακάμπτοντας την πραγματικότητα που δείχνει πως μεγάλο μέρος της νεανικής εγκληματικότητας οφείλεται σε ατυχίες της ζωής (ορφάνια, εξαθλίωση, εγκληματίες γονείς κλπ) για τις οποίες δεν ευθύνεται ο δράστης αλλά ο ίδιος ο άστοργος και άδικος ορθόδοξος θεός που τον έριξε από ανυπεράσπιστο μωρό σ’αυτό το κατάντημα, την ώρα που σε άλλα μωρά εξασφάλιζε με τη γνωστή μεροληψία του, προνόμια.

Είναι απορίας άξιο ότι οι παπάδες που εφηύραν τον βασανιστικό αεροβαπτισμό του ταλαίπωρου ετοιμοθάνατου μωρού από την πλησιέστερη ανόητη νοσοκόμα, δεν καθιέρωσαν τον εμβρυοβαπτισμό, που θα κάλυπτε τις αποβολές και τις εκτρώσεις. Αφού τα έμβρυα έχουν ψυχή, αδικούνται όσα πεθαίνουν στην μητρική κοιλιά αβάπτιστα. Άλλη εφεύρεση είναι ο νονός, που εξαφανίζεται μετά την βάπτιση, αν και έχει επωμισθεί την κατήχηση του μικρού. Συνηθέστατα δεν μπορεί ούτε να απαγγείλλει το «Πιστεύω», βοηθούμενος από τον υποβολέα παπά, ο οποίος φτύνει αποτάσσοντας τον εξαπωδώ. Στην συνέχεια φυσάει στο πρόσωπο του νηπίου, καλώντας τα πονηρά πνεύματα να βγουν έξω. Οι αναθυμιάσεις του αλκοόλ που βγήκαν από το στόμα του πότη παπά που βάπτισε το ασθενές βρέφος Ζάχο Χατζηφωτίου, είχαν επάνω του θεραπευτική μικροβιοκτόνο επίδραση όπως ομολογεί ο ίδιος στα απομνημονεύματά του. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο θεσμός φάνηκε χρήσιμος. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ φυγαδεύτηκε από την Πολωνία με την βοήθεια ενός καθολικού παπά στον οποίο είπε πως ήθελε να βαπτιστεί χριστιανή αλλά οι Εβραίοι γονείς της δεν της το επέτρεπαν.

Στους γαλαζοαίματους τα κίνητρα της βάπτισης είναι πολιτικά. Ο καθολικός Νικόλαος Ορσίνι, κόμης της Κεφαλονιάς, δολοφόνησε τον δεσπότη της Ηπείρου Θωμά (1318) και παντρεύτηκε τη χήρα του κληρονομώντας έτσι το Δεσποτάτο, αφού προηγουμένως βαφτίστηκε ορθόδοξος. Ο Βούλγαρος διάδοχος Βόρις Γ΄, αν και γυιός καθολικών, βαπτίστηκε το 1896 ορθόδοξος, πράγμα που απαιτούσε το Σύνταγμα και η κηδεμονεύουσα Ρωσία. Η Μ.Αικατερίνη της Ρωσίας, οι Γλυξβούργες Φρειδερίκη, Άννα Μαρία, Σοφία, η ζάπλουτη Μαρί Σαντάλ και δεκάδες φιλόδοξες γαλαζοαίματες, άλλαξαν δόγμα για ένα βασίλειο. Ειδικά για τις βασιλικές οικογένειες ο θεός τους μεροληπτεί και ο ανάδοχος δεν χρειάζεται να είναι Ορθόδοξος. Το 1942 η πριγκίπισσα Ειρήνη, υπήρξε αναδεκτή του Νοτιοαφρικανού ρατσιστή στρατάρχη της Ν. Αφρικής Γιάν Σματς. Αγγλικανοί και καθολικοί πρίγκηπες, ανέλαβαν να προσηλυτίσουν στην Ορθοδοξία δια της βαπτίσεως τον εγγονό Ντεγκρέτσια. Όταν ο ανάδοχος είναι πολιτικός, γίνονται επίσης προνομιακές εξαιρέσεις. Ο Θ. Πάγκαλος, αν και ετέλεσε πολιτικό γάμο-κώλυμα σύμφωνα με την υπ’αριθμ. 2309/21.1.1982 εγκύκλιο της Συνόδου-βάπτισε με τηλεοπτική κάλυψη τσιγγανάκια της εκλογικής του περιφέρειας («Ορθ.Τύπος», 13-7-2001). Τσιγγανάκι βάπτισε και ο κατά δήλωσή του άθεος πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Ν. Κωνσταντόπουλος.

Ο ανάδοχος θεωρείται συγγενής με την οικογένεια του βαπτιζόμενου. Έτσι η αυτοκράτειρα Θεοφανώ, δεν νομιμοποιείτο να παντρευτεί τον Νικηφόρο Φωκά, αφού ήταν νονός ενός από τα παιδιά της. Ο ανακτορικός παπάς Στυλιανός, κατέθεσε ενόρκως στην Σύνοδο ότι δεν θυμόταν ποιός ήταν ο ανάδοχος και ο αθεόφοβος πατριάρχης άγιος Πολύευκτος «καίπερ φανερώς επιορκούντα ειδώς τον Στυλιανόν, το της συντεχνίας συγκεχώρηκεν έγκλημα» (Σκυλίτζης).

Η Ορθοδοξία έχει καταντήσει να αμφισβητεί την εγκυρότητα των βαπτίσεων των άλλων χριστιανικών Εκκλησιών, φτάνοντας στο σημείο να αναβαπτίζει ετερόδοξους. Μετά την επιστροφή της Θεσσαλονίκης το 1223 στους Ρωμιούς, οι ορθόδοξοι ξαναβάπτισαν τα παιδιά που είχαν βαφτιστεί από τους Δυτικούς και έπλυναν τις άγιες τράπεζες. Με αφορμή καθολικούς του Γαλατά που θέλησαν το 1750 υποστηριζόμενοι από μέλη της Συνόδου να γίνουν ορθόδοξοι, ο αγράμματος πρώην καντηλανάφτης διάκος Αυξέντιος κάλεσε τους εκ καθολικών και Αρμενίων ορθόδοξους να ξαναβαπτιστούν, θεωρώντας πως η βάπτιση των καθολικών είναι άκυρη! Παράλληλα ο μισαλλόδοξος πατριάρχης Κύριλλος ο Ε΄ αφόρισε τον πάπα και τους καθολικούς ηγεμόνες. Έντρομοι πολλοί πρώην καθολικοί έσπευδαν να αναβαπτιστούν και ο διάκος που απέχτησε από την ιστορία αυτή ένα όνομα, ανέπτυξε δίκτυο εξομολόγων, που μάθαιναν για χάρη του τα μυστικά των αφελών, συγκεντρώνοντας πλήθος οπαδών ανάμεσά τους και επισκόπους. Ο όσιος Αυξέντιος παρίστανε τον παντογνώστη, ισχυροποιώντας την θέση του. Ο Κύριλλος όμως εκθρονίστηκε και το 1751 έγινε για τέταρτη φορά πατριάρχης ο Παϊσιος ο Β΄, που ήταν παλιά καραβάνα και είχε δώσει μάχες κατά των πατριαρχών Ιερεμία Γ΄, Νεοφύτου Στ΄, και και Κύριλλου για να αγοράσει το θρόνο. Ο Παισιος που δεν είχε διαστάσει να ρίξει αντιπάλους του πρόκριτους στα κάτεργα, για να απαλλαγεί από τον ανεξέλεγκτο ταραχοποιό Αυξέντιο ζήτησε την βοήθεια των Τούρκων, να τον πνίξουν στην θάλασσα, αλλά πιστέψτε με αναγνώσται αυτός έπλεε χρησιμοποιώντας τον μανδύα του σαν βάρκα! (Δικαίως λοιπόν ανακηρύχτηκε άγιος). Οι Αυξεντικοί της Κωνσταντινούπολης ξεσηκώθηκαν κατά του Παϊσιου, τον έσυραν πυξ λαξ και θα τον έκαναν κομματάκια αν δεν τον έσωζε η τουρκική φρουρά. Ο Κύριλλος επέστρεψε με άγριες διαθέσεις κατά των φιλοκαθολικών, έως ότου εξορίστηκε (1757). Ο νέος αγοραστής του θρόνου ο Καλλίνικος Γ΄ «των αναβαπτιστών και λαοπλάνων διώκτης» όπως αυτοχαρακτηρίζεται, το 1754 «φαρμακοποσία εκινδύνευσεν» από τον Κύριλλο. Την επομένη της εκλογής του, όχλος από 10.000 πιστούς του Κύριλλου εισέβαλλε στο πατριαρχείο «μετά μαχαίρων και όπλων» φωνάζοντας «Έξω τον φράγκον αδελφοί». Λίγους μήνες μετά ο Καλλίνικος μαζί με τον δάσκαλό του Κριτία και αρχιερείς εξορίστηκε. Όπως συμβαίνει συχνά, η υπόθεση του αναβαπτισμού ήταν το πρόσχημα που έγινε όχημα εκδήλωσης εκκλησιαστικών και κοινωνικών αντιθέσεων καθώς και προσωπικών φιλοδοξιών που υπέβοσκαν.

Στο Βυζάντιο ή βία της βάπτισης ήταν θεσμός. Ο αγ.Τύχων στην Κύπρο έπεισε με ένα καμτσίκι την Μυριανάθουσα, ιέρεια της Αρτέμιδας στην Αμαθούντα, να βαπτισθεί, αφού προηγουμένως έκανε τον ναό της γυαλιά-καρφιά (Βίος Τύχωνος, 2). Το 552 ο μονοφυσίτης επίσκοπος Ιωάννης, απεσταλμένος του ορθόδοξου αγίου φονιά Ιουστινιανού, οδήγησε με την βία στην κολυμπήθρα 70.000 εθνικούς της Μ.Ασίας (Gieseller Lehrd, Kirchengeschichte, Α΄, β΄, σ.344). Τι συνέβαινε όμως όταν κάποιος, αν και βαπτισμένος «επιμένει στην πλάνη των Ελλήνων»; Ο αυτοκράτορας Λέων Α΄ τους θανάτωνε. Φαίνεται πως ο βίαιος εκχριστιανισμός των Ελλήνων συνεχίστηκε για αιώνες αφού η «Εξάβιβλος» (1350) του Αρμενόπουλου συνεχίζει να περιλαμβάνει τον κανόνα: «Οι αξιωθέντες του αγίου βαπτίσματος και πάλιν ελληνίζοντες εσχάτη τιμωρία υπόκεινται» (Τίτλος ΙΑ, 4). Τι γίνεται με όσους δεν θέλουν να βαπτισθούν; Ο ίδιος μονάρχης ορίζει να παρουσιασθεί συν γυναιξί και τέκνοις για να «ζητήσουν το σωτήριο βάπτισμα», ειδ’άλλως δεν θα έχουν «κανένα πολιτικό δικαίωμα», ούτε θα δικαιούνται να έχουν περιουσία «κινητή ή ακίνητη» («Προς Διόσκωρον, Έπαρχον…». Μτφρ. Αφ. Καμάρα). Οι αυτοκράτορες Ηράκλειος (634) Λέοντας ο Γ΄, Βασίλειος ο Α΄ και Ρωμανός ο Α΄, υποχρέωσαν τους Εβραίους υπηκόους τους να βαπτιστούν με το στανιό. O αγ.Ιουστινιανός όρισε ποινή θανάτου για όσους αρνιόντουσαν να μπουν στο βαπτιστήριο (Ιουστινιάνειος Κώδικας I, 11, 10, 4). Ο ρωσικός λαός προσήλθε μαζικά και βίαια στην Ορθοδοξία, ως αντιπαροχή του βασιλιά Βλαδίμηρου (εικ. 1, 2, 3), στο πολιτικής σκοπιμότητας συνοικέσιο-παζάρι με τη βυζαντινή πριγκήπισα Άννα. Ο τσάρος Ιβάν ο τρομερός, εξολοθρευτής χιλιάδων ανθρώπων και παιδοκτόνος, υποχρέωσε τον νικημένο χάνο του Καζάν να βαφτιστεί ορθόδοξος. Όπως μαρτυρεί ο Γάλλος πρόξενος στην Πάτρα Πουκεβίλ, μετά την ύψωση της επαναστατικής σημαίας στην πόλη, οι παπάδες βάφτιζαν πολλά τουρκάκια εκδικούμενοι τους Οθωμανούς που έκαναν περιτομή σε Ελληνόπουλα («Ιστορία της Ελληνικής επαναστάσεως»). Ο Δ.Κιτσίκης μετάφρασε στην «Ιστορία του ελληνοτουρκικού χώρου» (Εστία, Β΄Έκδ) την εξιστόρηση του Κ.Καραμανλή στον Genevoix για το 1913 στο χωριό του (τώρα Πρώτη): «…είχα δει να σκοτώνουν μέσα στο Κιπουκιόϊ Τούρκους. Ανθρώπους. Την αγριότητα την είδα να λάμπει τότε στα πρόσωπα, στα μάτια των συγχωριανών μας, στους γείτονές μας. Έσφαξαν μερικούς Τούρκους, πέντε ή έξι. Μόνο που το σκέφτομαι σήμερα η καρδιά μου ραγίζει. Μερικοί άλλοι γλύτωσαν την ζωή τους επειδή δέχτηκαν να βαφτιστούν. Ήταν και γυναίκες. Μια από αυτές που είχε βαφτιστεί έγινε δούλα μας….» («La grece de Caramanlis…»-1972. Στην Ελλάδα μεταφράστηκε από τις εκδ.Σιδέρη) .

Νεότερη εκδήλωση μισαλλοδοξίας είναι οι εγκύκλιοι της Συνόδου (814/20-5-1955, κ.ά.), που απαιτούν να δίνεται στον βαπτιζόμενο «ένα όνομα και δη εορταζομένου Αγίου…», πράγμα που αποκλείει δεκάδες ελληνικά ονόματα. Στην ορθόδοξη Ελλάδα το καθεστώς της εκβιαστικής βάπτισης δέχτηκε πλήγμα το 1976, οπότε με τον νόμο 334 θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα στεγνής ονοματοδοσίας. Η Λερναία Ύδρα όμως εκβλάστησε καινούργιο πλοκάμι, την εσωτερική ιεραποστολή σε βάρος δυστυχισμένων ανθρώπων που ήθελαν να γλυτώσουν από το νεοελληνικό ρατσισμό. Ασύστολοι οι ευσεβείς επιδόθηκαν στο σπορ της βάφτισης «Βορειοηπειρωτών». Ο προικισμένος Αλβανός Οδυσσέας Τσενάϊ, γνωστός από την γελοία υπόθεση της Σημαίας, από την Βοστώνη όπου σπουδάζει με υποτροφία επισημαίνει: «…για να μην ξεχωρίζω από τους υπόλοιπους…στην προσευχή, στα μαθήματα, στον εκκλησιασμό. Πολλοί Αλβανοί βαπτίστηκαν για τον ίδιο λόγο…» (24.10.’04).

Υπάρχουν όμως και άνθρωποι με ειλικρινή πίστη όπως ο κ. Κούγιας, πρώην δικηγόρος Ειρηναίου Ιεροσολύμων, δικηγόρος επίσης του Θεοκλήτου Βρεσθένης, τέκνου Χριστόδουλου, δανειστού της Αντωνίας Ηλία και φίλου Γιοσάκη. Ο ενάρετος νομομαθής βαπτίστηκε στον Ιορδάνη με την ευσεβή σύζυγό του. Για τις κακές γλώσσες που εφθόνουν την τότε πανθομολογουμένην οικογενειακή του ευτυχίαν, ο κ. (Χατζή) Κούγιας διευκρινίζει: «όχι γυμνοί όπως θα έπρεπε αλλά με χιτώνα» («Ε», 5.’05).

.

Υ.Γ.
Τρελός παπάς το βάφτισε το παιδί!
http://www.youtube.com/watch?v=p5L0GiS4hpw
http://www.youtube.com/watch?v=ZtPl9zx5GjM&NR=1

[Α’ δημοσίευση]

Advertisements
This entry was posted in IERES_ATAXIES, Ieres_Ependyseis, IERES_YPOKRISSIES, IERI_Exoussia, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

1 Response to Ορθόδοξη Μαύρη μαγεία [12β] -Αίρεση νηπιοβαπτισμού: Βασανισμός ανηλίκου

  1. Ο/Η Ένας λέει:

    Ρώσος παπάς τραυμάτισε νήπιο κατά τη βίαιη βάπτιση
    https://www.iefimerida.gr/kosmos/papas-baptise-biaia-moro-kai-traymatise

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.