Ορθόδοξη Mαύρη Μαγεία (7)-Πτωματολατρεία & Φετιχισμός

[Συλλογαί πτωμάτων, ανθρωπίνων μελών, και ιερών φετίχ]

Διαβάστε τα Μέρη [1][2][3] [4][5][6]

του Αναγνώστη Λασκαράτου
(Β’ δημοσίευση)

mageia7_1Έχετε αναφερθεί στη σειρά «Ιερά Λείψανα και ανθρώπινη αξιοπρέπεια» (μέρη  1 –  2 –  3 –  4 ) σε πολλά ιστορικά στοιχεία σχετικά με την λειψανεμπορία στην οποία επιδίδονται οι Φραγκεστάιν της Ορθοδοξίας. Η επιδημία έκθεσης πτωμάτων, ποδιών, δαχτύλων, κεφαλών, χεριών, λεκανών κλπ. συνοδεύτηκε από τη μανία συλλογής ιερών σουβενίρ. Ακόμη και ο υποτιθέμενος Σταυρός του Χριστού, παρουσιάζει το φαινόμενο των αλυσιδωτών πυρηνικών σχάσεων με ταυτόχρονη διατήρηση ακέραιης της μάζας του. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Το δεξί χέρι του Χρυσόστομου (φωτ.1) δωρίσθηκε στην αγιορείτική μονή Φιλοθέου από τον Ανδρόνικο Β΄. ένα ευσεβή αυτοκράτορα που προσέλαβε ως μισθοφόρους Καταλανούς ληστές οι οποίοι ερήμωσαν τη Θράκη και λεηλάτησαν την Ελλάδα. Ο εγγονός του Ανδρόνικος Γ΄ τον ανέτρεψε και τον έκλεισε σε μοναστήρι χωρίς το χέρι του αγίου να κουνηθεί για να τον σώσει. Το 1734 ο mageia7_2Φαναριώτης ηγεμόνας της Βλαχίας και τοποτηρητής του Σουλτάνου Γρηγόριος Γκίκας καθόρισε με χρυσόβουλο ετήσια χορηγία για τη μονή από 6.600 άσπρα, με τον όρο να στέλνεται μια φορά το χρόνο στην ηγεμονία του το χέρι του Χρυσόστομου. Το ποσόν συνέχισε να χορηγεί και ο εκπρόσωπος του Πατισάχ οσποδάρος Κων.Μαυροκορδάτος. Σχετικά με τον Χρυσόστομο υπάρχει και ένα άλυτο αίνιγμα: Γιατί είχε δυο κεφάλια; Ένα στο Βατοπέδι και ένα στη Ρωσία, που το έστειλε κι αυτό το Βατοπέδι το 1816 στον Τσάρο Αλέξανδρο.

Με το θέμα της Αικατερίνης τα πράγματα είναι λίγο περίπλοκα. Γνωρίζω πως το λείψανό της (ολόκληρο;) το εμπορεύεται η μονή Σινά, αλλά στην ευσεβή ιστοσελίδα έκθεσης ορθόδοξων πτωμάτων κλπ http://www.rel.gr/photo/displayimage.php?album=9&pos=25http://www.rel.gr/photo/thumbnails.php?album=topn&cat=-9 λανσάρονται δυο διαφορετικά χέρια της (φωτ.2&3) εκ των οποίων το ένα τοποθετείται στην μονή Βατοπεδίου. Ελπίζω κάποιος ευλαβής αναγνώστης να λύσει το μυστήριο. Πόσα χέρια είχε η Αικατερίνη, ποιος ευσεβής τα ακρωτηρίασε και που βρίσκονται; Πολλαπλασιάστηκαν σαν τους 5 άρτους ή ο πάτερ Αντεροβγάλτης έκοψε κομματάκια και πούλησε το πρώτο πτώμα που του έφερε ο νεωκόρος Τυμβωρύχος; Τι απέγινε η λεκάνη της, αφού όπως θα δούμε τμήμα της, επιδεικνυόταν στην Κωνσταντινούπολη; Θέλω επί τη ευκαιρία να σημειώσω πως η ίδια η Παναγία εμφανίστηκε ως προξενήτρα σε όραμα και αρραβώνιασε την αγία με το γιό της, περνώντας στο χέρι της δαχτυλίδι. Γι’αυτό η μονή Σινά, δίνει στον προσκυνητή ένα δαχτυλίδι το οποίο προηγουμένως έχει φορέσει για να ευλογηθεί στο σκελετό της Αγίας!

Ο αποστολικός πατέρας επίσκοπος Φρυγίας Παπίας στην «Εξήγησιν Κυριακών λόγων» του από την οποία σώθηκαν αποσπάσματα διαδίδει πως ο Ιούδας αρχικά βρυκολάκιασε (Απολλυνάριος και Οικουμένιος, Migne P.G. Τ.5 -1857). Τον 16ο αι. συγγράφεται και η «Μάρκου μοναχού Σερρών ζήτησις περί βρικολάκων», που την βρίσκουμε στον κώδικα 520 της Μ.Ιβήρων. Αλλά αργότερα και ο μοναχός Αγάπιος στην περίφημη «Αμαρτωλών Σωτηρία», περιγράφει το βρυκολάκιασμα μιας αμαρτωλής μητέρας που εμφανίζεται νύχτα στο υπνοδωμάτιο της κόρης της. Ο Στ. Μουζάκης στους «Βρικόλακες» (Βιβλιοπωλείο Βιβλιοφίλων-1989) καταγράφει μιά σειρά σχετικών Νομοκανόνων της Τουρκοκρατίας οπότε η λαϊκή υστερία για τους «βουρβούλακες» είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με τελετές όπου οι κληρικοί έκαιγαν το άλιωτο λείψανο. Η Εκκλησία μη μπορώντας να αποδώσει το συχνό αυτό φαινόμενο σε φυσικά αίτια έδινε οδηγίες για ανάγνωση ευχών και απαγόρευε τις αντικανονικές πρωτοβουλίες του τοπικού ιερατείου που αυτοσχεδίαζε καίγοντας το άλιωτο πτώμα. Παράλληλα όμως συντηρούσε το μύθο πως η αργή αλλοίωση οφειλόταν στον αφορισμό ή στις αμαρτίες του νεκρού.

Στην ιστορία της Εκκλησίας τα πτώματα δεν είχαν την καλύτερη μεταχείριση. Ο πάπας Φορμόζος ξεθάφτηκε από τον πάπα Στέφανο, 9 μήνες μετά την ταφή του για να δικαστεί και το πτώμα του στήθηκε με την μεγάλη στολή στο εδώλιο, πριν πεταχτεί στον Τίβερη. Μετά τον στραγγαλισμό του διαδόχου του επανοτοποθετήθηκε μουσκεμένο στο μνήμα. Ο πρόεδρος της «Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών» Γιώργος Καρανικόλας είχε την υπομονή στο βιβλίο του «Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους» να μετρήσει τα κομματάκια του πρωτομάρτυρα Στέφανου. Το υποτιθέμενο πτώμα του κατατεμαχίστηκε και μοιράστηκε στα ιερομάγαζα: Σε Νέα Σαφράμπολη Αττικής (τμήμα αριστερού ποδιού), Μονή Κασταμονίτου (δεξιό χέρι), Μεγίστη Λαύρα (κεφάλι), Μονή Ξενοφώντος (τμήμα κεφαλιού), Μονή Παντοκράτορος (σαγόνι), Μονή Διονυσίου (άλλο σαγόνι), Μονή Ιβήρων, μονή Ζωγράφου, μονή Σταυρονικήτα, ναός Ζωοδόχου Πηγής Μεσημβρίας (άλλο κομμάτι του κεφαλιού του).

Ο Γάλλος ευγενής Seigneur d’Anglure, καταγράφει τα κειμήλια ναού στην Ρόδο του 1395. Μπρούτζινο σταυρό κατασκευασμένο από την λεκάνη όπου ο Χριστός ένιψε τα πόδια των Αποστόλων, δεξί χέρι του αγ.Βαρθολομαίου, χρυσοϋφαντο σεντόνι της αγ.Ελένης, ασημωμένο αγκάθι από το στεφάνι του Χριστού, που μπουμπουκιάζει κάθε Μ. Παρασκευή. Ο Ισπανός πρεσβευτής Κλαβίχο, περιγράφει την επίδειξη που του έκανε ο κλήρος του ναού του αγ.Ιωάννη στην Κωνσταντινούπολη το 1403. Μπουκιά από το ψωμί που ο Χριστός έδωσε στον Ιούδα κατά τον Μυστικό Δείπνο, αίμα του Χριστού από το σημείο που τον κέντησε η λόγχη του Λογγίνου, αίμα που έρευσε από εικόνα του Εσταυρωμένου την οποία κάποιος Εβραίος χτύπησε, τρίχες από τα γένια του Χριστού, μαρμαρόπλακα με αποτύπωμα του σώματος του Ιησού, κομμάτι από ρόπαλο που τον χτύπησε, η αιχμή της λόγχης του Λογγίνου, τμήμα του σπόγγου με όξος και χολή και ο χιτώνας του Χριστού. Ο πρεσβευτής που δεν αμφισβητεί την γνησιότητα των εκθεμάτων, καταγράφει στη Βασιλεύουσα και τα εξής: Πετρωμένα δάκρυα των Αποστόλων, κόκαλο από την λεκάνη της αγ.Αικατερίνης, κόκαλο του χεριού της Μαγδαληνής, δεξί χέρι της αγ. Άννας, που του έλειπε το μικρό δάχτυλο επειδή το έκοψε ο αυτοκράτορας για να πλουτίσει την ιδιωτική συλλογή του. Μαζί μ’αυτό όμως θαύμασε οστά των αγίων Λαυρεντίου, Στεφάνου, Ιωάννη, Διονυσίου, Παντελεήμονα, Λουκά, Ιγνατίου, των αθώων νηπίων και πολλών άλλων, καθώς και τρία κεφάλια των 11000 κορασίδων.

Άλλοι Ισπανοί και Γάλλοι ευγενείς και πρεσβευτές (Pedro Tafur [1435], Bertrandon de la Brocquiere [1432]), είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις εκθέσεις λειψάνων της Αγ.Σοφίας και των Αγ.Αποστόλων: Η λόγχη του Λογγίνου, καρφιά του σταυρού, ο στύλος της μαστίγωσης, το καλάμι της διαπόμπευσης, την σχάρα όπου ψήθηκε ο αγ.Λαυρέντιος, η πέτρα πλάκα που ο Νικόδημος εναπόθεσε το σώμα του Ιησού, πετρωμένα δάκρυα της Παναγίας κ.λ.π.
mageia7_3

Ο αρχιεπίσκοπος του Νοβογκορόντ Αντώνιος επισκέφτηκε το 1200 την Κωνσταντινούπολη και έκθαμβος απαριθμεί: Η τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, οι πλάκες του Μωϋσή με τις 10 εντολές, χρυσά αγγεία με τα δώρα των μάγων, αίμα από το κεφάλι του Χριστού, αλυσίδες του Πέτρου και αμπάρες της φυλακής του, πριόνια που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του Σταυρού, σάλπιγγα του Ιησού του Ναυή που γκρέμισε τα τείχη της Ιεριχούς, μαρμάρινη λεκάνη όπου ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, κέρατα του κριού που θυσίασε ο Αβραάμ, η μαγική ράβδος του Μωϋσή, το κλαδί της ελιάς που έφερε το περιστέρι στην κιβωτό, τα πανέρια των πολλαπλασιασμένων άρτων, κηροποιημένα δάκρυα της Παναγίας κλπ. Ακόμη και το Άγιο Φρέαρ το στόμιο του πηγαδιού που ακούμπησε ο Χριστός συνομιλώντας με την Σαμαρείτιδα βρισκόταν τον 10 αιώνα κοντά στην Αγ.Σοφία. (Μ.Λουκάκη «Καθημερινή», 23-12-2001). H λίστα συμπληρώνεται με την φάτνη της Γέννησης, σταγόνες από το γάλα της Παναγίας, μια τρίχα και τα σπάργανα του νεογέννητου Ιησού, οστά των Αθώων Παίδων και το ύφασμα που η Μαρία φορούσε στο κεφάλι την ώρα της Γέννησης (Dr. Michele Bacci, «Καθημερινή», 23-12-2001).

Τα πολυκάρανα και πολυπλόκαμα τέρατα της μυθολογίας ωχριούν μπροστά στους αγίους της Ορθοδοξίας. Ο Κυριάκος Σιμόπουλος («Ξένοι ταξιδιώτες…») καταγράφει: 26 κάρες του αγ. Ιουλιανού, 10 του Ιωάννη του Βαπτιστή, 6 του Αγ.Αντρέα, 37 σώματα του αγ.Παγκρατίου, 6 κάρες του αγ.Ιγνατίου και αμέτρητα χέρια και πόδια του, παρ’όλο που το συναξάρι του λέει πως έγινε βορά των θηρίων. Ο ίδιος μέτρησε τα λείψανα της αγ.Μαρίνας που σώζονται σε μονές, ανάμεσά τους και σε δέκα μοναστήρια και σκήτες του Αγ.Όρους. Ένα πάντως από τα κρανία του Βαπτιστή ήταν εξακριβωμένα θαυματουργό, αφού ο Αλέξιος Στουδίτης που το παρουσίασε στον ετοιμοθάνατο Βουλγαροκτόνο, διορίστηκε αυθημερόν πατριάρχης. Λίγα χρόνια μετά όμως πολλοί επίσκοποι επικαλούμενοι την αντικανονική εκλογή του εζήτησαν την καθαίρεσή του. Ο Αλέξιος γλύτωσε αξιώνοντας να συμπαρασύρει στην πτώση του και όσους μητροπολίτες είχε χειροτονήσει, μεταξύ των οποίων και κατήγοροί του. Φαίνεται πως το κρανίο εξακολουθούσε να θαυματουργεί, αφού όταν ο πατριάρχης πέθανε, άφησε πίσω του 25 κεντάρια χρυσού, το οποίο πήγε στα θυλάκια του Κωνσταντίνου Μονομάχου.

Ένας ποιητής του 11ου αι. ο Χριστόφορος ο Μυτιληναίος, ειρωνεύεται έναν νεκρόφιλο καλόγερο:
«…θήκας δε πολλάς λειψάνων έχεις….Προκοπίου μάρτυρος χείρας δέκα, Θεοδώρου δε….πέντε γνάθους…Νέστορος άχρι των οκτώ πόδας, Γεωργίου δε τέσσαρας κάρας….πέντε μαστούς Βαρβάρας αθλοφόρου…Δημητρίου…καλάμους είκοσι σκελών….. Λέγεις ο σεμνός και Θέκλας της πρωτάθλου οδόντας εξήκοντα-φευ πλάνην- έχειν ….Προδρόμου λευκάς τρίχας…. ….”.

Συντηρητής λειψάνων ενώ ρετουσάρει τον όσιο Βησσαρίωνα της Λαμίας, για να παρουσιασθεί φρ�σκος και ωραίος εις το νοήμον κοινόν. (Βλ.προσεχ�ς επεισόδειον-8oν- της σειράς μας «Μαύρη Μαγεία»).

Συντηρητής λειψάνων ενώ ρετουσάρει τον όσιο Βησσαρίωνα της Λαμίας, για να παρουσιασθεί φρέσκος και ωραίος εις το νοήμον κοινόν. (Βλ.προσεχές επεισόδειον-8oν- της σειράς μας «Μαύρη Μαγεία»).

Οι καλόγεροι πραγματοποιούσαν με άδεια του Επισκόπου που εισέπραττε ποσοστά οικονομικές εξορμήσεις στις επαρχίες, τις λεγόμενες ζητείες, περιφέροντας λείψανα. Στην «Ελληνική Νομαρχία», διαβάζουμε για μοναχό που συγκέντρωσε «εκατόν πενήντα χιλιάδες γρόσια καπιτάλι» εμπορευόμενος την κάρα του αγ. Θεοδώρου. Αλλού πάλι λέει για τους καλόγερους που «έχουσι κιβώτιον γεμάτον από ανθρώπινα κόκκαλα και κρανία, τα οποία…ονοματίζουσι άλλα μεν του αγίου Χαραλάμπους κι άλλα του αγίου Γρηγορίου, και δεν αφήνουν άγιον χωρίς να έχουν μέρος των κοκκάλων του».

Ο σατιρικός Ζακυνθινός ποιητής Ι. Κολώνιας, που πέθανε στο Άγ.Όρος το 1917, στο «Εσώβρακον του Αγίου Γρύφωνος», εξιστορεί πως παπάς που ξέχασε το εσώρουχό του στο σπίτι της παντρεμένης ερωμένης του, όπου το βρήκε ο σύζυγος, έπεισε τον ηγούμενο να ενεργήσει τα δέοντα:

Αμέσως δίνει διαταγάς να ενδυθούν παπάδες,
Διάκονοι, εξαπτέρυγα, θυμιατά, λαμπάδες.
Διότι τ’αγίου Γρύφωνος το σώβρακο θα φέρουν
εις τον ναόν και με ωδάς και ύμνους θα γεραίρουν
«.

Ο Άγγλος περιηγητής Ααρών Χιλλ επισκέφτηκε στα 1700 την Πάτμο. Στη μονή του έδειξαν «ένα μεγάλο οστεώδες χέρι, που φαινόταν ανθρώπινο, κομμένο λίγο πάνω από τον καρπό. Τα οστά ήταν…γεμάτα μικρές οπές σα να ήταν σκωληκόβρωτα». Οι καλόγεροι του είπαν πως ήταν το χέρι του αγ.Ιωάννη, που τα νύχια μεγάλωναν κανονικά και τα έριχναν στην φωτιά όταν αρρώσταινε κάποιος οπότε η μυρωδιά τους τον έκανε καλά. Το 1520 το λείψανο του αγ. Σπυρίδωνα παραχωρήθηκε στην Κέρκυρα ως προίκα μιάς νύφης στον γαμπρό της οικογένειας Βούλγαρι. Τα «οστά του αγ. Παντελεήμονα» μεταφέρθηκαν τον Ιούλιο του 2000 για λίγες μέρες στην Ρωσία από το Άγ.Όρος, προκαλώντας την μαζικότερη μετασοβιετική κινητοποίηση που σχημάτισαν ουρές χιλιομέτρων «περιμένοντας ένα θαύμα» (Θ.Αυγερινός, «Ελευθεροτυπία», 8-8-2000). Άνοιξε έτσι ο εμπορικός δρόμος της Εισαγωγής-Εξαγωγής πτωμάτων και ο δεσπότης Σπάτων κ.Νίκος Χατζηνικολάου εισήγαγε δείγματα του Σεραφείμ του Σαρώφ. Φαίνεται πως η πτωματολατρεία εδραιώθηκε στις ορθόδοξες χώρες, αφού ακόμη και τα κομμουνιστικά καθεστώτα εξέθεταν τις μούμιες Λένιν και Δημητρώφ σε προσκύνημα.

Στη Δύση η λατρεία των πτωμάτων έχει παρακμάσει. Το ξεφωνημένο Βατικανό δεν τολμάει πιά να ξεγελάσει τον κοσμάκη, γι’αυτό στέλνει πεσκέσι τα πτώματα στην Ανατολή, για την ορθόδοξη πλέμπα. Η βιομηχανία εξαγωγής λειψάνων από το Βατικανό προς τους αδίστακτους Ρωμιούς και Σλάβους πατριάρχες ανθεί. Το κοπάδι των Ορθοδόξων δίνει ρεσιτάλ πτωματολατρείας: «Τα ευτράπελα που μπορεί κανείς να αντικρίσει κατά τη διάρκεια προσκυνήματος μιας εικόνας, ενός λειψάνου ή ενός ιερού κειμηλίου δεν περιγράφονται. Ορισμένοι πιστοί χρησιμοποιούν σουγιάδες για να κόψουν έστω και ένα μικρό κομμάτι ξύλου και να το έχουν για φυλαχτό. Αλλοι παίρνουν βαμβάκια τα οποία, αφού τα περάσουν πάνω απο το γυαλί που προστατεύει το κειμήλιο, στη συνέχεια τα μετατρέπουν σε φυλαχτό. H «ειδωλολατρία» στην Ορθοδοξία δεν αποτελεί μόνο σημερινό φαινόμενο αλλά στις ημέρες μας ενισχύεται από κληρικούς και μοναχούς οι οποίοι αυξάνουν την επιβολή τους στους πιστούς και έτσι μπορούν και κατευθύνουν τη ζωή τους» (Μ. Αντωνιάδου ΒΗΜΑ 28 11. 2004).

Ο ρόκερ ηγούμενος κ.Μουλατσιώτης, προτού οι παπαροκάδες του πετάξουν τα ράσα, οργάνωσε στις 18 Ιουλίου 2001 στο Τρίκορφο, πενθήμερο «φεστιβάλ λειψάνων» («Ελευθεροτυπία»- 28-7-2001, από το «Εμπρός» Ναυπάκτου), στο οποίο εκτέθηκαν τμήματα από 12 κουφάρια αγίων και το οποίο «εμπορικά πήγε πολύ καλά». Tην ίδια σαιζόν, εκτίθετο στο Θέρμο Τριχωνίδος, το «Ιερό ένδυμα» του μέντιουμ Κοσμά Αιτωλού, με «άριστα εμπορικά» αποτελέσματα. Κομματάκια του μάντη κουβάλησε την ίδια χρονιά εδώ και ο Τιράνων Αναστάσιος. Το Μάρτη του 2006 έσκασε μύτη από τον τάφο του το ολόφρεσκο κουφάρι του καλόγερου Βησσαρίωνα. Η υπόθεση είναι γνωστή, όχι όμως σε όλες τις πτυχές της, γι’αυτό θα επανέλθουμε:
Συνεχίζεται……

Διαβάστε: Eφραίμ κτηματομεσίτου και εμπόρου ιερών σουβενίρ και λειψάνων: «Ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἱεροῦ τῆς Ἐκκλησίας Πατρός Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (σ. Λασκ. του δικεφάλου) στην Πάτρα». (Ποιά από τις δυό;) http://www.i-m-patron.gr/kara_xrysost_patra_07/kara_ierou_xrystostomou_1.html

Εισαγωγαί-Εξαγωγαί πτωμάτων-σκελετών-κρανίων:

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=18431 (Άγιος Πέτρος-Βατικανό-Άργος)
http://www.palini.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=149&Itemid=1 (Άγιος Σεραφείμ: Μόσχα-Παλλήνη)
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=75&artid=162638 (Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος Βατικανό-Ισταμπούλ).
http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=4274
(Ο Πρόεδρος Μεντβιέντεφ προσκύνησε το λείψανο του Δημητρίου του Μυροβλύτη-σημ.Λασκ: κοκό σανέλ Νο 2-που συνοδεύει στη Μόσχα ο Μητροπολίτης Βέροιας)

[Α’ δημοσίευση]

*

Μας απέκλεισαν από το facebook χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας, ή κάντε ΚΛΙΚ στο εικονίδιο του facebook, κάτω από κάθε ανάρτησή μας. Το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε!

Advertisements
This entry was posted in IERES_ATAXIES, Ieres_Ependyseis, IERES_YPOKRISSIES, IERI_Exoussia, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

1 Response to Ορθόδοξη Mαύρη Μαγεία (7)-Πτωματολατρεία & Φετιχισμός

  1. Ο/Η polliceverso λέει:

    Ένα από τα κεφάλια του Αγίου Ανδρεου,βρίσκεται και στην Πάτρα,ως «Τιμία Κάρα»,όπου και έχει την τιμή να θεωρείται προστάτης της,και να εορτάζεται με δόξα και τιμή,κάθε 30 Νοέμβρη,μια ημέρα που οι Πατρινοί αποκαλούν με μια λέξη: «Ταγιαντρεός».

    Στην περιπετειώδη ζωη της καρας οφείλεται και το γεγονός πως στην Πάτρα,έχουμε πάμπολλα στέγαστρα.
    Φαίνεται λοιπόν πως όταν πριν 500 και πλέον χρόνια,την δώσανε στην Ρώμη,ήτοι στους παπικους,για προστασία,ο Αγιαντρεας ζοχαδιαστηκε,και καταράστηκε την πόλη μας,και από τότε βρέχει συχνά,τόσο συχνά που της κόλλησε το παρατσούκλι, «κατρουλού»,κι ούτε η επιστροφή της(καρας) με φανφάρες και τρακατρουκες,ήταν αρκετές να μαλακώσουν την τσαντίλα του,διότι ακόμα βρέχει…
    Αυτά βέβαια είναι κακοήθειες,αλίμονο,αν κοτζαμ Άγιος στέλνει βροχές,για να τιμωρήσει τους πιστους του,όταν η οικονομική κατάρρευση και άγρια παρακμή της πόλης (του)τον αφήνει ασυγκινητο,και ευαρεστειτε να δέχεται την ευγνωμοσύνη των ευπειθών πιστών του,για το τίποτα,κάθε χρόνο στην γιορτή του

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.