Η Μαύρη Μαγεία στην Ορθοδοξία [4]: Aφορισμός

H αμάθεια του λαού ακόνισεν τόσον τα αρχιερατικά σπαθία, οπού κανείς δεν τους αντιστέκεται. Μ’έν κατεβατόν με κατάρας, οπού η πλέον διαβολική διάθεσις φοβερωτέρας βέβαια δεν ήθελεν ημπορέσει να εφεύρη, το οποίον ονομάζουσιν αφορισμόν, εκδύουσι και πλουσίους και πτωχούς«.
«Ελληνική Nομαρχία«.

Διαβάστε τα Μέρη [1][2][3]

του Αναγνώστη Λασκαράτου

(Β΄ δημοσίευση)

Νάνοι επίσκοποι-μάγοι, ξορκίζουν τον γίγαντα Τολστόι. Καρικατούρα του γερμανικού περιοδικού «Lustige Blatter». Τον Μάρτη του 2001 ο τρισ�γγονος του Τολστόϊ Βλαδίμηρος �κανε �κκληση άρσης του αναθ�ματος που απορρίφθηκε από τον Μόσχας.

Νάνοι επίσκοποι-μάγοι, ξορκίζουν τον γίγαντα Τολστόι. Καρικατούρα του γερμανικού περιοδικού «Lustige Blatter». Τον Μάρτη του 2001 ο τρισέγγονος του Τολστόϊ Βλαδίμηρος έκανε έκκληση άρσης του αναθέματος που απορρίφθηκε από τον πατριάρχη της Μόσχας.

«αφωρισμένος είη….και κατηραμένος και ασυγχώρητος και άλυτος μετά θάνατον, αι πέτραι και ο σίδηρος λυθήσονται, αυτός δε ουδαμώς, κληρονομήσειε την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα και είη στένων και τρέμων επί Γης ως ο Κάϊν, σχισθείσα η γη καταπίοι αυτόν……η οργή του Θεού επί την κεφαλήν του και άγγελος Κυρίου καταδιώξαι αυτόν εν δίστομω μαχαίραν……………μηδείς συμφάγη αυτώ ή συμπίη ή συναναστραφή……ή χαιρετίση ή μετά θάνατον ταφής αξιώση……». Aυτές τις φοβερές κατάρες εκτοξεύουν οι μάγοι της Ορθοδοξίας που διαδίδουν στον όχλο που τους ακολουθεί πως το σώμα του αφορισμένου δεν θα λυώσει ποτέ. Αυτός ήταν κι ο λόγος που ο Λασκαράτος, αφορισμένος και ο ίδιος όπως και ο Ροΐδης, έστειλε στο δεσπότη τα παπούτσια του για αφορισμό. Ίσως αυτή η δοξασία να ήταν η κύρια αιτία που τροφοδότησε την επιδημική λαϊκή υστερία του κυνηγητού βρυκολάκων που περιγράφουν με φρίκη οι ξένοι περιηγητές του Αιγαίου κυρίως του 17ου αλλά και του 18ου αι. Οι πανικόβλητοι χωρικοί ξεθάβουν πτώματα, τους ξεριζώνουν την καρδιά και τα καίνε για να γλυτώσουν από το κακό. Η λαϊκή δεισιδαιμονία έπλασε μύθους που η Εκκλησία υπέθαλπε ευχαρίστως, αφού ενίσχυαν το βασίλειό του τρόμου. Μπορούσε όμως ο αφορισμός να αρθεί εν ζωή ή και μετά θάνατον, οπότε το σώμα του αφορισμένου θα έλιωνε λυτρωτικά. Άνοιγε έτσι καινούργιος κύκλος εργασιών, αφού ο αφορισμένος ή, αν είχε πεθάνει, οι συγγενείς του, έτρεχαν να αγοράσουν το έλεος της Εκκλησίας. Σε αυτά τα πλαίσια ο ιερομόναχος Θεοφύλακτος Τζανφουρνάρης, στην διαθήκη του (Βενετία 1685), συγχωρεί τους αφωρισμένους χρεωστές του «αν καταβάλουν όσα μου οφείλουν» (Μέρτζιος «Μικρός Ελληνομνήμων», 185). Ο θεσμός του αναθέματος νομιμοποίησε διαχρονικά στη συνείδηση του εκκλησιαστικού σώματος τις κατάρες που εκτοξεύονται από γριές κι από παπάδες. Στο πατριαρχείο Ιεροσολύμων π.χ. οι «κλωτσοπατινάδες» που προηγήθηκαν της πτώσης Ειρηναίου συνοδεύτηκαν από μούντζες και κατάρες του στυλ: «να σου βγει η γλώσσα από το σβέρκο» (Ποντίκι, 12.5.’05).

Στο ανάθεμα λοιπόν, όσοι βρίζουν το βασιλιά, όσοι συνεορτάζουν με Εβραίους, όσοι διαβάζουν βιβλία ασεβών, όσοι άντρες ή γυναίκες συλλούονται με πρόσωπα του άλλου φύλου (ολόκληρες πλαζ πάνε κατά διαόλου), όσοι παντρεύονται με αιρετικούς, όσοι πηδούν πάνω από φωτιά στην αρχή του μήνα, οι δούλοι που γίνονται μοναχοί χωρίς την άδεια του αφέντη τους, όσοι συνωμοτούν κατά της εξουσίας, οι γυναίκες που φορούν ανδρικά ρούχα, όσοι τηρούν ελληνικές συνήθειες, όποιος επιτρέψει σε γυναίκα να μπει στο άγιο Βήμα, οι χήρες που παντρεύονται μετά τα 60, γυναίκες και άντρες που ισχυρίζονται ότι μαντεύουν το μέλλον (εξαιρούνται τα μέντιουμ Κοσμάς Αιτωλός, Παπουλάκος και Πορφύριος της Μαλακάσας), όσοι δεν κοινωνούν για τρεις συνεχείς εβδομάδες κ.λ.π.. Με λίγα λόγια όλοι είμαστε αναθεματισμένοι. Όλα αυτά σύμφωνα με τη Νομοκανονική Συλλογή της «Βακτηρίας Αρχιερέων». Επίσης σύμφωνα με τους Κανόνες της Πενθέκτης Συνόδου, αφορισμένοι είναι όσοι ζωγραφίζουν γυμνές παραστάσεις (Ρ΄), παρακολουθούν άσεμνους χορούς στο θέατρο (ΝΑ΄), φέρουν ανάρμοστα ενδύματα (ΚΖ΄). Υπάρχει και άλλη μια κατηγορία κακοποιών που αφορίζονται: Όσοι κόπτουν ιερά βιβλία και «θέτουν πιπέρια ή λίβανον οπού πουλούσι«.

Ειδική ασυλία στο θέμα του αφορισμού είχαν οι ισχυροί άρχοντες. Στα τέλη του 17ου αιώνα ο αρχιμανδρίτης Χρύσανθος Νοταράς, μετέπειτα πατριάρχης Ιεροσολύμων, που κληρονόμησε το 1707 το θρόνο από το θείο του, αποφαίνεται σε πραγματεία που του ζήτησε να συγγράψει ο ηγεμόνας της Βλαχίας Κωνσταντίνος Μπασαράμπα, στην αυλή του οποίου ψωμιζόταν για πολλά χρόνια, πως οι εκκλησιαστικοί έχουν δικαίωμα να αφορίζουν τους άρχοντες αλλά πρέπει να «συλλογισθούν και να στοχασθούν καλά, πόσα κακά ημπορούν να έλθουν εις την εκκλησίαν από τον αφορισμόν τούτον«.

«Το ανάθεμα του προδότου». Λιθοσωρός από το τελετουργικό πετροβόλημα με μούντζες των πιστών κατά του Βενιζ�λου με μα�στρο τον αρχιεπίσκοπο, μπροστά στην Ευελπίδων

«Το ανάθεμα του προδότου». Λιθοσωρός από το τελετουργικό πετροβόλημα με μούντζες των πιστών κατά του Βενιζέλου με μαέστρο τον αρχιεπίσκοπο, μπροστά στην Ευελπίδων

Στις 12.12.1916, ο Αθηνών Θεόκλητος επικεφαλής των Συνοδικών και των παρεπιδημούντων αρχιερέων (μεταξύ των οποίων και ο Τρωάδος Νεόφυτος του πατριαρχείου), και του εσμού των βασιλοφρόνων που μετέφερε αγκωνάρια, αφόρισε τον Ελ.Βενιζέλο «φυλακίζοντα αρχιερείς και επιβουλευόμενον την Βασιλείαν»!. Η πλέμπα με κάρα λιθάρια και μαύρες σημαίες, κάτω από τον ήχο καμπανοκρουσιών κατέβαινε στο πεδίο του Άρεως, από κοντά και οι μεγαλοκυρίες της Δεξιάς, αφεντικά και δούλοι μαζί. Ανάλογες αθλιότητες έγιναν σε πόλεις και χωριά. Λέει η Πην. Δέλτα: «Δεν είχα καμιά συμπάθεια για τον άθλιο μητροπολίτη……Είχα δει ….το ικρίωμα όπου στέκονταν ο μητροπολίτης, με το επιτελείο του από μουστακαλήδες μαγκουροφόρους και άπλωνε τα χέρια του για να δώσει την εκκλησιαστική κατάρα. Είχα δει το δάσος από χιλιάδες χέρια που σηκώνουνταν ολόγυρα για να μουτζώσουν. Είχα δει τον αρχηγό της Εκκλησίας να τρικλίζει από το σκουντοκόπημα που γίνουνταν γύρω από το πρόχειρο ικρίωμα και να χαμογελά εγκαρδιωτικά στις χιλιάδες χέρια που μούντζωναν……είχα ντραπεί, είχα αηδιάσει και είχα αναγουλιάσει……» (Γ.Καραγιάννη «Εκκλησία και Κράτος…», εκδ. Ποντίκι). Η ίδια γράφει: «ο αξιοθρήνητος μητροπολίτης Αθηνών Θεόκλητος έκανε το περίφημο ανάθεμα, άντρες, γυναίκες, παιδιά, κυρίες και κύριοι του λεγομένου ‘καλού κόσμου’, πήγαν φορτωμένοι πέτρες».

Ο Βενιζέλος, αρνήθηκε εκείνη την εποχή που ο λαός ήταν έρμαιο των προλήψεων, να γίνει άρση του αναθέματος, όπως βεβαιώνει η Π. Δέλτα,: «Το ανάθεμα θα μείνει, και κάτω από το ανάθεμα θα νικήσομε, θα ελευθερώσομε τη Μακεδονία …Όχι μόνο δε θα ζητήσω να σηκωθεί το ανάθεμα, αλλά και θα μείνουν οι πέτρες … να ξέρει και να θυμάται ο κοσμάκης πως είμαι αναθεματισμένος, και όμως πως η νίκη θα είναι δική μας…
… Εννοώ να μείνουν οι πέτρες όπως είναι, να τις βλέπουν κάθε μέρα οι περαστικοί και να ξέρουν τι ανόητα, τι μάταια πράγματα που είναι οι κατάρες της εκκλησίας!
«.

Ο ποιητής Γ.Σεφέρης έγραψε για «…το ελεεινό θέαμα του όχλου, με δεσποτάδες και παπάδες που κουβαλούσαν πέτρες για το ανάθεμα του Βενιζέλου, την αηδία που με έπνιγε στο Πολύγωνο, μπροστά στο φριχτό μνημείο«. Πάνω από 40 χρόνια μετά, ο Μαντινείας Γερμανός απολογείται γιατί πήρε μέρος ως ιερέας στο ανάθεμα, με επιχειρήματα δημοσιοϋπαλληλίσκου: «Ημείς δεν ήτο δυνατόν να πράξωμεν άλλως ως υπαγόμενοι εις την παλαιάν (νόμιμον) εξουσίαν» («Απολογία επί τώ αναθέματι του 1916». Αθ. 1958).

To 1954 o Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Μιχαήλ, συγγραφέας του αντιδραστικού «Θρησκεία και διανόησις», (1945) μετά την κατάταξη του Καζαντζάκη από τον πάπα στον κατάλογο Index των απαγορευμένων συγγραφέων ζητούσε να μην επιτραπεί η μετάφραση των βιβλίων του Καζαντζάκη και οι δεσπότες Χίου και Θεσσαλονίκης ζητούν τον αφορισμό του και την ποινική του δίωξη. Η Σύνοδος απαίτησε την απαγόρευση του βιβλίου του και τον κατηγόρησε μεταξύ άλλων πως «’Ο Χριστός ξανασταυρώνεται’, εκτός του παραδόξου και ασεβούς τίτλου του, περιέχει διάθεσιν ασεβούς χρησιμοποιήσεως ιστορικών αληθειών του Ευαγγελίου. Εξ άλλου, διά του βιβλίου τούτου γίνεται διδασκαλία σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών θεωριών και περιυβρίζονται οι ποιμένες της Εκκλησίας». Το ανάθεμα δεν δημοσιεύτηκε. Συνέβαλε η πανστρατιά των πνευματικών ανθρώπων εδώ και στο εξωτερικό που τρομοκράτησε την Εκκλησία. Σύμφωνα με τον εκδότη Γ. Γoυδέλη (Κ.Ελευθεροτυπία-24.2.1982) η συμμετοχή του Καζαντζάκη σε δείπνο της φίλης του Μαρίας Βοναπάρτη με τους Παύλο και Φρειδερίκη στο Παρίσι έκοψε τα γόνατα της Συνόδου, που δεν τόλμησε να εκδώσει αφορισμό, αλλά όταν πέθανε απείλησε όποιον κληρικό τολμούσε να ψάλλει την νεκρώσιμη ακολουθία.

Ορθόδοξοι Μουτζαχεντίν στο Κολωνάκι μάχονται κατά του αφορισμ�νου «Τελευταίου πειρασμού». Πριν 3 χρόνια, το κανάλι Star ματαίωσε την προβολή της ύστερα από επ�μβαση του γνωστού από την υπόθεση των ροζ κασετών της πλατείας Κουμουνδούρου (αθωώθηκε) εκπρόσωπου του Χριστόδουλου αρχιμανδρίτη Επιφάνειου. (Βλ.Ιό-Ελευθεροτυπία -12/6/2005).

Ορθόδοξοι Μουτζαχεντίν στο Κολωνάκι μάχονται κατά του αφορισμένου «Τελευταίου πειρασμού». Πριν 3 χρόνια, το κανάλι Star ματαίωσε την προβολή της ύστερα από επέμβαση του γνωστού από την υπόθεση των ροζ κασετών της πλατείας Κουμουνδούρου (αθωώθηκε) εκπρόσωπου του Χριστόδουλου αρχιμανδρίτη Επιφάνειου. (Βλ.Ιό-Ελευθεροτυπία -12/6/2005).

Ο Ευγένιος της Κρήτης όμως ανταποκρινόμενος σε πάνδημη απαίτηση των συμπατριωτών του, παρέστη στον ναό όπου μεταφερθηκε η σωρός και στη συνέχεια ένας παπάς συμμετείχε στην ταφή. Ο τότε αρχιμανδρίτης και μετέπειτα Φλωρίνης Αυγουστίνος, έγραψε λιβελογράφημα: στη «Σπίθα»: «Ρεζίλια των σκυλιών γίναμε. Η συντέλεια των αιώνων έφτασε! Βόθρος ρέει από τους ακάθαρτους ποταμούς από τις σελίδες του ανήθικου. Σήμερα η Ελλάς κηδεύει με δημόσιον δαπάνη ποιόν (;) τον υβριστή της εκκλησίας μας . Φρίκη, ούτε ο υπόνομος των Αθηνών δεν θα ανέδιδε τέτοια δυσωδία. Έφτασε η Δευτέρα παρουσία ! Το θλιβερότερο: ο Μητροπολίτης Ευγένιος παρόλο που ειδοποιήθηκε αυστηρά από την Ιεραρχία άφησε τον βλάστημο να μπει μέσα σε Χριστιανική εκκλησία και παρέστη στην κηδεία του! ….. Ντροπή σας, χυδαιολόγοι της πίστης μας. Να πάτε στην Χάβρες, να πάτε στα τζαμιά αλλά να μην πατήσετε τα πόδια σας σε ιερόν ναό της εκκλησίας μας πρυτάνεις των Πανεπιστημίων , λογοτέχνες και πολιτικοί . Αν ζούσαν σήμερα οι τρεις Ιεράρχες θα σας είχαν αφορίσει όλους σας!».

Εκτός από τους μεγάλους αφορισμούς έχουμε και μικρούς που τελούνται αυθαίρετα από τοπάρχες ιερωμένους. Ο ηθοποιός Ν. Καλογερόπουλος αφορίστηκε το 1976 από τον τοπικό αρχιμανδρίτη («χωριανοί διώχτε τα δαιμόνια από το χωριό») στο Προκόπι (χώρο ξεσηκωμού των αγροτών κατά του τσιφλικά Μπέκερ και χώρου λατρείας του Αϊγιάννη του Ρώσου) της Εύβοιας επειδή με το θεατρικό του έργο ο «Μπαμπούλας», παρουσίαζε τους «δυο ‘μπαμπούλες’ του αγρότη» την Αγροτική Τράπεζα και την Εκκλησία. Ο αφορισμός τον ακολούθησε και στη Ζάκυνθο όπου ο δεσπότης έριξε με επιτυχία το σύνθημα «Να μην πατήσει κανένας στο θέατρο» (Ι.Λάζαρης, «Δαυλός», 9.’06). Ο λαός (εκτός από 100 ανθρώπους) υπάκουσε στην έκκληση του δεσπότη του, του φυλακισμένου τώρα Παντελεήμονα που αργότερα μετατέθηκε στην Αττική αντικανονικά και μάλιστα όπως καταγγέλθηκε με πλαστογραφία των ψηφοδελτίων από τον Χριστόδουλο.

Tη χρυσή περίοδο της Τουρκοκρατίας, το επισκοπάτο αποθρασυμένο από την εξουσία του πάνω στους ραγιάδες αφορίζει για ψύλλου πήδημα, ιδιαίτερα όταν απειλείτο το πουγκί του, αλλά συχνά ύστερα από απαίτηση τοπικών εκκλησιαστικών ή ανθρώπων που γύρευαν το δίκιο τους για κτηματικές, οικογενειακές διαφορές και για κάθε λογής μικροαιτίες. Ο Καμπούρογλου αναφέρει πως ο Αθηνών Διονύσιος, αφορίζει τους κατοίκους «των χωρίων των μη αποστειλάντων το κανονικόν σιτάριον, το δικαίωμα του μητροπολίτου». Το 1802 το πατριαρχείο αφορίζει τους κληρονόμους του Μονεμβασίας Ιγνάτιου επειδή δεν απέδωσαν στο πατριαρχείο τα προς αυτό χρέη του συγγενή τους. (Σ.Κουγέα «Ο μητροπολίτης….», «Πελοποννησιακά» 1957, τ.Β). Υπήρξαν όμως και πολιτικοί αφορισμοί. Το ανάθεμα των κλεφτών και αμαρτωλών το 1805 από τον Καλλίνικο τον Ε΄ που είχε αγοράσει τον θρόνο από τον Μ.Βεζύρη, έδωσε κατά τον Πιπινέλη το «τελειωτικόν κτύπημα» κατά του αρματωλισμού. Διέταζε ο Παναγιώτατος: «Χωρίς αργοπορίαν να πιάνωσι τους κακοποιούς κλέφτες και να τους δίδωσι εις τον βοϊβόνδαν και ζαπίτην» και όποιος ραγιάς τους δώσει ψωμί και δεν τους καταδώσει αυτός και η γυναίκα του «κατηραμένοι και ασυγχώρητοι«. Ξεσηκώθηκε λοιπόν ο χριστιανικός όχλος διψασμένος για το αίμα των ανταρτών. Όπως καταθέτει ο Αμβρόσιος Φραντζής έσπευσαν τότε «Οθωμανοί τε και Έλληνες κατά των κλεπτών«, στέλνοντας όσους συλλαμβάνονταν στην αγχόνη, στο παλούκωμα, στη σούβλα ή στο σχίσιμο στα τέσσερα και στο κρέμασμα στις δημόσιες οδούς. O Θ. Κολοκοτρώνης, δραπετεύει με την οικογένειά του στην Ζάκυνθο: «Εμάθαμεν ότι ήλθε το συνοδικό και το φερμάνι. Εμάζωξα όλους…και τους είπα να αναχωρήσωμεν να πάμε εις την Ζάκυνθο…«. Ο Dodwell, αναφέρεται στην μάχη στο Αλειτούργι Μεσσηνίας, όπου Έλληνες με επικεφαλής έναν παπά, πολέμησαν τους Κολοκοτρωναίους στο πλευρό των Τούρκων. Οι καλόγεροι της μονής Αη Λιά της Ιθώμης, το είχαν σκάσει και οι κλέφτες είχαν βάλει την πόρτα τους στο σημάδι για διασκέδαση. Όπως προκύπτει από πατριαρχικό γράμμα στον Δημητσάνας Φιλόθεο, ο πατριάρχης απειλούσε τους μητροπολίτες πως αν δεν συνεργαζόντουσαν «η αρχιερωσύνη σου θα εκδιωχθή παντοτεινά από την επαρχίαν σου«. Ένας καλόγερος της μονής Αιμυαλών στη Δημητσάνα κάρφωσε τους Κολοκοτρωναίους που κρυβόντουσαν στο μοναστήρι του. Καμιά φορά όμως ο αφορισμός είχε για την Εκκλησία ανεπιθύμητες παρενέργειες. Στο χωριό Κοροβελέσι των Ακροκεραυνίων, τον 18ο αιώνα ο δεσπότης της Χειμάρας απαιτούσε από τους πεινασμένους λόγω σιτοδείας κατοίκους να τηρήσουν την νηστεία, απειλώντας με αφορισμό. Είδαν κι απόειδαν οι χωρικοί και έγιναν μουσουλμάνοι. (Δ.Κ.Παπαϊωάννου «Η πολιτική των επισκόπων επί Τουρκοκρατίας»)..

O δημοσιογράφος Δ. Χαλιβελάκης μετά την έκδοση του βιβλίου του «Έρωτες Αγίων», έγινε αποδέκτης τηλεφωνικών αναθεμάτων «Εθνος» (16/1/1987-Β. Ραφαηλίδης): «…., απροκάλυπτα πια απειλούν τη ζωή μου με σωρεία τηλεφωνημάτων. … Να σε καταστρέψει ο Χριστός μας να σε ρίξει στη γέεννα του πυρός, όπου τριγμοί οδόντων. Η πύρινη ρομφαία του Θεού να σε καίει και την οικογένειά σου και να μη πεθαίνετε αλλά να βασανίζεστε αιωνίως. Να γίνει σεισμός και τα ερείπια του σπιτιού σας να σας πλακώσουν. Θα σε σπάσουμε στο ξύλο ..». Στις 15 Μάη 1987, «Το Ποντίκι» αποκάλυψε ότι η Σύνοδος στις 8 Δεκέμβρη 1986, έστειλε έγγραφο στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Αυτοκινητιστών Υπεραστικών Συγκοινωνιών, εγκαλώντας την γιατί τόλμησε να μοιράσει το βιβλίο σε συνέδριό της. Ο Τύπος έδωσε έκταση στο γεγονός, αποκαλώντας το περιπαικτικά αφορισμό.

Ο μητροπολίτης Κορινθίας άγιος Παντελεήμων (1 χρόνος φυλακή για οικονομικές ατασθαλίες) είχε τόσο μίσος για το ποίμνιο και τους ιερείς του, που στη Διαθήκη του προειδοποιούσε με κατάρες: «.. να μην ταφώ πουθενά στην Κορινθίαν να μην γίνη η κηδεία εις Κορινθίαν και να την κάμη δε ένας μόνον ιερέας οπωσδήποτε μη Κορίνθιος και ούτε ποτέ τα οστά μου να μεταφερθούν εις Κόρινθον ή Κορινθίαν. Ούτε οδός της πόλης της Κορίνθου ή της Κορινθίας να ονομασθή στο όνομά μου. H παράβασις των ανωτέρω …. συνεπάγεται βαρυτάτας Αράς Αρχιερατικάς». Η Εκκλησία σήμερα αποφεύγει τον αφορισμό, φοβούμενη αντιδράσεις. Ο θεσμός όμως είναι ενεργός. Το καλοκαίρι του 2001 (επί εκσυγχρονιστή Σημίτη) αποσύρθηκε παλιό (Τουρκοκρατίας) ανάθεμα της μονής Κουτλουμουσίου κατά των κατοίκων του Μούδρου με με χρήματα της η Νομαρχίας! Πλοίο του Π.Ν. μετέφερε τον ηγούμενο με τιμές. Αυτές οι μαγγανείες έγιναν εκεί που ανασκάφτηκε το αρχαιότερο βουλευτήριο του κόσμου (Στρ. Μπαλάσκας, «Ελευθεροτυπία», 23-7 & 24-8-2001).

http://www.christianitytoday.com/ct/2001/marchweb-only/3-5-44.0.html (H Eκκλησία δεν ανακαλεί τον αφορισμό του Τολστόϊ).
http://www.xalivelakis.gr/books-reviews.html (Η Σύνοδος για τους «Έρωτες Αγίων»).

[Α’ δημοσίευση]

Μας απέκλεισαν από το facebook χωρίς καμία ειδοποίηση. Εσείς, οι χιλιάδες αναγνώστες μας, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: Μπορείτε να ανεβάσετε μέσω του ατομικού σας λογ/μού στο facebook, την κάθε ανάρτησή μας. Το κάνετε ήδη, και σας Ευχαριστούμε!

Advertisements
This entry was posted in IERES_ATAXIES, Ieres_Ependyseis, IERI_Exoussia, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.