Τι σημαίνει η «Απαίτηση»(!) να μην προβληθεί η σειρά «Τρότσκι»;

[Την οργή της ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας), προκάλεσε η απόφαση της ΕΡΤ να προβάλλει την σειρά «Τρότσκι» της δημοφιλούς πλατφόρμας Netflix]

Εμείς ως ιστολόγιο τασσόμαστε κατά οποιασδήποτε λογοκρισίας. Δεν ξέρουμε, (είναι πιθανό), αν το ντοκιμαντέρ «Τρότσκι» που θα προβάλλει η ΕΡΤ, πράγματι προσβάλει  το πρόσωπο του Τρότσκι (θα εκφράσουμε τη δική μας άποψη σχετικά σύντομα με άρθρο). Δεν μπορεί όμως να γίνει αποδεκτή η οποιαδήποτε «απαίτηση» της μη-προβολής του. «Απαιτήσεις» του είδους δείχνουν και τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα των ιδεολογικών αρχών της ΟΚΔΕ. Ο Τρότσκι δεν υπήρξε ποτέ θιασώτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιθέτως μάλιστα, συνηγόρησε μαζί με τον Λένιν στην ολοκληρωτική κατάργησή τους μετά την εγκαθίδρυση της Σοβιετικής εξουσίας.

Εμείς δημοσιεύουμε ε λ ε ύ θ ε ρ α ολόκληρη την ανακοίνωση της ΟΚΔΕ που εκφράζει τις απόψεις της. Από την ανακοίνωση αυτή θα μπορούσε να παραλειφθεί η «Απαίτηση» της απαγόρευσης, αλλά κάποια πράγματα, δεν κρύβονται…

Η ανακοίνωση της ΟΚΔΕ:

Εκτρωματική σειρά που βιάζει την Ιστορία και προσβάλει την προσωπικότητα του Τρότσκι και την Οκτωβριανή Επανάσταση

Στην ψηφιακή πλατφόρμα  Netflix είναι διαθέσιμη η σειρά «Τρότσκι», ρωσική παραγωγή του 2017 που αποτελείται από οκτώ 50λεπτα επεισόδια. Τα δικαιώματα προβολής της συγκεκριμένης σειράς απέκτησε και η ΕΡΤ. Η «σειρά» επιχειρεί μία χυδαία και εξοργιστική διαστρέβλωση της προσωπικότητας του Τρότσκι και της ίδια της Ιστορίας.
Τον παρουσιάζει ως ένα σκιώδη, αλαζονικό, αμοραλιστή, απάνθρωπο, ραδιούργο, μικρόψυχο άνθρωπο που συνεχώς μηχανορραφεί, εις βάρος ακόμη και των ίδιων των συντρόφων του, για να επιτύχει τον ένα και μοναδικό σκοπό του: να αναρριχηθεί στην εξουσία και να την διατηρήσει. Η  Ρώσικη Επανάσταση – το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός του 20ου αιώνα- παρουσιάζεται ως ένα «πραξικόπημα» που εκείνος πραγματοποίησε και ο Λένιν συμμετείχε ως ένας αφελής υποτακτικός του. Ο Στάλιν δεν είναι παρά ένα καταπιεσμένο στέλεχος του κόμματος, με επιρροή μέσα στο μπολσεβίκικο κόμμα, που περιμένει υπομονετικά να του δοθεί η ευκαιρία να εκδικηθεί τον Τρότσκι.
Η γραφειοκρατικοποίηση του μπολσεβίκικου κόμματος και του πρώτου εργατικού κράτους, η συνεχής και αταλάντευτη πάλη του Τρότσκι και της Αριστερής Αντιπολίτευσης για την υπεράσπιση της επανάστασης και του ρώσικου προλεταριάτου ενάντια στην γάγγραινα της σταλινικής γραφειοκρατίας, υποκαθίστανται από την προσωπική κόντρα, τον ανταγωνισμό και την ματαιοδοξία δύο στελεχών, του Τρότσκι και του Στάλιν.  Στο αποκορύφωμα του αίσχους και του ιστορικού παραλογισμού διαστρέβλωσης, ο Μερκαντέρ δεν είναι ο εντεταλμένος από τον Στάλιν δολοφόνος του Τρότσκι, αλλά ένας τακτικός και έμπιστος συνομιλητής του, που αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας την «αυτοκτονία» του Τρότσκι που είχε τρελαθεί και ήταν γεμάτος τύψεις για τα «εγκλήματα» που έχει διαπράξει!!!

Ο Λ. Τρότσκι είναι μία από τις μεγαλύτερες και ίσως από τις πιο συκοφαντημένες μορφές του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος. Σε αυτόν ανήκει η τιμή ότι βρέθηκε με τις θεωρητικές του αναλύσεις, αλλά και την πολιτική του δράση, συγχρονισμένος με την κίνηση της Ιστορίας και τις ανάγκες του ρώσικου και παγκόσμιου προλεταριάτου. Ήταν ο Πρόεδρος του Σοβιέτ και ηγέτης της στρατιωτικής επιτροπής που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της Οκτωβριανής Επανάστασης που δημιούργησε το πρώτο Εργατικό Κράτος στον κόσμο. Ο Τρότσκι οργάνωσε εκ του μηδενός και διεύθυνε τον Κόκκινο Στρατό των 5,5 εκατομμυρίων εργατών και αγροτών, που έσωσε την νεογέννητη επανάσταση από το στρατό των Λευκών και των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους στον ρώσικο εμφύλιο (1917-1922). Στον Τρότσκι ανήκει το ιστορικό επίτευγμα, ότι ερμήνευσε το σύνθετο φαινόμενο της γραφειοκρατικοποίησης της ΕΣΣΔ και ηγήθηκε διαμέσου της Αριστερής Αντιπολίτευσης του αγώνα εναντίον της. Η επικράτηση του σταλινισμού και η ήττα της Αριστερής Αντιπολίτευσης σήμανε και την εξορία του Τρότσκι από τη χώρα των Σοβιέτ. Κυνηγημένος από το σταλινικό καθεστώς εξορίστηκε, ανεπιθύμητος από τις αστικές κυβερνήσεις, περιπλανήθηκε σε αρκετές χώρες, και του επιβλήθηκαν πολλάκις περιορισμοί μετακίνησης και έκφρασης. Παρ’ όλες τις δυσκολίες η συμβολή του στην υπόθεση της προλεταριακής επανάστασης και του σοσιαλισμού στάθηκε εξαιρετική και τεράστια: με τις αναλύσεις του για την σταλινική γραφειοκρατία, με την θεωρία της διαρκούς επανάστασης, τις αναλύσεις του για το φασιστικό φαινόμενο, με τις επεξεργασίες του για την τέχνη, με την ίδρυση της 4ης Διεθνούς το 1938 κ.λπ. Έζησε για να δει τη δολοφονία, στις περιβόητες δίκες τις Μόσχας, σχεδόν όλων των συντρόφων του στο μπολσεβίκικο κόμμα και στην Οκτωβριανή επανάσταση, σχεδόν το χαμό όλων των παιδιών του. Τελικά, δολοφονήθηκε και ο ίδιος από τον σταλινικό πράκτορα Μερκαντέρ, τον Αύγουστο του 1940 στο Καγιοάκαν του Μεξικού. Όπως στην καρδιά κάθε γνησίου μαρξιστή βρίσκεται η πίστη στον άνθρωπο που χωρίς αυτόν κάθε επαναστατική δραστηριότητα δεν θα είχε νόημα, έτσι και ο Λ. Τρότσκι διατήρησε αυτή την ακλόνητη πίστη στη επαναστατική δυνατότητα του προλεταριάτου, μέχρι το τέλος της ζωής του.

Απαιτούμε(!!!) από την ΕΡΤ να μην προβάλει την εκτρωματική σειρά που βιάζει την Ιστορία, προσβάλει την προσωπικότητα του Τρότσκι και υποτιμά την συμβολή του στην υπόθεση της απελευθέρωσης του προλεταριάτου.

Αναδημοσιεύουμε και το άρθρο του Τάσου Παππά που γράφτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών για το ίδιο θέμα

Τρότσκι: ο μεγάλος δαίμονας

Το ξέρατε ότι ο Τρότσκι αυτοκτόνησε; Το ξέρατε ότι ο Λένιν είχε τύψεις γιατί εκτέλεσαν οι μπολσεβίκοι την τσαρική οικογένεια και φοβόταν ότι ο Θεός θα τον τιμωρήσει; Το ξέρατε ότι ο Τρότσκι κατά τη διάρκεια του εμφυλίου έστειλε σε αποστολή αυτοκτονίας στέλεχος του κόμματος επειδή υποπτευόταν ότι είχε σχέσεις με τη γυναίκα του Ναταλία;
Αυτά και άλλα… ωραία θα τα πληροφορηθείτε παρακολουθώντας τη σειρά «Τρότσκι» (οκτώ 50λεπτα επεισόδια). Την έχει αγοράσει η ΕΡΤ, αλλά προβάλλεται τούτες τις μέρες στο Netflix. Είναι ρωσική παραγωγή του 2017, δηλαδή μπορώ να υποθέσω ότι είναι ένα αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από την επανάσταση στη Ρωσία. Κάποια πράγματα βγάζουν τον θεατή από τα ρούχα του. Δεν ξέρει αν πρέπει να γελάσει ή να εξοργιστεί μ’ αυτά που βλέπει. Σύμφωνα με τους συντελεστές:
● Ο Τρότσκι είναι ο μεγάλος δαίμονας. Κάτι σαν Αγγελος της Κολάσεως. Κυνικός, αδίστακτος, αμοραλιστής, αλαζών, νάρκισσος και γενικώς ένας τύπος που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτε προκειμένου να πετύχει τον στόχο του: να ξεσπάσει η επανάσταση και να γίνει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της. Μόνο δύο φορές στον πολυτάραχο βίο του δείχνει ανθρώπινος. Τη μία με τον γιο του, την άλλη όταν σώζει από την εκτέλεση έναν αντιφρονούντα (μεσολαβεί για να φύγει στο εξωτερικό).
● Ο Τρότσκι είναι ο ιθύνων νους της επανάστασης του 1917, με τον Λένιν να παίζει την κρίσιμη στιγμή επικουρικό ρόλο. Ολα τα λεφτά είναι η εξής σκηνή: Εχει ξεκινήσει η εξέγερση των μπολσεβίκων με την καθοδήγηση του Τρότσκι και ο Λένιν πηγαίνει στο γραφείο του συντρόφου του θυμωμένος: «Τι είναι αυτά που κάνεις, σύντροφε Λέων», του λέει, «αυτό δεν είναι επανάσταση είναι πραξικόπημα».
Ο Τρότσκι ατάραχος συμφωνεί: «Ναι, πραξικόπημα είναι». Και του προτείνει: «Θα το πούμε επανάσταση και επειδή ο ρωσικός λαός δεν πρόκειται να δεχτεί για ηγέτη του εμένα, έναν Εβραίο, θα μπεις εσύ μπροστά. Δέχεσαι;». Και ο Λένιν, χωρίς δεύτερη σκέψη, του απαντά: «Δέχομαι».
● Ο Στάλιν μοιάζει με κουτσαβάκη. Μιλάει λίγο, περπατάει αργά, το σώμα του γέρνει και το ένα μάτι του είναι μονίμως ημίκλειστο. Στις συνεδριάσεις του Πολίτμπιρο ψηφίζει εκείνες τις προτάσεις του Τρότσκι που έχουν στόχο την εξουδετέρωση με βίαια μέσα των αντιφρονούντων, αλλά την ώρα που σηκώνει το χέρι του, ένα αινιγματικό μειδίαμα εμφανίζεται στο πρόσωπό του. Είναι σαν να σκέφτεται ότι «αυτά που παθαίνουν τώρα οι εχθροί μας, θα τα πάθεις εσύ, Τρότσκι, και οι οπαδοί σου όταν θα έχω εγώ το πάνω χέρι».
● Την εποχή που ο Τρότσκι βρίσκεται στο Μεξικό βλέπει εφιάλτες στον ύπνο του. Είναι οι Ερινύες που τον κυνηγούν για όσα αποτρόπαια, σύμφωνα με τον σεναριογράφο, διέπραξε την περίοδο της παντοδυναμίας του. Σε έναν από τους εφιάλτες του εμφανίζεται ο Λένιν. Ακολουθεί ο εξής διάλογος (τον αποδίδω από μνήμης).
Λένιν: –Σύντροφε, Τρότσκι, έχουμε κάνει πολλά λάθη.
Τρότσκι: –Δεν έχουμε κάνει λάθη.
Λένιν: –Εχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο να υπάρχει μια ανωτέρα δύναμη και να μας καλέσει να απολογηθούμε; Το μεγαλύτερο λάθος μας ήταν ότι εξολοθρεύσαμε την τσαρική οικογένεια.
● Ο δολοφόνος του Τρότσκι, ο Ραμόν Μερκαντέρ, στη σειρά είναι τακτικός συνομιλητής του Τρότσκι, ο οποίος Τρότσκι σε καθημερινή βάση τού εξιστορεί –για να την καταγράψει και να τη δημοσιεύσει σε μεταγενέστερο χρόνο– τη ζωή του, τα χρόνια της φυλακής και της εξορίας, την πορεία του στο κομμουνιστικό κίνημα, τις διαφωνίες με τον Λένιν και τους άλλους μπολσεβίκους, τη μάχη του κατά του Στάλιν και τη συμμαχία του με τον Λένιν ώστε να περιορίσουν την επιρροή του Γεωργιανού. Τέτοια στενή σχέση όμως Τρότσκι – Μερκαντέρ δεν προκύπτει από την Ιστορία. Είναι προϊόν της αχαλίνωτης φαντασίας του σεναριογράφου.
● Ο Τρότσκι τη μέρα της δολοφονίας του μαθαίνει από κάποιο γράμμα ότι ο άνθρωπος με τον οποίο συνομιλεί είναι αυτός που έχει αναλάβει να τον βγάλει από τη μέση. Ενημερώνει τη σύζυγό του και της ανακοινώνει ότι έχει αποφασίσει να τον αφήσει να κάνει αυτό που τον έχουν διατάξει για να περάσει στην αθανασία. Η Ναταλία προσπαθεί να τον μεταπείσει αλλά δεν τα καταφέρνει. Ο Τρότσκι πηγαίνει στο διπλανό δωμάτιο όπου περιμένει ο Μερκαντέρ (Τζάκσον στη σειρά) και αρχίζει να τον προκαλεί.
Τον βρίζει, τον χτυπάει με το μπαστούνι του και του φωνάζει: «Κάνε επιτέλους αυτό που έχεις αναλάβει». Ο Μερκαντέρ στην αρχή αιφνιδιάζεται, αλλά συνέρχεται γρήγορα και αρπάζει την ευκαιρία. Ξεκρεμάει την ορειβατική σκαπάνη (πιολέ) από τον τοίχο του γραφείου του Τρότσκι (όχι, δεν την έφερε ο ίδιος από το σπίτι του, όπως έχει συμβεί στην πραγματικότητα) και τον χτυπάει με λύσσα στο κεφάλι. Επί της ουσίας, δηλαδή, έχουμε αυτοκτονία.
Δεν είμαι κριτικός και δεν θα αξιολογήσω ούτε την ποιότητα της παραγωγής ούτε την επάρκεια των ηθοποιών και των σκηνοθετών. Γνώμη έχω, αλλά ας κρίνουν οι ειδικοί. Το πρόβλημα δεν είναι τα τεχνικά ζητήματα. Εχουμε όμως ασέλγεια στο σώμα της Ιστορίας.

 

Advertisements
This entry was posted in Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

15 Responses to Τι σημαίνει η «Απαίτηση»(!) να μην προβληθεί η σειρά «Τρότσκι»;

  1. Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

    Αν και ουδέποτε ήμουν τεταρτοδιεθνιστής, πιθανολογώ ότι ο Трοцкий πράγματι θα κατασυκοφαντείται (αν και δεν μπορούμε να μιλάμε υποθετικά) από σταλίνες.

    Όμως, θα επιθυμούσα να σάς υπενθυμίσω το γνωστό βιβλίο τού Raoul Vaneigem: «Rien n’est sacré, tout peut se dire – réflexions sur la liberté d’expression» («La Découverte», Paris 2003).
    Ποτέ δεν απαγορεύουμε. Όλα πρέπει να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα· όποια ή όποιος διαφωνεί, ας στρωθεί να γράψει να αντικρούσει.

  2. Ο/Η aristeidis λέει:

    Kαλημέρα σας. Και εγώ θα την δω (αν την παίξουν) με βαριά καρδιά και άφθονο γέλιο. Σαν οπαδός του όμως ΠΟΝΗΡΑ σκεπτόμενος σε τελευταία ανάλυση ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ μας κάμνουν…. Οψόμεθα…. Ή θα ξεραθούμε στα γέλια ή θα ανέβουμε στα κάγκελα…

  3. Ο/Η Giorgia λέει:

    fifty shades of leftism

  4. Ο/Η doulosofos λέει:

    Είναι δυνατόν η Συριζέϊκια ΕΡΤ να παρουσιάσει ντοκιμαντέρ που υποστηρίζει ότι η Οχτωβριανή «επανάσταση» ήταν πραξικόπημα; Σε τι κόσμο ζούμε; Υπάρχει Θεός; Ήμαρτον Κύριε…σηκωθήκαν τα ποδάρια και χτυπάνε το κεφάλι!!!

  5. Ο/Η Δημήτρης Τσ λέει:

    Ότι λένε οι κομμουνιστές ότι είναι ψέματα είναι -προφανώς- η αλήθεια!

  6. Ο/Η Frixos λέει:

    Αυτα συμβαινουν επειδη η Τροτσκιστικη συνιστωσα του Συριζα (Ταγματαρχης, Τσακνης κλπ) εχασε εδαφη εντος της ΕΡΤ, απο την αντιπαλο Σταλινικη (Παππας, Σκουρλετης, Ακριβοπουλου κλπ).
    Το ιδιο συμβαινει και με τη συνιστωσα των Μενσεβίκων (Κοτσακάς, Ξενογιαννακοπουλου, Ραγκουσης), που προελαυνουν εναντιον των αντιδραστικων Τσαρικων δυναμεων (Καμενος, Κατσικης κλπ) που ειχαν παρισφυσει εντος των επαναστατικων γραμμων και αποδεκατιζονται.
    Ενω η σταση της Καραμανλικης συνιστωσας (Πακης, Παπαγγελοπουλος κλπ) αποτελει το μεγαλο ερωτηματικο.

    Παρτε Τσιπς και κοκα-κολα και στηθειτε μπροστα στις τηλεορασεις γιατι θα γινει της πουτανας.

  7. Ο/Η Gay bishop λέει:

    https://www.athensvoice.gr/politics/505708_i-aristera-vriskei-ton-hristo

    Η Αριστερά βρίσκει τον Χριστό
    Ο σύντροφος Παπαδημούλης και οι διασκεδαστικές βιβλικές αναφορές του ήταν μόνο η αρχή
    Μάνος Βουλαρίνος

    Ο σύντροφος Παπαδημούλης και οι διασκεδαστικές βιβλικές αναφορές του ήταν μόνο η αρχή ενός χριστιανικού κύματος που φαίνεται να σαρώνει τις γνήσια αριστερές ψυχές καθώς πολλοί σύντροφοι φαίνεται να ανακάλυψαν τον Ιησού Χριστό και με τον ζήλο του νεοφώτιστου υμνούν τη ζωή, τη δράση και το κήρυγμά του. Είναι τέτοιο το αριστερό πάθος για τον Εσταυρωμένο που νομίζω πως λίγο απέχουμε από τη μέρα που κάποιος σύντροφος θα γράψει στα σοβαρά ότι ο φερόμενος ως υιός του Θεού ήταν στην πραγματικότητα ένας προφήτης με αποστολή να προετοιμάσει την ανθρωπότητα για τον ερχομό του πραγματικού Θεού, Καρόλου Μαρξ.

    Σε πολλούς αυτή η στροφή στον χριστιανισμό και η απόπειρα δικαίωσης μέσα από τις Γραφές μοιάζει κάπως παράξενη, κυρίως επειδή αυτοί που στρίβουν είναι θαυμαστές και υπερασπιστές δικατοριών που, πέρα από το κυνήγι που εξαπέλυσαν σε κάθε ιδέα που δεν ταυτίζονταν απολύτως με τη δική τους, κυνήγησαν και οποιαδήποτε θρησκευτική-μεταφυσική πίστη και εκδήλωση. Στην πραγματικότητα η στροφή αυτή όχι απλώς είναι απολύτως φυσιολογική, αλλά δεν είναι καν στροφή.

    Βλέπετε, οι πραγματικοί αριστεροί είναι περισσότερο πιστοί παρά ιδεολόγοι. Οι πραγματικοί αριστεροί πιστεύουν με τον ζήλο του θρήσκου, πέρα από κάθε λογική, πέρα από κάθε ένδειξη της πραγματικότητας, πέρα από κάθε απόδειξη. Παρότι όλες οι απόπειρες εφαρμογής της βασικής τους ιδέας απέτυχαν παταγωδώς, εκείνοι συνεχίζουν να την πιστεύουν και να την κηρύττουν με το πάθος ιεροκύρηκα που δεν σταματά να φωνάζει ότι η Γη είναι μερικών χιλιάδων ετών ακόμα κι όταν κάθε επιστημονική ανακάλυψη αποδεικνύει το αντίθετο.

    Η πραγματική Αριστερά δεν είναι χώρος ιδεολογικός, αλλά μια θρησκεία που έχει όλα τα γνωρίσματα των θρησκειών. Έχει προφήτες, έχει αγίους, έχει μάρτυρες, έχει απίστους που δεν είναι απλώς άνθρωποι με διαφορετική άποψη αλλά εχθροί, έχει προσμονή ενός άλλου κόσμού που θα ξεφυτρώσει μέσα από τις στάχτες του παλιού και – όπως κάθε θρησκεία – αδιαφορία για οποιαδήποτε διάψευση.

    Σκεφτείτε έναν πραγματικό αριστερό και μια θεούσα. Η θεούσα προκειμένου να επιχειρηματολογήσει παραπέμπει σε εδάφια της Βίβλου και ο αριστερός (που την κοροϊδεύει) παραπέμπει σε αποσπάσματα από τα έργα του Μαρξ και τα χρησιμοποιεί ως αξιωματικές αλήθειες. Η θεούσα προσκυνάει σκηνώματα και ο αριστερός (παρόλο που την κοροϊδεύει) ανυπομονεί να πάει στη Μόσχα να προσκυνήσει το ταριχευμένο σώμα του Λένιν. Η θεούσα έχει στο σπίτι της εικονοστάσι και ο αριστερός (που τη θεωρεί γραφική) έχει αφίσα του Τσε, προτομή του Μαρξ, μπλουζάκι με τον Μάο κι ένα καπέλο του Κόκκινου Στρατού με το σφυροδρέπανο που αγόρασε σε κάποιο προσκύνημα σε χώρα του ανατολικού μπλοκ. Η θεούσα πάει τακτικά στην εκκλησία και ο αριστερός (που όλα αυτά του φαίνονται αντιδραστικά) πάει τακτικά σε συγκεντρώσεις που έχουν το ίδιο αποτέλεσμα που έχουν και οι τελετές στις οποίες πάει η θεούσα: κανένα πέρα από την τόνωση της ψυχικής ευφορίας όσων συμμετέχουν. Η θεούσα πιστεύει σε έναν Θεό του οποίου τον λόγο ισχυρίζονται πως γνήσια εκφράζουν οι Καθολικοί, οι Ορθόδοξοι, οι Ιεχωβάδες, οι Προτεστάντες, οι Μορμόνοι κλπ και ο αριστερός (που όλα αυτά τα αναγνωρίζει ως παιχνίδια εξουσίας) πιστεύει στον Μαρξ του οποίου τη σκέψη ισχυρίζονται πως γνήσια εκφράζουν οι Λενινιστές, οι Τροτσκιστές, οι Σταλινικοί, οι Μαοϊκοί κλπ. Η θεούσα είναι πιστή μιας θρησκείας στο όνομα της οποίας και για το καλό του Ανθρώπου έχουν σφαγιαστεί εκατομμύρια άνθρωποι και ο αριστερός είναι πιστός μιας ιδέας στο όνομα της οποίας και για το καλό του Ανθρώπου έχουν σφαγιαστεί εκατομμύρια άνθρωποι.

    Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, η μετάβαση από την περιγραφή της θρησκείας ως «το όπιο των λαών» στις παραπομπές στα Ευαγγέλια είναι πολύ εύκολη γιατί η απόσταση που χωρίζει τα δύο σημεία είναι μηδαμινή. Γιατί η πραγματική Αριστερά, πολύ περισσότερο από πολιτικός χώρος, είναι ο χώρος ικανοποίησης εκείνων των συνανθρώπων οι οποίοι, ενώ είναι σκεπτικιστές απέναντι στο μεταφυσικό, δεν έχουν ακόμα ξεπεράσει την ανάγκη να πιστέψουν πέρα από κάθε λογική και κρίση σε κάτι πιο μεγάλο και δυνατό από αυτούς. Και μπράβο τους.

    Υ.Γ. Δεν αναφέρθηκα στην απόπειρα να αποδοθεί συγκεκριμένη ιδεολογία στον Ιησού μέσα από τα Ευαγγέλια γιατί μου παραφαίνεται παιδική (και άρα κάπως θλιβερή όταν γίνεται από μεγάλους ανθρώπους). Οι αντιφάσεις των Ευαγγελίων είναι τόσο μεγάλες που για κάθε «επαναστατική» επίθεση στους εμπόρους στον ναό, υπάρχει και μια παρότρυνση για υποταγή στην κρατική εξουσία όπως αυτή του «απόδοτε τα Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Γενικά η χρήση των – συχνά γεμάτων σοφία – θρησκευτικών κειμένων ως πηγή αποδεικτικών στοιχείων, καλό είναι να αποφεύγεται με τον ίδιο τρόπο που αποφεύγεται η χρήση των – επίσης γεμάτων σοφία – μύθων του Αισώπου ως απόδειξη της ικανότητας των ζώων να μιλούν.

  8. Ο/Η Kostas 1968 λέει:

    Ήταν καλός ο Τρότσκι στην κροστανδη εκτέλεσε λιγότερο από 100,000

  9. Ο/Η Kostas 1968 λέει:

    Δε θα την έβλεπα αλλά τώρα θα τη δω με έπεισε η οκδε

  10. Ο/Η Kostas Pagan λέει:

    ayta που ελεγε ο συντροφος τροτσκι τα λεγαμε και εμεις πριν 35 χρονια σα νεοι κομμουνιστες ,θυμηθηκαμε τα νιατα μας τα παιδικα μας χρονια για την ισοτητα και την ευτυχια του προλεταριατου,αλλα τελικα ηταν ολα ψεματα μια απατη ολη αυτη η προπαγανδα.Λεει αληθειες το σηριαλ ,ν δουμε για την κροστανδη τι θα πει και για τη μαχνοβιτσα.Δτην τελικη οι ρωσσοι κανανε ενα σηριαλ για τα δικα τους ιστορικα γεγονοτα ,οπως τα βλεπουνε οι ιδιοι μετα απο 100 χρονια.Αλλα και ο πατερουλης σταλιν δε σκοτωσε πανω απο 100.000 ελληνες και ποντιους της εσσδ απο το 32 εως το 53.Μας αφορουνε δηλαδη ολα αυτα τα γεγονοτα για την εσσδ και για το γεγονος οτι μεχρι το 89 το κκε επαιρνε γραμμη απο την εσσδ και πισω απο καθε ενεργεια αυτου του κομματος ηταν η εσσδ η αποφαση της 2ης ολομελειασ το 42 για την εξοντωση ολων των αντιστασιακων που δεν υποτασσονταν στο κκε τα δεκεμβριανα ο εμφυλιος η τασκενδη το 55 η ‘ διασπαση του 68 ο καπεταν γιωτησ σα γραμματεας του κκε τα παντα ολα

    • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

      Έχετε δίκιο.
      Επιτρέψτε μου να συμπληρώσω ότι ο αυτοαποκαλούμενος κομμουνισμός (νομίζω θα συμφωνήσετε ότι αυτά τα καθεστώτα πιο πολύ ήταν φεουδαρχικά) εξελίχθηκε σε μία μηχανή εξοντώσεως. Οι αστοί (όταν κινδύνευαν) εξόντωναν τους κομμουνιστές· όμως, οι αυτοαποκαλούμενοι κομμουνιστές εξόντωναν και τους αστούς και τους δικούς τους!
      Ο κομπλεξικός αντικομμουνιστής Στάλιν εξόντωσε περισσότερους από 23000000· από αυτούς, η συντριπτική πλειονότητα ήταν κομμουνιστές τριτοδιεθνιστές. Ο Анатолий Рыбаков έγραψε ότι στην εξορία (και στην αργή/διαρκή εξόντωση) οι αστοί (όλων τών ειδών), οι αναρχικοί, οι τεταρτοδιεθνιστές και οι εσέροι είχαν μία ηρεμία (μάς εξοντώνουν οι εχθροί μας)· αντίθετα οι τριτοδιεθνιστές (που αποτελούσαν και τη συντριπτική πλειονότητα) τα είχαν χαμένα (τι συμβαίνει; μάς εξοντώνουν οι δικοί μας)!
      Θα μπορούσε να γραφεί ότι οι θρησκόληπτοι χριστιανοί, οι θρησκόληπτοι μουσουλμάνοι και οι απανταχού σταλινικοί είχαν ένα κοινό: εξόντωσαν εκατομμύρια ανθρώπων … για να τους «σώσουν», για το «καλό» τους!
      Αποτελεί αντικείμενο έρευνας και το ότι θεωρούνται «προοδευτικοί» και όσοι ανέχονται εκβιάσεις είτε για την «κομματική πειθαρχία» είτε για την «ενότητα».
      Ένα άλλο σημείο που (πρέπει να) αποτελεί σημείο αποδοκιμασίας είναι και οι ύμνοι, οι υμνολογίες, οι λιβανωτοί και τα «λιβανίσματα» τών «κομμουνιστών» στους ηγέτες τους, που σε γλείψιμο και δουλικότητα συναγωνίζονται θρησκόληπτους χριστιανούς και συμφεροντολόγους αυλοκόλακες τού μεσαίωνα [βλ. και το γνωστό τηλεγράφημα τού André Gide (ο οποίος κατηγορήθηκε επειδή έγραψε την αλήθεια)]. Δεν είναι δυνατόν να συμβαδίζει με την πρόοδο (καλά κρασιά) ούτε το «αλάθητο» τών «κομμουνιστών» ηγετών ούτε το δογματικό «το κόμμα ξέρει»· ακόμη και χαμηλόβαθμοι συνδικαλιστές συνηθίζουν να επαναλαμβάνουν αυτάρεσκα την ατάκα «το κόμμα είμαι εγώ».
      Με λίγα λόγια, εκατομμύρια αγνών κομμουνιστών έδωσαν τη ζωή τους για να καλοπερνούν κάποιοι απατεώνες.

  11. Ο/Η Kostas 1968 λέει:

    Ωραίο το α επεισόδιο. Καταρχήν όσοι πέρασαν από το τιμημένο ΚΚΕ θα νιώσουν ξανά την ηδονή πού νιώθατε όταν άκουγαν τη ρωσική γλώσσα τότε πού αισθανόμαστε όλοι ότι ειμασταν σοβιετικοι πολίτες και μετά ελληνες

  12. Ο/Η Kostas 1968 λέει:

    Δεν πειράζει εάν ο συγγραφέας του έργου ποιητική αδεια άλλαξε μερικά γεγονότα ο πως τη δολοφονία του συντρόφου Τρότσκι δεν είναι ντοκιμαντέρ αλλά σήριαλ εμπορικό

  13. Ο/Η Kostas Pagan λέει:

    τελικα προκειται για μια αγιογραφια του τροτσκι ουτε τα εγκληματα εδειξε ουτε τιποτα.Αντιθετα το σηριαλ λεει οτι ο τροτσκι ηταν η ψυχη η καρδια και το μυαλο τησ επαναστασης=πραξικοπηματος-εμφυλιου πολεμου.Απορω με την οκδε που ειναι εναντιον αυτης της αγιογραφιας και του λιβανωτου.Αντιθετα επρεπε να προτρεπει τον κοσμο να δει το σηριαλ.Κατα την αποψη μου ενα λαθος του σηριαλ ειναι οοτι εβαλε τον τροτσκι να ειναι αυτος που σκεφτηκε και εκανε τα εγκληματα και τις γεννοκτονιες εναντια στους σοβιετικους πολιτες ενω στην πραγματικοτητα δεν ηταν ο σταλιν αλλα ο λενιν απο το 1918 που σκοτωσε χιλιαδες σοβιετικους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.