Μία απάντηση στον κ.Θεοδωρόπουλο της ‘Καθημερινής’

[Homo homini lupus ή όταν ο χορτάτος ειρωνεύεται το χούμους του πεινασμένου]

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος με καλές σπουδές στο Παρίσι. Το 2004 η Γαλλική Ακαδημία τον τίμησε με το μετάλλιο «για την ακτινοβολία της γαλλικής γλώσσας». Το 2010 διορίστηκε από τον Υπουργό του ΓΑΠ Π. Γερουλάνο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Το 2016, σε άρθρο του στην Καθημερινή, αποκάλεσε τον Κινέζο ακτιβιστή και καλλιτέχνη που κατέγραφε την οδύνη των προσφύγων στην Ελλάδα, Ai Wei-Wei, «πιθηκόμορφο Κινέζο» και είπε για τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ και την Αντζελίνα Τζολί (θετή μητέρα πολλών υιοθετημένων τριτοκοσμικών ορφανών), οι οποίες επισκέφθηκαν ελληνικά νησιά με πρόσφυγες, ότι «εκπροσώπησαν το μελό». Νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που η ζωή του έδωσε μεγάλες ευκαιρίες, ο οποίος απαξιώνει την έννοια της Αλληλεγγύης, τουλάχιστον αυτής προς τους ξένους ικέτες, ίσως γιατί πιστεύει πως στον ίδιο αυτή είναι και θα είναι εσαεί άχρηστη.

Πρόσφατα ο συνθέτης και ηθοποιός Γιάννης Ζουγανέλης, δήλωσε: «Να πω μια αλήθεια, ο Έλληνας μετανάστης δεν έχει καμία σχέση με τους μετανάστες που βλέπουμε εδώ πέρα και φιλοξενούμε εμείς. Καμία σχέση! Να σε φιλοξενήσω αλλά να μου πατήσεις το κεφάλι μέσα στο σπίτι μου; Όχι, δεν το θέλω.» «Πρέπει κάποια στιγμή να λέμε την αλήθεια. Τσακώθηκα με μετανάστη γιατί όταν τους πήγαμε κάποια στιγμή για να φάνε, εγώ ήμουν αυτός που επιλέχθηκε για να μοιράζω σαλάτες και ένας μου την πετάει και μου λέει «χούμους». Ε, του την έφερα στο κεφάλι! Δεν καταλαβαίνω Χριστό»!». Νομίζω πως πράγματι δεν καταλαβαίνει Χριστό, διότι η εντολή του τελευταίου για τους πρόσφυγες είναι σαφέστατη: Να τους φερόσαστε σαν να ήμουν εγώ, αλλιώς σας περιμένει η φωτιά της Κόλασης (Ματθ. 25, 31-45). Ξεχωρίζει «με το έτσι θέλω» τον Έλληνα μετανάστη ως άμεμπτο, προσποιούμενος ότι αγνοεί την εγκληματική συμπεριφορά πολλών δικών μας μεταναστών στις ΗΠΑ και αλλού, σε μεγάλα ποσοστά, που βεβαίως είχαν να κάνουν με την τραγική θέση στην οποία είχαν βρεθεί. Επιπλέον τσουβαλιάζει τους δύστυχους πρόσφυγες με την ελάχιστη μειοψηφία αυτών από αυτούς, που εγκληματούν κι αυτοί όμως κάτω από το κράτος της απόγνωσης. Τρίτον διηγείται κάποιο επεισόδιο, που αν πιστέψουμε πως συνέβη, επ’ ουδενί δεν αφορά την πλειοψηφία των προσφύγων, πρόκειται για ατομικό περιστατικό και που δύσκολα ενοχοποιεί ακόμη και τον καταγγελλόμενο, ο οποίος μπορεί αφελώς, μέσα στην απελπισία, τη βλακεία ή την ψυχική του διαταραχή να ζήτησε φαγητό της πατρίδας του. Προσωπικά αρνούμαι να πιστέψω πως φυσιολογικός άνθρωπος σε θέση ικέτη, πεινασμένος και κυνηγημένος, πέταξε φαγητό που του προσφέρθηκε προσβλητικά για τον ευεργέτη του. Αν συνέβη, θα πρόκειται για άτομο ψυχιατρικής αρμοδιότητας.

Ο κ. Θεοδωρόπουλος είναι ένας σπάνια μορφωμένος Έλληνας, που θα κριθεί με την αυστηρότητα με την οποία ο ίδιος κρίνει αδύναμους συνανθρώπους μας και με το επιβαρυντικό στοιχείο πως διαθέτει ως καλά ενημερωμένος δυνατότητα εποπτείας των πραγμάτων. Αρπάχτηκε από τη δήλωση του καλλιτέχνη, τη δέχτηκε ως απόλυτα ακριβή και έπλεξε ένα εξυπνακίστικο άρθρο που κάθε φιλελεύθερος αστός με μόρφωση, με ρόλο διαμορφωτή γνώμης και με κοινωνική θέση, ο οποίος στο παρελθόν είχε ανυψωθεί και σε πολιτικό αξίωμα, θα απέφευγε να εκφράσει τσουβαλιάζοντας μια τραγικά δυστυχισμένη και άτυχη μερίδα συνανθρώπων μας, παίζοντας εν ου παικτοίς. Υποθέτω βάσιμα, πως ο κ.Θεοδωρόπουλος και οι συν αυτώ αναγνωρίζουν στο εαυτό τους το δικαίωμα του καλού φαγητού και των πιο εκλεπτυσμένων γαστριμαργικών προτιμήσεων, αλλά δεν το υιοθετούν ως δικαίωμα όλων. Μπορεί ο νηστευτής Αρχιεπίσκοπος να φουσκώνει έμπλεος χρυσίου στην πρωτοχρονιάτικη δοξολογία της Μητρόπολης και να συνέτρωγε νηστήσιμο χαβιάρι με τον αγαπημένο των ΣΥΡΙΖΑ ευσεβέστατο κύριο Λαυρεντιάδη («Θ. Κιτσάκος: 5 υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ γνώριζαν για Λαυρεντιάδη»), αλλά να ζητά χούμους ο εν Χριστώ αδελφός του ο παραζαλισμένος μέσα στην τραγωδία του Αφγανός πρόσφυγας, είναι αδιανόητο και οι Θεοδωρόπουλοι «τα παίρνουν στο κρανίο»: «….Οταν ένας μετανάστης ζητεί να φάει χούμους, δεν επιθυμεί απλώς να γευθεί ένα φαγητό που του αρέσει. Διεκδικεί την αναγνώριση του πολιτισμού του, την έμπρακτη απόδειξη ότι τα μακραίωνα ήθη και έθιμα της πατρίδας του γίνονται σεβαστά, την ανθρώπινη αξιοπρέπειά του. Κι όταν εσύ ρε φίλε, αντί για χούμους πας και του σερβίρεις χωριάτικη σαλάτα, το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι δεν τον καταλαβαίνεις, δεν τον συμπονάς, και εντέλει τον προσβάλλεις. Διότι τι είναι η «χωριάτικη», παγκοσμίως γνωστή ως Greek salad; Αν μείνουμε στην επιφάνεια δεν είναι παρά μια τοματοσαλάτα με κρεμμύδι, πιπεριές, ελιές, μπόλικη φέτα κατά προτίμησιν, ολίγον ξίδι και άφθονο ελαιόλαδο για την παπάρα. Ομως, αν διαθέτουμε τη στοιχειώδη σοφία για να αναζητούμε την κρυφή σημασία των φαινομένων, εύκολα οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι η χωριάτικη σαλάτα είναι ένας από τους πυλώνες του Δυτικού Πολιτισμού. Σε κάτι τέτοια έργα πολιτισμού, όπως η χωριάτικη και το κοντοσούβλι, στηρίχθηκε η αλαζονεία του που οδήγησε στις σταυροφορίες, στην αποικιοκρατία και στον σημερινό ρατσισμό…Διότι αυτός, ενώ μετανάστης του ζήτησε χούμους, του σέρβιρε ξεδιάντροπα χωριάτικη, λέγοντάς του «εμείς εδώ αυτήν τρώμε και καλά θα κάνεις να μάθεις να την τρως». Το ταπεινωμένο θύμα του έκανε μέρες να κλείσει μάτι προσπαθώντας να χωνέψει, μαζί με τη χωριάτικη, και την προσβολή. Τον κυνηγούσαν φαντάσματα των σταυροφόρων, άγριες κραυγές Ιωαννιτών και Ναϊτών οι οποίοι τον μπούκωναν με χωριάτικη….».

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Πριν την υπουργοποίηση Κατερίνας Παπακώστα της καραμανλικής συνιστώσας. Όταν (left/gr, 14.4.2016) τον ΣΥΡΙΖΑ ενοχλούσε ακόμη, ο παραλληλισμός των μεταναστών με κατσαρίδες: «Στον ρατσιστικό κατήφορο της «Καθημερινής». Μετά τον «πιθηκόμορφο Κινέζο» ήρθαν κατσαρίδες και τρωκτικά».

Advertisements
This entry was posted in Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

10 Responses to Μία απάντηση στον κ.Θεοδωρόπουλο της ‘Καθημερινής’

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    H χώρα της γενικευμένης και ανεκτής από τους πολίτες υποκρισίας


    (όχι ασφαλώς πως οι υπόλοιποι πολιτικοί που φιλούν επιδεικτικά το Σταυρό είναι πιστοί)

    https://www.cnn.gr/news/politiki/story/154605/th-kitsakos-5-ypoyrgoi-toy-syriza-gnorizan-gia-layrentiadi

    Θ. Κιτσάκος: 5 υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ γνώριζαν για Λαυρεντιάδη
    CNN Greece
    14 Νοεμβρίου 2018

    Ο Θεόδωρος Κιτσάκος, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην μέλος της διοίκησης της ΔΕΠΑ, σε συνέντευξη που παραχώρησε χθες, υποστήριξε ότι κορυφαία κυβερνητικά στελέχη όπως οι κύριοι Δραγασάκης, Φλαμπουράρης, Σταθάκης, Πιτσιόρλας και Τζάκρη γνώριζαν για τους χειρισμούς και τις ενέργειές του.

    Σιγή ιχθύος από το Μέγαρο Μαξίμου
    ………………………
    __________________________________________

    Η Βασιλική Σιούτη, η έγκυρη δημοσιογράφος που ξεκίνησε από την «Ελευθεροτυπία», βάζει πολλά πράγματα στη θέση τους σχετικά με την υπόθεση Novartis.

    https://www.lifo.gr/articles/opinions/221350/anisyxei-i-kyvernisi-gia-tin-ekseliksi-tis-ypothesis-novartis-fovoi-na-mi-strafei-enantion-tis

    Ανησυχεί η κυβέρνηση για την εξέλιξη της υπόθεσης Novartis – φόβοι να μη στραφεί εναντίον της Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε καμπάνια προσέλκυσης στελεχών του ΠΑΣΟΚ στη Μακεδονία με στόχο την συγκράτηση των ποσοστών του

    ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 6.1.2019
    Με την «υπόθεση Πετσίτη» αποχαιρετήσαμε τη χρονιά που έφυγε, με τη «Novartis» υποδεχτήκαμε τη νέα και είναι προφανές ότι αυτά τα δύο θέματα θα κυριαρχήσουν και το 2019 στην πολιτική ζωή, καθώς νέα στοιχεία έρχονται συνεχώς στη δημοσιότητα. Όσο κι αν με την πρώτη ματιά δεν φαίνεται, ο εκλογικός χρόνος έχει άμεση σχέση με την εξέλιξη των συγκεκριμένων υποθέσεων.
    ………………………
    Η κυβέρνηση Τσίπρα, όσον αφορά την πολιτική διαχείριση της υπόθεσης Novartis, ακροβατεί, καθώς προσπαθεί να πλήξει μόνο την κυβέρνηση Σαμαρά, αφήνοντας έξω την κυβέρνηση Καραμανλή, κατά την περίοδο της οποίας γινόταν το μεγάλο πάρτι των φαρμακευτικών με την εκτόξευση των δαπανών. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, για τους μόνους πολιτικούς που φέρεται να υπάρχουν στοιχεία είναι για δύο πρώην υπουργούς της ΝΔ, αλλά δεν πρόκειται για πρόσωπα που ενδιαφέρουν την κυβέρνηση και γι’ αυτό οι συγκεκριμένοι είναι σε μεγάλο βαθμό στο απυρόβλητο. Από την άλλη, θέμα υπάρχει και με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον Π. Κουρουμπλή, που καθυστέρησε το θέμα της μείωσης των τιμών των φαρμάκων το 2015, με συνέπεια να κερδίσουν από την καθυστέρηση αυτή αρκετά χρήματα οι φαρμακευτικές εταιρείες. Επίσης, ο Ν. Μανιαδάκης όπως συνεργαζόταν με τους Γεωργιάδη και Λοβέρδο, συνεργαζόταν και με τον Π. Κουρουμπλή. Δεν ήταν κυβερνητικός αξιωματούχος, ούτε υπάλληλός τους, αλλά σύμβουλος εξ οφίτσιο και τεχνοκράτης που συζητούσε με την τρόικα για την υπόθεση του φαρμάκου στην Ελλάδα. Στην κυβέρνηση αυτή την περίοδο υπάρχει εκνευρισμός με τη (μη) εξέλιξη της υπόθεσης, που εκφράστηκε δημόσια και μέσα από την παρέμβαση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος επιτέθηκε στους δικαστικούς που χειρίζονται την υπόθεση, ενώ στο Μαξίμου υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια για την εισαγγελέα κατά της διαφθοράς, Ελένη Τουλουπάκη.
    ……………………………..

  2. Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

    Κύριε Λασκαράτε,

    Πάρα πολύ εύστοχο (και) αυτό το άρθρο σας.
    Για λόγους εθιμοτυπικούς, θα επιθυμούσα να ελπίζω (και να σάς ευχηθώ) το 2019 να είναι καλύτερο από όλα τα προηγούμενα (αν και δεν το πιθανολογώ).

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο πιθηκόμορφος Κινέζος (όπως τον έβρισε ο κ.Θεοδωρόπουλος)

    http://www.efsyn.gr/arthro/sta-ihni-ton-aktiviston-toy-kosmoy

    Στα ίχνη των ακτιβιστών του κόσμου


    Πορτρέτο του Ai Weiwei στην είσοδο της έκθεσης και πίσω δεξιά στον τοίχο «The Plain Version of the Animal That Looks Like a Llama but Is Really an Alpaca» © 2017 Hirshhorn Museum and Sculpture Garden

    19.08.2017
    Συντάκτης: Αγνή Κατσιούλα

    Πολιτικός ακτιβιστής, δυναμικός καλλιτέχνης, ανήσυχο πνεύμα, βραβευμένος δημιουργός και πάντα μαχητής για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

    Ο Κινέζος Ai Weiwei είναι παγκοσμίως γνωστός για τις παρεμβάσεις του, είτε με τον… καλλιτεχνικό λόγο του είτε με τη φυσική παρουσία του σε όλα εκείνα τα σημεία του πλανήτη μας που «αποζητούν» την προβολή και την ανάδειξη, σε σημείο αναφοράς και προβληματισμού, όλων των δύσκολων και πολιτικώς απαράδεκτων που συμβαίνουν στην παγκόσμια κοινότητα.

    Ολοι μας τον θυμόμαστε στη χώρα μας τον περασμένο χρόνο να παρεμβαίνει υπέρ των προσφύγων και των μεταναστών σε Λέσβο και Ειδομένη.

    Γεννημένος στο Πεκίνο το 1957 -γίνεται ακριβώς εξήντα χρόνων στις 28 Αυγούστου- έχει περάσει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες της ζωής του στην εξερεύνηση της σχέσης της τέχνης με την κοινωνία και τις ατομικές εμπειρίες και ελευθερίες του ατόμου.

    Πρόκειται για έναν εμπνευσμένο και εξαιρετικά παραγωγικό καλλιτέχνη.

    Κάθε έργο του είναι ξεχωριστό, πραγματικά εκλεκτικό, που καλύπτει ευρύ φάσμα μέσων, με συμπλέγματα, εγκαταστάσεις, γλυπτική, φωτογραφία, βιντεοπροβολές, ζωγραφική και αρχιτεκτονική.

    Μέσα από την τέχνη και τις δημιουργίες του, σχεδόν από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, επιδίωξε να αλλάξει και να μεταμορφωθεί.

    Το κατάφερε, αφού μετατράπηκε σε πρωτοπόρο καθοδηγητή στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του λόγου.

    Στο πρόγραμμα συνεργασίας του καλλιτέχνη με το Smithsonian Hirshhorn Museum της Ουάσινγκτον εντάσσεται και η έκθεση «Trace at Hirshhorn», παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ τη μνημειακή εγκατάσταση «Trace» (Ιχνος) που απεικονίζει εικόνες ανθρώπων απ’ όλο τον κόσμο, που ο καλλιτέχνης και διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούν ότι είναι ακτιβιστές, κρατούμενοι συνείδησης, και τάσσεται δυναμικά υπέρ της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών τους.

    Το τεράστιο έργο περιλαμβάνει 176 πορτρέτα, συναρμολογημένα στο χέρι με 1,2 εκατομμύριο LEGO τουβλάκια και τοποθετημένα στο πάτωμα του 2ου ορόφου του μουσείου.

    Κάθε μεμονωμένη εικόνα αποτελείται από χιλιάδες τουβλάκια και συναρμολογούνται σε πάνελ που συνδέονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν 30 πορτρέτα ανά περιοχή φτιάχνοντας 6 τεράστιες ζώνες.

    Οι επισκέπτες κινούνται ανάμεσα στις ζώνες σε μια τεράστια έκταση. Εμπνεύστηκε από τον πεντάχρονο γιο του και η εικόνα είναι με pixel για να μοιάζει ψηφιακή – δηλαδή, αμέσως να παραπέμπει σε επιτήρηση ή σε φωτογραφίες που βρίσκονται στο διαδίκτυο, αφού ο γραφικός χειρισμός δείχνει πως το κάθε άτομο έχει κωδικοποιηθεί ως μορφή ψηφιακών δεδομένων.


    Ai Weiwei, «Trace» © 2017 Hirshhorn Museum and Sculpture Garden
    Τα χρώματα σε κάθε πορτρέτο αντιπροσωπεύουν περίπου τα χρώματα των εθνικών σημαιών της καταγωγής του διωκόμενου.

    Το έργο μεταφέρει στο κοινό τις εμπειρίες του ίδιου του δημιουργού από τη φυλάκισή του, την ανάκριση και την παρακολούθησή του από την κινεζική κυβέρνηση.

    Το 2011 συνελήφθη στο Πεκίνο, κρατήθηκε ογδόντα μία ημέρες και κατόπιν τέθηκε υπό επιτήρηση ενώ του απαγορεύτηκε να ταξιδέψει στο εξωτερικό μέχρι το 2015.

    Το «Trace» δημιουργήθηκε το 2014 κάτω από αυτές τις συνθήκες και εκτέθηκε στο κοινό, χωρίς την παρουσία του, στην ομοσπονδιακή φυλακή του Αλκατράζ στο Σαν Φρανσίσκο, στη Δυτική Ακτή.

    Είναι η πρώτη φορά που η εγκατάσταση παρουσιάζεται ενώ ο δημιουργός της είναι πλέον ελεύθερος και μπόρεσε να τη δει.

    Για να συμπληρώσει την εμφάνιση του «Trace» στο Hirshhorn, ο Ai Weiwei έχει δημιουργήσει μια νέα ταπετσαρία-εγκατάσταση 360 μοιρών με τίτλο «The Plain Version of the Animal that Looks Like a Llama but is Really an Alpaca» και επίσης εκθέτει και μια παλαιότερη έκδοσή της σε χρώμα, με τίτλο «The Animal that Looks Like a Llama but is Really an Alpaca». Είναι ένα περίπλοκο γραφικό καλειδοσκοπικής απεικόνισης.

    Το μοτίβο φαίνεται απλή επανάληψη, όμως αποκαλύπτει με μια προσεκτικότερη ματιά κάμερες, χειροπέδες, αλυσίδες και το λογότυπο του πτηνού του Twitter, θυμίζοντας τα προκλητικά tweets του δραστήριου Ai Weiwei στα social media.

    Κάθετα η ταπετσαρία καλύπτει τους τοίχους και αποκαλύπτει την παρακολούθηση που υφίσταται ο κάθε πολίτης σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Και τα δύο έργα καλύπτουν περίπου 214 μέτρα στο εξωτερικό δαχτυλίδι της γκαλερί.

    Βέβαια, όταν φτάνεις στον χώρο σε υποδέχεται ένα τεράστιο πορτρέτο του καλλιτέχνη με τα χέρια του στα μάτια να σε παρακολουθεί και να σε εξετάζει προσεκτικά.

    Το περιβάλλον της έκθεσης αφυπνίζει συνειδήσεις και καλεί σε επαγρύπνηση για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.

    Οσο ο καθένας μας καθημερινά εκτίθεται σε κάμερες και διαδίκτυο, χωρίς να εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία της σκέψης του, όσο δεν παρέχεται πλήρης ελευθερία προσωπικής έκφρασης χωρίς χειραγώγηση, όσο δεν γίνεται δεκτή η διαφορετικότητά μας, όσο υπάρχουν συνάνθρωποί μας σ’ όλο τον κόσμο που θεωρούνται «εγκληματίες» στη χώρα τους για τις απόψεις τους ή τον τρόπο έκφρασής τους, όσο ακτιβιστές και εμπνευσμένοι ιδεολόγοι αντιμετωπίζονται σαν άτομα που καταπατούν νόμους, τότε σίγουρα ο κόσμος μας και ο καθένας μας ξεχωριστά δεν είναι καθόλου ασφαλής απέναντι στην εκάστοτε εξουσία.

  4. Ο/Η kpap01 λέει:

    Συγχαρητήρια κ.Ρο γιά τήν «Απάντηση στόν κ.Θεοδωρόπουλο».
    Α) Δέν επιλέξατε κάποιον εύκολο στόχο, πχ. τόν κ.Ζουγανέλη.
    Β) Η προετοιμασία εδάφους πρίν τή διατύπωση τών ενστάσεων εκπληκτική.
    Γ) Οι ενστάσεις σαφείς, καθαρές καί πολύ σημαντικές.
    ΕΑΝ ο κ.Θεοδωρόπουλος ξεπερνά τόν μέσο όρο πρέπει νά παραδεχθεί τό λάθος του.
    Θά άξιζε νά δημοσιευθεί τό άρθρο σας στήν Καθημερινή.
    Εάν ήμουν ο Θεοδωρόπουλος θά τό έκανα ο ίδιος.

    • Ο/Η Po λέει:

      kpap01 σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, αλλά τα συγχαρητήρια πάνε στον κ. Λασκαράτο που έγραψε το κείμενο…

  5. Ο/Η Frixos λέει:

    Ρο και Λ,
    Ο Θεοδωροπουλος εκανε πολυ μεγαλο λαθος και -συμφωνω μαζι σας, και με τον με τον kpapoi- οφειλει να το παραδεχτει.
    Δεν θα σχολιασω τον Ζουγανελη, αφου πολιτιστικα (και όχι μονο) αντιπροσωπευει ότι και ο Χαϊκάλης.
    Πλην ομως το γεγονος οτι πιαστηκε στην ξοβεργα του Δημητρά, κανει την κατασταση πιο περίπλοκη, καθως μετατρεπει την ουσιαστικη συζητηση των πραγματικων προβληματων σε ενα ιδιοτυπο πιγκ-πογκ μεταξυ των ιερεων της απλης ανοησιας και της πολιτικης ορθοτητας.

    Προσωπικα διαπιστωνω οτι υπαρχει πολύ σοβαρο προβλημα εγκληματικοτητας (εκ μερους των μεταστων), το οποιο στο αμεσο μελλον θα παρει τετοιες διαστασει που θα χρειαστει …πολεμος για να αντιμετωπιστει.
    Οπως επισης διαπιστωνω ότι υπαρχει και ρατσισμος (εκ μερους των ιθαγενων).
    Το ενα ανατροφοδοτει το αλλο, και οσο το κρατος (ναι, το κρατος, οχι η κοινωνια) δεν παιζει σωστα το ρόλο του απεναντι σε αυτους τους δυστυχεις ανθρωπους, αλλα τους αφηνει εξαθλιωμενους να αλληλοσπαραζονται, η βια αυτη θα διαχεεται και στην κοινωνια και τα πραγματα θα γινονται ολοενα χειροτερα.

    Αυτοι οι ανθρωποι χρειαζονται, εξ ισου, δυο πραγματα: φροντιδα και αυστηρους κανονες, δηλαδη ορια που θα οφειλει να θεσει ένα σοβαρο κρατος προκειμενου να εξασφαλισει την ασφαλεια των μεταναστων και των ντοπιων.

    Οσο αυτο δεν γινεται η εγκληματικοτητα θα αυξανεται, οι φασιστες θα σπεκουλαρουν πανω σε αυτη και θα παρουσιαζονται σαν αυτοκλητοι υπερασπιστες της ασφαλειας των πολιτων, με αποτελεσμα ο ρατσισμος να ανεβαινει συνεχως, καθως ετσι το πλεονεκτημα περναει στην πλευρα των ακραιων. .

    Ο ρατσισμος της κοινωνιας δεν ξορκιζεται με δημοκρατικα μανιφεστα, ουτε με ηθικα κυριγματα, μονο αν οι πολιτες νοιωσουν ασφαλεις θα μπορεσουν να πλησιασουν χωρις φοβο αυτους τους δυστυχεις ανθρωπους.
    Και για να γινει αυτο χρειαζεται οι προσφυγες/μεταναστες να αιστανθουν οτι υπαρχουν κανονες, αλλιως το παιχνιοδι ειναι χαμενο.
    .
    Το προβλημα ειναι οτι ποτε δεν ειχαμε ενα σοβαρο κρατος, που να παιξει σωστα το ρολο του, καθως, οπως λεει και ο Κονδυλης: «Το κρατος αλλωθηκε απο την κοινωνια».

    Πολλω δε μαλλον που -ενεκα κρισης- εξανεμιστηκε και η όποια στοιχειωδης κοινωνικη ειρηνη υπηρχε μεταξυ αυτοχθονων, συνεπως το μελλον μου φαινεται πολυ σκοτεινο.

    Εν κατακλειδι σημειωνω τα εξης:

    1) Η ασφαλεια ειναι η νουμερο ενα αναγκη ολων των ανθρωπων (ντοπιων και προσφυγων/μεταναστων) και αυτη, στον πολιτισμενο κοσμο, μονο το κρατος μπορει και πρεπει να την εγγυηθει, και οχι καποια συλογικοτητα: ουτε οι ΜΚΟ, ουτε οι φασιστες, ουτε τα Τρομο-φρικιά, ουτε οι μικροαστοι νοικοκυραιοι .

    2) Σε μια βαρκα μπορει να επιβιβαστει συγκεκριμενος αριθμος ναυαγων, απο κει και περα βουλιαζει και πνιγονται ολοι. Το ιδιο και σ’ ενα κρατος (οι νομοι της οικονομιας της φυσης ισχυουν και για τους ανθρωπους).

    3) Οι ανθρωποι αυτοι φερνουν μαζι και τις πολιτισμικες τους …αποσκευες, πολλες απο τις οποιες δεν ειναι (ας το πω κομψα), συμβατες με αυτο που η Δυση ονομαζει δημοκρατικες αξιες.
    Επειδη ζω με μεταναστες τα τελευταια 30 χρονια, σας δηλωνω οτι ειναι απαραιτητο να καταστει απολυτως σαφες οτι δεν θα επιτραπει να τσουλισει το καρο προς τα πισω.

    Ο Νιτσε, περιγραφοντας την Ευρωπη της εποχης του, ανεφερε οτι αυτη «εχει περιελθει σε μια παθητικοτητα, σ΄εναν ιδιοτυπο …Βουδισμο», (σχετικα με την προασπιση των κατακτησεων του Ευρωπαικου πνευματος) και οτι θα θυμομασταν τα λογια του αυτα μετα τον επομενο μεγαλο πολεμο. Ετσι εγινε.

    Αδυνατω λοιπον να προσεγγισω τα πραγματα μεσα απο «τη συνειδηση των σκλαβων», οπως την περιγραφει στη «Γενεαλογια της Ηθικης», δηλαδη ουτε μεσα απο το χριστιανικο τροπο των αναρχο-μπαχαλο- τρομο- φρικιων (μισος για την κοινωνια), ουτε μεσα απο το ρατσιστικο μισος των φασιστων.
    Και τα δυο εμπεριεχουν την αρνηση σε οτι ειναι «μη εγω».

    Συνεπως επιλεγω την αυτοκαταφαση, δηλαδη την προασπιση του (όποιου) Ευρωπαϊκου κεκτημενου (εχει απομεινει).

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      @Αυτοι οι ανθρωποι χρειαζονται, εξ ισου, δυο πραγματα: φροντιδα και αυστηρους κανονες,
      Εγώ θα έλεγα φροντίδα και κανόνες. Το «αυστηρούς» το θεωρώ πολύ αυστηρό για τραγικά πρόσωπα.

  6. Ο/Η Frixos λέει:

    Δεν ειναι η αυστηροτητα αυτο που βλαπτει, αλλα η ελειψη δικαιοσυνης.
    Και οι ανθρωπιστικες επιστημες (κοινωνιολογια, ψυχολογια κλπ) δεχονται οτι τα θυματα
    ( αυτο που εσεις λετε τραγικα προσωπα), μετατρεπονται σε θυτες πολυ πιο ευκολα απ’ οτι ενα μη κακοποιημενο ατομο.
    Αυτο συμβαινει σε ατομικο και συλογικο επιπεδο (Κοινωνικο, εθνοτικο, θρησκευτικο κ.ο.κ.).
    Αυτος ειναι ο λογος που η βια και η εγκληματικοτητα αρχικα εκδηλωνεται στις ταξεις τους, δηλαδη μεταξυ μεταναστων όπου υπαρχουν πιο αδυναμα και ευαλωτα θυματα απο αυτους, και οταν δυναμωσει μεταφερεται και ασκειται στην ευρυτερη δεσποζουσα κοινωνια.

    Μην μας τρομαζει η λεξη «αυστηροτητα», αυτος ο τοπος εχει καταντησει ετσι οχι λογω αυστηροτητας, αλλα λογω ελειψης της, κοινως ατιμωρησιας.

    • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

      Οι μετανάστες που εισέρχονται σε μία οργανωμένη κοινωνία μαθαίνουν ότι οι κανόνες (πρέπει να) τηρούνται. Γεγονός που δεν συμβαίνει στο ελληνικό μπάχαλο όπου, ενδεικτικά, και οι ίδιοι οι μπάτσοι (ακόμη και σε ώρα υπηρεσίας) χαζεύουν στο κινητό τους, καπνίζουν [ακόμη και σε χώρους όπου (υποτίθεται ότι) «απαγορεύεται» το κάπνισμα] δεν φορούν το καπέλλο τους, ομιλούν στους πολίτες στον ενικό, παρκάρουν τα αυτοκίνητα τους πάνω στο πεζοδρόμιο, οδηγούν χωρίς να φορούν ζώνη ασφαλείας (και παραβαίνοντας το μισό ΚΟΚ), κλπ.
      Δεν θα διαφωνήσουμε για την αυστηρότητα. Απλά, απαιτείται αφενός βούληση (όταν στον ελληνικό κρατικό μηχανισμό η αδιαφορία είναι απαράδεκτη) και αφετέρου οργάνωση (ανύπαρκτη για Ελλάδα).
      Θα αναφέρω, και πάλι ενδεικτικά, 2 παραδείγματα:
      α΄ Η υποχρεωτική εκπαίδευση είναι 9ετίς (ήταν 6ετίς και έγινε 9ετίς επί κυβερνήσεως ΕΚ). Είδατε να υφίσταται σχετικός έλεγχος και να μηνύονται (αυτεπαγγέλτως) οι γονείς τών οποίων τα παιδιά δεν πάνε σχολείο;
      β΄ Τα βαλκανικά κράτη είναι τα μοναδικά ευρωπαϊκά που δεν έχουν ενσωματώσει ακόμη τους ρομ. Και βέβαια, σε τυχόν δικολαβίστικη «δικαιολογία» ότι ούτε οι ίδιοι οι ρομ θέλουν να ενσωματωθούν, θα απαντούσα ότι και οι ρομ Ουγγαρίας, Αυστρίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Γαλλίας, Ισπανίας, κλπ, δεν ήθελαν να ενσωματωθούν· όμως, υπήρξε θέληση, ενδιαφέρον και μεθόδευση και, έτσι, ενσωματώθησαν στις κοινωνίες. Να μη ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα μόλις επί χούντας απέκτησαν ελληνική ιθαγένεια! Όταν, λοιπόν, το κράτος (που εκφράζει και τη νοοτροπία τής κοινωνίας) έχει καταδείξει πλήρη αδιαφορία, καθίσταται προφανές ότι η ενσωμάτωση τους επαφίεται … στον πατριωτισμό τών ίδιων τών μεταναστών!

  7. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Κάποια στιγμή, να συζητήσουμε και για τους εσωτερικούς μετανάστες, διοτι πολλοί δυσκολευονται παρά την παραμονή τους Αθήνησι 🙂 επί δεκαετίες, να γίνουν μετοικoι στην πόλη μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.