«Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους»

[Μια απάντηση στην απάτη της δήθεν σχεδιαζόμενης «θρησκευτικής ουδετεροποίησης» του Κράτους]

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Όταν δεν υπάρχει θάρρος και ήθος για πραγματική πολιτική, εφευρίσκονται κούφια λόγια. Την τακτική του μαιτρ του είδους Ανδρέα Παπατζή, συνεχίζει ο φτηνιάρης μιμητής του  Τσίπρας. Εφευρέθηκε τώρα στη θέση της πραγματικής πολιτικής του χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας,  ο όρος «θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους». Πέρα από την αοριστία του όρου, που χωράει τα πάντα και τίποτα, αφού και σήμερα υποτίθεται πως π.χ. σε μια αντιδικία κάποιου με την Εκκλησία, η ευσεβής Δικαιοσύνη θα είναι αδέκαστη και ουδέτερη, ουδετερότητα με επίσημη κρατική Εκκλησία, αυτονόητα δεν υπάρχει. Η ένωση του Κράτους με την αμαρτωλή Λερναία Ύδρα που λέγεται  Ορθόδοξη Εκκλησία, την ανορθολογικότερη και πλέον αποκρυφιστική αίρεση του Χριστιανισμού, τουλάχιστον μεταξύ των μεγάλων δογμάτων, είναι μια επικίνδυνη νοσηρότητα και μόνιμη απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη Δημοκρατία.

Στο πρόσφατο παρελθόν, όλη την πρώτη περίοδο μετά τη μεταπολίτευση, εκδηλώθηκε η φυσιολογική αντίδραση των σκεπτόμενων ανθρώπων κατά της Εκκλησίας η οποία είχε ευλογήσει άμεσα ή έμμεσα, όλα τα εγκλήματα της προδοτικής τυραννίας, τα βασανιστήρια, τις δολοφονίες, ακόμη και το πραξικόπημα στην Κύπρο, δια στόματος τριών μητροπολιτών της. Στα 1976 ο μαχητικός Γιώργος Καρανικόλας, που χρημάτισε και πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών, εκδίδει ένα βιβλίο σταθμό, το «Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους», που έκανε πολλές επανεκδόσεις και προκάλεσε μεγάλη ταραχή στον κλήρο, γιατί έβγαζε, τεκμηριωμένα, πολλά απίστευτα άπλυτά του στη φόρα, σκάνδαλα επίκαιρα, παλιότερα αλλά και ιστορικά. Αργότερα (1979) ο ίδιος εξέδωσε και το «Ανορθόδοξοι έρωτες ορθοδόξων κληρικών», όπου ξεγύμνωνε την ανατριχιαστικά υποκριτική «ηθική» του ιερατείου αλλά κυρίως την αδίστακτη συγκάλυψη των κρουσμάτων από την εγκληματικά αλληλέγγυα προς τους δράστες πλην ασύστολα «ηθικολογούσα» Ιεραρχία και ηγεσία της Εκκλησίας. Ένας έγκριτος δημοσιογράφος και μεταφραστής, ο Κώστας Σταματίου, έγραψε τότε στα ‘ΝΕΑ’ (9/10/1976) για το πρώτο βιβλίο: «Ο συγγραφέας ούτε λιβελογραφεί, ούτε προσπαθεί με λόγια να εντυπωσιάσει. Ο ολισθηρός δρόμος της λοιδορίας που είναι ο εύκολος δεν τον ελκύει. Καταφεύγει αντίθετα, στις πηγές της ελληνικής ιστοριογραφίας, προσπαθώντας πάντα να αντλεί τις πληροφορίες του από τους πιο συντηρητικούς ιστορικούς, ακόμη και απ” αυτόν, τον ως χουντικό τελευτήσαντα, Παναγ.Πιπινέλη».

Ο συγγραφέας είχε γεννηθεί στο Μαρμάρι της Εύβοιας το 1918, ήταν ένας αγνός κομμουνιστής που δεν θα καταλάβαινε ποτέ γιατί το ΚΚΕ δέχεται οικονομική βοήθεια από μαστροπούς, ρατσιστές και λαθρέμπορους πατριάρχες (Ιεροσολύμων Διόδωρος), υμνεί φασίστες βασανιστές τυφλών παιδιών Αρχιεπισκόπους (Αθηνών Σεραφείμ), παρίσταται τιμητικά σε κηδείες ναζιστών Αρχιεπισκόπων που είχαν κατηγορηθεί για ασελγείς πράξεις σε ίδρυμα αρρένων (Χουντόδουλος), ψηφίζει τρεις φορές (2014, 2016, 2017) λευκό στις προκλητικές, διαδοχικά διευρυνόμενες, φοροαπαλλαγές του Αγίου Όρους και κλείνει συστηματικά τα μάτια του στην ιερή παιδεραστία σε βάρος ορφανών (π. χ. απόλυτη σιωπή για τον ατιμώρητο εξομολόγο που κάρφωνε ορφανά στον επι μισό αιώνα παιδεραστή και βασανιστή ορφανών αγοριών θεολόγο στο «Παιδικό σπίτι» του Πειραιά). Ο Καρανικόλας (καμία σχέση με τον πόρνο και κλέφτη μητροπολίτη Κορινθίας Καρανικόλα Παντελεήμονα), σπούδασε Νομικά, πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εργάστηκε σε πολλές αθηναϊκές και επαρχιακές εφημερίδες. Στην περίοδο αυτή έγινε μέλος του ΚΚΕ. Με τις φροντίδες του θείου του γιατρού από τα Στύρα, Δημήτρη Ορφανού-ιδρυτή του ΤΣΑΥ και προέδρου του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ)-διορίστηκε στο ΤΣΑΥ, το 1937. Συλλαμβάνεται στις 3 Μαρτίου 1945, στη Νέα Αρτάκη, της Εύβοιας. Το κακουργιοδικείο της Θήβας τον καταδικάζει σε 20ετή κάθειρξη. Το 1952 βγήκε από τη φυλακή με το αιτιολογικό της «ανήκεστης βλάβης», για τα μάτια του και στα τέλη του ίδιου χρόνου βγήκε οριστικά με χάρη, που του απονεμήθηκε. Το 1966 ανέλαβε τη διεύθυνση της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων του Νομού Αττικής (ΤΕΔΚΝΑ) και ήταν υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου. Απολύθηκε από τη Χούντα των συνταγματαρχών. Με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης όμως από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αποκαταστάθηκε βαθμολογικά και συνταξιοδοτικά. Το 1959 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο. Ήταν η μελέτη με τίτλο «Ο εκπαιδευτικός όμιλος και η σημασία του στην νεοελληνική αναγέννηση». Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε το «Κιλελέρ», που έκανε 3 εκδόσεις. Έγραψε άλλα 13 βιβλία ιστορικού και λογοτεχνικού περιεχομένου, όπως το «Νόθες εκλογές στην Ελλάδα, 1843 – 1961». Τιμήθηκε  για τη συμβολή του στη σύσφιξη των ελληνοβουλγαρικών πνευματικών σχέσεων. Τιμητικές διακρίσεις του απονεμήθηκαν από το Πανεπιστήμιο του Λέτσε (Κάτω Ιταλία) και το Δήμο Αθηναίων. Από το 1983 εκλέγονταν συνεχώς στο Δ. Σ. της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και την περίοδο 1991 – 1992 διετέλεσε πρόεδρός της.

Η έκδοση των «Ρασοφόρων» προκάλεσε ασυγκράτητο πανικό στην Εκκλησία. Έπρεπε να δοθεί μια απάντηση. Αντιγράφω τα σχετικά, από παλιότερη δημοσίευσή μου («Αριστερά και μητροπολίτες της Πρέβεζας»: «Τον καθόλου τιμητικό ρόλο του απολογητή του πανικόβλητου και οργισμένου κλήρου, που είδε να σπάει η Ομερτά, ανέλαβε μόλις ένα χρόνο μετά, ένας από τους ελάχιστους ιερωμένους, που αυτή η ιδιότητα δεν θα προκαλούσε  τον καγχασμό των επαϊόντων. Ίσως και αυτή του η κίνηση, να του έδωσε κι άλλους πόντους στη διαδοχή του μητροπολίτη Κορνάρου, γιατί, φάνηκε έτσι πως, ο Μελέτιος ήταν παπάς, επικίνδυνα ηθικός μεν για τα εκκλησιαστικά μέτρα, αλλά πρόθυμος να υπερασπιστεί (από αφέλεια, από το ζήλο αυτού που πιστεύει ότι ο εξευτελισμός του κλήρου θα φέρει δεινά ή δεν ξέρω γιατί) και την ηθική των ανήθικων. Ο τίτλος του αναιρετικού του έργου ήταν: «Είναι οι ρασοφόροι συμφορά του Έθνους;».

Όμως ο Πρεβέζης Μελέτιος δεν φαίνεται απόλυτα αθώος. Σε επιστολή του στους ακροδεξιούς «Νέους Ανθρώπους», προβεβλημένη σε πλαίσιο, μιλούσε απευθυνόμενος στον καταδικασμένο (το 2005 σε 18 χρόνια, κατά τα ειωθότα μειώθηκε σε 9 και αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας) για απόπειρα εκβίασης και πλαστογραφία ακροδεξιό, ρατσιστή, ακραίο χυδαιολόγο και αποκρυφιστή Γρηγόρη Μιχαλόπουλο για τα «ευγενή βιβλία-πονήματα Σας και εκδόσεις Σας», τα οποία έλαβε. Αν δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος που επαναλαμβάνεται πεντάκις, έγραψε το Σας κολακευτικά με Σ κεφαλαίο. Ευχαριστεί για παλαιότερο δημοσίευμα και διαβεβαιώνει πως «Ανάλογα αισθήματα έχω και εγώ…». Στο ίδιο τεύχος (22-6-2001), η εφημερίδα μιλάει για παπά που είναι «σχέτη (sic) Ηγουμένη», ερωτά γιατί ο δεσπότης του σιωπά ενώ ο κόσμος βοά και παραθέτει την παροιμία δουλειά δεν είχε ο διάβολος «γ…σε τα παιδιά του». Παραδίπλα, ο εκδότης που σύμφωνα με το Μελέτιο αγωνιζόταν «για τονισμό και διάσωση του ιδιότυπου λαϊκού μας πολιτισμού» (sic), διαπίστωνε πως οι αγωνιστές του ’21 ήταν ενεργητικοί ομοφυλόφιλοι. Αυτό συνάγεται από άρθρο του, στο οποίο ο λόρδος Βύρωνας καταγγέλλεται ως «κλέφτης, ομοφυλόφιλος, αρχαιοκάπηλος …» με την προσθήκη ότι «είχε πεογδάρει όλους τους Αγωνιστές!».

Η Εισαγγελέας στην δίκη του Γρ. Μιχαλόπουλου, είχε πει: «Ο κατηγορούμενος είχε σχέσεις με την Εκκλησία και γνώριζε ότι η αχίλλειος πτέρνα των κληρικών είναι τα σκάνδαλα που αφορούν την ηθική τους υπόσταση» («Ελευθεροτυπία», 13.4.2005). Σίγουρα λοιπόν κάτι περίεργο έτρεχε και στο μυαλό του Μελέτη, γιατί ο ρόλος του Μιχαλόπουλου ως εκβιαστή ομοφυλόφιλων και ερωτύλων μητροπολιτών και ιερέων ήταν από παλιά πασίγνωστος στην Εκκλησία, που τον έτρεμε και τον τιμούσε προκλητικά με τίτλους, παράσημα, επαίνους και με δημόσια φιλία Αρχιερέων,

Η ευσεβής φυλλάδα γνώριζε πολλά για τις διαδικασίες εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου.

όταν δεν τον πλήρωνε, για να του κλείσει το στόμα. Για αυτήν την καθαρά μαφιόζικη σχέση, που από μόνη της αποδεικνύει την αθλιότητα της εκκλησιαστικής ηγεσίας, μπορεί ο αναγνώστης να δει σε δυο συνεχή μας δημοσιεύματα: «Το σάπιο ιερό βασίλειο της Δανιμαρκίας», [2]Γρηγόρη Μιχαλόπουλου  (Ομολογητή), άνθη ευλαβείας».

Αξίζει να διαβάσετε το βιβλίο που έχει αναρτηθεί στο Διαδίκτυο: «Ρασοφόροι – Συμφορά του Έθνους»-Free Download PDF. Θα αρκούσε αυτό και μόνο, για να γίνει αντιληπτό πόσο κοροϊδεύει ο κ.Τσίπρας: «Εμείς προσερχόμαστε σε αυτόν τον διάλογο με ακριβώς αυτό το πνεύμα». «Το ίδιο, εξάλλου, με έχει διαβεβαιώσει και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, με τον οποίο μας συνδέει αμοιβαία εκτίμηση και ο διάλογός μας έχει νομίζω εδώ και τρία χρόνια ωριμάσει αρκετά, ώστε να γνωρίζουμε πια τι είναι αναγκαίο και τι είναι αμοιβαία επωφελές, τόσο για την Εκκλησία όσο και για την Πολιτεία».

Δεν πρόκειται για χωρισμό Κράτους Εκκλησίας, πρόκειται για έναν συναινετικό εξωραϊσμό, ένα προσχηματικό ανούσιο φτιασίδωμα μιας πολύ αμαρτωλής σχέσης, που επί της ουσίας δεν θα αλλάζει τίποτα. Ότι γίνει, θα γίνει λέει σε συνεννόηση με τον ενάρετο Αρχιεπίσκοπο, που συγκυβερνά με τον αυταπατώμενο 44χρονο. Άλλη μια εξαπάτηση της κοινής γνώμης, άλλο ένα «αδειανό πουκάμισο» του ΣΥΡΙΖΑ.


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Η διάλυση  των οικογενειών από την Εκκλησία των άγαμων κληρικών που στρατολογούν ανήλικους. Όταν τα ανήλικα κορίτσια που το σκάνε από το σπίτι τους, ύστερα από πλύση εγκεφάλου από κατηχήτριες, για να φυλακιστούν σε μοναστήρια, εξελίσσονται ανεμπόδιστα σε μοναχές που σήμερα διευθύνουν Ορφανοτροφείο!

«Λύρειο Ίδρυμα: Η ιστορία 6 κοριτσιών που έγιναν «μάνες» χιλιάδων παιδιών» Πρώτο Θέμα», 8.8.2018). Σημ.Λ.: τα «χιλιάδες παιδιά» του αγνού θρησκευτικού ενθουσιασμού της ευσεβούς εφημερίδας του «κομιστή» και πρώην συνομιλητή του Τσίπρα, η οποία δεν είδε τίποτα μεμπτό στην ύπουλη και σταδιακή καλογεροποίηση ανηλίκων, είναι ευτυχώς απλά «πάνω από 500»  (Το Λύρειο).

This entry was posted in IERES_ATAXIES, IERI_Exoussia, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

15 Responses to «Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους»

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Για τον Μελέτιο Καλαμαρά που προσπάθησε να αντικρούσει το πρώτο βιβλίο του Καρανικόλα:
    https://roides.wordpress.com/2015/01/17/17jan15/

    Αριστερά και μητροπολίτες της Πρέβεζας

    ‘..Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας πέθαινε από αηδία..’
    («Πρέβεζα», Κώστας Καρυωτάκης-1928)


    Σκελετολατρία: 25.10.1971, ο πόρνος και φασίστας δεσπότης Πρέβεζας Στέλιος Κορνάρος, ασπάζεται μια ιερή νεκροκεφαλή
    …………………….
    _________________

    Το ευσεβές ΚΚΕ:

    https://roides.wordpress.com/2015/01/09/9dec15/

    τριλογία κατά του φασισμού -2
    09/01/2015
    Η εξέγερση των τυφλών κατά της κρατικής Εκκλησίας & τα ανθρωποφάγα σκυλιά ενός τυραννικού παπά

    …..

    Εντός ολίγου, οι τυφλοί καταληψίες είναι περίπου 300, ανάμεσα στους οποίους όλοι οι μαθητές (γύρω στους 100) του ιδρύματος. Βράδυ στις 10 πριν γίνει ακόμα σαφές το βάθος της εξέγερσης, σπεύδει στον Οίκο Τυφλών ο εισαγγελέας Μεταξάς και ζητάει από τη δημιουργηθείσα Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα (19μελής) αποχώρηση των καταληψιών, εισπράττοντας κάθετη άρνηση. Αργά το βράδυ στη 1 καταφθάνει επιστολή του τότε αρχιεπισκόπου (σημ.Λασκ.: ο δημοσιογράφος αποφεύγει να γράψει το όνομά του, ήταν ο Σεραφείμ) που μη αντιλαμβανόμενος την συνειδητότητα της εξέγερσης … πατρικά νουθετεί: «Αποχωρήστε και δεν θα διωχθείτε ποινικά». Κανείς δεν τη λαμβάνει σοβαρά υπόψη.

    Τα πράγματα σε χρόνο μηδέν αγριεύουν. Απ’ την επόμενη κιόλας μέρα τα μέλη της Συντονιστικής καλούνται για ανακρίσεις στο Α.Τ. Καλλιθέας (διοικητής ο περιβόητος Καραθανάσης) όπου επίμονα ρωτούνται για τα πολιτικά τους φρονήματα. «Αποτελούν άμεσο εθνικό κίνδυνο, εφαρμόστε εναντίον τους τους νόμους περί συμμοριτοπολέμου» απαιτεί με επιστολή της στον τότε υπουργό Υγείας-Πρόνοιας η Εκκλησία της Ελλάδας λίγες μέρες μετά. «Αν δεν υποχωρήσουν, θα τους προσθέσω άλλη μια αναπηρία», απειλεί δημόσια (και… χριστιανικά) ο τότε διευθυντής της Χριστιανικής Αλληλεγγύης (σημ.Λ.: κι αυτός ανώνυμος, ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος Σχοινιωτάκης). Κινούνται μηχανισμοί δίωξης και τα μέλη της Συντονιστικής κατηγορούνται για παράβαση του Ν4000 περί τεντιμποϊσμού!
    ……………….
    Ο απόλυτα ανάξιος Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, που είχε καταλάβει το θρόνο με εκκλησιαστικό πραξικόπημα της χούντας Ιωαννίδη, κηδεύτηκε με μεγάλες τιμές από το βαθύ Κράτος. Στην κηδεία του (Απρίλης του 1998) προσήλθαν απαρηγόρητοι και οι Χαρίλαος Φλωράκης-Νίκος Κωνσταντόπουλος, που εκφώνησαν και επικήδειους.

    Το φιλάνθρωπο έργο του πρωτοπρεσβύτερου Σχοινιωτάκη δεν τελείωσε εδώ. Το απόγευμα της 17ης Ιουλίου του 1978 τα δυο άγρια μπουλντόγκ που εκγύμναζε στο κτήμα του στη Β.Εύβοια, κατασπάραξαν με πάνω από 500 δαγκωνιές την άτυχη νεαρή ποδηλάτισσα δικηγόρο Αριάδνη Αλεξάνδρου. Ο Σχοινιωτάκης κάθισε στο σκαμνί και η καταδικαστική ετυμηγορία, μετά από μια πολύ σκληρή αγόρευση του Εισαγγελέα εκδόθηκε στις 2.11.1979. Φυλάκιση δυο χρόνων και 15 ημερών και χρηματική αποζημίωση στη μητέρα του θύματος. Η έφεση είχε, ως είθισται, ανασταλτικό αποτέλεσμα………..
    ____________________

    Το ευσεβές ΚΚΕ:

    https://roides.wordpress.com/2017/04/17/17apr17/

    H Λιάνα Κανέλλη συνομιλεί φιλικά με Μαφιόζο φυλετιστή πατριάρχη
    17/04/2017
    [ΚΚΕ και Εκκλησία, μια διαρκής Ομερτά]


    …………………….
    Η συνέντευξη του αισχρού ρατσιστή, μαστροπού, κλέφτη, αρχαιοκάπηλου, λαθρέμπορου χρυσού, άρπαγα, Σιμωνιακoύ, σκεύους εκλογής κοσμικών εξουσιών, εξαγοραστή αρχιερατικών συνειδήσεων, ηθικού αυτουργού δολοφονιών και διαφθορέα πατριάρχη Ιεροσολύμων Διόδωρου Καρίβαλη, φερομένου επίσημα ως δήθεν φωτοδότη αγωγού της Θείας Χάριτος μέσω του τρυκ του Αγίου Φωτός, δόθηκε στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής της “Ψηλά τα χέρια”(Mega), κάπου μεταξύ Μαίου και Ιουνίου του 1990, όταν η κα Κανέλλη δεν ήταν ακόμη συνεργαζόμενη με το ΚΚΕ, δέκα χρόνια πριν αρχίσει να εκλέγεται επί 17 συνεχή έτη βουλευτίνα με αυτό. Υποψιάζομαι πάντως πως ακόμη και ο Τσίπρας θα είχε κάποιους ηθικούς ενδοιασμούς να μιλήσει, τόσο φιλικά, δημόσια, με έναν τέτοιο άνθρωπο, χωρίς ούτε μια πραγματική δημοσιογραφική ερώτηση.
    …………………

    (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 21 Δεκέμβρη 2000-Σελίδα 8): «Κηδεύεται αύριο ο πατριάρχης Διόδωρος….Ο πατριάρχης Διόδωρος, μετά τις καταστροφές που υπέστη το κτιριακό συγκρότημα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό από την πλημμύρα της 21ης Οκτώβρη 1994 και ανταποκρινόμενος σε σχετική έκκληση του αείμνηστου ευρωβουλευτή του κόμματος Β. Εφραιμίδη για συμμετοχή στην προσπάθεια διάσωσης του Ιστορικού Αρχείου του ΚΚΕ, είχε προβεί στη συμβολική χειρονομία της προσφοράς ενός εκατομμυρίου δραχμών. «Διαθέτουμε, ανέφερε σε επιστολή του ο πατριάρχης, το συμβολικόν ποσόν του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών… ως έκφρασιν συμμετοχής εις την αποκατάσταση των ζημιών… συμμεριζόμενοι δε ολοψύχως την αγωνία αυτής διά τας ζημίας, αίτινες ενέσκηψαν εις τα περιουσιακά στοιχεία του κόμματος και κατ’ επέκταση εις τα μέλη αυτού». Ο Β. Εφραιμίδης ευχαρίστησε, εκ μέρους του Κόμματος, τον πατριάρχη για την ευγενική του προσφορά».

    ___________________

    Από την εφημερίδα «Μακεδονία» 26.11.1978, σελ.23
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=124&dc=26&db=11&da=1978

    Το ευσεβές ΚΚΕ:
    Να πληρώσουν οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι.
    Σταθερά λευκή ψήφος στις φοροαπαλλαγές του Άθωνα από το ΣΥΡΙΖΟΝΔΠΑΣΟΚ

    http://www.efsyn.gr/arthro/oy-forologitheis

    «Ου… φορολογηθείς»

    11.08.2017,
    Χάρης Ιωάννου
    …………..

    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017
    Ρουσφέτι με τη… δεύτερη

    ………………….
    ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016

    Ανεξέλεγκτοι λόγω… Μικρασιατικής Καταστροφής

    …………………..

    ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2014
    ……………..

    _______________________

    Το ευσεβές ΚΚΕ δεν ξέρει τίποτα για τον ατιμώρητο ανώνυμο (ακόμη) εξομολόγο που κάρφωνε τα παιδάκια που παραπονιόντουσαν στον βασανιστή τους Θεολόγο

    https://roides.wordpress.com/2017/08/28/28aug17/

    Εξομολόγος κατέδωσε κακοποιημένο παιδάκι σε παιδεραστή. Θα μείνει άγνωστος και ατιμώρητος;
    28/08/2017
    [Γιατί ο λαλίστατος μητροπολίτης του Πειραιά σωπαίνει εκκωφαντικά;]


    “Ο Β. Μαρινάκης πληρώνει τους μισθούς των ιερέων του Πειραιά”. “Στο Στάδιο Καραϊσκάκης πήγαν οι ιερείς της Μητρόπολης Πειραιά, προκειμένου να εισπράξουν τον μισθό τους για τον μήνα Δεκέμβριο. Όπως δημοσίευσε η εφημερίδα «Κοινωνική», αυτό γίνεται ανελλιπώς όλους τους μήνες, όλα τα προηγούμενα χρόνια με χρήματα του ηγέτη του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη και θα συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες του έτους 2017, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κοινωνικής»” (Saronic magazine, Jan 12.2017).
    ……………..

    «Διάλεγε τα πιο Αδύναμα Αγόρια για τις Αποτρόπαιες Πράξεις του» (Vice-Άννα Νίνη, 23.8. 2017). “Σε κάθειρξη 40 ετών χωρίς αναστολή καταδίκασε το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθήνας τον 86χρονο Κ. Λαλαούνη, πρώην Πρόεδρο του ιδιωτικού οικοτροφείου “Παιδικό Σπίτι” στον Πειραιά. …Συνολικά, 12 παιδιά κατέθεσαν πως, από το 2001 μέχρι και το 2012, ο καταδικασθείς προέβαινε σε θωπείες στα γεννητικά όργανα και στα οπίσθια, φιλιά στον λαιμό, δαγκώματα στα χείλη, αυνανισμό στο ασανσέρ του οικοτροφείου, στις τουαλέτες και στις αποθήκες, αλλά και στο σπίτι του. Ανάμεσα στους ανήλικους, βρισκόταν και ένας 13χρονος με μικρή διανοητική στέρηση, ενώ ο πρώην πρόεδρος του οικοτροφείου συνήθιζε να διαλέγει τους πιο αδύναμους ανήλικους για τις πράξεις του και φρόντιζε να τα απομονώνει από το φιλικό και οικογενειακό τους περιβάλλον.
    …………….

    Aφού ζητήσουμε για πολλοστή φορά να διενεργείται τακτικός προληπτικός έλεγχος από το Κράτος, μέσω ειδικού δημόσιου φορέα που θα συζητά με τα παιδάκια των ευσεβών ιδρυμάτων σε κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης, γιατί η εν τοις πράγμασι επίσημη θέση των κομμάτων της «λαϊκής οικογένειας» (ΚΚΕ-ΛΑΕ-ΣΥΡΙΖΑ) ότι μπορούν άνετα τα ορφανά να επισκεφθούν όποτε θέλουν με τους Νομικούς τους Συμβούλους τον Εισαγγελέα του Αρ.Πάγου και να καταγγείλουν κάθε ανάρμοστη συμπεριφορά εναντίον τους νομίζουμε ότι πάσχει, θέλουμε να ρωτήσουμε: Θα συνεχίσει η επίσημη ιστοσελίδα της Μητρόπολης του Σεραφείμ και του Καλλίνικου, που παραιτήθηκε «για λόγους υγείας», κάτω από την πίεση καταγγελιών (από άνδρες) σεξουαλικής παρενόχλησης ακόμη και γύρω από την Αγία Τράπεζα, να υπερηφανεύεται με τόσο αστείο στόμφο («…τά συλλογικά, πνευματικά φυτώρια πού μέ σπουδαίους καί φωτισμένους ποιμένες…», θα το δούμε αναλυτικά παρακάτω) για το «Παιδικό Σπίτι» του Πειραιά; ………

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    Όταν οι εκκλησιαστικοί μηχανισμοί νιώθουν τόσο ασφαλείς από την πολιτική και δικαστική ασυλία που απολαμβάνουν, βγάζουν τα άπλυτα των αντιπάλων τους απροκάλυπτα στη φόρα, με ένα χυδαίο κουτσομπολίστικο ύφος που δείχνει πολλά, ξεχνώντας πως έτσι βλάπτουν ολόκληρο το σύστημα στο οποίο ανήκουν. Στην αρχή υπάρχει και μια είδηση πως δεν επιτρέπουν στον πρωθυπουργό να επισκεφθεί τον Άθωνα. Είναι τόσο αναξιοπρεπής ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός που μπορώ να το πιστέψω.
    Στο ΥΓ υπάρχει και μια εκκλησιαστική προσβολή που υπέστη η αγράμματη («Συνάντηση εργασίας με τον διευθύνων») Υπουργός Νοτοπούλου.
    Το γελοίο άρθρο γεμάτο υπονοούμενα είναι σημερινό:

    https://www.romfea.gr/to-alathito/24763-to-alathito-02112018

    Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Παρασκευή, 02 Νοεμβρίου 2018

    Το »Αλάθητο» (02/11/2018)

    1) Μεγάλος προβληματισμός μαθαίνω επικράτησε στη συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας, σχετικά με το θέμα της επίσκεψης του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα στο Άγιον Όρος. Η αρμόδια επιτροπή ενημέρωσε τους Πατέρες για τη συνάντηση που είχε με τον Πρωθυπουργό και την επιθυμία του να επισκεφτεί το Άγιον Όρος τον ερχόμενο μήνα. Υπήρξαν πολλές αντιδράσεις! «Είναι καθαρά προεκλογική» – φώναξε ένας εκ των αντιπροσώπων. Κάποιοι άλλοι υποστήριξαν πως θεσμικά και μόνο είναι δεδομένο πως δεν μπορεί να αποκλειστεί ο Πρωθυπουργός του ελληνικού κράτους και πως θα πρέπει να μην προκληθούν διαφωνίες. Τελικά αποφάσισαν να μη στείλουν πρόσκληση στον Πρωθυπουργό.

    2) Περίεργη κινητικότητα παρατηρώ σε ναούς που πηγαίνει συγκεκριμένος Επίσκοπος…. Πάντα στις πρώτες σειρές, είτε σε Εσπερινό είτε σε αγρυπνία σταθερά εμφανίζεται μελετηρή ξανθιά και αιθέρια ύπαρξη… Μπορεί να είναι και σύμπτωση, αλλά οι κακές οι γλώσσες μιλούν για περίεργα νεύματα που ανταλλάσσονται…Λέτε γι΄ αυτό ο εν λόγω Επίσκοπος να φεύγει με την συνοδεία αστυνομικής μηχανής από Ιερούς Ναούς, μην πέσει και σε κανένα κόκκινο… και τον προλάβει….;

    ……………………

    4) Άφθονο υλικό για τηλεοπτικό σήριαλ υλικό δίνει τώρα τελευταία Μητρόπολη στη Βόρεια Ελλάδα … Δύο κληρικοί πρωταγωνιστούσαν μέχρι που στα επόμενα επεισόδια εμφανίστηκε και μια «ευπρεπίστρια», κατά το λαϊκότερο καθαρίστρια που ήταν του κλίματος του ενός ιερέα. Τελικά το σίριαλ ενώ εξελισσόταν σε άρλεκιν κατέληξε αστυνομική περιπέτεια αφού η καθαρίστρια είχε την κακιά συνήθεια να ψάχνει σε συρτάρια και να βρίσκει περίεργα πράγματα… Για την συνήθειά της αυτή ξυλοκοπήθηκε σε σημείο, που όλα αυτά καταγράφηκαν και από την αστυνομία που έσπευσε να δώσει τέλος στο σήριαλ…

    5) Εντάσεις και πισώπλατα μαχαιρώματα είχαμε σε Μητρόπολη του Λεκανοπεδίου από την πρόσφατη αναβάθμιση κληρικού (που ο Μητροπολίτης δε μπορεί να του πει όχι) σε πρωτοσύγκελο. Η αναβάθμιση ενόχλησε πολύ έτερο κληρικό που τον περιμένει στη γωνία γιατί είχε πάρει παρόμοιες υποσχέσεις στο παρελθόν…. Ο Μητροπολίτης κινδυνεύει να πάρει το φούτερ στα χέρια (γιατί φημίζεται ότι συχνά πυκνά επιλέγει φούτερ αντί για ράσο).

    ΥΓ: Αυτό που συνέβη στην Δράμα την 28η Οκτωβρίου, φαίνεται θα το θυμάται για πολλά χρόνια η Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης Κατερίνα Νοτοπούλου. Ο Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος, δεν δέχτηκε να καθίσει μαζί της στην εξέδρα (για την παρέλαση) και κατέβηκε στο δρόμο, μαζί με τον κόσμο… Για ακόμη μια φορά ο Σεβασμιώτατος, έδειξε ότι δεν είναι των δημοσίων σχέσεων, αλλά με τον λαό και τα δίκαια της Πατρίδος.

  3. Ο/Η kpap01 λέει:

    κύριε Λασκαράτο,
    Εχετε δίκιο για τήν υποκρισία καί τό ψέμα κάποιων πολιτικών μέ εξέχον παράδειγμα τόν κ.Τσίπρα πού καθορίζουν τή στάση τους κινούμενοι μόνο από τό συμφέρον τους.
    Θά ήθελα νά δείτε τό πραγματικό γεγονός τής αδυναμίας αντιπαράθεσης μέ αυτό τόν οργανισμό.
    Ας κάνομε τήν υπόθεση εργασίας πως 1, 2, 3 έντιμοι πολιτικοί, μέ δύναμη άν θέλετε, επιχειρούν ηρωϊκά βήματα απεμπλοκής τού κράτους από τά θρησκευτικά γρανάζια. Καί πέφτουν ηρωϊκά μαχόμενοι σέ όφελος; μάλιστα των πονηρών πού θά αναλάβουν μέ χαρά καί αζημίως τόν ρόλο τού υποστηριχτή τής εκκλησίας. Ποιό όφελος θά είχαμε οι πολίτες από τή θυσία τους?.
    Από τήν άλλοι οι Δεσποτάδες δίνουν τή μάχη εκ του συστάδην ακόμα καί σε δευτερεύοντα. Τρέφονται βρίσκοντας αντικείμενο προβολής από όλα αυτά.
    Θυμηθείτε τίς ταυτότητες. Τόν Κωστα Καραμανλή υπογράφοντα αλλά ώς πρωθυπουργό μή συνιώτα, μέ τήν ανοχή τους καί τήν προστασία του σάν δικού τους ανθρώπου. Οι ταυτότητες ήταν πρόσχημα, ανάχωμα σέ οποιαδήποτε άλλη ουσιώδη αλλαγή. Σκεφθείτε πόσο πολιτικό κεφάλαιο σπαταλήθηκε σέ αστείο θέμα ενώ γιά τόν πρωτοστάτη Χριστόδουλο συνέβαλε στήν μυθοποίηση.
    Ενεργούν από εξόχως ευνοϊκώτερες θέσεις οι Δεσπότες έναντι τών πολιτικών.
    Υποτιμάτε καί εσείς όπως οι περισσότεροι τή δύναμή τους. Γιατί ποτέ δέν αναλήθηκε βήμα-βήμα σέ τί συνίσταται η εν λόγω δύναμη. Ενα ουσιώδες λάθος πού κάνουν οι αντίπαλοί τους, καί εσείς νομίζω, είναι νά δίνουν τήν εντύπωση οτι αντιμάχονται τό θρησκευτικό συναίσθημα στό οποίο έχει δικαίωμα κάθε άνθρωπος.
    Πρέπει νά «δείξομε» τις θρησκευτικές οργανώσεις σάν μηχανισμούς ΕΞΟΥΣΙΑΣ πού φτάνουν νά υποκαθιστούν κρατικές, πολιτικές λειτουργίες σέ αντίστιξη μέ τό θρησκευτικό συναίσθημα, ατομικό δικαίωμα τού ανθρώπου. Οργανώσεις πού ασκούν πολύπλευρη καί καταθλιπτική εξουσία στά μέλη τους. Η μάχη πρέπει να θέσει σάν στόχο τήν εφαρμογή τής αρχής «Τά τού Καίσαρους τω Καίσαρι και τά τού Θεού τώ Θεώ». Καί να απαντώνται ερωτήματα:
    -Η εκπαίδευση τών νέων είναι τού Καίσαρος θέμα ή τής εκκλησίας?
    -Η εκκλησιαστική-Θεολογική εκπαίδευση σέ ποιόν ανήκει?.
    -Η ταυτότητα είναι έγγραφο τής πολιτείας (κρατικό) η τής εκκλησίας.
    -Στήν απονομή δικαιοσύνης συμμετέχει καί η εκκλησία?. Υποθέτω πώς ο χριστανός δέν εμπλέκει τό θεό στίς διαφορές του μέ τούς συμπολίτες του. Εξαιρώ αυτόν πού μού είπε πως προσεύχεται στήν Παναγία νά κερδίσει τό λαχείο. Πόσο μάλλον νά κερδίσει τή δίκη.
    Χιλιάδες τέτοια ερωτήματα μπορώ νά θέσω. Κάποια από αυτά είναι κομβικά.
    Πολλά από αυτά είναι δύσκολα ιδίως γιατί οι σοβαρές θρησκείες εννοούν νά υπεισέρχονται ουσιωδώς στά ατομικά δικαιώματα.

  4. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Οπως είναι γνωστό σε όλους, η Ορθόδοξη εκκλησία είναι απόλυτα ανυποχώρητη στα συμφέροντα της. Το γεγονός πως ο Ιερώνυμος προσέρχεται στον διάλογο με πνεύμα «αμοιβαίας εκτίμησης» και γνωρίζουν και οι δύο πλευρές τι «είναι αναγκαίο και αμοιβαία επωφελές», σημαίνει ότι πρόκειται για διάλογο για το θεαθήναι και η κερδισμένη πλευρά θα είναι αυτή της εκκλησίας. Ο Τσίπρας, προσμένει να κερδίσει κάποιες εντυπώσεις και πολιτικό όφελος, για δήθεν εκσυγχρονισμό των σχέσεων κράτους εκκλησίας, στο πλαίσιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας από μια κυβέρνηση της Αριστεράς.
    Αν ήθελε πράγματι να θέσει τις βάσεις για μια ριζική αναθεώρηση των σχέσεων του κράτους με την εκκλησία και να έθετε τουλάχιστον σε κάποιο έλεγχο την τεράστια ιδεολογική, πολιτική και οικονομική εξουσία της εκκλησίας, η οποία δεν διστάζει να επεμβαίνει στα πολιτικά δρώμενα και όχι μόνο της χώρας και να επιβάλει την θέληση της, θα επεδίωκε τον διαχωρισμό του κράτους από τα μακραίωνα δεσμά της Ορθοδοξίας, με οποιοδήποτε πολιτικό κόστος.
    Δεν θα ανεχόταν να έχει σαν κυβερνητικό εταίρο ένα άνθρωπο που φιλώντας! το χέρι του Ιερώνυμου είπε:Μακαριώτατε αν μου ζητήσετε να ρίξω την κυβέρνηση θα το κάνω.
    Δεν θα απέπεμπε το Φίλη από το υπουργείο παιδείας, για χάρη του αρχιεπισκόπου.
    Δεν θα εξασφάλιζε την φοροαπαλλαγή στο ζάμπλουτο Αγιο Ορος, που στην μακραίωνη ιστορία του δεν πρόσφερε ποτέ τίποτα το χρήσιμο στο έθνος.
    Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, δεν έχει το κουράγιο ούτε την πρόθεση να συγκρουστεί με τους ρασοφόρους, οι οποίοι πράγματι είναι η μεγαλύτερη συμφορά που ξέσπασε στο έθνος των νεοελλήνων, και οι καταστροφές που προκάλεσαν και προκαλούν είναι αδύνατον να τις απαριθμήσει κάποιος. Σχεδόν δεν θα τελείωνε ποτέ.
    Γι’ αυτό θα εξακολουθούμε να ζούμε υπό την βαριά σκιά της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, θυμίζοντας περισσότερο θεοκρατία παρά Δύση και ευρωπαϊκή ένωση.

  5. Ο/Η Λιάνα Βορίδη λέει:

    Η Εισαγγελέας στην δίκη του Γρ. Μιχαλόπουλου: «Ο κατηγορούμενος είχε σχέσεις με την Εκκλησία και γνώριζε ότι η αχίλλειος πτέρνα των κληρικών είναι τα σκάνδαλα που αφορούν την ηθική τους υπόσταση» («Ελευθεροτυπία», 13.4.2005).

    https://roides.wordpress.com/2012/05/29/29may12/

    οφείλω να θυμίσω πως τις συνεντεύξεις της Αριστεράς σε ακροδεξιούς εγκαινίασε ο Χ.Φλωράκης που έδωσε συνέντευξη στον κ.Γρ.Μιχαλόπουλο, εκδότη ακροδεξιών εντύπων και Μεγάλο Άρχοντα Οφφικιάλιο της Εκκλησίας και επίσημο «πρωκτομέτρη» των μητροπολιτών της, οι οποίοι έντρομοι τον φόρτωναν για να του κλείσουν το στόμα με βαρύγδουπους ιερούς τίτλους, μέχρι που καταδικάστηκε από το Εφετείο σε 9 χρόνια φυλάκιση (18 χρόνια χωρίς αναστολή πρωτόδικα) για απόπειρα εκβιασμού επιχειρηματιών. Χάρις σε μια όμως θαυματουργή γνωμάτευση του ευσεβούς Αρ.Πάγου, ο κ.Μιχαλόπουλος βρέθηκε σύντομα οριστικά ελεύθερος και επαινούμενος σήμερα από τον αρχιεπίσκοπο Γιοσάκη και Λαυρεντιάδη κ.Ιερώνυμο.

    Ο Χ.Φλωράκης εγνώριζε με ποιόν ακριβώς συνομιλούσε, αλλά oι ηγεσίες της Αριστεράς είχαν, δυστυχώς για τους ρομαντικούς που επιμένουν να προσβλέπουν σε αυτήν, σχεδόν πάντοτε μια περίεργη σχέση με την Ηθική, όπως αποδείχτηκε όπου γης κατέλαβε την εξουσία και όπως αποδεικνύεται μέχρι και σήμερα με αποκορύφωμα τα συλλυπητήρια που έστειλε το παλαιοημερολογίτικο πατριαρχείο του Περισσού στο κολασμένο Κ.Κ.Β.Κορέας. Ο Χ.Φλωράκης πλήρωσε ακριβά αυτήν του τη ντροπή, γιατί ο Μιχαλόπουλος τον ξεφώνισε άγρια, ισχυριζόμενος ότι συμφώνησε σε αμνήστευση των χουντικών, εξέδωσε τη συνέντευξη σε βιβλίο («ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΙΛΑΟ ΦΛΩΡΑΚΗ») με προσβλητικό για τον Γ.Γ. του ΚΚΕ εξώφυλλο και γενικά προκάλεσε δυσμενή για τον μακαρίτη θόρυβο.

  6. Ο/Η R.N. λέει:

    http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=4474

    Απαγορευμένα βιβλία θρησκευτικής κριτικής Ελλήνων συγγραφέων μετά το 10ο αιώνα

    21-09-08, 20:43
    χρήστης KANE

    Μέλος της ομάδας Gateway

    Εγγραφή: 11-04-2004
    Περιοχή: Πελοπόννησος

    Είναι αλήθεια ότι μόλις είδα να ανοίγεται το θέμα αυτό από τον beetlejuice, ήρθε αμέσως στο νου μου ένα βιβλίο φωτιά που είχα την τύχη να πάρω -σε κάποια παλια έκδοση-στα χέρια μου κάποτε. Το βιβλίο αυτό, δεν είναι άλλο από το εξαίσιο πόνημα του Γεώργιου Δ. Καρανικόλα με τίτλο: Ρασοφόροι Συμφορά του Έθνους, ο οποίο όπως διαπίστωσα -παρά τις σκληρές κριτικές που στην εποχή του δέχτηκε- κατάφερε να επανεκδοθεί από τις εκδόσεις Βασιλόπουλος Στέφανος Δ.

    Επειδή δεν θέλω να πλατιάσω με δικά μου σχόλια επάνω στο βιβλίο, θα σας μεταφέρω μερικά από τα σχόλια που οι εφημερίδες όπως και άλλοι σημαντικοί άνθρωποι της εποχής του έκαναν. Το μόνο που θα σας πω εγώ κλείνοντας, είναι ότι στο βιβλίο πρόκειται να βρείτε σημαντικότατα ιστορικά στοιχεία σχετικά με τη σκοτεινή πλευρά των ρασσοφόρων της ορθόδοξης εκκλησίας που κυριολεκτικά θα σας… σηκώσουν την τρίχα!(Ένα παράδειγμα που μου έρχετε αυτή τη στιγμή στο νου, είναι οι «συνταγές ευνουχισμού» που περιέχονται στο έργο, οι οποίες -κρατηθείτε- γράφτηκαν κάποτε από έναν…Έλληνα καλόγερο!).

    Λίγα σχόλια της εποχής για το πόνημα(σημειώνουμε ότι το βιβλίο γράφτηκε λίγα έτη μετά τη μεταπολίτευση):

    -Ο συγγραφέας μας ούτε λιββελογραφεί, ούτε προσπαθεί με λόγια να εντυπωσιάσει. Ο ολισθηρός δρόμος της λοιδωρίας που ειν’ ο εύκολος δεν τον ελκύει. Καταφεύγει αντίθετα, στις πηγές της ελληνικής ιστοριογραφίας, προσπαθώντας πάντα να αντλεί τις πληροφορίες του από τους πιο συντηρητικούς ιστορικούς, ακόμη και απ’ αυτόν τον ως Χουντικόν τελευτήσαντα Παναγιώτη Πιπινέλη.
    Κώστας Σταματίου, «Τα Νέα» 9-10-1976

    -Μετά το έργον «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του Νικ. Καζαντζάκη, το νέο έργο θα σκαδαλίσει χιλιάδας χριστιανούς.
    Ιερέας Σταύρος Παπαχρίστου, Θεολόγος-Νομικός

    -Η καλοπιστία σου, φαίνεται πως δεν αποσιωπάς τους κληρικούς παλαιούς και νέους που έκαναν το καθήκον. Και εδώ σημειώνω καλόπιστο λάθος σου, να νομίζεις ότι ελάχιστοι δεσποτάδες στη δικτατορία έκαναν αντίσταση. Κανείς!
    Γιάννης Σκαριμπας
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη KANE : 21-09-08 στις 20:45

    https://bluebig.wordpress.com/2016/05/11/%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-4/

    Εκκλησία και φασισμός (4) … Μάι. 11
    by earkas

    Είδα χτες στην Ελληνοφρένεια ένα βιντεάκι, το οποίο δεν είχα υπ’ όψη μου (ως γνωστόν, τις ημέρες τού Πάσχα σήκωσα χειρόφρενο και κατέβασα ρολλά). Λέω για εκείνο το κήρυγμα του Καλαβρύτων και Αιγιαλείας μπασκίνα Αμβρόσιου Λενή, όπου ο άγιος ιεράρχης καταριέται τον υπουργό παιδείας: «αν ο Φίλης υπογράψει κατάργηση των θρησκευτικών στα σχολεία, να του σαπίσει το χέρι». Δεν θα πω ότι έφριξα, όπως θα περιμένατε, επειδή δεν εξεπλάγην, καθ’ ότι ο Λενής δεν είναι μόνο φασίστας αλλά και σκατόψυχος. Απλώς, θυμήθηκα ότι κάτι παρόμοιο είχε πει το 1968 και ο τιτουλάριος μητροπολίτης Νέας Πελαγονίας και Ενόπλων Δυνάμεων (!) Νικόλαος Ξένος, όταν, απευθυνόμενος σε στρατιώτες, δεν μπορούσε να γίνει σαφέστερος: «αν ασπασθείτε τον κομμουνισμό, φαρμάκι να γίνει μέσα σας το γάλα της μάνας σας».

    Παρένθεση πρώτη. «Τιτουλάριος μητροπολίτης» είναι, σαν να λέμε, «επίσκοπος άνευ χαρτοφυλακίου». Πρόκειται για τίτλο-πατέντα (η κανονικότητα του οποίου έχει αμφισβητηθεί επανειλημμένα), ώστε κάποιοι να χειροτονούνται επίσκοποι παρ’ ότι δεν υπάρχει χηρεύουσα μητρόπολη για να διοικήσουν. Έτσι, εφευρίσκονται μητροπόλεις ανύπαρκτες, με τίτλους που παραπέμπουν στο παρελθόν ή και στο… άγνωστο. Τέτοιοι αστείοι τίτλοι είναι, για παράδειγμα: επίσκοπος Αχελώου (!), επίσκοπος Επιδαύρου, επίσκοπος Δωδώνης, επίσκοπος Ευρίπου (!), επίσκοπος Ταλαντίου, επίσκοπος Νεοχωρίου, επίσκοπος Αβύδου, επίσκοπος Ρεντίνης, επίσκοπος Θερμοπυλών (!), επίσκοπος Σαλώνων κλπ. Κλείνει η πρώτη παρένθεση.


    «Υγιαίνετε!» Σεραφείμ Τίκας, Οδυσσεύς Αγγελής, Γεώργιος Παπαδόπουλος.

    Με την ευκαιρία, λοιπόν, λέω να συμπληρώσω τα τρία προηγούμενα κείμενα με ένα ακόμη, παραθέτοντας την δραστηριότητα ορισμένων ιεραρχών κατά την διάρκεια της χούντας. Βοηθοί μου, εκτός από τις σημειώσεις μου, δυο βιβλία: το προ πολλού εξαντλημένο «Ρασοφόροι – Συμφορά του έθνους» (1985) του ερευνητή Γιώργου Καρανικόλα και το «Ιεράρχες διάκονοι της χούντας» (Βασδέκης, 1981) του δημοσιογράφου Γιάννη Γκίνη (το βιβλίο τού Γκίνη κυκλοφορεί ακόμη και, αν έχετε διάθεση, αναζητήστε το).

    – Πολυανής και Κιλκισίου (Κιλκίς) Χαρίτων Συμεωνίδης

    Ζήλεψε την δόξα τού Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα και χαρακτήρισε κι αυτός με την σειρά του την δεύτερη σύζυγο του δικτάτορα Παπαδόπουλου ως «Δέσποινα των ουρανών». Έμεινε αξέχαστη η δήλωσή του: «η Επανάστασις εδώ είμεθα ο κ. Νομάρχης, ο κ. Διοικητής και εγώ». Στις 13/7/1974 τον ξήλωσε ο Σεραφείμ, κατά το γενικό σάρωμα των παπαδοπουλικών επισκόπων που αντιπαθούσαν τον Ιωαννίδη επειδή έρριξε το ίνδαλμά τους.

    – Σάμου και Ικαρίας Παντελεήμων Χρυσοφάκης

    Αυτός τον οποίο συμβούλευε ο Χριστόδουλος να αναρτήσει στο επισκοπικό μέγαρο την σημαία με το πουλί τής χούντας κατά την επίσκεψη του Παττακού. Η ευχή του προς τον Παπαδόπουλο «ζήθι έτη μαθουσάλεια» έγινε πηγή ανεκδότων. Ανταμείφθηκε με την «προαγωγή» του στην -σαφώς πιο πλούσια- μητρόπολη Θεσσαλονίκης.

    – Τρίκκης και Σταγών (Τρικάλων) Διονύσιος Χαραλάμπους

    Ο ιεράρχης που, σε συνεννόηση με τον Καρούσο, χειροτόνησε ως διακόνους τον Παρασκευαΐδη και τον Λενή (παραμένει αδιευκρίνιστο το γιατί τους έδιωξε κακήν-κακώς τρία χρόνια αργότερα). Πέθανε το 1970 και μέχρι το τέλος της ζωής του περηφανευόταν ότι αυτός ήταν που έστειλε στον Παπαδόπουλο το πρώτο συγχαρητήριο τηλεγράφημα «επί τη επικρατήσει της Επαναστάσεως».


    Οι μεγάλοι έρωτες δεν κρύβονται…

    – Ηλείας και Ωλένης Αθανάσιος Βασιλόπουλος

    Αφού είχαν προλάβει ο Παντελεήμων και ο Χαρίτων, ο Αθανάσιος άφησε κατά μέρος την Δέσποινα Παπαδοπούλου και πήρε το λιβανιστήρι του για την Κατερίνα Λέκκα, την σύζυγο του διοικητή Πελοποννήσου, την «χαϊδευτικώς όπως την ονομάζομεν εμείς οι δικοί της Καιτούλαν». Παροιμιώδης έμεινε η προτροπή του προς τους ιερείς τής Ηλείας να συνεργάζονται με την ασφάλεια, καταδίδοντας τους εχθρούς της επαναστάσεως. Μετά την μεταπολίτευση, ο Αθανάσιος μηνύθηκε από ιερείς του για σεξουαλική παρενόχλησή τους και η υπόθεση έφτασε στο συνοδικό δικαστήριο, όπου ο Λαρίσης και Τυρνάβου Σεραφείμ Ορφανός κατόρθωσε το ακατόρθωτο: αθώωσε και τον μητροπολίτη Ηλείας για την σεξουαλική παρενόχληση και τους μηνυτές ιερείς για την ψευδή καταμήνυση! [Λεπτομέρεια: Ο Σεραφείμ Ορφανός βρέθηκε να έχει αποκτήσει πλήθος οικοπέδων και κτημάτων (τα 12 εξ αυτών μέσα στο 1972), πριν ακόμη γίνει δεσπότης! Όταν, το 1974, χειροτονήθηκε επίσκοπος, πολύς λαός φώναξε μέσα στην εκκλησία «ανάξιος», κάτι που έκανε τον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ Τίκα να φωνάξει στον κόσμο από μικροφώνου «γαμώ το κέρατό σας»!!]

    – Αλεξανδρουπόλεως Κωνστάντιος Χρόνης

    Ακραιφνής παπαδοπουλικός, φαγώθηκε κι αυτός επί χούντας Ιωαννίδη. Όταν ο Παπαδόπουλος προκήρυξε το νόθο δημοψήφισμα του 1973, ζήτησε από τον Ιερώνυμο να ανασταλούν οι εργασίες τής Ιεράς Συνόδου, προκειμένου οι αρχιερείς να μπορούν να δουλέψουν απερίσπαστα υπέρ του «Ναι». Μαζί του συμφώνησαν σχεδόν όλοι οι συνάδελφοί του. Παρά ταύτα, ο Κωνστάντιος, με προσωπική επιστολή του, ζήτησε και την συμπαράσταση του δικτάτορα: «Με το θάρρος που μου δίδει η αφοσίωσίς μου προς το πρόσωπόν Σας και η ειλικρινής αγάπη μου προς το έργον της Επαναστάσεως, έρχομαι να θέσω υπ’ όψιν Σας την αγανάκτησιν και τον αναβρασμόν, ο οποίος επικρατεί εις την παράταξιν των Αρχιερέων που προήλθαν μετά την Επανάστασιν της 21ης Απριλίου (…) Φρονώ ότι εν όψει του Δημοψηφίσματος, διά την επιτυχίαν του οποίου όλοι μας εργαζόμεθα, επιβάλλεται η αναστολή των εργασιών της Ιεράς Συνόδου».

    Παρένθεση δεύτερη. Υπέρ του «Ναι» στο δημοψήφισμα του 1973 η εκκλησία διεξήγε κανονικό αγώνα με σωρεία κηρυγμάτων, με ραδιοφωνικές εκπομπές (όπως ο τότε Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου και από το 1974 Περιστερίου Αλέξανδρος Καντώνης), με εγκυκλίους, με δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά κλπ. Αντίστοιχη εκστρατεία υπέρ του «Ναι» είχε γίνει από την εκκλησία και κατά το άλλο νόθο χουντικό δημοψήφισμα του 1968, με χαρακτηριστικώτερες περιπτώσεις τον Καστορίας Δωρόθεο Γιανναρόπουλο («Η επανάστασις της 21ης Απριλίου 1967 ήνοιξε την λεωφόρον της ευτυχίας, της γαλήνης, της ευημερίας, της προόδου και της Ειρήνης. Εάν δώσωμεν το ψηφοδέλτιόν μας με το ΝΑΙ θα ευτυχήσωμεν, ενώ αντιθέτως εάν ψηφίσωμεν ΟΧΙ θα δυστυχήσωμεν και οδύνην πολλήν θα δοκιμάσωμεν»), τον Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Κωνσταντίνο Πούλο («η περίλαμπρος νίκη τού δημοψηφίσματος»), τον Λαρίσης και Τυρνάβου Θεολόγο Πασχαλίδη («όσοι δεν ψηφίσουν «ναι» δεν είναι χριστιανοί»), τον προαναφερθέντα Αλέξανδρο Καντώνη («το καλύτερο, αρτιώτερο, σαφέστερο και πλέον δημοκρατικό και φιλελεύθερο Σύνταγμα από κάθε προηγούμενο του τόπου μας… θα το ψηφίσωμεν ρίπτοντες την Κυριακήν ένα μεγαλοπρεπές ΝΑΙ εις την κάλπην, διά να διατρανώσωμεν τα ευγνώμονα αισθήματά μας προς τους μεγαλουργούς ηγέτες μας»), τον τότε Ζιχνών και Νευροκοπίου και αργότερα Πατρών Νικόδημο Βαλληνδρά κλπ. Φωτεινή εξαίρεση απετέλεσε ο Πειραιώς και Φαλήρου (πρώην Αργολίδος) Χρυσόστομος Ταβλαδωράκης. Κλείνει και η δεύτερη παρένθεση.


    Ο Ιεροσολύμων Βενέδικτος παρασημοφορεί τον Γ. Παπαδόπουλο ενώ ο Στ. Παττακός περιμένει την σειρά του.

    – Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Κωνσταντίνος Σακελλαρόπουλος

    Διασώζεται εγκύκλιός του, με περιεχόμενο που δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων: «Η Εθνική Κυβέρνησις έχει επιτελέσει τεράστιον εθνικόν έργον. Το σύνθημα του Προέδρου της Εθνικής Κυβερνήσεως «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» μοναδικόν και ιστορικόν, ήχησεν ως εγερτήριον σάλπισμα».

    – Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας Σπύρου

    Αυτός τα έβλεπε όλα καλά κι όλα ωραία. Όταν, το 1969, επισκέφθηκε την Ελλάδα, δήλωσε ότι «Εγώ γνωρίζω και βλέπω ότι ο ελληνικός λαός έχει πλήρη ελευθερίαν» (18/5/69). Προσφωνώντας δε τον Παττακό, έγινε και αρκούντως γλοιώδης, σχεδόν εμετικός: «Παρακολουθώ το έργον της κυβερνήσεως εκ διαφόρων πληροφοριών και εκπλήσσομαι διά την αποδοτικότητα των προσπαθειών της, ιδιαιτέρως εκπλησσόμενος διά την ιδικήν σας δραστηριότητα. Σεις πλέον δεν πετάτε καν αεροπορικώς, πετάτε ο ίδιος».

    – Ιεροσολύμων Πατριάρχης Βενέδικτος Παπαδόπουλος

    Πολυβραβευμένος μασόνος, πιστοποιημένο μέλος της μασονικής στοάς «Αδελφοποίησις». Το 1968 απένειμε στην χουντική τριανδρία τα διάσημα του «Μεγάλου Σταυροφόρου του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου». Γνωστοί κάτοχοι αυτού του τίτλου είναι ο Παύλος Μελάς, ο Παύλος Κουντουριώτης και ο… Αντώνης Σαμαράς.

    – Αλεξανδρείας Πατριάρχης Νικόλαος ΣΤ’ Βαρελόπουλος

    Για να είμαστε ακριβείς, ο πλήρης τίτλος αυτού του ιεράρχη είναι (πάρτε βαθειά ανάσα): Πάπας και Πατριάρχης της μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, πάσης γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής, Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Ποιμένων, Αρχιερεύς Αρχιερέων, τρίτος και δέκατος των Αποστόλων και Κριτής της Οικουμένης. Αυτός ο όλα αυτά, λοιπόν, ζήλεψε τον Βενέδικτο και τον Μάιο του 1969 απένειμε στον Παπαδόπουλο τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου. Συνόδεψε δε την βράβευση με αρκετή γλείτσα: «Ο δρόμος τον οποίον ακολουθήσατε διά την λύσιν της πολιτικής καταστάσεως και την εξυγίανσιν του τόπου είναι ο καλύτερος, και θα μας φέρει εις την Ανάστασιν του έθνους (…) Ο Θεός σάς επέλεξεν ως όργανόν Του (…) Το έργο αυτό σάς το ανέθεσεν η πρόνοια του Θεού (…)».


    Ο Αλεξανδρείας Νικόλαος ΣΤ’ παρασημοφορεί τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

    Μετά από όλα αυτά, ακούγεται πολύ φυσικό το ότι οι ιεράρχες υπήρξαν και μετά τη δικτατορία οι πρώτοι που υποστήριξαν την αμνήστευση των χουντικών και την αποφυλάκιση των πρωταιτίων του πραξικοπήματος, «ως μέτρον χριστιανικής αγάπης». Επί κεφαλής της πρώτης φιλοχουντικής οργάνωσης της μεταπολίτευσης, της «Ελληνικής Αμνηστίας», ήταν ο γνωστός μητροπολίτης πρώην Θεσσαλονίκης Λεωνίδας Παρασκευόπουλος. Με προκήρυξή του τον Σεπτέμβριο του 1979 ο Λεωνίδας καταγγέλλει: «Είναι γνωστό σε όλους ότι Έλληνες Αξιωματικοί επί πέντε χρόνια τώρα σαπίζουν στις φυλακές του Κορυδαλλού ως πολιτικοί κρατούμενοι. Και να σκεφθή κανείς ότι αυτοί οι έντιμοι στρατιωτικοί προέταξαν πάντοτε τα στήθη τους μέχρι αίματος για την ελευθερία και τη σωτηρία της πατρίδος. Είναι ολοφάνερο ότι η πράξις αυτή είναι άδικη, παράνομη, καταλυτική κάθε έννοιας ηθικής τάξεως, διασπαστική της ενότητος του έθνους και διά τούτο αντιχριστιανική. Συνεπώς αυτοί οι άνθρωποι δεν έπρεπε να μείνουν ούτε μια ώρα φυλακή».

    Ταύτα και μένω, αιτούμενος συγγνώμην διά την αδολεσχίαν (*).
    Αδελφοί εν Χριστώ, απολύεσθε εν ειρήνη.
    Διάπυρος προς Κύριον ευχέτης,
    ο Ιστολογίου Θεόδωρος

    (*) αδολεσχία: πολυλογία, μακρυγορία

    Από
    http://teddygr.blogspot.com/2016/05/4.html
    10 Μαΐου 2016

  7. Ο/Η R.N. λέει:


    Για αιώνες ολόκληρους, ο χώρος της Εκκλησίας ήταν στην Ελλάδα ένα ταμπού. [. . .] Από την εποχή του Ροΐδη κανένας δεν τόλμησε στο τόπο αυτό να τα βάλει ανοιχτά με τους μεγαλοσχήμονες παπάδες, [. . .], να ερευνήσει τις ζωές και τα έργα αυτών που βάλθηκαν να γίνουν φύλακες και τιμητές της ηθικής των κοινών θνητών. Όσοι το τόλμησαν, κυρίως μέσα από βιβλία (Καζαντζάκης, Λασκαράτος, Βάρναλης) γνώρισαν την άρνηση και τον κατατρεγμό. [. . .] Όταν στην «Ελευθεροτυπία» αρχίσαμε πριν δυο χρόνια την έρευνα «Φάκελος Εκκλησία» οι αντιδράσεις ήταν έντονες, αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία θετικές. Το συμπέρασμα ήταν ότι το κοινό ζητούσε πια κάθαρση ουσιαστική μέσα στην Εκκλησία. Σ’ εκείνη την έρευνα βγήκαν στην επιφάνεια κυρίως σκάνδαλα οικονομικά – μπορώ να πω ότι για πρώτη φορά ετέθη ξεκάθαρα το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας που πάει να βρει κάποια λύση. Ακολούθησε, πριν λίγους μήνες, η έρευνα «Βίοι Αγίων». Αυτή τη φορά το νυστέρι έμπαινε πιο βαθιά και μάλιστα σε περιοχές «απαγορευμένες». Η έρευνα προχωρούσε στα ιδιαίτερα των μεγαλόσχημων ρασοφόρων, στις μεταξύ τους σχέσεις, στην ιδιωτική τους ζωή. Και βγήκαν στη φόρα πράγματα και θαύματα που έκαναν και τους πιο πιστούς ακόμα να αγανακτήσουν. [. . .] Πιστεύω ότι το βιβλίο αυτό θα συμβάλει σημαντικά στην ικανοποίηση του πανεθνικού πια αιτήματος για κάθαρση στην Εκκλησία – κάθαρση από τα στοιχεία εκείνα που προσβάλλουν το θρησκευτικό αίσθημα των πιστών και την νοημοσύνη όλων. [. . .] (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)


    https://3.bp.blogspot.com/-GgMsUBQFdPc/TclkEvepFfI/AAAAAAAAAdg/GtZqrLheVTo/s1600/leonidas_paraskevopoulos.bmp
    Επί κεφαλής της πρώτης φιλοχουντικής οργάνωσης της μεταπολίτευσης, της “Ελληνικής Αμνηστίας”, ήταν ο γνωστός μητροπολίτης πρώην Θεσσαλονίκης Λεωνίδας Παρασκευόπουλος. Με προκήρυξή του τον Σεπτέμβριο του 1979 ο Λεωνίδας καταγγέλλει: “Είναι γνωστό σε όλους ότι Έλληνες Αξιωματικοί επί πέντε χρόνια τώρα σαπίζουν στις φυλακές του Κορυδαλλού ως πολιτικοί κρατούμενοι. Και να σκεφθή κανείς ότι αυτοί οι έντιμοι στρατιωτικοί προέταξαν πάντοτε τα στήθη τους μέχρι αίματος για την ελευθερία και τη σωτηρία της πατρίδος. Είναι ολοφάνερο ότι η πράξις αυτή είναι άδικη, παράνομη, καταλυτική κάθε έννοιας ηθικής τάξεως, διασπαστική της ενότητος του έθνους και διά τούτο αντιχριστιανική. Συνεπώς αυτοί οι άνθρωποι δεν έπρεπε να μείνουν ούτε μια ώρα φυλακή”.

    Ακόμη και Θεολόγοι παραδέχονται μερικά πράγματα

    Είχε παρέμβει η δικτατορία στα εσωτερικά της Εκκλησίας;

    – H Εκκλησία όφειλε να ζητήσει συγνώμη για την στάση της κατά την περίοδο της δικτατορίας;
    – Η περίοδος του Ιερώνυμου Κοτσώνη (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών) και η περίοδος του Σεραφείμ Τίκα (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος την περίοδο 1974 με 1998)
    Στιγμιότυπα από την παρουσίαση του βιβλίου «Η εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967-1974» του Χαράλαμπου Μ. Ανδρεόπουλου. – (Εκδόσεις Eπίκεντρο)
    με ομιλητές τους:
    – Γεώργιος Ιατρού, δικηγόρος, Δρ. Εκκλησιαστικού Δικαίου Νομικής ΕΚΠΑ
    – Ανδρέας Αργυρόπουλος, θεολόγος καθηγητής, M.Th., Δ/ντής Γυμνασίου και συγγραφέας.
    Στην εκδήλωση διαβάστηκε κείμενο του Μανώλη Μηλιαράκη επίτιμου Προέδρου της «Χριστιανικής Δημοκρατίας»
    συντόνισε ο Πρόεδρος της «Χριστιανικής Δημοκρατίας», δικηγόρος Γιάννης Ζερβός
    Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την βιβλιοπαρουσίαση πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο. ibdb.gr/index_book.php?book=300183

  8. Ο/Η Μητροπολίτης Ζωζώ λέει:

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    Η επαίσχυντη συμφωνία που υπέγραψε ένας αλιτήριος πρωθυπουργός

    1. Το Κράτος θα καταβάλει το συνολικό ποσό του μισθού των παπάδων
    2. Η Εκκλησία θα πληρώνει τους ιερείς κατά το δοκούν. Οι απλοί εφημέριοι παραδίδονται μισθολογικά ολότελα απροστάτευτοι στη δεσποτοκρατία.
    3. Η Πολιτεία συνομολογεί τον ψευδέστατο ισχυρισμό ότι η Εκκλησία έχει χαρίσει στο Κράτος περιουσία γι’αυτό ο κλήρος μισθοδοτείται με κρατικά λεφτά.
    4. Η Πολιτεία αναγνωρίζει στην Εκκλησία κυριότητα σε ακίνητα για τα οποία δεν έχει τίτλους.

    • Ο/Η του κώλου λέει:

      http://www.kathimerini.gr/993803/article/epikairothta/ellada/amesh-analysh-tria-8emeliwdh-elattwmata-ths-symfwnias-tsipra—ierwnymoy

      Αμεση Ανάλυση: Τρία θεμελιώδη ελαττώματα της συμφωνίας Τσίπρα – Ιερώνυμου
      ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΤΙΣΤΑΚΙΣ*

      Πρώτον, ο πρωθυπουργός πρώτος όφειλε να γνωρίζει ότι σε μείζονα εκκλησιαστικά ζητήματα, σαν αυτά που θίγει η συμφωνία, θα έπρεπε να διαβουλευθεί και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο οποίο ανήκουν οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών (Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη και νησιά του Β. Αιγαίου), το Άγιο Όρος, τα Δωδεκάνησα και η Κρήτη. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε την σύμφωνη γνώμη του Φαναρίου για την κατάρτιση και ψήφιση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1977. Αντί αυτού, ο πρωθυπουργός διαβουλεύτηκε μυστικά μόνον με τον Αρχιεπίσκοπο, ούτε καν με την Ιερά Σύνοδο, όπως προβλέπει το άρθρο 3 του Συντάγματος. Πρώτο ελάττωμα, συνεπώς, ο επιλεκτικός χαρακτήρας της διαβούλευσης, που προσκρούει στο ίδιο το Σύνταγμα.

      Δεύτερον, είναι, βεβαίως, θεμιτό η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος να νοικοκυρέψει τα του οίκου Της αλλά, αλήθεια, ποιος πολιτειακός κανόνας επιτρέπει την εσαεί παράδοση του ετήσιου κονδυλίου της μισθοδοσίας στα χέρια του Αρχιεπισκόπου και της Συνόδου, χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί ένα μέτρημα: πόσοι είναι σήμερα οι μισθοδοτούμενοι ιερείς, πόσα είναι τα καταπατημένα ακίνητα της Εκκλησίας, ποιες είναι οι εκκρεμείς περιουσιακές αντιδικίες μεταξύ Εκκλησίας και κράτους; Με άλλα λόγια, πώς μπορεί να αφαιρεί ετησίως από τις τσέπες των φορολογουμένων δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και να τα παραδίδει ανεξέλεγκτα στα χέρια του Αρχιεπισκόπου; Δεύτερο ελάττωμα, λοιπόν, η παράνομη ετήσια οικονομική ενίσχυση, χωρίς την εγγύηση των κρατικών δημοσιονομικών μηχανισμών.

      Τρίτον, το 1945 προβλέφθηκε για πρώτη φορά η μισθοδοσία των εφημέριων από το Δημόσιο (Α.Ν. 536/1945). Σε αντιστάθμισμα της δαπάνης αυτής επιβλήθηκε με τον ίδιο νόμο (α) η υποχρεωτική είσπραξη του 25% των τακτικών εσόδων των ενοριακών ναών από το Δημόσιο και (β) η υποχρεωτική ετήσια εισφορά όλων των ορθόδοξων οικογενειών στην ενορία τους. Με άλλα λόγια, το κράτος πλήρωνε τον κάθε εφημέριο με τα έσοδα των ναών που σχηματίζονταν από τις υποχρεωτικές εισφορές των πιστών. Το 1956 η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή επέκτεινε την είσπραξη του 25% επί των πάσης φύσεως εσόδων των ναών (Ν.Δ. 3559/1956). Η εισφορά των πιστών καταργήθηκε το 1962 (Ν.Δ. 4242/1962). Στη συνέχεια, το 1968, το ποσοστό της είσπραξης από το Δημόσιο αυξήθηκε στο 35% (Α.Ν. 469/1968). Το 2004, η κυβέρνηση Σημίτη κατάργησε οριστικώς και αυτό το 35% (άρθρο 15 του Ν. 3220/2004). Συνεπώς, η κρατική μισθοδοσία των εφημερίων ποτέ δεν αποτέλεσε αντιστάθμισμα για την παραχώρηση προς το ελληνικό κράτος της ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
      Άλλωστε, η σημαντικότερη μεταβίβαση εκκλησιαστικής περιουσίας προς το κράτος υλοποιήθηκε το 1952 με σύμβαση η οποία κυρώθηκε με το Ν.Δ. 2185/1952 (ΦΕΚ Α΄ 217). Η σύμβαση αυτή ήταν αμφοτεροβαρής: το κράτος απέκτησε την κυριότητα αγροτεμαχίων και βοσκοτόπων εκτός Αττικής (αξίας 97 δισεκατομμυρίων δραχμών, όπως η ίδια η σύμβαση προσδιορίζει) έναντι ίσης αξίας αστικών ακινήτων και μετρητών που απέκτησε η Εκκλησία. Τούτα όλα, με αναλυτικούς πίνακες των εκτάσεων ή των ακινήτων που άλλαξαν κυριότητα αλλά και εκείνων που διατηρούνται στην κυριότητα των Μονών, δημοσιεύονται σε άνω των εκατό σελίδες στο ΦΕΚ. Συνεπώς, πόθεν προκύπτει ότι η μισθοδοσία των εφημέριων προβλέφθηκε σε αντιστάθμισμα της αφαίρεσης εκκλησιαστικής περιουσίας;
      Γιάννης Κτιστάκις, Επίκουρος καθηγητής Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ

    • Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

      Πρόεδρος Κληρικών Ελλάδος: Ερήμην μας η συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου, θα πολεμήσουμε να μην περάσει
      06/11/2018 22:12

      Αναστάτωση στους περίπου 8.000 κληρικούς μετά την απόφαση να μην είναι πλέον δημόσιοι υπάλληλοι – Ετοιμοι να αντιδράσουν, δηλώνει στο protothema.gr ο πρόεδρος του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος

      «Θα πολεμήσουμε να παραμείνει το σημερινό καθεστώς»: Με αυτό τον κατηγορηματικό τρόπο αντέδρασε μιλώντας στο protothema.gr ο πρωτοπρεσβύτερος π.Γεώργιος Σελλής, πρόεδρος του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδας. Κληθείς από το protothema.gr να σχολιάσει τη συμφωνία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, ο π.Γεώργιος Σελλής σημείωσε ότι οι κληρικοί θα πολεμήσουν για να παραμείνει το σημερινό καθεστώς σε ό,τι τους αφορά -να παραμείνουν, δηλαδή, δημόσιοι υπάλληλοι και πρόσθεσε ότι η συμφωνία έγινε χωρίς να ερωτηθεί κανείς. «Εγινε ερήμην των κληρικών και νομίζω ότι έγινε και ερήμην των μητροπολιτών», είπε χαρακτριστικά ο π.Γεώργιος Σελλής.

      Σημειώνεται ότι οι κληρικοί του Συνδέσμου, σύμφωνα με όσα είπε στο protothema.gr ο πρόεδρος του Ιερού Συνδέσμου είναι περίπου 8.000. Ο π.Γεώργιος Σελλής είπε ότι τις επόμενες ημέρες θα συνεδριάσει ο Ιερός Σύνδεσμος προκειμένου να συντονιστούν οι δράσεις των κληρικών και πρόσθεσε ότι θα ζητηθεί συνάντηση με τους πολιτικούς αρχηγούς, σημειώνοντας ότι «με αγώνες μπήκαμε στο ενιαίο μισθολόγιο, δεν μπορεί να μας πάρουν κεκτημένα δικαιώματα ο Αρχιεπίσκοπος και ο πρωθυπουργός που συμφώνησαν χωρίς να ρωτήσουν κανέναν».

      Όπως προβλέπεται από τη συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου οι κληρικοί πλέον δεν θα θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι, ωστόσο το κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να επιδοτεί την Εκκλησία με ποσό ίσο με τις ανάγκες μισθοδοσίας, που θα διασφαλίζεται με αυτό τον τρόπο.

  10. Παράθεμα: «Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους» | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

  11. Ο/Η laskaratos λέει:


    Συγγραφέας: ΑΛΕΚΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
    Εκδόσεις: ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    Έτος: 1999
    Κατηγορίες: Ιστορία, Ορθόδοξη Εκκλησία

    https://diasporic.org/2010/11/diaspor5/alekos-aggelidis/

    ΑΛΈΚΟΣ Ν. ΑΓΓΕΛΊΔΗΣ

    Γεννήθηκε στο Κίτρος της Πιερίας, στο χωριό που είναι η συνέχεια της ονομαστής και ένδοξης αρχαίας Πύδνας. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και στη συνέχεια φοίτησε στο γυμνάσιο της Κατερίνης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στην Αθήνα και εργάστηκε για κάποιο διάστημα στο Υπουργείο Γεωργίας, στο Ταμείο Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών της Διεύθυνσης Γεωργίας Νομού Πιερίας. Ήρθε στην Αυστραλία το χρόνο που παντρεύτηκε με τη γυναίκα του Δήμητρα το 1954. Μαζί απέκτησαν δύο γιους, το Νίκο και Βασίλη.

    Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και τη συγγραφή απ’ τα μαθητικά και φοιτητικά του ακόμη χρόνια και έγραψε βιβλία ποικίλου περιεχομένου.

    Από μαθητής τρίτης γυμνασίου είχε φροντιστήρια και δίδασκε Μαθηματικά, Φυσική-Χημεία και Αρχαία-Νέα Ελληνικά σε συμμαθητές του και σε μαθητές μεγαλυτέρων τάξεων, συμπεριλαμβανόμενης και της έκτης γυμνασίου. Αργότερα προετοίμαζε απόφοιτους για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα Πανεπιστήμια και στις άλλες Ανώτατες Σχολές, γι’ αυτό και τα πρώτα του βιβλία ήταν βοηθήματα Φυσικοχημείας, Μαθηματικών κλπ.. Τα φροντιστήριά του λειτούργησαν ως τη μέρα που έφυγε για την Αυστραλία.

    Στην Αυστραλία συνέχισε τα ‘’φροντιστήρια’’ στα δυο του παιδιά, απ’ τα οποία το μεν πρώτο έχει απολυτήριο γυμνασίου ξένης γλώσσας απ’ το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στα Αρχαία Ελληνικά, το δε δεύτερο από Κολέγιο της Αγγλίας στα Νέα Ελληνικά.

    Στο διάστημα της κατοχής έγραψε τα δυο θεατρικά έργα ‘’Αδούλωτοι Σκλάβοι’’ και ‘’Ο Μαχητής’’ και πήρε μέρος, όπως και η πλειονότητα του ελληνικού λαού, στην Εθνική Αντίσταση (στην ΕΠΟΝ). Για τη δράση του αυτή, για την οποία ήταν περήφανος, εξορίστηκε όταν πήγε στρατιώτης για δέκα μήνες και μετά υπηρέτησε το υπόλοιπο των 36 μηνών της θητείας του εκτελώντας χρέη αξιωματικού διαβιβάσεων. Mόλις έφυγαν οι Γερμανοί κατακτητές απ’ τη δύστυχη πατρίδα μας πήραν στα χέρια τους τον έλεγχο της εξουσίας οι δοσίλογοι και μέχρι χθες ανοιχτοί συνεργάτες των κατακτητών. Το μέγεθος της πρωτοφανούς αυτής αδικίας για τον αγώνα εκείνο, που σε πολλά σημεία ξεπέρασε κι εκείνον του ’21, θα το δει και θα το συνειδητοποιήσει ο καθένας, όταν θελήσει να μάθει την αλήθεια και να δει τα πράγματα αντικειμενικά και με το φακό της πραγματικότητας.

    Ο μεγάλος κατατρεγμός τότε των αντιστασιακών, ανάγκασε τους δικούς του να καταστρέψουν τα δυο αυτά έργα του, που αυτός αγαπούσε κι εκείνοι λάτρευαν. Ύστερ’ από 40 χρόνια το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της δόλιας Πατρίδας μας αναγνώρισε και τους κατοχικούς μας αγώνες, αφού πρώτα αναγνώρισε και απένειμε, πολλά χρόνια νωρίτερα, κατοχικές συντάξεις και τακτοποίησε τους συνεργάτες των Γερμανών. Τελικά και πολύ καθυστερημένα, απένειμε και σ’ αυτόν, το 1986, όπως και σε πολλούς άλλους αντιστασιακούς, την ίδια περίπου εποχή, το αναμνηστικό μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης, για να τους θυμίζει πίκρα και απογοήτευση στην υπόλοιπη ζωή τους, για τους παραγνωρισμένους σκληρούς εκείνους αγώνες τους και για τη θυσία και το χαμό τόσων ηρωικών αγωνιστών στη μάχη για τη λευτεριά της πατρίδας τους και τον ξεσκλαβωμό του λαού της.

    Τα βιώματά του απ’ τη φτώχεια, τις δοκιμασίες και τους αγώνες της κατοχής, απ’ την καθημερινή βιοπάλη και την κάθε είδους αδικία που δοκιμάζουν κάθε μέρα οι άνθρωποι, οι καθηλωμένοι στο σκοτάδι απ’ την απανθρωπιά και τη σκληράδα των μεγαλόσχημων δυνατών, καθώς και το συστηματικό και επίμονο καταχώνιασμα της αλήθειας απ’ τους επιτήδειους, τους πληρωμένους κονδυλοφόρους και τους καιροσκόπους κάθε κλάδου και σχήματος, νομίζω πως τον ώθησαν στην έρευνα και στην αντικειμενική συγγραφή και στην ξεκάθαρη διατύπωση των απόψεών του, απευθυνόμενος στους πολλούς και προσπαθώντας να ξεδιπλώσει γι’ αυτούς σκοτεινές και γεμάτες ντροπή πτυχές της πραγματικής μας ιστορίας, παρά στο να αποβλέπει να αποσπάσει κάποια κολακεία απ’ τους λίγους.

    Αργότερα μελέτησε αρχιτεκτονική κι άνοιξε δικό του γραφείο αρχιτεκτονικών σχεδίων, το οποίο και διατήρησε στη Μελβούρνη, ώσπου ήρθε σε ηλικία σύνταξης.

    Στην Αυστραλία έγραψε το πρώτο του βιβλίο το 1976 κι από τότε άρχισε να ασχολείται πιο εντατικά με τη λογοτεχνία, την ιστορική έρευνα και τη συγγραφή, γράφοντας και κυκλοφορώντας βιβλία ποικίλου περιεχομένου, με μοναδικό σκοπό να φέρει στην επιφάνεια, όσο μπορούσε καθαρότερα, την τόσο συστηματικά καταχωνιασμένη και τόσο έντεχνα παραμορφωμένη απ’ τους συμφεροντολόγους παραχαράκτες ιστορική αλήθεια.

    Έγραψε στα ελληνικά 22 βιβλία, απ’ τα οποία κυκλοφόρησαν τα 10. Έκανε 3 μεταφράσεις ξένων συγγραφέων κι έγραψε πολλά και ποικίλα άρθρα σε διάφορα έντυπα της Αυστραλίας και της Ελλάδας (γύρω στα 200), όπως δείχνουν οι πίνακες που ακολουθούν. Ταυτόχρονα ασχολήθηκε και με άλλες πνευματικές εργασίες, όπως αναφέρεται παρακάτω.

    Α. ΒΙΒΛΙΑ

    22
    ……………………………..

    ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

    3

    ……….

    Το σύνολο των σελίδων των έργων του ανέρχεται στις 5000 περίπου.

    Επίσης έχει και κάποιες εφευρέσεις και σε μία απ’ αυτές τον τριχοτόμο, πεντοτόμο κλπ. πήρε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από την Αμερική.

    Μετά το θάνατό του (8/7/93) έγιναν ανασκαφές στη θέση ‘’Λουλούδια’’ του Κίτρους, που θεωρεί σαν την περισσότερο πιθανή θέση της αρχαίας Πύδνας (τόμος Α’ σελ. 22-24 (1989). ‘’Αναδρομή στην Ιστορία της Μακεδονίας . . .) και το 1995 βρέθηκε μεγάλος βυζαντινός ναός, ο οποίος είναι χτισμένος πάνω σε αρχαία ερείπια. Για το βιβλίο του αυτό θεωρήθηκε ως ο καλύτερος Έλληνας ιστορικός της χρονιάς μέσα κι έξω απ’ την Ελλάδα.

    Στο Δήμο Πύδνης, η οδός Αγίου Κωνσταντίνου μετονομάσθη σε οδό Αλέκου Αγγελίδη.

    Μετά το θάνατό του, με δική του επιθυμία και με χρηματοδότηση της συζύγου του, φίλοι του δημιούργησαν το Ίδρυμα με την επωνυμία ‘’Αγγελίδειο Ίδρυμα’’, το οποίο απονέμει κάθε χρόνο βραβεία σε βιβλία Ελλήνων συγγραφέων Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας σε τέσσερις κατηγορίες: Ιστορικό, Πεζό, Ποίηση και θέατρο, συνοδευόμενα και με κάποιο μικρό συμβολικό χρηματικό ποσό.

    Κι εγώ, η σύζυγός του, που είχα την τύχη να μοιραστώ τη ζωή του για 40 περίπου χρόνια, ανεπιφύλακτα λέω, πως ο Αλέκος Αγγελίδης κατάφερε και πλησίασε τον τέλειο και ιδανικό σύζυγο, πατέρα, άνθρωπο.

    Β’ ΑΡΘΡΑ

    Ι. ‘’ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΑ’’

    41
    ……….

    ΙΙ “ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΩΣ ΠΟΤΕ”

    73
    ………………………….

    ΙΙΙ. ‘’ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ’’

    ………………….
    11

    ΙV ‘’ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ’’
    ………
    V. ‘’ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ’’
    …………
    VI. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
    α’ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:

    β’ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

    γ’ ΣΤΗ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

    δ’ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ

    ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ

    ……………………………………
    ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ

    ……………….

    ΕΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

    …………………………………

    ΗΤΑΝ ΜΕΛΟΣ
    Του Φιλανθρωπικού Συλλόγου των Πιεριέων στη Μελβούρνη και Βικτώρια ‘Ο ΟΛΥΜΠΟΣ’, (απ’ τα ιδρυτικά), του οποίου και χρημάτισε πρόεδρος ή γενικός γραμματέας για πολλά χρόνια.
    Της Συντακτικής Επιτροπής του πρώτου Καταστατικού του παραπάνω Συλλόγου.
    Του Ινστιτούτου Μακεδονικών Σπουδών Μελβούρνης.
    Του Ελληνικού Κέντρου Τέχνης Μελβούρνης και Βικτώριας.
    Του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης και Βικτωρίας.
    Της Εξελεγκτικής Επιτροπής του παραπάνω Συνδέσμου (για δεύτερη φορά).
    Μέλος της Επιτροπής Σύνταξης Κανονισμού για τον τρόπο Σύνταξης και Έκδοσης του Περιοδικού ‘Αντίποδες’.
    Της Εταιρίας Ελληνικών Μελετών και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου.
    Του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας (απ’ τα ιδρυτικά), του οποίου και διετέλεσε πρόεδρος μέχρι το θάνατό του.
    Μέλος της Επιτροπής Σύνταξης του Καταστατικού του παραπάνω Συνδέσμου Λογοτεχνών.
    Της Εταιρίας Νεοελληνικών Σπουδών Αυστραλίας και Ν. Ζηλανδίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.