Charles Aznavour (1924 – 1η Οκτωβρίου 2018): La Mamma

[♥ ♥ ♥]

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Πολιτισμός-Τέχνες. Bookmark the permalink.

One Response to Charles Aznavour (1924 – 1η Οκτωβρίου 2018): La Mamma

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Μια μελανή πτυχή, που πρέπει να λέγεται:

    https://www.news247.gr/afieromata/aznavoyr-otan-o-galloarmenios-arnithike-na-ypograpsei-gia-tin-apofylakisi-theodoraki-apo-ti-choynta.6653255.html

    Αζναβούρ: Όταν ο Γαλλοαρμένιος αρνήθηκε να υπογράψει για την αποφυλάκιση Θεοδωράκη από τη Χούντα

    Οι διαδρομές του διάσημου καλλιτέχνη που σχετίζονται με την Ελλάδα και η απολιτίκ στάση του που επικρίθηκε πολύ την περίοδο της Χούντας.

    Λευτέρης Σαββίδης
    01 Οκτωβρίου 2018

    ……..βρέθηκε αρκετές φορές στη χώρα μας. Η τελευταία το 2016, όταν του απονεμήθηκε το βραβείο λογοτεχνίας Νίκος Γκάτσος σε ειδική εκδήλωση στην γαλλική πρεσβεία στην Αθήνα. Όμως, η σχέση του με την ελληνική πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθιά και χάνεται στο χρόνο.

    …………………………

    Η Χούντα, ο Θεοδωράκης και ο «ουδέτερος» Αζναβούρ

    Αναζητώντας περισσότερα για τον Γάλλο καλλιτέχνη και την Ελλάδα, πέσαμε πάνω σε ένα περιστατικό, το οποίο περιγράφεται στην βιογραφία του Σαρλ Αζναβούρ, Aznavour «Non, je n’ai rien oublie» που κυκλοφόρησε το 2011. Σε αυτήν γίνεται αναφορά στην γενικότερα κινητοποίηση που έλαβε χώρα στη Γαλλία, όταν ο Έλληνας μουσικοσυνθέτης φυλακίστηκε από την Χούντα των συνταγματαρχών. Ήταν Αύγουστος του 1967.

    Εκτός φυσικά από τους εξόριστους και αυτοεξόριστους στο Παρίσι, σε μια επιστολή προς το καθεστώς, όπου συγκεντρώνονταν υπογραφές για την απελευθέρωση του συνθέτη, που βρισκόταν κρατούμενος για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, συμμετείχαν σημαντικές προσωπικότητες της γαλλικής μουσικής σκηνής. Ανάμεσά τους ο Ζακ Μπρελ, ο Ιβ Μοντάν, η Σιμόν Σινιορέ, ο Ζακ Ντεμί, ο Ζαν Λουί Μπαρό και άλλοι. Όταν η επιστολή δόθηκε στον Σαρλ Αζναβούρ, εκείνος αρνήθηκε να την υπογράψει.

    Είμαι καλλιτέχνης, δεν είμαι πολιτικός. Προσπαθώ να τηρήσω την απόλυτη ουδετερότητα

    «…. Δεν θέλω να είμαι το όπλο σε κανένα πολιτικό κόμμα. Αν είχα υπογράψει θα υπηρετούσα τα συμφέροντα της ελληνικής αντιπολίτευσης» σχολίαζε στον γαλλικό Τύπο πριν από 51 χρόνια, προφανώς μη έχοντας κατά νου πως στην χώρα μας το πολίτευμα είχε καταλυθεί και φυσικά δεν υπήρχε αντιπολίτευση. «Από την άλλη δεν δέχτηκα να τραγουδήσω στην Ελλάδα: Αυτό θα ήταν σαν να παίρνω θέση υπέρ της παρούσας κυβέρνησης» συμπλήρωνε, αφήνοντας να εννοηθεί πως το καθεστώς της Δικτατορίας τον είχε πλησιάσει για μια συναυλία στην ταραγμένη Ελλάδα.

    Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Είμαι εκτός. Δεν είναι τρόπος αποφυγής. Είναι στάση ζωής
    ………………………….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.