e-TΑΓΜΑΤΑΛΗΤΕΣ εναντίον Athens Review of Books

Αγαπητοί φίλοι Ροΐδη και Λασκαράτε,

ΚΛΙΚ στην εικόνα για μεγέθυνση

Επειδή τα Τάγματα Ηλεκτρονικής Εφόδου κατέβασαν την ιστοσελίδα της Athens Review of Books από την περασμένη Παρασκευή, και είναι άγνωστο ακόμη πότε θα αποκατασταθεί, σας παρακαλούμε θερμά να φιλοξενήσετε ορισμένα κείμενα και ανακοινώσεις που θα αναρτούσαμε εκεί τις επόμενες ημέρες ενόψει της δίκης της ηγεσίας του Αρείου Πάγου στις 9 Οκτωβρίου. Για αρχή σας στέλνουμε να αναρτήσετε σε PDF μερικές σελίδες από το τρέχον τεύχος (κυκλοφορεί στα περίπτερα και τα βιβλιοπωλεία).

Όπως απέτυχαν να μας φιμώσουν με τρομοκρατικές δικαστικές αποφάσεις, θα αποτύχουν τελικά και οι παρακρατικοί χάκερ (e-TΑΓΜΑΤΑΛΗΤΕΣ) που εξαπολύθηκαν εναντίον μας. Ευχόμαστε και ελπίζουμε να μην μπείτε κι εσείς σε περιπέτεια εξαιτίας μας. Σας ευχαριστούμε θερμά για την διαρκή υποστήριξή σας στην προσπάθεια της ARB, και ιδιαίτερα τα χρόνια της εκκωφαντικής σιωπής των Άλλων.

Μανώλης Βασιλάκης

Διευθυντής της Athens Review of Books

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης. Bookmark the permalink.

12 Responses to e-TΑΓΜΑΤΑΛΗΤΕΣ εναντίον Athens Review of Books

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Με την ευκαιρία, για τον «σκοτεινό κόσμο» του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει ο κ.Καψής, που όμως ξέχασε να σημειώσει στον τίτλο, πως ξεπήδησε από τον κόσμο των ΝΔΠΑΣΟΚ:

    http://www.capital.gr/arthra/3236222/kalos-ilthate-ston-skoteino-kosmo-tou-suriza-ii
    Καλώς ήλθατε στον «σκοτεινό κόσμο» του ΣΥΡΙΖΑ (ΙΙ)
    Του Μανόλη Καψή
    Παρασκευή, 01-Σεπ-2017 00:05

    «Δημοσιογράφος», με καλές σπουδές στις ΗΠΑ, ο κ. Ρουμπάτης ενεφανίσθη από το πουθενά στη δεκαετία του ‘80 και πολύ σύντομα έγινε εξ απόρρητων του Ανδρέα Παπανδρέου. Ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος, ενεπλάκη στην απόπειρα Κοσκωτά να αλώσει τον Τύπο (σας θυμίζει κάτι;), για να αναγκαστεί να περάσει στην αφάνεια ως «κοσκωτάνθρωπος». Ενεφανίσθη ανανεωμένος στους τηλεοπτικούς δέκτες λίγο πριν από τις εκλογές του ‘15 ως «αγανακτισμένος με τα μνημόνια», για να βρεθεί σύντομα στον σκληρό πυρήνα των συνεργατών του Αλ. Τσίπρα και να αναλάβει τελικά διοικητής της ΕΥΠ.
    ______________________________________________________________
    Από το ρεπορτάζ του ΒΗΜΑΤΟΣ:
    Με επίκληση της κρατικής ασφάλειας η ΕΥΠ και η ΕΛ.ΑΣ. στα σχετικά αιτήματα δεν καταγράφουν τους λόγους για τους ζητούν τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων. Όμως έτσι υπάρχουν περιθώρια λαθροχειριών με ανεξέλεγκτες παρακολουθήσεις. Το 2016 κατεγράφησαν 5.177 εισαγγελικές διατάξεις που αφορούσαν νέες περιπτώσεις άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας έναντι 4.871 το 2015 και 3.780 το 2014.

    http://www.tovima.gr/2017/09/12/society/neo-rekor-ypoklopwn-apo-eyp-kai-el-as-ayksisi-40/

    Νέο ρεκόρ υποκλοπών από ΕΥΠ και ΕΛ.ΑΣ.- αύξηση 40%

    Οι τηλεφωνικές υποκλοπές από ΕΛ.ΑΣ. και ΕΥΠ παρουσίασαν αύξηση κατά 40% τα δύο τελευταία χρόνια
    Λαμπρόπουλος Βασίλης Γ
    12 Σεπτεμβρίου 2017, 18:56

    Σύμφωνα λοιπόν με την τελευταία έκθεση της ΑΔΑΕ, ………………………

    https://www.paraskhnio.gr/g-grammateas-sto-dikaiosynis-o-dimitr/
    Γ.Γραμματέας στο Δικαιοσύνης ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος
    18/03/2015

    Ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ– στις κυβερνήσεις Καραμανλή- και πρώην προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθήνας Δημήτρης Παπαγγελόπουλος είναι ο τέταρτος γενικός γραμματέας στο υπουργείο Δικαιοσύνης, με προσωπική επιλογή, όπως λέγεται του ίδιου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

  2. Ο/Η Πανωραία Χάνου, σύμβουλος πρωθυπουργού της Ινδονησίας λέει:


    http://www.respublica.gr/2015/04/column/petropoulos/

    H Mάφια των Δικαστών και Εισαγγελέων, του Ηλία Πετρόπουλου
    • ResPublica, διαδικτυακό περιοδικό
    (13/04/2015)
    Aπόσπασμα του άρθρου του Η. Πετρόπουλου. Γράφτηκε στις 20/22-4-2001.
    Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στον τόμο Κουραδοκόφτης, εκδόσεις Νεφέλη, 2002.

    Υποτίθεται πως το κράτος συγκροτείται απο τρεις Εξουσίες: την Νομοθετική, την Εκτελεστική, και τη Δικαστική – τουτέστιν, από τη Βουλή, την Κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη. Και υποτίθεται πως αυτές οι Εξουσίες είναι χωρισμένες και ανεξάρτητες. Ωστόσο, δεν υφίσταται παρά μόνο μία Εξουσία: η Κυβέρνηση. Είναι κάτι που το βλέπουμε πεντακάθαρα στην περίπτωση της όποιας Δικτατορίας, οπότε η Κυβέρνηση, αφού διαλύσει τη Βουλή, κατευθύνει σκαιώς τη Δικαιοσύνη.

    Κληρονομήσαμε το σύστημα των Τριών Εξουσιών από την Αγγλική, την Αμερικάνικη και τη Γαλλική Επανάσταση. Μέχρι τότε, ο Ηγεμών ήτο ταυτοχρόνως Νομοθέτης και Κυβερνήτης και Δικαστής. Θα υποδείξω ότι, αυτή η γραμμική παρουσίαση είναι απλοϊκή. Στην πραγματικότητα, εμφανίστηκαν και λειτουργούν κάποιες διαφορετικές εκδοχές, π.χ. η διπλή Βουλή (με την καθιέρωση της Γερουσίας), η ιδιάζουσα Βρετανική δικαιοσύνη (όπου ο Δικαστής δημιουργεί Δίκαιο), η Αυτοδιοίκηση κτλ. Κυρίως, όμως, λειτούργησαν εντόνως δύο άλλες Εξουσίες: εκ νέου η Εκκλησία, και, ο Τύπος.

    Η Εκκλησία ήτο, ανέκαθεν, μια καταπιεστική δύναμη, αλλά όχι μια αληθινή Εξουσία, αφού παρουσιαζότανε σαν μια δούλα (ακόμη και η Ιερή Εξέταση) του Ηγεμόνος. Τώρα πιά, η Εκκλησία είναι μια πραγματική Εξουσία, συνδεδεμένη συμφεροντολογικά και με τις Τρεις άλλες Εξουσίες, που έχουν ένα πολιτικό χρώμα. Η Εκκλησία αυτοπροσδιορίζεται σαν πνευματική οργάνωση. Αλλά, οι δεσποτάδες ζηλεύουν την πολιτική-κοσμική Εξουσία και γιαυτό κουρντίζουν στην κεφαλή τους μια χρυσή κορόνα. Οι απανταχού πατριάρχες ενισχύουν ποικιλοτρόπως τις Τρεις Εξουσίες. Οι πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης αγόραζαν τον τίτλο τους από τον σουλτάνο, που τον υπηρετούσαν πιστά. Οι τσάροι είχανε ως παραστάτη τον ρώσο πατριάρχη, αν και διατηρούσαν ορισμένες αποστάσεις μαζί του. Λόγου-χάρη, ο πατριάρχης δεν εδικαιούτο να στέψει τον τσάρο και την τσαρίνα (όπερ εμιμήθη, με την αυτοστέψη του, ο Ναπολέων). Ο καισαροπαπισμός της Αγγλίας εκφράζει την απέχθεια του Ηγεμόνα προς τις κοσμικές φιλοδοξίες της Εκκλησίας. Σήμερα, στην Ελλάδα, ο Αρχιεπίσκοπος καταπολεμά την Κυβέρνηση. Δηλαδή, η Εκκλησία-Εξουσία χτυπάει τον Πρωθυπουργό-Εξουσία. Σιχαίνομαι τους παπάδες, αλλά βρίσκω τη στάση του Αρχιεπισκόπου αυτόχρημα φιλολαϊκή, παρά τη δημαγωγική μεθοδολογία της Εκκλησίας. Η διάσταση μεταξύ των Εξουσιών ενισχύει την Δημοκρατία.

    Ο Τύπος αποκαλείται Τέταρτη Εξουσία. Ο Τύπος θα μπορούσε να αποβεί μια παντοδύναμη Εξουσία. Προτιμώ τον Γραπτό Τύπο, κι όχι τις βιαστικές μπουρδολογίες της Τηλεόρασης. Ο Γραπτός Τύπος σου δίνει χρόνο να σκεφτείς, ενώ η Τηλεόραση αποβλακώνει τον Όχλο. Η παλιού τύπου εφημερίδα (δηλαδή, η γαζέτα) είναι βενετσιάνικη εφεύρεση – πιθανότατα του Αρετίνου. Όμως, η γαζέτα δεν εξισούται με την σύγχρονη εφημερίδα, με την σημερινή έννοια του Τύπου. Οφείλουμε τον Τύπο, σαν πολιτικό όπλο, στους άγγλους. Σχεδόν όλες οι εφημερίδες της εποχής μας είναι πουλημένες στην Αστική Τάξη. Δεν είναι τυχαίο το ότι οι εξωτερικές ειδήσεις βασίζονται στα αμερικάνικα πρακτορεία ειδήσεων. Όσο για τις εσωτερικές ειδήσεις, ελέγχονται, εν πολλοίς, από την εκάστοτε Κυβέρνηση. Οι πληροφορίες είναι εμπόρευμα. Η εξαγορά του Τυπου καλύπτεται, εντέχνως, από την τυχών αντι-κυβερνητική πολιτκή ορισμένων εφημερίδων – μια μικροκομματική πολιτκάντικη πολιτική. Καμιά εφημερίδα δεν χτυπάει την ρίζα του κακού: το καπιταλιστικό σύστημα. Το ίδιο συμβάινει και με τη δειλή στάση του Τύπου έναντι της Δικαιοσύνης. Κάποτε-κάποτε, οι εφημερίδες ξεσπάνε εναντίων κάποιων αποφάσεων κάποιων Δικαστηρίων. Ποτέ ο Γραπτός Τύπος δεν στρέφεται εναντίον της γαμημένης Δικαιοσύνης ως θεσμού.

    To ένα σκέλος της Δικαιοσύνης είναι οι νομικές διατάξεις (Σύνταγμα, Νόμοι, Διατάγματα και Διαταγές, Κώδικες, Νομολογία). Το άλλο σκέλος είναι το έμψυχο υλικό – δηλαδή οι Δικαστικοί που εφαρμόζουν τις νομιές διατάξεις. Παραδόξως οι Δικαστές και Εισαγγελείς αποκαλούνται λειτουργοί και το επάγγελμά τους λειτούργημα. Οι λέξεις αυτές είναι καλοδιαλεγμένες, για να υποβάλουν στον Λαό την υποβρύχια ιδέα πως οι Δικαστικοί είναι πρόσωπα, θεόθεν προορισμένα, να απονέμουν Δικαιοσύνη. Η ίδια η Δικαιοσύνη απεικονίζεται (διεθνώς) σαν μια θεά με κλειστά μάτια, που κρατάει την γνωστή ζυγαριά. Οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς δεν είναι παρά δημόσιοι υπάλληλοι (ενίοτε, υπαλληλίσκοι), όπως ακριβώς οι δάσκαλοι και οι εφοριακοί. Οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς δήθεν ανήκουν σε δύο χωριστά σώματα της Δικαιοσύνης. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς είναι φίδια της ίδιας συνομοταξίας. Η Μάφια της Δικαιοσύνης δεν έχει στεγανά.

    Η ιεραρχία των Δικαστών και Εισαγγελέων υποδηλώνει, αυτομάτως, την κατάταξή τους. Υπάρχουν μικροί και μεσαίοι και ανώτατοι Δικαστικοί. Υπάρχουν οι ασήμαντοι ειρηνοδίκες και οι πασάδες του Αρείου Πάγου. Υπάρχουν και οι ευνούμενοι, που δεν απομακρύνονται από την Αθήνα, και οι καταδικασμένοι στην παντοτινή εξορία των μακρινών κωμοπόλεων της Ελλάδας […] Προκειμένου περί Δικαστών και Εισαγγελέων, προέχει το θέμα της παιδείας των, καθώς και της νοσηρης ψυχοσύνθεσης που τους διακρίνει. Οι άθλιοι, που κρίνουν και καταδικάζουν, είναι παντελώς αμόρφωτοι. Και, ως εκ τούτου, αναιδέστατοι. Στις 18-12-1974 έγινε κάποια δίκη με κατήγορο τον Τσαρούχη όπου παρουσιαστήκαμε σαν μάρτυρες υπερασπίσεως ο Ταχτσής, ο Ακριθάκης, ο υποφαινόμενος κ.α. Πρόεδρος του Δικαστηρίου ήτανε ένας μπαστουνόβλαχος, με πάρεδρο τον Σαρτζετάκη. Αυτός ο άξεστος πρόεδρος σχεδόν καθύβρισε τον Καλλιγά, τέως διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης, μη ξέροντας ποιός είναι. Με ανάλογο τρόπο φέρθηκε σε άλλες προσωπικότητες που προσήλθαν στη δίκη. Ευτυχώς, ο Σαρτζετάκης, με παρεμβάσεις, εκτόνωσε την τεταμένη ατμόσφαιρα. Φυσικά, ο πρόεδρος του Δικαστηρίου (όπως όλοι οι πρόεδροι, μέχρις εσχάτων) απήυθυνε τον λόγο στον κατηγορούμενο και τους μάρτυρες στον ενικό αριθμό, και, με το πρέπον αγροίκον ύφος. Από την πλευρά τους απαξάπαντες οι Εισαγγελείς, φανταζόμενοι πως είναι σπουδαίοι ρήτορες, κλείνουν τον ρόλο τους στις δίκες, εξακοντίζοντας κατά των κατηγορουμένων διάφορους απαράδεκτους χαρακτηρισμούς. Οι Εισαγγελείς μας δεν μάθανε ποτέ ότι, ο Κατηγορούμενος, ώσπου να εκδοθεί η δικαστική απόφαση, είναι Υπόδικος, είναι Αθώος.

    Οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς φέρονται με παρόμοια γαϊδουριά και κατά των Δικηγόρων. Οι Δικηγόροι είναι ανώτατοι Δικαστικοί. Οι Δικηγόροι είναι εφάμιλλοι των Δικαστών. Γι’ αυτό, οι Δικηγόροι, σε περίπτωση που θα διαπράξουν αδίκημα, δικάζονται σε Εφετείο. Οι Δικηγόροι, από νομικής και ηθικής απόψεως, υπερτερούν των Εισαγγελέων. Ο Εισαγγελέας, ως Προστάτης του Νόμου, στρέφεται κατά παντός παραβάτου, και, συνεπώς, είναι ο μέγας εχθρός του Κατηγορουμένου. Ο Δικηγόρος υποστηρίζει την αθωότητα του Κατηγορουμένου μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ή προσπαθεί να μειώσει την ποινική του ευθύνη. Είναι αυτονόητο πως κάθε ποινική δίκη ταλαντεύεται, καθότι ο Δικαστής κρίνει κατά 50% το αδίκημα και κατά 50% την προσωπικότητα του Κατηγορουμένου. Αποδώ ξεπηδούν οι αυθαιρεσίες των Δικαστών.

    Όταν ο Δικηγόρος είναι επιθετικός, ο Δικαστής τον τρομοκρατεί με την υποβολή μήνυσης ενώπιον του ακροατηρίου. Σ’ αυτή την περίπτωση διακόπτεται η δίκη, συγκροτείται νέο δικαστήριο, με δήθεν άλλη σύνθεση, και καταδικάζουν τον αντιρρησία Δικηγόρο. Σ’ άλλες περιπτωσεις, ένας Εισαγγελέας, που δέχεται στο γραφείο του την επίσκεψη κάποιου απαιτητικού Δικηγόρου, προσπαθεί να τον κάμψει με το υπεροπτικό του ύφος. […] Ως τώρα, οι Δικηγόροι ανέχονται τα καπρίτσια των Δικαστών και Εισαγγελέων, αφού τέτιο καθεστώς επικρατεί στην Ελλάδα. Η τρομερή δύναμη που παρέχει ο Νόμος (και η δικαστική πρακτική) στου Δικαστές και Εισαγγελείς, υπερβαίνει κατά πολύ τις προσωπικές τους ικανότητες. Οι Δικηγόροι δε φοβούνται τους Δικαστές και Εισαγγελείς. Απλώς, δε θέλουν να χάσουν τη δίκη, γιατί γνωρίζουν κάλλιστα την εκδικητικότητα των Δικαστών και Εισαγγελέων. Η περίπτωση του Νάσιουτζικ και η περίπτωση του Κοεμτζή αποτελούν δύο πρόσφατα παραδείγματα αυτής της τυφλής εκδικητικότητας. Ωστόσο, οι Δικηγόροι, κατέχοντας μιαν ισχυρή μερίδα της Βουλής, θα μπορούσαν – δια Νόμου – να γκρεμίσουν, τουλάχιστον, τους αλλαζονικούς Εισαγγελείς από την υψηλή έδρα τους. Παράλληλα ο γραπτος Τύπος θα έπρεπε να θεσπίσει την κριτική της Δικαιοσύνης. Δηλαδή, όλες οι εφημερίδες να καθιερώσουν μια τακτική στήλη, όπου να κρίνονται οι δικαστικές αποφάσεις επί της διαδικασίας και επί της ουσίας. Ο νομομαθής Κώστας Ε. Μπέης εδημοσίευσε (προ ετών στο Βήμα και τώρα στην Ελευθεροτυπία) μια σειρά άρθρων, νομικής-δικανικής υφής, αλλά δεν τόλμησε να κρίνει τις αποφάσεις (και τα βλάκώδη θέσφατα) των Δικαστών και Εισαγγελεών. Οίκοθεν νοείται πως, σε περίπτωση καθιέρωσης της Κριτικής της Δικαιοσύνης, οι αρμόδιες προϊστάμενες Δικαστικές Αρχές θα πρέπει να συλλέγουν τα σχετικά άρθρα και να τα επισυνάπτουν στους ατομικούς φακέλους των κρινομένων Δικαστών και Εισαγγελέων, ώστε να χρησιμοποιούνται σαν τεκμήρια για την περαιτέρω σταδιοδρομία τους.

    Οι Δικαστές και Εισαγγελείς εφαρμόζουν, κατά κόρον, την τακτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών. Όταν εμφανίζεται στο δικαστήριο κάνας κακομοίρης, τον αποπαίρνουν. Όταν ένας Κατηγορούμενος μακρηγορεί, του λένε: αυτό είναι εκτός θέματος. Όταν βλέπουν έναν υψηλά ιστάμενο, του γλείφουν τον κώλο. Όταν ένας νεαρός Δικηγόρος αγορεύει, τον διακόπτουν με το περίφημο συντομεύετε. Όταν καταθέτει ένας Αστυνομικός, τον ακούνε ευλαβώς. Όταν δικάζεται ένας Αστυνομικός, τον αθωώνουν ή τον απαλάσσουν. Όταν προσέρχεται στη έδρα του Δικαστηρίου μια γόησσα, οι Δικαστές σαλιαρίζουν. Όταν κάθεται στο εδώλιο κάνας αναρχικός, του γαμούν την Παναγία […] Συχνότατα, οι Δικαστές και Εισαγγελείς είναι, από νομικής απόψεως κουμπούρες. Γιαυτό, οσάκις αντιμετωπίζουν κάποιον καταρτισμένο Δικηγόρο, καταπίνουν την γλώσσα τους. Όταν ήμουνα φοιτητής, παρακολούθησα μερικές δίκες όπου αγόρευε ο νομομαθέστατος αστικολόγος Βιδάλης, ο οποίος αφου μίλαγε μόνο δυό-τρία λεπτά, κατέθετε στον καταφανώς αδαή πρόεδρο του Δικαστηρίου ένα σχετικό υπόμνημα, με τους αριθμούς των αναγκαίων άρθρων του Αστικού Κώδικα κτλ.

    Μιά μέρα, επί Χούντας, εκλήθην ως μάρτυρας σε κάποια δίκη οπότε ο πρόεδρος του Εφετείου (ένας αλλήθωρος πουστόγερος) με κάλεσε να ορκιστώ. Του απάντησα: είμαι άθεος και αρνούμαι να ορκιστώ. Ο Δικαστής, νομίζοντας πως θα με γονατίσει, άρχισε να ουρλιάζει, λέγοντας πως είμαι αναγκασμένος να ορκιστώ. Του ανταπάντησα, παγερά, ότι η Δικονομία προβλέπει τον όρκο των αθέων. Αυτό το ζώον πράγματι δεν ήξερε την ύπαρξη του σχετικού άρθρου. Υφίστανται, όμως, άλλοι Δικαστές που ξεχνούν, εκουσίως, διάφορες νομικές διατάξεις. Έτσι, όταν ο γιός του Ωνάση και ο Καραμαλής ετάφησαν παρανόμως εκτός νεκροταφείου (παρά το Βασιλικό Διάταγμα του Όθωνα) ουδείς Εισαγγελέας αντέδρασε. Και όταν μια εφοπλιστίνα έχτισε, προ μερικών δεκαετιών, στη Χίο ένα γυναικείο μοναστήρι, για να αποθέσει στη μέση του καθολικού τη μπαλσαμωμένη κόρη της, ο τοπικός Εισαγγελέας δεν μερίμνησε για τη μετακομιδή του άταφου πτώματος σε κάποιο κοιμητήριο. Παρομοίως, ο αρμόδιος Εισαγγελέας της Αθήνας επιτρέπει στο γνωστό μουσειάκι να διατηρεί σε γιάλες τα κομμένα κεφάλια των δυστυχισμένων ληστών, που τους είχανε σκοτώσει στις αρχές του περασμένου αιώνα. Κι αυτό, κόντρα σε κάθε έννοια χριστιανισμού…

    Οι Δικαστές και Εισαγγελείς είναι αρκετά πονηροί, ώστε να ξεγλιστρούν από τις επικίνδυνες περιπλοκές. Ειδικώς, οι Εισαγγελείς, αποφεύγουν συστηματικά να κάνουν εφόδους στα μπουντρούμια των φυλακών και της Αστυνομίας. Και ποτέ δεν μηνύουν αυτεπαγγέλτως τους βασανιστές της Αστυνομίας, μολονότι αρκετά θύματά τους καταθέτουν σχετικές ιατροδικαστικές εκθέσεις και φωτογραφίες. Διώκουν, όμως, κάποιους συγγραφείς που εδημοσίευσαν άσεμνα βιβλία, ενώ κάνουν πως δεν πήρανε χαμπάρι τα ερωτικά-πορνογραφικά περιοδικά. Προ διετίας, βρήκε τον μπελά του ο ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος, γιατί έθιξε την ιερή σημαία. Την 1-12-2000, αποκάλεσα την υπο κατάργησιν σημαία μας μουνόπανο, αλλά κανείς Εισαγγελέας δεν εστράφη εναντίον μου. Εξάλλου, όταν ο Καραμαλής ήτο πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον χαρακτήρισα, στα Νέα, ως πολιτικάντη αγνώστου εθνικότητος. Ο τότε Εισαγγελέας θεώρησε περιττό να τα βάλει με μιαν εφημερίδα του Λαμπράκη.

    Η έλλειψη αυτοπεποίθησης αποδυναμώνει τους Δικαστές και Εισαγγελείς. Η κούφια αυτοϊκανοποίηση αποτελεί το, κατ’ εξοχήν, τονωτικό τους. Η αυτοϊκανοποίηση τους αρχίζει από το διαβόητο Αλάθητον των αποφάσεών τους και τελειώνει στο φραγκολεβαντίνικο δήθεν-πορτρέτο (ποιός τον είδε;) του Εβραίου Ιησού, που είναι κρεμασμένο πάνω από τα κεφάλια των Δικαστών. Μικρή σημασία έχει το αν εφεσιβάλλονται οι αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Η υψηλή έδρα του Δικαστηρίου ενισχύει το επισφαλές κύρος των Δικαστών και Εισαγγελέων (- μα, γιατό κάθεται επί της έδρας και ο γραμματικός-πρακτικογράφος;). Η υψηλή έδρα των Δικαστών έχει καταργηθεί στη Ρωσία από την εποχή της μεγάλης Σοβιετικής Επανάστασης. Επίσης, έχει καταργηθεί, μεταπολεμικώς και στην Γερμανία. Οι στενογράφοι των αμερικάνικων Δικαστηρίων κάθονται σεμνά μπρος στην έδρα. Η εμφάνιση των νεοελλήνων Δικαστών, με τις τάχα-βυζαντινές στολές που καθιερώθηκαν προ ολίγων ετών, εγγίζει τα όρια του γελοίου. Στην Ελλάδα μαϊμουδίζουν κάθε τι το ευρωπαϊκό. Συν τοις άλλοις, και την εν σώματι έγερση του ακροατηρίου, οσάκις μπουκάρουν οι συνοφρυωμένοι Δικαστές. Όμως γιατί πρέπει να σηκώνονται όρθιοι οι ακροατές για να τιμήσουν, με το ζόρι, τους Δικαστές; Και προπάντων, σε ποιάν αντισυνταγματική διάταξη βασίζεται αυτή η υποχρεωτική ορθοστασία; Στην πραγματικότητα οι ακροατές μιας αποιασδήποτε δίκης είναι, συγχρόνως, και θεατές. Το Δικαστήριο κοπιάρει το Θέατρο, αφού διαθέτει: σκηνή και παρασκήνιο, πρωταγωνιστές και δευτερεύοντα πρόσωπα, αυστηρό τελετουργικό, κομπάρσους (κλητήρες και φρουρούς), και φιλοθεάμον κοινό. Το Δικαστήριο στερείται μουσικής.

    Ανέκαθεν, ήτο λίαν επικίνδυνο να περιπαίζεις την Δικαιοσύνη. Όμως οι νεοέλληνες ευθυμογράφοι και καρικατουρίστες έπραξαν το καθήκον τους. Και ελπίζω να συνεχίσουν δριμύτεροι. Ήδη απο τον 19 αιώνα, άρχισαν να εμφανίζοντια διάφορα κείμενα και σκίτσα, αρκετά ενοχλητικά για τους κυρίους Δικαστές και Εισαγγελείς. Συχνά, τα παλιά κείμενα και σκίτσα χρησιμοποιούσαν ένα προπέτασμα καπνού (π.χ. την αρχαία δίκη με τη γυμνή Φρύνη), ώστε οι συγγραφείς και γελοιγράφοι να γλιτώνουν από τις ποινικές κυρώσεις. Αλλά, αυτό το κόλπο δεν έπιανε πάντα. Πριν σαράντα χρόνια, ένας λυσσασμένος Εισαγγελέας εστράφη κατά του Καραγάτση και του Μπόστ. για τη δημοσίευση του (ιστορικής υπόθεσης) Σέργιου και Βάκχου. Προ αιώνος έδρασε ο αθεόφοβος Σταμ. Σταμ. που αμόλησε πολλά βέλη κατά της Δικαιοσύνης, του Κράτους και της Εκκλησίας. Στις επόμενες δεκαετίες, εδημοσιεύτηκαν διάφορες σειρές με ευθυμογραφήματα, του τύπου Η Θέμις έχει κέφια, καθώς και γελοιγραφίες με θέμα κάποιες υποθετικές δίκες, όπως του Μπόστ. (στον Ταχυδρόμο και στην Ελευθερία) και του Καναβάκη (στην Μεσημβρινή της Βλάχου). Οι καρικατουρίστες φοβούνται να αποτυπώσουν, με γνώριμο τρόπο, τα χαρακτηριστικά συγεκριμένων Δικαστών και Εισαγγελέων. Φροντίζουν, όμως, να σατιρίζουν επαρκώς τους Δικαστικούς, που τους παρουσιάζουν να έχουν αλλαζονικό τουπέ, να κάνουν καραγκιοζίστικες χειρονομίες κτλ. […]

    Τώρα οι Δικαστές και Εισαγγελείς μάχονται κατά της Εκτελεστικής Εξουσίας, για να αυξήσουν τη δικιά τους Εξουσία. Οι πολιτικάντηδες είναι επικίνδυνοι. Οι Δικαστικοί είναι επικινδυνωδέστεροι. Οι Δικαστικοί, όπως τους συμφέρει, υποβοηθούν την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση ξαπόστειλε την Αστυνομία για να δολοφονήσει, εν ψυχρώ, τον γιατρό Τσιρώνη. Η Δικαιοσύνη κάλυψε τότε το πολιτικό αυτό έγκλημα. Όμως αρνείται να καλύψει όλη την παράνομη δραστηριότητα της Κυβέρνησης, εφόσον δεν έχει ανάλογες αντιπαροχές. Οι εκάστοτε απειλές του προέδρου του Αρείου Πάγου, που βγάινουν στον αφρό δεν ειναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.

    Kαι τώρα (που γράφω), άρχισε το χοντρό παιχνίδι. Υπαινίσσομαι τον φασιστικό Τρομονόμο και την υποχθόνια προσπάθεια διάλυσης του Συμβουλίου Επιρατείας – δύο πρωτοβουλίες της νεοχουντικής κυβέρνησης του Σιμίτη. Είμαι εναντίον του Τρομονόμου. Τάσσομαι υπέρ του Συμβουλίου Επικρατείας, γιατί αυτό είναι το μοναδικό Συνταγματικό Δικαστήριο, το έσχατο έρεισμα της Δημοκρατίας. Η συνδυασμένη προσπάθεια Κυβέρνησης – Αρείου Πάγου ενέχει όλα τα στοιχεία μιας αντιδραστικής συνομωσίας. Αυτό δείχνει, πριν απ’ όλα, η εν σιγή Αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος δεν τόλμησε να ονειρευτεί τέτιες ανατροπές που πραγματοποιεί η σημερινή Κυβέρνηση. Και ενώ οργανώνεται ιεροκρυφίως ο πολιτειακός σεισμός, η Ελλάδα (της γκλαμουριάς κατι της μαλακίας) ροχαλίζει. Την ίδια ακριβώς στάση τηρεί ο πουλημένος Τύπος. Καμιά εφημερίδα δεν ανάθεσε σε νομομαθείς συντάκτες το γράψιμο μιας σειράς μεθοδικών άρθρων με θέμα την αντιδημοκρατική πολιτειακή ανατροπή που ήδη μπήκε σε τροχιά. Προφανώς η Κυβέρνηση θρέφει στους κόλπους της εκείνους τους σατανικούς υπουργούς που βυσσοδομούν κατά των λαϊκών ελευθεριών αυτής ταύτης της Αστικής Δημοκρατίας. Ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης (αν δεν είναι ο πρωτεργάτης της συνομωσίας) είναι ο μόνος υπεύθυνος. Είναι μπακάλης, δεν ξέρει τι είναι το Συμβούλιο Επικρατείας. Όμως ένας καθηγητής Νομικής γνωρίζει άριστα πως, το Συμβούλιο Επικρατείας κρίνει τις διοικητικές αποφάσεις, δηλαδή ελέγχει τη νομιμότητα των κυβερνητικών αποφάσεων και διαταγμάτων. Ο υπουργός Δικαιοσύνης ανακατεύεται με τα σκατά. Φρονώ πως στο τέλος θα φάει απ’ αυτά τα σκατά…

    Ο Άρειος Πάγος είναι μια μακάβρια σκοτεινή σπηλιά. Κανείς δεν ξέρει πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις από τους ανώτατους Δικαστές. Βέβαια τυπικά οι συνεδριάσεις είναι δημόσιες – αλλά οι αποφάσεις μαγειρεύονται σε κατάκλειστα δωμάτια. […] Ο Άρειος Πάγος ευθύς εξαρχής (από το 1887) μονοπωλούσε την απονομή Δικαιοσύνης, αλλά με την ίδρυση του Συμβουλίου Επικρατείας αναγκάστηκε να μοιραστεί της δικαιοδοσίες του. Ο Άρειος Πάγος κράτησε τις αστικές και ποινικές αρμοδιότητες, ενώ το Συμβούλιο Επιρατείας ανέλαβε τον συνταγματικό και νομικό έλεγχο της Διοίκησης. Εντεύθεν πηγάζει το θανάσιμο μίσος των αρεοπαγιτών κατά του Συμβουλίου Επικρατείας.

    Ο Άρειος Πάγος και το Συμβούλιο Επικρατείας είναι δύο ισοδύναμα ανώτατα Δικαστήρια, με εντελώς διαφορετικό κύκλο αρμοδιοτητων και δικαιοδοσιών (- το Ελεγκτικό Συνέδριο κτλ βρίσκονται σε άλλο πλαίσιο). Τα όρια των καθ’ ύλην και κατά τόπων αρμοδιοτήτων των δύο Ανωτάτων Δικαστηρίων δεν είναι τελείως ξεκαθαρισμένα – όθεν οι σχετικές συγχύσεις και συγκρούσεις. Ο Άρειος Πάγος θέλει να καταπιεί το Συμβούλιο Επικρατείας, για να επανασυστήσει το φασιστικό μονοπώλιό του. Η Δημοκρατία, η Αστική Δημοκρατία, δυναμώνει όταν υπάρχουν πολλοί φορείς αλληλοσυγκρουωμένων εξουσιών, που μια ικανή Κυβέρνηση καταφέρνει να εξισορροπεί. Η κάθε Δικτατορία, αποβαίνοντας συγκεντρωτική Εξουσία, δένει χειροπόδαρα τον Λαό. Σε τελική ανάλυσηο Άρειος Πάγος είναι καταπιεστικό όργανο ενώ το Συμβούλιο Επικρατείας προστατεύει τα (έστω πενιχρά) λαϊκά πολιτικά δικαιώματα.

    Οι αμερικάνοι απαίτησαν τον Τρομονόμο και ο Σημίτης υπέκυψε. Ο Τρομονόμος (υποτίθεται ότι) στρέφεται κατά των σήμερα ανυπάρκτων τρομοκρατών. Οι αληθινοί τρομοκράτες είναι τα ειδικά Σώματα Ασφαλείας για την καταστολή των διαδηλώσεων. Η ενίσχυση της Αστυνομίας γίνεται βαθμιαία, μεθοδικά. Όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου έστειλε έναν αστείο υπουργό του να παραλάβει, μπρος στο Στάδιο, τα πρώτα πενήντα αυτοκίνητα της Αστυνομίας Πόλεων (τα γνωστά εκατό), κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ό,τι επακολούθησε: κλούβες, ειδικά γκλομπ, αφθονία δακρυγόνων, βάναυσο ξυλοφόρτωμα των διαδηλωτών, συστηματικό σπάσιμο βιτρινών από χαφιέδες, μπάτσοι μαυροντυμένοι και με μάσκες κτλ. Ο Λαός τα βλέπει όλα αυτά και αηδιασμένος, αποφεύγει να ψηφίσει. Η αποχή απέβη πολιτικό όπλο. Η αποχή είναι πιά το μόνο πολιτικό όπλο κατά των πολιτικάντηδων.

    Δεν τρέφω αυταπάτες. Μεσα σε τριάντα χρόνια, ο κάποτε μαχητικός ελληνικός Λαός μεταβλήθηκε σε έναν πολτό άβουλου Όχλου. Δεν μου διαφεύγει το ότι η αποχή από τις εκλογές αποτελεί μια μορφή αντίδρασης αλλά παθητικής αντίδρασης. Στην ουσία κανείς έλληνας δεν φρίττει από τα τεκτενόμενα. Όλοι γκρινιάζουν όμως δεν ξεσηκώνονται όπως άλλοτε. Η αριστερά του ΠΑΣΟΚ μάδησε. Οι κνίτες πέθαναν εδώ και δύο δεκαετίες. Οι ψευτο-αναρχικοί τσιλιμπουρδίζουν. Τα έντυπα της Αριστεράς φθίνουν. Ελάχιστοι αριστεροί διανοούμενοι διατηρούν την αξιοπρέπειά τους. Οι φοιτητικές οργανώσεις αδρανούν. Το κίνημα των μαθητών κατάντησε σκέτος κωλοπαιδισμός. Οι φεμινίστριες κατεποντίσθησαν. Οι ομοφυλόφιλοι ξεθυμαίνουν με εκδηλώσεις, όπου μας δείχνουν τον κώλο τους. Οι εχθροί της παγκοσμιοποίησης πηγαίναν εκδρομούλες σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης για να διακυρήξουν την αντίθεσή τους, αλλά τώρα κουράστηκαν. Τους αντιρρησίες συνείδησης τους έχουν τσουβαλιάσει για τα καλά.

    Καταλήγω να πιστεύω ότι ίσως η μόνη εναπομένουσα διέξοδος είναι η ανοιχτή διαμάχη μεταξύ των ποκιλωνύμων Εξουσιών. Μέχρι στιγμής αυτός ο πόλεμος διεξάγεται στα κρυφά. Και ουδείς δύναται να προφητέψει πού και πότε θα σπάσει το απόστημα. Αλλά όπως συνήθως συμβαίνει, το ρήγμα θα προκληθεί από κάποιο τυχαίο περιστατικό. Στη σημερινή Ελλάδα μόνον η Εκκλησία διαθέτει οργανωμένη δύναμη. Ωστόσο η Εκκλησία – σαν συντηρητική Εξουσία που είναι – δεν πρόκειται να υιοθετήσει μια ριζοσπατική πολιτική. Η στρατηγική της Εκκλησίας αποβλέπει στην διαρπαγή διαφόρων οικονομικών προνομίων. Η τακτική της Εκκλησίας είναι διακοσμημένη με μπόλικη δημαγωγική σάλτσα. Συνεπώς δεν περιμένω ότι οι παπάδες θα αρχίσουν να βαράνε τις καμπάνες για να διαφυλάξουν τις λαϊκές ελευθερίες.

    Κάποιος πολιτικάντης της Δεξιάς είχε αποκαλέσει τους λογοτέχνες λαπάδες. Όντως είναι λαπάδες και φέρονται σαν λαπάδες. Είμαι συγγραφέας και ως εκ τούτου δεν διαθέτω καμιά δύναμη, μήτε κοινωνική, μήτε πολιτική. Απλώς διαχωρίζοντας τη θέση μου από τους τυφλούς και μουγγούς λαπάδες, θέλω να κραυγάσω:

    Κάτω οι υποκριτές του Αρείου Πάγου!
    Σώστε τον θεσμό του Συμβουλίου Επικρατείας!

    • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

      Σάς ευχαριστώ για το σχόλιο σας.
      Αν και τα ευκόλως εννοούμενα (πρέπει να) παραλείπονται, δεν μπορώ να αντισταθώ και να μην επαναλάβω ότι δικαίως ο Ηλίας Πετρόπουλος θεωρείται ο «δάσκαλος τής γενιάς μας».

    • Ο/Η Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς λέει:

      Οπωσδήποτε οι Δικαστικοί λειτουργοί ΣτΕ υπερτερούν, και όσον αφορά το επίπεδο, όλων των άλλων, ελληνίδων και ελλήνων, Δικαστικών λειτουργών.
      Όμως, ελληνίδες ούσες και έλληνες όντες, δεν θα μπορούσαν ούτε αυτές και αυτοί να ξεφύγουν από τις 2 (δύο) «πληγές» που «μαστίζουν» τις ελληνίδες και τους έλληνες Δικαστικούς λειτουργούς: αδιαφορία και τεμπελιά. Δυστυχώς, τα τελευταία έτη το κακό [αν και σε μάλλον λίγο μικρότερο βαθμό από τα άλλα (ελληνικά) Δικαστήρια] έχει παραγίνει· μάλιστα, με πρόσφατη Νομοθετική ρύθμιση, το δικαίωμα Προσφυγής ενώπιον του ΣτΕ έχει απαραδέκτως περιορισθεί. Τι να κάνουμε, τι μπορούμε να κάνουμε; – έχουμε την ατυχία να ζούμε στην Ελλάδα!

  3. Ο/Η On Her Majesty's Secret Service λέει:

    https://www.protagon.gr/epikairotita/o-theios-giannis-o-papandreou-kai-o-syriza-44341102135

    Ο «θείος Γιάννης», ο Παπανδρέου και ο ΣΥΡΙΖΑ

    H τελευταία δήλωσή του για την υπόθεση της υποκλαπείσης συνομιλίας Τόμσεν – Βελκουλέσκου προκάλεσε αντιδράσεις…..

    Ποιος είναι τελικά ο διοικητής της ΕΥΠ Γιάννης Ρουμπάτης;

    Αλέξης Πετρόπουλος 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

    Για τους μυημένους στα άδυτα του πάλαι ποτέ κραταιού κόσμου του παπανδρεϊσμού, είναι απλά ο «θείος Γιάννης». ……

    Δεν ήταν, πάντως, οι εμμονές του αυτές που θα τον απομάκρυναν από τον Γ. Παπανδρέου. ….Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε αναφερθεί μάλιστα στο θέμα σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ το 2013 αφήνοντας αιχμές για τον ρόλο Ρουμπάτη την περίοδο του σκανδάλου Κοσκωτά

    ….
    Με τον Αλέξη Τσίπρα έχει καλή επαφή. Κάποιοι μάλιστα λένε ότι «ξημεροβραδιάζεται» στο Μέγαρο Μαξίμου. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι καλή επαφή έχει και με τον Νίκο Κοτζιά, αλλά και με τον εκλεκτό του υπουργού Εξωτερικών, τον Νίκο Τόσκα από την κίνηση Πράττω.
    …….

  4. Ο/Η laskaratos λέει:


    Τελικά όλοι σ’αυτόν τον τόπο, είναι αθώοι. Φταίει ο Φερχόφσταντ.

    Μετά το ανύπαρκτο σκάνδαλο του Βατοπεδίου, δεν υπήρξε ούτε σκάνδαλο δομημένων ομολόγων.
    Πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί σε ποινές 20ετούς κάθειρξης οι υπευθύνοι των ασφαλιστικών ταμείων και σε 25ετή κάθειρξης οι υπεύθυνοι των χρηματιστηριακών εταιριών και της Τράπεζας, με παράλληληι κατάσχεση περιουσιών και με χρηματική ποινή ύψους 11,6 εκατομμύρια ευρώ στον έναν από τους εμπλεκόμενους των χρηματιστηριακών εταιριών.

    Ο Τσίπρας τότε τα έλεγε αλλιώς, σήμερα δεν λέει λέξη.

    http://www.efsyn.gr/arthro/efeteio-den-ypirxe-skandalo-domimenon-omologon

    Εφετείο: Δεν υπήρξε σκάνδαλο δομημένων ομολόγων

    11.09.2018
    Συντάκτης: efsyn.gr

    Αυλαία σε ένα απ’ τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων ετών, αυτό του δομημένου ομολόγου που προκάλεσε μεγάλες απώλειες στα ασφαλιστικά ταμεία, έριξε σήμερα η δικαιοσύνη, με το Εφετείο να αποφαίνεται τελικά πως δεν υπήρξε σκάνδαλο, αθωώνοντας όλους τους εμπλεκόμενους.
    Δεκαέξι μήνες μετά την έναρξη της δίκης σε δεύτερο βαθμό των 13 κατηγορουμένων για το «σκάνδαλο των ομολόγων», το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων εξέδωσε αθωωτική απόφαση για όλους τους κατηγορούμενους στην υπόθεση αγοράς από ασφαλιστικά ταμεία δομημένου ομολόγου ύψους 280 εκατομμυρίων ευρώ και μη δομημένου ύψους 70 εκατομμυρίων ευρώ, που είχαν εκδοθεί το 2006.
    Όλοι οι κατηγορούμενοι κηρύχθηκαν αθώοι από τις βασικές κακουργηματικές κατηγορίες της απάτης, της απιστίας και της εγκληματικής οργάνωσης, χωρίς ωστόσο να γίνει γνωστό σήμερα σκεπτικό της απόφασης.

    Η αθωωτική απόφαση αφορά τους τότε επικεφαλής των ασφαλιστικών ταμείων ΤΕΑΔΥ Αγάπιο Σημαιοφορίδη και Παναγιώτα Καραδήμα, ΤΕΑΠΟΚΑ Κωνσταντίνο Χρηστίδη,ΤΕΑΥΦΕ Παναγιώτη Δεμέστιχα και Γεράσιμο Κονιδάρη καθώς και τους υπευθύνους των εταιρειών που ενεπλάκησαν στην υπόθεση, Χάρη Αδαμόπουλο και Αβραάμ Σαββίδη της JP Morgan, Γιώργο Παπαμαρκάκη της Νorth Αsset Μanagement (NAM), το στέλεχος της Hyppovereinsbank Νίκο Μπούγο αλλά και τους εκπροσώπους της ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ για το σκέλος των κατηγοριών σχετικά με την εμπλοκή τους στα επίμαχα ομόλογα.

    Το δικαστήριο ωστόσο καταδίκασε δύο εκπροσώπους της χρηματιστηριακής εταιρείας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, για έκδοση εικονικών τιμολογίων και ξέπλυμα «μαύρου χρήματος».
    Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 8 ετών, χωρίς αναστολή, στον Γιώργο Αποστολίδη, ενώ στο Θεόδωρο Πρινιωτάκη επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, εξαγοράσιμη προς 8 ευρώ η μέρα.
    Υπενθυμίζεται ότι πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί σε ποινές 20ετούς κάθειρξης στους υπευθύνους των επίμαχων ασφαλιστικών ταμείων και 25ετους κάθειρξης στους υπευθύνους των βασικών χρηματιστηριακών εταιριών αλλά και της τράπεζας, που ενεπλάκησαν. Επιπλέον είχε διατάξει κατασχέσεις περιουσιών ενώ είχε επιβάλει και χρηματική ποινή ύψους 11,6 εκατομμύρια ευρώ στον έναν από τους εμπλεκόμενους των χρηματιστηριακών εταιριών.

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    [Φανταστείτε να μην ήξερε από πριν τις ερωτήσεις…

    https://agrimologos.com/2018/09/12/12-9-18/

    O Ανδρέας Στασινός στο protagon

    Η συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στην 83η ΔΕΘ ήταν άψογα σκηνοθετημένη. Οσοι ήθελαν να πάρουν «καλή σειρά» έπρεπε να έχουν ενημερώσει τι θα ρωτήσουν και όσοι ήταν επικίνδυνοι εξοβελίστηκαν. Κι όμως ο Αλ. Τσίπρας πρόλαβε να πει ότι οι 70χρονοι συνταξιούχοι σύντομα θα πεθάνουν…

    Σαράντα δύο ερωτήσεις. Σε τόσες απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου της 83ης ΔΕΘ. Είναι ένας εντυπωσιακός αριθμός. Και πρέπει να του βγάλει κανείς το καπέλο για το γεγονός ότι εμφανίστηκε να έχει την άνεση να απαντά λεπτομερώς ακόμη για θέματα τοπικού ενδιαφέροντος που του έθεσαν τα περιφερειακά μέσα ενημέρωσης που πήραν ερώτηση: το Ηπειρος ΤV, το ΤRT του Βόλου, βεβαίως το Ionian Channel που τον ρώτησε για το τρένο στην Πάτρα και ο κ. Τσίπρας περιέγραψε τα σχέδια για «υπογειοποίηση του τμήματος Αγ. Διονύσιο – Αγ. Ανδρέα». Εντυπωσιακή γνώση για έναν Πρωθυπουργό που δεν ήξερε αν υπήρχαν νεκροί στο Μάτι και ρωτούσε άλλ’ αντ’ άλλων σε εκείνη την περιβόητη πια σύσκεψη-παρωδία της 23ης Ιουλίου.

    ………
    Οι ερωτήσεις που έγιναν ήταν ως επί το πλείστον αυτές που θα έδιναν μια ωραία πάσα στον Πρωθυπουργό να κατηγορήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη –τον ανέφερε 12 φορές!– και να χλευάσει την εντελώς άστοχη –είναι η αλήθεια– ατάκα του Καραγκούνη της ΝΔ για το μοντέλο Πινοσέτ (το πού τους βρίσκει ο Κυριάκος είναι μια άλλη ιστορία).

    Μέσα ενημέρωσης που θεωρήθηκαν «επικίνδυνα» για την τηλεοπτική προσωπολατρία του Πρωθυπουργού, είτε εξοβελίστηκαν στο τέλος της συνέντευξης Τύπου, όταν μετάδοση είχε πια μόνο η ΕΡΤ και οι τηλεθεατές είχαν εγκαταλείψει, είτε δεν μπόρεσαν να ρωτήσουν καθόλου. Και όταν κάποιος ρώτησε για το Μάτι, η απάντηση του κ. Τσίπρα ήταν ότι τον προσβάλλει!

    Εντάξει, καλά τα σαλιαρίσματα με τον φιλοκυβερνητικό Τύπο, ή τους δημοσιογράφους των κρατικών μέσων ενημέρωσης· αυτά, όσο και αν είναι χυδαία, είναι αναμενόμενα. Ομως εδώ μιλάμε πια για μια κατ’ ευφημισμόν συνέντευξη, αφού ο ερωτώμενος είχε εξασφαλιστεί ότι δεν θα αιφνιδιαστεί. Πολλές από τις ερωτήσεις ήταν εκ των προτέρων γνωστές στον κ. Τσίπρα, καθώς όσοι είχαν σπεύσει –από άδολη φιλοτιμία ελπίζω– να ζητήσουν από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο «μια καλή σειρά», ήταν και υποχρεωμένοι να ενημερώσουν για το τι θα ρωτούσαν τον μεγάλο τιμονιέρη.

    ……….

    Μιλάμε για τον Πρωθυπουργό της χώρας που είπε αυτολεξεί: «Αλλά το συγκεκριμένο μέτρο, θα εξηγήσουμε στην Κομισιόν ότι είναι ένα μέτρο αντιαναπτυξιακό και μη διαρθρωτικό. Διότι αφορά στην προσωπική διαφορά και αφορά κάποια συγκεκριμένη μερίδα συνταξιούχων, οι οποίοι σήμερα είναι πάνω από 70 ετών οι περισσότεροι. Αρα, η όποια περικοπή δαπανών δεν θα είναι μία μόνιμη περικοπή. Θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου. Δεν θα έχει καμία επίπτωση στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος». (Ας το έχουν αυτό στο νου τους όσοι 70χρονοι πίνουν νερό στο όνομα του Αλέξη)……….

  6. Ο/Η Ψεκασμένη Ακροδεξιά λέει:

    Έλεος!

    και τι ν τούτο μωρέ;

  7. Ο/Η Po λέει:

    Ο Στέφανος Μάνος στο facebook

    Χάκερς κατέβασαν την ιστοσελίδα της λογοτεχνικής επιθεώρησης «Athens Review of Books» σε μια προσπάθεια φίμωσης της. Η επίθεση συνέβη αφού κυκλοφόρησε το τελευταίο τεύχος της Athens Review of Books που είναι αφιερωμένο στη δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο των δραστών τής εις βάρος της κακοδικίας (9 Οκτωβρίου, Αίθουσα Συνεδριάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, 6 μ.μ.). Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους που δικάζεται η ηγεσία του Αρείου Πάγου.

    Βαθιά απογοήτευση και λύπη μου προκαλεί η αδιαφορία με την οποία Μέσα Ενημέρωσης και Πολιτικά Κόμματα υποδέχτηκαν την είδηση. Βασικό συστατικό της Δημοκρατίας είναι η Ελευθερία του Λόγου. Κάθε φορά που κάποιος εμποδίζεται να εκφραστεί, όπως στην προκειμένη περίπτωση η Athens Review of Books, η δική μας Δημοκρατία πλήττεται.

    Εξαίρεση στην αδιαφορία το Protagon, ο κ. Πορτοσάλτε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και από τα πολιτικά κόμματα, το Ποτάμι.

    Από το 2014 η Ελληνική Αστυνομία διαθέτει Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Αυτή η Διεύθυνση τι έκανε και τι σκέφτεται να κάνει για να εντοπίσει τους εγκληματίες χάκερς κατά της ελευθερίας του λόγου;

  8. Ο/Η Frixos λέει:

    Ολη η Ελλαδα (που αντιστεκεται, η Ελλαδα που επιμένει) ανταμωνει στο γαμο του αοιδου Αντωνη Ρεμου, που γινεται σημερα στο κτημα του Δημητρη Κοντομηνά.
    Δεν εχει διευκρινιστει αν θα παραβρεθουν εκπροσωποι της Ακαδημιας Αθηνων, της Αρχιεπισκοπης και της Αθηναϊκης Λεσχης.
    Ηχηρη απουσια αυτη του Κωστα Ζουραρη
    Τον Λακη Λαζοπουλο δεν βλεπω

    Η ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΚΑΛΕΣΜΕΝΩΝ

    Η Μαριάννα Λάτση με τον γιο της Πάρι Κασιδόκωστα,
    Η Τασία Δενδρινού, η φημισμένη «Τασία από το Φισκάρδο».
    Η Γιάννα και ο Θοδωρος Αγγελόπουλος
    Ο Βαγγέλης Μαρινάκης
    Ο Δημήτρης Σκαρμούτσος,
    Ο Βαρδής και η Μαριάννα Βαρδινογιάννη
    Τα ζεύγη Ζέιν και Χούρι
    Ο Δημήτρης Μελισσανίδης
    Ο ισχυρός άνδρας του ομίλου Dogus Φερίτ Σαχένκ,
    Η ορχήστρα του
    Ο dj Αντώνης Δημητριάδης
    Ο πρώην πρόεδρος της Γαλατασαράι, Ουνάλ Αϊσάλ με την Ελληνίδα σύζυγό του Φανή Γραμματικόγιαννη,
    Ο διάσημος σεφ Νουσρέτ Γκιοκτσέ, γνωστός ως «Salt Bae» από τον ιδιόρρυθμο τρόπο που αλατίζει το κρέας στα εστιατόριά του,
    Ο Γιάννης Πάριος,
    Η Αννα Βίσση,
    Ο Σάκης Ρουβάς με την Κάτια Ζυγούλη,
    Ο Γιώργος Μαζωνάκης,
    Η Δέσποινα Βανδή και ο Ντέμης Νικολαΐδης,
    Ο Βασίλης Καρράς,
    Η Νατάσα Θεοδωρίδου,
    Η Μελίνα Ασλανίδου
    Ο Κωνσταντίνος Αργυρός,
    Η Τάμτα,
    Η Ελένη Φουρέιρα,
    Η Καίτη Γαρμπή και ο Διονύσης Σχοινάς,
    Η Ελενα Παπαρίζου,
    Οι Μέλισσες,
    Ο Στέλιος και ο Αγγελος Διονυσίου
    Ο Λάμπης Λιβιεράτος.
    Ο Ερος Ραματσότι, ο οποίος φιλοξενείται αυτή την περίοδο στην κατοικία του τραγουδιστή στη Μύκονο μαζί με την οικογένειά του.
    Ο Γιάννης Ζουγανέλης,
    Ο Γιώργος Θεοφάνους,
    Ο Μίμης Πλέσσας
    Ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς,
    Η Γερμανού
    Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου
    Ο Γιώργος Λιάγκας,
    Ο Πέτρος Φιλιππίδης
    Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.
    Ο Ζαννής Φρατζέσκος και ο Σάμι Ιμπραήμ -το δίδυμο του «Nammos» που φιλοξενεί κάθε χρόνο την περιώνυμη πλέον συναυλία του Ρέμου στην Ψαρού- μετά των συζύγων τους
    Ο Κώστας Καίσαρης με τη γυναίκα του Χριστιάνα.
    Η οικογένεια Παπαθεοχάρη των νυχτερινών κέντρων, από τον πατριάρχη Γιάννη και τη σύζυγό του Νίκη, μέχρι τους γιους του Διογένη και Απόλλωνα
    Ο ιδιοκτητης νυχτερινων κεντρων Κώστας Μπερτάκης.

  9. Ο/Η Frixos λέει:

    Κουμπαροι η Μαρια Μπεκατορου, ο Κωστας Πιλαδακης, ο ισχυρος ανδρας του Νammos Γιαννης Παπαλέκας και ο Προεδρος του ΑΛΦΑ Δημητρης Κοντομηνας.
    Δεν προσεκληθη (;) ο αντιπροεδρος του ΑΛΦΑ Δημος Βερυκιος (αισχον).

    Βιβλιογραφια:
    Παναγιωτης Κονδυλης, ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
    Η ΚΑΧΕΞΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

    ΥΓ
    και στη αισθητικη και στην αισθητικη …..


  10. Το (παρα)κράτος φιμώνει την «Athens Review of Books»; Δεν είναι είδηση. Συνέβη στο Γκουλάγκ…

    Συνέβη στο Γκέτο. Συνέβη στο Γκουλάγκ. Ίσως έτσι εξηγείται η αδιαφορία του ελληνικού τύπου[1] για την κακόβουλη καταστροφή της ιστοσελίδας της Athens Review of Books από το (παρα)κράτος. Όλα τα εγκλήματα κατά της ελευθερίας του λόγου και του Τύπου ήταν και είναι εφικτά χάρη στη Σιωπή των Άλλων· που αφελώς νομίζουν ότι δεν τους αφορά.

    Το (παρα)κράτος θέλησε να φιμώσει την Athens Review of Books ενόψει της δίκης τής ηγεσίας του Αρείου Πάγου και άλλων ανώτερων δικαστικών στο Ειδικό Δικαστήριο λόγω της απροκάλυπτης κακοδικίας εις βάρος μας στις δίκες που μας έστησε ο Ν. Κοτζιάς. (9 Οκτωβρίου, Αίθουσα Συνεδριάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, 6 μ.μ.). Η δίκη αυτή δεν είναι μια οποιαδήποτε. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους που δικάζεται ηγεσία του Αρείου Πάγου. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης και του Δυτικού κόσμου που δικάζεται ηγεσία ανωτάτου δικαστηρίου.

    Το (παρα)κράτος κατέστρεψε με χάκερς του την ιστοσελίδα της Athens Review of Books. Θέλησε να μην έχουμε φωνή στο Διαδίκτυο, επειγόντως τώρα. Θέλησε να εξαφανίσει όλα τα στοιχεία που δημοσιεύσαμε στην ιστοσελίδα μας αυτά τα χρόνια της τρομοκρατικής καταδίωξής μας. Να μην είναι διαθέσιμα στον καθένα από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Θέλησε να εξαφανίσει, λόγου χάρη, τα δεκάδες άρθρα και καταγγελίες επιστημόνων διεθνούς κύρους που ήταν αναρτημένα στα Αγγλικά ώστε να μπορεί να πληροφορηθεί εύκολα ο διεθνής τύπος τι συνέβη, εφόσον ο εγχώριος, με ελάχιστες τιμητικές εξαιρέσεις, αποφεύγει να γράψει όσα τρομακτικά συμβαίνουν εις βάρος της Athens Review of Books. Θέλησε να εξαφανίσει, με μεθόδους ΣΤΑΖΙ ακόμη μια φορά, την ανάρτηση του βιβλίου βρόμικης προπαγάνδας που συνέγραψε κατ’ εντολήν και για λογαριασμό του καθεστώτος Χόνεκερ ο Κοτζιάς μαζί με μερικούς άλλους συνεργάτες του καθεστώτος υπό την καθοδήγηση του Επικεφαλής Προπαγάνδας: ο Κοτζιάς ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει τέτοιο βιβλίο και οι ασύδοτοι δικαστές το είχαν στα χέρια τους αλλά απεφάνθησαν ότι αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Το (παρα)κράτος θέλησε να εξαφανίσει και τόσα άλλα. Επ’ ευκαιρία καταγγέλλουμε και την εξωφρενική, αν όχι και ύποπτη, αδιαφορία της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος[2].

    Από σήμερα διαθέτουμε προσωρινά το https://athensreviewblog.wordpress.com/. Σε αυτό το blog θα αναρτήσουμε τις επόμενες ημέρες τα σημαντικότερα ντοκουμέντα και κείμενα που το (παρα)κράτος και ο Καθοδηγητής του δεν ήθελαν να είναι διαθέσιμα στο Ίντερνετ. Ταυτοχρόνως εργαζόμαστε σκληρά ώστε να επανέλθουμε σύντομα με νέα ιστοσελίδα, ακόμη περισσότερο καλαίσθητη, λειτουργική και αποκαλυπτική. Έτσι που ο φασισμός τους να μην περάσει…

    ________________
    [1] Εξαιρέσεις: Άρης Πορτοσάλτε (Σκάι), Protagon, Athens Voice, Liberal και το μπλογκ roides.wordpress.com. Ο κ. Στέφανος Μάνος και το Ποτάμι.

    [2] Η απάντησή της στην καταγγελία μας ήταν ότι «για την διερεύνηση της υπόθεσής σας είναι αναγκαία η υποβολή μηνυτήριας αναφοράς σε οποιαδήποτε Αστυνομική Αρχή προσκομίζοντας παράλληλα και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά (στοιχεία-εκτυπώσεις, αποδεικτικά των καταγγελλόμενων πράξεων) καθώς και παράβολο υπέρ του Δημοσίου.» (14.9.2018)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.