Ο Λαφαζάνης ως ρωσόφιλη ακροδεξιά θεούσα

[ΛΑΕ και Χ.Α., μαχητικά στο πλευρό του ευσεβή ηγεμόνα Πούτιν]

Λέοντος Τολστόι: «Αφέντης και δούλος»

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Η ιστοσελίδα Iskra, όργανο της ΛΑΕ, έχει ρίξει και το τελευταίο φύλλο συκής και υπερασπίζεται ανοιχτά την πολιτική Πούτιν, σαν κατάληξη μιας μακρόχρονης προσωπικής πολιτικής του Λαφαζάνη σύμπλευσης με την Ακροδεξιά σε διάφορα ζητήματα, με κυριότερη αιτία το κοινό μίσος προς τη Δύση και προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή η συμπόρευση, σε πολλές περιπτώσεις όπως αυτή της στήριξης των φασιστών Σέρβων και ενδεχομένως και Ελλήνων δολοφόνων των παιδιών της Σρεμπρένιτσα και των ισλαμιστών δολοφόνων παιδιών της Χαμάς, έχει αποκρουστική μορφή.  Σε πολλούς δεν είναι γνωστό πως την κτηνώδη συμορία Χαμάς δεν την υποστηρίζει μόνο ο Λαφαζάνης («Βηρυτός: ΛΑ.Ε και Επιτροπή για τη Συρία με Έττε, Χαμάς..»), αλλά και η Χ.Α., όχι μόνο λόγω του διαστροφικού της χαρακτήρα, αλλά και από αντισημιτισμό. (Επίσημη ιστοσελίδα της Χ.Α.: «Η «Χρυσή Αυγή» καλπάζει, όπως και η Χαμάς στην Παλαιστίνη… Ποιοι φοβούνται την Χρυσή Αυγή; – Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου»-13 Αυγούστου 2013 – 11:40) Χρήσιμο επίσης είναι να θυμόμαστε πως ο Λαφαζάνης, στο διάστημα που χρημάτισε Υπουργός Ελλήνων κυνηγών, μαθητικών παρελάσεων και Πολιορκίας του Νομισματοκοπείου, προσπάθησε να ενισχύσει τις σχέσεις της Ελλάδας με τις τυραννίες του Ιράν και του Αζερμπαϊτζάν, τις οποίες επίσημα επισκέφθηκε, ενώ το 2014, ο δηλωμένος θαυμαστής του Αγίου Όρους («Όλοι σεβόμαστε και τιμούμε το Άγιο Όρος»-Iskra 4 και 8.8. 2017), είχε κάνει το κορόιδο όταν φοροαπαλλάχτηκε για πρώτη φορά (ακολούθησαν άλλες δυο) ο Άθωνας «Οι αγιορείτικες φοροαπαλλαγές και τα κόμματα».

Κατάληξη αυτής της ύποπτης και με ακροδεξιά χαρακτηριστικά πορείας,  είναι η κωμική ανάμιξη της ΛΑΕ στο ζήτημα της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, ένα ζήτημα που είναι αδιανόητο να απασχολεί ένα κόμμα που αυτοτοποθετείται στην Αριστερά. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα καταδεχόταν να πάρει θέση σε ζητήματα που ανάγονται στο μεσαιωνικό ιερό βυζαντινό Δίκαιο και στην μόνιμα επιλεκτική και κατά τα συγκυριακά συμφέροντα εφαρμογή του από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. H ΛΑΕ όχι μόνο γνωματεύει, αλλά γνωματεύει με ανεξήγητα άθλιο τρόπο, θίγοντας μάλιστα το δικαίωμα του Οικουμενικού πατριαρχείου να απονέμει Αυτοκεφαλίες, πλήττοντας δηλαδή μια ελληνική προνομία. Αυτό το τελευταίο για μας δεν είναι υποχρεωτικά κατακριτέο, αλλά για ένα κόμμα που μέτρο των κινήσεων του δεν είναι η ηθική, αλλά ο «πατριωτισμός» και η ταξικότητα, αυτό φαίνεται ασυνεπές και ύποπτο. Επιπλέον στη ΛΑΕ εμφανίζονται να κρίνουν απροκάλυπτα με ρατσιστικά κριτήρια. Οι Εθνομπολσεβίκοι της Iskra δεν αναγνωρίζουν στην Ουκρανία, στη Β.Μακεδονία και ακόμη και  στους υποτιθέμενους «φίλους» τους Παλαιστινίους («φιλία» στη βάση της αντιδυτικής χρηστικότητας και του Αντισημιτισμού της λαϊκής  Αριστεράς),  το δικαίωμα να έχουν δική τους Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά δηλώνουν πως οφείλουν να υπάγονται στη Ρωσία, στην Σερβία και στην Ελλάδα αντίστοιχα. Σε όποιον αναρωτηθεί από που πηγάζει αυτή η ρατσιστική θρασύτητα, η απάντηση είναι πως βασίζεται στην επίγνωση πως κανείς δεν θα τους ξεμπροστιάσει.

Από την σε ρυθμό πολυβόλου φιλορωσική αρθρογραφία της εθνομπολσεβικικής Iskra των λαφαζανικών Μακεδονομάχων, επιλέγω το παρακάτω άρθρο (, που θεωρώ πως εμπλουτίζει με πρωτοφανή τρόπο την αριστερή εκκλησιαστική σκουπιδοφιλολογία, που προέκυψε τα τελευταία χρόνια ελέω Τσίπρα, ένα άρθρο ασχολούμενο με θέματα που μέχρι τώρα η αριστερή αξιοπρέπεια τα θεωρούσε άξια για τη χωματερή των ιδεών. Μένει να δούμε τον Στρατούλη να αρθρογραφεί για τον εκκλησιαστικό ρόλο της Μόσχας ως Τρίτης Ρώμης, κατά το Κανονικό Δίκαιο. H μόνη δημοκρατική τοποθέτηση που θα μπορούσε να γίνει από έναν αριστερό ιστότοπο σε αυτό το θέμα, αν τέλος πάντων έκρινε πως θα έπρεπε να ασχοληθεί, θα ήταν πως οι Ουκρανοί δεν είναι κατώτεροι άνθρωποι από τους Σέρβους, τους Βούλγαρους ή τους Έλληνες και δικαιούνται να έχουν κι αυτοί τη δική τους εθνική Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως καλώς ή κακώς και οι υπόλοιποι Ορθόδοξοι. Όσο για τους Ρώσους της Ουκρανίας, αυτοί αν το θέλουν, μπορούν να παραμείνουν προσκολλημένοι στο πατριαρχείο της Μόσχας. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού, ο όρος «πραξικοπηματική» για την πολυπληθέστερη Εκκλησία της Ουκρανίας που θα γίνει αυτοκέφαλη με το χρίσμα του οικουμενικού πατριαρχείου είναι ελεεινός και αυτά όζουν πένας ανόητης ή εξωνημένης: «Βαρθολομαίος: Αναγνωρίζει, με υπόδειξη των ΗΠΑ την πραξικοπηματική Εκκλησία του Κιέβου. Η κυβέρνηση επιλέγει την ρήξη με την Ρωσία… Ολόκληρη η τοποθέτηση του Μητροπολίτη Προύσσης Ελπιδοφόρου, που προαλείφεται και ως αυριανός Πατριάρχης Κων/πόλεως, έχει ως εξής…».

Να θυμίσω πως η Iskra έχει και ένα άθλιο παρελθόν συκοφαντίας, προκειμένου να προωθήσει  τα ρωσικά συμφέροντα: («Αποκαλύψεις – ΣΟΚ»: ο πόλεμος της πληροφορίας επί «ουκρανικού» εδάφους», Λουκάς Σταμέλλος-omniatv, 5.3.2014): «Στην ίδια πλευρά τάσσονται και οι του εθνικιστικού φάσματος, από πατριώτες μέχρι νεοναζί, για άλλους λόγους όμως: βλέπουν εκπλήρωση των προφητειών για επέμβαση του χριστιανορθόδοξου «Ξανθού Γένους», ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης και ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας….Έτσι, οι φιλορώσοι κάθε απόχρωσης θα κυκλοφορήσουν ένα στοπ-καρέ από βίντεο όπου ο Αρσένι Γιάτσενιουκ, αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος «Πατρίδα», χαιρετά τα πλήθη ως νέος πρωθυπουργός, παρουσιάζοντάς το ως ναζιστικό χαιρετισμό. Ο αριστερός ιστότοπος «Ίσκρα» θα γράψει άρθρο χωρίς πηγές στις 25 Φεβρουαρίου στο οποίο παρουσιάζονται ως «τα πρώτα μέτρα της νέας κυβέρνησης» (σημ.Λ. η Iskra έχει εξαφανίσει το άρθρο) δήθεν αποφάσεις και νόμοι για απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας, νομιμοποίηση της ναζιστικής ιδεολογίας, απαγόρευση χρήσης μειονοτικών γλωσσών, κ.ά. Οι «αποφάσεις» αυτές δεν υπήρξαν ή ήταν προτάσεις νομοσχεδίων από μειοψηφικά νεοναζιστικά κόμματα, που δεν ψηφίστηκαν ποτέ. Το άρθρο αυτό όμως μετέφρασε στα γαλλικά ο ΣΥΡΙΖΑ Γαλλίας και μετά το παρουσίαζαν ως «διεθνή πηγή» διάφοροι διαδικτυακοί απολογητές της μπούρδας».

Το τι εκπροσωπεί το μαφιόζικο καθεστώς Πούτιν με το βρώμικο χρήμα των Ρώσων μεγιστάνων και ολιγαρχών, που το είχαμε δει και στις ευλαβείς χρεοκοπημένες κυπριακές τράπεζες, είναι ηλίου φαεινότερο, όσο κι αν πλαστογραφεί την αλήθεια ο Λαφαζάνης για να δικαιολογήσει τους φίλους του: «Οι ακροδεξιές συμπάθειες του Πούτιν» (Π.Μανδραβέλης-Καθημερινή, 19.04.2014). «Αυτή η γνωστή «αντιιμπεριαλιστική» ανάγνωση της ιστορίας ξεκίνησε από τον ιστότοπο iskra του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Λαφαζάνη, που βρήκε μία ακόμη ευκαιρία να τεκμηριώσει πόσο ‘κακή’ για τους λαούς είναι η Δύση, και συγκεκριμένα η Ευρώπη και οι ΗΠΑ. Όμως το παραμύθι έμπαζε από παντού. Οπως έγραψε και ο συνάδελφος Μιχάλης Μητσός: ‘Οι ναζί ανέλαβαν την εξουσία στο Κίεβο και ψήφισαν μια σειρά από νόμους που απαγορεύουν το Κομμουνιστικό Κόμμα, αποποινικοποιούν τη ναζιστική προπαγάνδα, απαγορεύουν τις γλώσσες των μειονοτήτων, αναθέτουν τη φύλαξη της χώρας στους παραστρατιωτικούς; ‘Εγιναν τέτοια πράγματα; Και δεν πήραμε χαμπάρι τίποτα; Και δεν έγραψε τίποτα ο ξένος Τύπος; Και δεν είπε λέξη η Ευρώπη;’ (‘Τα Νέα’, 28.2.2014). Το βασικό πρόβλημα όμως ήταν ότι την ίδια ακριβώς «αντιιμπεριαλιστική» ανάγνωση έκανε και η Χρυσή Αυγή,..».

Ασφαλώς Reuters: Παράνομη εμπλοκή Ρώσων στα Συλλαλητήρια για τη Μακεδονία»)Διαψεύδει ο Σαββίδης ότι βρίσκεται πίσω από τις καταγγελίες Ζάεφ»)Η Μητρόπολη Βέροιας απαντά στα περί εμπλοκής της με Ρώσους»)Ολες οι «ανεξιχνίαστες» δολοφονίες αντιπάλων του Πούτιν») και στην ικανοποίησή της για την υποστήριξη που προσφέρει ο Πούτιν στον αθωομένο (επιτέλους!) ηγούμενο Εφραίμ, στο Άγιο Όρος και στην Ορθοδοξία γενικά, όπως και στον άδολο θαυμασμό της για τους «Λύκους της Νύχτας», τη δίκη και καταδίκη μέσα στο κλουβί των ασεβών καλλιτέχνιδων Pussy Riot, τις διώξεις των ομοφυλόφιλων (πλην ρασοφόρων), τις άγριες σφαγές αμάχων στην Τσετσενία (ήσαν όμως μουσουλμάνοι) κλπ. Αν οι Τσίπρας-Κοτζιάς έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία με μια ακόμη φιλοδυτική κωλοτούμπα, προδίδοντας με τη γνωστή χαρακτηριστική ευκολία τους άσπονδους φίλους τους της απολυταρχικής Ανατολής και τον ευγενικό Χρυσαυγίτη Αμβρόσιο των Καλαβρύτων, που είχε πιστέψει στον αριστεροακροδεξιό εχθρό της Δύσης Μεγάλο Τιμονιέρη («Γεια σου Τσίπρα λεβέντη! Με έκανες περήφανο!»-05|02|2015), ο Λαφαζάνης και οι συνομιλητές του (Καζάκης, Χριστιανική Δημοκρατία, Ραχήλ Μακρή, Ζωή Κωνσταντοπούλου) δεν έχουν κίνητρο για να κάνουν το ίδιο, επιμένοντας έτσι να δείχνουν, πως η απόσταση μεταξύ ακροδεξιών και ακροαριστερών φανατικών της παράνοιας και του μίσους, είναι συχνά πολύ πιο μικρή από όσο δείχνει η πολιτική γεωγραφία.

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, Θεωρίες Συνωμοσίας, ανορθολογισμός. Bookmark the permalink.

25 Responses to Ο Λαφαζάνης ως ρωσόφιλη ακροδεξιά θεούσα

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Από τον αντιιμπεριαλιστικό παράδεισο της Ρωσίας, όπου θέλει να μας ρυμουλκήσει ο Λαφαζάνης:
    Ορθόδοξη δίκη ασεβών καλλιτέχνιδων μέσα σε κλουβί:

    FREE THE PUSSY RIOT’ Feminist punk group Pussy Riot members, center from left, Yekaterina Samutsevich, Maria Alekhina, and Nadezhda Tolokonnikova sit in a glass cage at a court room in Moscow. Russia’s Prime Minister Dmitry Medvedev said Friday November 2, 2012 that he detested the Pussy Riot act, but added the women have been in prison long enough and should be released. AP FILE PHOTO/Sergey Ponomarev


    Φεμινίστρια κατά του Ρώσου πατριάρχη






    «Λύκοι της νύχτας»





    http://halifax.mediacoop.ca/blog/christophermajka/31554
    Useful Idiots: Addled by Anti-Americanism

    Russian Orthodox fascists march in the streets of Moscow

    https://www.ibtimes.co.uk/ukraine-crisis-who-are-russian-neo-nazi-groups-fighting-separatists-1463489

    Ukraine Crisis: Who Are the Russian Neo-Nazi Groups Fighting with Separatists?
    Head of Ukraine’s Jewish community claims Russian neo-Nazis fight alongside rebels
    Gianluca Mezzofiore By Gianluca Mezzofiore
    September 1, 2014 17:17 BST


    Russian National Unity (RNE) Party leader Alexander Barkashov, pictured in 1998.


    Aleksandr Dupin – philosopher and Russian ultranationalist – is said to have close connections to the Kremlin and Russian military Aleksandr Dugin


    Διαδήλωση ομοφυλόφιλων κατά του χιτλερίσκου Πούτιν στη Δύση


    Σύλληψη ομοφυλόφιλου ακτιβιστή στη Μόσχα

    https://www.newsweek.com/photo-essay-dangers-being-gay-russia-228592
    PHOTO ESSAY: THE DANGERS OF BEING GAY IN RUSSIA


    Kiriee Fedorov, 21, was beaten by national-conservative extremists for attending a gay pride rally in St. Petersburg. Fedorov’s friends tried to stick close together and sought cover behind the police, as stones and eggs were thrown at them. The rally was declared illegal under the law banning “gay propaganda” and Kiriee Fedorov and the other LGBT-activists were all later arrested.


    Dmitry Chizhevskiy, 27, had his left eye destroyed by in a homophobic attack on Nov. 3, 2013, when three armed men entered a private meeting for homosexuals in St. Petersburg. The attackers hit people with baseball bats, and Dmitry was shot in his left eye with an air gun. The perpetrators have not been found.


    A priest from the Russian Orthodox Church smiles with his wife, left, as a one of the gay-activists was hit by an egg at a rally in St. Petersburg.
    MADS NISSEN/PANOS

    https://toinformistoinfluence.com/2015/03/22/neo-nazis-in-st-petersburg-russia-began-detention-of-anti-fascists/

    Neo-Nazis in St. Petersburg, Russia, began detention of anti-fascists
    March 22, 2015

    https://www.lifo.gr/now/politics/5774
    Απολογείται σήμερα ο Εφραίμ Θεόφιλος Δουμάνης 29.11.2011


    Από το θρίαμβο της Μόσχας στην πεζή πραγματικότητα, ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ ο οποίος απολογείται σήμερα ενώπιον της Εφέτου Ειδικής Ανακρίτριας Ειρήνης Καλού για την υπόθεση των ανταλλαγών της λίμνης Βιστωνίδας. Του αποδίδεται ο κεντρικός ρόλος στις «ιερές συναλλαγές» που συντάραξαν την επικαιρότητα το 2008 και το πολιτικό σύστημα, το οποίο πάντως πέρασε «αναίμακτα» αυτή την ιστορία. Πρώτος απολογήθηκε ο εκ δεξιών του Εφραίμ Αρσένιος ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 200 χιλιάδες ευρώ και υπό τον όρο της εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα δύο φορές το μήνα.


    Ο ηγούμενος Εφραίμ, μόλις επέστρεψε από μια θριαμβευτική περιοδεία σε 15 ρωσικές πόλεις με την Αγία Ζώνη, στην οποία σχημάτιζαν ουρές χιλιομέτρων για να προσκυνήσουν οι ρώσοι πιστοί. Υπολογίζεται ότι 3 εκατομμύρια άνθρωποι προσκύνησαν την Αγία Ζώνη της Παναγίας η οποία φυλάσσεται στη Μονή Βατοπεδίου. Το επιστέγασμα της επίσκεψης ήταν για τον Εφραίμ η δίωρη(!) συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο και παρακάλεσε να βοηθήσει την Ελλάδα.


    Κατά το διάλογο που είχε με τον Πούτιν ο Εφραίμ του ανέφερε ότι λαμβάνει τηλεφωνήματα όλη την ώρα από ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν τις θαυματουργές εμπειρίες τους , όπως το ότι μετά από το προσκύνημα στην Τιμία Ζώνη, καταφέρνουν να αποκτήσουν παιδί ύστερα από προσπάθειες χρόνων. «Έχουμε ήδη είκοσι τέτοια τηλεφωνήματα» είπε ο Εφραίμ και προανήγγειλε την έκδοση ενός βιβλίου, στο οποίο θα αναφέρονται όλα τα θαύματα που συνέβησαν κατά το ταξίδι της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία. Ο Ρώσος Πρωθυπουργός και εκ νέου υποψήφιος πρόεδρος, σχολίασε ότι αν η Ζώνη βοηθά να λυθεί και το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας του, τότε είναι ακόμη πιο ευπρόσδεκτη.

    http://www.enikos.gr/society/390966/oi-rosoi-lykoi-tis-nyxtas-ekklisiazontai-sto-agion-oros-photo
    Οι Ρώσοι «Λύκοι της νύχτας» εκκλησιάζονται στο Άγιον Όρος – ΦΩΤΟ
    7:12 μμ, Πέμπτη 26 Μάι 2016


    Από την Ορθόδοξη Ιεραποστολή:

    https://www.thepressproject.gr/article/67359/I-rosiki-eisboli-sti-Tsetsenia-kai-mia-ksexasmeni-istoria
    Η ρωσική εισβολή στη Τσετσενία και μια ξεχασμένη ιστορία
    Τhe Press Project
    Μυρτώ Αρετάκη
    Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014
    Δημοσίευση: 16:30:47

    ……………….

    Οι ανελέητες μάχες Τσετσένων και Ρώσων χαρακτηρίζονται από εξαιρετική αγριότητα, απίστευτες φρικαλεότητες και εγκλήματα πολέμου εκατέρωθεν. Η παρακάτω διήγηση αποδίδεται σε έναν Ρώσο ελευθεριακό κομμουνιστή το 2002, στρατιώτη των ρωσικών ειδικών δυνάμεων λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1996:

    Υπήρχαν γυναίκες στρατιώτες ανάμεσα στους αντάρτες. Οι γυναίκες μαχητές της Τσετσενίας είναι γνωστές ως εξαίρετοι ελεύθεροι σκοπευτές. Οι Ρώσοι στρατιώτες τις μισούσαν. Τις αποκαλούσαμε «λευκές κάλτσες». Την πρώτη φορά που πιάστηκε μία «λευκή κάλτσα» μπροστά μου, κατάλαβα πόσο τις μισούσαν οι Ρώσοι. Της έδεσαν τα χέρια σ’ ένα αυτοκίνητο και τα πόδια σ’ ένα άλλο. Τα αυτοκίνητα έβαλαν μπρος προς αντίθετες κατευθύνσεις, ξεσχίζοντας το σώμα της. Πήραν ένα κομμάτι του κορμιού της και το πέταξαν από ελικόπτερο μέσα στο χωριό της. Η δεύτερη «λευκή κάλτσα» που αιχμαλωτίσαμε δέθηκε σ’ ένα δέντρο. Από κάτω της τοποθετήθηκαν δύο κιλά C4 (εκρηκτική ύλη που χρησιμοποιείται σε βόμβες και νάρκες). Το αργό φυτίλι, μήκους περίπου 4-5 μέτρων, ανάφτηκε μπροστά στα μάτια της. Αυτά τα φυτίλια καίγονταν με ταχύτητα ενός εκατοστού ανά δευτερόλεπτο. Δεν είχε κανένα φόβο απολύτως, το πρόσωπο της δεν έδειχνε κανένα τέτοιο σημάδι. Ύστερα, αφού ανατινάχθηκε, το πρόσωπό της με στοίχειωσε. Άρχισα να κάνω χρήση ναρκωτικών μετά απ’ αυτό για να ξεπεράσω τον πόνο. Την τρίτη «λευκή κάλτσα» που πιάσαμε, οι αξιωματικοί μας μας την πρόσφεραν. Μας είπαν πως μπορούσαμε όλοι να τη βιάσουμε πριν πεθάνει. Κανείς μας δεν ήθελε, κανένας δεν το έκανε. Έτσι την πυροβολήσαμε. Λίγες εβδομάδες αργότερα μάθαμε ότι τελικά ήταν Ουκρανή (όπου υπάρχουν επίσης έντονα αντι-ρωσικά αισθήματα). Ήταν ξαδέλφη ενός από τους άντρες της ομάδας μου…

    Από τους Ρώσους στρατιώτες, συνήθως ήταν οι απλοί φαντάροι που δεν ήταν μορφωμένοι ούτε καλά εκπαιδευμένοι εκείνοι που φέρονταν πιο άγρια. Οι ειδικές δυνάμεις περιορίζονταν στη δουλειά τους. Γνώρισα κάποιους απλούς Ρώσους φαντάρους που έκοβαν τα αφτιά των Τσετσένων, τα έκαναν κολιέ και τα φορούσαν στις μάχες. Αλλά και οι Τσετσένοι ήταν άγριοι. Η γνώμη μου είναι πως οι Τσετσένοι ήταν άγριοι για περισσότερους λόγους από το ότι ήθελαν την ανεξαρτησία τους. Οι Τσετσένοι, ιστορικά, είναι άγριος λαός. Υπάρχει μακρά ιστορία αγριότητας στην Τσετσενία, αγριότητας εις βάρος τους και αγριότητας των ίδιων εναντίον άλλων και μεταξύ τους………..

  2. Ο/Η Antifa2 λέει:

    http://net.xekinima.org/gia-tin-provoli-ton-akrodexion-apo-tin/

    Για την προβολή των ακροδεξιών από την Ίσκρα

    07/02/2018
    Του Χρήστου Κεφαλή*

    *Ο Χρήστος Κεφαλής είναι μέλος της ΣΕ της Μαρξιστικής Σκέψης. Το 2017 κυκλοφόρησαν τα βιβλία του, Λένιν. Η Διάνοια της Επανάστασης (εκδόσεις Τόπος) και Υπόθεση Κατίν. Η Ιστορική Αλήθεια και ο Ριζοσπάστης (εκδόσεις Επίκεντρο).

    (….)

    Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε αναφερθεί στην αναπαραγωγή από την Ίσκρα, την ημι-επίσημη σελίδα της ΛΑΕ, της επίθεσης του Ινστιτούτου Ρον Πολ στη Μέριλ Στριπ[1]. Είχαμε δείξει ότι το Ινστιτούτο Ρον Πολ είναι ένα αντιδραστικό Think Tank, τοποθετούμενο ανάμεσα στον Τραμπ και το ακροδεξιό Ελευθεριακό Κόμμα των ΗΠΑ, και ότι υιοθετώντας την κριτική του στη Στριπ η Ίσκρα ταυτίστηκε με την άκρα αντίδραση.

    Αν η παρανόηση της κριτικής του Ινστιτούτου Ρον Πολ στη Στριπ από την Ίσκρα ήταν μόνο θέμα άγνοιας και αποτελούσε μεμονωμένη περίπτωση, θα έλεγε κανείς μικρό το κακό. Βέβαια, και τότε θα υπήρχε ένα ζήτημα, γιατί όσοι περνούν μια τέτοια κριτική για προοδευτική φανερώνουν το λιγότερο μια πλήρη και αδικαιολόγητη άγνοια. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η συγκεκριμένη ανάρτηση είναι μόνο η κορυφή ενός παγόβουνου από κείμενα στην Ίσκρα που εξωραΐζουν ή και υποστηρίζουν την ακροδεξιά αντίδραση.

    Στο παρόν κείμενο θα εστιάσουμε σε αναλύσεις συνεργατών της Ίσκρα υμνητικές για εκπροσώπους της άκρας αντίδρασης όπως οι Τραμπ, Λε Πεν, Μπιουκάναν, κ.ά., τους οποίους εμφανίζουν ως ριζοσπάστες πολέμιους του κατεστημένου. Τέτοιες θέσεις έχουν υποστηρίξει κατά κόρο τακτικοί αρθρογράφοι στο σάιτ της ΛΑΕ όπως οι Α. Αποστολόπουλος, Μ. Στυλιανού, κ.ά. Πρόκειται για κείμενα που αναρτώνται στην Ίσκρα χωρίς καμιά επιφύλαξη και συχνά εκφράζουν την κεντρική γραμμή της, η οποία είχε εκφραστεί και με την ανάρτηση ενός ευνοϊκού για τον Τραμπ σχολίου το βράδυ της εκλογής του.

    Πριν προχωρήσουμε να σημειώσουμε ότι τα ακροδεξιά ατοπήματα της Ίσκρα δεν εξαντλούνται διόλου σε αυτά. Στο παρελθόν είχε δημοσιεύσει ή αναδημοσιεύσει κείμενα αντιδραστικών δημοσιολόγων όπως ο Τ. Φωτόπουλος (ανήκει στο ίδιο «ελευθεριακό ρεύμα» με το Ινστιτούτο Ρον Πολ), με χυδαίες επιθέσεις στο αντιφασιστικό κίνημα και συκοφαντίες ενάντια στις αραβικές επαναστάσεις. Ακόμη, δεν λείπουν αναλύσεις που κλείνουν ένα πονηρό μάτι σε αστέρες της εγχώριας εθνικιστικής δεξιάς, όπως ο Δ. Καζάκης, αλλά και δεκάδες ακόμη κείμενα στελεχών του ΕΠΑΜ όπως ο Κ. Κυριακόπουλος και της ΛΑΕ όπως ο Π. Μηλιαράκης, που απηχούν ένα ανάλογο ακροδεξιό-εθνικιστικό πνεύμα.

    Παρμένα στο σύνολό τους τα παραπάνω συνθέτουν μια παράδοξη εικόνα. Την εικόνα ενός κόμματος που ενώ διατείνεται πως είναι αριστερό, υποστηρίζει και προβάλλει μέσω του διαδικτυακού τόπου του πρόσωπα και ρεύματα που όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση με την Αριστερά, αλλά είναι οι πιο ορκισμένοι εχθροί της και οι χειρότεροι δυνάστες των λαών. Σκοπός μας στο παρόν κείμενο, μέσα από την αναφορά σε παραδείγματα ταύτισης της Ίσκρα με την άκρα αντίδραση, είναι να αναδείξουμε την ταξική ρίζα τους: την απάρνηση από τη ΛΑΕ της ταξικής οπτικής του μαρξισμού, για χάρη μιας αταξικής, μικροαστικής θεώρησης, που συγχέει την προοδευτική με την αντιδραστική αντιπαράθεση στη «Νέα Τάξη», καταλήγοντας, στο όνομα της προόδου, να προσφέρει υπηρεσία στην ακροδεξιά αντίδραση.

    Όταν ο Αποστολόπουλος υμνεί στην Ίσκρα τους Τραμπ και Λε Πεν
    Ο Α. Αποστολόπουλος είναι ένας δημοσιογράφος, παλιός εκφωνητής της ΕΡΤ και πολιτικός σχολιαστής. Εδώ και μια περίπου πενταετία, πολύ πριν τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, προσέγγισε την ιστοσελίδα Ίσκρα. Έκτοτε η Ίσκρα έχει δημοσιεύσει ανεπιφύλακτα ή με επουσιώδεις φραστικές «επιφυλάξεις» δεκάδες κείμενά του, απόδειξη ότι θεωρεί πως πρόκειται για έναν προοδευτικό ή έστω έγκυρο αναλυτή, του οποίου η αρθρογραφία συνεισφέρει στο φώτισμα των πολιτικών ζητημάτων.

    Αυτό είναι βέβαια μια απάτη. Ο Αποστολόπουλος είναι στην πραγματικότητα ένας αντιδραστικός, διακηρυγμένα αντιμαρξιστής δημοσιολόγος. Σε όλα τα ζητήματα υποστηρίζει τις πιο ανόητες αντιδραστικές απόψεις, συχνά παραπλήσιες με εκείνες της ακροδεξιάς, ενώ βιβλία του έχουν εκδοθεί από εθνικιστικές ομάδες όπως το Ρεσάλτο[2]. Στην ίδια την αρθρογραφία του στην Ίσκρα, έχει διακηρύξει επανειλημμένα την αντίθεσή του στην ταξική οπτική του μαρξισμού, ισχυριζόμενος πως τα έθνη και όχι οι τάξεις είναι η θεμελιώδης ιστορική κατηγορία. Ακόμη υιοθετεί κάθε λογής συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις, εμφανίζοντας τις Αραβικές Επαναστάσεις ως έργο της CIA, αλλά και τα αντιδραστικά γεωπολιτικά σχήματα του Μάκιντερ, που ενέπνευσαν τους ναζί[3].

    Στην πιο πρόσφατη αρθρογραφία του στην Ίσκρα, ο Αποστολόπουλος, ξεπερνώντας όλα τα προηγούμενα επιτεύγματά του, έφτασε να υποστηρίξει ανοικτά τον Τραμπ και τη Λε Πεν, εκτιμώντας την εκλογή τους ως μια θετική εξέλιξη, που θα ενισχύσει την παγκόσμια ειρήνη και προτρέποντας τους αριστερούς να συμβάλουν σε αυτή. Αυτά τα τελευταία κείμενα, που η Ίσκρα δημοσίευσε χωρίς καμιά ένσταση ή διαφοροποίηση, μας ενδιαφέρουν κυρίως εδώ.

    Ο Αποστολόπουλος παρουσιάζει τον Τραμπ σαν έναν ιδιόρρυθμο λαϊκό ηγέτη, πολέμιο του κατεστημένου και εκφραστή της οπτικής των μέσων ανθρώπων, που έγινε γι’ αυτό στόχος επιθέσεων της αμερικανικής ελίτ:

    «Η αρχική εικόνα του [Τραμπ], βίαιη, άξεστη, προκλητική, είναι η εικόνα των ψηφοφόρων του, άνεργοι, χαμηλής παιδείας, βίαιοι. Ο Τραμπ δυσαρέστησε τους σαλονάτους της Αριστεράς (Σώντερς, σταρ του Χόλυγουντ) και τους βολεμένους αστούς. Ο Τραμπ ήταν φτυστός ο τύπος του καφενείου που λέει “ε, ρε και να γινόμουνα πρωθυπουργός για μια μέρα”. Και έγινε. Όρμησε να τα κάνει λίμπα (θα σας δείξω εγώ κερατάδες) αλλά τα βρήκε μπαστούνια γιατί αυτοί που έχουν την πραγματική Εξουσία είναι αδυσώπητοι και πολύπειροι, είναι αυτοί που γκρέμισαν τη Σοβιετία, σιγά που θα έβαζαν την ουρά υπό τα σκέλη σε ένα άσχετο τύπο όπως ο Τραμπ. Και τον έχουνε πλακώσει κανονικά στις σφαλιάρες. Όπως και τον Τσίπρα»[4].

    Αυτό είναι μια τόσο απόλυτα ψεύτικη, τόσο εξωπραγματική εικόνα του Τραμπ, που πρέπει να είναι κανείς ή εντελώς αφελής ή εντελώς υποκριτής για να τη φιλοτεχνήσει. Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι ο Τραμπ δεν είναι κανένας αβόλευτος καφενόβιος μικροαστός, αλλά ένας μεγαλοαστός δισεκατομμυριούχος, επίλεκτο μέλος της αμερικάνικης ελίτ. Το να εξανίστασαι από τη μια, όπως κάνει η Ίσκρα, με την «υποκρισία» της Στριπ (που επιτίθεται στον Τραμπ γι’ αυτό που είναι!) και από την άλλη να μην υποψιάζεσαι καν την υποκρισία μιας τέτοιας απεικόνισης του Τραμπ και να τη φιλοξενείς ανεπιφύλακτα, μαρτυρά μια πλήρη διανοητική νιρβάνα και τύφλωση. Είναι ένα κλασικό δείγμα της λογικής «διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο».

    Βέβαια, η εικόνα του Τραμπ που μας παρουσιάζει ο Αποστολόπουλος δεν είναι πρωτότυπη. Εντελώς συμπτωματικά είναι φτυστή η εικόνα του που καλλιεργούν τα προσκείμενα στον Τραμπ μέσα όπως το Breitbart, το ακροδεξιό, ρατσιστικών αποχρώσεων σάιτ που αποτέλεσε στις προεδρικές εκλογές του 2016 στις ΗΠΑ το κύριο στήριγμα του Τραμπ. Όλοι αυτοί απεικονίζουν τον Τραμπ σαν τον αυθεντικό εκφραστή της «σιωπηλής πλειοψηφίας» και μέμφονται σε όλους τους τόνους το «κατεστημένο» που τον υπονομεύει και δεν τον αφήνει να εκπληρώσει τις σωτήριες επαγγελίες του.

    Για να αρκεστούμε σε ένα μόνο παράδειγμα, σε ένα κείμενο του Breitbart με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 ημερών από την από μέρους του ανάληψη της προεδρίας, υποστηριζόταν ότι ο Τραμπ έχει βρεθεί στο στόχαστρο μιας «καμπάνιας συσκότισης… από τα μέσα ενημέρωσης του κατεστημένου και μια συμμαχία εξωτερικών προπαγανδιστών, που επιχειρούν να… απονομιμοποιήσουν την ήδη ιστορική προεδρία του». Εκτός από τους σταρ του Χόλιγουντ, οι «υπονομευτές», σύμφωνα με το Breitbart, περιλαμβάνουν «επαγγελματίες αριστερούς ακτιβιστές με δεσμούς με ομάδες που χρηματοδοτούνται από τον Τζορτζ Σόρος». Το συμπέρασμα όλης αυτής της βαθιάς ανάλυσης είναι ότι η πορεία των εκατοντάδων χιλιάδων την επομένη της ορκωμοσίας του Τραμπ ήταν έργο πρακτόρων του Σόρος: «Η εγκατάσταση του Τραμπ ακολουθήθηκε 24 ώρες μετά από μια λεγόμενη Πορεία Γυναικών που επεδίωκε να κηλιδώσει τον μόλις εγκατεστημένο πρόεδρο. Αυτή η ομάδα διαμαρτυρίας ήταν μια συμμαχία η οποία αναφέρεται πως αποτελούνταν από πάνω από 50 “συμμέτοχους” με δεσμούς με τον Σόρος»[5].

    Είναι αδύνατο να μη δει κανείς ότι αυτές οι προσποιητές «επιθέσεις» των Μέσων του Τραμπ στο κατεστημένο και τον Σόρος, στρέφονται ενάντια στα μαζικά κινήματα, στα οποία αναγνωρίζουν την πραγματική απειλή. Το ίδιο αληθεύει για τα φληναφήματα του Αποστολόπουλου.

    Ο Αποστολόπουλος δεν περιορίζεται στο να εξωραΐζει τον Τραμπ. Σε άλλα πρόσφατα άρθρα του, δημοσιευμένα επίσης στην Ίσκρα, έχει υποστηρίξει ρητά τη Λε Πεν απέναντι στον Μακρόν, μεμφόμενος τον Μελανσόν γιατί τελικά κάλεσε τους ψηφοφόρους του να μην ψηφίσουν Λε Πεν, με αποτέλεσμα να «μαραζώσει»[6].

    Αναφερόμενος στις «προσπάθειες απομάκρυνσης» του Τραμπ, που μέχρι τώρα δεν έχουν εκδηλωθεί ανοικτά και είναι απίθανο να ευοδωθούν όσο οι Ρεπουμπλικάνοι είναι πλειοψηφία στη Γερουσία, σε ένα άρθρο του πριν τις γαλλικές εκλογές, ο Αποστολόπουλος τις σύγκρινε με το παλατιανό πραξικόπημα του 1965, εκθειάζοντας τον Τραμπ σαν «λαοπρόβλητο ηγέτη». Προέτρεπε μάλιστα ανοικτά σε ψήφο υπέρ της Λε Πεν, εμφανίζοντας την εκλογή της σαν κέρδος για την παγκόσμια ειρήνη:

    «Οι εκλογές στις ΗΠΑ έγιναν αλλά δεν ολοκληρώθηκαν. Ξεκίνησε και εξελίσσεται παλατιανό πραξικόπημα, κάτι σαν το δικό μας 1965, την ανατροπή της λαοπρόβλητης κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου από τον Βασιλιά και τέλος τη Χούντα… Στη Γαλλία, οι πολιτικές δυνάμεις που κινούνται εντός του Συστήματος, δεξιά του ή αριστερά του, και υπάρχουν επειδή αυτό υπάρχει, φοβούνται ότι η Λεπέν θα αποπειραθεί να κάνει ότι διακηρύσσει ο Τραμπ και τότε δεν θα χάσουν απλώς την Εξουσία τους αλλά και το λόγο της ύπαρξής τους. Η αντίδραση στην Παγκοσμιοποίηση και στην κυριαρχία των ελίτ που την κινούν παίρνει ποικίλες μορφές. Αλλού ο Πέπε Γκρίλο με τους πέντε αστέρες αλλού η Λεπέν με τις γκωλικές προτάσεις της, αλλού το ΒΡΕΧΙΤ, όλες δυνάμεις στα δεξιά του φάσματος. Στα αριστερά, από τον Σώντερς και τους Ποδέμος ως τον ΣΥΡΙΖΑ είτε συμβιβάστηκαν είτε πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, η τέχνη της εξαπάτησης… Η εκλογή Λεπέν θα είναι έκπληξη. Αν συμβεί θα αλλάξει την ισορροπία Γερμανίας-Γαλλίας και την ίδια την ΕΕ ενώ η πολιτική Τραμπ συνεννόησης με τη Μόσχα θα στηριχτεί και στο Παρίσι. Θα ψαλιδιστούν οι (αντιρωσικές) δυνάμεις στη Γερμανία για απόλυτη κυριαρχία στην Ευρώπη. Η ειρήνη στη Συρία θα κερδίσει έδαφος… Όποιος τώρα νομίζει ότι αυτό είναι λίγο έχει ακόμα λίγο χρόνο να το ξανασκεφτεί»[7].

    Οι αναφορές του Αποστολόπουλου στην Αριστερά παρουσιάζουν ενδιαφέρον και χρειάζεται να διευκρινιστούν. Ο Αποστολόπουλος δεν λέει ότι χρεοκόπησε η ρεφορμιστική Αριστερά, η αριστερά τύπου ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η Αριστερά που εξακολουθεί να επιμένει στην ανατροπή του συστήματος και γενικά κάθε Αριστερά. Διατυπώνει αυτή τη θέση με σαφήνεια σε πολλά κείμενά του. Γράφει για παράδειγμα: «Ο φυσικός αντίπαλος αυτού του Συστήματος, η ιστορική Αριστερά, ηττήθηκε ολοκληρωτικά και αμετάκλητα, δεν υπάρχουν κληρονόμοι. Έχει σπάσει η ιστορική συνέχεια»[8].

    Μπαίνει το ερώτημα: Τι ρόλο παίζει ένας δημοσιολόγος που παρουσιάζει όλη την Αριστερά σαν πεθαμένη, τον Τραμπ σαν αγωνιστή εναντίον του συστήματος και τη Λεπέν σαν υπέρμαχο της ειρήνης, καλώντας μάλιστα σε υπερψήφισή της στις εκλογές; Και τι ρόλο παίζει ένα σάιτ που, ενώ δηλώνει αριστερό, δημοσιεύει αδιαμαρτύρητα αυτές τις μπαρούφες και από την άλλη κατηγορεί τη Στριπ σαν «υποκρίτρια» επειδή κάνει έκκληση να αγωνιστούμε ενάντια στον Τραμπ;

    Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα –το δεύτερο το αφήνουμε στον αναγνώστη– είναι προφανής. Άνθρωποι όπως ο Αποστολόπουλος είναι στην ουσία ακροδεξιοί, υπηρέτες της άκρας αντίδρασης που συκοφαντούν την Αριστερά, αγωνιζόμενοι με όλες τις δυνάμεις τους για να πνίξουν το επαναστατικό κίνημα, να βοηθήσουν την αντίδραση να οργανωθεί και να επιβάλει δικτατορικές εκτροπές προτού συγκροτηθεί το επαναστατικό υποκείμενο της εποχής μας. Το ότι δημοσιολόγοι όπως ο Αποστολόπουλος, ο Φωτόπουλος, κ.ά., αυτοπροβάλλονται ως «αριστεροί» ή έστω «προοδευτικοί» είναι μόνο μια υποκριτική τακτική, που συνδέεται με την αδυναμία τους σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το «ελευθεριακό» και τραμπικό ρεύμα στις ΗΠΑ, που ακολουθούν οι εκεί ομογάλακτοί τους, έχει την υποστήριξη του πανίσχυρου αμερικάνικου κατεστημένου και αντλεί από τις παραδόσεις της Κου-Κλουξ-Κλαν, του μακαρθισμού και τη σύγχρονη ισχύ της νεοφιλελεύθερης και σκοταδιστικής αντίδρασης. Στην Ελλάδα, αντίθετα, δεν έχουν στη διάθεσή τους μια αντίστοιχη βάση, και έτσι πρέπει, περισσότερο από τους Αμερικανούς και Ευρωπαίους ομολόγους τους, να παρουσιάζονται σαν «αντισυστημικοί», κοκ, ενώ δεν είναι παρά νοσηρά προϊόντα του ίδιου του συστήματος.

    Και ο Στυλιανού λανσάρει τους «Νέστορες» Μπιουκάναν και Ρόμπερτς
    Ο Μιχαήλ Στυλιανού, ένας πρώην γενικός διευθυντής του ΑΠΕ, είναι ένας άλλος αρθρογράφος της Ίσκρα που λανσάρει ακροδεξιά φύκια για προοδευτικές και ριζοσπαστικές κορδέλες. Στην περίπτωση αυτή έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη πιο αντιδραστικό σχολιαστή από τον Αποστολόπουλο, με ευρύτατες και ανοικτά ομολογημένες συμπάθειες σε Αμερικανούς υμνητές του Τραμπ και της Λε Πεν. Μεταφράζει πλήθος άρθρα αυτών των ανυπόληπτων δημοσιολόγων, τύπου Μπιουκάναν, Ρόμπερτς, Γιατρά, κ.ά., τα οποία αναρτώνται τακτικά σε ακροδεξιούς ιστότοπους. Χαρακτηριστικά, εκτός από την Ίσκρα, άρθρα και μεταφράσεις του καταχωρούνται στο ακραία συντηρητικό ithesis.gr και το επιθετικά εθνικιστικό, συνωμοσιολογικό και χριστιανορθόδοξο hellasforce.com.

    Στην Ίσκρα έχουν δημοσιευθεί ως τώρα (13/12/2017) δώδεκα κείμενά του και μεταφράσεις άρθρων, σχεδόν όλα βασιζόμενα σε αντιδραστικές πηγές και προβάλλοντας εξαιρετικά αντιδραστικές θέσεις. Ο κοινός ιδεολογικός τους πυρήνας είναι οι γεωπολιτικές ασυναρτησίες, στο ίδιο στιλ του Αποστολόπουλου, με τις οποίες προσπαθεί και αυτός να πείσει ότι οι Τραμπ, Πούτιν, Λε Πεν και άλλοι εκπρόσωποι της επιθετικής αντίδρασης είναι καλύτεροι από τους τωρινούς κρατούντες και πρέπει να προτιμηθούν.

    Από τις αναρτήσεις της Ίσκρα, θα ασχοληθούμε εδώ αναλυτικά με μια, αναφερόμενη στην πολιτική του Τραμπ απέναντι στη Ρωσία. Ο Στυλιανού μεταφράζει δυο κείμενα των Πάτρικ Μπιουκάναν και Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς, τους οποίους παρουσιάζει ως δυο κορυφαίους φιλειρηνικούς αναλυτές. Τους αποκαλεί μάλιστα «Νέστορες», που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον «παροξυσμό αντιρωσικής υστερίας και το φιλοπολεμικό πνεύμα που κυριαρχεί στην Ουάσιγκτων»[9].

    Στην πραγματικότητα, και οι δυο αυτοί αναλυτές είναι ακραίοι αντιδραστικοί που ανήκουν στο φάσμα των δυνάμεων που έφεραν στην εξουσία τον Τραμπ. Μια ματιά στο βιογραφικό τους και τις γενικότερες θέσεις τους θα το δείξει αυτό.

    Ο Μπιουκάναν είναι ένας δεξιός Ρεπουμπλικάνος, σύμβουλος των κυβερνήσεων Ρίγκαν και Φορντ, που ο ίδιος αποκαλεί τον εαυτό του «παραδοσιακό συντηρητικό». Οι θέσεις του για τα κοινωνικά ζητήματα, φυλετική ανισότητα, περιβάλλον, δημοκρατικά δικαιώματα, δεν είναι απλά συντηρητικές αλλά ισχυρά αντιδραστικές, έστω και αν προσφέρονται με ένα υποκριτικό δημοκρατικό περιτύλιγμα.

    Ο Μπιουκάναν έχει υποστηρίξει, π.χ., την «ισότητα απέναντι στον νόμο», αλλά διευκρινίζοντας ότι πρέπει να καταπολεμηθούν οι διακρίσεις σε… βάρος των λευκών. Καταπολεμά συστηματικά ενώσεις για την προώθηση των δικαιωμάτων των μαύρων και των άλλων έγχρωμων στις ΗΠΑ, ενώ διακηρύσσει αδιάλειπτα την επιμονή του στις αρχές της φυλής, του έθνους και της θρησκευτικής πίστης. Όσον αφορά τα κινήματα για τα κοινωνικά δικαιώματα, τα καταδικάζει για τον «αριστερό προσανατολισμό» τους[10].

    Ο Μπιουκάναν είναι επίσης τακτικός αρθρογράφος στο VDARE, ένα ακροδεξιό σάιτ που αντιτίθεται στους μετανάστες και υποστηρίζει τη «φυλετική υπεροχή» των λευκών, ενώ εμφανίζεται συχνά και στο The Political Cesspool, μια ραδιοφωνική εκπομπή ανάλογου προσανατολισμού. Έχει προτείνει να χτιστεί ένας διπλός φράκτης ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Μεξικό μήκους 3200 χιλιομέτρων, να καταργηθούν νομοθετικά όλα τα ευεργετήματα και η πρόνοια για μη νόμιμους μετανάστες και να υιοθετηθεί ένα πρόγραμμα απέλασης μεταναστών. Υποστηρίζει αυτές τις θέσεις του με ρατσιστικές διακηρύξεις, σύμφωνα με τις οποίες «στην ικανότητα αφομοίωσης σε ένα έθνος όπως οι ΗΠΑ, όλες οι εθνικότητες, οι θρησκευτικές πίστεις και οι κουλτούρες δεν είναι ίσες»[11].

    Αναφορικά με το περιβάλλον, ο Μπιουκάναν έχει αντιταχθεί σε ρυθμίσεις προστασίας των βιότοπων με το επιχείρημα ότι παραβιάζουν τα δικαιώματα των ιδιοκτητών τους. Η προστασία του περιβάλλοντος, θεωρεί, θα έπρεπε να αφήνεται σε αυτούς που ζουν εκεί· με άλλα λόγια, να μην επιβάλλεται καμιά ρύθμιση ή έλεγχος σε μια ρυπογόνα εταιρεία, αλλά να ανατίθεται σε αυτή η προστασία της περιοχής που μολύνει.

    Εχθρός της επιστήμης και σκοταδιστής, ο Μπιουκάναν απορρίπτει το δαρβινισμό, τον οποίο θεωρεί «καταστροφική θεωρία», υποστηρίζοντας τη θεολογική υπόθεση του «ευφυούς σχεδιασμού». Ακόμη, έχει αντιταχθεί στην κατάργηση της προσευχής στα σχολεία, εκτιμώντας ότι «αιώνιες αλήθειες που δεν αλλάζουν από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη έχουν εκδιωχθεί από τα σχολεία μας»[12]. Είναι μέλος στο κίνημα του Ρωμαϊκού Καθολικισμού, ένα υπερσυντηρητικό ρεύμα Καθολικών που πιστεύει ότι πρέπει να αποκατασταθούν τα έθιμα, οι παραδόσεις και τα τελετουργικά της Καθολικής Εκκλησίας όπως ήταν πριν τις μεταρρυθμίσεις του Β΄ Συμβουλίου του Βατικανού στα 1962-65.

    Ο Μπιουκάναν αντιτάσσεται αποφασιστικά στο δικαίωμα της έκτρωσης, αλλά και στα κινήματα για τα δικαιώματα των γκέι, των γυναικών, κ.ά., τα οποία θεωρεί υπεύθυνα για τον παραμερισμό των χριστιανικών αξιών και την παρακμή των ΗΠΑ. Θεωρεί την ευθανασία «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Παράλληλα, έχει εκφράσει αντισημιτικές θέσεις αμφισβητώντας το Ολοκαύτωμα, ενώ έχει προβεί και σε φιλοναζιστικές διακηρύξεις. Έτσι, χαρακτήρισε τον Ρούσβελτ ένα «μοχθηρό όργανο του Στάλιν», αποδίδοντάς του την ευθύνη για τον πόλεμο με την Ιαπωνία, ενώ πήρε θέση υπέρ της φιλοναζιστικής μερίδας της αμερικάνικης αστικής τάξης, που ήθελε να μείνουν οι ΗΠΑ έξω από τον πόλεμο, αλλά και υπέρ του τερματισμού των διώξεων ενάντια σε ναζί εγκληματίες πολέμου[13].

    Στις προεδρικές εκλογές του 2016, ο Μπιουκάναν υποστήριξε τον Τραμπ, τον οποίο υπερασπίζει διακαώς στα άρθρα του. Ακριβώς όπως οι Αποστολόπουλοι, παρουσιάζει τον Τραμπ σαν έναν «επαναστάτη», που βάλλεται πανταχόθεν από το κατεστημένο: «Το μίσος αυτής της πόλης εναντίον του Προέδρου Τραμπ και η φανατική απόφασή της να τον ανατρέψει ατιμασμένο, όλα αυτά προηγούνται της προεδρίας του. Επειδή ο Τραμπ κατέβηκε το 2016 όχι απλά ως εναλλακτική ρεπουμπλικανική υποψηφιότητα. Παρουσίασε την υποψηφιότητά του ως απόρριψη, αποκήρυξη των αποτυχημένων ελίτ, της πολιτικής και των ΜΜΕ, και των δύο κομμάτων. Οι Αμερικανοί ψήφισαν το 2016 όχι απλώς για μιαν αλλαγή ηγεσίας, αλλά για μιαν επανάσταση για ανατροπή ενός καθεστώτος εξουσίας»[14].

    Βέβαια, για να πάρει κανείς στα σοβαρά τέτοιου είδους «επαναστατικές» διακηρύξεις, πρέπει να είναι ή αντιδραστικός που παριστάνει τον προοδευτικό, στο στιλ των Αποστολόπουλων και του ίδιου του Μπιουκάναν, ή εντελώς αφελής, που αγνοεί πλήρως τις πολιτικές και κοινωνικές θέσεις του Μπιουκάναν.

    Η μόνη ψευτο-προοδευτική θέση του Μπιουκάναν, όπως και στην περίπτωση του Ρον Πολ και άλλων παρόμοιων αντιδραστικών, είναι η φραστική αντίθεση στην παγκοσμιοποίηση, η καταδίκη των πολεμικών εγχειρημάτων της φιλελεύθερης ελίτ υπό τον Ομπάμα, κοκ. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για μια υποκριτική κριτική, παρόμοια με εκείνη που ασκούν στη Νέα Τάξη οι νεοναζί, με την οποία διαφέρει μόνο στο φραστικό περιτύλιγμα.

    Ο Ρόμπερτς, από τη μεριά του, είναι ένας συνωμοσιολόγος αναλυτής, που καταγγέλλει σε όλους τους τόνους τα εγκλήματα, τις επεμβάσεις, τις συνωμοσίες και την παραπλανητική προπαγάνδα του αμερικάνικου κατεστημένου. Γράφει για παράδειγμα ότι «η απάτη του “πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία” έχει μετατρέψει την Αμερική σε ένα κράτος Γκεστάπο»[15]. Αυτού του είδους οι αποστροφές παρασύρουν ένα ορισμένο κοινό –μεταξύ αυτών και τη σύνταξη της Ίσκρα– που τις εκλαμβάνει ως αριστερές ή έστω ριζοσπαστικές κριτικές. Στην πραγματικότητα, όμως, ο Ρόμπερτς είναι ένας ομολογημένα «φιλελεύθερος συντηρητικός»[16], και εξάγει από τις κριτικές του αποκλειστικά αντιδραστικά συμπεράσματα, προς όφελος του Τραμπ και του λεπενισμού.

    Η μεθοδολογία του Ρόμπερτς περιλαμβάνει τα εξής βήματα:

    Καταγγελία των ανά τον κόσμο επεμβάσεων, εγκλημάτων κ.ά. των ΗΠΑ, που όμως αποκόβονται από το καπιταλιστικό υπόβαθρό τους και αποδίδονται αποκλειστικά στις φιλελεύθερες ελίτ και τους εκπροσώπους τους τύπου Κλίντον και Ομπάμα.
    Απόρριψη του διαφωτισμού και των άλλων προοδευτικών αστικών ρευμάτων της αμερικάνικης ιστορίας. Απόρριψη του αντιφασισμού. Δικαίωση των αντιδραστικών σε όλη την ιστορική διαδρομή των ΗΠΑ, είτε πρόκειται για τους δουλοκτήτες στον αμερικάνικο εμφύλιο, είτε για τους οπαδούς της προσέγγισης με τον Χίτλερ στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κοκ.
    Ο εξαγνισμός σε αυτή τη βάση των σύγχρονων αντιδραστικών τύπου Λε Πεν και η εμφάνισή τους ως πραγματικών πατριωτών που καμιά σχέση δεν έχουν με τις ωμότητες του φασισμού, την ακροδεξιά, κ.λπ.
    Για του λόγου το αληθές, ας ρίξουμε μια ματιά σε 1-2 άρθρα του Ρόμπερτς.

    Σε ένα κείμενό του αναρτημένο στο σάιτ του ήδη γνωστού μας υπεραντιδραστικού συνεργάτη του Ρον Πολ, Λιου Ρόκγουελ, με θέμα τον αμερικάνικο εμφύλιο, διαβάζουμε:

    «Σήμερα οι αδαείς ηλίθιοι, που έχουν υποστεί ολοκληρωτική πλύση εγκεφάλου από τις Πολιτικές Ταυτότητας, απαιτούν την απομάκρυνση των μνημείων για τον Ρόμπερτ Έ. Λι, έναν υποτιθέμενο ρατσιστή για τον οποίο εκφράζουν βίαιο μίσος».

    Ο ίδιος εμφανίζει παραπέρα τον αγώνα του Νότου σαν να μην είχε καμιά σχέση με τη διατήρηση της δουλείας και να υποκινούνταν από το ευγενές ιδανικό της ανεξαρτησίας από τις επιβουλές και τις παραβιάσεις των Βόρειων: «Το ντοκουμέντο απόσχισης [της Νότιας Καρολίνας από τις ΗΠΑ] διαβάζεται σαν μια υπεράσπιση των εξουσιών των πολιτειών και όχι σαν μια υπεράσπιση της δουλείας». Ο πόλεμος ήταν στην πραγματικότητα ένας «Πόλεμος της Βόρειας Επιθετικότητας»[17].

    Αυτό είναι η αφήγηση της ιστορίας του αμερικάνικου εμφυλίου που πρεσβεύουν στις ΗΠΑ όλοι οι ακραίοι αντιδραστικοί που προσπαθούν να δικαιώσουν τη δουλεία και τις φυλετικές διακρίσεις. Ότι ο Λι, ο επικεφαλής του στρατού των Νότιων, ήταν ρατσιστής είναι απολύτως τεκμηριωμένο. Ο Λι είχε αντιταχθεί δημόσια στη φυλετική ισότητα και στο δικαίωμα ψήφου των μαύρων, ενώ θεωρούσε την κατάσταση της δουλείας τους ως μέριμνα της Θείας Πρόνοιας, που έπρεπε να διατηρηθεί επί μακρόν καθώς βοηθούσε στον εκπολιτισμό τους[18]. Η προσπάθεια να εξαγνιστεί ο Λι και να μετατραπεί σε εθνικό ήρωα ήταν μέρος των αντιδραστικών προσπαθειών από τα τέλη του 19ου αιώνα να επιβεβαιωθούν εκ νέου η υπεροχή των λευκών στις ΗΠΑ και οι φυλετικές διακρίσεις στο Νότο.

    «Κοιτάξτε», γράφει παραπέρα στο ίδιο άρθρο ο Ρόμπερτς, «τον πόνο και το μαρτύριο στα οποία υποβάλλουν τον ιστορικό Ντέιβιντ Ίρβινγκ γιατί τεκμηρίωσε την αλήθεια για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι σύμμαχοι ενάντια στους Γερμανούς [στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι έχει δίκιο, αλλά η αλήθεια είναι μη αποδεκτή»[19].

    Ο Ίρβινγκ είναι στην πραγματικότητα ένας φιλοναζί ιστορικός, αρνητής του Ολοκαυτώματος και συγγραφέας βιβλίων όπως το Γκέμπελς. Η μεγαλοφυΐα του Γ΄ Ράιχ, που λανσάρονται σε φιλοναζιστικά σάιτ, όπως το aryanism.net, ένα σάιτ που έχει στην προμετωπίδα του αποφθέγματα του Χίτλερ[20]. Άρθρα του φιλοξενούνται ακόμη τακτικά στο Journal of Historical Review, ένα αντισημιτικό, ρατσιστικό και φιλοναζιστικό αμερικάνικο σάιτ, όπου αρθρογραφούν κάθε λογής νεοναζί, μεταξύ αυτών και οι συνεργάτες του Μούχιν Γκραφ και Ματόνιο, στον οποίο Μούχιν βασίζεται η αρθρογραφία του Ριζοσπάστη για το θέμα του Κατίν[21]. Υπό αυτές τις ιδιότητές του ο Ίρβινγκ έχει συγγράψει πλήθος άρθρα και βιβλία αμφισβήτησης του Ολοκαυτώματος, που έχουν ξεσκεπαστεί σαν καταφάνερες απάτες. Οι «μελέτες» του αυτές, στις οποίες υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι ο Χίτλερ δεν ήξερε για το Ολοκαύτωμα και αν ήξερε είχε αντιταχθεί σε αυτό, βασίζονται σε πλαστά και ανυπόληπτα ντοκουμέντα, όπως η λεγόμενη Έκθεση Λόιχτερ, που ισχυρίζεται ότι η εξόντωση των Εβραίων στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς ήταν τεχνικά αδύνατη. Το 2000 ο Ίρβινγκ καταδικάστηκε από ένα αγγλικό δικαστήριο σαν νοσταλγός των ναζί, αντισημίτης και συνεργάτης των νεοναζιστικών ομάδων, ενώ αργότερα καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλακή από αυστριακό δικαστήριο για τους ίδιους λόγους[22].

    Η καταγγελία των «εγκλημάτων των συμμάχων» στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι μέρος της φιλο-ναζιστικής αναθεώρησης της ιστορίας από τον Ίρβινγκ, μια προσπάθεια να αποδείξει ότι δεν ήταν οι ναζί, αλλά οι αντιφασίστες που προέβησαν σε εγκλήματα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Τσόρτσιλ και οι άλλοι Δυτικοί (όπως άλλωστε και ο Στάλιν) ήταν αθώες περιστερές, είναι σαφές ότι ο πόλεμος ενάντια στο φασισμό είχε ένα προοδευτικό περιεχόμενο και οι προσπάθειες να εμφανιστούν οι σύμμαχοι ως σφαγείς και να ξεπλυθούν τα μαζικά εγκλήματα των ναζί έχουν αντιδραστικό χαρακτήρα. Ακόμη και εδώ έχει δειχτεί ότι οι μελέτες του Ίρβινγκ βασίζονται σε πλαστογραφημένα ντοκουμέντα, όπως π.χ. το βιβλίο του για το βομβαρδισμό της Δρέσδης, όπου ανεβάζει τα θύματα σε 100.000 ενώ ήταν περί τις 20.000.

    Φυσικά, ο Ίρβινγκ, εκτός από αστέρι όλων των νεοφασιστών του εξωτερικού, είναι και ο αγαπημένος των εγχώριων νεοναζί της Χρυσής Αυγής, που δεν χάνουν ευκαιρία να επικαλούνται τις «έρευνές» του για να καταρρίπτουν το «μύθο του Ολοκαυτώματος». Το 2013 ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Μ. Αρβανίτης είχε χαρακτηρίσει το Ολοκαύτωμα ως «απλή καύση πτωμάτων που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας ασθενειών». Ως απόδειξη είχε επικαλεστεί –τι άλλο;– τα γραπτά του Ντέιβιντ Ίρβινγκ. Βέβαια, η σύνδεση του Ίρβινγκ με το νεοφασισμό είναι τόσο πασίγνωστη, που και στο καθαρά ειδησεογραφικό σάιτ όπου παρατίθεται η είδηση αναφέρονται σε αυτόν ως τον «γνωστό ρατσιστή, αντισημίτη, απολογητή του Χίτλερ συγγραφέα, Ντέιβιντ Ίρβινγκ»[23]. Σε μια άλλη περίσταση, το 2009, η Τ.Ο. Πειραιά της Χρυσής Αυγής είχε οργανώσει εκδήλωση για τον Ίρβινγκ με θέμα «David Irving, ο αναθεωρητής ιστορικός», στην οποία είχε εξαρθεί η συμβολή του στη διάψευση του Ολοκαυτώματος. Είναι χαρακτηριστική της τσαρλατανιάς του Ίρβινγκ η δήλωσή του, σε ομιλία του στη Βιέννη το 1989, που παρέθεταν σε σχετική ανάρτηση: «Εβδομήντα τέσσερις χιλιάδες εβραίοι πέθαναν από φυσικά αίτια στα στρατόπεδα εργασίας. Οι υπόλοιποι κρύφτηκαν σε στρατόπεδα υποδοχής και αργότερα μεταφέρθηκαν στην Παλαιστίνη όπου ζουν σήμερα με νέες ταυτότητες»[24]. Παρόμοιες διαλέξεις γίνονται τακτικά σε οργανώσεις της Χρυσής Αυγής. Μάλιστα, το 2003 ο Ίρβινγκ είχε επισκεφθεί την Ελλάδα και είχε συναντήσεις με στελέχη της Χρυσής Αυγής, υπογράφοντας αντίτυπα των βιβλίων του για τον τότε υπαρχηγό της Δ. Ζαφειρόπουλο[25].

    Αυτό που πραγματικά κάνει, λοιπόν, η Ίσκρα αναρτώντας τα κείμενα του Ρόμπερτς είναι να λανσάρει, αγόμενη και φερόμενη από τους κάθε λογής αντιδραστικούς, με το ενδιάμεσο των πιο «ντροπαλών» και ευέλικτων ομοϊδεατών του Ίρβινγκ, ακροδεξιές ιδέες και απόψεις στο ελληνικό αριστερό κοινό.

    Η κατακλείδα και το πρακτικό αντίκρισμα όλης αυτής της αναθεώρησης της ιστορίας από τον Ρόμπερτς και τους ομοίους του είναι η υποστήριξη του λεπενισμού, η εμφάνισή του ως ενός πατριωτικού ρεύματος, που θα ήταν εντελώς άδικο να το υποψιαστεί κανείς για φασιστικές τάσεις. «Το γαλλικό εκλογικό σώμα», γράφει ο Ρόμπερτς σε ένα άρθρο του για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, «ανέμελο και έχοντας υποστεί πλύση εγκεφάλου, ψήφισε να καταργηθεί το γαλλικό έθνος. Σε πέντε χρόνια, η Γαλλία θα υπάρχει μόνο σαν μια γεωγραφική τοποθεσία, μια επαρχία στην “Ευρώπη”, που θα είναι και η ίδια μια επαρχία του παγκόσμιου καπιταλισμού. Οι Γάλλοι είχαν την τελευταία ευκαιρία να σώσουν το έθνος τους, αλλά δεν μπόρεσαν να το κάνουν επειδή οι Γάλλοι έχουν πειστεί ότι το να είσαι Γάλλος σημαίνει να είσαι φασίστας και ρατσιστής. Έτσι το γαλλικό εκλογικό σώμα οδήγησε στην ήττα τη Μαρίν Λε Πεν, την ηγέτιδα του μόνου πολιτικού κόμματος που υποστηρίζει τη Γαλλία»[26].

    Είναι προφανές πως αυτό που μετρά και έχει αποφασιστική σημασία στις θέσεις του Ρόμπερτς, όπως και των Μπιουκάναν, Στυλιανού, Αποστολόπουλου, κοκ, είναι η υπεράσπιση της άκρας αντίδρασης, ο εξωραϊσμός του ναζισμού και των σύγχρονων συνεχιστών του, κοκ. Το να πάρει κανείς τοις μετρητοίς το απατηλό «αντινεοταξίτικο» περιτύλιγμα με το οποίο σερβίρονται, τις διακηρύξεις τους περί «δημοκρατίας» (με τις οποίες εννοούν το δικαίωμά τους να παραχαράσσουν την ιστορία χωρίς να ξεσκεπάζονται σαν αντιδραστικοί), κοκ, όπως κάνουν οι υπεύθυνοι της Ίσκρα, είναι δείγμα ολοκληρωτικής αφέλειας ή τύφλωσης. Αν αυτό γίνει δεκτό, θα πρέπει σε λίγο να αρχίσουν να αναρτούν στην Ίσκρα και τις «αντινεοταξίτικες αναλύσεις» του Κασιδιάρη και του Μιχαλολιάκου, διανθίζοντας μάλιστα με επαινετικούς προλόγους, του στιλ: «Όπως μας εξηγούν στα τελευταία άρθρα τους ο Νέστορας Κασιδιάρης και ο Αίαντας Μιχαλολιάκος, η Νέα Τάξη είναι ένα πολύ κακό πράγμα, και γι’ αυτό όλοι οι εθνικώς σκεπτόμενοι Έλληνες πρέπει να στρατευτούν με τη Χρυσή Αυγή».

  3. Ο/Η Antifa2 λέει:

    Συνέχεια από το προηγούμενο σχόλιο μου

    Μερικά ακόμη ακροδεξιά μαργαριτάρια από το περιβόλι της Ίσκρα

    Τα παραπάνω δεν εξαντλούν στο ελάχιστο τις ακροδεξιές απόψεις και φυσιογνωμίες που παρελαύνουν στην Ίσκρα. Κουραστικό όσο και αν είναι, για να συμπληρώσουμε την εικόνα, θα αναφερθούμε σε ορισμένες ακόμη από αυτές.

    Σε όλη την πρόσφατη περίοδο η Ίσκρα έχει υποστηρίξει μια γελοία «γεωπολιτική» ερμηνεία της παγκόσμιας κατάστασης, κατά την οποία οι δυνάμεις στο στρατόπεδο της αντίδρασης που αμφισβητούν την τωρινή κυρίαρχη πτέρυγα του ιμπεριαλισμού –δυνάμεις στο στιλ των Πούτιν, Άσαντ, κοκ– ακόμη και αν είναι αντιδραστικές, είναι κατά κάποιο τρόπο καλύτερες από τους τωρινούς κρατούντες της ΕΕ, τους Μακρόν και τις Μέρκελ, αλλά και τον Ομπάμα παλιότερα, και προσφέρουν μια υπηρεσία αποδυναμώνοντάς τους. Στη βάση αυτής της ερμηνείας καταλήγουν, ταυτιζόμενοι ουσιαστικά με τη θέση των ακροδεξιών και των νεοναζί όλης της Ευρώπης, σε μια ανοικτή υπεράσπιση της αιματοβαμμένης δικτατορίας του Άσαντ και καταδίκη των Αραβικών Επαναστάσεων ως «ιμπεριαλιστικής συνωμοσίας». Αυτή η εικόνα υποστηρίζεται ανοικτά στην αρθρογραφία στελεχών της ΛΑΕ όπως οι Α. Ζαφείρης, Β. Μακρίδης, κ.ά., στην οποία είχαμε αναφερθεί σε παλιότερο άρθρο μας[27] και ακόμη από τους Αποστολόπουλο, Στυλιανού, κοκ.

    Φυσικά πρόσκειται για μια εντελώς ψεύτικη και παραπλανητική εικόνα, η οποία εκκινεί από την αντίληψη ότι ο ιμπεριαλισμός είναι αιώνιος και το περιεχόμενο της ιστορίας είναι να ανταγωνίζονται οι ιμπεριαλιστές για σφαίρες επιρροής, ενώ οι λαοί είναι ένα τίποτα. Σε αυτό το πλαίσιο κάθε τι που φανερώνει την αυτενέργεια των μαζών, όπως οι αραβικές εξεγέρσεις και τα κινήματα των Αγανακτισμένων, εξοβελίζεται ως «συνωμοσία» των αντίπαλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Βέβαια, ένας τέτοιος τύπος ανάλυσης ανταποκρίνεται στην οπτική της πιο επιθετικής κάθε φορά πτέρυγας του ιμπεριαλισμού, της πτέρυγας που επιζητεί να οξύνει στο έπακρο την κατάσταση επειδή θεωρεί τον εαυτό της αδικημένο στη μοιρασιά της λείας, όπως ήταν οι ναζί στο Μεσοπόλεμο και είναι σήμερα η πτέρυγα του Πούτιν. Και η ανάδειξη στην ηγεσία των ΗΠΑ της μερίδας του Τραμπ (που θεωρεί τις ΗΠΑ αδικημένες στον ανταγωνισμό με την Ευρώπη και την Κίνα), η ενίσχυση του λεπενισμού σε όλη την Ευρώπη, κ.λπ., μαρτυρά την ενδυνάμωση των πιο επιθετικών κατευθύνσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, μια ενδυνάμωση συνδεόμενη με το βάθος της κρίσης του καπιταλισμού.

    (…..)

    Στις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές, η Ίσκρα δημοσίευσε ένα θλιβερό άρθρο της σύνταξης το οποίο πανηγύριζε σχεδόν για την εκλογή Τραμπ, σαν ένα «αντικαθεστωτικό» γεγονός: «Απόλυτη ανατροπή στη μάχη για την προεδρία των ΗΠΑ. Ο χάρτης βάφτηκε στα χρώματα του Ντόναλντ Τραμπ και οι δημοσκοπήσεις έπεσαν στο κενό. Η ανατροπή στις αμερικάνικες εκλογές έρχεται να ξεφτιλίσει στην κυριολεξία δημοσκόπους και δημοσκοπικές εταιρείες καθώς και τις προβλέψεις όλων των κατεστημένων κέντρων στις ΗΠΑ και στον κόσμο. Δημοσκόποι, δημοσκοπικές εταιρείες και κατεστημένα κέντρα απεδείχθησαν για άλλη μια φορά κοινοί πολιτικοί απατεώνες»[28].

    Είναι αλήθεια ότι στην τελευταία παράγραφο του κειμένου, γινόταν στα ψιλά η διαπίστωση ότι η «αμφισβήτηση» του Τραμπ «είναι μια αμφισβήτηση από τη σκοπιά μιας νεοσυντηρητικής ριζοσπαστικής λογικής και όχι από τη σκοπιά της Αριστεράς και της πολιτικής της, ενώ μπορεί να συνδυασθεί και με νέες επικίνδυνες όψεις στις πρακτικές των ΗΠΑ» αλλά και ότι «η επικράτηση, όμως, του Τραμπ, ενδεχομένως, να διαμορφώσει ένα σκηνικό, που… με τη ρευστότητα και τις αντιφάσεις που θα μπορούσε να προκαλέσει, θα ήταν δυνατό, κάτω από προϋποθέσεις, να το αξιοποιήσει μια Αριστερά, η οποία προσπαθεί σοβαρά να χειραφετηθεί, για να προχωρήσει σε γενική αντεπίθεση»[29]. Αυτές οι εκτιμήσεις όμως, έμπαζαν σε δυο σημεία.

    Το πρώτο είναι η λογική της «αντεπίθεσης», η παραγνώριση –κοινή με το νεοσταλινισμό του ΚΚΕ– ότι η Αριστερά δεν έχει σήμερα τις δυνάμεις για να αντεπιτεθεί, ότι το άμεσο καθήκον είναι η οργάνωση της άμυνας απέναντι στην επίθεση της αντίδρασης, που εκδηλώνεται από δυο μεριές, τις παραδοσιακές ελίτ και τον ανερχόμενο νεοφασισμό-ακροδεξιά. Και δεύτερο, ότι η οργάνωση της άμυνας, η αφύπνιση και κινητοποίηση του λαού απέναντι στους αντιδραστικούς κινδύνους, προϋποθέτει ένα αμείλικτο ξεσκέπασμα των εκπροσώπων της άκρας αντίδρασης, ενώ η Ίσκρα τους δίνει βήμα στο πρόσωπο των διαφόρων Αποστολόπουλων και, με το να τους προβάλλει, τους αναγνωρίζει και τους αναγορεύει σε θετικούς συντελεστές της εξίσωσης.

    Ενεργώντας στο πλαίσιο αυτής της ριζικά λαθεμένης λογικής, η Ίσκρα, με το ενδιάμεσο των Αποστολόπουλων και των ομογάλακτών τους στο εξωτερικό, παρερμηνεύει συστηματικά τις διεθνείς εξελίξεις, εμφανίζοντας τάσεις που ενισχύουν την άκρα αντίδραση, τους Πούτιν και τους Άσαντ, και ακραία σκοταδιστικά καθεστώτα, όπως το καθεστώς του Ιράν, ως θετικές, προοδευτικές τάσεις.

    Για να αρκεστούμε σε ένα-δυο τελευταία παραδείγματα, από την αρθογραφία πάντα του Στυλιανού, σε ένα πρόσφατο κείμενο, «Ο άσσος σκακιστής Πούτιν πήγαινε στο Κάιρο ενώ ο Τραμπ δενότανε με κόμπους»[30], εξαίρεται η φωτισμένη αραβική πολιτική του Πούτιν. Στο άρθρο, μια μετάφραση κειμένου του Ινδού σχολιαστή Μ. Μπαντρακουμάρ από τον Στυλιανού, γίνεται αναφορά και στις εξελίξεις στη Λιβύη, όπου διαπιστώνεται μεταξύ άλλων ότι η Ρωσία και η Αίγυπτος «υποστηρίζουν τον διοικητή του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, Χαλίφα Χαφτάρ, που είναι εγκατεστημένος στην Βεγγάζη και τον οποίο θεωρούν (σωστά) ως το οχυρό εναντίον του βίαιου εξτρεμισμού στη Λιβύη». Και ακολουθεί η διθυραμβική κατάληξη ότι «η Δύση θα ανησυχεί μήπως ο Πούτιν τους τουμπάρει πάλι όπως στη Συρία και τους κάνει ματ στην Λιβύη επίσης».

    Στην πραγματικότητα, ο Χαλίφα Χαφτάρ είναι ένας τυχοδιώκτης στρατηγός, που από πιστό όργανο του Καντάφι έγινε στην περίοδο 1990-2013 άνθρωπος της CIA, παίρνοντας και την αμερικάνικη υπηκοότητα. Αργότερα, όταν δεν ικανοποιήθηκαν οι φιλοδοξίες του, στράφηκε ενάντια στα πρώην αφεντικά του και οργάνωσε ένα στρατιωτικό «κίνημα» ενάντια στην κεντρική κυβέρνηση της Λιβύης. Ταυτόχρονα, προσέγγισε τη Ρωσία, της οποίας άνθρωπος θεωρείται σήμερα, με τις δυνάμεις του να ελέγχουν πλέον την ανατολική Λιβύη. Αυτά μπορεί να τα βρει κανείς σε προοδευτικά, έγκυρα ενημερωτικά σάιτ, όπως το The Guardian, που προσθέτει στοιχεία για την εμπλοκή του Χαφτάρ σε εκτελέσεις αιχμαλώτων, επικαλούμενο βίντεο όπου προέτρεπε τις δυνάμεις του να μην πιάνουν αιχμαλώτους, κοκ[31].

    Αν η Ίσκρα ήταν ένα έμπρακτα αριστερό σάιτ, θα μετέφραζε κάποιο άρθρο από το The Guardian ή άλλα προοδευτικά σάιτ όπως το «Democracy Now», δίνοντας στον αναγνώστη να καταλάβει τι είναι ο Χαφτάρ. Αντί γι’ αυτό, προβάλλει τις παρερμηνείες λακέδων του Πούτιν όπως ο Μπαντρακουμάρ ότι ο Πούτιν και ο Σίσι σωστά υποστηρίζουν τον Χαφτάρ σαν «οχυρό εναντίον του βίαιου εξτρεμισμού στη Λιβύη». Ότι ο Πούτιν έχει δίκιο από τη σκοπιά της ρωσικής ολιγαρχίας να υποστηρίζει τον Χαφτάρ, για τον οποίο η Ρωσία ευελπιστεί ότι μπορεί να γίνει ο «Άσαντ της Λιβύης», είναι κάτι αναμφισβήτητο· το ερώτημα είναι κατά πόσο οι αριστεροί μπορεί να συντάσσονται με μια τέτοια άποψη.

    Με μια άλλη ανάρτηση, ένα κείμενο της Κάιτλιν Τσόνστον, «Η Αυτοκρατορία έπιασε δουλειά! Την ίδια στο Ιράν, όπως στη Λιβύη και στη Συρία»[32] –κείμενο μεταφρασμένο και αυτό, οποία σύμπτωση, από τον Στυλιανού– η Ίσκρα σπεύδει να συνταχτεί με τις απόψεις ότι οι αραβικές επαναστάσεις ήταν «συνωμοσία» του ιμπεριαλισμού και ότι η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα με τις διαδηλώσεις στο Ιράν, που καταπνίγονται αιματηρά από το ισλαμικό θεοκρατικό καθεστώς.

    Το ότι εδώ δεν πρόκειται για κάποια συμπτωματική τοποθέτηση, αλλά ουσιαστικά για την ημι-επίσημη θέση της ΛΑΕ για το συγκεκριμένο ζήτημα, γίνεται εμφανές από το ότι άρθρα στελεχών της ΛΑΕ, όπως οι Ζαφείρης, Μακρίδης, κοκ, και βέβαια επίσης των Αποστολόπουλων, που συκοφαντούν τις αραβικές επαναστάσεις ως «δάκτυλο του ιμπεριαλισμού», έχουν αναρτηθεί κατά κόρο στην Ίσκρα στο παρελθόν. Άλλωστε, την ίδια μέρα, μαζί με το άρθρο της Τζόνστον, αναρτήθηκε και άρθρο του Ζαφείρη, που προβαίνει απ’ αφορμή στις ίδιες ακριβώς εκτιμήσεις:

    «Σε τρεις περιπτώσεις μέχρι τώρα (Λιβύη, Ουκρανία, Συρία) τμήματα της Αριστεράς, στη χώρα μας και παγκόσμια, σύρθηκαν στη ουρά των ευρωατλαντικών στρατηγικών. Θα περίμενε κανείς, μετά το τρις εξαμαρτείν, να έχουν βγει τα σχετικά συμπεράσματα. (Η αυτοκριτική ας μένει). Δυστυχώς όμως όχι! Όπως και τώρα στη περίπτωση του Ιράν, έτσι και τότε, οι υποστηρικτές των “επαναστάσεων” στην Λιβύη, στην Ουκρανία, στη Συρία δικαιολογούσαν την στήριξή τους στους αντικειμενικούς λόγους (καταπίεση, φτώχεια κλπ) που τις “προκαλούσαν”. Το σχήμα απλοϊκό: “αυθόρμητες λαϊκές εξεγέρσεις, που στο εσωτερικό τους γινόταν μάχη για την ηγεμονία”. Φυσικά ποτέ και πουθενά δεν μπήκε τέτοιο ζήτημα (ηγεμονίας). Στη Λιβύη, στην Ουκρανία, στη Συρία εκ των υστέρων (οι [sic!] εξ αρχής- ας θυμηθούμε τις μαυροκόκκινες νεοναζιστικές σημαίες στο Κίεβο, που τμήματα της αριστεράς θεωρούσαν… αναρχοκομμουνιστικές) αποκαλύφθηκε ότι μόνο “αυθόρμητες” δεν ήταν οι “επαναστάσεις” αυτές»[33].

    Αν και στέλεχος της ΛΑΕ, ο Ζαφείρης είναι στην ουσία ένας ψευδο-αριστερός συνωμοσιολόγος, που συγχέει γελοία τα μαζικά κινήματα από τα κάτω, που κινητοποιούν εκατομμύρια, όπως ήταν οι επαναστάσεις στην Αίγυπτο, τη Συρία, την Τυνησία και τη Λιβύη, με τα «κινήματα» από τα πάνω, όπως η «πορτοκαλί επανάσταση» της Ουκρανίας. Σε αυτή τη βάση μπορεί να εξάγει ταχυδακτυλουργικά, όπως κάνει και ο νεοσταλινισμός στην περίπτωση του ΚΚΕ, μια δικαίωση της υφιστάμενης αντιδραστικής τάξης στο όνομα της «επανάστασης»: εμείς είμαστε «επαναστάτες» και ενάντια στη φτώχεια και την καταπίεση, αλλά βλέπετε, αυτά δεν ήταν πραγματικά επαναστατικά κινήματα, δεν έφτασαν στο δικό μας «επαναστατικό ύψος», και γι’ αυτό τώρα θα υποστηρίξουμε τον Άσαντ ενάντια στον ιμπεριαλισμό, κοκ.

    Φυσικά, δεν μπορεί να περιμένει κανείς από τέτοιους τύπους να αναρωτηθούν για το αν μπορεί, μέσα από πλεκτάνες του ιμπεριαλισμού, να βγουν στους δρόμους εκατομμύρια, και αν το γεγονός του παλλαϊκού χαρακτήρα των κινημάτων, διαψεύδει την άποψή τους. Το να λες ότι «δεν έμπαινε ζήτημα ηγεμονίας» στις αραβικές επαναστάσεις σημαίνει να προδίδεις αυτές τις επαναστάσεις και οι Ζαφείρηδες είναι συνεπείς και ακλόνητοι σε αυτή την άποψη. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης, όμως, είναι ότι η Κάιτλιν Τζόνστον, το άρθρο της οποίας αναρτά χωρίς καμιά απολύτως επιφύλαξη η Ίσκρα και το οποίο υποστηρίζει τις ίδιες ακριβώς θέσεις με εκείνο του Ζαφείρη, είναι μια Αμερικανίδα αντιδραστική, με σαφείς δεσμούς με την αμερικάνικη ακροδεξιά και τους υποστηρικτές του Τραμπ στις ΗΠΑ.

    Το άρθρο της Τζόνστον αναρτήθηκε, όπως μας πληροφορεί ο Στυλιανού στην Ίσκρα, στο σάιτ Zero Hedge, το οποίο παρουσιάζει σαν ένα «ελεύθερο αμερικανικό οικονομικό πρακτορείο»:

    «Αμερικανικά επίσημα στοιχεία και δηλώσεις, τελείως άγνωστα στην Ελλάδα, παρατάσσει το κατωτέρω άρθρο που προβάλλει το σημερινό δελτίο του ελεύθερου αμερικανικού οικονομικού πρακτορείου Zero Hedge. Η υιοθέτηση και προβολή του έκδηλα οφείλεται στην εκτίμηση πως προσφέρει τον κώδικα αποκρυπτογράφησης των γεγονότων στο Ιράν και όσων προδιαγράφονται ως συνέχεια στον ορίζοντα της Ουκρανίας ή της Β. Βορέας, μετά το πανόραμα των πυροτεχνημάτων και τις ευχές για ένα χρόνο ειρήνης και ευημερίας στον κόσμο»[34].

    Στην πραγματικότητα το Zero Hedge είναι ένα συνωμοσιολογικό ακροδεξιό σάιτ, που συμμερίζεται απόψεις της λεγόμενης «εναλλακτικής δεξιάς», ενός «κινήματος» που υποστηρίζει το «λευκό εθνικισμό» και τη «λευκή υπεροχή». Το ρεύμα αυτό, που καθιερώθηκε το 2010 από τον Αμερικανό ρατσιστή Ρίτσαρντ Μπέρναρντ Σπένσερ, φιλοδοξεί να συνενώσει εντός του όλες τις ναζιστικές, επιθετικές ακροδεξιές τάσεις του παρελθόντος. Το ίδιο το Zero Hedge, αν και αγγλόφωνο, δεν είναι σε καμιά περίπτωση αμερικανικό. Ιδρύθηκε το 2009 από τον Ντάνιελ Ιβαντζίσκι, έναν βουλγαρικής καταγωγής πρώην αναλυτή Hedge Funds στις ΗΠΑ, και είναι καταχωρημένο στη Βουλγαρία, στην ίδια διεύθυνση με ένα σάιτ του πατέρα του, Καζιμίρ Ιβαντζίσκι. Το «ελεύθερο» Zero Hedge αναρτά επίσης συστηματικά φιλορωσικά άρθρα και αναλύσεις[35].

    Όσον αφορά την Κάιτλιν Τζόνστον, οι δεσμοί της με την Εναλλακτική Δεξιά είναι αναμφισβήτητοι. Η Τζόνστον έχει εκφραστεί θετικά για ηγετικά στελέχη της Εναλλακτικής Δεξιάς όπως ο διαβόητος για τις υπεραντιδραστικές απόψεις του Μάικ Σέρνοβιτς. Ο Σέρνοβιτς, ένας σεξιστής που το 2015 δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο Η Νοοτροπία του Γορίλα (Gorilla Mindset) όπου υποστήριζε ότι οι γυναίκες θα πρέπει να υποτάσσονται στα «κυρίαρχα άλφα αρσενικά», στράφηκε στην πολιτική το 2016, όταν συντάχθηκε με τον Τραμπ. Είναι ακόμη οπαδός της διενέργειας τεστ IQ για όλους τους μετανάστες και του τερματισμού της δημόσιας χρηματοδότησης για την ανώτατη εκπαίδευση. Τον Απρίλη του 2017 δήλωσε ότι εντάχθηκε στην Εναλλακτική Δεξιά όταν συνειδητοποίησε ότι «η ανεκτικότητα πήγαινε μόνο προς τη μια κατεύθυνση και η διαφορετικότητα είναι ο κώδικας για τη γενοκτονία των λευκών»[36].

    Όλα αυτά δεν εμποδίζουν την Τζόνστον να καλεί ανοικτά σε άρθρα της υπέρ της συνεργασίας με τον Σέρνοβιτς και τους ομοίους του. Όπως σημειώνει σχετικά ο Τζόσουα Φρανκ:

    «Ο οπαδός του Τραμπ Σέρνοβιτς, με κάθε δίκαιη εκτίμηση, είναι ένας ολοκληρωτικός παράφρων. Αλλά προφανώς η Τζόνστον δεν πιστεύει ότι είναι πολύ παράφρων ή επικίνδυνος, γράφοντας: “Εμείς οι αριστεροί πρέπει να επιτεθούμε στο κατεστημένο σε κάθε στροφή και να αρθρώνουμε επίγνωση του τι συμβαίνει πραγματικά στον κόσμο και όταν αυτό σημαίνει συνεργασία με τη δεξιά πτέρυγα, πρέπει να το κάνουμε … Ο Σέρνοβιτς και εγώ μάλλον διαφωνούμε για περισσότερα πράγματα από ό,τι συμφωνούμε ιδεολογικά, αλλά όπου όντως συμφωνούμε είναι απολύτως ηλίθιο για μας να μην συνεργαστούμε, γιατί μπορείτε να είστε σίγουροι ότι οι Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί του κατεστημένου συνεργάζονται για να προωθήσουν τις ατζέντες του βαθέως κράτους… Ο Σέρνοβιτς και εγώ μπορεί να τσακωνόμαστε όλη τη μέρα και όλη τη νύχτα για την κοινωνικοποιημένη ιατρική και το αν οι λευκοί άνθρωποι πραγματικά καταπιέζονται τόσο σκληρά. Μέχρι τότε αυτός ο αγώνας είναι μια άσκοπη σπατάλη ενέργειας που αποσπά την προσοχή από τον πραγματικό σαφή και σημερινό κίνδυνο που θέτει το βαθύ κράτος αυτή τη στιγμή”»[37].

    Η Τζόνστον μπορεί να περνά τον εαυτό της για «αριστερή», άνθρωποι όπως αυτή όμως, που φαντάζονται ότι μπορεί να πολεμήσουν το κατεστημένο χέρι-χέρι με τους Σέρνοβιτς, είναι στην καλύτερη περίπτωση εντελώς ανόητοι μικροαστοί. Το να σπεύδεις να προβάλεις για τα εκτυλισσόμενα γεγονότα στο Ιράν τη δική τους άποψη ως την «έγκυρη αριστερή άποψη», όπως κάνει η Ίσκρα, είναι απλούστατα γελοίο. Όπως το ίδιο γελοίο είναι να εμφανίζεις, όπως κάνει ο Ζαφείρης στο άρθρο του, τις διαδηλώσεις σαν κινητοποιήσεις 50-70 φοιτητών και νοσταλγών του σάχη, όταν στο Ιράν, από το 2009, είχαν ξεσπάσει διαδηλώσεις εκατομμυρίων ενάντια στο θεοκρατικό καθεστώς και οι τωρινές διαδηλώσεις έχουν εξαπλωθεί σε αρκετές μεγάλες πόλεις[38]. Μια τέτοια ερμηνεία των εξελίξεων στο Ιράν, δεν είναι καλύτερη από το να επικαλούνταν κάποιος την υποστήριξη της Ντόιτσε Βέλε για να αποδείξει τετραγωνικά ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν μια αντιδραστική και αμερικανοκίνητη φασαρία μερικών ταραχοποιών νοσταλγών του Γλύξμπουργκ…

    Μερικοί ακόμη ακροδεξιοί και εθνικιστές που παρελαύνουν στην Ίσκρα

    Ας ρίξουμε τώρα μια ματιά σε δυο-τρεις ακόμη ανάλογης συντηρητικής-δεξιάς οπτικής αρθρογράφους της Ίσκρα.

    Μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο Κυριάκος Κυριακόπουλος, μέλος μέχρι πρόσφατα της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού του ΕΠΑΜ. Στην Ίσκρα έχουν δημοσιευθεί 17 άρθρα του, όλα στο δίμηνο Νοέμβρη-Δεκέμβρη 2017 (!), γεγονός που δείχνει ότι πρόκειται, όπως και με τους Στυλιανού και Αποστολόπουλο, για τακτικό συνεργάτη, και όχι για μια περιστασιακή ανάρτηση κάποιου κειμένου, που θα μπορούσε να είναι τυχαία.

    Ο Κυριακόπουλος είναι και αυτός ένας συνωμοσιολόγος, πιο αντιδραστικός μάλιστα, αλλά και πιο ευέλικτος, από τον Αποστολόπουλο. Σε κείμενά του αποκαλεί και αυτός την Αραβική Άνοιξη «Αραβικό Χειμώνα», θεωρώντας δεδομένο πως επρόκειτο για μια πλεκτάνη των ιμπεριαλιστών για να ελέγξουν τη Μέση Ανατολή. Σε ένα από αυτά, αναφερόμενος στη συνέχιση αυτών των «πλεκτανών» κάνει λόγο για «εκρηκτική συνάντηση της επαναφοράς των εξοργισμένων και φανατικών ισλαμιστών, με τους… σχεδιασμούς των Αμερικανονατοϊκών που ουδέποτε εγκαταλείφτηκαν, και που η συνολική γεωστρατηγική τους προετοιμασία, είναι αποκαλυπτική των προθέσεών τους να επιχειρήσουν να ολοκληρώσουν, ότι άφησε ανολοκλήρωτο η “Αραβική Άνοιξη”»[39].

    Ο Κυριακόπουλος υποστηρίζει ακόμη τη θέση περί ύπαρξης «κατοχής» στη χώρα μας, που είναι, λέει, «μια αποικία χρέους», κάνοντας λόγο για «εθνικοαπελευθερωτικό» κίνημα που χρειάζεται ο τόπος[40]. Ο χαρακτηρισμός του αγώνα ως «εθνικού» είναι μια συνηθισμένη τακτική του δεξιού «αντινεοταξίτικου» εθνικισμού, συμπεριλαμβανόμενης της Χρυσής Αυγής, αλλά και των εθνικιστών του ΕΠΑΜ, κοκ, για να σβήνει το κοινωνικό-ταξικό πρόσημό του και να εμφανίζει ως αγώνα για την εθνική ελευθερία την ακροδεξιά κινητοποίηση για «καλύτερους», αλλαγμένους όρους συμμετοχής της χώρας στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

    Να σημειωθεί ότι ο Κυριακόπουλος αποχώρησε προ διμήνου από το ΕΠΑΜ μαζί με μια ομάδα 50 περίπου μελών, που υπέγραψαν μια καταγγελία για εκφασισμό του ΕΠΑΜ και για «πρακτικές ίντριγκας, υπονόμευσης, συκοφαντίας, ταλιμπανισμού, υποκρισίας και ανηθικότητας» και «κουλτούρα αυριανισμού» από τη μεριά της τωρινής ηγετικής ομάδας του Δ. Καζάκη[41]. Τέτοιου είδους ανακοινώσεις είναι χρήσιμες ως μια κατάδειξη της κατρακύλας των στελεχών της ΛΑΕ, όπως ο Κ. Σπετσέρης, που υποστηρίζουν τη συνεργασία με το ΕΠΑΜ και πρωτοστατούν σε κοινές εκδηλώσεις μαζί του, όπως η πρόσφατη παράσταση για αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με τη συριακή δικτατορία, όπου παραβρέθηκαν οι Π. Λαφαζάνης και Δ. Καζάκης[42]. Θα ήταν όμως αφέλεια να πάρει κανείς αυτές τις καταγγελίες σαν ουσιώδη διαφοροποίηση από αυτό που αντιπροσωπεύει το ΕΠΑΜ. Στην πραγματικότητα, πρόκειται κατά κανόνα για αντιδράσεις υποκινούμενες από προσωπικές φιλοδοξίες μελών που είτε έχουν παραγκωνιστεί, είτε βλέπουν ότι το χαρτί «Καζάκης» έχει καεί και προσβλέπουν σε ένα πιο «σοβαρό» ΕΠΑΜ. Στο μεταξύ, βέβαια, μέχρι να δημιουργήσουν αυτό το νέο, καλό «ΕΠΑΜ Νο2» βρίσκουν μια φιλόξενη στέγη στην Ίσκρα, που ρουφά σαν σφουγγάρι κάθε μικροαστική σαχλαμάρα που κυκλοφορεί γύρω.

    Μια άλλη περίπτωση εθνικιστή-δεξιού αρθρογράφου στην Ίσκρα είναι ο Πέτρος Μηλιαράκης, δικηγόρος στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, και υποψήφιος της ΛΑΕ στο Ηράκλειο στις βουλευτικές του 2015. Με τον Μηλιαράκη πρόκειται για προβεβλημένο στέλεχος της ΛΑΕ, με δεκάδες αναρτημένα άρθρα. Και η δική του αρθρογραφία όμως τον αποκαλύπτει σαν έναν αφελή συντηρητικό σχολιαστή.

    (……)

    Θα ήταν λάθος να θεωρηθεί η προσέγγιση του παραπάνω άρθρου σαν κάτι μεμονωμένο. Στην πραγματικότητα αποτυπώνει την προσέγγιση που επικρατεί συνολικά στην Ίσκρα, μια προσέγγιση βασιζόμενη στην ψευτο-ριζοσπαστική ρητορική, τον λαϊκισμό τύπου Μπογιόπουλου, Στάθη, κοκ. Ακόμη και όταν διανθίζεται με κάθε λογής επαναστατικές περικοκλάδες, η ρητορική αυτή δεν κάνει άλλο από το να ξορκίζει τον αντίπαλο –το νεοφασισμό, τον τραμπισμό, κοκ– αποφεύγοντας κάθε σοβαρή συζήτηση για τους όρους μιας αποτελεσματικής σύγκρουσης μαζί του. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο μεν Μηλιαράκης εναποθέτει κατ’ εξαίρεση τις ελπίδες του στις τωρινές ελίτ των Βρυξελλών, ενώ οι άλλοι, στο στιλ των Ζαφείρη, Αποστολόπουλου, κοκ, τις εναποθέτουν στον Πούτιν και τον Άσαντ.

    Σε ένα άλλο κείμενό του, ο Μηλιαράκης καταθέτει τη σοφία του για το λεγόμενο «Σκοπιανό» ζήτημα. Όπως υποστηρίζει, η ονομασία «Μακεδονία» ήταν μια επινόηση του Τίτο, την οποία αβάσιμα και για δικούς του γεωπολιτικούς λόγους καθιέρωσε στα 1944, ενώ ως τότε η περιοχή δεν είχε ποτέ αποκληθεί Μακεδονία. Ο ίδιος αναφέρεται και στις αποφάσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς: «κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου και κυρίως από το έτος 1934 και μετά, αναπτύχθηκε η “νέα ιδεολογία” της “γέννησης του Μακεδονισμού”, μέσω της “Κομμουνιστικής Διεθνούς” (Komintern), οπότε στη σχετική “Συνεδρίαση της Γραμματείας των Βαλκανικών Κρατών”, αποφασίστηκε η ανάδειξη “Μακεδονικού Έθνους”». Το συμπέρασμά του είναι ότι στην περίπτωση της ΠΓΔΜ πρόκειται για «Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία» και ότι το μόνο όνομα που μπορεί να της επιτραπεί είναι το «Δημοκρατία του Βαρδάρη»[44].

    Ο Μηλιαράκης μπερδεύει τις ημερομηνίες: η Κομμουνιστική Διεθνής είχε βάλει το ζήτημα του «Μακεδονικού Έθνους» στα 1922-24, ενώ στα 1934-35, παρά κάποιες αμφιταλαντεύσεις, άλλαξε γραμμή και υποστήριξε τη θέση περί ισότητας και προστασίας των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Το κύριο όμως εδώ είναι ότι υιοθετεί απόψεις για τη σύγχρονη ιστορία των Βαλκανίων που έχουν υποστηρίξει κατά καιρούς οι πιο δεξιοί εθνικιστές, όπως ο Ν. Μάρτης της ΝΔ. Σε πείσμα των ισχυρισμών του, η αλήθεια είναι ότι στην περιοχή του τωρινού κράτους των Σκοπίων είχε σημειωθεί το 1903 ένα εθνικό κίνημα των Μακεδόνων καθοδηγημένο από την ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση), η εξέγερση του Ίλιντεν, ενώ οι μισοί περίπου κάτοικοί της δήλωναν στις απογραφές της εποχής «Μακεδόνες».

    (….)

    Ο Μηλιαράκης μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του «αριστερό», ο τρόπος που βάζει το ζήτημα όμως είναι διαποτισμένος από σοβινισμό του «μεγάλου έθνους», που θέλει να υπαγορεύει στους μικρούς λαούς τη θέλησή του, ακόμη και για θέματα όπως το όνομα της χώρας τους. Και δεν είναι ο μόνος, αφού στην ίδια ανάρτηση βρίσκουμε επαινετικό σχόλιο άλλου στελέχους της ΛΑΕ, του Τ. Σαμπάνη, που εύχεται να γίνουν οι θέσεις του «επίσημη θέση της ΛΑΕ». Για κάθε γνήσιο αριστερό αντίθετα πρέπει να είναι ολοφάνερο ότι είναι δικαίωμα κάθε λαού να επιλέγει ελεύθερα την ονομασία της χώρας του και ότι αυτή η αρχή πρέπει να εφαρμοστεί και για τον πληθυσμό της ΠΓΔΜ.

    Είναι άραγε δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι απόψεις όπως αυτές του Μηλιαράκη είναι αντιδραστικές και ότι η προβολή τους συνιστά καιροσκοπισμό και δεν συνάδει με μια αριστερή πολιτική τοποθέτηση; Όχι, αυτό είναι κάτι εντελώς προφανές. Το αντιλαμβάνονται όλοι οι προοδευτικοί σχολιαστές, που παίρνουν στο ψιλό την ηγεσία της ΛΑΕ για τις επιλογές της, με τις οποίες συμβαδίζει η αρθρογραφία της Ίσκρα. Χαρακτηριστικά, η Μ. Μαραγκίδου –σε άρθρο της με τίτλο «Η Μεγάλη Μεταγραφή του Λαφαζάνη για να μη Μείνει Κενή η Θέση της Ραχήλ στον Πάγκο της ΛΑΕ. Ρίγη συγκίνησης για τη συνεργασία Λαϊκής Ενότητας και Χριστιανικής Δημοκρατίας»– παρατηρεί για την πρόσφατη προσέγγιση της ΛΑΕ με τη Χριστιανική Δημοκρατία:

    «Φαίνεται ότι μετά την αποχώρηση της Ραχήλ Μακρή από την ΛΑΕ προς το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η θέση στον πάγκο της εθνικο-χριστιανο-πατριωτικο-κτλ πτέρυγας της ΛΑΕ έμεινε κενή, κι έτσι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ως καλός κόουτς, είπε να πάρει άμεσα μέτρα απευθυνόμενος στην Χριστιανική Δημοκρατία. Το περίεργο βέβαια δεν είναι γιατί θέλει ο Λάφα τους χριστιανούς ή οι χριστιανοί τον Λάφα, άλλωστε στους κοινωνικούς αγώνες το ζήτημα δεν είναι θρησκευτικό, αλλά ταξικό. Το ερώτημα είναι πού αλλού μπορεί να συγκλίνουν οι απόψεις της ΛΑΕ με μία οργάνωση που στις εκλογές του 2007, υποστήριξε την Δημοκρατική Αναγέννηση, το κόμμα που είχε ιδρύσει ο Στέλιος Παπαθεμελής. Αλλά ψήφοι να’ ναι κι απ’ όπου να’ ναι»[46].

    Μια ακόμη πιο κραυγαλέα περίπτωση αντιδραστικού δημοσιολόγου κείμενα του οποίου φιλοξενεί η Ίσκρα είναι ο Κωνσταντίνος Γρίβας. Ο Γρίβας είναι ένας «γεωπολιτικός» αναλυτής, μέσες-άκρες ένα ελληνικό αντίστοιχο του Ντούγκιν, του ακροδεξιού συμβούλου του Πούτιν. Διδάκτορας στη Σχολή Ευελπίδων, αρθρογραφεί σε έντυπα της ακροδεξιάς όπως τα Patria, Στόχος, Ελεύθερος Κόσμος κ.λπ. Όσον αφορά τις απόψεις του, όπως σημειώνει ο Δ. Ψάρρας, υπερασπίζει «τα βασικά στερεότυπα της σύγχρονης ακροδεξιάς ρητορείας: προβάλλει τον κίνδυνο “αποεθνοποίησης” της Ελλάδας, καταγγέλλει τον αντιρατσισμό, δαιμονοποιεί την αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, υποστηρίζει τον φράχτη στον Έβρο, θεωρεί ότι οι μετανάστες είναι κατακτητές, παρόμοιοι με τους Ισπανούς κονκισταδόρες, αρνείται τα ανθρώπινα δικαιώματα ως “προτεσταντικής” προέλευσης κ.λπ.». Ο Γρίβας συμμετείχε σε εκδήλωση για το βιβλίο του Ν. Ιγγλέση Η Επανάσταση του Grexit, το Σχέδιο, την οποία άνοιξε ο Π. Λαφαζάνης, ενώ κάμποσα άρθρα του έχουν αναρτηθεί στην Ίσκρα[47].

    Για να δώσουμε μια ιδέα των αναλύσεων του Γρίβα που καταχωρεί η Ίσκρα, σε ένα κείμενό του βρίσκουμε μεταξύ άλλων την ακόλουθη αλά Μάκιντερ γεωπολιτική τεκμηρίωση του «φιλειρηνικού» ρόλου της Ρωσίας απέναντι στις ΗΠΑ:

    «Για τη Ρωσία χαοτικοί πόλεμοι, σαν αυτόν που διεξάγεται στη Συρία, οι οποίοι αποδομούν κρατικές οντότητες, πολύτιμες για τη μελλοντική γεωπολιτική της στρατηγική, είναι καταρχήν βλαβερές καταστάσεις που θα πρέπει να παύσουν να υφίστανται και να επικρατήσει η ειρήνη. Αντιθέτως, για τις Ηνωμένες Πολιτείες παρόμοιες συγκρούσεις, που καταστρέφουν την ενότητα της αυτονομημένης Παγκόσμιας Νήσου, διαλύουν τα βασικά συστατικά της στοιχεία, δηλαδή τα συμπαγή κράτη και αποτρέπουν τη δημιουργία μιας κυρίαρχης ευρασιατικής δύναμης, είναι μια θετική κατάσταση που πρέπει να ενισχυθεί. Με άλλα λόγια, ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι, όντως, αυτό που συμβαίνει στη Συρία είναι ο ανταγωνισμός ηγεμονικών δυνάμεων, το γεγονός παραμένει ότι η μία εξ αυτών των δυνάμεων προωθεί μια γεωπολιτική στρατηγική που προϋποθέτει την ύπαρξη συμπαγών και σταθερών κρατών, ενώ η άλλη επιδιώκει την ύπαρξη κατεστραμμένων κρατών, που δεν θα επιτρέψουν στη Ρωσία να δημιουργήσει την αρχιτεκτονική που αυτή θέλει στην περιφέρειά της»[48].

    Ο ίδιος ο Γρίβας έχει την πρόνοια να επισημαίνει παραπέρα ότι «αυτή η θεωρία μπορεί να φαίνεται σε πολλούς προϊόν συνωμοσιολογικής σκέψης». Στην πραγματικότητα, όμως δεν είναι μόνο ή απλά συνωμοσιολογική, είναι ως το μεδούλι αντιδραστική.

    (….)

    Βέβαια, ο εξωπραγματικός χαρακτήρας της ανάλυσης του Γρίβα δεν σημαίνει ότι δεν έχει μια ορισμένη βάση στην πραγματικότητα, που είναι οι δυνάμεις της άκρας αντίδρασης. Αν στην Ελλάδα επικρατούσε αύριο η Χρυσή Αυγή ή μια απριλιανού τύπου δικτατορία ή ένα τσαρικού τύπου καθεστώς, πολύ πιθανά θα την υιοθετούσε, καθώς θα του χρησίμευε για να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του και να παρατείνει όσο γίνεται την ύπαρξή του. Μια τέτοια ανάλυση, αναγνωρίζεται από τη Σύνταξη της Ίσκρα και προσφέρεται στους ανυποψίαστους αναγνώστες της σαν άξια προβολής ή και περίπου «αριστερή» (εννοείται πάντα για λόγους «ενημέρωσης» και χωρίς η ίδια η Ίσκρα να έχει καμιά απολύτως σχέση με τέτοιες δυνάμεις, πέραν του ότι άγεται και φέρεται από αυτές…). Και μη χειρότερα!

    Αυτό που καθιστά ακόμη χειρότερο τον εναγκαλισμό της Ίσκρα με τα ακροδεξιά αστέρια τύπου Γρίβα είναι ότι την τελευταία διετία η ηγεσία της ΛΑΕ έκανε ό,τι μπορούσε για να διώξει τους ακτιβιστές και τα αριστερά στοιχεία που είχαν προσχωρήσει στο κόμμα το 2015. Ως αποτέλεσμα των επιλογών της οι οργανώσεις της αποψιλώθηκαν από τα μέλη τους ενώ αρκετές ομάδες με κομμουνιστική και μαρξιστική αναφορά αποχώρησαν. Το να διώχνεις ή να παραγκωνίζεις όσους αριστερούς έχεις στις γραμμές σου και από την άλλη να προσφέρεις απλόχερα προβολή στους κάθε λογής Γρίβες και Αποστολόπουλους, που συστήνουν να στρατευθούμε με τους Πούτιν, τους Τραμπ και τις Λε Πεν, είναι ένα από κάθε άποψη ξεχωριστό επίτευγμα της ηγεσίας της ΛΑΕ. Και η «τιμή» γι’ αυτό το επίτευγμα ανήκει εξ ολοκλήρου στον επικεφαλής της, που με δικτατορικό τρόπο, χωρίς να επιτρέπει καμιά συζήτηση, επιβάλλει τις κατευθύνσεις της Ίσκρα.

    Γιατί η Ίσκρα προβάλλει τους ακροδεξιούς;

    Είδαμε ότι η ιστοσελίδα Ίσκρα υιοθετεί και δίνει βήμα σε φορείς αντιδραστικών, ακροδεξιών απόψεων όπως οι Αποστολόπουλος, Στυλιανού και οι όμοιοί τους. Τους παρέχει έτσι τα απαραίτητα προοδευτικά εύσημα για να παραπλανούν σχετικά με τον πραγματικό ρόλο τους, να σπέρνουν σύγχυση και αποδιοργάνωση τώρα στο κίνημα, ενώ η αντίδραση προχωρά. Και όταν αύριο περάσουν οι περισσότεροι ανοικτά με την ακροδεξιά και το φασισμό, τους βοηθά να παραπλανούν και τότε, επικαλούμενοι τα εύσημα που τους έχουν προσφέρει στο μεταξύ ορισμένοι «αριστεροί» όπως η Σύνταξη της Ίσκρα:

    «Εγώ ακροδεξιός και αντιδραστικός; Ούτε κατά διάνοια! Εγώ είμαι προοδευτικός, θα έλεγα μάλιστα και φιλο-αριστερός. Απλά η Αριστερά χρεοκόπησε, μαράθηκε γιατί δεν είχε το σθένος να υποστηρίξει τη Λε Πεν και τον Τραμπ. Τα έλεγα αυτά στην αρθρογραφία μου στην Ίσκρα, ότι “η ιστορική Αριστερά, ηττήθηκε ολοκληρωτικά και αμετάκλητα”, αλλά δυστυχώς δεν με άκουσαν και έτσι μαράθηκαν και αυτοί. Γι’ αυτό λέω τώρα να πάμε με τις εθνικές δυνάμεις, που μπορεί να είναι στα δεξιά, αλλά αντιμάχονται την παγκοσμιοποίηση, για να συγυρίσουν τους κερατάδες όπως θα έλεγε και ο μέσος καφενόβιος αλά Τραμπ. Αλλά εγώ ακροδεξιός σε καμιά περίπτωση. Όλοι ξέρουν ότι η Ίσκρα είναι μια αριστερή ιστοσελίδα. Αν εγώ είμαι ακροδεξιός, τότε πώς δημοσίευε τα άρθρα μου;» – να τι θα λέει πάνω-κάτω ο κ. Αποστολόπουλος. Και για να είμαστε δίκαιοι απέναντί του, θα έχει ένα δίκιο να το λέει· δίκιο δεν θα έχουν όσοι του δίνουν και θα του έχουν δώσει τη δυνατότητα να το λέει.

    (….)

    Αλλά πέρα από αυτό, η ανάγκη της ενημέρωσης δεν αποτελεί δικαιολογία για να προβάλλονται ακροδεξιές απόψεις. Αν ήταν έτσι, γιατί να μην αρχίσουν να αναρτούν άρθρα του Μιχαλολιάκου και του Κασιδιάρη, που εξαίρουν και αυτοί ολόιδια τον Τραμπ και τη Λεπέν, ή να δημοσιεύουν ίσως αποσπάσματα από το Ο Αγών μου του Χίτλερ, με το επιχείρημα ότι πρέπει να ενημερωθούμε και για τις δικές τους «ενδιαφέρουσες απόψεις»;

    (….)

    Αυτό μας φέρνει στο ερώτημα που θέτει ο τίτλος του παρόντος μέρους: Γιατί η σύνταξη της Ίσκρα επιλέγει να προβάλλει επίμονα και συστηματικά τους κάθε λογής Αποστολόπουλους;

    Ο λόγος αυτής της επιλογής δεν είναι η άγνοια ή η έλλειψη κατανόησης. Οι θέσεις των Αποστολόπουλων είναι ξεκάθαρα και απροκάλυπτα αντιδραστικές. Διακηρύξεις όπως «Ο φυσικός αντίπαλος αυτού του Συστήματος, η ιστορική Αριστερά, ηττήθηκε ολοκληρωτικά και αμετάκλητα, δεν υπάρχουν κληρονόμοι», είναι τόσο σαφείς που είναι αδύνατο να μην καταλάβει κανείς τον αντιδραστικό τους χαρακτήρα, εκτός και αν δεν θέλει να τον καταλάβει. Και αν ακόμη υποτεθεί ότι για ένα διάστημα είχε διαφύγει από τη Σύνταξη της Ίσκρα η μια ή η άλλη διατύπωση, η ανοικτή υποστήριξή τους στον Τραμπ, τη Λε Πεν, κοκ, θα άνοιγε τα μάτια ακόμη και στον τελευταίο τυφλό.

    Αυτό που προέκυψε ήταν ένα μικροαστικό κόμμα χωρίς πρόγραμμα και αρχές, χωρίς ιδεολογική ταυτότητα και μαρξιστική θεμελίωση, χωρίς συλλογικές διαδικασίες, όργανα που να αποφασίζουν τη γραμμή του και δημοκρατική ηγεσία.
    (….)

    Συμπερασματικά: για την αναγκαιότητα της ρήξης με το σταλινισμό

    (….)

    Η πραγματική, βαθύτερη αιτία, θα βρεθεί στη μη εκπλήρωση της μαρξιστικής ρήξης με το σταλινισμό.

    (….)

    Το να παρουσιάζεσαι σαν «αριστερός» και να προβάλλεις τέτοιες ακροδεξιές απόψεις, με το συστηματικό τρόπο που το κάνει μάλιστα η Ίσκρα, είναι ο ορισμός της γελοιότητας. Σε μια εποχή όπως η τωρινή, όμως, όταν ο νεοφασισμός και η ακροδεξιά κάνουν άλματα σε όλη την Ευρώπη, δεν πρόκειται μόνο για γελοιότητα αλλά για επικίνδυνη γελοιότητα.

  4. Ο/Η του κώλου λέει:


    kozan.gr: Τα εμβατήρια της παρέλασης έκαναν τον Παναγιώτη Λαφαζάνη να κινείται ρυθμικά


    Vlad Tsepes
    Πριν από 3 χρόνια
    » O Nεύτωνας δεν είχε γράψει ποτέ για την βαρύτητα »
    Τα όσα κείμενα του σώζονται έιναι προβοκάτσια. Ο Νεύτωνας δεν πίστευε στην φυσική και ο γάιδαρος πετάει

    Η Gazprom καλέ είναι αλλιώτικη δεν είναι καπιταλιστική
    Η υπόκλιση του Λαφαζάνη στον Μίλερ προκαλεί συζητήσεις
    11:07 πμ, Τετάρτη 22 Απρ 2015

    Gazprom CEO Alexei Miller met with Greek Energy Minister Panagiotis Lafazanis in Athens
    O Kαραγκιοζάκος προσπάθησε να διαψεύσει το βίντεο
    http://www.tanea.gr/news/politics/mikropolitikos/article/5232714/etsi-einai-an-etsi-nomizete

    Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε!
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 27/04/2015 08:00 |
    «Μονταρισμένη» μαθαίνουμε πως ήταν, σύμφωνα με το Iskra, η φωτογραφία με την περίφημη υπόκλιση του Παναγιώτη Λαφαζάνη στον Αλεξέι Μίλερ της Gazprom

    Χτεσινοί εχθροί σημερινοί σύμμαχοι

    http://anemosantistasis.blogspot.com/2017/06/blog-post_53.html#ixzz5MLeiIgZL
    Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

    Μιλώντας για συνεργασία αριστεράς και ΕΠΑΜ, μας πιάνουν τα κλάματα!
    Βλέπουμε το τελευταίο καιρό να φουντώνει ο έρωτας σε επίπεδο ηγεσίας μεταξύ Λαϊκής Ενότητας και ΕΠΑΜ…..


    Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, γραμματέας της ΛΑΕ να επιβεβαιώνει τις συζητήσεις, και ο επικεφαλής του ΕΠΑΜ, Δημήτρης Καζάκης (που το 2015 απειλούσε τον Άνεμο Αντίστασης με κονσερβοκουτια) να μιλάει για προσέγγιση αλλά και για «αναχώματα» εντός ΛΑΕ που εμποδίζουν την συνεργασία.

    Ειλικρινά δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, τόσο έμπειρος, τόσο αριστερός μπορεί και συζητά με την ηγεσία του ΕΠΑΜ που έχει περιθάλψει ακροδεξιούς με απόψεις που ελάχιστα διαφέρουν από αυτές της Χρυσής Αυγής.

    https://www.vice.com/gr/article/ypzbzg/otan-o-panagiwtis-lafazanis-paei-gia-metagrafes-stin-xristianiki-dimokratia-gia-na-min-meinei-kenos-o-pagkos-tis-raxil-makri

    Η Μεγάλη Μεταγραφή του Λαφαζάνη για να μη Μείνει Κενή η Θέση της Ραχήλ στον Πάγκο της ΛΑΕ
    Ρίγη συγκίνησης για τη συνεργασία Λαϊκής Ενότητας και Χριστιανικής Δημοκρατίας.

    jun 8 2016

    http://patrinaki.blogspot.com/2016/06/blog-post_10.html







  5. Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

    Κύριε Λασκαράτε,

    Αυτός ο λαφαζάν¹ τι επαγγέλλεται; Με τι επιβιώνει;
    Προς άρση κάθε παρεξηγήσεως, ουδεμία αντιπάθεια έχω στους άεργους [επαναλαμβάνω και τονίζω, έγραψα: άεργους (και όχι άνεργους)] ούτε στους τεμπέληδες – το αντίθετο. Όμως, όταν κάποιος διαμορφώνει άποψη (ή, για την ακρίβεια, προσπαθεί να διαμορφώσει άποψη), καλό είναι να ξέρουμε και τους οικονομικούς πόρους τους.

    ¹ ο νοών νοείτω

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Πρόκειται για φοιτητή του Μαθηματικού, τ. επαγγελματικό στέλεχος του ΚΚΕ, συνταξιούχο βουλευτή. Δεν αγωνιά επομένως για την επιβίωσή του, πράγμα που αντικατοπτρίζεται και στις τρίχες της κεφαλής του, που διατηρούν το νεανικό τους χρώμα.

      • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

        Κατ’ αρχάς, ευχαριστώ.
        Είσθε βέβαιος, όμως, ότι εισπράττει βουλευτική σύνταξη; Εάν (τυχόν) ναι, εξηγούνται όλα… Και δράττομαι τής ευκαιρίας να γράψω ότι ήμουν ολίγον τι υπερβολικός!

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Ο Λαφαζάνης έχει δουλέψει κάνοντας φροντιστήρια Μαθηματικών, χωρίς να έχει πτυχίο και ως κομματικό στέλεχος του ΚΚΕ και του ΣΥΝ.
        Έχει εκλεγεί βουλευτής σε 4 θητείες.
        Παίρνει καλή σύνταξη για την οποία ποτέ δεν ζήτησε να μειωθεί (όχι μόνο η δική του, όλων των βουλευτών) προς όφελος των χαμηλοσυνταξιούχων, των οποίων είναι (κατ’επάγγελμα) προστάτης.

        http://www.iefimerida.gr/news/79684/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CF%8D%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%B7%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-

        04|12|2012 10:32 NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

        Ο 61χρονος Παναγιώτης Λαφαζάνης γεννήθηκε στην Ελευσίνα, σπούδασε στο Μαθηματικό στην Αθήνα αλλά δεν πήρε το πτυχίο του. Είναι επαγγελματικό στέλεχος στην πολιτική αφού στο βιογραφικό του δεν αναγράφεται επαγγελματική ενασχόληση στα τόσα χρόνια που βρισκόταν εκτός Βουλής. Σε προηγούμενα, μάλιστα, βιογραφικά του σημειώματα δήλωσε «κομματικό στέλεχος».

      • Ο/Η Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς λέει:

        Θέλω κι εγώ ΣÝΥΥΥΥΥΥΥΝΤΑΞΗ!

      • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

        Δράττομαι τής ευκαιρίας να επαναλάβω (για πολλοστή φορά) ότι βιώνουμε την ελληνική «ιδιαιτερότητα» (δηλ. παράνοια). Ως γνωστόν, στα (νομίμως λειτουργούντα) φροντιστήρια, διδάσκουν πτυχιούχοι ΑΕΙ και όχι «αιώνιοι» φοιτητές!
        Και μπορεί το αξιόποινο (και για τον διδάξαντα και για τους υπεύθυνους τού φροντιστηρίου) να έχει παραγραφεί· όμως, αυτή η προκλητική θρασύτητα προς την κοινωνία παραμένει: κάποιος που διέπραττε μια «καραμπινάτη» παρανομία σε βάρος τόσων παιδιών (των οποίων οι γονείς τους τόν πλήρωναν κιόλας), διεκδικεί τη ψήφο τού ελληνικού λαού. Εδώ, βλέπουμε το επίπεδο και αυτών που τον ψήφιζαν και (εξακολουθούν να) τον ψηφίζουν.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Kύριε Παπαγιάννη,
        η μόνη παρανομία του ήταν η σχεδόν πάνδημη αμαρτία της φοροδιαφυγής. Τα φροντιστήρια ήταν ιδιαίτερα μαθήματα κατ’οίκον.
        Αυτήν την πληροφορία την έγραψα για να τον υπερασπιστώ από αυτούς που λένε πως δεν δούλεψε ποτέ.

      • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

        Κύριε Λασκαράτε,

        Και πάλι σάς ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις. Να συμπληρώσω ότι, όπως πάρα πολύ εύστοχα είχε θίξει και ο Γιαννίτσης (σε κάποιο βιβλίο του), αυτή η φοροδιαφυγή (η κάθε φοροδιαφυγή) καθίσταται χειρότερη όταν εθίζονται σ’ αυτή και ανήλικοι (διότι θα τη θεωρούν «αποδεκτή»)· υποτίθεται ότι οι εκπαιδευτικοί [όλων τών ειδών (ακόμη και αυτές κι αυτοί που παραδίδουν ιδιαίτερα)] αποτελούν πρότυπο για τα παιδιά (ok και οι πολιτικοι θα έπρεπε να αποτελούν πρότυπο για τα παιδιά, αλλά μάλλον ξεφεύγουμε από το θέμα) – όταν το παιδί έχει τέτοια «παραδείγματα», η κοινωνία θα έχει πρόβλημα. Και βέβαια, συντρέχει επιβαρυντική περίπτωση όταν ο φοροφυγάς θέλει να κυβερνήσει και ακόμη χειρίστη όταν ο φοροφυγάς που εθίζει και ανήλικα θέλει να κυβερνήσει!
        Στην Ελλάδα ζούμε.

  6. Ο/Η Frixos λέει:

    Παντα ειχα την απορια γιατι ο ρωσικος σταυρος (σαν αυτον που ειναι κολλημενος στο μπρατσο του χουλιγκανου που στεκεται διπλα στον Πουτιν, 3η φωτογραφια του πρωτου σχολίου του Λασκαρατου) ειναι τριπλος.
    Η απαντηση που μου εδωσε ενας φιλος μου, αριστος γνωστης των θεολογικων θεματων, σε αυτο το αγωνιωδες ερωτημα ειναι οτι προκειται για εξελιγμενο ρωσικο μοντελο στο οποιο εκτος απο τα χερια του καρφωνουν τα αυτια και τα ποδια (το ενα πιο κοντο απο τοι αλλο) ωστε να μην μπορει …να αναληφθει !
    Μιλαμε για το θειο δραμα στη Ρωσικη εκδοχη του

  7. Ο/Η Frixos λέει:

    Η ζωη του μοιαζει με αυτη του ηρωα της ταινιας του Κουστουριτσα «UNDERGROUND», που ζει επι πολλες δεκαετιες κατω απο τη γη κατ΄ «εντολην του κομματος», χωρις να ξερει οτι ο πολεμος εχει τελειωσει, ο Τίτο εχει πεθανει και το κομμα δεν υπαρχει πια.
    Ετσι οταν απο ατυχημα βγαινει στην επιφανεια και βρισκεται σε εναν αλλον πολεμο (με τους πρωην συμαχους αυτη τη φορα) αδυνατει να κατανοησει τι συμβαινει με αποτελεσμα να προκυπτουν απιστευτα ευτραπελα μεσα στην τραγικοτητα των νεων συνθηκων.

    Ετσι και συνεβη και με τον Λαφαζανη, οταν η χωρα ειχε ατυχημα (λογω χρεοκπιας) και αυτος εκτοξευτηκε στην υπουργικη καρεκλα, αγνοουσε οτι οι ρολοι ειχαν αντιστραφει και συνεχισε απο εκει που ειχε μεινει πριν μπει να εγκαταβιωσει στην τρυπα του: οτι εχθροι ειναι οι Γερμανοι και οι πραγματικοι συμαχοι μας οι Ρωσοι.

    Οριστε το βιογραφικο του, οπως το δημοσιευει ο ιδιος (το ειχα αναρτησει και πιο παλια)

    Οπως θα διαπιστωσετε δεν γραφει ουτε μια λεξη για επεγγελματικη απασχοληση, π.χ. ουτε οτι εχει παραδωσει εστω μερικα ιδιετερα μαθηματα σε μαθητες δημοτικου.
    Ο ανθρωπος δεν εχει δουλεψει ουτε μια ωρα στη ζωη του, αλλα περασε ολο του τον ενηλικο βιο ως ασπάλακας των κομματικων γραφειων.

    https://www.eklogika.gr/page/Vouli/LAFAZANISPANAYIOTIS

    Λαφαζάνης Παναγιώτης – Βιογραφικό

    Λαφαζάνης Παναγιώτης
    ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Β’ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – ΣΥΡΙΖΑ
    Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
    Στοιχεία Επικοινωνίας
    Email:
    lafazanis@syn.gr
    Διεύθυνση:
    Αθήνα, Πλ. Ελευθερίας 1, ΤΚ 105 53
    Τηλ.:210-3378426, 210-3378427, Fax:210-3378428.
    Προσωπικά Στοιχεία
    Τόπος και Ημερομηνία γέννησης:
    Γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1951.
    Επάγγελμα:
    Μαθηματικός.
    Σπουδές:
    Έχει σπουδάσει Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
    Ξένες γλώσσες:
    Αγγλική.
    Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες
    Εξελέγη βουλευτής της Β’ Πειραιά με τον Συνασπισμό στις εκλογές του 2000 και με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς στις εκλογές του 2007 και το 2009.
    Είναι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής του Απολογισμού και του γενικού Ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους και της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής.

    Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες
    Διετέλεσε μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ και στη συνέχεια μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Από την ίδρυσή του Συνασπισμού τo 1992 και μέχρι σήμερα είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος.
    Έλαβε μέρος στο φοιτητικό Αντιδικτατορικό Κίνημα και υπέστη διώξεις για τη δράση του. Ήταν μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης της Νομικής το 1973.

    • Ο/Η Epaminondas Papayannis λέει:

      Ευχαριστώ.

      Και βέβαια, μού θυμίσατε (για πολλοστή φορά) ότι βιώνουμε την ελληνική «ιδιαιτερότητα» (δηλ. παράνοια). Δηλώνει ως επάγγελμα: Μαθηματικός, ενώ δεν έχει πτυχίο. Και, αν και πρόκειται για αναλήθεια, κάποιοι τον ψηφίζουν (επειδή, προφανώς, τον εμπιστεύονται)!

  8. Ο/Η Λαφαζάνης ο Τουρκοφάγος λέει:

    http://www.documentonews.gr/article/smyrnh-sygkinhtikes-eikones-toyrkoi-symparastekontai-exw-apo-to-proxeneio-photos

    Τίμησαν τα θύματα
    Σμύρνη: Συγκινητικές εικόνες – Τούρκοι συμπαραστέκονται έξω από το προξενείο

    Ιδιαίτερης σημασίας θεωρείται η «διαδήλωση» ειρήνης, χθες το βράδυ, έξω από το ιστορικό κτίριο της παραλίας της Σμύρνης, όπου στεγάζεται το γενικό προξενείο της Ελλάδας στην Τουρκία.

    Όπως αναφέρει και η γενική πρόξενος της Ελλάδας στη Σμύρνη, Αργυρώ Παπούλια, σε ανάρτησή της σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, εκατοντάδες Τούρκοι της Σμύρνης, μέλη εργατικών συνδικάτων, συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο με πανό, λουλούδια και αναμμένα κεριά, για να τιμήσουν τη μνήμη των αδικοχαμένων θυμάτων των πυρκαγιών στην Ελλάδα και να εκφράσουν την αλληλεγγύη του στον ελληνικό λαό.

    «Κρατάτε γείτονες» έλεγαν, αντιγράφοντας τον τίτλο της Ελευθεροτυπίας στις 17.8.1999, όταν ο τουρκικός λαός δοκιμαζόταν τότε από τον ισχυρό σεισμό.

    Την ίδια ώρα, χθες στην Τένεδο, στο πανηγύρι των Ρωμιών του νησιού στο ιστορικό παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής, αντί για το καθιερωμένο πανηγύρι – συνάντηση των Τενεδιών όλου του κόσμου, οι συμμετέχοντες προσευχήθηκαν με αναμμένα κεριά για τα θύματα της τραγωδίας. Παρόντες ο Επίσκοπος Ερυθρών Κύριλλος που χοροστάτησε, ενώ συμπροσευχήθηκε και ο Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου Κύριλλος. «Ήταν το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε για τα θύματα αυτής της τραγωδίας. Αυτό που μένει και πρέπει να αποτελεί συνεχές ενδιαφέρον όλων μας είναι η στήριξη των ανθρώπων που έμειναν και δοκιμάζονται σήμερα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο».

    Σημειώνεται ότι πολλά είναι τα ξεχωριστής σημασίας μηνύματα συμπαράστασης που έχουν φθάσει απ’ όλο τον κόσμο για την τραγωδία της Αττικής. Για αρκετές ώρες, χρήστες του twitter από την Τουρκία είχαν βάλει το trend #Yunanistan στην κορυφή των trends του πλανήτη, πλημμυρίζοντάς με μηνύματα συμπαράστασης τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Μάλιστα, στην κορυφή των τουρκικών trends, εμφανίστηκε και το #GecmisOlsunKomsu, που σημαίνει «περαστικά γείτονα».

    https://www.tiken.net/index.php?route=product/product&product_id=664

    Αποχώρησαν 4 μέλη από τη ΛΑΕ Ροδόπης
    2018-04-02

    Τέσσερα μέλη, τα δύο εκ των οποίων ήταν και υποψήφιοι βουλευτές στις εκλογές του 2015, αποχώρησαν απ’ τη Λαϊκή Ενότητα Ροδόπης.

    Στο κείμενο αποχώρησης που υπογράφουν οι Μουσταφά Τσολάκ (συντονιστής ΛΑΕ Ροδόπης και υπ. Βουλευτής στις εκλογές του 2015), Τουργκάι Χασάν (υπ. Βουλευτής στις εκλογές του 2015), Εντανούρ Ιντζέ και Ονούρ Χασάν, αναφέρουν τα εξής:

    “Με το κείμενο αυτό δηλώνουμε την αποχώρηση μας απ’ τη Λαϊκή Ενότητα.

    Στα «εθνικά θέματα»

    Τα κείμενα που βγήκαν στην ιστοσελίδα της μεγαλύτερης συνιστώσας, στην Ίσκρα του Αριστερού Ρεύματος, που στην ουσία θεωρούσαν πως υπάρχουν και θετικά στοιχεία στα εθνικιστικά συλλαλητήρια του «εθνικού κορμού» για το Μακεδονικό, όπως και οι δηλώσεις του σ. Π. Λαφαζάνη και άλλων σ. της «ηγεσίας» περί «αλυτρωτισμού» των γειτόνων μας, μας αηδίασαν.

    Η αρθρογραφία στην επίμαχη ιστοσελίδα, όπως τα κείμενα του εθνικιστή Χ. Καπούτση που λασπολογούσαν τους μειονοτικούς της Θράκης ως πράκτορες της Άγκυρας, αλλά και άλλα που καλούσαν να γίνουμε πιστοί σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ενάντια στην υποτιθέμενη «επιθετικότητα» των γειτόνων, μας προκάλεσαν ντροπή – ίσως και κάτι παραπάνω.

    Μπορούμε να τα πολλαπλασιάσουμε τα παραδείγματα, αλλά νομίζουμε πως δεν αξίζει.

    Στα διεθνή

    Τα ίδια είδαμε στην επίμαχη ιστοσελίδα που διατυπώνει τις απόψεις της πλειοψηφίας και στα διεθνή θέματα.

    Από πανηγυρισμούς για την εκλογή του Τραμπ και την αγιογράφηση του Πούτιν… η Ίσκρα και το ΑΡ, έφτασαν στο σημείο να επευφημούν ως «αντί-Ε.Ε.» και αντισυστημικό, το «Σερβικό Ριζοσπαστικό Κόμμα» του ακροδεξιού Vojislav Šešelj!!!

    Στα περί συνεργασιών

    Και αυτό που λέμε πως «τα μαλακά οδηγούν στα σκληρά»… ήρθε σαν κερασάκι στην τούρτα το ζήτημα συνεργασιών με εθνικιστικές δυνάμεις, αφού καταψηφίστηκε η τροπολογία του Κόκκινου Δικτύου που απέκλειε τη συνεργασία με τους εθνικιστές του ΕΠΑΜ, της «Ελεύθερης Ελλάδας» κλπ.

    Η αντίφαση της ηγεσίες να καλεί την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε συνεργασία για μέτωπο της Αριστεράς με προοπτική τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό του 21ου αιώνα απ’ τη μια… και τις εθνικιστικές δυνάμεις για πατριωτικό, προοδευτικό μέτωπο απ’ την άλλη είναι ένα άλλο πράγμα που μας προβληματίζει σοβαρά, εδώ και πολύ καιρό.

    Αποχωρούμε

  9. Ο/Η Left λέει:

    https://enosy.blogspot.com/2018/03/restart.html

    KΥΡΙΑΚΉ, 25 ΜΑΡΤΊΟΥ 2018
    Ο Λαφαζάνης κάνει … «restart» με τον εθνικισμό

    ΑΚΕΠ, Αριστερό Ρεύμα, ΔΗΚΚΙ, Δρόμος Ανοιχτός, Ελεύθερη Ελλάδα, ΕΠΑΜ, ΚΟΕ, Μέτωπο Νίκης, Πλεύση Ελευθερίας, Πρωτοβουλία 14ης Μάη, Σοσιαλιστική Προοπτική, καθώς και πρώην βουλευτές, μέλη κ.ά.ένωσαν τις δυνάμεις τους για την οργάνωση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (19/3/18) για την πραγματοποίση της εκδήλωση «Αιγαίο 2018, οι συνέπειες της υποταγής» που διοργάνωσε η πρωτοβουλία για κοινή δράση ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ – RESTART.

    Πιθανόν να μην γνωρίζεται κάποιους από τους συμμετέχοντες, όπως την «Πρωτοβουλία 14ης Μάη», και να χρειαστεί να ψάξετε για να μάθετε. Εξάλλου μην ξεχνάτε πως και τον Κατσιφάρα δεν τον γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του και δεν θα τον μάθαινε αν δεν έκανε κυβέρνηση το 81 ο Ανδρέας Παπανδρέου…

    Πως γίνεται την ίδια στιγμή που η ΛΑΕ κάνει πρόταση συνεργασίας στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η μισή συμμετέχει σε παρόμοιες εκδηλώσεις, μόνον η πολιτική της ηγεσία το γνωρίζει! Σταματάμε εδώ, στο θέμα της αναξιοπιστίας και της πολιτικής αφερεγγυότητας και αφήνουμε τα άλλα που βγάζουν γέλοιο στην κρίση των αναγνωστών μας….

    Το παρακάτω ενημερωτικό κείμενο δημοσιεύτηκε ίδιο και απαράλακτο ως «πολιτικό μανιφέστο» στο «iskra.gr», στον «δρόμο της Αριστεράς», στην σελίδα τo fb «rεstart» και σε άλλα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης:

    Με επιτυχία στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, πραγματοποιήθηκε στις 19/3/18 η εκδήλωση «Αιγαίο 2018, οι συνέπειες της υποταγής» που διοργάνωσε η πρωτοβουλία για κοινή δράση ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ – RESTART.

    Την εκδήλωση άνοιξε ο Διονύσης Φλαμιάτος, αναλυτής διεθνών οικονομικών σχέσεων, σκιαγραφώντας το σημερινό τοπίο των προβλημάτων που έχουν δημιουργήσει στη χώρα μας οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που αφού την αποδυνάμωσαν κοινωνικά και οικονομικά με την επιβολή βαρβάρων μνημονιακών μέτρων, με την αγαστή συνέργεια του υποταγμένου πολιτικού προσωπικού της χώρας σήμερα η υποτέλεια αγγίζει τα όρια της μειοδοσίας και γινόμαστε έρμαια προκλήσεων ακόμα και μικρότερων γειτονικών κρατών, αλλά κυρίως της άκρως επιθετικής και αναθεωρητικής Τουρκίας.

    Στη συνέχεια έγινε διαδικτυακή παρέμβαση, από τον Dr Marcus Papadopoulos, εκδότη και αρχισυντάκτη του περιοδικού “Politics First”, ο οποίος με συγκεκριμένες αναφορές σε περιστατικά και καταστάσεις, κατέδειξε τις ευθύνες της Μ. Βρετανίας, των Η.Π.Α. αλλά και των εθελόδουλων πολιτικών ηγεσιών σε Ελλάδα και Κύπρο, για να καταλήξει ότι οι διεθνείς αυτές δυνάμεις είναι εχθρικές απέναντι στην Κύπρο και στην Ελλάδα αναφορικά με τα εθνικά και εδαφικά μας δίκαια στο Αιγαίο και στο βόρειο κατεχόμενο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου προκρίνουν την ποικιλότροπη υποστήριξη της επιθετικής Τουρκίας και ως εκ τούτου την αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής Ελλάδας και Κύπρου.

    Το λόγο κατόπιν πήρε ο Σαράντος Θεοδωρόπουλος, δικηγόρος, όπου ορίζοντας την έννοια του έθνους και ιχνογραφώντας τη συγκεκριμένη ιστορική πορεία του ελληνικού έθνους, κατέδειξε τις γραμμές υπεράσπισης των σημερινών κατοχυρωμένων εδαφών της χώρας μας, τονίζοντας την εθνική υπόσταση των κοινωνικών ζητημάτων, για να καταλήξει ότι οι αγώνες για λαϊκή κυριαρχία οφείλουν να διεξάγονται στο έδαφος της ελληνικής επικράτειας.

    Αμέσως μετά, ο Ρούντι Ρινάλντι, εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς», σε μια ακτινογραφία της εσωτερικής κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης επεσήμανε τους κινδύνους που εγκυμονεί το διεθνές πλαίσιο των γεωπολιτικών συγκρούσεων στην ακεραιότητα της εθνικής μας υπόστασης, αλλά και τους αγώνες του ελληνικού λαού στη μνημονιακή Ελλάδα. Επεσήμανε τις αρνητικές επιπτώσεις της υποβάθμισης των εθνικών ζητημάτων από μεγάλη μερίδα της αριστεράς, και όχι μόνο της κυβερνητικής, ιχνογραφώντας παράλληλα τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση από τα σημερινά δεσμά που οφείλουν να αναγνωρίζουν την άρρηκτη σύνδεση του εθνικού με το κοινωνικό.

    Τέλος το λόγο πήρε ο Βαγγέλης Πισσίας, Καθηγητής Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, τονίζοντας ότι οι αναλύσεις των γεγονότων που συνιστούν την εκρηκτική μεσανατολική γεωπολιτική κρίση, στην οποία η Τουρκία διαδραματίζει τον πιο ενεργό ρόλο από κάθε άλλη περιφερειακή δύναμη, όπως και εκείνες των τριβών που εντείνονται στο βαλκανικό χώρο, με την ανάδειξη του νεομακεδονισμού σε κεντρικό ζήτημα, εξαντλούνται σε μια άγονη -κατά κανόνα- κριτική των ελληνικών κυβερνήσεων για λάθη, εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής σε ξένα κέντρα, υποχωρητικότητα και ενδοτισμό, χωρίς να εξετάζονται παράλληλα οι αιτίες που οδήγησαν στην αποδυνάμωση των αντιστάσεων του ελληνικού λαού. Έτσι δεν δίνονται απαντήσεις που μπορούν να επιφέρουν την ανάκαμψη του φρονήματος υπεράσπισης της εθνικής ακεραιότητας και τη στερέωση μιας ειρηνικής προοπτικής στην περιοχή. Από την άλλη υπάρχουν γεωπολιτικές σταθερές που δεν προοιωνίζονται σταθερή ειρήνη. Έκλεισε τονίζοντας ότι η επιστροφή του λαού στον στίβο των κινητοποιήσεων που θα θωρακίσουν τη χώρα, προϋποθέτει την κατανόηση των κινδύνων, τη γνώση των συσχετισμών και, προπαντός, την επίγνωση του κόστους που απαιτεί η ελευθερία.

    Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, Γραμματέας του Π.Σ. της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε.), χαιρετίζοντας την εκδήλωση σκιαγράφησε το καθεστώς του Αιγαίου Πελάγους και το επιθετικό καθεστώς της Τουρκίας του Ερντογάν, με την πλειοδοσία ωστόσο και της κεμαλικής του αντιπολίτευσης. Αναφέρθηκε στο πρωτόκολλο της Βέρνης και στην πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων των ελληνικών κυβερνήσεων που από το 1978 έχουν παραιτηθεί από το δικαίωμα θαλάσσιας έρευνας και γεωτρήσεων στο Αιγαίο πέραν των 6 μιλίων χωρίς την έγκριση της Τουρκίας. Στη συνέχεια ανέλυσε το διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον και την πρόταση του για αλλαγή της διεθνούς πολιτικής της χώρας και την άσκηση πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Κλείνοντας αναφέρθηκε στην τουρκική επίθεση στην Αφρίν, συμπεραίνοντας ότι μια ήττα στην Αφρίν θα έχει αντανάκλαση στο Αιγαίο και την Κύπρο.

    Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις έγιναν από πλειάδα προσκεκλημένων, όπως ο Δημήτρης Καζάκης, ο Παναγιώτης Μαντάς, η Ραχήλ Μακρή, ο Κυριάκος Κυριακόπουλος, ο Δημήτρης Σπάθας, ο Νίκος Ιγγλέσης, ο Γ. Σιώζος, ο Γ. Λουκάς, ο Π. Ηλιόπουλος, ο Γ. Σταυρόπουλος και άλλοι, που προσέθεσαν τη δική τους άποψη και πρόταση για τη συνέχεια του αγώνα.

    Παραβρέθηκαν οι συλλογικότητες :

    ΑΚΕΠ, Αριστερό Ρεύμα, ΔΗΚΚΙ, Δρόμος Ανοιχτός, Ελεύθερη Ελλάδα, ΕΠΑΜ, ΚΟΕ, Μέτωπο Νίκης, Πλεύση Ελευθερίας, Πρωτοβουλία 14ης Μάη, Σοσιαλιστική Προοπτική, καθώς και πρώην βουλευτές, μέλη κ.ά.

    Η εκδήλωση ήταν συνέχεια σειράς ενεργειών για να επιτευχθεί κοινή δράση για την Εθνική Ανεξαρτησία και τη Λαϊκή Κυριαρχία. Διατυπώθηκε από όλους η εκτίμηση ότι η κοινή δράση πρέπει να συνεχισθεί στα θέματα υπεράσπισης της Εδαφικής Ακεραιότητας της χώρας και να επεκταθεί σε όλο το φάσμα των δράσεων για την αποτίναξη της μνημονιοκρατίας και της ευρωκατοχής.

    9 σχόλια :

    Ανώνυμος 25 Μαρτίου 2018 – 1:59 π.μ.
    Όπως είπε και ο ΛΕΝΙΝ «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες»…

    Ανώνυμος 25 Μαρτίου 2018 – 2:15 π.μ.
    11 οργανώσεις, πρώην βουλευτές κ.α, που κατάφεραν μια φορά να γεμίσουν την αίθουσα της ΕΣΗΕΑ και το θεωρούν μεγάλη επιτυχία, τι να πει και ο παπάς της ενορίας μου που κάθε κυριακή μαζεύει περισσότερους πιστούς στην εκκλησία του;

    ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΙΚΟΣ 25 Μαρτίου 2018 – 10:58 π.μ.
    !! οργανώσεις! Πολλά λες,πρόκειται για τα ίδια πράγματα με διαφορετικά ονοματα

    Ενημερωτικά:

    «Μέτωπο Νίκης»,ο πολιτικό φορέα ίδρυσε η Ραχήλ Μακρή
    http://www.iefimerida.gr/news/327268/neo-politiko-forea-idryse-i-rahil-makri-metopo-nikis

    «Ελεύθερη Ελλάδα» το “μέτωπο” του ΕΠΑΜ:
    http://eleftheri-ellada.blogspot.gr/

    »Δρόμος ανοικτός», εδώ:
    http://www.dromosanoixtos.gr/
    (αλλά δεν γράφει τίποτα για την συμμετοχή του στην εκδήλωση…)

    τέλος η «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ» και η «Σοσιαλιστική Προοπτική» είναι το ίδιο πράγμα πολιτικά με διφαρετικό όνομα.

    http://www.sopro.gr/category/articles-2/

    http://www.protovoulia14mai.gr/category/%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7%cf%81%cf%85%ce%be%ce%b7/

    Αυτός ο χώρος είναι ο “αγαπημένος” του kommon.gr το οποίο συμμετέχει σε εκδηλώσεις της με τον Βατικιώτη Λεωνίδα:

    https://kommon.gr/ekdiloseis/item/1844-ekdilosi-gia-ta-ethnika-themata-tis-protovoulias-14-mai

    Ανώνυμος 25 Μαρτίου 2018 – 1:30 μ.μ.
    Η ΛΑΕ συμμετείχε με 3-4 πρώην «συνιστώσες» του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, πιστές στον αρχηγό Παναγιώτη. Οι υπόλοιπες συνιστώσες της ΛΑΕ,σφυρίζουν αδιάφορα και κάνουν σταβά μάτια σαν να μην συνέβη τίποτα…

    για να συνεννοούμαστε…25 Μαρτίου 2018 – 2:22 μ.μ.
    για να συνεννοούμαστε…

    Αρκετοί απ’ το ακροατήριο θα είχαν φρίξει αν άκουγαν τον Dr Marcus Papadopoulos να αναφέρεται στο γειτονικό κράτος χρησιμοποιώντας το συνταγματικό του όνομα «Republic of Macedonia». Βέβαια μιλάει σε άλλο κοινό, και εκεί, αν χρησιμοποιούσε άλλο όνομα, απλώς δεν θα καταλάβαιναν στο που αναφέρεται:
    «And I say that being a dear friend to both Greece and the Republic of Macedonia – I care for both countries immensely. Athens is correct to say that most of the historic region of Macedonia is in contemporary Greece and that Alexander was Greek, while the Republic of Macedonia is correct to say that it is a direct descendant of the Macedonian Empire of Alexander.»

    https://off-guardian.org/2018/02/21/interview-with-dr-marcus-papadopoulos-on-macedonias-future/

    Ανώνυμος 26 Μαρτίου 2018 – 12:44 π.μ.

    θεόδωρος Σαμιωτάκης 30 Μαρτίου 2018 – 10:01 π.μ.
    http://ecogreens-gr.org/ecogreens2014/vaggelis-pissias-star/
    ο πισσιας ηταν στους οικολογους πρασινους!
    Ο Δρομος ανοικτος ειναι διασπαση του Επαμ αριστερουτσικη

    Ανώνυμος 30 Μαρτίου 2018 – 7:43 μ.μ.
    Εσείς είστε με το Βαρουφάκη και την ΕΕ, οπότε τι σας νοιάζει τι κάνει ο Λαφαζάνης κλπ; Επίσης από πού κι ως πού οπαδοί του Βαρουφάκη υπερασπίζεστε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Από πότε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θέλει την παραμονή στην ΕΕ; Ξεμπλέξτε λοιπόν πρώτα τα δικά σας μπούτια κι αφήστε των αλλονών.

    ΕΟΣ (Ενωση Οπαδων της ΣΥΡΙΖΑ) 31 Μαρτίου 2018 – 3:24 μ.μ.
    Εσύ με ποιόν είσαι; Με τον Ολυμπιακό ή τον ΠαναθηναΪκό;

    Μήπως μπορείς να μου λύσεις την απορία, γιατί ο Λαφαζάνης που δεν έχει «μπλέξει τα μούτια» του, (όπως και συ), ασχολήστε με τον Βαρουφάκη, όπως εδώ:

    Ο Γ. Βαρουφάκης «επιστρέφει» στον τόπο του εγκλήματος

  10. Ο/Η laskaratos λέει:



    https://www.msn.com/el-gr/news/politics/ανοιχτή-ρήξη-με-τη-ρωσία-αλλάζει-η-γεωπολιτική-σκακιέρα/ar-BBLK8T2?li=AAaiBsP&ocid=spartanntp

    Ανοιχτή ρήξη με τη Ρωσία! Αλλάζει η γεωπολιτική σκακιέρα
    1 ώρα πριν

    Σε ανοιχτή ρήξη οδηγούνται πλέον οι ελληνοτουρκικές σχέσεις,, καθώς κλιμακώνεται επικίνδυνα η αντιπαράθεση σε διπλωματικό επίπεδο. Μετά τις επελάσεις και τις κινήσεις αντιποίνων, η ελληνική πλευρά ρίχνει λάδι στη φωτιά, διατυπώνοντας δια του ΥΠΕΞ κατηγορίες για σύμπλευση της Μόσχας με την Τουρκία και για παρεμβάσεις της Ρωσίας στα εσωτερικά της χώρας μας.

    Ολα δείχνουν ότι οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή αλλάζουν, καθώς παράλληλα με την «ανάφλεξη» στα ελληνορωσικά, βρίσκεται σε εξέλιξη ανοιχτή αντιπαράθεση ΗΠΑ-Τουρκίας και η Αγκυρα επιζητεί στήριξη από τη Μόσχα.

    Στη νέα γεωπολιτική σκακιέρα που στήνεται, η Ελλάδα βρίσκεται από την πλευρά των ΗΠΑ και της Δύσης, ενώ η Τουρκία αναγκάζεται να προσεγγίσει τη Ρωσία.

    Νέα ένταση πυροδοτεί η σφοδρότατη επίθεση που εξαπέλυσε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, κατηγορώντας τη Μόσχα ότι συντάσσεται με την Τουρκία κατά της Δύσης και της Ελλάδας και ότι έχει απομακρυνθεί από τις σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με την Ελλάδα. «Πολεμά ως σύντροφος εν όπλοις της Τουρκίας και της παρέχει σειρά διευκολύνσεων στον τομέα της ασφάλειας”, αναφέρει το ΥΠΕΞ. Την κατηγρεί επίσης για άμεσες παρεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας, με στόχο να ναρκοθετηθεί η συμφωνία διευθέτησης του σκοπιανού προβλήματος
    Η ιδιαίτερα επιθετική ανακοίνωση ανοίγει νέο κύκλο αντιπαράθεσης με την Ρωσία, καθώς στην ουσία το ΥΠΕΞ διαμηνύει ότι πλέον «είμαστε εχθροί, έχουμε διαφορετικά συμφέροντα”.
    Αμετακίνητο εμφανίζεται το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αναφορικά με τις ύποπτες κινήσεις Ρώσων διπλωματών στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας.

    …………………………….
    Θέλουμε να θυμίσουμε στους φίλους Ρώσους ότι καμιά χώρα στον κόσμο δεν θα ανεχόταν απόπειρες
    α) εξαγοράς κρατικών αξιωματούχων,
    β) υπονόμευσης της εξωτερικής πολιτικής, και
    γ) παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας.
    ………………………
    Τέτοια περίπτωση είναι και η προσπάθεια να επιβληθεί στη χώρα η παρουσία της «Ορθόδοξης Αυτοκρατορικής Παλαιστινείας Εταιρείας», οργάνωσης που δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα από τις μυστικές υπηρεσίες των Τσάρων που στόχο είχαν τον αφελληνισμό των πατριαρχείων της Μέσης Ανατολής.
    ……………………………

    Βέροια, Αλεξανδρούπολη, κλπ

    Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Παρασκευή, 04 Νοεμβρίου 2016

    Η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Ένωση επίσημα και στην Ελλάδα

    https://www.evros-news.gr/2018/07/14/financial-times-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CE%AD%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B5-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC/

    Οι δύο διπλωμάτες υπενθυμίζουν οι FT κατηγορήθηκαν για συνεργασία με επιχειρηματίες προκειμένου να δωροδοκήσουν τοπικούς κρατικούς αξιωματούχους, Ορθόδοξους μητροπολίτες, μέλη πολιτιστικών ενώσεων και ακροδεξιών οργανώσεων στη βόρεια Ελλάδα προκειμένου να αντιταχθούν στη συμφωνία των Πρεσπών για το Σκοπιανό.

  11. Ο/Η Γιάννης λέει:

  12. Ο/Η μουζίκος Λαφαζανόφσκι λέει:

    https://iskra.gr/%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7-%CE%AE%CF%83%CF%85/

    Ενδιαφέρουσα συνάντηση Λαφαζάνη – Ήσυχου με τον πρέσβυ της Ρωσίας Α. Μασλόφ
    Από Iskra – 22/08/2018

    Παν. Λαφαζάνης: «Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει όχημα νεοψυχροπολεμικών και αντιρωσικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην περιοχή».

  13. Ο/Η Antifa2 λέει:

    Ο «πατριωτισμός» του Λαφαζάνη σταματάει όταν θίγονται τα ρωσικά συμφέροντα. ΓΙΑΤΙ;

    http://www.iefimerida.gr/news/440070/vomva-apo-associated-press-sto-stohastro-roson-hakers-fanari

    ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑΣ
    Βόμβα από το Associated Press: Στο στόχαστρο Ρώσων χάκερς το Φανάρι
    AP: Ρώσοι χάκερς επιτέθηκαν στο Φανάρι για την Ουκρανική εκκλησία

    28|08|2018

    Στο στόχαστρο Ρώσων χάκερς βρίσκεται το Φανάρι και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ του Associated Press.

    Σε εκτενές ρεπορτάζ του, το πρακτορείο ξετυλίγει μια ιστορία ηλεκτρονικής κατασκοπείας που έχει στόχο τον κλήρο. Η ομάδα χάκερ «Fancy Bear», σύμφωνα με το AP, επιχειρεί εδώ και καιρό να υποκλέψει αρχεία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

    Αυτό που θέλουν είναι να ελέγξουν και να αποτρέψουν την ανεξαρτητοποιήση της εκκλησίας της Ουκρανίας από αυτή της Ρωσίας.

    Οι χάκερς παρά την πιστή αναπαραγωγή των στοιχείων του στελέχους του Πατριαρχείου έκαναν λάθος στην υπογραφή του email και τελικώς η συγκεκριμένη προσπάθειά τους απέτυχε. Ωστόσο, η απειλή υφίσταται σύμφωνα με ανθρώπους που μίλησαν στους δημοσιογράφους του AP

    Τα αποδεικτικά στοιχεία του AP προέρχονται από μια λίστα με 4.700 διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που παρείχε πέρυσι η Secureworks, θυγατρική της Dell Technologies.

    Το ζήτημα για τον έλεγχο της ουκρανικής εκκλησίας παραμένει ανοικτό, με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να εκχωρήσει την επίσημα το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Αυτό, όπως αναφέρουν ειδικοί, δεν είναι καθόλου θετικό για την Ορθόδοξη εκκλησία της Ρωσίας και τον Πατριάρχη Κύριλλο.

    Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δήλωσε ότι δεν είχε καμία πληροφορία σχετικά με την επίθεση χάκερ και αρνήθηκε να σχολιάσει. Ρώσοι αξιωματούχοι παραπέμπουν το AP σε προηγούμενες αρνήσεις του Κρεμλίνου σχετικά με την Fancy Bear, παρά τα αποδεικτικά στοιχεία.

    Από την πλευρά τους αξιωματούχοι της εκκλησίας, που μίλησαν στο AP υπό τον όρο ανωνυμίας, ανέφεραν πως δεν έχουν εξουσιοδότηση να μιλήσουν στα ΜΜΕ.

    Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, σύμφωνα με εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, ωστόσο, οι βοηθοί του έχουν λογαριασμούς. Η Secureworks σημειώνει πως υπάρχουν διάφορες προσπάθειες να «σπάσουν» αυτούς του λογαριασμούς.

  14. Ο/Η laskaratos λέει:


    Από τις παλιές καλές ημέρες.

    Η λαφαζανική θεούσα Iskra, αν και άκρως αντιιμπεριαλιστική πατριωτική οργάνωσις, πιστή εις τα πάτρια, παίρνει (αντικειμενικώς) την θέση του ρωσικού ιμπεριαλισμού, ενάντια στον πατριάρχην του Γένους και υποστηρίζει πως οι (κατώτερης ράτσας) Ουκρανοί Ορθόδοξοι δεν δικαιούνται να έχουν δική τους Εκκλησία. Υποχρεούνται να υπάγονται στη Ρωσία.
    (Όλα αυτά κατόπιν νηστείας, προσευχής και μελέτης του βίου των Ρώσων στάρετς, με κίνητρα καθαρά ανιδιοτελή, πέρα από ευτελή υλιστικά συμφέροντα).

    https://iskra.gr/%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%80%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF/

    Ο Βαρθολομαίος στα χνάρια Τσίπρα-Κοτζιά σε ψυχροπολεμικές αντιρώσικες αποφάσεις
    Από Iskra – 01/09/2018

    Άδοξα, κατέληξε, σε κλίμα ασυμφωνίας, ενδεχομένως και ρήξης, η συνάντηση στο Φανάρι μεταξύ του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου και του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου, συνάντηση που έλαβε χώρα με πρωτοβουλία του δεύτερου και κράτησε δυόμιση ώρες(!).

    Ο Βαρθολομαίος έμεινε αμετάπειστος στην απόφασή του να αναγνωρίσει την παράνομη και πραξικοπηματική Εκκλησία της Ουκρανίας, γέννημα και θρέμμα του αμερικανονατοϊκού πραξικοπήματος και του κρυπτοφασιστικού καθεστώτος του Κιέβου.

    Η παράνομη Εκκλησία της Ουκρανίας αποσχίστηκε για καθαρά πολιτικούς λόγους από την επίσημη Ουκρανική ορθόδοξη Εκκλησία που υπήγετο στο Πατριαρχείο της Μόσχας, ακριβώς για να φύγει από την σκέπη του τελευταίου.

    Εκκλησιαστικοί κύκλοι τόνιζαν ότι η βεβιασμένη και μονομερής απόφαση του Βαρθολομαίου είναι άκρως προβληματική, αφού ανοίγει ένα επικίνδυνο δρόμο διασπάσεων στις εκκλησιαστικές ενότητες και μάλιστα διασπάσεων και αποσχίσεων μάλλον για πολιτικούς λόγους και για να υπηρετηθούν πιθανότατα πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι απολύτως ιμπεριαλιστικές και ψυχροπολεμικές.

    Πολιτικοί κύκλοι τόνιζαν στην Iskra ότι η απόφαση του Βαρθολομαίου για αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας ελήφθη κάτω από την επιρροή κύκλων των ΗΠΑ και της Δύσης, οι οποίοι θεωρούν ότι η εκκλησιαστική πίεση στο Πατριαρχείο της Μόσχας υποβοηθά και την πολιτική απομόνωση της Ρωσίας!

    Εκκλησιαστικοί παράγοντες τόνιζαν ότι δεν αγνοούν τις υπέρμετρες, ίσως, φιλοδοξίες του Πατριαρχείου της Μόσχας, υπογράμμιζαν, όμως, ότι απάντηση σε αυτές δεν είναι αποφάσεις από το Φανάρι που μπορεί να οδηγήσουν σε βαθιά διαίρεση, ίσως, και σε σχίσμα την ορθόδοξη εκκλησία ή και να δώσουν την εντύπωση ότι το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης τρέφει αντιρωσικά αισθήματα.

    Οι ίδιοι εκκλησιαστικοί κύκλοι τόνιζαν ότι το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως μπορεί να κινηθεί με ανάλογες αποφάσεις, αναγνωρίζοντας στη συνέχεια την αυτοκεφαλία και της Εκκλησίας της ΠΓΔΜ, που μονομερώς και αυτή αποσχίστηκε από το Πατριαρχείο της Σερβίας, προκαλώντας ανάλογες εντάσεις.

    Πολιτικοί κύκλοι τόνιζαν ότι όλα τούτα δεν είναι μόνο εκκλησιαστικές κινήσεις, αλλά συνιστούν και μεθοδεύσεις στην πολιτική σκακιέρα και παιχνίδια υψηλής πολιτικής σημασίας.

    Σημειώνουμε ότι ο Βαρθολομαίος πριν λάβει οριστικές αποφάσεις για το Ουκρανικό, είχε δεχθεί επίσκεψη στο Φανάρι του Ουκρανού προέδρου Ποροσένκο, ενώ είχε επισκεφθεί την Αθήνα και είχε λάβει, όπως φαίνεται, το πράσινο φως για τις αποφάσεις του από τον Νίκο Κοτζιά αλλά και από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις ελληνικών εκκλησιαστικών κύκλων.

    …………………..

  15. Ο/Η του κώλου λέει:
  16. Ο/Η Left λέει:

    Ο γελοιογράφος Στάθης της ΛΑΕ ενοχλείται με όσους επισημαίνουν τον κίνδυνο της Ακροδεξιάς

    https://enosy.blogspot.com/2018/09/blog-post_20.html
    ΠΈΜΠΤΗ, 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2018
    Τι κάνει «νιάου νιάου» στο …ΠΟΝΤΙΚΙ;

    Πριν μερικές μέρες δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, ένα κείμενο του Στάθη Σταυρόπουλου με τον τίτλο «Το ξέρει ο νεκρός;» με το παραπάνω συνοδευτικό σκίτσο που καταλήγει με την φράση:
    «Ο ασθενής είναι νεκρός, αλλά τα νύχια του μεγαλώνουν ακόμα. Για τα νύχια συζητάμε…»

    Κουραστήκαμε πραγματικά για να αποκρυπτογραφήσουμε την πολυδιάστατη σκέψη του.

    Ο Στάθης έχει μια ιδιαίτερη μαεστρία να μπερδεύει αλήθειες και ψέμματα για να προβάλει κάποιες προφανείς και απλοϊκές θέσεις με υπαινικτικό τρόπο, χωρίς να τις διατυπώνει καθαρά. Θέσεις που υπηρετούν τελικά την κυρίαρχη ιδεολογία και πολιτικά είναι λαθεμένες.

    Ποιές είναι αυτές οι θέσεις που υπαινίσσεται, αλλά δεν έχει το θάρρος να τις διατυπώσει με ευθύτητα:

    1. Πράττει λαθεμένα το κίνημα και η Αριστερά που ασχολείται με την άνοδο του νεοναζισμού και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη ( αλλά και στη χώρα μας ).

    Να επαναλάβει ότι η δίωξη της «χρυσής αυγής» είναι προϊόν πολιτικής σκοπιμότητας για να βρει η κυβέρνηση της «αθωότητά» της, όπως η Ευρώπη «που Αίφνης έβαλε η Ευρώπη τα καλά της, ίσιωσε τη χωρίστρα της κι αποδοκίμασε τον αποδιοπομπαίο της», τον Βίκτορ Όρμπαν. Αυτόν που ο ίδιος χαρακτηρίζει στο κείμενό του «ακροδεξιό, εθνικιστή – πιθανώς και φασίστα, ίσως και χιτλερικό. Δεν θα αντιλέξω, μπορεί να είναι και μια από τις εφτά μορφές του Αντίχριστου».

    Τι θα πρέπει λοιπόν να πράξουμε;

    Ο κ. Στάθης προτείνει ν’ αφήσουμε στην άκρη τα νύχια του πεθαμένου που μεγαλώνουν (την ακροδεξιά δηλαδή), και ας ασχοληθούμε με την (καπιταλιστική) «ανάπτυξη» της χώρας και την διαγραφή του χρέους. Αναρωτιέται δημόσια στο κείμενό του: «Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, αλλά ότι αντιθέτως είναι θανατηφόρο;».

    Φαίνεται πως ο κ. Στάθης έχει σημειώσει σημαντικές προόδους στα οικονομικά, από την εποχή που ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ. Τότε δεν έκανε καλούς υπολογισμούς. Θεωρούσε ότι το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» που είχε κοστολογηθεί στα 11.5 δισ. ήταν εφικτός στόχος. Σε σε ρόλο πρωτοπαλίκαρου του Α. Τσίπρα κατακεραύνωνε τον Γ. Βαρουφάκη τον Μάη του 15, που δήλωσε δημόσια ότι αυτό είναι στόχος που δεν μπορεί να εκπληρωθεί, γράφοντας στις στήλες του “ΕΝΙΚΟΥ” μεταξύ άλλων:
    (….)

    2. Η μόνη λύση είναι το δυνάμωμα της ΛΑΕ. Ψηφίστε με για να σας σώσω…

    Το ίδιο κείμενο του κ. Στάθη, με υπογραμμισμένα μάλιστα τα sos, αναδημοσιεύεται στο iskra.gr

    (….)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.