Έχουμε και τους εξεγερμένους που μας αξίζουν

[Μια περιήγηση στον «γνωστό ιστότοπο» όπου έγινε ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ στη Θεσσαλονίκη, μας μαθαίνει ότι κάθε χώρα έχει τους «εξεγερμένους/εξεγερμένες» που της αξίζουν]

Πηγή: eurokinissi/ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ/ Φωτογραφία αρχείου

Ο «@ν@ν@ς» και τα «σκουπίδια των ΜΑΤ»

της ©Χριστίνας Ταχιάου στο protagon
Πριν από λίγες ημέρες, ο Μ.Σ. δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από την Αστυνομία. «Ξέρετε, για εσάς προοριζόταν ο εκρηκτικός μηχανισμός που μπήκε στην πολυκατοικία σας τα ξημερώματα της τάδε Μαΐου». Στην αρχή, νόμιζε ότι του κάνουν πλάκα. Θυμήθηκε τον θόρυβο κάποια ξημερώματα, τα υπολείμματα που περισυνέλεξε η Αστυνομία, αλλά δεν φαντάστηκε ότι ο ίδιος μπορεί να είχε γίνει στόχος για κάποιους. Καθηγητής της Νομικής, ουδέποτε ενεπλάκη σε κάτι βαρύγδουπο, δεν έχει μέτωπα ανοιχτά, δεν συνδικαλίζεται. Εμαθε ότι θεωρείται «στέλεχος του ΝΑΤΟ» και ότι αυτό ενόχλησε κάποιους αυτοπροσδιοριζόμενους ως «Συγκρουσιακό Αναρχικό Μέτωπο Θεσσαλονίκης».

Ενημερώθηκε ότι στον «γνωστό ιστότοπο» έχει δημοσιευτεί ανάληψη ευθύνης, ότι φιγουράρουν φαρδιά πλατιά το όνομα και η διεύθυνσή του, καθώς και οι ιδιότητές του, αυτές που τον έχουν κάνει στόχο. Συγκεκριμένα, είναι ένοχος –σύμφωνα με τους «Συγκρουσιακούς»- επειδή «πέρα από το ότι έχει διατελέσει καθηγητής τόσο στην Αστυνομική Ακαδημία όσο και στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, σήμερα εκτελεί χρέη νομικού συμβούλου του ΝΑΤΟ». Αλλά έκανε και κάτι χειρότερο, όπως καταγγέλλουν οι συντάκτες της ανάρτησης: «Στις αρχές Μαΐου συμμετείχε και ως ομιλητής στο διεθνές συνέδριο νομικών του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη». Και επειδή το ΝΑΤΟ είναι μια «στεγνή πολεμική μηχανή» κ.λπ., έγραψαν μια προκήρυξη ανάληψης ευθύνης 1.922 λέξεων, στο τέλος της οποίας κόλλησαν και μια αλληλεγγύη στον Δημήτρη Κουφοντίνα και την απειλή για «δυναμικές απαντήσεις από τον κόσμο του αγώνα, ενάντια σε κάθε υπεύθυνο».

Ο Μ.Σ. ήταν προετοιμασμένος για κάποια πιθανή παρέμβαση στο μάθημά του από «συλλογικότητες», όπως λέει στο Protagon. Οχι όμως για τέτοιου είδους χτύπημα στο σπίτι του. Απροετοίμαστη ήταν και η συμβολαιογράφος που είδε πρόσφατα το αυτοκίνητό της να καίγεται κάτω από το σπίτι της. Απροετοίμαστοι ήταν και οι γείτονές της, οι οποίοι φοβήθηκαν ότι θα καεί η πολυκατοικία, καθώς μαζί με της συμβολαιογράφου κάηκαν τα αυτοκίνητα και άλλων δύο κατοίκων της περιοχής. Παράπλευρες απώλειες.

Στον «γνωστό ιστότοπο» δημοσιεύονται συχνά αναλήψεις ευθύνης. Τις περισσότερες φορές, οι «στόχοι» νιώθουν μεγάλη έκπληξη όταν ενημερώνονται από την Αστυνομία για τη νέα τους ιδιότητα, αυτήν του «στόχου». Οπως, για παράδειγμα, συνταξιούχος δικαστικός. Στην προκήρυξη ανάληψης ευθύνης κατηγορούνταν ως υπεύθυνος για πλειστηριασμούς και ανθρώπους που χάνουν τις περιουσίες τους. «Εχω 20 χρόνια που έχω βγει στη σύνταξη» μας είχε εκμυστηρευτεί τότε ο ηλικιωμένος κύριος. «Προφανώς μπερδεύτηκαν, διότι υπάρχει άλλος δικαστικός με το ίδιο ονοματεπώνυμο. Αλλά δεν μένουμε στην ίδια πολυκατοικία», είχε αστειευτεί. Να σημειωθεί ότι «ο στόχος» δεν είχε καν ακούσει την έκρηξη από τα γκαζάκια και ότι ενημερώθηκε από την Αστυνομία όταν δημοσιεύτηκε η ανάληψη ευθύνης.

Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα τέτοια φαιδρά για συμπολίτες μας οι οποίοι πληροφορούνται από τον «γνωστό ιστότοπο» ότι έχουν πραγματοποιηθεί ενέργειες με στόχους τους ίδιους. Ενέργειες οι οποίες, αν δεν δημοσιοποιούνταν στο «γνωστό ιστότοπο», θα έμεναν στο μυαλό και στις αφηγήσεις των δραστών.

Πολλές αναρτήσεις στον «γνωστό ιστότοπο» γίνονται από κάποιον που υπογράφει ως @ν@ν@ς. Στην ντοπιολαλιά του «χώρου», όποιος ανεβάζει κάτι στον «γνωστό ιστότοπο» λέγεται «δημοσιευτής». Πολλές φορές, οι αναλήψεις ευθύνης έχουν κάτι το κωμικό. Γενικά, οι ενέργειες είναι σαν να γίνονται μόνες τους. Τα συνθήματα «φωνάζονται». Οι αφίσες «κολλιούνται». Τα σπρέι και τα συνθήματα «γράφονται». Οι «μικροφωνικές» (δηλαδή η τοποθέτηση μεγαφωνικών εγκαταστάσεων από τις οποίες ακούγονται συνθήματα και μουσική) «γίνονται». Οι βιτρίνες «σπάζονται». Οι επιθέσεις σε κρεοπωλεία και ιχθυοπωλεία από τους αντισπισιστές δίνουν μια άλλη νότα στους αγώνες. Αλήθεια, γιατί να μη γίνονται επιθέσεις και στα ανθοπωλεία; Και τα φυτά έχουν ψυχή. Γιατί όχι και στα φρουτάδικα; Ποιος είπε ότι το φρούτο δεν πονάει όταν το τρως;

Το πρωί της Τετάρτης δημοσιεύτηκε από τον «δημοσιευτή @*» η προκήρυξη για την ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, στη Θεσσαλονίκη. Με αυτήν, κάποιοι «εξεγερμένοι/εξεγερμένες» δηλώνουν ξεκάθαρα ότι είχαν πρόθεση να κάψουν τους αστυνομικούς, τους οποίους αναφέρουν ως «σκουπίδια των ΜΑΤ». «Επιλέγουμε να κοιτάξουμε τον πραγματικό εχθρό κατάματα, να κοιτάξουμε τους ενόπλους φρουρούς του στα μάτια και να τους κάψουμε. Οι μπάτσοι δεν είναι ο “σάκος του μποξ” όπως διατείνονται οι ίδιοι κλαψουρίζοντας· είναι στόχος. Είναι στόχος λόγω του ρόλου που έχουν επιλέξει να αναλάβουν στην κοινωνική ζωή. Είναι προστάτες του κράτους και των αφεντικών, είναι αυτοί που είναι πάντα έτοιμοι να καταστείλουν οποιαδήποτε απόπειρα εξέγερσης ή επανάστασης».

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι «στους μπάτσους» προσέφυγε και ηγετικό στέλεχος «του χώρου» πρόσφατα, όταν βρήκε το σπίτι του στα Εξάρχεια «να έχει κλεφτεί», όπως θα έγραφε και ο @ν@ν@ς. Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το ότι γράφτηκαν 1.281 λέξεις για την ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ και την επιλογή να κάψουν ζωντανούς τους αστυνομικούς και 1.922 λέξεις για τα γκαζάκια που μπήκαν επειδή κάποιος καθηγητής Νομικής μίλησε στο συνέδριο νομικών του ΝΑΤΟ.

Οι λαοί έχουν τους «εξεγερμένους/εξεγερμένες» και τους «@ν@ν@δες» που τους αξίζουν.

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

5 Responses to Έχουμε και τους εξεγερμένους που μας αξίζουν

  1. Ο/Η Po λέει:

    «Άρχισαν να απειλούν τον αστυνομικό, ο οποίος απάντησε με πυροβολισμό στον αέρα»

    Τι λέει ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης για την επίθεση αντιεξουασιαστών στο γραφείο του

    Περίπου 15 άτομα, επιτέθηκαν, λίγο μετά τις 19:15 της Πέμπτης, στο γραφείο του βουλευτή και τομεάρχη μεταναστευτικής πολιτικής της ΝΔ Μιλτιάδη Βαρβιτσώτη, που βρίσκεται στην οδό Γενναδίου, στο κέντρο της Αθήνας.

    Έγραψαν συνθήματα με σπρέι στους τοίχους, πέταξαν φέιγ-βολάν και φώναξαν συνθήματα σχετικά με το αίτημα χορήγησης αδείας του Δημήτρη Κουφοντίνα. Αμέσως μετά, τα άτομα αυτά τράπηκαν σε φυγή. Στο σημείο έχουν σπεύσει αστυνομικοί.

    Σε δηλώσεις του σε δημοσιογράφους, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης ανέφερε: «Βάλανε κουκούλες, μπήκανε οι μισοί μέσα, οι άλλοι μισοί από κάτω. Εντόπισαν τον αστυνομικό μου, αρχίσανε να τον απειλούνε χυδαία και αυτός απάντησε με έναν πυροβολισμό στον αέρα, ο οποίος τους έκανε ουσιαστικά να φύγουν.

    Μάλιστα εγκλωβίστηκαν στην έξοδό τους εδώ στην πόρτα γιατί κλείσανε τα ρολά της πόρτας, εγκλωβίστηκαν κάποιοι μέσα, αλλά δεν είχε κλείσει το ρολό ως κάτω και έτσι καταφέρανε να διαφύγουν».

    Όπως εξήγησε, είναι η δεύτερη φορά που γίνεται τέτοια επίθεση τα τελευταία χρόνια. «Πριν από μερικά χρόνια, αντίστοιχο περιστατικό, είχε την οδυνηρή κατάληξη να το κάψουν ολοσχερώς το γραφείο».

  2. Ο/Η Kάποιος λέει:

    http://www.athensvoice.gr/politics/449351_den-toys-vgainei-tipota-giati-den-theloyn-na-lysoyn-tipota

    Δεν τους βγαίνει τίποτα, γιατί δεν θέλουν να λύσουν τίποτα
    Καρφάκι δεν τους καίγεται γι’ αυτόν τον τόπο;

    Λεωνίδας Καστανάς

    SHARES 1688

    Όταν δεν πιστεύεις ούτε στην «αστική δημοκρατία» ούτε στην ελεύθερη οικονομία δεν μπορείς να λειτουργήσεις εντός τους. Άρα δεν μπορείς και να εξυπηρετήσεις τις ανάγκες μιας χώρας που και «αστική δημοκρατία» είναι και αγωνίζεται να γίνει οικονομικά φιλελεύθερη. Από την άλλη, πολιτική κάνεις, να κυβερνήσεις θέλεις και η εξουσία είναι γλυκιά. Δίλημμα; Το απάντησες. Τα υπέγραψες όλα και πήγες στην επόμενη πίστα. Έλα μου όμως που ως κυβερνήτης κάτι πρέπει να κάνεις για να δικαιολογήσεις τη θέση σου. Κάτι να προωθήσεις, να λύσεις, να βελτιώσεις, να αλλάξεις. Να συντηρήσεις έστω την κατάσταση. Δεν είναι όλα επικοινωνία. Ειδικά σε μια χώρα με τα μύρια όσα προβλήματα. Αν όμως δεν πιστεύεις σε όλο αυτό το set up είναι αυτονόητο ότι δεν θα έχεις και τη διάθεση να κάνεις το σωστό, ειδικά όταν αυτό θέλει γνώσεις, κόπο και τρόπο. Kαι συ δεν…

    Πηγαίνεις σπρώχνοντας και με το στανιό, ίσα να επιπλέεις. Γίνεσαι ανασφαλής και γύρω σου όλα φαντάζουν εχθρικά. Ο κόσμος, οι δανειστές, οι θεσμοί, η αντιπολίτευση, η μεσαία τάξη, οι βόρειοι, οι νησιώτες, μέχρι και οι γείτονες του Πεδίου του Άρεως. Νιώθεις πανταχόθεν βαλλόμενος και αντεπιτίθεσαι πολιτευόμενος υπονομευτικά προς τους «εχθρούς» σου. Και αυτό σου γίνεται εμμονή. Εχθροπάθεια.

    ……………………………….
    Ήθελες πραγματικά να αποδώσεις δικαιοσύνη στην υπόθεση των φαρμάκων; Ας άφηνες τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της ελεύθερα. Αλλά εσύ ήθελες να κατηγορήσεις μια ντουζίνα στελέχη της αντιπολίτευσης, τον επίτροπο και δύο τέως πρωθυπουργούς για να δείξεις στο πόπολο ότι οι προηγούμενοι ήταν απατεώνες και τα έπαιρναν σε βαλίτσες. Χωρίς στοιχεία, με αόρατους μάρτυρες. Χωρίς να καλέσει ο εισαγγελέας αυτόν που υποτίθεται ότι τις έστελνε. Και ενώ ήξερες ότι η διαδικασία θα πάει στη Βουλή και θα γυρίσει πίσω άπραγη. Γιατί δεν ήθελες να βρεις τίποτα παρά μόνο να ενοχοποιήσεις τους πολιτικούς σου αντιπάλους. Κυρίως να φθείρεις τους δημοκρατικούς θεσμούς. Μανία κανονική. Τώρα όλοι γελούν με το πάθημά σου, δυστυχώς και οι όποιοι απατεώνες.

    Ήθελες πραγματικά να ανατάξεις την ιδιωτική οικονομία; Τη γνωρίζεις έστω εξ όψεως; Γίνεται αυτό με κυβερνητικές αποφάσεις και συνέδρια; Σκούπισες το χρήμα από την αγορά και το κοινωνικό κράτος για να φτιάξεις ένα τερατώδες μαξιλάρι ασφαλείας στα πλαίσια του αφηγήματος της καθαρής εξόδου. Για να το χάψει ποιος; Αύξησες το χρέος κατά 12 δις στη διετία 2016-17, αύξησες τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που θα μείωνες, και είναι αμφίβολο αν μπορείς να εκτελέσεις τον προϋπολογισμό. Το δε μαξιλάρι τζούφιο. Γιατί; Διότι δεν πιστεύεις στην ελεύθερη οικονομία. Αγνοείς ότι το χρήμα που παραμένει στην αγορά, κυκλοφορεί και αυγατίζει. Παραγωγή πλούτου λέγεται. Και λες ότι θα ανεβάσεις το μεροκάματο σε μια χώρα που χιλιάδες άνθρωποι δουλεύουν μαύρα πέρα από κάθε νόμο και σύμβαση; Και στέλνεις το ολιστικό σου πρόγραμμα στις Βρυξέλλες και αυτές σου κάνουν πλάκα; Πώς γίνεται να είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν βγήκαμε ακόμα από την κρίση;

    Κατά βάθος δεν πιστεύεις στον καπιταλισμό, πλην όμως γουστάρεις τα καλούδια του. Καταλαβαίνεις ότι πρέπει να ιδιωτικοποιήσεις τα πάντα αν θέλεις να επιβιώσεις αλλά βάζεις και τρικλοποδιές στον εαυτό σου γιατί είναι και η αριστεροσύνη που τα θέλει όλα Σοβιετικά. Μπέρδεμα και αντιφάσεις. Αρχαιολογία και Οικολογία εναντίον Επενδύσεων. Και αν τα πουλήσουμε όλα, σε ποια γραφεία θα διορίζουμε τον στρατό μας, που δεν φημίζεται για την αξιοσύνη του. Κι αν αξιολογήσουμε το δημόσιο πού θα βρούμε μετά την ψήφο των δημόσιων;

    Έχεις ένα προβληματάκι με τους θεσμούς. Δεν τους εμπιστεύεσαι, δεν τους θεωρείς συστατικό της δημοκρατίας. Πάγια αντίληψη της αριστεράς, η κακή αστική δημοκρατία. Αλλά τουλάχιστον οι παλιοί ήθελαν να την ανατρέψουν και να φέρουν τον σοσιαλισμό, τη δικτατορία του κόμματος. Η σκέψη τους είχε μια συνέχεια. Εσύ αφού έβαλες τη χώρα σε περιπέτεια με το δημοψήφισμα, πήγες να ανάψεις το φυτίλι, πισωπάτησες και τώρα μιλάς για επιστροφή στον ρεαλισμό. Τι ακριβώς είσαι;

    Είσαι πλέον ένα νέο και πιθανά χρήσιμο μέλος του συστήματος. Απολαμβάνεις την εξουσία, πολλαπλασιάζεις το δημόσιο, διορίζεις το κόμμα και τους φίλους, γεύεσαι τα προνόμια, αλλά και πριονίζεις τα πόδια της χώρας και τα δικά σου στο όνομα μιας ιδεολογίας που έχεις κουρελιάσει. Σου έχει μείνει κάποιος κοσμάκης που σε πίστεψε και πρέπει να του δείχνεις ότι είσαι ο άλλος που έδειχνε η νιότη σου. Μια παρωδία αριστεροσύνης, που όμως μετατρέπεται σε δράμα γιατί η χώρα γίνεται κάθε μέρα και χειρότερη. Πεντακόσια μέτρα από το Σύνταγμα, η Αθήνα φαντάζει και είναι τριτοκοσμική φαβέλα. Δεν ρωτώ πώς το αντέχεις. Είναι αδυναμία, ή μήπως είναι επιλογή;

    ………………………

  3. Ο/Η Φαντάρος λέει:

    Καλούν οι ΣΥΡΙΖΕΛ στο Βόλο συστηματικά την προδοτική εγκληματική ναζιστική ΧΑ στην ορκομωσία των φαντάρων. Το κάναν τώρα το έχουν ξανακάνει τον Μάρτη

    http://www.taxydromos.gr/Topika/293308-orkisthke-h-1h-seira-neosyllektwn-sthn-32h-ta3iarxia-photos.html

    Ορκίστηκε η 1η σειρά νεοσυλλέκτων στην 32η Ταξιαρχία [photos]
    Τελευταία ενημέρωση: 2018-03-30

    Από την τελετής ορκωμοσίας, αποχώρησε ο βουλευτής του ΚΚΕ Κων. Στεργίου, εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρουσία του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Παναγιώτη Ηλιόπουλου.

    Σε δήλωσή του, έξω από το στρατόπεδο, ο κ. Κώστας Στεργίου εξέφρασε την δυσφορία του διότι εκλήθη ο κ. Ηλιόπουλος και χαρακτήρισε άστοχη την ενέργεια της Διοίκησης του Στρατοπέδου και του ΓΕΣ να απευθύνουν πρόσκληση στο βουλευτή της Χρυσής Αυγής.

    «Εξέφρασα τη δυσαρέσκειά μου στον αντιστράτηγο και τον διοικητή της Ταξ.ΠΖΝ οι οποίοι εκδήλωσαν το ενδιαφέρον να καλέσουν τον εκπρόσωπο της φασιστικής οργάνωσης να αποχωρήσει, αλλά δεν κατέστη δυνατόν» τόνισε ο κ. Στεργίου. «Στη σημερινή συγκυρία που περνάει η χώρα είναι άστοχο να προσκαλείται ο εκπρόσωπος και απόγονος των εγκληματιών και των κουκουλοφόρων της περιόδου ‘40-45» πρόσθεσε επίσης ο βουλευτής του ΚΚΕ Μαγνησίας.

  4. Ο/Η Po λέει:

    Εξαιρετικό κείμενο του Γ. Πρετεντέρη στο Βήμα της Κυριακής 10.06.2018

    Το σύμβολο της βίας

    Μια μεταχειρισμένη αλλά ακριβής έκφραση του Φρανσουά Μιτεράν λέει ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων».
    Και γι’ αυτό όταν μιλάμε για Ρουβίκωνα, Εξάρχεια, αντιεξουσιαστές, «τάγματα εφόδου» στα πανεπιστήμια, μολότοφ και τρομοκρατία, η συμβολική τους διάσταση είναι πολύ πιο ουσιαστική από την πραγματική. Χωρίς διαβαθμίσεις.
    Διεκδικούν το δικαίωμα να λειτουργούν ως αυτόνομες νησίδες ανυπακοής, βίας, αυθαιρεσίας, επαναστατικού ακτιβισμού ή επαναστατικής δικαιοσύνης μέσα σε μια δημοκρατικά συντεταγμένη πολιτεία.
    Ακόμη χειρότερα. Διεκδικούν ταυτοχρόνως τη φροντίδα, τη μεγαλοψυχία ή την επιείκεια μιας πολιτείας την οποία πολεμούν.

    Είναι αυτονόητο ότι καμία δημοκρατία δεν μπορεί να αναγνωρίσει ή να παραχωρήσει τέτοιο δικαίωμα. Σε κανέναν – εκτός αν θέλει να υποσκάψει τα θεμέλιά της…
    Αλλά εκεί ακριβώς οδηγεί η ανοχή με την οποία η «πολιτεία του ΣΥΡΙΖΑ» αντιμετωπίζει τέτοιου τύπου φαινόμενα. Ενδεχομένως πλήττουν (και) τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως όμως πλήττουν τη δημοκρατία.
    Πρόσφατο παράδειγμα, ο Κουφοντίνας.

    Η έγνοια ορισμένων να σωθεί είναι αξιέπαινη. Αλλά και παράξενη.
    Δεν εννοώ βεβαίως διάφορες εφημερίδες και κάποιους βαρεμένους. Δικαίωμά τους να υποστηρίζουν τον Κουφοντίνα, τον Γιαγκούλα ή τον Εσκομπάρ.

    Εννοώ επίσημα στελέχη της κυβερνητικής παράταξης όπως ο Φίλης. Τι λέει ο Φίλης;

    1. «Να μην εξαιρεθεί ο Κουφοντίνας από τον νόμο των αδειών». Δεν εξαιρείται. Είναι δικαίωμά του να ζητήσει άδεια και το ασκεί ανεμπόδιστα. Η πολιτεία έχει δικαίωμα να του δώσει ή να μην του δώσει. Το ασκεί και εκείνη. Ο νόμος (για τον οποίο καίγεται ο Φίλης) εφαρμόζεται απολύτως.

    2. «Δεν ξέρω ποιος θα πάρει την ευθύνη αν του συμβεί κάτι κακό». Γιατί χρειάζεται να πάρει κάποιος την ευθύνη; Ο Κουφοντίνας είναι ενήλικος. Εχει ο ίδιος την ευθύνη των πράξεών του.

    3. «Δεν είναι από τους ανθρώπους που θα υποχωρήσουν εύκολα (…) εκτελεστής ήταν». Αυτό τι το λέει; Για να μας τρομάξει; Να μας εκβιάσει; Διότι η δημοκρατία που πιστεύω εγώ (δεν ξέρω ο Φίλης…) ούτε τρομάζει ούτε εκβιάζεται.
    Το πρόβλημα όμως του Κουφοντίνα δεν είναι η άδεια. Είναι το σύμβολο. Μιας παπαρολογίας βουτηγμένης στο αίμα. Αυτό υπηρετεί ο ίδιος και οι όμοιοί του. Και όχι φυσικά επειδή κόπτεται για τα δικαιώματα ή τη δημοκρατία.
    Ενδεχομένως δεν το καταλαβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός και αν το καταλαβαίνει περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.

  5. Ο/Η Po λέει:

    το αφήνω εδώ για το αρχείο

    Ο δολοφόνος και οι άλλοι

    Περικλής Δημητρολόπουλος – Tα Νέα

    Πώς το είπε ο Νίκος Φίλης; Εδώ παίρνουν άδεια οι έμποροι ναρκωτικών, δεν θα πάρει ο Κουφοντίνας; Η δήλωση δεν αποκαλύπτει μόνο ότι στο μέτρο αξιολόγησης του Φίλη οι έμποροι ναρκωτικών είναι χειρότεροι από τους κατά συρροήν δολοφόνους που επιπλέον παραμένουν αμετανόητοι. Είναι αποκαλυπτική μιας ευρύτερης σχέσης. Περιγράφει τη σχέση που έχει αναπτύξει ένα τμήμα της κοινωνίας με τον ίδιο τον δολοφόνο. Μια σχέση που υποτίθεται ότι είναι πολιτική, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι.

    Ο Κουφοντίνας έχει οπαδούς. Δεν είναι ο μοναδικός δολοφόνος. Οπαδούς είχαν δολοφόνοι σαν τον Τσαρλς Μάνσον, όπως έχουν και απατεώνες σαν τον Αρτέμη Σώρρα. Εντάξει, ο Κουφοντίνας δεν είναι Μάνσον. Δεν είναι ούτε απατεώνας. Είναι όμως ένας Ρουπακιάς. Ενας Ρουπακιάς ενδεχομένως όχι λιγότερο στυγνός, αλλά πάντως πιο ψύχραιμος. Είναι κάποιος που σκότωνε όσους θεωρούσε ιδεολογικούς του αντιπάλους, κάποιος που έβλεπε γύρω του εχθρούς, κάποιος που πίστευε ότι στους εχθρούς του αξίζει μόνο ο θάνατος.

    Είναι κάποιος που μπορεί να έχει οπαδούς, θαυμαστές και υπερασπιστές και να τους έχει για λόγους που συνδέονται με τον ανθρώπινο ψυχισμό – υπερασπιστές μπορεί να έχει και ο Ρουπακιάς. Αλλά αντίθετα από τον Ρουπακιά, οι υπερασπιστές τού Κουφοντίνα δεν προκαλούν την ίδια αποστροφή, τον ίδιο αποτροπιασμό. Δεν γίνονται αντικείμενο κοινωνικής κατακραυγής είτε πετάνε τρικάκια είτε κάνουν δηλώσεις για την άδεια που πρέπει να πάρει ο δολοφόνος αλλά δεν δήλωσαν ποτέ και τίποτε κάτι για τη συγγνώμη που αρνείται να ζητήσει από τα θύματά του. Υποκύπτουν μόνο στο μάνατζμεντ που κάνει εκείνος στον εαυτό του. Αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα του Κουφοντίνα. Είναι πρόβλημα των άλλων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.