Το φάντασμα του (ατιμώρητου) παιδεραστή μητροπολίτη Νεκτάριου πάνω από τη Λέρο

[Οι ευσεβείς δικαστέ δεν διαβάζουν εφημερίδες, μόνο τη Σύνοψη]

Από το ec-patr.gr: «Η ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΟΦΦΙΚΙΑΛΩΝ ..την 7η Φεβρουαρίου 2002 εις το Μεγάρον του Ομίλου Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων του Εντιμολ. Άρχοντος Εξάρχου .. …Ο Σεβ. Εκπρόσωπος τον Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας κ. Νεκτάριος απευθύνει τον Πατριαρχικόν χαιρετισμόν, …. Εις το Προεδρείον, ο … ο… ο …και ο ομιλητής Εντιμολ. Άρχων κ. Νικόλαος Σακελλαρίου Σύμβουλος Επικρατείας». Ο ευσεβής άθεος αριστεροακροδεξιός κ.Τσίπρας, εκτιμών την ευλάβειάν του και τους δεσμούς του με την Εκκλησίαν, τον διόρισε Πρόεδρο τoυ Συμβ. τ. Επικρατείας. Στο μεταξύ ο ιερός Νεκτάριος είχε κατηγορηθεί δημόσια με ανατριχιαστικά εκτεταμένα δημοσιεύματα της πρώτης σε κυκλοφορία κυριακάτικης εφημερίδας-«Πρώτο Θέμα», 10 Απριλίου 2005-24. Απρ. 2005), για παιδεραστίες σε ιερό οικοτροφείο και για σεξουαλικές παρενοχλήσεις σε βάρος φαντάρων κλπ. Κανείς δεν απάντησε ποτέ σε αυτά τα δημοσιεύματα. Ο Άγιος παραιτήθηκε για αδιευκρίνιστους λόγους («μετά την εμπλοκή του ονόματός του στις υποθέσεις Γιοσάκη και Βαβύλη». ΕRA-17/5/2005 9:36:00 μμ), του δόθηκε άλλος δεσποτικός τίτλος («Γάνου κα Χώρας»), για να μην θυμίζει την υπόθεση ως πρώην Λέρου κλπ. Περιέργως η ευσεβής Δικαιοσύνη («οι δικαστικοί υπάλληλοι», που θα έλεγε ο κ.Τσίπρας) δεν επελήφθη της υποθέσως των νυχτερινών παιδεραστιών στο οικοτροφείο. Με δεδομένο πως σύμφωνα με τη ναζιστική συνείδηση της Χ.Α. και με την επαναστατική φαντασία του κ. Μπογιόπουλου [του ευσεβούς (λευκό στις φοροαπαλλαγές του Άθωνα) εθνικού μας (Μακεδονομάχου) ΚΚΕ], ο χασάπης Μιλόσεβιτς αθωώθηκε στη Χάγη νεκρός, μήπως θα μπορούσε ο ηρωικά παραιτηθείς λίγο πριν τη λήξη της θητείας του κ.Πρόεδρος, εφεδροπολεμιστής πλέον του ηρωικού αντιμνημονιακού αγώνος, να ενδιαφερθεί δια να δικαστεί ο ιερός Νεκτάριος του ευλαβέστατου Τάγματος των Αρχόντων εις το οποίον και ο ίδιος ανήκει, έστω και ως ιερόν λείψανον για να αθωωθεί και αυτός όπως και ο Μιλόσεβιτς; Εις το μεταξύ ο κ.Σακελλαρίου (που τον υμνεί η επαναστατική λαφαζανική Ίσκρα («Θέλει αρετήν και τόλμην …», 17.5.2018) θα εύρει χρόνον να δώσει παραλλήλως την μάχην κατά της θεσμοθέτησής του Πόθεν Έσχες των δικαστών (“Πόθεν έσχες δικαστικών μόνο… «υφ’ όρον»”).

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Η νήσος Λέρος δεν θα σεμνύνεται μόνον για το διάσημον Ψυχιατρείο της, που έδινε μιαν έντιμον εργασίαν στους κατοίκους της ή για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κομμουνιστών και τώρα προσφύγων («Ξανά προς στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λέρο»). Στο κάτω-κάτω αυτές τις πληγές της τις φόρτωσαν από την Αθήνα, δεν ευθύνεται μόνο αυτή.

Τώρα απέκτησε δεύτερη ολοδικιά της πληγή, μετά τον μητροπολίτη Λέρου και Καλύμνου άγιο Νεκτάριο, που τον ανέχτηκε αδιαμαρτύρητα, γιατί η βοή για τα «όργια της Καλύμνου» («τίτλος του Πρώτου Θέματος»), δεν μπορεί να μην είχε φτάσει στα αυτιά και των κατοίκων της. Ασφαλώς το ζήτημα αφορούσε πρώτιστα την γειτονική Κάλυμνο στην οποία συνέβη προσφάτως χαρμόσυνον γεγονός (Οι δεσποτάδες θεωρούν την ιερή παιδεραστία δικαίωμά τους;): «Στα αντικανονικά αυτά πλαίσια έγινε  τώρα, στις 27.12, η χειροτονία σε επίσκοπο με τον γυμνό τίτλο της παλιάς επισκοπής Στρατονικείας (μιας πόλης άσχετης με τα Δωδεκάνησα, στα σημερινά Μούγλα της Τουρκίας), του αρχιμανδρίτη Στ.Κατέ, τέως μόνιμου υπαξιωματικού του στρατού. Ο κ.Κατές ως “αρχιμανδρίτης  υπεύθυνος Εφημέριος των Στρατιωτικών Μονάδων και Σωμάτων Ασφαλείας της Λέρου”, επισκεπτόταν “τις ακριτικές νησίδες μεταφέρων εις τους στρατευμένους τον παλμόν της Εκκλησίας και της Πατρίδος”.  Την ώρα της χειροτονίας του, όπως γράφει η Romfea (27 Δεκεμβρίου 2016, «Χειροτονία Επισκόπου Στρατονικείας Στέφανου»), μιλώντας επίσημα: «έφερε και εις την ανάμνηση τον Κυρό Νεκτάριο Μητροπολίτη Λέρου». Αναρωτιέμαι πόσο θράσος διαθέτει ο κ. Κατές, για να αναφέρεται δημόσια τιμητικά σε μια ιερή του στιγμή σε κάποιον κακούργο ρασοφόρο, μέσα σε ιερό χώρο, όπου όλοι οι παριστάμενοι γνωρίζουν το ποιόν του, αλλά βεβαίως διαθέτουν τη συλλογική ανοχή και υποκρισία των μικρών μας χριστιανικών κοινωνιών αλλά και της χώρας όλης. ….«Όμως έχω μία ακόμη απορία: Όπως διαβάζω στην Romfea o κ. Κατές «από τό 2002 ἕως τό 2004», δηλαδή επί σατυρικής σατραπείας Νεκταρίου, «διετέλεσε Διευθυντής τοῦ Ὀρφανοτροφείου Ἀρρένων Καλύμνου». Προφανώς δεν θα είχε πάρει χαμπάρι τίποτα..».

Τώρα η Λέρος απέκτησε («Τα καθίκια της διπλανής μας πόρτας»), νέο καύχημα, το δικό της Κωσταλέξι τα δικά της Δουνέικα, εμβληματικά χωριά του σοφού λαού της αγνής ελληνορθόδοξης υπαίθρου, που της φταίει η Μέρκελ  και που δικαιούται κατά την λαφαζανική εθνομπολσεβίκικη Iskra, όπως και η Ιταλία, μια φιλοναζιστική κυβέρνηση συνασπισμού («Ο Ιταλός πρόεδρος παρεμβαίνει αντιδημοκρατικά για Ιταλία»), αλλά δεν την αφήνει το Καιφάλεω: «..Ήξερε ο δήμος Λέρου, ήξερε ο εισαγγελέας, ήξεραν οι γιατροί, ήξερε το Χαμόγελο του Παιδιού, ήξεραν οι συγγενείς, ήξερε η γειτονιά, ήξερε το σχολείο… κι άφησαν τα παιδάκια αβοήθητα. Τσίπα κανείς. Ακόμα και τώρα εφευρίσκουν δικαιολογίες για την ηθική ανικανότητά τους, τη βαθιά αδιαφορία τους, την παντελή έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης…», documentο-Βάλια Μπαζού,1.05.2018-07:15).

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ANTONELLA PIZZAMIGLIO ΑΠΟ ΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΤΗΣ ΛΕΡΟΥ

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 Responses to Το φάντασμα του (ατιμώρητου) παιδεραστή μητροπολίτη Νεκτάριου πάνω από τη Λέρο

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/triti-epithesi-se-prosfyges-sti-lero

    Τρίτη επίθεση σε πρόσφυγες στη Λέρο

    04.05.2017
    Συντάκτης:
    efsyn.gr

    Επίθεση από αγνώστους δέχτηκαν τέσσερις πρόσφυγες στο νησί της Λέρου, η τρίτη κατά σειρά τις τελευταίες ημέρες.

    http://www.news247.gr/koinonia/leros-sygkentrosi-melon-tis-chrysis-aygis-enantion-prosfygon.6441704.html

    Λέρος: Συγκέντρωση μελών της Χρυσής Αυγής εναντίον προσφύγων

    13 Ιουλίου 2016
    ______________________

    ΙΕΡΗ ΟΜΕΡΤΑ: Ο Νόμος της Σιωπής της διαπλεκόμενης με τη Δικαιοσύνη εκκλησιαστικής Μαφίας


    Κυριακή, 10.4.2005 «Καταγγελίες σοκ στην Κάλυμνο» (Kάτω δεξιά με φωτογραφία του μητροπολίτη)


    Κυριακή, 24.4.2005 Σοκ και φρίκη στην Κάλυμνο-ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ
    (Κάτω δεξιά)

    https://roides.wordpress.com/2007/11/15/ierh6/#comment-6133
    …επανέρχομαι για να σημειώσω πως το«Πρώτο Θέμα», (24-4-2005) σελ.33, κατηγορεί την Αυτού Θειοτάτην Παναγιότητα τον Αρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και Οικουμενικόν Πατριάρχην κύριον κύριον Βαρθολομαίον τον Α΄, πως ενήργησε δια να συγκαλύψει την υπόθεσιν. Γράφει συγκεκριμένα η εφημερίς για «σαφή εντολή του πατριάρχη να μη βγει τίποτα έξω από το Φανάρι». Η εφημερίς ισχυρίζεται επίσης πως τα σκάνδαλα των Ιεραρχών «έμεναν εδώ και αιώνες κρυφά…», μεταξύ άλλων διότι «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Η εφημερίς γράφει πως η τότε αρμοδία υπουργός περίμενε από το πατριαρχείον να την ενημερώσει σχετικά (φοβάμαι πως θα περιμένει για πάντα) ενώ κύκλοι του υπουργείου εξέφραζαν την βεβαιότητα πως ο πατριάρχης «θα προβεί σε όλες τις απαραίτητες κινήσεις για την πλήρη διελεύκανση….». Και φαίνεται πως εγένετο ούτως.

    http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=6005:%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%80-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B8%CE%AF%CE%B1&Itemid=203

    «Στοπ στη διαπλοκή Εκκλησίας – δικαστών», του Στ. Ματθία

    Γράφει ο Zoiforos.GR Τρίτη, 09 Δεκεμβρίου 2008 16:38

    «Στοπ στη διαπλοκή Εκκλησίας – δικαστών»
    Στ. Ματθία,
    πρώην πρόεδρου Αρείου Πάγου

    Του Χρήστου Ζέρβα από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» – 06/12/2008

    Τις αθέμιτες υπόγειες σχέσεις που συνδέουν πολλούς Ελληνες δικαστές με την Εκκλησία, τα μοναστήρια και τα συμφέροντά τους αποκάλυψε και καυτηρίασε ο πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου Στ. Ματθίας.
    Μιλώντας σε εκδήλωση της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, περιέγραψε ένα «τοπίο αφύσικου εναγκαλισμού» δικαστών, κληρικών και πολιτικής εξουσίας, που ευνοεί τις υποθέσεις που ενδιαφέρουν την Εκκλησία και προωθεί στην ιεραρχία «θεοσεβούμενα πρόσωπα», θίγοντας κατάφωρα με τον τρόπο αυτό την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης στη χώρα.
    Εξίσου καυστικός ήταν και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Ν. Αλιβιζάτος, ο οποίος τόνισε ότι το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δημιουργεί αδικαιολόγητα προνόμια για την Εκκλησία, προσβάλλει βάναυσα το αίσθημα δικαιοσύνης και ευνοεί την αδιαφάνεια.
    Βαθύς γνώστης όσων συμβαίνουν στο δικαστικό χώρο, ο κ. Ματθίας ήταν ιδιαίτερα καυστικός. Οπως είπε, οι Ελληνες δικαστές διαπλέκονται με την Εκκλησία είτε γιατί είναι επιρρεπείς σε αναχρονιστικές φυλετικές και θρησκευτικές εμμονές είτε από απλό ωφελιμιστικό υπολογισμό.
    Σύμφωνα με τον κ. Ματθία, που ξέρει καλά πρόσωπα και πράγματα στο δικαστικό χώρο, «οι θεοφοβούμενοι δικαστές συχνάζουν σε μονές και εκκλησίες, συναναστρέφονται κατά κανόνα κληρικούς, δεν παρακολουθούν τις κοινωνικές εξελίξεις, είναι αφελείς αλλά και τυπολάτρες, υπερβολικά αυστηροί σε ηθικοθρησκευτικά διλήμματα, στην αναγνώριση ελαφρυντικών υπέρ των κατηγορουμένων και στην επιμέτρηση των ποινών».
    Ως παραδείγματα έφερε την ευπιστία κάποιων απέναντι στον Γιοσάκη, τον Αττικής Παντελεήμονα, ηγούμενους και μοναχούς, που τους έκαναν όργανά τους.
    «Η τέως πρόεδρος Πρωτοδικών Ροδόπης ευνόησε συνειδητά τον ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου με τη σκέψη, όπως η ίδια παραδέχθηκε, ότι αυτός θα διέθετε την περιουσία που θα του αναγνωριζόταν σε αγαθοεργίες. Ξεχνώντας τη δικαστική της ιδιότητα, μερολήπτησε συνειδητά από θρησκοληψία», είπε χαρακτηριστικά.
    Ενδιαφέρον έχει όμως η αναφορά του κ. Ματθία στην ωφελιμιστική προσκόλληση δικαστών στην Εκκλησία. Να πώς περιγράφει την κατάσταση: «Βλέπουν (οι δικαστές) ότι τα θρησκευτικά σύμβολα βρίσκονται σχεδόν σε όλους τους χώρους άσκησης κρατικής εξουσίας, ότι ιερωμένοι τελούν τις επίσημες κρατικές τελετές, ότι λατρευτικές εικόνες είναι αναρτημένες πάνω από την έδρα σε όλα τα ακροατήρια, ότι κάθε χρόνο γίνεται «αγιασμός» στα δικαστήρια, ότι ο Αγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης έχει οριστεί «προστάτης των δικαστών», ότι επισκέψεις ιερωμένων σε δικαστικά γραφεία είναι συχνές και πυκνώνουν παραμονές διάσκεψης επί υποθέσεων που «ενδιαφέρουν» την Εκκλησία».
    «Βλέπουν επίσης» συνεχίζει ο κ. Ματθίας, «ότι κατά τις προαγωγές από το υπουργικό συμβούλιο στις ηγετικές θέσεις της δικαστικής ιεραρχίας η Εκκλησία στηρίζει τους θεοφοβούμενους δικαστικούς λειτουργούς και ότι καμιά φορά εισακούεται. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η πεποίθηση ορισμένων διαδίκων και δικαστών ότι η Εκκλησία είναι σε θέση να ασκεί σε επίδικες υποθέσεις και στις προαγωγές των δικαστών ουσιαστική επιρροή. Γι’ αυτό και κάποιοι διάδικοι επιζητούν και επιτυγχάνουν τη μεσολάβηση κληρικών σε εκκρεμείς δίκες και κάποιοι δικαστές γίνονται τακτικοί «συνομιλητές» μητροπολιτών με την προσδοκία ότι αυτοί θα τους υποστηρίξουν», τονίζει χαρακτηριστικά.
    Αποκορύφωμα της αφύσικης αυτής διαπλοκής είναι, κατά τον κ. Ματθία, η από ετών σχεδιαζόμενη οικοδόμηση ναού μέσα στον Αρειο Πάγο. Κατά τον ίδιο, αυτό γίνεται για να υπάρχει ευχερής και τακτική επαφή της Εκκλησίας με μέλη του δικαστηρίου, της Εισαγγελίας και του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, ώστε να μπορεί να ασκείται επιρροή στο δικαιοδοτικό έργο και στη διοίκηση της Δικαιοσύνης».
    Οπως λέει, με τις επεμβάσεις στις προαγωγές ελπίζεται ότι θα προωθούνται οι προσκείμενοι στην Εκκλησία δικαστές και εισαγγελείς που ακολούθως θα κατευθύνουν τη Δικαιοσύνη!
    Από την πλευρά του ο κ. Αλιβιζάτος, ζήτησε να υπάρξει η βήμα προς βήμα προσέγγιση των εκκρεμοτήτων στις σχέσεις πολιτείας και εκκλησίας. «Μπορεί ο θάνατος του προηγούμενου Αρχιεπισκόπου να αποδυνάμωσε τις φονταμενταλιστικές φωνές στην Εκκλησία, κάθε άλλο όμως παρά τις εξαφάνισε. Η παρουσία των τελευταίων, ας μην το ξεχνάμε, λειτουργεί ως άλλοθι για να μην αλλάξει τίποτα, προς μεγάλη ικανοποίηση των συντηρητικών αλλά και των καιροσκόπων παλαιάς και νέα κοπής στα δύο μεγάλα κόμματα», κατέληξε. *


    Ο άγιος Ησύχιος με την τρανσέξουαλ Αφροδίτη Κωνσταντίνου

    https://roides.wordpress.com/2007/11/15/ierh6/

    «Πρώτο Θέμα» 24. Απρ. 2005

    Ένα σκάνδαλο απίστευτων διαστάσεων σόκαρε τη κοινή γνώμη, με επίκεντρο τις δραστηριότητες της μητρόπολης Καλύμνου. Πάνω από εκατό χειρόγραφες σελίδες από σημειώσεις λέγεται ότι κράτησε ο αρχιγραμματέας της Συνόδου του Οικουμενικού Θρόνου.

    Οι τρεις απεσταλμένοι του Πατριαρχείου που διερεύνησαν τις καταγγελίες στη Λέρο και Κάλυμνο κατά του μητροπολίτη Νεκτάριου, δεν μπορούσαν να πιστέψουν στ’ αυτιά τους.

    Οι απίστευτες διηγήσεις αναφέρουν.

    «Κάποια αγόρια δέκα έως δώδεκα χρόνων μας εξομολογήθηκαν ότι τα κακοποιούσαν σεξουαλικά. Τα άγγιζαν στο παιδικό τους κορμάκι και τους ζητούσαν να κάνουν ακατανόητα πράγματα.» Ο απεσταλμένος αρχιμανδρίτης Ελπιδοφόρος, προχώρησε παραπέρα κάνοντας ορισμένες διευκρινιστικές ερωτήσεις. «Σας το εξομολογήθηκαν τα ίδια τα παιδιά;» Η συνεργάτιδα του οικοτροφείου κούνησε το κεφάλι της καταφατικά και πρόσθεσε: «Τα παιδιά μας τα είπαν αυτά μετά από πολλές πιέσεις και ερωτήσεις δικές μας. Δεν ήθελαν αρχικά να μας που τι έχουν. Είχαν πάθει σοκ. Έχουν καταστραφεί ψυχολογικά, μιλάμε για αγοράκια δέκα, έντεκα και δώδεκα χρόνων. Τα έγδυναν και τα κακοποιούσαν και μετά τους έκαναν δώρα.»

    Ιστορίες φρίκης

    Μετά τις καταγγελίες αυτές, ο επικεφαλής της Εξαρχίας, μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου κ. Ειρηναίος, δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη, ούτε καν να κοιτάξει στα μάτια τις παιδοψυχολόγους. Κρατούσε το κεφάλι ανάμεσα στα χέρια του, παρακαλώντας προφανώς να είναι όλα αυτά που ζούσε ένας κακός εφιάλτης. Οι δύο Ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου και ο αρχιμανδρίτης δεν άντεξαν και κάποια στιγμή ξέσπασαν σε κλάματα.

    Όλα φαίνονταν απίστευτα. Ο «Άγιος» μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας Νεκτάριος, είχε κοσμήσει με τη μορφή του και το μητροπολιτικό ναό, βάζοντας τον εαυτό του ανάμεσα σε «συνάδελφους» αγίους της Εκκλησίας. Αν και τα στόματα των περισσότερων έμεναν κλειστά, κάποιοι εξομολογήθηκαν στους ιεράρχες της Εξαρχίας ότι ο Νεκτάριος είχε γίνει κάτι σαν ανέκδοτο στα στέκια της νεολαίας. «Όποιος είχε αφραγκιές, πήγαινε στον δεσπότη». Ούτε οι καταγγελίες ότι έχει καταπατήσει έναν ολόκληρο λόφο του Δημοσίου, σόκαραν πλέον την τριμελή Εξαρχία του Οικ. Πατριαρχείου. Αυτά ήταν πταίσματα μπροστά στις καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών.

    Εκτός των άλλων «κατορθωμάτων» του, ο μητροπολίτης Καλύμνου, ήταν και μέτοχος σε εταιρεία παραγωγής μελιού. Το συγκεκριμένο μέλι το διαφήμιζε ο ίδιος, από άμβωνος! «Μόνο το μέλι της συγκεκριμένης εταιρείας να τρώτε», έλεγε στα κηρύγματα του, εξηγώντας πως το μέλι αυτό ήταν πιο άγιο κι από το αγίασμα!!! «Αυτό το μέλι είναι πραγματικό αγίασμα, είναι η ίδια η ευλογία του Κυρίου», έλεγε στους εμβρόντητους πιστούς.

    ……, το μοναστήρι της Λέρου γινόταν ξενώνας για τον Γιοσάκη και τον Κύριλλο Σταυρόπουλο, ενώ οι μοναχές διηγήθηκαν απίστευτε ιστορίες στους απεσταλμένους του Πατριάρχη, όπως π.χ. για τα προφυλακτικά που έβρισκαν.
    Ο Μητροπολίτης, ο φαντάρος και διάκος.

    Κάποτε μητροπολίτης Νεκτάριος κινδύνεψε να σφαγεί από Κρητικό για λόγους τιμής. Όπως διηγείται ο πατέρας Χρύσανθος, κληρικός που είχε επιλέξει τη σιωπή λόγω «εκκλησιαστικής υπακοής», είδε «σαν μάνα εξ ουρανού» την Εξαρχία, ο Νεκτάριος κάποτε προχώρησε σε άσεμνη πρόταση και χειρονομία προς νεαρό φαντάρο εκ Κρήτης, Ο φαντάρος το είπε στον πατέρα του, κι εκείνος πήρε το βαπόρι για Λέρο κι εμφανίστηκε στο επισκοπείο κρατώντας μαχαίρι. «Ακούσαμε έντρομοι τις φωνές ενός άνδρα που έβριζε τον δεσπότη και ζητούσε να τον δει για να τον σφάξει, επειδή ατίμασε τον γιο του. Τρέχοντας από φόβο ο δεσπότης είπε στον κληρικό Χρύσανθο «εσύ είσαι ο δεσπότης τώρα», έβγαλε το εγκόλπιο, του το φόρεσε και τον έστειλε να αντιμετωπίσει τον μαινόμενο πατέρα. «Δεν είσαι εσύ ο δεσπότης, τον έχω δει σε φωτογραφία. Φέρτε τον εδώ να τον σφάξω τον θεομπαίχτη» ούρλιαξε ο πατέρας. «Εγώ είμαι ο δεσπότης, φοράω και εγκόλπιο, δεν βλέπετε;» ψέλλισε με τρεμάμενη φωνή ο κληρικός, που όφειλε να υπακούσει στον ιεράρχη. «Ποιος άλλος είναι μέσα;» ρώτησε ο πατέρας. «Ο διάκονός μου ο Χρύσανθος. Χρύσανθε! έλα παιδί μου!» Τότε εμφανίστηκε ο μητροπολίτης ως οικονόμος, ζωσμένος με μια ποδιά, κουβαλώντας δίσκο με καφέδες. «Ναι γέροντα, έχω φτιάξει καφεδάκια. Θέλετε;» ρώτησε ο μεταμφιεσμένος δεσπότης, για να συλλάβει τελικά η Αστυνομία τον εξαγριωμένο πατέρα.

    πηγή: «Το Πρώτο Θέμα» 24. Απρ. 2005.

    http://www.ec-patr.org/gr/offik/Social.htm

    Η ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΟΦΦΙΚΙΑΛΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ

    • Με την συμμετοχήν Οφφικιάλων επισήμων και φίλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου πραγματοποιήθηκε η ετησία συνάντησις που οργανώνει η Διοίκησις της Αδελφότητος των Οφφικιάλων της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας «Παναγία η Παμμακάριστος» δια την υποδοχήν του νέου έτους και την κοπήν της Βασιλόπιττας.

    Η εκδήλωσις έγινε την 7η Φεβρουαρίου 2002

    Εναρκτήριος ομιλία

    του Εντιμολ. Άρχοντος Μ. Υπομνηματογράφου

    κ. …..

    Προέδρου της Αδελφότητος των Οφφικιάλων

    «Παναγία η Παμμακάριστος».

    Σεβασμιώτατε Άγιε Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας

    Κύριε Νεκτάριε

    Εκπρόσωπε του Οικουμενικού Πατριάρχου,
    ……………
    Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου της Επικρατείας,

    Κύριε Αρχηγέ του Λιμενικού Σώματος,

    Κύριοι Αντιπρόεδροι του Αρείου Πάγου,

    Κύριοι Αρεοπαγίτες και Σύμβουλοι Επικρατείας,

    Κύριε Εισαγγελέα έ.τ. του Αρείου Πάγου,

    Κύριοι Προϊστάμενοι του Πρωτοδικείου και της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών,

    Κύριοι Πρόεδροι των Δικαστικών και Εισαγγελικών Ενώσεων,
    …………..


    Ο Εντιμολογιώτατος Άρχων Μ. Νομοφύλαξ κ. Νικόλαος Σακελλαρίου κατά την ανάπτυξιν τον θέματος της ομιλίας του.
    …………….

    …………..

    http://www.haniotika-nea.gr/114242-eis-mnimosunon-aiwnion/
    “Εις μνημόσυνον αιώνιον”

    Εκτιση χρέους και αναθύμιο ιερό στο πρόσωπο του μακαριστού Μητροπολίτου, του από Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας, Γάνου και Χώρας της Προποντίδας Γης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κυρού Νεκταρίου Χατζημιχάλη, ο οποίος υπήρξε και αδελφός της Ιεράς Μονής μας, ………………
    Ο μακαριστός Πρωθιεράρχης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας αναπαύεται πλέον υπό την σκιά του Ξύλου της Ζωής, παρά τας διεξόδους των υδάτων, προσδοκώντας την Ανάσταση των νεκρών και τη ζωή του μέλλοντος αιώνος.
    ………………….

    Την ευχή του να έχουμε.

    Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής
    και Σταυροπηγιακής Μονής
    Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου
    Αρχιμ. Ειρηναίος
    και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί

    https://roides.wordpress.com/2016/12/30/30dec16/
    ………………….

    Η περίπτωση αυτού του αγίου ήταν γνωστή από πολύ παλιότερα. To 1980 το πατριαρχείο τον είχε προωθήσει ως μητροπολίτη Κισάμου από Σχολάρχη στην Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης. Γνωρίζοντας τις αντιδράσεις, που θα υπάρξουν λόγω των ύποπτων σχέσεών του με φοιτητές της Σχολής, τον χειροτονεί στην Χάλκη και όχι στην Κρήτη, ώστε να φέρει τον κόσμο προ τετελεσμένων γεγονότων. Μέσα σ’ένα μήνα αναγκάζεται να τον μεταθέσει αντικανονικά (οι Ι.Κανόνες απαγορεύουν τη μετάθεση Επισκόπου) στην Κάρπαθο αφού ο λαός ξεσηκώθηκε ζητώντας ως επίσκοπό του τον γνωστό για την αντιχουντική του στάση μητροπολίτη Γερμανίας Ειρηναίο. («Απογευματινή της Κυριακής», 17.4.2005. Tότε διηύθηνε το ρεπορτάζ ο Πάσχος Μανδραβέλης και η εφημερίδα έδωσε ρεσιτάλ αληθινής δημοσιογραφίας, καταγράφοντας τεκμηριωμένα τα εκκλησιαστικά αίσχη, καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη). Μετά από δυόμισι χρόνια μετατέθηκε αντικανονικά από την Κάρπαθο όπου είχε φτάσει με αντιτορπιλικό (!) στη Μητρόπολη Λέρου και Καλύμνου. Όποιον εξακολουθεί να αμφιβάλλει πως το πατριαρχείο γνώριζε τα πάντα, τον πείθει η συνέχεια. Ο δεσπότης όχι μόνο δεν παραπέμφθηκε από την Εκκλησία στη Δικαιοσύνη, η οποία προσποιήθηκε πως δεν διάβασε τα δυο φύλλα της πρώτης (εκείνη την εποχή) σε κυκλοφορία εφημερίδας, ο ίδιος όχι μόνο δεν απάντησε, όχι μόνο δεν ενδιαφέρθηκε να προστατεύσει τη φήμη του, όχι μόνο δεν απάντησε ούτε το πατριαρχείο προστατεύοντας την δική του έξωθεν καλή μαρτυρία ως προϊσταμένης αρχής, όχι μόνο δεν δικάστηκε εκκλησιαστικά, όχι μόνο δεν τον υπερασπίστηκε δημόσια ούτε ένας από το ποίμνιό του, αλλά παραιτήθηκε και συνταξιοδοτήθηκε σε βάρος των φορολογούμενων (υπήρχαν λεφτά) πρόωρα το 2005, χωρίς να δοθεί η παραμικρή εξήγηση.

    http://www.in.gr/2005/05/17/greece/antikatastathike-o-paraititheis-mitropolitis-kalymnoy-leroy-kai-astypalaias-nektarios/
    Με απόφαση του Φαναρίου
    Αντικαταστάθηκε ο παραιτηθείς μητροπολίτης Καλύμνου, Λέρου και Αστυπάλαιας Νεκτάριος
    Υπενθυμίζεται ότι ο μέχρι πρότινος μητροπολίτης Καλύμνου Λέρου και Αστυπάλαιας Νεκτάριος είχε υποβάλλει την παραίτηση του τον περασμένο μήνα, έπειτα από έντονες αντιδράσεις που είχαν προκληθεί εναντίον του για την εμπλοκή του στην υπόθεση Γιοσάκη και Βαβύλη.

    Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

    http://www.24grammata.com/?p=37915

    Μια Σουλτάνα στο αιγαίο. Βιαστικά σβησμένες μνήμες.
    Προστέθηκε από 24grammata
    24grammata.com/γνώμη

    γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

    Στο σκοτεινό παρελθόν κρύβονται ένα σωρό γνωστά, δικά μας πρόσωπα, ξέμειναν στο τέλος ολομόναχα, γιατί έκαμαν εχθρούς πιο πολλούς από φίλους, εκεί στα τελευταία τους, στάθηκαν με μόνη παρέα τη σκιά τους, καταμεσής του κόσμου κι όμως ολομόναχοι, να κρύβουν τις ασύγχρονες στιγμές τους.
    Μια τέτοια ιστορική φιγούρα, που απέκτησε σπουδαίους φίλους κατάφερε να κάμει όμως εκατοντάδες πολέμιους ήταν και ο προηγούμενος μητροπολίτης Καρπάθου, ο μακαριστός Νεκτάριος Χατζημιχάλης.
    Διχάζονται οι γνώμες για την διαδρομή της ζωής του, φίλοι ακόμη μιλούν για τη δράση του, για τον ζήλο που πάλευε τα θέματα τις ζωής του.
    Όμως υπήρξε και ένα πλήθος που τον πετροβόλησε, χτύπησε άσχημα τον πρώην μητροπολίτη Λέρου, τόσο σκληρά και ανελέητα που θα τρόμαζαν ακόμη και οι χειρότεροι βαρυποινίτες, αν τους χρέωναν όλα αυτά στα λόγια, δίχως καμμιά δίκη.
    Οι τρεις απεσταλμένοι του Πατριαρχείου που διερεύνησαν το 2000, τις καταγγελίες στη Λέρο και Κάλυμνο κατά του μητροπολίτη Νεκτάριου, δεν μπορούσαν να πιστέψουν στ’ αυτιά τους.
    Η ιστορία έμοιαζε με άθλια, μια βρωμερή επιστημονική φαντασία, τα στόματα που μίλησαν παρουσίασαν σκανδαλιστικές, ροζ ιστορίες που όμως δεν φαίνεται να διασταυρώθηκαν, σκεπάστηκαν με τα χρόνια, αφήνοντας ακόμη και σήμερα μαύρες σκιές γύρω από το όνομα του.
    ……………..
    Ο δεσπότης έφτασε στην Κάρπαθο με αντιτορπιλικό. Ο ενθουσιασμός του κόσμου ήταν ασύληπτος. Καμπάνες, χαλιά, μυρτιές και χαμόγελα ελπίδας γιατί είχαν μάθει πως ερχόταν ένας δεσπότης από την Κρήτη, ένας ηγέτης
    ……………….

    Είναι όμως ο ίδιος άνθρωπος που φέρεται σαν «Άγιος» μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας, ο Νεκτάριος, που είχε κοσμήσει με τη μορφή του και το μητροπολιτικό ναό, βάζοντας τον εαυτό του ανάμεσα σε «συνάδελφους» αγίους της Εκκλησίας. Εύκολα ξετρυπώνει ο ιστορικός άρθρα και κείμενα λίβελλους, όπου κάποιοι εξομολογήθηκαν στους ιεράρχες της Εξαρχίας ότι ο Νεκτάριος είχε γίνει κάτι σαν σεξουαλικό ανέκδοτο στα στέκια της νεολαίας.

    Ακούστηκαν τέτοιες ερωτικές ιστορίες που και ο πιο προχωρημένος, μοντέρνος συνάνθρωπος θα έκλεινε τα αυτιά του, ενώ η εμπλοκή του στα σκάνδαλα του πατριαρχείου Ιεροσολύμων δυσχέρανε ακόμη περισσότερο την σχέση με το Πατριαρχείο και τον έκαμε ακόμη πιο μισητό. Οι εφημερίδες αναφέρουν καθημερινά το όνομα του, θείος του περιβόητου Βαβύλη, ο Νεκτάριος φέρεται μπλεγμένος σε λασπόλουτρα με αρχηγούς της Μοσάντ, ενώ στους φίλους του ανέφερε πως όλα έγιναν σε μια προσπάθεια να ξεμπλέξει τον ανηψιό του.

    Ο μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου, Αστυπάλαιας Νεκτάριος φέρεται να είχε λάβει ακόμη και άδεια οπλοφορίας από την Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής το 1997, την οποία ανανέωσε δύο χρόνια αργότερα.

    Οταν αστυνομικοί του τμήματος Καλύμνου του ζήτησαν αργότερα νέα ανανέωση, εμφάνισε βεβαίωση Λιμενικής Αρχής της περιοχής του, σύμφωνα με την οποία απώλεσε το όπλο εν πλω και δεν χρειάστηκε νέα άδεια οπλοφορίας. Η άδεια οπλοφορίας είχε εκδοθεί στο όνομα Εμμανουήλ Χατζημιχάλης, όπως το κοσμικό όνομα του τότε Δεσπότη.

    Άλλες φωνές, μίλησαν επώνυμα για τα “χούγια και τις ιδιαιτερότητες που τον έφαγαν”, χαρακτηρίζοντας αχάριστο ένα τμήμα του ποιμνίου. Ενδεικτικά αναφέρουν και ορισμένα έργα του, όπως την εκκλησία του Οσίου Σάββα, στους Αγίους Πάντες, με το μοναδικό στα Βαλκάνια καμπαναριό και με τις (έστω ημιτελείς) τρεις αίθουσες στην κορυφογραμμή. Την οσιοποίηση του ηγουμένου Σάββα, στη μονή των Αγίων Πάντων. Ο Νεκτάριος πάλεψε να ανακηρυχθεί από το Πατριαρχείο Οσιος. Ήταν ο πρώτος διοργανωτής του θρησκευτικού τουρισμού, στην Κάλυμνο.
    ………………

  2. Ο/Η Lawyer λέει:

    To Πόθεν Έσχες των Δικαστών και ο αντιμνημονιακός κύριος Σακελλαρίου Άρχων Μέγας Νομοφύλαξ του Οικουμενικού Πατριαρχείου

    https://www.efsyn.gr/arthro/pothen-eshes-dikastikon-mono-yf-oron

    Πόθεν έσχες δικαστικών μόνο… «υφ’ όρον»

    12.12.2017

    Αντα Ψαρρά

    Η πρωτοφανής και επιθετική αντίδραση του προέδρου του ΣτΕ προς τον υπουργό Δικαιοσύνης με αφορμή τη διατύπωση της άποψης του Στ. Κοντονή για τις συνεχείς δικαστικές αντιδράσεις και τα εμπόδια στην εφαρμογή του νόμου για την υποβολή πλήρους ηλεκτρονικού «πόθεν έσχες» των δικαστών, αλλά και την κριτική του για την ανεξήγητα μεγάλη καθυστέρηση έκδοσης βουλεύματος στη ζοφερή υπόθεση με τους στημένους αγώνες, δημιούργησε αλυσιδωτές αντιδράσεις.

    ■ Η Ενωση Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ έκρινε σκόπιμο να παρέμβει μετά το ξέσπασμα του κ. Σακελλαρίου και εξέδωσε ανακοίνωση προκειμένου να διευκολυνθεί η άσκηση «καλοπροαίρετης κριτικής» σχετικά με το «πόθεν έσχες» των δικαστών.

    Η Ενωση διευκρίνισε μεταξύ άλλων ότι όλοι οι δικαστές οφείλουν να υποβάλλουν ηλεκτρονικό «πόθεν έσχες». Αυτό βέβαια σε μεγάλο βαθμό δεν έχει γίνει ακόμα μετά και την οδηγία των Ενώσεων προς όλους τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς να μην το υποβάλουν έως ότου ληφθεί οριστική απόφαση σχετικά με τον νόμο, ακόμα κι αν έχει παρέλθει η προθεσμία.

    Στη συνέχεια η ανακοίνωση διευκρινίζει: Κανένας υπόχρεος «πόθεν έσχες» δεν υποχρεούται να δηλώνει μετρητά και κινητά πράγματα μεγάλης αξίας, ο έλεγχος των δηλώσεων «πόθεν έσχες» δεν μπορεί να ανατρέχει σε χρόνο πέραν της πενταετίας και, τέλος, οι δηλώσεις «πόθεν έσχες» των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών πρέπει να ελέγχονται από όργανο που αποτελείται κατά πλειοψηφία από δικαστικούς λειτουργούς και όχι από υπαλλήλους που υπάγονται στον εκάστοτε υπουργό, ώστε να διασφαλίζεται η δικαστική ανεξαρτησία.

    ■ Ο Σταύρος Κοντονής με χθεσινή συνέντευξή του στο ΑΠΕ επανέλαβε το αυτονόητο δικαίωμα της κριτικής σε δικαστικές αποφάσεις και εξέφρασε απορία για την πρωτοφανή δήλωση του προέδρου του ΣτΕ περί παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης. Ο υπουργός υπενθύμισε ότι «ρόλος της κυβέρνησης είναι να προστατεύσει τους θεσμούς και πρώτα και κύρια το κύρος της Δικαιοσύνης στα μάτια των πολιτών».

    Τόνισε ότι ο κ. Σακελλαρίου αδικεί τον εαυτό του και σημείωσε ότι δεν είναι δυνατόν να προχωράει μια κοινωνία με διαρκείς εξαιρέσεις, διότι τότε καταστρατηγείται κάθε κανόνας ισονομίας.

    Δύο μέτρα και δύο σταθμά

    «Δεν γίνεται να υποχρεούται κάποιος να δηλώνει εισοδήματα και χρήματα τα οποία έχει στους λογαριασμούς των τραπεζών και να μην υποχρεούται να δηλώσει χρήματα ή άλλα τιμαλφή που έχει σε μια θυρίδα τράπεζας. Ειλικρινά γι’ αυτόν τον λόγο επανήλθα. Οταν οι πολίτες βλέπουν ότι για θέματα που τους αφορούν οι δικαστές χρησιμοποιούν δύο μέτρα και δύο σταθμά, τότε ο θεσμός φθείρεται και η εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη απομειούται» επισήμανε ο κ. Κοντονής και διερωτήθηκε:

    «Ποια είναι η χειραγώγηση; Η κυβέρνηση έχει καταθέσει την πρότασή της και την εντονότατη διαφωνία της για το θέμα -εδώ και τρεις μήνες τουλάχιστον- ότι το “πόθεν έσχες” των δικαστών δεν πρέπει να περιλαμβάνει εξαιρέσεις, γιατί αν έχουμε έναν επίορκο δικαστή -υπάρχουν και τέτοιοι και έχουν δικαστεί από τη Δικαιοσύνη στο παρελθόν- ο οποίος, για να διαφύγει τον έλεγχο για χρήματα τα οποία παράνομα λαμβάνει, αντί να τα βάλει σε έναν λογαριασμό που ελέγχεται, τα βάλει σε μια θυρίδα τράπεζας, τότε καταστρατηγείται ο νόμος». Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός υπενθύμισε ότι και η υπόθεση Τσοχατζόπουλου ξεκίνησε από την ελλιπή δήλωση «πόθεν έσχες».

    ■ Ο Δ. Τζανακόπουλος κάλυψε πλήρως χθες στην ενημέρωση των συντακτών τον υπουργό Δικαιοσύνης υποστηρίζοντας ότι οι ιδιαίτερα υψηλοί τόνοι του προέδρου του ΣτΕ και οι ισχυρισμοί περί «ωμών παρεμβάσεων» πυροδότησαν μια αδικαιολόγητη ένταση, τη στιγμή που «για πρώτη φορά η Δικαιοσύνη αφήνεται να λειτουργήσει με όρους πραγματικής ανεξαρτησίας και αυτό το ξέρουν πάρα πολύ καλά και οι ίδιοι οι δικαστές.

    Αυτά τα οποία γίνονταν τα παλαιότερα χρόνια και ο τρόπος με τον οποίο υπήρχε μια έντονη, εν πάση περιπτώσει, διήθηση πολιτικών συμφερόντων εντός Δικαιοσύνης είναι κοινό μυστικό στη χώρα μας. Νομίζω ότι αυτού του τύπου οι καταστάσεις ανήκουν οριστικά στο παρελθόν με τη σημερινή κυβέρνηση». Διευκρίνισε δε για άλλη μια φορά τη διαφορά μεταξύ της κριτικής σε μια δικαστική απόφαση και της δεσμευτικής εφαρμογής της.

    ■ Ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου Σταύρος Τσακυράκης έγραψε σε ανάρτησή του: «Στη διαμάχη Σακελλαρίου – Κοντονή νομίζω ότι ο υπουργός έχει δίκιο. Από πουθενά δεν προκύπτει αξίωση της δικαστικής εξουσίας να μένει η εκτελεστική εξουσία σιωπηλή, ακόμη και για υποθέσεις που εκκρεμούν.

    Τέτοια αξίωση μάλλον υποδηλώνει διάθεση για ανέλεγκτη εξουσία παρά ανησυχία για παρεμβάσεις στο έργο της. Οι παρεμβάσεις άλλωστε γίνονται συνήθως εκτός σκηνής και όχι υπό το φως της ημέρας. Η συζήτηση και κριτική της δράσης της δικαστικής εξουσίας είναι η μοναδική μορφή ελέγχου που διαθέτει η κοινωνία μας προς τη δικαστική εξουσία. Κάθε φωνή, λοιπόν, που αποσκοπεί στον περιορισμό αυτού του ελέγχου με βρίσκει αντίθετο».

    ■ Ο Μιχάλης Σταθόπουλος, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και ομότιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών, σε συνέντευξή του στον «Αθήνα 9.84», σχολιάζοντας την αντιπαράθεση που ξέσπασε ανάμεσα στον υπουργό Δικαιοσύνης και τον πρόεδρο του ΣτΕ με αφορμή τα «πόθεν έσχες» των δικαστικών λειτουργών, είπε:

    «Η αντίδραση του προέδρου του ΣτΕ ξεπέρασε ακόμη περισσότερο τα όρια. Εχασε την ψυχραιμία του και έκανε σχόλια πολιτικά που δεν ταιριάζουν σε έναν ανώτατο δικαστικό». Ερωτηθείς αν η παραίνεση του υπουργού έγινε καθ’ υπέρβασιν των αρμοδιοτήτων του ή όχι, ο κ. Σταθόπουλος είπε: «Επί της ουσίας δεν είναι παρέμβαση. Το θέμα που έχει να κάνει με τη διοίκηση της Δικαιοσύνης δεν έχει σχέση με το τι αποφάσεις θα λαμβάνονται από τα δικαστήρια. Αυτό είναι παρέμβαση αλλά η ταχύτερη εκδίκαση είναι θέμα για το οποίο πρέπει να φροντίζει και η πολιτεία. Κανένας Ελληνας πολίτης δεν μπορεί να εξαιρεθεί, πόσω μάλλον αυτοί που ασκούν εξουσία. Οι δικαστές δεν μπορούν να εξαιρεθούν.

    »Είναι βεβαρημένη η ποινική δικαιοσύνη με όγκο υποθέσεων, άρα έχω κατανόηση για τις καθυστερήσεις, αλλά ειδικά γι’ αυτό που απασχολεί τον κύριο Κοντονή, κάποιο βούλευμα για τον κύριο Μαρινάκη, είναι ένα θέμα που πράγματι πρέπει να προχωρήσει γρήγορα. Υπάρχουν θέματα που πρέπει να δικάζονται κατά προτεραιότητα».

    ■ Στο μεταξύ η Ν.Δ., αλλάζοντας με στροφή 180 μοιρών τη στάση της απέναντι στον πρόεδρο του ΣτΕ, υιοθέτησε τα περί παρεμβάσεων, με την εκπρόσωπο Τύπου Μ. Σπυράκη να ζητάει παραίτηση του υπουργού επειδή «η Δικαιοσύνη (!) έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στο πρόσωπο του συγκεκριμένου υπουργού και αυτό είναι σοβαρό θεσμικό πρόβλημα». Η Μ. Σπυράκη, που ανέλαβε πρόσφατα τα καθήκοντά της, δεν γνωρίζει προφανώς όλα όσα είχαν προηγηθεί από το κόμμα της και τον φιλικό του Τύπο σε βάρος του κ. Σακελλαρίου σχετικά με τις τηλεοπτικές άδειες.

    Η Δικαιοσύνη μπορεί να θεωρείται το τελευταίο καταφύγιο των πολιτών αλλά η πεισματική επιμονή των λειτουργών της Θέμιδος στην αυτοεξαίρεσή τους από κανόνες και νόμους που αφορούν την ισονομία και την πλήρη διαφάνεια εντείνει πολλές και εύλογες ανησυχίες.

    Τόσο η πρώτη απόφαση του ΣτΕ, που στην ουσία ακυρώνει τον νόμο του 2015 για το «πόθεν έσχες» των δικαστών, όσο και η αναμενόμενη απόφαση μετά τη διορθωτική νομοθετική ρύθμιση ουσιαστικά ακυρώνουν για πολλοστή φορά τον πλήρη έλεγχο και τη διαφάνεια στον χώρο της Δικαιοσύνης.

    Οι ίδιοι οι λειτουργοί της, όπως αποφάσισαν μέσα στην κρίση ότι οι περικοπές και οι μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις τους ήταν αντισυνταγματικές και όπως διεκδίκησαν τα δικά τους αναδρομικά τους, τώρα αποφασίζουν ότι θα υποβάλλουν «πόθεν έσχες» με τους δικούς τους όρους.

    Οι όροι αυτοί είναι, σύμφωνα και με την απόφαση 80 σελίδων του ΣτΕ:

    ❶ Δεν θα δηλώνουν μετρητά και τιμαλφή μεγάλης αξίας «διότι προσβάλλονται έτσι τα προσωπικά δεδομένα των ίδιων και των οικογενειών τους».

    ❷ Μετά από πέντε χρόνια για τη διενέργεια και ολοκλήρωση του ελέγχου θα υπάρχει πλήρης παραγραφή αλλά και διαγραφή των προσωπικών δεδομένων των υπόχρεων.

    ❸ Αρνούνται τον πλήρη έλεγχο των ανώτατων δικαστικών και ζητούν δειγματοληπτικό έλεγχο.

    ❹ Το 15μελές όργανο το οποίο θα κάνει τον έλεγχο των δηλώσεών τους θα πρέπει να συγκροτείται «τουλάχιστον κατά πλειοψηφία (!), συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου του, από ανώτατους τακτικούς δικαστές, μέλη των τριών Ανωτάτων Δικαστηρίων». Το ίδιο ισχύει και για σύζυγο δικαστικού/ής λειτουργού.

    Με δυο λόγια, η υποχρέωση της Βουλής να ελέγχονται τα «πόθεν έσχες» των δημόσιων λειτουργών σε βάθος χρόνου από ειδική επιτροπή ειδικά σε ό,τι αφορά τους δικαστές θα… ορίζεται από τους ίδιους τους ελεγχόμενους. Το καθεστώς των εξαιρέσεων των λειτουργών της Δικαιοσύνης ειδικά για το «πόθεν έσχες» δεν είναι νέο.

    Πρόθυμοι μεν… αλλά
    Με διαφορετικές κάθε φορά αιτιάσεις, άλλοτε περί προσωπικών δεδομένων, άλλοτε περί προσβολής του κύρους του δικαστή κ.λπ., ναι μεν οι δικαστικές ενώσεις δήλωναν πρόθυμες για την υποβολή δηλώσεων, πλην όμως ζητούσαν ειδικές εξαιρέσεις και έθεταν πολλούς όρους με αποτέλεσμα μέχρι και σήμερα να μην έχει γίνει εφικτό αυτό που είναι υποχρεωτικό για όλους τους άλλους δημόσιους λειτουργούς.

    Σημειώνεται εδώ ότι ο νόμος για το «πόθεν έσχες» των δικαστικών είχε ψηφιστεί το 2012 (N. 4065/2012) επί κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου, αλλά λίγο αργότερα η κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ πρακτικά τον κατάργησε. Στο έγγραφο που παρουσιάζουμε φαίνεται η οξύτατη αντίδραση των δικαστών σε βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που κατέκρινε την άρνησή τους να υποβάλλουν «πόθεν έσχες».

    Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. ψήφισε τον νέο νόμο, τον οποίο στη συνέχεια έκρινε αντισυνταγματικό το ΣτΕ. Εγινε η πρόσφατη τροποποίηση και τώρα αναμένεται η νέα απόφαση με τους «ειδικούς» όρους που αναφέρονται πιο πάνω. Τελικά η Δικαιοσύνη -ανεξάρτητα από τον ισχυρισμό ότι αποτελεί το καταφύγιο των πολιτών- τείνει με αυτές τις αποφάσεις να μοιάζει με ένα απολύτως κλειστό «καταφύγιο» που αυτοπροστατεύεται, δεν δέχεται την κριτική και εφαρμόζει την ισονομία για τους άλλους.

    Δυστυχώς όλα αυτά διογκώνουν τελικά τη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στη Δικαιοσύνη.

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    https://iskra.gr/%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BC%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%81%CE%B5%CF%84/

    Με αφορμή τον Σακελλαρίου : «Θέλει αρετήν και τόλμην …»
    Από Σχέδιο Β – 17/05/2018

    Τις χθεσινές βραδινές ώρες και τις σημερινές πρωινές, είτε μέσα στο μετρό είτε σε μια παρέα για κρασί ή για καφέ ακούς απόψεις για το μεγάλο θέμα της παραίτησης του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κάποιες από αυτές, όχι οι περισσότερες είναι επιφυλακτικές μέχρι καταδικαστικές. «Τέτοιες κινήσεις είναι συνήθως θέμα συμφερόντων..». «Δεν μπορώ να σκεφτώ περιπτώσεις τόσο αγνών ώστε να παραιτηθούν..» «Βγήκε Πρόεδρος ως εκλεκτός του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι έχει παιχτεί…» « Κι αν είναι καθαρός, υπάρχει αμφιβολία…».

    Είναι κατανοητή η γενική δυσπιστία. Μέσα σε ένα λαό που προδόθηκε τόσο ακραία από τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να θεωρεί ότι κάθε άνδρας ή γυναίκα της δημόσιας ζωής, πολιτικής, δικαστικής, οικονομικής, δεν μπορεί παρά να είναι προδότης. Σε σχέση όμως με τις κουβέντες αυτές, αξίζει να σκεφτούμε ότι κάθε άνθρωπος που προβαίνει σε μια σημαντική πράξη δεν κρίνεται από το παρελθόν του -με εξαίρεση βέβαια την περίπτωση του «εγκλήματος εκ προθέσεως και κατά συρροή» όπως για παράδειγμα ισχύει για όλους ανεξαίρετα τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ που εγκληματικά και κατά συρροή επί τρία χρόνια συνέχεια ψηφίζουν άγριους νόμους ενάντια στο λαό. Πολλοί από τους μεγαλομάρτυρες της επανάστασης του ‘21 ήταν προηγουμένως λέρες, συνεργάτες των Οθωμανών ή ληστές. Τη στιγμή όμως που έδιναν τη ζωή τους ήταν ήρωες, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό κι ως ήρωες τους έχει καταγράψει οριστικά η ιστορία. Μία όμως σημαντική ενέργεια θα κριθεί τελικά από τις μεταγενέστερες πράξεις αυτού που την έκανε.

    Η κίνηση και το κείμενο του Σακελλαρίου από μόνα τους είναι δυνάμει ιστορικά. Δεν βρίσκεις εύκολα στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας επικεφαλής ανώτατου δικαστηρίου που παραιτείται για λόγους συνείδησης. Κι ακόμη πιο δύσκολα βρίσκεις τέτοιο συμπυκνωμένο, ολοκληρωμένο, τεκμηριωμένο και συναισθηματικό κείμενο για την ευθύνη της δικαιοσύνης να στέκεται ενεργά δίπλα στον κόσμο της εργασίας όταν η πολιτική εξουσία έχει αφηνιάσει απέναντι στην κοινωνία. Το αν το κείμενο αυτό θα μείνει «εσαεί» κι όχι «δυνάμει» ιστορικό θα εξαρτηθεί από την μεταγενέστερη πορεία του ίδιου του Σακελλαρίου. Μπορεί να μείνει ιστορικό, πράγμα που όλοι ευχόμαστε, μπορεί να γίνει λερωμένο χαρτί υγείας αν ο μέχρι τώρα Πρόεδρος του ΣτΕ ακολουθήσει την ανάλογη πορεία ιδιοτέλειας με αυτήν των γνωστών ηθικολόγων του ΣΥΡΙΖΑ και νυν βουλευτών που τα κηρύγματά τους σήμερα αναπαύονται στο καλάθι απορριμμάτων της τουαλέτας.

    Όποια κι αν είναι η οριστική κρίση που θα υπάρξει για την κίνηση Σακελλαρίου, το ενδιαφέρον γεγονός αυτό μας δίνει την ευκαιρία για μερικές απλές σκέψεις. Οι σκέψεις αυτές μπορούν να συμπυκνωθούν σε έξι λέξεις : «Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία».

  4. Ο/Η Λακκιώτης λέει:


    «Πρώτο Θέμα» 10 Απριλίου 2005. Σελίδα 33

  5. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ολοι ήξεραν και γνώριζαν, αλλά δεν έκαναν τίποτα. Η αντίληψη του νεοέλληνα, για την οικογένεια στηρίζεται στο γνωστό «Πατρίς θρησκεία οικογένεια». Μη του θίξεις κάτι από αυτά. Τα θεωρεί ιερά και απαραβίαστα.
    Γι αυτό κάνει τα στραβά μάτια σε ανάλογες περιπτώσεις. Προτιμά να σιωπά και να υποκρίνεται ότι όλα πάνε καλά, παρά να χυθεί άπλετο φως σε τέτοιες περιπτώσεις, πράγμα που σημαίνει ότι θα βγεί προς τα έξω και μία σκοτεινή πλευρά αυτού του τρίπτυχου (πατρις θρησκεία οικογένεια).
    Γι αυτό προτιμά να έχει μία πατρίδα που σε πλήρη απομόνωση με τον υπόλοιπο κόσμο, αρνείται το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να αυτοπροσδιορίζονται. Με την πατρίδα θα παίζουμε τώρα;
    Γι αυτό παραμένει απαθής, στα οικονομικά και σεξουαλικά σκάνδαλα της Ορθόδοξης ελληνικής εκκλησίας. Το ιερό ταμπού του ελληνισμού (Ορθοδοξία), είναι πέραν κριτικής και αλοίμονο σ’ όποιον τολμήσει να την αμφισβητήσει.
    Αυτή η αντίληψη και στάση, δεν χαρακτηρίζει μόνο τον μέσο νεοέλληνα αλλά και τους πολιτικούς μηχανισμούς, την δικαιοσύνη και ένα μέρος του πνευματικού κόσμου.
    Βέβαια όταν τέτοια γεγονότα βγούν στο φώς, τότε ο νεοέλληνας αποφαίνεται: είναι γονείς-τέρατα. Στην πυρά!
    Μπαίνει στην διαδικασία της αυτοκάθαρσης. Μετά, θα συμμετέχει σε κάποιο συλλαλητήριο για την Μακεδονία, θα καταγγείλει τους διαφωνούντες ως εθνοπροδότες, θα φωνάξει «Ορθοδοξία ή θάνατος», θα δηλώσει πολύ ανήσυχος για τον κίνδυνο του εξισλαμισμού της χώρας από τους μετανάστες και η κάθαρση θα έχει επέλθει οριστικά.
    Μέχρι την επόμενη φορά..

  6. http://www.koutipandoras.gr/article/sokarei-h-koinwnikh-leitoyrgos-gia-ta-kakopoihmena-paidia-sth-lero-oa-edinan-sto-koritsi-psyxofarmaka

    Σοκάρει η κοινωνική λειτουργός για τα κακοποιημένα παιδιά στη Λέρο: Θα έδιναν στο κορίτσι ψυχοφάρμακα

    Δεν έχουν τέλος οι αποκαλύψεις για τη φρικιαστική υπόθεση της Λέρου.

    Για τους -προφυλακισμένους πλέον- γονείς, που κατηγορούνται ότι κακοποιούσαν τα παιδιά τους με τρόπους που δεν χωράει ανθρώπου νους.

    Όλοι στο νησί «υποψιάζονταν», «γνώριζαν αλλά όχι σε ποιο βαθμό» κτλ… «Το χαμόγελο του παιδιού» αποκάλυψε πρόσφατα ότι είχαν γίνει τουλάχιστον τρεις καταγγελίες για τη συγκεκριμένη οικογένεια αλλά… κατέληξαν στο αρχείο.

    Και πώς αποκαλύφθηκε τελικά το τερατώδες έγκλημα; Μια κοινωνική λειτουργός, στην οποία απευθύνθηκε η οικογένεια για το μικρό κορίτσι, «έπιασε» αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Πήρε την κατάσταση στα χέρια της και κατάφερε αυτό, που χρόνια ολόκληρα, δεν είχε καταφέρει να κάνει ο κρατικός μηχανισμός…

    «Ήρθαν στο γραφείο μου και μου ζήτησαν ψυχοφάρμακα για την κόρη τους».

  7. Ο/Η Markella Isotimospolitis λέει:

    ·
    Με μεγάλη θλίψη διάβασα σήμερα στο Ντοκουμέντο, το άρθρο του Μάριου Νικολάου,η ασέλγεια, ο αρχιμανδρίτης Λαγκαδά και η απορριπτική διάταξη του εισαγγελέα Φλωρίδη..
    Αυτό που καταλαβαίνει ένας υγιής νους, διαβάζοντας το άρθρο, είναι ότι Η ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ Κ. ΦΛΩΡΙΔΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΝΗΜΕΙΟ, εισαγγελικού και δικαστηριακού ευτελισμού, ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΑ όπως τουλάχιστον ο πεντάχρονος και ο αδερφός του. Με την διάταξη του ο κ. Φλωρίδης εισαγάγει καινούργια θεωρία, ότι 4,5 χρονών τα παιδιά δεν θυμούνται γιατί δεν έχουν σχηματισμένη μνήμη. Την διάταξη λοιπόν του κ. Φλωρίδη μπορεί να την επικαλούνται όλοι οι παιδόφιλοι πεντάχρονων και μικροτέρων θυμάτων, και να αθωώνονται, όπως επίσης ανοίγει την όρεξη σε όσους, διαβάσουν το άρθρο, και μέχρι τώρα είχαν ενδοιασμούς να πειράξουν κανένα παιδάκι πέντε και κάτω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.