e-Ταγματαλήτες vs. Athens Review of Books

Τα ΤΑΓΜΑΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΦΟΔΟΥ, οι e-ΤΑΓΜΑΤΑΛΗΤΕΣ, επιτίθενται συντονισμένα για μια ακόμη φορά στην Athens Review of Books και στο «ζεύγος Βασιλάκη», όπως μας αποκαλεί ο υπουργός Εξωτερικών σε ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, χρησιμοποιώντας παράνομα την τρομακτική δύναμη του κρατικού μηχανισμού για να συντρίψει δύο πολίτες. Παρακαλούμε διαδώστε την καταγγελία μας, βοηθώντας έτσι να ακυρωθεί η μαύρη προπαγάνδα ενός διακεκριμένου προπαγανδιστή ολοκληρωτικών καθεστώτων με την επιστράτευση δεκάδων e-Ταγματαλητών. Ενός φανατικού προπαγανδιστή που ασκήθηκε για δεκαετίες στην χάλκευση ψευδών και μόνο ψευδών. Ενός κορυφαίου στελέχους της εγχώριας κομματικής προπαγάνδας αλλά ταυτόχρονα και στην υπηρεσία της προπαγάνδας των καθεστώτων Χόνεκερ και Γιαρουζέλσκι, ο οποίος όταν στριμώχτηκε από το Der Spiegel, αναξιοπρεπέστατα, κυνικά και, με τον πιο φυσικό γι’ αυτόν τρόπο, δηλαδή ψευδόμενος, «δικαιολογήθηκε» πως: «Κατ’ εντολήν του κόμματός μου έγραφα ανοησίες». Όλα όσα γράφουν οι e-Ταγματαλήτες για την υπόθεση της δίωξης της Athens Review of Books από τον Κοτζιά είναι κακοήθειες και ψεύδη, τα οποία κάνουν copy-paste από κείμενα που τους τροφοδοτεί το επιτελείο του πρώην συνεργάτη τού Μάνφρεντ Μπουρ (του «Ελαφοπόδαρου» της Στάζι).

Advertisements
This entry was posted in φασισμός, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

4 Responses to e-Ταγματαλήτες vs. Athens Review of Books

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Μια ιδιαίτερη περίπτωση, που δεν την αφορά το ποστ, είναι η εξής: Σε κάποιο σοβαρό αριστερό μπλογκ, διάβασα για την υπόθεση σε ένα σχόλιο. Δεδομένου πως ο μπλόγκερ μου έχει απαγορεύσει να σχολιάζω στο μπλογκ του, δεν έχω τη δυνατότητα να τον πληροφορήσω εκεί για την παράλειψή του:

    «11 Οκτώβριος, 2017 στις 16:55 – …Η ARB δημοσίευσε κείμενο το οποίο έλεγε ότι δεν έπρεπε να δοθεί η αίθουσα της παλιάς Βουλής για την παρουσίαση ενός βιβλίου του Κοτζιά (ο οποίος τότε ήταν καθηγητής στο Παπεί) επειδή ο Κοτζιάς ήταν ο πιο σκληρός γκαουλάιτερ του σταλινισμού της γενιάς του και επειδή σπούδασε στη χώρα του χασάπη Χόνεκερ με υποτροφία του ΚΚΕ. Αυτό για μένα είναι αντικομμουνισμός και μακαρθισμός. Δεδομένου μάλιστα ότι ο Κοτζιάς σπούδασε στη Δυτική Γερμανία με λεφτά του πατέρα του, έκανε αγωγή και το δικαστήριο βρήκε πως στοιχειοθετείται συκοφαντία. Ορθά κατά τη γνώμη μου. Αν ο Ρίχτερ έγραφε ότι ο Δασκαλαντωνακάκης έσφαξε πέντε Γερμανούς και τους τηγάνησε, θα είχαμε ομοιότητα των δύο περιπτώσεων. Τωρα δεν έχουμε.».

    Νομίζω πως ο μπλόγκερ δεν είναι καλά ενημερωμένος. Οφείλει, αν μάθει για αυτή του την παράλειψη, να ζητήσει να πληροφορηθεί το εξής και να γράψει όλη την αλήθεια, την οποία τώρα προφανώς αγνοεί:

    http://www.athensvoice.gr/politics/113434_10-simeia-gia-ti-diamahi-kotzia-athens-review-vooks
    10.11.2015 | 17:49

    «10 σημεία για τη διαμάχη Κοτζιά – «Athens Review of Βooks»

    Δεν είμαι ουδέτερος
    Δημήτρης Φύσσας
    ……………………………………

    6.Όσο για τις σπουδές του, που πράγματι δεν έγιναν στην Ανατολική Γερμανία, πρόκειται για μια εντύπωση που -αν δεν την καλλιεργούσε ο ίδιος, πάντως- όταν αυτό γράφτηκε σε τοτινό «Βήμα», δεν το διέψευσε. Γιατί, όσο κι αν φαίνεται ακατανόητο σήμερα, τότε θεωρούνταν βέβαια πιο ηρωικό, πιο αριστερό και πιο σταλινικά κομμουνιστικό να έχεις σπουδάσει στη σοσιαλιστική Ανατολική Γερμανία, την πιο σταλινική χώρα του «υπαρκτού σοσιαλισμού», παρά στη Δυτική. Αλλά ακόμα κι από αυτή την πλανώμενη πλάνη της εποχής εκείνης, τις (μη) σπουδές στην Ανατολική Γερμανία, θα μπορούσε να προκύψει η μεταφορική χρήση της φράσης «γκαουλάιτερ τoυ σταλινισμού». Γιατί τον κ. Ν.Κ. αφορούσε αυτή η πλάνη, όχι άλλο στέλεχος της ΚΝΕ/ΚΚΕ. Κι ακόμα: μόνο αυτός συνεργάστηκε με κάποιον αμείλικτο κομμουνιστή Γερμανό «φιλόσοφο», συνεργάτη της Μυστικής Αστυνομίας «Στάζι», έναν ασφαλίτη με το ψευδώνυμο «Ελαφοπόδαρος», στην έκδοση -γερμανιστί- ενός βιβλίου.».
    …………………….
    __________________________
    Αν η πληροφορία αυτή αληθεύει,που όλα δείχνουν πως αληθεύει γιατί δεν διαψεύστηκε και αν θυμάμαι καλά κάπου διάβασα ότι έχει κατατεθεί η εφημερίδα στη δικογραφία, έχουμε μία εντελώς διαφορετική περίπτωση, από αυτήν που παρουσιάζει ο σοβαρός αριστερός μπλόγκερ.
    Υπάρχει τεράστια διαφορά, αν η εσφαλμένη πληροφορία έχει δημοσιευθεί πρώτα στο ΒΗΜΑ, σε καιρούς ακμής της ΕΣΣΔ και του Χόνεκερ και ο κ.Κοτζιάς δεν την διέψευσε.
    Τότε:
    1. Ο κ.Κοτζιάς δείχνει επιλεκτική ευθιξία
    2. ‘Οταν δεν την έχει διαψεύσει, δημιουργεί την εύλογη πεποίθηση πως αποδέχεται την αλήθεια της πληροφορίας.
    3. Αυτός που κατηγορεί την έγραψε καλή τη πίστει, χωρίς δόλο και με ευθύνη και του κ.Κοτζιά.
    4. Προτού ζητήσει ο θιγόμενος αποζημιώσεις, νομίζω πως πρέπει να στείλει μια επιστολή, να εξηγήσει και να ζητήσει διόρθωση.

  2. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.iskra.gr/%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BE%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9/

    Μυστικά κονδύλια υπουργείου Εξωτερικών: Αγνοείται η τύχη τους

    Από Βασιλική Σιούτη – 03/01/2018

    Κάθε χρόνο διατίθενται μέσω του προϋπολογισμού και κάποια εκατομμύρια ευρώ στο υπουργείο Εξωτερικών: τα περιβόητα μυστικά κονδύλια. Αυτά, οι εκάστοτε υπουργοί μπορούν να τα ξοδεύουν όπως θέλουν, όπου θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό και χωρίς να υποχρεώνονται να αποδείξουν τίποτα. Όχι ότι και στις υπόλοιπες δαπάνες υπάρχει ουσιαστική διαφάνεια και λογοδοσία, αλλά εδώ η αδιαφάνεια είναι και τυπικά επιτρεπτή.
    Τα αποκαλούμενα μυστικά κονδύλια προορίζονται για την προώθηση των εθνικών θεμάτων και σημαντικά ποσά είθισται να κατευθύνονται και σε πληροφοριοδότες, οργανώσεις, δημοσιογράφους, διάφορες ομάδες ή πρωτοβουλίες κ.ά., χωρίς την υποχρέωση να καταγράφονται τα ονόματα και τα στοιχεία τους σε κανένα επίσημο αρχείο. Μόνο κάποια πρόχειρα παραστατικά υπάρχουν, τα οποία καταστρέφονται.

    Οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τη διαχείριση αυτών των κονδυλίων –και κατά το παρελθόν έχουν υπάρξει πολλές υπόνοιες και ψίθυροι, ακόμα και καταγγελίες– είναι τα χρήματα αυτά να μην προορίζονται τελικώς για την εξυπηρέτηση εθνικών συμφερόντων, αλλά των προσωπικών συμφερόντων της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας και της αυλής πέριξ αυτής.

    Μετά την έναρξη της κρίσης υπήρξε απαίτηση για διαφάνεια, καθώς πλήθος υποθέσεων που ήρθαν στο φως κατέδειξαν μη χρηστή διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Το αίτημα αυτό επιχείρησε να το εκφράσει πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά στο θέμα των απόρρητων δαπανών, είχε εστιάσει ιδιαίτερα ως αξιωματική αντιπολίτευση.

    Η επίσκεψη Τσίπρα στους οικονομικούς εισαγγελείς

    Στις 30 Ιανουαρίου του 2012, ο Αλέξης Τσίπρας, μαζί με την –βουλευτή τότε– Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Νίκο Παππά, που ήταν διευθυντής του πολιτικού του γραφείου, επισκέφτηκαν τους οικονομικούς εισαγγελείς κ.κ Πεπόνη και Μουζακίτη για το θέμα των απόρρητων δαπανών του υπουργείου Εξωτερικών, ως κατάληξη μιας σειράς ενεργειώνΕρώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα με θέμα: Διαχείριση απόρρητων δαπανών | ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα που είχαν ξεκινήσει από το 2011.
    Εκεί, ο κ. Τσίπρας κατέθεσε ένα υπόμνημα με το οποίο ισχυριζόταν ότι είχαν περιέλθει σε γνώση του έγγραφα που καταδείκνυαν «την επιβάρυνση των κρατικών δαπανών με ιλιγγιώδη ποσά εκατομμυρίων ευρώ, ως υποτιθέμενες “απόρρητες δαπάνες”», υποστηρίζοντας ότι είχε «κατ’ επανάληψη ζητήσει από τους αρμόδιους υπουργούς και από τον πρωθυπουργό εξηγήσεις για το πώς τα ποσά αυτά δικαιολογήθηκαν και εκταμιεύθηκαν ως απόρρητες δαπάνες, παρότι, όπως φαινόταν από το ίδιο το σώμα των σχετικών αποφάσεων, αλλά και όπως προκύπτει από την μέχρι σήμερα αιδήμονα σιωπή των υπευθύνων, πρόκειται για πακτωλούς χρημάτων που προφανώς δεν διατέθηκαν για εθνικούς σκοπούς, αλλά για την εξυπηρέτηση άλλων σκοπών, σε πλήρη καταστρατήγηση της νομοθεσίας και της νομιμότητας».

    Από το 2011 ως το 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ επέμενε σταθερά στο θέμα των απόρρητων δαπανών. Τον Ιούλιο του 2013 η Ρένα Δούρου, ως βουλευτής τότε, μαζί με τον επίσης βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Στάθη Παναγούλη, κατέθεσαν ερώτηση

    Τρία χρόνια αδιαφορίας για κυβέρνηση και αντιπολίτευση

    Σήμερα, τρία χρόνια μετά από την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, με τα περισσότερα από τα ζητήματα που είχαν τεθεί να παραμένουν αναπάντητα, ουδείς από τους ερωτώντες, ή άλλος βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος, έχει δείξει να ενδιαφέρεται πλέον για το θέμα. Την ίδια αδιαφορία (εξακολουθούν να) επιδεικνύουν και τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης.

    Ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς σε Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες τον Δεκέμβριο του 2017.

    Τόσο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, είχαν δεσμευτεί ότι το καθεστώς της αδιαφάνειας και η έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου θα σταματούσαν. Βεβαίως δεν θα μπορούσε ποτέ να αναφέρεται δημοσίως αναλυτικά και ονομαστικά πού κατευθύνονται οι απόρρητες δαπάνες. Θα μπορούσαν όμως οι αρμόδιοι να ενημερώνουν εμπιστευτικά την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και κάτι τέτοιο ήταν που είχε πει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα έκανε.
    Ο πρωθυπουργός ωστόσο, παρά την μαχητικότητά του για το θέμα της διαφάνειας και τις καταγγελίες όσο ήταν στην αντιπολίτευση, ξέχασε όλα τα παραπάνω με το που ανέλαβε την εξουσία.

    Όσο για την αντιπολίτευση, που δεχόταν βροχή τις καταγγελίες όσο κυβερνούσε, δεν δείχνει να την απασχολεί το θέμα, ούτε να έχει τη διάθεση να ελέγξει την κυβέρνηση Τσίπρα για το αν εφαρμόζει όσα έλεγε. Συγκεκριμένα, στην αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχουν καν εικόνα για το συνολικό ποσό που διατίθεται για τις απόρρητες δαπάνες κατ’ έτος αυτά τα τρία χρόνια, αλλά ούτε και ενδιαφέρθηκε κανείς να το μάθει. Αν η αντιπολίτευση είχε ζητήσει επισήμως τις πληροφορίες αυτές, η κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να τις δώσει.

    • Ο/Η Είπα ξείπα λέει:

      Το είπε και το ξέχασε

      http://www.efsyn.gr/arthro/koinovoyleytikos-eleghos-gia-ta-mystika-kondylia

      Κοινοβουλευτικός έλεγχος για τα μυστικά κονδύλια

      15.05.2015


      Κάτω από κοινοβουλευτικό έλεγχο θα γίνεται η διαχείριση των απόρρητων δαπανών του υπουργείου Εξωτερικών, προκειμένου να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια, σύμφωνα με πρόταση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά.

      Σύμφωνα με έγγραφο του υπουργού, έχει ήδη προταθεί και βρίσκεται υπό επεξεργασία, η σύσταση τριμελούς κοινοβουλευτικής επιτροπής η οποία θα ελέγχει και αυτή τη διαχείριση των πιστώσεων, ώστε οι απόρρητες δαπάνες να μην ευρίσκονται στη χρήση του υπουργού χωρίς άλλο ουσιαστικό έλεγχο, πλην του υπηρεσιακού.

      Το έγγραφο του Νίκου Κοτζιά διαβιβάστηκε, έπειτα από ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων που είχε υποβάλει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Καραγιαννίδης σχετικά με τις απόρρητες δαπάνες του υπουργείου Εξωτερικών. Ο βουλευτής έχει καταγγείλει ότι ο συγκεκριμένος τομέας πιστώσεων στο πρόσφατο παρελθόν αποτέλεσε πηγή αδιαφάνειας και κατασπατάλησης δημόσιων πόρων που κρύφτηκε κάτω από τον μανδύα των απόρρητων δαπανών.

  3. Ο/Η Παλιός λέει:

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=752210

    Κρουστάλλη Δήμητρα

    Η τιμή του σταλινισμού και ο ευαίσθητος κ. Κοτζιάς
    Καταδίκη περιοδικού γιατί τον αποκάλεσε «σταλινικό»
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 08/11/2015 05:45

    Ο Νίκος Κοτζιάς τον Μάιο του 2010 κατέθεσε αγωγή κατά της μηνιαίας επιθεώρησης «Athens Review of Βooks»

    Προσπάθεια να μπει φραγμός στη βιομηχανία αγωγών κατά των ΜΜΕ πραγματοποιείται από το υπουργείο Δικαιοσύνης με δύο διατάξεις, οι οποίες θα περιέχονται σε νομοσχέδιο που θα καταθέσει ο Νίκος Παρασκευόπουλος στη Βουλή. Με τις διατάξεις αυτές καταργείται το ελάχιστο όριο αποζημίωσης που έθετε ο νόμος περί Τύπου και επιπλέον ορίζεται ότι προϋπόθεση για το παραδεκτό της αγωγής είναι να μην έχει ανταποκριθεί το μέσο ενημέρωσης στην αποκατάσταση του θιγόμενου έπειτα από εξώδικη διαμαρτυρία. Το ελάχιστο όριο αποζημίωσης είχε καταργηθεί στην πράξη από τη νομολογία του Αρείου Πάγου, ενώ η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιεί το πάγιο αίτημα της ΕΣΗΕΑ να μη δικάζονται οι δημοσιογράφοι με βάση ένα εξαιρετικό δίκαιο, αλλά να υπάγονται στο κοινό δίκαιο που ισχύει για όλους.

    Οι αλλαγές αυτές θα χαλαρώσουν τη νομική θηλιά από τον λαιμό των δημοσιογράφων, η οποία, αντί να διασφαλίζει τα δικαιώματα των θιγόμενων, μετετράπη αρκετές φορές σε μέσο περιορισμού της ελευθερίας του Τύπου μέσα από εξοντωτικές αποζημιώσεις. Δικηγόροι που ασχολούνται με αγωγές περί Τύπου επισημαίνουν ότι ακόμη δεν έχει γίνει συνείδηση στο δικαστικό σώμα ότι το δημόσιο πρόσωπο πρέπει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στην κριτική από έναν ιδιώτη. Υπάρχει ακόμη η αντίληψη, παρατηρούν, ότι όσο πιο προβεβλημένο είναι ένα πρόσωπο, τόσο μεγαλύτερη είναι η προσβολή του από τη δημόσια κριτική. Ωστόσο, τελευταία έχει αρχίσει να αντιστρέφεται αυτή η αντίληψη και οι αποφάσεις επηρεάζονται από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), το οποίο από το 2000 δικάζει υποθέσεις περί Τύπου.

    Αγωγή αποζημίωσης €250.000

    Η επιρροή του ΕΔΔΑ είναι ακόμη μικρή. Το αποδεικνύει η περίπτωση της αγωγής που κατάθεσε ο Νίκος Κοτζιάς τον Μάιο του 2010 κατά της μηνιαίας επιθεώρησης «The Athens Review of Βooks», επειδή δημοσίευσε επιστολή η οποία χαρακτήριζε τον κ. Κοτζιά «τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού». Ο κ. Κοτζιάς κατέθεσε αγωγή αποζημίωσης ύψους 250.000 ευρώ. Το ποσό ήταν εξοντωτικό και θα σήμαινε το τέλος της έκδοσης. Τον Σεπτέμβριο, πέντε έτη αργότερα, εξεδόθη η απόφαση του Εφετείου, η οποία καταδίκαζε την «Athens Review of Βooks» μειώνοντας την αποζημίωση στις 10.000 ευρώ (με τις προσαυξήσεις το ποσόν σχεδόν διπλασιάζεται).

    Σε αυτά τα πέντε χρόνια υπήρξε μια αποκαλυπτική ανταλλαγή επιχειρημάτων. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αφορά τον κ. Κοτζιά και την πανεπιστημιακή του διαδρομή. Ο ίδιος, στις προτάσεις που κατέθεσε στο δικαστήριο, την παρουσίασε ως εξής: «Αξιοσημείωτον είναι ότι κατά τα έτη 1990-1993, ήτοι ελάχιστους μήνες μετά την πτώση του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας, επέστρεψα στη Γερμανία και συγκεκριμένως στο Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου, το οποίο αποτελεί ένα από τα πλέον ιστορικά πανεπιστήμια της Ευρώπης, όπου εργάστηκα ως ερευνητής σε ζητήματα ευρωπαϊκής ενοποίησης με σημαντικές διακρίσεις, διό και εξελέγην αναπληρωτής καθηγητής στο εν λόγω πανεπιστήμιο, τίτλος ο οποίος επ’ ουδενί λόγω θα απενέμετο σε εμένα, εάν αλήθευαν στο ελάχιστο οι ισχυρισμοί των αντιδίκων. Συν τοις άλλοις, το θέρος του 2001 λόγω της θέσης καθηγητού που κατείχα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο και πριν από την ανάληψη καθηκόντων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στις ΗΠΑ, το Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου με προσκάλεσε προκειμένου να διδάξω ως «επισκέπτης διδάσκων» όπερ και εγένετο».

    Η βεβαίωση του πανεπιστημίου

    Ο εκδότης του περιοδικού Μανώλης Βασιλάκης, διαπιστώνοντας ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο βιογραφικό που κατέθεσε στην αγωγή και στο κείμενο των προτάσεών του, επικοινώνησε γραπτώς και με τα τρία πανεπιστήμια. Οπως γράφει στην «Athens Review of Βooks», το Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου απάντησε ότι «ήταν εκεί από την 1.4.1992 έως 31.7.1992», όχι ως εκλεγμένος καθηγητής, αλλά ως αντικαταστάτης καθηγητής.

    Ο κ. Κοτζιάς κατέθεσε στο δικαστήριο βεβαίωση του Πανεπιστημίου του Μαρβούργου στην οποία αναφέρεται ότι τον Φεβρουάριο του 1992 τού δόθηκε θέση «professur-vertretung», η οποία στη μετάφραση της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών εμφανίζεται ως θέση «αναπληρωτή καθηγητή» (τέτοια βαθμίδα δεν υπάρχει στη Γερμανία) και όχι ως «αντικαταστάτη καθηγητή», όπως είναι το σωστό.

    Στο Χάρβαρντ, ο κ. Κοτζιάς, όπως προκύπτει από την απάντηση του πανεπιστημίου, ήταν υπότροφος του Weatherhead Center, το 2001-2002 . Υπότροφοι του ερευνητικού κέντρου του Χάρβαρντ υπήρξαν, μεταξύ άλλων, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Επαμεινώνδας Μαριάς και ο Πέτρος Ευθυμίου. Ιδιότητα καθηγητή, όπως προκύπτει από τη γραπτή απάντηση, δεν βρήκαν στα αρχεία τους.

    Ως Senior Associate Member, δηλαδή συνεργάτης καθηγητής και όχι μόνιμος, είναι καταγεγραμμένος ο κ. Κοτζιάς στο St Antony’s College της Οξφόρδης από τον Οκτώβριο του 2000 ως τον Μάρτιο του 2001. Στην Οξφόρδη, η θέση αυτή προσφέρεται για προσωπικό ερευνητικό έργο και ο ενδιαφερόμενος μπορεί να είναι πανεπιστημιακός ή επιτυχημένος επαγγελματίας. Μολονότι δεν εντοπίστηκε άλλη ιδιότητα του κ. Κοτζιά, επισημαίνεται, επειδή δεν υπάρχει κεντρικό αρχείο, ότι ενδεχομένως θα μπορούσε να είχε εργαστεί με άλλη ιδιότητα σε κάποιο άλλο τμήμα. Ολα τα στοιχεία κατατέθηκαν στο Εφετείο και παρότι δημιουργούν εύλογα ερωτήματα, ούτε ερευνήθηκαν από τους δικαστές ούτε ο κ. Κοτζιάς έδωσε άλλες διευκρινίσεις. Το «Βήμα» επιχείρησε να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά ματαίως. Στο βιογραφικό του, πάντως, στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών αναφέρεται ότι «εργάστηκε ως ερευνητής και δίδαξε στα Πανεπιστήμια Μαρβούργου, Οξφόρδης και Χάρβαρντ και κατέχει τη θέση καθηγητή Πολιτικών Θεωριών των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιά».

    Το δικαστήριο, όπως φαίνεται από το σκεπτικό της απόφασης, τίποτα δεν ερεύνησε. Υιοθέτησε αυτούσιο το επιχείρημα του ενάγοντος ότι η λέξη «γκαουλάιτερ» ερμηνεύεται ως περιφερειακός διοικητής της χιτλερικής Γερμανίας, ως ναζιστής κατ’ επέκτασιν, και άρα η χρήση της θίγει την τιμή και την υπόληψή του. Στη δίκη προσκομίστηκε ένορκη κατάθεση του διακεκριμένου καθηγητή Γλωσσολογίας Χριστόφορου Χαραλαμπάκη, ο οποίος επισήμανε ότι σε όλα τα λεξικά η έννοια της λέξης «γκαουλάιτερ» μεταλλάχθηκε με τα χρόνια και ότι η έκφραση «γκαουλάιτερ του σταλινισμού» σημαίνει φανατικό σταλινικό. Επίσης, οι δικαστές εκτίμησαν ότι «ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ με έντονη παρουσία στον χώρο της Αριστεράς, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να του αποδοθεί οποιαδήποτε σύνδεση με το καθεστώς του Χόνεκερ και τις ακραίες μεθόδους του, ούτε και από τα κείμενά του που προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς». Μόνο που το ΚΚΕ ιδρύθηκε ως ΣΕΚΕ το 1918 και είναι αντικειμενικώς αδύνατον να είναι ο γεννηθείς το 1950 κ. Κοτζιάς ιδρυτικό στέλεχός του.

    Επιπλέον, ο κ. Βασιλάκης κατέθεσε στο δικαστήριο το βιβλίο «Der autonome Intellekt» («Ο αυτόνομος νους») στο εξώφυλλο του οποίου αναφέρεται και το όνομα του κ. Κοτζιά ως μέλους της συντακτικής ομάδας υπό τον Μάνφρεντ Μπουρ, υψηλόβαθμου στελέχους του καθεστώτος Χόνεκερ που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν και πράκτορας της Στάζι.

    Επειτα από αυτή την απόφαση, ο κ. Βασιλάκης κατέθεσε μήνυση κατά του κ. Κοτζιά για απάτη επί δικαστηρίω, η οποία όμως θα πρέπει να παραπεμφθεί στη Βουλή.

    Τόσο μελάνι χύθηκε και τόσα επιχειρήματα αντηλλάγησαν επί πέντε χρόνια για να εκδοθεί μια απόφαση που δεν τιμά το δικαστικό σώμα, αλλά ούτε και την κοινή λογική. Και όλα αυτά ενώ είναι γνωστό ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου θεωρεί ότι η διατύπωση αξιολογικών κρίσεων δεν τίθεται στην κρίση του δικαστηρίου!

    ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

    Οι αλλαγές αυτές θα χαλαρώσουν τη νομική θηλιά από τον λαιμό των δημοσιογράφων, η οποία, αντί να διασφαλίζει τα δικαιώματα των θιγόμενων, μετετράπη αρκετές φορές σε μέσο περιορισμού της ελευθερίας του Τύπου μέσα από εξοντωτικές αποζημιώσεις. Δικηγόροι που ασχολούνται με αγωγές περί Τύπου επισημαίνουν ότι ακόμη δεν έχει γίνει συνείδηση στο δικαστικό σώμα ότι το δημόσιο πρόσωπο πρέπει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στην κριτική από έναν ιδιώτη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s