Τι Λωζάννη (Ανδρέας), τι Κοζάνη (Αλέξης)

[Υπάρχουν άπειρες οδυνηρές ομοιότητες. Όμως…]

collage από τίτλο Αυριανής του Ρο & Λασκαράτου Εμμονές

Κάποιοι στο πρόσωπο του Τσίπρα βλέπουν μια ζωντανή μετενσάρκωση του Αλιέντε κι ο ίδιος δεν έχει πρόβλημα να παραδοθεί στη δίνη ενός τέτοιου ιστορικού ετεροκαθορισμού, αυτό αφήνει επιτήδεια να εννοηθεί με το άρθρο του για τον Ανδρέα. Δηλαδή μη βλέπετε ποιος είμαι διότι δεν είμαι αυτός που νομίζετε αλλά κάποιος άλλος και μάλιστα με ιστορική αποστολή. Δεν θέλω να γράψω περί Αλιέντε, δεν με ενδιαφέρει, αλλά η μνήμη των πεπραγμένων του Ανδρέα, ιδιαίτερα η εποχή του ζιβάγκο προτού πάρει την εξουσία, είναι ακόμη νωπά, προχτές έγιναν. Αν βάλετε στη θέση των «Έξω από ΕΟΚ»- «Έξω οι βάσεις του θανάτου» και «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» του Ανδρέα με τα «Θα σκίσουμε τα μνημόνια», «Γκόου μπακ κα Μέρκελ, κε Σόιμπλε, γκόου μπακ κ.κ. της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης» «κατάργηση του ΕΝΦΙΑ» κ.α. αστειότητες, τότε ναι, σε λόγια και πράξεις, υπάρχουν άπειρες οδυνηρές ομοιότητες. Όμως έως εκεί, όσο και αν προσπαθεί ο Τσίπρας να μιμηθεί τη φωνή και τη γλώσσα του σώματος του Ανδρέα που, και πολιτικό κριτήριο διέθετε όσο και κοσμοπολίτικη μόρφωση, ο Ανδρέας είχε έναν απαράμιλλο επαγγελματικό μακιαβελισμό από το ανώτατο διεθνές επίπεδο, έως και το «αναγκαίο» κατώτατο, ένα χάρισμα επικοινωνίας με τις μάζες τις οποίες έπαιζε στα δάχτυλα του ενός χεριού. Προερχόμενος από ένα οικογενειακό πολιτικό περιβάλλον, κληρονόμος ενός ακόμα μέγα λαοπλάνου όπως ήταν ο «Γέρος της Δημοκρατίας» πατέρας του, ενώ ο Τσίπρας, ένας ζαβαρακατρανέμιας καταληψίας ενός 15μελούς με μοναδικό βιογραφικό το κομματικό που βρέθηκε στη θέση που βρέθηκε χάρη του –ας όψεται- Αλαβάνου.

Οι περισσότερες πράξεις του Τσίπρα κατέληξαν, δικαίως, να προκαλούν χλεύη, από το «Οι Αγιορείτες ενσαρκώνουν το σύνθημα των Ζαπατίστας – Όλα για όλους, τίποτε για μας!» (που τόσο γλαφυρά ‘έντυσε΄ η Αυγή 09.08.2014 συμπληρώνοντάς τα εξής διανθισμένα και τα καταγέλαστα που έμειναν στην πολιτική ιστορία του τόπου: «Το σύνθημα των Ζαπατίστας, ‘όλα για όλους, τίποτε για μας’, χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας για να περιγράψει τον τρόπο ζωής των πατέρων στον Άθω. Μια φράση που θυμήθηκε συνομιλώντας επί μιάμιση ώρα με τη μεγαλύτερη ίσως μορφή του σύγχρονου αγιορείτικου μοναχισμού, τον Βασίλειο Γοντικάκη, πρώην ηγούμενο («προηγούμενο») της Μονής Ιβήρων. Μια φιλοσοφικού περιεχομένου συνομιλία, που εμπεριείχε και αναφορές, μεταξύ άλλων, στον Ηράκλειτο και τον Νίτσε.») –Έως την τελευταία του (δημοσιο)γραφική δραστηριότητα «Ήταν ο Ανδρέας  ψεύτης;» -Όλα, μα όλα πνίγηκαν στη χλεύη.

Τραγικό μείγμα ελαφρότητας και αμοραλισμού.

Και αυτό το πράμα είναι πρωθυπουργός που με την ίδια ελαφρότητα και αμοραλισμό περιφανώς δήλωνε «μπορεί να μας λένε ψεύτες αλλά δεν μας λένε κλέφτες»;

Αυτό το πράμα, είναι πρωθυπουργός.

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 Responses to Τι Λωζάννη (Ανδρέας), τι Κοζάνη (Αλέξης)

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες…

  2. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Καθόλου δεν είναι ο Τσίπρας, κατώτερος από τον Α. Παπανδρέου ή αν θέλετε, καθόλου δεν είναι ανώτερος από τον Τσίπρα ο Παπανδρεου, σαν πολιτικοί ηγέτες αυτού του τόπου. Εζησαν σε διαφορετικές εποχές. Ο δεύτερος «μεγαλούργησε» στην δεκαετία του ’80, όταν οι οπαδοί της «Αριστεράς» με άλλοθι την ρεβάνς προς τους δεξιούς, ήταν έτοιμοι να κατασπαράξουν το δημόσιο και τις επιδοτήσεις της ΕΟΚ. Ενας ηγέτης που ήταν πρόθυμος να τους τα δώσει όλα αυτά, τους χρειάζονταν και τον βρήκαν στο πρόσωπο του Ανδρέα. Όλα τα συνθήματα- «έξω από την ΕΟΚ» , «έξω από το ΝΑΤΟ» κλπ, ήταν πρόφαση, ένα ιδεολογικό ψέμα, για ανθρώπους που νοιάζονταν μόνο για τον εαυτό τους. Απόδειξη, ότι κανείς σχεδόν στο ΠΑΣΟΚ δεν αντέδρασε ούτε διαμαρτυρήθηκε, όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν πραγματοποίησε καμία ιδεολογικοπολιτική υπόσχεση της.
    Απόδειξη είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί του, που βολεύτηκαν στο δημόσιο, οι πρόωρες συντάξεις τους και τα τεράστια δάνεια της χώρας για να μπορεί να πληρώνει όλες αυτές τις απολύτως άχρηστες και ζημιογόνες δαπάνες, δάνεια που ακόμα μας ταλανίζουν.
    Οι ζητωκραυγές των οπαδών στα πολιτικά συνθήματα του στις συγκεντρώσεις του, ήταν η υπέρτατη χαρά, ότι όλα βαίνουν καλώς και το κόμμα θα κυβερνήσει ξανά..
    Ο Τσίπρας, δεν μπορεί να κάνει το ίδιο πιά. Είναι θέμα συγκυρίας. Αντε να βολέψει λίγες δεκάδες χιλιάδες ραγιάδες. Αν μπορούσε να κάνει, ότι έκανε ο Ανδρέας, προσωπικά δεν έχω αμφιβολίες ότι θα είχε ποσοστά κοντά στο 40% ή και πιο πάνω.
    Ό κόσμος ζώντας κάτω από τις γνωστές σ’ όλους μας συνθήκες δεν έχει υπομονή, ούτε είναι διατεθειμένος να πιστεύει επί πολύ, τις μεγαλοστομίες των πολιτικών.
    Αν σήμερα στην θέση του Τσίπρα, ήταν ο Παπανδρέου, μάλλον στην ίδια κατάσταση θα ήταν περίπου.
    Εκεί που υπερτερεί, είναι ότι είχε μία μέτρια νοημοσύνη.
    Προσωπικά φρονώ, ότι ο καιρός είναι κατάλληλος να αποκαθηλώσουμε όχι μόνο τους ασήμαντους που παριστάνουν τους σημαντικούς, αλλά και όλους αυτούς που εκτιμήθηκαν από τους πολλούς, σαν αυθεντίες είτε στον χώρο της πολιτικής είτε σ’ άλλους τομείς της κοινωνίας.
    Με την ευκαιρία που στο κείμενο αναφέρθηκε ο Νίτσε, ένα μικρό απόσπασμα από το έργο του, «το λυκόφως των ειδώλων»: «Τούτο το μικρό δοκίμιο είναι μια μεγάλη κήρυξη πολέμου και όσον αφορά την εξέταση των ειδώλων, αυτά δεν είναι τούτη τη φορά είδωλα της εποχής, αλλά αιώνια είδωλα, τα οποία κτυπούμε μ’ ένα σφυρί όπως θα κάναμε μ’ ένα διαπασών: δεν υπάρχουν πιο παλιά, πιο επηρμένα και πιο κούφια είδωλα απ’ αυτά…»

    • Ο/Η Po λέει:

      Ο Τσίπρας δεν ήξερε από κυβερνητική, ούτε κι από διπλωματία.
      Ο Ανδρέας επίσης δεν θα καταδεχόταν να γράψει για άλλον «Πόσο ψεύτης είναι»…

      Διαβάστε το άρθρο του Γ. Παπαδόπουλος-Τετράδη:

      Τελικά, πόσο ψεύτης είναι ο Τσίπρας;

      Η απόπειρα του πρωθυπουργού χτες να εμφανίσει με άρθρο τον εαυτό του ως ισάξιο του Ανδρέα και τον ΣΥΡΙΖΑ ως συνέχεια του ΠΑΣΟΚ πάσχει σε πολλά, αλλά κυρίως σε ένα: Το ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, γεννήθηκε ως πατριωτικό κόμμα. Και το κύριο σύνθημα του Ανδρέα ήταν «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Δεν ήταν «δεν ξέραμε ότι οι θάλασσες έχουν σύνορα», του κ. Τσίπρα.

      Επί ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα κανείς από τους πολίτες που υπερασπιζόταν την Ελλάδα ως όνομα δεν κατηγορούνταν για εθνικιστής, έτσι συλλήβδην, όπως γίνεται επί ΣΥΡΙΖΑ. Η σημαία κυμάτιζε πλάι στην πράσινη με τον ήλιο, δεν υποστελλόταν ούτε καιγόταν. Και κανείς δεν διανοήθηκε αυτή τη νοοτροπία να την εισαγάγει και στα σχολεία!

      Άσχετα με το τι πιστεύει ο καθένας για τον Ανδρέα Παπανδρέου (και ο γράφων ήταν και είναι επικριτής του) το άρθρο του κ. Τσίπρα στην εφημερίδα Documento φανερώνει από την αρχή τη χαώδη διαφορά μεταξύ του πρωθυπουργού και του Ανδρέα. Ο Ανδρέας δεν θα προσπαθούσε ποτέ να οικειοποιηθεί ένα άλλο κόμμα για να κερδίσει ψήφους, όπως έκανε ο κ. Τσίπρας χτες, 3 του Σεπτέμβρη, προσπαθώντας να διεκδικήσει το χώρο του ΠΑΣΟΚ. Θα έφτιαχνε, όπως έκανε, δικό του.

      Ο Ανδρέας δεν θα διάλεγε ποτέ μια εφημερίδα που πουλάει- δεν πουλάει 11.000 φύλλα μόνο και μόνο επειδή είναι «δική του» για να διαδώσει τις θέσεις του. Θα επέλεγε τη μεγαλύτερη «σοβαρή», ακόμα κι αν ήταν αντίπαλός του. Ο Ανδρέας δεν θα καταδεχόταν ποτέ να γράψει ένα άρθρο με τίτλο «Τελικά πόσο ψεύτης ήταν ο τάδε», ακόμα και για να τον υμνήσει. Τέτοια χυδαία φρασεολογία δεν χρησιμοποιούσε. Ο Ανδρέας δεν θα έγραφε ποτέ ένα άρθρο για να παρομοιάσει τον εαυτό του με κάποιον άλλον. Πίστευε ότι ήταν μεγάλος. Δεν ήταν μικρός.

      Να αποδομήσει κανείς με επιχειρήματα τη χτεσινή επιχειρηματολογία Τσίπρα είναι σαν να κλέβει εκκλησία. Ο κ Τσίπρας προσπαθεί εναγωνίως να συνδέσει τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά για να πει «τι ΠΑΣΟΚ τι ΣΥΡΙΖΑ». Αλλά…

      Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα έστειλε τον εμφύλιο από την καθημερινότητα στην Ιστορία. Έβαλε τον Τσακαλώτο να δώσει τα χέρια με τον Βαφειάδη. Δεν έβαλε τον κάθε Πολάκη, τον κάθε Βερναρδάκη και τον κάθε Σκουρλέτη να διαιωνίζουν τον εμφύλιο απειλώντας με επανάληψη. Έχοντας για αρωγό το Μαξίμου με τους πληρωμένους διαδικτυακούς και έντυπους κατά φαντασία οπλατζήδες να προσπαθούν να διχάσουν ντε και καλά την κοινωνία. Τα μπλε και πράσινα καφενεία έγιναν παρελθόν. Αλλά, τουλάχιστον ζούσαν στην επιφάνεια. Τα ρόζ πυροβολάνε από σκοτεινά καταγώγεια.

      Το ΠΑΣΟΚ ήταν από την αρχή ένα σοσιαλδημοκρατικό και καθόλου κομμουνιστικό κόμμα, που προσπάθησε να γιατρέψει τις πληγές του Εμφύλιου, ψηφοθηρώντας φυσικά. Δεν ήταν ένα κομμουνιστικό κόμμα που προσπαθεί να παραστήσει το σοσιαλδημοκρατικό, ανάβοντας ταυτόχρονα φωτιές εμφύλιου!

      Το ΠΑΣΟΚ εξελίχτηκε σε ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΟ κόμμα του 48% από ένα μικρό κόμμα γιατί απορρόφησε τη δυναμική του άνευρου και ανίκανου τότε Κέντρου να ενσαρκώσει τις επιθυμίες μιας καταπιεσμένης οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά εργατικής, αγροτικής και μικροαστικής τάξης. Η οποία συμμετείχε τελικά στη γέννησή του ΠΑΣΟΚ και στη διακυβέρνηση με εκατοντάδες χιλιάδες κομματικά μέλη, τους επιλεγόμενους συχνά πρασινοφρουρούς. Με ιδεολογικό σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά».

      Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ εξελίχτηκε σε δύναμη εξουσίας ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ του 35%, που κυβερνάει χάρη στη στήριξη της πιο συντηρητικής δεξιάς και της καραμανλικής ελίτ του πολιτικού του αντιπάλου! Πώς να ξεχάσει ο λαός «τι σημαίνει δεξιά» με τον Καμμένο σύμμαχο, τον Παυλόπουλο αρωγό Πρόεδρο, τον Παπαγγελόπουλο υπουργό της Δικαιοσύνης; Απ αυτούς που φαίνονται. Ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά λαϊκή συμμετοχή, καθώς η κομματική του βάση είναι από ανύπαρκτη έως αστεία. Έχει ψηφοφόρους. Δεν έχει λαό.

      Ο Ανδρέας υποσχέθηκε στο λαό καλύτερη ζωή και του την έδωσε. Άνοιξε το πλεονασματικό ταμείο που άφησε ο Ράλλης και το μοίρασε. Άνοιξε τα κοινοτικά ταμεία που άφησε ο Καραμανλής με την ΕΟΚ και τα μοίρασε. Δεν κρίνουμε το φρόνιμο ή άφρον της πολιτικής αυτής. Το διαπίστωσε ο ίδιος όταν το 1985 έβαλε τον Σημίτη να επιβάλει πρόγραμμα λιτότητας. Αλλά…

      … ο κ. Τσίπρας με τον ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε στο λαό τον οικονομικό παράδεισο και την απαλλαγή από την τρόικα και τα μνημόνια. Αντ’ αυτού βύθισε τη χώρα σε χειρότερη οικονομική κόλαση απ αυτήν που παρέλαβε και, υπογράφοντας νέα μνημόνια, καταδίκασε το λαό σε 50χρονη επιτροπεία!

      Το ΠΑΣΟΚ δεν «διολίσθησε», όπως υπογράφει ο κ. Τσίπρας, εξ αιτίας «του εναγκαλισμού του με το εκδοτικό και οικονομικό κατεστημένο». Διολίσθησε εξ αιτίας της δημιουργίας ενός νέου οικονομικού κατεστημένου από το ίδιο, της συμμετοχής του σ αυτό και τελικά της εγκατάλειψης της μεγάλης βάσης για χάρη του.

      Ο ΣΥΡΙΖΑ εναγκαλίζεται το ίδιο οικονομικό κατεστημένο, που τον στήριξε οικονομικά και πολιτικά για να έρθει στην εξουσία, ενώ προσπαθεί με κάθε μέσο να δημιουργήσει το δικό του με ποικίλους παράγοντες του νόμιμου ή γκρίζου οικονομικού τοπίου.

      Ο κ. Τσίπρας υπογράφει ότι η ταύτιση του «παλιού» ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ ως προς τον λαΪκισμό, τα ψέματα και τη δημαγωγία, δεν είναι τίποτε άλλο από «το φόβο του κατεστημένου, της διαπλοκής και της επιτροπείας» μήπως και ο ΣΥΡΙΖΑ ενσαρκώσει «τα όνειρα των λαϊκών αγώνων για εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία»!

      Ας μην ανησυχεί ο πρωθυπουργός. Όπως έχουν πει δημόσια οι επίτροποι Μέρκελ, Σόιμπλε, Μοσκοβισί, Ντάισενμπλουμ, κανείς δεν υπήρξε πιο συνεπής και πιστός σύμμαχός τους στην επιβολή της κατοχής τους στη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απειλή γι αυτούς όσο πετροβολούσε και έκαιγε στους δρόμους, κινητοποιώντας τον κόσμο και τρομοκρατώντας τις κυβερνήσεις. Τώρα είναι συνοδοιπόρος. Σόιμπλε έφα!

      Όσο για τον λαϊκισμό και τα ψέματα του Ανδρέα, ο λαός ήταν πρόθυμος να καταπιεί και τις βάσεις που έμειναν …φεύγοντας, και το ΝΑΤΟ που μείναμε… φεύγοντας και την ΕΟΚ που μας τάισε… φεύγοντας. Γιατί, καλώς- κακώς, τάισε το αντεράκι του για 30 χρόνια. Και το γεμάτο στομάχι δεν έχει όρεξη για επανάσταση.

      Ο κ Τσίπρας τι από τα δύο υπόσχεται στο λαό: Γεμάτο στομάχι ή επανάσταση; Γιατί με την ΕΜΠΡΑΚΤΗ πολιτική του αδειάζει τα στομάχια των Ελλήνων και με τη δήθεν επαναστατική του αντίσταση στους ξένους μαθαίνει στους νεώτερους πώς να κλαψουρίζουν αντί να επαναστατούν.

      Σε ένα μοιάζει ο κ. Τσίπρας με τον Ανδρέα. Είναι κι αυτός αμοραλιστής. Αλλά… όπως αναρωτιέται και στο άρθρο του…

      … Τελικά, πόσο ψεύτης ήταν ο Ανδρέας; Αδιάφορο πια. Γιατί εκείνο που ενδιαφέρει και αφορά στους Έλληνες είναι πόσο ψεύτης είναι ο πρωθυπουργός τους. Και είναι πολύ.

      Γ. Παπαδόπουλος-Τετράδης

  3. Ο/Η Ένας λέει:

    Ο Παπανδρέου είχε διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη), ο Άλεξ τι ακριβώς έχει όταν γελάει σαν χάχας ή όταν κομπλεξάρεται και χάνει τα λόγια του;

  4. ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ

    Μ. Γλέζος: Γιατί δε θα πάω στην Πνύκα

    Με γραπτή του δήλωση ο Μανώλης Γλέζος εξηγεί για ποιο λόγο δεν έκανε αποδεκτή την πρόσκληση να βρεθεί στην Πνύκα όπου το απόγευμα θα απευθύνουν χαιρετισμό ο Γάλλος Πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

    Αναλυτικά η δήλωση του Μ. Γλέζου:

    «Η Γαλλία, ο λαός της, οι αγώνες του Λαού και οι εκπρόσωποί του είναι πάντα καλοδεχούμενοι από τον Ελληνικό Λαό.

    Θα με ακολουθεί πάντα η τεράστια συμβολή της επίσημης Γαλλικής αρχής με επικεφαλής τον στρατηγό Ντε Γκώλ και του Γαλλικού Λαού, στην μη εκτέλεση των θανατικών ποινών που μας είχε επιβάλλει το μετεμφυλιακό ελληνικό καθεστώς.

    Όμως η σημερινή επίσκεψη έχει μια σημαντική διαφορά.

    Σήμερα επιβάλλεται το δίκιο του ισχυρού.

    Η ανίσχυρη ελέω μνημονίων Ελλάδα, καλωσορίζει ως επενδυτές την πιο κυνική οικονομική εισβολή, στο πρόσωπο μιας ομάδας που συνοδεύει τον Γάλλο Πρόεδρο.

    Όσες υποδομές ακόμα δεν έχουν παραχωρηθεί, παίρνουν σειρά.

    Δεν πουλάμε, παραχωρούμε.

    Δεν επενδύουν, αυξάνουν το δικό τους πλούτο απομυζώντας κάθε ικμάδα ζωής από τον Ελληνικό Λαό.

    Απλό ισοζύγιο, απλά μαθηματικά..

    Και όλα αυτά κάτω από το καθεστώς ενός πρωτόγνωρου ιστορικά εκβιασμού.

    Με το σπαθί του εκβιαστή πάνω στο τραπέζι να συνοδεύεται από το κυνικό «Vae Victis»

    Τίποτα δεν θα αλλάξει την εκτίμησή μας για τον Γαλλικό Λαό.

    Δεν πρόκειται όμως να δεχθούμε ως τετελεσμένα αυτά που θα συμφωνηθούν ανάμεσα στις επιχειρηματικές ομάδες που συνοδεύουν τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας.

    Γι αυτούς τους λόγους δεν κάνω αποδεκτή την σημερινή πρόσκληση για να παραβρεθώ στη σημερινή βεβήλωση της Πνύκας.

    Μανώλης Γλέζος

    Αθήνα 7 Σεπτεμβρίου 2017»

    [ως Παναγία Σαρανταποδαρούσα και Αντιναζίστρια δηλώνω ότι χέστηκα!]

  5. Ο/Η Ρόζα Λουξεμπουργκ λέει:

    http://www.thetoc.gr/politiki/article/alabanos-asteio-to-arthro-tou-tsipra-gia-ton-andrea-papandreou

    Αλαβάνος: Αστείο το άρθρο του Τσίπρα για τον Ανδρέα Παπανδρέου

    Ο κ. Αλαβάνος χαρακτήρισε σωστά,όσα είπε ο Μοσκοβισί για την επιτροπεία. «Είναι πλήρες ψέμα, της κυβέρνησης ότι βγαίνουμε απ’ το μνημόνιο, γιατί υπάρχει όντως εποπτεία, μέχρι να αποπληρώσουμε το 75% του χρέους».

    «Το πλοίο δεν πάει στη σωστή κατεύθυνση. Το μόνο που κάνει η κυβέρνηση είναι φιγούρες .Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν «φιγούρα» κι ας λένε ό,τι θέλουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ», κατέληξε ο κ. Αλαβάνος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s