Να μεταγραφούν τα τέκνα Αριστερών Ριζοσπαστών στην επαναστατική Αθωνιάδα

[Με την ευκαιρία του νέου σχολικού έτους και των αριστερών φοροαπαλλαγών του Άθωνα]

«Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες είναι μη ανεκτικές σε οποιονδήποτε αναζητά κοσμικό μονοπάτι ή άλλες μορφές Χριστιανισμού-αυτές στην καλύτερη περίπτωση (θεωρούνται) κατώτερες, στη χειρότερη αιρετικές-και ακόμη και μεταξύ τους….Ακόμη χειρότερα, οι Ορθόδοξες Εκκλησίες καταφεύγουν και προάγουν όχι μόνο το σοβινισμό τόσο της εθνικής όσο και της ανδρικής ποικιλίας, αλλά τον αντισημιτισμό, τον ανορθολογισμό και την παράνοια…Πολλοί Ρώσοι κληρικοί δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι η ρωσική βασιλική οικογένεια σκοτώθηκε από τους Εβραίους και πολλοί Έλληνες ιερείς είναι πεπεισμένοι ότι το 666, ο αριθμός του θηρίου, θα εγγραφεί στις ελληνικές ταυτότητες ως μέρος της εκστρατείας του Αντίχριστου εναντίον της αληθινής θρησκείας…» (Aπό την κριτική παρουσίαση του βιβλίου, από τον έγκριτο και πολύ γνωστό δημοσιογράφο Martin Woollacott, στην έγκυρη κεντροαριστερή «Guardian review: Why Angels Fall»-15.7.2000).

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Mετά την πανηγυρική αθώωση του Γέροντος Εφραίμ από τις δαιμονικές δολοπλοκίες του Πονηρού (μέχρι και ο επικεφαλής της καραμανλικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ πρώην πρωθυπουργός των σουβλακερί της Ραφήνας, είχε σκοτιστεί αρχικώς και καταγγείλει τον εαυτό του), έχει νομίζω ανοίξει ο δρόμος για να λάβει επιτέλους το Όρος την θέση που του αξίζει. Ο Υπουργός κατά της Διαφθοράς (έχει επιτελέσει τεράστιο έργο) ανακοίνωσε ευθαρσώς και συνομολόγησε με τη σιωπή του σύμπας ο αναγεννημένος ΣΥΡΙΖΑ: «Τους λαοπρόβλητους ηγέτες τα ντόπια και ξένα συμφέροντα, οι νταβατζήδες της διαπλοκής, οι λακέδες και τα γιουσουφάκια της ενημέρωσης προσπαθούν να τα εξουδετερώσουν με κάθε τρόπο. Αυτό συνέβη με τον Κώστα Καραμανλή, αυτό συμβαίνει και σήμερα με τον Αλέξη Τσίπρα» δήλωσε ο Δ. Παπαγγελόπουλος, σχολιάζοντας την απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση του Βατοπεδίου  («Παπαγγελόπουλος για Βατοπέδι: Τσίπρας και Καραμανλής είναι απρόσβλητοι στους ιούς της διαπλοκής»-22.3.2017). Επιτρέψτε μου να δικαιολογήσω  τους  ολίγον άκομψους  για ευλαβή Υπουργό και πρώην Αρεοπαγίτη και διοικητή ΕΥΠ  όρους  «νταβατζήδες» και «γιουσουφάκια».  Πρέπει νομίζω να αποδοθεί αυτή η επιπολαιότης  σε  αυθόρμητο  συνειρμό οφειλόμενο  στην αναφορά του στο Άγιο Όρος. Ίσως μια αναδίφηση στο βιβλίο  του αγιογράφου τ. μοναχού Νικόδημου, τ.Γραμματέα (1978-1982) της Ι.Κοινότητας, «Το ταξίδι ενός αθώου», (εκδ. Λιβάνη-2011. «Ο μοναχός Νικόδημος ξεσκεπάζει το Άγ.Όρος»), δείξει που βρίσκονται αυτοί που ανταποκρίνονται στους πεζοδρομιακούς υπουργικούς χαρακτηρισμούς:  «… ‘Βρες μου ένα αγόρι και φερ’το μου για να το έχω και εγώ σου δίνω τώρα 5000 δρχ...».

Μπαίνω στο θέμα του τίτλου μου,  αποπειρώμενος να υποστηρίξω με επιχειρήματα την  (εθνικώς  χρήσιμον)  πρότασή μου, αποφεύγοντας  να στηριχθώ  στους φερόμενους από ευσεβείς  ιστότοπους  ως «διαλόγους» της αθωνικής περιοδείας  Φλωράκη, τους  οποίους το ΚΚΕ  δεν  έχει  διαψεύσει,  ή στα  δημοσιευμένα αθωνικά «Άπαντα» της Λιάνας Κανέλλη, που θα έπρεπε να είχαν κάνει πολλά μέλη του μαθητικού της ΚΝΕ, να έχουν εγγραφεί στην Αθωνιάδα.

Η Σχολή αυτή λοιπόν διδάσκει την αρετή, ανταλάσσοντας επισκέψεις με κορυφαίους πνευματικούς  άνδρες, όπως ο  ηγούμενος  Εφραίμ.  Συγκεκριμένα η Αθωνιάδα επισκέφτηκε τον όσιο Γέροντα τον Φλεβάρη του 2016 και ο Γέρων ανταπέδωσε το Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς. Από τις φωτογραφίες των δυο επισκέψεων των ανήλικων ρασοφόρων Γυμνασίου και Λυκείου, όπως δημοσιεύτηκαν σε ευσεβείς ιστότοπους, προκύπτει πως ο αριθμός τους είναι πολύ μικρός, γεγονός που επιβάλει από μόνο του το κλείσιμο της Σχολής για λόγους οικονομικούς, όπως συνέβη με πολλά δημόσια σχολεία πολλαπλάσιου αριθμού μαθητών. Αν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και η ΛΑΕ επιμένουν, τιμής ένεκεν, να κρατηθεί ανοιχτό το φυτώριο των Ζαπατίστας, τότε είναι ανάγκη να γραφτούν εκεί τα παιδιά των νυν και πρώην βουλευτών τους ως μαθητές. Αξίζει τον κόπο να στηρίξουν το Όρος και τους θεσμούς του. Ας ακούσουν έναν αντιμνημονιακό, φεμινιστή («Τι έλεγε ο Αλέκος Αλαβάνος για το Άβατο του Αγίου Όρους» «Άς αφήσουμε το Όρος στην ηρεμία του»), κλείνοντας τα αυτιά τους στις ανευλαβείς ειρωνείες που έχει δεχθεί από τους ευλαβείς ακροδεξιούς φίλους του Τσίπρα [«Θέλει και επιστροφή ο Αλαβάνος… τελείωσε η «ιερή» κληρονομιά;», Olympia, (9.11.2009): «..το τζάκι των Αλαβάνων είχε τη διαχείριση του πιό κερδοφόρου εκκλησιαστικού ιδρύματος τα τελευταία 180 χρόνια. Το Ίδρυμα της Παναγιας της Τήνου»].

Άλλος ένας λόγος που δημιουργεί την υποχρέωση επάνδρωσης της Σχολής με τέκνα της Αριστεράς, είναι το γεγονός πως οι γονείς τους έχουν ψηφίσει όλοι τους ΝΑΙ ή «παρών», χωρίς ούτε ένα ΟΧΙ, άλλοι μία φορά και άλλοι δυο φορές στη Βουλή (2014 και 2017), για απροσδιόριστου ύψους φοροαπαλλαγές, με το κόλπο της τροπολογίας σε άσχετο νομοσχέδιο. Έχουν δηλώσει όλοι τους τον σεβασμό τους στο Όρος, είτε αυτοπροσώπως [όπως ο Λαφαζάνης της Σρεμπρένιτσα: «Όλοι σεβόμαστε και τιμούμε το Άγιο όρος (Iskra-στις 04/08/2017, αλλά και άλλοτε)], είτε δια του Αλεξίου του Αθαμανέως, συναινώντας με τη σιωπή τους, με μοναδική εξαίρεση την Ελένη Πορτάλιου («Σκληρή κριτική της Ελένης Πορτάλιου στον Τσίπρα για το Άγιο Όρος»-19.8.2014. “..καλεί την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει τη θέση της ως προς την Εκκλησία και να

Μαθητεία αρετής

επικεντρωθεί σε θέματα όπως η ιδιοκτησία και φορολογία της εκκλησιαστικής περιουσίας, ο έλεγχος των χρηματοδοτήσεων του Αγίου Όρους, τα πολυάριθμα εκκρεμή σκάνδαλα όπως αυτό του Βατοπεδίου και ο χωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος..”).

Να σημειώσω και έναν ακόμη λόγο για μαζικές μετεγγραφές της μαθητιώσας Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στην Αθωνιάδα. Τα παιδιά εκεί, μακριά από τον καταστροφικό γυναικείο πειρασμό, θα μπορέσουν να αναπτύξουν εκλεκτές φιλίες χρήσιμες στη ζωή τους, να ανακαλύψουν κλίσεις τους που αγνοούσαν και να επιδοθούν απερίσπαστοι στις επιστημονικές μελέτες τους, όπως έχουν δηλώσει ότι έκαναν οι δυο αρχιεπίσκοποι Χριστόδουλος και Ιερώνυμος με τη ρασοφορία τους.

Επειδή όμως δεν θέλω να κατηγορηθώ ως προπαγανδιστής και στρατολόγος του μοναχισμού, συστήνω ως εξισορροπιστικό αντίλογο τα κάτωθι:

Α. ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ: «Μία μαφία ντυμένη στα μαύρα»-‘Ε’ της ‘Ελευθεροτυπίας’, (14.9.2008): «Δείτε το σχολείο στις Καρυές. Δεν είναι θρησκευτικό, είναι δήθεν κανονικό σχολείο, όπου είναι εγκλωβισμένα παιδιά 12-18 ετών, τα οποία μεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν γυναίκα. Αυτό το τερατώδες πράγμα χρηματοδοτείται από το υπουργείο Παιδείας! Έχουμε κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πώς εγκλωβίζεις παιδιά σ’ έναν χώρο όπου δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα; Κανείς δεν τόλμησε να το σχολιάσει αυτό».

Β. «ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ – ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ – ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΕ ΒΑΡΙΑ ψυχοφάρμακα!» (Συνέντευξη του μοναχού Μιχαήλ στην Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (ένθετο περιοδικό Εψιλον: Τεύχος 524, 22/4/2001).

Γ. «To Άγιο Όρος στην Κατοχή: Ιερό προσκύνημα στους Ναζί» – Praxis Review.

Δ. «Από τους ζητιάνους στους επιστήμονες [1]». «Έρευνα ‘Η επανάσταση των κοινοβίων’. Δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία τον Αύγουστο του 1992…Ιερόσυλοι και αρχαιοκάπηλοι   28 Μαΐου 1991. Στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας πεθαίνει από Έιτζ ο μοναχός Δανιήλ της μονής ΙβήρωνΟι φήμες για σεξουαλικές εκτροπές ξεπέρασαν τα όρια της Ελλάδας και έγιναν σκανδαλοθηρικά αναγνώσματα στην Δύση. … Ο συγγραφέας Κώστας Ουράνης, … στο «Ελεύθερον Βήμα» γράφει: ‘Σήμερα, όταν γίνεται λόγος για το Άγιον Όρος, ο περισσότερος κόσμος χαμογελάει ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία και υπονοούμενα. Πηγή του χαμόγελου αυτού είναι ένα σωρό ιστορίες που κυκλοφορούν, σχετικές με την ζωή και τα ήθη των μοναχών, και που κοντά τους οι ιστορίες του Βοκακίου θα μπορούσαν να θεωρηθούν κατάλληλες για παρθεναγωγεία…». Το πνευματικό επίπεδο και η ηθική συγκρότηση πολλών ιδιορρυθμιτών μοναχών είχε πέσει τόσο χαμηλά ώστε να χρησιμοποιούν ιερά σκεύη για γλάστρες και παλιά βιβλία για χαρτί περιτυλίγματος….Οι «καβιώτες» ήταν αλητόβια και άτακτα στοιχεία, που ή δεν είχαν χειροτονηθεί ποτέ μοναχοί ή είχαν αποσχηματιστεί και εκδιωχθεί από τις μονές τους για σοβαρά παραπτώματα. … ο εκκλησιάρχης έκλεψε το σπουδαιότερο περγαμηνό έγγραφο της μονής, το Ευαγγέλιο .. (11ου αιώνα). Ο συνεργός του, ένας δόκιμος μοναχός, συνελήφθη στην Αθήνα όταν προσπάθησε να πουλήσει το σπανιότατο κειμήλιο σε αρχαιοκάπηλους. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής ήταν μια μικτή υπόθεση αρχαιοκαπηλίας και σεξ…Αυτές οι… «μικτές υποθέσεις» συνεχίστηκαν και φθάνουν μέχρι την εποχή μας. Οι φήμες στην δεκαετία του ’70, που αναπαράγονται ακόμα στις γειτονικές με το Αγιον Όρος περιοχές, οργίαζαν κι έλεγαν ότι οι σπείρες των αρχαιοκάπηλων έστελναν «καραβιές με αγοράκια» στα ιδιόρρυθμα μοναστήρια και για τις υπηρεσίες τους πληρωνόντουσαν με εικόνες, χειρόγραφα και άλλα κειμήλια, που οι ιδιορρυθμίτες έβγαζαν από τις μυστικές κρύπτες. Η πιο πρόσφατη «μικτή υπόθεση» συνέβη το 1986 στην ιδιόρρυθμη (τότε) μονή Βατοπεδίου και κατέληξε σε τραγωδία. Ο δόκιμος μοναχός Αναστάσιος Δανδίκας έκλεψε με δυο φίλους του 2 λειτουργικά ειλητάρια 13ου και 14ου αιώνα, 7 αυτοκρατορικά φιρμάνια και διάφορες εικόνες…Ένας μέλος της σπείρας συνελήφθη από την Ιντερπόλ στο Μόναχο ενώ προσπαθούσε να πουλήσει τα κειμήλια. Ο πρώην μοναχός Αναστάσιος πέθανε από Έιτζ στις 6 Ιανουαρίου 1992 στο «Νοσοκομείο Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης. ..Μία αποκρουστική υπόθεση ιεροσυλίας συνέβη τον Δεκέμβριο του 1989 στη μονή Μεγίστης Λαύρας..».

Ε. «Θέμα Βαρδινογιάννη, το σκάνδαλο των σκανδάλων» (halkikidikinow, 19.2.2015). «Ένα θέμα που σκόπιμα εδώ και 41 χρόνια είναι θαμμένο από τα Μ.Μ.Ε. για ευνόητους λόγους. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η ιστορία ξεκινάει το 1965 όταν η Μονή Ξενοφώντος υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης ιδιοκτησίας..».

Στ. «Ένα μίνι Βατικανό «έχτιζε» ο Εφραίμ». (Στέλιος Βραδέλης-‘ΤΑ ΝΕΑ’, 27/10/2008). «..Η περιουσία της μονής υπολογίζεται πως ξεπερνάει τα 70 εκατομμύρια ευρώ. Χωρίς βέβαια να προσμετρώνται σε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία που απέκτησε από την ανταλλαγή της Βιστωνίδας με τα οικόπεδα «φιλέτα». Η πραγματική αξία των προσεκτικά επιλεγμένων «φιλέτων» θα προσέθετε περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο ευρώ στο ταμείο της….Η ιερά Ζώνη της Παναγίας περιοδεύει σε σπίτια πολιτικών, ευλογεί τα αυτοκίνητα LΑDΑ, τα οποία γίνονται και χορηγός της περιφοράς της Ζώνης. Η περιφορά συνεχίζεται στην αλευροβιομηχανία του κ. Λούλη και σε άλλους επιχειρηματίες…Το όνομα του Ιωσήφ και της ομάδας του συνδέεται με σκάνδαλα ηθικής φύσης, σύμφωνα με τις κατηγορίες των επικριτών τους, και υποχρεώνουν τον τότε Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο να τους ζητήσει να εγκαταλείψουν την επαρχία του. Την ίδια στάση τηρούν και οι υπόλοιποι μητροπολίτες, οι οποίοι υποχρεώνουν ουσιαστικά τον Ιωσήφ και τους υποτακτικούς του να εγκαταλείψουν τη Μεγαλόνησο…».

Ζ. «Θέμος Κορνάρος – Οι άγιοι χωρίς μάσκα». «ΓΙΑ ΤΟ ΛΕΠΡΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ…Μέσα στα 20 μοναστήρια του Άθω, θα βρούμε: εμπόρους ναρκωτικών, εμπόρους κι αγοραστές της… ανδρικής σάρκας, σχολειά του αλκοολισμού και συστηματικά εκπαιδευτήρια μισανθρωπίας κι αλληλοεξοντωμού. Κι ακόμα σπείρες απατεώνων που τις επιτυχίες τους θα ζηλεύανε κι οι πιο μοντέρνοι διεθνείς τύποι του είδους των…».

Η. Ο πατριώτης λόγιος Χριστόδουλος Παμπλέκης, θυμίζει στον μητροπολίτη Πλαταμώνος Διονύσιο, το 1793 τα μαθητικά τους χρόνια στην Αθωνιάδα: «…όχι μόνον έτρωγες και έπινες, .. αλλά και σαρίκι γυναικείον έβανες εις την κεφαλήν σου, και πιστολιαίς έριπτες περιπατών με τους πόδας γυμνούς έως τα γόνατα….οι καλόγκαιροι εφώναζον και σας πουτ…του σχολείου…….οι καλόγκαιροι εφώναζον και ημάς τους ιδίους πουτ…και πούσ…, το οποίον ημείς δεν το καταδεχόμεθα……Διά τούτο εδιώχθην κύριε Ντελή Δήμο .. και όχι μόνον εγώ….όσοι δεν ευχαριστούντο εις τας ασελγείας, ακολασίας….» (Ιώσηπου Μοισιόδακος «Απολογία», επιμ. Ά.Αγγέλου, σ.οθ΄).

Απρίλη του 1976, ο Αγιορείτης Νέστωρ, επιτέθηκε με βαριοπούλα στο αντίγραφο του Ποσειδώνα στο Υπ.Παιδείας. «Τον όπλισε το πύρινο άρθρο Μητροπολίτη ‘για τα αιδοία του ειδωλολάτρη Θεού’» (Μηχανή του Χρόνου-23.7.2015).

Αυτά ως αντίλογος στον επίμονο σεβασμό στο Άγιο Όρος, του ομιλούντος εκ μέρους όλων μας (!!!) Κομμουνιστή Λαφαζάνη (Iskra -8/8/2017): “Όλοι σεβόμαστε τον Άγιον Όρος αλλά αυτός ο σεβασμός δεν μπορεί να εκφράζεται με φορολογικά δώρα προς τις Μονές του”. Εκτός από τα δώρα που έδωσε ο ίδιος και οι φίλοι του τότε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ το 2014, με ψήφο «παρών» ή έστω χωρίς ούτε ένα ΟΧΙ ή μια διαμαρτυρία.

Ευτυχώς όμως, πολλοί ώριμοι νέοι του εξωτερικού (εκ Ρουμανίας) περιφρονούν συνειδητά τις σπερμολογίες αυτές και έχουν ήδη σπεύσει («Ο 12χρονος Μιχάλης που πήγε στο Άγιο Όρος»). Προσωπικώς συνιστώ στους γονείς, στελέχη των ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, ΚΚΕ, να μην πτοηθούν από τα ανωτέρω και να προλάβουν τις μετεγγραφές των υιών τους, ιδιαίτερα όσων φοιτούν στην Σχολή Χιλλ. Είναι αδιανόητον θαβμαστέ του Όρους να προτιμούν το ζοφερόν σπήλαιον του Λουθηρανισμού, από το φυτώριον των Αγίων. Ας ακροασθούν τον φιλιππικό του Μακρυγιάννη εναντίον του Ευαγγελικού Ιεραπόστολου Ιωνά Κινγκ («Μακρυγιάννης: Ένας (μισαλλόδοξος) Ρωμιός [2] »): «… ‘Αφού ο σοφός της Αμερικής Κίνης …. κατακρένει την Θεοτόκον, τον Χριστόν, τους αγίους. Λέγει , αυτά δεν υπάρχουν, είναι δόλος και απάτη. Παντρεύει νέους με τις νέες, γυμνώνει αυτούς μ’ένα αγανόν φόρεμα, να φαίνονται τα κεκρυμμένα του ενού και του άλλου, κόβει την εικόνα της Παναγίας με τα κεριά μαζί και καίγονται και γένεται αυτός ο περίφημος γάμος, και άλλα πλήθος..’..».

ΥΓ
«Όταν ο Ρασπούτιν σκανδαλίστηκε από το Άγιο Όρος»… «Εκεί αντιμετώπισαν τις  ομοφυλοφιλικές πρακτικές των μοναχών και ιδιαίτερα της ρωσικής Μονής που τους σπίτωσε με τον ίδιο ενθουσιασμό που υποδέχτηκε αργότερα τους Γερμανούς Ναζιστές στρατιωτικούς, που έφτασαν και στον Άθωνα. Ο  Ρασπούτιν, ένας άνδρας με πολύ ισχυρή έλξη προς το άλλο φύλο, κανονικός σεξομανής και λάτρης των γυναικών, δεν προσαρμόστηκε στην κατάσταση, την οποία εξέλαβε ως βαριά προσβλητική για την ιδιοσυγκρασία του (Βλ. Harold Shukman «Rasputin»-Εκδ. The History Press, 16.9. 2011, σελ.15. Ο ρωσικής καταγωγής Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας ειδικευόταν στη ρωσική Ιστορία και έκανε ακαδημαϊκή καριέρα στην Οξφόρδη, ως διευθυντής του κέντρου για τη Ρωσία του Κολλεγίου του Αγ.Αντωνίου. Για τον αγιορείτικο σοδομισμό και τον Ρασπούτιν γίνεται αναφορά επίσης στα: Fuhrmann, Joseph T. : «Rasputin, the untold story», Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons-2013, σελ.22 και Moynahan, Brian: “Rasputin. The saint who sinned». Random House-1997, σελ.32). Εγκαταλείποντας άρον άρον το ρωσικό μοναστήρι για τα Ιεροσόλυμα, καταράστηκε τον Άθωνα ως χώρο γεμάτο από ηθική ακαθαρσία και μόλυνση…».

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερή» Εξουσία, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

12 Responses to Να μεταγραφούν τα τέκνα Αριστερών Ριζοσπαστών στην επαναστατική Αθωνιάδα

  1. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://news247.gr/eidiseis/mixani-tou-xronou/mhxanh-toy-xronoy-o-kalogeros-poy-efyge-apo-to-agio-oros-gia-na-katastrepsei-me-variopoula-to-agalma-toy-poseidwna-sto-ypoyrgeio-paideias.3588274.html

    Μηχανή του Χρόνου: Ο καλόγερος που έφυγε από το Άγιο Όρος για να καταστρέψει με βαριοπούλα το άγαλμα του Ποσειδώνα στο Υπουργείο Παιδείας!

    Πρωτοφανές περιστατικό θρησκευτικού φανατισμού έγινε πρωτοσέλιδο τον Απρίλιο του 1976

    Ιουλίου 24 2015 07:25

    Ένα πρωτοφανές περιστατικό θρησκευτικού φανατισμού έγινε πρωτοσέλιδο τον Απρίλιο του 1976. Πρωταγωνιστής ήταν ένας καλόγερος από το Άγιο Όρος, ο οποίος κατέβηκε στην Αθήνα με σκοπό να καταστρέψει το άγαλμα του Ποσειδώνα που βρισκόταν στην είσοδο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

    Όλα ξεκίνησαν από ένα άρθρο του μητροπολίτη Φλώρινας κ. Αυγουστίνου Καντιώτη «για τα αιδοία του ειδωλολάτρη Θεού και το αίσχος των Αθηνών», το οποίο εξόργισε τον καλόγερο. Στο άρθρο ο Καντιώτης αναφερόταν μεταξύ άλλων και στο γύψινο αντίγραφο του αγάλματος του Ποσειδώνα, που κοσμούσε την είσοδο του Υπουργείου Παιδείας. Ο καλόγερος έγινε έξαλλος και αποφάσισε να δράσει. Πήρε ένα αυτοκίνητο και ταξίδεψε από τον Άθω έως την Αθήνα για να εξαλείψει -όπως πίστευε- τη ντροπή του Υπουργείου.
    Νωρίς το πρωί εισέβαλε στο κτίριο και άρχισε να χτυπά το άγαλμα με μια μεγάλη βαριοπούλα. Υπάλληλοι του υπουργείου προσπάθησαν να τον σταματήσουν, αλλά δεν πρόλαβαν. Ο καλόγερος χτυπούσε με μανία τον Ποσειδώνα φωνάζοντας: «Κάτω τα είδωλα». Έσπασε τα χέρια και τα πόδια του αγάλματος και πριν προλάβει να θρυμματίσει και το κεφάλι, αστυνομικοί έφτασαν στο Υπουργείο και τον συνέλαβαν. «Ήταν ένα φθοροποιό είδωλο. Αηδιαστικό και αισχρό. Αυτοί που το έστησαν στο Υπουργείο Θρησκευμάτων δεν είναι χριστιανοί», είπε για να δικαιολογήσει την πράξη του. Στο αστυνομικό τμήμα που οδηγήθηκε, συγκεντρώθηκαν δημοσιογράφοι, οι οποίοι του υπέβαλαν ερωτήσεις. «-Τι σε πείραξε περισσότερο από το άγαλμα του Ποσειδώνα; Μήπως η γυμνότης του; -Και αυτό. Γιατί να έχουν το είδωλο στο υπουργείο; Μήπως θέλουν να επαναφέρουν την ειδωλολατρία, όπως έκανε ο Ιουλιανός ο Παραβάτης; Όχι, δεν θα το επιτύχουν».

    Ο καλόγερος όχι μόνο δεν ήταν μετανιωμένος, αλλά μονολογούσε: «Αχ δεν πρόλαβα του άτιμου να του σπάσω με το σφυρί και το κεφάλι». Μάλιστα απειλούσε να επιστρέψει στην Αθήνα νύχτα με δύο κάσες δυναμίτιδα και να κάνει στάχτη τον Ποσειδώνα. Σύμφωνα με το σχέδιο του θα έσπαγε τα τζάμια και θα έμπαινε στο Υπουργείο με τα φιτίλια έτοιμα για πυροδότηση. Στην ανάγκη, όπως δήλωνε, θα σκοτωνόταν μαζί και ο ίδιος, σαν τον Σαμουήλ στο Κούγκι.
    Στο εδώλιο
    Η υπόθεση οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη. Στο δικαστήριο είχε συγκεντρωθεί κόσμος που υποστήριζε τον καλόγερο. Όταν ο κατηγορούμενος ρωτήθηκε από τον πρόεδρο τι είχε να δηλώσει για την κατηγορία, εκείνος απάντησε με ψυχραιμία: «Την αποδέχομαι. Έσπασα το άγαλμα γιατί ήταν το όνειδος της πόλεως και προκαλούσε την αγανάκτηση των χριστιανών», ενώ όταν τον ρώτησε αν ζητάει απαλλαγή από την κατηγορία είπε κατηγορηματικά όχι: «Να με βάλετε δύο φορές φυλακή. Εγώ πάντως έκανα ανθραγάθημα». Το δικαστήριο καταδίκασε τον καλόγερο σε φυλάκιση 8 μηνών, αλλά άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος.

  2. Ο/Η laskaratos λέει:


    Ο Υμνητής του Ναζιστή παιδεραστή Στράιχερ με τον μητροπολίτη Μεντζελόπουλο.
    Αργότερα ο Μεντζελόπουλος κατήγγειλε τη Χ.Α. ως «Τάγμα Σατανιστών» (ΤΑ ΝΕΑ, 24 Μαΐ 2013) και ο θαυμαστής του Μουσολίνι τον ρώτησε γιατί δεν καταγγέλλει «την ιδιαίτερη προτίμηση πολλών συναδέλφων του στα ‘οθωμανικά’ ήθη» [ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΠΑΠΠΑΣ: Τώρα πέφτουν οι μάσκες (23 Απρ 2013) xristospappas.blogspot.com/2013/04/blog-post_2735.html]

    ΟΜΕΡΤΑ
    Ο παιδεραστής-βασανιστής Θεολόγος Κ.Λαλαούνης και ο ατιμώρητος και ανώνυμος Εξομολόγος ιερέας καταδότης του, για τον οποίο ο Μητροπολίτης Χρήστος Μεντζελόπουλος δεν λέει λέξη, ούτε κανείς τον καλεί να ενεργήσει τα δέοντα.

    @»Στο ερώτημα των ανακριτικών αρχών γιατί δεν μιλούσαν εκείνα απαντούσαν με δάκρια στα μάτια: «Από τη στιγμή που ερχόταν στο ίδρυμα παπάς για να μας εξομολογήσει και την εξομολόγησή μας την έλεγε χαρτί και καλαμάρι στον Λαλαούνη και μας έβαζε τιμωρία μετά, σε ποιον να μιλήσουμε και τι να του πούμε; «.

    http://www.protothema.gr/greece/article/710533/to-elliniko-spotlight-50-hronia-viastis-anilikon-ston-peiraia/

    Οι δραματικές ιστορίες παιδιών που έπεσαν στα χέρια του
    To ελληνικό Spotlight: 50 χρόνια βιαστής ανηλίκων στον Πειραιά
    Ρομίνα Ξύδα 04/09/2017

    Διευθυντής ορφανοτροφείου στον Πειραιά καταδικάστηκε σε 40 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή – Η σκοτεινή ιστορία ενός «ευυπόληπτου» άνδρα που φόρεσε το προσωπείο του σωτήρα ικανοποιώντας τη διαστροφή του να βασανίζει χωρίς έλεος δεκάδες απροστάτευτα παιδιά

    Υπάρχουν ρεπορτάζ που όσα κι αν έχεις δει και ακούσει, όσες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες κι αν έχεις καταγράψει σε μνήμες φρίκης, όσα κι αν είναι τα χρόνια σου στην πιάτσα της δημοσιογραφίας και όσα χιλιόμετρα κι αν έχεις διανύσει στα μονοπάτια της, γεννιούνται για να σε σοκάρουν.


    Η δικηγόρος Σοφία-Αλεξία Βέννη ανέλαβε αφιλοκερδώς της υπεράσπιση των παιδιών

    Δεν είναι μόνο το βάθος της δια­στροφής των πρωταγωνιστών τους που σε τσακίζει, ούτε οι αποτρόπαιες πράξεις τους που σκάνε μέσα σου σαν γροθιές. Είναι που στάθηκες αδύναμος και ανίκανος να τα αποκαλύψεις πριν προλάβουν να πολλαπλασιάσουν τον αριθμό των θυμάτων εκμηδενίζοντας ταυτόχρονα την προοπτική κάθε σωτηρίας. Πενήντα χρόνια. Μισός αιώνας.

    Τόσο πέρασε από τη στιγμή που ένας άνδρας, ο Κωνσταντίνος Λαλαούνης, οικειοποιήθηκε τη μάσκα του σωτήρα βασανίζοντας χωρίς έλεος δεκάδες ανήλικα παιδιά. Η μάσκα μόλις έπεσε αποκαλύπτοντας το πραγματικό του πρόσωπο: το πρόσωπο ενός δυνάστη, ενός τυράννου, ενός τέρατος που επί σειρά ετών κακοποιούσε σωματικά και ψυχολογικά ανήλικα αγόρια, παιδιά που είχαν απομακρυνθεί από το κακοποιητικό περιβάλλον της οικογένειάς τους για να βρουν αγάπη και θαλπωρή. Δεν τις συνάντησαν ποτέ. Στη θέση τους ο «ευυπόληπτος» κύριος Λαλαούνης τοποθέτησε μόνο την απόλυτη φρίκη. Αυτό είναι η εικόνα που αποκαλύφθηκε από τη δικογραφία και τη δίκη που ακολούθησε.

    Ο ατάραχος βασανιστής και τα θαρραλέα αγόρια

    22 Αυγούστου 2017. Στην Αίθουσα 1 του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών λαμβάνει χώρα η τέταρτη και τελευταία συνεδρίαση μιας υπόθεσης που συγκλονίζει όσους τυχαίνει να την παρακολουθούν. Ενας 86χρονος άνδρας, ο Κωνσταντίνος Λαλαούνης, βρίσκεται στη θέση του κατηγορούμενου για αποπλάνηση ανηλίκων κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή, όπως και σε βάρος ατόμου του οποίου καταχράστηκε τη διανοητική αναπηρία, και ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή τελεσθείσα από εργαζόμενο σε φορέα παροχής κοινωνικής μέριμνας. Οι παραπάνω πράξεις για τις οποίες κατηγορείται αφορούν 12 παιδιά, 5 εκ των οποίων είναι ακόμη και σήμερα ανήλικα και τα οποία δεν κλήθηκαν να καταθέσουν στο δικαστήριο, αλλά διαβάστηκαν οι καταθέσεις που είχαν δώσει κατά τη διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας. Μοιάζει ατάραχος. Το υπεροπτικό του χαμόγελο, σε πλήρη αντιδιαστολή με το βάρος των κατηγοριών που απειλούν την ελευθερία του, προκαλεί ρίγη σε όσους γνωρίζουν την αλήθεια και αποτροπιασμό σε εκείνους που έχουν βιώσει το κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή ψέμα του. Δίπλα του στέκουν τρεις δικηγόροι και κάποιοι μάρτυρες υπεράσπισης που μιλούν για έναν πραγματικό ήρωα, για την προσωποποίηση της ανθρωπιάς και της αγάπης για τα παιδιά.

    Απέναντί του στέκουν τέσσερα παιδιά, 20 έως 25 ετών, μερικοί μάρτυρες κατηγορίας και μια νεαρή δικηγόρος, η κυρία Σοφία-Αλεξία Βέννη, που δέχθηκε να τα εκπροσωπήσει αφιλοκερδώς. Τα παιδιά ξεκινούν να διηγούνται όλα όσα έζησαν στο ίδρυμα με την επωνυμία «Παιδικό Σπίτι» στον Πειραιά από την τρυφερή ηλικία των 4 ετών. Κάποιες στιγμές η φωνή τους σπάει, τα δάκρυα κατακλύζουν τα μάτια τους, οι μνήμες τούς κόβουν τα πόδια, η αναπαραγωγή του πόνου τα λυγίζει. Παρ’ όλα αυτά στέκονται όρθια και χωρίς να κοιτούν τον κατηγορούμενο και με τη ματιά στραμμένη αποκλειστικά και μόνο προς την πλευρά της έδρας, συνεχίζουν να μιλούν για την κόλαση που βίωσαν δίπλα του.

    Για το ασταμάτητο ξύλο, τις επαναλαμβανόμενες σεξουαλικές παρενοχλήσεις, τις βάναυσες τιμωρίες, τα αμέτρητα βασανιστήρια και την απομόνωσή τους από τον έξω κόσμο. Λίγες ώρες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Λαλαούνης καταδικάζεται σε 40 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή και τραβά τον δρόμο για τις Φυλακές Τριπόλεως, εκεί όπου κρατούνταν από τις 24 Οκτωβρίου του 2016 όταν, στο πλαίσιο της κύριας ανάκρισης, είχε κριθεί προφυλακιστέος λόγω επαρκών ενδείξεων.

    Στην Αίθουσα 1 του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών επικρατεί τώρα χαρά και στις ψυχές των θυμάτων του Λαλαούνη η αίσθηση της δικαίωσης. Ωστόσο, τίποτα δεν μπορεί να σβήσει την ηχώ της φράσης που βγήκε από τα ενήλικα χείλη ενός πρώην ανήλικου τροφίμου: «Επιθυμώ να τιμωρηθεί ο Λαλαούνης, αν και δεν πιστεύω ότι η τιμωρία του θα αλλάξει το παρελθόν μου».

    Ο «ευυπόληπτος» Πειραιώτης με το μαστίγιο

    Το ημερολόγιο γράφει 1958 όταν ο 27χρονος τότε Κωνσταντίνος Λαλαούνης, απόφοιτος Θεολογίας, διορίζεται από το υπουργείο Δικαιοσύνης επιμελητής ανηλίκων του Δικαστηρίου Ανηλίκων Πειραιώς. «Στα 40 χρόνια που εργάστηκα ως προϊστάμενος διευθυντής στο Δικαστήριο Ανηλίκων Πειραιά διαπίστωσα ότι πολλά από τα παιδιά που έφταναν στη δικαστική αίθουσα δεν είχαν παρουσιάσει παραβατικές συμπεριφορές, αλλά είχαν αφεθεί από τους γονείς τους οι οποίοι δεν ήθελαν να τα μεγαλώσουν και τα είχαν εγκαταλείψει. Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου ήρθα αντιμέτωπος με εξαιρετικά σκληρές υποθέσεις που με συγκίνησαν και με άγγιξαν ως άνθρωπο. Ετσι, αποφάσισα να κάνω κάτι γι’ αυτά τα παιδιά», είχε δηλώσει πριν από λίγα χρόνια σε ένα από τα πολλά εγκωμιαστικά αφιερώματα που είχαν γίνει από τα ΜΜΕ στο πρόσωπό του.

    Ο 86χρονος Κωνσταντίνος Λαλαούνης καταδικάστηκε σε 40 χρόνια κάθειρξη και σήμερα κρατείται στις Φυλακές Τριπόλεως

    Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Λαλαούνης νοικιάζει ένα διαμέρισμα στο Πασαλιμάνι και αφού συγκεντρώνει τον οβολό της επώνυμης και ανώνυμης πειραϊκής κοινωνίας ξεκινά να φιλοξενεί κακοποιημένα παιδιά στο ίδρυμα με την επωνυμία «Παιδικό Σπίτι», ενώ το 1962 οι κοινωνικές του ευαισθησίες απέναντι στα άτυχα παιδιά μετακομίζουν μαζί με τα τελευταία σε ένα νέο κτίριο στο κέντρο του Πειραιά. Ο Λαλαούνης διατείνεται ότι προσφέρει στα παιδιά στέγη, ασφάλεια και μόρφωση, η οποία τελείται σε κεντρικά σχολεία της πόλης: «Οι ώρες που πηγαίναμε στο σχολείο, οι στιγμές που δραπετεύαμε από αυτό το κολαστήριο ήταν οι μοναδικές που μπορούσαμε να αισθανθούμε άνθρωποι», λέει σήμερα ένας πρώην τρόφιμος. Ο εργένης «φιλάνθρωπος» περνά σχεδόν όλες τις ώρες τις ημέρας μέσα στο ίδρυμα και δίπλα στα παιδιά στα οποία απαγορεύει κάθε επαφή με τον έξω κόσμο. «Πάνε επτά χρόνια απ’ όταν τον γνώρισα τον κ. Λαλαούνη, πρόεδρο του ‘‘Παιδικού Σπιτιού’’», λέει σήμερα μία γυναίκα που είχε υποψιαστεί την αρρωστημένη ψυχοσύνθεσή του και συνεχίζει: «Σ’ ένα τηλεφώνημα μου έβαλε τις φωνές γιατί ζήτησα να πάω μια βόλτα κάποια παιδιά που δικαιούμουν να πάω.

    Το ίδρυμα-κολαστήριο στον Πειραια

    “Απαγορεύεται από τον κανονισμό’’ ήταν η απάντησή του, συνοδευόμενη από φωνές και απειλές. Τότε κατάλαβα ότι έχει κάτι να κρύψει. Κάποιες ελάχιστες φορές που μου επέτρεψε να δω τα παιδιά οι συναντήσεις μας έγιναν εκτός ιδρύματος, σε κάποιον σκοτεινό διάδρομο ενός ισόγειου διαμερίσματος του Πειραιά. Τα παιδιά ήταν θλιμμένα και δεν απαντούσαν σε απλές ερωτήσεις. Εμοιαζαν κλεισμένα σε έναν άλλο κόσμο. Στη συνέχεια έρχονταν στη ζωή μου άνθρωποι και γεγονότα που μου επιβεβαίωναν τους χειρότερους φόβους μου. Κάποιοι κάναμε ό,τι μπορούσαμε, αυτό το λίγο που περνούσε από το χέρι μας προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια».

    Την αλήθεια, ωστόσο, σε όλο της το μέγεθος και το απύθμενο βάθος δεν μπορούσε να τη φανταστεί κανείς – ή σχεδόν κανείς. Ο «ευυπόληπτος» κύριος Λαλαούνης, που είχε βραβευτεί πολλάκις για το έργο του λαμβάνοντας ακόμη και έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών, είχε φροντίσει, μέσω των ισχυρών κοινωνικών δεσμών που διατηρούσε με πολλά μέλη της πειραϊκής ελίτ, να παρουσιάζει τον εαυτό του ως σωτήρα των παιδιών και να διαφημίζεται από τα ΜΜΕ ως ο «ακούραστος επιμελητής ανηλίκων και ιδρυτής του “Παιδικού Σπιτιού” με το πρωτοποριακό και ανεκτίμητο έργο». Ως «ο άνθρωπος που κατάφερε να κάνει εκατοντάδες παιδιά να ξαναβρούν κοντά του την οικογενειακή ζεστασιά», «ο ήρωας της ανθρωπιάς, της κατανόησης και της αγάπης για τα παιδιά». Για τα παιδιά ωστόσο που μεγάλωσαν μέσα στο «Παιδικό Σπίτι» το τελευταίο ισούται με «φυλακή», «χούντα», «Κατοχή» και «Γκουαντάναμο» και ο Λαλαούνης με έναν δυνάστη που τα γέμιζε ξύλο με το ζωνάρι του, προσβολές με τα λόγια του, τρόμο με τις απειλές του και ντροπή με τις σεξουαλικές του διαστροφές…

    Τέσσερα τρίκλινα δωμάτια, μία κουζίνα, τρεις τουαλέτες, ένα σαλόνι, ένας χώρος υποδοχής, ένα μικρό προαύλιο, δεκάδες (ποιος ξέρει;) ίσως και εκατοντάδες, κακοποιημένα παιδιά. Αυτή είναι η εικόνα που προέκυψε κατά τη δικαστική διαδικασία για το θεάρεστο έργο του «κυρίου» Λαλαούνη. Στο πλάι των παιδιών έστεκαν μια παιδοκόμος-μαγείρισσα, ένας φύλακας κι ένας δάσκαλος πρώην οικότροφος του ιδρύματος. Ποτέ ψυχολόγος. Ποτέ κοινωνική λειτουργός. Αρχηγός όλων, ο Κωνσταντίνος Λαλαούνης, ο απόλυτος δυνάστης. Το περιβάλλον τιμωρητικό, οι κανόνες άκαμπτοι, η αυστηρότητα ισόβια. Τα παιδιά αποκλεισμένα από συμμαθητές, φίλους και συγγενείς, σαν φαντάσματα ενός καταραμένου σπιτιού στο κέντρο μιας ολοζώντανης πόλης. «Με έβαλαν στο ίδρυμα όταν ήμουν τεσσάρων χρονών. Δεν είχα την αίσθηση ότι ζω. Σχολείο-σπίτι- σπίτι-σχολείο. Ηταν σαν να βρίσκομαι στη φυλακή. Δεν είχα ελευθερία. Πίστευα ότι στη φυλακή είναι καλύτερα γιατί εκεί τους αφήνουν τουλάχιστον να παίζουν μπάσκετ. Πολλές φορές είχα σκεφτεί να το σκάσω, αλλά δεν είχα πού να πάω.

    Ο Λαλαούνης μάς δημιουργούσε ψυχολογικά τραύματα λέγοντάς μας ότι δεν θα πάμε ποτέ στους γονείς μας, ότι οι γονείς μας μάς είχαν εγκαταλείψει, ότι είμαστε ανίκανοι και ότι δεν θα προοδεύσουμε ποτέ. Στους γονείς μας, όταν έρχονταν να μας δουν, έλεγε ότι είχαμε πρόγραμμα με το σχολείο και ότι δεν μπορούσαν να μας συναντήσουν. Το πρόγραμμά μας ήταν σχολείο, διάβασμα και μετά δουλειές. Καθαρίζαμε τους χώρους του ιδρύματος και μεταφέραμε πράγματα από τις αποθήκες», λέει ένας πρώην τρόφιμος και συνεχίζει: «Δεν μας επιτρεπόταν καμία επικοινωνία με τους συμμαθητές μας. Κάποια παιδιά τα απογεύματα πηδούσαν από τα παράθυρα για να συναντήσουν τους φίλους τους. Μας χτυπούσε στο κεφάλι, μας έδινε να τρώμε ληγμένα τρόφιμα και όταν παραπονιόμασταν, μας έβαζε τιμωρία. Από το στόμα του Λαλαούνη συνεχώς ακούγαμε “είστε ένα τίποτα, ένα μηδέν, δεν υπάρχει μάνα και πατέρας για εσάς, δεν υπάρχετε πουθενά αν δεν κάνετε ό,τι σας λέω εγώ”. Οταν δεν έκανα σωστά κάποια δουλειά, με έσπρωχνε και με χτυπούσε με σφαλιάρες. Μερικές φορές μας έριχνε στο πάτωμα και με κλωτσιές ούρλιαζε: “Σήκω, ζώον!”. Κάθε φορά που θεωρούσε ότι δεν κάναμε κάτι σωστά, μας έριχνε χαστούκια και φάπες για να μας τιμωρήσει. Είχε χτυπήσει μια φορά ένα παιδί άσχημα με κλωτσιές στην κοιλιά επειδή κουβαλούσε ένα δοχείο με λάδι και δεν τα κατάφερε και του χύθηκε το λάδι. Εφτυνε στο φαγητό μας και έλεγε πως μόνο αν το φάμε θα μας πάει βόλτα, μας έκλεινε στο δωμάτιο και μας χτυπούσε με μπουνιές στην κοιλιά. Ενιωθα κι εγώ σαν τοίχος του σπιτιού».

    Η αρρωστημένη ψυχοσύνθεση του βασανιστή Λαλαούνη δεν εξαντλούνταν ωστόσο μόνο στο ξύλο και την ψυχολογική βία απέναντι στα μικρά παιδιά, αλλά, όπως αποδείχθηκε στο δικαστήριο, και στην πραγμάτωση των αρρωστημένων σεξουαλικών του φαντασιώσεων τόσο μέσα στο κτίριο του Πειραιά όσο και σε ένα εξοχικό σπίτι στη Δροσιά, όπου πήγαινε με τα παιδιά κάποια Σαββατοκύριακα και τα καλοκαίρια. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά ένας πρώην τρόφιμος, «τριβόταν πάνω μας με τα γεννητικά του όργανα, μας τσιμπούσε στα οπίσθια, μας δάγκωνε στα χείλη, υποχρέωνε κάποιους σε αυνανισμό. Μας έλεγε να μην κάνουμε παρέα με κορίτσια γιατί αυτό είναι ανήθικο. Στη Δροσιά, όταν καθόμασταν στον καναπέ για να δούμε τηλεόραση, μας έβαζε να καθόμαστε στα πόδια του. Αυτά τα γεγονότα γινόντουσαν όταν πήγαινα τρίτη, τετάρτη και πέμπτη Δημοτικού. Οταν πήγα στην έκτη άρχισα να αντιδρώ, είχα πονηρευτεί, τον έσπρωχνα και του έλεγα να μη με ακουμπάει. Την περίοδο εκείνη έκανε τα ίδια και σε άλλα παιδιά, τα οποία όμως δεν αντιδρούσαν γιατί ήταν μικρά. Αν δεν υπήρχε ο Γ., που μίλησε σε κάποια καθηγήτρια για τα μαρτύρια που βιώνει, σήμερα όλα θα ήταν τα ίδια».

    Η στιγμή της φρικτής αποκάλυψης και τα κλειστά στόματα

    Στις αρχές του 2012, ένα 14χρονο παιδί με μετρίου βαθμού νοητική στέρηση εκμυστηρεύεται τα μαρτύριά του και τη σεξουαλική κακοποίηση που υφίσταται από τον Λαλαούνη σε μια εκπαιδευτικό του σχολείου όπου φοιτά με τα παρακάτω λόγια: «Ο κύριος Λαλαούνης με έχει σαν το κορίτσι του, έτσι με φωνάζει μπροστά στα παιδιά. Με χουφτώνει, με αγκαλιάζει, με χαϊδεύει, πιάνει τα γεννητικά μου όργανα και με αυνανίζει». Εκείνη τον ακούει, τον πιστεύει και χωρίς δεύτερη σκέψη απευθύνεται στον Συνήγορο του Παιδιού.

    Στις 22 Δεκεμβρίου του 2012 υποβάλλεται στην Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών εμπιστευτική αναφορά του Συνηγόρου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού Γιώργου Μόσχου, με την οποία εκφράζονται υπόνοιες για ενδεχόμενη σεξουαλική κακοποίηση ανήλικων αγοριών που φιλοξενούνται στο «Παιδικό Σπίτι», τόσο στον χώρο όπου στεγάζεται το ίδρυμα στο κέντρο του Πειραιά όσο και στον χώρο διαμερίσματος που ανήκει στο φιλανθρωπικό σωματείο στην περιοχή της Δροσιάς, από τον υπεύθυνο του ιδρύματος και πρόεδρο του φιλανθρωπικού σωματείου Κωνσταντίνο Λαλαούνη.

    Ο εισαγγελέας Ανηλίκων Αθηνών παραγγέλλει κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση. Τα στόματα ανοίγουν και ο οχετός του Λαλαούνη ξεκινά να ανεβαίνει στην επιφάνεια. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ένας εργαζόμενος του οικοτροφείου: «Παραβιάζονταν όλα τα δικαιώματα των παιδιών και κανείς δεν έκανε κάτι γι’ αυτό. Κανένα μέλος του Δ.Σ. δεν νοιαζόταν για τα παιδιά αυτά και κανένας δεν ήθελε να γνωρίζει πώς περνάνε και τι βιώνουν. Εγώ φοβόμουν να μιλήσω. Ο Λαλαούνης είχε τους πάντες με το μέρος του, έχει σοβαρές γνωριμίες και συμμετέχει σε πολλά δίκτυα», ενώ σύμφωνα με τα λεγόμενα των εργαζομένων: «Ο κ. Λαλαούνης είχε εκτροπή των κλήσεων του οικοτροφείου στο κινητό του τηλέφωνο, ελέγχοντας κάθε επικοινωνία και αποφασίζοντας ο ίδιος για κάθε θέμα που προέκυπτε χωρίς να αναφέρεται σε κανέναν. Αποφάσιζε για τις τιμωρίες των παιδιών, το φαγητό, αν και πότε θα έχουν έξοδο, αν και γιατί θα μετακινηθούν έπιπλα στο σπίτι, αν και σε ποια παιδιά θα δοθούν παιχνίδια».

    Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου ισχυρίστηκαν από την πλευρά τους ότι δεν είχαν ουσιαστικές αρμοδιότητες, καθώς τα πάντα ορίζονταν, κατευθύνονταν και υλοποιούνταν από τον πρόεδρο του σωματείου Κωνσταντίνο Λαλαούνη. Οτι δεν γνώριζαν τίποτα. Ούτε τη νομική μορφή του οικοτροφείου, ούτε τον ρόλο και τις ευθύνες τους, ούτε τις συνθήκες διαβίωσης και τις ανάγκες των παιδιών, προφανώς ούτε καν τα πρόσωπά τους. Ταυτόχρονα μιλούν και τα παιδιά. Ο πόνος, η πικρία και η αγανάκτηση τα καταβάλλει. Κάποια από αυτά καταρρέουν μέσα από τις μνήμες. Στο ερώτημα των ανακριτικών αρχών γιατί δεν μιλούσαν εκείνα απαντούσαν με δάκρια στα μάτια: «Από τη στιγμή που ερχόταν στο ίδρυμα παπάς για να μας εξομολογήσει και την εξομολόγησή μας την έλεγε χαρτί και καλαμάρι στον Λαλαούνη και μας έβαζε τιμωρία μετά, σε ποιον να μιλήσουμε και τι να του πούμε;

    Στο σχολείο μάς συκοφαντούσε λέγοντας στους καθηγητές ότι είμαστε παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα προκειμένου να μη λαμβάνουν στα σοβαρά αυτά που τους λέγαμε. Αν κάποιος αποκάλυπτε κάτι, είχε τιμωρία από τον Λαλαούνη. Εγώ έχω τιμωρηθεί με στέρηση φαγητού και από τη συμμετοχή μου στο παιχνίδι με άλλα παιδιά», λέει ένας πρώην τρόφιμος και συνεχίζει: «Στο ίδρυμα δεν ήρθε ποτέ κοινωνικός λειτουργός να μας ρωτήσει πώς ζούμε, πώς περνάμε. Μάθαινα ότι ερχόντουσαν κάποιοι για έλεγχο του ιδρύματος, οι οποίοι αφού έπιναν έναν καφέ με τον κ. Λαλαούνη έφευγαν. Οταν ερχόταν η υγειονομική επιτροπή για έλεγχο, βάζαμε τα κιβώτια των ληγμένων εμπορευμάτων σε εμφανές σημείο προκειμένου να τα δουν, εκείνοι όμως δεν έδιναν σημασία. Πολλές φορές σκέφτηκα να πάρω τον νόμο στα χέρια μου και να τον τιμωρήσω ο ίδιος. Καλύτερα όμως που ήρθαν έτσι τα πράγματα».

    Τον Ιανουάριο του 2013, όταν ξεκινά η προανακριτική διαδικασία, ο Λαλαούνης αποπέμπεται με εισαγγελική διάταξη από το ίδρυμα, διακόπτεται υποχρεωτικά κάθε επικοινωνία του με αυτό, ενώ στις 24 Οκτωβρίου του 2016, στο πλαίσιο της κύριας ανάκρισης, κρίνεται προφυλακιστέος λόγω επαρκών ενδείξεων και οδηγείται στις Φυλακές Τριπόλεως. Πριν από λίγες ημέρες, μετά την απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών, οδηγήθηκε ξανά εκεί ως ο μοναδικός ένοχος αυτής της φρικιαστικής ιστορίας. Πολλά ακόμη ερωτήματα παραμένουν ωστόσο αναπάντητα: ήταν ο μοναδικός ένοχος; Τόσος κόσμος δεν γνώριζε τίποτα; Τόση κακοποίηση και κανένα ίχνος ενήλικης ντροπής; Τόσα βασανιστήρια κι ούτε ένας άνθρωπος δεν κατήγγειλε το παραμικρό;

    «Η υπόθεση δεν έκλεισε, μόλις άνοιξε»

    Τα παραπάνω ερωτήματα που συνόδευσαν την καταδίκη του Κωνσταντίνου Λαλαούνη δεν απασχολούν μόνο την κοινή λογική αλλά και τους ανθρώπους που πάλεψαν προκειμένου να αποκαλυφθούν τα έργα και οι ημέρες του. Οπως εύλογα επισημαίνει μια μάρτυρας, «ο ένοχος τιμωρήθηκε. Η υπόθεση έκλεισε; Πιστεύω ότι μόλις άνοιξε. Η ψυχολογική υποστήριξη των παιδιών που μένουν ακόμη εκεί κρίνεται κάτι παραπάνω από απαραίτητη, όπως ακριβώς κι εκείνη των πρώην τροφίμων που είναι πλέον ενήλικες και κατέθεσαν στη δίκη -και μάλιστα με φροντίδα και έξοδα της Πολιτείας. Επίσης θα πρέπει να αποκαλυφθούν και οι προστάτες του “αξιοπρεπούς” κυρίου Λαλαούνη, αλλά και να λογοδοτήσουν οι κοινωνικές αρχές που με περίσσια άνεση υπέγραφαν επί σειρά ετών έγγραφα τα οποία απέδιδαν στο εν λόγω ίδρυμα τον χαρακτηρισμό “Αριστο”».

    Εκκληση προς την Πολιτεία για την τύχη όχι μόνο αυτών των παιδιών, αλλά και όλων των παιδιών που βρίσκονται σήμερα σε ιδρύματα απευθύνει μέσω του «ΘΕΜΑτος» και η δικηγόρος Σοφία-Αλεξία Βέννη: «Τα αρμόδια υπουργεία και οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να συγκροτηθεί ειδικό σώμα κοινωνικών λειτουργών και παιδοψυχολόγων που θα επισκέπτονται τακτικότατα τα ιδρύματα αυτά, θα προβαίνουν σε λεπτομερείς ελέγχους και θα έρχονται σε άμεση και προσωπική επαφή με τα παιδιά ώστε να μαθαίνουν τα προβλήματά τους και να τα στηρίζουν. Τέλος, θέλω να πω ότι στα παιδιά που υπερασπίστηκα αξίζουν θερμά συγχαρητήρια διότι βρήκαν το ψυχικό σθένος να ξεπεράσουν τον φόβο και την ντροπή για όσα άσχημα βίωσαν και να μιλήσουν. Τα παιδιά αυτά, μετά την απόφαση του δικαστηρίου, αισθάνονται σήμερα ηθικά δικαιωμένα και ευχαριστούν όλους αλλά και τον καθένα ξεχωριστά για τη στήριξη στον δύσκολο αυτό αγώνα τους». Σε αυτά τα παιδιά οφείλουμε ωστόσο κι εμείς κάτι: μια μεγάλη συγγνώμη που δεν καταφέραμε, που δεν μπορέσαμε, που δεν προλάβαμε να σταθούμε δίπλα τους ως σύμμαχοι και, κυρίως, ως άνθρωποι.

  3. Ο/Η Scott Nevins Memorial λέει:

    https://scottnevinssuicide.wordpress.com/2016/01/26/mount-athos-homosexuality-addiction-to-heavy-psychotropic-drugs-%CE%AD%CF%88%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%B5%CF%8D%CF%87%CE%BF%CF%82-524/

    Scott Nevins Memorial

    Mount Athos, Homosexuality, Addiction to Heavy Psychotropic Drugs & Suicide (Monk Michael, 2001)

    JANUARY 26, 2016 ~ SCOTTNEVINS

    NOTE: The following article, entitled They Take Psychotropic Drugs on Mount Athos, is a Free Press (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ) Sunday insert magazine “E” (Έψιλον), Issue 524, 22/4/2001. Peter Papavasiliou interviews Monk Michael Haztiantoniou who lived as a monk in the Sinai desert for 11 years (1988-1998) and Mount Athos for 14 years (1973-1988).


    Μιχαήλ, Μοναχός

    After 14 years in Simonopetra Monastery, the Athonite monk raised his voice in protest about what is happening in the Athonite state. Today, Monk Michael lives alone in hesychia in the mountains of Corinth, in a cell allocated to him by some pious people. He writes his books from this cell. He has published 12 books so far and many of his accusations can be found recorded in them; he denounces “things and wonders” about the Athonite republic from homosexuality to heavy psychotropic drug addiction! http://aretimaurogianni2.blogspot.gr/2013/06/blog-post_6872.html

    PP: Do the abbots in the monasteries of Mount Athos display authoritarian behavior?

    MM: When they first appeared, these abbots projected themselves as charismatic personalities who had somehow received the mission from God to create a new model of monasticism.1 So, for many people these personalities were expressing hopes and dreams. They endeavoured, they created and built brotherhoods, monasteries, and were very actively involved. However, what all this activity has produced is significant. I can mention a conversation we had with Geronda Paisios on this subject. The basic question that disturbed me was: ‘Why is my generation, on the level of monks, while it presented refinement, culture, and sensitiveness—very positive signs for Geronda Paisios—did not yield spiritual fruitfulness?


    Paisios-at-Kelli-Panagouda

    PP: Do the abbots use special methods to persuade or to render all the monks conformable?’2

    “I think that many Geronta Abbots started out differently and ended up otherwise. It was entirely different when the brotherhood numbered 6 to 7 monks and different when the same Geronda had more monks. In the beginning they organized it patristically and monastically. They had found a tradition on Mount Athos. Later, however, as the brotherhood grew, they started to ‘militarize’ it and treat it like a camp.”3

    “Consistency and order had to be kept and a new element appeared which was crucial to the mentality of this organization: the showcase. They were extremely cautious in how they expressed themselves, regardless of how we lived and the things we said amongst ourselves. How will we appear? How will our showcase not be ‘scratched’? How can we ensure that our problems will not be heard about in Thessaloniki?”4

    “I was present at the Assembly debate when some Abbot telephoned and said an Iveritis monk (i.e. a monk from Iveron Monastery) was found dead in Thessaloniki. This dead monk was a homosexual and had relations with two Romanians. It didn’t particularly trouble us because such incidents could occur in a large number of monks. But the Abbot whom it offended requested the Holy Community5 publish a paper which would state that this monk had no relationship with the Holy Mountain even though the victim was an Athonite monk for decades.”

    “The Holy Community then discussed the matter and said: ‘How would we say this? Anyone would be able to overturn us since he hasn’t been erased from the Monastery…He is a canonical Hagiorite.’ This problem shows that that many Gerondas today have transferred their interest to the showcase.”

    PP: What are the problems behind the showcase? In your books you maintain that a fraction of monks take heavy psychotropic drugs, even by the Abbot’s orders.6

    MM: This was also a very great and sad realization for me. It was a painful decision to start disclosing and writing about these things. I did it after 25 years in monasticism though my realizations had occurred many years ago. After publishing certain books that mentioned psychiatric drugs, many monks came forward and assured me that what I write is very mild compared to the realities that are in force on Mount Athos.

    PP: You mentioned in one of your books that a pharmacist from Thessaloniki, who was spiritually connected with some monastery on Mount Athos, was put in a difficult position when an Abbot requested boxes of heavy psychotropic drugs from him.7

    MM: We say that this monastery is the chief representative of ‘noetic’ prayer (i.e. the continuous repetition of the phrase, ‘Lord Jesus Christ, have mercy on me, a sinner,’ which leads to illumination); meaning it represents whatever is the most spiritual at this time to dispose Orthodoxy towards contemporary issues.

    PP: Which monastery are you referring to, Fr. Michael? In what monastery did this incident with the two boxes of psychiatric drugs occur?

    MM: The incident concerns Filotheou Monastery and Geronda Ephraim is the abbot who wanted the psychotropic drugs.8


    Geronda Ephraim

    PP: One can contradict that half of Greece takes psychiatric drugs, anxiolytics, or whatever else.

    MM: I do not tolerate this situation. I wish everyone could improve their psychological and spiritual condition with effort and balance their everyday life. But even more, I cannot tolerate this (i.e. taking psychiatric drugs) from the people who came to occupy themselves with a higher way of life, consequently to overcome their human elements and weaknesses and acquire what we call the angelic life.

    PP: Namely, the sober, meek and bland lifestyle of many monks on Mount Athos is due to the influence of milligrams of sedatives?

    MM: I’ll make a comparison with the Bedouin when I lived in Sinai for 11 years. I was responsible for some hermitages many kilometers away and I watched them basking in the sun with a wonderful smile because they used hashish. They called them ‘sacred plants’ there. They used hashish in their daily lives like tomatoes. They, too, were very meek, mild, smiling and sweet. Consequently, external behaviors and conduct do not suffice for me.9

    PP: Let’s return to the Holy Mountain. You’ve written in your books that the abbot, in order to exert psychosomatic control, imposes “reactionary” monks and those who doubt his words every night to take a strong dose of sedative every night. Is this true?

    MM: This isn’t a canona that you described, but it does happen. I asked a monk who made a pilgrimage to Sinai, ‘How did you take a psychotropic drug for the first time?’ He answered me, ‘The epitropos (i.e. the epitropos is the abbot’s replacement) put a bottle on the table and told me, ‘You will take one pill in the morning and one in the evening. Geronda sends this and you must drink it …’ As the young monk told me, that night he did ‘obedience’ and drank the medicine. I asked this monk what percentage of the monastery took psychiatric drugs. He replied, ‘A very large percentage of the monks.’

    PP: The young monk spoke to you about large percentages of monks taking psychotropic drugs. Was he referring to his monastery or the Athonite monasteries in general?

    MM: He spoke to me about his monastery. Of course, I never imagined that psychiatric drugs would find an application in such a large scale. There was a doctor who had continued in Karyes and had taken it upon himself to arrange the pharmacy in a monastery. He had seen the boxes of psychiatric drugs. Later, this doctor decided to become a monk.


    psychotropic

    PP: Even after seeing the boxes of psychiatric drugs?

    MM: Yes indeed. He even became a monk at this monastery where he arranged the pharmacy.

    PP: Which monastery?

    MM: It is a famous monastery which has over 50 monks in its ranks.”

    PP: Can you be more specific?

    MM: No, because I think it becomes more personal empathy. Namely, I know these monks. They will say that Michael attacked us personally. I do not want to but if, for some reason, the Community of Mount Athos invites me, then I will speak about the details. I can speak about these things there. I don’t want to become too specific or, perhaps, the time hasn’t come yet … However, the responsibility for these things is transferred to the Abbot and 2-3 persons of his entourage who impose. There is some responsibility and I would even say legal responsibility. One enters a monastery without taking psychotropic drugs and then after 10 or 15 years he starts taking them—and this in a large percentage. Well, then, if our community was healthy, they would not have tolerated this so simply and mildly.

    PP: Are there such incidents of people entering Mount Athos healthy and coming out addicted to soothing substances and sedatives?

    MM: Yes, this happens quite a lot … (quietly and with a sense of shame). Recently, I spoke with a former Athonite monk who told me: ‘I want to find a channel to speak. They tested 30 psychotropic drugs on me. I lived simply and naturally for 15 years. How did I get on the list to become a guinea pig?’

    PP: Did you ever see them moving boxes (i.e. of psychotropics) on Mount Athos during the years you lived there as a monk?

    MM: No, I didn’t know about these things. I saw the boxes but didn’t know what they contained exactly.

    PP: You thought that they were simple drugs…

    MM: Yes. For example, a monk had sent me once to buy medicine when I was out. He had given me a list. At the pharmacy, the pharmacist looked me over well and good.

    PP: At the pharmacy in Thessaloniki?

    MM: Yes. He asked me, ‘Who do you want these drugs for?’ I told him that I wanted them for a monk. He told me, ‘Father, did you know that these drugs are very heavy and we do not dispense them without a prescription?’ Then I thought they didn’t have the drugs I sought and went to another pharmacy where they told me exactly the same things. When I asked what these drugs were that no one could give me, the pharmacist answered, ‘My Father, I cannot give you these drugs without a prescription and without knowing who they are intended because they are very heavy psychotropics.’ Well, I was very irritated with the monk who sent me.

    PP: In other conversations, Fr. Michael, you have revealed to me that many Athonite monks frequently visit a psychiatrist. Is this a fact?

    MM: The first is in Thessaloniki. He does therapeutic exercise. He knows the mindset of the monks very well and is very familiar with them. Many monks go to him and they always start talking about the uncreated light (i.e., the indication of the Holy Spirit’s presence that surrounds spiritual monks with brightness) and noetic prayer.”

    PP: Does this psychiatrist visit Mount Athos as a family physician?

    MM: Yes, he also practises on Mount Athos but the monks visit him in Thessaloniki for more comprehensive treatment. There was an incident where a monk jumped from his balcony and they pulled him out there at a seaside monastery. Fortunately, the monk lived…

    PP: As long as the incident is in the past, can we disclose it?

    MM: And yet it never became known.

    PP: In what monastery did this suicide attempt occur?

    MM: Firstly, as the boat goes … However, some specific questions preoccupy me: 1) Why would a monk not be able to leave from a place where he reached a dead end?—because we’re talking about before authoritarianism. 2) If a monk attempted suicide, does the abbot have the right to keep him close by his side? I don’t think so. We know that we all became monks to claim a right, to give rest to our little hearts, to satisfy a spiritual longing, a thirst we have in life. How did these children reach such a tragic point and how did it not become an issue?

    PP: Are there many suicide attempts on Mount Athos?10

    MM: I know of an incident where a monk had set himself on fire.11

    PP: What year was that?

    MM: It occurred in 1994 approximately.

    PP: Did this happen in a monastery or skete?

    MM: In a monastery. Things are much milder in the sketes.”

    PP: Who is ultimately responsible for everything that happens in Panagia’s Garden?

    MM: Two sides are responsible (i.e. he means the abbots and the monks). However, I think the head is implicated more since he is able to sanitize the emergent. For the emergent comes and is delivered to him with an almost absolute confidence. I would like to see cases of some healthy personalities, open-minded, free, to operate without complex, oppression, etc. We have not seen this yet…

    PP: The matter of psychotropic drugs has never been raised to the assembly of the Holy Community?

    MM: From what I know, no.”

    PP: Only the issue of homosexual relations was raised when and if an outbreak occurred.


    Gay monk drawing

    MM: Many epidemic cases—indeed, some time ago, an old Athonite monk called me UFO and he expected me to be shrewd. There were cliques in Karyes, or in whatever cell, where we met famous monks and they waited for when I would leave so they could manifest more freely. I treated them all so naturally that I confused them. And so one monk asked me, ‘Well, do you not understand anything about what is happening?’ And he continued in the same tone: ‘Did such and such a monk never suspect you? Let me tell you that there is a cassette which has recorded conversations.’ I answered: ‘But I was friends with him for so many years. When did these things happen?’ And he answered: ‘That is why I call you UFO.’ Yes, homosexual issues have been raised at the Assembly, but I no longer believe in this institution to speak honestly, frankly, at a cost. For many years, decades, I saw that the showcase is their priority and I can also say at some point their economy became their priority. Not an economy in ecclesiastical terms, but rather a ‘practical’ economy, namely, the covering up of everything.

    Fr. Michael, do you want to compliment/supplement something?

    MM: I would like to emphasize that the children today on Mount Athos (i.e. he means the monks) are very good kids. The love, they look at you with clean eyes. I speak for the majority because there are certainly a very small number of monks who have a pure heart. We said the heads share a large portion of the responsibility…


    Elder Joseph synodia

    NOTES

    Monk Michael is referring mainly to the disciples of Elder Joseph the Hesychast—Elders Ephraim, Haralambos and Joseph—who took charge of 6 of the 20 main monasteries on Mount Athos in the 60s and 70s.
    In the 60s and 70s, many of the Athonite monks had issue with what they viewed as young upstarts (i.e. Elder Joseph the Hesychast’s disciples) starting a new brand of monasticism. Furthermore, many of the Athonite Fathers believed Elder Joseph and his synodia were deluded. Some of the more vocal Athonite opponents of Geronda Ephraim were St. Paisios the Athonite, St. Porphyrios the the Kapsokalyvite, Monk Moses the Athonite, and Archimandrite Vasileiosof Iveron (then Abbot of the Stavronikita).
    Some of Geronda Ephraim’s former monastics—both in Greece and North America—have remarked that the structure and atmosphere in the monastery was very oppressive and like a boot camp. Some have expressed that it was like a prison camp without the physical torture but rather with lots of psychological and emotional abuse.
    This “showcase” mentality still prevails in Geronda Ephraim’s North American monasteries. One of the main obediences for all his monastics is: “At all costs, do not scandalize the lay people. I do not want to hear complaints from pilgrims. No matter what, always show a good representation of monasticism to the pilgrims.” This is called “front stage” behaviour; i.e. this is the behaviour they want pilgrims to see, however, it does not represent in actuality the truth of what goes on behind closed doors—“backstage behaviour.” When a pilgrim witnesses an action unbecoming of a monastic, or expresses being scandalized due to something a monastic has done or said, then there will be some very serious consequences for that monastic individual. Sometimes this can also include a serious yelling rebuke in front of the scandalized victim to shame and humiliate the monk and appease the pilgrim. No doubt the entire brotherhood/sisterhood will be summoned for a homily where this monastic will be centered out, rebuked and humiliated. This is also done as a warning to the other monastics and to instill fear. Furthermore, the individual monastic will end up in the Lity at the end of the church services confessing their sin and begging every individual leaving for forgiveness.
    Athos is governed by the “Holy Community” (Ιερά Κοινότητα – Iera Koinotita) which consists of the representatives of the 20 Holy Monasteries, having as executive committee the four-membered “Holy Administration” (Ιερά Επιστασία – Iera Epistasia), with the Protos (Πρώτος) being its head. Civil authorities are represented by the Civil Governor, appointed by the Greek Ministry of Foreign Affairs, whose main duty is to supervise the function of the institutions and the public order. The current Civil Governor is Aristos Kasmiroglou.
    In St. Anthony’s Monastery, one of the monks was on anti-depressants before he entered the monastery and out of economia, Geronda Ephraim allowed him to continue. There have been unsubstantiated rumors of other monastics on psychiatric drugs, too. A monk at St. Nektarios Monastery (NY) entered the monastery taking Ritalin for his ADHD. Geronda Joseph made him stop his prescription immediately and he hasn’t taken any prescriptions for his condition since. There is a blessing for abbots/abbesses, and their second-in-commands to take things like Lorazepam (or other anxiolytics) when they suffer from severe anxiety or panic attacks—something which is frequent in their line of work. As well, on numerous occasions, Fr. Germanos of St. Nektarios Greek Orthodox Monastery in Roscoe, NY, has given homilies about psychiatric and emotional problems being a direct result of a disciple’s disobedience. In these homilies, he has mentioned the fact that many Hagiorites who had been monastics for 15-25 years are suffering from mental illness as a fruit of all the disobediences they had committed. It was unknown if Fr. Germanos was also referring to himself and his own experiences, something the Athonite Fathers do many times when giving cautionary homilies.
    Many of Geronda Ephraim’s North American monasteries have a Greek Orthodox doctor, who is also devoted pilgrim. In some cases, a monastery may also have a monastic who is a doctor. In the early days, many of Geronda Ephraim’s monastics did not have any medical insurance. Usually the superior and second-in-command would have private insurance. The monasteries bypassed expensive medical costs by having the loyal and obedient doctor write prescriptions for all their monastics without insurance in the names of those who had insurance. Also, these doctors would also put aside all the free medical samples they received from pharmaceutical companies (if they were medicines the monastics used) and “donate” them to the monasteries. Thus, most monasteries have a large medicine cabinet full of antibiotics, antihistamines, anti-inflammatory drugs, psychotropic drugs (low doses which are said to be useful for pain), muscle relaxants, prescription pain killers, etc.
    Interestingly, Geronda Joseph (Ioannis) Voutsas, abbot of St. Nektarios Monastery in Roscoe, NY, is from Thessaloniki. He was also a pharmacist and earned his degree at the University of Thessaloniki.
    Though the main emphasis in Geronda Ephraim’s monastery is blind obedience and the Jesus Prayer, external behaviour and conduct also has a very serious importance. Essentially, ‘fake it until you make it.’
    Fr. Germanos of St. Nektarios Monastery, Rosoce, NY, has stated in homilies that there is a high suicide rate on Mount Athos. The Gerontikon and Synaxarion are filled with many cautionary tales about monastics who have become deluded or fallen into such despair that they attempted suicide. There are also many cautionary tales about those monastics who succeeded in killing themselves.
    To understand the psychology behind why people commit suicide via self-immolation, see: http://news.discovery.com/history/religion/self-immolation-the-macabre-mystery-140127.htm

    https://www.pokrov.org/editorial-fifth-anniversary-scott-nevins-suicide/
    Editorial on the Fifth Anniversary of Scott Nevins’ Suicide

    Author: Melanie Jula Sakoda
    Date Published: 06/11/2017
    Publication: Pokrov.org


    Scott Nevins at his high school graduation in June, 2003

    Today is the fifth anniversary of Scott Nevin’s tragic suicide. The former monk killed himself just outside of Saint Anthony Greek Orthodox Monastery in Florence, Arizona. Cappy and I extend our deepest sympathy to Scott’s family and friends. May they find comfort in their unimaginable grief.

    Sadly, nothing has changed since our editorial on last year’s anniversary. What appears to be a sect within the Greek Orthodox Church, that some characterize as a cult, continues to operate in exactly the same fashion.

    Pokrov.org can not change that. However, we strongly suspect that there those among the Greek Orthodox Faithful who have information that, if made public, might just push their Church to remedy the situation.

  4. Ο/Η Μια τζούρα λιβάνι λέει:

    http://www.egnomi.gr/article/84605/klithike_se_apologia_apo_tin_ekklisia_papas_poy_kalliergoyse_xasis.html?category_id=61

    Κλήθηκε σε απολογία από την Εκκλησία ο παπάς που καλλιεργούσε χασίς

    3 Σεπτεμβρίου 2017, 19:45

    Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι καλλιεργούσε δενδρύλλια για δική του χρήση.

    Κλήση σε απολογία δέχτηκε, από την Ιερά Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας, ο 40χρονος ιερέας από τη Μεσσαρά, ο οποίος είχε απασχολήσει στις αρχές Αυγούστου τις αστυνομικές αρχές του νησιού με την παραβατική συμπεριφορά του.

    Συγκεκριμένα, ο 40χρονος ιερωμένος είχε συλληφθεί για καλλιέργεια δενδρυλλίων κάνναβης, με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι τα καλλιεργούσε για προσωπική του χρήση.

    Η Ιερά Μητρόπολη καλεί τον ιερέα να παρουσιαστεί αυτοπροσώπως την Τρίτη 31 Οκτωβρίου, στις 11 το πρωί, στα γραφεία της Μητρόπολης και να απολογηθεί για τις κατηγορίες, που τον βαραίνουν

    http://citypress-gr.blogspot.com/2011/01/blog-post_8413.html
    Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

    Συγκλονιστικές αποκαλύψεις Μοναχού του Αγίου Όρους
    Οδήγησαν μοναχό με το ζόρι στο ψυχίατρο επειδή αμφισβήτησε την εξουσία του ηγουμένου.

    Ο Ιερομόναχος Χριστόδουλος καταγγέλλει…Σεξ, μίζες, ζωή χλιδή…

    Ακολουθεί συνέντευξη του στο κανάλι PLUS TV της Κύπρου,καθώς και επιστολή του στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

    http://sfrang.blogspot.gr/2012/01/blog-post_21.html
    21 January 2012
    Ψυχοφάρμακα προς δόξαν θεού, τέκνα μου…

    http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=266965&cid=122
    OI MONAXOI ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ
    Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011, 10:54
    ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

    http://anavaseis.blogspot.gr/2010/12/blog-post_6672.html
    Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010
    Η απάντηση της Ι.Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους, προς την εφημερίδα «Φιλελεύθερος» και τις καταγγελίες του Διαμαντόπουλου Νικολάου (ή μοναχού Χριστοδούλου Γρηγοριάτου),
    (….)

    Ὅσον ἀφορᾶ τό περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεως τοῦ μοναχοῦ Χριστοδούλου, θέλουμε νά γνωρίζετε καί ἐσεῖς καί οἱ ἀναγνῶσται τῆς ἐφημερίδος Σας ὅτι μέ τήν δημοσίευσί του προσβάλλετε, ὄχι τόσο τήν Ἱερά Μονή μας χαρακτηρίζοντάς την ἀναιτίως καί προσβλητικῶς «Φωλιά τοῦ κούκου», ὅσο πρωτίστως καί καιρίως τόν ἴδιο τόν μοναχό Χριστόδουλο δημοσιοποιώντας εὐαίσθητα προσωπικά του στοιχεῖα, κάτι πού καί ὁ ἴδιος σέ μία ἥρεμη φάσι τῆς ζωῆς του δέν θά τό ἤθελε. Ἡ Μονή μας μέ πολλή προσοχή καί λεπτότητα χειρίσθηκε τό ζήτημα τοῦ πονεμένου αὐτοῦ ἀδελφοῦ, ἀνε­ξάρτητα ἄν ἐκεῖνος τό καταλαβαίνει ἤ ὄχι. Τέτοια θέματα δέν ἀντιμετωπίζονται μέ τόν τρόπο πού ἐπέλεξε ὁ συνεργάτης Σας δημοσιογράφος. Ἄλλωστε ἡ Ἱερά Μονή μας δέν μπορεῖ νά μιλήσῃ δημοσίως, ἀπό εὐγένεια καί ἀπό σεβασμό στά πρόσωπα πού ἐμπλέκονται, ἀπό τήν ὑποχρέωσι νά τηρήσουμε τούς Ἱερούς Κανόνες πού ζητοῦν τό ἀπόρρητο τῆς ἐξομολογήσεως, ἀλλά καί διότι ὑπάρχει ἡ Ἀρχή Προστασίας Προσωπικῶν Δεδομένων. Γιά τόν λόγο αὐτό δέν ἀνα­σκευάζουμε τώρα τίς κατηγορίες του πού περιέχονται στό δημοσίευμά Σας. Γνωστοποιοῦμε μόνο στούς ἀναγνῶστες Σας ὅτι ζητήματα, πού ἀφοροῦν τόν μοναχό Χριστόδουλο, ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

    (….)

    Μέ τό δημοσίευμά Σας προσβάλλετε, ἴσως χωρίς νά τό θέλετε, τόν Ὀρθόδοξο Μοναχισμό καί τήν Ἐκκλησία. Κάτι τέτοιο ὅμως δέν ἁρμόζει στόν παραδοσιακά εὐσεβῆ καί φιλομόναχο λαό τῆς Κύπρου. Στήν Κύπρο ὑπάρχουν ἐξαίρετοι Ἱεράρχαι, εὐλαβεῖς κληρικοί καί πνευματικοί λαϊκοί ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι μποροῦν νά ἀποδείξουν ὅτι ἡ ἄσκησις τῆς εὐαγγελικῆς ἀγάπης διέπει καί σήμερα τόν Ὀρθόδοξο Μοναχισμό. Ὅσον ἀφορᾶ τό Ἅγιον Ὄρος, θά ἀρκε­σθοῦ­με στό νά παραθέσουμε ἀποσπάσματα ἀπό ἐπιστολή-ἀπάντησι τοῦ ἐγ­κρίτου Ψυχιάτρου Δρ. Παναγιώτη Γρηγορίου (Νοσοκομεῖο Πολυγύρου Χαλκι­δικῆς) στήν ἐφημερίδα «Ἐλευθεροτυπία» τῶν Ἀθηνῶν, ἐξ ἀφορμῆς παρομοίου δημοσιεύματος τό 2001:
    «Ὁ λόγος πού θεώρησα τόν ἑαυτό μου ὡς “καθ’ ὕλην ἁρμόδιον” εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἐδῶ καί εἴκοσι χρόνια ἀσκῶ τήν ἰατρική εἰδικότητα τῆς ψυχιατρικῆς, τά τελευταῖα δώδεκα στήν εὐρύτερη περιοχή τοῦ νομοῦ Χαλκιδικῆς, ὅπου κατέχω τή θέση τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ψυχιατρικοῦ Τομέα τοῦ Γενικοῦ Νομαρχειακοῦ Νοσοκομείου Χαλκι­δικῆς, στήν δικαιοδοσία τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἀπό πλευρᾶς ὑγειονομικῆς κάλυψης καί τό Ἅγιον Ὄρος.
    Ἀπό τῆς θέσεώς μου κατέχω πολύ καλά τό ἐπίμαχο ζήτημα (χρήση ψυχο­φαρμάκων στό Ἅγιον Ὄρος) …
    Ἀντίθετα ἀπ’ ὅτι ἴσως φαντάζονται κάποιοι πού δέν ἔχουν γνωρίσει ἀπό κοντά τά πράγματα, ὁ τρόπος ζωῆς στό Ἅγιον Ὄρος, ὄχι μόνο δέν εἶναι νοσογόνος, ἀλλά εἶ­ναι μᾶλλον ψυχο-θεραπευτικός. Ἀλλοῦ πρέπει νά ἀναζητήσουμε τούς ἐγκλωβι­σμένους τῆς ζωῆς, πού βιώνουν καθημερινά τήν ἀπόγνωση, καί ὄχι στό Ἅγιον Ὄρος …
    Ἡ Ἀθωνική Πολιτεία, τό Περιβόλι τῆς Παναγίας, εἶναι χῶρος ἀνοιχτός, κοινωνι­κός καί γνήσια ἀνθρώπινος, μία ἀγωνιζόμενη κοινωνία μέ πορεία πρός τόν Θεό. Σέ μία τέτοια κοινωνία οἱ ἀσθενεῖς ἔχουν τή θέση τους καί μάλιστα τιμητική! Ποῦ ἀλλοῦ θά δείξουν οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ὑγιεῖς, τήν ἀγάπη τους, τήν ὑπομονή τους καί τή διακονία τους, ἄν ὄχι σ’ αὐτούς πού εἶναι δίπλα τους καί τυχαίνει νά εἶναι ἄρρωστοι; …
    Ἡ μοναστική οἰκογένεια περιβάλλει μέ πολλή φροντίδα, ἀγάπη καί ἀνεκτι­κότητα τόν πάσχοντα ἀδελφό καί δέν φείδεται ἐξόδων καί κόπων γιά νά τοῦ ἐξα­σφαλίσει τήν καλύτερη δυνατή θεραπεία καί περίθαλψη. Τοῦ παρέχεται μία ἀντιμετώ­πιση, πού σπάνια βλέπει κανείς στή σημερινή κοινωνία, μέ σεβασμό στήν ψυχική νόσο, σεβασμό στήν ψυχή τοῦ πάσχοντα καί τήν ἀξιοπρέπειά του. Μία ἀντιμετώπιση, πού διασώζει τόν αὐτοσεβασμό τοῦ ἀρρώστου …

    (….)

  5. Ο/Η Psycho λέει:


    Πάνος Σκουρολιάκος: ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

    https://www.efsyn.gr/arthro/thayma-foroapallages-gia-ta-akinita-toy-agioy-oroys

    Θαύμα! Φοροαπαλλαγές για τα ακίνητα του Αγίου Ορους

    07.08.2017
    Συντάκτης: Χάρης Ιωάννου

    Τελικά οι φόροι ακινήτων δεν είναι για όλους, ειδικά αν έχεις τις κατάλληλες γνωριμίες. Την Παρασκευή έγινε δεκτή από την κυβέρνηση στη Βουλή (νομοσχέδιο Παππά για τα ΜΜΕ) μια «περίεργη» βουλευτική τροπολογία που κατατέθηκε για δεύτερη φορά και την υπογράφουν τρεις βουλευτές (Πάνος Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Λαζαρίδης από τους ΑΝ.ΕΛΛ., Γιάννης Σαρίδης από την Ενωση Κεντρώων).

    Η διάταξη προβλέπει την απαλλαγή των Μονών του Αγίου Ορους από «εκκρεμότητες» σχετικά με τον φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Αφορά τόσο το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (ΕΤΑΚ) που είχε επιβληθεί το 2008, όσο και τον Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ) του 2010, οι διατάξεις των οποίων τροποποιούνται προκλητικά ώστε να καλύπτει η φοροαπαλλαγή και τα εκτός Αγίου Ορους ακίνητα.

    Το επιχείρημα των βουλευτών και όσων συνέταξαν πραγματικά την τροπολογία είναι ότι «σύμφωνα με το αρχαίο προνομιακό τους καθεστώς που προβλέπεται στο Σύνταγμα», οι Μονές του Αγίου Ορους και τα εκτός χερσονήσου ακίνητά τους απαλλάσσονται όχι μόνο από τον ΕΝΦΙΑ, αλλά ακόμη και από την υποβολή Ε9.

    Σημειώνεται ότι πριν από περίπου δύο εβδομάδες είχε ξαναγίνει απόπειρα να περάσει στα κρυφά η ίδια τροπολογία σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, αλλά η υφυπουργός Κατερίνα Παπανάτσιου την είχε αποφύγει διακριτικά, ζητώντας περισσότερο χρόνο για να μελετηθεί.

    Τελικά μόνο το Ποτάμι την καταψήφισε. Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΚΚΕ και Ενωση Κεντρώων δήλωσαν «παρών», ενώ ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΑΝ.ΕΛΛ., Χ.Α. υπερψήφισαν. Πρόκειται ομολογουμένως για κάποιο θαύμα και μάλιστα διακομματικό…

    https://www.efsyn.gr/arthro/oy-forologitheis

    «Ου… φορολογηθείς»


    Αγιον Ορος: Πώς καταλήγουν τα «ιερά» ρουσφέτια να γίνονται εν μιά νυκτί νόμος του κράτους και μάλιστα με διακομματική ανοχή, αν όχι «ομερτά» Τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα | EUROKINISSI/ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
    11.08.2017

    Συντάκτης: Χάρης Ιωάννου

    Το μείζον ζήτημα με τις προκλητικές φοροαπαλλαγές στις ιερές μονές του Αγίου Ορους, που ψηφίστηκαν πρόσφατα στη Βουλή, εξακολουθεί να μη βρίσκει πειστικές εξηγήσεις, παρά τις αμήχανες προσπάθειες, π.χ. του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Σκουρολιάκου. Πώς καταλήγουν όμως τα «ιερά» ρουσφέτια να γίνονται εν μιά νυκτί νόμος του κράτους και μάλιστα με διακομματική ανοχή, αν όχι «ομερτά»;

    Το κόλπο είναι σχετικά απλό. Ενας ή περισσότεροι βουλευτές καταθέτουν στη Βουλή μια βουλευτική τροπολογία, κατά προτίμηση την τελευταία στιγμή. Η διαφορά της με την υπουργική τροπολογία είναι ότι αποφεύγει τη «βάσανο» του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με απλά λόγια γλιτώνει την κοστολόγηση των συνεπειών της.

    Η διατύπωση είναι πάντοτε νομικά αριστοτεχνική και με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι δύσκολο με μια πρώτη ανάγνωση να γίνει πλήρως αντιληπτή. Αφού έχει ήδη γίνει η παρασκηνιακή συνεννόηση με την κυβέρνηση, ξαφνικά στην Ολομέλεια της Βουλής ο υπουργός, το νομοσχέδιο του οποίου συζητείται, λέει –συνήθως σε αδιάφορο τόνο– ότι γίνεται δεκτή η τροπολογία με τον αριθμό τάδε, χωρίς να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες.

    Στην ψηφοφορία αρκεί ένα απλό «ναι» από τον εισηγητή ή τους εισηγητές της πλειοψηφίας και το «κόλπο» ολοκληρώνεται νομότυπα και αθόρυβα.

    Ακολουθούν τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις με το Αγιον Ορος την τελευταία τριετία.

    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017

    Ρουσφέτι με τη… δεύτερη

    Η πιο πρόσφατη ρουσφετολογική τροπολογία (1220/14) ήταν μόλις την περασμένη Παρασκευή, στο τελευταίο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών της Βουλής και αποτελεί πλέον το άρθρο 57 στον νόμο Παππά για την πλατφόρμα διαφημιστικού χρόνου.

    Η ρύθμιση κατατέθηκε από τρεις βουλευτές (Πάνος Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Λαζαρίδης από τους ΑΝ.ΕΛΛ., Γιάννης Σαρίδης από την Ενωση Κεντρώων) και προβλέπει την αναδρομική απαλλαγή των μονών του Αγίου Ορους από οφειλές σε ΕΤΑΚ και ΦΜΑΠ την περίοδο 2008-2013 ακόμη και για τα εκτός Αγίου Ορους ακίνητα.

    Η τροπολογία πέρασε με τη… δεύτερη, καθώς είχε κατατεθεί χωρίς επιτυχία και σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προ δύο εβδομάδων. ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΑΝ.ΕΛΛ., Χρυσή Αυγή υπερψήφισαν, Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΚΚΕ και Ενωση Κεντρώων δήλωσαν «παρών», ενώ μόνο το Ποτάμι καταψήφισε.

    ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016

    Ανεξέλεγκτοι λόγω… Μικρασιατικής Καταστροφής

    Τον περασμένο Δεκέμβριο είχε προηγηθεί ακόμη ένα ρουσφέτι, πάλι πριν από το κλείσιμο της Βουλής για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Την τροπολογία (884/112), που σήμερα αποτελεί το άρθρο 52 του νόμου 4447/2016, κατέθεσαν στη Βουλή πέντε βουλευτές, εκ των οποίων οι τρεις είναι οι ίδιοι με αυτούς της τελευταίας τροπολογίας του 2017: Σκουρολιάκος, Λαζαρίδης, Σαρίδης μαζί με τους Ανδρέα Λοβέρδο (ΔΗΣΥ) και Θανάση Μπούρα (Ν.Δ.).

    Η προκλητική ρύθμιση, που αναιρούσε πρόσφατο νόμο του 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, προέβλεπε ότι

    ❶ Πλέον οι μονές του Αγίου Ορους δεν υποχρεούνται να υποβάλλουν απολογισμό της οικονομικής τους δραστηριότητας στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

    ➋ Οριζε -και μάλιστα αναδρομικά από τις αρχές του 2016- ότι το ποσό της κρατικής επιχορήγησης του Αγίου Ορους θα είναι ακατάσχετο και

    ❸ Απάλλασσε τις μονές από την υποβολή Ε9 για προγενέστερα έτη, όπως απαλλάσσονται και από τον ΕΝΦΙΑ.

    Ειδικά για το θέμα του απολογισμού, ο Γ. Λαζαρίδης είπε ως επιχείρημα στην Ολομέλεια ότι οι μονές του Αγίου Ορους παραχώρησαν το 1932 για την προσφυγική κρίση μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή αρκετές εκτάσεις στη Χαλκιδική και από τότε το κράτος τούς έδινε κάθε χρόνο ένα αντίτιμο.

    «Είναι αδικία για τα μοναστήρια που έχουν προσφέρει τόσα», είπε χαρακτηριστικά και ο υπουργός Γιώργος Σταθάκης που την έκανε δεκτή στο χωροταξικό νομοσχέδιο.

    Η τροπολογία ψηφίστηκε με διακομματική συναίνεση από ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., Χρυσή Αυγή, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ανεξάρτητους Ελληνες, Ενωση Κεντρώων. Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» και το Ποτάμι απουσίαζε.

    ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2014

    Απαλλαγές και επισκέψεις

    Τον Σεπτέμβριο του 2014, πάλι σε θερινό τμήμα της Βουλής και έπειτα από μια πολύωρη συνεδρίαση 7,5 ωρών είχε περάσει άλλο ένα ρουσφέτι στο Αγιον Ορος, το οποίο αποτελεί πλέον το άρθρο 22 του νόμου 4283/2014.

    Σημειωτέον ότι τον Αύγουστο του ίδιου έτους ο τότε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας είχε επισκεφθεί το Αγιον Ορος, ενώ τον Φεβρουάριο είχε προηγηθεί ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

    Σε νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας και με υπουργό τον Ανδρέα Λοβέρδο, 16 βουλευτές της Ν.Δ. κατέθεσαν μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής, για την οποία δεν έγινε καν συζήτηση!

    Προέβλεπε μεταξύ άλλων:

    ❶ Απαλλαγή των μονών του Αγίου Ορους ως εργοδοτών από την υποχρέωση παρακράτησης και απόδοσης του φόρου μισθωτών υπηρεσιών, αλλά και από το τέλος χαρτοσήμου στα ακίνητα που νοικιάζουν, με τις σχετικές υποχρεώσεις να βαραίνουν τους αντισυμβαλλόμενους (υπαλλήλους και ενοικιαστές).

    ➋ Αφορολόγητο 9.500 ευρώ για συνταξιούχους μοναχούς, χωρίς προσκόμιση αποδείξεων και χωρίς υποχρεωτική υποβολή φορολογικής δήλωσης.

    ❸ Απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης ακινήτων Ε9 λόγω… απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ.

    Την τροπολογία υπέγραφαν οι βουλευτές: Ευθ. Καρανάσιος, Γ. Ιωαννίδης, Γ. Πασχαλίδης, Δ. Σταμενίτης, Σ. Αναστασιάδης, Δ. Χριστογιάννης, Κ. Γκιουλέκας, Θ. Καράογλου, Εμμ. Κόνσολας, Μ. Αντωνίου, Στ. Κωνσταντινίδης, Τ. Κοψαχείλης, Δ. Κυριαζίδης, Στ. Καλαφάτης, Γ. Κωνσταντόπουλος.

    Η τότε συμπολίτευση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε, όπως και οι αντιπολιτευόμενοι Ανεξάρτητοι Ελληνες. ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ ψήφισαν «παρών», η Χρυσή Αυγή απουσίαζε και η ΔΗΜΑΡ αρνήθηκε να πάρει θέση φωνάζοντας «κατά πλειοψηφία».

  6. Ο/Η Antifa2 λέει:

    http://www.thessalonikipress.gr/liki-tis-nixtas-tou-poutin-marsaroun-gia-agio-oros/

    Οι «λύκοι της νύχτας» του Πούτιν μαρσάρουν για Άγιο Όρος
    15 Μαΐου 2016

    Night Wolves: Putin’s Hairy Biker Gang
    377.580 προβολές

    Germany: Night Wolves pray in Orthodox Cathedral of Berlin

    Germany says it will block some members of a Russian ultra-nationalist motorcycle club from entering the country.

    https://www.efsyn.gr/arthro/ellinoamerikanika-montela-nazismoy
    Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
    Ελληνοαμερικανικά μοντέλα ναζισμού

    Στο νέο ξεκίνημα των νεοναζιστικών ομάδων στις ΗΠΑ, ιδιαίτερο ρόλο έπαιξε η εμπειρία και το παράδειγμα της Χρυσής Αυγής
    28.08.2017
    Συντάκτης:
    ΕΦ.ΣΥΝ.

    Τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ασφαλώς η κορυφή του παγόβουνου. Η αμερικανική Ακροδεξιά και κυρίως οι ρατσιστικές οργανώσεις του Νότου αισθάνθηκαν, μετά την εκλογή του Τραμπ, ότι ήρθε η ώρα να κάνουν επίδειξη δύναμης και άσκηση ωμής βίας, με κόστος ανθρώπινες ζωές.

    Οπως αποδείχτηκε, σε αυτό το νέο ξεκίνημα των νεοναζιστικών ομάδων στις ΗΠΑ, ιδιαίτερο ρόλο έπαιξε η εμπειρία και το παράδειγμα της Χρυσής Αυγής. Δημιουργήθηκε μάλιστα ένα τρίγωνο ΗΠΑ-Ελλάδας-Ρωσίας με πρόσχημα την Ορθοδοξία και πραγματικό στόχο τη συγκρότηση ενός σύγχρονου ρατσιστικού λόγου και την άντληση πόρων για την εγκληματική δράση.

    https://www.efsyn.gr/arthro/oi-faioi-theioi-apo-sikago
    Οι φαιοί θείοι από το Σικάγο

    28.08.2017
    Συντάκτης: Δημήτρης Ψαρράς

    Η αποκάλυψη των ίδιων των νεοναζί οργανωτών του μακελειού στο Σάρλοτσβιλ ότι εμπνέονται και αντιγράφουν την τακτική της Χρυσής Αυγής σχολιάστηκε από όλους, εκτός από την ίδια την ελληνική ναζιστική οργάνωση.

    Τα έντυπα και η ιστοσελίδα του «Φίρερ» Μιχαλολιάκου αναφέρονται βέβαια στα γεγονότα, αλλά αποσιωπούν επιμελώς τη δράση και τις δηλώσεις του Μάθιου Χάιμπαχ, ενός από τους προβεβλημένους οργανωτές της ρατσιστικής συγκέντρωσης, ο οποίος περηφανεύεται για τη στενή του σχέση με τη Χρυσή Αυγή και επιδεικνύει τις φωτογραφίες του με τον Μιχαλολιάκο, το ζεύγος Παππά και τον ευρωβουλευτή Επιτήδειο, για να πιστοποιήσει τη στενή του σχέση με τους Ελληνες ναζί.

    Ως συνεκτικός κρίκος των Αμερικανών και των Ελλήνων ναζί εμφανίζεται μια διεστραμμένη εκδοχή της Ορθοδοξίας. Μάλιστα, η σημαία της οργάνωσης του Χάιμπαχ που προβλήθηκε στο Σάρλοτσβιλ φέρει (εκτός από τις απαραίτητες νεκροκεφαλές) το σύνθημα «Ορθοδοξία ή Θάνατος» στα ελληνικά και τα ρώσικα. Η προσπάθεια προσεταιρισμού μερίδας του ρωσικού θρησκευτικού φονταμενταλισμού είναι ολοφάνερη.

    Και από ό,τι φαίνεται, σε κάποιο βαθμό αποδίδει, παρά το γεγονός ότι η επίσημη ρωσική Εκκλησία αποδοκιμάζει το σύνθημα «Ορθοδοξία ή θάνατος» και τα ρωσικά δικαστήρια το έχουν κατατάξει στην κατηγορία των «εξτρεμιστικών» θέσεων και το έχουν θέσει υπό απαγόρευση.


    Η σημαία της οργάνωσης του Χάιμπαχ στο Σάρλοτσβιλ

  7. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

    https://enosy.blogspot.gr/2014/08/blog-post_16.html#more

    ΣΆΒΒΑΤΟ, 16 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2014
    Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στο Άγιον Όρος

    της Ελένης Πορτάλιου

    Δύο υπήρξαν στα προ μνημονίου χρόνια οι θρησκευτικοί προορισμοί του Δεκαπενταύγουστου : η Παναγία Σουμελά και η Μεγαλόχαρη της Τήνου. Καθώς εκεί συρρέει ένα λαϊκός κόσμος πιστών, άλλοι ελπίζοντας στην εξ ουρανού παραμυθία και άλλοι απολαμβάνοντας τη θεία λειτουργία ως μέρος των πανηγυριώτικων εορτών που εξανθρωπίζουν τους τιμώμενους τοπικούς αγίους, οι πολιτικοί δεν έχαναν την ευκαιρία επικοινωνίας με το δικό τους ποίμνιο – τους κατά κόσμον ψηφοφόρους τους – μακριά από τα βάσανα του καθημερινού βίου. Σκωπτικά σχόλια συνόδευαν την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου στους δύο δημοφιλείς θρησκευτικούς προορισμούς και στο Άγιον Όρος, όπως και τα κομποσκοίνια και οι λαμπάδες της συζύγου του.

    Τα τελευταία χρόνια η ανέχεια και η απελπισία μετρίασαν τις ελπίδες των πιστών για τη θεϊκή συνδρομή και οι θρησκευτικοί τόνοι, που είχαν κορυφωθεί με τον ιερό πόλεμο υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, έπεσαν. Η Εκκλησία τηρεί αιδήμονα σιωπή για τα κατά κόσμον βάσανα του ποιμνίου της, αποφεύγει γενικά να κάνει αισθητή την παρουσία της, προσφέρει ψιχία φιλανθρωπίας σε σχέση με την τεράστια περιουσία της και την οικονομική στήριξη του κράτους, μέσω άμεσης χρηματοδότησης και φοροαπαλλαγών. Φυσικά υπήρξαν ιεράρχες που αντέκρουσαν ευθέως τη φίλα προσκείμενη στη Χρυσή Αυγή πτέρυγα της Εκκλησίας, αλλά αυτή η στάση δεν αναιρεί την ανταγωνιστική σχέση Αριστεράς και Εκκλησίας πάνω σε μείζονα ζητήματα, όπως ακριβώς η διαδικασία αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης από το επίσημο κράτος δεν αναιρεί την ανταγωνιστική σχέση ΣΥΡΙΖΑ – συγκυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

    Σ’ αυτή τη συγκυρία, λοιπόν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να επισκεφτεί μέρες Δεκαπενταύγουστου το Άγιον Όρος. Η Αυγή αντιμετώπισε το θέμα ειδησεογραφικά με σύντομες ενημερώσεις, από τις οποίες προκύπτει ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνοδοί του (Ν. Παππάς, Γ. Αμανατίδης, Μ. Λυκόπουλος) δεν συζήτησαν τίποτα ουσιώδες από τα επίδικα των σχέσεων κυβερνώσας Αριστεράς και Εκκλησίας.

    Η Ελλάδα είναι ένα ανολοκλήρωτο κοσμικό κράτος – η Εκκλησία στηρίζεται από την πολιτική εξουσία, διαπλέκεται μαζί της ιστορικά και αιμοδοτείται οικονομικά με δημόσιο χρήμα. Πολύ απλά δεν ισχύει ο χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η θέση αυτή δεν θίγει φυσικά ούτε τη χριστιανική εκκλησία των πιστών που έχουν κάθε δικαίωμα να θρησκεύονται, όπως, άλλωστε, και οι πιστοί όλων των άλλων δογμάτων, για τους οποίους υπάρχουν κατάφορες διακρίσεις και παραβιάσεις δικαιωμάτων στη χώρα μας – αναφέρομαι στις αποδιοπομπαίες θρησκείες , όπως το Ισλάμ, και στην πυρπόληση αυτοσχέδιων χώρων λατρείας των πιστών αυτής της θρησκείας. Ανεξιθρησκεία και ισότητα δικαιωμάτων θρησκευόμενων και άθεων δεν πρόκειται να υπάρξει όσο η Εκκλησία παραμένει μέρος της κρατικής δομής και οι πολιτικοί σταυροκοπιούνται όχι ως ιδιώτες αλλά ως εκπρόσωποι της κοσμικής εξουσίας.

    Προς τι, λοιπόν, η επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και της συνοδείας του στο Άγιον Όρος; Σπεύδω να πω ότι ο διάλογος ΣΥΡΙΖΑ και μοναστηριακής διοίκησης του Αγίου Όρους δεν απαγορεύεται εξ ορισμού. Το ζήτημα είναι επί ποίων θεμάτων διαλέγονται. Πάλι από την ειδησεογραφία της Αυγής πληροφορούμαστε ότι αντάλλαξαν ανέξοδες (αμπελο)φιλοσοφικές απόψεις με «ειλικρίνεια» και «σεβασμό» περί της κοινής βάσης της «αλληλεγγύης» και της «ισότητας» που τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι μονές έχουν εγγεγραμμένες στις σημαίες τους. Οι αναφορές στο Νίτσε και τον Ηράκλειτο – μυστήριο τι είπαν επ’ αυτών οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ – καλύτερα να μείνουν ασχολίαστες. Αυτό, όμως, που αποτελεί προσβολή όχι μόνο για τους Ζαπατίστας αλλά και για τους απανταχού της γης υποστηρικτές τους είναι η ταύτιση των κοινοτήτων των μοναχών με τις Ζαπατίστικες κοινότητες. Το σύνθημα «Όλα για όλους τίποτε για μας» χρησιμοποίησε, όπως γράφει η Αυγή, ο Αλέξης Τσίπρας για να περιγράψει τον τρόπο ζωής των πατέρων του Άθω. Τα άγια τοις κυσί, λοιπόν. Όλα για τους (φανταστικούς) ψήφους που η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι θα εισρεύσουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δια της θρησκευτικής οδού. Ταυτόχρονα όμως – και κυρίως – διαβεβαίωση της θρησκευτικής εξουσίας του Αγίου Όρους ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και συμμάχων. Δεν χρειάζεται να διαβάζουμε πίσω από τις γραμμές, οι γραμμές παρουσιάζονται με σαφήνεια σε όλα όσα αποσιωπήθηκαν.

    Ένα άρθρο του Νίκου Καρανίκα με τον τίτλο «Η Αριστερά που θα κοινωνήσει, η κοινωνία που θα αυτοκυβερνηθεί» (Αυγή 12/8) εμβαθύνει στα επίδικα που δεν συζητήθηκαν ή συζητήθηκαν χωρίς να ανακοινωθούν. Μέσα από την παράθεση ασύνδετων μεταξύ τους αναφορών – από τους Ζαπατίστας μέχρι τον Μαρξ – το άρθρο αναφέρεται στο υλικό μέρος της ιστορίας : «Η διαχείριση αλλά και η φορολογία της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι πολιτικές που θέλουν τον «κρίσιμο χρόνο» τους, τη συγκυρία, τη δυναμική της κατάστασης που θα δημιουργήσει συναίνεση και αποτέλεσμα χωρίς να προκαλέσει πόλεμο τριβής και διασπορά δυνάμεων». Και συνεχίζει με το αφορολόγητο της εκκλησίας, σε αντίθεση με το μεγάλο κεφάλαιο, ώστε να μη διασπαστεί η συμμαχία με τους πεινώντες και διψώντες δικαιοσύνη, λες και οι λαϊκές τάξεις θα σπεύσουν να υπερασπιστούν τον εκκλησιαστικό πλούτο και πλουτισμό.

    Οι καταστάσεις που ζούμε είναι δυστυχώς αμείλικτες και οι αποφάσεις δεν είναι της αρμοδιότητας των επικοινωνιολόγων της Νέας Ελλάδας αλλά των πολιτικών και έχουν σκληρά ταξικά χαρακτηριστικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, πλην των δεκάδων άλλων τεράστιων θεμάτων τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει, έχει μπροστά του δύο μείζονα προαπαιτούμενα της πολιτικής που διατείνεται ότι θα ασκήσει: τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και τη φορολογία του πλούτου. Αλλιώς η χώρα θα συνεχίσει τον σημερινό δρόμο, με ή χωρίς ΣΥΡΙΖΑ. Κι εδώ οι σχέσεις κράτους- Εκκλησίας δεν αντιμετωπίζονται με την αγιαστούρα του πολιτικού. Τα θέματα στα οποία υποχρεούται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τοποθετηθεί είναι : ιδιοκτησία και φορολογία της εκκλησιαστικής περιουσίας, εκκρεμή σκάνδαλα όπως αυτό του Βατοπεδίου, έλεγχος των χρηματοδοτήσεων του Αγίου Όρους, χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος, Στα βασικά αυτά πρέπει να γίνουν ρήξεις. Δεν θα ήθελα να θυμίσω τον Αντώνη Τρίτση που προχώρησε στην εθνικοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και αποπέμφθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οι καιροί αλλάζουν προς το χειρότερο. Ακριβώς γι’ αυτό τα 3.795.000 πιστών ή άπιστων φτωχών δεν μπορεί πλέον να τρέφονται με τη θεία κοινωνία. Οι έχοντες και κατέχοντες πρέπει να πληρώσουν.

    5 σχόλια :

    Δημήτρης Κατσορίδας 20 Αυγούστου 2014 – 2:48 μ.μ.

    Είμαι στην επαρχία και έμαθα σήμερα για το άρθρο της σ. Ελένης. Γνώρισα δύο προοδευτικούς ιερείς, οι οποίοι με στρίμωξαν με την στάση του σ. Τσίπρα. Όταν κάποιοι ιερείς, προοδευτικοί βέβαια, κρίνουν αρνητικά τη στάση του σ. Τσίπρα, τι πρέπει να κάνει ο κόσμος της Αριστεράς και ο κόσμος της εργασίας; Κατά τα άλλα, προσυπογράφω το κείμενο της σ. Πορτάλιου.

  8. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

    https://www.karfitsa.gr/ta-53-800-stremmata-tis-xalkidikis-i-moni-ka/

    Τα 53.800 στρέμματα της Χαλκιδικής, η Μονή και ο Βαρδινογιάννης…
    18 Φεβρουαρίου 2015, 13:51

    Στα δικαστήρια Πολυγύρου κάτοικοι από τον Άγιο Νικόλαο και τη Νικήτη, καθώς σήμερα εκδικάζονταν από αναβολή η «υπόθεση Βαρδινογιάννη». Το προηγούμενο δικαστήριο από τις 17 Σεπτεμβρίου 2014 αναβλήθηκε, καθώς οι δικηγόροι και των δύο πλευρών ζήτησαν μικρή αναβολή. Οι κάτοικοι της Σιθωνίας κατέθεσαν τη μεγάλη τους ανησυχία και την έντονη δυσαρέσκεια τους για την έκβαση της υπόθεσης, αφού από το 1973 μέχρι σήμερα και μετά από πολλούς αγώνες δεν επιλύθηκε το ζήτημα. Ως γνωστό υπάρχουν… 53.800 στρέμματα στη Σιθωνία τα οποία διεκδικούν η Ιερά Μονή Ξενοφώντος και η ΣΕΚΑ Α.Ε. (συμφερόντων Βαρδινογιάννη) Στα δικαστήρια βρέθηκαν και ο δήμαρχος Σιθωνίας κ.Ιωάννης Τζίτζιος (βλ φωτο) αντιδήμαρχοι, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου και σύσσωμο το τοπικό συμβούλιο του Αγίου Νικολάου και Νικήτης Στη δίκη κατατέθηκαν υπομνήματα από τους δικηγόρους των δύο πλευρών. Η απόφαση αναμένεται να βγει το προσεχές διάστημα πηγή http://www.halkidikinow.gr/

    ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

    Η ιστορία ξεκίνησε το 1965, όταν η Μονή Ξενοφώντος, υπέβαλε αίτηση αναγνώρισης ιδιοκτησίας της επίδικης έκτασης (53.800 στρέμματα) στο αρμόδιο Υπουργείο, το οποίο με τη σειρά του, παρέπεμψε την υπόθεση στη Διεύθυνση Δασών Πολυγύρου για το Δασαρχείο Πολυγύρου, ώστε να κάνει τη σχετική έρευνα.

    Η συγκεκριμένη έρευνα πάγωσε μέχρι το 1971 καθώς το πόρισμα του Δασαρχείου δεν ήταν θετικό για το μοναστήρι, το οποίο επανήλθε με νέα αίτηση την ίδια χρονιά. Το 1973 ο Δασάρχης Πολυγύρου συνέταξε νέα αναφορά, η οποία αναγνώρισε ιδιοκτήτρια της επιδίκου έκτασης τη Μονή Ξενοφώντος. Με τη σειρά του ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας αναγνώρισε το Νοέμβριο του 1973 διοικητικά ιδιοκτήτρια της εν λόγω έκτασης τη Μονή Ξενοφώντος.

    Στη συνέχεια, η Μονή Ξενοφώντος, πούλησε την ίδια χρονιά την έκταση στην «ΣΕΚΑ Α.Ε», επιχείρηση του Ομίλου «Βαρδινογιάννη». Μέσα στην επίδικη έκταση συμπεριλαμβάνονται και 13.200 στρέμματα ιδιοκτησίες των πρώην Κοινοτήτων Αγίου Νικολάου και Νικήτης. Εντός των εκτάσεων αυτών συμπεριλαμβάνονται και όλα τα νησιά απ’ τον Όρμο Παναγιάς μέχρι και την Βουρβουρού.

    Μόλις έγιναν γνωστές οι εξελίξεις από τους κατοίκους του Αγίου Νικολάου, της Νικήτης και της Βουρβουρούς, ξεκίνησαν αντιδράσεις με συλλαλητήρια για να ανατραπεί η απόφαση του υπουργού. Στις 04/04/1974, ανεκλήθη η απόφαση που θεωρούσε ιδιοκτήτρια την Μονή από το υπουργείο και η εν λόγω έκταση χαρακτηρίστηκε δημόσια, εκτός βέβαια των 13.200 στρεμμάτων που ήταν των κατοίκων.

    Από το 1974 μέχρι και σήμερα, ξεκίνησε από την Μονή Ξενοφώντος και τη «ΣΕΚΑ Α.Ε», ένας δικαστικός αγώνας ενάντια στο δημόσιο.
    Να σημειωθεί ότι από πλευράς δήμου Σιθωνίας και κατοίκων την υπόθεση έχει αναλάβει ομάδα δικηγόρων με επικεφαλής τον καθηγητή Αστικού Δικαίου στο Α.Π.Θ. Απόστολο Σοφιαλίδη

    Αναβρασμός στα δικαστήρια Πολυγύρου για την υπόθεση Βαρδινογιάννη

    • Ο/Η Bαρδινοπέδια, Βατοπέδια λέει:

      https://www.b2green.gr/el/post/21265/54000-stremmata-sti-sithonia-chalkidikis-apo-ta-chrysovoula-sti-chountiki-parachorisi

      54.000 στρεμματα στη Σιθωνία Χαλκιδικής: Από τα χρυσόβουλα στη χουντική παραχώρηση

      19/02/2015

      http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=445758

      Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2014

      ΣΤΙΣ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΕΚΔΙΚΑΖΕΤΑΙ Η ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΑ 53.000 ΣΤΡ. ΣΤΗ ΣΙΘΩΝΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
      34 χρόνια φαγούρας
      Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ sakisapostolakis0@gmail.com

      Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά την κατάθεσή της εκδικάζεται, στις 17 Σεπτεμβρίου, αγωγή που κατέθεσε το ελληνικό Δημόσιο, για τη διεκδίκηση δασικής έκτασης 53.000 στρεμμάτων, στη Σιθωνία Χαλκιδικής, από την Ιερά Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Ορους και την εταιρεία ΣΕΚΑ Α.Ε. του ομίλου Βαρδινογιάννη.

      Πρόκειται για μια υπόθεση που κρατά πάνω από 40 χρόνια, ενώ το ελληνικό Δημόσιο άσκησε αγωγή το 1980. Ομως από τότε, η υπόθεση δεν έφτασε ποτέ στα ελληνικά δικαστήρια για να δικαστεί σε πρώτο βαθμό, παρά το ότι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς μιας τεράστιας έκτασης στη Σιθωνία Χαλκιδικής και αφορά άμεσα τη ζωή και τη δραστηριότητα εκατοντάδων τουριστικών επιχειρήσεων στο δεύτερο «πόδι» του νομού.

      Για το θέμα είχαν καταθέσει ερώτηση στη Βουλή, στις 14 Ιανουαρίου του 2014, οι βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Ιγγλέζη, Παναγιώτα Δριτσέλη, Ηρώ Διώτη και Σοφία Σακοράφα.

      Οπως αναφέρουν στην ερώτησή τους, την 1η Οκτωβρίου 1973, ο υπουργός Γεωργίας της χούντας, υπέγραψε μία σκανδαλώδη απόφαση, με την οποία εκχωρούσε στην Ι.Μ. Ξενοφώντος την εν λόγω δασική έκταση των 53.000 στρ. στη Σιθωνία Χαλκιδικής. Η Ι.Μ. Ξενοφώντος στήριξε τη διεκδίκηση της έκτασης σε οθωμανικά έγγραφα και ισχυρισμούς που οι 4 βουλευτίνες χαρακτηρίζουν ανύπαρκτα και παντελώς ανυπόστατα.


      «Στόχος της Ι.Μ. Ξενοφώντος ήταν, με τη χουντική απόφαση αυτή, να προχωρήσει άμεσα στην πώληση του δημόσιου δάσους, των 9 νησιών και των οικισμών που υπάρχουν στην περιοχή των 53.000 στρ. στην εταιρεία «ΣΕΚΑ Α.Ε.», συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη, έναντι ευτελέστατου αντιτίμου», σημειώνουν οι 4 βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ.

      Την απόφαση της παραχώρησης ακύρωσε η επίσης χουντική κυβέρνηση Μαρκεζίνη, αλλά και το ΣτΕ με δύο αποφάσεις του. Με τη δε τελευταία (1980), το Ακυρωτικό Δικαστήριο αποφαίνεται τελεσίδικα ότι η έκταση ανήκει στο Δημόσιο. «Εκτοτε», αναφέρεται στην ερώτηση στη Βουλή, «με διάφορες αγωγές, η εταιρεία «ΣΕΚΑ Α.Ε.» συνεχίζει να διεκδικεί εκτάσεις που δεν της ανήκουν, και οι οποίες απορρίπτονται συστηματικά από τα ελληνικά δικαστήρια. Την ίδια στιγμή η εταιρεία δηλώνει παράνομα την περιοχή επί 40 χρόνια ως περιουσιακό της στοιχείο στους ισολογισμούς της».

      Ομως όλα αυτά τα χρόνια, το ελληνικό Δημόσιο δεν άσκησε ποτέ τα νόμιμα δικαιώματά του σε σχέση με την ακύρωση του συμβολαίου που υπέγραψαν η «ΣΕΚΑ Α.Ε.» με την Ι.Μ. Ξενοφώντος, ενώ ουδέποτε παρενέβησαν οι οικονομικές διωκτικές αρχές για να ελέγξουν τους ισολογισμούς της εταιρείας που δήλωνε την έκταση ως ιδιοκτησία της.

      Τελικά, η αγωγή που κατέθεσε το ελληνικό Δημόσιο, φτάνει ενώπιον της Δικαιοσύνης έπειτα από 34 ολόκληρα χρόνια, στις 17 Σεπτεμβρίου.

      Το θέμα συζητήθηκε χθες σε λαϊκή συνέλευση, στον Αγιο Νικόλαο Χαλκιδικής, στη διάρκεια της οποίας κάτοικοι της περιοχής αντάλλαξαν απόψεις για το πώς θα πρέπει να κινητοποιηθούν, ώστε να πιέσουν να μην περάσει μια τόσο μεγάλη δασική έκταση σε ιδιωτικό έλεγχο. Παρούσα στη λαϊκή συνέλευση ήταν και η Κ. Ιγγλέζη, η οποία τόνισε τη σημασία της κοινωνικής κινητοποίησης, και κάλεσε τους πολίτες να ενημερωθούν και να συμμετέχουν στις δράσεις που οργανώνονται.

      http://www.efsyn.gr/arthro/se-6-mines-i-apofasi-gia-vardinopedi
      ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
      Σε 6 μήνες η απόφαση για το… Βαρδινοπέδι


      Νομοθετική και πολιτική λύση ζητούν οι κάτοικοι της Χαλκιδικής στη σκανδαλώδη παραχώρηση του ενός τρίτου της Σιθωνίας σε εταιρεία συμφερόντων Βαρδινογιάννη από τη Μονή Ξενοφώντος και τη Σιμωνόπετρα πριν από 41 χρόνια με τις ευλογίες της χούντας
      19.02.2015

      http://halkidikifocus.gr/2014/index.php?option=com_k2&view=item&id=12304:%CF%83%CE%B5%CE%BA%CE%B1-%CE%B1-%CE%B5-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AE-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%86%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%B9%CE%B8%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7&Itemid=430#.Wa1nyMhJaM8

      Δικαίωση των κατοίκων της Σιθωνίας έναντι στις διεκδικήσεις της ΣΕΚΑ
      Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015 13:45 Γράφτηκε από την Κική Δημαρόγλου

      – Απέρριψε τις διεκδικήσεις τις ΣΕΚΑ Α.Ε. και της Μονής Ξενοφώντος το Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής – Για ιστορική απόφαση και μεγάλη νίκη κάνει λόγο ο Δήμαρχος Σιθωνίας

      Υπέρ του Δήμου και των κατοίκων της Σιθωνίας και κατά των διεκδικήσεων της ΣΕΚΑ Α.Ε. (του Ομίλου Βαρδινογιάννη) και της Μονής Ξενοφώντος απεφάνθη το Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής, για την υπόθεση που ταλανίζει την περιοχή περισσότερα από 40 χρόνια και ο Δήμαρχος Σιθωνίας από την πλευρά του κάνει λόγο για «ιστορική απόφαση».

      http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/44341375311-44341375311
      Ο Εφραίμ είναι αθώος – η Δικαιοσύνη είναι τυφλή;


      Μοναχοί αποχωρούν από τα δικαστήρια το 2015. Η δίκη κράτησε δύο χρόνια, απαιτήθηκαν 65 συνεδριάσεις. Και δεν βρέθηκε ούτε μία υποψία αδικήματος..

      http://www.ethnos.gr/politiki/arthro/synetairoi_efraim_papistas-1942742/?mmid=3516643
      Συνέταιροι Εφραίμ – Πάπιστας
      Θυγατρική του Βατοπεδίου ελέγχει το 30% των εταιρειών του επιχειρηματία. Μέσα σε μία μέρα κόπηκαν έξι επιταγές του 1 εκατ. σε «διαταγή εμού του ιδίου». Υπερκέρδη από τη συναλλαγή με τα 64 φιλέτα

      ΕΘΝΟΣ
      7:11, 2/12/2008



  9. Ο/Η Παλιός λέει:

    Οι Άγιοι χωρίς μάσκα

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/kornaros_agioi5.html

    Από τα τρίγυρα μοναστήρια και κελιά, μαζευτήκανε σήμερα οι πατέρες, στις Καρυές.

    Χειροτονείται ένας νέος ρασοφόρος σε διάκο.
    Είναι μεγάλο μυστήριο η χειροτονία του Διάκου. Γι’ αυτό πανηγυρίζουνε οι πατέρες. Καμπάνες χτυπούνε γιορτάσιμα, λόγοι γίνουνται, τραπέζια στρώνουνται με πλούσια ποικιλία φαγητά.
    Χαρά στο γέροντα που θα μπορέσει να βγάλει ένα διάκο από τους υποταχτικούς, που θα περάσουνε απ΄τα χέρια του.
    Δεν είναι μικρό πράμα αυτό. Ο υποψήφιος ξεμολογιέται στον πνεματικό τού «Άξιον Εστί», έτσι λέγεται το κελί του πνεματικού.
    Και μια που τo ’φερε έτσι η σειρά, μάθετε, πως έχει το λόγο του που λέγεται Εστί το κελλί.
    Ο πνεματικός που κάθεται τώρα εκεί, λένε οι κακές γλώσσες, πως δολοφόνησε το γέροντα του, για να μη μείνει αιωνίως του υποταχτικός. Τον τρόπο του τον είχε ο γέροντας. Και φλουριά κρυμμένα είχε και λίρα στερλίνα με το καλημαύχι μετρούσε καθ’ αργά.
    Μα μ’ όλες τις ανασκαφές που γίνηκαν ύστερα απ’ το σκοτωμό του, δε βρέθηκε τίποτε απ’ το μεγάλο θησαυρό. Κι ο καλογεράκος σκεφτότανε τη φτώχια του ένα βράδυ, λυπημένος, κρατώντας βαρύ το κεφάλι του μέσα στις παλάμες.
    Κείνη τη στιγμή μια εικόνα, δεν ξέρω ποιανού αγίου, χτύπησε τρεις φορές στον τοίχο που κρεμότανε! Κι ύστερα μίλησε. Κι έπειτα το’ ριξε στην ψαλτική. Το κελί πλημμύρισε από μια πρωτάκουστη μελωδία. Ο καλόγερος – ο σημερινός πνεματικός – απόμεινε κόκκαλο! Η εικόνα έψαλλε το «Άξιον Εστί» τρεις φορές! Έτσι το ’μαθε καλά ο πνεματικός.
    Την επομένη κόσμος και κόσμος πλημμύρισε το κελί. Τη θαματουργή εικόνα την σκεπάσανε τ’ ασημικά και τα χρυσάφια.
    Αφιερώματα από παντού φτάνανε κάθε μέρα στο κελί τού «Άξιον εστί».
    Κι οι καλόγεροι κάμανε πνεματικό επίσημο του Όρους τον ιδιοχτήτη του κελιού.
    Και τι πνεματικός! Νικοδημήτης. Ο πρώτος Νικοδημήτης στο Άγιο Όρος. Δεν είναι μικρή δουλειά αυτό. Το εξομολογητάριο του αγιορείτη Νικόδημου είναι φωτιά, καταμόναχη φωτιά, για τον παραστρατημένο «Πατέρα».
    Τα τελευταία χρόνια κανένας πνεματικός του Όρους, δε χρησιμοποίησε αυτό το ξομολογητάρι ως οδηγό του. Μόνο ο γέρο Σοφρώνιος προσπάθησε, μα στο κεφάλαιο που πρόκειται για την εξομολόγηση του υποψήφιου διάκου τα μπέρδεψε. Τα βρήκε ζόρικα.
    Γι’ αυτό είναι τεράστιο πράμα το να ξομολογηθεί κανένας σήμερα στον αυστηρό Νικοδημήτη πνεματικό τού «Άξιον εστί».
    Δυο σελίδες από το ξομολογητάρι, που οι άλλοι τις καρφιτσώνανε μαζί-μαζί, τις απομονώσανε, αυτός τις άνοιξε, εφάρμοσε τις οδηγίες που ’ναι γραμμένες κι εκεί.
    Τιμή στο γέροντα που δεν τρομάζει, όταν θα στέκεται ο υποταχτικός του μπροστά στον πνεματικό που κρατά ανοιχτές αυτές τις σελίδες. Φαινόμενο, θάμα, είναι ο υποψήφιος διάκος που δε θα τρέμουνε τα ποδάρια του, όταν ακούει να διαβάζεται η σχετική περικοπή: «Ο υποψήφιος διάκονος πρέπει να ερωτηθεί παρά του πνευματικού εάν η ανθρωπίνη φύσις τριβήν εποιήσατο περί την οπισθίαν οπήν, ή εάν εισήλθεν εν αυτή και συνάμα ροήν εποιήσατο. Και εν μεν τη πρώτη περιπτώσει επιβάλλεται…κ.λ.π.».
    Λοιπόν, του διάκου που χειροτονείται σήμερα δεν τρεμουλιάσανε τα γόνατά του την ώρα της εξομολόγησης.
    Ο γέροντάς του έχει πεθάνει από χρόνια πολλά, δέκα μόνο μέρες ζήσανε μαζί. Μήτε «τριβές» μήτε «ροές» μήτε λυγίσματα και τρεμουλιάσματα τρομάρας εμποδίζανε τη χειροτονία.
    Πως πέθανε ο γέροντάς του νωρίς δε θα πει τίποτε. Εδώ πιστεύουνε και στην επέμβαση του νεκρού….όπως πιστεύουνε και στην άσπορη σύλληψη της Παναγιάς. Κι ο μακαρίτης, είναι γνωστό, πως δε σηκώθηκε από το μνήμα του.
    Τ’ άλλα καλογεροπαίδια με ζήλεια παρακολουθούνε το μυστήριο της χειροτονίας του καινούριου διάκου. Ποτέ δε θα μπορέσουνε αυτά να γίνουνε διάκοι. Κι αυτό που λένε συναμεταξύ τους κρυφά σιγανά, πως: «Έπρεπε να ρωτούνε το γιατρό πριν της χειροτονίας» το λένε από ζήλεια ασφαλώς και ποτέ δε θα θέλανε το γιατρό για δικό τους λογαριασμό.
    Πολλές φορές κατηγορήσανε τους αγιορείτες για «ντεμπελόσκυλα» που νοιάζονται μόνο για το στομάχι και το χουζούρι τους.
    Δεν είχανε δίκιο. Παραβλέψανε αυτό το αθάνατο εξομολογητάρι του δασκάλου Νικόδημου. Είναι ένα τρανό δείγμα της πνεματικής παραγωγής σε τούτο τον τόπο.
    Και μόνο αυτή η περικοπή, για τη χειροτονία του διάκου, αν είχε γραφτεί, θα ’ταν αρκετή για ν΄αντιπροσωπεύσει τη χώρα του Άθω στον κόσμο της σοβαρής πνευματικής δημιουργίας.
    Κι ο πάτερ Ανανίας το νοιώθει αυτό, το καταλαβαίνει καλά. Κι όταν εύχεται στο νεοφώτιστο: «ενάρετον και τον υπόλοιπον βίον και να θελήσει ο Κύριος να ομοιάσει τους μεγάλους διδασκάλους του Όρους» εννοεί το Νικόδημο και τους άλλους πνευματικούς δημιουργούς.
    Ο διάκος κοιτάζει χάμω από σεβασμό. Ασάλευτος ακούει τα λόγια του Ανανία, που γίνηκε, ζώντας ακόμα, άγιος.
    Και μια που το ’φερε η σειρά, όλος ο κόσμος ξέρει πως ο πάτερ Ανανίας ο Κουτλουμουσιανός, φεύγει από το μοναστήρι 4 βδομάδες το χρόνο. Εξαφανίζεται. Κανένας δε θα ’ξερε τι γινότανε όλον αυτό τον καιρό, αν κάποιοι κυνηγοί δεν τον βρίσκανε στην κορυφή του Άθω. Εκεί σε μια σπηλιά, γονατιστός, νηστικός, άγρυπνος, προσεύχεται όλες αυτές τις μέρες, για τη σωτηρία του κόσμου…
    Άλλο πράμα είναι το ότι τον έπιασε η αστυνομία – κατά διαβολική σύμπτωση – ακριβώς σε μια τέτοια περίοδο να ξεφορτώνει στις αχτές της Καλλιάγρας τσιγαρόχαρτο, καπνό και χασίς.
    Αυτά τα πράματα θα του τα πέταξε επίτηδες στο δρόμο του, ο μεγάλος πειρασμός. Κι αυτός τα πήρε, για πείσμα του Σατανά, να στείλει όξω από τον τόπο του Θεού, στη Χαλκιδική και στη Μακεδονία. Μα στην ώρα τον έπιασε η αστυνομία και του στοίχισε αυτή η υπόθεση 60 χιλιάδες δραχμές.
    Κι ο Θεός μόνο ξέρει, πώς το βρήκε ο άγιος Ανανίας αυτό το ποσό!
    Μα εδώ ίσα-ίσα φάνηκε η δύναμη και η αρετή αυτού του εκλεχτού του Θεού.
    Δεν απογοητεύτηκε. Δε βαρυγκόμιασε ενάντια στο φτωχό αμαρτωλό, που τον είπε και τον κατάγγειλε για λαθρέμπορα.
    Αντίθετα. Αμέσως ξαναγύρισε στη σπηλιά της προσευχής, για να επικοινωνήσει με το Θεό, να παρακαλέσει για τη σωτηρία του καταδότη.
    Μεγάλη ψυχή! Ανυπολόγιστα δυνατή κι ενάρετη ψυχή ο Ανανίας!!…
    Γι’ αυτό στον γυρισμό του, όταν του ξαναπέταξε στο δρόμο του ο Διάβολος πάλι πακέτα, γεμάτα σύνεργα του Σατανά, τα ξαναπήρε.
    Τον ξαναπιάσανε. Μα τι σχέση έχει; Σε κάθε τέτοια περιπέτεια νικούσε κι από μια φορά το Σατανά….
    Εκεί, στις αχτές της Καλλιάγρας, ανταμώσαμε ένα βράδυ, εγώ αυτός κι ο Σπύρος ο Κουμπής. Μας γιόμισε και τις τσέπες καπνό….
    Γι’ αυτό τώρα, τη στιγμή που συμβουλεύει τον καινούριο διάκο, με λοξοκοιτάζει. Όχι πονηρά, όχι εχθρικά. Έτσι σαν καταναλωτή των «αμαρτωλών πραγμάτων», που του πετούσε στο δρόμο του ο πειρασμός, για …πειρασμό και σκανδαλισμό…
    Αυτά τα πράματα, αυτοί οι συλλογισμοί με κάνανε ν’ αφαιρεθώ και να μη μπορώ να σας περιγράψω την τελετή της χειροτονίας.
    Μα και πως θα την περίγραφα τι θα ’βγαινε; Είναι ένα «μυστήριο», μια τελετή τέλος πάντων για…το θρίαμβο της αρετής και της εγκράτειας, μέσα σε τούτο τον τόπο με τα τάγματα των Εωσφόρων, των διαβόλων και των διαβολάκων.
    Την ώρα που διαλυότανε ο κόσμος, ύστερ’ από την τελετή, ένας μαυρογένης, ψηλός, ξερακιανός καλόγερος, άρπαξε τον «πάτερ-Παΐσιο» το δοντογιατρό από τα γένια. Τον αγριοκοίταξε, του τάνυσε δυο τρεις φορές πέρα δώθε τη γενειάδα, κι ύστερα τον τραβούσε έτσι και ακολουθούσανε την πομπή.
    Η αφορμή ήτανε ασήμαντη.
    Ο ασκητής είχε αφιερώσει στην εικόνα τ’ άγιου Παντελεήμονα, μια εγγλέζικη λίρα.
    Ο καλόγερος δοντογιατρός την πήρε και την έκαμε τόντια. Δυό δόντια, που τα πέρασε στην κάτω μασέλα του «πάτερ-Αβέρκιου» του Κελλιώτη. Αυτουνού που πέθανε αργότερα από παραφόρτωμα του στομαχιού.
    Τίποτε άλλο….
    Κανένας ασκητής δε σκέφτηκε να μπει στη μέση. Δεν χωνεύανε τον Παΐσιο για δυό λόγους: ήτανε δοντογιατρός, που πάει να πει «βάζω χέρι στα έργα του Θεού». Ύστερα ήτανε και πλούσιος.
    Μα δε φτάνει αυτό. Τα πλούτια του τα ’κανε σε βάρος τους. Κι αν δε κουραστήκατε, ακούσετε πώς τα κατάφερε, με ποιο τίμιο τρόπο τ’ απόχτησε.
    Οι καλόγεροι του Άγιου Όρους έχουνε ένα προνόμιο, σαν αγιασμένοι ανθρώποι που είναι: να ψωνίζουνε όλα τα είδη, από το ψωμί ως τη βελόνα, από την «Ελεύθερη ζώνη» της Θεσ/κης αφορολόγητα. «Τράνζιτο» όπως το λένε. Έτσι τη ζάχαρη την έχουνε με 4 δραχμές, το ρύζι τους με 3½, στο στάρι με τη σχετική αναλογία κτλ.
    Ο Παΐσιος λοιπόν, οικονόμος άνθρωπος, καλός νοικοκύρης, με τη λίρα που περίσσεψε από τα δόντια του Αβέρκιου, με το λαδάκι που έσταζε από τα καντήλια, με τη ρακή που πήγαινε στη Θεσ/κη για να μην υπάρχει στο Όρος αυτή η βρωμιά, κατάφερε να ’χει μερικά παραδάκια.
    Λίγα παραδάκια βέβαια μα την δουλειά του την έκανε. Τα τράνζιτα όλα μαζευόντουσαν στην πρώτη αποθήκη -στα υπόγεια του κελιού του. Αργότερα σιγά-σιγά, μεταφέρνονταν στη δεύτερη αποθήκη – στην Καβάλα. Αυτό το κανόνιζε η ζήτηση.
    Τώρα το ότι μεταφέρνουνται καθόλου στο Αγ. Όρος αυτά τα εμπορεύματα, δεν είναι στο παθητικό του καλού εμπόρου.
    Σε βλογημένο τόπο μπαίνουνε. Βλογημένα βγαίνουνε. Μέσα στα πακέτα με τα πανικά, τοποθετούνε και τις νταμιτζάνες της ρακής. Έτσι προφυλάγουνται….από το σπάσιμο. Μόνο από το σπάσιμο. Είναι το λοιπόν γιά δεν είναι έξυπνος και καλός εμποράκος ο πάτερ Παΐσιος, ο δοντογιατρός του Όρους;
    Πώς να μη τον φτονήσουνε λοιπόν οι ασκητές;
    Είναι να τους σιχαίνεται κανένας όπως βλέπει τη χαιρεκάκια τους, να ξεχειλά απ΄τα μάτια τους καθώς τον βλέπουνε να τον τραβούνε απ’ τα γένια και τον στραπατσέρνουνε σαν …αγιογδύτη, σαν κατεργάρη τοκογλύφο, αυτό το σεβάσμιο ασκητή, όξω στην αυλή της εκκλησίας του Πρωτάτου.
    Ωστόσο, το ξέρουνε καλά, πως θα του τα ξαναδώσουνε τα τράνζιτα μισοτιμής….
    «Όλον τον κόσμο τον τσάκισε η οικονομική κρίση. Γιατί το Αγ. Όρος δεν έπαθε τίποτε;»
    Είναι τα λόγια του Ανατόλιου του Οικονόμου του μοναστηριού Κουτλουμούση. Μας τα ’λεγε, όταν σκάβαμε τ΄αμπέλια στην Καλλιάγρα.
    Δεν ξέρω τι μου ’ρθε να τα θυμηθώ τούτη στη στιγμή.
    Μ’ αυτό δεν μ’ εμποδίζει να θυμούμαι και την απάντηση του Σπύρου:
    «Γέροντα, πόσο κάνουνε 4+5; Δηλαδής μια οκά ζάχαρη και μια οκά καφές; Εννιά δεν κάνουνε; Εν τάξει. Και 25+78; Πάλι μια οκά ζάχαρη και μια οκά καφές 103 δεν μας κάνουνε; Δε με κάνετε λέω γω και μένα τίποτις…πορτάρη γιά καμπανάρη στο μοναστήρι;»
    Ακόμη θυμάμαι πως ο πάτερ Ανατόλιος απάντησε έτσι: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτ…Γιάννη δυό δικελιές να δίνεις. Όχι ψευτοδουλειές…»
    Α! αυτό ίσως μου ’ρθανε στο νου, γιατί ο Ανατόλιος μόνο προσπάθησε να συμβιβάσει αυτούς που μαλλιοτραβιόντουσαν. Κι άκουγα την επιχειρηματολογία του….

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    Αυτά όλα, δεν είναι παρά αμυδρή εικόνα, μιας πραγματικότητας. Κι η πραγματικότητα αυτή δεν είναι άλλο από το βρυκολακιασμένο ρασοκρατικό Μεσαίωνα. Κι εμείς κυβερνούμαστε από βρυκόλακες.
    Αδιάφοροι, δουλοπρεπείς, χαμοζωίτες, καραγκιοζοπαίχτες (στην καλύτερή μας εκδήλωση) καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια κι αφήνουμε το βρωμερό βρυκόλακα να πιπιλάει το αίμα και την αθρωπιά μας.
    Δεν είμαι ο πρώτος που βλέπει αυτούς τους εξευτελισμούς, που γίνουνται σε βάρος μιας ολάκερης εποχής, μιας ακέριας εργαζόμενης ανθρωπότητας.
    Κι άλλοι, με χίλια μάτια πάρα πάνω από μένα, τα ’δανε τα αίσχη αυτά. Ποιητές, δημοσιογράφοι, λόγιοι, ανθρώποι του Νόμου, υπεύθυνοι άρχοντες, πατήσανε και ζήσανε στην αμαρτωλή αυτή γη.
    Κανένας δε μίλησε. Ο Νόμος κοιμήθηκε. Η πολιτεία, συστηματικά κι επίσημα σκέπασε πάντα αυτό τον κοπρόλακκο, στον οποίο φυτρώνουνε οι άγιοι λαθρέμποροι, οι όσιοι σαρκέμποροι, οι μεγαλόμαρτυρες παιδεραστές και δολοφόνοι.
    Γι’ αυτούς που και ο χαρακτηρισμός «χτήνη» θα ’τανε αλαφρός, αν δεν πρόσβαλλε τα εργατικά ζώα, θυσιάσαμε και θυσιάζουμε ζωές, πληθυσμούς ολάκερους, πολιτισμό, ηθική, ανθρώπινη υπόσταση.
    Μην ξεχνάει κανένας την τραγωδία της Χαλκιδικής. Και τότε δε θα ξεχάσει και τους χριστιανούς του Άθω.
    Φοβηθήκανε μη δώσουνε μια δεκάρα στους σεισμοπαθείς, που σταθήκανε οι σκλάβοι τους οι αλύτρωτοι, 10 συνεχόμενους αιώνες. Κλειστήκανε στο Κράτος τους. Βάλανε φύλακα, αμπελικό, το επίσημο ελληνικό Κράτος: διατάξανε τον πολιτικό γενικό διοικητή, να υπογράψει διαταγή, που ν’ απαγορεύει την είσοδο σε κάθε άνθρωπο και «προ πάντων στους δημοσιογράφους». Κι αυτό καταλαβαίνετε γιατί: για να κρύψουνε την ψευτιά που διαδώκανε πως είχε τάχα σοβαρές ζημιές και τ’ Άγιον Όρος. Που μεταφράζεται σε απλούστερη νεοελληνική γλώσσα: για να φυλάξουνε τα πλούτια τους και τα χρυσάφια τους. Για να εξασφαλίσουνε την οικοδομήσιμη ξυλεία, που σαπίζει στις παραλίες του Όρους, 3-4 χρόνια απούλητη κι αζήτητη.
    Και το Κράτος, δούλος υπάκουος και ταπεινός του μεσαιωνικού Κράτους, εσφράγισε αυτή την ψευτιά του καλόγερου, με τη σφραγίδα την επίσημη.
    Εφορολόγησε τον εργάτη και τον αγρότη, μάζεψε απ’ αυτούς 15 εκατομμύρια δραχμές (σταγόνες αίμα θα ’λεγα) για ν’ αγοράσει την οικοδομήσιμη ξυλεία, που χρειαζότανε για την πρόχειρη στέγαση των σεισμοπαθών.
    Η περισσότερη ξυλεία που χρησιμοποιήθηκε είναι ντόπια. Δηλαδή αγιορείτικη. Που θα πει: πλερώσαμε κι από πάνω, ακριβά-ακριβά, τη θηριωδία, την εγκληματικότητα των άγιων Μπαμπάνηδων και των όσιων Γιαγκούληδων της χριστιανικής πολιτείας του Άθω.
    Μα και κάτι άλλο έχω να πω: όσοι πατήσανε τον τόπο αυτό, θα παρατηρήσανε ένα πράμα: νερό να ζητήσεις ή ψωμί, μπορεί να μη σου δώσουνε οι θησαυροφύλακες του Θεού. Κρασί όμως με τη στάμνα σε ποτίζουνε. Κι αυτό έχει το λόγο του.
    Σκλάβοι χρειάζουνται να δουλέψουνε τη Γη, για να θρέψουνε τα γουρούνια του Όρους. Μα πρέπει να δουλέψουνε τσάμπα. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να ξεριζωθεί απ’ τον άνθρωπο, η καρδιά κι η συνείδηση και να παραλύσουνε τα νεύρα. Ο αλκοολισμός είναι ο βοηθός για τη δημιουργία αυτών των ανθρώπινων ομοιωμάτων. Και τον καλλιεργούνε με μαστοριά μοναδική οι ρασοφόροι παραμορφωτές της «φύσης».
    Λίγοι εργάτες απ’ αυτούς που μπαίνουνε στο Άγιον Όρος, καταφέρνουνε να φύγουνε.
    Σ’ όλη τους τη ζωή γυρνούνε αλήτες στο περιβόλι της Παναγιάς παρακαλώντας να τους πάρουνε οι ασκητές στη δουλειά τους, μόνο για ένα ξεροκόμματο ψωμί.
    Κι αυτά όλα για να εξασφαλίσουνε την άνεση στους αγιορείτες, να επιδίδονται αποτελεσματικότερα στα λαθρεμπόρια, στη παραλυσία, στις δολοφονίες και στη συγγραφή Νικοδημήτικων πορνογραφημάτων.
    Να σκεφτεί κανένας ποια υπηρεσία προσφέρουνε στο σύνολο το κοινωνικό, αυτά τα αλητόσκυλα, απέναντι στ’ αγαθά που χαίρουνται είναι ν’ ανατριχιάσει και να σιχαθεί τον άνθρωπο με την εγκληματική ανεχτικότητά του.
    Δουλειά τους είναι η απάτη. Τίποτε άλλο. Απατούνε και τον ίδιο τους εαυτό. Απατούνε το Κράτος και ζούνε απ’ τα ταμεία του. Απατούνε το χωρικό και τον εργάτη και τους κλέβουνε.
    Απατούνε τη μάνα και της παίρνουνε το παιδί της.
    Αυτό το τελευταίο έχει ξεχωριστή σημασία: δεν περνά χρόνος – έχουμε ακούσει όλοι – που να μη χαθούνε κάμποσα παιδάκια από 6-8 χρονών. Οι Εβραίοι χρειάζονται τέτοιας ηλικίας χριστιανόπαιδα για το Πάσχα τους, μας έχουνε μάθει να πιστεύουμε. Κι όμως δεν τα χρειάζονται οι Εβραίοι παρά οι Άγιοι του Άθω, για το κρεβάτι τους, για μηχανές της ηδονής.
    Μάλιστα. Εκεί πρέπει ν’ αναζητηθούνε τα παιδιά, που χαθήκανε και που χάνονται ταχτικά.
    Υπάρχουνε σ΄αυτό το διαφθορείο παιδιά από 14 χρονώ και πάνω, που δεν ξέρουνε ούτε μάνα ούτε πατέρα. Τα ονόματά τους τα ’χουνε ξεχάσει. Την πατρίδα τους δεν την θυμούνται. Μόνο από κάτι μικροεπεισόδια, από κάποιες θαμπές αναμνήσεις σου δίνουνε να καταλάβεις από ποια ηλικία τα μαζέψανε οι τίμιοι αυτοί άνθρωποι με τις χίλιες μάσκες και τον βούρκο τον ψυχικό.
    Και το νόστιμο είναι πως η εισαγωγή των παιδιών που γίνεται με την απάτη, ή με τους ειδικούς πράχτορες, δεν είναι αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες του Όρους. Γι’ αυτό όταν ο Βενιζέλος πήγε στο Βατοπέδι, το πρώτο παράπονο που του κάνανε οι καλόγεροι ήτανε πως «η αστυνομία απαγορεύει την είσοδο …παιδιών στο Όρος».
    Η απάντηση του πρωθυπουργού ήτανε, να καλέσει τον αστυνομικό διοικητή του ¨Ορους (τον ανθυπασπιστή Τσαπάκη) να του ζητήσει σχετικές εξηγήσεις. «Εκτελώ ανωτέρας διαταγάς». Έτσι του απάντησε ο αστυνομικός.
    «Εγώ καταργώ κάθε προηγούμενη διαταγή».
    Μ’ αυτά τα λόγια ο πρωθυπουργός εσφράγισε την ελεεινή διαταγή, που επιτρέπει στους ρασοσατύρους να εξασκούνε ελεύθερα το εμπόριο της παιδικής σάρκας.
    ΚΑΤΗΓΟΡΩ, μπροστά στο μεγάλο λαϊκό δικαστήριο, τη σπείρα των αγιορειτών και τους συνενόχους της.
    ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ, στον φορολογούμενο λαό, στον κόσμο των πεινασμένων και των απόκληρων της ζωής, τη διπλή εκμετάλλευση που τους γίνεται, για χάρη των 4 χιλιάδων παρασίτων του αμαρτωλού βουνού.
    ΔΕΙΧΝΩ με ονόματα πραγματικά, τους κακοποιούς.
    Καθόλου δεν απευθύνομαι προς τους υπεύθυνους άρχοντες κι ούτε ζητώ του κακού τη γιατρειά απ’ τις αρχές.
    Στους φθισικούς, στους άστεγους, στους πεινασμένους, στους άνεργους, στους λεπρούς της σπιναλογκίτικης κόλασης, στους φυλακισμένους στα υγρά μπουντρούμια του Ιτζεδίν, της Αίγινας, του Φίρκα κλπ., σ΄αυτούς μιλώ.
    Και για σανατόρια έχει μέρος και για λεπροκομείο της ανθρωπιάς και για φυλακές αγροτικές και για δασοκομικές σχολές ανεχτίμητο φυτικό πλούτο.
    Για τους σεισμοπαθείς της Χαλκιδικής έχει και ξυλεία οικοδομήσιμη 100 φορές παρά πάνω απ΄όση χρειάζονται και τρόφιμα και ρουχισμό για δεκάδες ολόκληρα χρόνια.
    Στο χέρι τους είναι να τα διαθέσουνε όπως νομίζουνε πιο καλά και τίμια, στο χέρι τους και να τα χαραμίσουνε στους φεουδάρχες, που κατοικούνε και λυμαίνονται 10 αιώνες τώρα τη χώρα του Άθω.
    Αυτό είναι το περίφημο, το θρυλοτυλιγμένο Άγιον Όρος, η κεφαλή της Ορθοδοξίας. Με την αυριανή ονομασία του: «Βουνό της υγειάς και της επιστήμης».

    Θ.ΚΟΡΝΑΡΟΣ

  10. Ο/Η laskaratos λέει:

    Το ευχαριστώ για τις φοροαπαλλαγές που τους χάρισε ο σαλτιμπάγκος.
    Ένας αξιοθρήνητος πρωθυπουργός που δεν μπορεί να επισκεφθεί μια ολόκληρη επαρχία της Επικράτειας. Οι αμαρτωλοί κηφήνες που ευεργέτησε έγιναν επί των ημερών του Κράτος εν Κράτει

    http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/824505/mayres-simaies-kata-toy-tsipra-sto-agio-oros-exo-oi-antixristoi#ixzz4u09Q19Iy

    27 Σεπτεμβρίου 2017
    Μαύρες σημαίες κατά του Τσίπρα στο Άγιο Όρος: «Έξω οι Αντίχριστοι»

    Ανεπιθύμητος ο πρωθυπουργός από τους Αγιορείτες μοναχούς – «Δεν επιθυμούμε την επίσκεψη ενός άθεου και πολέμιου της πίστης μας» – Όλο το παρασκήνιο της αναβολής της επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στο «Περιβόλι της Παναγιάς»
    Ο κ. Τσίπρας ήταν προγραμματισμένιο να παρευρεθεί σήμερα (27/09) ανήμερα της εορτής του Τιμίου Σταυρού για τους Αγιορείτες (ιουλιανό ημερολόγιο) στο «Περιβόλι της Παναγιάς».
    Μάλιστα η παρουσία του στο αγιώνυμο όρος θα συνέπεπται και με την προσκυνηματική επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου προσκεκλημένου της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος.
    Ο πρωθυπουργός, ωστόσο, ανέβαλε την επίσκεψή του, με πηγές του Μαξίμου να κάνουν λόγο για… βεβαρημένο πρόγραμμα!
    Η αλήθεια ωστόσο είναι λίγο… διαφορετική.
    Σύμφωνα με πληροφορίες, Αγιορείτες μοναχοί εξέφρασαν σοβαρές ενστάσεις στην επίσκεψη Τσίπρα ανήμερα της γιορτής του Τιμίου Σταυρού, επισημαίνοντας πως δεν μπορεί να γίνει δεκτός ένας άνθρωπος που αρνείται να κάνει το σταυρό του, είναι δηλωμένος άθεος και πολεμάει συνεχώς την Ορθόδοξη πίστη.
    Όπως μάλιστα ειπώθηκε στην συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας, δεν είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός που αρνείται κατά συρροή να κάνει τον σταυρό του, να προσέλθει στο Άγιο Όρος ανήμερα της γιορτής του Τιμίου Σταυρού.
    Αυτή ήταν και η δεσπόζουσα άποψη που οδήγησε στην τελική άρνηση.
    Πάντως αξίζει να σημειωθεί πως υπήρξαν και 5-6 Μονές που ζητούσαν να επιτραπεί κανονικά η επίσκεψη του πρωθυπουργού. Εν τέλει όλες ζήτησαν με γράμμα της Ιεράς Κοινότητας την ματαίωση της επίσκεψης.

    Μαύρες σημαίες με μηνύματα

    Μαύρες σημαίες που αναγράφουν «Έξω οι Αντίχριστοι από το Άγιον Όρος» κυματίζουν από χθες Τρίτη στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους.

    Πρόκειται για μια ενέργεια της Μονής η οποία προφανώς έχει σχέση με την ακυρωθείσα από τους Αγιορείτες επίσκεψη του πρωθυπουργού.
    Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντας Γρηγόριος είχε ταχθεί ανοιχτά κατά της επίσκεψης αυτής καλώντας τους Αγιορείτες Πατέρες να αντισταθούν.
    Πριν λίγη ώρα ο Καθηγούμενος Γρηγόριος έδωσε στη δημοσιότητα νέο άρθρο του παρέμβαση στο οποίο αναγράφει μεταξύ άλλων για την προχθεσινή ψηφοφορία:
    «Δόθηκε ἡ μάχη καὶ φάνηκε ἡ φτώχεια καὶ ἡ ἀνεπάρκεια τῶν πολλὰ κατεχόντων. Νίκησε ὁ σταυρός, νίκησε ἡ ἔφορος τοῦ τόπου, ἡ Παναγία, νίκησαν οἱ προσευχὲς τῶν μικροσχήμων μοναχῶν καὶ δὲν διεπέρασε τοῦ Ὄρους τὶς ἀτραποὺς ὁ μεγαλύτερος σατράπης τῶν τελευταίων χρόνων. Μᾶς ἔμεινε ὅμως ἡ λύπη στὶς καρδιές μας ὅτι τὰ εὔπορα μοναστήρια τὰ προδίδουν ὅλα, γιὰ νὰ κερδίσουνε τὴν εὔνοια τῶν κρατούντων, ὅποιοι καὶ νὰ εἶναι αὐτοί».

  11. Ο/Η Παιδαγωγός λέει:

    Tα παιδιά

    είναι σε καλά χέρια ιερέων-παιδαγωγών-επιστημόνων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s