Κοτζιάς vs Athens Review of Books: Ένας βιασμός της ελευθερίας του λόγου

Η απόφαση προδίδει αδιανόητη και εξόφθαλμη έλλειψη λογικής, θλιβερή αμάθεια και έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων ιστορίας» (Ν. Διαμαντούρος). «Αριστούργημα ιστορικής αμάθειας και ακρισίας που απάδει σε δικαστές» (Γ. Β. Δερτιλής)]

 

του ©Νάσου Βαγενά στο Βήμα
Όπως σωστά διακηρύσσει ο κ. Πολάκης, οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι υπεράνω κριτικής, δεν βρίσκονται «στο απυροβόλητο». Όμως το πρόβλημα με τη διακήρυξη αυτή είναι ότι η κυβέρνηση περιορίζει τη χρήση αυτού του δικαιώματος μόνο στις περιπτώσεις που οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι της αρεσκείας της (ακόμη και όταν αυτές υπαγορεύονται από το υπέρτερο αγαθό της τήρησης του Συντάγματος). Κι αυτό, ενώ την ίδια στιγμή τηρεί υποκριτική (για την ακρίβεια, αναίσχυντη) σιωπή σε εκείνες τις περιπτώσεις που εξωφρενικά άδικες δικαστικές αποφάσεις ευνοούν την πολιτική της ή συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη, ακόμη και όταν αυτές έρχονται σε αντίθεση με θεμελιώδη ζητήματα δημοκρατίας και ελευθερίας του λόγου, για τα οποία οι κυβερνώντες σήμερα κόπτονται.

Δύο κυρίως είναι οι λόγοι για τους οποίους ένας δικαστής μπορεί να οδηγηθεί ενσυνειδήτως σε μια φιλοκυβερνητική άδικη απόφαση: η ισχυρή φιλοδοξία ανόδου στην κλίμακα της δικαστικής ιεραρχίας, σε συνδυασμό – συνήθως – με την έλλειψη καλλιέργειας, που τον καθιστά ανασφαλή και ευάλωτο σε κυβερνητικές πιέσεις. Διαβάζοντας το πρόσφατο σκεπτικό με το οποίο οι δικαστές του Αρείου Πάγου επικύρωσαν την απόφαση των δικαστών του Εφετείου Αθηνών, σύμφωνα με την οποία οι υπεύθυνοι του περιοδικού The Athens Review of Books διέπραξαν το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης του νυν υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά (που κατά τη διάπραξη του «αδικήματος» – τo 2010 – ήταν σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου) δεν μπορεί κανείς παρά να κάνει θλιβερές σκέψεις για την ποιότητα (το μορφωτικό επίπεδο, τη συλλογιστική ικανότητα και το νομικό ήθος) ορισμένων λειτουργών της ελληνικής δικαιοσύνης.

Τη συκοφαντική δυσφήμιση του νυν υπουργού οι εν λόγω Εφέτες και Αρεοπαγίτες διαπίστωσαν στον χαρακτηρισμό του ως «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», που περιεχόταν σε επιστολή προς το περιοδικό αναγνώστη του. «Ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε.», λέει η απόφαση, όμως «ούτε και από τα κείμενά του, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς» (το καθεστώς Χόνεκερ). Τί μπορεί να πει κανείς για τη συναρπαστική άγνοια πέντε Αρεοπαγιτών και τριών Εφετών, οι οποίοι μάλιστα αναφέρονται και σε κάτι το οποίο ουδέποτε απεδείχθη στο δικαστήριο, γιατί δεν ήταν δυνατόν να τεθεί ως αποδεικτέο, αφού το Κ.Κ.Ε. ιδρύθηκε το 1918/1924, τριάντα χρόνια πριν από τη γέννηση (1950) του ενάγοντος (ο ένας από τους τρεις Εφέτες, μετά την καταδικαστική απόφαση του Εφετείου προήχθη σε Αρεοπαγίτη). Και τί να πει για την αδυναμία (;) αυτών των δικαστών να διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα στη μεταφορά και στην κυριολεξία, προσλαμβάνοντας τον όρο γκαουλάιτερ κυριολεκτικά, προφανώς θεωρώντας ότι οι γκαουλάιτερ εξέλιπαν μετά την κατάρρευση του ναζιστικού καθεστώτος.

Σημειωτέον ότι ο όρος γκαουλάιτερ με μεταφορική έννοια απαντά σε πλείστα φύλλα του Ριζοσπάστη της εποχής που ο ενάγων υπήρξε υπεύθυνος ιδεολογικής καθοδήγησης του Κ.Κ.Ε. (λ.χ.: «Ο Αμερικανός πρεσβευτής σαν γκαουλάιτερ απευθύνει διάγγελμα προς τους ραγιάδες του», 8-9-1981˙ «Με το γνωστό ύφος γκαουλάιτερ ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας…». 5-10-1983, κ.τ.λ.˙ έρευνα Δ. Ψαρρά)˙ και ότι η Αρεοπαγίτις εισηγήτρια της υπόθεσης, παρά τη θετική για την ARB εισήγησή της, ψήφισε τελικά εναντίον του περιοδικού, χωρίς να πει λέξη για τη μεταστροφή της.

Το γεγονός ότι η εξωφρενική απόφαση του Εφετείου ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών του πανεπιστημιακού και ευρύτερα διανοητικού χώρου (επιφανείς νομικοί, πολιτικοί επιστήμονες, ιστορικοί, διεθνολόγοι, οικονομολόγοι κ.ά.), με σχόλια ακόμη και διακωμωδικά, άφησε ασυγκίνητους τους αδέκαστους Αρεοπαγίτες. Παραθέτω μερικά από αυτά:

«Η απόφαση προδίδει αδιανόητη και εξόφθαλμη έλλειψη λογικής, θλιβερή αμάθεια και έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων ιστορίας» (Ν. Διαμαντούρος). «Αριστούργημα ιστορικής αμάθειας και ακρισίας που απάδει σε δικαστές» (Γ. Β. Δερτιλής). «Τόσες ανοησίες μέσα σε τόσο λίγο χώρο» (Θ. Βερέμης). «Ανοησία πελωρίων διαστάσεων» (Γ. Γιαννουλόπουλος). «Η απόφαση του δικαστηρίου είναι μνημείο αμάθειας που καταρρακώνει το κύρος της Ελληνικής Δικαιοσύνης» (Π. Σ. Βαλλιάνος). «Η απόφαση του δικαστηρίου υποδηλώνει ότι η σάτιρα του Όργουελ φαίνεται να έχει γίνει πραγματικότητα στην Ελληνική Δικαιοσύνη» (Α. Νεχαμάς). «Δυστυχώς εκτός από διασκεδαστική η απόφαση είναι και ανησυχητική, γιατί εικονογραφεί πόσο πάσχει πλέον στην πράξη η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης» (Π. Κιτρομηλίδης). «Ανιστόρητης αιτιολογίας και εντυπωσιακά λανθασμένη καταδικαστική απόφαση» (Α. Δεληβοριάς). «Το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης μαρτυρεί ανεπίτρεπτη για δικαστήριο πολιτική μεροληψία» (Α. Μανιτάκης).

Δεν θα περίμενε, βέβαια, κανείς ότι το περί δικαίου αίσθημα του ΣΥΡΙΖΑ και ο «πόλεμος», τον οποίο εξήγγειλε εναντίον των μη αρεστών αποφάσεων της δικαιοσύνης ο κ. Πολάκης, θα είχαν ως στόχο και την ανακουφιστική για τον κ. Κοτζιά καταδίκη της ARB. Ωστόσο η καταδίκη αυτή περιέχει και κάτι που δεν μπορεί να μην ενόχλησε την κυβέρνηση και ιδιαίτερα τον κ. Πολάκη: την απαλλαγή του ενάγοντος από την κατηγορία του θαυμαστή της Σοβιετίας. Γιατί, παρότι οι δικαστές δεν αμφισβητούν ότι ο κ. Κοτζιάς υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε., κατά τον χρόνο της δίκης αποδείχθηκε, όπως είδαμε, ότι δεν προέκυψε θαυμασμός του για τα απολυταρχικά καθεστώτα. «Έγραφα», αποκάλυψε στο Σπήγκελ ο νυν υπουργός, «κατ’ εντολήν του Κόμματός μου [του Κ.Κ.Ε.] πράγματα τα οποία ήταν ανοησίες».

Διαβάζουμε ακόμη, ἵνα μή ἀποβλακωθῶμεν:
O σ. Κοτζιάς δέσμευσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Athens Review of Books
Οι πολιτικοί «γκαουλάιτερ» της Δικαιοσύνης
Στο Όνομα της Ελευθερίας του Λόγου
ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ… Η επιδίωξη Κοτζιά να κλείσει την Athens Review of Books, οι μέθοδοι και τα όργανά του
Κοτζιάς: «Οι ΑΝΕΛ δεν είναι ‘Γκρίζοι λύκοι’»
Στη χώρα της Κατουρημένης Ποδιάς: Εισηγήτρια του Αρείου Πάγου καταψηφίζει την εισήγησή της

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 Responses to Κοτζιάς vs Athens Review of Books: Ένας βιασμός της ελευθερίας του λόγου

  1. Ο/Η Coiffure de Than λέει:

    Στην Κίνα και στην Τουρκία αν κάνατε κριτική στο Ανώτατο Δικαστήριο, θα την είχατε άσχημα

    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/44341425711-44341425711

    Οταν ο Κοτζιάς απειλεί τον Συνήγορο του Πολίτη
    Κώστας Γιαννακίδης
    12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017, 15:12

    Για πρώτη φορά ένας υπουργός απειλεί ανοιχτά με έλεγχο νομιμότητας μία Ανεξάρτητη Αρχή. Και μάλιστα την Αρχή που είναι αρμόδια να ελέγξει τον υπουργό και τα εκτελεστικά όργανα για αυθαιρεσία εκτός νόμων και θεσμικού πλαισίου. Εν προκειμένω, τις επαναπροωθήσεις Τούρκων

    http://bankingnews.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/item/312590-reuters-h-ellada-mplokare-apofash-ths-ee-gia-thn-katapathsh-twn-anthrwpinwn-dikaiwmatwn-apo-thn-kina.html

    Reuters: Η Ελλάδα μπλόκαρε απόφαση της ΕΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Κίνα

    18/06/2017

    Αξιωματούχος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών υποστήριξε ότι η Αθήνα μπλοκάρει τη συγκεκριμένη δήλωση, με το επιχείρημα πως ασκείται «ασυμπτωματική κριτική» στην Κίνα

    http://maxitisthrakis.blogspot.gr/2017/06/13.html

    22 Ιουνίου

    Αποκάλυψη – σοκ: Στείλαμε 13 Τούρκους στα μπουντρούμια του Ερντογάν !

    Στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και στον Συνήγορο του Πολίτη έφτασαν οι ανατριχιαστικές καταγγελίες για τις παράνομες και βίαιες απελάσεις Τούρκων από τη χώρα μας και για την παράδοσή τους στον Έβρο, σε μασκοφόρους πράκτορες του Ερντογάν, ενώ η υπόθεση πυροδότησε «υπόγειο πόλεμο» στον ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζια και 25 βουλευτών –μεταξύ των οποίων και δύο πρώην υφυπουργών Εξωτερικών– που κατέθεσαν σχετική ερώτηση στη Βουλή.

  2. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=186635

    Μ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ – Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ
    Τα πρώην «τρομερά παιδιά» του Περισσού μετέφεραν τώρα τους ανταγωνισμούς τους στο ΠαΣοΚ
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 10/02/2008 00:00

    http://www.enikos.gr/politics/394727/kotzias-koini-poreia-kosmikon-kai-ekklisias

    Κοτζιάς: Κοινή πορεία κοσμικών και εκκλησίας
    01:24 πμ, Παρασκευή 17 Ιουν 2016

    http://www.efsyn.gr/arthro/oi-ypogeioi-ellinorosikoi-agogoi

    Οι υπόγειοι ελληνορωσικοί «αγωγοί»
    28.05.2016, 14:45
    Συντάκτης: Δημήτρης Ψαρράς

    Ως αντίβαρο και εναλλακτική λύση, συχνά προβαλλόταν η Ρωσία και κυρίως ο Πούτιν ως δυναμικός ηγέτης που θα μπορούσε να προσφέρει άμεσες λύσεις, αρκεί να το ήθελαν οι Ελληνες» («Ο νέος ελληνικός εθνικισμός», περ. Foreign Affairs, 12.7.2013, http://goo.gl/GeZ59C).

    Τα παραδείγματα δεν λείπουν. Εκτός από την «αυταπάτη» των 5 δισ. που θα μας έδινε προκαταβολή ο Πούτιν για τον αγωγό, όπως ακόμα πιστεύει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, υπάρχει πολύ νωρίτερα και η επιμονή του γνωστού επιχειρηματία και βουλευτή της ρωσικής κρατικής Δούμας Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος ισχυριζόταν σε συνέντευξή του στα «Επίκαιρα» τον Ιούλιο του 2011 ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ήταν έτοιμος να σώσει την Ελλάδα πριν από το ΔΝΤ.

    Υποτίθεται ότι λίγο μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Φεβρουάριο του 2010, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε προσεγγίσει τον Ιβάν Σαββίδη, για να του εμπιστευτεί πως ήταν πρόθυμος να δανείσει στην ελληνική κυβέρνηση το ποσό των 25 δισ. ευρώ, με επιτόκιο 1%.

    Σύμφωνα με τον Σαββίδη, η πρόταση του Πούτιν μεταφέρθηκε αμέσως στην ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο Παπανδρέου την απέρριψε επειδή υπηρετούσε τα αμερικανικά και τα δυτικοευρωπαϊκά συμφέροντα στη βαλκανική χερσόνησο


    Ο Ντούγκιν μιλά σε ελληνικό κοινό οπαδών του (Δεκέμβριος 2013)

    Ο ίδιος ο Πούτιν φρόντισε λίγα χρόνια αργότερα να «αδειάσει» τον Σαββίδη και τα λεγόμενά του. Τον Αύγουστο του 2013 ο Ρώσος πρόεδρος είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του που ορισμένοι επιχειρηματίες επενδύουν στο εξωτερικό και όχι στη χώρα και φωτογράφιζε τον Σαββίδη χωρίς να τον κατονομάσει:

    Ο «σερ» Μαρκεζίνης

    Σύμφωνα με τον Μαρκεζίνη, το συμφέρον της Ελλάδας είναι να ενισχυθεί περισσότερο η Ρωσία μέσα στην Ευρώπη και εν ανάγκη να προσαρτήσει την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής.

    Από κοντά και ο θεωρητικός της «εκπούστευσης» του έθνους μας, Σαράντος Καργάκος, ο οποίος οραματίζεται τη ρωσική κυριαρχία ύστερα από δέκα χρόνια μέσω της γλώσσας, αλλά και τη μετατόπιση του κέντρου της Ορθοδοξίας από την (τουρκική) Κωνσταντινούπολη στη Μόσχα (http://goo.gl/cPjwUC).

    Ο Χρήστος Γιανναράς που εκπροσωπεί τον ορθόδοξο κλάδο της ελληνορωσικής προσέγγισης έφτασε να γράψει άρθρο για την ανάγκη να υπάρξει ένας «Ελληνας Πούτιν», ο οποίος «να καταφέρει όσα κατάφερε ο Ρώσος», δηλαδή «μέσα σε δύο τετραετίες να αναστήσει (κυριολεκτικά) μια κοινωνία πεθαμένη, αποσυντεθειμένη, ώς το μεδούλι διεφθαρμένη και ξεπουλημένη από τον Ηρόστρατο που λεγόταν Γέλτσιν – παραλίγο να γράψω συνειρμικά: Ανδρέας Παπανδρέου!» (εφ. «Καθημερινή», 14.9.2008, http://goo.gl/zIfVlH).

    Οπως πάντα, εκείνος που αποκάλυψε με πιο ανοιχτό τρόπο τις μύχιες σκέψεις αυτού του ρεύματος ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης. Σε κείμενό του με τίτλο «Ρωσία», ο κ. Θεοδωράκης συμφώνησε με τη διατύπωση περί «ξένης κατοχής» του Γ. Κασιμάτη (ο οποίος τώρα συμπλέει με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου): «Πάνω στη φράση αυτή χτίστηκε η ιδεολογία, η στρατηγική και η τακτική της Σπίθας.

    Ο Ντούγκιν υπήρξε μέλος της αντισημιτικής ομάδας Παμιάτ και στη συνέχεια του ακροδεξιού Εθνικομπολσεβικικού Κόμματος. Εχει αρθρογραφήσει υπέρ της εγκαθίδρυσης ενός «φασιστικού φασισμού στη Ρωσία» και έχει υιοθετήσει πολλές από τις αποκρυφιστικές αντιλήψεις του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού.

    Ως προς την πολιτική ταυτότητα των Ελλήνων συνομιλητών του Γκάβρις και του Ντούγκιν, εδώ θα συναντήσουμε πραγματική ποικιλία. Κατ’ αρχάς τον Νίκο Κοτζιά, ο οποίος στέλνει μήνυμα στις 15.5.2014, με το οποίο εκφράζει την απογοήτευσή του που δεν μπόρεσε να συναντηθεί μαζί του κατά την επίσκεψή του στη Μόσχα.

    Και στις 3 και τις 5.6.2013 τού στέλνει υλικό με θέμα «Σύγκριση και Αξιολόγηση Δημοσκοπήσεων για τη Ρωσία». Είχε προηγηθεί η αποστολή της φωτογραφίας του Κοτζιά με τον Ντούγκιν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.

    Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, ο οποίος διατέλεσε γενικός γραμματέας της Σπίθας του Μίκη Θεοδωράκη, επικρίνει στις 21.10.2014 την εμμονή του Ντούγκιν με τη Δεξιά («γιατί αφήνει την Αριστερά στους άλλους;») και ζητά να του κανονιστεί επαφή «με τον Ιβάν από τη Θεσσαλονίκη».

    Προφανώς εννοείται ο κ. Σαββίδης. Δεν λείπει και ο γνωστός «εθνικομπολσεβίκος» Δημήτρης Κιτσίκης, ο οποίος στέλνει στον Γκάβρις ένα άρθρο του από το περιοδικό «Τρίτο Μάτι» και ζητά να μεταφραστεί και να προωθηθεί στον Ντούγκιν.

    Ενας άλλος συνεργάτης του Γκάβρις τον πληροφορεί στις 8.3.2014 ότι είχε επαφή με κάποιον άνθρωπο από το περιβάλλον του αρχιεπισκόπου και έμαθε ότι ο κ. Ιερώνυμος αρνήθηκε την πρόσκληση της Ρωσικής Εκκλησίας και της κυβέρνησης, «επειδή δεν ήθελε να φανεί ότι στηρίζει τη Ρωσία εν ώρα κρίσης και επειδή δεν ήθελε να ενοχλήσει το άλλο αμερικανικό πρακτορείο που ονομάζεται Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως». Ο Γκάβρις αναφωνεί σε άλλο μήνυμα «Ορθοδοξία ή Θάνατος» και λέει καλά λόγια για την περιβόητη Μονή Εσφιγμένου.


    Ο αρχηγός της ιταλικής νεοφασιστικής Forza Nuova ζητάει βοήθεια από Ρώσους ομοϊδεάτες του για να επισκεφτεί στη φυλακή τον Μιχαλολιάκο, εμπλέκοντας στην υπόθεση το κυπριακό ΕΛΑΜ και τη ρωσική πρεσβεία στην Αθήνα |
    Επίσης του ζητά δικηγόρο στην Αθήνα για να βοηθήσει την είσοδό του στις φυλακές του Κορυδαλλού, προκειμένου να επισκεφτεί τους προφυλακισμένους της Χρυσής Αυγής. Ο Κόμοφ προωθεί αμέσως το αίτημα στον Γκάβρις. Δεν διαθέτουμε την απάντηση του στελέχους της πρεσβείας.

    Γνωρίζουμε όμως ότι λίγες μέρες αργότερα ο Φιόρε και ο Ούντο Φόιγκτ του γερμανικού NPD πραγματοποίησαν την επίσκεψη αυτή, συνοδευόμενοι από Ρώσο δικηγόρο!

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

  4. Ο/Η laimpresionista λέει:

    Δεν μπαίνω στην ουσία της υπόθεσης ούτε στο ποιος είναι ο Κοτζιάς και ποιος ο Βαγενάς. Θα επισημάνω μόνο ότι ο βασικός ισχυρισμός του αρθρογράφου στριφογυρνά γύρω από την – υποτιθέμενη – πνευματική ένδεια, αμάθεια και έλλειψη καλλιέργειας των δικαστών. Ηθικολογίες δηλαδή, εγωκεντρισμοί και ελιτισμοί στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Περιμέναμε καλύτερα από τον ποιητή.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Όταν κάποιος οδηγείται σε λάθος απόφαση, δεν είναι κατ’ανάγκην και πνευματικά ενδεής.
      Περί των αιτίων ενός τοιούτου συμβάντος, δυνατόν να εκφρασθώσι και άλλε απόψεις.

  5. Ο/Η Red λέει:

    Σέβονται όμως στον ΣΥΡΙΖΑ το δικαίωμα στην εργασία

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/07/t.html

    Πάτρα: «Tσιπάρουν» εργαζόμενους όπως τα σκυλιά
    Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017 | 10:17 μ.μ.

    Πηγή; patrastimes.gr

    Μεσαίωνας στην Πάτρα για να παρακολουθούν τους υπαλλήλους τους

    Στην Πάτρα την τρίτη πόλη της χώρας ο εργασιακός μεσαίωνας ζει και βασιλεύει.

    Ενδεικτικό των όσων συμβαίνουν στην πρωτεύουσα της Δυτικής Ελλάδας σε επίπεδο εργασίας το γεγονός, ότι εταιρεία η οποία έχει έδρα την Πάτρα αλλά δραστηριοποιείται και σε όμορους νομούς, ειδικευόμενη στην διανομή διαφημιστικών εντύπων, κυριολεκτικά παρακολουθεί σε κάθε βήμα τους εργαζόμενους σε αυτή, φορώντας τους GPS.

    Ουσιαστικά πρόκειται για παρακολούθηση ακόμα και την ώρα που πηγαίνουν στην τουαλέτα , ενώ εάν ο εργαζόμενος που έχει αναλάβει την διανομή του υλικού σε συγκεκριμένη έκταση τολμήσει να καθίσει έστω και ένα λεπτό για να ξεκουραστεί, αμέσως το ανακαλούν την τάξη καθώς το σύστημα παρακολούθησης τους ενημερώνει πως σταμάτησε να περπατά.

    Οι συνθήκες εργασίας παραπέμπουν σε εποχές γαλέρας, καθώς όταν γίνεται η πρόσληψη η συμφωνία περιλαμβάνει εργασία 5 ωρών έναντι 17.5 ευρώ μεροκάματο, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, με τους εργαζόμενους να υποχρεώνονται σε δουλειά από τις 7.00 το πρωί έως τις 9.00 με 9.30 το βράδυ.

    Ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους υποχρεώνεται να διανύει καθημερινά μία απόσταση 42 χιλιομέτρων χωρίς δικαίωμα για ξεκούραση ενώ δεν του διατίθεται ούτε ένα μπουκάλι νερό. Ουσιαστικά όποιος αντέξει και παραμείνει στη συγκεκριμένη δουλειά διανύει καθημερινά κυριολεκτικά ένα μαραθώνιο.

    «Μήπως είσαι παλιοκουμούνι….»;

    Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν και οι απειλές και προσβολές προς παραδειγματισμό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των όσων εισέπραξε ένας από τους εργαζόμενους όταν κατά τις ημέρες του καύσωνα ζήτησε από την εταιρεία να τους χορηγεί μερικά μπουκάλια νερό.

    Η απάντηση ενός εκ των υπευθύνων είναι αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί καθώς απευθυνόμενος στον εργαζόμενο του είπε σε έντονο ύφος «Να σου πω ρε μάγκα μήπως είσαι κρυφοκουμούνι; Λες και ακούω να μιλάει ο Πελετίδης», για να προχωρήσει ακόμα πιο πέρα αναφέροντάς του «αύριο που θα πηγαίνουμε για διανομή στον Πύργο, θα δεις στα φραουλοχώραφα πώς και πόσες ώρες δουλεύουν οι πακιστανοί και άμα λάχει τους ρίχνουν καμιά τουφεκιά και δεν τρέχει και τίποτα…»!!!

    Να σημειωθεί πως το λιγότερο που υποχρεώνεται να περπατήσει ο κάθε ένας υπάλληλος είναι 14 ώρες ενώ για πληρωμή υπερωριών – η συμφωνία είναι για 5 ώρες εργασία την ημέρα – ούτε λόγος. Παράλληλα όποιος δεν αντέξει και δηλώσει πως σταματάει η πληρωμή των δεδουλευμένων του γίνεται ένα με δύο μήνες μετά!!!

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    Κάποτε:

    http://www.syriza.gr/article/id/33489/Biomhchania-agwgwn-kata-dhmosiografwn-basei-toy-n.-1178-1981.html#.WXhAiIjyiM8

    25/06/2007

    «Βιομηχανία» αγωγών κατά δημοσιογράφων βάσει του ν. 1178/1981

    Ερώτηση του Γιάννη Δραγασάκη προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Επικρατείας

    Η έγερση αγωγών και καταθέσεις μηνύσεων κατά δημοσιογράφων, από θιγόμενους πολίτες, αν και φαινόμενο σύνηθες, εσχάτως έχει εκλάβει διαστάσεις επιδημίας.

    Ανάμεσα στις αγωγές, ορισμένες περιπτώσεις είναι εντελώς ιδιάζουσες ως προς τη βάση τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε περιπτώσεις δύο δημοσιογράφων που δέχθηκαν αγωγές επειδή άσκησαν κριτική σε βιβλίο και διαφημιστικό κείμενο αντίστοιχα.

    Η πρώτη περίπτωση αφορά στον Παντελή Μπουκάλα, ο οποίος άσκησε κριτική σε βιβλίο και επειδή ο κρινόμενος συγγραφέας θεώρησε ότι η κριτική ήταν «πέραν κάθε επιθετικής προσέγγισης», άσκησε αγωγή με αίτημα αποζημίωση 85.000 ευρώ. Η υπόθεση εκδικάστηκε και ο δημοσιογράφος κέρδισε, πρωτόδικα, την υπόθεση.

    Η δεύτερη περίπτωση αφορά στον δημοσιογράφο Στάθη Σταυρόπουλο, ο οποίος άσκησε κριτική σε κείμενο διαφήμισης εταιρείας επίπλων, χωρίς να αναφερθεί στην ποιότητα των προϊόντων που παρήγαγε ή σε κάποια άλλη δραστηριότητά της. Η εταιρεία όμως κατέθεσε αγωγή ζητώντας αποζημίωση από το δημοσιογράφο 300.000 ευρώ. Η υπόθεση εκδικάστηκε και σε 2ο βαθμό και ο δημοσιογράφος καταδικάστηκε, με το ποσό των 30.000 ?, με το σκεπτικό «ότι, ενώ η κριτική που άσκησε στο διαφημιστικό κείμενο ήταν σωστή, η εταιρεία ζημιώθηκε και πρέπει να αποζημιωθεί».

    Αναφέρουμε επίσης την αγωγή που άσκησε ο πρόεδρος της ΕΡΤ στην εφημερίδα «ΠΑΡΟΝ» για σειρά άρθρων κριτικής και ζητούσε το υπερβολικό ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ.

    Πολλές καταγγελίες έχουμε δεχθεί επίσης από έντυπα που εκδίδονται στην περιφέρεια, σύμφωνα με τις οποίες τοπικά συμφέροντα αξιοποιούν ως δαμόκλειο σπάθη τις διατάξεις του ν.1178/81 για να αποφύγουν κάθε κριτική.

    Το γεγονός αυτό καταδεικνύει για μια ακόμα φορά τον κίνδυνο που απορρέει από τη συγκεκριμένη διάταξη του ν. 1178/1981, που μπορεί να οδηγήσει στον περιορισμό, αν όχι την κατάργηση, της ελευθερίας της έκφρασης και της άσκησης κριτικής, που αποτελούν το περιεχόμενο της άσκησης του δημοσιογραφικού λειτουργήματος. Επί της ουσίας πρόκειται για μία αντιδημοκρατική πίεση ώστε να ασκείται προληπτική «αυτολογοκρισία» από τους λειτουργούς του τύπου.

    Ασφαλώς υπάρχουν ή μπορεί να υπάρξουν και από την πλευρά του τύπου ή και μεμονωμένων δημοσιογράφων συκοφαντικές ή άλλες προσβολές, οι οποίες βεβαίως θα πρέπει να αντιμετωπίζονται.

    Όμως, είναι φανερό ότι οι διατάξεις του εν λόγω νόμου, με τη μορφή που έχουν σήμερα, δεν υπηρετούν αυτό το σκοπό ή έχουν ξεφύγει του αρχικού τους σκοπού και λειτουργούν ως απειλή για την ίδια τη λειτουργία της ελευθερίας του τύπου.

    Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, κατ επανάληψη, έχει εκφράσει την ανησυχία του και έχει επισημάνει τον κίνδυνο από την εφαρμογή του ν. 1178/81 σχετικά με τη λεγόμενη αστική αποζημίωση με συνέπεια τη δημιουργία «βιομηχανίας» αγωγών. Για το λόγο αυτό, έχει ζητήσει την τροποποίηση της τυποκτόνου διάταξης του ν. 1178/81, όπως ισχύει σήμερα.

    Κατόπιν των ανωτέρω

    ερωτώνται οι κ.κ. υπουργοί

    Αν σκοπεύουν, μετά από διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, να αναλάβουν πρωτοβουλία για την αναθεώρηση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου (ν. 1178/1981), την προστασία των δημοσιογράφων και κατʼ επέκταση την προστασία της ελευθεροτυπίας και της δημοκρατίας.

    Ο ερωτών βουλευτής

    Γιάννης Δραγασάκης

    https://www.ekirikas.com/%CE%BF-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BA%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BB/


    Ο Υπουργός Εξωτερικών επιδιώκει το κλείσιμο περιοδικού – Καταδικάζει ο πνευματικός κόσμος
    Εθνικός Κήρυξ 25 Ιουλίου, 2017

    ΑΘΗΝΑ. (Γραφείο Εθνικού Κήρυκα). Σύμφωνα με ανακοίνωση του περιοδικού «Athens Review of Books» (ARB), ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, διά του δικηγόρου του Ι. Κ. Μαντζουράνη, δέσμευσε τη Δευτέρα 24 Ιουλίου τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εκδότριας κας Μαρίας Βασιλάκη και επίσης, προέβη σε κατάσχεση των εσόδων του περιοδικού από το πρακτορείο διανομής «ΑΡΓΟΣ».

    Προβαίνοντας σε αυτή την κίνηση, στην πραγματικότητα ο κ. Κοτζιάς επιχειρεί το κλείσιμο της περιοδικής επιθεώρησης «Athens Review of Books», γεγονός που ωθεί την εκδότρια, όπως ανακοίνωσε, να επισπεύσει την προσφυγή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπου θεωρεί ότι θα δικαιωθεί.

    Παράλληλα, ο πνευματικός κόσμος αλλά και η Ενωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων καταδικάζουν τη δίωξη του εν λόγω περιοδικού, που είναι το αντίστοιχο του γνωστού διεθνούς εντύπου το οποίο εκδίδεται στη Νέα Υόρκη.

    ………………………..

  7. Ο/Η ataktos λέει:

    με βρίσκει καθετα αντίθετο καθε προσπάθεια του πολιτικού προσωπικού δια των αστικών δικαστηριων που επιδικάζουν χρηματικά ποσά να προσπαθούν να κλείσουν το στομα δημοσιογραφων η ενοχλητικών φωνών

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s