Τριλογία κατά του φασισμού-Mέρος 3ο

[Η βία κατά των Ρομά]

Εκτέλεση τσιγγάνων κλεφτών το 1726 στο Γκίσεν της Έσσης. Τέσσερις συνθλίφτηκαν στον τροχό και αποκεφαλίστηκαν, εννιά κρεμάστηκαν και δεκατρείς αποκεφαλίστηκαν.

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Ήθελα από καιρό να γράψω και το τρίτο μέρος της «Τριλογίας κατά του φασισμού», ο οποίος πάντα επιλέγει τα θύματά του μεταξύ των αδυνάτων («τριλογία κατά του φασισμού-1»-«Ο φασισμός του ανθρώπου απέναντι στα ζώα», «τριλογία κατά του φασισμού -2»- «Η εξέγερση των τυφλών κατά της κρατικής Εκκλησίας & τα ανθρωποφάγα σκυλιά ενός τυραννικού παπά»). Στο μυαλό μου είχα τους Ρομά και νομίζω πως τώρα είναι κατάλληλη η ώρα.

Σήμερα οι Ρομά δέχονται ιδιαίτερες επιθέσεις στις πρώην κομμουνιστικές χώρες  Ρωσία, Ουγγαρία, Τσεχία κλπ. Oι διωγμοί τους όμως στην Ευρώπη ξεκινούν από τον 15ο αιώνα και περιλαμβάνουν μια ευρύτατη ποικιλία μεθόδων από την περιφρονητική συμπεριφορά, τις διακρίσεις, την απαγόρευση των μικτών γάμων, τις βαρύτερες φορολογίες, τις δυσκολίες στη δημιουργία οικισμών, μέχρι τους ακρωτηριασμούς, τη δουλοπαροικία, ιδίως στη Βαλαχία (Ρουμανία), τους εκτοπισμούς και τη βασανιστική  φυσική εξόντωση. Ένα δείγμα των κτηνωδιών είναι ένα έδικτο του 1548, που εξέδωσε η Δίαιτα της Aυγούστας, επιτρέποντας την ατιμώρητη δολοφονία τσιγγάνων στους απλούς πολίτες. Η Εκκλησία και οι λαϊκοί πληθυσμοί, τους θεωρούσαν ανάξιους εκχριστιανισμού, φορείς της πανώλης, μάγους και κυρίως μάγισσες και κατασκευαστές των καρφιών της Σταύρωσης του Χριστού. Συχνά τα παιδιά τους αρπάζονταν από τις Αρχές και δίδονταν σε υποχρεωτικές υιοθεσίες. Στα 1560 ο πρώτος Λουθηρανός Σουηδός Αρχιεπίσκοπος Λαυρέντιος (Πέτρι) απαγόρευσε τη βάπτιση των τσιγγανόπουλων και τη χριστιανική ταφή των Ρομά. Στα 1563 η Σύνοδος του Τρέντο απαγόρευσε την ιεροσύνη των τσιγγάνων και στα 1568 ο εμπνευστής της, ο αντιμεταρρυθμιστής Πάπας Πίος Ε΄, διέταξε το διωγμό τους από τις Καθολικές επικράτειες. Η αποκορύφωση του κυνηγητού τους συνέβη την εποχή της ναζιστικής κυριαρχίας με  επιστέγασμα τα πειράματα σε παιδιά του ανώμαλου κακούργου δρα Μένγκελε. Οχτακόσια τσιγγανάκια δολοφονήθηκαν την 10η Οκτώβρη 1944 στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς, με το αέριο «Ζάικλον Β» (Κυκλώνας), που ήταν, τραγική ειρωνεία, εφεύρεση του Γερμανοεβραίου Νομπελίστα (1918) Χημικού Φριτς Χάμπερ [βραβείο Νόμπελ Χημείας 1918, για την ομώνυμη μέθοδο παρασκευής αμμωνίας (ΝΗ3)], ο οποίος είχε δραπετεύσει από την Γερμανία αμέσως μετά την άνοδο στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος το 1933, πριν τον αναγκάσουν να εισπνεύσει τα αέρια που παρήγαγε. Επρόκειτο για μικρά κρυσταλλικά σφαιρίδια, που μόλις ερχόντουσαν σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα, εξαχνωνόντουσαν απελευθερώνοντας υδροκυάνιο (HCN). Φεύγω λίγο από το θέμα μου για να τιμήσω μια φωτεινή φυσιογνωμία, την επίσης κορυφαία Χημικό, Γερμανοεβραία Ειρηνίστρια σύζυγό του, Κλάρα Ίμερβαρ, εχθρική προς τις πολεμικές έρευνες του συζύγου της, η οποία αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του πιστόλι διαμαρτυρόμενη για τη χρήση του χλωρίου του στη Μάχη του Υπρ (1915).

Το καθεστώς Τσίπρα, όσο πιο πολύ ο χρόνος το ξεγυμνώνει, τόσο αποκτάει όλο και περισσότερο αυταρχικά χαρακτηριστικά. Ακούγεται αυτό εμπαθές και το ξέρω. Σημειώνω όμως πως η αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση στηρίζεται στην ψήφο και στη συμμετοχή ρατσιστικών, ομοφοβικών, αντισημιτικών στοιχείων  και πως ο φασισμός δεν είναι ξένος προς τους περισσότερους ανθρώπους. Είναι η κρυμμένη σκοτεινή πλευρά τους που εκδηλώνεται όταν βρει έδαφος, και τέτοιο είναι η άσκηση εξουσίας, ειδικά όταν αυτή βρίσκεται στα χέρια ανθρώπων αφιλοσόφητων, συμπλεγματικών και αμαθών. Επικαλούμαι τα τρία τελευταία κρούσματα που έχουμε επισημάνει. Την άκρως ταπεινωτική για τη χώρα μας άσκηση βέτο στην Ε.Ε., για την αποτροπή της έκδοσης ψηφίσματος κατά του τυραννικού καθεστώτος του Πεκίνου, το οποίο πρωταγωνιστεί παγκόσμια στις εκτελέσεις και στα βασανιστήρια κατά πολιτών. Την ατιμία της παράνομης παράδοσης στο τυραννικό ισλαμικό καθεστώς του ημιπαρανοϊκού Ερντογάν, πολιτικών φυγάδων που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα και τέλος την άνιση συμπεριφορά απέναντι στους Ρομά, όπως εκδηλώθηκε από τρεις μεριές. Με την εισβολή αστυνομικών στον οικισμό, με την δράση «αγανακτισμένων» κατοίκων («Επεισόδια στο Μενίδι -Πυρπόλησαν σπίτια Ρομά, πυροβολισμοί….») και τέλος με τη δημόσια ομολογημένη, πλην ατιμώρητη, επιδρομή Ναζιστών, παραδοσιακών αιμοβόρων εχθρών των Ρομά, όπως και κάθε αδύναμου:  «Οι ναζί πίσω από τις κουκούλες», (Γ.Μπασκάκης, ‘Εφ.τ.Συντακτών’-20.6). Για να μην αδικήσω την Αστυνομία, είναι γεγονός πως προστάτευσε τους Ρομά από την επιδρομή Ρωσοπόντιων, αλλά η μαζική επέλαση Αστυνομικών σε οικισμό είναι προσβλητική για τους κατοίκους του και έρχεται να καλύψει την μακροχρόνια απουσία κρατικής προστασίας των αδυνάτων, που επιτρέπει να δημιουργούνται συνθήκες γκέτο. Να σημειώσω πως είναι επίδειξη θράσους εκτός από τους εγκληματίες Νεοναζί, να υποδύονται τους φρουρούς του Νόμου και ευσεβείς Ρωσοπόντιοι, που έχουν επιδόσεις παραβατικότητας, να στοχοποιούν θύματα, να τους φορτώνουν ενοχές που δεν έχουν (ο 23χρονος τελικά δεν ήταν η αιτία θανάτου του άτυχου μικρούλη), τη στιγμή μάλιστα που έχουν απείρως καλύτερες προσβάσεις στις δομές της όποιας κρατικής Πρόνοιας,στην Υγεία, στην Παιδεία, στην στέγη, στην κοινωνική αποδοχή κλπ, αγαθά τα οποία έχουν στερηθεί οι Ρομά, που έχουν και με τεράστια ευθύνη των κυβερνήσεων στριμωχτεί στο τερατογόνο περιθώριο (στην

Diebold Schilling ο πρεσβύτερος (1485): «Πρώτη άφιξη τσιγγάνων στη Βέρνη».

Ελλάδα τους δόθηκε η ιθαγένεια μόλις το 1955).  Επικαλούμαι τον υπουργό: «Από δω οι Ρωσοπόντιοι φέρνουν τα καλάσνικοφ, εδώ βορείως του Ασπροπύργου τα κρύβουν… Εδώ πέριξ των Ανω Λιοσίων, του Ζεφυρίου και του Μενιδίου Αθίγγανοι και Ρωσοπόντιοι διακινούν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών. Τους ξέρουμε και θα τους εξαρθρώσουμε» («Ο «κόκκινος στρατηγός» και η πάταξη της εγκληματικότητας», «Έθνος»-10.1.2016).

Με την αφορμή αυτή το “Shades magazine” φιλοξένησε προχτές ένα άρθρο μου («Ο Ρομά που πυροβόλησε στον αέρα») , στο οποίο παραπέμπω και από το οποίο παραθέτω εδώ μικρά αποσπάσματα: «…Πυροβολούν στον αέρα μόνο οι Ρομά; Ασφαλώς και όχι. Πυροβολούν πολλοί σε πολλά μέρη και ιδίως στην Κρήτη, όπως κάνει, και φωτογραφίζεται με θράσος, ο γιατρός-υπουργός Πολάκης (που ενεργεί και ως κοινωνικό υπόδειγμα), όπως έγινε πρόσφατα στην κηδεία πρώην πρωθυπουργού, και δεν εννοώ το επίσημο άγημα. Πυροβόλησαν μπροστά στα μάτια του αρχηγού της Αντιπολίτευσης και πάρα πολλών κρατικών οργάνων όλων των βαθμίδων της κρατικής Ιεραρχίας. Ρίχνουν «μπαλωθιές» ακόμη και στην κηδεία εκκλησιαστικών ανδρών, όπως αυτή του Χριστόφορου της Μονής Βοντησίου («Χαμός στην Κρήτη με μπαλωθιές σε κηδεία ηγούμενου», 17.1.2017), με μια πολύ περίεργη αντίληψη που έχουν ακόμη και για το πώς πρέπει να τιμήσουν έναν μοναχό που έφυγε. Πυροβολούν σε γάμους και σε κάθε γιορτή και βεβαίως συμβαίνουν κι εκεί θανάσιμα ατυχήματα, όπως αυτό με τον ποδοσφαιριστή Γ.Γυπαράκη στην Ασή Γωνιά, ανήμερα το Πάσχα (21.4.2014).Θέλω να επισημάνω λοιπόν, πως με τη συνενοχή του πελατειακού Κράτους, είτε των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είτε της αριστεροακροδεξιάς συγκυβέρνησης, οι δολοφονικοί πυροβολισμοί πέφτουν ακόμη και στην αναστάσιμη γιορτή της κρατικής Εκκλησίας, με κίνδυνο να την βάψουν με αίμα και να την κάνουν από γιορτή “νίκης του θανάτου”, θανατηφόρα τραγωδία……Ζητάμε λοιπόν πολιτισμένη και ανθρώπινη αντιμετώπιση του κοινωνικού και συγγενικού περίγυρου του δράστη και δίκαιη δίκη του ίδιου, αν εντοπισθεί, μέσα στα πραγματικά πλαίσια ενοχής, που περιβάλλουν το τραγικό ατύχημα και όχι δίκη-θέαμα εξόντωσης ενός εύκολου στόχου κοινωνικής εκτόνωσης. Ο πόνος των τραγικών γονιών δεν θα μειωθεί από άδικες και εκδικητικές ενέργειες του Κράτους, που κρύβει τη δική του ενοχή με υπέρμετρες ποινές, που λειτουργούν προσχηματικά και εκβαρβαρίζουν ακόμη περισσότερο τους ανθρώπους…….Αυτές οι εγκληματικά απάνθρωπες συμπεριφορές ρατσιστικής εκδίωξης φτωχόπαιδων από σχολεία, αυτό το στρίμωγμά τους στη λάσπη και στο σκοτάδι, πρέπει να στιγματιστούν και ποινικά, αλλιώς θα γίνουν η πανούκλα που θα πνίξει την κοινωνία μας. Η βαρβαρότητα δεν σταματάει πουθενά. Ξεκινά από τους πιο αδύναμους, από τα ζώα («Η πιθανότητα για ένα πογκρόμ ξεκινά κάθε φορά που το βλέμμα ενός θανάσιμα πληγωμένου ζώου πέφτει πάνω σε κάποιον κι αυτός με περιφρόνηση λέει, ‘είναι απλά ένα ζώο’». Αντόρνο, ‘Minima Moralia’-1951), από τους Ρομά, τους πρόσφυγες, τους ομοφυλόφιλους και θα φτάσει μέχρι τον αστό που σήμερα νιώθει ασφαλής, αλλά τότε δεν θα υπάρχει πια κανείς για να διαμαρτυρηθεί για χάρη του, σύμφωνα με την περίφημη φράση του πάστορα Martin Niemoeller».

Κοριτσάκι Ρομά (φυλακισμένο στον ναζιστικό κολαστήριο τσιγγάνων όλων των ηλικιών του Birkenau. Το Z του αριθμού της, παραπέμπει στο υποτιμητικών προθέσων όρο «Zigeuner», δηλαδή Τσιγγάνος

Τελειώνοντας να παραπέμψω σε δυο ακόμη δικά μου σχετικά δημοσιεύματα στο Shades Magazine: «Εθνικό Θέατρο: Μια παράσταση για τη συλλογική υποκρισία και τον Αντισημιτισμό σε μια μικρή κοινωνία, μέσα από τις περιπέτειες μιας πολωνικής σχολικής τάξης» και «Το ολοκαύτωμα των Ρομά και των Εβραίων της Ρουμανίας», όπου περιγράφεται η εγκληματική αθλιότητα της εκεί Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έχει αποσιωπηθεί στην Ελλάδα.

 

Advertisements
This entry was posted in φασισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, Θεωρίες Συνωμοσίας, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

8 Responses to Τριλογία κατά του φασισμού-Mέρος 3ο

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Η απόλυτη αναξιοπρέπεια ενός πρωθυπουργού

    Kατόπιν των παρακάτω, επελέγη υπουργός.
    Ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο ίδιος τα ήξεραν.
    Φαίνεται πως τα είχε γράψει ο γιός του Καμμένου.
    Ο κ.Δημήτρης όμως τα απέδωσε στους συνεργάτες του, που τα έγραφαν εν αγνοία του.





  2. Ο/Η Zωζώ Σαπουνάκη, μετανάστρια, λεσβία, Εβραία και Ρομά λέει:

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://www.vice.com/gr/article/xy8xd3/poios-ftaiei-pou-ta-paidia-twn-roma-den-pane-sxoleio

    Ποιος Φταίει που τα Παιδιά των Ρομά δεν Πηγαίνουν Σχολείο;
    ΜΜ
    Μελπομένη Μαραγκίδου
    Apr 20 2015, 4:00am
    Στον Ασπρόπυργο τα παιδιά των Ρομά δεν πηγαίνουν σχολείο, παρά το γεγονός ότι οι γονείς θέλουν. Ποιος φταίει τελικά;

    Φωτογραφίες: Χρήστος Σαρρής

    Ένα δυνατό «ναι» απαντούν με μια φωνή τα παιδιά που έχουν μαζευτεί γύρω μας στην ερώτηση αν θέλουν να πάνε σχολείο. Πρωί καθημερινής, κι ενώ θα έπρεπε να βρίσκονται στα θρανία τους, βρίσκονται στο καταυλισμό και παίζουν στις λάσπες και τα σκουπίδια. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι άθλιες. Δεν υπάρχει ούτε νερό, ούτε ρεύμα, ούτε αποχέτευση, ενώ η πρόσβαση από το χωματόδρομο είναι δύσκολη. Κάθε πρωί στο σχολικό λεωφορείο ανεβαίνουν στην καλύτερη περίπτωση 18 μόνο από τα πάνω από 100 παιδιά που υπάρχουν στον καταυλισμό του Σοφού στον Ασπρόπυργο. Η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών δεν έχει εγγραφεί καν κι αναρωτιέμαι ποιος ευθύνεται γι’ αυτό.

    Κάποια παιδιά στο σχολείο μας κοροϊδεύουν. Μας λένε γύφτους και Πακιστανούς, αλλά κάποια άλλα μας κάνουν παρέα


    Ο Νίκος είναι κωφάλαλος και δεν έχει πάει ακόμα σε ειδικό σχολείο.

    «Έχω 4 παιδιά από 6 μηνών έως 8 ετών. Δεν τα έχω στείλει ποτέ σχολείο. Ο Νίκος, το μεγαλύτερό μου παιδί είναι κωφάλαλο. Δεν μιλάει, δεν ακούει και χρειάζεται ειδικό σχολείο στην Αθήνα. Εμείς είμαστε αγράμματοι, την διαδικασία δεν την ξέρουμε. Πάμε στο σχολείο και δεν κάνουν τίποτα, σου λέει ε… τσιγγάνος είναι. Θέλω κι αυτός να μάθει πέντε πράγματα για να μπορεί να επικοινωνεί με τους άλλους και θέλουμε κι εμείς να μάθουμε και την γλώσσα των κωφάλαλων. Και τα υπόλοιπα παιδιά μου θα τα στείλω στο σχολείο όταν μεγαλώσουν», μου λέει ο Χαράλαμπος Σιαμπάνης.

    Δεν έρχεται και το σχολικό λεωφορείο και σταμάτησαν τα παιδιά. Εμείς θέλουμε να τα στείλουμε.

    Οι περισσότεροι γονείς στο Σοφό δεν έχουν πάει σχολείο και δεν ξέρουν να διαβάζουν και να γράφουν. Δεν ξέρουν καν την έναρξη και τη λήξη της σχολικής περιόδου και το σχολικό λεωφορείο είναι το μόνο σινιάλο ότι το σχολείο ξεκίνησε. Όμως φέτος, το σχολικό μπήκε από την Περιφέρεια μέσα Ιανουαρίου, με αποτέλεσμα κάποια παιδιά στον καταυλισμό να χάσουν τη σχολική χρονιά.

    Η οικογένεια του Φώτη Καραχάλιου

    Ο Φώτης Καραχάλιος μου λέει πως παλιά πήγαιναν τα παιδιά σχολείο, αλλά τώρα δεν πάνε: «Ε… δεν έρχεται και το σχολικό λεωφορείο και σταμάτησαν τα παιδιά. Εμείς θέλουμε να τα στείλουμε. Φυσικά. Μα πώς θα μάθουνε; Η κόρη μου όμως δεν θα πάει είναι 16.5, είναι παντρεμένη και τώρα είναι έγκυος».


    Τα παιδιά περνούν τις ώρες τους μπροστά στο Playstation στο καφενείο του καταυλισμού

    Μόνο οι άντρες πάνε σχολείο όχι οι γυναίκες μέχρι κάποια ηλικία, γιατί πρέπει να φροντίσουν το σπίτι, να δουλέψουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά

    ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

    Μιλώντας με πολλές οικογένειες καταλαβαίνω ότι υπάρχει ταμπού ως προς την φοίτηση των κοριτσιών στο σχολείο, κυρίως στις μεγάλες τάξεις. Το καφενείο είναι γεμάτο από άντρες που παίζουν μπιρίμπα και παιδιά που αντί να βρίσκονται σχολείο παίζουν Pro στο Playstation. Όπως μου εξηγούν «Μόνο οι άντρες πάνε σχολείο όχι οι γυναίκες μέχρι κάποια ηλικία, γιατί πρέπει να φροντίσουν το σπίτι, να δουλέψουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά». Επίσης όπως μου λένε φοβούνται για να μην τις κλέψουν κάποιοι άλλοι Ρομά που δεν συμφωνεί η οικογένεια ή μην γίνει κανένας βιασμός.


    Η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για το 12ο σχολείο γκέτο μόνο με παιδιά Ρομά του Ασπροπύργου που τελικά έκλεισε το 2014, μετά τη δεύτερη καταδίκη και οι μαθητές μεταφέρθηκαν στο 11ο δημοτικό σχολείο τον περασμένο Σεπτέμβρη. Ο Βασίλης είναι 14 ετών και είναι από τα λίγα παιδιά που πηγαίνουν στο 11ο δημοτικό σχολείο στον Ασπρόπυργο. Είναι μάλιστα από τα παιδιά, που οι γονείς τους είχαν κάνει την προσφυγή στο ΕΔΔΑ: «Πηγαίνω σχολείο, είμαι στο δημοτικό και θέλω να τελειώσω το σχολείο και μετά να γίνω ηθοποιός. Κάποια παιδιά στο σχολείο μας κοροϊδεύουν. Μας λένε γύφτους και Πακιστανούς, αλλά κάποια άλλα μας κάνουν παρέα».

    Ο εγγονός κι ο παππούς Σαμπάνης

    Ο παππούς του, Βασίλης Σαμπάνης είναι πρόεδρος των Ρομά στο Σοφό και όπως μου λέει: «Έχω 5 παιδιά και 8 εγγόνια που πηγαίνουν όλα στο σχολείο. Από την αρχή της χρονιάς δεν είχαμε λεωφορείο. Ο κόσμος εδώ δεν έχει τη δυνατότητα να πάει με το αμάξι και γι’ αυτό πολλά παιδιά δεν πήγαν. Φταίει κιόλας που δεν υπάρχει ρεύμα και νερό στον καταυλισμό. Πώς τα παιδιά θα διαβάσουν μετά το σχολείο; Πώς θα πλυθούν για να πάνε; Εδώ μας θυμούνται μόνο για τις ψήφους. Δεν μας βλέπουν στα προβλήματα. Θέλω βοήθεια από τη νέα κυβέρνηση να μας βάλει ρεύμα, νερό, να πάνε τα παιδιά σε όλα τα σχολεία για να σπουδάσουν να γίνουν γιατροί, ηλεκτρολόγοι, ό, τι θέλουν. Επειδή υπάρχει πολύ ρατσισμός κι από τον δήμαρχο, αν τελικά το Σεπτέμβρη πάνε όλα τα παιδιά από τον καταυλισμό στα σχολεία δεν ξέρω τι θα γίνει. Φοβάμαι πάρα πολύ ότι θα αντιδράσουν οι άλλοι γονείς», μου λέει ο κ. Σαμπάνης.


    Στο βάθος, στον πίνακα ο Λουκάς Ποζιός από την Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής κάνει μάθημα στα παιδιά του καταυλισμού.

    Αυτό που κάνουμε είναι ότι μπαίνουμε μέσα, γινόμαστε ένα με αυτούς, και τους λέμε για το Ευαγγέλιο.

    ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

    Προχωρώντας μέσα στον καταυλισμό ανοίγω την πόρτα μίας παράγκας και βλέπω μπροστά μου γύρω στα 30 παιδιά να κάθονται σε μία πρόχειρα κατασκευασμένη τάξη. Παρακολουθώ το μάθημα και μόλις τελειώνει πλησιάζω τον δάσκαλο να τον ρωτήσω τι ακριβώς συμβαίνει. «Εμείς εδώ είμαστε κάποιοι άνθρωποι που μας έχει ελκύσει η αγάπη του Χριστού και κανένας μας δεν πληρώνεται. Αυτό το έργο ξεκίνησε από την Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής. Εγώ έχω δουλέψει σε σχολεία με άτομα με ειδικές ανάγκες, έχω τελειώσει γυμναστική ακαδημία κι έχω σπουδάσει θεολογία, αλλά δεν έχω καμία σχέση με την κράτουσα θρησκεία», μου λέει ο Λουκάς Ποζιός που κάνει μάθημα στα παιδιά και συνεχίζει:

    «Δεν είμαι μόνος μου, είναι κι άλλοι κι ερχόμαστε κάθε Δευτέρα και Πέμπτη για να τους μιλούμε απλά για το Χριστό και για τη δύναμη που έχει το Ευαγγέλιο να αλλάζει τις ζωές. Το Ευαγγέλιο δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία. Η θρησκεία ανά τους αιώνες δεν έχει κάνει καλό στον άνθρωπο. Όμως εμείς δε μιλάμε για θρησκεία. Ξεκινήσαμε και τους διαβάζουμε την Καινή Διαθήκη, και τους λέμε ότι ο Χριστός μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους. Και με βάση αυτό ξεκινήσαμε κάποια μαθήματα ελληνικών, γιατί ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να διαβάσει μια ταμπέλα, κάτι απλό, πώς μπορεί να πορευτεί σε αυτή τη ζωή που έχει τόσες απαιτήσεις και πόσο μάλλον στον καταυλισμό; Εκτός από τα μαθήματα στα παιδιά μιλάμε και στους γονείς και τις Πέμπτες γίνεται και κύρηγμα του Ευαγγελίου. Αυτό που κάνουμε λοιπόν είναι ότι μπαίνουμε μέσα, γινόμαστε ένα με αυτούς, και τους λέμε για το Ευαγγέλιο. Σκεφτόμαστε να κάνουμε κι έναν σύλλογο «Φίλοι των Ρομά» για να κινηθούμε σε ένα πιο επίσημο πλαίσιο, γιατί για παράδειγμα πήγαμε στο 11ο σχολείο και δεν μας δέχτηκαν».

    Γιατί ενώ οι ίδιοι οι γονείς θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σχολείο, τελικά αυτό δεν συμβαίνει, με αποτέλεσμα την εκπαίδευσή τους να την έχει αναλάβει η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής;

    Περίπου 10 εθελοντές προσπαθούν να πάνε τα παιδιά στο σχολείο από Σεπτέμβρη

    Γύρω στους 10 εθελοντές έπειτα από πρωτοβουλία του εκπροσώπου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, Παναγιώτη Δημητρά, έχουν έρθει στο Σοφό με σκοπό να καταγράψουν τα παιδιά που βρίσκονται στον καταυλισμό, ώστε μέχρι το Σεπτέμβρη να γίνουν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες για να πάνε σχολείο. Οι εθελοντές πηγαίνουν παράγκα παράγκα, ενημερώνουν τους γονείς, καταγράφουν τα παιδιά και τους ενημερώνουν για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουν. «Δεν είναι εύκολη η διαδικασία να πείσεις τους γονείς. Άλλοι είναι πολύ ανοιχτοί κι άλλοι είναι πιο δυστακτικοί, αλλά νομίζω όσο τους εξηγείς είναι πολύ πρόθυμοι», μου λέει η Κέλλυ, που έχει έρθει εθελοντικά να κάνει την καταγραφή, ενώ η Πένυ, επίσης εθελόντρια προσθέτει πως: «Με αυτή την διαδικασία έσπασα πολλές προκαταλήψεις που είχα, ότι οι γονείς δεν θέλουν να στείλουν τα παιδιά σχολείο. Οι συνθήκες εδώ είναι άθλιες και φαίνεται ότι το κράτος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τους Ρομά».


    Μετά το τέλος της καταγραφής ο Παναγιώτης Δημητράς μου λέει πως μέσα σε λίγες ώρες κατάφεραν να καταγράψουν πάνω από 60 παιδιά που οι γονείς τους θέλουν να γραφτούν από Σεπτέμβρη στο σχολείο. Ποιος θα έπρεπε όμως να κάνει αυτή την διαδικασία αντί οι εθελοντές;

    Είναι υποχρέωση του κράτους να πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο κι όποιος το εμποδίσει πρέπει να τιμωρηθεί.

    ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

    «Αυτή είναι δουλειά με βάση τις εγκυκλίους που πρέπει να την κάνει το ευρύτερο σύστημα τις εκπαίδευσης», μου εξηγεί ο κ. Δημητράς: «Με βάση τις οδηγίες, οι διευθυντές σχολείων δεν πρέπει να γράψουν μόνο όσα παιδιά Ρομά έρχονται αλλά να τα αναζητούν για να τα φέρουν στο σχολείο. Φυσικά ένας διευθυντής μόνος του δεν μπορεί να τα κάνει όλα. Γι’ αυτό υπάρχουν τα Πανεπιστημιακά προγράμματα, που σαρώνουν σε κάποιες περιοχές και φέρνουν μαθητές στο σχολείο, εδώ όμως ποτέ δεν είχε γίνει αυτό. Το πρόγραμμα του Πανεπιστημίου θα έπρεπε να έχει φροντίσει να μην υπάρχει παιδί ηλικίας δημοτικού που δεν πηγαίνει στο σχολείο. Θεσμικά λοιπόν είναι μία διαδικασία που την κάνει το Πανεπιστήμιο, αλλά αν μας είχαν φέρει στοιχεία ότι είχαν κάνει την απογραφή, δεν θα το κάναμε εμείς. Το Πανεπιστήμιο τα μόνα που έχει καταγράψει είναι αυτά που πάνε σχολείο».

    «Είναι υποχρέωση του κράτους να πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο κι όποιος το εμποδίσει πρέπει να τιμωρηθεί. Ο δήμαρχος; Ο δήμαρχος. Οι άλλοι γονείς; Οι άλλοι γονείς. Ο γονιός Ρομά; Ο γονιός Ρομά. Και οι γονείς έχουν ευθύνες όταν παρεμποδίσουν την πρόσβαση του παιδιού τους στο σχολείο, αφού τους έχουν δοθεί όλα τα μέσα για να πάνε. Το κύριο βέβαια είναι ότι δεν έχουμε αποφασίσει συνολικά ότι θα κάνουμε τα πάντα σαν πολιτεία για να πηγαίνουν τα παιδιά των Ρομά στο σχολείο», υποστηρίζει ο κ. Δημητράς.

    Όπως λέει η Λία Γώγου, ερευνήτρια για την Ελλάδα και την Κύπρο από τη Διεθνή Γραμματεία της Διεθνούς Αμνηστίας που εδρεύει στο Λονδίνο: «Εμείς επισκεφτήκαμε τον Ασπρόπυργο κι αυτό που ανακαλύψαμε είναι ότι το 12ο σχολείο του Ασπροπύργου έχει κλείσει και τα παιδιά έχουν μεταφερθεί σε ένα κανονικό σχολείο μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά που ζουν στον Ασπρόπυργο. Τα παιδιά που είδαμε εκεί ήταν χαρούμενα και ενταγμένα αφού γίνονται προσπάθειες από τους δασκάλους τους να ενταχθούν, δυστυχώς όμως όταν επισκεφτήκαμε τον καταυλισμό, βρήκαμε άλλα περίπου 100 παιδιά σχολικής ηλικίας τα οποία είτε δεν έχουν εγγραφεί είτε δεν παρακολουθούν το σχολείο. Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα και οι ελληνικές αρχές οφείλουν να κάνουν ενέργειες ώστε να φροντίσουν τα παιδιά τα οποία δεν έχουν ενταχθεί ή δεν παρακολουθούν, από Σεπτέμβρη να ξεκινήσουν σχολείο κανονικά».


    Ο Μάριος θα πάει για πρώτη φορά σχολείο στα 13

    Ο Μάριος είναι 13 χρονών αλλά δεν έχει πάει ποτέ σχολείο. Όπως μου λέει η καταγραφή ήταν ο λόγος που θα ξεκινήσει να πηγαίνει: «Ήρθαν και μου είπαν τι να κάνω και πήγα στα Λιόσια να πάρω το χαρτί που έπρεπε για να έρθω να γραφτώ στο σχολείο. Θα πάω 1η δημοτικού αν και κανονικά θα έπρεπε να πάω σε μεγαλύτερη τάξη. Θέλω πάρα πολύ να πάω σχολείο. Ανυπομονώ».

    Συναντώ τον Χρήστο Παρθένη, υπεύθυνο παρακολούθησης του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου του προγράμματος «Εκπαίδευση των παιδιών Ρομά», καθηγητή Διαπολιτισμικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών που είναι υπεύθυνος και για το πρόγραμμα στο Σοφό του Ασπρόπυργου, προκειμένου να τον ρωτήσω για τις δράσεις του προγράμματος στο Σοφό: «Τα παιδιά πήγαιναν στο 12ο, το οποίο θεωρήθηκε γκέτο κι έκλεισε. Η πρόταση του Πανεπιστημίου Αθηνών ήταν να μην κλείσει, αλλά να αξιοποιηθούν για ένα ή δύο χρόνια οι δομές της σχολικής μονάδας με προσωπικό του Πανεπιστημίου Αθηνών του κέντρου Διαπολιτισμικής Αγωγής έτσι ώστε να προετοιμάσουν τα παιδιά για να μπορέσουν να πάνε στα σχολεία της περιοχής και ταυτόχρονα θα είχαμε μία παρέμβαση και στα υπόλοιπα σχολεία. Στο Σοφό υλοποιούνται αυτή τη στιγμή 9 διαφορετικές δράσεις από το πρόγραμμά μας. Μπορώ να σας αναφέρω την ύπαρξη κοινωνιολόγων, κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων, συντονιστών, εκπαιδευτικών, οι οποίοι βρίσκοντα σε καθημερινή σχεδόν βάση σε συνεργασία με τις σχολικές μονάδες της περιοχής αλλά και με τους ανθρώπους που μένουν στην ευρύτερη περιοχή. Η πιο σημαντική δράση που πιστεύω εγώ ότι κάνει το Πανεπιστημιακό πρόγραμμα είναι αυτό που ονομάζουμε σύνδεση σχολείου και τοπικής κοινωνίας. Και αυτό το λέω διότι παρατηρούμε ότι δεν είναι αποδεκτά τα παιδιά αυτά από την ευρύτερη κοινωνία».


    Αυτή τη στιγμή το πρόγραμμα βρίσκεται σε παράταση κι ακόμα δεν υπάρχει πρόβλεψη για το αν θα συνεχιστεί στο μέλλον. «Το πιο σημαντικό πρόβλημα στα προγράμματα είναι η ασυνέχεια. Το πρόγραμμά μας έπρεπε να ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του 2014. Μετά πήρε κάποιες παρατάσεις μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Από τη στιγμή που οι Ρομά είναι στο ΕΣΠΑ 2 καλό είναι να βγει η πρόσκληση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τις δράσεις αυτές και την επόμενη πενταετία, αλλιώς τα παιδιά δεν θα μπορούν να πάνε το Σεπτέμβρη στο σχολείο», καταλήγει ο κ. Παρθένης.

    Από την άλλη ο δήμαρχος στον Ασπρόπυργο, Νίκος Μελετίου φαίνεται ότι δεν είναι τόσο θετικός στο να πάνε τα παιδιά στα σχολεία του Ασπροπύργου. Τι θα γίνει αν από Σεπτέμβρη πάνε νέα παιδιά Ρομά στα σχολεία να γραφτούν; «Ο Ασπρόπυργος έχει αιτήματα να δημιουργηθούν άλλα 3 σχολικά συγκροτήματα. Ένα λύκειο και δύο δημοτικά», λέει ο δήμαρχος και τον ρωτώ ότι αν δηλαδή πάνε τώρα δεν χωρούν να γραφτούν: «Όχι βέβαια. Πού να χωρέσουν;», απαντά ο κ. Μελετίου. Και τελικά τι θα γίνει με αυτά τα παιδιά; «Να πάνε από εκεί που κατάγονται. Εκεί που είναι εγγεγραμμένοι, εκεί που έχουν πάρει δάνεια κι έχουν φτιάξει οικίσκο. Εκεί να πάνε». Άρα αν έρθουν γονείς δε θα τα γράψετε θα τους πείτε όχι, επιμένω, «Εξαρτάται από το διευθυντή. Δεν εγγράφει ο δήμος», μου λέει.

  4. Ο/Η του κώλου λέει:

    Για τον τσιγγάνο 40 μήνες φυλακή γι’αυτούς που πυροβολούσαν στην κηδεία του «Άντρα» «γούμενου» , «όπως είπε και ο σεβασμιότατος ‘είναι κι αυτό ένα τραγούδι…»..

    http://www.onalert.gr/stories/hrakleio-apisteutes-eikones-khdeia-sarwnoun-facebook/53846

    .
    Ηράκλειο: Απίστευτες εικόνες σε κηδεία – Σαρώνουν το facebook τα απίθανα στιγμιότυπα
    Με καταιγισμό πυροβολισμών αποχαιρέτησαν χθες το απόγευμα τον πρώην ηγούμενο της Μονής Βοντησίου Χριστόφορο Αλεβιζάκη

  5. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ελληνορώσοι

    http://thriassio.gr/%CE%BA%CE%AC%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%83%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B1/?utm_content=buffera92e6&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

    Κάτοικοι Ελευσίνας και Ασπροπύργου ανάμεσα στους 9 συλληφθέντες για ναρκωτικά στη Γαλλία
    23 Ιουνίου 2017

    Oμογενείς από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης είναι οι περισσότεροι από τους εννέα Ελληνες που κρατούνται από τις γαλλικές υπηρεσίες ως ύποπτοι για συμμετοχή στη μεταφορά σχεδόν δύο τόνων κοκαΐνης στην παραλία Lespicier κοντά στην πόλη Mimizan της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Φωτογραφίες τους, καθώς επίσης και αντίγραφα των διαβατηρίων τους έχουν ήδη διαβιβαστεί στις ελληνικές υπηρεσίες Δίωξης Ναρκωτικών, προκειμένου Αστυνομία, Λιμενικό και ΣΔΟΕ να συνδράμουν τις έρευνες των Γάλλων συναδέλφων τους.

    Εξάλλου, είναι διάχυτη η πεποίθηση μεταξύ των Γάλλων και των Ελλήνων αξιωματούχων Ασφαλείας, ότι τα ίχνη και των «εγκεφάλων» της μεταφοράς των ναρκωτικών οδηγούν στην Ελλάδα. «Πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι εννέα Ελληνες βρέθηκαν να ξεφορτώνουν δύο τόνους κόκας στον Βισκαϊκό κόλπο;» έλεγε χθες πηγή κοντά στην έρευνα.

  6. Ο/Η TΡΙΛΟΓΙΑ λέει:

    Συγγραφέας: ΛΟΥΚΑΡΕΛΙ, ΚΑΡΛΟ
    Έτος έκδοσης: 2012

    ΣΕΛ.: 448

    Ένα συναρπαστικό αστυνομικό και πολιτικό έργο.
    Σ’ ένα περιβάλλον πολιτικής αστάθειας, διαφθοράς και βίας,
    τρεις διαφορετικές σκοτεινές αστυνομικές υποθέσεις
    με ήρωα τον επιθεωρητή Ντε Λούκα συγκροτούν
    τη συναρπαστική Τριλογία του φασισμού.

    1 Εν λευκώ

    Απρίλιος του 1945, Βόρεια Ιταλία. Ο Μουσολίνι και οι υποστηρικτές του έχουν αποσυρθεί στο Σαλό. Η κατάσταση είναι τεταμένη λίγο πριν το αναπόφευκτο τέλος. Το φασιστικό καθεστώς κλυδωνίζεται επικίνδυνα.
    Ο επιθεωρητής Ντε Λούκα ερευνά την υπόθεση της δολοφονίας του γοητευτικού νεαρού Βιτόριο Ρέιναρντ, μέλος του Φασιστικού Κόμματος. Το θύμα ήταν αναμεμειγμένο σε βρόμικες υποθέσεις, ενώ διατηρούσε στενές σχέσεις και με την υψηλή κοινωνία των φασιστών. Ιδιαίτερα με την όμορφη κόρη του κόντε Αλμπέρτο Μαρία Τεντέσκο…

    2 Ένα μουντό καλοκαίρι

    Μάιος του 1945. Μετά την απελευθέρωση, η αναρχία. Περιοχές ολόκληρες της βόρειας και της κεντρικής Ιταλίας βρίσκονται υπό τον έλεγχο πάνοπλων ανταρτών.
    Ο επιθεωρητής Ντε Λούκα είναι επικηρυγμένος. Το όνομά του βρίσκεται σε μαύρη λίστα με ονόματα φασιστών της Δημοκρατίας του Σαλό. Ταξιδεύει έντρομος προς τη Ρώμη. Λίγο έξω από την Μπολόνια, τον σταματάει ο αρχιφύλακας Λεονάρντι της αντιστασιακής αστυνομίας, ένας παλιός μαθητής του, ο οποίος τον αναγνωρίζει. Τον υποχρεώνει να συνεργαστεί μαζί του στην υπόθεση της άγριας δολοφονίας μιας οικογένειας αγροτών αναμεμειγμένης με το λαθρεμπόριο. Μέσα σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον με σκληροπυρηνικούς αντιστασιακούς και νέους λαϊκούς ηγέτες, πολιτικές σκοπιμότητες και προσωπικές φιλοδοξίες, ο Ντε Λούκα ακροβατεί μεταξύ ζωής και θανάτου.

    3 Το μπουρδέλο της οδού Όκε

    Απρίλιος του 1948, Μπολόνια. Η Ιταλία ετοιμάζεται για τις δεύτερες – και καθοριστικές για τις πολιτικές εξελίξεις – βουλευτικές εκλογές. Τόσο οι δεξιοί όσο και οι κομμουνιστές επιδίδονται σ’ ένα σκληρό αγώνα αλληλοεξόντωσης.
    Σ’ αυτή την τεταμένη ατμόσφαιρα, στην Μπολόνια, ο επιθεωρητής Ντε Λούκα, αναλαμβάνει την υπόθεση μιας δολοφονίας σ’ ένα μπουρδέλο της οδού Όκε. Το θύμα, ένας νεαρός κομμουνιστής, βρέθηκε κρεμασμένος. Κάποιοι θέλουν να κλείσουν την υπόθεση ως αυτοκτονία. Ανάμεσα σε αγέρωχες μετρέσες και φοβισμένες πουτάνες, διεφθαρμένους δεξιούς και φιλοκομμουνιστές χαφιέδες, ο Ντε Λούκα ρίχνεται με πάθος στην αναζήτηση της αλήθειας, αγνοώντας ηθελημένα το παιχνίδι που παίζεται εις βάρος του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s