Το επικοινωνιακό αφήγημα-παραμύθι για το «χρέος»

[Ιερώνυμος: Δεν βλέπω μια Ευρώπη αλληλεγγύης, αλλά εκμετάλλευσης – Η Εκκλησία δεν είναι κόμμα]

Με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης, το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους κατέληξε σε «Μακεδονικό» της οικονομίας. Αδιέξοδη στρατηγική, «ήττες», αισθανόμαστε θύματα και «ανάδελφον» έθνος, γινόμαστε μισαλλόδοξοι, εμπεδώνουμε την ιδέα μιας εχθρικής Ευρώπης

Από τον ©Γιώργο Στρατόπουλο στο protagon
Ακόμη και άνθρωποι που περιμένεις να διαβάζουν προσεκτικά την πραγματικότητα και να μετρούν τα λόγια τους παγιδεύονται στην ιδέα των ανάλγητων εταίρων. Αναφέρομαι στον προκαθήμενο της Εκκλησίας που δηλώνει: «Δεν βλέπω σήμερα μια Ευρώπη αλληλεγγύης, αλλά βλέπω κάθε μέρα περισσότερο και φανερότερα την Ευρώπη της εκμετάλλευσης»

2012: Η πρώτη απόδειξη Αλληλεγγύης της Ευρώπης

Το 2003 πληρώσαμε τους λιγότερους τόκους (8,8 δις.€) της περιόδου 1995 ως 2012. Τότε απολαμβάναμε την εμπιστοσύνη των αγορών, ισχυρή οικονομία και χρέος «βιώσιμο» (181 δις.€).

Το 2016 με σχεδόν διπλάσιο χρέος, πληρώσαμε 3,2 δις.€ λιγότερους τόκους (5,6 δις.€).

Διπλάσιο χρέος – Μισοί Τόκοι. Δεν είναι μαγική εικόνα. Είναι η νέα πραγματικότητα μετά τις παρεμβάσεις PSI+OSI 2012, όπως καταγράφεται στους ελληνικούς προϋπολογισμούς των ετών 2013-2016.

Άρα, παρά τα ψέματα της αντιμνημονιακής προπαγάνδας, οι εταίροι το 2012 στάθηκαν στο πλάι της Ελλάδας αλληλέγγυοι με τρόπο αποτελεσματικό και γενναιόδωρο.

Το μεγάλο κούρεμα του 2012 συνέβη χωρίς πολυετή και δραματική αντιπαράθεση με τους εταίρους μας. Ήταν προϊόν συνεργασίας, όχι σύγκρουσης.

Η ελληνική κοινή γνώμη δεν το έμαθε, γι΄αυτό επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει για χάρη της κούρεμα χρέους και εθνική αξιοπρέπεια. Και κερδίσαμε ομαδικό εισιτήριο σε παρανοϊκή παράσταση: εμείς παριστάνουμε το θύμα, που διεκδικεί ένα θαύμα από τους… θύτες του! Τόση αξιοπρέπεια κερδίσαμε!

2015: Η δεύτερη απόδειξη Αλληλεγγύης της Ευρώπης

Με το 3ο Μνημόνιο, 35-40 δις.€ υψηλότοκων δανείων (4-5,5%) & κοντινών λήξεων (2015-2018) θα αναχρηματοδοτηθούν από δάνεια του ESM που λήγουν σε 40 χρόνια με επιτόκιο της τάξης του 1%. Αυτό ισοδυναμεί με ελάφρυνση χρέους (εδώ λεπτομέρειες), που πέρασε απαρατήρητη, επειδή συνέπεσε με τις δυσάρεστες εξελίξεις του 2015 που επιδείνωσαν σημαντικά το προφίλ του ελληνικού χρέους.

Όσο χειρότερα εξελίσσονται τα πράγματα στην οικονομία μας, τόσο μεγαλύτερη ελάφρυνση επιτυγχάνουμε. Αλλά αυτός είναι επαρκής λόγος να διαλύουμε αυτοβούλως την οικονομία μας;

Τη φορά αυτή οι εταίροι δεν έδειξαν μόνο αλληλεγγύη αλλά και υπομονή. Διότι η μεγάλη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους το 2012 πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας συμφωνίας βασισμένης σ’ ένα πρόγραμμα. Η Ελλάδα έλαβε προκαταβολικά το όφελος από τη συμφωνία (κούρεμα χρέους & επιτοκίων, επιμήκυνση λήξεων) και το 2015 την αμφισβήτησε, αρνήθηκε την υλοποίησή της, ακύρωσε το πρόγραμμα και επιδείνωσε το προφίλ του χρέους. Αλλά η Ευρώπη για μια ακόμη φορά στάθηκε αλληλέγγυα, δεσμεύοντας 86 επιπλέον δισ.€ βοήθειας.

Μας καταδικάζουν σε διαρκή λιτότητα!

Πιστεύετε ότι οι εταίροι καταδικάζουν την Ελλάδα σε διαρκή λιτότητα επιβάλλοντας υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για να εξοφλούμε το χρέος;

Ας δούμε, λοιπόν, σε ποιο ύψος θέλουμε εμείς- εμείς, όχι οι εταίροι- να φτάνει το πλεόνασμά μας, για να διαφυλάξουμε την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, και βγάλτε τα συμπεράσματά σας >>>

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

11 Responses to Το επικοινωνιακό αφήγημα-παραμύθι για το «χρέος»

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Να μην είμαστε άδικοι

    Υπάρχει και η Αλληλεγγύη της Εκκλησίας:

    Πρότασις: Να παραχωρηθεί το Noor-1 στην Εκκλησία (ΜΚΟ Πάτμου-παγοθραυστικό) για προγράμματα πλωτής φιλανθρωπίας


    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=228143

    Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

    Ιδού το αμαρτωλό φαγοπότι

    Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

    Εκατομμύρια ευρώ, που επί χρόνια έρρεαν αφειδώς από τον δημόσιο κορβανά στα ταμεία της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης της Αρχιεπισκοπής Αθήνας «Αλληλεγγύη», προκειμένου να υλοποιήσει συγκεκριμένα ανθρωπιστικά προγράμματα, κατασπαταλήθηκαν σε πολυτελείς αγορές, ταξίδια και άλλους «ανοίκειους σκοπούς», αφήνοντας μια τεράστια «μαύρη τρύπα» (9,5 εκατομμύρια ευρώ) στα ταμεία της ΜΚΟ, ανάλογη του χρέους της προς το ελληνικό Δημόσιο.

    Το μέγεθος του σκανδάλου ξεπερνά κατά πολύ το φιάσκο με τους τόνους των σάπιων πουλερικών που ποτέ δεν έφτασαν στις πληγείσες από το τσουνάμι περιοχές (το 2006). Οπως προκύπτει από τα πορίσματα των διαχειριστικών ελέγχων που διενεργήθηκαν και αποκαλύπτει σήμερα η «Ε», το «μενού» των ατασθαλιών είχε πολλά… εδέσματα ελέω των χορηγιών της πολιτείας.

    Η υπόθεση έχει φτάσει στην ποινική αλλά και στην αστική Δικαιοσύνη και σύμφωνα με το συγκλονιστικό περιεχόμενο αγωγής που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθήνας από τη «ΜΚΟ Αγάπη» (όπως εξαγνιστικά μετονομάστηκε η μη… κερδοσκοπική «Αλληλεγγύη», περνώντας πλέον επί ημερών αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος), οι επί τέσσερα χρόνια «διαχειριστές» των λεόντειων κονδυλίων που διέθετε το υπουργείο Εξωτερικών για ανθρωπιστικό έργο δεν εκτέλεσαν ποτέ τα σχετικά προγράμματα.

    Αντίθετα, φέρεται να κατασπατάλησαν εκατομμύρια για άσχετες προς το καταστατικό της Οργάνωσης πράξεις, όπως δωρεές ηλεκτρονικών υπολογιστών σε Μητροπόλεις αλλά και για ναύλωση αεροσκάφους για ταξίδι του αειμνήστου αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Κόσοβο, ο οποίος με απόφασή του είχε εκχωρήσει υπερεξουσίες στον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της ΜΚΟ (η οποία τότε ανήκε αποκλειστικά στην Αρχιεπισκοπή Αθήνας), Δημήτρη Φουρλεμάδη.

    Στο μεγάλο αμαρτωλό φαγοπότι στην «Αλληλεγγύη», για το οποίο τώρα εγκαλείται από την «Αγάπη» ο Δημήτρης Φουρλεμάδης, φέρεται να θυσιάστηκαν ακόμη και χρήματα -εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ- που είχαν συγκεντρωθεί από εράνους υπέρ σεισμόπληκτων, επιδοτήσεις για την κατασκευή σχολείων και ορφανοτροφείων στη Σουμάτρα της Ινδονησίας, αλλά και χρήματα της Ιεράς Συνόδου για τα θύματα του Λιβάνου.

    Σύμφωνα με τα πορίσματα των διαχειριστικών ελέγχων (της εκκαθάρισης προεδρεύει ο Μητροπολίτης Ηλείας, Γερμανός), η συνολική ζημιά για τη ΜΚΟ της Εκκλησίας ανέρχεται στα 9.505.200 ευρώ! Από αυτό το τεράστιο ποσόν το ΥΠΕΞ ζητεί σήμερα με τις καταλογιστικές του πράξεις την έντοκη επιστροφή των προκαταβολών που εκταμίευε για τις φιλανθρωπίες που δεν γίνονταν, συνολικού ύψους με τις προσαυξήσεις 7.490.456,99 ευρώ.

    Παρά όμως το ηθικό, οικονομικό και προφανώς ποινικό μέγεθος του πολύκροτου σκανδάλου της Αλληλεγγύης, μια παρωνυχίδα του οποίου ήταν τα… σάπια κοτόπουλα, η σχετική αγωγή σε βάρος των φερομένων ως υπευθύνων που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο τον Αύγουστο του 2010 προσδιορίστηκε να συζητηθεί στις 10 Ιανουαρίου του… 2013!

    Η δικογραφία που έχει σχηματιστεί από τον Σεπτέμβριο του 2009 μετά την αποστολή -σε Εισαγγελία και υπουργείο Εξωτερικών- των τελικών πορισματικών ελέγχων και όλων των σχετικών αποδεικτικών εγγράφων βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης.

    Σε ό,τι αφορά το ΥΠΕΞ, οι υπεύθυνοι της ΜΚΟ κατέθεσαν και τον περασμένο Ιούνιο συμπληρωματικά στοιχεία, πλην όμως από πλευράς του υπουργείου δεν έχει κινηθεί καμιά διαδικασία καταλογισμού σε βάρος του φερόμενου ως πραγματικού υπεύθυνου της υπόθεσης.

    Πρόσφατα μάλιστα ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αναγκάστηκε να απευθυνθεί με επιστολή του στην Εισαγγελία της Αθήνας, παρακαλώντας για επιτάχυνση των διαδικασιών ώστε να αποδοθούν ευθύνες στους πραγματικούς υπαίτιους. Καθώς, πέραν όλων των άλλων, το σκάνδαλο της «Αλληλεγγύης» έχει μπλοκάρει και το φιλανθρωπικό έργο της «Αγάπης», αφού το Δημόσιο δεν δίνει πλέον χρήματα για το πρόγραμμα «Ψυχαργώς» (πρόγραμμα περίθαλψης ασθενών και ηλικιωμένων), συμψηφίζοντας το ποσό από τα κονδύλια που εξανεμίστηκαν.

    Η απόδοση ευθυνών

    Η αγωγή με την οποία διεκδικούνται τα απολεσθέντα εκατομμύρια στρέφεται σε βάρος των:

    * Δημήτρη Φουρλεμάδη, διευθύνοντος συμβούλου της «Αλληλεγγύης» από της ιδρύσεώς της το 2002 μέχρι τις 13/5/2008, στον οποίο είχαν περιέλθει όλες οι εξουσίες του Διοικητικού Συμβουλίου ύστερα από εντολή του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστόδουλου.

    * Γεωργίας Λυμπέρη, πρώην επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία αμισθί εργάστηκε στην «Αλληλεγγύη» από 13/9/2005 έως τον Ιούνιο του 2008 και της είχε ανατεθεί ο εσωτερικός έλεγχος των οικονομικών της ΜΚΟ και η παρακολούθηση της εκτέλεσης των διαφόρων προγραμμάτων των υπουργείων και μάλιστα του υπουργείου Εξωτερικών. Συνεπέγραφε τις επιταγές εξόδων της «Αλληλεγγύης» και γενικά ήταν το νούμερο 2 στην Ιεραρχία της.

    * Βασίλη Μαχαίρα, λογιστή και οικονομικού διευθυντή της «Αλληλεγγύης», ο οποίος ήλεγχε και συνυπέγραφε τις πληρωμές της «Αλληλεγγύης».

    Οπως αναφέρεται στην αγωγή, ο πρώτος εναγόμενος «ενήργησε με την άμεση και αναγκαία σύμπραξη των άλλων δύο».

    Ασύλληπτες ατασθαλίες

    Μετά τους διαχειριστικούς ελέγχους που διενεργήθηκαν κι αφού ήδη το υπουργείο Εξωτερικών είχε ζητήσει λεπτομερή απολογισμό διαχείρισης, συγκροτήθηκε επιτροπή (στην οποια συμμετείχαν και οι Μητροπολίτες Ηλείας, Γερμανός και Σιδηροκάστρου, Μακάριος) ακροάσεως διατελεσάντων μελών του Δ.Σ. «Αλληλεγγύης» και λοιπών εμπλεκόμενων προσώπων. Στην επιτροπή δεν παρουσιάστηκαν οι Φουρλεμάδης (απέστειλε επιστολή), Λυμπέρη (απέστειλε εξώδικη δήλωση) και Μαχαίρας.

    Σύμφωνα με την έκθεση πεπραγμένων της επιτροπής και το σχετικό της πόρισμα, που επισυνάπτονται στην αγωγή, καταλογίστηκαν ευθύνες στον:

    * Δημήτρη Φουρλεμάδη για:

    – Τον καταλογισμό από το ΥΠΕΞ των περίπου 6.700.000 ευρώ σε βάρος της «Αλληλεγγύης» από το πρόγραμμα των κοτόπουλων στο Ιράκ, καθώς το ποσόν των 5.600.000 ευρώ που έλαβε η «Αλληλεγγύη» ως πρώτη δόση από το ΥΠΕΞ και το οποίο ανέλαβε ολόκληρο δεν φαίνεται πού δαπανήθηκε.

    Λέγεται μάλιστα ότι δόθηκε ολόκληρο σε εφοπλιστή από τον οποίο λίγες ημέρες νωρίτερα είχε λάβει ισόποσο δάνειο προκειμένου η «Αλληλεγγύη» να επιστρέψει το ποσό στο ΥΠΕΞ, το οποίο είχε λάβει νωρίτερα ως προκαταβολή για παρόμοιο πρόγραμμα το οποίο επίσης δεν πραγματοποιήθηκε.

    Ευθύνεται λοιπόν και για τη δεύτερη προκαταβολή που έλαβε για δαπάνες εκτός προγράμματος «διά ανοίκειες δαπάνες», με συνέπεια η ΜΚΟ να μην έχει το ποσόν για να εκτελέσει το πρόγραμμα ή να επιστρέψει την προκαταβολή. Δεν ενημέρωσε μάλιστα τη νέα διοίκηση της «Αλληλεγγύης» για τον καταλογισμό του ΥΠΕΞ ώστε να πράξει τα δέοντα.

    – Ευθύνεται γιατί ενώ παρέλαβε κι άλλες προκαταβολές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ από το ΥΠΕΞ για διάφορα άλλα προγράμματα δεν εκτελέστηκαν τα έργα, τα χρήματα δεν επιστράφηκαν στο ΥΠΕΞ ούτε βρέθηκαν στους λογαριασμούς της «Αλληλεγγύης».

    Ο κ. Φουρλεμάδης:

    – Προέβη -κατά τους ενάγοντες- σε αγορές υλικών ή εξοφλήσεις τιμολογίων δαπανών ξένων προς το έργο και τους καταστατικούς σκοπούς της «Αλληλεγγύης», όπως αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών και δωρεά τους στη Μητρόπολη Νέας Σμύρνης και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ή εξοφλήσεις τιμολογίων του Διορθόδοξου Κέντρου. Δαπανήθηκαν ακόμη μεγάλα ποσά άνω των 100.000 ευρώ για ναύλωση αεροσκάφους για ταξίδι του μακαριστού Χριστόδουλου στο Κόσοβο, αγορά αρχιερατικών εγκολπίων, σταυρών και ποιμαντικών ράβδων, κεριού εκκλησιών, ημερολογίων, έντυπων βιβλίων κ.λπ.

    – Αγόρασε 371.093 κιλά πουλερικά, αξίας 742.186 ευρώ, τα οποία βρέθηκαν στα ψυγεία χαλασμένα και δαπανήθηκαν κι άλλες 100.000 για την καταστροφή τους.

    – Το ίδιο συνέβη και με την αποστολή 70 τόνων ζυμαρικών στη Συρία απ’ όπου επιστράφηκαν ως ακατάλληλα.

    – Ελαβε από την Ιερά Σύνοδο 345.000 ευρώ για τα θύματα του Λιβάνου που τα χρησιμοποίησε για άλλους σκοπούς αλλοιώνοντας τα παραστατικά είσπραξης των επιταγών.

    – Μίσθωσε ακίνητα χωρίς να υπάρχει ανάγκη και τα ποσά κατέβαλλε η «Αλληλεγγύη».

    – Αγόρασε τέσσερα πολυώροφα ακίνητα δαπανώντας και τεράστια ποσά για τη διαρρύθμισή τους.

    – Ενώ ο έρανος για τα θύματα του τσουνάμι απέφερε 1.663.900,63 ευρώ, η «Αλληλεγγύη» παρέδωσε στο ΥΠΕΞ μόνο 1.355.000 ευρώ και δεν φαίνεται τι έγινε το υπόλοιπο των 308.000 ευρώ.

    – Στα έργα και τις ημέρες της «Αλληλεγγύης» επί ημερών Φουρλεμάδη προστίθενται -σύμφωνα με την αγωγή- προκαταβολές για προγράμματα όπως κατασκευή σχολής επαγγελματικής κατάρτισης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Β. Σουμάτρα Ινδονησίας, που δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς και η είσπραξη προκαταβολής για κατασκευή σχολείου-ορφανοτροφείου στην ίδια περιοχή, έργο που επίσης δεν εκτελέστηκε ποτέ. *
    __________________________

    Δίκη ακούμε και δίκη δεν βλέπουμε κύριε Παπαγγελόπουλε του υπουργείου κατά της Διαφθοράς, για τον kοσμοκαλόγερο παπα-Φουρλεμάδη του Alpha

    http://www.topontiki.gr/article/187046/se-diki-tesseris-gia-skandalo-tis-mko-allileggyi-tis-ekklisias-anamesa-toys-o
    27.9.2016 ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB

    Σε δίκη τέσσερις για το σκάνδαλο της ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» της Εκκλησίας – Ανάμεσά τους ο διευθύνων σύμβουλος του Alpha

  2. Ο/Η Ένας λέει:

    Ποιό υπουργείο φταίει;
    Ο Κοτζιάς δεν το λέει

    http://www.athensvoice.gr/politiki/paranomes-epanaproothiseis-anarmodio-ypex-dilonei-o

    Παράνομες επαναπροωθήσεις – “Αναρμόδιο το ΥΠΕΞ” δηλώνει ο Ν. Κοτζιάς
    Απαντώντας σε ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ

    «Tο υπουργείο Εξωτερικών είναι αναρμόδιο, το ίδιο ισχύει και για εμένα ως υπουργό Εξωτερικών» τονίζει με επιστολή του, ο Νίκος Κοτζιάς, απαντώντας στην κοινοβουλευτική ερώτηση των 25 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που απηύθυναν στους υπουργός Εξωτερικών, Δικαιοσύνης και Μεταναστευτικής πολιτικής καλώντας τους να αποσαφηνίσουν τις καταγγελίες περί παράνομων επαναπροωθήσεων Τούρκων πολιτών.

    Ο κ. Κοτζιάς επισημαίνοντας ότι τα αρμόδια υπουργεία οφείλουν να εξετάσουν τις καταγγελίες, εξηγεί ότι το υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει καμία αρμοδιότητα με την προστασία των συνόρων, καθώς η διεύθυνση Γ4 ασχολείται με τα θέματα της μετανάστευσης επικουρικά και μόνο ως προς δύο πτυχές: την παροχή βίζας και τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής μετανάστευσης, αρμοδιότητες που υπάγονται στον εκάστοτε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών με χαρτοφυλάκιο τις ευρωπαϊκές υποθέσεις και όχι στον ίδιο.

  3. Ο/Η Left λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/filanthropia-i-allileggyi

    ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
    Φιλανθρωπία ή αλληλεγγύη;

    Περικλής Κοροβέσης – Εφημερίδα των Συντακτών
    13.02.2016,

    Αυτός είναι καλός άνθρωπος και πολύ φιλάνθρωπος

    Είναι μια φράση που την ακούμε συχνά χωρίς να μας κάνει καμιά ιδιαίτερη εντύπωση. Συνήθως πάει το μυαλό μας σε κάποιο ευσεβή νοικοκύρη που κάνει αγαθοεργίες και δίνει ελεημοσύνες. Δεν βλέπουμε τίποτε το παράξενο.

    Οπως δεν μας ξενίζει όταν κάποιος είναι φιλόζωος, φίλαθλος, φιλόκαλος, φιλόλογος, φιλόσοφος, φιλόμουσος ή φιλομαθής. Ολες αυτές οι ιδιότητες προσδιορίζουν κάποιους ανθρώπους που έχουν αγάπη και πάθος για κάποιο αντικείμενο της αρεσκείας τους.

    Αλλος την μπάλα, έτερος τη μουσική ή το βιβλίο ή ακόμα τα σκυλιά ή τις γάτες, που είναι ζωντανά όντα και δέχονται τον άνθρωπο ως κυρίαρχό τους. Σε όλες τις περιπτώσεις ο άνθρωπος είναι υποκείμενο που έχει ένα αντικείμενο της αρεσκείας του.

    Στη λέξη φιλάνθρωπος υπάρχει επίσης ένα υποκείμενο και ένα αντικείμενο. Με τη διαφορά πως εδώ το αντικείμενο είναι ο άνθρωπος και δεν είναι συνάνθρωπος. Και αυτό σημαίνει πως διαθέτει μια ανώτερη δύναμη πάνω στον άνθρωπο. Αλλά σύμφωνα με τους θεολόγους αυτή τη δύναμη την έχει μόνο ο Θεός. Στους ανθρώπους αυτό λέγεται εξουσία πάνω στον άνθρωπο που είναι, φυσικά, το αντικείμενό της.

    Κατά τον Μέγα Αθανάσιο, ο Θεός υπάρχει υπεράνω πάσης ουσίας και ανθρωπίνης επινοίας και είναι αδιανόητο για το ανθρώπινο γένος. Και ο νεοπλατωνικός Πρόκλος υποστηρίζει πως ο Θεός είναι παντελώς άγνωστος και άρρητος, πάντων επέκεινα.

    Σύμφωνα πάντα με τη θρησκειολογία, έχουμε θεόπνευστα κείμενα που συγκροτούν θρησκείες. Η Παλαιά Διαθήκη για τους εβραίους, η Καινή Διαθήκη για τους χριστιανούς και το Κοράνι για τους μουσουλμάνους (για να σταθούμε μόνο στις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες).

    Αλλά τα ιερά αυτά κείμενα τα έγραψαν άνθρωποι. Και ο Θεός βρίσκεται πάντα άγνωστος, άρρητος και στο επέκεινα. Η φιλανθρωπία είναι όρος που χρησιμοποιήθηκε στην εκκλησιαστική γραμματεία για να δηλώσει την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο. Και οι εκκλησίες των διαφόρων ομολογιών, από τον Μεσαίωνα, πήραν αυτόν τον όρο για λογαριασμό της εγκόσμιας εξουσίας.

    Αυτό θα μπορούσε να λέγεται και αντιποίηση αρχής, αν όχι βλασφημία και αμαρτία. Οταν ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του θεό έχουμε την υπέρτατη τυραννία. Οσο και αν έγιναν θαυμαστά πράγματα σε Ανατολή και Δύση, νοσοκομεία, πτωχοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία κ.λπ., ουδέποτε η φιλανθρωπία εξήγησε γιατί υπάρχουν φτωχοί και πλούσιοι. Και στην ουσία έδινε ένα άλλοθι στην ανισότητα, που τη θεωρούσε φυσική τάξη πραγμάτων. Και δέχτηκε δριμύτατη κριτική ήδη από τον 18ο αιώνα.

    Ο πιο επιφανής από όλους ήταν ο Αγγλος οικονομολόγος Ανταμ Σμιθ. Τη σκυτάλη της φιλανθρωπίας την παίρνουν από την Εκκλησία οι πολυεκατομμυριούχοι στις ΗΠΑ, από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Πίμποντ, Κάρνεγκι, Ροκφέλερ, Φορντ κ.λπ., που είναι και οι μεγάλοι χρηματοδότες των προέδρων των ΗΠΑ. Δηλαδή οι ίδιοι οι καπιταλιστές που δημιουργούν την ανισότητα και τη φτώχεια την καταπολεμούν με τη φιλανθρωπία, που γίνεται επικοινωνιακό τους παιχνίδι.

    Στη δεκαετία του ’20, όλη η Ελλάδα, αλλά κυρίως η Αθήνα, είχε γεμίσει σακάτηδες, ανάπηρους των Πολέμων 1912-1922, που ζητιάνευαν για να ζήσουν δείχνοντας τα κομμένα πόδια και χέρια τους ή τα παραμορφωμένα πρόσωπά τους.

    Η πατρίδα τούς έδωσε αντί για σύνταξη ένα παράσημο τενεκεδένιο που δεν τρωγόταν. Και το 1931, ιδρύθηκε η Φιλανθρωπική Εταιρεία Αθηνών, με σκοπό να εισαχθούν σε κατάλληλα ιδρύματα για να καθαρίσει η πόλη από τη δυσάρεστη εικόνα των αναπήρων. Η προσπάθεια έμεινε στις καλές προθέσεις ελλείψει χρημάτων. Και έτσι είχαμε φιλανθρώπους χωρίς ανθρώπους.

    Η αλληλεγγύη κινείται ακριβώς στον αντίποδα. Είναι πολιτικό-ανθρωπιστικό κίνημα που εξηγεί την ανισότητα και την καταπολεμά και έχει την ίδια αξία με την Ελευθερία και την Ισότητα. Δηλαδή το τρίπτυχο σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης. Αν και υπήρχαν κινήματα αλληλεγγύης από την αρχαιότητα, έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 1789 για να γίνει συστατικό στοιχείο της Επανάστασης και της Δημοκρατίας.

    Αλλά η θεωρητικοποίηση ήρθε αργότερα από τον Πιερ Λερού και τον νεότερό του, Λεόν Μουρζουά. Ο δεύτερος έγραψε μια σειρά βιβλίων όπου ανέπτυσσε τη θεωρία του Solidalisme (θα το μεταφράζαμε πρόχειρα με έναν βαρβαρικό νεολογισμό «Αλληλεγγυοτισμός»).

    Και εδώ μπήκαν οι βάσεις του κοινωνικού κράτους. Ο Λερού από το 1840 μαχόταν για να αντικατασταθεί η εκκλησιαστική φιλανθρωπία από την ανθρώπινη κοινωνική αλληλεγγύη. Και ένας βασικός εκπρόσωπος αυτού του κινήματος, ο Εμίλ Νταρχεΐμ, υποστήριξε:

    Οι κοινωνικές ανισότητες, οι διαιρέσεις και οι ανταγωνισμοί καταργούνται, αν επικρατήσει η αλληλεγγύη μεταξύ των ατόμων και αυτό θα έχει ως συνέπεια μια κοινωνία ηθική, με ισότητα και αλληλεγγύη.

    Να ξέρουν άραγε όλες αυτές οι κινήσεις αλληλεγγύης που έχουν δημιουργηθεί κατά εκατοντάδες, να μην πω χιλιάδες (βάζω μέσα και μικροσυνεταιρισμούς με ποικίλες δραστηριότητες), εκτός κομμάτων, ότι είναι το μόνο σίγουρο μέλλον της χώρας; Ο παλιός πολιτικός κόσμος είναι πτώματα που συμπολιτεύονται και αντιπολιτεύονται.

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
    H δικτατορία των φελλών

  4. Ο/Η Pornopapas λέει:

    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/44341427002-44341427002

    Κόκκινα μαλλιά εναντίον ράσου

    Μία κοπέλα, με κόκκινα μαλλιά και σκουλαρίκι στο χείλος, κατήγγειλε έναν ιερέα για σεξουαλική παρενόχληση. Και δέχεται έναν ποταμό εμετικών σχολίων που αμφισβητούν την αξιοπιστία της για δύο λόγους: εκείνη έχει «εκκεντρική εμφάνιση» και εκείνος φοράει ράσο…

    Κώστας Γιαννακίδης

    13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

    Μία κοπέλα από τη Θεσσαλονίκη έγραψε στο facebook ότι παρενοχλήθηκε σεξουαλικά από ιερέα και μάλιστα μέσα στο αστικό λεωφορείο. Η ίδια είχε το κινητό στο χέρι. Ο ιερέας εκείνο που φαντάζεστε. Η κοπέλα το φωτογράφισε. Στη συνέχεια, όπως ισχυρίζεται, έβαλε τις φωνές και ο ιερέας ή, τέλος πάντων, ο άνθρωπος που ήταν ντυμένος ως ιερέας (τα ράσα δεν κάνουν τον παππά) κατέβηκε από το λεωφορείο ανενόχλητος.

    Η ηρωίδα ανέβασε τη φωτογραφία με το όργανο του ιερέα έξω από το ράσο. Η αφήγησή της και η φωτογραφία άρχισαν να αναπαράγονται με καταιγιστικό ρυθμό. Λίγο αργότερα (πάντα κατά τους ισχυρισμούς της), μία άλλη κοπέλα της έστειλε φωτογραφία του ιερέα, πάλι μέσα από αστικό λεωφορείο. Η φωτογραφία αναρτήθηκε δίπλα στην άλλη. Και στο facebook σηκώθηκε τσουνάμι.

    papaspeos
    Διαδικτυακός σάλος από καταγγελία φοιτήτριας για παρενόχληση από ιερέα
    Πατήστε εδώ
    Μέσα σε λιγότερες από 16 ώρες, η ανάρτηση απέσπασε 7.000 likes, κοινοποιήθηκε 2.600 φορές και σχολιάστηκε 3.500 φορές. Για τα ελληνικά δεδομένα δεν θεωρείται, απλώς, viral, σχεδόν «έριξε» το internet. Όταν το facebook κατάλαβε τι συμβαίνει, αφαίρεσε τη φωτογραφία που, κατά την καταγγέλλουσα, δείχνει το όργανο του ιερέα. Δεν αφαίρεσε, όμως, το πρόσωπο του ιερέα. Αφαίρεσε και τον λόγο από την κοπέλα, η οποία δεν μπορεί να απαντήσει ούτε σε μηνύματα και σχόλια. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι εσείς μπορείτε να μπείτε στο προφίλ της, να γράψετε την άποψη σας για το πρόσωπό της, όμως εκείνη δεν θα μπορεί ούτε να απαντήσει, αλλά και ούτε να διαγράψει το σχόλιό σας. Αυτές τις ώρες το προφίλ της ανήκει σε όλους, εκτός από την ίδια.

    Ξόδεψα πάνω από μία ώρα, διαβάζοντας μερικά από τα χιλιάδες σχόλια που ακολούθησαν την ανάρτηση. Και κατάλαβα λίγο-πολύ τα εξής:

    Τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από τα στερεότυπα, ειδικά από αυτό που περικλείει το ιερατικό σχήμα. Είδα δεκάδες σχόλια που αμφισβητούν την αξιοπιστία της μαρτυρίας, επικαλούμενοι τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά της και το σκουλαρίκι στο χείλος. Ομοίως, η ιδιότητα και η μορφή του ιερέα οδήγησαν πολλούς, μιλάμε για εκατοντάδες άτομα, να θεωρήσουν τη μαρτυρία ψευδή. Υπάρχει ένας ποταμός σχολίων που αναφέρεται σε μεθοδευμένη επίθεση κατά της Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας. Οργισμένα σχόλια, βουτηγμένα σε χολή και μίσος που λες ότι τα δάχτυλα πρέπει να χτυπούσαν με μανία το πληκτρολόγιο. Υπήρχε πάντα αυτός ο φανατισμός εκεί έξω;

    Πάρα πολλά σχόλια θεωρούν ότι η φωτογραφία έχει υποστεί επεξεργασία και πως είναι προϊόν photoshop. Λογικό. Αυτό που δείχνει η φωτογραφία δεν είναι συμβατό με τη δική τους αίσθηση για την πραγματικότητα. Αρα αφού η φωτογραφία δεν δείχνει αυτό που πιστεύουν, τότε είναι απολύτως βέβαιο ότι πρόκειται για photoshop.

    Είναι σοκαριστικός ο όγκος και το περιεχόμενο των επώνυμων σεξιστικών σχολίων που απευθύνονται προς την κοπέλα, η οποία έκανε μία καταγγελία και βρέθηκε η ίδια στο επίκεντρο επιθέσεων ως και απειλών για μηνύσεις επειδή επιχείρησε να δυσφημήσει την Εκκλησία.

    Δεν εξετάζουμε τώρα αν η καταγγελία της κοπέλας είναι αληθινή ή ψευδής. Εχει όμως ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τη συμπεριφορά της αγέλης σε περίπτωση που πεις κάτι το οποίο δεν είναι αρεστό ή συμβατό με τα ήθη της: θα πέσει να σε κατασπαράξει. Και αυτά δεν είναι αντανακλαστικά που εκδηλώνονται μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα βλέπεις ή τα υφίστασαι και στην πολιτική, στον δημόσιο λόγο. Σε αυτό βοηθάει η ελαστική σχέση που διατηρούμε πλέον με την πραγματικότητα. Βλέπουμε κάτι το οποίο δεν μας αρέσει; Είναι photoshop. Διότι ναι, η ύπαρξη του photoshop συμβάλλει συχνά στην αλλοίωση της πραγματικότητας. Όμως πλέον σου επιτρέπει να αμφισβητείς την πραγματικότητα που δεν σου αρέσει. Ενοχλεί η εικόνα τα ήθη και τις πεποιθήσεις σου; Είναι photoshop.

    Εννοείται ότι ακόμα και αν η κοπέλα λέει την αλήθεια, κάποιοι θα της πουν ότι είναι μία αλήθεια που προσβάλλει την πίστη και τις παραδόσεις μας. Δεν έχει σημασία πλέον αν κάτι είναι αληθές ή ψευδές, αλλά τι συναισθήματα μας προκαλεί. Είναι η εναλλακτική πραγματικότητα, η οποία, να το θυμηθείτε, θα διεκδικήσει μερίδιο πολιτικής ορθότητας. Εσύ θα τη δείχνεις με το δάχτυλο, θα λες ότι είναι ψευδής και θα κατηγορείσαι για έλλειψη σεβασμού προς τις πεποιθήσεις των συμπολιτών σου.

  5. Ο/Η του κώλου λέει:

    Σάκης Ρουβάς – Κάτια Ζυγούλη: Πήραν την ευλογία του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου για το γάμο τους

    Ο γάμος της δεκαετίας θα είναι αυτός του Σάκη Ρουβά και της Κάτιας Ζυγούλη. Το ζευγάρι θα ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας στις 3 Ιουλίου έχοντας στο πλευρό τους για παρανυφάκια θα έχουν τα τέσσερα παιδιά τους: την Αναστασία, τον Αλέξανδρο, την Αριάδνη και τον Απόλλωνα. Όλοι ανυπομονούν για τη μεγάλη στιγμή που θα είναι μια οικογενειακή γιορτή και σήμερα το λαμπερό ζευγάρι πήρε και την ευλογία από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

  6. Είναι διαφορετικό το να αντιδράει κάποιος στις πομφόλυγες του Ιερώνυμου και του κάθε προκαθήμενου ή εκκλησιάρχη, και τελείως διαφορετικό το να υποστηρίζει την «αλληλεγγύη των Ευρωπαίων» ή τη «δίκαια» επιβολή σ’ έναν ολόκληρο λαό ενός παράνομου, επαχθούς, απεχθούς και καταχρηστικού χρέους με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Στην πρώτη περίπτωση (του ιεράρχη) αντιδράς –και σωστά- σε έναν επικυρίαρχο οργανισμό που επιβάλλεται για αιώνες επί σωμάτων και ψυχών, στη δεύτερη περίπτωση γίνεσαι χειροκροτητής ενός άλλου επικυρίαρχου οργανισμού που επιβάλλεται σε μια ολόκληρη ήπειρο με μεθόδους καταλυτικές και καταστροφικές για τους λαούς (και κυρίως για τη χώρα μας).

    Και επί της ουσίας, ενδιαφέρουσα μεν η ανάλυση που προβάλλετε του κ. Στρατόπουλου –για όσους αρέσκονται στην κυρίαρχη προπαγάνδα περί χρέους- δεν κάνατε όμως ποτέ τον κόπο να προβάλλετε κατ’ ισομοιρία και την αντίθετη άποψη. Συμπεριφέρεστε δηλ., ως ιστολόγιο, με την ίδια λογική που συμπεριφέρονται τα καθεστηκυία ΜΜΕ: προβάλλουν μόνον απόψεις που συγχρωτίζονται απολύτως με την κυρίαρχη προπαγάνδα και αποσιωπούν πλήρως οποιαδήποτε άλλη άποψη που αντιτίθεται, σαν να μην υπάρχει! Αυτό σημαίνει «δημοκρατία» για τα κυρίαρχα ΜΜΕ του συνόλου της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Αυτό φοβάμαι ότι σημαίνει και για εσάς.

    Κι εφόσον προβάλλετε το άρθρο ενός απολογητή της Ε.Ε., παραθέτω μια πρόχειρη σταχυολόγηση άρθρων που αποδεικνύουν τα τελείως αντίθετα απ’ όσα αναφέρει ο εν λόγω αρθρογράφος. Ο χρόνος (επειδή ετοιμάζομαι να φύγω) δεν μου επιτρέπει να ανατρέξω στις ιστοσελίδες που πρωτοαναρτήθηκαν, γι αυτό και επιλέγω την ευκολία μου, δηλ. τις αναρτήσεις που εγώ έκανα στο ιστολόγιο που είμαι συνδιαχειριστής. Κι αν αυτό το εκλάβει κάποιος ως «προπαγάνδα για το ΕΠΑΜ», μικρό το κακό παρόλο που δεν είναι στις προθέσεις μου. Στο κάτω-κάτω της γραφής, ας το δεχθεί ως «αντιπροπαγάνδα» απέναντι στην κυρίαρχη προπαγάνδα που με τόση θέρμη προβάλλετε συνεχώς.

    Το πόσο και γιατί είναι παράνομο το χρέος που επιβλήθηκε με τη συνδρομή του ΔΝΤ, της ΚΤΕ και της Ε.Ε., το εξετάζει ήδη υποεπιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ:
    «Υποεπιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ καταγγέλλει επίσημα τη συνωμοσία ΔΝΤ και Ευρωπαίων σε βάρος της Ελλάδας»
    https://epamthess.blogspot.gr/2017/05/blog-post_76.html

    Πλήρης απάντηση σε απόψεις όπως αυτές του κ. Στρατόπουλου βρίσκεται εδώ:
    «Η αλήθεια για το χρέος, το νόμισμα κι ένας Πίνακας όλο το «ζουμί»»
    https://epamthess.blogspot.gr/2017/02/blog-post_15.html

    Για την περίφημη «αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης» μπορείτε να δείτε εδώ:
    «Η Ε.Ε. και το ευρώ ως βασικές αιτίες της χρεοκοπίας»
    https://epamthess.blogspot.gr/2017/03/blog-post_73.html

    Για τον δανεισμό από τις αγορές που προβάλλει ο κ. Στρατόπουλος, μπορείτε να δείτε εδώ:
    «Ποιο είναι φυσιολογικό και φερέγγυο κράτος;»
    https://epamthess.blogspot.gr/2017/04/blog-post_92.html

    Και στο ερώτημα για το τι πρέπει να γίνει για το χρέος, εδώ:
    «Τι μπορεί και πρέπει να γίνει με το δημόσιο χρέος της Ελλάδας;»
    https://epamthess.blogspot.gr/2017/02/normal-0-false-false-false-el-x-none-x.html

    Δεν έχω βέβαια την αφέλεια πως θα καθίσετε να τα διαβάσετε όλα αυτά γιατί έτσι κι αλλιώς η θέση σας και οι απόψεις σας φαίνεται να είναι «κλειδωμένες» με αυτές των ξένων και ντόπιων δυνατών/δυναστών και των φερεφόνων τους, τα καταθέτω ωστόσο για να μην επικρατεί η εντύπωση ότι οι αναγνώστες σας δεν έχουν επί του αντιθέτου άποψη και άρα ότι είναι ποίμνιο αντίστοιχο με αυτό του κ. Ιερώνυμου.

    • Ο/Η Po λέει:

      εμείς πάντα υπέρ των αιμοβόρων ξένων δυναστών ήμασταν, έχουμε ιδιαίτερη αδυναμία στο αίμα του λαού.
      Μας καταλάβατε διότι δεν είστε κορόιδο.

      Ευχαριστούμε για το σχόλιο.

      • Δεκτή η πικρόχολη ειρωνεία σας κ. Ρο ως αποτέλεσμα της αιχμηρότητας ορισμένων σχολίων μου για το ρόλο του ιστολογίου σας. Κατανοητή και η υποβάθμιση της ουσίας δια της υπερβολής.
        Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Kαλέ μου άνθρωπε,
      μπορείτε σε λίγες σειρές να μας εξηγήσετε γιατί το χρέος είναι απεχθές και επαχθές;
      Είχαμε δικτατορία;
      Δεν εξυπηρετούσε το δάνειο τα συμφέροντά μας αλλά τα συμφέροντα μιας μικρής κλίκας κι αν συνέβη αυτό γιατί ο Καζάκης, ο Λαφαζάνης, ο Τσίπρας παλιότερα ή το ΚΚΕ όχι μόνο δεν απαιτούν την τιμωρία, αλλά ούτε που ονομάζουν τα μέλη αυτής της κλίκας και κλείνουν επίμονα τα μάτια στο ιερό χρήμα που κυκλοφορεί άφθονο, μαύρο, στο λαθρεμπόριο, στο Noor-1, στη λίστα Λαγκάρντ, στα αγύριστα δάνεια πολλών επιτήδειων, αφορολόγητο, αλλά ζητούν κιόλας το χρέος να πληρωθεί από τους δυτικοευρωπαίους φορολογούμενους και δεν λένε μισή κουβέντα για πραγματικό Πόθεν Έσχες στις γνωστές υπερπρονομιούχες ομάδες συμπολιτών μας;
      Ελήφθη με το πιστόλι στοκ κρόταφο των κυβερνήσεών μας;
      Οι πολίτες ή έστω ένα κόμμα είχαν διαφωνήσει με τη δανειοληψία και είχε έστω κάποια ομάδα πολιτών στείλει εξώδικο στους δανειστές ζητώντας να πάψουν να μας δανείζουν;
      Τα επιτόκια ήταν τοκογλυφικά και ανώτερα από τα τρέχοντα στις διεθνείς αγορές;

      https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%80%CE%B5%CF%87%CE%B8%CE%AD%CF%82_%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%82
      Απεχθές χρέος
      Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

      Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το απεχθές χρέος, επίσης γνωστό ως παράνομο χρέος, είναι μία νομική θεωρία σύμφωνα με την οποία το εθνικό χρέος που έχει δημιουργηθεί από ένα καθεστώς για λόγους που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα, δεν πρέπει να είναι εκτελέσιμο. Επομένως, τέτοιου είδους χρέη θεωρούνται από αυτή τη θεωρία προσωπικά χρέη του καθεστώτος που τα δημιούργησε και όχι κρατικά χρέη. Κατά κάποιον τρόπο, η έννοια είναι ανάλογη με τη μη εγκυρότητα των συμβολαίων που υπογράφονται υπό συνθήκες εξαναγκασμού.

      ο δόγμα επισημοποιήθηκε σε μια διατριβή του 1927 από τον Alexander Nahum Sack,[1] έναν Ρώσο νομικό θεωρητικό. Η διατριβή ήταν βασισμένη σε γεγονότα του 19ου αιώνα, που αφορούσαν την αποκήρυξη του χρέους του Μεξικού που είχε δημιουργήσει το καθεστώς του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού, και η άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να αναγνωρίσουν την εγκυρότητα του χρέους της Κούβας, που είχε δημιουργηθεί από το αποικιοκρατικό καθεστώς της Ισπανίας.
      ________________________________________________________________
      Ο Σακ, αναπτύσσοντας τη θεωρία του, έθεσε τις τρεις βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρεί το χρέος μίας χώρας ώστε να χαρακτηρισθεί ως απεχθές. Πρώτον, η σύναψη του δανείου θα πρέπει να έχει γίνει από την κυβέρνηση της χώρας χωρίς τη συγκατάθεση ή ακόμα και χωρίς τη γνώση των πολιτών. Δεύτερη προϋπόθεση είναι η σύναψη του δανείου να μην είχε ως σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πολιτών και ως εκ τούτου οι πόροι να σπαταλήθηκαν σε δραστηριότητες που δεν ωφέλησαν το λαό της χώρας. Η τρίτη βασική προϋπόθεση αφορά την πλευρά του πιστωτή, ο οποίος θα πρέπει να γνώριζε το γεγονός ότι το δάνειο και το χρέος λειτουργεί εις βάρος των πολιτών της χώρας, να γνώριζε επομένως τις δύο προηγούμενες προϋποθέσεις.
      _______________________________________________________________
      ………………………
      Ο Καραμανλής που είναι ο κύριος υπεύθυνος όχι μόνο δεν έχει προσαχθεί σε δίκη, όχι μόνο δεν το ζητάει κανείς αλλά διορίζει και Υπουργούς στο Δικαιοσύνης και στο Διαφθοράς.
      Ο ΓΑΠ τουλάχιστον έξαφανίστηκε.

      Θέλετε τους φταίχτες στους οποίους προσθέστε τον χειρότερο όλων, τον Τσίπρα;
      Δεν έχουν τολμήσει να απαντήσουν.

      http://www.enikos.gr/politics/147266/to-vivlio-pou-kaiei-papandreou-karamanli
      Το βιβλίο που «καίει» Παπανδρέου-Καραμανλή

      Κυριακή 26 Μαϊ 2013

      Το βιβλίο που «καίει» Παπανδρέου-Καραμανλή

      «Φωτιές ανάβει» για τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς Καραμανλή και Παπανδρέου το βιβλίο της Γαλλίδας δημοσιογράφου Φλάρους Οτρέ. Στο βιβλίο υπάρχουν αποσπάσματα για τα όσα συνέβησαν την περίοδο πριν μπει η χώρα μας στο μνημόνιο. Επίσης γίνεται λόγος για τις δύο μυστικές επισκέψεις του Προέδρου του Eurogroup στην Αθήνα.
      Όπως γράφει η εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής», η συγγραφέας είναι ανταποκρίτρια στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες.
      «Η ανακάλυψη που θα γίνει το βράδυ της 10ης Δεκεμβρίου 2009 συγκλονίζει τη Γερμανίδα καγκελάριο. Συγκεντρωμένοι στις Βρυξέλλες, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποδέχονται τον νέο Έλληνα πρωθυπουργό. Ο σοσιαλιστής Γιώργος Παπανδρέου εξηγεί: «Ακούστε πώς έχει η κατάσταση. Ολα τα δημοσιονομικά μας στοιχεία είναι ψεύτικα. Η χώρα μου είναι διαβρωμένη από τη διαφθορά. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια. Είμαι αποφασισμένος να δώσω τη μάχη. Θα χρειαστώ όμως υποστήριξη και βοήθεια, γιατί πρόκειται για μια γιγάντια προσπάθεια», θυμάται ένας εκ των συμμετεχόντων σε εκείνη τη συνάντηση.

      «Οι συμμετέχοντες μένουν εμβρόντητοι. Η Αγκελα Μέρκελ έχει φρίξει. Ο Φρέντρικ Ράινφελντ, πρωθυπουργός της Σουηδίας που προεδρεύει, κατανοεί: «Δεν ανήκω σε αυτή την ομάδα (της Ευρωζώνης), αλλά η έκπληξη από όσα λέτε είναι εξαιρετικά δυσάρεστη. Αν καλά καταλαβαίνω, πάνε χρόνια που μας κρύβετε την αλήθεια».
      Η Γαλλίδα δημοσιογράφος – συγγραφέας σημειώνει «Το ελληνικό έλλειμμα δεν ανέρχεται σε 6% ή 7% του ΑΕΠ όπως έχει ανακοινωθεί: ξεπερνά, πιθανόν, το 12%. Με άλλα λόγια, περίπου το ένα τέταρτο των κρατικών δαπανών δεν καλύπτεται από έσοδα. Το ένα τέταρτο. Είναι απολύτως βέβαιο ότι σύντομα η χώρα δεν θα είναι σε θέση να δανειστεί τα κεφάλαια που χρειάζεται για να κλείσει αυτή την τρύπα. Η Αγκελα Μέρκελ αισθάνεται διπλά προδομένη. Η ευρωπαϊκή ιδέα καταρρέει υπό το βάρος των αναληθειών διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων. Επιπλέον, το ευρωπαϊκό σύστημα καθιστά την καγκελάριο συνένοχο.
      Αντιμετωπίζει ευθύνες τις οποίες δεν είναι σε θέση να αναλάβει αφού οι Ευρωπαίοι, την εποχή εκείνη, ούτε διαθέτουν τα εργαλεία για να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα, στη θέση των αγορών, ούτε τα μέσα για να κατευθύνουν το ελληνικό σκάφος που κινδυνεύει να πέσει στα βράχια. (…)
      Το βιβλίο αποκαλύπτει τα μυστικά ταξίδια του Προέδρου του Eurogroup στην Αθήνα.
      «Δύο φορές, ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Γιουρογκρούπ, αναλαμβάνει μυστική αποστολή στην Αθήνα. Στόχος να μελετήσει τις προθέσεις του Καραμανλή, ακόμη και να τον επιτιμήσει. «Η αποστολή έγινε επειδή όλοι καταλάβαιναν ότι η κατάσταση ήταν πλέον εκρηκτική», θυμάται ανώτατος κοινοτικός παράγοντας. Όμως, ο Λουξεμβουργιανός επιστρέφει άπραγος, χωρίς καμία δέσμευση εκ μέρους του προκατόχου του Παπανδρέου για όσα σκοπεύει να κάνει προκειμένου να διασώσει την αξιοπιστία της χώρας του ενώπιον των διεθνών επενδυτών.
      «Με τον μεγαλύτερο κυνισμό, ο Καραμανλής διακινδυνεύει μια νέα παύση πληρωμών. Η Ελλάδα είναι συνηθισμένη. Ομως, από το 2001 και μετά είναι μέλος της Ζώνης του Ευρώ. Σε περίπτωση πτώχευσης, ο Καραμανλής καθιστά συνυπεύθυνους και δεσμεύει την αξιοπιστία και των υπολοίπων 16 κρατών. Επιμένει, παρ’ όλ’ αυτά, να μην κάνει τίποτε περιμένοντας τις εκλογές του φθινοπώρου 2009. Καθίσταται πρόδηλο, από εκείνη τη στιγμή, πως κάτι λείπει στη νομισματική ένωση. Η αυτοπειθαρχία δεν λειτουργεί. Ούτε και η συλλογική πειθαρχία»

      • Κατ’ αρχήν ζητώ συγγνώμη κ. laskarate για τη μεγάλη καθυστέρηση στις απαντήσεις μου που οφείλεται σε συχνές μετακινήσεις λόγω υποχρεώσεων. Θα επιχειρήσω σε όσο το δυνατό «λίγες σειρές» να δώσω απαντήσεις στα τόσα ερωτήματα που θέτετε.

        Ρωτάτε: «Μπορείτε σε λίγες σειρές να μας εξηγήσετε γιατί το χρέος είναι απεχθές και επαχθές;»

        Απαντώ: Είναι επαχθές διότι οι επιμέρους όροι του δανείου είναι επαχθείς, παραβιάζοντας τα κοινωνικά δικαιώματα με τα πλάνα λιτότητας που συνοδεύουν τα δάνεια ή περιορίζοντας την εθνική κυριαρχία με την εφαρμογή ξένου δικαίου και όχι εθνικού. Παραβιάζουν δηλ. γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου οι οποίες αποτρέπουν τέτοιες παραχωρήσεις υπέρ των δανειστών.
        Είναι απεχθές διότι σύμφωνα με ψήφισμα της γεν. συνέλευσης του ΟΗΕ (Απρίλιος 2010), ως «απεχθές χρέος» θεωρείται αφενός εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αφετέρου κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων (ό,τι δηλ. συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια). Το τελευταίο ψήφισμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ (2014) αποδέχεται ότι η αναδιάρθρωση ή η διαγραφή του απεχθούς χρέους είναι κυριαρχικό δικαίωμα του κράτους και δεν μπορεί να εμποδίζεται από κανέναν ιδιώτη δανειστή ή από άλλο κράτος.

        Ρωτάτε: «Είχαμε δικτατορία;»

        Απαντώ: Είχαμε εκλεγμένες κυβερνήσεις, μην ξεχνούμε όμως ότι εκλεγμένη ήταν και η κυβέρνηση του Χίτλερ. Ο οποίος τουλάχιστον ήταν πιο «έντιμος» εφόσον κατάργησε de jure άρθρα του συντάγματος της Βαϊμάρης, ενώ οι δικές μας κυβερνήσεις έχουν μετατρέψει de facto το σύνταγμα σε κουρελόχαρτο και το κοινοβούλιο σε θέατρο άβουλων μαριονετών. Απόδειξη το ότι ψήφισαν με πλειοψηφία 222 βουλευτών και 5 κομμάτων την επί της ουσίας ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΑΥΤΟΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ, αφού αποδέχθηκαν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει καμία πολιτική χωρίς προηγούμενη γνώση και έγκριση των περιβόητων «θεσμών» (Ν. 4336/14-8-2015 Φ.Ε.Κ. 94, Παράγραφος Γ – σελ. 1014). Τέτοιες «ελληνικές» κυβερνήσεις που να μην μπορούν να ασκήσουν καμία πολιτική χωρίς την έγκριση ξένων δυνάμεων, είχαμε να δούμε από τις κατοχικές κυβερνήσεις της περιόδου 1941-1944 όπου οι Τσολάκογλου και οι λοιποί, για οποιαδήποτε απόφασή τους, έπρεπε να λαμβάνουν την έγκριση της Κομαντατούρ.
        Κοινοβούλιο που αφενός ψηφίζει την ουσιαστική κατάργηση των κυβερνήσεων του, αφετέρου νομοθετεί κατόπιν εντολών έξωθεν και αφήνει βορά τις κυβερνήσεις στις αποφάσεις ξένων δυνάμεων, στην πραγματικότητα είναι ανύπαρκτο και λειτουργεί ως φύλλο συκής για να διατηρείται η ψευδαίσθηση της δημοκρατ. νομιμότητας. Μπορείτε αν θέλετε να μην το ονομάσετε «δικτατορία», θα συμφωνήσετε πάντως ότι πρόκειται για κάτι ερμαφρόδιτο που δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με δημοκρατία.

        Γράφετε: «Δεν εξυπηρετούσε το δάνειο τα συμφέροντά μας αλλά τα συμφέροντα μιας μικρής κλίκας»…

        Συμπληρώνω: Αυτό είναι αλήθεια κι έχετε δίκιο, αφού το ελληνικό κράτος δανειζόταν ανέκαθεν όχι για να επενδύσει στην ανάπτυξη της χώρας και στην ευημερία του λαού, αλλά για να ξεπληρώνει παλιότερα δάνεια που είχε συνάψει με επαχθείς όρους –«και μάλιστα δανείων μη εισπραχθέντων και μη χρησιμοποιηθέντων χάριν της εθνικής οικονομίας» όπως έγραφε το 1937 ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος.
        Τα σημερινά αδιέξοδα της υπερχρέωσης έχουν την καταγωγή τους στις ρυθμίσεις εκείνων των προπολεμικών χρεών που έγιναν το 1964 από τον Κων. Μητσοτάκη ο οποίος υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που είχε υπογράψει μέχρι τότε η χώρα. Διότι αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών από το 1881 και μετά, στο ακέραιο της αξίας τους και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη αυτά που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε! Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 επίσημες πτωχεύσεις (1893 και 1932), και αναγνωρίζοντας επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας (που φυσικά είχαν μετατρέψει σε τιμές του 1964), συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας από το 1881 λόγω πιστωτικού κινδύνου!
        Για ποιο λόγο ο πολιτικός κόσμος αποδέχθηκε με απάθεια εκείνη τη λεόντεια σύμβαση; Διότι περί το 30% των ομολογιών βρίσκονταν σε ελληνικά χέρια, δηλ. στο παλάτι και σε μεγάλες οικογένειες της οικονομικής και πολιτικής ζωής, οι οποίες ορέγονταν να λεηλατήσουν τη χώρα με χρέη πολυκαιρισμένα, ξεχασμένα και πολυπληρωμένα από τον ελληνικό λαό –ακόμη και με το αίμα του. Ο διακανονισμός αποπληρωμής προβλεπόταν να γίνει εντός 45 ετών, με άλλα λόγια, το 1964 ο Μητσοτάκης υποθήκευσε τη χώρα μας έως το 2009. Κι όταν ολοκληρώθηκε η αποπληρωμή τους το 2009, αντί για επιτέλους απαλλαγή, μας περίμενε στη γωνία ο «μηχανισμός στήριξης» που μας έμπασε ο ΓΑΠ το 2010.
        Το ύψος εκείνων των υποχρεώσεων αντιστοιχεί σε σημερινές τιμές γύρω στα 100 δισ. ευρώ, δηλ. σχεδόν το ένα τρίτο του σημερινού δημόσιου χρέους. Αυτές αποτέλεσαν τη βάση της δυναμικής του σημερινού χρέους, αφού για την αποπληρωμή τους έπρεπε να δανειζόμαστε συνεχώς μέχρι σήμερα. Εκείνο μεν εξοφλήθηκε αλλά χρωστάμε αυτά που δανειστήκαμε για να το εξυπηρετήσουμε!
        Μένω σ’ αυτά και δεν προχωράω σε άλλους παράγοντες διόγκωσης του χρέους και υπερχρέωσης των τραπεζών, όπως πχ τα «δανεικά κι αγύριστα» των εθνικών εργολάβων ή των κρατικοδίαιτων μεγαλοεπιχειρηματιών κλπ όλων αυτών των τελευταίων δεκαετιών.
        Έχετε δίκιο λοιπόν όταν γράφετε ότι τα δάνεια δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά μας αλλά τα συμφέροντα μιας μικρής κλίκας διαπλεκομένων συμφερόντων.

        Ρωτάτε: «κι αν συνέβη αυτό γιατί ο Καζάκης, ο Λαφαζάνης, ο Τσίπρας παλιότερα ή το ΚΚΕ όχι μόνο δεν απαιτούν την τιμωρία»…

        Προτρέχω μια αρχική απάντηση: Εξαιρετικά ενδιαφέρον το ερώτημά σας και απαιτεί απάντηση από όποιους προσβλέπανε στον Τσίπρα ή προσβλέπουν για λύση στο ΚΚΕ ή στον κ. Λαφαζάνη.
        Το ερώτημα ωστόσο δεν αφορά τον Δ. Καζάκη αφού από το 2011, από την ημέρα δημιουργίας του ΕΠΑΜ, το ένα από τα 5 προτάγματά του είναι η τιμωρία των ενόχων. Δεν έχουμε σταματήσει να επαναλαμβάνουμε δημοσίως την πρόθεσή μας να ασκηθεί ποινική δίωξη (βάσει του άρθρου 134 & 2 του Π.Κ. επί εσχάτη προδοσία και το άρθρο 120 & 3 του Συντάγματος περί σφετερισμού εξουσίας) όλων των υπευθύνων, πολιτικών και φυσικών προσώπων, που υπέγραψαν, ψήφισαν, στήριξαν ή υπηρέτησαν θεσμικά το καθεστώς των μνημονίων και της αποικιακής κατοχής της χώρας.
        Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι το ΕΠΑΜ είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έχει ως ένα από τα κορυφαία του προτάγματα αυτή τη θέση (για την αναγκαιότητα της οποίας επιχειρηματολογεί πλήρως και εμπεριστατωμένα), γιατί χωρίς αυτή την προϋπόθεση, η νομιμότητα στη χώρα δεν μπορεί να αποκατασταθεί.

        Ρωτάτε: «αλλά ούτε που ονομάζουν τα μέλη αυτής της κλίκας και κλείνουν επίμονα τα μάτια στο ιερό χρήμα που κυκλοφορεί άφθονο, μαύρο, στο λαθρεμπόριο, στο Noor-1, στη λίστα Λαγκάρντ, στα αγύριστα δάνεια πολλών επιτήδειων, αφορολόγητο, αλλά ζητούν κιόλας το χρέος να πληρωθεί από τους δυτικοευρωπαίους φορολογούμενους και δεν λένε μισή κουβέντα για πραγματικό Πόθεν Έσχες στις γνωστές υπερπρονομιούχες ομάδες συμπολιτών μας;»

        Απαντώ: Κι εδώ ισχύει το ίδιο, ότι δηλ. μια τέτοια κατηγορία δεν αφορά τον Δ. Καζάκη. Διότι επανειλημμένα στα άρθρα του, στις συνεντεύξεις του και τις ομιλίες του έχει αναφερθεί ονομαστικώς και στους ολιγάρχες αλλά και σε πλείστα των περιστατικών που αναφέρεστε.
        Θα παραθέσω ενδεικτικά ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή του στον Κ. Μπογδάνο, όπου στο ερώτημα του δημοσιογράφου για το ποιοι ονομαστικά μπορεί να αποτελούν «το συγκεκριμένο καρτέλ οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων», ο Δ. Καζάκης δεν δίστασε να απαντήσει: «Ο ιδιοκτήτης για παράδειγμα του καναλιού σας», για να αναφερθεί στη συνέχεια ονομαστικά και στον κ. Βαρδινογιάννη και στον κ. Μπόμπολα ως υπεύθυνους της λεηλασίας που υπόκειται επί δεκαετίες η χώρα. Εννοείται πως ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που καλέστηκε στον ΣΚΑΪ –αλλά πλέον είναι πλήρως αποκλεισμένος και απ’ όλα τα κυρίαρχα τηλεοπτ. κανάλια. «Με το δίκιο τους» ίσως θα έλεγε κανείς εφόσον δεν μασάει τα λόγια του.
        Το απόσπασμα που παραθέτω είναι έτσι κι αλλιώς μικρό 2,5 λεπτών, ωστόσο για κάποιον πολύ βιαστικό, η συγκεκριμένη αναφορά είναι στο 0:50. Θα το δείτε εδώ:

        Ο Δημήτρης Καζάκης δεν ανήκει λοιπόν σ’ εκείνους που «δεν κατονομάζουν», το αντίθετο μάλιστα.

        Γράφετε: «ζητούν κιόλας το χρέος να πληρωθεί από τους δυτικοευρωπαίους φορολογούμενους»…

        Διευκρινίζω: Το ότι το χρέος πληρώνεται από τους δυτικοευρωπαίους φορολογούμενους δεν είναι αληθές, αποτελεί άλλη μια αναλήθεια της κυρίαρχης προπαγάνδας που επιδιώκει να φορτώσει ενοχές στον ντόπιο πληθυσμό. Τα χρήματα που δανείστηκε η τότε κυβέρνηση από τα κράτη το 2010, δεν μας τα έδωσαν παίρνοντας πόρους από τους φορολογούμενούς τους, αλλά τα δανείστηκαν με επιτόκιο 0,3% και μας τα δάνεισαν με 1,5% ή 1,7%.
        Πάει πολύ λοιπόν, αφενός να κερδοσκοπούν ασύστολα από εμάς με τοκογλυφική σχέση –παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λισσαβόνας που αναφέρεται σε εταιρική σχέση και προτρέπει σε αλληλοβοήθεια μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωζώνης (αλληλοβοήθεια αναφέρει και ΟΧΙ δανεισμό)- και αφετέρου να αποκρύβουμε την κερδοσκοπία τους παρουσιάζοντάς την ως δήθεν χρηματοδότησή μας από τους πολίτες τους!
        Πάντως ποτέ ο Δ. Καζάκης (αφού και στο δικό του όνομα αναφέρεστε) δεν ζήτησε να πληρωθεί το χρέος από τους δυτικοευρωπαίους φορολογούμενους. Η θέση του ΕΠΑΜ είναι η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ του χρέους και η ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ. Αντίστοιχη θα πρέπει να είναι και των δυτικοευρωπαίων φορολογούμενων εάν θέλουν ν’ απαλλαγούν από τους δυνάστες τους. Εντάξει, το καταλαβαίνω ότι αν γίνει αυτό, κάποιοι αναγκαστικά θα είναι οι χαμένοι (τραπεζίτες, funts, κερδοσκόποι των αγορών κλπ), αλλά τι να κάνουμε; Καλύτερα να χάσουν αυτοί τα κέρδη τους παρά να συρθούν οι λαοί στην εξαθλίωση.

        Ρωτάτε: «Ελήφθη με το πιστόλι στοκ κρόταφο των κυβερνήσεών μας;»

        Απαντώ: Το «πιστόλι στον κρόταφο» είναι έκφραση που υποδηλώνει εκβιασμό, κάτι που προβλέπεται από τις διεθνείς συνθήκες. Τα άρθρα 48-52 αναφορικά με το Δίκαιο των Συνθηκών (Συνθήκης της Βιέννης 1969 – που το 1980 μετατράπηκε σε σύμβαση του ΟΗΕ) προβλέπουν την ΑΚΥΡΩΣΗ μιας συνθήκης εκτός των άλλων και εάν χρησιμοποιήθηκε δόλος ή ΑΣΚΗΘΗΚΑΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ κατά εκπροσώπου του κράτους. Σκεφτείτε ότι δεκάδες είναι οι φορές που οι εκπρόσωποι του κοινοβουλίου, οι υπουργοί ακόμη και πρωθυπουργοί έχουν ομολογήσει δημοσίως τα τελευταία 7 χρόνια ότι εκβιάζονται. Να κάνουμε μια πρόχειρη σταχυολόγηση;
        «Η χώρα εκβιάστηκε από τους δανειστές της κι αναγκαστήκαμε κι εγώ και ο Χατζησωκράτης και άλλοι να ψηφίσουμε το μνημόνιο» (ομολογία Αργύρη Ντινόπουλου στον Γ. Αυτιά, ΣΚΑΪ 16/2/2013).
        «Να αντιμετωπίσουμε τον κτηνώδη συνεχιζόμενο εκβιασμό των δανειστών που είναι ατιμωτικός», (υφυπ. Παιδείας Κώστας Ζουράρις, Παραπολιτικά FM, 14/12/2016).
        «Θα ψηφίσω γνωρίζοντας ότι είμαι με το μαχαίρι και όχι με το πιστόλι στο κρόταφο» (Βάσω Παπανδρέου στη Βουλή 28/06/2011).
        «Τα περισσότερα από αυτά τα μέτρα είναι παράλογα. Μας αναγκάζουν να πάρουμε μέτρα. Είναι πολιτικός εκβιασμός» (αναπλ. ΥΠΕΞ Γιώργος Κατρούγκαλος στο κανάλι «Ε» 06/05/2017).
        Για τη «συχνή επίκληση, στα όρια του εκβιασμού, της δύναμης του δανειστή αντί του έλλογου επιχειρήματος» έκανε λόγο ο αντιπρ. της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης σε εκδήλωση του Επαγγελμ. Επιμελητ. Αθηνών (08/5/2017).
        «Κυβερνάμε τη χώρα εδώ και δύο χρόνια κάτω από συνθήκες διαρκούς οικονομικού εκβιασμού» (πρωθυπ. Αλ. Τσίπρας στην εκδήλωση του Transform Europe στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης La Sapienza, 24/3/2017).
        Κυριολεκτικά όμως εκφράστηκε ο πρ. πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου σε συνάντησή του με εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων (30/8/2011): «Αναγκαζόμαστε να το κάνουμε γιατί η τρόικα μας έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο»!
        Το ότι λοιπόν παίρνουν αποφάσεις «με το πιστόλι στον κρόταφο» το ομολογούν οι ίδιοι, εδώ και 7 χρόνια! Υπόψη ότι η ομολογία εκβιασμού του από έναν πολιτικό ή κάποιον που κατέχει δημόσιο αξίωμα, αποτελεί ταυτόχρονα και ομολογία ενοχής του ως συνεργός.

        Ρωτάτε: «Οι πολίτες ή έστω ένα κόμμα είχαν διαφωνήσει με τη δανειοληψία και είχε έστω κάποια ομάδα πολιτών στείλει εξώδικο στους δανειστές ζητώντας να πάψουν να μας δανείζουν;»

        Απαντώ: Περίεργο το ερώτημά σας, γιατί οι περισσότεροι Έλληνες είμασταν ανυποψίαστοι και ξυπνήσαμε μια μέρα μαθαίνοντας ότι είμαστε καταχρεωμένοι ως χώρα. Στην κατηγορία αυτή ανήκω κι εγώ προσωπικά, δεν υπήρχε λοιπόν περίπτωση να στείλουμε ως απλοί πολίτες εξώδικο στους «δανειστές» γιατί ούτε τους γνωρίζαμε και ούτε καν γνωρίζαμε το μέγεθος. Αν εσείς όμως προσωπικώς γνωρίζατε ότι είμασταν καταχρεωμένοι, τότε έχω το δικαίωμα να απευθύνω το ίδιο ερώτημα σ’ εσάς: Εν τοιαύτη περιπτώσει γιατί δεν είχατε στείλει εξώδικο στους δανειστές, είτε ατομικά είτε ως ιστοσελίδα είτε όπως αλλιώς; Αν μου πείτε ότι είχατε άγνοια, πώς θέλετε να είμαστε γνώστες εμείς οι υπόλοιποι πολίτες, τόσο ώστε να μας εγκαλείτε τώρα επειδή σε ανύποπτο χρόνο «δεν στείλαμε εξώδικο»;
        Για τα κόμματα της μεταπολίτευσης δεν χρειάζεται ν’ αναφερθούμε γιατί φέρουν ακέραια την ευθύνη. Ωστόσο ναι, υπήρχαν πολίτες –κι ένας απ’ αυτούς είναι ο Δ. Καζάκης- που με συνεχή αρθρογραφία εδώ και μια 15ετία περίπου κρούει τον κώδωνα της χρεοκοπίας. Θα πρέπει να απολογηθεί επειδή οι κρατούντες και οι κομματικοί ταγοί δεν τον έλαβαν υπόψη;

        Ρωτάτε: «Τα επιτόκια ήταν τοκογλυφικά και ανώτερα από τα τρέχοντα στις διεθνείς αγορές;»

        Απαντώ: Δεν έχει καμία σημασία αν τα επιτόκια ήταν τοκογλυφικά ή συγκρίσιμα με τα τρέχοντα στις αγορές. Σημασία έχει ότι δανειζόμασταν για να ανακυκλώνουμε τα ήδη υπάρχοντα χρέη (αναφέρω πιο πάνω το ιστορικό με τις συμφωνίες του Μητσοτάκη το 1964). Τα οποία διογκώθηκαν όταν παραμονές του ευρώ, η κυβέρνηση Σημίτη μεθόδευσε τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους (εσωτερικό μέχρι τότε και δραχμικό κατά 80%) σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ, με αποτέλεσμα το χρέος να εκτιναχθεί κυριολεκτικά αν μία νυκτί. Από κει και πέρα, σε συνδυασμό με το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας λόγω της πολιτικής της ΕΚΤ απέναντι στη χώρα μας που εξανάγκαζε τις κυβερνήσεις να το καλύπτουν με συνεχή δανεισμό, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για όλους μας.

        Δικός σας για οποιεσδήποτε διευκρινίσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s