Κώστας Καζάκος & Αφροδίτη Μάνου -δύο ασήμαντοι Τενεκέδες με άποψη

[Δια των πολυπληθών Αμνοεριφίων Λόγος]

Για όσους δεν μπορούν να διαβάσουν τον καλλιτεχνικό τενεκέ ονόματι Αφροδίτη Μάνου, λέει μεταξύ άλλων: «Είναι παράφρων, σαδιστής πολιτικός που έγινε παραπληγικός γι’ αυτές του τις ιδιότητες από κάποιον που θες να τον πεις τρομοκράτη, θες να τον πεις πράκτορα, θες να τον πεις ηλίθιο, θες να τον πεις ήρωα, ΠΟΛΙΤΙΚΑ κίνητρα είχε»[…] Τον αποκαλεί δε «Αδόλφο» και «λαομίσητο παραπληγικό» και δεν τον κατατάσσει στους ανθρώπους.» [εδώ το βλέπετε καθαρότερα]

ΥΓ: Παλαιότερα η τραγουδοποιός της Αντιστασίτιδας συμπέρανε τον εξαγορά του YouTube από ξένα συμφέροντα που στήριζαν το ΝΑΙ:

 

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων. Bookmark the permalink.

19 Responses to Κώστας Καζάκος & Αφροδίτη Μάνου -δύο ασήμαντοι Τενεκέδες με άποψη

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΚΑΙ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΟΙ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΊ ΚΑΙ Ο ΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΕΙ

    Όταν ο αδιάντροπος αυτός άνθρωπος, υπερασπιζόταν μαζί με Χρυσαυγίτες, ακροδεξιούς, λαϊκιστές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και μητροπολίτες τους φονιάδες των άμαχων ανδρών και των παιδιών και τους βιαστές των γυναικών της Σρεμπέρένιτσα, χωρίς ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος να έχει ζητήσει συγνώμη γι’αυτό, μέχρι σήμερα:

    http://news.in.gr/greece/article/?aid=323669
    Λαϊκό δικαστήριο για τον Πρόεδρο Κλίντον από Ελληνες καλλιτέχνες
    08 Νοε. 1999

    Στη χλεύη της ιστορίας και στην οργή των λαών καταδίκασε τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον το λαϊκό δικαστήριο που έστησαν, το βράδυ της Δευτέρας, στο Σύνταγμα, Ελληνες ηθοποιοί και καλλιτέχνες.

    http://www.gazzetta.gr/plus/article/772447/oi-sfages-me-elliniko-hroma-sti-sremprenitsa-kai-i-symmetohi-tis-hrysis-aygis

    Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015 – 12:44

    από Gazzetta team

    Οι σφαγές με Ελληνικό χρώμα στη Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής

    Δύο κράτη έχουν την χειρότερη φήμη διεθνώς σχετικά με την στάση που κράτησαν στα γεγονότα της Σρεμπρένιτσα, που όπως ξέρουμε είναι η μοναδική περίπτωση πολεμικής θηριωδίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη σε τέτοια ασύλληπτη κλίμακα, ώστε να χαρακτηριστεί από τα Ηνωμένα Εθνη με τον όρο ‘γενοκτονία‘.

    Η Ρωσία και η Ελλάδα. Δεν ήταν μόνο η πολύπλευρη βοήθεια που πρόσφεραν στους επιτιθέμενους Σέρβους και Σερβοβόσνιους. Από τις χώρες αυτές ξεκίνησαν και πήγαν στα καυτά μέτωπα των συγκρούσεων -αλλά και των θηριωδιών που έγιναν κατά παράβαση των νόμων και των ηθών του πολέμου- ένοπλοι. Ενοπλοι που μάτωσαν τα χέρια τους, μαζί με τους Σέρβους ομοϊδεάτες τους, πιθανόν και με αίμα αθώων. Η Ελλάδα ποτέ δεν καταδίκασε καθαρά και κρυστάλλινα τα σερβικά εγκλήματα πολέμου, ούτε βοήθησε ποτέ ουσιαστικά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

    Κανείς -εκτός από τους αρνητές της γενοκτονίας- δεν διανοείται να αμφισβητήσει σήμερα εκείνα τα τραγικά γεγονότα· ακόμη και οι ίδιοι οι Σέρβοι τα παραδέχονται: Επρόκειτο για έγκλημα πολέμου, και, ό,τι κι αν ενδέχεται να ήταν αυτοί οι 8.000 άνθρωποι -ακόμη και αφοπλισμένοι στρατιώτες να ήταν (ένα μικρό ποσοστό στην πραγματικότητα)-, δεν δικαιολογείται με κανέναν τρόπο η μαζική και βιομηχανικού τύπου προσχεδιασμένη εξόντωσή τους στα πλαίσια του σχεδίου της σερβικής εθνοκάθαρσης εναντίον των μη σερβικών πληθυσμών της ανατολικής Βοσνίας.

    https://xyzcontagion.wordpress.com/srebrenica/
    Srebrenica – Η πέμπτη μεγάλη έρευνα για τη Σρεμπρένιτσα και την ελληνική εμπλοκή

    Η ανθρωποσφαγή στη Σρεμπρένιτσα, η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής – Νέα στοιχεία και αποκαλύψεις, για πρώτη φορά στην Ελλάδα – Το πλήρες κείμενο


    Ανοιξη του 1995: Η κλασική φωτογραφία στην περιοχή Βλασένιτσα, με τη χρυσαυγίτικη αφρόκρεμα της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς ΕΕΦ. Εικονίζονται σε αρχαιοελληνικό (και καθόλου ναζιστικό) χαιρετισμό πρώην και νυν μέλη της Χρυσής Αυγής: Μπέλμπας Απόστολος, Μαυρογιαννάκης Μιχάλης, Σωκράτης Κουσουμβρής (με τις πατερίτσες), ο Κώστας και άλλοι δύο

    https://www.sansimera.gr/articles/162


    Ταφή 465 Βοσνίων πολιτών μετά την αναγνώρισή τους, 11 Ιουλίου 2007

    Σρεμπρένιτσα: λέξη ντροπή για την πολιτισμένη Ευρώπη και τον βαλκανικό χώρο ειδικότερα. Για τους Έλληνες που εκείνη την εποχή φορούσαν σέρβικες παρωπίδες, η λέξη – γλωσσοδέτης, που σημαίνει «Μικρό Ορυχείο», ίσως να μην σημαίνει και πολλά πράγματα. Στην πόλη, όμως, αυτή της Ανατολικής Βοσνίας συντελέστηκε το 1995 η μεγαλύτερη σφαγή που γνώρισε η ήπειρός μας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Στις 11 Ιουλίου, οι δυνάμεις των Σερβοβοσνίων, υπό τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς και την πολιτική κάλυψη του Ράντοβαν Κάρατζιτς και του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ολοκλήρωσαν τη σφαγή 8.000 αρρένων αμάχων μουσουλμάνων σε μία περιοχή που κυριαρχούσε το σερβικό στοιχείο. Τηρουμένων των αναλογιών, η θηριωδία αυτή μας φέρνει στο νου τις κατοχικές σφαγές των Γερμανών στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα.

    Η Σρεμπρένιτσα έγινε το σύμβολο της ντροπής, όχι μόνο για το μέγεθος του μακελειού, αλλά και για το ότι συνέβη σε μία πόλη που ήταν υπό την απόλυτη προστασία των Ηνωμένων Εθνών. Οι 100 ολλανδοί κυανόκρανοι που επόπτευαν την περιοχή αποδείχθηκαν ανεπαρκείς ποσοτικά και ποιοτικά, ενώ η βοήθεια που τους είχε υποσχεθεί ο ΟΗΕ ήλθε μετά το τέλος της Σφαγής. Έτσι, οι δυνάμεις των Σερβοβοσνίων αφέθηκαν ανενόχλητες να επιτελέσουν και να ολοκληρώσουν το «θεάρεστο» εθνοκαθαρτήριο έργο τους.

    Σύμφωνα με αναφορά ολλανδικού ινστιτούτου, στις σφαγές πήραν μέρος και 12 Έλληνες. Ανήκαν στην Ελληνική Φρουρά Εθελοντών και ήταν είτε μέλη της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» ή μισθοφόροι. Μάλιστα, ο Ράτκο Μλάντιτς τους ζήτησε να υψώσουν την ελληνική σημαία στην καθημαγμένη Σρεμπρένιτσα, ενώ ο Ράντοβαν Κάρατζιτς τους παρασημοφόρησε………..

    • Ο/Η massilia λέει:

      Αποσπάσματα από το αρχικό κατηγορητήριο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία εναντίον Γκάγκοβιτς, Γιάνκοβιτς, Γιανιτς, Κοβατς, Βουκοβιτς, Ζελένοβιτς, Κούναρατς και Στάνκοβιτς για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (υπόθεση Φότσα, ΙΤ-96-23). Ολοι οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν με εξαίρεση τον Γκάγκοβιτς και τον Γιάνιτς που πρόλαβαν να πεθάνουν πριν την ετυμηγορία. Δεν είναι όλο το κατηγορητήριο και δυστυχώς δεν είναι το μόνο κατηγορητήριο. Οι υποθέσεις εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας με τις οποίες ασχολήθηκε το Δικαστήριο είναι πάρα πολλές. Προφανώς ο Καζάκος θα προτιμούσε εγκλήματα σαν αυτά που περιγράφονται (και που αποδείχτηκαν) παρακάτω να παράμεναν ατιμώρητα:

      6.1 Στη διάρκεια της κατοχής που ακολούθησε την κατάληψη της κωμόπολης της Φοτσα, το Γυμνάσιο της Φότσα που βρίσκεται στην περιοχή Αλάντζα, χρησιμοποιήθηκε σαν στρατώνας για τους Σέρβους στρατιώτες, και για μια μικρή περίοδο σαν χώρος κράτησης Μουσουλμάνων γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων.
      6.2 Μεταξύ της 3ης Ιουλίου 1992, τουλάχιστον 72 Μουσουλμάνοι κάτοικοι του δήμου της Φότσα κρατήθηκαν σε δύο αίθουσες του Γυμνασίου της Φότσα, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων που προηγουμένως κρατούνταν στη Μπουκ Μπιέλα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Την ή περί την 13η Ιουλίου 1992, όλοι οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν από το Γυμνάσιο της Φότσα στο Κλειστό Γυμναστήριο Παρτιζάν στη Φότσα.
      6.3 Στο Γυμνάσιο της Φότσα, οι κρατούμενοι ήταν περικυκλωμένοι από ένοπλους Σέρβους στρατιώτες, που περιπολούσαν έξω από το Γυμνάσιο της Φότσα και συνεχώς έμπαιναν και έβγαιναν από το κτήριο. Υπήρχαν ακόμα δύο ένοπλοι αστυνομικοί φρουροί από την SUP της Φότσα, οι οποίοι περιπολούσαν στο διάδρομο έξω από τα δωμάτια ανακρίσεων.
      6.4 Πολλές από τις γυναίκες κρατούμενες υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση στη διάρκεια της κράτησής τους στο Γυμνάσιο της Φότσα. Από τη δεύτερη μέρα της κράτησής τους, κάθε απόγευμα, ομάδες Σέρβων στρατιωτών επιτίθονταν σεξουαλικά, συμπεριλαμβανομένων ομαδικών βιασμών, στις νεότερες γυναίκες και κορίτσια στις αίθουσες του Γυμνασίου ή σε διαμερίσματα γειτονικών κτηρίων. Μεταξύ των γυναικών αυτών ήταν οι μάρτυρες FWS-50, FWS-75, FWS-87, FWS-95, FWS74 και FWS-88, όπως περιγράφονται παρακάτω. Οι στρατιώτες απειλούσαν ότι θα σκότωναν τις γυναίκες και τα παιδιά τους αν αρνούνταν να υποκύψουν στις σεξουαλικές επιθέσεις. Γυναίκες που τόλμησαν να αντισταθούν στις σεξουαλικές επιθέσεις χτυπήθηκαν. Οι παραπάνω ομάδες στρατιωτών αποτελούνταν από μέλη της στρατιωτικής αστυνομίας. Αποκαλούνταν «Οι Φρουροί του Τσόσα», από το όνομα του τοπικού διοικητή της στρατιωτικής αστυνομίας Τσόσοβιτς. Οι κατηγορούμενοι ΓΚΟΪΚΟ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ, ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ, ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ και ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ συμπεριλαμβάνονταν σε αυτές τις ομάδες στρατιωτών.
      6.5 Η σωματική και ψυχολογική υγεία πολλών γυναικών κρατουμένων χειροτέρεψε σοβαρά σαν συνέπεια αυτών των σεξουαλικών επιθέσεων. Κάποιες από τις γυναίκες υπέστησαν ολική εξάντληση, κολπικές εκκρίσεις, προβλήματα στην ουροδόχο κύστη και διακοπές στην έμμηνο ρύση. Οι κρατούμενες ζούσαν σε καθεστώς συνεχούς φόβου. Κάποιες από τις γυναίκες που βιάστηκαν έγιναν αυτοκτονικές. Άλλες έγιναν απαθείς ως προς το τι θα τους συνέβαινε και υπέφεραν από κατάθλιψη.
      6.6 Την ή περί την 6η ή 7η Ιουλίου 1992, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ, από κοινού με τον ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ και τον ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ, διάλεξαν τις FWS-50, FWS-75, FWS-87, FWS-95 από την ομάδα των κρατουμένων. Οι κατηγορούμενοι τις οδήγησαν σε μια άλλη αίθουσα όπου άλλοι στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωρισθεί ήταν σε αναμονή Στη συνέχει o ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ αποφάσισε ποια γυναίκα θα πήγαινε με ποιον άνδρα. Οι γυναίκες διατάχτηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους. Η FWS-95 αρνήθηκε να υπακούσει και ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ τη χαστούκισε και την απείλησε με το πιστόλι του. Στη συνέχεια ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-75 (κολπική διείσδυση) στο ίδιο δωμάτιο. Ενας από τους άλλους στρατιώτες οδήγησε την FWS-50 σ’ ένα άλλο δωμάτιο όπου την βίασε (κολπική διείσδυση).
      6.7 Μεταξύ της 8ης Ιουλίου και της 13ης Ιουλίου 1992, πέρα από τις σεξουαλικές επιθέσεις που περιγράφονται στην παράγραφο 6.6, σε τουλάχιστον πέντε άλλες περιπτώσεις ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ ήταν επικεφαλής μιας ομάδας στρατιωτών που κακοποίησε σεξουαλικά τις FWS-75 και FWS-87. Αρχικά οι γυναίκες οδηγήθηκαν σε μια άλλη αίθουσα στο Γυμνάσιο της Φότσα. Εκεί ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ και ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ βίασαν τις FWS-75 και FWS-87 (κολπική διείσδυση).
      6.8 Μεταξύ της 8ης Ιουλίου και της 13ης Ιουλίου 1992, σε τρεις περιπτώσεις, η FWS-75 και η FWS-87 οδηγήθηκαν από το Γυμνάσιο της Φότσα σε μια πολυκατοικία με την επωνυμία Μπρένα στο κέντρο της Φότσα. Το κτήριο βρισκόταν κοντά στο ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα, το στρατιωτικό αρχηγείο των Σερβικών δυνάμεων. Την πρώτη φορά, οι δύο γυναίκες οδηγήθηκαν σ’ ένα διαμέρισμα που ανήκε στον ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ. Οι κατηγορούμενοι ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ, ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΤΙΣ και δύο άλλοι στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωρισθεί βίασαν την FWS-75 (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία) ενώ ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-87 (κολπική διείσδυση).
      6.9 Μεταξύ της 8ης Ιουλίου και της 13ης Ιουλίου 1992, σε δύο περιπτώσεις ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ και αρκετοί στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωριστεί οδήγησαν τις FWS-75 και FWS-87 στη Μπρένα όπου τις βίασαν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κατηγορούμενος βίασε την FWS-75 (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία) και βίασε την FWS-87 (κολπική διείσδυση).
      6.10 Μεταξύ της 8ης Ιουλίου και της 13ης Ιουλίου 1992, σε άλλη περίπτωση η FWS-75, η FWS-87 και η Z.G. οδηγήθηκαν από τον ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ στο εγκαταλελειμμένο σπίτι ενός Μουσουλμάνου αστυνομικού στο Γκόρνιε Πόλιε. Εκεί ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-87 (κολπική διείσδυση). Ενας στρατιώτης που δεν έχει αναγνωριστεί βίασε τη Z.G.
      6.11 Μεταξύ της 8ης Ιουλίου και της 13ης Ιουλίου 1992, πέρα από τις πράξεις που περιγράφονται στην παράγραφο 6.6, η FWS-95 δέχτηκε σεξουαλική επίθεση σε διάφορες αίθουσες του Γυμνασίου της Φότσα. Επειδή προηγουμένως είχε δαρθεί και απειληθεί όταν της είχαν επιτεθεί σεξουαλική η FWS-95 δεν τόλμησε να αντισταθεί ξανά στους στρατιώτες. Βιάστηκε κατ΄ επανάληψη από πολλούς δράστες μεταξύ των οποίων ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ και ο ΓΚΟΪΚΟ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία).
      6.12 Την ή περί την 8η Ιουλίου 1992, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ διάλεξε την FWS-74 και την οδήγησε σ’ ένα άδειο δωμάτιο στο Γυμνάσιο της Φότσα. Καθ’ οδόν, λογομάχησαν. Εκείνη τη στιγμή, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ που έτυχε να περάσει την απείλησε ότι θα την πήγαινε σε εκατό στρατιώτες στο μέτωπο. Μετά την απειλή αυτή, η FWS-74 βιάστηκε από τον ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ (κολπική διείσδυση και πεολειχία).
      6.13 Την ή περί την 8η Ιουλίου 1992, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ οδήγησε την FWS-87 σ’ένα διαμέρισμα στην πολυκατοικία Μπρένα. Εκεί, καθ΄ όλη τη νύχτα, την βίασε επανειλημμένα (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία). Δεδομένου ότι πριν τις πράξεις αυτές ήταν παρθένα, η FWS-88 ένοιωσε τρομαχτικό πόνο στη διάρκεια του βιασμού. Δύο μέρες αργότερα, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ την οδήγησε στο σπίτι ενός Μουσουλμάνου χρυσοχόου κοντά στον σταθμό των λεωφορείων. Εκεί την βίασε δύο φορές.

      7.4 Οι συνθήκες διαβίωσης στο (Κλειστό Γυμναστήριο) Παρτιζάν ήταν βάρβαρες. Η κράτηση χαρακτηρίζονταν από απάνθρωπη συμπεριφορά, ανθυγιεινές εγκαταστάσεις, συνωστισμό, πείνα, σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένων σεξουαλικών επιθέσεων. Στις κρατούμενες δεν παρασχέθηκαν ούτε κουβέρτες, ούτε πετσέτες. Μόνο μερικά στρώματα τους δόθηκαν για ύπνο. Το φαγητό, μοιράζονταν άτακτα και σε ελάχιστες ποσότητες. Η ιατρική περίθαλψη στις κρατούμενες, είτε σε τακτική βάση είτε σε περίπτωση επείγοντος, απαγορεύονταν. Μερικές γυναίκες είχαν δαρθεί και χρειάζονταν άμεση περίθαλψη. Γυναίκες αιμορραγούσαν και πονούσαν σα συνέπεια σεξουαλικής κακοποίησης. Δύο γυναίκες πέθανα στο Παρτιζάν, εξαιτίας των χτυπημάτων που τους επέφεραν Σέρβοι στρατιώτες.
      7.5 Αμέσως μετά τη μεταφορά των γυναικών στο Παρτιζάν, ξεκίνησε ένα σχέδιο σεξουαλικών επιθέσεων όμοιο με τη σεξουαλική κακοποίηση που έλαβε χώρα στο Γυμνάσιο της Φότσα. Ενοπλοι στρατιώτες, κυρίως σε ομάδες τριών με πέντε, έμπαιναν στο Παρτιζάν, συνήθως τα απογεύματα και έπαιρναν γυναίκες. ΟΙ φρουροί στην είσοδο, με εξαίρεση μιας βάρδιας, δεν προσπάθησαν να σταματήσουν τους στρατιώτες. Όταν οι γυναίκες αντιστέκονταν ή κρύβονταν, οι στρατιώτες τις χτυπούσαν ή τις απειλούσαν για να τις υποχρεώσουν να υπακούσουν. Οι Σέρβοι στρατιώτες πήραν γυναίκες από το Παρτιζάν σε σπίτια και διαμερίσματα, ή ξενοδοχεία και στρατώνες, όπως το Ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα ή η Μπουκ Μπιέλα αντίστοιχα. Μεταξύ των γυναικών που υπέστησαν σεξουαλικές επιθέσεις ήταν οι μάρτυρες FWS-48, FWS-87, FWS-75, FWS-50 και FWS-95 όπως περιγράφεται παρακάτω.
      7.6 Πέρα από αυτές τις συγκεκριμένες σεξουαλικές επιθέσεις, στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωριστεί οδήγησαν τις μάρτυρες FWS-31 και FWS-95 από το Παρτιζάν κατ΄ επανάληψη και την μάρτυρα FWS-51 μία φορά, σε διάφορα μέρη και τους επιτέθηκαν σεξουαλικά.
      7.7 Σε μία περίπτωση, την ή περί την 12η Αυγούστου 1992, το απόγευμα πριν την απελευθέρωση των κρατουμένων, δύο στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωριστεί οδήγησαν την FWS-95 και το θύμα H.B. στο στάδιο της Φότσα, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα. Εκεί, μια μεγάλη ομάδα από στρατιώτες, μεταξύ αυτών Μαυροβούνιοι και στρατιώτες από τη Σερβία, ήταν σε αναμονή. Εκείνη τη νύχτα αμέτρητοι στρατιώτες βίασαν ομαδική την FWS-95 και την Η.Β. στους πάγκους του σταδίου. Ομάδες στρατιωτών βίαζαν τις FWS-95 και Η.Β. ενώ άλλοι στρατιώτες παρακολουθούσαν τη σκηνή.
      7.8 Στη συνέχεια, την ίδια νύχτα, αρκετοί στρατιώτες οδήγησαν την FWS-95 και την Η.Β. στη Μπουκ Μπιέλα. Εκεί, οι στρατιώτες ξεχώρισαν τις δύο γυναίκες και τις βίασαν (κολπική διείσδυση).
      7.9 Δύο ομάδες δραστών ενεργούσαν στο Παρτιζάν. Μια ομάδα, που αυτοαποκαλούνταν «Οι Φρουροί του Τσόσα», είχε δραστηριοποιηθεί στο Γυμνάσιο της Φότσα και ενεργούσε επίσης και στο Παρτιζάν. Η άλλη ομάδα, υπό τη διοίκηση του ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ, ήταν ένα εθελοντικό απόσπασμα φρουρών που αποτελούνταν κυρίως από άτακτους Σέρβους στρατιώτες από το Μαυροβούνιο. Η δεύτερη ομάδα διατηρούσε το αρχηγείο της σ’ ένα σπίτι στη γειτονιά Αλάντζα, στην οδό Οσμάν Ντίκτις 16.
      7.10 Την ή περί την 13η Αυγούστου 1992, οι περισσότεροι κρατούμενοι απελευθερώθηκαν από το Παρτιζάν και απελάθηκαν στο Μαυροβούνιου. Οι γυναίκες που έφυγαν στις 13 Αυγούστου, έλαβαν για πρώτη φορά ιατρική περίθαλψη στο Μαυροβούνιο. Πολλές γυναίκες υπέστησαν μόνιμες γυναικολογικές βλάβες εξαιτίας των σεξουαλικών επιθέσεων. Τουλάχιστον μία γυναίκα δεν μπορεί να κάνει παιδιά. Ολες οι γυναίκες που δέχτηκαν σεξουαλική επίθεση υπέστησαν ψυχολογικές και συναισθηματικές βλάβες. Κάποιες παραμένουν ψυχικά τραυματισμένες.

      9.1 Οι μάρτυρες FWS-48, FWS-95 και FWS-50, ένα 16χρονο κορίτσι, κρατήθηκαν στο Παρτιζάν από την 13η Ιουλίου έως την 13η Αυγούστου 1992 περίπου. Η FWS-75 και η FWS-87, ένα 15χρονο κορίτσι, κρατήθηκαν στο Παρτιζάν από την 13η Ιουλίου έως τη 2α Αυγούστου 1992, περίπου. Στη διάρκεια της κράτησής τους, Σέρβοι στρατιώτες βίαζαν συχνά τις FWS-48, FWS-95, FWS-50, FWS-75 και FWS-87 (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία). Σχεδόν κάθε βράδυ στρατιώτες οδηγούσαν τις FWS-48, FWS-95, FWS-50, FWS-75 και FWS-87 έξω από το Παρτιζάν σε σπίτια και διαμερίσματα και τις κακοποιούσαν σεξουαλικά. Συχνά, μια ομάδα στρατιωτών έπαιρνε τις γυναίκες αμέσως μόλις τις είχε επιστρέψει άλλη ομάδα στρατιωτών.
      9.2 Την ή περί την 13η Ιουλίου 1992, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ, οδήγησε την FWS-48 μαζί με δύο άλλες γυναίκες κρατούμενες σ’ ένα σπίτι απέναντι από το Παρτιζάν. Εκεί, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ βίασε την FWS-48 (κολπική διείσδυση), ενώ δύο στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωρισθεί βίασαν τις δύο άλλες γυναίκες στο ίδιο δωμάτιο.
      9.3 Την ίδια νύχτα, αφού ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ επέστρεψε τις γυναίκες στο Παρτιζάν, ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ πήρε τις ίδιες τρεις γυναίκες στο Ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα. Η FWS-48 αρνήθηκε να τον ακολουθήσει και ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ την κλώτσησε και την έσυρε έξω. Στο Ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα, η FWS-48 οδηγήθηκε σ’ ένα δωμάτιο όπου ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ και ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ την βίασαν (κολπική διείσδυση και πεολειχία). Και οι δύο δράστες της είπαν ότι τώρα θα γεννούσε Σέρβικα μωρά.
      9.4 Την ή περί την 14η Ιουλίου 1992, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ πήρε ξανά την FWS-48 μαζί με τις FWS-87 και Z. G. στην πολυκατοικία Μπρένα κοντά στο Ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα. Όταν έφτασαν εκεί, ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ κι ένας στρατιώτης που δεν έχει αναγνωριστεί τις περίμεναν. Υστερα, ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-48 (κολπική διείσδυση) ενώ ο στρατιώτης που δεν έχει αναγνωριστεί βίασε την FWS-87 (κολπική διείσδυση) και ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ βίασε την Z. G.
      9.5 Την ή περί την 14η Ιουλίου 1992, ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ έφτασε στο Παρτιζάν για να πάρει τις FWS-50 και FWS-87. Καθώς η FWS-50 είχε κρυφτεί, ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ απείλησε να σκοτώσει τις άλλες κρατούμενες αν δεν φανερώνονταν. Η FWS-50 τότε υπάκουσε. Οι δύο γυναίκες οδηγήθηκαν σ’ ένα διαμέρισμα κοντά στο Παρτιζάν, όπου ένας στρατιώτης που δεν έχει αναγνωρισθεί τις περίμενε. Εκεί ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-50 (κολπική διείσδυση), ενώ ο στρατιώτης που δεν έχει αναγνωριστεί βίασε την FWS-87.
      9.6 Σε μία περίπτωση τον Ιούλιο το 1992, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ και δύο άλλοι στρατιώτες πήραν την FWS-75 μαζί με την FWS-87 και τις οδήγησαν στο κτήριο Μπρένα. Εκεί, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΤΙΣ κατέβασε την FWS-75 από το αμάξι και την οδήγησε σ΄ ένα διαμέρισμα ενώ οι άλλοι στρατιώτες έφυγαν με την FWS-87. Στο διαμέρισμα, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΤΙΣ βίασε την FWS-75 (κολπική διείσδυση). Αργότερα, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΤΙΣ οδήγησε τρεις φορές την FWS-75 στο ίδιο μέρος όπου και την βίασε κάθε φορά.
      9.7 Τον Ιούλιο του 1992, η μάρτυς FWS-87 κατ΄επανάληψη οδηγήθηκε έξω και βιάστηκε (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία). Σε μία περίπτωση η μάρτυς FWS-87 βιάστηκε ομαδικά από 4 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων των ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ.
      9.8 Σε δύο περιπτώσεις, ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ οδήγησε την FWS-87 στο αρχηγείο των Μαυροβούνιων στην περιοχή Αλάντζα, εν γνώσει του ότι θα την βίαζαν. Και στις δύο περιπτώσεις, δύο Μαυροβούνιου στρατιώτες βίασαν την FWS-87.
      9.9 Μεταξύ των ανδρών που συχνά κακοποιούσαν σεξουαλικά την FWS-87 στο Παρτιζάν ήταν ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ, ο ΓΚΟΙΚΟ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ και ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ. Εξαιτίας των συχνών σεξουαλικών επιθέσεων, η FWS87 έγινε αυτοκτονική στη διάρκεια της παραμονής της στο Παρτιζάν.
      9.10 Ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ οδήγησε τις FWS-75 και D. B. τουλάχιστον πέντε φορές στο αρχηγείο του, το οποίο φιλοξενούσε μια ομάδα Μαυροβούνιων στρατιωτών στη συνοικία Αλάντζα στην οδό Οσμάν Ντίκιτς 16. Ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ ήταν ο διοικητής αυτών των στρατιωτών. Στα μέσα του Ιουλίου 1992, η FWS-75 και η D. B. οδηγήθηκαν σε αυτό το σπίτι για πρώτη φορά. Όταν έφτασαν στο αρχηγείο, μια ομάδα στρατιωτών ήταν σε αναμονή. Ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ πήρε την D.B. σ’ένα ιδιαίτερο δωμάτιο και της επιτέθηκε σεξουαλικά, ενώ η FWS-75 αφέθηκε με τους άλλους Μαυροβούνιους στρατιώτες. Για περίπου 3 ώρες, η FWS-75 βιάστηκε ομαδικά από τουλάχιστον 15 στρατιώτες (κολπική και πρωκτική διείσδυση και πεολειχία). Την κακοποίησαν σεξουαλικά με κάθε δυνατό τρόπο. Οι στρατιώτες έβαλαν τα πέη τους στα χέρια της και εκσπερμάτωσαν σε όλο της το σώμα. Στη διάρκεια της σεξουαλικής επίθεσης, ένας στρατιώτης έβγαλε ένα μαχαίρι και απείλησε να της κόψει το στήθος, αλλά ένας άλλος στρατιώτης τον απέτρεψε. Αυτό το περιστατικό ήταν ο μοναδικός ομαδικός βιασμός που υπέστη η FWS-75 στο αρχηγείο των Μαυροβούνιων. Σε άλλες περιστάσεις στο αρχηγείο, ένας μέχρι τρεις στρατιώτες, την βίαζαν στη σειρά.
      9.11 Την ή περί την 15η Ιουλίυο 1992, ο ΓΚΟΪΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ οδήγησε την FWS-48 σ’ ένα έρημο Μουσουλμανικό σπίτι στην περιοχή Αλάντζα. Όταν έφτασε η FWS-48, περίπου 14 Μαυροβούνιοι στρατιώτες ήταν σε αναμονή, μεταξύ αυτών και ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ. Ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ οδήγησε την FWS-48 σ’ ένα δωμάτιο και απείλησε ότι θα της έκοβε το λαιμό αν αντιστεκόταν. Υστερα, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-48 (κολπική διείσδυση και πεολειχία) από κοινού με τουλάχιστον άλλους 7 στρατιώτες. Ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ ήταν ο 6ος άνδρας που την βίασε. Στη διάρκεια της σεξουαλικής επίθεσης, ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ δάγκωσε τις θηλές της αρκετές φορές. Παρόλο που η μάρτυρας αιμορραγούσε από αυτές τις δαγκωματιές, ο 7ος άνδρας της έστριψε το στήθος ενώ την βίαζε. Η FWS-48 λιποθύμησε από τον πόνο.
      9.12 Την ή περί την 18η Ιουλίου 1992, ο ΓΚΟΪΚΟ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ οδήγησε τις FWS-48, FWS-95 και B. P. σ’ ένα σπίτι κοντά στον σταθμό των λεωφορείων. Από εκεί, ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ πήρε την FWS-48 σ’ ένα άλλο σπίτι στην γειτονιά Ντόνιε Πόλιε όπου την βίασε (κολπική διείσδυση και πεολειχία).
      9.13 Την ή περί την 23η Ιουλίου 1992, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΤΙΣ και μερικοί στρατιώτες που δεν έχουν αναγνωριστεί οδήγησαν την FWS-48 σ’ ένα σπίτι κοντά στο Παρτιζάν. Ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ την οδήγησε σ’ ένα άλλο δωμάτιο και την βίασε (κολπική διείσδυση). Κατά τη διάρκεια του συμβάντος, της είπε ότι θα γεννούσε καλά Σερβάκια. Μετά από αυτή τη σεξουαλική επίθεση, ένας στρατιώτης που δεν έχει αναγνωριστεί την πήρε σ’ ένα άλλο δωμάτιο όπου η FWS-48 είδε να βιάζουν μια άλλη γυναίκα. Εκείνη τη στιγμή, ο στρατιώτης που την είχε οδηγήσει σ΄αυτό το δωμάτιο έσπρωξε την FWS-48 σ’ ένα δωμάτιο και την βίασε.
      9.14 Την ίδια νύχτα, αφού την είχαν οδηγήσει πίσω στο Παρτιζάν, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ πήρε την FWS-48, μαζί με δύο άλλες γυναίκες, στην πολυκατοικία Μπρένα, όπου ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ και κάποιος Πάντο ήταν σε αναμονή. Ο Πάντο βίασε την FWS-48 (κολπική διείσδυση). Ταυτόχρονα, άκουσε τον ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ και τον ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ να επιτίθενται σεξουαλικά στις άλλες γυναίκες στο διπλανό δωμάτιο.
      9.15 Τη 2α Αυγούστου 1992, ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ οδήγησε τις FWS-75, FWS-87, FWS-50 και D. B. Στο αρχηγείο των Μαυροβούνιων. Μερικές γυναίκες από το στρατόπεδο κράτησης γυναικών του Καλινοβικ ήταν επίσης παρούσες. Στην περίπτωση αυτή, ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ και τρεις άλλοι στρατιώτες βίασαν την FWS-87. Αρκετοί δράστες που δεν έχουν αναγνωρισθεί βίασαν την FWS-75 καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Ενας Μαυροβούνιος στρατιώτης που βίασε την FWS-50 (κολπική διείσδυση) απείλησε να της κόψει τα χέρια και τα πόδια και να την πάει στην εκκλησία να τη βαφτίσει.
      9.16 Την ή περί την 11η Αυγούστου 1992, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΤΣ και άλλοι στρατιώτες οδήγησαν την FWS-48 στο Ξενοδοχείο Ζέλενγκόρα. Όταν έφτασε εκεί, πολλοί στρατιώτες ήταν παρόντες, οι οποίο έτρωγαν και έπιναν. Αμέσως μετά, ένας άνδρας που συστήθηκε ως Σπόμενκο πλησίασε την FWS-48, την οδήγησε σ’ ένα δωμάτιο στους επάνω ορόφους και την βίασε (κολπική διείσδυση).
      9.17 Την 12η Αυγούστου 1992, ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ και ο ΓΚΟΪΚΟ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ οδήγησαν την FWS-48 μαζί με την FWS-95 και άλλες γυναίκες σ’ ένα σπίτι στο Ντόνιε Πόλιε. Εκεί ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ βίασε την FWS-48 δύο φορές. Εκείνη τη νύχτα ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ είπε στην FWS-48 ότι τα πάντα θα τέλειωναν σε μερικές μέρες.
      9.18 Μετά τα μεσάνυχτα, την ίδια νύχτα, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ οδήγησε την FWS-48 μαζί με άλλες γυναίκες στην πολυκατοικία Μπρένα. Καθώς έβγαιναν από το Παρτιζάν, μια ομάδα στρατιωτών πλησίασε τις γυναίκες και προσπάθησε να τις αρπάξει. Ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΤΙΣ είπε στους στρατιώτες ότι χρειαζόταν αυτές τις γυναίκες για τους δικούς του και θα έπρεπε να πάνε στο Παρτιζάν να βρούνε άλλες γυναίκες. Ο ΖΟΡΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ και ο Πάντο τους συνάντησαν στην πολυκατοικία Μπρένα. Εκείνο το βράδυ, ο ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ βίασε την FWS-48. Στη διάρκεια του βιασμού, ανέφερε πως αυτή ήταν η τελευταία φορά.
      9.19 Στις 13 Αυγούστου 1992, η FWS-48 απελάθηκε στο Μαυροβούνιο. Εξαιτίας των πολλαπλών σεξουαλικών επιθέσεων, η FWS-48 δεν μπορεί πλέον να τεκνοποιήσει
      9.20 Από τον Ιούλιο του 1992 έως την 13η Αυγούστου 1992, η FWS-95 οδηγήθηκε σε διάφορα σπίτια και διαμερίσματα, σχεδόν κάθε βράδυ, από ομάδες στρατιωτών, υπό τη διοίκηση του ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ, του ΓΙΑΝΚΟ ΓΙΑΝΙΤΣ και του ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ. Ορισμένες φορές οδηγήθηκε μόνη της, ορισμένες μαζί με άλλες γυναίκες. Κάθε φορά, η FWS-95 βιάστηκε (κολπική διείσδυση και πεολειχία). Μερικές φορές βιάστηκε ομαδικά. Ο ΝΤΡΑΓΚΟΛΙΟΥΜΠ ΚΟΥΝΑΡΑΤΣ, Ο ΓΚΟΙΚΟ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ και ο ΝΤΡΑΓΚΑΝ ΖΕΛΕΝΟΒΙΤΣ ήταν μεταξύ αυτών που την κακοποιούσαν συχνά.

  2. Ο/Η Po λέει:

    Να υποθέσω οτι ο κ. Δημητράς θα κάνει μήνυση στην Αφροδίτη Μάνου διότι η αοιδός καλλιεργεί Το μίσος, αφού.

  3. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Ποια Ευρώπη. Αυτήν την έχουμε μόνο για να μας ταϊζει, η ψυχή μας όμως είναι αλλού

    Eλλάς Σερβία Ορθοδοξία

    Στη Βοσνία Ερζεγοβίνη ο μητροπολίτης Μυτιλήνης και ο κ.Βουνάτσος
    21 Οκτωβρίου 2016


    Ύστερα από τιμητική πρόσκληση του Δημάρχου της πόλης Μπρόντ της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης (αδελφοποιημένου Δήμου με τον τέως Δήμο Μυτιλήνης) κ. Γιόβιτσιτς Ηλία, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μυτιλήνης κ. Ιάκωβος και ο πρώην Δήμαρχος Λέσβου κ. Δημήτρης Φωκίων Βουνάτσος, παρέστησαν στις τετραήμερες πανηγυρικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της πόλης αυτής και της ευρύτερης περιοχής της από την προσωρινή τετράμηνη κατοχή της απο τους επιτεθέντες Κροάτες και Μουσουλμάνους, κατόπιν σκληροτάτων μαχών κατά την διάρκεια του Σερβο-Βοσνιακού πολέμου τον Οκτώβριο του 1992.

  4. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.in.gr/entertainment/music/interviews/article/?aid=1500042124

    Αφροδίτη Μάνου: «Από τον Τσίπρα και μερικούς ακόμα, περιμένω να

    Από μερικούς ανθρώπους μεταξύ των οποίων κι απ’ τον ίδιο
    τον Αλέξη Τσίπρα περιμένω να τα «δώσουν όλα» σ’ αυτόν τον -για κάποιους από χέρι χαμένο- αγώνα, έτσι κι αλλιώς άνισο, στον υπερθετικό βαθμό.

  5. Ο/Η Μιχάλης λέει:

    Κύριοι σας παρακαλώ θερμά να μην μου στέλνετε Email στις νέες δημοσιεύσεις που κανεται.

  6. Ο/Η Left and Liberal λέει:

    Οι γερμανικές αποζημιώσεις θα μας σώσουν. Τα κορόιδα οι Γερμαναράδες θα μας πληρώσουν.
    Το παλιό καλό παραμύθι, εύκολη αριστερή λύση στην ετοιμοθάνατη αντιπαραγωγική μας Οικονομία και στην κοινωνία που ανέχεται τους μαχαιροβγάλτες Ναζιστέςπου «δικάζονται» να δέρνουν και μέσα στη Βουλή και της φταίει η Μέρκελ

    http://www.iskra.gr/%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%AC/

    Λαφαζάνης: Η κυβέρνηση γυρίζει την πλάτη στους εκτελεσθέντες από τους Γερμανούς
    Από Iskra – 02/06/20170

    Oι Παν. Λαφαζάνης και Αλέκος Αλαβάνος, μαζί με πολλά τοπικά στελέχη της ΛΑ.Ε και της Αριστεράς, παρευρέθηκαν το Σάββατο το απόγευμα στο Κοντομαρί, χωριό έξω από τα Χανιά, όπου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στη μνήμη των 25 εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς Κρητών πατριωτών.

    Στην εκδήλωση απηύθυνε χαιρετισμό ο Παν. Λαφαζάνης, με τον οποίο κατήγγειλε την αυθαιρεσία της κυβέρνησης να μην αναγνωρίζει ως μαρτυρικό χωριό το Κοντομαρί και ζήτησε να έρθουν στο προσκήνιο οι ξεχασμένες διεκδικήσεις για τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.

    Ο Παναγ. Λαφαζάνης το πρωί της Παρασκευής περιόδευσε μαζί με τοπικά στελέχη της Νομαρχιακής Επιτροπής, στην πόλη των Χανίων, όπου έτυχαν θερμής ανταπόκρισης και δέκτες θερμότατων εκδηλώσεων από τους πολίτες των Χανίων, που ομόθυμα, σχεδόν, έκφραζαν την οργή τους για την κατάσταση και το φτάνει πια με τα μνημόνια και τη λιτότητα.

  7. Ο/Η Άρης Τερός λέει:

    Γιατί όλοι οι φωτογραφιζόμενοι δείχνουν κ α τ α χ α ρ ο ύ μ ε ν ο ι ?
    Σε ποια ευχάριστη εκδήλωση βρέθηκαν?

    • Ο/Η Left and Liberal λέει:

      Περιμένουν να πάρουν τις γερμανικές αποζημιώσεις.
      Θα ήταν πολύ λογικότερο, ρεαλιστικότερο και δικαιότερο αν τις διεκδικούσαν από τους Χρυσαυγίτες Ναζί, απόγονους και ομοϊδεάτες των ντόπιων συνεργατών προδοτών και όχι από τους Γερμανούς Δημοκράτες. Αλλά είπαμε, οι φταίχτες είναι πάντα κάπου μακριά, έξω από την αθάνατη Ελλάς.

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    Συνεχίζει τις αθλιότητες.
    Είναι προφανές πως δεν έχει συναίσθηση


  9. Ο/Η Red λέει:

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_83.html

    Ατυχέστατη δήλωση του Κώστα Καζάκου
    Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017 | 8:13 μ.μ.

    Ατυχέστατη η δήλωση του Κώστα Καζάκου σε τηλεοπτική εκπομπή. «Ότι θέλει ο νέος πρέπει να το παλέψει και να αγωνιστεί να τα κερδίσει στον τόπο του, αλλιώς είναι ξένος! Φύγανε και πάνε και δουλεύουν για τις ξένες χώρες και ο τόπος τι θα γίνει; Αυτό είναι στην ουσία… προδοσία», ακούσαμε να μας λέει ο ηθοποιός.

    Αμεσες ήταν οι αντιδράσεις των χρηστών του διαδικτύου κάποιοι απ’ τους οποίους της παραλήρησαν με τα όσα λένε οι φασίστες για τους πρόσφυγες -μετανάστες που εγκαταλείπουν τις χώρες τους, (σίγουρα είναι υπερβολικοί αφού εδώ ναι μεν έχουμε ταξικό πόλεμος, δεχόμενοι της «βόμβες» της ανεργίας και της φτώχιας, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σχέση με τα όσα βιώνουν οι κάτοικοι των εμπόλεμων περιοχών), ενώ κάποιοι άλλοι θυμήθηκαν την επαγγελματική διαδρομή του πρώην βουλευτή του ΚΚΕ στην επταετία των συνταγματαρχών.

    Εμείς θα λέγαμε ότι σε κάθε περίπτωση δεν μπορείς να αποδίδεις «προδοσία» στις εκατοντάδες χιλιάδες νεολαίων που εγκατέλειψαν την Ελλάδα κυνηγημένοι από τις «σφαίρες» μια αδυσώπητης ταξικής πολιτικής και αναζήτησαν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό.

  10. Ο/Η Nikolaos λέει:

    Καταγγελία για την αμοιβή του Κώστα Καζάκου από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

    https://www.eyedoll.biz/single-post/2017/06/04/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CE%B2%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%9A%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%94%CE%97%CE%A0%CE%95%CE%98%CE%95-%CE%A0%CE%AC%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%82

    Με όσα ακούστηκαν μετά την απαράδεκτη δήλωση του Κώστα Καζάκου για την «προδοσία» όσων Ελλήνων φεύγουν στο εξωτερικό, ήρθε στο φως και μια καταγγελία για την αμοιβή του στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, που έγινε τον χειμώνα και μάλλον πέρασε απαρατήρητη.

    Με 4.300 ευρώ το μήνα αμείβεται ο Κ.Καζάκος από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, της πόλης της οποίας ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης, έχει εκλεγεί με τον συνδυασμό του ΚΚΕ.
    Παράλληλα, ο ηθοποιός εισπράττει και τη σύνταξη του και για να μην έχει περικοπές λόγω αμοιβής από το ΔΗΠΕΘΕ, υπογράφει με τον δήμαρχο σύμβαση έργου.

    Στο βίντεο που ακολουθεί παρακάτω, η αντιπολίτευση του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, καταγγέλλει μεταξύ άλλων, ότι η τελευταία θεατρική παραγωγή κόστισε στο ΔΗΠΕΘΕ 250.000 ευρώ, ενώ έκανε τζίρο μόλις 70.000 ευρώ.

    Άρα ο δήμος «μπαίνει μέσα» κοινώς, και μόνος ωφελημένος (ταμειακά τουλάχιστον) είναι ο Κώστας Καζάκος.

    Η δημοκρατικά εκλεγμένη κομμουνιστική αρχή του Δήμου, λοιπόν, προτιμά να τιμά με κρατικό ζεστό χρήμα έναν ομοίδεάτη της, τη στιγμή που, ειδικά στην Πάτρα, υπάρχουν άπειρες οικογένειες που υποφέρουν από ανεργία και κατ΄επέκταση από…αληθινή πείνα. Θα θυμάστε το πρόσφατο περιστατικό της μαθήτριας σε λύκειο της Πάτρας, που λιποθύμησε στην τάξη της επειδή είχε να φάει 3 ολόκληρες ημέρες.

    Θα θυμάστε και τις ατέλειωτες ουρές που δημιουργήθηκαν επί 3 ημέρες όταν σε κεντρικό στάδιο της πόλης οι κοινωνικές υπηρεσίες μοίραζαν από μια σακούλα τρόφιμα σε αναξιοπαθούντες.

    Μια απλή αναφορά κάνουμε, ο δήμαρχος κ. Πελετίδης τα γνωρίζει καλύτερα από εμάς αυτά.

    Ο κύριος Κώστας Καζάκος όμως, μάλλον τα αγνοεί όλα αυτά, όπως αγνοεί και τους πραγματικούς λόγους που οι νέοι και όχι μόνο, της Ελλάδας, ξενιτεύονται για δουλειά στο εξωτερικό.

    Θεωρώντας πιθανότατα πως όλοι έχουν τις άκρες τους όπως εκείνος, ιδιαίτερα τις κομματικές, εξέφρασε την άποψη πως όσοι φεύγουν από την Ελλάδα είναι προδότες.

    Εκτός αν θεωρεί πως εκείνος πάλεψε για όσα έχει καταφέρει σήμερα, να διπλοτρώει από τα κρατικά ταμεία.

    Κατά τα άλλα, όλοι έχουμε ακούσει για τους κομμουνιστές με τις «δεξιές τσέπες». Ή μήπως πρέπει πια, να τις λέμε «αριστερές τσέπες»;

    Στο δημαρχείο της Πάτρας πριν λίγο καιρό κατέβασαν την Ευρωπαϊκή σημαία από το δημαρχείο.

    Άλλο που πίσω από τους τοίχους, ξεκοκαλίζουν…κομμουνιστικά, τα ΕΣΠΑ για τα ΔΗΠΕΘΕ…

    Η καταγγελία της δημοτικής αντιπολίτευσης Πάτρας, για τον Κώστα Καζάκο (προηγείται μια μικρή διαφήμιση του Patras tv)

  11. Το μεγάλο μας τσίρκο… όντως

    Μετά τη Χούντα, τα παράσημα μιας βόλτας από την ασφάλεια, αρκετοί, τα πήγαν στο ταμείο, και εξαργύρωσαν τις μάρκες. Και φτάσαμε να μελετάς τώρα τα λόγια δηλωμένων αριστερών. Της Μάνου, του Κώστα Καζάκου. Επιτρέψτε τους να εκθέτουν τους εαυτούς τους!

    Κατά μια έννοια, παράλληλα με τα αναμφισβήτητα σπουδαία και ευεργετικά, όπως ήταν η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στον τόπο μας, εκείνη ακριβώς την εποχή εγκαινιάστηκαν και τα κακά της μετέπειτα μοίρας μας. Με το που «έπεσε η Χούντα», πήραν μπροστά τα εργοστάσια παραγωγής ηρώων. Οποιος πρόλαβε τον Κύριο της αντίστασης, αλλά κυρίως της δήθεν αντίστασης, είδε! Ο καθένας αίφνης, είχε καπαρώσει από μια ιστορία αντιστασιακού, που θα τον συνόδευε σε όλη τη μετέπειτα ζωή του χωρίς να κινδυνεύει από κανέναν να την ερευνήσει παραπάνω ή να την αμφισβητήσει. Αν όσοι δήλωσαν μετέπειτα αντιστασιακοί ήταν όντως, τότε η χούντα θα έπρεπε να είχε πέσει, στον μήνα της επάνω.

    Αλλά δεν είχαμε χρόνο τότε για τέτοια. Η ταινία της μεταπολιτευτικής ζωής μας έτρεχε πια στο γρήγορο. Ηταν τόσος ο ενθουσιασμός, ήταν τόσο ασφυκτικά γεμάτα τα στάδια που τραγουδούσαμε «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις», γροθιά με γροθιά, ήταν τόσο το πάθος μας να διαβάζουμε στίχους του Ρίτσου και να βουρκώνουμε με το «Καπνισμένο τσουκάλι», ήταν τόση η χαρά να ρουφάμε βιβλία και γνώσεις… Τι να τ’ απαριθμώ ένα ένα; Ηταν όλα τα συναισθήματα μας, τόσο στο κόκκινο, τόσο στο «πολύ»… Μα, πόσο όλα, τα κάναμε «τόσο πολύ»!… Χαλάλι! Ωραίο πάθος!

    Ο Κώστας Καζάκος είχε καπαρώσει την δική του αντιστασιακή ιστορία, με τον αναγνωριστικό κωδικό «Το μεγάλο μας τσίρκο». Τουτέστιν, μια σπουδαία θεατρική παράσταση, που είχε ανεβάσει την άνοιξη του 1972, εποχή δικτατορίας, το τότε εμβληματικό ζευγάρι της γενιάς μας Τζένη Καρέζη – Κώστας Καζάκος. Το άλλο εμβληματικό ήταν οι Αλίκη Βουγιουκλάκη – Δημήτρης Παπαμιχαήλ.

    Το έργο ήταν μια κωμωδία, μια αλληγορία, μια ευφυής σάτιρα. Η υπόθεσή αφορούσε τη διαδρομή της νεότερης ελληνικής Ιστορίας από την Τουρκοκρατία μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή. Τη συγγραφή είχε αναλάβει ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας Ιάκωβος Καμπανέλλης, τα σκηνικά ο Φαίδωνας Πατρικαλάκης, τη μουσική, τα τραγούδια ο Σταύρος Ξαρχάκος που τα ερμήνευε επί σκηνής ο Νίκος Ξυλούρης. Τι σπουδαιότερους συντελεστές να φανταστεί κανείς! Την παράσταση παρακολούθησαν περίπου 400.000 άνθρωποι. Εσπαζαν χέρια στο χειροκρότημα. Θρίαμβος! Τα «υπονοούμενά» της, περνούσαν από πονηρεμένο μυαλό σε πονηρεμένο μυαλό. Ετσι γινόταν τότε. Ολα περίτεχνα, πανέξυπνα συγκαλυμμένα. Κάτι σαν το τραγούδι της γενιάς μας «Ο Γιώργος είναι πονηρός» που εμείς αυτόματα σκεφτόμασταν «Γιώργος; Αρα για τον Παπαδόπουλο είναι».

    Βεβαίως την παράσταση παρακολουθούσαν και «όργανα της χούντας» (ορολογίες εποχής). Βεβαίως αναγράφεται στα ιστορικά στοιχεία της παράστασης ότι «Οκτώβριος του 73, λίγο πριν το Πολυτεχνείο το έργο διακόπηκε βίαια από τη Χούντα. Οι Καρέζη – Καζάκος συνελήφθησαν και κρατήθηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ» αλλά στη συνέχεια «22 Δεκεμβρίου, το ζεύγος ανέβασε το έργο εκ νέου μετά την αποφυλάκισή τους με μεγαλύτερη επιτυχία».

    Και εν τέλει, τον Αυγούστου του 1974, δηλαδή αμέσως μετά την Μεταπολίτευση, το έργο ξανανέβηκε με την προσθήκη των σκηνών που είχαν λογοκριθεί. Τι διαβάζουμε; Την ιστορία της «μοίρας» πολλών παραστάσεων τότε, πολλών τραγουδιών τότε κ.λ.π. Κοινή γαρ, η τότε, μοίρα και το μέλλον, τότε, αόρατόν. Οχι, δεν εκμηδενίζω· φωτίζω την εποχή. Μια εποχή που τα παράσημα μιας βόλτας από την ασφάλεια, αρκετοί, τα πήγαν στο ταμείο, και εξαργύρωσαν τις μάρκες τους εις αεί. Βαρεθήκαμε να τους ακούμε να διηγούνται, με περισπούδαστο ύφος, τα ίδια και τα ίδια. Και ακόμα περισσότερο, βαρέθηκα έναν ολόκληρο λαό να καταπίνει αμάσητα ιστορίες και να μην αγγίζει «ιερές αγελάδες αντίστασης». Γκώσαμε από ιερές αγελάδες!

    Για την ιστορία να αναφέρουμε, ότι ιστορίες αντίστασης είχε και ο Αλέκος Παναγούλης. Είχε και ο Μουστακλής. Δυο άνθρωποι που σακατεύτηκαν από βασανιστήρια. Αλλά περιέργως, αυτοί οι δυο, ποτέ δεν το έκαναν θέμα. Δεν ξέρω αν πιάσατε το υπονοούμενο.

    Η εποχή μας, αγαπητοί, είναι καταραμένα ευλογημένη. Διάβασα τις αναρτήσεις της Αφροδίτης Μάνου. Αριστερή καλλιτέχνης. Πόση χολή είχε στην ανάρτησή της η κάθε λέξη! Και πόσο δυναμίτιζε κάθε επόμενη δήλωση ως συνέχεια της προηγούμενης; Ακουσα τις δηλώσεις, με το γνωστό του βέβαια περισπούδαστο ύφος, του Κώστα Καζάκου για την «προδοσία» της νέας γενιάς. Μελέτησα τη σκέψη του και το ηθικό ανάστημα πίσω από τη σκέψη… Η μια του σύνταξη είναι, λέει, μικρή… 500 ευρώ. Την άλλη του όμως τη σύνταξη, τη βουλευτική, δεν την υπολογίζει γιατί, λέει, πάει κατ΄ευθείαν για εξόφληση χρεών. Θαρρείς και τα χρέη είναι αλλουνού ή θαρρείς και δεν προσμετράται ως τύχη, να έχεις εισόδημα να πληρώνεις τα χρέη σου.

    Μελετάω τα λόγια και τις ημέρες δηλωμένων αριστερών, κομμουνιστών. Οχι, δεν είναι όπως τους είχαμε καταχωρήσει, αγιοποιώντας το κάθε τι τους αλλά όπως ξεβράζονται μπροστά στα μάτια μας κάθε μέρα. Από τη μια πονάω. Από την άλλη όμως;… Επιτρέψτε τους να εκθέτουν τους εαυτούς τους! Οι μέρες μας αγαπητοί, είναι καταραμένα ευλογημένες.

    ΥΓ. Για μερικούς η πατρίδα είναι συνώνυμο της έννοιας «καμαρίλα». Προστατευτική καμαρίλα. Σαφέστερα λογαριάζονται ως προδότες, όσοι ανοίγονται σε πέλαγα. Εκτός κι αν ταξίδευαν στη Σοβιετική Ενωση. Του τότε.

  12. Ο/Η Mimi metallurgico λέει:

    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/to-megalo-mas-tsirko-ontws-44341423243

    Το μεγάλο μας τσίρκο… όντως

    Μετά τη Χούντα, τα παράσημα μιας βόλτας από την ασφάλεια, αρκετοί, τα πήγαν στο ταμείο, και εξαργύρωσαν τις μάρκες. Και φτάσαμε να μελετάς τώρα τα λόγια δηλωμένων αριστερών. Της Μάνου, του Κώστα Καζάκου. Επιτρέψτε τους να εκθέτουν τους εαυτούς τους!

    Ρέα Βιτάλη

    7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s