Ανακήρυξη χουντικού από τον πατριάρχη σε «Δάσκαλο του Γένους»!

[Μια προκλητική ενέργεια που επισημαίνουμε τώρα, με αφορμή το βαρύ ολίσθημα του κ.Παυλόπουλου με την υπογραφή Κοτζιά]

Ναός Αγ. Νικολάου Νυμφαίου, Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

Μπλογκ Ρ. και Λ. Εμμονές

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πάκης Παυλόπουλος, που ψηφίστηκε από ένα ευρύτατο φάσμα πολιτικών δυνάμεων (ΣΥΡΙΖΑ-πλην Γαϊτάνη, ΝΔ-πλην Μητσοτάκη,  ΑΝΕΞΕΛ και από βουλευτές που σήμερα στεγάζονται στα κόμματα Λαφαζάνη και Κωνσταντοπούλου), διέπραξε ένα βαρύ ατόπημα για το οποίο οφείλει επανόρθωση. Τα σχετικά μπορείτε να διαβάσετε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» («Δημοκρατία με… κενά μνήμης», Απ. Λυκεσάς-29.05.2017) από την οποία αντιγράφουμε την κατάληξη του άρθρου:

«…Οπως είναι γνωστό, στη Συμβουλευτική είχε αντιδράσει και ο συντηρητικός κόσμος -έχουν καταγραφεί δηλώσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, του Γεώργιου Ράλλη- ενώ ο Κρις Γούντχαουζ κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή ήταν το «μόνο μέτρο της χούντας που μπορεί να χαρακτηριστεί κυριολεκτικά φασιστικό». Ηταν χαρακτηριστική και η απάντηση του κ. Μέρτζου -σε μια επιστολή που υπάρχει στο διαδίκτυο- η οποία με λεκτικό ύφος ανάλογο του δικτατορικού καθεστώτος απαντούσε «χέστηκα» στις υπενθυμίσεις του παρελθόντος που ίσως ήθελε να ξεχάσει ή να ξεχαστούν.

Η γενική συνέλευση της δημοτικής παράταξης «Ανοιχτή πόλη» της Θεσσαλονίκης καταγγέλλει το ολίσθημα στο οποίο οδηγήθηκε -άγνωστο πώς- ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αποφασίζοντας να απονείμει το παράσημο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος στον Νίκο Μέρτζο, άτομο με διακεκριμένη θητεία στο χουντικό παρακράτος και στην προβολή της δικτατορίας 1967-74:

«Το άτομο αυτό υπήρξε αντιπρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της δικτατορικής

Ο Μέρτζος χειροθετείται από τον μητροπολίτη Καστοριάς Γιάννη Παπακώστα

συμμορίας του Παπαδόπουλου και αρθρογραφούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της εφτάχρονης τυραννίας υπέρ της. Απαιτούμε την άμεση αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης και την επίσημη διάψευση από το υπουργείο Εξωτερικών ότι ο κ. Κοτζιάς εισηγήθηκε τη διάκριση».

Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί υπήρξε γενική σιωπή όταν ο πατριάρχης Δημήτρης Αρχοντώνης ανακήρυξε τον Μέρτζο («χέστηκα» κλπ) «σε Αρχοντα Οφφικιάλιο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, με τον υψηλό τίτλο του ‘Διδασκάλου του Γένους’ »; («Διδάσκαλος του Γένους ο Ν. Μέρτζος»-εφ. «δημοκρατία»-19.08.2015).  Θεωρείται τόσο φυσιολογικό η Εκκλησία να εμμένει προκλητικά στο κατάπτυστο χουντικό της παρελθόν, για το οποίο δεν απολογήθηκε ποτέ;

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερή» Εξουσία, φασισμός, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

27 Responses to Ανακήρυξη χουντικού από τον πατριάρχη σε «Δάσκαλο του Γένους»!

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Από την απάντηση του Δάσκαλου του Γένους στον Ιό της Ελευθεροτυπίας (βλ. παρακάτω):

    «…Χέστηκα. Εκτοτε, άγρυπνος και εν συνεχεί ακρατεία ούρων τε και κοπράνων επί έντρομον εικοσιτετράωρον,…».


    Το κομποσχοίνι

    http://www.imkastorias.gr/index.php/enimerosi/arxeio-ekdiloseon/item/1766-arxontas-didaskalos-tou-genous-xeirothetithike-o-nikolaos-mertzos-foto#sthash.Y9v5x9Ly.dpuf

    Άρχοντας Διδάσκαλος του Γένους ο κ. Νικόλαος Μέρτζος

    Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο ιστορικό Νυμφαίο λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας κ. Σεραφείμ, την Κυριακή 16 Αυγούστου 2015.

    Ο Σεβασμιώτατος κατόπιν σεπτής εντολής του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, χειροθέτησε σε Άρχοντα Οφφικιάλιο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας με τον υψηλό τίτλο του «Διδασκάλου του Γένους», τον Νυμφαιώτη Νικόλαο Μέρτζο.
    Ο Νικόλαος Μέρτζος είναι ένας άνδρας που διακρίνεται για την συγγραφική του προσφορά, κυρίως σε θέματα που αναδεικνύουν και προβάλουν τα εθνικά μας ζητήματα, για τις διακρίσεις του και την προσφορά του στην Ορθοδοξία, την τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και το ενδιαφέρον του για το περιβάλλον. Επίσης, σημαντική ήταν η προσφορά του στην αναγέννηση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, όπου αποτελεί πλέον το επιστημονικό δόρυ της Ελλάδος σε εθνικά και ιστορικά θέματα.
    Ο Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ συνεχάρη τον κ. Μέρτζο για την υψίστη αυτή τιμή που έδωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης σε έναν συμπατριώτη μας και του ευχήθηκε ο Δομήτωρ της Εκκλησίας μας Ιησούς Χριστός να του χαρίζει υγεία και δύναμη να συνεχίσει την προσφορά του.

    Ο κ. Μέρτζος, βαθύτατα συγκινημένος για την υψίστη αυτή διάκριση, ευχαρίστησε τον Προκαθήμενο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο για την αγάπη του και τη διάκριση που του δίδει η Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και ευχήθηκε να του χαρίζει η Παναγία μας πολλά έτη για να διακονεί και να καθοδηγεί τους πιστούς εις νομάς σωτηρίους.

    Επίσης, ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Καστορίας, τον αδελφό του Σεραφείμ, όπως χαρακτηριστικά είπε, και επεκτείνοντας το λόγο του δεν παρέλειψε μεταξύ άλλων να πει πως είναι ανάγκη να επανακτήσουμε την εθνική μας αυτοσυνειδησία για να βγούμε από το τέλμα που βρισκόμαστε.

    Τέλος, ο Άρχοντας κ. Νικόλαος Μέρτζος τόνισε πως «ότι κάνω είναι η εξόφληση του χρέους μου προς το Γένος και την Πατρίδα και αυτό θα συνεχίσω να κάνω για όσα χρόνια μου χαρίζει ο Θεός».

    http://www.iospress.gr/ios2007/ios20070930.htm

    Ο «ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ» ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΕΡΤΖΟΣ

    Ο κ. πρόεδρος και η χούντα

    …………………………………………

    Ποιος είναι ο κ. Μέρτζος

    Αυτό που προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το πάθος με το οποίο υπερασπίζεται τις απόψεις του ο κ. Μέρτζος, δεδομένου ότι υποτίθεται πως ο φανατισμός δεν περιλαμβάνεται στις αρετές κάποιου που εκπροσωπεί έναν επιστημονικό οργανισμό.

    Βέβαια η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών με έδρα τη Θεσσαλονίκη είναι από τους ημικρατικούς οργανισμούς που ασχολούνται με την τεκμηρίωση των επίσημων ελληνικών θέσεων και απ’ αυτή την άποψη ακροβατεί πάντοτε μεταξύ της ιστορικής επιστήμης και της πολιτικής προπαγάνδας, αλλά φαίνεται ότι αυτή τη φορά ο πρόεδρός της ξεπερνάει τα όρια και φτάνει στο σημείο να παίρνει μέρος στην κομματική διαμάχη στο εσωτερικό της χώρας.

    Είναι χαρακτηριστική η σχετική ανακοίνωση του ΔΣ της Εταιρείας που έχει αναρτηθεί στον ιστότοπό της, όπου κατηγορείται ο Κώστας Σημίτης ότι υπηρετούσε ως πρωθυπουργός τις «επικείμενες προαποφασισμένες εξελίξεις στα Βαλκάνια που εναρμονίζονται με τη διεθνή επιχείρηση αποεθνικοποίησης», με στόχο «τα βαλκανικά προτεκτοράτα της Νέας Τάξης να ενταχθούν σε υπερθενικές πολυπολιτισμικές περιφέρειες (Ενιαία Μακεδονία, Ενιαία Θράκη κ.α.)». Η ανακοίνωση κλείνει με την ακόλουθη ηρωική αποστροφή: «Οι Ελληνες, ωστόσο, δεν είναι ηλίθιοι, ούτε προτίθενται να αυτό-ευνουχιστούν ευελπιστώντας να παχαίνουν στα βουστάσια της Νέας Τάξης. Αντιστέκονται ομόψυχοι. Και αποκλείεται να προσκυνήσουν».

    Στον πρόλογό του για την έκδοση των πρακτικών της ημερίδας, ο κ. Μέρτζος ακολουθεί τη φρασεολογία των εθνικοφρόνων τηλεπλασιέ: «Στην πραγματικότητα, εντός και εναντίον της Εθνικής Παιδείας, έχει στηθεί και ήδη λειτουργεί ένα Κρυφό Σχολειό, νεοταξικό και διεθνιστικό, όπου, σε πανελλαδική κλίμακα, συντελείται ένα παιδομάζωμα. Τα άγουρα Ελληνόπουλα εκπαιδεύονται να αλλαξοπιστήσουν κυριολεκτικά αποτάσσοντας, ως Σατανά, την πίστη των γονέων τους και προσηλυτιζόμενα στην πίστη της Νέας Τάξης».

    Ο 71χρόνος Νικόλαος Μέρτζος δεν είναι ο ίδιος ιστορικός. Είναι δικηγόρος, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας «Ελληνικός Βορράς» και του περιοδικού «Μακεδονική Ζωή». Οι περισσότεροι τον γνωρίζουν από τη θητεία του ως προέδρου της Κοινότητας Νυμφαίου, τη συμβολή του στην αναπαλαίωση του χωριού και την ανάδειξή του ως ενός από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στη Δυτική Μακεδονία. Πολύ λιγότερο γνωστή είναι η πολιτική του δράση. Ισως όμως αυτή να δίνει την απάντηση στην απορία που εκφράσαμε πιο πάνω. Πριν τη δικτατορία υπήρξε δραστήριο μέλος της περιβόητης ΕΚΟΦ. Κατά τη διάρκεια της χούντας διορίστηκε από τον Παπαδόπουλο μέλος της πρώτης, 56μελούς «Συμβουλευτικής Επιτροπής» (11.1970). Τον επόμενο χρόνο εξελέγη απ’ το χουντικό μηχανισμό μέλος (12.12.71), εν συνεχεία γραμματέας (10.8.71) και τέλος Β’ αντιπρόεδρος (20.1.72) της δεύτερης, 75μελούς «Συμβουλευτικής».

    Βέβαια η πολιτική δραστηριότητα του κ. Μέρτζου δεν σταμάτησε με την πτώση της χούντας, αλλά όπως όλοι οι εκδηλωμένοι χουντικοί δεν ήταν δυνατόν να πολιτευτεί ανοιχτά. Υπήρξε πάντως κατά καιρούς σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ευάγγελου Αβέρωφ και του Κώστα Μητσοτάκη. Με την τελευταία ιδιότητα συμμετείχε στη διοργάνωση του συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη (14.2.92) και συνέταξε τη σχετική διακήρυξη.

    Επιτροπή «εγκαθέτων»

    Αλλά τι ήταν αυτή η «Συμβουλευτική Επιτροπή»; Πρόκειται για ένα σώμα διορισμένο από τη χούντα, με αρμοδιότητα να «εκφέρει γνώμην επί της αρχής και του εν γένει περιεχομένου των εις αυτήν παραπεμπομένων υπό του Πρωθυπουργού σχεδίων Νομοθετικών Διαταγμάτων». Στην πραγματικότητα ήταν ένα σώμα υποτακτικών της δικτατορίας, με μοναδική σκοπιμότητα να εμφανιστεί μια βιτρίνα «εκδημοκρατισμού» του χουντικού καθεστώτος. Η θέση του μέλους της «Συμβουλευτικής» ήταν έμμισθη, με «μηνιαία αποζημίωση» όχι μεγαλύτερη από τις απολαβές Γενικού Γραμματέα Υπουργείου, συν τα οδοιπορικά και -στην περίπτωση του προέδρου- έξοδα παραστάσεως (Ν.Δ. 959/1971).

    Τη δημιουργία της «Επιτροπής» εξήγγειλε στις 10.4.70 ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος σε συνέντευξη Τύπου, ως μέτρο φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος. Οπως εξήγησε στους ξένους και Ελληνες δημοσιογράφους, ο Παπαδόπουλος χρησιμοποίησε τον όρο «Συμβουλευτική Επιτροπή», γιατί θεωρούσε τη λέξη Βουλή «ολίγον κακόηχον». Εξηγώντας τον τρόπο που θα συγκροτήσει την Επιτροπή, ο δικτάτορας επαναλάμβανε στις 26.11.70 ότι η ονομασία «Μικρά Βουλή» είναι «άστοχος» για τη Συμβουλευτική: «Δεν πρόκειται περί Βουλής –μικράς ή μεγάλης. Είναι απλώς ένα σώμα το οποίον αποστολήν έχει να υποβοηθή συμβουλευτικώς την Εθνικήν Κυβέρνησιν». Εξηγώντας στα μέλη της Συμβουλευτικής το λόγο που τους μάζεψε, ο Παπαδόπουλος τους ανέλυσε τους σκοπούς της «Επαναστάσεως» καταχειροκροτούμενος (22.1.71).

    Σήμερα κανείς πιά δεν θυμάται τη Συμβουλευτική. Η ιστορία την κατέγραψε ως μια αποτυχημένη προσπάθεια της χούντας να χρησιμοποιήσει μια ομάδα ανδρεικέλων για να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό και τη διεθνή κοινή γνώμη. Σύσσωμος ο δημοκρατικός πολιτικός κόσμος αντέδρασε από την πρώτη στιγμή στη νόθα αυτή «φιλελευθεροποίηση». Πρώτα πρώτα η Αριστερά και οι αντιστασιακές οργανώσεις που απέρριψαν κάθε ιδέα συμμετοχής σε αυτό το φιάσκο («Η αποδοχή της ηγετικής και ρυθμιστικής θέσης της στρατοκρατίας ισοδυναμεί με πολιτικό θάνατο για οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα ή πολιτικό παράγοντα», Κομμουνιστική Επιθεώρηση, Ιούνης 1971). Ο ιστορικός του ΚΚΕ Σταύρος Ζορμπαλάς περιγράφει την Συμβουλευτική στο κεφάλαιο «Αδίστακτος δήμιος της δημοκρατίας» του βιβλίου του για τη δικτατορία: «Διέλυσαν (σ.σ. οι δικτάτορες) την παλιά βουλή που ασκούσε κάποιο αμυδρό έλεγχο στην εκτελεστική εξουσία και στη θέση της έβαλαν τη μίνι-βουλή, που στο πρότυπο της βουλής του Φράνκο και της φασιστικής συντεχνιακής βουλής της Πορτογαλίας αποτελούνταν από διορισμένους και άβουλους εκπροσώπους του καθεστώτος με αποκλειστικά συμβουλευτική για τους δικτάτορες γνώμη» («Ο νεοφασισμός στην Ελλάδα», εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1987, σ. 200).

    Αλλά οι πιο έντονες καταγγελίες για τη Συμβουλευτική Επιτροπή προέρχονται από τον συντηρητικό πολιτικό κόσμο, τον οποίο υποτίθεται ότι θα προσέλκυε ο ελιγμός των συνταγματαρχών. Στις γνωστές του δηλώσεις από το Παρίσι κατά της δικτατορίας που δημοσιεύτηκαν στη «Βραδυνή» και τη «Θεσσαλονίκη» (23.4.73), ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναφέρει μεταξύ των στοιχείων «παραπλανήσεως της διεθνούς κοινής γνώμης και εμπαιγμού του ελληνικού λαού», το γεγονός ότι «συνέστησε την Συμβουλευτικήν Επιτροπήν, η οποία δεν προβλέπεται καν από το Σύνταγμα για να δημιουργήση την εντύπωσιν ότι περιορίζει την αυταρχικότητα του καθεστώτος και να αποκτήση ένα κομματικό όργανο. Και ενώ απαγορεύει την πολιτική δραστηριότητα εις όλους τους Ελληνας, αναπτύσσει η ίδια έντονον προσπάθειαν καταδημαγωγήσεως του λαού και διασυρμού του πολιτικού κόσμου».

    Η αντίδραση του δημοκρατικού πολιτικού κόσμου στη Συμβουλευτική Επιτροπή καταγράφεται από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της. Με δηλώσεις του ο Δημήτρης Παπασπύρου, τελευταίος πρόεδρος της νόμιμης βουλής (1965-1967), αναφερόμενος στα μέλη της Συμβουλευτικής, μίλησε τον Ιανουάριο του 1972 για «υποτελείς», «εγκαθέτους» και «μη ελεύθερους Ελληνες». Κάποιο μέλος της Συμβουλευτικής κατέθεσε μήνυση εναντίον του για εξύβριση και ασκήθηκε δίωξη. Σε υπεράσπιση του Παπασπύρου έκανε εκτενή δήλωση ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, όπου μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι «μόνο υποτελείς και εγκάθετοι, δηλαδή τεταγμένοι να επιδοκιμάζουν τον αφέντην των, άρα εστερημένοι της ιδιότητος του ελευθέρου και υπερηφάνου Ελληνος πολίτου ήτο δυνατόν να χειροκροτήσουν ή να ανεχθούν τας στρεφομένας εναντίον ολόκληρου του πολιτικού κόσμου της χώρας και εμμέσως εναντίον ολόκληρου του ελληνικού λαού ύβρεις και συκοφαντίας» (σ.σ. του Παπαδόπουλου).

    Στο ημερολόγιό του ο Γεώργιος Ράλλης έχει καταγράψει την πρώτη του εντύπωση από τη Συμβουλευτική: «Πρόκειται για όργανο της κυβερνήσεως και φαντάζομαι ότι δόθηκε τόση έμφαση στη δημιουργία της Επιτροπής, από τη μια μεριά για να προκληθεί η εντύπωση πως έχουμε κάποια πρόοδο προς το αντιπροσωπευτικό σύστημα και από την άλλη για να δελεαστούν και υποβάλουν υποψηφιότητα νέοι άνθρωποι. Παρά τις προσπάθειες, όμως, αυτές, οι υποψήφιοι για τη ‘μικρή Βουλή’, μολονότι ο μισθός είναι μεγάλος, ήταν ελάχιστοι και στη μεγάλη τους πλειοψηφία ασήμαντοι» (25.1.71).

    Ανάλογες είναι οι εκτιμήσεις και ξένων συγγραφέων που ασχολήθηκαν με την ιστορία της χούντας, όπως ο Κρις Γούντχαουζ, ο οποίος εκτιμά ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή υπήρξε το «μόνο μέτρο της χούντας που μπορεί να χαρακτηριστεί κυριολεκτικά φασιστικό» (“The Rise and Fall of the Greek Colonels”, Granada, London, 1985, σ. 85).

    Λήθη ή αλήθεια;

    Η θητεία του κ. Μέρτζου στη Συμβουλευτική Επιτροπή της δικτατορίας δεν μας ήταν άγνωστη (βλ. σχετ. δημοσιεύματα του «Ιού» 23/10/05, 21/4/07 και 30/6/07). Ομως είναι αλήθεια ότι δεν φανταζόμαστε ότι αυτή η θητεία θα συνοδευόταν από τέτοιους ύμνους για το δικτατορικό καθεστώς και τον δικτάτορα όπως αυτοί που καταγράφουμε σε διπλανή στήλη. Ξεφυλλίζοντας, όμως, τους τόμους με τα πρακτικά της «Συμβουλευτικής Επιτροπής» στις αρχές του καλοκαιριού διαπιστώσαμε την αλήθεια για τον κ. Μέρτζο. Απευθυνθήκαμε αμέσως στον ίδιο και σε όλα τα μέλη του ΔΣ της Εταιρείας, με την επιστολή που δημοσιεύουμε σε χωριστό πλαίσιο. Απάντησε αυθημερόν μόνον ο ίδιος με την επιστολή που επίσης δημοσιεύουμε. Κανένα από τα άλλα μέλη του ΔΣ δεν έδωσε σημεία ζωής μετά την επιστολή μας. Ελπίζουμε τουλάχιστον να έφτασε σ’ αυτούς μέσω της γραμματείας της Εταιρείας στην οποία την απευθύναμε.

    Αλλά τι λέει στην απάντησή του ο κ. Μέρτζος; Ας διαβαστεί η επιστολή προσεκτικά, γιατί είναι σαφές ότι ο συντάκτης της πιστεύει ακόμα ότι βρισκόμαστε στο αγαπημένο του παπαδοπουλικό καθεστώς και ότι μπορεί να απαντά σε σοβαρά δημοσιογραφικά ερωτήματα μιμούμενος στη γλώσσα, το χιούμορ και την ευστροφία τους λόγους του δικτάτορα. Με λίγα λόγια μας απαντά ότι «χέστηκε», ότι δεν προβληματίζεται καν για τη συμμετοχή του στο σώμα αυτό των «ανδρεικέλων» της χούντας. Και επιπλέον ειρωνεύεται κάθε υποψία αυτοκριτικής για τη συμμετοχή του στη Συμβουλευτική.

    Το μοναδικό σοβαρό επιχείρημα του κ. Μέρτζου είναι ότι έχουν περάσει από τότε 32 χρόνια (για την ακρίβεια 33). Σ’ αυτό έχει δίκιο. Και είναι επίσης αλήθεια ότι από τότε έχει να επιδείξει δημόσια δράση σε πολλούς τομείς. Όμως το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι πώς ένας άνθρωπος της χούντας έχει το πολιτικό, επιστημονικό και κυρίως ηθικό ανάστημα να αναγορεύεται σήμερα σε τιμητή της εκπαιδευτικής πολιτικής και να χρησιμοποιεί το βήμα του ημικρατικού (και πάντως επιχορηγούμενου) αυτού οργανισμού για να κατακερευνώσει τη δημοκρατικά εκλεγμένη πολιτική ηγεσία.

    Το ερώτημα απευθύνεται και στα άλλα μέλη του ΔΣ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών τόσο σ’ αυτούς που εκλέχτηκαν με το ψηφοδέλτιο Μέρτζου στη γενική συνέλευση της 2.4.06 (Ιωάννης Κολιόπουλος, Θεόδωρος Δαρδαβέσης, Χαράλαμπος Νάσλας, Χαράλαμπος Παπαστάθης, Τερέζα Πεντζοπούλου-Βαλαλά) όσο κι εκείνους που εκλέχτηκαν με το συνδυασμό του Κωνσταντίνου Βαβούσκου (Αθανάσιος Καραθανάσης, Βασίλειος Πάππας). Ειδικά ο κ. Πάππας, βουλευτής Χαλκιδικής της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τις πρόσφατες εκλογές, οφείλει κάποια απάντηση.

    Ο κ. Μέρτζος φυσικά έχει φροντίσει όλα αυτά τα χρόνια να προβάλει κυρίως την ιδιότητα του δραστήριου κοινοτάρχη και ανέπτυξε προσωπικές σχέσεις με πολιτικούς των δύο μεγάλων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του σημερινού πρωθυπουργού, ο οποίος επέλεξε πέρυσι τα Χριστούγεννα να επισκεφτεί οικογενειακώς το Νυμφαίο. Όμως η εκστρατεία του κ. Μέρτζου κατά της «Νέας Τάξης», και οι επιθέσεις του στον πολιτικό κόσμο με αφορμή το σχολικό βιβλίο ιστορίας αποδεικνύει ότι εξακολουθεί να επιχειρηματολογεί σαν στέλεχος της «Συμβουλευτικής».

    Και μας βάζει στον πειρασμό να αναρωτηθούμε μήπως αυτό που κυρίως τον ενόχλησε στο βιβλίο Ιστορίας είναι η εκτενής αναφορά στη δικτατορία του 1967 και την αντίσταση του ελληνικού λαού (σ. 118-120). Γι’ αυτό το κεφάλαιο ποια γνώμη έχει ο μαχητικός «Σύμβουλος»;

    Η επιστολή του «Ιού»

    ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Δ.Σ.
    ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
    ΑΥΣΤΗΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

    Αθήνα, 2 Ιουλίου 2007

    Αξιότιμη κυρία,
    Αξιότιμοι κύριοι

    Απευθυνόμαστε ατομικά σε κάθε μέλος του Δ.Σ. της ΕΜΣ, επειδή το ερώτημά μας αναφέρεται στην ατομική ευθύνη καθενός και δυστυχώς αφορά τον πρόεδρο της ΕΜΣ, κ. Νικόλαο Μέρτζο.
    Εχουμε καταγράψει σε δημοσιογραφικά ρεπορτάζ τη συμμετοχή του κ. Μέρτζου στη Συμβουλευτική Επιτροπή του δικτατορικού καθεστώτος (βλ. «Ελευθεροτυπία» 23.10.05, 21.4.07 και 30.6.07). Ομως μόλις πρόσφατα ανατρέξαμε στα δημοσιευμένα πρακτικά της Συμβουλευτικής Επιτροπής («Η Συμβουλευτική Επιτροπή και το έργον αυτής», Αθήναι 1972), όπου διαπιστώσαμε ότι ο νυν πρόεδρος της ΕΜΣ δεν περιορίστηκε σε τυπική συμμετοχή στις εργασίες αυτού του χουντικού κακέκτυπου βουλής, αλλά από το βήμα του αναδείχτηκε σε διαπρύσιο κήρυκα του δικτατορικού καθεστώτος και προσωπικός υμνητής του Παπαδόπουλου.
    Δεδομένου ότι έχετε άμεση σχέση με την ιστορική επιστήμη είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσετε την ακρίβεια των διαπιστώσεων αυτών. Οι τόμοι με τα πρακτικά της «Συμβουλευτικής» βρίσκονται σε πολλές βιβλιοθήκες. Αναφέρουμε ενδεικτικά την κεντρική Βιβλιοθήκη της Βουλής. Είμαστε φυσικά σε θέση να σας αποστείλουμε το σχετικό υλικό, αν προτιμάτε.
    Γνωρίζουμε ότι έχουν περάσει πολλές δεκαετίες από την πτώση της δικτατορίας, αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχει τηρηθεί στην ελληνική δημόσια ζωή μια αρχή: οι υμνητές της χούντας δεν αναλαμβάνουν δημόσια αξιώματα στο χώρο της πολιτικής και της πνευματικής ζωής.
    Ασφαλώς θα γνωρίζετε ότι στο χώρο των Πανεπιστημίων μετά τη μεταπολίτευση απολύθηκαν οριστικά όσοι καθηγητές είχαν οποιαδήποτε σχέση με τη χούντα και μάλιστα με πολύ λιγότερα γραπτά ντοκουμέντα απ’ όσα βαρύνουν τον σημερινό πρόεδρο της ΕΜΣ.
    Αυτή η αρχή που ισχύει για κάθε πνευματικό ίδρυμα (δηλαδή ότι δεν επιδοκιμάζει τους συνεργάτες της χούντας) ελπίζουμε ότι ισχύει και για το δικό σας. Αλλωστε, διαβάζοντας την Αυτοβιογραφία του καθηγητή Κωνσταντίνου Βαβούσκου, ο οποίος κατείχε το αξίωμα του Προέδρου στην ΕΜΣ επί δεκαετίες και μέχρι πρότινος, διαπιστώνουμε ότι κι αυτός συνδέει την επιστημονική και ανθρώπινη αξιοπρέπειά του με την άρνηση να υπηρετήσει το τυραννικό καθεστώς.
    Αν όλα αυτά ισχύουν για κάθε πνευματικό ίδρυμα, πολύ περισσότερο έχουν εφαρμογή στην ΕΜΣ, η οποία διεκδικεί και ένα ξεχωριστό ρόλο στην καταγραφή και διδασκαλία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Τι μπορεί να πει για την ιστορία της περιόδου 1967-1974 ένα ίδρυμα που τιμά με την ανάδειξη στη θέση του προέδρου του έναν υμνητή της δικτατορίας;
    Με αυτές τις σκέψεις σας παρακαλούμε να μας εξηγήσετε με ποιόν τρόπο αντιμετωπίζετε εσείς αυτό το ζήτημα (αν το θεωρείτε καν ζήτημα.

    Ο Ιός

    Η απάντηση του κ. Μέρτζου

    Προς τον «Ιό»

    Θεσσαλονίκη 3 Ιουλίου 2007

    Εκλαμπρότατε,
    Κύριε, Κύριε Δημόσιε Κατήγορε,
    Αθηνών, πάσης Ελλάδος και Περιχώρων

    Περιδεής προσπίπτω, Παντεπόπτα, εις τους ευκλεείς πόδας της Πανυσεβάστου Αρχής Σας, ευχόμενος ο ταπεινός δούλος Σας ανύστακτον εφορείαν του δημοσίου, άμα δε και εθνικού (μετά συγχωρήσεως) συμφέροντος, λαμβάνων την τιμήν να Σας αναφέρω ότι μετ’ άκρας συντριβής έλαβον ο ανάξιος το πολυφίλητον Ενταλμά Σας και διεβίβασα αυθωρεί την σεβασμίαν Διαταγήν Σας προς άμεσον εξορίαν μου.
    Επικαλούμενος την Επιείκειάν Σας, παρακαλώ εκ βάθους της συντετριμμένης και μιαράς καρδίας μου, συγχωρήσατε την καθυστέρησιν του Ικετηρίου τούτου Γράμματός μου διότι, άμα τη λήψει του σεβαστού Εντάλματός Σας, ενεφιλοχώρησε σπουδαίος λόγος. Χέστηκα.
    Εκτοτε, άγρυπνος και εν συνεχεί ακρατεία ούρων τε και κοπράνων επί έντρομον εικοσιτετράωρον, περισυλλέγω τα ράκη εις τα οποία διεσκόρπισεν άπασαν την υπόστασίν μου ο κεραυνός από τον παντεπόπτην Ολυμπον της θεϊκής αποστολής Σας διαπορών ο ασεβέστατος ξυλοσχίστης, πώς άγνωστον μεταξύ αγνώστων με συνέλαβεν η οξυδέρκειά Σας. Προφανώς επενήργησε το δαιμόνιόν Σας.
    Επί έτη τριάκοντα και δύο εβίωσα λάθρα ανελλιπώς και πονηρώς μακράν του δημοσίου βίου καλλιεργών ευλαβώς τον λαχανόκηπον της Ιεράς Μονής των Λαζαριστών Αδελφών, κινούμενος υπό τα λάχανα ως όφις ιοβόλος. Απέφυγον, ως ο διάβολος το λιβάνι, την πάσαν δημοσιότητα. Εκαλύφθην υπό ψευδώνυμον ουχί, προς Θεού, επαναστατικόν. Ουδείς ουδέποτε πολίτης εγνώρισε την ύπαρξίν μου, πλην της Αγίας Ηγουμένης. Η δημοσιότης μοι υπήρξεν εσαεί άγνωστος, λίαν άλλωστε κινδυνώδης δια ληστοφυγόδικον. Και ουδέ την φτέρην έσεισα ποτέ.
    Αλλ’ έστι Δίκης Οφθαλμός ος τα πάνθ’ ορά. Ο Υμέτερος ασφαλώς Οφθαλμός.
    Κατόπιν τούτου, Πανυσέβαστε Προστάτα των ιερών και οσίων, εκλιπαρώ μετ’ άκρας ταπεινώσεως την Αρετήν Σας όπως, εξαντλούσα την πάσαν επιείκειαν, δεχθή την ακόλουθον ειλικρινή μου Δήλωσιν Μετανοίας:
    Αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τον χουντισμόν και πάσας τας παραφυάδας του.
    Φιλώ τους πόδας Σας, θέτω τρις εις το εστιγματισμένον μαύρον μέτωπόν μου την ένδοξον κόνιν των κραταιών υποδημάτων Σας, ίαμα πάσης νόσου και μαλακίας, ομολογώ ότι, τη Υμετέρα Θεία Χάριτι, είδον το Φως το Αληθινόν και, ίνα επί τέλους εξέλθω καγώ εις το φως, Σας ικετεύω να μοι χορηγήσητε εν τη αποκλειστική αρμοδιότητι Υμών το αναγκαίον και σωτήριον Πιστοποιητικόν Κοινωνικών Φρονημάτων.
    Κούτσα-κούτσα και τι πράιτε θραύσετο χάρις εις το Μέγα Ελεός Σας.
    Ο Ιαβέρης ζει, αυτός μας οδηγεί.

    Νικόλαος Ι. Μέρτζος
    Πρόεδρος Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

    Ο υμνητής της χούντας

    Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι ενδεικτικά των απόψεων που διατύπωνε ο σημερινός Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στο βήμα της «Συμβουλευτικής Επιτροπής», όπου είχε τοποθετηθεί από το δικτατορικό καθεστώς. Ο Νικόλαος Μέρτζος υπήρξε εισηγητής στο χουντικό νομοσχέδιο «περί οργανισμού του υπουργείου Εσωτερικών» (21.4.71), όπου ενώπιον του Στυλιανού Παττακού εξύμνησε τις προσπάθειες της κυβέρνησης (δηλαδή της χούντας) και αντιπαρέβαλε το πραξικόπημα στις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις:

    «Η Επανάστασις της 21ης Απριλίου κατέβαλε και καταβάλλει εργώδη, νομίζω, προσπάθειαν διά να απαλύνη τας δυσχερείας και να εξοβελίσει τα αγκάθια, που μακρά και κακίστη συνήθεια είχε παρεμβάλει μεταξύ του κοινού και της διοικήσεως».

    Μιλώντας σε άλλο νομοσχέδιο «περί επαγγελματικών σωματείων» (14.5.71), με το οποίο η χούντα ήθελε να διευθετήσει την απαγόρευση των απεργιών, ο κ. Μέρτζος εμφανίζεται πάλι ενθουσιώδης: «Το σχέδιον Ν.Δ. είναι άρτιον και το σημαντικώτερον είναι ότι είναι διαποτισμένον από βαθείας δημοκρατικάς αρχάς, πράγμα που δεν αποτελεί προσωπικήν διαπίστωσιν αλλά των ιδίων των εργαζομένων μετά των οποίων ήλθον εις επαφήν εις τρεις συνελεύσεις εις Θεσσαλονίκην και την Χαλκιδικήν, αι οποίαι εξέφρασαν την απόλυτον ικανοποίησίν των και τας ευχαριστίας των προς την Κυβέρνησιν».

    Σε άλλο νομοσχέδιο περί του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (15.6.71), ο κ. Μέρτζος «εξαίρει» την πολιτική της κυβέρνησης: «Αυτή η χειρονομία της Κυβερνήσεως προς τα ασθενέστερα στρώματα του ελληνικού λαού νομίζω ότι δέον να εξαρθή εις την ουσίαν της».

    Οσο περνάει ο χρόνος, ο κ. Μέρτζος εκφράζεται όλο και πιο θερμά για τη χούντα και τον δικτάτορα. Αγορεύοντας στις 14 Ιουλίου 1971 υποστηρίζει: «Διότι αφ’ ενός μεν επείγει ο πλήρης εκσυγχρονισμός του κράτους – πράγμα που αποτελεί βασικόν στόχον της Επαναστάσεως, άνευ πλήρους επιτεύξεως του οποίου αύτη δεν δικαιούται να θεωρήση εαυτήν ως εκπληρώσασαν τας προς το Εθνος ευθύνας της – αφ’ ετέρου δε το πλέγμα των ληφθεισών και των ληφθησομένων αποφάσεων θα πρέπει να έχη τοιαύτην δομήν και ελαστικότητα, ώστε να ανθέξη εις την δοκιμασίαν του χρόνου και να οδηγήση το Κράτος εις επίπεδον οργάνου ανταξίου των μεγάλων οραματισμών του Εθνους, τους οποίους αναγλύφως εκφράζει ο αρχηγός της Επαναστάσεως και Πρωθυπουργός της χώρας κ. Γεώργιος Παπαδόπουλος».

    Ενδιαφέρουσες είναι οι θέσεις που εκφράζει ο κ. Μέρτζος ενώπιον του διαβόητου Γεωργαλά για το νομοσχέδιο περί δημοσιογραφικού επαγγέλματος που ετοίμαζε η χούντα για να θεσμοθετήσει τη φίμωση του Τύπου (25.8.71).

    «Κύριοι Συνάδελφοι, έχω την τιμήν, αλλά και την βαρείαν ευθύνην, να είμαι ο μόνος Δημοσιογράφος μεταξύ υμών. Θα ήθελα να ομιλήσω διά το δημοσιογραφικόν επάγγελμα. Προτιμώ να αφήσω τον λόγον περί των Δημοσιογράφων εις την Κυβέρνησιν. Η υπεύθυνος Κυβέρνησις απευθυνομένη διά του Κυβερνητικού επί του Τύπου Εκπροσώπου της, την 17.12.70 προς όλας τας οργανώσεις του Τύπου, ωμίλησε περί ετοίμου σχεδίου Ν.Δ. περί Δημοσιογραφικού επαγγέλματος και εξέφρασε τας αντιλήψεις της περί του πώς θα πρέπει να είναι ωργανωμένον το Δημοσιογραφικόν επάγγελμα και περί του του τι είναι οι Δημοσιογράφοι. Αι θέσεις αυταί, κύριοι Συνάδελφοι, είναι διαυγείς και δημοκρατικαί. Αναφέρομαι εις αυτάς».

    Και για όσους τυχόν δεν κατάλαβαν, ο κ. Μέρτζος κάνει τις θέσεις του ακόμα σαφέστερες: «Αυτήν την στιγμήν δεν υπερασπίζομαι τους δημοσιογράφους, αλλά αυτήν την Κυβέρνησιν. Δεν υπερασπίζομαι τας αρχάς, αι οποίαι επισήμως διετυπώθησαν διά του Κυβερνητικού εκπροσώπου, αλλά αυτήν ταύτην την Επανάστασιν». Στο τέλος της ομιλίας του ο κ. Μέρτζος ισχυρίζεται ότι η χούντα παραχώρησε ελευθεροτυπία (!) και μάλιστα «εναντίον αυτού του εαυτού της». Και καταλήγει: «Διότι η Επανάστασις είναι η αλήθεια και η αλήθεια δεν φοβείται τίποτε».

    Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που η «Επανάστασις» αναγνώρισε τις υπηρεσίες αυτού του «μόνου δημοσιογράφου» στο σώμα αυτό των «εγκαθέτων». Στο τέλος του ίδιου χρόνου (1971) ο κ. Μέρτζος «εκλέχτηκε» γραμματέας της «Συμβουλευτικής Επιτροπής» και στη συνέχεια αντιπρόεδρός της.

    http://www.clioturbata.com/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%BD-%CE%B9-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%B6%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83/

    Ν. Ι. Μέρτζος: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

  2. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ο καλός κόσμος της Εκκλησίας

    https://roides.wordpress.com/2012/12/22/22dec12b/

    Άρχοντες των πατριαρχείων-έμποροι όπλων, στο μάτι του κυκλώνα
    22/12/2012
    Ευσεβείς εκατομμυριούχοι φιλάνθρωποι στο στόχαστρο διαβολών


    Ο μητροπολίτης Γκάνας χρίει Οφικιάλιο του παπάτου της Αλεξάνδρειας τον τ.εκδότη της «Εσπρέσσο» κ.Κυριακίδη, τον οποίο καταζητεί η Αστυνομία. (Λέγεται ότι έχει αποσυρθεί και προσεύχεται στο Άγιο Όρος).

    ……………………..

    Mετά τις δημοσιογραφικές αθλιότητες περί δήθεν αστρονομικών καταθέσεων και πολυτελούς διαβίωσης τουλάχιστον δέκα μητροπολιτών (στο στόχαστρο μπήκαν και Αρχιερείς φημισμένοι για την αγιότητά των όπως οι Νικαίας, Περιστερίου και Φαναριοφερσάλων), σηκώθηκε νέο κύμα συκοφαντιών κατά των λαϊκών στελεχών της Εκκλησίας. Μετά τον κ.Φουρλεμάδη της Αλληλεγγύης, τους κ.κ.Βουλγαράκη-Πελέκη μετά συζύγου-θυγατρός αμίσθου συμβολαιογράφου (της Μονής σκελετού Εφραίμ Ν.Μάκρης, Αγίου όρους κλπ), τον πατριαρχικό δημοσιογράφο της ΕΤ3 και σπόνσορα του μέντιουμ Παϊσιου κ.Γ.Φερέτη (εκβιασμοί τοκογλυφίες), τον Μεγάλο Σταυροφόρο κ.Γρ.Μιχαλόπουλο (εκβιασμοί), ακολούθησαν πρόσφατα οι ευσεβέστατοι Λαυρεντιάδης-Κυριακίδης, της Αρχιεπισκοπής Τσίπρα και Γρ.Μιχαλόπουλου και Άρχοντες Οφικιάλοι των πατριαρχείων Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας, ο πατριαρχικός «Κύκλος της Πάτμου» (οικολογικός-παγοθραυστικός-ποταμολογικός) και τώρα ιδού ο Άρχων Μέγας Πρωτέκδικος των πατριαρχείων, έμπορος κ.Κ.Δαφέρμος, αντιμέτωποι όλοι τους με βαριές κατηγορίες ή και με ασύστολες φήμες.
    ……………….
    Ο κ. Δαφέρμος φερόνταν αναμιγμένος σε υπόθεση λαθρεμπορίας όπλων και πυρομαχικών, παρέμεινε περίπου τρεις μήνες σε φυλακή της Κωνσταντινούπολης, οπότε και αφέθηκε ελεύθερος για να επιστρέψει στη Βιέννη όπου και διαμένει. Ο πολυσχιδής επιχειρηματίας κατέχει τον τίτλο του «Άρχοντα» του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, αξίωμα που απονέμεται στους μεγάλους ευεργέτες του Οικουμενικού Θρόνου, και έχει διαθέσει μεγάλα ποσά για την αναστήλωση εκκλησιών στη Χάλκη, ακόμη και στο ελληνικό χωριό Μπελογιάννης της Ουγγαρίας…» («Πρώτο Θέμα», 27.8.2006). Πράγματι! Τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος το 2006 (σελ. 1018) παρουσιάζουν στη Μητρόπολη Αυστρίας τον εν λόγω επιχειρηματία–χορηγό του Οικουμενικού Θρόνου ως ιδρυτή οργανισμού με κοινωφελή σκοπό».
    ……………………..

  3. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3485
    ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΟΦΦΙΚΙΑΛΟΥΣ

    Αρκτουάριοι,
    Ρεφερενδάριοι,
    Άρχοντες Μαΐστορες κ.λπ.

    Πώς το Πατριαρχείο
    εξακολουθεί και σήμερα
    να μοιράζει τίτλους και οφφίκια
    σε οικονομικούς, πολιτικούς κ.ά. ταγούς της Ρωμιοσύνης

    Έγραψε στις 06.06.2014 ο/η: Παπαλουκάς Μπάμπης


    Φανάρι,
    Κυριακή Ορθοδοξίας 2007.
    Ο Πατριάρχης ανακηρύσσει νέους Άρχοντες τού Πατριαρχείου τους τότε επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων τής χώρας.

    Από αριστερά στη φωτογραφία: Ο πρόεδρος τού Αρείου Πάγου Ρ. Κεδίκογλου, Μέγας Λογοθέτης, ο Θ. Αγγελόπουλος, ο Βαρθολομαίος, ο πρόεδρος τού Συμβουλίου τής Επικρατείας Γ. Παναγιωτόπουλος, Άρχων Δικαιοφύλαξ και ο εισαγγελέας τού Αρείου Πάγου Γ. Σανιδάς, Άρχων Νομοφύλαξ.

    Άνθρωποι τής Δικαισύνης, που θα έπρεπε πρώτοι εκείνοι να μεριμνούν γιά την εφαρμογή τού Συντάγματος, λαμβάνουν τίτλους διάκρισης καταστρατηγώντας οι ίδιοι τη συνταγματική νομιμότητα.

    Το ερώτημα είναι, κατά πόσον ανώτατοι δημόσιοι λειτουργοί και μάλιστα υπουργοί – δικαστικοί (εν ενεργεία) σε περίοδο δημοκρατίας μπορούν ή είναι θεμιτό να συμμετέχουν και σε έναν άλλο οργανισμό κατά τη διάρκεια τής υπηρεσίας τους. Ποιόν θα εξυπηρετήσουν τελικά, το οφφίκιο ή το κρατικό αξίωμα;


    Με την αρμόζουσα βυζαντινή μεγαλοπρέπεια ο Πατριάρχης τίμησε πρόσφατα με το οφφίκιο τού «Άρχοντα Κουροπαλάτου τής Αγίας τού Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας» τον επιχειρηματία και ιδιοκτήτη τής ΑΕΚ, Δημήτρη Μελισσανίδη.

    Κοτζαμπάσηδες:
    Παιδιά τής Εκκλησίας
    Την οθωμανική περίοδο η Εκκλησία είχε τον απόλυτο διοικητικό έλεγχο στους ρωμιούς. Η οθωμανική διοίκηση ασχολούταν με τη στρατιωτική διοίκηση, αλλά και σε αυτήν παρέμβαινε η Εκκλησία εάν χρειαζόταν. Υπήρχε τέλεια συνεργασία.

    Είναι λάθος να πιστεύουμε αυτά, που καλλιέργησε συστηματικά η Ρωμιοσύνη, ότι δήθεν ήταν δηλαδή, κάτι διαφορετικό οι κοτζαμπάσηδες και η Εκκλησία, ότι υπήρχε μεταξύ τους συνεργασία, είχαν δικιά τους γη, που την καλλιεργούσαν οι κολίγοι κι ότι οι προύχοντες ήταν οι κοτζαμπάσηδες. Δηλαδή, ότι υπήρχαν αυτοδημιούργητοι ικανοί άνθρωποι. Στην πραγματικότητα, υπήρχε μόνον η Εκκλησία και οι υπηρέτες της. Η οιαδήποτε οικονομική εξέλιξη (προύχοντας) τού ρωμιού πέρναγε μέσα από αυτήν. Ακόμη και στις μικρές κοινότητες, φρόντιζε ο κοτζαμπάσης, οι δημογέροντες να είναι άνθρωποι τής Εκκλησίας και να την υπηρετούν σωστά.

    Οι κοτζαμπάσηδες ήταν τα παιδιά τής Εκκλησίας, οι γαμπροί, οι φίλοι κ.λπ.. Είχαν τις διοικητικές περιοχές τους, απ’ όπου κατά κύριο λόγο μάζευαν τους φόρους τού οθωμανικού κράτους και τής Εκκλησίας. Υπήρχαν και διοικητικές περιοχές (τσιφλίκια) με ελάχιστη έως και καθόλου καλλιεργήσιμη γή. Η Λιβαδειά γιά παράδειγμα είχε δέκα κοτζαμπάσηδες.

    Ευτραφής, καλοντυμένος και καλοζωισμένος ρωμιός Άρχοντας τού 18ου αιώνα.
    (Αθήνα, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη).

  4. Ο/Η του κώλου λέει:

    Μέρτζος οι Βλάχοι είναι Έλληνες.
    Μιλάνε λατινική γλώσσα γιατί υπηρέτησαν στις λεγεώνες

    http://www.vlahoi.net/vlahikiglossa.html

    Το αρχαιότερο δείγμα βλάχικου γραπτού λόγου είναι η επιγραφή του ιερομονάχου Νεκτάριου Τέρπου πάνω σε ξύλινη εικόνα του 1731 που ανακαλύφθηκε το 1950. Προέρχεται απο τη Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου της Αρδενίτσας (Ardenița), μικρό χωριό της κοιλάδας της Μουζακιάς, κοντά στην κωμόπολη Fieri της σημερινής Αλβανίας. Την περιγραφή της εικόνας πρώτος έκανε ο Αλβανός ιστορικός Dhimitër Shuteriqi το 1952. Η εικόνα παριστά την Παναγία να κρατάει στην αγκαλιά της τον Ιησού. Η κυρίως εικόνα έχει διαστάσεις 15,9 x 10,5 ενώ στο σύνολο είναι 23 x 16,2. Στα περιθώρια της εικόνας υπάρχει διακόσμηση με δέντρα και επιγραφές. Πάνω από τη μορφή της Παναγίας είναι γραμμένο στα ελληνικά: Η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΑΡΔΕΥΟΥΣΑ. Κάτω επίσης στα ελληνικά: ΑΝΑΣΣΑ ΜΗΤΡΟΠΑΡΘΕΝΕ ΒΟΗΘΗΣΟΝ ΤΟΙΣ ΔΟΥΛΟΙΣ ΣΟΥ. Κάτω απο αυτήν την επιγραφή και προς τα σριστερά σε λατινική μικρογράμματη γραφή: Regina Mater et Virgo auxiliare Servis tuis. Στο άνω δεξιά περιθώριο και περίπου στο ύψος της κύριας εικόνας σε ελληνική μικρογράμματη γραφή αποδίδεται η αλβανική μετάφραση της επιγραφής: Βήργκηνε Μάμε ἐπεραντίσ οὐρά πρέ νέε φάς τόρα τοι. Στο αντίστοιχο αριστερό μέρος είναι γραμμένο με ελληνική μικρογράμματη γραφή το βλάχικο κείμενο: Βίργιρε Μοὐμαλ τουμνεζί ὦρε τρέ νόϊ πεκετόσσλοιι. (Παρθένος η μητέρα του Θεού δεήσου και για εμάς τους αμαρτωλούς.) Στη μέση και κάτω υπάρχει η χρονολογία ᾳψλα’ (1731) και απο κάτω η υπογραφή: ο ιερομόναχος Νεκτάριος. Αντίγραφο της εικόνας υπάρχει και στις σελίδες του έργου του Νεκτάριου Τέρπου Βιβλιάριον καλούμενον Πίστις.


    Άλλη επιγραφή γραμμένη στη βλάχικη γλώσσα υπάρχει σε μοναστήρι του χωριού Κλεινοβός Τρικάλων από τον ζωγράφο Μιχαήλ Αναγνώστου Δημητρίου από τη Σαμαρίνα με χρονολογία 1789. Οι στίχοι της επιγραφής είναι γραμμένοι σε τρείς γλώσες: Ελληνική (καθαρεύουσα), Απλή (δημοτική) και βλάχικη με ελληνικούς χαρακτήρες:

    Για τη «Δίκη των Βλάχων»
    http://www.iospress.gr/letters/letter20010223.htm
    23 Φεβ. 2001 … Για τη «Δίκη των Βλάχων» Απάντηση σε ρεπορτάζ του ΙΟΥ («Ελευθεροτυπία», 10/ 2/2001) με τίτλο «Διασπορά αληθινών ειδήσεων» μας έστειλε ο …
    Στη βαλκάνια πατρίδα του κ. Παπαθεμελή
    http://www.iospress.gr/mikro1997/mikro19970301.htm
    1 Μαρ. 1997 … «Κι εμείς οι Βλάχοι μπορούμε να συνεννοηθούμε άνετα στη Ρουμανία», συμπληρώνει ο παπα-Θωμάς. «Ο θείος μου στην Ξάνθη μιλούσε άνετα με …
    Ποιος σκότωσε τον Παύλο Μελά; – α
    http://www.iospress.gr/ios2004/ios20041010a.htm
    10 Οκτ. 2004 … Χωρίς να το ξέρουν, όμως, στο ίδιο χωριό βρισκόταν κι ο αντίπαλός τους, βοεβόδας Μήτρος Βλάχος. Πριν φύγει, φρόντισε να ενημερώσει μέσω …
    Η ώρα των «άλλων» γλωσσών – α
    http://www.iospress.gr/ios2002/ios20021124a.htm
    24 Νοεμ. 2002 … *Το πρώτο είναι ότι το συνέδριο μονοπώλησε η συζήτηση γύρω από δύο γλώσσες, τη βλαχική και τη σλαβομακεδονική. Αλλωστε οι εκπρόσωποι …
    Η «εθνικώς ύποπτη» επιστήμη
    http://www.iospress.gr/mikro1998/mikro19980620.htm
    20 Ιουν. 1998 … Η «εθνικώς ύποπτη» επιστήμη «Υποπτο συνέδριο των δήθεν Βλάχων στη Λάρισα» ( «Ελεύθερος Τύπος» 13/6/98) Πόσες πιθανότητες έχει σήμερα …
    Καλοκαίρι με τον Αδόλφο
    http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050925.htm
    25 Σεπτ. 2005 … Οσο για τους «Ρουμάνους που ζουν στην Ελλάδα», αναφέρονται στους Βλάχους, τους οποίους απέτυχαν να εκρουμανίσουν στην Κατοχή και θα …
    Παλλαϊκή λεξικογραφία
    http://www.iospress.gr/mikro1998/mikro19981017.htm
    17 Οκτ. 1998 … … μέχρι και ανόητοι», οι Εβραίοι παρέμειναν «συμφεροντολόγοι, τσιγκούνηδες και φιλάργυροι», οι Βλάχοι «άξεστοι, επαρχιώτες ανοικοκύρευτοι, …

    http://www.iospress.gr/ios1997/ios19970209a.htm

    ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

    Μια Βαβέλ για το Μάαστριχτ
    1. / 2.

    Μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα υπολογίζεται ότι το 95% από τις 6.000 διαφορετικές γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στον πλανήτη θα έχουν εξαφανιστεί. Τι γίνεται όμως με τις δεκάδες γλώσσες που μιλιούνται στην Ευρώπη;

    Διάλογος σε 45 γλώσσες

    (…..)

    Οι περιπέτειες του Γραφείου στην Ελλάδα

    Δεν υπάρχει κανένα επίσημο κράτος που να καλοβλέπει τη δραστηριότητα του Γραφείου. Καμιά κυβέρνηση δεν αισθάνεται άνετα, όταν υπάρχει ένα ανεξάρτητο όργανο που λειτουργεί ως παρατηρητής και σύμβουλος, και ελέγχει τον τρόπο αντιμετώπισης των γλωσσικών μειονοτήτων που ακολουθείται σε κάθε επικράτεια. Ομως οι ελληνικές κυβερνήσεις ασφαλώς διεκδικούν την πιο αρνητική στάση απέναντι στο EBLUL. Μέχρι και σήμερα, αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει σε όλα τα άλλα κράτη μέλη, το Γραφείο δεν έχει κατορθώσει να ιδρύσει δική του επιτροπή στην Ελλάδα. Οι εκπρόσωποί του που επισκέπτονται κατά καιρούς τη χώρα μας, αντιμετωπίζονται ως όργανα κάποιου αόρατου εχθρού ή πράκτορες «ανθελληνικών συμφερόντων».
    Τουλάχιστον τέσσερις φορές (1987, 1990, 1992 και 1995) επιχειρήθηκε να εγκατασταθεί και στην Ελλάδα εθνική επιτροπή του Γραφείου. Απέτυχαν όλες οι προσπάθειες, μέσα σε ένα κλίμα μισαλλοδοξίας και δυσφήμησης. Ακόμα και σήμερα, το Γραφείο διαθέτει στην Ελλάδα μόνο έναν συνεργάτη με την ιδιότητα του «παρατηρητή», τον Σωτήρη Μπλέτσα. Μέλος ο ίδιος της «Εταιρείας Αρωμάνικου (βλάχικου) Πολιτισμού» έχει παρακολουθήσει τις τρεις τελευταίες ετήσιες συνόδους του Γραφείου στις Βρυξέλλες. «Τον Φεβρουάριο του 1996 εκπροσωπήθηκαν εθνικές επιτροπές ακόμα και από τα νέα κράτη μέλη.» Παραβρέθηκε μέχρι και ο Φιλανδός πρωθυπουργός. Η Ελλάδα απούσα.
    «Υπάρχει μια επιφυλακτικότητα ακόμα και ανάμεσά μας. Οι Βλάχοι, π.χ., έχουν ενδοιασμούς για τη συνεργασία με τους Τούρκους και τους Πομάκους, κ.ο. κ. Υπάρχει ο φόβος ότι αν δημιουργηθεί μια ενιαία επιτροπή με όλες τις γλωσσικές ομάδες (τους Σλαβομακεδόνες, κλπ), θα παρεξηγηθούμε ότι είμαστε ‘αντεθνικά στοιχεία'», μας εξηγεί ο κ. Μπλέτσας. «Ομως τελικά δεν το αποφύγαμε. Εγώ κρατήθηκα επί ώρες στο αστυνομικό τμήμα της Νάουσας, την 1η Ιουλίου 1995». Είχε «τολμήσει» τότε ο κ. Μπλέτσας να πάει στο ετήσιο αντάμωμα των Βλάχων και να παραδώσει στον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ενωσης Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων το επίσημο δελτίο του Γραφείου (Contact Bulletin) με τον χάρτη των 44 μειονοτικών γλωσσών της Ε.Ε. Πρόκειται για τον ίδιο χάρτη που δημοσιεύθηκε ασχολίαστος την περασμένη εβδομάδα σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες. «Μόλις είδε το φυλλάδιο του Γραφείου, το άρπαξε και φώναξε τους αστυνομικούς να με συλλάβουν. Αμέσως με περικύκλωσαν καμιά τριανταριά αστυνομικοί και με οδήγησαν στο τμήμα. Εκεί υποχρεώθηκα να υπογράψω δήλωση και να αποκηρύξω όσα ‘αντεθνικά’ περιλαμβάνονται στο δελτίο.» Μια πραγματική δήλωση μετάνοιας, εξήντα χρόνια μετά τον Μεταξά και τον Μανιαδάκη. Στην υπόθεση πρωτοστάτησε ο βουλευτής Σερρών της Νέας Δημοκρατίας Ευγένιος Χαϊτίδης.
    Η απέχθεια των ελληνικών αρχών προς το Γραφείο και ο φόβος τους προς κάθε δραστηριότητά του περιγράφονται εκτενώς στο ημιεπίσημο προπαγανδιστικό βιβλίο «Εθνικά και Μειονοτικά Θέματα» του Αχιλλέα Λαζάρου και της Αγόρως Λαζάρου (Επιτροπή ενημερώσεως για τα εθνικά θέματα, Αθήνα 1993): «Η φοβερή βλάβη, απότοκος των Εκθέσεων Δουβλίνου, τις οποίες η ελληνική ανοργανωσιά, αρρυθμία, άγνοια, ολιγωρία επέτρεψαν να έλθουν στο φως της δημοσιότητας, αν και ήταν δυνατή η πρόληψή τους, παραμένει αμείωτη.» (σελ. 192-3)
    Χαρακτηριστική είναι και η άποψη του Αριστείδη Κόλλια, μέχρι πρότινος προέδρου του Αρβανίτικου Συνδέσμου της Ελλάδας. «Ο Αρβανίτικος Σύνδεσμος αρνήθηκε κάθε οικονομική βοήθεια από το Γραφείο, γιατί θεώρησε ότι το θέμα είναι ευαίσθητο από κάθε άποψη, ενδεχομένως δε να δημιουργούσε προβλήματα στην Ελληνική πολιτεία και πνεύμα καχυποψίας μεταξύ των μελών μας», έγραφε το 1989 στο περιοδικό «Μπέσα» (τ. 12). Σήμερα διαπιστώνει ότι το κλίμα είναι καλύτερο, αλλά «την εκπροσώπηση της αρβανίτικης γλώσσας επιχειρούν να την αναλάβουν κάποιοι πανεπιστημιακοί που δεν ξέρουν καν να τη μιλούν. Επειδή φοβούνται τη ζωντανή αρβανίτικη γλώσσα, προσπαθούν να την μετατρέψουν σε μουσειακό είδος.»
    Αν αυτά είναι τα προβλήματα των γλωσσικών μειονοτήτων που θεωρείται ότι έχουν απολύτως ενσωματωθεί στον εθνικό κορμό (Βλάχοι και Αρβανίτες), μπορεί κανείς να φανταστεί τις δυσκολίες που συνάντησε το Γραφείο κατά την επικοινωνία του με τις «εθνικώς ύποπτες» μειονότητες της Θράκης και της Μακεδονίας.

    Αυτή η επιφυλακτικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι σε κάθε προσπάθεια κωδικοποίησης, απογραφής και, τελικά, προστασίας των γλωσσικών μειονοτήτων της χώρας μας αποτυπώνεται και στην υπόθεση του «Χάρτη των Περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών» του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πρόκειται για το κείμενο μιας διεθνούς σύμβασης που
    αποφασίσθηκε από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και η σύνταξή του κράτησε από το 1984 έως το 1992. Παρά το γεγονός ότι η τελική διατύπωση περιλαμβάνει αρκετές διεξόδους για τις εθνικές κυβερνήσεις, και δεν διασφαλίζει απολύτως τα δικαιώματα των γλωσσικών μειονοτήτων, υπήρξαν τελικά δυο χώρες που αρνήθηκαν την υπογραφή τους: η Ελλάδα και η Τουρκία.

    Η γλωσσική πολυμορφία ως αγαθό
    (….)

    • Ο/Η Ιωαννίκιος Καραμπράζογλου λέει:

      Ο Μέρτζος προσφέρει έργο εθνικό, έργο αιώνιο, έργο πατριωτικό, έργο OΡΘΟΔΟΞΟ και ΕΛΛΗΝΙΚΟ.
      ΕΙΝΑΙ ΤΩ ΟΝΤΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

  5. Ο/Η το μικρόβιο της τσαγκαροδευτέρας λέει:

    Νικόλαος Μέρτζος, «Τα 10 θανάσιμα αμαρτήματα του ΚΚΕ». Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 1984.

    https://www.scribd.com/document/11837264/Νικόλαος-Μέρτζος-Τα-10-θανάσιμα-αμαρτήματα-του-ΚΚΕ

  6. Ο/Η doulosofos λέει:

    Η Συμβουλευτική Επιτροπή αποτελείτο από άτομα που διόριζε η Χούντα. Άρα ήταν χουντικοί.
    Οι Νομάρχες ήταν άτομα που διόριζε η χούντα. Αυτοί τι ήταν;
    Οι Δήμαρχοι και τα δημοτικά συμβούλια ήταν άτομα που διόριζε η χούντα. Αυτοί τι ήταν;
    Στα επιμελητήρια ποιοι ήταν πρόεδροι και μέλη τους;
    Στην Αστυνομία και την Χωροφυλακή ποιοι υπηρετούσαν;
    Στο δικαστικό σώμα ποιοι υπηρετούσαν;
    Δημόσιος υπάλληλος ποιος μπορούσε να προσληφθεί αν δεν ήταν εθνικόφρων και πιστός στην Επανάσταση;
    Βέβαια θα μου πεις ότι όλοι αυτοί δικαιολογούνται γιατί κάπως θα έπρεπε να ζήσουν.
    Άσε που βαθιά μέσα τους αισθάνονταν προοδευτικοί και δημοκράτες.
    Απόδειξη ότι την άλλη μέρα που έπεσε η χούντα, αναζήτησαν τα απαραίτητα για την ζωή τους και την καλοζωία τους στα δημοκρατικά και προοδευτικά κόμματα.
    Η ζωή θέλει ευελιξία και προσαρμογή.
    Οι απροσάρμοστοι τιμωρούνται.

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Η Συμβουλευτική ήταν η δοτή Βουλή της Χούντας. Άλλη ήταν η βαρύτητά της, πέρα από το γεγονός πως οι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι προσλαμβάνονταν εκτός από το ρουσφέτι και με διαγωνισμό η και με επετηρίδα, αποκλειομένων των σεσημασμένων αριστερών.

  8. Ο/Η Κλέων Ι. λέει:

    Μεγάλη μορφή ο κ. Ν. Μέρτζος, και εκτός μέλος της Συμβουλευτικής (και των δύο) του Παπαδόπουλου, αμέσως μετά ήταν βέβαια και σύμβουλος όλων των κυβερνήσεων της δεξιάς μέχρι την εποχή Εβερτ, αλλά το κυριότερο που θα έχουμε να θυμόμαστε εμείς στη Θεσσαλονίκη είναι ότι ασκούσε ένα είδος ιδεολογικής τρομοκρατίας στον δημόσιο λόγο και διάλογο, έτσι που ήταν χωμένος σε όλα τα πόστα του βαθέος κράτους, από τον Ελληνικό Βορρά και τον τύπο γενικότερα, μέχρι τον παραγοντισμό του στην Εταιρεία Μεκαδονικών Σπουδών και στο Ιδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ). Από προσωπική πείρα, όταν έψαχνα παλαιότερα μερικά πράγματα σε αρχεία, έπρεπε να περάσω από το γραφείο του και να με ελέγξει και να πάρω διαπιστευτήρια για να μπορέσω να κάνω τη δουλειά μου.

    Δεν βλάπτει να θυμόμαστε, επίσης, ότι ο ακραιφνής γνήσιος Ελλην Βλάχος ήτο υιός του Τζιοβάννι Μέρτσο, ενός από τα ηγετικά στελέχη και στυλοβάτες του ‘Πριγκηπάτου της Πίνδου’ και της ‘Ρωμαϊκής Λεγεώνας’, του βραχύβιου δηλαδή κράτους-οπερέτας που προσπάθησαν να στήσουν οι Ιταλοί στην Κατοχή, βασιζόμενοι στην βλαχορουμανική μειονότητα της περιοχής. Σϊγουρα θα υπάρχουν τα ντοκουμέντα αυτά στο διαδίκτυο, είχε υπογράψει και την σχετική διακήρυξη σε εφημερίδα της Λάρισας, και είχε να αντιμετωπίσει μετά την εχθρική στάση πατριωτών Βλάχων όπως λ.χ. ο Αβέρωφ γι’ αυτές του τις αθλιότητες.

    http://www.efsyn.gr/arthro/dimokratia-me-kena-mnimis

    Και μας που ο λόγος περί Συμβουλευτικής:
    – Ποιος θέλει να κάνει μια προσπάθεια να βρει εδώ στους δύο καταλόγους τα χρυσαβγίτικα-πλευρικά-καρατζαφερικά επώνυμα σημερινών στελεχών της ΧΑ και της ευρύτερης ακροδεξιάς;

    ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ Α’ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1971

    Βογιατζής Απόστολος, Σπηλιόπουλος Κυριάκος, Τσάτσος Αλέξανδρος, Φωκάς Γεώργιος, Παπαγγελής Λουκάς, Βαγενάς Αργύριος, Βουρδουμπάς Περικλής, Γεωργακόπουλος Νικόλαος, Δεδόπουλος Γεώργιος, Δεμερτζής Γεώργιος, Δημόπουλος Δημήτριος, Θανόπουλος Αθανάσιος, Κακατσίδης Γεώργιος, Καμήλος Άγγελος-Γεράσιμος, Καπετανόπουλος Γεώργιος, Καραΐσκος Χρήστος, Καρλαύτης Κωνσταντίνος, Καρλής Νικόλαος, Κόγκας Πιέρρος, Κουκουνάρης Γεώργιος,
    Κωνσταντινίδης Αθανάσιος, Λιβαθηνός Θεοδόσιος, Μακρυγιάννης Ιωάννης, Μαλεβίτης Ηλίας, Μέρμηγκας Σωκράτης, Μέρτζος Νικόλαος, Μπουρτζής Κυριάκος, Μωϋσίδης Θεοχάρης, Νικολόπουλος Εμμανουήλ, Ξανθάκος Χρήστος, Ξυδόπουλος Ιωάννης, Οικονομόπουλος Παναγιώτης, Πασσαλίδης Θεοδ., Παύλου-Καραγεωργιάδου Αγνή, Πέτρου Χρήστος, Πιπιλής Ιωάννης, Πλουμιδάκης Κωνσταντίνος, Ρουχωτάς Δημοσθένης, Σερμπής Γεώργιος, Σταυρίδης Παναγιώτης, Σύρρος Σωτήριος, Τάτσης Κωνσταντίνος, Τζαβέλας Παναγιώτης, Τζαννετάκος Χαράλαμπος, Τουρκοβασίλη Ρεββέκκα, Τσιριβάκος Λεωνίδας, Φασουλάς Κωνσταντίνος, Φίτζος Κωνσταντίνος, Φλούδας Αχιλλέας, Φωτιάδης Ευάγγελος, Χανδακάς Αθανάσιος, Χαρίτος Ιωάννης, Χατζηστεφανής Παναγιώτης, Χελης Γεώργιος, Χριστόπουλος Παναγιώτης, Χωριατόπουλος Αντώνιος.

    ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ Β’ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1972-1973

    *Βογιατζής Απόστολος, *Σπηλιόπουλος Κυριάκος, *Τσάτσος Αλέξανδρος, Παπαδημητρίου Δημήτριος, *Βαγενάς Αργύριος, Βλαχάκης Σπυρίδων, Βοσνιάκος Αλέξανδρος, Γώγος Γρηγόριος, Δασκαλάκης Φρίξος, Δασκαλογιαννάκης Εμμανουήλ, Δέδες Γεώργιος, *Δεδόπουλος Γεώργιος, Δελήμπαση Ελένη, Δεσποτίδης Αλέξανδρος, Δημόπουλος Γεώργιος, Ευμοιρίδης Κωνσταντίνος, Ζυμάρης Κυριάκος, *Κακατσίδης Γεώργιος, Κανελλόπουλος Παναγιώτης, Καπετανάκης Αντωνιος,
    Κάππας Ζαχαρίας, Καραμάνος Νικόλαος, Κατωπόδης Γεράσιμος, Κόρκας Γεώργιος, Κοσσυβάκης Νικόλαος, Κούτσικος Χαράλαμπος, Κουτσοπίνας Δήμος, *Κωνσταντινίδης Αθανάσιος, Λιδωρίκη Βασιλική, *Μαλεβίτης Ηλίας, *Μέρμηγκας Σωκράτης, *Μέρτζος Νικόλαος, Μιχαλόπουλος Μιχαήλ, Μπέσης Λάζαρος, *Μωϋσίδης Θεοχάρης, Ναουμίδης Σπυρίδων, Νίτσος Παντελής, *Ξανθάκος Χρήστος, *Ξυδόπουλος Ιωάννης, Παναγιωτόπουλος Γεώργιος, Παντελίδης Παναγιώτης, Παπαδημητρίου Δημήτριος, Παπαευθυμίου Βασίλειος, Παπαντίνος Βασίλειος, *Πασσαλίδης Θεόδωρος, Πατέρας Γεώργιος, Πατρινός Σπυρίδων, *Πιπιλής Ιωάννης, Ποντίκας Πελοπίδας, Πουσκούρης Γεώργιος, Προκοπάκης Μιχαήλ, Ραζής Κωνσταντίνος, Ρέκκος Ιωάννης, Ρωμανού Ελένη, Σιώζος Θεοχάρης, Σπηλιάκος Δημήτριος, Στρανής Διονύσιος, Στρατηγάκης Αθανάσιος, *Σύρρος Σωτήριος, Τσιάβες Αντώνιος, *Φλούδας Αχιλλέας, *Φωτιάδης Ευάγγελος, *Χαρίτος Ιωάννης, Χατζάρης Νικόλαος, *Χατζηστεφανής Παναγιώτης, *Χελης Γεώργιος, Χριστινίδης Αλέξανδρος, Χρυσούλας Ζαχαρίας, Ψήφης Άγγελος.

    ΟΚ, Ρουχωτάς, Καρλαύτης, Καραΐσκος, Μιχαλόπουλος και μπόνους Παπαγγελής

  9. Ο/Η Με τον παρά μου λέει:

    http://www.ethnos.gr/diethni/arthro/h_synaksi_ton_ekatommyriouxon_sto_oikoumeniko_patriarxeio-64104898/

    ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ
    Η σύναξη των εκατομμυριούχων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

    14:00, 7/12/2014


    Τεντ Κλίνγκος (Αρχων), Γιάννης Λετσάκης (Αρχων), Αλεξ Πρίτσος (Αρχων), Σοφία Πρίτσος και Ηλίας Δαμιανάκης (Αρχων).

    Εδώ και δεκαετίες ο Ελληνισμός της διασποράς ενισχύει την Ορθόδοξη Εκκλησία και στηρίζει με κάθε τρόπο το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Κατά καιρούς οι ευκατάστατοι ομογενείς στις ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει μια σειρά από συνασπισμούς ή συμμαχίες προκειμένου να στηρίξουν το Πατριαρχείο.
    Οπως τα μέλη της φημισμένης «Λέσχης των 100». Κάθε μέλος έχει προσφέρει ένα σεβαστό ποσό για την ενίσχυση του Πατριαρχείου. Ως ένδειξη της εκτίμησης της προσφοράς τους ανταμείβονται με τον τίτλο του Αρχοντος. Να διευκρινίσουμε ότι η «Leader-ship 100» είναι μη κερδοσκοπική οργάνωση και βέβαια τα μέλη της σήμερα έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα εκατό.
    Περίπου 30 Ελληνοαμερικανοί, στην πλειονότητά τους μέλη της «Leadership 100», έφτασαν μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο στην Κωνσταντινούπολη. Οι περισσότεροι συνοδεύονταν από συγγενικά τους πρόσωπα, έτσι ο αριθμός της αποστολής, η οποία κατέλυσε στο ξενοδοχείο «The Ritz-Carlton», έφτασε τα 70 με 80 άτομα.

    Ανάμεσα στα ονόματα των ομογενών που ξεχώρισαν ήταν ο δρ Αντώνιος Λυμπεράκης (μέλος της «Leadership 100» και διοικητής του Τάγματος των Αρχόντων του Αποστόλου Ανδρέα), ο Φίλιππος Φράγκος (Αρχων και ύπατος Πρόεδρος της ελληνοαμερικανικής οργάνωσης AHEPA), η σύζυγός του Τούλα Φράγκου, ο Γκρεγκ Στάμος (Αρχων και μεγαλοδικηγόρος στις ΗΠΑ), ο Πίτερ Σκιαδάς (επιχειρηματίας, Αρχων και μέλος της «Leadership 100»), η σύζυγός του Αφροδίτη Σκιαδά (επίτιμη Πρόεδρος της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητας της Αρχιεπισκοπής Αμερικής),ο Τζέιμς Φούντας (Αρχων και ταμίας του Τάγματος των Αρχόντων του Αποστόλου Ανδρέα), η Helen Carlos (μέλος της «Leadership 100» και του εκτελεστικού συμβουλίου του Ελληνικού Κολλεγίου και της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστόνη), ο Θεόδωρος Μποζονέλης (δικαστής, Αρχων και μέλος της «Leadership 100»), ο Χριστόφορος Στρατάκης (Αρχων, νομικός σύμβουλος του Τάγματος των Αρχόντων του Αποστόλου Ανδρέα και μέλος της «Leadership 100»), ο Μάικλ Τζόνσον (Αρχων και μέλος της «Leadership 100») με τη σύζυγό του Κάθριν Τζόνσον, ο Τεντ Κλίνγκος (Αρχων), ο Γιάννης Λετσάκης (Αρχων), ο Αλεξ Πρίτσος (Αρχων) κ.ά.

  10. Ο/Η laskaratos λέει:

    Όπως είναι το πατριαρχείο, είναι και οι Άρχοντές του,
    φιλούσι δε την πρωτοκλισίαν εν τοις δείπνοις και τας πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαίς…..

    http://www.capital.gr/story/2179588/istorikes-stigmes-pribe-episkepseis

    Ιστορικές στιγμές, πριβέ επισκέψεις

    Η φίλη μου η Έβελιν είναι άνθρωπος των παραδόσεων. Έτσι, με κάθε επισημότητα ανακοίνωσε, στην πρόσφατη συνάντηση του καρέ της μπιρίμπας, ότι έχει πλήρες και αποκαλυπτικό ρεπορτάζ από την αγαπημένη Κωνσταντινούπολη, όπου το περασμένο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε η ιστορική επίσκεψη του Πάπα και η συνάντησή του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Η κολλητή μας, άγνωστο πώς, είχε εξασφαλίσει πληροφορίες για το ποιοι ισχυροί Έλληνες αλλά και Ελληνοαμερικανοί βρέθηκαν στην Πόλη το διήμερο, Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Νοεμβρίου, ως αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων, και μάλιστα, κάποιοι απ’ αυτούς, λαμβάνοντας σημαντικό μέρος στα όσα έγιναν. Και σε ποιον άλλο θα μπορούσε να αναφέρεται πρωτίστως από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, Μέγα Άρχοντα Λογοθέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος ήταν ο μόνος από τους Άρχοντες που βρέθηκαν στην Αίθουσα του Θρόνου, όπου υπογράφηκε κοινή διακήρυξη από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Ποντίφικα.

    «Αναζητήστε την αιτία στις στενότατες σχέσεις του μεγαλοεπιχειρηματία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο», φρόντισε να μας διαφωτίσει η φίλη μας. Δεν είναι μόνο ότι η οικογένεια Αγγελόπουλου ανέλαβε τα έξοδα της αναστήλωσης του Πατριαρχείου, είναι ότι και στην τελετή των εγκαινίων, που πραγματοποιήθηκε με λαμπρότητα στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου, έγινε και η συζητημένη γνωριμία του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελοπούλου. «Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος επιλέχτηκε να διαβάσει το “Πιστεύω” κατά το τελετουργικό του Πατριαρχείου στη συνάντηση με τον Πάπα, σε μια συμβολική κίνηση μεγάλης σημασίας», επεσήμανε η φίλη μας.

    Η ίδια ήξερε να μας πει ότι ο κ. Αγγελόπουλος ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη με το ιδιωτικό του τζετ, αναχώρησε το πρωί της Δευτέρας, 1 Δεκεμβρίου, και επέλεξε για τη διαμονή του το πρώην παλάτι –νυν ξενοδοχείο 5 αστέρων– Ciragan Palace. Όχι, η σύζυγός του, Γιάννα, δεν ήταν εκεί, καθότι γυναίκες δεν ήταν παρούσες. Το ίδιο ξενοδοχείο επέλεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Δημήτριος, ενώ το lobby των ισχυρών Ελληνοαμερικανών που βρέθηκαν στην Πόλη με αφορμή την ιστορική συνάντηση προτίμησε το Ritz-Carlton. Και ήταν σε κεντρική αίθουσα του τελευταίου ξενοδοχείου, στην καρδιά της πόλης, με ασυναγώνιστη θέα στο Βόσπορο, που δόθηκε δείπνο το βράδυ του Σαββάτου, παρουσία των κ.κ. Βαρθολομαίου και Δημητρίου, όπου, από ελληνοαμερικανικής πλευράς παρέστησαν οι ισχυροί άντρες Γρηγόρης Στάμος, Πανάγος Δημήτρης και Άντονι Φράγκος. Εκεί ήταν, επίσης, οι εφοπλιστές Νίκος και Γιώργος Βερνίκος, ο Γιάννης Χορόζογλου αλλά και ο μετρ του PR, Γιώργος Ντάβλας. Το ρεπορτάζ ανέφερε ότι το μενού συμπεριελάμβανε σολομό με χαβιάρι, ριζότο με θαλασσινά και ψάρι, αφού προηγήθηκε προσευχή, ενώ μια γενική λιτότητα επικρατούσε.

    «Όχι, ο Πάπας δεν ήταν παρών στο δείπνο του Σαββάτου», φρόντισε να μας σφυρίξει η φίλη μας. «Προτίμησε να συμφάει με τον Ιταλό πρέσβη στην Τουρκία, στο σπίτι του οποίου και φιλοξενήθηκε

  11. Ο/Η ataktos λέει:

    σας συνιστώ να επισκέφθηται το Νυμφαίο όπου διατέλεσε πρόεδρος και τι λεφτά του χάρισε το ΠΑΣΟΚ

  12. Ο/Η ataktos λέει:

    Ανακλήθηκε η απόφαση παρασημοφόρησης του χουντικού Ν. Μέρτζου

    https://left.gr/news/sto-leftgr-anaklithike-i-apofasi-parasimoforisis-toy-hoyntikoy-n-mertzoy

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Συγχαρητήρια στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που διαμαρτυρήθηκαν, όμως οι Κοτζιάς και Παυλόπουλος στους οποίους οφείλεται η παρασημοφόρηση του συνεργάτη της προδοτικής φασιστικής Χούντας, είναι άνθρωποι που είτε ψηφίστηκαν από αυτούς είτε γίνονται ανεκτοί από αυτούς στο ίδιο κόμμα.

      • Ο/Η κομμουνόπανο λέει:

        Αναβλήθηκε, όχι ανακλήθηκε

        http://archive.is/UNwqc

        https://archive.is/f1CM2

      • Ο/Η Po λέει:

        φαίνεται ότι και το δημοσίευμά μας ίσως να έπαιξε κάποιο ρόλο.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        «Αναβλήθηκε», είναι η διπλωματική έκφραση για την ταπεινωτική, όχι μόνο για τον αποδέκτη της, ανάκληση.
        Στην Ελλάδα άλλωστε, σπάνια κάτι λέγεται με το όνομά του.


        Οι εμπνευστές


        Ο ασύστολος πατριάρχης

        Θαυμάστε δημοσιογραφία: «φέρεται να συμμετείχε ως αντιπρόεδρος στη Συμβουλευτική Επιτροπή της χούντας». Δηλαδή κοτζάμ εφημερίδα δεν ξέρει; Κι αν δεν ξέρει δεν έχει αρχείο ή έστω δυο φίλους να ρωτήσει για να μάθει;

        http://archive.is/UNwqc


        Θεσσαλονίκη: Αναβάλλεται η παρασημοφόρηση του Νικολάου Μέρτζου
        Η επίσημη εκδοχή κάνει λόγο για βεβαρημένο πρόγραμμα του ΠτΔ, η ανεπίσημη για βεβαρημένο… παρελθόν του γνωστού δημοσιογράφου
        02/06/2017 – 19:32 66

        Αναβάλλεται σύμφωνα με τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ η παρασημοφόρηση του Νικολάου Μέρτζου. Στο τηλεγράφημα του πρακτορείου, αναφέρεται ως αιτία της αναβολής το βεβαρημένο πρόγραμμα του προέδρου της Δημοκρατίας και της επικείμενης επίσκεψης στο Βερολίνο όπου θα συναντηθεί με τον Γερμανό ομόλογό του Φρανκ Βάλτερ Στάινμαϊερ.
        Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι την ανακοίνωση της παρασημοφόρησης ακολούθησαν έντονες αντιδράσεις από δημοτικές παρατάξεις, πολίτες αλλά και συναδέλφους του καθώς ο γνωστός δημοσιογράφος φέρεται να συμμετείχε ως αντιπρόεδρος στη Συμβουλευτική Επιτροπή της χούντας.
        Μετά το σάλο που ξέσπασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και τα δημοσιεύματα που έκαναν λόγω για προσβολή όσων αγωνίστηκαν ενάντια στη χούντα η απόφαση για παρασημοφόρηση φαίνεται ότι τίθεται πλέον εν αμφιβόλω.

      • Ο/Η κομμουνόπανο λέει:

        Την είδηση με «αναβλήθηκε» την είχα βρει και στο efsyn –
        – σιγά μην το ποστάριζα.

        http://archive.is/btpvA

        ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ, ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ :

        4. (συχνά στο γ’ πρόσ.)
        υπάρχει για κπ. ή για κτ. η πληροφορία, η φήμη·
        αναφέρεται, θεωρείται:

        ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ, ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ :

        Φέρονται ως ένοχοι / ως εξαφανισθέντες / ως υπουργήσιμοι.
        Οι πληροφορίες / οι φήμες / οι διαδόσεις τον φέρουν ως ύποπτο μεγάλης απάτης.

        ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ, ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ :

        ———————————-
        Και τα υπόλοιπα τα γέννησε ο Λασκαράτος :

        «Αναβλήθηκε», είναι η διπλωματική έκφραση για την ταπεινωτική, όχι μόνο για τον αποδέκτη της, ανάκληση.
        Στην Ελλάδα άλλωστε, σπάνια κάτι λέγεται με το όνομά του.

        ΑΝΤΕ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

  13. Ο/Η Kεντροδεξιός λέει:


    Ο Νικόλαος Μέρτζος προσφέρει μία γκλίτσα στον Οικουμενικό Πατριάρχη

    Αξίζει το παράσημο ο Νίκος Μέρτζος;
    Η απόφαση για ανάκληση της παρασημοφόρησης του Νίκου Μέρτζου είναι φαιδρή. Και προσβάλλει πρωτίστως τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είναι και άδικη για αυτήν την εμβληματική παρουσία στα πράγματα της Βορείου Ελλάδος

    Κώστας Γιαννακίδης

    4 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

    Δεν είναι εύκολο να αποτιμήσεις τη διαδρομή του Νίκου Μέρτζου με ένα και μόνο πρόσημο, με ένα και μόνο χρώμα. Οι περισσότεροι άνθρωποι στη χώρα άκουσαν ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επρόκειτο να τιμήσει έναν συνεργάτη της χούντας, όμως, τελικώς, πρυτάνευσε η λογική και η απόφαση ανακλήθηκε.

    Από την άλλη, οι Θεσσαλονικείς γνωρίζουν ότι δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Ξέρουν, δηλαδή, ότι δεν μπορείς να περιχαρακώσεις μία προσωπικότητα σαν τον Μέρτζο μέσα στη μομφή περί συνεργασίας με τη χούντα. Ο Νίκος Μέρτζος είναι πολλά περισσότερα. Είναι ένας άνθρωπος στον οποίο οφείλεις να αναγνωρίσεις την εμβληματική του παρουσία στα πράγματα της Βορείου Ελλάδος, είτε συμφωνείς, είτε διαφωνείς μαζί του. Και για να είμαι ξεκάθαρος και σαφής από την αρχή, η ταπεινότητά μου ποτέ δεν συμφωνούσε με τα περισσότερα από αυτά που πίστευε, έγραφε ή έκανε ο Νίκος Μέρτζος. Κανένας, βέβαια, δεν μπορεί να αγνοήσει το μνημειώδες έργο που επιτέλεσε ως κοινοτάρχης του Νυμφαίου, δίνοντας πνοή σε μία περιοχή που, μέχρι τότε, ήταν ως και υποβαθμισμένη. Ομως ως πολίτης δικαιολογείσαι αν διατηρείς τις αποστάσεις σου από τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, τις εθνικιστικές αποχρώσεις στο λόγο και στην πολιτική προσέγγιση στα πράγματα.

    Ομως μισό λεπτό, όσοι δεν γνωρίζουν τον άνδρα, οφείλουν να σημειώσουν δύο τρία πράγματα. Ο Μέρτζος γεννήθηκε πριν από 81 χρόνια στο Νυμφαίο. Σπούδασε νομικά και το 1955 άρχισε να δημοσιογραφεί. Συνέδεσε το όνομά του με τον «Ελληνικό Βορρά», μία εφημερίδα δεξιών, πατριωτικών θέσεων. Κατά την περίοδο της δικτατορίας, ήταν μέλος της «Συμβουλευτικής», της επιτροπής που σύστησε η χούντα προκειμένου να δημιουργήσει άλλοθι δημοκρατικότητας. Απαντά σήμερα ο Μέρτζος: «Σε τούτο με προέτρεψε ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας ο οποίος τότε αγωνιζόταν να συμβάλουμε στην ειρηνική μετάβαση της δικτατορίας στο ομαλό δημοκρατικό καθεστώς διότι μας κατείχε η αγωνία ότι διαφορετικά η επάνοδος στη Δημοκρατία θα είχε τίμημα μιαν εθνική τραγωδία». Ηταν η γνωστή άποψη του Αβέρωφ περί «γέφυρας».

    Υπάρχουν όμως και άλλα στοιχεία στο δημόσιο βίο του Μέρτζου που, περιέργως, κανένας δεν θυμήθηκε αυτές τις μέρες. Ο Μέρτζος, ως δικηγόρος, είχε υπερασπιστεί κομμουνιστές στο δικαστήριο, ενώ, όπως θυμίζει και ο ίδιος, διατηρούσε στενή φιλία με προσωπικότητες όπως ο Μάρκος Βαφειάδης, ο Λεωνίδας Κύρκος. «Καλώ τους κατηγόρους μου να διασχίσουμε παράλληλα όποιον δρόμο της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας ώστε να συγκρίνουμε επί τόπου τα αισθήματα των διερχομένων πολιτών» σημειώνει στη δήλωση που έδωσε στη δημοσιότητα. Δεν έχει άδικο. Εκτός βέβαια και αν πέσει επάνω σε κανένα μέλος της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ.

    Στη χώρα όπου τα στερεότυπα έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ουσία, η διασύνδεση με τη χούντα λαμβάνει, όπως και να το κάνεις, τη θέση βαρόμετρου στη διαδρομή ενός ανθρώπου. Ομως στην περίπτωση του Μέρτζου δεν έχεις μπροστά σου έναν χωροφύλακα ή έναν ημιάγριο λοχαγό. Εχεις έναν πνευματικό άνθρωπο που, στα 43 χρόνια που μεσολάβησαν από την πτώση της δικτατορίας, επέδειξε έργο και προσφορά.

    Η απόφαση για την παρασημοφόρηση του Νίκου Μέρτζου ήταν σωστή. Οχι μόνο γιατί αξιολογούσε ορθά τη διαδρομή και το βίο του ανδρός, αλλά επειδή περιείχε τα στοιχεία συναίνεσης (αν θέλετε και της μεγαθυμίας) και της δίκαιης αποτίμησης ενός έργου που έθετε ως κύρια προτεραιότητα το εθνικό καλό, ασχέτως αν δεν συμφωνούμε όλοι ως προς τη φύση του.

    Η απόφαση για ανάκληση της παρασημοφόρησης είναι φαιδρή. Είναι γελοία και προσβάλλει πρωτίστως τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πώς είναι δυνατόν ο ίδιος ο αρχηγός του κράτους να άγεται και να φέρεται από αντιδράσεις; Υποτίθεται ότι έλαβε την απόφαση να τιμήσει τον Μέρτζο μετά από ενδελεχή έρευνα, σκέψη και γνώση των πραγμάτων. Για ποιο λόγο, λοιπόν, δεν επέμεινε, ως όφειλε, στην απόφασή του; Καθήκον του Προέδρου είναι να πράττει το ορθό, όχι το αρεστό.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι εμβληματικό πρόσωπο και εκπροσωπεί το πολίτευμα.
      ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ να παρασημοφορεί συνεργάτη της Δικτατορίας.
      Όπως φαίνεται όμως την ευθύνη έχουν οι Κοτζιάς και Τσίπρας:

      https://enosy.blogspot.gr/2017/06/blog-post_97.html
      ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 2 ΙΟΥΝΊΟΥ 2017
      Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκθέτει τον Νίκο Κοτζιά…

      (Οι πρωτοβουλίες του Ν. Κοτζιά δεν περιορίζονται μόνον στην απονομή παρασήμου στον Ν. Μέρτζο…)

      Όπως αναφέρει το left.gr σε σημερινό δημοσίευμά του Ανακλήθηκε η απόφαση παρασημοφόρησης του χουντικού Ν. Μέρτζου: «μετά τις οξείες αντιδράσεις αλλά και τις 103 υπογραφές βουλευτών και ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στο κείμενο με το οποίο ο ΣΦΕΑ ζητούσε να ανακληθεί η παρασημοφόρηση του Ν. Μέρτζου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακυρώθηκε η απόφαση απονομής του παράσημου «Aνώτερος Tαξιάρχης του Tάγματος του Φοίνικος» στον εν λόγω χουντικό»

      Ας δούμε όμως τι προηγήθηκε:

      Σάλος είχε ξεσηκωθεί για την απονομή στον Νικόλαο Ι. Μέρτζο του μεγάλου παράσημου «Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος». Όμως δεν είναι σαφές ποιός έλαβε αυτήν την πρωτοβουλία. Στα ΜΜΕ προβάλλεται ως “συναπόφαση” του προέδρου της Δημοκρατίας και του υπουργού Εξωτερικών.

      Ενδεικτική είναι η δήλωση στην η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης που αντιτίθεται σε αυτή την απονομή: «Ως ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης θεωρούμε την απόφαση του προέδρου της Δημοκρατίας και του υπουργού Εξωτερικών, τουλάχιστον άστοχη και προκλητική»

      Όμως ο κ. Μέρτζος, ως άμεσα ενδιαφερόμενος για την υπόθεση, μάλλον γνωρίζει από πρώτο χέρι το θέμα και φαίνεται να το ξεκαθαρίζει στην ανακοίνωση της «Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών»:
      Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών ανακοινώνει με υπερηφάνεια και συγκίνηση ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κύριος Προκόπης Παυλόπουλος με πρόταση του Υπουργού των Εξωτερικών Κυρίου Νίκου Κοτζιά απένειμε στον Εταίρο μας Νικόλαο Ι. Μέρτζο το μεγάλο παράσημο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος.

      Όλα τα προεδρικά διατάγματα συντάσσονται από αρμόδια κυβερνητικά όργανα (βουλή, υπουργούς κλπ). και πριν δημοσιευθούν προωθούνται για υπογραφή στον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

      Το tvxs.gr προβάλει μια άλλη άποψη: Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη βράβευση γίνεται βάσει του Συντάγματος με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας που τυπικά φέρει την υπογραφή του ΥΠΕΞ.

      Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Όπως και στην απονομή χάριτος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αφήνεται σε αυτόν το δικαίωμα της τελικής απόφασης, όμως μετά από εισηγήσεις αρμοδίων κρατικών ή κυβερνητικών οργάνων που ορίζει το σύνταγμα ή εφαρμοστικοί νόμοι. Για την απονομή παρασήμων ισχύουν ανάλογες διατάξεις. Το σύνταγμα στο άρθρο 46 παράγραφος 2 παραπέμπει σε νόμο (Νόμος υπ’ αριθμόν 106/75 ) ο οποίος καθορίζει ποιός έχει δικαίωμα να προτείνει την συγκεκριμένη βράβευση: Αρχηγέτης απάντων των Ταγμάτων, είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εις τον οποίον ανήκει και η εξουσία εντάξεως εις ταύτα και απονομής των οικείων διασήμων δια Διατάγματος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού επί των Εξωτερικών.

      Πρόκειται λοιπόν για μια κυβερνητική απόφαση που διεκπαιρεώθηκε από τον υπουργό εξωτερικών. Το αν ήταν αποκλειστικά πρωτοβουλία του Ν. Κοτζιά χωρίς να έχει ενημερωθεί το πρωθυπουργικό περιβάλλον, είναι θέμα το οποίο αφορά στις εσωτερικές λειτουργίες της κυβέρνησης. Όμως, εφόσον δεν έχουν εκδηλωθεί κυβερνητικές αντιδράσεις, δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι δεν είχε ενημερωθεί το πρωθυπουργικό περιβάλλον γι’ αυτή την απόφαση. Το αντίθετο μάλιστα αν συνυπολογίσουμε και άλλα ανάλογα ανοίγματα προς την ακροδεξιά που έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα και με άλλες κυβερνητικές πρωτοβουλίες…

      Οι αντιδράσεις όμως που εκδηλώθηκαν στο συγκεκριμένο ζήτημα και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, έδωσαν στον πρόεδρο της Δημοκρατίας την δυνατότητα να μην αποδεχτεί τελικά την εισήγηση του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και ν’ ακυρώσει την συγκεκριμένη απονομή παρασήμου.

      Η κυβερνητική σύμπνοια που εκδηλώθηκε σε αυτή την επιβράβευση ενός χουντικού, δεν υπάρχει πάντα ανάμεσα στο πρωθυπουργικό περιβάλλον και τον υπουργό εξωτερικών. .Μια αναδρομή στο παρελθόν, μπορεί να καταδείξει ότι εσωτερικές πολιτικές αντιθέσεις στο κυβερνητικό επιτελείο επιλύονται μερικές φορές με ένα “διάλογο” που κάθε άλλο έχει πολιτικά χαρακτηριστικά.

      • Ο/Η κομμουνόπανο λέει:

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Κατ’αρχήν να σας απαντήσω σε παλιότερη απάντησή σας:
        https://roides.wordpress.com/2017/06/01/1jun17b/#comment-95927

        Δεν είναι επιτρεπτό μια μεγάλη εφημερίδα να αγνοεί αν πράγματι ο κ.Μέρτζος είχε ή όχι αυτό το ταπεινωτικό γι’αυτόν αξίωμα επί Χούντας («φέρεται «πως κλπ, δεν φέρεται απλώς, είναι απολύτως βέβαιο πως «ήταν»).
        Επίσης είναι φανερό πως το «αναβλήθηκε» είναι η επίσημη διπλωματική έκφραση εν προκειμένω του ανακλήθηκε.

        Σχετικά τώρα με τους Κάστρο και Πινοσέτ.
        Έχουμε κατ’επανάληψιν καταγγείλει το καθεστώς Κάστρο.
        Όμως η ταύτιση με το καθεστώς Πινοσέτ, ή έστω ο παραλληλισμός, κρύβει το γεγονός πως ο Κάστρο ανέτρεψε με λαϊκή επανάσταση ένα τυραννικό στρατιωτικό καθεστώς, ενώ ο Πινοσέτ ανέτρεψε με στρατιωτικό πραξικόπημα μια εκλεγμένη δημοκρατική κυβέρνηση.
        Το άκριτο τσουβάλιασμα μπορεί να είναι εύκολο και ευχάριστο ανάγνωσμα, είναι όμως φτηνό και άδικο.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Κομμουνόπανο,
        από τα σχόλια που έχετε καταθέσει, προκύπτει πως έχετε γνώση και ευφυϊα.

        Στα δυο από τα λινκ που μου δώσατε γράφει:
        European Day of Remembrance for Victims of Stalinism and Nazism

        Stalinim όχι Communism.

        Aκούστε:
        Ο Κομμουνισμός ως θεωρία δεν είναι ούτε ρατσιστικός ούτε εθνικιστικός όπως είναι εγγενώς ο Ναζισμός. Έχει τον δικό του κοσμοπολιτισμό ή οικουμενικότητα που είναι ο διεθνισμός.
        Ο Ναζισμός είναι από τη μήτρα του μια ολοκληρωτική, ρατσιστική, εγκληματική παράνοια μίσους κατά της ανθρωπότητας.
        Ξέρετε επίσης πως στο Β΄Παγκόσμιο πόλεμο οι δυτικές αστικές Δημοκρατίες συμμάχησαν με τους σοβιετικούς Κομμουνιστές.
        Αυτό κάτι σημαίνει.
        Ασφαλώς είναι γεγονός πως ο Κομμουνισμός, όπου πήρε την εξουσία εκτράπηκε σε τυραννία, φτάνοντας ως σταλινισμός αλλά και με άλλες εκδοχές του (μαοϊσμός, Β.Κορέα, Καμπότζη κλπ) σε κτηνωδία ανάλογη με αυτή των Ναζιστών.

        Με την ευκαιρία, αν το μπορείτε και το θέλετε, θα αλλάζατε το ψευδώνυμό σας που φοβάμαι πως μπορεί να σοκάρει τις κυρίες και τους μητροπολίτες που μας διαβάζουν.

      • Ο/Η κομμουνόπανο λέει:

        με τρυφερότητα, πάντα

  14. Ο/Η ataktos λέει:

    Καλο θα ηταν να δοθει στην δημοσιοτητα το σκεπτικο της απονομης ………

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s