του(βαθυστόχαστου στοχαστή φιλόσοφου κ.α. ) Θανάση Καρτερού: «Παπαδήμιος»

Θεωρείται σοβαρός => [«Είναι ο Παπαδήμος Παπαδόπουλος; Όχι φυσικά. Αλλά οι αναλογίες είναι ανατριχιαστικές»]

dogma5.9.16

Ποιοι ρίχνουν/έριχναν νερό στον μύλο της τρομοκρατίας

του Θανάση Καρτερού στην Αυγή και κατόπιν στην iskra.gr και στο blog του Χάρρυ Κλυν καθώς και σε πολλά του γνωστού συνδρόμου της Αντιστασίτιδας. Απολαύστε:

Ο Παπαδόπουλος έλεγε κάποτε ότι αποκαταστάθηκε η τάξη, ενώ οι φυλακές και οι εξορίες ήταν γεμάτες. Ότι οι πολίτες αισθάνονται ασφαλείς, ενώ παντού βασίλευε ο φόβος. Ότι έχει δημιουργηθεί κλίμα επενδύσεων, ενώ είχαν βγει στο σφυρί τα πάντα. Ότι η εργασία έγινε χαρά, ενώ ο συνδικαλισμός περνούσε από το συνδικαλιστικό της ασφάλειας. Ότι δημιουργεί την Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών, ενώ όλοι ήξεραν ότι ζουν στην Ελλάδα των Ελλήνων φυλακισμένων.

Τώρα ο Παπαδήμος λέει ότι σημειώσαμε μεγάλη εθνική επιτυχία, ενώ το έθνος είναι βυθισμένο στην οργή και στην απόγνωση. Προβλέπει ανάκαμψη, ενώ όλα τα σκιάζει η φοβέρα της ύφεσης. Μιλάει για ιστορικές αποφάσεις, ενώ χιλιάδες παιδιά δεν έχουν να φάνε και χιλιάδες συνταξιούχοι ψάχνουν στους κάδους της ιστορίας του ένα κομμάτι ψωμί. Βλέπει αισιοδοξία και εμπιστοσύνη, ενώ ένα εκατομμύριο άνεργοι ζουν στο όριο της απελπισίας. Και διαφημίζει ένα μέλλον ανάπτυξης και ευημερίας, ενώ συνταξιούχοι και μισθωτοί στέλνονται στον Καιάδα.

Είναι ο Παπαδήμος Παπαδόπουλος; Όχι φυσικά. Αλλά οι αναλογίες είναι ανατριχιαστικές. Κι έχουν να κάνουν με το χάος που χωρίζει τη σκληρή πραγματικότητα από τον τρόπο με τον οποίο η λογοδιάρροια της εξουσίας την παρουσιάζει. Όπως ο Παπαδόπουλος τότε (κι ο Πατακός κι ο Μακαρέζος και όλοι οι αστέρες της χούντας), έτσι κι ο Παπαδήμος τώρα (κι ο Παπανδρέου, κι ο Βενιζέλος, κι όλοι οι αστέρες των μνημονίων) καταφέρνει το απίθανο: Να περιγράφει μια Ελλάδα και μια προοπτική που καμιά σχέση δεν έχει με όσα ζούμε κι όσα μας περιμένουν. Αποδεικνύοντας έτσι πόσο βαθιά είναι η πολιτική ανωμαλία που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη χώρα –πάντα είναι απόδειξη ανωμαλίας η απόσπαση της εξουσίας από την πραγματικότητα.

Αν ο πρωθυπουργός είναι απλώς ψεύτης, ή τόσο ούφο ώστε να πιστεύει όσα λέει, λίγο ενδιαφέρει. Λίγο ενδιέφερε και τότε αν ο Παπαδόπουλος ενεργούσε μόνο ως πράκτορας της CIA ή και ως διαταραγμένος φασίστας. Αυτό που ενδιαφέρει είναι ότι ο Παπαδήμος εκπροσωπεί ένα καθεστώς δυστυχίας το οποίο παρουσιάζει ως υπόσχεση ευτυχίας. Και όσο περισσότερο τα λόγια του απέχουν από την πραγματικότητα, τόσο αποδεικνύουν ότι εκπροσωπεί και ένα καθεστώς ανωμαλίας. Δεν είναι βέβαια δήμιος όπως ο Παπαδόπουλος. Διότι πόσο Παπαδήμιος μπορεί να είναι ένας Παπαδήμος; Ή μπορεί;»

ΥΓ: Διαβάστε το σπαρταριστό του Καρτερού, Το δόγμα αντιτίθεται στη σκέψη, ή «τρώτε άφοβα μαρούλια»

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

5 Responses to του(βαθυστόχαστου στοχαστή φιλόσοφου κ.α. ) Θανάση Καρτερού: «Παπαδήμιος»

  1. Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

    Μόνο το παπαδαριό έχει μεγαλύτερη υποκρισία από αυτούς τους ξεγανωτους τενεκέδες.

  2. Ο/Η Αργύρης λέει:

    Ερώτηση: Αν κάποια στιγμή κάποιος επιτεθεί με βόμβα στον Τσίπρα, θα θεωρείται το μπλογκ σας ηθικός αυτουργός γιατί του ασκήσατε κριτική; Δεν εκτιμώ την πένα του εν λόγω κυρίου, καθώς χρησιμοποιεί περισσότερο το συναίσθημα παρά τη λογική και οι εκφράσεις του παραπέμπουν πολλές φορές σε ατάκες καφενείου, παρόλα αυτά δε βρίσκω καμιά ομοιότητα στο συγκεκριμένο (ομολογουμένως κακής ποιότητας) κείμενο με τα χυδαία π.χ. σχόλια του Χαϊκάλη που αποτελούν ανοιχτή προτροπή σε βίαιες πράξεις και, σε μια ευνομούμενη χώρα, θα είχαν προκαλέσει την παρέμβαση του εισαγγελέα. Ο Παπαδήμος δεν είναι ιερή αγελάδα, υπήρξε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επί Σημίτη την εποχή που η χώρα, παντελώς ανέτοιμη και απροετοίμαστη, έμπαινε με greek statistics στο ευρώ. Εν μέρει και αυτή την πολιτική πληρώνουμε σήμερα. Αργότερα ανέλαβε, χωρίς καμία λαϊκή εντολή, τα ηνία του κράτους δίχως να τον ενοχλεί ούτε η συγκυβέρνηση με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ. Κάνετε πολύ σωστά να στηλιτεύετε τον λαϊκισμό, υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος που λέγεται ελιτισμός. Πολλές φορές μάλιστα τα δύο αυτά δεινά αλληλοτροφοδοτούνται και γεννάνε τέρατα. Πιστεύω στις καλές προθέσεις αυτού του μπλογκ, καθώς και στη βαθιά του πίστη στις θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ας μη συμβάλλετε λοιπόν κι εσείς στον μανιχαϊσμό που διχάζει την κοινωνία. Τι λέτε, ν’ αρχίσουμε κυνήγι μαγισσών;

    Υ.Γ. Δίχως τον ατυχή τίτλο «Ποιοι ρίχνουν νερό στον μύλο της τρομοκρατίας» δε θα διαφωνούσα καθόλου στη στηλίτευση αυτού του είδους δημοσιογραφίας από τον ιστότοπό σας.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Μιλάτε λογικά και έντιμα.
      Ακούστε. Υπάρχει Σύνταγμα. Ο Παπαδήμος πληρούσε απόλυτα τους όρους που τίθενται εκεί. Ήταν συνταγματικός πρωθυπουργός ευρύτατης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Η απόπειρα σύγκρισης με τον Παπαδόπουλο δείχνει πολύ κακή προαίρεση και εκείνο το Παπαδήμιος είναι απολύτως χυδαίο.
      Μιλάμε για μια κριτική που αμφιβητεί τη δεδομένη νομιμότητα εκείνης της κυβέρνησης.
      Βρείτε σε μας μισή λέξη αμφισβήτησης της νομιμότητας της κυβέρνησης Τσίπρα. Πανάθλια αλλά νόμιμη. Ούτε Χούντα. Διεφθαρμένη ναι.
      Το Λάος δεν ήταν επιλογή Παπαδήμου. Κακώς συμμετείχε. Όπως κακώς συγκυβερνούν σήμερα οι ΑΝΕΛ. Και με πόσα υπουργεία. Και με το Στρατιωτικών.
      Άλλο η κριτική και άλλο η δαιμονοποίηση με συκοφαντίες για πολιτική ανωμαλία, που σαφώς σημαίνει συνταγματική εκτροπή και συνακόλουθα υποχρέωση των πολιτών σε Αντίσταση.

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.lifo.gr/articles/titivismata_blogs/147094

    MINIMALISM IS FOR PUSSIES

    S.O.S: Διατρέχουμε σοβαρό κίνδυνο να μην παρακαλάνε να μας δανείσουν Πώς η δημιουργική ασάφεια έγινε μια σαφέστατη καταστροφή

    1.6.2017 | 23:21


    Πού διάολο έχω βάλει το νταούλι;

    Aπό τον aNameToCome

    Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από το προηγούμενο ποστ που γράφαμε για την αθώωση του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου και ανακοινώθηκε και νέα δίωξη εναντίον του αφού το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να δεχτεί με τίποτα ότι στο μνημόνιο μπήκαμε επειδή είχαμε ρημάξει την οικονομία και πρέπει ντε και καλά να δικαιωθεί η ιστορία ότι όλα ήταν αποτέλεσμα λαθροχειρίας, μιας πλεκτάνης σκοτεινών κύκλων που μας φθονούν για ανεξήγητους λόγους.
    Η πικρή αλήθεια είναι ότι οι διώξεις εναντίον της ΕΛΣΤΑΤ γίνονται διότι δεν μπορούν να διώξουν τον πραγματικό υπεύθυνο, τα μαθηματικά. Η κυβέρνηση έχει ανάγκη από αυτά τα νέα μια και όπως καταλάβατε η μείωση του χρέους την οποία ο Αλέξης θεωρούσε δεδομένη είναι λιγότερο πιθανή κι από το να διαλυθούν οριστικά οι Πυξ Λαξ ή να μην έρθουν το καλοκαίρι για συναυλία οι Scorpions στη χώρα μας . Έτσι απομακρύνεται και το ενδεχόμενο να δούμε τον Τσίπρα με γραβάτα και αυξάνονται οι πιθανότητες να τον δούμε με ρόμπα. Ξεκούμπωτη. Είναι τόσο θεαματικά τα αποτελέσματα της στρατηγικής μας που από τους στεντόρειους πανηγυρισμούς των κυβερνητικών στελεχών έχουμε φτάσει σε κάτι ψίθυρους για την ανάγκη εθνικής συναίνεσης και άλλα τέτοια βουκολικά τα οποία είναι λίγο δύσκολο να γίνουν αποδεκτά από τους αντιπάλους εναντίον των οποίων κραύγαζες «Ή εμείς ή αυτοί» και «Ή τους τελειώνουμε, ή μας τελειώνουν». Βέβαια δε λείπουν και οι απόψεις τιτάνων της πολιτικής όπως του Νίκου Ξυδάκη ο οποίος ζήτησε να εξετάσουμε και το ενδεχόμενο της ρήξης αν και όλοι γνωρίζουμε ότι η μοναδική ρήξη την οποία είναι ικανός να υπηρετήσει ο Ξυδάκης είναι αυτή του καλσόν. Νομίζω πάντως ότι η διαπραγματευτική γραμμή της κυβέρνησης συνοψίζεται πλέον στο «δώστε-κάτι-καλέ-κύριε-θα-μας-πάρουν-με-τις-ντομάτες».


    Κάτσε να σιγουράρουμε το μισθό γιατί μας βλέπω χλωμούς

    Αυτά βλέπει το κορίτσι, η Περιστέρα Μπαζιάνα και σου λέει κάτσε γιατί μας βλέπω να μένουμε εκτός Βουλής αν συνεχίσει έτσι το στεφάνι μου, οπότε φρόντισε να διοριστεί μόνιμη διοικητική υπάλληλος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο εντελώς αξιοκρατικά και με διαφανείς διαδικασίες εννοείται. Για τις ομοιότητες Τσίπρα – Καραμανλή έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως, πλέον αυτές επεκτείνονται και στις συντρόφους τους αφού μετά την Νατάσα Παζαϊτη που από νηπιαγωγός έγινε χειρουργός, η κυρία Μπαζιάνα βλέπει την καριέρα της να εκτοξεύεται και εκπληρώνει το όνειρο κάθε επαναστάτη, να διοριστεί πλέον μόνιμος στο Δημόσιο. Ραγδαίες είναι όμως οι εξελίξεις στο χώρο της Παιδείας γενικότερα αφού το υπουργείο επαναφέρει το άσυλο και τον ρόλο των φοιτητών στη διοίκηση των Πανεπιστημίων ενώ υπάρχουν σκέψεις να επιτραπεί και επισήμως το κλείδωμα των καθηγητών στις τουαλέτες όταν είναι πολύ πιεστικοί προς τους φοιτητές να διαβάζουν. Γενικώς το Υπουργείο Παιδείας ενδιαφέρεται να μην αγχώνονται τα παιδιά με την μελέτη και τις σπουδές διότι με αυτό τον τρόπο χάνουν τα νιάτα τους και τα καλύτερα τους χρόνια. Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε ζητήθηκε και η καρατόμηση του Γυμνασιάρχη ο οποίος έκανε καταγγελία εναντίον μαθητών που είχαν καταλάβει το σχολείο επειδή το κυλικείο δεν έφερνε την αγαπημένη τους μάρκα από πατατάκια. Οι μαθητές καταδικάστηκαν σε 80 ώρες κοινωνική εργασία, ποινή εξοντωτική αν αναλογιστούμε ότι υπάρχουν Δημόσιοι λειτουργοί που έχουν εργαστεί λιγότερο σε ολόκληρη τη ζωή τους. Ο Διευθυντής του σχολείου έχει διαπομπευτεί και στηρίζουμε αυτή την διαπόμπευση γιατί αν αποτραπούν τα παιδιά μας από τις καταλήψεις, κινδυνεύουμε να ξεμείνουμε από μελλοντικούς πρωθυπουργούς.

    ……………………………………………..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s