Ερωτήματα για την τουρνέ του ασημένιου σκιάχτρου της μέγαιρας Ελένης

[Ο μητροπολίτης καταδότης της Χούντας, ο Επίσκοπος με τις Υπερτιμολογήσεις και ο αριστερός Υπουργός που παραβαίνει το καθήκον του]

Στην μονή του αποτρόπαιου, άγνωστης προέλευσης, αφορολόγητου και ανεξέλεγκτου χρυσοφόρου σκελετού, που ονομάστηκε αυθαίρετα Εφραίμ Ν.Μάκρης και κόστισε τη φυλάκιση του ροζ Αττικής Παντελεήμονα (που άρμεγε εγωιστικά τον βρυκόλακα) επειδή στερούσε τεράστια ποσά από τους άλλους συνεκμεταλλευτές του, βρέθηκε (5.5.2017) ο Γιάννης Λιάπης (Ιερώνυμος). Πιστός στην εθνική γραμμή των Βίτσα-Βούτση-Παρρασκεβώπουλλλου, ευλόγησε έναν προσκυνητή, μύστη των νυχτερινών τελετών της χειμερινής Ισημερίας, υπόδικο της εωσφορικής συμμορίας που αυτοπροσδιορίζεται ως «σπορά των νικημένων του ‘45». Ο νεαρός, λίγες μέρες μετά θα δηλώσει στη Βουλή, «γάμησα μια αδελφή». Φαντάζομαι πως κατόπιν αυτού θα γίνει ανάρπαστος στους κόλπους του Αρχιερατείου (για να τον πείσουν να μετανοήσει). Στο μεταξύ η αδιάντροπη ιστοσελίδα του Λαφαζάνη της Σρεμπρένιτσα, επενδύει στον καιροσκοπικό «ευρωσκεπτικισμό» του Αρχιεπισκόπου, για το καλό του λαού («Βόμβα Ιερώνυμου: Η ΕΕ μετατράπηκε σε Ευρώπη εκμεταλλεύσεως, Από Iskra -09/05/2017»).

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Α) Λείψανο της μέγαιρας Ελένης, δεν υπάρχει. Κάτι κομματάκια από άγνωστα πτώματα, που δεν έχουν υποστεί κανέναν επιστημονικό έλεγχο, χωμένα μέσα σε ένα ασημένιο ομοίωμα γυναίκας, ντυμένης με πολυτελή ενδύματα εποχής. Ένα δαιμονικό τοτέμ, που θα το ζήλευαν πολλοί μάγοι πρωτόγονων φυλών της Αφρικής, ένα από τα αμέτρητα αζήτητα που δεν τολμά να χρησιμοποιήσει στη Δύση η συνταξιούχος λειψανεμπόρισα παπική Εκκλησία («Η τέχνη τής απάτης – Ελεύθερη Έρευνα») και τα διαθέτει ευχαρίστως στην εν ενεργεία ξεδιάντροπη απατεώνισσα ανατολική, σχισματική της κόρη, που απευθύνεται ανενόχλητη σε ανεξέλεγκτα πεδία και σε υποανάπτυκτα πλήθη, με τις εικόνες που τρέχουν βυσσινάδα στην Αργυρούπολη («Θαύμα, θαύμα!») και δάκρυα στη Ν.Υόρκη («Saint Irene Chrysovalantou Icon in Queens, NY (Joe Nickell) | Scott»), εκθέτοντας τα κρανία δικέφαλων αγίων («Πόσα κεφάλια είχε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος;»).

Β) Ο μητροπολίτης Τσαμπίκος Ζερβός (επαγγελματικό ψευδώνυμο «ο Ιταλίας Γεννάδιος»), ένας από τους πέντε αντικανονικούς Ορθόδοξους παπάδες, Έλληνες, Ρουμάνους κλπ, που φέρουν τον ίδιο τίτλο στον ίδιο τόπο, επικεφαλής ασήμαντων αριθμητικά εθνικών ποιμνίων, είναι οικονομικός μετανάστης από την Κρεμαστή Ρόδου. Ξεκίνησε την εκκλησιαστική καριέρα του μαθητής 12 χρονών του φυτώριου σκανδάλων της Πατμιάδας Σχολής. Όλως ενδεικτικά για αυτό το ιερό άντρο, προτείνω για μελέτη: «Οι απολαύσεις ενός μοναχού, Σόδομα και Γόμορρα στο νησί της Αποκάλυψης» (ΤΟ ΒΗΜΑ, 16.5.1999), «Σκάνδαλο Πάτμου, φαναριώτικα παιχνίδια» – Kalami.net (‘ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ’, αρ. τεύχους 1459, 17 Μαρτίου 2005»), «Ο πατριάρχης του ‘Κύκλου της Πάτμου’ των €κατομυρρίων» & «Δολοφονία αρχιμανδρίτη στις ΗΠΑ». Ο κύριος αυτός ήταν ο μεσάζων για την εξαγωγή του αζήτητου «λειψάνου». Το έχει ξανακάνει τουλάχιστον άλλη μια φορά, φέρνοντας από την Πάρμα της Ιταλίας στις 30 Μαΐου του 2001  τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη   Καλυβίτη πολιούχου του χωριού Βαθύ Αυλίδας, στο οικονομικό φέουδο και τσιφλίκι του Βοιωτοπεδίου («Πώς δεν βγήκε το θέμα του Βοιωτοπεδίου στο Alter», antines, 7.10.2008), του τότε μητροπολίτη Θήβας Ιερώνυμου Λιάπη, παλιού τρόφιμου της κακόφημης χουντικής «Ζωής, συνθαλαμίτη του φιλοχρυσαυγίτη Αμβρόσιου. Ο  κ. Ιερώνυμος είναι συγγενής ανθρώπων, που την άδολη πίστη τους ευλόγησε η Θεία Πρόνοια με πλούσια ελέη («Φιλανθρωπικές πισίνες ρασοφόρων και συγγενών…») και προϊστάμενος ιερέα βασανιστή σκύλων, που ήταν «Ηγούμενος με τζακούζι, μπάτλερ και 16 βοσκούς!».

Γ) Ο Τσαμπίκος Ζερβός ήταν ως αρχιμανδρίτης, μαζί με άλλους κληρικούς καταδότης Ελλήνων φοιτητών στη Χούντα. Αναλυτική έκθεση της δράσης του, σήμερα μητροπολίτη Ιταλίας  Ζερβού, που φωτογραφήθηκε στην υποδοχή του σκιάχτρου δίπλα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (εκλεκτό των ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ-ΑΝΕΛ-ΝΔ), θα βρείτε εδώ («Η ελευθερία γνώμης στην πυρά – α», Ιός- Ελευθεροτυπία, 30/1/2005), εδώ («ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑΠΟΛΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ! ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ! Ποιος είναι ο αρχιμανδρίτης…» , sibilla.gr 7.10.2009), εδώ («Διαψεύδει συναλλαγή της μητρόπολης Ιταλίας με Βαβύλη», in.gr 16.2.2005) και εδώ («Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών [2-B] & [2-Α]), με στοιχεία από το βιβλίο του ΝΙΚΟΥ ΚΛΕΙΤΣΙΚΑ  «Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας στην Ιταλία» (εκδόσεις Προσκήνιο, Αθήνα 2000).

Ο καταδότης της Χούντας Τσαμπίκος Ζερβός (Γεννάδιος), δέχεται την επίθεση της Paese Sera.

Γ) Ειπώθηκε από τον αντικανονικό βοηθό επίσκοπο και πνευματικό τέκνο του Ιερώνυμου Λιάπη, άγιο Αγαθάγγελο, υπόλογο για ερωτήματα οικονομικής φύσης που έχουν τεθεί δημόσια από ευσεβή ροζ φυλλάδα [«‘Στέγνωσε’ από μετρητά λόγω… WC» (‘Espresso’, 5.8.2008) & “Ανεπαρκείς οι εξηγήσεις Αγαθάγγελου για τα οικονομικά της Εστίας”(21. 9.2008)], Δ/ντη της Αποστολικής Διακονίας που συνεργάζεται με την ακροδεξιά, αποκρυφιστική και αντισημιτική ‘Ελεύθερη Ώρα’ του εκβιαστή Μιχαλόπουλου («Γνωρίζει η Εκκλησία της Ελλάδας ότι η Αποστολική Διακονία…” , xyz.contagion-27.12.2015), πως «Η Αγία Ελένη «δίνει» μαθήματα στην Ευρώπη και ‘φωτίζει’ τη χαμένη ταυτότητά της». Το απλό ερώτημα που τίθεται, με αδιαμφισβήτητη απάντηση ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ, είναι αν το γνωρίζει και το αναγνωρίζει αυτό η Ευρώπη ή αν είναι ένα αποκύημα της πονηρής επινοητικότητας αυτού του ιερωμένου.

Ο υπόδικος ευσεβής Παναγιώταρος (Χυτήριο: «γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες»), της «σποράς των νικημένων του ’45″, έσπευσε με την ιδιοκτήτρια του πορνο-New Dream της οικογενείας βουλευτών Φύρερ, στη σεμνή τελετή.

Δ) Ένα επόμενο ερώτημα είναι γιατί άραγε αυτή η ιστορική στιγμή, που τιμήθηκε από προσωπικότητες όπως ο καραμανλικός Πρόεδρος Πάκης Παυλόπουλος του εκλογικού μπόνους των 50 εδρών και πολλών ακόμη προσόντων, η περί πολλά σεσημασμένη Ελένη Αυλωνίτου (ΣΥΡΙΖΑ-Εκδρομέ στα σύνορα με τη Χ.Α), ο αεροσυνοδός της Αγίας Φλόγας του πατριαρχικού αναπτήρα τ.δάσκαλος Δημοτικού, ο λαφαζανικής προέλευσης υπουργός Αμανατίδης, η ιδιοκτήτρια του πορνο-Νew Dream Hotel Ζαρούλια, σύζυγος Φύρερ, ο χυδαιολόγος Ομολογητής της Ορθοδοξίας Παναγιώταρος, ο διώκτης της κολλητικής ομοφυλοφιλίας βουλευτής δρ. Γιακουμάτος και ο «Φιλελεύθερος» (!) κ.Χατζηδάκης, έμεινε παγκοσμίως άγνωστη και η είδηση δεν καταγράφηκε πουθενά στον ευρωπαϊκό Τύπο. Μήπως η στιγμή είναι όντως ιστορική, αλλά μόνο για την χρεοκοπημένη Ψωροκώσταινα, ως νέο ρεκόρ της στο κιτς, στην υποκρισία και στην οικονομική και θρησκευτική απάτη;

Ε) Τι είδους μαθήματα δίνει η αγράμματη λάμια και μητέρα ενός διαστροφικού τυράννου και δολοφόνου αυτοδίδακτη «αρχαιολόγος» του αυτοπολλαπλασιαζόμενου «Τίμιου Σταυρού», Ελένη στους φιλόσοφους, επιστήμονες, συγγραφείς και ποιητές, καλλιτέχνες και κοινωνικούς αγωνιστές της Δύσης; Μαθήματα τυραννίας, σαδισμού, εγκλήματος ή πορνείας; (Βλ. «Το Τσιπριστάν υποδέχεται με τιμές άγνωστο σκελετό», «Ερωτήματα για τον ατζέντη λειψάνων επίσκοπο Αγαθάγγελο»). Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός ο ρασοφόρος, που λέει αυτές τις προσβλητικές για τη γηραιά ήπειρο γελοιότητες δημόσια, χωρίς να του απαντά κανείς;

Στ) Πόσα συνέλεξε η Αποστολική Διακονία από την αφορολόγητη τουρνέ της μυθολογικής Βαρβάρας, που διοργάνωσε ο ίδιος επίσκοπος («Oι πέντε αφορολόγητοι και γαλακτοφόροι μαστοί της «Βαρβάρας»). Γιατί δεν ανακοινώθηκε επίσημα το ποσόν και γιατί δεν δόθηκε ο απολογισμός της διάθεσής του, γιατί σωπαίνει ακόμη και το επαναστατικό ΚΚΕ των φτωχών; Μήπως επειδή δεν θέλει να του στείλουν το ξορκισμένο ΣΔΟΕ και αναγνωρίζει πως συμψηφιστικά «δεν δικαιούται δια να ομιλεί»;

Ζ) Ο Υπουργός Τσακαλώτος, μεγαλοκαταθέτης ξένων Τραπεζών («Το πόθεν έσχες Τσακαλώτου: Καταθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό»), πονόψυχος «φίλος του λαού», και άδικος φορομπήχτης φουκαράδων, απλός ως άνθρωπος ο ίδιος, χωρίς γραβάτα, με τσαλακωμένα ρούχα και  με αντικομφορμιστικό κόκκινο σακίδιο, εκτός από πολιτικά και ηθικά υπόλογος δεν είναι και ποινικά ελέγξιμος διότι αμελεί βαρύτατα, σε καιρούς χρεοκοπίας μάλιστα, σκανδαλωδώς να ερευνήσει το ύψος των ποσών που συγκεντρώνεται από τη Μαύρη Μαγεία της ανίερης περιφοράς οστών, κρανίων κλπ, να το φορολογήσει και μάλιστα με πολύ υψηλούς συντελεστές ως προϊόν απάτης και προκλητικής ασέβειας και να ελέγξει τον πραγματικό προορισμό του, ο οποίος παραμένει πεισματικά άδηλος; Φταίει η Μέρκελ κύριε;

Η) Έχουν εκφραστεί σοβαρές κατηγορίες κατά της Αποστολικής Διακονίας και του Διευθυντή της («Στη χώρα της ρεμούλας, βασιλιάς ο Αγιογδύτης» («Ιερα κατήχησις», 5.12.2016) και από πιστό που φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τα απόκρυφα των ιερών αδύτων και αβάτων, τα οποία απολαμβάνουν περίεργη ασυλία από την αδέκαστη Δικαιοσύνη, χωρίς να έχει υπάρξει η ελάχιστη απάντηση. Γιατί;

Θ) Ο Χαραμαντίδης (Αγαθάγγελος), ανιχνευτής ιερών πτωμάτων, συγγραφέας του πονήματος «Ιερά λείψανα αγίων της καθ’ ημάς Ανατολής στη Βενετία» (2005), έχει διαπρέψει στις μεταφορές ακρωτηριασμένων κοκάλων από την Ιταλία, έχοντας αναπτύξει κονέ με τον πάπα Φραγκίσκο. Στην πολυσχιδή του δράση να μνημονεύσουμε και το «ιερό απότμημα της δεξιάς χειρός» της Ρωμαίας Παρασκευής (προστάτιδος του ομώνυμου αθηναϊκού προαστίου), που «προέρχεται, με επίσημα έγγραφα, από το Αββαείο St. Mariae de Pratalea της Ιταλίας, ύστερα από ενδελεχή έρευνα την οποία πραγματοποίησε ο άγιος Φαναρίου», το οποίο μεταφέρθηκε επί υπουργίας του ευσεβή φιλόσοφου Μπαλτά (22.7.2015) στην Χαλκίδα. Εκφράζω την υπόθεση, χωρίς να την στηρίζω παρά μόνο σε προαίσθημα, ότι μετά και από αυτήν την ιερή τουρνέ, με πρώτη ευκαιρία, λόγω του πνευματικού κέρδους που θα έχει αποκομισθεί, ο επίσκοπος Αγαθάγγελος, εκλεκτός του ιερού Ιερώνυμου, θα γίνει μητροπολίτης μόλις αδειάσει κάποια θέση. Μένει να δούμε αν έχω δίκιο.

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερή» Εξουσία, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

30 Responses to Ερωτήματα για την τουρνέ του ασημένιου σκιάχτρου της μέγαιρας Ελένης

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Για τον ιερό Τσαμπίκο Ζερβό (μητροπολίτη Γεννάδιο) των λειψάνων της Ιταλίας που εξάγονται στην Ελλάδα

    Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΑΠ.ΒΑΒΥΛΗ 1
    from p.Raphael (A.X.B)7 years ago

    http://www.naftemporiki.gr/story/120634/i-drasi-tou-babuli-stin-italia

    Η δράση του Βαβύλη στην Ιταλία
    Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2005 20:24
    Ουδεμία οικονομική συναλλαγή είχε ποτέ η μητρόπολη Ιταλίας με τους Βαβύλη και Τριανταφυλλάκη, δήλωσε ο μητροπολίτης Γεννάδιος. Eπανέλαβε ότι γνώρισε τον Οκτώβριο του 2004 στην Βενετία τον Απόστολο Βαβύλη ως μοναχό Ραφαήλ. Του ζήτησε να εγκατασταθεί σε κάποιο μοναστήρι στη Νότια Ιταλία. Ο Γεννάδιος τον κάλεσε να του προσκομίσει κάποια συστατική επιστολή από τον ανώτερό του. Εκτοτε όμως ο Απ. Βαβύλης δεν έδωσε σημεία ζωής.
    Επίσης, ο μητροπολίτης Γεννάδιος αποκάλυψε ότι χθες του τηλεφώνησε ο Τριανταφυλλάκης και του είπε ότι δεν είναι έμπορος ναρκωτικών όπως μεταδίδουν τα ΜΜΕ και ότι ο πατήρ Ραφαήλ δεν έχει καμία σχέση με το ίδρυμα «Magna Grecia». Η οργάνωση αυτή είναι μη κερδοσκοπική και όπως είπαν δεν έλαβαν ποτέ χρήματα για οικονομική ενίσχυση από το ελληνικό κράτος ή κάποια άλλη πηγή.
    Στόχος της «Magna Grecia» είναι η οργάνωση προσκυνηματικών ταξιδιών στην Καλαβρία – Σικελία, η αναστήλωση ενός ορθόδοξου μοναστηριού στη Σικελία και η στήριξη γενικά των ορθόδοξων μεταναστών στη Νότια Ιταλία.
    Ο αρχιμανδρίτης Νείλος, επίτροπος Καλαβρίας και Σικελίας ανέφερε ότι ήταν πρόεδρος αυτού του ιδρύματος και συμμετείχε ως μέλος ο Τριανταφυλλάκης.
    Οσον αφορά τη σχέση του με τον Βαβύλη, είπε πως τον γνώρισε ως μοναχό Ραφαήλ το 2002 κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος 40 Ελλήνων μοναχών που έγινε στη Καλαβρία. Του έδειξε εμπιστοσύνη γιατί ήταν πολύ εγκάρδιος και κοινωνικός, μιλούσε καλά την ιταλική και είχε πολλές γνωριμίες.
    Πρόσθεσε πως πριν από ένα μήνα τηλεφώνησε, πιθανότατα, από το Ισραήλ, λέγοντας ότι είναι υπό ανάρρωση και σύντομα θα μπορούσε να έλθει στην Ιταλία.
    Πηγή: ΑΠΕ

    http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050306a.htm
    Ελευθεροτυπία, 30/1/2005-Ιός
    …………………………….

    Αγωνιστές που προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους έχουν καταθέσει την πολύτιμη μαρτυρία τους στο ιστορικό βιβλίο του Νίκου Κλειτσίκα για το «Ελληνικό φοιτητικό κίνημα και τον αντιδικτατορικό αγώνα στην Ιταλία».

    Μιλήσαμε με πολλούς απ’ αυτούς και μας επιβεβαίωσαν ότι ο π. Κυριακός μαζί με τον αρχιμανδρίτη Γεννάδιο Ζερβό είχαν μεταμορφώσει τον ιερό ναό Πέτρου και Παύλου της Ελληνικής Αδελφότητας στη Νάπολη σε σκληρό πυρήνα στήριξης του στρατιωτικού καθεστώτος, παρακολούθησης των αντιστασιακών φοιτητών και καθοδήγησης των εγκαθέτων της χούντας.

    Ο Γιάννης Στάμος, πρώην βουλευτής Μαγνησίας, και σήμερα νομαρχιακός σύμβουλος στη Μαγνησία θυμάται ότι ο π. Τσουρός πρωτοστατούσε σ’ αυτή την «εθνικόφρονα» δράση της τοπικής εκκλησίας. Ηταν τον Νοέμβριο του 1968, όταν οι δύο κληρικοί αρνήθηκαν στους φοιτητές την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης για τον Γεώργιο Παπανδρέου, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθεί η δημοκρατική Ιταλία.

    Ανάλογη είναι και η μαρτυρία του Κώστα Παπακυρίτση, ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και πρώην νομάρχη Καρδίτσας. «Είναι γνωστό ότι αυτός ο άνθρωπος έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στο να κρατάει οργανωμένους τους Ελληνες φασίστες στη Νάπολη. Η δράση των δυο-τριών κληρικών στη Νάπολη εκείνη την περίοδο ήταν να στηρίζει τη χούντα και να παρέχει στέγη και χρήμα στους φασίστες. Φτάσαν στο σημείο να απαγορεύσουν στη μάνα μου να ανάψει κερί στην εκκλησία, επειδή γνώριζαν την αντιστασιακή μου δράση».

    Ο Γιώργος Τζανακάκης, δήμαρχος Χανίων από το 1990 ως το 2002, θυμάται κι αυτός το ρόλο των δύο ιερωμένων. «Αρνούνταν ακόμα και μνημόσυνα ή γάμους σε αντιφρονούντες. Αλλά τότε ίσχυε η σιωπή των αμνών». Ο κ. Τζανακάκης ήταν γενικός γραμματέας του δημοκρατικού συλλόγου (ΣΕΣΝ) που ζήτησε να τελεστεί το μνημόσυνο για τον Γεώργιο Παπανδρέου.
    ……………….
    Η οριστική αποτίμηση του ρόλου των δύο ιερέων της Νάπολης βρίσκεται στο κείμενο που κατατέθηκε από το στέλεχος του ΚΚΕ Γιώργο Δαφνή και υπερψηφίστηκε το Νοέμβριο του 1974 στη Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Αδελφότητας της Νάπολης:

    «Οι ιερείς της Αδελφότητας των Αγίων Πέτρου και Παύλου των Ελλήνων της Νάπολης (…) εκμεταλλεύτηκαν την ανωμαλία που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα με το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, για να υπηρετήσουν τις αντιδραστικές δυνάμεις που επέβαλαν με τη βία τη δικτατορία στον ελληνικό λαό, για προσωπικά ιδιοτελή οφέλη σε πλήρη αντίθεση με τη χριστιανική διδασκαλία, κηρύσσοντας τη βία αντί της αγάπης.

    Επέτρεψαν, στη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα, να εκθέτεται και να διατίθεται από τραπέζι στο εσωτερικό της εκκλησίας το προπαγανδιστικό υλικό του αντιδραστικού καθεστώτος και της Λέγκας.

    Στο αίτημα των ελλήνων φοιτητών να απομακρυνθεί (σ.σ. το φασιστικό υλικό), οι επίτροποι αρνήθηκαν και προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν βία με τη βοήθεια των δύο ιερέων.

    Στο ίδιο αίτημα προς τους ιερείς υπήρξε επίσης αρνητική απάντηση και έφθασαν σε σημείο να προσπαθήσουν να χαστουκίσουν ένα φοιτητή.

    Συνεργάστηκαν με τους ιταλούς νεοφασίστες θέτοντας σε κίνδυνο τη λειτουργία της Αδελφότητας.

    Σε αίτημα του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Νάπολης, όταν πέθανε ο Γεώργιος Παπανδρέου, να τελεστεί μνημόσυνο, οι δύο ιερείς αρνήθηκαν να το πράξουν.

    Κατά το Πάσχα του 1968, οι έλληνες φασίστες σε συνεργασία με τους ιταλούς φασίστες απαγόρευσαν την είσοδο στην Εκκλησία των δημοκρατικών ελλήνων φοιτητών.

    Τη Μεγάλη Παρασκευή του ίδιου έτους κατά την περιφορά του Επιταφίου, με την άδεια των ιερέων οι φασίστες έκρυψαν ξύλινα γκλομπς και αλυσίδες κάτω από το ιερό λείψανο, για να επιτεθούν στους δημοκρατικούς φοιτητές που θα ήθελαν να συμμετέχουν στην Αγία Περιφορά.

    Οι δύο ιερείς ευνόησαν και ευλόγησαν τη δημιουργία της φασιστικής οργάνωσης των Ελλήνων, της γνωστής ‘Λέγκας’.

    Πήραν καθαρά εχθρική θέση εναντίον του Συλλόγου των Ελλήνων Φοιτητών της Νάπολης, φθάνοντας στο σημείο του χαφιεδισμού προς τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, παραποιώντας ξεδιάντροπα τα γεγονότα για προσωπικά οφέλη (…)

    http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050306a.htm
    Ελευθεροτυπία, 6/3/2005-Ιός

    Το δεύτερο ντοκουμέντο είναι η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Αδελφότητας των Ελλήνων μετά τη μεταπολίτευση που αποφάνθηκε ότι «οι ιερείς της Αδελφότητας εκμεταλλεύτηκαν την ανωμαλία που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα με το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, για να υπηρετήσουν τις αντιδραστικές δυνάμεις που επέβαλαν με τη βία τη δικτατορία στον ελληνικό λαό, για προσωπικά ιδιοτελή οφέλη σε πλήρη αντίθεση με τη χριστιανική διδασκαλία, κηρύσσοντας τη βία αντί της αγάπης».

    http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2009/10/1.html
    ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009
    Φάκελος εκκλησία Νάπολης Ιταλίας (1)
    ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ! από blog σίβυλλα:

    Ποιος είναι ο αρχιμανδρίτης …..; Μιας και τον είδαμε σε εκπομπή…του κ. Τριανταφυλλόπουλου, τον θυμήθηκαν πολλοί:

    Ο εκλεκτός και αποκαλυπτικός δημοσιογράφος, που χρησιμοποιεί ως «πηγή» δήθεν συγκλονιστικών ρεπορτάζ-εκπομπών του τον κύριο Β…., (*) ας τον ρωτήσει και κατόπιν ας ενημερώσει τους πολίτες, ως «τιμωρός εισαγγελεύς», τι έγιναν τα «απολεσθέντα» κειμήλια -ανεκτίμητης αξίας- της ελληνικής εκκλησίας Νάπολης;
    ……….
    Σήμερα ανοίγουμε τον «Φάκελο Αδελφότητα των Ελλήνων Νάπολης Ιταλίας – Ιερός Ναός Πέτρου και Παύλου».
    ……………Τι σχέση έχει ο αρχιμανδρίτης ….. με τα χουντικά αποβράσματα (πρόκειται για ήπιο χαρακτηρισμό) **Επίσκοπο Ιταλίας Γεννάδιο Ζερβό και ……, Γραμματέα της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων (τουλάχιστον επί αλήστου εποχής Χριστόδουλου);
    Τι γνωρίζει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για τους δύο (2) ιερείς που τώρα ανήκουν στη δικαιοδοσία του (ο Γεννάδιος Ζερβός αναφέρεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης) και αν γνωρίζει, τι εκκλησιαστικά μέτρα θα λάβει;
    Τι γνωρίζουν ιερείς, Αρχιεπισκοπή, κ. Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, τώρα και ο νέος Υπουργός Πολιτισμού, για την «απώλεια» ανεκτίμητων κειμηλίων πολιτιστικής κληρονομιάς και την εμπλοκή των ανωτέρω ιερωμένων;
    Γνωρίζουν οι αρμόδιοι φορείς της ελληνικής πολιτείας το ενδιαφέρον και την εμπλοκή της INTERPOL για το θέμα;
    Αυτά για να γίνει η έναρξη ανοίγματος ενός βρώμικου φακέλου για την εκκλησία, που κανείς δεν τόλμησε ν’ ανοίξει ως σήμερα…
    Ες αύριον η συνέχεια…

    * Πώς να χαρακτηρίσει κάποιος ιερείς που αρνήθηκαν να τελέσουν μνημόσυνο για τον Γεώργιο Παπανδρέου (1968), γιατί ήταν κομμουνιστής!
    ** Ο αρχιμανδρίτης …..υπηρετεί σήμερα το Θεό στην προνομιούχα θέση του Ιερού Ναού ……. της Αθήνας (επί …..).

    (κλικ στις εικόνες, για μεγέθυνση)
    σίβυλλα

    Σχόλιο: Κάτι στραβό μας μυρίζει εδώ… λες να αρχίσουμε με νέα και αποκαλυπτικά περί ρασοφόρων επενδυτών;
    … ελπίζουμε να ΜΗΝ έχουμε και αυτή τη φορά υπόγειες προσβάσεις σε υπουργεία και τοιαύτα που έχει καταδικάσει ο ελληνικός λαός…
    http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2010/10/blog-post_3980.html

    Ακόμη και Εθνικόφρονες επιτίθενται για άλλους λόγους στον ιερό Γεννάδιο των λειψάνων:

    Το μπλογκ Olympia του συνεργάτη του Καμμένου που διορίστηκε σύμβουλος στο Υπ.Εθ.Α.
    https://olympia.gr/2009/10/11/%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%81%CE%B8/

    ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΙΚΕΛΙΑ
    Posted by olympiada στο Οκτώβριος 11, 2009
    Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΙΚΕΛΙΑ, ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ…ΝΤΡΟΠΗ!!!

    ΑΠΕΥΘΥΝΟΥΜΕ ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΞΙΟΤΙΜΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΥΠΕΞ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. Γεώργιο Παπανδρέου να θέσει το ζήτημα που παρουσιάζουμε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίο.
    Μετά από 8 χρόνια απόλυτης αδιαφορίας και απραξίας, ο Μητροπολίτης Ιταλίας Γεννάδιος Ζερβός κατόρθωσε να ακυρώσει και να σβήσει την εμπνευσμένη προσπάθεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου που ξεκίνησε από τον Αρχιεπίσκοπο πρώην Αμερικής κ. Σπυρίδωνα Παπαγεωργίου και σφραγίστηκε με την μεγαλειώδη επίσκεψη-προσκύνημα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄ στην περιοχή το 2001 οπότε και εγκαινίασε τα ανακαινισμένα ιστορικά μοναστήρια του Αγίου Ιωάννη του Θεριστή στην Καλαβρία και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Σικελία, που σημειωτέον παραχωρήθηκαν στην Μητρόπολη Ιταλίας και το Οικουμενικό Πατριαρχείο με αίτησή τους, από τους καθολικούς δημάρχους των περιοχών αυτών.

    Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Γεννάδιος Ζερβός. Να τον χαίρεστε Παναγιώτατε!!!
    Ως πότε θα τον ανέχεστε;

    To Greek nation
    http://greeknation.blogspot.gr/2010/04/blog-post_826.html
    Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010
    ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΡΟΥΜΑΝΟΥΣ Η Ι.Μ. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ. ΗΧΗΡΟ «ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΟΝ ΓΕΝΝΑΔΙΟ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

    ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΙΣ ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΠΛΕΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΤΑΛΙΑΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ ΖΕΡΒΟΥ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΤΟΥ ΒΙVONGI ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΟΥ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ – Καί τώρα κύριε Γεννάδιε ποιός «πληρώνει και πάλι το μάρμαρο;» Παναγιώτατε Οικουμενικέ Πατριάρχα ακούει κανένας Σας εκεί στο Φανάρι; Διώξτε τον πριν είναι πολύ αργά! Σας το φωνάζουμε μήνες τώρα! Η Ιερα Μητρόπολις Ιταλίας και Μελίτης δια του εξαιρετικά δραστηρίου και από ότι αποδεικνύεται λίγο βιαστικού λόγω νεότητος Αγίου Πρωτοσυγκέλου της κυρίου Ευαγγέλου Υφαντίδη έστειλε στις 4 Μαρτίου 2010 ένα δελτίο τύπου για την δραστηριότητα του Μητροπολίτου κ. Γενναδίου Ζερβού στα εκκλησιαστικά sites, Romfea, Amen με τίτλο «Ελληνσιμός και Ορθοδοξία στη Μεγάλη Ελλάδα». Για όσους δεν γνωρίζουν θα έμειναν υποθέτουμε έκπληκτοι από την τόση και τέτοιας ποιότητας ποιμαντική δραστηριότητα του κ. Γενναδίου Ζερβού στην περιοχή. Επιλέξαμε μία παράγραφο για να καταδείξουμε στους αναγνώστες το πόσο ενημερωμένοι είναι όσοι δεν «τρώνε κουτόχορτο» από τους διάφορους επαγγελματίες εκπροσώπους (;) του Χριστού.


    Ο Τσαμπίκος Ζερβός μητροπολίτης Ιταλίας Γεννάδιος, μεταφέρει στις 30 Μαΐου του 2001 λείψανα του υποτιθέμενου πτώματος του Ιωάννη Καλυβίτη από την καθολική Ιταλία στο Βαθύ Αυλίδας της επικράτειας του Θηβών Ιερώνυμου

    O συνεργάτης της Χούντας (πρώτος από Αριστερά) δίπλα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον λαφαζανικό υπουργό της Εκκλησίας Αμανατίδη



  2. Ο/Η atheofobos λέει:

    Το αναδημοσίευσα στο facebook με την λεζάντα:
    Ένα κείμενο στο οποίο δεν έχω να προσθέσω ή να αφαιρέσω λέξη!

  3. Ο/Η Εκ(λέκ)τορας λέει:

    Ευτυχώς που διάβασα το άρθρο σας. Είχα σκοπό να πάω να προσκυνήσω, αλλά η χορταστική και αυτοσχολιαζόμενη ανάλυσή σας με έπεισε ότι δεν πρέπει να προσκυνάμε «σκιάχτρα από μέγαιρες».

    • Ο/Η Kάποιος λέει:

      http://www.pare-dose.net/5312

      Κωνσταντίνου και Ελένης («άγιοι» άνθρωποι) – Εννέα ειδεχθή εγκλήματα του Μεγάλου Αγίου Ισαποστόλου Κωνσταντίνου

      22/05/2015 | 5.524 εμφανίσεις | 1 σχόλιο

      Διαβάστε περισσότερα: Κωνσταντίνου και Ελένης («άγιοι» άνθρωποι) – Εννέα ειδεχθή εγκλήματα του Μεγάλου Αγίου Ισαποστόλου Κωνσταντίνου | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/5312#ixzz4hQXrVtEW

      Ο Κωνσταντίνος έκαψε τη γυναίκα του Φαύστα με καυτό λάδι, έπνιξε τον γιο του Κρίσπο στα δημόσια λουτρά και καρατόμησε τους μισούς συγγενείς του φοβούμενος μην του πάρουν τον θρόνο του. Διά την ενημέρωση τού αναγνώστη σημειώνομε εννέα ειδεχθή εγκλήματα τού Μεγάλου Αγίου Ισαποστόλου Κωνσταντίνου που αφορούν τον άμεσο πολιτικό και συγγενικό περίγυρό του.

      Όλα τα εγκλήματά του είναι πάρα πολλά για να τεθούν σε καταλόγους. Η βαρβαρότητά των ήταν μάλλον πρωτοφανής και άκρως ανατριχιαστική. Για ατιμίες, πολέμους, φόνους, δολοφονίες, φρικαλεότητές, αυθαιρεσίες, απάτες, κ.λπ., του ιδίου και της μάνας του Ελένης αναφερθείτε τουλάχιστον στα σχετικά κεφάλαια τών εξής έξι βιβλίων:

      1. Σιμόπουλος Κυριάκος, «Ο Μύθος των “Μεγάλων” της Ιστορίας», Τρίτη Έκδοση, Εκδόσεις Στάχυ, 2000.
      2. Ρασσιάς Βλάσσης, «Μια ιστορία αγάπης της χριστιανικής επικρατήσεως», Ανοικτή πόλις.
      3. Joseph Wheless, «Forgery in Christianity», Kessinger Publishing.
      4. Robert Taylor, Rev., «The Diegesis», Kessinger Publishing, or Health Research.
      5. Christopher Bush Coleman, Ph. D., «Constantine the Great and Christianity», Columbia University Press 1914.
      6. Karlheinz Deschner, Η Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού, Μετάφραση Ρουμπινή Ζαρκάδη, Δέσποινας Βλασσοπούλου, Μ. Αργυροηλιοπούλου, Τ. Φατσέα, Ξ. Αλμυρού από τα Γερμανικά, με τίτλο πρωτοτύπου: «Kriminalgeschichte des Christentums». 10 Τόμοι, Εκδόσεις Κάκτος, 2004-2006.

      Έχομε και λέμε περιληπτικώς:

      1. Μαξιμιανός. Πενθερός του και πενθερός του πατέρα του. Πατέρας της δεύτερης γυναίκας του, Φαύστας. Αυτοκράτωρ. Τον συνέλαβε στην Μασσαλία διά δόλου και τον εκρέμασε. +309-310.
      2. Μαξέντιος. Κουνιάδος του. Γιος του προηγουμένου. Αυτοκράτωρ. Τον εσκότωσε διά πολέμου που εκήρυξε ο ίδιος χωρίς λόγο, στην Μιλβία Γέφυρα του ποταμού Τίβερη. +312.
      3. Ρέμος. Γιος του Μαξεντίου και της Γαλερίας. Βρέφος στην κούνια. Έβαλε δικούς του ανθρώπους να το στραγγαλίσουν με κορδόνια την ώρα που κοιμόταν δίπλα στη μάνα του. +312.
      4. Βασσιανός. Γαμπρός του. Άνδρας της αδελφής του Αναστασίας. Καίσαρ. Τον δολοφόνησε. +314-315.
      5. Φαύστα. Δεύτερη γυναίκα του. Κόρη του Μαξιμιανού. Την εζεμάτιξε μέσα σε καζάνι με καυτό νερό ή λάδι. +320. (Για τον θάνατό της ενέχεται και η μάνα του, Αγία Ελένη!).
      6. Σώπατρος. Διδάσκαλος, σύμβουλος και στενός φίλος του. Φιλόσοφος. Τον εφόνευσε αφού επενόησε και προφασίστηκε ψευδείς κατηγορίες. +321.
      7. Λικίνιος. Γαμπρός του. Άνδρας της αδελφής του Κωνσταντίνας. Συναυτοκράτωρ. Κατόπιν πολέμου τον εκρέμασε, +325-326.
      8. Λικινιανός. Ανιψιός του. Γιος της αδελφής του Κωνσταντίνας. Δεκατετράχρονο αγόρι που δεν έφταιξε σε τίποτα. Το σκότωσε μπροστά στα μάτια, τα παρακάλια και τους απαρηγόρητους σπαραγμούς της μάνας του, και αδελφής του απτοήτου «Μεγάλου». +326.
      9. Κρίσπος. Πρώτος του γιος από την πρώτη του γυναίκα, Μινερβίνα. Ναύαρχος και Καίσαρ. Τον αποκεφάλισε (ή έπνιξε, ή δηλητηρίασε κατ’ άλλους). +326.

      Για λεπτομέρειες, αίτια, αφορμές, τοποθεσίες, τρόπους εκτελέσεων, κ.λπ., εκτός της δικής μας βιβλιογραφίας, μπορείτε να αναφερθείτε και σε μεγάλες έγκυρες διεθνείς εγκυκλοπαίδειες.

      Πρέπει να πούμε ότι οι διάδοχοι αυτοκράτορες και πολιτικοί του Μεγάλου Αγίου Ισαποστόλου Κωνσταντίνου, αρχίζοντας από τους γιους και ανιψιούς του, με μόνη εξαίρεση τον Μεγάλο Ιουλιανόν που ήταν αυτοκράτωρ μόνο 20 μήνες, +362-363, τον μιμήθηκαν και τον συναγωνίστηκαν πολύ κοντά στο έγκλημα, την δολοφονία, την μηχανορραφία και την καταστροφή.

      Λείψανα και κειμήλια
      Η μαμά του Κωνσταντίνου, Ελένη πρώην εταίρα στο πανδοχείο του πατέρα της στην Μυσία, βρήκε τον σταυρό τού μαρτυρίου. Οι Ρωμαίοι έκαιγαν όλους τους σταυρούς μετά τις εκτελέσεις γιατί ήταν εστίες μόλυνσης αλλά αυτή τον βρήκε! Για τα φυλαχτά που έχουν φτιαχτεί από το «Τίμιο Ξύλο», είναι ξυλεία πέντε δασών.

      Ας δούμε όμως τι άλλο έχει βρεθεί σύμφωνα με τον πίνακα κειμηλίων της εκκλησίας:

      – Τα δάκρυα τής Παναγίας.
      – Το γάλα τής Παναγίας.
      – Τα μαλλιά τού μικρού Ιησού.
      – Το αίμα τού Ιησού από τη σταύρωσή του.
      – Το πιάτο, στο οποίο φέρανε το κεφάλι τού Ιωάννη τού Πρόδρομου.
      – Τα σκεύη από το Μυστικό Δείπνο.
      – Τα δάκρυα τού Ιησού.
      – Ο σανός από τη φάτνη.
      – Το νύχι τού Απ. Παύλου.
      – Κομμάτια από το σάβανο τού Ιησού.
      – Κομμάτι δέρματος, που αφαιρέθηκε κατά την περιτομή (πόσθη).
      – Κομμάτια από τα ρούχα των Απόστολων.
      – Πέτρα, στην οποία καθόταν ο Ιησούς.
      – Αγκάθι απ’ το στεφάνι τού Ιησού.
      – Τα ρούχα τού Ιησού από τη βόλτα στον Γολγοθά.
      – Το κερί, που φώτισε τη γέννηση τού Ιησού.
      – Το δοχείο με τον ιδρώτα τού Αρχάγγελου Μιχαήλ μετά την μάχη με τον Διάβολο.
      – Το δάκτυλο τού Αγίου Πνεύματος!
      – Ένα κομμάτι από το παράθυρο, από το οποίο μπήκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και παρουσιάστηκε στην Παναγία.
      – Τα κόκαλα τού γαϊδουριού, πάνω στο οποίο ο Ιησούς μπήκε στα Ιεροσόλυμα.
      – Τα κουρέλια με τα αίματα τής Παναγίας.
      – Τα λείψανα τού κόκορα, που λάλησε στον Πέτρο.
      – Σάλια από το φτέρνισμα τού Αγίου Πνεύματος.
      – Το κουτί με την τελευταία πνοή τού Ιησού.
      – Τα πέδιλα τού Ιησού.

  4. Ο/Η Κάποιος λέει:

    http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=169146

    Ποιες κακουργηματικές πράξεις αποδίδουν οι δικαστές του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών στον Μητροπολίτη πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονα

    «Επιδρομή επί των χρημάτων της μονής»

    H έφοδος ιερέων στο παγκάρι με λοστούς και η αμοιβή για αγιοκατάταξη του οσίου Εφραίμ
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 30/10/2005 00:00

    Πράξεις πρωτοφανείς για ιεράρχη αποδίδονται στον Μητροπολίτη πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονα, ο οποίος αύριο θα καθήσει στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων κατηγορούμενος για υπεξαίρεση από την Ιερά Μονή του Οσίου Εφραίμ του ποσού των 94.500.000 δρχ. ή 277.300 ευρώ. Το ποσό των δεκάδων εκατομμυρίων υπεξαίρεσε σταδιακά, στη διάρκεια περίπου τρεισήμισι ετών, απειλώντας την ηγουμένη ότι θα τη σύρει στα εκκλησιαστικά δικαστήρια αλλά και δελεάζοντάς την ότι θα μεσολαβούσε για την αγιοκατάταξη του «αμφισβητούμενου» από την Εκκλησία οσίου Εφραίμ. Οταν μάλιστα η ηγουμένη πέθανε, διόρισε στη θέση της μοναχή της αρεσκείας του και όταν εκείνη «καθαιρέθηκε» με δικαστική απόφαση, ο μητροπολίτης έστειλε, σύμφωνα με το βούλευμα, «εγκαθέτους ιερείς οι οποίοι με «λοστούς» και «σκαρπέλα» διέρρηξαν τα παγκάρια της μονής και αφαίρεσαν τα υπάρχοντα χρήματα», ενώ επέβαλε το επιτίμιον της ακοινωνησίας στις μοναχές που αντιδρούσαν στη διορισμένη διοίκηση. Αυτά είναι κάποια από τα περιστατικά που συνθέτουν τον τρόπο δράσης του Μητροπολίτη πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονος, όπως αυτά παρατίθενται στο πολυσέλιδο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθήνας με το οποίο παραπέμπεται να δικαστεί. Οι δικαστές επισημαίνουν ότι ο κατηγορούμενος μητροπολίτης συμπεριφέρθηκε «πέραν πάσης κανονικής τάξεως», εγκατέστησε «πρωτοφανές καθεστώς παραδιαχειρίσεως» και πραγματοποίησε «κυριολεκτικώς επιδρομή επί των χρημάτων της ιεράς μονής».
    Εν έτει 1995, δηλαδή περίπου έναν χρόνο μετά την εκλογή του στη Μητρόπολη Αττικής, οι επισκέψεις του κ. Παντελεήμονος στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Οσίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη άρχισαν να πυκνώνουν, ώσπου σταθεροποιήθηκαν στις δύο τον μήνα. Ο μητροπολίτης ανά δεκαπέντε ημέρες επισκεπτόταν τη μονή και όταν έφευγε ήταν πλουσιότερος κατά 500.000 δρχ. Αυτό ήταν το ποσό που είχε από μόνος του ορίσει ότι θα λαμβάνει σε κάθε δεκαπενθήμερη επίσκεψή του. Οπως αναφέρεται στο βούλευμα: «Εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά του και αφού αφενός εκτόξευε κατ’ αυτής (σ.σ.: της ηγουμένης Μακαρίας), ηλικίας 84 ετών, απειλές ότι θα την έσερνε στα εκκλησιαστικά δικαστήρια και θα την εξόριζε και αφετέρου της υποσχόταν ότι θα μεσολαβούσε για την αγιοκατάταξη του οσίου Εφραίμ, της ζητούσε να του καταβάλλει κάθε φορά το ποσό των 500.000 δρχ. από τα έσοδα της ιεράς μονής». Το ίδιο ποσό απαιτούσε και μετά τις ακολουθίες του Μεγάλου Αποδείπνου, του Νυμφίου και του Ευχελαίου της Μεγάλης Τετάρτης. Το σταθερό αυτό ποσό τριπλασιαζόταν σε ημέρες εξέχουσες για τη μονή, όπως ο εορτασμός του μαρτυρίου του οσίου Εφραίμ και αυτός της εύρεσης των λειψάνων του. Για καθέναν από αυτούς τους εορτασμούς ο κ. Μπεζενίτης λάμβανε το ποσό του 1,5 εκατ. δρχ.

    Και ενώ οι δεκαπενθήμερες αυτές καταβολές παγιώθηκαν, ο μητροπολίτης δοκίμασε κάτι καινούργιο. Τον Ιούλιο του 1996, ασκώντας και πάλι πίεση στην ηγουμένη Μακαρία, την ανάγκασε να αναθέσει απευθείας το έργο της λιθεπένδυσης και επικεράμωσης του καμπαναριού της μονής στον εργολάβο Διονύσιο Μπαρζό αντί του ποσού των 35 εκατ. δρχ. Ποσό ιδιαίτερα μεγάλο, μιας και για το ίδιο έργο υπήρχαν προσφορές από 8 ως 17 εκατ. δρχ. Σύμφωνα με τις καταθέσεις μαρτύρων, τις οποίες υιοθετεί το βούλευμα, ο εργολάβος κράτησε το ποσό των 14 εκατ. δρχ. και αφού κράτησε και 4 εκατ. δρχ. που αντιστοιχούσαν στον ΦΠΑ, παρέδωσε τα υπόλοιπα 17 εκατ. δρχ. στον Μητροπολίτη πρώην Αττικής.

    * «Τακτικά εμβάσματα»

    H ηγουμένη Μακαρία όμως, στην οποία στηριζόταν ο Μητροπολίτης πρώην Αττικής για να λαμβάνει τα τακτικά «εμβάσματα», απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα λόγω του προχωρημένου της ηλικίας της και άρα η θέση της ηγουμένης έπρεπε να πληρωθεί από άλλη μοναχή. H μονή δεν διέθετε εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία. Αυτό το καθεστώς ήταν, όπως προκύπτει από το βούλευμα, που εκμεταλλεύθηκε και θέλησε να παρατείνει ο μητροπολίτης και μετά τον θάνατο της ηγουμένης Μακαρίας, όταν «αρνήθηκε επανειλημμένως την προώθηση του εν λόγω κανονισμού της μονής εις την Ιεράν Σύνοδον». Ο λόγος απλός, εκτιμούν οι δικαστές του Συμβουλίου Εφετών: επιδίωκε να έχει την πλήρη, και προς όφελός του, διαχείριση των οικονομικών της μονής.

    Οι εκλογές για την ανάδειξη διοικήσεως και διαχειρίσεως της μονής διενεργήθηκαν κανονικά. Ο κ. Παντελεήμων Μπεζενίτης όμως ποτέ δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμά τους. H αρχική του αμφισβήτηση στηρίχθηκε στην εκλογή της μοναχής Ευπραξίας Γκίκα ως ηγουμενοσυμβούλου καθώς σε βάρος της υπήρχε σε εξέλιξη ανακριτική διαδικασία. Επιπλέον θεώρησε απαράδεκτη την εκλογή δύο ακόμη μεγαλόσχημων μοναχών γιατί, όπως ο Μητροπολίτης πρώην Αττικής διατεινόταν, δεν είχαν υποστεί «κανονικήν κουρά». Μετά τις ενστάσεις του αυτές, κατέληξε στο ότι είχε δικαίωμα διορισμού ηγουμένης και ηγουμενοσυμβουλίου.

    Οταν λίγο μετά τον διορισμό η μονή ανακοίνωσε στον κ. Παντελεήμονα ότι οι εκλογές θα επαναληφθούν, εκείνος ζήτησε την αναβολή τους και όρισε επιτροπή διαχειρίσεως έως ότου γνωμοδοτήσει για το ζήτημα της εκλογής ηγουμένης και ηγουμενοσυμβουλίου ο νομικός σύμβουλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής.

    * H επιστολή της μοναχής

    Ωστόσο στην επιλογή της επιτροπής υπήρξε κάτι παράδοξο. Ο κ. Παντελεήμων όρισε ως πρόεδρό της τη μοναχή για την οποία γνώριζε ότι ήταν υπόδικος ενώπιον του εκκλησιαστικού δικαστηρίου και για την οποία ο ίδιος είχε εγγράφως διατυπώσει την άποψη ότι δεν δικαιούται να συμμετάσχει στο ηγουμενοσυμβούλιο ως την έκδοση αποφάσεως του εκκλησιαστικού δικαστηρίου.

    H μοναχή μετά την τιμή που της επεφύλαξε ο Μητροπολίτης πρώην Αττικής τού έστειλε επιστολή και του ζητούσε συγχώρεση. Επιπλέον τον διαβεβαίωνε ότι θα του αναφέρει όλα όσα συμβαίνουν στη μονή και τις σε βάρος του συνωμοσίες. Εκείνος, εγγράφως, της έδωσε συγχώρεση, ανέστειλε την εναντίον της πειθαρχική διαδικασία και τη διόρισε προσωρινή ηγουμένη.

    Ωστόσο «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Οι εκλογές διενεργήθηκαν αλλά ο κατηγορούμενος μητροπολίτης δεν αναγνώρισε και πάλι τα αποτελέσματα των εκλογών. Εξακολουθούσε να αναγνωρίζει για ηγουμένη την Ευπραξία Γκίκα, η οποία προσπαθούσε τώρα να επιβληθεί στη μοναστική αδελφότητα.

    Μέσα στο κλίμα της γενικής αμφισβήτησης για τον διορισμό της ηγουμένης, ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων επιχείρησε να επιβληθεί. Με ενέργειές του προς τον ΟΤΕ διέκοψε όλες τις τηλεφωνικές συνδέσεις της μονής και τη μόνη τηλεφωνική σύνδεση που άφησε σε λειτουργία ήταν αυτή στο κελί της διορισμένης ηγουμένης. «Πνέων μένεα» κατά της μοναστικής αδελφότητας, επέβαλε σε όλες τις μοναχές, πλην της ηγουμένης, το επιτίμιο της ακοινωνησίας.

    Το καθεστώς της ελεγχόμενης διοίκησης που επέβαλε ο κ. Παντελεήμων Μπεζενίτης έληξε ύστερα από μακρύ δικαστικό αγώνα στον οποίο κατέφυγε η μονή αναζητώντας διέξοδο για τη διοίκησή της. H διορισμένη ηγουμένη κλήθηκε να παραδώσει στο εκλεγμένο ηγουμενοσυμβούλιο της μονής παρακρατηθέν ποσό 15 εκατ. δρχ. ή 45.000 ευρώ από διάφορες πηγές εσόδων της μονής και αρκετά βιβλιάρια τραπεζικών καταθέσεων. Αντί όμως να τα παραδώσει στο ηγουμενοσυμβούλιο, τα παρέδωσε στον μητροπολίτη, όπως επίσης και τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου της μονής στο οποίο φυλάσσονταν τιμαλφή και ιερά λείψανα αγίων.
    ΠΟΙΟΣ EINAI

    Ο κ. Παντελεήμων Μπεζενίτης γεννήθηκε στη Χίο και είναι πνευματικό παιδί του ισχυρού ιεράρχη των μεταπολεμικών δεκαετιών Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονος Φωστίνη, ο οποίος είχε ιδρύσει το ιερό τάγμα του Αγίου Παντελεήμονος που αποτέλεσε εκκολαπτήριο πολλών ιεραρχών στα μεταπολεμικά χρόνια. Ο Παντελεήμων Μπεζενίτης χειροτονήθηκε διάκονος το 1961, υπηρέτησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό και το 1977 εξελέγη Μητροπολίτης Ζακύνθου. Το 1994 εξελέγη με το «μεταθετό» Μητροπολίτης Αττικής. Υστερα από καταγγελίες για σκάνδαλα ηθικής φύσεως και τη δημοσιοποίηση κασετών που περιείχαν συνομιλίες του με νεαρό, τέθηκε σε αργία από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, ενώ απομακρύνθηκε και από την Ιεραρχία.

  5. Ο/Η Liberal λέει:

    http://www.athensvoice.gr/politiki/se-poio-kommati-agioy-skeletoy-na-protopao-giatre

    Σε ποιο κομμάτι άγιου σκελετού να πρωτοπάω, γιατρέ μου;
    Σε μια μόνο μέρα, τόσα κόκαλα και τόσα κομμάτια «τίμιο ξύλο»
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΥΣΣΑΣ

    Γιατρέ μου, μπερδεύτηκα ο καημένος. Τρία κομμάτια από άγιους σκελετούς ήρθαν το Σάββατο 13 του μήνα στο προσκήνιο, αλλά κι ένα ακόμα, διπλό, την Κυριακή κι έχω μπερδευτεί ο ταλαίπωρος πού να πρωτοπάω για να καταθέσω το μικρό χριστιανικό μου οβολό, μήπως και μου βγει κάνα τάμα.

    Να γιατρέ μου, δες και συ (τα τρία πρώτα από τη romfea.gr και το τελευταίο από το protothema.gr):

    Α. «Πραγματοποιήθηκε η υποδοχή του άφθαρτου χεριού της Μυροφόρου Αγίας της Μαγδαληνής και του Τιμίου και Ζωοποιού Ξύλου από την Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους στον Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στη Νέα Φιλαδέλφεια. Τα Ιερά Σεβάσματα υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, πλαισιούμενος από τον Πρωτοσύγκελλο Αρχιμ. Επιφάνιο Αρβανίτη, τον Προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Τιμόθεο Ηλιάκη και πλειάδα κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως. Να αναφερθεί ότι στην υποδοχή παρέστησαν ο Υπουργός Ναυτιλίας κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο Αντιδήμαρχος της Νέας Φιλαδέλφειας, εκπρόσωποι κομμάτων, εκπρόσωποι της Αστυνομίας και εκπρόσωποι Μικρασιατικών Συλλόγων».

    B. «Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από τον Αρχιμ. Νεκτάριο Ευγενικό και τον Διάκ. Νικόλαο Πριμηκύριο, επισκέφθηκε την Ενορία του Αγίου Παντελεήμονος Γουβών Ιστιαίας [Βόρεια Εύβοια] , με την ευκαιρία της μετακομιδής της Τιμίας Κάρας του Οσίου Σεραφείμ του Δομβοΐτου από την ομώνυμη Ι. Μονή της γείτονος Ι. Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, με την ευλογία του οικείου Ιεράρχου Σεβασμιωτάτου κ. Γεωργίου και την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Την Τιμία Κάρα μετέφερε ο σεβαστός Γέροντας π. Παχώμιος».

    Γ. «Με την συμμετοχή πλήθος πιστών, στην κεντρική πλατεία του Μετσόβου, η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Νεομάρτυρος Νικολάου του εκ Μετσόβου [από την] Ιερά Μονή Βαρλαάμ Μετεώρων. Την Τιμία Κάρα κόμισε Ιερομόναχος της Μονής Βαρλαάμ με τον Πρωτοσύγκελλο της Ι.Μ. Σταγών και Μετεώρων Αρχιμ. Νήφων, ενώ την υποδέχτηκαν ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Μάξιμος και ο Μητροπολίτης Γρεβενών κ. Δαβίδ… Στην αίθουσα διαλέξεων του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής, θα λάβει χώρα επιστημονική εσπερίδα, αφιερωμένη στον νεομάρτυρα Νικόλαο. Θα μιλήσουν οι Καθηγητές Πανεπιστήμιου π. Γεώργιος Μεταλληνός, Μιχάηλ Τρίτος, Γλυκ. Χατζούλη και ο Διδάκτωρ Θεολογίας π. Θωμάς Ανδρέου».

    Δ. «Το ιερό λείψανο της Αγίας Ελένης έρχεται [από τη Βενετία] στην Αθήνα σήμερα Κυριακή 14 Μαΐου… μαζί με τμήμα του Τιμίου Ξύλου και θα εκτεθούν σε προσκύνημα στον ιερό ναό της Αγίας Βαρβάρας, στον ομώνυμο δήμο της Αττικής, μέχρι τις 15 Ιουνίου… Η επίσημη υποδοχή με τιμές αρχηγού κράτους… στις 6.30 μ.μ. μπροστά από το δημαρχείο Αιγάλεω από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο και θα αντιφωνήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος… Θα προηγηθεί η υποδοχή στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, από τον Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαο. [Παρόντες] θα είναι ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Αμανατίδης, από την ΝΔ ο αντιπρόεδρος Κωστής Χατζηδάκης, εκπρόσωπος από το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ και εκπρόσωποι από όλη την στρατιωτική ηγεσία, την Αστυνομία και την Πυροσβεστική, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη και εκπρόσωπος του Ρωμαιοκαθολικού Πατριάρχου Βενετίας και του Παπικού Συμβουλίου για την ενότητα των Χριστιανών, και πρέσβεις πολλών χωρών… Θα ακολουθήσει το απόγευμα λιτάνευση του σκηνώματος και του Τιμίου Ξύλου… Η μία λειψανοθήκη είναι ανθρωπόμορφη και εμπεριέχει τμήμα της κάρας. Η δεύτερη μεταλλική σχήμα ανθρώπινου σωματότυπου που εμπεριέχει στο εσωτερικό λείψανα της Αγίας αριθμημένα και σφραγισμένα».

    Γιατρέ μου, έχω χαζέψει. Πού να πρωτοπάω ο καημένος και πού να πρωτοκάνω τάμα; 600 ευρώ το μήνα παίρνω μόνο, πού να τα πρωτοδώσω; Η Αγία Μαρία Μαγδαληνή μού φαίνεται πως θα έχει καλό κονέ με το Θεό, αλλά πρόλαβε και την καπάρωσε ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κουρουμπλής. Μια εκδρομή μέχρι την Ιστιαία δε θα με χάλαγε, αλλά ποιος είναι αυτός ο …Παχώμιος; Το Μέτσοβο μού φαίνεται η καλύτερη περίπτωση, γιατί είχε και επιστημονική εσπερίδα περί λειψάνων –αλήθεια το λέω, επιστημονική– αλλά δυστυχώς αυτή την έχασα, άσε που είναι και μακριά κι αν τα δώσω όλα στο εισιτήριο, τι θα μείνει για τον τοπικό μητροπολίτη;

    Αγία Βαρβάρα με βλέπω να καταλήγω, στο κάτω-κάτω όλα σχεδόν τα κόμματα το πατρονάρουν, τα τρία ανώτατα δικαστήρια είναι παρόντα, στρατός, σώματα ασφαλείας, ολόκληρος πρόεδρος της Δημοκρατίας, μέχρι και πρεσβευτές. Μόνο που, πώς να στο πω γιατρέ μου, μερικοί φίλοι μού λένε ότι η Αγία Ελένη κι ο γιος της ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι αιμοσταγείς εγκληματίες, ίσως οι χειρότεροι στην Ιστορία. Κι άλλοι πάλι με δουλεύουν, μου λένε πως η Αγία Ελένη έχει κάθε κόκαλο δεκαπλό (τουλάχιστον), ανάλογα ποιος είναι ο ιμπρεσάριος που το πατρονάρει.

    Βρες μου μια λύση επειγόντως, γιατρέ μου. Βιάζομαι να δώσω τα λεφτά στην εκκλησία μας, παρά να μου τα πάρει ο Τσακαλώτος

  6. Ο/Η Αntifa2 λέει:

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2014/04/27/anoixti-epistoli-patera-xa/2012-12-21-%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%BD%CE%B7%CE%B8%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%BB-5/

    21/12/2012, Πάρνηθα, Κασιδιάρης + Φουντούλης + Αλλοι 5 της Χρυσής Αυγής, Χειμερινό Ηλιοστάσιο και η σημαία της Βέρμαχτ, νυχτερινή ορκωμοσία στη σβάστικα

  7. Ο/Η laskaratos λέει:

    Οι διαγκωνισμοί και οι αντιπαλότητες συμφερόντων στην Σύνοδο οδηγούν σε αποκαλύψεις

    http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/13025-koubenta-kai-dusforia-sti-dis-gia-to-skinoma-tis-agias-elenis

    Κουβέντα και δυσφορία στη ΔΙΣ για το «σκήνωμα» της Αγίας Ελένης

    Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Τετάρτη, 08 Φεβρουαρίου 2017

    Ρεπορτάζ | Αιμίλιος Πολυγένης

    Μεγάλη συζήτηση έγινε κατά τη διάρκεια της πρώτης Συνεδρίας της ΔΙΣ μηνός Φεβρουαρίου, για την έλευση του «σκηνώματος» της Αγίας Ελένης την άνοιξη από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

    Συνοδικοί Μητροπολίτες, σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr, εξέφραζαν απορίες και ενστάσεις για την άφιξη του ιερού σκηνώματος, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος φέρεται να εμφανίστηκε ενοχλημένος από την πρωτοβουλία να προσκληθούν στην τελετή υποδοχής του σκηνώματος βασιλείς και αρχηγοί κρατών χωρίς την τελική έγκριση της Ιεράς Συνόδου.

    Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, μετά το πέρας της ΔΙΣ είχε συνάντηση στο γραφείο του με τον Επίσκοπο Φαναρίου κ. Αγαθάγγελο, όπου ζήτησε να ενημερωθεί για τις πρωτοβουλίες της ελεύσεως, καθώς και για τις εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί.

    Πληροφορίες αναφέρουν ότι Συνοδικοί Μητροπολίτες εμφανίστηκαν προβληματισμένοι για πρόσφατο ταξίδι, καθώς και για τα όσα αναφέρονται στο (agiaeleni.gr) που έχει δημιουργηθεί ειδικά για το σκήνωμα που θα έλθει στην Αθήνα τον Μάιο, αλλά και για το αν πρόκειται για σκήνωμα τελικά.





    Η σαρκοφάγος της Αγίας Ελένης στην Ρώμη, όπου το σκήνωμα όμως δεν βρίσκεται εδώ και καιρό στη σαρκοφάφο, αλλά έχει διασκορπιστεί σε όλη την Ευρώπη!

    Η Romfea.gr συνάντησε στο Συνοδικό Μέγαρο τον Επίσκοπο Φαναρίου, ο οποίος μας διευκρίνισε πως δεν τίθεται αμφιβολία περί αυτού, και ότι αυτά είναι τα μοναδικά ιερά λείψανα της Αγίας Ελένης, τα οποία έχουν υποστεί τη διαδικασία της κανονικής αναγνώρισης κατά το έτος 1929.

    Επίσης ο Θεοφιλέστατος υπογράμμισε ότι πρόκειται για τμήμα της κάρας (ινιακό οστούν, βρεγματικό οστούν, οφθαλμικές κόγχες, ρινικά οστά, θραύσματα), και το μεγαλύτερο τμήμα του υπολοίπου σώματος, το οποίο για λόγους ασφαλείας είναι σε ειδική λάρνακα σε σχήμα σώματος ασφαλισμένο με βουλοκέρι.

    Συνοδικός Μητροπολίτης πάντως σχολιάζοντας το γεγονός στην Romfea.gr, ανέφερε ότι «είναι άλλο να λέμε σκήνωμα και άλλο απλά τεμάχια ιερών λειψάνων, δεν πρέπει να παίζουμε με τέτοια πράγματα. Πρέπει άμεσα να υπάρξει ενδελεχής συζήτηση και να ενημερωθεί λεπτομερώς η Σύνοδος επί του θέματος, η οποία και θα λάβει τις τελικές αποφάσεις.»

    Η Romfea.gr μετά από έρευνα εξέτασε με λεπτομέρειες το θέμα και διευκρινίζει:

    Σκήνωμα με την έννοια που απαντά στην Καινή Διαθήκη (Β’ Πέτρου 1,13) είναι ολόκληρο το σώμα και όχι τα τμήματα αυτού.

    Τα τμήματα ονομάζονται τεμάχια του λειψάνου! Άρα είναι καλό οι πιστοί να γνωρίζουν ακριβώς τι θα προσκυνήσουν στις 14 Μαΐου 2017.

    Η σχετική ιστοσελίδα αναφέρει «ως τα μοναδικά ιερά λείψανα της Αγίας Ελένης τα οποία έχουν υποστεί τη διαδικασία της κανονικής αναγνώρισης κατά το έτος 1929 αυτά που φυλάσσονται στη Βενετία».

    Δεν θέλουμε όμως να κουράσουμε τον αναγνώστη και πιστό Ορθόδοξο Χριστιανό παραθέτοντας διάφορες μελέτες που καταρρίπτουν ίσως τα ανωτέρω αναφερθέντα, καθώς άγια λείψανα της Ισαποστόλου λένε ότι έχουν οι Ρωμαιοκαθολικοί και στο Παρίσι, και στα Τρέβηρα της Γερμανίας και στη Ρώμη και στη Βενετία, όπου όπως διαβάζουμε η λειψανοθήκη της Αγίας είναι ενδεδυμένη με ένδυμα που φιλοτέχνησε και προσέφερε η Αποστολική Διακονία.

    Οι ίδιοι οι Ρωμαιοκαθολικοί βρίσκονται σε απόλυτη σύγχυση για το πού βρίσκονται τα αυθεντικά λείψανα της Αγίας.

    Η ιστοσελίδα διαβεβαιώνει για την γνησιότητα των τεμαχίων λειψάνου από τη Βενετία, και αγνοεί ή κάνει ότι αγνοεί ότι το 1875 που ανοίχθηκε η λάρνακα στην εκκλησία Saint-Leu-Saint-Gilles στο Παρίσι από τον Επίσκοπο Richard για να γίνει ανατομική ανάλυση των λειψάνων της Αγίας, ο Επίσκοπος ανακοίνωσε με βάση τα ιατρικά ευρήματα ότι η λειψανοθήκη περιέχει σχεδόν πλήρες το σώμα της Αγίας καθώς απουσίαζε η κάρα!

    Ο εν λόγω Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος ανέφερε ότι η κατάσταση της σορού αντιστοιχούσε στις περιγραφές των Βολλανδιστών τον 18 αιώνα.

    Θα θέλαμε να ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας ότι τεμάχιο λειψάνου της Αγίας Ελένης και πιο συγκεκριμένα μέρος του πέλματός της υπάρχει στη Ιερά Μονή Προυσού της Ευρυτανίας, ενώ άλλα τεμάχια βρίσκονται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, στη Μονή Υψηλού Λέσβου, στην Μονή του Κύκκου στην Κύπρο καθώς και στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου στην Νέα Ιωνία.

    Τίθεται εύλογα το εξής ερώτημα προς τους υπευθύνους: Γνωρίζουν ή όχι την ύπαρξη αυτών των τεμαχίων από το λείψανο της Αγίας στον ελλαδικό χώρο; Αυτά τα τεμάχια στερούνται της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος ενώ τα βενετσιάνικα την έχουν στο πλήρωμα τους;

    Εκτός κι αν αυτά που έχουν την έγκριση των Ρωμαιοκαθολικών ως γνήσια είναι πιο χαριτόβρυτα από εκείνα που είναι στην χώρα μας…

    Στις δύσκολες οικονομικά ημέρες που βιώνει η χώρα μας, πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις πομπώδεις εκφράσεις περί πρώτης ελεύσεως του λειψάνου στον ελλαδικό χώρο, διότι λείψανα της Αγίας Ελένης υπάρχουν και στην Ελλάδα και έχουν την ίδια χάρη με τα μεγαλύτερα…

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    Σατιρικό βυζαντινό ποίημα του Χριστόφορου Μυτιληναίου για τη λειψανεμπορία


    Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης. ου προσκυνήσεις αυτοίς, ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς







    https://www.vice.com/gr/article/agia-moy-elenh-moy-h-mera-poy-h-ellada-ypodex8hke-allo-ena-iero-leipsano

    Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κάθεται δίπλα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο. Μέσα στην εκκλησία βρίσκονται και ψέλνουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝ.ΕΛ. της Νέας Δημοκρατίας και της Χρυσής Αυγής

    «Αγία μου, Ελένη μου» – Η Μέρα που η Ελλάδα Λάτρεψε ένα Ιερό Λείψανο
    By
    Άννα Νίνη;
    photos by
    Ορέστης Σεφέρογλου
    May 15 2017, 2:33pm

    Η Αγία Ελένη αναμένεται να ξεπεράσει και την Αγία Βαρβάρα σε έσοδα, η οποία έβγαζε 10.000 ευρώ τη μέρα.

    Ο Karlheinz Deschner, ένας φιλόσοφος/νομικός/ιστορικός/θεολόγος και συγγραφέας, που τόλμησε με τεκμηριωμένο τρόπο να θίξει τα κακώς κείμενα του χριστιανισμού, στον τρίτο τόμο του βιβλίου «Η Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού», εξηγούσε και αποδείκνυε πως «Πουθενά δεν αναφωνεί ο Ιησούς: Φυλάξτε τα λείψανα, λατρέψτε τα, μοιράστε τα, μεταφέρετε τα και ξεπουλήστε τα, χτίστε άγιες τράπεζες γύρω τους και διαβάστε τους Θείες Λειτουργίες. Αυτή θα ήταν μια σαφής ρήση που θα δικαιολογούσε τις εξελίξεις, αλλά απουσιάζει, όπως απουσιάζουν και τόσες πολλές ρήσεις για τόσες πολλές απόψεις. Κι αν παρουσιάζει θεραπευτικές ιδιότητες ο μανδύας του Ιησού ή τα ιδρωμένα μαντήλια και οι ζώνες του Παύλου, αυτά απέχουν πολύ από εκείνα που έμελλε να εμφανιστούν στην Εκκλησία».

    Η πομπή ξεκινά και το πλήθος παραληρεί. Οι επίσκοποι Μεθώνης Κλήμης, Σαλώνων Αντώνιος, Θαυμακού Ιάκωβος και Χριστιανουπόλεως Προκόπιος περπατούν δίπλα στους φαντάρους και κρατούν τις τιμητικές κορδέλες. Στη διαδρομή δε, και όσο οι μπάντες έβγαζαν πνιχτές νότες, μπορείς να δεις τα πάντα: Υψηλόβαθμους ιερείς που τραβάνε βίντεο με τα iPhone τους, ηλικιωμένες γυναίκες 100 ετών που τις έφεραν με καροτσάκι και έσερναν τη μπουκάλα οξυγόνου τους, προκειμένου να τους ευλογήσει κάποιος ιερέας και να πει «περαστικά», κοριτσάκια με πολύχρωμες φορεσιές και λαχανιασμένους 80χρονους που προσπαθούσαν να κερδίσουν μια θέση πίσω από το σκήνωμα. Όλοι προσπαθούν να φτάσουν τον Προσκυνηματικό Ναό της Αγίας Βαρβάρας σε ένα φόντο που θα μπορούσε αβίαστα να εμπνεύσει τον Πιερ Πάολο Παζολίνι για να δημιουργήσει μια ταινία, αν βρισκόταν εν ζωή.

    Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη και για ένα παγκάρι γεμάτο

  9. Ο/Η Nτένης ο τρομερός λέει:

    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2169

    ΟΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΙ
    ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ…

    …τα φτερά των Αρχαγγέλων,
    το »ψωμίον» της μπουκιάς του Ιούδα κ.λπ. κ.λπ.

    Πώς περιγράφουν ξένοι περιηγητές
    την απίστευτη ποικιλία κειμηλίων και λειψάνων,
    που εμπορευόταν ο κλήρος στο Βυζάντιο

    Έγραψε στις 25.04.2011 ο/η: Σιμόπουλος Κυριάκος

    Σε ολόκληρο το Μεσαίωνα, η πρωταρχική σκέψη, που θερμαίνει τούς περισσότερους ταξιδιώτες κατά τις περιπλανήσεις τους, είναι τα εκκλησιαστικά κειμήλια και τα λείψανα των αγίων. Και η μεγαλύτερη φιλοδοξία τους: ν΄ αποκτήσουν κάποιο ιερό ενθύμιο από τούς ναούς και τα μοναστήρια τής Ανατολής. Τα κειμήλια προσφέρονται σε απίστευτη ποικιλία από τον κλήρο, που συναγωνίζεται σε φαντασία και εφευρετικότητα τούς πανούργους μοναχούς.

    Ο βυζαντινός κλήρος καπηλεύεται την πίστη και την ευλάβεια των ξένων προσκυνητών σκηνοθετώντας και χαλκεύοντας κατά χιλιάδες «αυθεντικά αντικείμενα».

    Στον Παρθενώνα, που έχει μετατραπεί σε ναό, έχει συγκεντρωθεί τόσος πλούτος «ιερών κειμηλίων και αγίων λειψάνων», που η δούκισσα τής Αθήνας θερμοπαρακαλούσε το 1379 τον αρχιεπίσκοπο Βελλεστέριο, να τής προμηθεύσει μερικά. Ιδού το σχετικό έγγραφο (βρίσκεται στο Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο): «Σεβάσμιε πάτερ, έμαθα, ότι στο ναό τής Παναγίας των Αθηνών υπάρχουν πολλά λείψανα τής Παναγίας και άλλων αγίων. Παρακαλώ, λοιπόν, την υμετέρα πατρικότητα, να μού στείλετε από τα λείψανα αυτά και θα μού προσφέρετε μεγάλη εκδούλευση».

    * * *

    Ο γάλλος ευγενής Seigneur d΄ Anglure (1360-1412), που έφτασε το 1395 στη Ρόδο, καταγράφει στο οδοιπορικό του τα κειμήλια και τα λείψανα τού ναού τού αγίου Ιωάννου τού Βαπτιστή.

    «Μάς έδειξαν πρώτα-πρώτα ένα μπρούτζινο σταυρό, που είναι ξακουστός, επειδή έγινε από τη λεκάνη, όπου ο Χριστός ένιψε τα πόδια των αποστόλων. Έπειτα, μάς έδειξαν το δεξί χέρι τού αγίου Βαρθολομαίου και ένα πλούσιο χρυσοΰφαντο σεντόνι, που ύφανε με τα χέρια της η αγία Ελένη κι ένα αγκάθι από τον στέφανο τού μαρτυρίου τού σωτήρος μας Ιησού Χρίστου, ασημωμένο. Αυτό το αγκάθι μπουμπουκιάζει μια φορά το χρόνο, το μεσημέρι τής Μεγάλης Παρασκευής. Εμείς το είδαμε κατά το γυρισμό μας από τη Ρόδο -ήταν μεσημέρι τής Μεγάλης Παρασκευής- να βγάζει βλαστάρι και άσπρα λουλουδάκια. Και πολλοί αξιόπιστοι άνθρωποι μάς διαβεβαίωσαν, ότι το αγκάθι, μια μέρα πρίν, ήταν κατάξερο και μαύρο». (Le saint voyage de Jerusalem du Seigneur d΄ Anglure publie par Francois Bonnardot et Auguste Longnon, Παρίσι, 1878).

    Γεμάτα τεμάχια πτωμάτων είναι ακόμα και στις μέρες μας τα μοναστήρια και οι εκκλησίες τής Ρωμιοσύνης. Ενδεικτικές φωτογραφίες: Αριστερά, από το ναό αγίου Νικολάου Δελφών. Δεξιά, από τη μονή Εσφιγμένου τού Αγίου Όρους, όπου μέσα σε 26 θήκες φυλλάσσονται κρανία, χέρια, πόδια κ.λπ. τεμάχια από πτώματα 56 αγίων.

    Το 1403 φτάνει στην Κωνσταντινούπολη ο απεσταλμένος τού Ερρίκου Γ΄ τής Καστίλλης στην Αυλή τού Ταμερλάνου, Glavijo. Οι βυζαντινοί, για να τιμήσουν τον ισπανό πρεσβευτή οργανώνουν επίδειξη των κειμηλίων, που αποτελούν τούς θησαυρούς των ναών τής Πόλης.

    Τα εφτασφράγιστα σεντούκια με τα ιερά αντικείμενα άνοιξαν ύστερα από ειδική τελετή με τρία κλειδιά, που κρατούσαν οι δυο κορυφές τής κοσμικής και θρησκευτικής εξουσίας, ο αυτοκράτορας και ο πατριάρχης και το τρίτο ο πρωτοπρεσβύτερος τού ναού.

    «Φτάνοντας στο ναό τού Ιωάννη τού Βαπτιστού, μαζί με το συνοδό μας, έναν αξιωματούχο τής Αυλής, είδαμε νά ΄χουν παραταχθεί οι ρασοφόροι μοναχοί και να μάς περιμένουν κρατώντας πυρσούς και λαμπάδες. Ψάλλοντας θρησκευτικούς ύμνους ανεβήκαμε στον πύργο τού ναού, όπου βρισκόταν η κρύπτη με τα άγια κειμήλια.

    »Πρώτα – πρώτα έβγαλαν οι μοναχοί ένα σεντούκι βαμμένο κόκκινο και το μετέφεραν κρατώντας το ψηλά με επισημότητα στην εκκλησία, ενώ συνεχίζονταν οι ψαλμωδίες. Εκεί το τοποθέτησαν επάνω σ΄ ένα τραπέζι σκεπασμένο με μεταξωτό ύφασμα.

    »Τό σεντούκι ήταν σφραγισμένο με άσπρο βουλοκέρι και το ασφάλιζαν δυο κλειδαριές με ασημένιους θηλυκωτούς σύρτες.

    »Ξεκλείδωσαν, άνοιξαν το σεντούκι κι έβγαλαν στην αρχή δυο ασημένιους δίσκους, που τούς χρησιμοποίησαν για την εναπόθεση και την παρουσίαση των ιερών κειμηλίων.

    »Πρώτα άνέσυραν ένα σάκκο από άσπρο δίμιτο, δεμένο ψηλά και σφραγισμένο με βουλοκέρι. Έσπασαν τη βούλα κι έβγαλαν από μέσα ένα μικρό, στρογγυλό, χρυσό κουτί. Μέσα στο κουτί ήταν το “ψωμίον”, που “ενέβαψε” ο Χριστός “εις το τρυβλίον” και έδωσε στον Ιούδα κατά το μυστικό δείπνο – σημάδι, ότι αυτός θα τον προδώσει. Ήταν πραγματικά το κομμάτι τής μπουκιάς, που ο Ιούδας δε μπόρεσε να καταπιεί. Το είχαν τυλίξει σ΄ ένα κομμάτι κόκκινο πανί και το είχαν σφραγίσει με δυο βουλές από κόκκινο βουλοκέρι. Αυτό το “ψωμίον” είχε τρία δάχτυλα πάχος.

    »Ύστερα, έβγαλαν από τον ίδιο σάκκο ένα άλλο χρυσό κουτί, μικρότερο όμως από το πρώτο. Είχε μέσα ένα κρυστάλλινο φιαλίδιο με αίμα τού Χριστού, που έτρεξε από το πλευρό του, όταν ο Λογγίνος τον κέντησε με τη λόγχη του.

    »Έβγαλαν έπειτα τρίτο χρυσό κουτί. Το καπάκι του είχε τρύπες, σα να έγιναν με αρίδι. Μέσα στο κουτί είδαμε θρόμβους αίματος. Όπως μάς είπαν, ήταν το αίμα, που έτρεξε από μια εικόνα τού εσταυρωμένου, όταν κάποιος εβραίος στη Βηρυτό τόλμησε να πληγώσει την εικόνα για να προσβάλει τον Κύριο.

    »Ύστερα έβγαλαν από τον ίδιο σάκκο άλλο ένα κρυστάλλινο φιαλίδιο με μικρή αλυσίδα στο βούλωμά του. Εκεί μέσα ήταν κάτι πορφυρά πανάκια με μερικές τρίχες από τα γένεια τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, απ΄ αυτές, που τού ξερρίζωσαν οι εβραίοι, όταν τον σταύρωσαν.

    »Έπειτα έβγαλαν μια πλατειά θήκη μ΄ ένα κομμάτι μαρμαρόπλακας. Πάνω σ΄ αυτή την πλάκα είχε αποτυπωθεί το σώμα τού Κυρίου, όταν τον κατέβασαν οι μαθητές από τον σταυρό.

    »Από την ίδια θήκη έβγαλαν, επίσης, ένα κουτί δουλεμένο μ΄ ασήμι και μάλαμα, σφραγισμένο με έξη βουλές και κλειδωμένο. Η κλειδαριά έδενε πάνω σε έξη διπλούς, στρογγυλούς κρίκους, απ΄ όπου κρεμόταν το ασημένιο κλειδί. Άνοιξαν το κουτί κι έβγαλαν ένα δίσκο σκεπασμένο με χρυσή πλάκα, όπου είχε στερεωθεί η αιχμή τής λόγχης τού Λογγίνου, που κέντησε το πλευρό τού σωτήρος μας. Ήταν μια λεπίδα με υποδοχή στο πίσω μέρος για την εφαρμογή τής ξύλινης λαβής. Η λόγχη είχε μήκος μιας παλάμης και δύο δακτύλων. Στόν ίδιο δίσκο είχε προστεθεί κι ένα κομμάτι από ρόπαλο. Μ΄ αυτό χτύπησαν στο κεφάλι τον Κύριο, καθώς βρισκόταν μπροστά στον Πιλάτο. Επίσης και ένα κομμάτι από τον σπόγγο, που εμποτισμένος με χολή και όξος, είχε δοθεί στο Χριστό επί τού σταυρού.

    »Στο ίδιο κουτί υπήρχε και ο χιτώνας τού Ιησού, που επάνω του οι στρατιώτες “έβαλον κλήρον”. Ήταν διπλωμένος και σφραγισμένος με πολλές βούλες, για να μη μπορούν εκείνοι που έρχονται να το δουν, να κόψουν κανένα κομμάτι από το ιερό κειμήλιο, όπως έχει γίνει στο παρελθόν. Το ένα μανίκι τού χιτώνα είχε αφεθεί έξω από το διπλωμένο και σφραγισμένο τμήμα του. Ήταν δίμιτο πανί κόκκινο».

    Οδήγησαν ύστερα τον ισπανό πρεσβευτή στο μοναστήρι τού Παντοκράτορα. Εκεί είδε μιαν άλλη μαρμάρινη πλάκα, όπου είχε εναποτεθεί το σώμα τού Κυρίου μετά την αποκαθήλωση. «Πάνω στην πλάκα διακρίνονται τα πετρωμένα δάκρυα των μαθητών του».

    Η μονή αγίου Παύλου του Αγίου Όρους διαφημίζει τακτικά τα δώρα των μάγων (!) και τα περιφέρει -με το αζημίωτο- σε διάφορες εκκλησίες ανά την επικράτεια και όχι μόνον.

    Στο Γαλατά, επίσκεψη μοναστηριών και επίδειξη νέων λειψάνων:

    «Στο Πέραν υπάρχουν δυο πλούσια και ομορφοχτισμένα μοναστήρια, τού αγίου Παύλου και τού αγίου Φραγκίσκου. Εκεί, μάς έδειξαν τα εξής άγια λείψανα: ένα κόκκαλο τής λεκάνης τής αγίας Αικατερίνης. Το μακρύ κόκκαλο τού χεριού τής Μαρίας τής Μαγδαληνής. Το δεξί χέρι τής αγίας Άννας. Λείπει όμως το μικρό δάχτυλο. Όπως λένε, το έκοψε ο αυτοκράτορας Μανουήλ, για να το προσθέσει στην ιδιωτική του συλλογή. Το μοναστήρι έχει καταθέσει αγωγή εναντίον του».

    Το 1435, τριάντα χρόνια μετά τον Glavijo, θα έχει την ευκαιρία να προσκυνήσει τα ιερά κειμήλια τού ναού τής αγίας Σοφίας ο Ισπανός ευγενής Pedro Tajur. (Andazas y viajes de Pedro Tajur por diversas partes del΄ mundo avidos (1435-1439), Miguel Ginesta, Μαδρίτη, 1874). Την ξενάγησή του είχε αναλάβει ο ίδιος ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος. Αφηγείται ο ισπανός περιηγητής:

    «Μόλις τελείωσε η λειτουργία, ο αυτοκράτορας πρόσταξε να μού δείξουν τα άγια κειμήλια. Πήρε ο ίδιος το ένα κλειδί και ο πατριάρχης, που βρισκόταν εκεί, το άλλο. Το τρίτο κλειδί το κρατούσε ο πρωθιερέας τής αγίας Σοφίας.

    »Οι παππάδες, ντυμένοι τα άμφιά τους, έβγαλαν με επισημότητα τα εξής ιερά κειμήλια:

    »Τη λόγχη, που έπληξε την πλευρά τού Κυρίου, ένα εξαίσιο κειμήλιο.

    »Το χιτώνα τού Χριστού (χωρίς ραφή). Πρέπει να ήταν άλλοτε βιολετής, γιατί τώρα έχει γίνει από την πολυκαιρία σκούρος.

    »Ένα από τα καρφιά τού σταυρού και ο στύλος, όπου έδεσαν το Χριστό, για να τον μαστιγώσουν.

    »Μού έδειξαν επίσης πολλά ατομικά αντικείμενα τής Παναγίας, τη σχάρα όπου έψησαν τον άγιο Λαυρέντιο και άλλα πάνσεπτα κειμήλια.»

    Ο ηγούμενος και οι μοναχοί τής μονής Βατοπεδίου, ενώ έχουν βγάλει στη γύρα κουτί με τη ζώνη τής Παναγίας.

    Το 1432 ο Bertrandon de la Brocquiere, απεσταλμένος τού βασιλιά τής Γαλλίας, είδε τα κειμήλια τού ναού τής αγίας Σοφίας και των αγίων Αποστόλων. Ιδού η αφήγησή του (Voyages d΄ outremer des annees 1432 et 1433 par Bertrandon de la Brocquiere, conseiller et premier ecuyer tranchant de Philippe le Bon, Παρίσι, 1804):

    «Στην αγία Σοφία, μού έδειξαν τον έναν από τούς χιτώνες τού Χριστού, τη λόγχη, που τον εκέντησε και το καλάμι, που τού έβαλαν στο χέρι κατά τη διαπόμπευση. Επίσης, μού έδειξαν τη σχάρα, όπου ψήθηκε ο άγιος Λαυρέντιος και μια μεγάλη σκαλιστή πέτρα σε σχήμα κρήνης, όπου ο Αβραάμ ετάισε τούς τρεις αγγέλους, που είχαν εντολή να αφανίσουν τα Σόδομα και τα Γόμορα.

    »Στο ναό τού Παντοκράτορα, μού έδειξαν την πέτρινη πολύχρωμη πλάκα, που ο Νικόδημος είχε πελεκήσει για τον τάφο του, αλλά τη χρησιμοποίησε για να εναποθέσει το σώμα τού Χριστού μετά την αποκαθήλωση. Η Παναγία έκλαιγε πάνω στο σώμα τού Ιησού και τα δάκρυά της, που έπεφταν πάνω στην πλάκα, έχουν μείνει εκεί από τότε πετρωμένα.

    »Στο ναό των αγίων Αποστόλων, μού έδειξαν την κολώνα, όπου έδεσαν τον Ιησού Χριστό, για να τον μαστιγώσουν μπροστά στον Πιλάτο.»

    Το ευσεβές ρωμιοποίμνιο εκστασιάζεται, όταν οι ρασοφόροι τού επιδεικνύουν θαυματουργές εικόνες, ζώνες, κόκκαλα κ.λπ.. Ο εξουσιαστής με τον εξουσιαζόμενο αποτελούν δίπολο. Αν δεν υπήρχε ο ένας, δεν θα μπορούσε να υπάρχει κι ο άλλος. Αν δεν υπήρχε το αφελές ποίμνιο, δεν θα υπήρχαν οι ρασοφόροι και το αντίστροφο.

    Το 1455 έφθασε στη Ρόδο των Ιπποτών, που αντιμετώπιζε τρομακτική πίεση από τούς οθωμανούς, μια ομάδα γερμανών εθελοντών – νεοσταυροφόρων. Ανάμεσά τους και ο νεαρός Jorg von Ehingen, που υπηρετούσε στην Αυλή τού δούκα Αλβέρτου τής Αυστρίας, αδελφού τού Φρειδερίκου Γ΄. Ήταν 25 χρόνων ο Ehingen, όταν αντίκρυσε τα τείχη τής Ρόδου ύστερα από το αναγκαίο προσκύνημα στούς αγίους τόπους. Έμεινε έντεκα μήνες στο νησί. Στό ημερολόγιό του περιγράφει λεπτομερώς την περιήγησή του στην Παλαιστίνη. (Τhe diary of Jorg von Ehingen, translated and edited by Malcolm Letts, Λονδίνο, 1929). Στή Ρόδο ούτε είδε ούτε άκουσε τίποτα. Σημειώνει μονάχα: «Ο Μέγας Άρχων των Ιπποτών μ΄ ετίμησε με πολύτιμα δώρα. Μού χάρισε ακόμα μερικά άγια λείψανα, και το σπουδαιότερο, ένα αγκάθι από τον στέφανο τού μαρτυρίου τού Χριστού μας».

    Η αποχαύνωση τού ποιμνίου με ιερά ξύλα, ζώνες, καρφιά, πτώματα κ.τ.λ. δεν είναι αποκλειστικότητα τής Ανατολικής Εκκλησίας. Η Δυτική Εκκλησία ακολουθεί τις ίδιες ακριβώς πρακτικές• ναοί και μοναστήρια της είναι γεμάτα από τέτοιου είδους αντικείμενα, όπως για παράδειγμα την Ιερά Σινδόνη, ένα πανί, με το οποίο σκουπίστηκε ο Χριστός. Οι πιστοί βέβαια, καθόλου δεν πτοούνται από τις επιστημονικές αναλύσεις, που για τη συγκεκριμένη περίπτωση τής Ιεράς Σινδόνης απέδειξαν, ότι δεν είναι κατασκευασμένη τη ρωμαϊκή εποχή, αλλά το Μεσαίωνα.

    Στα παραπάνω αποσπάσματα από βίντεο, που προβλήθηκε από την ΕΤ3 τη Μεγάλη Παρασκευή, φαίνονται τα αποτελέσματα τής επιστημονικής εξέτασης με μηχανήματα και μεθόδους τής σύγχρονης τεχνολογίας ενός άλλου παρόμοιου ιερού αντικεμένου, που χαίρει επίσης μεγάλης εκτίμησης: Τής Ιεράς Λόγχης, τής λόγχης εκείνης δηλαδή, με την οποία ένας ρωμαίος τρύπησε τον Ιησού στο σταυρό. Παρ΄ ότι η Ιερά Λόγχη αποδείχθηκε, ότι επίσης δεν είναι τής ρωμαϊκής εποχής, αλλά 7-8 αιώνες μεταγενέστερη (τής εποχής τού Καρλομάγνου), εξακολουθεί να λατρεύεται στις δυτικές εκκλησίες μέχρι και σήμερα.

    O μοναχός Felix Faber, που ταξίδεψε το 1482 στους αγίους τόπους, κατέγραψε κατά την άφιξή του στη Ρόδο τα άγια λείψανα, που είδε στούς ναούς:

    «Ένα κομμάτι από το σταυρό τού Ιησού Χριστού, ένα από τα δηνάρια, που πήρε ο Ιούδας, δύο αγκάθια από τον στέφανο τού Κυρίου (το ένα ανθίζει κάθε Μεγάλη Παρασκευή), ένα σταυρό καμωμένο από τη λεκάνη, όπου ο Χριστός ένιψε τα πόδια των μαθητών, ύστερα από το μυστικό δείπνο και πολλά άλλα λείψανα, που είδα και άγγιξα». (Felix Faber: Evagatorium).

    Είχαν τόσο αποθρασυνθεί οι καλόγεροι, που εμπορεύονταν τα ιερά κειμήλια και τόσο εφευρετικοί, ώστε τολμούσαν να προσφέρουν στούς αφελείς χριστιανούς για να προσκυνήσουν τούς… στεναγμούς τού Ιωσήφ, τα κέρατα τού Μωυσή και τα φτερά των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Καί φυσικά δεν δίσταζαν να πουλάνε αντί κολοσσιαίων ποσών ακόμα και «κειμήλια», που, υποτίθεται, πως είναι μοναδικά. Έτσι βρέθηκαν ύστερα από λίγους αιώνες στην Ιερουσαλήμ, στην Κωνσταντινούπολη, σε ναούς και μοναστήρια τής Ανατολής δεκάδες λόγχες, αμέτρητες χλαμύδες τού Χριστού, χιλιάδες καρφιά τού σταυρού και αγκάθια από τον «ακάνθινον στέφανον». Όσο για τα κομμάτια «τίμιου ξύλου» κυκλοφορούσαν τόσα, που αντιστοιχούσαν σε μυριάδες σταυρούς.

    Κανένας προσκυνητής δεν γύριζε από την Ανατολή με άδεια χέρια. Η ευλάβεια συνδυαζόταν με την κερδοσκοπική προσδοκία. Τα κειμήλια μεταπουλιόνταν σε αστρονομικές τιμές στα ευρωπαϊκά μοναστήρια κι εκείνα με τη σειρά τους μεταβάλλονταν σε πακτωλό αργυρολογίας.

    Κι όταν στο χρηματιστήριο των ιερών κειμηλίων εξαντλήθηκαν τα δάκρυα τής Παναγίας -είχαν κυκλοφορήσει στη χριστιανική οικουμένη τόννοι ολόκληροι- και τα φτερά των αγγέλων και τα γένεια τού Ιησού καί τα εργόχειρα τής Παναγίας, άρχισε το εμπόριο των αγίων λειψάνων, που προσφέρονταν σε απίστευτη ποικιλία.

    Η διαφήμιση για τις θαυματουργές δυνάμεις τους έδωσε νέα ώθηση στην ανίερη συναλλαγή. Επειδή οι τιμές έφθασαν σε αστρονομικά επίπεδα, οι ευσεβείς κυνηγοί των αγίων λειψάνων τα διαμέλιζαν κι ένας έπαιρνε την κάρα, άλλος τον κορμό κι άλλος τα χέρια και τα πόδια. Λείψανα λ.χ. τής αγίας Μαρίνας βρίσκονται σε πολλά ελληνικά μοναστήρια. Μόνο στο Άγιο Όρος φυλάσσονται μέλη τού λειψάνου τής αγίας στις μονές Μεγίστης Λαύρας, Ιβήρων, Διονυσίου, Κουτλουμουσίου, Ζωγράφου, Δοχειαρίου, Φιλόθεου, Ξενοφώντος καί στις σκήτες Ευαγγελισμού τής μονής Ξενοφώντος και Βογοδορίτσα τού ρωσικού μοναστηριού. (Χ. Γ. Πατρινέλη: Εκκλησιαστικαί ειδήσεις εκ τού ημερολογίου τού Marino Sannuto, Δελτ. Iστ. και Eθν. Eταιρ., 1965 και ιερομόναχου Γερασίμου: Προσκυνητάριον τού Αγίου Όρους Άθω, Καρυές, 1949).

    Η αρχή τού βιασμού ενός νεαρού εγκεφάλου: Παιδί υποχρεώνεται από τούς ρωμιούς γονείς του
    να φιλήσει κρανίο πτώματος.

    Φυσικό ήταν, υστέρα από τον ευλαβικό αυτό ζήλο, να βρεθούν αφθονία λειψάνων του ίδιου αγίου. Σώζονται λ.χ. εικοσιέξη κάρες τού αγίου Ιουλιανού, δέκα τού Ιωάννου τού Βαπτιστού, έξη τού αγίου Ανδρέου και δέκα εφτά κεφαλές, τριάντα εφτά σώματα τού αγίου Παγκρατίου, τρία ακέραια σώματα, έξη κάρες και αμέτρητα χέρια και πόδια τού αγίου Ιγνατίου, μ΄ όλο, που σύμφωνα με το συναξάρι του, έγινε βορά των θηρίων.

    Οι πανούργοι καλόγεροι εκμεταλλεύονταν τη λαϊκή αμάθεια.

    Το παραπάνω κείμενο αποτελείται από αποσπάσματα από το κεφάλαιο, «Κειμήλια και λείψανα», τού βιβλίου τού Κυριάκου Σιμόπουλου: Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα (έκδ. «Στάχυ»). Ο τίτλος, οι εικόνες και οι υπότιτλοι είναι τής «Ελεύθερης Έρευνας».

  10. Ο/Η Nτένης ο τρομερός λέει:

    http://www.lifo.gr/articles/mikropragmata/145226

    Η Ρωσία (νομίζει ότι) βρήκε τον τρόπο για να φιμώσει τους φοιτητές και τις διαδηλώσεις τους – όμως την πάτησε Αυτό που έγινε στο YouTube δεν είχε προηγούμενο 18.5.2017 |

    Η Алиса Вокс θέλει να σταματήσετε τις διαδηλώσεις και να κάνετε κανα μάθημα
    Από τον ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

    Η μερική έλλειψη δημοκρατίας στη Ρωσία είναι σχετικά γνωστή, όπως και η προσπάθειά της να «εξάγει» το μοντέλο της, επηρεάζοντας εκλογές σε τρίτες χώρες.

    στα πανεπιστήμια συμβαίνει μια πρωτοφανής προσπάθεια φίμωσης των φοιτητών. Όμως φαίνεται πως αυτό δεν φτάνει, γιατί το κράτος φέρεται να έβαλε τα μεγάλα μέσα: Πλήρωσε αγαπημένους τραγουδιστές αυτών των ηλικιών, να γράψουν τραγούδια κατά των διαδηλώσεων:

    Αυτό που έγινε στο YouTube δεν είχε προηγούμενο. Χιλιάδες σχόλια κατέκλυσαν το comments section κράζοντας τους πλούσιους τραγουδιστές που προσπαθούσαν να αποτρέψουν τους φτωχούς φοιτητές απ’ το να διαδηλώνουν, και σύντομα ανάγκασαν και τους δύο ερμηνευτές να κλειδώσουν τα σχόλια, εξαφανίζοντας όσα είχαν ήδη ανέβει. Τώρα και στα δύο βίντεο βλέπουμε πως «Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί για αυτό το βίντεο». Πηγή: http://www.lifo.gr

  11. Ο/Η Φ.Κ. λέει:

    http://praxisreview.gr/%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CE%B3%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84-5/

    Η Αγία Ελένη, ο Μέγας Κωσταντίνος και το σκήνωμα του Ευρωπαικού πολιτισμού (5)
    Βαγγέλης Ζέρβας19 Φεβρουαρίου 2017

    2.4 Ο «Μέγας» σφαγέας: η δολοφονική πορεία του «Αγίου» Κωσταντίνου στην εξουσία.

    (….)

    Το αίμα ρέει ασταμάτητα και ο Κωσταντίνος πατώντας πάνω στα πτώματα συγγενών, εχθρών και φίλων, συνεχίζει την πορεία του προς την εξουσία. Δεν σκοπεύει να αποδεχτεί ούτε την δυαρχία. Ξεκινάει σχέδιο εξόντωσης και του άντρα της γυναίκας του Λικίνιου. Έτσι ενώ αρχικά συμφωνεί μαζί του σε συνύπαρξη και στον από κοινού διορισμό Κάισαρα, κάποιου Βασσιανού, φίλου του Λικίνιου, προσπαθεί να τον προσεταιριστεί προσφέροντας σε γάμο την αδελφή του Αναστασία. Επειδή ο Βασσιανός δεν δείχνει την απαραίτητη αφοσίωση, τον δολοφονεί και αυτόν και ξεσπάει πόλεμος με τον Λικίνιο. Το 316 μ.Χ γίνεται η πρώτη φονική μάχη κοντά στην Κίβαλη της Παιονίας. Ο στρατός του Κωσταντίνου εξοντώνει πάνω απο 20.000. Λίγο αργότερα ακολουθεί μια πραγματική σφαγή (απο τις χειρότερες της ιστορίας) στην Φιλλιπούπολη. Η μάχη θα λήξει χωρίς νικητή και οι αντίπαλοι συμφωνούν σε ειρήνη και συμμαχία. Φυσικά ο Κωσταντίνος θα καταπατήσει και αυτή την συμφωνία-όπως και κάθε συμφωνία η όρκο που έκανε-και θα αρχίσει να προσαρτά εδάφη απο το ανατολικό τμήμα.

    Παράλληλα συνεχίζει και την φονική δράση του με τις εκστρατείες στα σύνορα: Το 314 μ.χ επιτίθεται στους Σαρμάτες, το 315 μ.χ σφαγιάζονται οι Γότθοι,το 320 μ.χ επιτίθεται ο γιός του Κρίσπος στους Αλαμαννούς, το 322 μ.χ ο Κωσταντίνος επιτίθεται ξανά στους Σαρμάτες.Το 323 μ.Χ γίνεται νέα σφαγή των Γότθων και νέα γενοκτονία: Ο Κωσταντίνος δίνει εντολή να καούν ζωντανοί όλοι οι «βάρβαροι» και οι σύμμαχοι τους. Όσοι καταφέρνουν να ζήσουν οδηγούνται την αρένα που «εμπλουτίζεται» με τον νέο θεσμό του Κωσταντίνου, τους «γοτθικούς αγώνες» (μετά τους «φραγκικούς αγώνες») που «γιορτάζονται» επίσης σε ετήσια βάση (4-9 Ιουλίου)..

    Ήδη απο 317 μ.Χ οι δύο εναπομείνατες αυτοκράτορες διορίζουν τους γιούς τους Καίσαρες: Ο Κωσταντίνος τον 18χρονο (τότε) Κρίσπο και Λικίνιος τον μόλις 20 μηνών Λικινιανό. Συγκεντρώνονται τεράστιοι στρατοί και απο τις δύο πλευρές: για την κινητοποιήση αυτή ουσιαστικά ερημώνει η αυτοκρατορία, ενώ όλο το βάρος για την υπέρογκη στρατιωτική μηχανή πέφτει πάνω στους δούλους και τους ήδη κατεστραμένους μικροκτηματίες.

    Το 324 μ.Χ ο Κωσταντίνος-και εδώ- παίρνει την ευθύνη και εισβάλει μέσα στο ανατολικό τμήμα, διαλύοντας και τυπικά την συμφωνία με τον Λικίνιο. Ο στρατός του έχει φτάσει τους 130.000 άντρες, τα 200 πολεμικά πλοία και 2000 μεταφορικά ενώ 165.000 άντρες και 350 πλοία είναι ο στρατός του Λικίνιου. Ακολουθεί μιά φονική μάχη στην Ανδριανούπολη που αφήνει στο πεδίο της μάχης 34.000 νεκρούς. Ο Λικίνιος έχει δεχτεί σοβαρό πλήγμα και υποχωρεί. Ακολουθεί ναυμαχία (το ίδιο φονική) στον Ελλήσποντο. Τον στόλο του Κωσταντίνου διοικεί ο έφηβος γιός του Κρίσπος. Ο στόλος του Κωσταντίνου θριαμβεύει. Η τελευταία μάχη θα δοθεί στην Χρυσόπολη, όπου η γή θα σκεπαστεί με 40.000 πτώματα (37).

    Ο Λικίνιος καταφεύγει στη Νικομήδεια, όπου πολιορκείται. Η Κωστάντια, αδελφή του Κωσταντίνου και σύζυγος του Λικίνιου, σπεύδει στο στρατόπεδο και εκλιπαρεί τον Κωσταντίνο να σώσει την ζωή του γαμπρού του. Ο Κωσταντίνος δίνει όρκο για την ασφάλεια του Λικίνιου και αυτός παραδίδεται. Δίνεται εντολή να εγκατασταθεί ο Λικίνιος στη Θεσσαλονίκη για «λόγους ασφαλείας». Λίγο μετά ο Κωσταντίνος θα καταπατήσει-όπως πάντα- τους όρκους του και θα τον δολοφονήσει και αυτόν. Μαζί με τον Λικίνιο ο Κωσταντίνος θα δολοφονήσει και τον άλλο Καίσαρα της ανατολής, τον Μαρτινιανό (38).

    Το τέλος του εμφυλίου και η εδραίωση της μονοκρατορίας του δεν θα δώσει τέλος στα εγκλήματα και τις αιματηρές εκστρατείες του Κωσταντίνου..Αντίθετα οι μέθοδοι που τον έφεραν στην εξουσία θα γίνουν τώρα τρόπος διατήρησης της.Το 328 μ.Χ πραγματοποιείται νεά εκστρατεία κατά των Γότθων και νέα φονική μάχη στο Banat. Το 329 μ.Χ ο γιός του Κωσταντίνος Β αποδεκατίζει έναν ολόκληρο στρατό Αλαμαννών. Το 332 μ.Χ πατέρας και γιός επιτίθενται πάλι στους Γότθους, των οποίων οι νεκροί, τα θύματα απο την πείνα και την παγωνιά, υπολογίζονται σε εκατοντάδες χιλιάδες μεταξύ αυτών πολλές γυναίκες και παιδιά (39). Σε κάθε τέτοια «νίκη» ο Κωσταντίνος φορτώνεται με τίτλους: «Ο Μέγας νικητής των Γότθων» (Gothicus Maximus), «o Μέγας νικητής των Σαρματών» (Sarmaticus Maximus) κ.α. Αμέτρητες οι καταστροφές και εκατομμύρια ανθρώπινων ζωών χαθηκαν στις πολλές εκστρατείες του «Μέγα».

    Ο γιός του Κρίσπος, που είχε διοριστεί από τον ίδιο σαν Καίσαρας, ήταν, όπως γράφτηκε παραπάνω, ο διοικητής και ήρωας της νικηφόρας ναυμαχίας της Καλλίπολης ενάντια στον Λικίνιο, γεγονός που του έδωσε μεγάλη δημοφιλία στον στρατό. Το 326 μ.Χ. ο Κρίσπος συλλαμβάνεται και εκτελείται. Ταυτόχρονα ο Κωσταντίνος δολοφονεί και τον δεκατετράχρονο γιό του Λικίνιου (που είχε ορκιστεί και για αυτόν ότι δεν θα το πειράξει). Τον 14χρονο τον σκότωσαν κυριολεκτικά στο ξύλο οι εντολείς του Κωσταντίνου (εκτελέστηκε με ξυλοδαρμό), στην Καρχηδόνα. Ακολουθούν νέες δολοφονίες συγγενών και φίλων του Κρίσπου (40).

    Ο Κωσταντίνος δεν σταματάει ούτε εκεί. Με στόχο να νομιμοποιηθεί η δυναστεία και να έρθουν οι τρείς γιοί του στον θρόνο δεν θα διστάσει να εξοντώσει ακόμα και την γυναίκα του Φαύστα, αφού είχε εξοντώσει πρώτα τον πατέρα και τον αδελφό της. Η Φαύστα ήταν αδελφή της Θεοδώρας, που είχε αντικαταστήσει την Ελένη σαν σύζυγο του Χλωρού. Οπότε η «Αγία» Ελένη την μισούσε βαθιά και η συμμετοχή της στην δολοφονία είναι δύσκολο να αποκλειστεί. Η Φαύστα κατηγορήθηκε για «άνομους δεσμούς» και βρήκε φριχτό θάνατο, αφού ο Κωσταντίνος διέταξε να την ρίξουν σε ένα λουτρό με καυτό νερό, δηλαδή την έβρασε ζωντανή (41). Αμέσως μετά τον θάνατο της η Ελένη, που δρούσε τόσα χρόνια στα παρασκήνια, ανακηρύχτηκε Αυγούστα.

    Τα φρικώδη και πολυάριθμα εγκλήματα του Κωσταντίνου προκάλεσαν μεγάλη κοινωνική αγανάκτηση και απέχθεια. Ακόμα και η κοινωνία της ύστερης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που είχε γνωρίσει πολλές φορές την βία και τις σφαγές των ανταγωνισμών για την εξουσία, δεν μπορούσε να δεχθεί τις φρικαλεότητες και τις δολοφονίες του Κωσταντίνου. Γράφτηκαν ακόμα και συνθήματα στους τοίχους του παλατιού του που τον παρομοίαζαν με τον Νέρωνα (42). Κάτω από τον φόβο κοινωνικής αναταραχής ο Κωσταντίνος εμφανίζεται να αναζητεί «εξαγνισμό». Το πόσο πραγματική ήταν αυτή η διάθεση μεταμέλειας για τον Κωσταντίνο φαίνεται απο το γεγονός ότι απαγόρευσε την αποκατάσταση της μνήμης του γιού του και της γυναίκας του και διέταξε μέχρι και να σβηστούν τα ονόματα τους με καλέμι απο τις δημόσιες επιγραφές. Μόνο όταν πέθανε ο «Μέγας» εμφανίστηκαν πάλι τα ονόματα στα νομίσματα της αυτοκρατορίας.

    Ο «Μέγας» απευθύνεται και στα δύο ιερατεία, το ειδωλολατρικό και το χριστιανικό για «συγχώρεση», δηλαδή για νομιμοποιήση της εξουσίας του. Και ενώ το πρώτο θα απορρίψει την δυνατότητα εξαγνισμού λόγω των εγκλημάτων (παιδοκτονία κ.α.), το χριστιανικό ιερατείο θα του υποσχεθεί………. αυτόματη κάθαρση αν βαπτιστεί και ασπασθεί τον χριστιανισμό. Φυσικά ο Κωσταντίνος θα αρνηθεί για να μπορεί να συνεχίζει την καιροσκοπική πολιτική του. Τελικά θα απευθυνθεί στον διαπρεπή (και φίλο του Κωσταντίνου) νεοπλατωνικό φιλόσοφο Σώπατρο και όταν και αυτός του δηλώσει ότι αυτά τα εγκλήματα δεν μπορούν να συγχωρεθούν, θα τον δολοφονήσει και αυτόν (43).

    Στα τελευταία χρόνια της ζωής του καλεί τους τρείς γιούς του και τους μοιράζει την αυτοκρατορία για να μην προκληθεί εσωδυναστική διαμάχη (μάταια όπως αποδείχθηκε). Το 337 .μ.Χ. ετοιμάζεται για νέα εκστρατεία, αυτή τη φορά κατά των Περσών. Όμως αρρωσταίνει, μάλλον απο λέπρα. Σπεύδει στα ιαματικά λουτρά της Ελενόπολης, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Συνειδητοπεί ότι πλησιάζει το τέλος του. Σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές πηγές τότε βαφτίστηκε χριστιανός. Το γιατί ο ειδωλολάτρης Κωσταντίνος, που σε όλη του ζωή και την εξουσία της αυτοκρατορίας του δεν υιοθέτησε κανένα χριστιανικό σύμβολο, που αρνήθηκε λίγα χρόνια πριν να βαπτισθεί για να εξαγνισθεί από τα εγκλήματα του, βαπτίστηκε λίγο πριν πεθάνει παραμένει ένα μυστήριο, πιθανώς ανάλογο με τα «οράματα» που έβλεπε πριν τις μάχες. Πάντως ένα είναι σίγουρο: ότι παρέμεινε πιστός στην αρχαία θρησκεία ως τον τελευταίο χρόνο της ζωής του και βαπτίστηκε-αν βαπτίστηκε- διατηρώντας εφ όρου ζωής το ειδωλολατρικό αξίωμα του Pontifex Maximus, του αρχιερέα της παλιάς θρησκείας (44). Άλλες Βυζαντινές και εκκλησιαστικές πηγές, όπως ο Φιλοστόργιος και ο Μιχαήλ Γλυκάς, αναφέρουν ότι ούτε ασθένησε, ούτε ασπάσθηκε ποτέ τον χριστιανισμό αλλά δολοφονήθηκε από τους ετεροθαλείς αδελφούς του, επίδοξους διεκδικητές του θρόνου (45).

    Ο Κωσταντίνος πέθανε το 337 μ.Χ. στην Νικομήδεια. Όπως και η ζωή του, έτσι και ο ενταφιασμός του συνοδεύτηκε από φρικώδη αιματοχυσία. Αμέσως μετά τον θάνατο του θα ξεσπάσει μακελειό και θα φονευθούν, μέσα από τις αλληλοσφαγές, οι περισσότεροι συγγενείς του, ετεροθαλείς αδελφοί, ανίψια αλλά και οι δύο από τους τρείς γιούς του. Η αυτοκρατορία θα περιέλθει τελικά στον Κωστάντιο, που θα επικρατήσει στους πολέμους για την διαδοχή.

    Τα εγκλήματα και η πορεία του Κωσταντίνου τράβηξαν στα άκρα προυπάρχουσες παραδόσεις μέσα στη Ρωμαική αυτοκρατορία, όπου οι δολοφονίες και οι δολοπλοκίες ήταν συχνά (όχι πάντα όμως) τρόπος άσκησης πολιτικής. Η ύστερη περιόδος της ρωμαικής αυτοκρατορίας έκαναν δυνατή, όπως γράφτηκε σε προηγούμενα κεφάλαια, μια τέτοια εξέλιξη. Όμως ήταν οι ίδιες οι πράξεις του «Μέγα» που έδωσαν, με μοναδικό τρόπο, σάρκα και οστά στην ιστορία της εξουσίας του. Δεν μπορεί λοιπόν να εξετάζεται ο Κωσταντίνος χωριστά απο τα κοινωνικά συμφέροντα της εποχής του (όπως κάνουν συχνά αστοί και μικροαστοί- κυρίως αριστεροί- ιστορικοί, που περιορίζονται στην προσωπικότητα του), ούτε όμως να παρουσιάζεται ο «Μέγας» σαν μια μηχανιστική αντανάκλαση των ιστορικών συνθηκών, χωρίς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (και τις συνέπειες) των πράξεων του.

    Η πορεία του Κωσταντίνου στην εξουσία (που τα χαρακτηριστικά της πέρασαν και στην μετέπειτα πορεία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας) διαστρεβλώθηκε η αποσιωπήθηκε απο τους περισσότερους ιστορικούς. Για έναν συγκεκριμένο λόγο: την «αγιοποιήσ绨του-μαζί με την μητέρα του Ελένη- απο το εκκλησιαστικό ιερατείο.Βέβαια επειδή όλες αυτές οι πράξεις του δεν μπορούν να κρυφτούν, δεν υπάρχει καμία (ούτε εκκλησιαστική) ιστορική πηγή που να μην τις αναγνωρίζει. Όμως είτε αποδίδονται στο γεγονός ότι έκανε αυτά τα εγκλήματα όταν ήταν…..ειδωλολάτρης (και μετά βαπτίσθηκε και «εξαγνίσθηκε»), είτε δικαιολογούνται με βάση τις πράξεις των θυμάτων(!!!) (45), είτε (και αυτό αφορά κυρίως τις πιο κοσμικές πηγές) απλά δεν αναφέρονται (46) και η ιστορία του ξεκινάει με τα πολιτικά του «επιτεύγματα». Φυσικά η ανακήρυξη του Κωσταντίνου και της Ελένης σε Αγίους και η αιώνια εξαφάνιση και παραποιήση της πραγματικής ιστορίας τους είχε να κάνει με την θρησκευτική πολιτική του «Μέγα» και τις συναλλαγές του με το εκκλησιαστικό ιερατείο που έβαλαν τα θεμέλια για τον ρόλο των εκκλησιαστικών μηχανισμών σε όλο τον «Ευρωπαικό πολιτισμό». Αυτή η πολιτική θα εξεταστεί στο επόμενο κεφάλαιο.

  12. Ο/Η Φ.Κ. λέει:

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=444281

    Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 24 Αυγούστου 2014

    ΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ
    Αγριοι και δολοφόνοι

    Είναι συνήθως αυτοκράτορες, επίσκοποι ή πατριάρχες και γυναίκες σύζυγοι ή μητέρες αυτοκρατόρων που εξαγόρασαν την αγιοποίησή τους με «υπηρεσίες», όπως δωρεές, ανέγερση εκκλησιών, ευνοϊκούς νόμους

    Του ΝΙΚΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

    Η χριστιανική θρησκεία διαθέτει εκατοντάδες άγιους, μάρτυρες-ήρωες, ή ενάρετους φιλάνθρωπους με σπουδαίο έργο που αγιοποιήθηκαν μέσα από το λαό. Ωστόσο πίσω από τα εικονίσματα κρύβονται μερικές φορές δολοφόνοι και εγκληματίες κατά συρροήν που όμως… μετανόησαν ή έγιναν «χορηγοί» της Εκκλησίας που τους αγιοποίησε.

    Οι «άγιοι-δολοφόνοι» είναι συνήθως αυτοκράτορες, επίσκοποι ή πατριάρχες και γυναίκες σύζυγοι ή μητέρες αυτοκρατόρων που εξαγόρασαν την αγιοποίησή τους με «υπηρεσίες» όπως δωρεές, ανέγερση εκκλησιών, ευνοϊκούς νόμους. Ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι ένας κατά συρροήν δολοφόνος αφού σκότωσε γαμπρό, γιο, εγγονό και τη σύζυγό του μαζί με χιλιάδες θύματα στους πολέμους του. Ο Μέγας Θεοδόσιος βαρύνεται ανάμεσα σε άλλα και με τη Σφαγή του Ιππόδρομου στη Θεσσαλονίκη το 590 μ.Χ. με επτά έως δεκαπέντε χιλιάδες θύματα, όταν μεταξύ των άλλων απαγόρευσε την ομοφυλοφιλία.

    (….)

    Η μητέρα του Κωνσταντίνου ήταν κόρη ξενοδόχου από το Δράπανο Βιθυνίας. Παντρεύτηκε τον ερωτευμένο μαζί της Ιλλυριό αξιωματικό Κωνστάντιο Χλωρό. Μερικές πηγές την αναφέρουν ως «κοινή γυναίκα» που εργαζόταν σε πανδοχείο.

    Μετά το γάμο της ακολούθησε το σύζυγό της στις εκστρατείες και το 274, στη σημερινή Νίσσα της Σερβίας, η Ελένη γέννησε το γιο τους, Κωνσταντίνο. Ο γάμος οδηγήθηκε τελικά σε διαζύγιο και ο Κωνσταντίνος μετά το θάνατο του πατέρα του ανακηρύσσεται από τους στρατιώτες στο Γιορκ της Μεγάλης Βρετανίας Καίσαρας. Η μητέρα του ανακηρύσσεται Αυγούστα.

    Οι αλλεπάλληλοι φόνοι -γιου, εγγονού, γαμπρού, νύφης- έγιναν με τη συμμετοχή της, αλλά εκείνη έγινε χριστιανή μετά τα εξήντα κι ασχολήθηκε με τη φιλανθρωπία χτίζοντας πτωχοκομεία, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία. Το ταξίδι της στην Παλαιστίνη, οι ανασκαφές εκεί και οι πολλές εκκλησίες που έχει χτίσει στην Κύπρο, την Πάρο και τα Ιεροσόλυμα μαζί με την ανεύρεση του Τίμιου Ξύλου την έχουν μυθοποιήσει ως ισαπόστολο και αγία.

    Οι ιστορικοί διατηρούν επιφυλάξεις για την ανεύρεση του Τίμιου Σταυρού. Ο Ευσέβιος δεν αναφέρει την ανακάλυψη και ο άγιος Κύριλλος, πατριάρχης Ιεροσολύμων, περιγράφει ότι ο Τίμιος Σταυρός βρίσκεται στα Ιεροσόλυμα το 351 μ.Χ., ενώ η Αγία Ελένη πέθανε το 331 μ.Χ. και δεν αναφέρει ποιος τον βρήκε.

    Η Εκατονταπυλιανή χτίστηκε αργότερα από τον Ιουστινιανό, αν και υπήρχε εκεί ένα εκκλησάκι από την Αγία Ελένη. Η κυπριακή θρησκευτική παράδοση θέλει την Ελένη να παγιδεύει σε λάκκο σαράντα διαβόλους και να χτίζει η ίδια εκκλησία στο όνομά της. Μια άλλη εκκλησία στη μονή Τιμίου Σταυρού υπήρχε ήδη όταν έφτασε στην Κύπρο η Ελένη, αλλά αποδίδεται σ’ αυτήν επειδή άφησε ένα κομμάτι από το ιερό σχοινί με το οποίο είχαν δέσει τον Χριστό πάνω στο Σταυρό.

    Οι δολοφονίες του εγγονού της του Κρίσπου, της νύφης της Φαύστας ξεχάστηκαν. Μερικοί λένε πως η μία από αυτές, της Φαύστας, έγινε κατ’ εντολήν της ενώ άλλοι εξετάζουν αν ήταν τότε στη Ρώμη ή όχι. Τα κίνητρά της και η προσχώρηση του γιου της στο χριστιανισμό δεν θεωρούνται από όλους ευγενή και αθώα. Η νέα θρησκεία εξελίσσεται σε μια θρησκευτική βιομηχανία, στην οποία η Αγία Ελένη διαπρέπει ως χορηγός και όχι για την αρετή της.

    Η Καθολική Εκκλησία δεν δέχεται τον δολοφόνο αυτοκράτορα ως άγιο, αλλά η Ελένη γιορτάζεται ως αγία στις 18 Αυγούστου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία την τιμά μαζί με το γιο της στις 21 Μαΐου.

    (…..)

    http://terrapapers.com/?p=38912

    «Μέγας» Κωνσταντίνος και «Αγία» Ελένη

    Εξολοθρευτές και τύραννοι λαών, βάρβαροι και διαφθαρμένοι.


    Άγιοι της Χριστιανικής Εκκλησίας: Άγριοι, Αιμοσταγείς και Δολοφόνοι

    Μετά τον «Μέγα» Αλέξανδρο που αιματοκύλησε τον τότε γνωστό κόσμο, τον νεκροθάφτη του κλασσικού ελληνισμού και της δημοκρατίας, έρχεται ο «Μέγας» Κωνσταντίνος που η βασιλεία του υπήρξε η δεύτερη μετά την αλεξανδρινή, αιμοσταγής, βάρβαρη και ζοφερή περίοδος της αρχαιότητας. Όχι μόνο εξαιτίας των πολύνεκρων εμφυλίων που ο ίδιος προκάλεσε για την κατάκτηση της μονοκρατορίας των βαρβαροτήτων, των ειδεχθών εγκλημάτων, της αντιλαϊκής, καταπιεστικής, τυραννικής και ληστρικής πολιτικής του αλλά κυρίως εξαιτίας της διπροσωπίας και της απάτης απέναντι στον χριστιανισμό. Διέφθειρε το χριστιανικό ιερατείο παραχωρώντας του (πέρα από κάθε φαντασία) πλούτη και προνόμια κι εμφανιζόταν, διαμέσου των αυλοκολάκων και τις προπαγάνδας, ως οπαδός της νέας θρησκείας με μυθοπλασίες, ψεύδη και «θαύματα» για την προσέλκυση των μαζών.

    Το χειρότερο δε: με την εκκοσμίκευση του χριστιανικού ιερατείου και την συμμετοχή της εκκλησίας στην εξουσία της αυτοκρατορίας – συμμαχία με την μοναρχία στην Ανατολή, ανταγωνισμοί και πόλεμοι στην Δύση- νοθεύτηκε κι εκφυλίστηκε η ευαγγελική διδασκαλία με ολέθριες συνέπειες για τον δημόσιο και κοινωνικό βίο και τις δύο μεταχριστιανικές χιλιετίες. Αιματοβαμμένος, στιγματισμένος με αναρίθμητες κακουργίες κι απάτες ο Κωνσταντίνος. Αλλά η χριστιανική εκκλησία τον ανακήρυξε «άγιο» ενώ δεν ασπάσθηκε τον χριστιανισμό (το ότι στο νεκροκρέβατο του έγινε χριστιανός είναι μια πολύ βολική προπαγάνδα-απάτη του χριστιανικού διεφθαρμένου ιερατείου) κι από τους χριστιανούς ιστορικούς αποκαλείται «Μέγας». Θεωρείται μάλιστα ως ο πρώτος βυζαντινός αυτοκράτορας, αν και παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του ρωμαίος και ήταν ξένος κι εχθρός προς κάθε τι Ελληνικό.

    Τα περισσότερα αρχαία κείμενα που αναφέρονται στον βίο και την πολιτεία του Κωνσταντίνου διαστρέφουν σκοπίμως την ιστορική πραγματικότητα. Πρόκειται για προπαγανδιστικές αναφορές, έργα αυλοκολάκων και διεφθαρμένων παρατρεχάμενων. Χρειάζεται επομένως εξονυχιστική διερεύνηση των πηγών, λεπτομερής ανάλυση και διασταύρωση του ιστορικού υλικού. Όλες σχεδόν οι μαρτυρίες είναι σαθρές κι απατηλές. Δεν επισημαίνεται κανένας αυτόπτης των γεγονότων που αναφέρονται στα τεχνάσματα και στις ραδιουργίες της θρησκευτικής πολιτικής του Κωνσταντίνου. Όλα τα «στοιχεία» υποτάσσουν την ιστορική αλήθεια σε προσωπικά συμφέροντα και πολιτικές σκοπιμότητες. Μεγαλύτερη αξιοπιστία έχουν οι εξωφιλολογικές πηγές: επιγραφές, χαράγματα νομισμάτων, έργα τέχνης κ.α.

    Οι νεώτεροι ιστορικοί ωστόσο (κι υπολογίζονται σε χιλιάδες τα αναφερόμενα στον Κωνσταντίνο και την εποχή του τα κείμενα που κυκλοφορούν) αντλούν πληροφορίες από τα ψεύτικα υμνητικά κείμενα, τα παγιδευτικά δοξολογήματα και τους απεχθείς λιβανωτούς των διεφθαρμένων αυλοκολάκων. Ακριβώς όπως και για τον Αλέξανδρο. Αυτά τα προπαγανδιστικά κείμενα -που εκπαιδεύουν και τους μαθητές- είναι απλώς ένα λιβανωτός για τους μονάρχες και την κάθε αυταρχική κι αντιεπιβιωτική εξουσία κι αποτελούν μαύρες σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητος –πλαστογραφίες, διαστρεβλώσεις, μυθεύματα, ψεύδη. Από την «Κύρου Παιδεία» του Ξενοφώντος και την πραγματεία του Πλουτάρχου «Περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής» ως τα υμνολογήματα των χριστιανών αυλικών του Κωνσταντίνου, του Ευσέβιου επισκόπου Καισαρείας (!!!) και τους πανηγυρικούς των Λατίνων ειδωλολατρών.

    Στους αιώνες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η διαδοχή στον θρόνο συνοδευόταν πάντοτε από αιματοχυσίες, συνομωσίες, αλληλοεξόντωση κληρονόμων, πραξικοπήματα κι ανθρωποσφαγές απαράλλακτα όπως στην μακεδονική δυναστεία επί Φιλίππου κι Αλέξανδρου και στις ηγεμονίες της ελληνιστικής εποχής, κατά τον μεσαίωνα ακόμη και στους νεώτερους χρόνους στις Αυλές των μοναρχών. Συχνά οι νόμιμοι κληρονόμοι του θρόνου θανατώνονταν, πριν αναρριχηθούν στο πατρικό αξίωμα. Τον πρώτο ρόλο στην διαδοχή τον είχε ο στρατός και κυρίως η αυτοκρατορική φρουρά, οι πραιτωριανοί, που αναγόρευαν Αύγουστο τον δικό τους εκλεκτό, έναν αγροίκο συνήθως στρατιωτικό που τους εξασφάλιζε, την εύνοια τους με υποσχέσεις πλουτισμού, δύναμης και δόξας.

    Το πέρασμα τον Δ’ αιώνα του Κωνσταντίνου έγινε με αυτόν τον τρόπο, φονικούς αλληλοσπαραγμούς, βίαιες ανατροπές, διαγκωνισμούς, συμφορές. Τον αυτοκρατορικό θρόνο τον κέρδισε με πολυαίμακτες συρράξεις, εξολόθρευση των ανταγωνιστών και φρικαλέα εγκλήματα. Όταν πέθανε ο Κωνσταντίνος Χλωρός το 306 π.κ.ε. η αυτοκρατορική φρουρά έσπευσε να ανεβάσει στον θρόνο τον νόθο γιό του Κωνσταντίνο, από την παλλακίδα Ελένη, προσδοκώντας ως συνήθως πλούσιες λεηλασίες και παροχές.

    Η Ελένη ήταν μια ξενοδόχα (stabularia)

    Αυτήν την ξενοδόχα μια πόρνη της εποχής ο Κωνσταντίνος την παρουσίασε σαν Βρετανή πριγκηπέσα. Κατά τον Ευτρόπιο ο Κωνσταντίνος ήταν «καρπός ενός γάμου που δεν του παραποιούσε τιμήν» Ο Δε Βυζαντινός Ζωναράς γράφει ότι η Ελένη δεν ήταν σύζυγος αλλά ερωμένη. Ο Αμβρόσιος ένας από τους πατέρες της Λατινικής Εκκλησίας γράφει ότι «την Ελένη ο Χριστός την περιμάζεψε από την κοπριά και την ανέβασε στον θρόνο» αυτήν την φράση επανέλαβε ο Αντιόχειας Ευστάθιος το 326 μ.κ.ε. κατά την επίσκεψη της Ελένης στους «Αγίους Τόπους» οργίσθηκε ο Κωνσταντίνος και τον τιμώρησε με ισόβια εξορία. Η Ελένη ήταν βάρβαρη, διεφθαρμένη, πανούργα, ραδιούργα και ανενδοίαστη, προκάλεσε με ραδιουργίες τον χωρισμό του Κωνσταντίνου Χλωρού με την νόμιμη γυναίκα του, την ανιψιά του Μαξιμιανού Θεοδώρα, την απομόνωσε σε μια μακρινή πτέρυγα του παλατιού και με την ιδιότητα της ερωμένης προωθούσε τον νόθο γιό της για τον θρόνο.

    Αυτός ο νόθος γιός ο Κωνσταντίνος, όταν έγινε κυρίαρχος και μοναδικός σε Ανατολή και Δύση αποκαλύπτει τον βάρβαρο και διαφθαρμένο χαρακτήρα του. Κατέκτησε την απόλυτη εξουσία κι έγινε μοναδικός μονάρχης στην ρωμαϊκή επικράτεια αφού αιματοκύλησε ολόκληρη την αυτοκρατορία προκαλώντας με τους εμφυλίους σπαραγμούς και τους κατακτητικούς πολέμους σφαγές, καταστροφές πόλεων, διώξεις κι ερήμωση πολυάριθμων περιοχών. Στην συρροή όλων αυτών των κακουργιών κι άλλων βδελυροτήτων οφείλεται η προσωνυμία «Μέγας» τίτλος υμνητικός που απονέμουν στον ευεργέτη τους κι αφέντη τους οι αυλοκόλακες εγκωμιαστές και οι συνένοχοι του χριστιανικού ιερατείου παρά το γεγονός ότι ποτέ ο Κωνσταντίνος δεν υπήρξε χριστιανός.

    Στην διεφθαρμένη αυτή πόρνη την Ελένη οφείλεται το γεγονός των παραχαράξεων που γενικεύθηκαν στον χριστιανικό κόσμο μετά τις αγιοποιήσεις και την καθιέρωση της λειψανολατρείας και των κάθε λογής «ιερών κειμηλίων». Ο ανταγωνισμός των μοναστηριών οδήγησε στην συγγραφή πλαστών συναξαρίων από κληρικούς και μοναχούς κι αυτές οι απάτες που συνεχίζονται μέχρι σήμερα, εξελίχθησαν σε κερδοφόρες βιομηχανίες σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Ενώ μέχρι τότε οι άνθρωποι είχαν σαν πρότυπα τους ήρωες και τ’ ανδραγαθήματα τους από τότε μέχρι σήμερα έχουν σαν πρότυπα αγίους υποτακτικούς πόρνες κι απατεώνες.

    Η Αγία Πλαστογραφία – Προπαγάνδα

    Οι πλαστογράφοι αναδιφούσαν τα κείμενα των γραφών και παρασκεύαζαν διάφορα αντικείμενα που τα μοσχοπουλούσαν – τα φτερά των αρχαγγέλων, το κλαδί της ελιάς του κατακλυσμού, το «τίμιο ξύλο» που κυκλοφορεί ως τις μέρες μας υπολογίζεται σε εκατοντάδες τόνους, εκατομμύρια οι βελόνες από το ακάνθινο στεφάνι, τα δάκρυα και τα εργόχειρα της Παναγιάς – μόνο τρίχες από τ’ αρχίδια του Χριστού δεν έχουν παρουσιάσει, αν και ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος με την χριστιανική πανούκλα. Στις λειψανοθήκες των μοναστηριών υπάρχουν δεκάδες κάρες του ιδίου αγίου σε διαφορετικές ηλικίες.

    Οι εκκλησιαστικές πλαστογραφίες στον πρώιμο μεσαίωνα αναρίθμητες κι επαίσχυντες, κερδοσκοπικές και σκανδαλώδεις, υπήρξαν τα πρότυπα για τις δόλιες παραχαράξεις των κατοπινών αιώνων κι αυτό συνεχίζεται ως σήμερα. Ο χριστιανικώς μεσαίωνας υπήρξε η χρυσή εποχή για τους πλαστογράφους. Τέτοιο όργιο απάτης γράφει ο H. Fuhrmann, δεν παρατηρείται σε καμία άλλη περίοδο της ευρωπαϊκής ιστορίας. Η νοθεία αποτελεί χρέος και εξυμνείται ως αρετή και ήταν ολότελα ακίνδυνη αν και ανήθικη, επειδή είχε τις ευλογίες της χριστιανικής εκκλησίας και των ηγεμόνων.

    Οι σύγχρονοι ιστορικοί όμως, σαν πιστοί χριστιανοί δεν αναφέρουν πουθενά αυτόν τον εκφυλισμό, το όνειδος των παραχαράξεων κι αποφεύγουν τον στιγματισμό τους. Άλλοι αποσιωπούν τις πλαστογραφίες που επί Κωνσταντίνου και των διαδόχων του εντάσσονταν στην αυτοκρατορική πολιτική και άλλοι –οι πιο ηλίθιοι, τις υπερασπίζονται και τις επαινούν. Είναι «ευσεβής απάτη» (pia fraus) πρέπει να εκτιμηθεί, αφού η νόθευση γινόταν με –θεϊκή έμπνευση !!!! (per inspirationem Dei) και με την παρότρυνση του Αγίου Πνεύματος (instinctu spiritus sancti) !! Τύφλα να ’χει ο Χίμλερ. Αυτή την νοθεία και τον εκφυλισμό των ηθών που πρώτος δίδαξε, επέβαλε και καθιέρωσε στα χριστιανικά ιερατεία ο Κωνσταντίνος και η Ελένη, μαζί με την υποκρισία και την απάτη ευλογούν κάμποσοι πατέρες της εκκλησίας. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος αποκαλεί την πλαστογραφία «ευγενή πανουργία» κι «εύστοχο ψεύδος» Ο Αυγουστίνος διδάσκει ότι δεν πρόκειται για απάτη αλλά για «μυστήριον» και δεν είναι ευτελές τεχνάσματα αλλά «έκφραση της μοναδικής αλήθειας» Τι να πει κάποιος λογικός άνθρωπος, απ’όπου κι αν τους αγγίξεις λερώνεσαι.

  13. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/4025844/?iid=2

    ΔΙΑΡΡΟΗ ΣΤΑ ΠΑΓΚΑΡΙΑ

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 21/07/1998 |

    Για έλλειψη διαφάνειας στην οικονομική διαχείριση των εσόδων απο την πώληση κεριών κατηγορεί, με ανακοίνωσή της, η Μητρόπολη Αττικής την Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ, που βρίσκεται στη Νέα Μάκρη.

    ΣΥΜΦΩΝΑ με όσα υποστηρίζει η Μητρόπολη Αττικής, στη δικαιοδοσία της οποίας υπάγεται η Μονή του Αγίου Εφραίμ, «εντοπίστηκε διαρροή σημαντικών χρηματικών ποσών» τα οποία προέρχονταν απο τον οβολό που κατέθεταν χιλιάδες πιστοί στα παγκάρια κηροπωλησίας της Μονής.
    Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Μητρόπολη της Αττικής συνέστησε ειδική επιτροπή, υπό τον επίτιμο πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου κ. Νικόλαο Θέμελη, για να διενεργήσει διαχειριστικό έλεγχο στη Μονή, καθώς «είχαμε πληροφορίες περί αταξιών στην οικονομική διαχείρηση των εσόδων της».
    Αφού διαπιστώθηκε ­ σύμφωνα με τη Μητρόπολη Αττικής ­ έλλειψη διάφανειας στα οικονομικά της Μονής, εδόθη εντολή να ασφαλιστούν τα παγκάρια κηροπωλησίας και στο εξής «η καταμέτρηση των χρημάτων να γίνεται με την παρουσία εκπροσώπου της Μητρόπολης».
    Και ενώ όλα αυτά έγιναν δεκτά από το Ηγουμενοσυμβούλιο της Μονής ­ κατά τα όσα υποστηρίζει η Μητρόπολη ­ ύστερα απο λίγο καιρό, «χωρίς την έγκριση του Μητροπολίτη, το Ηγουμενοσυμβούλιο, προφανώς επειδή επηρεάσθηκε και παρασύρθηκε από κύκλους εκτός της Μονής, που έχουν υλικά και άλλα συμφέροντα, ενήργησε ώστε να εμποδίζεται η τοποθέτηση των εισφορών των πιστών από την κηροπωλησία εντός των ασφαλισμένων και ελεγχόμενων παγκαρίων, προφασιζόμενο ότι το κερί θα προσφέρεται στους προσκυνητές δωρεάν».
    Και η ανακοίνωση καταλήγει συμπερασματικά ότι οι εισφορές των πιστών κατατίθεντο σε άλλο παγκάρι εντός του ιερού ναού, το οποίο προορίζεται για τις δωρεές υπέρ της Μονής και «το οποίο ελέγχεται μόνο υπό των μοναχών, χωρίς διαφάνεια και διασφάλιση των εισπράξεων υπέρ της Μονής».

    Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ

    Από την άλλη πλευρά, ο δικηγόρος της Μονής του Αγίου Εφραίμ, Διονύσης Πελέκης, όταν χθες ρωτήθηκε σχετικά από «ΤΑ ΝΕΑ», αντέκρουσε τις καταγγελίες της Μητρόπολης, που κάνουν λόγο για «υλικό όφελος των μοναχών από τα έσοδα» και υποστήριξε ότι ο Μητροπολίτης Παντελεήμων «στοχεύει στο να καρπωθεί η Μητρόπολή του μέρος των εσόδων της Μονής».
    Ο κ. Πελέκης είπε πως έχει στην κατοχή του έκθεση του κ. Θέμελη με ημερομηνία 8/9/97, την οποία συνέταξε για λογαριασμό της Μητρόπολης Αττικής, «και η οποία αναφέρει ότι η Μονή τού Αγίου Εφραίμ μπορεί να αποτελέσει μια τεράστια πηγή εσόδων». Ο κ. Πελέκης υποστηρίζει ότι στη «φράση αυτή κρύβεται η ουσία των καταγγελιών». Και προσθέτει ότι «ο κ. Παντελεήμων επιθυμεί να μειώσει τον αριθμό των αδελφών που μονάζουν εκεί και να μετατρέψει τη Μονή σε Προσκύνημα, ώστε να έχει άμεσο λόγο στα οικονομικά της».

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=124451

    Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010

    Η αγιοποίηση γεμίζει το παγκάρι

    Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

    Για «βιομηχανία» κατασκευής αγίων μιλούν τον τελευταίο καιρό πολλοί αρχιερείς που βλέπουν να πολλαπλασιάζονται τα αιτήματα για «αγιοκατάταξη», όπως λέγεται στην εκκλησιαστική γλώσσα η ένταξη ενός προσώπου στην κατηγορία των αγίων.

    Ορισμένοι κληρικοί και θεολόγοι υποστηρίζουν ότι η αγιοποίηση επιφέρει μεγάλο οικονομικό όφελος. Αναδεικνύεται εμπορικά και τουριστικά ο τόπος που διαθέτει αγίους ή λείψανα αγίων. Δεκάδες πιστοί μόλις πληροφορηθούν το γεγονός συρρέουν στον τόπο όπου έζησε και ανακηρύχθηκε ο άγιος, αφήνοντας τον οβολό τους.

    Είναι τέτοια η επιτυχία ανάλογων περιστατικών, ώστε πολλές φορές και μόνο με τη φήμη που δημιουργείται από στόμα σε στόμα, οι πιστοί προσέρχονται να προσκυνήσουν, χωρίς να περιμένουν την επίσημη απόφαση της Εκκλησίας. Παράδειγμα, το μοναστήρι του οσίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη, που θεωρείται από τα πλουσιότερα της Ελλάδας.

    Στη μητρόπολη της Βέροιας ανήκει η πιο πρόσφατη αγιοποίηση και αφορά τα μέλη της οικογένειας του αγίου Γρηγορίου Παλαμά, ενός από τους μεγαλύτερους θεολόγους της ορθοδοξίας, που γεννήθηκε το 1296, έγινε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ασκήτεψε στη Βέροια, πέθανε το 1359 και ανακηρύχθηκε άγιος το 1386.

    Μετά από αίτημα του μητροπολίτη Βέροιας Παντελεήμονα να αγιοποιηθούν οι γονείς και τα τέσσερα αδέλφια του αγίου, η Ιερά Σύνοδος υπέβαλε σχετικό φάκελο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο αποδέχθηκε να εγκρίνει την αγιοποίηση ολόκληρης της οικογένειας του μεγάλου θεολόγου της ορθοδοξίας.

    Η τελετή της «αγιοκατάταξης» έγινε στη Βέροια με μεγάλες τιμές, κατά τη διάρκεια θεολογικού συνεδρίου στις 19 και 20 Δεκεμβρίου 2009, ενώ καθορίστηκε ο εορτασμός της μνήμης των μελών της οικογένειας του Γρηγορίου Παλαμά στις 18 Δεκεμβρίου.

    Η μητρόπολη Βέροιας, όμως, έχει κινήσει νέες διαδικασίες, με στόχο, τον Απρίλιο του 2010, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για το ολοκαύτωμα της Νάουσας, να αναγορευθούν άγιες οι γυναίκες που έπεσαν στα νερά του καταρράκτη Αράπιτσα το 1822, για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων.

    Το αίτημα αυτό, όμως, πιθανότατα θα απορριφθεί από το Πατριαρχείο, καθώς δεν πληροί τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια για κατάταξη στη χορεία των αγίων, αφού αναφέρεται απλώς σε μια πράξη αυτοθυσίας.

    Τα κριτήρια

    Τα βασικά κριτήρια για την «αγιοκατάταξη» είναι:

    * Να έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα (ορισμένοι μιλούν για έναν αιώνα) από τη ζωή και τον θάνατο του προσώπου που ζητείται η αγιοποίησή του.

    * Να έχει κάνει θαύματα κατά τη διάρκεια της ζωής του, τα οποία, όμως, να μπορούν να αποδειχθούν.

    * Να είναι άφθαρτο το λείψανό του ή να ευωδιάζει.

    * Να υπάρχουν μαρτυρίες περί αγιότητος του βίου του.

    Δεν αποτελεί όμως κριτήριο ο πατριωτισμός ή οι ηρωικές πράξεις. Γι’ αυτό απορρίφθηκε το 2003 από την Ιερά Σύνοδο η πρόταση ορισμένων να αγιοποιηθεί ο Αθανάσιος Διάκος. Με το ίδιο αρνητικό πνεύμα αντιμετωπίζονται και οι προτάσεις για αγιοποίηση του Παπαφλέσσα και του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.

    «Σημείο των εσχάτων χρόνων» θεωρεί ο θεολόγος Αρης Πανώτης τη βροχή των προτάσεων για κατατάξεις προσώπων στη χορεία των αγίων.

    «Το φαινόμενο», λέει στην «Κ.Ε.» ο θεολόγος, «ξεκινάει από την ευλάβεια που έχουν κληρικοί, ή ακόμη και λαϊκοί, σε κάποιο πρόσωπο. Μάλιστα συντάσσονται ακολουθίες και τροπάρια στη μνήμη τους, χωρίς καν να υπάρξει απόφαση της Εκκλησίας. Για παράδειγμα, υπάρχουν ακολουθίες για τους μοναχούς Παΐσιο και Πορφύριο. Πολλοί κληρικοί θεωρούν αυτόν τον τρόπο το προσφορότερο μέσο διάδοσης της ευλάβειας, αλλά μπορεί να είναι και εκβιασμός για τον καθορισμό του εορτασμού της μνήμης των προσώπων αυτών. Ετσι αναδεικνύουν τον τόπο τους, όπου συρρέει πλήθος πιστών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους».

    Εχει ενδιαφέρον η κατάταξη μεταξύ των αγίων (το 2007) ενός μοναχού, του Γεωργίου Καρσλίδη, που γεννήθηκε το 1901 στην Αργυρούπολη του Πόντου, υπέστη σκληρές διώξεις κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 στη Γεωργία, διασώθηκε, πήγε στη Δράμα, ίδρυσε το μοναστήρι της Αναλήψεως και πέθανε το 1959. Η κατάταξη του μοναχού στη χορεία των αγίων αποφασίστηκε, παρά το γεγονός ότι υπήρξαν αντιρρήσεις.

    Η «Κ.Ε.» έχει στη διάθεσή της την αρνητική εισήγηση κληρικού, μέλους της επιτροπής που υπέβαλε το αίτημα στο Πατριαρχείο, όπου αναφέρεται ότι ο μοναχός δεν πληροί τα κριτήρια για κατάταξή του στους αγίους.

    «Τυχαία γεγονότα»

    «Οι διώξεις που υπέστη ο Γεώργιος Καρσλίδης», αναφέρεται στην εισήγηση, «δεν ήταν αποκλειστικά για την πίστη του, αλλά εντασσόταν σ’ ένα γενικότερο σχέδιο διώξεων και αντιεκκλησιαστικών δράσεων της Οκτωβριανής Επανάστασης, η δε διάσωσή του φαίνεται τυχαίο γεγονός, που δεν σηματοδοτεί μια συγκεκριμένη άνωθεν παρέμβαση. Ο χρόνος από τον θάνατό του, το 1959, είναι ελάχιστος, ενώ όλα όσα αναφέρονται ως θαύματα τυγχάνουν αφηγήσεις ατομικών και όχι συλλογικών εμπειριών, που κινούνται μεταξύ μιας φαινομενολογικής συμπτωματολογίας και σημειολογικής συγχύσεως διαφόρων γεγονότων».

    Τελικά, ο μοναχός κατετάγη στη χορεία των αγίων, τον Νοέμβριο του 2008. Η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Νοεμβρίου, μαζί με την αδελφή του, η οποία είχε προηγηθεί στην αγιοποίηση, αφού είχε πεθάνει σε ηλικία 14 ετών, το 1910.

  14. Ο/Η Εκ(λέκ)τορας λέει:

    Εν τω πολλώ το ευ
    Άιντε, βάλτε και κώδικα ντα βίντσι να πάμε για ύπνο.

    • Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

      Να κοιμάσαι νωρίτερα αγοράκι μου και να κάνεις την προσευχούλα σου πριν στους αγίους Κωστάκη και Ελενίτσα. Με το δεξί πάντα. Βοήθειά σου.

      • Ο/Η Εκ(λέκ)τορας λέει:

        Βεβαίως, για να ξυπνάω με τα συντρόφια σου αρχισυντάκτρια Ζωζώ

  15. Ο/Η Κάσυ Διάρη της μονής Εφραίμ λέει:

    http://www.efsyn.gr:10080/arthro/fiestes-misoys-apo-ti-hrysi-aygi
    Φιέστες μίσους από τη Χρυσή Αυγή
    09.02.2016, 09:33

    Συντάκτης:
    ΕΦ.ΣΥΝ.

    (….)

    Ο υπόδικος Παναγιώταρος μιλάει στο δημοτικό συμβούλιο της Κω (φωτ. αρχείου) |
    Από το καλοκαίρι οι επισκέψεις των βουλευτών της Χρυσής Αυγής στην Κω πυροδότησαν τις φοβικές αντιδράσεις μερίδας των κατοίκων.

    «Αυτοί οι χιλιάδες λαθρομετανάστες δεν θα φύγουν από το νησί σας ποτέ των ποτών και ακόμα κι αν φεύγουν θα έρχονται άλλοι. […]. Εχει ξεχαρβαλωθεί το σύμπαν, δεν έχει να κάνει ούτε με παρατάξεις ούτε με κόμματα, ο αυριανός βιαστής δεν θα ρωτήσει από ποιο κόμμα είσαι κι ό,τι έχει να κάνει θα το κάνει», είπε ο υπόδικος βουλευτής Παναγιώταρος το καλοκαίρι και χειροκροτήθηκε από τους παριστάμενους στο δημοτικό συμβούλιο της Κω.

  16. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://erevoktonos.blogspot.gr/2014/10/blog-post_797.html

    O Cyril Mango είναι καθηγητής βυζαντινής και νεοελληνικής γλώσσας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Στο βιβλίο του «Βυζάντιο, η αυτοκρατορία της Ν.Ρώμης» (Μορφ.Ίδρ.Εθν.Τραπέζης-1999), αμφισβητεί το θαύμα (σ.188 ) και ισχυρίζεται πως υπάρχει τριπλή απάτη της δήθεν μυροβλησίας, του δήθεν πτώματος, του δήθεν Αγ.Δημητρίου. Το όνομα Κύριλλος το οποίο φέρει με υποψιάζει πως είναι Βούλγαρος Ορθόδοξος, και δεν μπορεί να χωνέψει πως οι Βούλγαροι χάσανε την Σαλονίκη μας μέσα από τα χέρια τους όταν στις 27 του Οκτώβρη ο Στρατός μας μπήκε στην πόλη. Κι εμείς για να τους πικάρουμε γιορτάζουμε την κατάληψή της στις 26 ανήμερα του Αγίου, όπως κάνουμε και με τις 25 Μαρτίου, για να σκάνε οι οχτροί μας οι άπιστοι Τούρκοι και οι άθεοι Εβραίοι.
    «Κλείνουν 95 χρόνια από την είσοδο του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη, στις 27/10/1912. Η μετάθεση της επετείου, ώστε να συμπίπτει με τη γιορτή του Αγ. Δημητρίου, έχει ξεχαστεί».

    Νίκος Ζαχαρόπουλος ομότιμος καθηγητής θεολογικής πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παραδέχεται: Με αγωγό στέλνουν το μύρο στον δήθεν μυροβλύτη Αγ. Δημήτριο της Θεσσαλονίκης!

    ΨΕΥΔΟ-ΜΥΡΟΒΛΥΤΕΣ ΟΙ ΜΟΥΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΓΙΟΙ

    Ψευδο-μυροβλύτης ο Άγιος Δημήτριος!
    Οι μουμιοποιήσεις είναι φυσικό φαινόμενο το μύρο είναι στημένο θαύμα; Να λοιπόν γιατί επιμένουμε πως ότι η κοροϊδία είναι επάγγελμα στους κόλπους της θρησκείας. ΑNΤΕΝΑ 17-4-08

  17. Ο/Η του κώλου λέει:


    15 Μαΐου 1966, η Κάρα του Αγίου Τίτου επιστρέφει στον Χάνδακα

    Κάρα αγίου Ανδρέα από Ιταλία στην Πάτρα


    Η παράδοση στις 26 Σεπτεμβρίου 1964 της σεπτής κάρας στον μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο
    από τον καρδινάλιο Μπέα, τον αρχιεπίσκοπο Βίλλεμπρανς και τον π. Πέτρο Ντυπρέ.

    Λιτάνευση του σεπτού λειψάνου στην Πάτρα παρουσία πολλών ιεραρχών.
    Πρώτοι είναι ο Χανίων Νικηφόρος και ο Λαρίσης Ιάκωβος.

    • Ο/Η Ιερέας Χ λέει:

      Ο ανωτέρω φωτογραφιζόμενος λειψανοπομπός Ιάκωβος Λαρίσης (Σχίζας), ανατραφείς εις το κακόφημον ακροδεξιόν εκτροφείον ομοφυλόφιλων μητροπολιτών το λεγόμενον Τάγμα μητροπολίτου Παντελεήμονος Φωστίνη, θητεύσας και ούτος ως στρατιωτικός ιερεύς, εξωθήθη, διαβόητος ων, εις παραίτησιν υπό του χουντικού καθεστώτος εκβιαζόμενος δια ομοφυλοφιλικά σκάνδαλα, με τον Α.Ν. 214/1967, μαζί με τους ομοειδείς περί τα τοιαύτα Αττικής, Θεσσαλονίκης, Θσσαλιώτιδος, Δημητριάδος, Παραμυθίας, Ελασσώνος, το σύνολον επτά.

      Από πρόσφατον, λίαν καθυστερημένην, συνηγορίαν πνευματικού τέκνου του:
      http://www.eleftheria.gr/m/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/item/16727-.html

      Μια μαρτυρία χρήσιμη για τον ιστορικό του μέλλοντος
      Δημοσίευση: 22 Μαρ 2015 10:55

      Ο Ιάκωβος Σχίζας, μητροπολίτης Λαρίσης-Πλαταμώνος και Τυρνάβου κατά την περίοδο 1960-1968, απεδήμησε εις Κύριον το 1982 και φέρεται παραιτηθείς οικειοθελώς 14 χρόνια νωρίτερα, γεγονός ασυνήθιστο για ιεράρχες. Τον διαδέχθηκε ο μακαριστός Θεολόγος, ο οποίος φέρεται να πήρε πρώτα την ευλογία του.

      (…..)
      Ο δεσπότης Ιάκωβος Σχίζας, εκτός απ’ το πλούσιο φιλανθρωπικό και κοινωνικό του έργο είχε να επιδείξει κι άλλα προσόντα. Είχε έντονη προσωπικότητα, ξεχώριζε με το παράστημά του και από άμβωνος κατακεραύνωνε τους πάντες και προπάντων τους αξιωματούχους της πολιτείας, όταν έκρινε ότι αυθαιρετούν και προκαλούν με τις πράξεις τους.
      Θυμάμαι, μάλιστα, ότι το 1967 στο ναό της Αγίας Τριάδος, ενώ κήρυττε και ανέλυε μια κτηματική διαφορά στη συνοικία του Αγίου Θωμά μεταξύ Μητρόπολης και
      ελληνικού δημοσίου, καθώς κρατούσε στο χέρι του την ποιμαντική ράβδο, την άδραξε και τη σήκωσε απειλητικά στον αέρα λέγοντας : εμείς οι δεσποτάδες τούτη τη ράβδο μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε και διαφορετικά, αφού εκεί, που δεν περνάει λόγος, πίπτει ράβδος.
      Ποιά είναι η μαρτυρία μου; Ένα χρόνο μετά, και σε ηλικία 18 ετών κλήθηκα, όπως όλοι οι άρρενες συνομήλικοι μου να υποστώ στο κτίριο της στρατολογίας τον πνευματικό και υγειονομικό έλεγχο, που απαιτούνταν να γίνει πριν την κατάταξή μου στο στρατό. Στην ατομική συνέντευξη, που ακολούθησε , με το που διαπίστωσε ο αξιωματούχος ότι ήμουν οικότροφος, ούτε λίγο ούτε πολύ ζήτησε να μάθει, αν είχα εγώ ή κάποιος άλλος οικότροφος ερωτική σχέση με τον Μητροπολίτη ή αν είχε πέσει στην αντίληψή μου κάτι τέτοιο. Ομολογώ ότι έμεινα άναυδος με το θράσος του αξιωματούχου και ταράχτηκα ιδιαίτερα, γιατί όχι μόνο, όπως τον διαβεβαίωσα, δεν αντιλήφθηκα κάτι τέτοιο, αλλά, απεναντίας, ο συγκεκριμένος Ιεράρχης ενέπνεε και με το παραπάνω εκτίμηση και σεβασμό με το έργο του, την αρρενωπότητά του και το ύφος του. Δεν πέρασε, ωστόσο, παρά ελάχιστος χρόνος από εκείνη τη συνέντευξη και οι Λαρισαίοι πληροφορηθήκαμε ότι ο Ιάκωβος Σχίζας παραιτήθηκε και εγκατέλειψε οικειοθελώς τη Μητρόπολη.
      Πέρασαν από τότε 47 χρόνια, αλλά η συνέντευξη του 1968 ηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου. Σύμφωνα, λοιπόν μ’ όσα γνωρίζω για τον Ιεράρχη, απ’ τα χείλη του οποίου, σημειωτέον, μετά την παραίτησή του ποτέ δεν άκουσα στις συναντήσεις μας κάτι διαφορετικό απ’ αυτό, που είπε δημοσίως, στριφογυρνάει, συνεχώς, η σκέψη, για να μην πω η βεβαιότητα, ότι ο Ιάκωβος Σχίζας δεν παραιτήθηκε οικειοθελώς• εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση, προκειμένου ενδεχομένως ν’ αποφύγει το διασυρμό και τη δημόσια διαπόμπευση, όπως συνηθίζεται για αντιφρονούντες, που στέκονται εμπόδιο και μπαίνουν στο μάτι του κυκλώνα. Δεν πρέπει, άλλωστε, να ξεχνάμε ότι αυτά συνέβησαν επί χούντας, της οποίας οι μέθοδοι εξόντωσης αντιπάλων της είναι και παραμένουν γνωστοί.
      Και επειδή, ίσως, κάποιοι αναρωτιούνται, γιατί δημοσιοποιώ τώρα όλα αυτά και όχι νωρίτερα, σπεύδω να πω ότι θεώρησα σκόπιμο να το κάνω τώρα, που έχει ηρεμήσει εν πολλοίς η τοπική εκκλησία, προκειμένου να συμβάλλω στην αποκατάσταση της αλήθειας και του ίδιου του Ιεράρχη αλλά και να απαλλαγώ ο ίδιος απ’ τις ενοχές μου για τη μέχρι τώρα σιωπή μου.

      Κάτωθι, αθλία συζήτησις «πιστών» δια τον Ιάκωβον. Διατηρώ την ορθογραφίαν των:

      https://apotixisi.blogspot.gr/2009/05/aimatoba.html

      ΛΑΡΙΣΑ Η ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΗ ΠΟΛΙ
      Τρίτη, 19 Μαΐου 2009
      (….)

      13 σχόλια:

      (….)

      Ανώνυμος19 Μαΐου 2009 – 1:17 μ.μ.
      Για μια στιγμή κ. Τσολογιάννη. Λέτε ότι εδώ και 35 χρόνια υπάρχει εκκλησιαστικώς ανώμαλη κατάσταση. Δηλαδή ο Θεολόγος ανήλθε με κανονικό τρόπο στο Θρόνο? Θυμάστε πως έχασε ο Ιάκωβος Σχίζας το θρόνο του το 1968? Σας λέει τίποτε το διάταγμα 241/1967 περί της απώλειας έξωθεν καλής μαρτυρίας? Με αυτό αποκακρύνθηκαν 20 Μητροπολίτες τότε. Απολογήθηκε ποτέ ο Ιάκωβος Σχίζας ενώπιον της τότε ιερωνυμικής Συνόδου που του στέρησε το Θρόνο?

      ΟΔΥΣΣΕΑΣ19 Μαΐου 2009 – 1:35 μ.μ.
      Αγαπητε φιλε
      Τι μας λες;
      Ο θλιβερος Ιακωβος Σχιζας κληθηκε να παραιτηθη του θρόνου του. Και αυτο διοτι εκεινη την περιοδο βρωμουσε ο …εκκλησιαστικος τοπος.
      Εις βαρος του Σχιζα κυκλοφορουσαν φωτογραφιες σε στασι …μη σεμνη. Και δεν ηταν φωτομονταζ.
      θελεις να δημοσιευσω μια τετοια;
      Κληθηκε λοιπον εκεινος να παραιτηθη ή να δικαστη.
      Και προτιμησε την παραιτησι. Λοιπον;

      ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ26 Φεβρουαρίου 2014 – 12:28 π.μ.
      Για δημοσίευσε μία να δω…

      ΟΔΥΣΣΕΑΣ19 Μαΐου 2009 – 1:44 μ.μ.
      Και μην μου πης κακως παραιτηθηκε αλλα δειλιασε γιατι του εβαλαν στον κροταφο το περιστροφο.
      Αληθεια;
      Ετσι καμνουν οι ηγετες;
      Παραιτουνται με την πρωτη απειλη; Μωρε κατι ηγετες, της δεκαρας!!!

      Ανώνυμος19 Μαΐου 2009 – 3:51 μ.μ.
      ΟΔΥΣΣΕΥ κακόδοξε άραγε με απειλές που εκτοξεύεις προς άπαντας τις οποίες ποτέ δεν ολοκληρώνεις πια συμφέροντα εξυπηρετείς.Πεφίμωσω πια την βλασφημία και άν έχεις αποδείξεις μίλας με στοιχεία και μην σπιλώνεις τους μητροπολίτας μας και δή γέροντα της Αιγιαλείας που λόγο της αγιοσύνης του ακόμα δεν σε αφόρισε.Σταμάτα πιά να λένε ανυπόστατα και μίλα με αποδείξεις,δεν βλέπεις ότι κάνεις κακό.Και πές μας γιατί κυνηγάς με ανυπόστατα και ανύπαρκτα επιχειρήματα τον Αμβρόσιον και δεν μας λές που ανήκεις αν είσαι αποτειχισμένος όπως αναφέρεις και ποιος είναι ο επισκοπός σου;Ποιόν μνημονεύεις;ΜΙΛΑ ΚΑΘΑΡΑ και μην με σκανδαλίζεις

      Οδυσσέας19 Μαΐου 2009 – 4:03 μ.μ.
      Μπα! Απο μεσα ειναι η πληροφορια σου, οτι θα με αφοριση ο γεροντας σου, ο Αμβροσιος;
      Σοβαρα;
      Κοντα στον μαγγα Σεραφειμ τα εμαθε αυτα;
      Η αυτος τα εμαθε σε εκεινον;
      Να τον πητε να μην ξεχαση να αφοριση και τα …τσουραπια μου!

      Μην βιαζεσαι, ομως, φιλε.
      Ετοιμαζω απαντησι, στον αξιοθρηνητο γεροντα σου.
      Και ισως χρειασθη να αφοριση και την απαντησι μου.
      Και να του πης ακομα οτι απο πανω μου περναει ηλεκτρικο ρευμα.
      Να προσεχη, διοτι μεταφερω …ηλεκτροπληξια!!!
      Οκεϋ; Προσεχε και συ ανθρωπακι «Αμβροσιανο».

      Ανώνυμος19 Μαΐου 2009 – 4:09 μ.μ.
      Aμοιρε Οδυσσεύ απο τί να προσέχω;Προς ποίους εξαπολύεις απειλές και ποιά είναι τα συμφέροντα των πραξε’ων σου;Αν έχεις να πείς κάτι πές το και σταμάτα να δημιουργείς εντυπώσεις άσχημες για τους τελευταίους ιεράρχες ορθοδόξους που ορθοτομούν τον ΛΟΓΟ ΑΛΗΘΕΙΑΣ,Πες μας ποιον μνημονεύεις επιτέλους μίλα ξεκάθαρα και άσε την λάσπην,τι σχέση έχεις εσύ με τους Μητροπολίτας μας;

      Ανώνυμος19 Μαΐου 2009 – 4:10 μ.μ.
      Aν έχεις κάτι να πείς κάντο με αποδείξεις και όχι με κατάκριση και αργολογίαν.ΑΛΛΙΩΣ ΠΕΦΙΜΩΣΩ

      Ανώνυμος19 Μαΐου 2009 – 4:51 μ.μ.
      «Με βίασε ο ΨΕΥΤΟπαπάς που τρέλανε την Θώδη!»

      Ένα νέο θρίλερ πυκνώνει το μυστήριο γύρω από την εξαιρετικά περίεργη υπόθεση των συνεχών καταγγελιών προς το πρόσωπο του 62χρονου ρασοφόρου Νεκτάριου Γεωργίου, ηγουμένου της μονής Αγίου Νεκταρίου στη Σαλαμίνα. Μετά τα δραματικά παρατράγουδα του εγκλεισμού της Εφης Θώδη σε ψυχιατρική κλινική και τις καταγγελίες της οικογένειας της τραγουδίστριας για τον «μάγο-εξορκιστή που την τρέλανε» μια 56χρονη γυναίκα από τη Σαλαμίνα παρουσιάζεται ως το νέο θύμα του.

      (….)

      **********

      Επ’ευκαιρίας ομιλών δια τους μητροπολίτας Λαρίσης:

      http://www.espressonews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF/11590/%CE%B7-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE-%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85

      Η «χρυσή» γκαρνταρόμπα του μητροπολίτη Λαρίσης Ιγνατίου
      Δευτέρα, Μάιος 12, 2008 – 18:40

      Ξεπερνούν τις εκατό (100) οι αρχιερατικές στολές του 62χρονου μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνατίου, η αξία των οποίων υπερβαίνει τα 600.000 ευρώ αν υπολογιστούν και τα εγκόλπια, οι πατερίτσες και οι μίτρες που τις συνοδεύουν, σύμφωνα με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Αγώνας» της Λάρισας. Η εφημερίδα σε τέσσερις σελίδες δημοσιεύει 100 διαφορετικές φωτογραφίες του μητροπολίτη Ιγνατίου που σε καθεμία φορά και διαφορετική αρχιερατική στολή και ενδεχομένως εγκόλπιο και μίτρα. Ο εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας Τριαντάφυλλος Τασιόπουλος δημοσιεύει και πίνακα με τις τιμές των αρχιερατικών στολών. Σύμφωνα με τον πίνακα: Η απλή αρχιερατική στολή κοστίζει από 2.000 έως 13.000 ευρώ στα καταστήματα, ενώ στα μοναστήρια η απλή στολή κοστίζει από 4.500 έως 30.000 ευρώ. Οι μίτρες από 1.000 έως 10.000 ευρώ, οι πατερίτσες από 1.000 έως 12.000 ευρώ, τα μπαστούνια από 450 έως 2.500 ευρώ. Το εγκόλπιο και οι σταυροί από 1.200 ευρώ, ανάλογα με τα πρόσωπα που εικονίζονται και το βάρος σε χρυσό. Το ωμοφόριο από 600 έως 3.000 ευρώ.

      Επίσης, στην εφημερίδα «Αγώνας» δημοσιεύεται απόσπασμα από το βιβλίο «Πρόσχωμεν» του αρχιμανδρίτη Δανιήλ Αεράκη, το οποίο αναφέρει τα εξής: «Τα χρυσοποίκιλτα και χρυσοκέντητα άμφια των κληρικών αποτελούν: πρόκλησι, σπατάλη, σκανδαλισμό». Τα άμφια του 62χρονου σεβασμιότατου Ιγνατίου θα πρέπει να προέρχονται από δώρα, από αγορές του ιδίου ή και συνδυασμό των δύο. Πιθανόν θα υπάρχει μεγάλη ποικιλία στην γκαρνταρόμπα του μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου και δεν αποκλείεται να έχει την πλουσιότερη συλλογή αρχιερατικών στολών και παρελκομένων από όλους τους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Συνήθως οι μητροπολίτες έχουν από 10 έως 30 στολές, αρκετές πατερίτσες και όχι περισσότερες από 10-15 μίτρες, λόγω του όγκου που καταλαμβάνουν. Ο μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιος (κατά κόσμον Ιάκωβος Λάππας) γεννήθηκε το 1946 στη Σαλαμίνα. Μητροπολίτης εξελέγη το 1994. Αύριο Τετάρτη τη Λάρισα θα επισκεφθούν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, με αφορμή την εορτή του πολιούχου της Λάρισας Αγίου Αχιλλίου. Ενδιαφέρον θα έχει και το τι δώρα θα φέρουν στον επιχώριο μητροπολίτη. Και κάτι τελευταίο: Στις προσκλήσεις που τυπώθηκαν από τη Μητρόπολη Λάρισας υπάρχει ένα λαθάκι: αντί της Α.Θ.Π. (Αυτού Θείας Παναγιότητος) τυπώθηκε Α.Π.Θ.

      ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

  18. Ο/Η Αγάπη χωρίς ανταπόκριση. λέει:

    Ο καϋμένος ο Αρχιεπίσκοπος είναι, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία σας στην Βιομηχανία Θαυμάτων Εφραίμ Νέας Μάκρης, πάντα χαρούμενος όταν συναντιέται με τον Αρχιερέα της νύχτας του Χειμερινού Ηλιοστάσιου. Ο Κασιδιάρης όμως είναι πολύ αυστηρός μαζί του. Γιατί;
    Δεν είναι αμοιβαία τα αισθήματα;


    Τατόι

  19. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    http://www.athensvoice.gr/politiki/ta-periferomena-leipsana-martyroyn-mia-ekklisia

    Τα περιφερόμενα λείψανα μαρτυρούν μια εκκλησία χωρίς πνευματικότητα

    Η συνάντηση με το λείψανο του αγίου – όπως γίνεται σήμερα – αποκλείει την συνάντηση με το μυστήριο…
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΤ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
    1

    Μία απλή περιδιάβαση στο διαδίκτυο και κυρίως στις ιστοσελίδες με εκκλησιαστικές ειδήσεις, μας πείθει για την …ενδημική νόσο που έχει ενσκήψει στον εκκλησιαστικό, αλλά και στον δημόσιο βίο.

    Ανεξέλεγκτη – και άρα πληθωρική – μεταφορά και περιαγωγή ιερών λειψάνων και εικόνων, σε όλη την ελλαδική επικράτεια. Το φαινόμενο, σ’ αυτή την άνευ ορίου εκδοχή του, είναι σχετικά νέο, δηλ. υπόθεση των τελευταίων 20 περίπου χρόνων. Την τελευταία οκταετία, όμως, η έξαρση είναι τεράστια. Ίσως, τελικά, εξηγείται και αυτό το φαινόμενο στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης.

    Αν είχαμε ένα καθημερινό «δελτίο» μεταφοράς ιερών κειμηλίων μόνο στην Αττική, θα εντυπωσιαζόταν ο καθείς από την πρωτοφανή κινητικότητα.

    Από θεολογικής σκοπιάς, η μεταφορά και χρησιμοποίηση των ιερών λειψάνων κατά το δοκούν συνιστούν φοβερή εκκοσμίκευση! Mε άλλα λόγια τέτοιες πρακτικές δεν καλύπτουν την μεταφυσική αναγκαιότητα της ύπαρξης, δεν οδηγούν στην εκ νέου ανακάλυψη της απoλεσθείσας πνευματικότητας, αλλά φέρνουν στην επιφάνεια μια «μαγική» εκδοχή της Εκκλησίας, που συνιστά αλλοτρίωση. Και – φευ! – φαίνεται να αναγκάζεται η Διοικούσα Εκκλησία να υιοθετήσει στοιχεία οθνεία για να μη χάσει τα προνόμια της «επικρατούσας θρησκείας».

    Η περιφορά λειψάνων σήμερα γίνεται:

    Για λόγους οικονομικούς, δηλαδή να σπεύσουν να προσκυνήσουν οι πιστοί δίδοντας τον όβολό τους.
    Για λόγους πνευματικής χειραγώγησης των πιστών, οι οποίοι εθίζονται στη λατρεία και όχι στην τιμή των λείψανων, στα θρυλούμενα θαύματα, στις προφητείες και δεν μπαίνουν ποτέ στην ουσία του Χριστιανισμού, που είναι η αληθινή πνευματικότητα, η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη και βέβαια η ευθύνη!
    Για λόγους προσωπικής προβολής των ιερωμένων που κινούν και διεκπεραιώνουν την όλη διαδικασία, η οποία δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση. Για να πετύχει η όλη διοργάνωση απαιτείται μια …σκηνοθεσία (αγήματα, λιτανείες, πλήθος ιερέων και λαού, ΜΜΕ, παρουσία πολιτικών παραγόντων κ.λπ.). Όμως ο υπερπερισσεύων ναρκισσισμός κάνει θαύματα!
    Τα λείψανα θα πρέπει να μένουν εκεί όπου φυλάσσονται και να μην περιφέρονται. Οι πιστοί, αν θέλουν, να πάνε εκεί όπου βρίσκονται να τα προσκυνήσουν. Τρανή απόδειξη είναι τα τρία άφθαρτα λείψανα των Αγίων της Επτανήσου (Διονυσίου, Γερασίμου και Σπυρίδωνος) που δεν βγαίνουν ποτέ από την τόπο τους.

    Για την πρακτική της εγκαθίδρυσης αντιγράφων περιπύστων και θαυματουργών εικόνων, ας όψεται ο …ευρηματικός ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, ο οποίος – εκτός της περιφοράς της Αγίας Ζώνης ανά την οικουμένη – λάνσαρε με μεγάλη επιτυχία τη νέα αυτή ατραξιόν. Περιάγει αντίγραφα (πληρωμένα από ρώσους μεγιστάνες) ανά τας ρύμας και τας οδούς, ενισχύοντας έτσι το αδιαφιλονίκητο πλέον προφίλ του. Είναι ο μαιτρ του είδους: πώς χρησιμοποιεί την Παναγία για να δοξάζεται εκείνος.

    Τα αντίγραφα ευδοκιμούν γιατί οι σημερινοί κληρικοί (αρχιερείς, ηγούμενοι και λοιποί που κινούν και συντηρούν αυτή την ιστορία) είναι – φευ! – αντίγραφα!

    Τείνουμε, ως Ορθοδοξία, σε …φαιδρά καταντήματα. Μας λέει η είδηση, ήδη πριν πέντε χρόνια (2012): Η «Εκκλησία του Κοπιμισμού» (Εκκλησία του Αντιγραφισμού, σε ελεύθερη απόδοση) κατάφερε να αναγνωριστεί ως επίσημη θρησκεία από την κυβέρνηση της Σουηδίας, μιας χώρας όπου το παράνομο κατέβασμα ταινιών και μουσικής είναι διαδεδομένη συνήθεια. Για τους κοπιμιστές, η πληροφορία είναι ιερή και το copy-paste είναι ένα είδος θρησκευτικού μυστηρίου. Μάλιστα, το CTRL+C και το CTRL-V, οι συντομεύσεις για αντιγραφή και επικόλληση στον υπολογιστή, είναι τα ιερά σύμβολα της παράξενης θρησκείας!

    Στις μέρες μας – κυρίως λόγω Εφραίμ – κάθε μήνα κάμποσα αντίγραφα Βατοπαιδινών εικόνων εγκαθίστανται σε ναούς και μονές της Ελλαδικής επικράτειας, με τους πιστούς να συρρέουν στα ανάλογα …events.

    Ένα άλλο απίθανο δεδομένο είναι ότι πλέον δεν αρκεί το ένα λείψανο για τον …κορεσμό των πιστών. Μαζί του μεταφέρεται και ένα άλλο. Για παράδειγμα, αυτές τις μέρες στον Πειραιά έχουν τεθεί προς προσκύνησιν από την Μητρόπολη Βεροίας, η εικόνα της Παναγίας Σουμελά και τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας.

    Και βέβαια δεν αγγίζουμε το λίαν ευαίσθητο θέμα της αυθεντικότητος όλων των περιαγομένων λειψάνων, διότι είναι πραγματικά πολύ μεγάλο.

    Εν κατακλείδι, η όλη ιστορία της μεταφοράς και περιαγωγής ιερών κειμηλίων στις μέρες μας, αποκαλύπτει μια Εκκλησία γυμνή πνευματικότητος. Δυστυχώς, η συνάντηση με το λείψανο του αγίου – όπως γίνεται σήμερα – αποκλείει την συνάντηση με το μυστήριο…

    * Ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος είναι θεολόγος.

  20. Ο/Η Μίμης ο σιδεράς λέει:

    http://tvxs.gr/news/ellada/leipsanolatreia-ta-apomeinaria-mias-pistis

    Λειψανολατρεία: Τα απομεινάρια μιας πίστης

    Ιφιγένεια Κοντού

    «Κάποιος ισχυρίζεται ότι έχει ένα πούπουλο από το φτερό του αγγέλου Γαβριήλ, και ο Επίσκοπος του Μάιντς έχει μια φλόγα από την καιόμενη βάτο του Μωϋσή. Και πώς συμβαίνει να έχουν θαφτεί στη Γερμανία δεκαοχτώ απόστολοι, τη στιγμή που ο Χριστός είχε μονάχα δώδεκα;» – Η φράση αποδίδεται στον Μαρτίνο Λούθηρο. Αν έχει όντως ειπωθεί, πόσο επίκαιρη συνεχίζει να είναι σήμερα, 500 χρόνια αργότερα…

    Το σκήνωμα της Αγίας Ελένης με την ασημένια προσωπίδα που τιμάται με την παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας [αρχηγός κράτους άλλωστε κι αυτό όπως και το «άγιο φως»] αλλά και με αθρόα προσέλευση προσκυνητών στην Αγία Βαρβάρα Αιγάλεω, είναι χωρίς αμφιβολία, το [νεκρό] πρόσωπο της εβδομάδας. Το θέμα συζητιέται σε όλα τα Μέσα.

    Πολλοί παρατηρητές του φαινομένου, έσπευσαν να παρομοιάσουν την προθυμία των πιστών να προσκυνήσουν ένα άψυχο σώμα, νεκρό εδώ και αιώνες με την προσκόλληση των πρωτόγονων λαών στους νεκρούς προγόνους τους. Δεν είναι όμως μόνο οι πρωτόγονοι λαοί που προσκυνούν και λατρεύουν νεκρά σώματα.

    Στην Ευρώπη η λατρεία των λειψάνων είναι πολύ δημοφιλής. Υπάρχει για παράδειγμα, το αίμα του «Αγίου Ιανουαρίου» [San Gennaro] που λέγεται ότι υγροποιείται τρεις φορές τον χρόνο. [Εκτός από το 1939, το 1980 και πέρσι]. Υπάρχουν μερικά κεφάλια του Ιωάννη του Βαφτιστή [κανείς δεν αμφισβητεί καν τη γνησιότητά τους, είναι όλα αληθινά] καθώς και τέσσερα σώματα, σε διάφορα μέρη της Ευρώπης, που αποδίδονται στην «Αγία Λουκία», μια πολύ αγαπημένη αγία των λαών της Βόρειας Ευρώπης αν και όχι τόσο διάσημη στα Βαλκάνια. [Πόσο μπροστά ο Λούθηρος…]


    * Ο San Genaro σε mural [πάσα ομοιότητα είναι συμπτωματική]

    Στη γειτονική μας Ιταλία , την έδρα της Καθολικής θρησκείας, υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 2.468 «άγιοι χώροι» όπου φυλάσσονται λείψανα. Μόνο στο Βατικανό υπάρχουν περισσότερα από χίλια λείψανα σε ειδικό φυλακτήριο [!]. Το 1950 ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ έκανε τη θριαμβευτική ανακοίνωση ότι μετά από δέκα χρόνια ανασκαφών, βρέθηκε επιτέλους ο τάφος του αποστόλου Πέτρου! Πού ήταν παρακαλώ; Κάτω από το Βατικανό!

    Το 1968 μάλιστα, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ επιβεβαίωσε ότι όντως πρόκειται περί των «θνητών λειψάνων του Αγίου Πέτρου, τα οποία αξίζουν όλη την αφοσίωση και την ευλάβειά μας». Όλες οι φωνές [της λογικής και της επιστήμης] που εξέφραζαν έντονες επιφυλάξεις ή και αντιρρήσεις [όπως του Καθολικού αρχαιολόγου Αντόνιο Φερούα ο οποίος έλαβε μέρος στις ανασκαφές του Βατικανού ή του Καρδινάλιου Πουπάρ το 1991] κατασιωπήθηκαν.

    Σύμφωνα με το Καθολικό περιοδικό 30 giorni, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ όπως και ο προκάτοχός του Πίος ΙΑ΄, «είχε πάνω του λείψανα της αγίας της Λιζιέ». Ο Παύλος ΣΤ΄ «είχε ένα δάχτυλο του αποστόλου [Θωμά] στο τραπέζι του γραφείου του» και ο Ιωάννης Παύλος Β΄ «έχει, στη δική του κατοικία, μέρη από τη . . . σορό» του «Αγίου Βενέδικτου» και του «Αγίου Αντρέα». Όχι ότι άδειασε κιόλας η Ιταλία από λείψανα με την παραχώρηση του σκηνώματος από τη Βενετία στην Αθήνα…Να τα λέμε κι αυτά.

    Έχει κάποια χριστιανική βάση η λειψανολατρεία;

    Φαίνεται ότι η λατρεία για τα λείψανα δεν προέκυψε αμέσως μετά τον θάνατο των αποστόλων αλλά αρκετές δεκαετίες ίσως και αιώνες αργότερα. Σημειωτέον ότι η Αγία Γραφή που ολοκληρώθηκε γύρω στο 98 μ.Χ., δεν αναφέρει σε κανένα σημείο της, κάποια περίπτωση λατρείας λειψάνων. Ούτε καν του μάρτυρα Στέφανου που θανατώθηκε δια λιθοβολισμού μπροστά σε τόσον κόσμο όπως περιγράφεται στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης: Πράξεις. Ούτε ένας χριστιανός δεν σκέφτηκε να κόψει ένα κομμάτι από τον μάρτυρα, ένα δάχτυλο για παράδειγμα και να το ’χει στο σπίτι του, όπως ο Πάπας Παύλος ΣΤ’. Πότε βρέθηκε το σώμα του κι άρχισε να του αποδίδεται λατρεία; Μόλις στις αρχές του 5ου μ.Χ. αιώνα, σύμφωνα πάντα με τους θρύλους της Ορθοδοξίας.

    Μήπως υπάρχει κάποια αναφορά σε λατρεία λειψάνων σε παλαιότερα βιβλία της Αγίας Γραφής όπως στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης; Ούτε καν. Το μόνο επιχείρημα το οποίο μπορούν ίσως να επικαλεστούν όσοι προσκυνούν τα λείψανα είναι το θαύμα με τα κόκκαλα του νεκρού προφήτη Ελισαιέ. Πολύ συγκεκριμένα, το περιστατικό στην Αγία Γραφή αναφέρεται ως εξής: «Ύστερα πέθανε ο Ελισαιέ και τον έθαψαν. Και ληστρικές ομάδες Μωαβιτών εισέβαλλαν τακτικά στη χώρα, όποτε έμπαινε ο χρόνος. Και καθώς έθαβαν έναν άνθρωπο, είδαν τη ληστρική ομάδα. Αμέσως έριξαν τον άνθρωπο μέσα στον τάφο του Ελισαιέ και έφυγαν. Και μόλις ο άνθρωπος άγγιξε τα κόκαλα του Ελισαιέ, ήρθε στη ζωή και στάθηκε στα πόδια του» [2 Βασιλέων 13:20,21.]

    Πουθενά βέβαια, δεν αναφέρεται ότι ακολούθησε λατρεία ή απόδοση ευλαβικού σεβασμού έστω, στα οστά του προφήτη. Απ΄ό,τι φαίνεται, τον ξαναέθαψαν. Ούτε λάρνακα ούτε κόκκινο μαξιλαράκι ούτε ασημένια προσωπίδα. Σε ολόκληρη την Αγία Γραφή δεν υπάρχει ούτε ένα εδάφιο που να αναφέρεται κάτι τέτοιο. Συμπέρασμα από τον Ωριγένη: «Είναι συνεπώς μάταιο ν’ αναζητήσωμε στην Παλαιά Διαθήκη δικαιολογία για τη λατρεία των λειψάνων· και στην Καινή Διαθήκη δεν δίδεται πολλή προσοχή στα λείψανα. . .».

    Πώς φτάσαμε στη λατρεία των λειψάνων;

    Αφού λοιπόν δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στη Βίβλο κι εφόσον οι πρώτοι χριστιανοί δεν την συνήθιζαν, πώς καθιερώθηκε η λειψανολατρεία ως έκφραση πίστης και ευλάβειας ;
    Τα λείψανα ως αντικείμενο λατρείας άρχισαν να εμφανίζονται -μαζί με την καθιέρωση αγίων και άλλα δογματικά θέματα- από τον 2ο μ.Χ. αιώνα κι έπειτα. Κάπου ανάμεσα στις αρχές του 2ου αιώνα και τη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ. Κι ενώ λογικά θα έπρεπε να λιγοστεύουν με τα χρόνια, αντίθετα, αυξάνονται και πληθύνονται. Θρησκευτικοί αλλά και οικονομικοί , ενίοτε και πολιτικοί λόγοι εδραίωσαν μέσα στους αιώνες, τη λατρεία των λειψάνων καθιστώντας την μια ακμάζουσα επιχείρηση.

    Μια καίρια στιγμή στην ιστορία της λειψανολατρείας ήταν όταν o εκκλησιαστικός πατέρας και συγγραφέας Θεοδώρητος, ο πρώτος θεολόγος της χριστιανικής λειψανολατρείας, είχε τη φαεινή ιδέα ότι δεν χρειάζεται το λείψανο να είναι ένα ακέραιο σώμα. Ακόμη και μικρά τμήματα του νεκρού σώματος έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα! [«Τεμαχισμένα σώματα—ολόκληρη η δράση της θείας χάριτος!» ] Οπότε, μπορούσε κάλλιστα ένα σκήνωμα να τεμαχιστεί και τα «θαυματουργά» μέλη να μοιραστούν! Χρυσές δουλειές! Χέρια, πόδια, κάρες… όλα πλέον γίνονταν δεκτά με…τιμές! Σε βαθμό που το 386 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος εξέδωσε ειδικό νόμο ενάντια στην πώληση και το εμπόριο λειψάνων. Από τον 4ο αιώνα έως τη Μεταρρύθμιση πάντως, τα λείψανα γνώρισαν δόξες, τα κέρδη μεγάλωναν, ιδιαίτερα δε τον 12ο και 13ο αιώνα, ο τζίρος έφτασε στα ύψη!

    «Κανένας προσκυνητής δεν γύριζε από την Ανατολή με άδεια χέρια. Η ευλάβεια συνδυαζόταν με την κερδοσκοπική προσδοκία. Τα κειμήλια μεταπουλιόνταν σε αστρονομικές τιμές στα ευρωπαϊκά μοναστήρια κι εκείνα με τη σειρά τους μεταβάλλονταν σε πακτωλό αργυρολογίας. Κι όταν στο χρηματιστήριο των ιερών κειμηλίων εξαντλήθηκαν τα δάκρυα τής Παναγίας -είχαν κυκλοφορήσει στη χριστιανική οικουμένη τόννοι ολόκληροι- και τα φτερά των αγγέλων και τα γένεια τού Ιησού καί τα εργόχειρα τής Παναγίας, άρχισε το εμπόριο των αγίων λειψάνων, που προσφέρονταν σε απίστευτη ποικιλία.» – «Ξένοι Ταξιδιώτες στην Ελλάδα» του Κυριάκου Σιμόπουλου, κεφάλαιο: «Κειμήλια και Λείψανα».

    Οι αυτοκράτορες ήθελαν ένα μικρό οστό στα ιδιαίτερα διαμερίσματά τους [status symbol] ή μαζί τους στη μάχη [φυλαχτό]. Απομεινάρια μιας πίστης που είχε ανάγκη να βλέπει και να αγγίζει κάτι κι ας ήταν νεκρό από αιώνες.

    Κι ενώ η ανθρωπότητα βγήκε κάποια στιγμή από τον Μεσαίωνα, η θρησκευτική κατήχηση κρατάει τους πιστούς ακόμη εκεί, σε αυτήν την περίοδο της Ιστορίας. Στη λειψανολατρία. Μπορεί να πει δε κανείς ότι τους κρατά με νύχια και με δόντια. Κατά κυριολεξία.

    Η Δεύτερη Σύνοδος του Βατικανού επιβεβαίωσε ότι, «σύμφωνα με την παράδοσή της, η Εκκλησία αποδίδει λατρευτικό σεβασμό στους αγίους και τιμά τα αυθεντικά τους λείψανα και τις εικόνες τους». (Διάταγμα για τη Θεία Λειτουργία [Constitution “Sacrosanctum Concilium” sulla sacra Liturgia] από Τα Πρακτικά της Β΄ Συνόδου του Βατικανού [I Documenti del Concilio Vaticano II], 1980). «Τα διαπρεπή λείψανα, καθώς επίσης και αυτά που τιμούνται από ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων» αναφέρονται στον Κώδικα του Κανονικού Δικαίου (Codex Iuris Canonici), που εξέδωσε ο Ιωάννης Παύλος Β΄ το 1983. (Κανόνας 1190).

    Η Ορθοδοξία δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω… Έχει και εκείνη τα λείψανά της. Τα λείψανα των αγίων Σπυρίδωνα, Διονυσίου και Γεράσιμου έχουν πιάσει τα πόστα στα Επτάνησα, ένα σε κάθε νησί. Του Αγίου Νεκτάριου στην Αίγινα. Στην Πάτρα, εννοείται ότι υπάρχει η κάρα του αγίου Ανδρέα[το δεξί του χέρι όμως είναι στο Άγιον Όρος]. Στο Άγιον Όρος και συγκεκριμένα στο Βατοπέδι, βρίσκεται και το δεξί χέρι του Χρυσόστομου μαζί με την κάρα του. Το δεξί χέρι της Αγίας Αικατερίνης επίσης , φυλάσσεται και αυτό στο Βατοπέδι [σαφής προτίμηση στα δεξιά χέρια].

    Εκτίθενται και προσκυνούνται χωρίς να τους ρωτήσει κανείς

    Ένας παράγοντας βέβαια που συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση της λειψανολατρείας, ήταν ότι οι ίδιοι οι άγιοι αποδείχτηκαν πολύ συνεργάσιμοι και καλόβολοι. Όντας νεκροί από αιώνες, δεν έφεραν καμία αντίρρηση στο να τους τεμαχίσουν, να τους στολίσουν και να τους εκθέτουν για προσκύνημα. Εξυπνάδες; Όχι ακριβώς. Υπάρχει ένα θέμα εδώ. Ηθικής φύσεως. Άραγε οι ίδιοι οι άγιοι [ως ταπεινοί χριστιανοί] θα συμφωνούσαν να τους προσκυνούν οι συγχριστιανοί τους , να τους κρεμάνε τάματα και να στήνεται ένα ολόκληρο εμπόριο από φυλαχτά και κάθε είδους αναμνηστικά γύρω από το νεκρό σώμα τους;

    Ίσως να αντιδρούσαν όπως ο απόστολος Παύλος και ο Βαρνάβας οι οποίοι σε κάποιο ιεραποστολικό ταξίδι τους στην Κύπρο, παραλίγο να γίνουν αντικείμενα λατρείας των ντόπιων που τους πέρασαν για θεούς, για τον Δία και τον Ερμή και θελησαν να τους προσκυνήσουν… Η συνέχεια, όπως αναφέρεται στο βιβλίο της Αγίας Γραφής, Πράξεις 14: 8-18… «Ωστόσο, όταν οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος το άκουσαν αυτό, έσκισαν τα εξωτερικά τους ενδύματα και πήδησαν μέσα στο πλήθος, φωνάζοντας και λέγοντας: “Άντρες, γιατί κάνετε αυτά τα πράγματα; Και εμείς είμαστε άνθρωποι που έχουμε τις ίδιες αδυναμίες με εσάς, και σας διακηρύττουμε τα καλά νέα για να στραφείτε από αυτά τα μάταια πράγματα στον ζωντανό Θεό, ο οποίος έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά…”. Λέγοντας δε αυτά τα πράγματα, μόλις και μετά βίας συγκράτησαν τα πλήθη από το να θυσιάσουν σε αυτούς.»

    Και οι άγιοι-λείψανα, αιώνες μουμιοποιημένοι κάτω από τις προσωπίδες, αν είχαν φωνή να μιλήσουν, ποιος ξέρει τι θα έλεγαν; Πιθανόν να αναφωνούσαν: «Τι κάνετε εκεί; Γιατί με προσκυνάτε; Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να με εκθέτετε νεκρό/ή; Πού στην ευχή είναι το δεξί μου χέρι;»

  21. Ο/Η Aγγέλα λέει:

    από τον/την Αποστολική Διακονία. Πέμπτη, 01 Ιουνίου 2017

    Ο Αρχιεπίσκοπος υποδέχθηκε την Βασιλική Οικογένεια στην Αγία Ελένη

    Προσκυνηματική επίσκεψη στον Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας ομωνύμου Δήμου Αττικής, όπου από τις 14 Μαΐου φιλοξενείται το Σεπτό Λείψανο της Αγίας Ισαποστόλου Ελένης, πραγματοποίησε ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος, συνοδευόμενος από την σύζυγό του Άννα Μαρία και τον υιό τους Πρίγκιπα Παύλο.

    Την βασιλική οικογένεια υποδέχθηκε στα προπύλαια του Ναού, ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος Β΄ ο οποίος τέλεσε δέηση ενώπιον του Ι. Λειψάνου.

    Παρόντες ήταν επίσης ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος, Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας, επικεφαλής στελεχών του Οργανισμού καθώς και ο Δήμαρχος της πόλεως της Αγίας Βαρβάρας κ. Γιώργος Καπλάνης.

    Συγκινημένος ο Μακαριώτατος απευθυνόμενος προς την βασιλική οικογένεια ευχήθηκε το προσκύνημα όλων να είναι «εις αγαθόν».

    Αμέσως μετά οι υψηλοί επισκέπτες ξεναγήθηκαν στους χώρους του Θεολογικού Οικοτροφείου της Αποστολικής Διακονίας όπου ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίου ενημέρωσε για το έργο του Οργανισμού στους τομείς της Ιεραποστολής, της διαδόσεως του Ευαγγελίου αλλά και του Πολιτισμού.

    Προσκάλεσε δε τα μέλη της οικογένειας να επισκεφθούν το οικοτροφείο, ώστε να έχουν την ευκαιρία να επικοινωνήσουν απευθείας με τους φοιτητές, κάτι το οποίο αποδέχθηκαν.

  22. Ο/Η Εφοριακός που λαδώνεται λέει:

    Φορολόγηση και έλεγχος του προορισμού των εισπράξεων:

    http://www.lifo.gr/now/greece/148426

    Πόσοι προσκυνούν κάθε μέρα το λείψανο της Αγίας Ελένης στην Αγία Βαρβάρα

    Προσέλευση ρεκόρ στον ιερό ναό Αγίας Βαρβάρας

    12.6.2017

    Πέραν κάθε προσδοκίας είναι η προσέλευση των πιστών στον προσκυνηματικό ιερό ναό της Αγίας Βαρβάρας, του ομώνυμου δήμου της Αττικής, όπου φιλοξενείται από τις 14 Μαΐου το ιερό λείψανο της Αγίας Ελένης και Τίμιο Ξύλο. Χιλιάδες πιστοί από διάφορα σημεία της χώρας, σχηματίζουν μεγάλες ουρές προκειμένου να προσευχηθούν ενώ η αναμονή των προσκυνητών ξεπερνά τις 2 ώρες, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Αντίστοιχα το μήκος της ουράς που σχηματίζουν ξεπερνά τα 150 μέτρα. Εντυπωσιασμένος ο γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας, Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος, δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «είναι συγκινητική η προσέλευση των πιστών ανθρώπων που από ολόκληρη τη χώρα προσέρχονται κατά χιλιάδες για να προσκυνήσουν τη μεγάλη ισαπόστολο. Ο λαός δείχνει με την παρουσία του, πως η πίστη του είναι ειλικρινής, διαχρονική και ουσιαστική». Σημειωτέον ότι, σύμφωνα με υπολογισμούς που αναφέρει το ΑΠΕ/ ΜΠΕ καθημερινά προσκυνούν το ιερό λείψανο 10.000 – 15.000 πιστοί κατά μέσο όρο. Το ιερό λείψανο της Αγίας Ισαποστόλου Ελένης και το Τίμιο Ξύλο θα παραμείνουν στον ιερό ναό της Αγίας Βαρβάρας έως την Πέμπτη το βράδυ, 15 Ιουνίου, όταν και θα κλείσει ο ναός. Δεν προβλέπεται παράταση της φιλοξενίας τους.

    • Ο/Η Po λέει:

      κάποια στιγμή μου φαίνεται πρέπει να αρχίσουμε μία μακρόχρονη καμπάνια για όλα αυτά αφορολόγητα της εκκλησίας…

      • Ο/Η Aηδίες λέει:

        http://www.noiazomai.gr/2017/05/agia-eleni-stemma.html

        ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: ΕΓΙΝΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΕΨΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΑΓΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! Φωτογραφίες, βίντεο

        Η δεύτερη στέψη της Αγίας Βασίλισσας της Αυτοκρατορίας μας, με ελληνικό στέμμα, μέσα στην ίδια την Ελλάδα, έγινε την παραμονή της εορτής των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, το Σάββατο 20 Μαίου 2017 μ.Χ., μετά το τέλος του πανηγυρικού εσπερινού στον Ι. Ναό Αγίας Βαρβάρας, όπου φιλοξενείται για πρώτη φορά στα ελλαδικά χρονικά το άγιο λείψανό της!

        Αγία Ισαπόστολε και Βασίλισσα Ελένη των Ελλήνων και της Ορθοδοξίας, πρέσβευε υπέρ ημών.

        Η θέση σου θα είναι στην Αγια – Σοφιά και στον νέο Ναό των Αγίων Αποστόλων, όπου θα συναχθούν ξανά όλοι οι Απόστολοι και Ισαπόστολοι της Ορθοδοξίας μας!

        Γιατί η χάση του τουρκικού φεγγαριού θα είναι πια οριστική! Το έδειξε ο ερχομός και η στέψη σου Αυγούστα!

        Το άγιο λείψανο «πριν» με την παπική κορώνα και «μετά» με την ελληνική (το γλυπτό προσωπείο που έχει τοποθετηθεί από τους Λατίνους, δεν είναι αποδεκτό από την Ορθοδοξία, γι΄ αυτό ας μην βιαστούν κάποιοι να μιλήσουν – ένα ένα θα τακτοποιηθούν και θα επανέλθουν όλα και όλοι στο ορθό και Ορθόδοξο)

  23. Ο/Η Nikolaos λέει:

    σας παρακαλώ πολύ… ένα εισιτήριο να φύγω για εξωτερικό με την πρώτη πτήση… ντρέπομαι….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s