Η Λεπέν δηλώνει πολιτική συγγένεια με τους ΑΝΕΞΕΛ

[Όπως και ο Ιβάν Ιγνάντιεβιτς του Ροστόφ με τον Αλέξη]

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Tους ΑΝΕΞΕΛ και όχι την Χ. Α. της «σποράς των νικημένων του ‘45», θεωρεί συγγενή ελληνικό πολιτικό σχηματισμό η Λεπέν. Η απάντηση αυτή δόθηκε στην τηλεοπτική εκπομπή «Ιστορίες» (‘Σκάι’-3/5),  σε ερώτηση που της τέθηκε σχετικά με το αν βλέπει κόμμα στην Ελλάδα που θα μπορούσε να γίνει μέλος στον ακροδεξιό ευρωσκεπτικιστικό συνασπισμό της: «Έχω την αίσθηση ότι πλησιέστεροι σε μας είναι οι «Ανεξάρτητοι  Έλληνες», αλλά αντιλαμβάνομαι ότι έχουν συμμετάσχει σε μια πολιτική  (εννοεί με τον ΣΥΡΙΖΑ)  που καθιστά την επιρροή τους περιορισμένη». Από όσο ξέρω οι ΑΝΕΞΕΛ δεν διαχώρισαν τη θέση τους  από αυτήν την εκδήλωση συνάφειας, όπως δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς από τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο Ιππότης του ελληνικού Παναγίου Τάφου Ιβάν Σαββίδης, προσέβαλε τον συμμαχητή του στο  Σταυροφορικό Τάγμα του εθνικού πατριάρχη Ηλία Γιαννόπουλου του Γαργαλιανιώτη (διαδόχου του ιερού υπόκοσμου των αγίων Βενέδικτου, Διόδωρου, Ειρηναίου-βλ. «H Λιάνα Κανέλλη συνομιλεί φιλικά με Μαφιόζο …»), Αλέξη Τσίπρα, προσομοιάζοντάς τον με τον υπόλογο για δολοφονίες αντιπάλων του, σκληρό διώκτη των ομοφυλόφιλων με παρακρατική και κρατική βαρβαρότητα και υπερασπιστή της Ορθόδοξης Πίστης, Ρώσο εξουσιαστή Πούτιν, πρώην πράκτορα της Κα Γκε Μπε (βλ. «Ολες οι «ανεξιχνίαστες» δολοφονίες αντιπάλων του Πούτιν»).

Θέλω να υπενθυμίσω εδώ τον αντισημιτικό, ρατσιστικό, θρησκοκαπηλικό, εθνικιστικό, ομοφοβικό λόγο των ΑΝΕΞΕΛ, όπως έχει εκδηλωθεί επανειλημμένα μέσω ατομικών (βλ. «Ρατσιστής προς όλους ο Καμμένος»-19.12.2014, Π.Δημητράς) ή συλλογικών δηλώσεων και εκδηλώσεών τους, «ΑΝΕΛ: Ομοφοβικοί, συνωμοσιολόγοι, ρατσιστές και αντισημίτες»), με κορυφαίους τους δυο Καμμένους, τον Νικολόπουλο, τη Ραχήλ Μακρή (ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, Πλεύση, ΜΝί), τον υιό Κατσίκη και με την (με αναπόφευκτο πολιτικό νόημα) κίνηση του πρώην βουλευτή τους κ.Καπερνάρου, να είναι συνήγορος συγκατηγορούμενου της χρυσαυγίτισας Σκορδέλη, η σχετική δίκη της οποίας και των συνεργών της με την κατηγορία του μαχαιρώματος Αφγανών, δεν λέει να γίνει, μετά από πάρα πολλές αναβολές, που τον αριθμό τους θα  ζήλευε, ως συνήγορος ενόχων, και η Ζωή Κωνσταντοπούλου («Bουλευτής των Ανεξ.Ελλήνων στο πλευρό της χρυσαυγίτισσας Σκορδέλη!», 24wro.comgr-25 Σεπ 2012….Η δίκη αναβλήθηκε για έβδομη φορά..»).

Προς επίρρωσιν  των παραπάνω, να θυμίσω το γελοίο «αντιτρομοκρατικό πόνημα του αρχηγού τους “Τρομοκρατία: Θεωρία και Πράξη”, 1992», στο οποίο εμφανίζεται ο Α.Παπανδρέου ως αρχηγός της 17Ν, από έναν πολιτικό που «είχε εναντιωθεί στην απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά μεταναστών»: «Το δίκιο του Καμμένου» (Γ.Παντελάκης, protagon, 28.3.2015). Ο ισχυρισμός του χουντικού υπουργού Γ. Γεωργαλά πως το έγραψε ο ίδιος χωρίς να πληρωθεί τα συμφωνηθέντα, δεν ελέγχθηκε τελικά ποτέ δικαστικά από τον δικομανή Πάνο. («5 λόγοι για να μην κάνεις παρέα με τον Πάνο Κάμμενο»-Luben,  25.03.2013). «Η υπόθεση χρησιμοποιήθηκε στη διαμάχη Ν.Δ.-ΑΝ.ΕΛΛ. κατά την προεκλογική περίοδο του 2012. Ο κ. Καμμένος επιχείρησε να αποκρούσει τον ισχυρισμό, αλλά είναι γεγονός ότι πολλά κομμάτια του βιβλίου αυτού είναι αυτούσια αποσπάσματα προγενέστερων βιβλίων του Γεωργαλά», (Δ.Ψαρράς- «Εργα και ημέρες του θεωρητικού του «γύψου», «Εφ.των Συντακτών», 29.12.2016).

Θέλω επίσης να θυμίσω την παρουσία του αρχηγού της γνωστής εκδρομής στα σύνορα (με τη συντροφιά του Βίτσα, βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της Χ.Α.), σε τηλεοπτική εκπομπή ως άτυπου συνήγορου αστυνομικού που έδειρε ανηλεώς ανήλικο νεαρό («1, 2, 3, πολλά δεκαεξάχρονα», «…..υπενθύμιση από τον Κούγια ότι και ο ίδιος ο Καμμένος είχε καταδικαστεί αμετάκλητα για παράνομη οπλοφορία…», ‘Ιός’-‘Ελευθεροτυπία’, 25/1/2009). Να κλείσω την αποσπασματική έκθεση των «Ακροδεξιών Απάντων» του Παλαιονεοημερολογίτη Σαλαμινομάχου, που εξομολογείται στην Μονή του καταδικασμένου σε 20χρονη φυλάκιση φιλοναζιστή ηγούμενου Μεθόδιου («Ορθόδοξος Ηγούμενος απειλεί τους Εβραίους με Έλληνα Χίτλερ …», «Ο Παν. Καμμένος και ο γέροντάς του»), με την  κωμική αυτόκλητη παρουσία του ως μάρτυρα υπεράσπισης των ΟΫΚάδων το 2011 (το Ναυτοδικείο δεν τον δέχθηκε), που φώναζαν απάνθρωπα ρατσιστικά συνθήματα στην παρέλαση του 2010 (καταδικάστηκαν κάποιοι με μικρές ποινές),  την ατιμωρησία επί ΣΥΡΙΖΑ και υπουργίας Καμμένου των στρατιωτικών που επανέλαβαν το ατόπημα, με τον υπουργό τους να ψεύδεται πως το αποδεικτικό βίντεο ήταν παλαιότερο: «…Με την ίδια λογική που δεν πρέπει να ξαφνιάσουν κανέναν οι χτεσινές δηλώσεις του πως τα εθνικιστικά συνθήματα της φετινής παρέλασης ήταν…

Θα αρκούσε αυτό το σύγγραμμα, για να έχει κάνει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που διαθέτουν την αρετή της ντροπής, να υποβάλλουν παραίτηση από τον Γενάρη του 2015

περσινά…τον διαψεύδουν κατηγορηματικά οι διαφορετικές καιρικές συνθήκες και το πρακτορείο Eurokinissi και πως φέτος οι άντρες της ΟΥΚ τραγουδούσαν το “Μακεδονία Ξακουστή”, που όμως στο βίντεο φαίνεται πως το τραγουδούν Ευέλπιδες» («Όταν ο Π. Καμμένος υπερασπιζόταν τα ΟΥΚ»: Δημ.Αγγελίδης, ‘Εφ.τ.Συντακτών’, 27.3.2015).

Δεν νομίζω λοιπόν πως έχουμε χρεία μαρτύρων για το βάσιμο ή μη του ισχυρισμού της κόρης Λεπέν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μην θυμηθούμε τη φιλική στάση στελεχών του προς τους ακροδεξιούς Σέρβους (και 12 Χρυσαυγίτες;) δήμιους των αγοριών και των άμαχων της Σρεμπρένιτσα (Λαφαζάνης-Κουβέλης-Γλέζος), έχει επιδείξει μια απίστευτη, για κόμμα που δηλώνει αριστερό, ξεδιαντροπιά στη συνεργασία και στη συνεννόησή του με αρκετούς επώνυμους Έλληνες ακροδεξιούς, πέρα από τους ΑΝΕΞΕΛ, με χουντικούς μητροπολίτες, με σκοταδιστές Αγιορείτες τους οποίους ο αρχηγός παρομοίασε με «Ζαπατίστας» και το χειρότερο στην συνεχή ανοιχτή υπόθαλψη της Χ.Α. με αποκορύφωμα τις αθλιότητες των Βούτση (π.χ. από μια σειρά επεισοδίων: «Ο Βούτσης «απενοχοποιεί» τις ψήφους της Χρυσής Αυγής»)-Παρασκευόπουλου-Βίτσα, ως συνέχεια των ασχημιών Γλέζου-Μητρόπουλου-Ηλ.Νικολόπουλου, Ζωής Κωνσταντοπούλου, τις οποίες επανειλημμένα έχουμε αναδείξει, από στοιχειώδες χρέος στην έστω ελαττωματική Δημοκρατία μας. Επίσης επιφανή και αφανή στελέχη του κόμματος έχουν στο παρελθόν επισημανθεί να έχουν επαφές με Ρώσους ακροδεξιούς και ολιγάρχες.

Το περίεργο δεν βρίσκεται στη συμπεριφορά της ηγεσίας του, η οποία δεν έκρυψε ποτέ τις δεξιές και ακροδεξιές της αντιλήψεις και συμπάθειες καθώς και την απόλυτη απουσία δημοκρατικών και ηθικών αρχών στην καθημερινή της πολιτική πρακτική και στα πλαίσια του συμπλεγματικού και λαϊκίστικου αντιευρωπαϊσμού της. Το περίεργο, που μας έχει κάνει σοφότερους στη διαμόρφωση ρεαλιστικής αντίληψης για την ποιότητα των ανθρώπων της Αριστεράς και ευτυχέστερους για τη συντριπτική της ήττα το 1949, χωρίς να τσουβαλιάζουμε τους τίμιους ανυποψίαστους αγωνιστές και τους ηρωικούς νεκρούς της, αλλά μένοντας κι εμείς στην αντίληψη του Χρόνη Μίσσιου, είναι η συνένοχη σιωπή των βουλευτών, των στελεχών, των μελών και των οπαδών. Ακόμη και η κριτική του ΚΚΕ (ενός κόμματος που με προκλητικό τρόπο απαγορεύει τον έλεγχο του ΣΔΟΕ στα ταμεία του),  σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν γίνεται στην βάση δημοκρατικών, κοινωνικών, πολιτικών και ηθικών αρχών που έχουν κατάφωρα παραβιαστεί, αλλά με επίκεντρο κάποιο φαντασιακό μισθολόγιο και συνταξιολόγιο ευσεβών πόθων, το οποίο δεν έχει εφαρμοστεί.

Είναι σάπια η κοινοβουλευτική αριστερή ελληνική Δανιμαρκία και έχει χάσει και το τελευταίο φυλλαράκι συκιάς που της είχε απομείνει. Η επιδημία που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, έχει κάνει ανεπανόρθωτο μακροχρόνιο κακό στις προοδευτικές ιδέες και στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Αν αυτή την «Κυριακή» οι κληρονόμοι  του Βολταίρου, του Ντιντερό και του Καμύ, απορρίψουν την απαράδεκτη και άκρως επικίνδυνη άποψη ενός θεωρούμενου ως σοβαρού Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ («Κούλογλου: Η άνοδος της ακροδεξιάς θα «έκλεινε» το ελληνικό ζήτημα»), ο Καμμένος θα μείνει με την παρηγοριά της φαντασιακής εύνοιας του Ντόναλντ Τραμπ. Άλλωστε οι «αυταπάτες», είναι μαζί με τη «δημιουργική ασάφεια», η κεντρική ιδέα της στρατηγικής της ανίερης τυχοδιωκτικής συμμαχίας, που σε συμμαχία με τα κουρέλια του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ, καλούσε τον ευρωπαϊκό Νότο (του Μπέπε Γκρίλο;), σε ξεσηκωμό κατά της μαντάμ Μέρκελ και του Ολαντρέου (ο αρχηγός αργότερα δήλωνε τον θαυμασμό του για τον Ανδρέα).

 

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

9 Responses to Η Λεπέν δηλώνει πολιτική συγγένεια με τους ΑΝΕΞΕΛ

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    http://www.lifo.gr/articles/book_articles/143362

    Νικόλας Σεβαστάκης: Γοητεία ασκούν πλέον τα δημαγωγικά υβρίδια με μεικτό, δεξιο-αριστερό προφίλ

    Με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου «Φαντάσματα του καιρού μας» ο καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, μιλά στο Lifo.gr για τον καιρό της ελληνικής κρίσης και δίνει τον ορισμό του αριστερού, σήμερα

    5.5.2017

    Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟ

    ……………………………..

    — Ποια είναι τα φαντάσματα του καιρού μας;

    Κυρίως οι πολιτικές ψευδαισθήσεις και οι αποτυχημένες απαντήσεις στα σύνθετα προβλήματα της εποχής. Όλες αυτές οι ευκολίες και οι στερεότυπες απαντήσεις που συχνά σκέπασαν τη δημόσια συζήτηση κάτω από βολικά πέπλα. Τη μνημονιακή εποχή αυτά τα πέπλα ήταν κυρίως ένας συναισθηματισμός της αγανάκτησης και ένας από καθέδρας ορθολογισμός που δεν μπόρεσε να αναμετρηθεί με τα συλλογικά πάθη της περιόδου. Σε γενικές γραμμές, όμως, φαντάσματα είναι όλες οι δυνάμεις της αδράνειας τη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή που νομίζουμε ότι κλείνει και όλο παρατείνεται επ’ αόριστον. — Πώς ορίζετε τον αριστερό σήμερα; Στο παρελθόν, διάβαζε κανείς απόψεις του στυλ η αριστερά είναι μια διαρκής ευαισθησία ή μια στάση ζωής. Να πω την αλήθεια, αυτά τα λυρικά σχήματα λόγου δεν μου άρεσαν. Είχαν κάτι ελιτίστικο, ακόμα και αν αμέσως μετά ακολουθούσαν δηλώσεις για την κοινωνική δικαιοσύνη. Λες και δεν συναντάς κοινωνικές ευαισθησίες σε κεντρώους δημοκράτες ή και σε συντηρητικούς και δεξιούς. Για μένα, αυτό που έχει σημασία πλέον είναι ένα διαφορετικό ερώτημα: πώς προωθούμε πολιτικά μια συνθήκη με λιγότερες ανισότητες, με καλύτερους και πιο ισχυρούς δημόσιους θεσμούς, με λιγότερες αυθαιρεσίες στις σχέσεις εξουσίας; Εδώ να εισφέρει ο καθένας, αν θέλει. Κάποιοι σπεύδουν να απορρίψουν αυτήν τη θέση ως υπερβολικά μετριοπαθή και «λίγη» σε σύγκριση με τους δικούς τους φιλόδοξους στόχους. Νομίζω όμως πως ανήκουν για τα καλά στο παρελθόν οι αναλύσεις περί κοινωνικού πολέμου με τις οποίες ταυτίζουν πολλοί την αριστερή ταυτότητα, έστω και στη σημερινή, φτωχή εκδοχή της αντι-διαπλοκής. Μέσα σε αυτά τα χρόνια είδαμε πόσο παραμορφώνει τα ουσιώδη ζητήματα μια τέτοια προσέγγιση. Μπορείς, άλλωστε, να μιλάς μια χαρά για το δίκαιο ή την ιστορική αποστολή του λαού και συγχρόνως να τον καταδικάζεις στη μιζέρια και στην ανελευθερία. Το έχουμε δει πολλές φορές, λόγου χάρη στη Βενεζουέλα, αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπου η εξουσία θεώρησε πως έγινε λαϊκή, δημοκρατική και σοσιαλιστική. Για να το πω αλλιώς, πολιτικό νόημα βλέπω μόνο στην ενίσχυση της δικαιοσύνης, και ιδίως στο να βρίσκουμε τα εργαλεία που μπορεί να το υπηρετήσουν αυτό. Όσο για τον αντι-νεοφιλελευθερισμό, «αντι-νεοφιλελεύθερη» είναι και η Μαρίν Λεπέν, όπως και οι περισσότεροι από τους νέους δεξιούς εθνικιστές. Αντίθετα, προοδευτικό είναι να φροντίζεις για τη διάσωση της κοσμικής φιλελεύθερης δημοκρατίας από τους νέους σκοταδισμούς που τη διαβρώνουν εκ των έσω αλλά και τις απατηλές υποσχέσεις των δημαγωγών της. Στο παρελθόν, διάβαζε κανείς απόψεις του στυλ η αριστερά είναι μια διαρκής ευαισθησία ή μια στάση ζωής. Να πω την αλήθεια, αυτά τα λυρικά σχήματα λόγου δεν μου άρεσαν. Είχαν κάτι ελιτίστικο, ακόμα και αν αμέσως μετά ακολουθούσαν δηλώσεις για την κοινωνική δικαιοσύνη. Λες και δεν συναντάς κοινωνικές ευαισθησίες σε κεντρώους δημοκράτες ή και σε συντηρητικούς και δεξιούς.

    …………………….

    — Γράφετε, επίσης, στο βιβλίο ότι ηγεμονεύει ο εθνορομαντισμός εδώ και δεκαετίες. Πώς το εννοείται;

    Εδώ και κάποια χρόνια έχω αναφερθεί στον εθνορομαντισμό. Δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα με τον πολιτικό λαϊκισμό, ούτε καν με τον μπανάλ εθνικισμό και το κοινόχρηστο μοτίβο «πρώτα η Ελλάδα». Στον εθνορομαντισμό αφετηρία είναι πάντα μια μεταφυσική και μια ανθρωπολογία του ελληνισμού: η ιδέα ότι η Ελλάδα (ως χώρα-πολιτεία) είναι κάτι πολύ πιο πενιχρό από έναν ελληνισμό που έχει μια οικουμενική διάσταση, μια άπειρη διάσταση.

    Ο εθνορομαντισμός μιλάει κυρίως για τον πολιτισμό της ψυχής, και μάλιστα της λαϊκής ψυχής. Καταφεύγει όμως σε ένα τέχνασμα, σε μια ευφυή αντιστροφή. Ακούμε ότι, ναι, είμαστε μια φτωχή χώρα, ένας τόπος της μικρής κλίμακας, περιορισμένος γεωγραφικά, και δεν έχουμε πολλούς πόρους. Αλλά (προστίθεται αμέσως μετά) αυτή είναι, εν τέλει, η δική μας αρχοντιά. Το δικό μας μεγαλείο είναι αυτή η πενία. Η φτώχεια μας μπορεί, μάλιστα, να βιωθεί ως πλούτος, ως ηθική υπεροχή ενός ήθους απέναντι στην υπερκαταναλωτική δυτική φτήνια. Κάπως έτσι το ίδιο σχήμα μιας ακεραιότητας που βρίσκεται υπό διωγμό κολακεύει τη διανοητική αδράνεια και τις πολιτικές ουτοπίες επί του πρακτέου.

    Διανοούμενοι και ποιητές με συντηρητικές αλλά και αριστερές, πατριωτικές και αντιευρωπαϊκές ευαισθησίες πιάνονται από αυτά τα μοτίβα και τα συντηρούν και, κυρίως, τα πολιτικοποιούν. Τα μετατρέπουν δηλαδή σε «οράματα» ενός φτηνού οικονομικού εθνικισμού, ανατρέχοντας πάλι στην ιδέα της Ελλάδας ως Ανατολής, ως πολιτισμού ξένου προς τη δυτική έννοια του ατόμου. Αλλά δεν θέλω εδώ να υπάρχει παρανόηση: πρέπει να κάνουμε πάντα μια διάκριση ανάμεσα στον τόπο και στη χώρα, στη βιωμένη ρομαντική εμπειρία μας ως ατόμων που έχουν συγκεκριμένες πολιτισμικές αναφορές και στην πολιτική ιδέα που μπορεί να έχουμε για τη χώρα Ελλάδα και το μέλλον της. Τελικά, τη διάκριση μεταξύ ιδιωτικού και ποιητικού, δημόσιου και πολιτικού. Για μένα το πρόβλημα είναι η βίαιη πολιτικοποίηση της «αισθητικής» του ελληνοκεντρισμού, όχι η επιλογή κάποιων να είναι ελληνοκεντρικοί στις προσωπικές ή στις καλλιτεχνικές τους πράξεις. Δεν έχω καμιά πρόθεση να υπερασπιστώ έναν μαχητικό ορθολογισμό στην κουλτούρα, πράγμα που δεν έχει και νόημα άλλωστε. Αλλά όταν κάποιος περνά με ένα άλμα από την όμορφη λιτότητα ενός τοπίου στο να βρίζει τους «νεοβάρβαρους» της Ευρώπης (που τάχα δεν γνωρίζουν το μέτρο), εκεί αντιδρώ. Γιατί με αυτά νεκρανασταίνεται εκείνο το «μικρά και έντιμος Ελλάς», ακόμα και στη δραχμική του εκδοχή. Από μια άλλη πλευρά, λέω ότι το «Survivor» δεν με ενδιαφέρει προσωπικά γιατί απλούστατα προτιμώ άλλες μορφές εκτόνωσης και «απώλειας»: όχι πάντα ένα βιβλίο, μια ταινία ή κάτι το υψηλό, αλλά συχνά μια διαφορετική εκδοχή απόδρασης, και σαχλαμάρας ακόμα.

    ……………..

    Οι ιδέες, λόγου χάρη, του Σταύρου Ζουμπουλάκη για το σχολείο ανήκουν κατά τη γνώμη μου στην πολιτική της προόδου, ενώ από μια άλλη σκοπιά μοιάζουν «συντηρητικές». Αλλά στην Ελλάδα η προοδευτική ιδέα έχει και πολλά άμεσα ζητούμενα: τη μάχη με τις εθνικιστικές δημαγωγίες, την υπεράσπιση ενός κριτικού και ρεαλιστικού ευρωπαϊσμού, τη μετάβαση από έναν ανομικό και ρηχό ατομισμό σε μια πιο συνεργατική κουλτούρα – εξάλλου, αυτή η κουλτούρα ενθαρρύνει και δεν καταπνίγει την ατομικότητα. Μακριά, όμως, από την ταύτιση της προόδου με το «εύκολο», από την τάση κάποιων να θεωρούν, επί παραδείγματι, πως ψαλιδίζοντας ένα δύσκολο μάθημα προσφέρουν στην υπόθεση της ελευθερίας του μαθητή
    …………………………….

    • Ο/Η Γιάννης λέει:

      Τελικά, μήπως η έλλειψη ικανότητας και βούλησης για δημόσια συζήτηση και αντιπαράθεση, είναι που γέννησε τις πολιτικές ψευδαισθήσεις και αποτυχημένες στερεότυπες απαντήσεις; Σαν ένα προπέτασμα καπνού για να κρύψουμε την πνευματική μας φτώχια, ή οποία ήταν και είναι στόχος αυτού του θλιβερού «Ελληνικού» κράτους, απαραίτητη προυπόθεση της παράτασης της εξουσίας του;
      Η αιτία κατά την γνώμη μου, είναι οι μεταφυσικές ψευδαισθήσεις που έχουν καλλιεργηθεί στον νεοέλληνα, εδώ και πολλούς αιώνες, σαν τρόπος σκέψης, οι οποίες έθεσαν την σκέψη του εκτός του ορθού λόγου. Αυτή η κατάσταση, τον έκανε ανίκανο να πραγματοποιεί δημόσιες συζητήσεις, διάλογο, αντιπαραθέσεις, γιατί όλα αυτά μπορούν να γίνουν μόνο στο πλαίσιο του ορθού λόγου και πουθενά αλλού.
      Ετσι η αναμονή του «θαύματος», ο από μηχανής Θεός -κατά τον ποιητή, η αναμονή για την έλευση των βαρβάρων- ευνόησε την υιοθέτηση ενός πολιτικού τρόπου σκέψης, στηριζόμενου στην «λογική» του θαύματος. Αυτό γέννησε την «μεγάλη ιδέα», «θα πάρουμε την Αγιά Σοφιά» και τις εθνικές καταστροφές που έφερε μαζί της, η είσοδος μας απλώς και μόνο στην ΕΕ θα μας «έκανε να τρώμε με χρυσά κουτάλια», δηλ. χωρίς την ανάληψη των αντίστοιχων ευθυνών που μας αναλογούσαν, την ευπιστία για αταξικές κοινωνίες και το αιώνιο δίκαιο τους, την ευπιστία σε υποσχέσεις τύπου θα «θα χορεύουν οι αγορές» κλπ.
      Μέσα σ’ αυτό το ομιχλώδες τοπίο του παραλογισμού και της μεταφυσικής, οφείλουμε να δούμε και την Αριστερά. Είχε και έχει την ανάγκη να ψεύδεται όπως και ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος, και να τροποποιεί τις υποσχέσεις, ανάλογα πόσο έντονη είναι η επιθυμία της να κυβερνήσει.
      Η προώθηση πολιτικών και πολιτιστικών συνθηκών για μείωση των άδικων ανισοτήτων- υπάρχουν και οι εκ φύσεως ανισότητες- μπορεί να γίνει με την δίκαιη και ισόνομη προώθηση του υγειούς ανταγωνισμού των μελών της κοινωνίας, με στόχο την προώθηση της σαν ενιαίος και συλλεκτικός ιστός, που στηρίζεται, όχι στον παρασιτισμό, αλλά στον υγιή ανταγωνισμό και αλληλεγγύη.
      Η δε εξασφάλιση των δημόσιων θεσμών, μπορεί να γίνει με την ισόνομη δικαιοσύνη και την καλλιέργεια παιδείας, όπου το πρόσωπο σέβεται τους θεσμούς σαν τρόπο σκέψης του, αλλά και επειδή συμμετέχει στη θέσπιση των θεσμών.
      Παιδεία λοιπόν, ως προιόν όχι μόνο κοινωνικής ευθύνης αλλά και ευθύνης του κάθε προσώπου ξεχωριστά, σαν μέγιστο καθήκον απέναντι στον εαυτό του.
      Οι αυθαιρεσίες της εξουσίας μπορούν να ελαττωθούν μόνο με τον συνεχή περιορισμό της και αυτό προυποθέτει την συμμετοχή των νεοελλήνων στις αποφάσεις της κοινωνίας.
      Οσο θα αρκούμαστε σε μία ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια, η εξουσία θα αυθαιρετεί και συχνά με πολύ σκληρό τρόπο, γιατί αυτό είναι η εξουσία.
      Αυτά τα έγραψα, όχι για να κάνω τον καμπόσο, αλλά στο πλαίσιο του «εδώ ας εισφέρει ο καθένας, αν θέλει». Και όσο μπορεί, λέω εγώ..

  2. Ο/Η Πρώτη Φορά Αριστερά λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/ivan-o-kanalarhis

    Ιβάν ο… καναλάρχης

    Συντάκτης: Νίκος Φωτόπουλος

    (….)

    «Φήμες» βέβαια τον ακολουθούν από την πρώτη στιγμή. Οτι «τα λεφτά δεν είναι δικά του, αλλά αγοράζει για λογαριασμό του Πούτιν» ή ότι «ξεπλένει χρήματα της ρωσικής μαφίας», ακόμη και πως «είναι ο εκτελεστικός βραχίονας επιρροής του ρωσικού κεφαλαίου στην Ελλάδα».

    Τίποτε από αυτά δεν έχει αποδειχθεί προς το παρόν και αγγίζουν πλέον τα όρια της συνωμοσιολογίας. Αντιθέτως, οι δράσεις του στη βόρεια Ελλάδα σχεδόν τον έχουν «αγιοποιήσει», στους λιγότερο καχύποπτους τουλάχιστον.

    Εχει «καθαρίσει» τα χρέη του ΠΑΟΚ με 11 «ζεστά» εκατομμύρια ευρώ ξελασπώνοντας την πιο δημοφιλή ομάδα της βόρειας Ελλάδας και αποκτώντας φυσικά το σχετικό λαϊκό έρεισμα…

    Αγοράζει τη χρεοκοπημένη συνεταιριστική καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ, δίνοντας ανάσα ανάπτυξης στην αποβιομηχανοποιημένη Θράκη. Εδώ βέβαια, κάπου υπήρξαν ζητήματα με τους εργαζόμενους, για τα οποία κατέφυγαν στα δικαστήρια. Το μοντέλο που παρουσίασαν τα διευθυντικά στελέχη του κ. Σαββίδη ήταν έξω από τις ελληνικές αντιλήψεις τότε.

    Αντιθέτως, ιδιαίτερα ευχαριστημένοι ήταν οι εργαζόμενοι στο ξενοδοχείο «Μακεδονία Παλάς», που απέκτησε από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ με μακροχρόνια μίσθωση. Εκεί, ο Ιβάν Σαββίδης απογείωσε την επενδυτική διάθεση, καθώς έριξε 12,4 εκατ. ευρώ για την ανακαίνιση, ενώ είχε υποχρέωση μόνο για 5 εκατ. που προέβλεπε η σύμβαση. Και δεν είναι μόνο αυτό.

    Κάνει «χοντρές» αγορές στη Θεσσαλονίκη, ενώ στα επενδυτικά του σχέδια εσχάτως βρίσκεται και η Αθήνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναζητά ξενοδοχείο αντίστοιχο του «Μακεδονία Παλάς» για εκμετάλλευση.

    Ο τουριστικός κλάδος στην Ελλάδα φαίνεται να τον ενδιαφέρει πολύ και πηγές του περιβάλλοντός του αναφέρουν ότι έχει εξαπολύσει διευθυντικά στελέχη των εταιρειών του παντού, αναζητώντας επιχειρηματικές ευκαιρίες, ως επί το πλείστον στον χώρο του τουρισμού.

    Στο μεταξύ, μέσα στους επόμενους μήνες ετοιμάζεται στη βίλα Ζαρντινίδη, η αγορά της οποίας του κόστισε 2,7 εκατ. ευρώ, χώρος εκδηλώσεων, μετά την ανακαίνιση κόστους επιπλέον 2,5 εκατ. ευρώ. Επίσης, τον Ιούνιο του 2017 αναμένεται να είναι έτοιμο και πλήρως ανακαινισμένο και το περίφημο «κόκκινο σπίτι» στην πλατεία Αγίας Σοφίας, για να στεγαστούν σε αυτό τα γραφεία του Ομίλου Σαββίδη.

    Το ερειπωμένο αλλά υπέροχης αρχιτεκτονικής διατηρητέο αγοράστηκε έναντι 4,7 εκατ. ευρώ και για την αποκατάστασή του θα επενδυθούν περίπου 3 εκατομμύρια. Σήμερα, στο ισόγειο στεγάζει την μπουτίκ του ΠΑΟΚ.

    Με όλα αυτά σε εποχή κρίσης, όταν σημαντικοί Ελληνες και ξένοι επιχειρηματίες διστάζουν να επενδύσουν στη χώρα μας πολύ μικρότερα χρηματικά ποσά, δεν είναι παράλογο που ο Ιβάν Σαββίδης θεωρείται από πολλούς «μυστηριώδης». Ας δούμε λοιπόν, μερικά στοιχεία γι’ αυτόν:

    Γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1959 στο χωριό Σάντα, της περιφέρειας Τσάλκας της πρώην Σοβιετικής Δημοκρατίας της Γεωργίας, γιος οικογένειας εργατών ελληνικής καταγωγής από τον Πόντο.

    Μετά την 7η τάξη του σχολείου, ο Ιβάν Σαββίδης μετακόμισε στην περιοχή Ροστόφ του Ντον (του ομώνυμου ποταμού), όπου και αποφοίτησε από το σχολείο μέσης εκπαίδευσης. Το 1977 κατετάγη στον στρατό και μετά τη θητεία του, το 1980, ξεκίνησε να εργάζεται στο κρατικό καπνεργοστάσιο της περιοχής ως απλός εργάτης, για να ανελιχθεί μέχρι τη θέση του υποδιευθυντή.

    (….)
    http://www.efsyn.gr/arthro/stenes-epafes-me-ti-dikaiosyni

    «Στενές επαφές» με τη Δικαιοσύνη


    Ο Βαγγ. Μαρινάκης δεν έχει κηρυχθεί ένοχος, άρα παραμένει αθώος | EUROKINISSI/ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΩΜΕΡΗΣ

    22.08.2016

    Συντάκτης: Γιώργος Πετρόπουλος

    Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι ο πιο επιφανής, ο πιο πολυσυζητημένος κι ενδεχομένως ο πιο ισχυρός από τους νεοεμφανιζόμενους επίδοξους καναλάρχες.

    Η «Εφ.Συν.» -όπως και ο υπόλοιπος Τύπος- έχει ασχοληθεί πολλές φορές μαζί του.

    Βοηθάει πολύ και ο ίδιος σ’ αυτό με τα κατά καιρούς… κατορθώματά του και κυρίως λόγω των… στενών σχέσεων που έχει αναπτύξει με τη Δικαιοσύνη. Πρόσφατα, στις 6/8, η εφημερίδα μας είχε αφιερώσει σ’ αυτόν το βασικό της θέμα.

    Οπότε όσα θα ακολουθούσουν μπορούν να θεωρηθούν μια σύνοψη και μια συνέχεια.

    Ως γνωστόν, ο Βαγγέλης Μαρινάκης αντιμετωπίζει πέντε βαριές κατηγορίες για τον υπόθεση της «εγκληματικής οργάνωσης» στο ποδόσφαιρο και του έχει απαγορευτεί η ενασχόληση με αυτό ενώ βρίσκεται υπό καθεστώς περιοριστικών μέτρων.

    Οι κατηγορίες αφορούν:

    Ενταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
    Απάτη κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση.
    Ηθική αυτουργία σε απόπειρα εκβίασης με απειλή βλάβης.
    Ηθική αυτουργία σε έκρηξη, από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο.
    Ηθική αυτουργία σε κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση δωροδοκία-δωροληψία για αλλοίωση αποτελέσματος αγώνα.
    Το κατηγορητήριο, οι απαγορεύσεις και τα περιοριστικά μέτρα επαναβεβαιώθηκαν στο πρόσωπο του επίδοξου καναλάρχη τον περασμένο Μάρτιο με μια μικρή αλλαγή: αντί να περνάει κάθε 15 μέρες από το Αστυνομικό Τμήμα θα περνάει μία φορά τον μήνα.

    Με χιούμορ…

    Αξίζει να σημειώσουμε ότι τον Ιούλιο του 2014 που του απαγγέλθηκαν οι βαριές κατηγορίες, ο Βαγγ. Μαρινάκης είχε κληθεί να τις σχολιάσει.

    Η ερώτηση της δημοσιογράφου ήταν η εξής: «Θέλετε να πείτε για τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από το όνομά σας;».

    Κι εκείνος απάντησε: «Τις αντιμετωπίζουμε με χιούμορ» (βλέπε: olympiacos-blog.blogspot.com ).

    Δηλαδή, αντιμετωπίζει με χιούμορ τη Δικαιοσύνη -τον έναν από τους τρεις πυλώνες της Δημοκρατίας- όταν εκείνη, κάνοντας τη δουλειά της, υποχρεώνεται να ασχοληθεί μαζί του. Ισως, στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία να μην υπάρχει ανάλογος δημόσιος χλευασμός στους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας από Ελληνα πολίτη, και δη από επιχειρηματία!!!

    Οι τελευταίοι, κατά κανόνα, είναι προσεκτικοί σ’ αυτά τα ζητήματα καθώς αντιλαμβάνονται πως οτιδήποτε πουν εξ αντικειμένου συνδέεται με την οικονομική τους δύναμη που, εκτός των άλλων, συνιστά μια εξωθεσμική εξουσία. Αυτό φαίνεται να μην πολυνοιάζει τον επίδοξο καναλάρχη.

    Οπότε αβίαστα προκύπτουν συνειρμοί για το πώς ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τη δύναμη της ενημέρωσης έναντι των θεσμών εφόσον αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντά του.

    Αν τότε που έκανε τις προαναφερόμενες δηλώσεις είχε δικό του κανάλι, πώς θα το χρησιμοποιούσε; Και πώς θα το χρησιμοποιήσει τώρα -αν πάρει άδεια- με τις δικαστικές του περιπέτειες να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη;

    (…..)
    http://www.antinews.gr/action.read/ellada/o-talantouxos-ghospodin-ivan-ighnatievich-savvidi/4.110849
    06/10/2016
    Του Сухой​​
    Ο «ταλαντούχος» господин Иван Игнатьевич Саввиди

    (….)

    Επίπληξη Πούτιν

    Αν, βέβαια, δώσει εντολή ο Πούτιν, θα βρεθούν κάποιοι καλοθελητές «επενδυτές». Θα δώσει, όμως; Ο Ιβάν Σαββίδης, αν και στο site του φιγουράρει μια φωτογραφία του με τον Πούτιν από τα παλιά και κάποιοι τον προβάλλουν ως τον «άνθρωπο του Πούτιν στην Ελλάδα», είναι αμφίβολο εάν διατηρεί τις καλές, παλαιότερες σχέσεις του με το Κρεμλίνο. Στις 23 Αυγούστου 2013, πολλά ΜΜΕ στη Ρωσία, εμφανίστηκαν με τίτλο: «Ο Πούτιν επέπληξε τον Σαββίδη». Ήταν τότε, που ο Πούτιν κατέβηκε στα λημέρια του Ιβάν Σαββίδη, στην πόλη – πρωτεύουσα της Νότιας Ρωσίας, το Ροστόφ, και είπε ότι είναι απαράδεκτο να φεύγουν επιχειρηματίες, για να πάνε να επενδύσουν στην «προβληματική οικονομικά» Ελλάδα. Εμμέσως πλην σαφέστατα φωτογράφιζε τον Σαββίδη, λέγοντας: «Μήπως οι επιχειρηματίες θέλουν να αλλάζουν συχνά τους κανόνες του παιχνιδιού;»

    Ο Ιβάν Ιγκνάντιεβιτς ήταν βουλευτής του κόμματος του Πούτιν, «Ενωμένη Ρωσία», και επιχειρηματικά, σε τοπικό επίπεδο, στο Νότο της Ρωσίας, σημαντικός παίκτης. Φαίνεται, όμως, ότι στη συνέχεια δεν τον προμόταρε το «σύστημα του Κρεμλίνου» για να ξαναβγεί βουλευτής. Έτσι, το 2010 – 2011, άρχισε σιγά – σιγά να «μειώνεται» η επιρροή του εκεί και σταδιακά να μετατοπίζει το κέντρο βάρος του στην Ελλάδα, όπου πρακτικά έχει εγκατασταθεί μόνιμα. Τι μεσολάβησε εκεί; Λέγεται ότι ήλθε σε μεγάλη ρήξη (μάλλον πόλεμο) με τον Περιφερειάρχη, Βασίλι Γκαλούμπεφ. Ο τελευταίος φαίνεται πως ήταν ο «εκλεκτός» του Κρεμλίνου, και, άρα, οι μπίζνες πλέον θα έπρεπε να γίνονται με τη δική του έγκριση. Να σημειωθεί πως κάτι τέτοιο στη Ρωσία, είναι συνηθισμένο. Η πλήρης διαπλοκή κράτους – πολιτικών – επιχειρηματιών, προς όφελος συγκεκριμένων κύκλων της εξουσίας.

    Τότε, λοιπόν, έγινε προσπάθεια υφαρπαγής του αεροδρομίου του Ροστόφ, το οποίο ήλεγχε μετοχικά ο Σαββίδης. Εκεί, ήλθε σε σφοδρή αντιπαράθεση με έναν μεγαλο-ολιγάρχη, τον Βίκτορ Βέξελμπεργκ, ο οποίος, πιθανώς με τις πλάτες του Περιφερειάρχη (και του Κρεμλίνου;), ήθελε να πάρει το αεροδρόμιο. Ήταν φανερό ότι γίνονταν προσπάθειες για να μπει ο Σαββίδης στη γωνία, και στο μεταξύ τα περιθώρια στένευαν. Ευτυχώς (!), το 2012 έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ομάδας χόκεϋ επί πάγου της «Δυναμό» Μόσχας. Δηλαδή, της ομάδας των Ενόπλων Δυνάμεων. Εκεί, συναντήθηκε με εκπροσώπους όλων των «σοβαρών» υπηρεσιών ασφαλείας της Ρωσίας, που επίσης μετείχαν στο ΔΣ. Όπως επίσης, στο ΔΣ μετείχαν και οι επικεφαλής των σημαντικότερων κρατικών και ιδιωτικών εταιρειών της χώρας. Ίσως εκεί να βρήκε κάποιους «υποστηρικτές» για τα συμφέροντά του.

    Πάντως, εκείνη την περίοδο, οι διαρροές στα ρωσικά ΜΜΕ, πιθανότατα από τους αντιπάλους του, έδιναν και έπαιρναν εναντίον του. Τον κατηγόρησαν ότι το 2006-2007 έβγαλε παράνομα 12 εκατομμύρια δολάρια από τη Ρωσία, ότι εξαπάτησε στην περίπτωση της εξαγοράς μιας ιταλικής αεροπορικής εταιρείας, μέχρι και ότι πήρε μεγάλες αποζημιώσεις –που δεν έπρεπε- όταν πέθαναν ζώα του σε εκτροφεία. Τι στην πραγματικότητα ισχύει και τι όχι, είναι άγνωστο. Οι πόλεμοι αυτοί, πάντως, ανάμεσα σε αντιπάλους, είναι πολύ συνηθισμένοι στη Ρωσία. Και βέβαια, είθισται η «διαρροή σκανδάλων», τα οποία συχνά φτάνουν μέχρι τη Γενική Εισαγγελία και την Επιτροπή Ερευνών (Sledstveni Komitet – εδώ τα πράγματα γίνονται πολύ «σκούρα», διότι μπορεί να μπει στη μέση και η διάδοχος της ΚαΓκεΜπε, ΦεΕςΜπε).

    Όπως εξίσου συνηθισμένο είναι να εντάσσεται ένας επιχειρηματίας μεσαίου επιπέδου σε κάποια ομάδα πολιτικο – οικονομικής διαπλοκής, προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, ή και να μην τον εξοντώσουν. Εξάλλου, βέβαιον είναι ότι στη Ρωσία δεν υπάρχει μόνον ένα κέντρο εξουσίας, αλλά πολλά. Προφανώς, όλοι αυτοί οι κύκλοι δημιουργούν ασπίδα προστασίας γύρω από το «Κρεμλίνο», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ανταγωνιστικά συμφέροντα μεταξύ τους, ή ακόμα και με το ίδιο το Κρεμλίνο. Αν, και που ανήκει εκεί πάνω ο κ.Σαββίδης, μένει να απαντηθεί. Όπως και με ποιους επιχειρηματικούς κύκλους έχει ή προσπαθεί να οικοδομήσει συμμαχίες στην Ελλάδα. Όπως και να’ χει, ο ίδιος κάνει τα πάντα για να διατηρεί καλές σχέσεις με τη Μόσχα, προφανώς επειδή θέλει να συνεχίσει με ηρεμία τις μπίζνες του στη Νότιο Ρωσία. Εκεί, έχει αγροτική βιομηχανία, μια ιδιαιτέρως μεγάλη εταιρεία κατασκευής συσκευασιών τροφίμων, κρεατοβιομηχανία, και βέβαια καπνοβιομηχανία.
    (….)

    http://www.paok24.com/blog/anastasiadis/52603/aeroproseuxi-me-ivan-savvidi-pics

    «Αεροπροσευχή» με Ιβάν Σαββίδη
    Με ελικόπτερο…

    Παρουσία του Ιβάν Σαββίδη, του Μητροπολίτη και άλλων αξιωματούχων του Ροστόφ, πραγματοποιήθηκε η από αέρος προσευχή για την ευημερία της ρώσικης πόλης.

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    H λαφαζανική Iskra των συνηγόρων των ακροδεξιών δήμιων της Σρεμπρένιτσα, συνεχίζει να ασχημονεί:

    http://www.iskra.gr/%CE%BF-%CE%BD%CE%AD%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC/

    Ο νέος Γάλλος πρόεδρος είναι των… Γερμανών!
    Από Γιώργος Δελαστίκ – 29/04/2017

    Οι Γερμανοί είναι τελικά οι μεγάλοι κερδισμένοι των… γαλλικών (!) προεδρικών εκλογών. Δικός τους άνθρωπος είναι – για να μην πούμε τυφλό όργανό τους – ο νέος Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron. Δικός τους και όργανο του τραπεζικού συστήματος. Το εκπληκτικό όμως δεν έγκειται στο τι είδους άνθρωποι επέλεξε η γαλλική αστική τάξη για να κυβερνήσει τη χώρα, αλλά στο ότι ο γαλλικός λαός υπάκουσε ευχαρίστως στις επιθυμίες των Γάλλων αστών. Δεν πάει να μην έχει κανένα κόμμα να τον στηρίζει ο Macron, ο γαλλικός λαός τον ψήφισε και τώρα εμφανίζεται ως λαοπρόβλητος!
    __________________
    ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ-Επίσημη ιστοσελίδα:
    xryshaygh.com/enimerosi/view/delastik-sto-ethnos-an-den-mporesei-o-suriza-o-laos-tha-paei-sthn-akrodejia

    Δελαστίκ στο «Έθνος»: Αν δεν μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ ο Λαός θα πάει στην Ακροδεξιά!
    Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013 – 18:15

    ____________________________

    https://left.gr/news/ta-arthra-toy-taki-fotopoyloy-kai-toy-giorgoy-delastik-poy-athoonoyn-nazistiko-morfoma

    Τα άρθρα του Τάκη Φωτόπουλου και του Γιώργου Δελαστίκ που αθωώνουν το ναζιστικό μόρφωμα

    Του Δημήτρη Ψαρρά
    10:49 | 27.09.2013

    Δύο απροσδόκητοι συνήγοροι της Χρυσής Αυγής

    Την ώρα που το σύνολο σχεδόν των μέσων ενημέρωσης αποκαλύπτει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, διατυπώνεται μια ισχυρή ένσταση και μάλιστα από τα «αριστερά». Δύο γνωστοί αρθρογράφοι, στρατευμένοι στη δική του ο καθένας εκδοχή της Αριστεράς, προσφέρουν την ανάλυσή τους ως σωσίβιο στη ναζιστική οργάνωση, εν ονόματι της βαθιάς, υποτίθεται, αντίθεσής τους στο «σύστημα».
    …………………..

    «Μέσα στον ωκεανό της αλήτικης δημοσιογραφίας, με τις ανάλογες αήθεις «αναλύσεις» των διαφόρων φερέφωνων του καθεστώτος, υπήρξε και μια εξαίρεση», γράφει ο ιστότοπος της Χρυσής Αυγής. Και εξηγεί: «Πρόκειται για τον δημοσιογράφο Τάκη Φωτόπουλο της «Ελευθεροτυπίας»» (23.9). Και την επομένη, ο Γιώργος Μάστορας (μισθωτός συνεργάτης του Αρχηγού, κατά κόσμον Γεώργιος Μισιάκας) ανακαλύπτει ένα άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ στην εφημερίδα «Πριν», το οποίο κατά τους ναζιστές «λέει τα αυτονόητα», δηλαδή ο δημοσιογράφος «δεν πιστεύει ότι το έγκλημα είχε πολιτικό κίνητρο, επομένως καταρρέει το τεράστιο ψέμα για εμπλοκή της Χρυσής Αυγής».

    Ο ενθουσιασμός της οργάνωσης είναι αναμενόμενος. Γιατί πράγματι, στη φούρια τους να αποδώσουν τα πάντα στην «υπερεθνική και τη σιωνιστική ελίτ» καθώς και στην «κοινοβουλευτική χούντα» (Φωτόπουλος) αλλά και στην «Ε.Ε., τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ» (Δελαστίκ) καταλήγουν στην αθώωση της ηγεσίας της ναζιστικής οργάνωσης από το αποτρόπαιο έγκλημα.
    …………………….

    Οσο για τον Γ. Δελαστίκ, αυτός εφαρμόζει, λέει, ως θεμελιώδες αφετηριακό σημείο της ανάλυσής του το ερώτημα: «Ποιος ωφελείται πολιτικά από το έγκλημα;». Και παρατηρεί με διδακτικό ύφος: «Από πολιτική σκοπιά (από πολιτική, όχι από αστυνομική σκοπιά, γιατί μπορεί να αποδειχθούν γεγονότα που ανατρέπουν τις πολιτικές εικασίες) πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης, εκτός πια αν με κάτι τα εκβίαζαν άλλοι κύκλοι».
    Αυτό είναι το συμπέρασμά του επειδή «η Χρυσή Αυγή υφίσταται σοβαρή πολιτική ζημιά με τη δολοφονία που διέπραξε ο δράστης». Και ο αρθρογράφος καταλήγει διατυπώνοντας «αμφιβολίες για το κατά πόσο ο δολοφόνος έδρασε όντως πρωτοβουλιακά ή αν σκότωσε εκτελώντας εντολές κάποιων άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών πάντως από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής».
    Η συλλογιστική αυτή δεν παίρνει καθόλου υπόψη της την αυστηρά ιεραρχική και στρατιωτική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και υιοθετεί το δικό της επιχείρημα ότι έδρασε μόνο του το απλό μέλος ή ακόμα χειρότερα, ακολουθώντας εντολές άλλων. Πρόκειται για απόλυτη υποτίμηση της ναζιστικής οργάνωσης και άγνοια του τρόπου δράσης της τόσα χρόνια. Το επιχείρημα «ποιος ωφελείται» είναι το αποκορύφωμα της μανιχαϊστικής πολιτικής ανάλυσης και δυστυχώς ένας από τους πρώτους που το υιοθέτησε ήταν ο ίδιος ο Χίτλερ στο Mein Kampf. Αν εφαρμόζαμε το ίδιο ερώτημα για τα δύο άρθρα, ποιος άραγε ωφελείται απ’ αυτά;

    ………………………….
    _____________________________________________

    http://mononews.gr/polemos-sto-diadiktio-koutsomiti-delastik-giati-apokali-psichakia-ton-dimosiografo/54594

    Πόλεμος στο διαδίκτυο Κουτσομύτη – Δελαστίκ. Αποκαλεί ψυχάκια τον δημοσιογράφο ο γνωστός σκηνοθέτης
    By Γ.Ι. Δημητρομανωλάκης – June 19, 2016 – 11:11

    Δριμεία επίθεση εξαπολύει μέσω του διαδικτύου (Facebook) o γνωστός αρθρογράφος Γιάννης Κουτσομύτης εναντίον του δημοσιογράφου Γιώργου Δελαστίκ. Με αφορμή άρθρο του δημοσιογράφου με τίτλο “Φόνος βουλευτή υπέρ της ΕΕ” , ο Γιάννης Κουτσομύτης εξαπολύει δριμεία επίθεση εναντίον του τέως αρθρογράφου της εφημερίδας Έθνος με βαρείς χαρακτηρισμούς. Για την ακρίβεια αποκαλεί τον Δελαστίκ ψυχάκια, περιθωριακό και βαθειά άρρωστο.
    _________________________________________________________

    Ένας Γάλλος που άλλαξε υπηκοότητα για να μην πληρώνει μεγάλους φόρους, Ρώσος πολίτης πλέον, ασχημονεί:

    https://enosy.blogspot.gr/2017/05/blog-post_5.html

    Λεπέν ή Μακρόν;

    Στην ερώτηση ποιόν θα ψηφίσει, Λεπέν ή Μακρόν; ο γάλλος ηθοποιός είπε ότι μία φορά ψήφισε στη ζωή του, το 1981 τον Μιτεράν τον οποίο χαρακτήρισε εξαιρετικό πολιτικό. «Ο Μιτεράν ήταν αυτό που θα ήθελε να είναι ο Ολάντ: ένας μαθητής του Μακιαβέλι», είπε. Χαρακτήρισε μάλιστα τον Ολάντ μία «καρικατούρα του Μακιαβέλι με ζαρτιέρες. Ένα τίποτα».

    Για την Λεπέν είπε ότι δεν αποτελεί απειλή, την χαρακτήρισε όμως ανόητη, λέγοντας ότι δεν πρόκειται να σταματήσει το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης με τον άκρατο εθνικισμό. Εξέφρασε όμως την προτίμησή του στην Λεπέν την οποία χαρακτηρίζει «πολιτικό ζώο» σε σχέση με τον Μακρόν για τον οποίο είπε ότι «δεν ξέρει τι του γίνεται». Πρόσθεσε ότι δεν τον καταλαβαίνει, δεν τον αγγίζουν αυτά που λέει, σε αυτόν βλέπει μόνο την επιφάνεια.
    ………………..

  4. Ο/Η Left λέει:

    Tι σκληρή απάντηση έδωσαν οι ΑΝΕΛ!
    Μία μας και μία σου.
    Και σεις είστε τα ίδια με μας
    Συμψηφισμοί, μην μιλάτε γιατί έχουμε και μεις ράματα για την γούνα σας τα γνωστά ορέα.

    Από τον ιστότοπο Βαξεβάνη

    http://www.koutipandoras.gr/article/sklhrh-apanthsh-twn-anel-ston-proedro-toy-koymparoy-toy-lepen-kyriako-mhtsotakh

    Σκληρή απάντηση των ΑΝΕΛ στον «πρόεδρο του κουμπάρου του Λεπέν» Κυριάκο Μητσοτάκη

    Σκληρή απάντηση στη ΝΔ που κατηγορεί τον Πάνο Καμμένο ότι στηρίζει τη Μαρίν Λεπέν, έδωσε η εκπρόσωπος Τύπου του κυβερνητικού εταίρου Μανταλένα Παπαδοπούλου.

    «Ο πρόεδρος του κουμπάρου του Λεπέν, μετά τα συγχαρητήρια στον Φιγιόν και τις αποτυχημένες προβλέψεις του στην εσωτερική πολιτική, θα ήταν καλό να αποφεύγει εκτιμήσεις που αφορούν στους Ανεξάρτητους Έλληνες και τον κ. Πάνο Καμμένο» ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Παπαδοπούλου φωτογραφίζοντας τον Μάκη Βορίδη ο οποίος είναι κουμπάρος του πρώην αντιπροέδρου του γαλλικού Εθνικού Μετώπου.

    Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια εισήγησής του στη συνεδρίαση των τομεαρχών της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης είχε αναφέρει σε μια αποστροφή του λόγου του σχετικά με τις γαλλικές εκλογές πως «ο κ. Καμμένος ντρέπεται να μας πει ότι στηρίζει την κυρία Λεπέν».

    5 Comments
    Το Κουτί της Πανδώρας

    Anwnumos • 3 μέρες πριν
    Ο κουμπάρος, του γείτονα, που έχει θείο τον μπαντζανάκη του ξαδέρφου μου. Όλος ο ελληνικός μικροαστισμός σε ενα τίτλο!

  5. Ο/Η Kάσυ Διάρη-σοιγγραφαίφς αντειτρωμωρατοικοίς λέει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/erga-kai-imeres-toy-theoritikoy-toy-gypsoy

    Εργα και ημέρες του θεωρητικού του «γύψου»
    Δημήτρης Ψαρράς

    […..]

    Η πιο ενδιαφέρουσα πάντως πτυχή της μεταδικτατορικής δραστηριότητας του Γεωργαλά είναι η σχέση του με τον Πάνο Καμμένο. Από μια κάπως αγιογραφική συνέντευξή του στο περιοδικό «Εψιλον» της «Ελευθεροτυπίας» (17.11.1996) προκλήθηκε πολιτικό σκάνδαλο, κυρίως με την αποκάλυψη ότι αυτός έγραφε τους λόγους του φερέλπιδος πολιτικού.

    Ο ίδιος με δήλωσή του έσπευσε να σχετικοποιήσει αυτό το σημείο της συνέντευξης, αλλά το επανέλαβε με άλλα λόγια: «Του προσφέρω όποια και όση βοήθεια μπορώ, δοθέντος μάλιστα ότι είμαστε φίλοι από πολλά χρόνια, συνδεόμενοι με αμοιβαίαν εκτίμησι». Το γεγονός ότι αυτή η επιστολή διαβιβάστηκε στην εφημερίδα από το γραφείο Τύπου του κ. Καμμένου, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι αυτή τουλάχιστον η διατύπωση υπήρξε αποδεκτή και από τις δύο πλευρές.

    Αρκετά χρόνια αργότερα Γεωργαλάς και Καμμένος θα καταλήξουν στα δικαστήρια, όταν ο πρώτος διεκδίκησε από τον δεύτερο 14.000 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι εκείνος υπήρξε ο αφανής συγγραφέας του βιβλίου «Τρομοκρατία» που κυκλοφόρησε ως έργο του κ. Καμμένου.

    Η υπόθεση χρησιμοποιήθηκε στη διαμάχη Ν.Δ.-ΑΝ.ΕΛΛ. κατά την προεκλογική περίοδο του 2012. Ο κ. Καμμένος επιχείρησε να αποκρούσει τον ισχυρισμό, αλλά είναι γεγονός ότι πολλά κομμάτια του βιβλίου αυτού είναι αυτούσια αποσπάσματα προγενέστερων βιβλία του Γεωργαλά.

  6. Ο/Η Λεπέν-ΣΥΡΙΖΑ λέει:

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=663454

    Η Μαρίν Λεπέν θριαμβολογεί για τη μη εκλογή του Σταύρου Δήμα

    «Ένας ευτυχής άνεμος δημοκρατίας στην Ελλάδα»

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 30/12/2014 1

    Με δελτίο τύπου, η πρόεδρος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου (ΕΜ) Μαρίν Λεπέν θριαμβολογεί για την επιλογή της ελληνικής Βουλής να μην επιλέξει Πρόεδρο Δημοκρατίας.

    «Ένας ευτυχής άνεμος δημοκρατίας στην Ελλάδα», είναι ο τίτλος του δελτίου, στο οποίο τονίζεται ότι το Εθνικό Μέτωπο «χαιρετίζει θερμά τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της Βουλής των Ελλήνων και το χαστούκι που δόθηκε στον υποψήφιο της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ κ. Δήμα στο πλαίσιο της προεδρικής εκλογής».

    Η Μαρίν Λεπέν χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα ως «νίκη του λαού και των αντιπροσώπων του, ενάντια στην ευρωπαϊκή ολιγαρχία και τη μεγάλη χρηματοπιστωτική αγορά».

    «Οι λογικές πολιτικές, ενάντια στη λιτότητα που εφαρμόσθηκε στην Ελλάδα με τον πλέον βίαιο τρόπο, είναι οι μόνες ικανές να αποκαταστήσουν την οικονομία της χώρας αυτής, που κατασφυροκοπήθηκε από την ΕΕ, το ευρώ και τα καταστροφικά δόγματα» υπογραμμίζει.

    Σύμφωνα με την Μ. Λεπέν, «οι αγορές που αντιδρούν άμεσα εξαιτίας κάποιων αναταράξεων, δεν θα πρέπει να υπερισχύσουν της Δημοκρατίας, η οποία έχει να επιβάλλει το δικό της ρυθμό, την δική της οπτική και που μόνο αυτή είναι ικανή να αποκαταστήσει μια βιώσιμη οικονομία.

    Τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην Ελλάδα σήμερα, είναι ένας εφιάλτης για την ΕΕ και τους δουλοπρεπείς του UMPS», λέει η Μ. Λεπέν, αναφερόμενη με τον τρόπο αυτό στα δύο μεγάλα γαλλικά κόμματα, το κόμμα UMP της δεξιάς και το σοσιαλιστικό PS, τα οποία κατά τη γνώμη της δεν διαφέρουν στις πολιτικές τους.

    Για την Μαρίν Λεπέν τα γεγονότα στην Ελλάδα αποτελούν «ένα δημοκρατικό όνειρο για τους λαούς, η δε κρίση που γέννησε η ευρωπαϊκή κάστα θα στραφεί μπούμερανγκ εναντίον της.

    »Και τι πιο ωραίο σύμβολο, να είναι η Ελλάδα αυτή που θα καταφέρει στην (ευρωπαϊκή Λερναία) Υδρα, το κτύπημα που ελπίζουμε να είναι το τελειωτικό», καταλήγει η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου.

  7. Ο/Η Κεντροδεξιός λέει:

    Η αντίδραση της ΝΔ για σχόλια της Ε.Ρ.Τ. που εξισώνουν Μακρόν και Λεπέν

    Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης
    NEWSROOM
    08.05.2017 – 15:02

    Η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας για σχόλια της Ε.Ρ.Τ

    Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

    «Οι πολιτικές αθλιότητες της Ε.Ρ.Τ. συνεχίζονται.
    Σήμερα, προσπάθησαν να εξισώσουν το νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Γαλλίας κ. Μακρόν με την επικεφαλής των ακραίων εθνικιστών και πολέμια της Ε.Ε. κυρία Λεπέν.

    Το έκανε δημοσιογράφος της Δημόσιας Τηλεόρασης στην εκπομπή «10 στην ενημέρωση» λέγοντας ότι «μεταξύ των δύο πολύ κακών υποψηφίων, επικράτησε ο λίγο χειρότερος, ο εκπρόσωπος των τραπεζών και του συστήματος».

    Εάν ακολουθούν το παράδειγμα του κ. Μελανσόν, ας καταλάβουν επιτέλους ότι πλανώνται».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s