21η Απριλίου 2017: Στη Σκάλα της Λακωνίας η αντιφασιστική μνήμη αφέθηκε να πολεμά μόνη

[Η σιωπή των επίσημων κομμάτων της Αριστεράς επισφραγίζει την ηθική καταδίκη τους]

Φωτ. «Πολιορκία της Μαδρίτης» (Mιχαήλ Koltsov)

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Για δεύτερη συνεχή χρονιά, κάθε λογής φασιστικά στοιχεία της Λακωνίας, θα τιμήσουν ανήμερα της 21ης Απριλίου τη Δικτατορία και τον ιστορικό, πολιτικό και ιδεολογικό της περίγυρο, στην πλατεία των πηγών του Βασιλοπόταμου στην κωμόπολη Σκάλα. Θα μπορούσε κανείς να το αντιπαρέλθει, με το σκεπτικό ότι αποτελεί τοπικό φαινόμενο του Νομού όπου η Χ.Α. απέσπασε το υψηλότερο ποσοστό της (11,68%) και πως η Δημοκρατία δίνει βήμα και στους εχθρούς της. Όμως η Χ.Α. είναι μια υπόδικη εγκληματική οργάνωση, που το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ της έδωσε νέες ευκαιρίες για δράση, παράλληλα με μια συνειδητή προσπάθεια (Βούτσης, Βίτσας, Παρασκευόπουλος, Ιερώνυμος, παλιότερα και οι Κωνσταντοπούλου-Γλέζος-Μητρόπουλος) να θεωρηθεί κανονικό κόμμα. Πέρα από αυτό, το κακό απλώνεται σαν την πανούκλα όταν υπάρχουν οι συνθήκες για να συμβεί αυτό και τώρα υπάρχουν, γιατί η χώρα διέρχεται μια περίοδο πολλαπλών χρεοκοπιών σε πολλά επίπεδα. Το τεράστιο ηθικό ζήτημα που αναδύεται δεν είναι αυτή καθ’εαυτή η εκδήλωση, αλλά η έλλειψη αντιδράσεων. Κατά μια ευτυχή συγκυρία, στην ίδια κωμόπολη υπάρχει και η ελπιδοφόρα, σκεπτόμενη, μαχητική και πρωτοποριακή αυτόνομη κομμουνιστική συλλογικότητα «αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη», που σηκώνει στους μικρούς της ώμους το βάρος της Αντίστασης, μέσα σε ένα σαφώς απρόσφορο περιβάλλον: «Η συλλογική επικράτηση της λήθης και η προσβολή της μνήμης είναι  κάθε φορά μια επονείδιστη επανάληψη του εγκλήματος» (‘SHADES MAGAZINE’, 20.7.2017).

Είναι ευτύχημα, που επιβεβαιώνεται στον πολύπαθο και πολύπλοκο μικρόκοσμο αυτής της ιστορικής γωνιάς (βλ.  «Οι Είλωτες της Σκάλας Λακωνίας»), μεταφερμένος στο κοινωνικό επίπεδο, ο Νευτώνειος τρίτος Νόμος της αντίδρασης στον τοπικό επιθετικό φασισμό, ο οποίος υπερνικά τις δυνάμεις της αδράνειας του πρώτου Νευτώνειου Νόμου, μόνο που δυστυχώς η αντίδραση αυτή δεν φαίνεται να επαληθεύεται στον κοινωνικό μακρόκοσμο όλης της Λακωνίας. Η εκλογική περιοχή έχει αναδείξει από το Μάη του 2012 τον «πρώτο βουλευτή της Αριστεράς στη Λακωνία», Σταύρο Αραχωβίτη στο όνομα, που νομίζω πως η πολιτεία του, σε ότι έχει να κάνει με τον τοπικό φασισμό και με τον θρησκευτικό Μεσαίωνα που τον τρέφει, έχει ντροπιάσει ανεπανόρθωτα την πλούσια τοπική αριστερή ιστορική μνήμη, την οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπεί και από τον οποίο μάταια είχαμε ζητήσει το αυτονόητο: «Να απαιτήσει δικαστική διερεύνηση ενδεχόμενης τοπικής ιερής ναζιστικής εκλογικής βίας και νοθείας» στη Λακωνία, όπως δημόσια την ομολόγησε (καταγραμμένη σε βίντεο) ο Φύρερ υποδεικνύοντας τον μητροπολίτη Σπάρτης Κώστα Σπηλιώτη (Στάθη) ως ηθικό αυτουργό, χωρίς ο τελευταίος να του έχει ζητήσει να ανακαλέσει και χωρίς να τον έχει διαψεύσει με πειστικό τρόπο (βλ. «Λέει ψέματα ο μητροπολίτης Σπάρτης για τη Χ.Α.»). Μάλιστα αυτή η σχεδόν πάνδημη ανοχή αποθράσυνε τον μητροπολίτη («Προεκλογική εμφάνιση Κασιδιάρη με ιερείς της Μητρόπολης Σπάρτης»).

 Ο βουλευτής Αραχωβίτης, που διακρίνεται για την επιδεικτική του «ευσέβεια» (βλ. «Γράμμα ευσεβή βουλευτή στον πρωθυπουργό»), θα μπορούσε νομίζω να κάνει καριέρα και στο συνεργαζόμενο κόμμα των ΑΝΕΞΕΛ. Δεν τα λέω αυτά για να μειώσω κανέναν, εκθέτω απλώς την θλιβερή τοπική πολιτική πραγματικότητα, η οποία  εξηγεί άριστα την αποθράσυνση των ιθαγενών φίλων της Απριλιανής ιλαροτραγωδίας.

Η Λακωνία δεν είναι μόνο η πατρίδα των Ταγματασφαλιτών του Διονύση Παπαδόγγονα, του Λεωνίδα Βρεττάκου, του Μιχαλολιάκου ή του λειψανέμπορα φασίστα μητροπολίτη της τοπικής οικογένειας ταγματασφαλιτών και στρατιωτικού παπά Μενούτη μητροπολίτη αργότερα της Κεφαλονιάς («Προκόπη, Προκόπη, ο Άγιος εκόπη». Ο Ιερός πόλεμος το 1979), που ως έκπτωτος δεσπότης, στιγματισμένος τεμαχιστής σκελετών, κήδεψε επικεφαλής άλλων δυο μητροπολιτών, τον δικτάτορα Παπαδόπουλο.

Από τον μεγάλο τιμητικό κατάλογο των Λακώνων Δημοκρατών που αγωνίστηκαν ή και έπεσαν στον αντιναζιστικό αγώνα στη διάρκεια της Κατοχής, εστιάζω στους «Εκτελεσθέντες 118 που έπεσαν στο Μονοδέντρι», στον ανθό της σπαρτιατικής νεολαίας που εκτελέστηκαν έξω από τη Σπάρτη  στις «26 Νοεμβρίου 1943». Είναι πολύ δύσκολο να διαβάσει κάποιος μια απλή αφήγηση των περιστατικών και να μην δακρύσει από τον πόνο, το μεγαλείο, την γενναιότητα, την αδικία, αλλά και την επακόλουθη επαίσχυντη αχαριστία και την αστοργία του μετεμφυλιοπολεμικού Κράτους, το οποίο, μόνο χάρις στην πρωτοβουλία του αξέχαστου κεντρώου Δημάρχου Σπάρτης Γεωργίου Σαϊνόπουλου (1964-1967, τον έπαυσε η Δικτατορία & 1974-’78), που πάρθηκε όταν ήταν υλοποιήσιμη, δηλαδή στη δεύτερη (μεταδικτατορική) θητεία του, αναγκάστηκε να τιμά την μνήμη των νεκρών. Σήμερα βλέπουμε ακόμη και τον Αρχιερέα της αντισημιτικής Μητρόπολης του οσίου τραμπούκου Νίκωνα, μέλος του χουντικού Δεσποτάτου το οποίο μέχρι τότε αγνοούσε επιδεικτικά το Μονοδένδρι,  να προσέρχεται φουριόζος, με ύφος επίσημο και πένθιμο, για τιμή και προσκύνηση. Οι πανηγυριστές της Σκάλας σχετίζονται πολιτικά με αυτούς που μαχαιρώνουν ανθρώπους, χαιρετούν χιτλερικά στον τάφο του Μουσολίνι, υμνούν τον αντισημίτη παιδεραστή Στράιχερ και αυτοπροσδιορίζονται ως «η σπορά των ηττημένων του ‘45» και η εμφάνισή τους στην πολίχνη και μάλιστα με τέτοιο τρόπο μια τέτοια ημέρα προσβάλλει κατάφωρα τη μνήμη των νεκρών μας της Κατοχής και της επτάχρονης τυραννίας του 1967.

Οι πολιτικοί πρόγονοι των Χρυσαυγιτών, οι συνεργάτες σε όλη την έκταση της ελληνικής γης, των κατακτητών Έλληνες Ναζιστές, από τη Μάνη   “(Η ιστορία του αρχιφύλακα Γεώργιου Μιχαλολιάκου. Πρόδωσε το ΕΑΜ για να πάει στα Τάγματα Ασφαλείας, μένοντας πιστός στον όρκο του προς τον Χίτλερ μέχρι το τέλος – XYZ Contagion”) μέχρι το Αγρίνιο («Μπαρμπαρούσης – Βαθμός: Ανθυπασπιστής (ΠΖ) – XYZ Contagion), άνθρωποι του υπόκοσμου όπως στη Λάρισα («Ο Χρ. Αλεξόπουλος, η εκτέλεση του παππού του για κλοπές»), είχαν το δικό τους εγκληματικό μερίδιο ευθύνης και στο συγκεκριμένο ανοσιούργημα, αφού με την στενή συνεργασία τους και με την υπόδειξη θυμάτων από υποκείμενα του υπόκοσμου της ελληνικής Ακροδεξιάς, με γνωστά ονοματεπώνυμα, που όμως έμειναν ατιμώρητοι επωφελούμενοι από τον Εμφύλιο που επακολούθησε, συντάχθηκε τελικά ο κατάλογος των μελλοθάνατων, αφού οι Γερμανοί Ναζί δεν ήξεραν πρόσωπα και πράγματα (βλ. «Οι καταδότες… που έστειλαν στον θάνατο 118»). Η Ιωάννα Τσάτσου η οποία είχε προσωπική φιλία με τον εκτελεσθέντα γιατρό Χρήστο Καρβούνη, γιό ιερέα, που είχε σπουδάσει στη Γερμανία και αρνήθηκε την πρόταση του επικεφαλής του αποσπάσματος να του χαριστεί κατ’εξαίρεσιν η ζωή,  γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την ποιότητα των ανθρώπων που εκτελέστηκαν στο Μονοδέντρι, έγραψε στα «Φύλλα Κατοχής»: «Όλη η Σπάρτη μοιρολογάει . Αν είχε καεί ολόκληρη θάταν λιγώτερο το κακό ».

Νομίζω πως η αδιαφορία και η σιωπή για την προκλητική χρυσαυγίτικη επετειακή εκδήλωση της Σκάλας, τόσο η τοπική όσο και η πανελλαδική, κομμάτων, συλλογικοτήτων και πολιτών, είναι νοσηρό σύμπτωμα πολιτικού μιθριδατισμού και πονηρής πολιτικής αμνησίας. Η άρνηση, αυτών που υποχρεούνται να παίρνουν θέση στα επίδικα πολιτικά πράγματα, να το κάνουν, είναι άκρως ατιμωτική. Ο Μάρτιν Λούθερ ΚΙνγκ είχε με τρεις τουλάχιστον παρεμφερείς αποστροφές του δημόσιου λόγου του αναφερθεί στη «σιωπή των καλών ανθρώπων», διαλέγω την πιο εμφαντική: «Η γενιά μας, θα πρέπει να απολογηθεί όχι τόσο για τις σκληρές και άδικες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την απαράδεκτη σιωπή των καλών ανθρώπων». Πολλούς καλούς ανθρώπους δεν έχει βέβαια η Ελλάδα, έχει όμως πολλούς μέτριους, που θα μπορούσαν να πουν μια κουβέντα ενάντια στην συστηματική προσπάθεια αναβίωσης του φασισμού στη χώρα μας, που ξεκινά από το δήθεν αυθόρμητο επιφώνημα που ακούγεται στην αγνή ελληνική ύπαιθρο: «Που ‘σαι ρε Παπαδόπουλε».

Επειδή πολύ μικρή αξία έχει για πολλούς Ρωμιούς τι έχει πει ένας παλιός μαύρος της Αμερικής, ας μου επιτραπεί η επίκληση των αρίστων, από τους παλιούς κατοίκους της χώρας μας και ειδικότερα αυτών που μιλούν μέσα από τον αθάνατο ‘Επιτάφιο’ του Περικλή και του Θουκυδίδη, για αυτούς που παρακολουθούν άπρακτοι τα δημόσια πράγματα: «Μόνοι γάρ τον τε μηδέν τώνδε μετέχοντα ουκ απράγμονα, αλλ’ αχρείον νομίζομεν».

 

 

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

16 απαντήσεις στο 21η Απριλίου 2017: Στη Σκάλα της Λακωνίας η αντιφασιστική μνήμη αφέθηκε να πολεμά μόνη

  1. Ο/Η Παλιός λέει:

    Στο 4:40 Η πραξικοπηματική εκλογή και ενθρόνιση του Ιερώνυμου Α΄


    Το κύκνειο άσμα της Αλίντας Δημητρίου, που ολοκληρώνει την τριλογία για τις γυναίκες στους πολιτικούς αγώνες στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα.
    Οι άλλες δύο:
    Πουλιά στο Βάλτο http://youtu.be/LaPDzGVJK5o
    Η ζωή στους βράχους http://youtu.be/hKseJ8_ty_o

    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7554741

    Τετάρτη 31 Ιούλη 2013
    ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
    Σελίδα 19
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    «Εφυγε» από τη ζωή η Αλίντα Δημητρίου
    Δημιουργός που συνέβαλε σημαντικά στην ανάδειξη των αγώνων του λαού μας

    Ενα καθαρό, στο ήθος, συνεπές, στην κοινωνική του αποστολή, και ευαίσθητο, στην προσέγγιση των «ανωνύμων» αγωνιστών που την έγραψαν, κινηματογραφικό «βλέμμα», έκλεισε για πάντα με το θάνατο, τα ξημερώματα της Τρίτης, της σκηνοθέτιδας, Αλίντας Δημητρίου, σε ηλικία 80 ετών. Αφήνοντας τον ελληνικό κινηματογράφο σαφώς φτωχότερο, αλλά και ένα έργο απόλυτα αναγκαίο στην πάλη ενάντια στη λήθη, τη συκοφάντηση και τη διαστρέβλωση που επιχειρεί η εξουσία των μονοπωλίων εναντίον αυτών που την αμφισβητούν και παλεύουν για την ανατροπή της.
    «Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι οι απλοί άνθρωποι, που στρατεύθηκαν, τα έδωσαν όλα και στο τέλος δεν ζήτησαν τίποτα. Οι «ανώνυμοι». Αυτούς εκτιμώ. Και όταν θέλω να δώσω περισσότερη έμφαση, λέω οι «ξυπόλυτοι»» έλεγε στη συνέντευξή της στο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» το 2009, με αφορμή τη δεύτερη ταινία της τριλογίας της για τη γυναίκα στην Αντίσταση, «Η ζωή στους βράχους», που ήταν αφιερωμένη στις γυναίκες μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
    Οντως έτσι ήταν. Η Αλίντα Δημητρίου από το 1977 έως το 1994 γύρισε περισσότερα από 50 ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση και το υπουργείο Πολιτισμού (π.χ. Το Θέατρο στο βουνό, Ανθρώπινα Δικαιώματα (10 ημίωρα), Γυναίκες (6 ημίωρα). Από το 1994 – 2003 ασχολήθηκε με το βιομηχανικό ντοκιμαντέρ, κάνοντας 15 ταινίες για τη ΔΕΗ. Σε όλο της το έργο και ειδικά στην τριλογία της, που ξεκίνησε το 2008 με τα «Πουλιά στο βάλτο» για τις γυναίκες στην Εθνική Αντίσταση (αποσπώντας επτά βραβεία, ενώ μια κόπια της βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία της Σόφιας), συνεχίστηκε το 2009 με τη «Ζωή στους βράχους» και ολοκληρώθηκε το 2011 με τα «Τα κορίτσια της βροχής» για τις γυναίκες αγωνίστριες την περίοδο της χούντας, απουσιάζει κάθε ακαδημαϊσμός, διδακτισμός ή επιτήδευση. Αφήνει τις πρωταγωνίστριες να μιλήσουν απλά, καθάρια γι’ αυτά που είδαν, έζησαν, πίστεψαν και εξακολουθούν να πιστεύουν. Διότι όταν σκοπός ενός κινηματογραφιστή είναι η ειλικρινής του πρόθεση να αναζητήσει την αλήθεια, αρκεί μία κάμερα, μία φόρμα κοντινών πλάνων στην «πηγή» και πραγματικό θάρρος να αντέξει την αλήθεια.
    Το περιεχόμενο ήταν ο «μπούσουλας» του σινεμά το οποίο πίστευε και υπηρέτησε η Αλίντα Δημητρίου και γι’ αυτό θα μείνει άφθαρτο. Σε αυτό το «περιεχόμενο» υποκλίθηκε. Ελεγε στο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» για τις αγωνίστριες γυναίκες: «Είμαι περήφανη που τις συνάντησα. Μου ανέβασαν τον πήχη του κόσμου πιο ψηλά. Μου ξαναμπόλιασαν την αξιοπρέπεια, το ήθος τους, το πείσμα τους, την αντοχή τους. Αλλά και τη σεμνότητά τους. Η οποία είναι φοβερή. Καμιά από αυτές δεν θέλει να παρουσιαστεί και να βγει μπροστά. Καμία δεν βγαίνει μπροστά. Μία από τις γυναίκες, στην πρώτη ταινία, μου διηγούνταν πώς τους κάνανε μαρτύρια στην οδό Ελπίδος, στην πλατεία Βικτωρίας. Ενα κολαστήριο ανάλογο της Μέρλιν. Και της λέω «για στάσου, μη μου τα λες έτσι, μου τα λες με έναν τρόπο σα να έφαγες σουβλάκια χθες το βράδυ». Μου λέει «τι πάθος θες; Ξέρεις πόσοι ήταν εκεί μέσα; Ενα πετραδάκι ήμουν εγώ». Αυτή η σεμνότητά τους με συγκλόνισε. Με συγκλόνισε το πείσμα τους σε αυτά που πιστεύανε. Δεν υπέγραψαν (σ.σ. «δήλωση»), όχι γιατί τους ήρθε κάποια «διαταγή» να μην υπογράψουν. Ηταν θέμα αξιοπρέπειας γι’ αυτές: «Ποιος είσαι εσύ, που μου ζητάς να υπογράψω;» (…) Το μήνυμά μου είναι η πίστη στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος θα παλεύει πάντα για το δίκιο».
    Συλλυπητήρια μηνύματα εξέδωσαν ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ, το «Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης».

  2. Ο/Η Antifa2 λέει:

    https://left.gr/news/mehri-kai-gia-tin-sygkalypsi-toy-viasmoy-enos-koritsioy-sta-grafeia-tis-hrysis-aygis-stin
    04.10.2014
    Διάλογος Λαγού-Δεβελέγκου αποκαλύπτει συγκάλυψη βιασμού ανήλικης στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη Σπάρτη

    http://www.ethnos.gr/koinonia/arthro/oi_lebentes_ierarxes_tou_n_mixaloliakou-63933656/
    ΤΟΥΣ «ΚΑΡΦΩΝΕΙ» ΟΤΙ ΣΤΗΡΙΖΑΝ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
    Οι «λεβέντες» ιεράρχες του Ν. Μιχαλολιάκου
    Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος, ο Πειραιώς Σεραφείμ, ο Κονίτσης Ανδρέας και ο Μονεμβασιάς και Σπάρτης Ευστάθιος ανήκουν στις προτιμήσεις του κρατούμενου στον Κορυδαλλό αρχηγού της Χρυσής Αυγής.
    ΕΘΝΟΣ On Line
    13/12/2013

    http://zoornalistas.blogspot.gr/2014/08/blog-post_23.html
    Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014
    Το διπλό φονικό της Καρδαμύλης, η Χρυσή Αυγή και τα αναβολικά

    http://www.thetoc.gr/koinwnia/article/diplos-fonos-sti-mani-to-profil-twn-duo-nearwn
    Από την πλευρά του ο 26χρονος, είχε αναρτήσει τον ύμνο της Χούντας στο προφίλ του Δημήτρη Παπαδημούλη, ενώ παράλληλα στην ίδια σελίδα τόνισε ότι εάν έβγαινε ποτέ κυβέρνηση η Αριστερά, «θα επέμβαινε ο στρατός».

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=624379
    Οι συμμορίες της Μεσσηνίας, οι εκβιάσεις και οι αρχικοί φόβοι μετά το διπλό φονικό
    Το εγκληματικό «ιδίωμα» της Μεσσηνίας με την πολυετή δράση εγκληματικών οργανώσεων που θα… ζήλευαν συμμορίες της Αττικής ή της Θεσσαλονίκης αλλά και σειράς αιματηρών περιστατικών φαίνεται να επανέρχεται στο προσκήνιο μετά τη διπλή δολοφονία των δύο άτυχων νεαρών στην περιοχή της Καρδαμύλης! Η συγκεκριμένη εγκληματική ενέργεια φέρεται να σχετίζεται μ εμπόριο αναβολικών και συμπληρωμάτων διατροφής σε γυμναστήριο της πόλης ενώ δράστες είναι δύο 19χρονοι «θαμώνες» των ίδιων χώρων.

    21 Σεπ. 2012

    Σκοτεινό πέπλο σκεπάζει την υπόθεση με τον βομβιστή της Σπάρτης, στα χέρια του οποίου είχε ανατιναχθεί αυτοσχέδια βόμβα στις 31 Αυγούστου στην οδό Ωραίας Ελένης. Ο 32χρονος που είχε στα χέρια του την βόμβα μεταφέρθηκε τότε στην Αθήνα τραυματίας, όπου και υπέκυψε στις 11 Σεπτεμβρίου. Την στιγμή που ακόμη δεν είναι βέβαιο το προφίλ του βομβιστή, η αστυνομία, διενεργώντας προανάκριση αρνείται να δώσει κάποια πληροφορία και επικαλείται απόρρητο. Κλιμάκιο της Αντιτρομοκρατικής έχει μεταβεί στην Σπάρτη, οι τρεις συλληφθέντες έχουν αφεθεί ελεύθεροι και πολλά μοιάζουν να πρόκειται για ενέδρα εις βάρος του βομβιστή. Παράλληλα, τα στοιχεία της έρευνας αφήνουν ενδείξεις για σχέσεις με την Χρυσή Αυγή.

    http://tvxs.gr/news/ellada/sparti-nekros-o-epidoksos-empristis-emploki-xrysis-aygis
    Σπάρτη: Νεκρός ο επίδοξος βομβιστής – μέλος της Χρυσής Αυγής

    Σύμφωνα με το Bloko.gr, εντύπωση προκαλεί πως ο φερόμενος ως συνεργός του 33χρονου, παρά τις κατηγορίες για κατοχή 60 αυτοσχέδιων βομβών, αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρου

    http://archive.efsyn.gr/?p=215302

    09/07/14

    Η Μανωλάδα της Λακωνίας
    ΣΚΑΛΑ – 800 Πακιστανοί εργάτες γης απεργούν για πέμπτη μέρα, διαμαρτυρόμενοι για ρατσιστικές επιδρομές εναντίον τους από την ΕΛ.ΑΣ., για τις άθλιες συνθήκες ζωής και την καθυστέρηση πληρωμών.

    Του Κώστα Ζαφειρόπουλου


    Από την πορεία των μεταναστών στη Σκάλα

    Την ώρα που δικάζονται οι εκμεταλλευτές και οι μπράβοι για τις δολοφονικές επιθέσεις στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, 800 Πακιστανοί εργάτες γης στη Σκάλα Λακωνίας βρίσκονται στην πέμπτη μέρα απεργίας στα χωράφια και στα συσκευαστήρια, μετά τις συνεχιζόμενες ρατσιστικές επιχειρήσεις εναντίον τους

    Χρυση Αυγή αγιασμός στη Σκάλα
    xryshaygh.com/enimerosi/view/se-ligo-ta-egkainia-tou-politikou-grafeiou-sthn-skala-lakwnias

    http://www.huffingtonpost.gr/2014/12/01/———-_n_6248084.html

    Αιφνιδιαστική αλλαγή στην ηγεσία της τοπικής οργάνωσης της Χ.Α. στη Σπάρτη

    Ερωτήματα προκαλεί η αιφνίδια αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία της στιγματισμένης τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής στη Σπάρτη, σύμφωνα με στοιχεία που φέρνει στο φως της δημοσιότητας ο «Ε.Τ.» της Κυριακής. Πρόκειται για μία τοπική οργάνωση που αμαυρώθηκε από τις καταγγελίες που αποκαλύφθηκαν πριν από δύο μήνες για βιασμό 13χρονης μέσα στα γραφεία της.

    Η είδηση, που είχε σκάσει σαν βόμβα στην κλειστή κοινωνία της Σπάρτης, έγινε γνωστή ύστερα από δημοσιοποίηση απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας ανάμεσα στον προφυλακισμένο Γιάννη Λαγό και τον γνωστό χρυσαυγίτη Σωτήρη Δεβελέκο.

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=253211
    Πώς ακόμη και άνθρωποι που έχουν αφιερωθεί στον Θεό φτάνουν ως τη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων
    Στα πλοκάμια της παιδοφιλίας
    Οι περιπτώσεις ρασοφόρων που έχουν καθήσει τα τελευταία χρόνια στο εδώλιο του κατηγορουμένου για βιασμούς παιδιών
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 01/02/2009

    Μάλιστα, δεν λείπουν και οι περιπτώσεις όπου το Διαδίκτυο με
    την πληθώρα των ανατριχιαστικών σε περιεχόμενο ιστοσελίδων του αποτελεί το πεδίο δράσης των κληρικών αυτών, που είτε διακινούν είτε παρακολουθούν τέτοιου είδους σκληρό, πορνογραφικό υλικό, όπως στην υπόθεση του αρχιμανδρίτη από τη Μητρόπολη Σπάρτης, ο οποίος συνελήφθη και εν συνεχεία τέθηκε σε καθεστώς προσωρινής κράτησης στον Κορυδαλλό, την περασμένη εβδομάδα.

    https://kafeneiogr.wordpress.com/2009/02/02/%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9-%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%8D%CE%BD%CE%B7-%CE%BF-%CF%83%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF/

    Έχει ευθύνη ο Σπάρτης Ευστάθιος για τον Αρχιμανδρίτη του;

    Τις τελευταίες ημέρες έχει συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία η αποκάλυψη του κυκλώματος παιδικής πορνογραφίας εγκέφαλος της οποίας ήταν ο αρχιμανδρίτης Φώτιος Μακρυστάθης, κληρικός της Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης που λειτουργούσε σε κάποιο χωριό έξω από τη Σπάρτη.

    Οι αποκαλύψεις όμως έρχονται μία – μία.

    Όπως δήλωσε και ο Μητροπολίτης Σπάρτης, ο 44χρονος αρχιμανδρίτης χειροτονήθηκε από τον πρώην μητροπολίτη Κυθήρων. Τελικά όμως μαθαίνουμε ότι ο Κυθήρων τον χειροτόνησε αρχιμανδρίτη, την πρώτη χειροτονία σε διάκο την έκανε ο πνευματικός του πατέρας πρώην Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος (πρώτη εξήγηση για το έργο του αρχιμανδρίτη).
    Η αποκάλυψη όμως έρχεται από τους κατοίκους του χωριού που λειτουργούσε. Όπως διαβάζουμε στο troktiko οι κάτοικοι του χωριού είχαν ζητήσει από τον Ευστάθιο να τον απομακρύνει γιατί άφηνε τη λειτουργία στη μέση, πήγαινε στο καφενείο και επέστρεφε μετά από 20 λεπτά για να συνεχίσει. Αυτό το ήξερε ο μητροπολίτης και δεν έκανε κάτι για να σταματήσει αυτός ο διασυρμός.
    Άρα έχει ευθύνη για το κατάντημα αυτό και ο «αγαπητός» μας κ. Ευστάθιος.

    http://archive.efsyn.gr/?p=159289
    15/12/13
    ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
    Ιεράρχες και χρυσαυγίτες

    Αποκαλυπτικά, όντως, όσα λέει σε βίντεο-ντοκουμέντο ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ο «φίρερ» της Χρυσής Αυγής, για τις στενές σχέσεις του ναζιστικού μορφώματος με κορυφαίους της εκκλησιαστικής ιεραρχίας μητροπολίτες, που πλήρωναν τα γραφεία για να στεγάζονται τα μέλη της Χρυσής Αυγής, που ανάγκαζαν γηροκομεία να ψηφίσουν τους υποψηφίους, που με χίλιους τρόπους βοηθούσαν το «θεάρεστο» έργο τους.

    (….)
    Οι τρόφιμοι λ.χ. του γηροκομείου της Σπάρτης, που ψήφισαν Χρυσή Αυγή, δεν είχαν δικό τους πολιτικό κριτήριο, απομονωμένοι και πιστοί στον ποιμενάρχη τους.

    http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5065074/nikwn-o-antishmiths/
    ΤΑ ΝΕΑ
    [Ενστάσεις] Νίκων ο αντισημίτης
    Ηλίας Κανέλλης | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/12/2013 08:00 |

    Διαβάζω στα «ΝΕΑ» του περασμένου Σαββάτου τι δήλωσε ο «φύρερ» της Χρυσής Αυγής Μιχαλολιάκος για τους ιεράρχες που στηρίζουν την οργάνωσή του. Και μαθαίνω ότι ο μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος τον διαψεύδει, δεν έβαλε, λέει, κανένα γηροκομείο να ψηφίσει τους έλληνες νεοναζί. Να τον πιστέψω; Τα ίδια δεν έλεγε και το, κατά Μιχαλολιάκον, «διαμάντι της Εκκλησίας, μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ», μάλιστα σε επιστολή του προς την εφημερίδα, προσπαθώντας να διαψεύσει τον υπογράφοντα;
    Διεκδικητής της ηγεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, μετά τον Χριστόδουλο, το 2008, ο Ευστάθιος καταγγέλθηκε από τον μητροπολίτη Καλαμάτας Χρυσόστομο ότι υποστηρικτές του προσπάθησαν να τον εκβιάσουν. Οι καταγγελίες εκείνες επίσης διαψεύσθηκαν και ουδέποτε διερευνήθηκαν, άλλωστε έπειτα απ’ αυτές η υποψηφιότητα του μητροπολίτη Σπάρτης περιθωριοποιήθηκε, μόνος υποστηρικτής που του απέμεινε ήταν ο εξ αδελφότητος Χρυσοπηγής ορμώμενος, Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, Αμβρόσιος (τον οποίο, επίσης, εκθειάζει ο φύρερ Μιχαλολιάκος).
    Περιηγούμενος τα παλαιά κείμενά του που υπάρχουν στο Διαδίκτυο, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι, ιδεολογικώς τουλάχιστον, η συγγένεια με τον ιδεολογικό λόγο της Χρυσής Αυγής είναι φανερή – αν και, για να είμαστε ειλικρινείς, σε διάφορες επεξεργασίες, η ίδια ιδεολογία είναι διάχυτη στα ελληνικά κόμματα, στη ΝΔ, στους ΑΝΕΛ, στο λεγόμενο πατριωτικό ΠαΣοΚ, τις προάλλες μάλιστα προέκυψε και «πατριωτικός ΣΥΡΙΖΑ». Σε γράμμα του στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ι. Τέντε, διαμαρτυρόμενος για την προφυλάκιση του εμπλεγμένου στο σκάνδαλο Βατοπεδίου Εφραίμ, ο Αγιος Σπάρτης επικαλείται το ταξίδι του μοναχού στη Ρωσία, όπου, λέει, «πρόβαλε το Αγιον Ορος και την Ελλάδα μας». Και διερωτάται: αυτό ήταν η αιτία «για την οποία φυλακίζεται»;
    Σε παρέμβασή του, το 2012, ο Αγιος Σπάρτης εκτιμά ότι οι σύγχρονοι Ελληνες «είμαστε δέσμιοι της επιδίωξης της άμετρης, της επίπλαστης ευμάρειας, της ξενόφερτης κουλτούρας, της αποχαυνωτικής και παραπλανητικής δύναμης των ΜΜΕ, του ωχαδερφισμού, του ακραίου ατομισμού, της ανευθυνότητας, του νεοελληνικού ραγιαδισμού». Ο αγοραφοβικός αυτός αναδελφισμός εύκολα μετατρέπεται σε λανθάνοντα αντισημιτισμό, που παρεισφρέει φυσικότατα στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Σπάρτης, όπου ο προστάτης της πόλης Αγιος Νίκων περιγράφεται σαν μεσαιωνικός Χάινριχ Χίμλερ: «Στη Σπάρτη ο Οσιος ανέπτυξε αξιόλογη δράση, ενώ την απήλλαξε και από τη μάστιγα των Ισραηλιτών, που με την άσχημη διαγωγή τους επηρέαζαν τον πληθυσμό και αποτελούσαν εμπόδιο στην ηθικοπλαστική προσπάθεια που έκανε».
    Προσωπικώς έχω διάθεση να πιστέψω τη διάψευση του μητροπολίτη Ευσταθίου. Αλλά ακόμα κι αν δεν υπάρχει οργανωτική σχέση με τη Χρυσή Αυγή, ο ιδεολογικός λόγος του ιεράρχη (δυστυχώς, και μεγάλου τμήματος της Εκκλησίας) εναρμονίζεται με την εθνικιστική ιδεολογία, στο χαλί της οποίας βάδισαν και οι έλληνες νεοναζί για να μπουν στη Βουλή.

    http://www.immspartis.gr/?p=543
    ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙC MONEMBACIAC ΚΑΙ CΠΑΡΤΗC
    Όσιος Νίκων ο «Μετανοείτε»

    Στη Σπάρτη ο Όσιος ανέπτυξε αξιόλογη δράση, ενώ την απήλλαξε και από τη μάστιγα των Ισραηλιτών, που με την άσχημη διαγωγή τους επηρέαζαν τον πληθυσμό και αποτελούσαν εμπόδιο στην ηθικοπλαστική προσπάθεια που έκανε ο Νίκων.

  3. Ο/Η Antifa2 λέει:

    http://www.mixanitouxronou.gr/pethane-o-vasanistis-tis-chountas-theofilogiannakos-sti-diki-tou-iche-pi-sti-sparti-ematha-oti-enas-ine-o-echthros-o-kommounismos-ke-i-sinodipori-tou/

    Πέθανε ο βασανιστής της χούντας Θεοφιλογιαννάκος. Στη δίκη του είχε πει: «Στη Σπάρτη έμαθα ότι ένας είναι ο εχθρός, ο κομμουνισμός και οι συνοδοιπόροι του» 24/09/2015…

    Στην ιστορία έχει μείνει η απολογία του Θεοφιλογιαννάκου στις δίκες των βασανιστών της Χούντας: «Είμαι Λάκων, υιός διδασκάλου, έχω ανατροφή ελληνοχριστιανική και είχα την τιμή να συμμετάσχω ενεργώς στην επανάσταση της 21ης Απριλίου….

    Θεοφιλογιαννάκος, Αμβρόσιος – Επικήδειοι για Ντερτιλή


    Φυσικά δεν διαλύθηκε ποτέ η ένοπλη ομάδα Κατσαρέα και ούτε συνελήφθη.

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://roides.wordpress.com/2016/11/14/14nov16/

    Ο Μητροπολίτης Σφακίων τίμησε τον Παττακό στέλνοντας μήνυμα στην κηδεία του
    14/11/2016
    [Γιατί δεν αντέδρασε το υπουργείο των Φίλη-Γαβρόγλου;]

    Στις 22.9 ο αρχιεπίσκοπος Λιάπης επιτέθηκε στον Ν.Φίλη, για τα όσα είπε σχετικά με την αναίσχυντη, αυτοεξευτελιστική και απόλυτα στοιχειοθετημένη συνεργασία της κρατικής Εκκλησίας με τη φασιστική Δικτατορία του 1967. Τα κάθε λογής εμετικά υμνητικά κείμενα των δεσποτάδων, οι φωτογραφίες, οι εφημερίδες, το περιοδικό «Εκκλησία», τα βίντεο από τα «Ελληνικά Επίκαιρα», οι θεομπαιχτικές Δοξολογίες, οι αποδείξεις για τις διαπλοκές, τις συναλλαγές και τις δολοπλοκίες, η συνένοχη σιωπή λαλίστατων κατά τα άλλα δεσποτάδων, που ωρύονταν για τη μόδα της μίνι φούστας και για τα παντελόνια των γυναικών, υπάρχουν και ούτε ο Άδωνης, ούτε ο Ιερώνυμος, ούτε ο φίλος του Χουντόδουλου, ο Γλέζος, μπορούν να τα διαψεύσουν. Ο υπουργός υπήρξε εξαιρετικά φειδωλός στα λεγόμενά του, γιατί απλή μελέτη της στάσης της Ιεραρχίας και τριών διαδοχικών αρχιεπισκόπων της (Ιερώνυμου Α΄, Σεραφείμ και Χριστόδουλου που «διάβαζε» και δεν ήξερε) στην επταετία αποκαλύπτει έναν πραγματικό μαφιόζικο υπόκοσμο με ράσα, βουτηγμένο μέχρι το λαιμό σε κάθε λογής σκάνδαλα, που δεν είχε ούτε ιερό ούτε όσιο, στη δαιμονική μανία του να δείξει πίστη στην αιματοβαμμένη τυραννία. Οι δήθεν «αντιστασιακοί» δεσποτάδες που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν, είχαν εκβιαστεί από τη Χούντα ως ομοφυλόφιλοι. Αρκεί να δει κανείς ενδεικτικά από επίσημα εκκλησιαστικά ντοκουμέντα της Ι.Συνόδου, πως εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί ως ομοφυλόφιλος ο τότε μητροπολίτης του Βώλου Δαμασκηνός, με τις εναντίον του καταθέσεις αρρένων μελών παρεκκλησιαστικών οργανώσεων (ενός οδοντίατρου κλπ) πως τους παρενοχλούσε και με ποιο τρόπο στη συνέχεια διώχτηκε, χωρίς δίκη ως χουντικός, από τον εξ ίσου χουντικό Σεραφείμ, ο διάδοχός του Ηλίας, για να αρπάξει τη θέση του (Ιούλιο του 1974), κυριολεκτικά πάνω στην αναμπουμπούλα της μεταπολίτευσης, ο επίσης χουντικός Χριστόδουλος, ο οποίος αργότερα με τις γνωστές οικονομικής φύσεως κατηγορίες κατά του σημερινού Αρχιεπισκόπου, τον νίκησε στην κούρσα της αρχιεπισκοπικής διαδοχής, για να αντιληφθεί πως ο γνωστός χαρακτηρισμός «Μαφία» του αρχιμανδρίτη π. Φιλόθεου Φάρου για την Ιεραρχία, είναι πολύ επιεικής. Δυστυχώς η Πολιτεία και κανείς άλλος επίσης, δεν ζήτησε ποτέ λογαριασμό από το αμετανόητο Επισκοπάτο για τις δημόσιες αθλιότητές τoυ, ώστε να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι υπόλογοι στον ιστορικό έλεγχο και μάλιστα διπλά και τριπλά, γιατί συνεχίζουν να ασχημονούν, φτάνοντας να ευλογούν με ιερείς τους τα ορμητήρια της υπόδικης σατανιστικής χιτλερικής συμμορίας. Έτσι η Ιεραρχία, που επωφελείται από τη λήθη της κοινωνίας και την άγνοια των νεότερων, βρίσκει πρόθυμους ψευδολογούντες συνήγορους, ακόμη και στην Αριστερά όπως το Γλέζο και αποθρασύνεται, έχοντας εξασφαλίσει και τη σιωπή όλου του πολιτικού προσωπικού.

    https://roides.wordpress.com/2016/10/10/10oct16/
    ΚΚΕ και ΛΑΕ ανακαλύπτουν τον κ.Ιερώνυμο
    10/10/2016
    [Τώρα που τους έθιξε σπάνε την Ομερτά]

    https://roides.wordpress.com/2017/02/21/21jan17/


    Εθνική Ενότης: Ιερώνυμος-Μιχαλόλιάκος-Γαβρόγλου-Ζουράρις-Ζαρούλια (16 φωτο/βίντεο)
    21/02/2017
    [Ο Παρρασκεβώπουλλλως τ ώ ρ α δικαιώνεται]

    https://roides.wordpress.com/2017/03/30/30mar17/
    Η συνάντηση Άνθιμου με τον Φύρερ προκαλεί τις ιστορικές μνήμες της πόλης
    30/03/2017
    [Χυδαίοι χαρακτηρισμοί που καταπίνονται χάριν του κοινού μίσους που ενώνει]

  5. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.notospress.gr/article.php?id=25995

    Με στόχο την όσμωση των παραγωγών μοναστηριακών προϊόντων!

    16-04-2016 07:55
    Ξεκίνησε την Πέμπτη 14 και ολοκληρώνεται στις 17/4/16 ενδιαφέρον Συνέδριο με θέμα «Μοναστηριακά προϊόντα και μικροί παραγωγοί στον Ορθόδοξο χώρο. Κοινή προσπάθεια και προοπτικές».

    ΣΠΑΡΤΗ. Με τους καλύτερους οιωνούς ξεκίνησε το Συνέδριο όσο και η προσπάθεια της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας προκειμένου να γίνει η όσμωση των παραγωγών Μοναστηριακών προϊόντων με την αγορά.

    Ο Σταύρος Αραχωβίτης, βουλευτής Λακωνίας του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.), μιλώντας στο notospress.gr, ανέφερε ότι είναι η εκκίνηση μιας προσπάθειας να υποστηριχθούν και να ενισχυθούν οι παραγωγοί μοναστηριακών προϊόντων και να αποκτήσουν δυναμική μέσα στην ανταγωνιστική αγορά. Εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι από την Σπάρτη ξεκινά μια προσπάθεια που μπορεί να κινητοποιήσει κάθε παραγωγική και δυναμική ικμάδα της Ορθοδοξίας και πέρα από την Ελλάδα.

    http://www.pna.gr/nea/panepistimio-peloponnisou/item/12826-thyella-antidraseon-gia-imerida-sto-panepistimio-spartis
    Θύελλα αντιδράσεων για ημερίδα στο Πανεπιστήμιο Σπάρτης (video)
    Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

    Δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν λόγο για Μεσαίωνα στο Πανεπιστήμιο Σπάρτης – H ημερίδα είχε θέμα «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς»

  6. Ο/Η Μαρία απ' τη Σπάρτη λέει:

    Ο ευσεβής ταξίαρχος Παττακός
    http://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2016/10/o.html?m=1

    O «ευσεβής» ταξίαρχος Στυλιανός

    Μια άγνωστη πτυχή των σχέσεων του αρχιπραξικοπηματία με τις παραθρησκευτικές οργανώσεις

    Και μια λεπτομέρεια , άγνωστη στους πολλούς, από τη ζωή και τα κατορθώματα του αρχιπραξικοπηματία Στυλιανού Παττακού και για την εποχή που στηνόταν η « Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών» . Στη δεκαετία του ’30 η παραεκκλησιαστική οργάνωση « Ζωή» δημιούργησε τους «Φιλικούς Κύκλους» μελέτης του περιοδικού της «Ζωή» και της Αγίας Γραφής. Αυτοί οι «κύκλοι» που υπήρχαν σε κάθε συνοικία της Αθήνας της Αθήνας του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης και σε κάθε επαρχιακή πόλη αποτέλεσαν ουσιαστικά τις «οργανώσεις βάσης» της «Ζωής» και συνετέλεσαν στο να δοθεί στο κίνημα αυτής της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης ( με τους σαφέστατους πολιτικούς και αντικομουνιστικούς προσανατολισμούς) μαζικός χαρακτήρας.

    Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’30, λοιπόν, σε ένα από αυτούς τους «κύκλους» με «κυκλάρχη» τον τότε αρχιμανδρίτη Λεωνίδα Παρασκευόπουλο συμμετείχε και ένας νεαρός αξιωματικός των τεθωρακισμένων, ο ανθυπίλαρχος Στυλιανός Παττακός. Η σχέση του Παττακού με τη «Ζωή» συνεχίστηκε και στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου όταν η οργάνωση αυτή αποτέλεσε ουσιαστικά τον «ιδεολογικό βραχίονα» του αστικού κράτους στην προσπάθεια του να συντρίψει τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Τότε που αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά ενός γιγαντιαίου μηχανισμού με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη σ’ όλη τη χώρα, που σήκωσε το κύριο βάρος της αντικομουνιστικής διαφώτισης του λαού.

    Δίπλα στα «Συνεργαζόμενα Χριστιανικά Σωματεία Απόστολος Παύλος» με πρόεδρο τον τότε αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Κοτσώνη, τον μετέπειτα αρχιεπίσκοπο των τανκς του Παπαδόπουλου του Μακαρέζου και του Παττακού δημιουργήθηκε και το «Ελληνικόν Φως» στο οποίο προήδρευε ο ίδιος ο βασιλιάς Παύλος. Οι εκδόσεις του «Ελληνικού Φωτός» κυκλοφορούσαν σε απίστευτα μεγάλους για την εποχή αριθμούς αντιτύπων : «Για μια καινούργια Ελλάδα» ( 200.000), «Εις τον αγώνα του Έθνους» ( 50.000) , «Διατί αγωνιζόμεθα» (155.000), «Ελευθερώστε τα παιδιά μας από το Παιδομάζωμα» ( 155.000), «Προς τα αδέλφια μας τα Ελληνόπουλα του χωριού» (100.000), «Ένα γράμμα στον Έλληνα στρατιώτη» (70.000).

    Ακόμη μέλη των οργανώσεων της «Ζωής» έκαναν 33.600 ομιλίες «Εθνικού Πνευματικού Αγώνος», 16.000 ομιλίες στην ύπαιθρο, 1.930.000 επισκέψεις σε «οικογένειες μαχομένων» και 5.000 μαθήματα στις «Παιδουπόλεις» που είχε φτιάξει η Φρειδερίκη για την «αναμόρφωση» των παιδιών των ανταρτών ( στην ουσία μακρονήσια για μικρά παιδιά). Ήταν τότε η εποχή που μόνο τρεις οργανισμοί ήταν απαλλαγμένοι από το χαρτόσημο: Το Παλάτι, η αμερικανική πρεσβεία και η «Ζωή» ! (Αναλυτική παρουσίαση των δραστηριοτήτων αυτών της «Ζωής» έγινε σε έκθεση που οργάνωσαν στο Ζάππειο το «Ελληνικός Φως» και τα «Συνεργαζόμενα Χριστιανικά Σωματεία ο Απόστολος Παύλος». Τα στοιχεία αυτά μεταφέρει και στο βιβλίο του« Καταφύγιο Ιδεών» ο ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Χρήστος Γιανναράς).

    Ιδιαίτερο βάρος της προπαγάνδας της «Ζωής» είχε δοθεί στο Στρατό. Πεντακόσιες ειδικές συγκεντρώσεις έγιναν μόνο για αξιωματικούς , ενώ πολλά ήταν τα εκατομμύρια που δαπανήθηκαν για την αποστολή βιβλίων σε στρατιωτικές μονάδες. Στους κύκλους «πνευματικής επιμόρφωσης» της «Ζωής» συμμετείχαν εκατοντάδες κατώτεροι αξιωματικοί, τους οποίους θα συναντήσουμε αργότερα ως στελέχη της Χούντας του ’67.

    Ένας από τους αξιωματικούς αυτούς με καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση των συναντήσεων (όπως με καμάρι διηγιόταν αργότερα , ακόμη και πριν από λίγα χρόνια) ήταν και ο ίλαρχος Στυλιανός Παττακός διοικητής της ίλης αρμάτων «Κένταυρος» του Β΄ Σώματος Στρατού.

    Όσο για τον «κυκλάρχη» της Θεσσαλονίκης στη δεκαετία του ’30 αρχιμανδρίτη Λεωνίδα Παρασκευόπουλο, στα χρόνια αμέσως μετά τον Εμφύλιο όλη η Ελλάδα τον άκουγε τακτικά να τους κανοναρχεί μέσα από την εκπομπή που είχε στο ραδιοφωνικό σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων στην εκπομπή με τίτλο « Σας ομιλεί ο πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης πατήρ Λεωνίδας Παρασκευόπουλος». Και όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και οι φίλοι του αξιωματικοί στην εξουσία ο «πατήρ Λεωνίδας» ήταν από τους πρώτους που έγιναν μητροπολίτες και μάλιστα σε κορυφαία μητρόπολη, αυτή της Θεσσαλονίκης. Αφού βεβαίως προηγουμένως ο αρχιεπίσκοπος των τανκς Ιερώνυμος και οι χουνταίοι είχαν φροντίσει να εκθρονίσουν τον κανονικό μητροπολίτη Παντελεήμονα Παπαγεωργίου. Και ο Λεωνίδας ξεπλήρωσε και μάλιστα με το παραπάνω το «γραμμάτιο». Έφτασε στο σημείο να προσφωνήσει την Δέσποινα Παπαδοπούλου παρομοιάζοντας την με την Παναγία: « Δύο Δέσποινας έχομεν, είπε ο αθεόφοβος. Μίαν εις τους ουρανούς την Παναγίαν , και άλλην εις την γην , την κυρίαν προέδρου». Αυτά τα ολίγα για την «Ελλάδα , Ελλήνων Χριστιανών» με αφορμή το θάνατο ενός «ευσεβούς» αρχιπραξικοπηματία…

  7. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    «Σχετικά με κληρικό της Ι.Αρχιεπισκοπής Αθηνών, για την περίπτωση του οποίου έγινε αναφορά στο πλαίσιο τηλεοπτικής εκπομπής, ο Μακαριώτατος διέταξε την άμεση διενέργεια ένορκης διοικητικής εξέτασης ….» (iaath.gr/, «Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Κυριακή, 10 Ιούλιος 2011 17:01»).

    http://www.imerodromos.gr/ieronymos-mihaloliakos/

    Σώσον Κύριε τους φασίστες!

    ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 danispapav@imerodromos.gr

    Χείρα βοηθείας προσφέρει (για μια φορά ακόμη) η διοίκηση της Εκκλησίας στη «Χρυσή Αυγή», την εγκληματική, φασιστική συμμορία. Και μάλιστα τη χείρα του αρχιεπισκόπου…

    Στο φωτογραφικό στιγμιότυπο που ακολουθεί ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ανταλλάσσει χειραψία με τον αρχηγό της Χ.Α, Ν. Μιχαλολιάκο, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στο σπίτι της αγίας Φιλοθέης, στην Πλάκα.

    Η εγκαρδιότητα αποτυπώνεται στο πρόσωπο του αρχιεπισκόπου, ενώ η σεμνή χαρά του Μιχαλολιάκου δεν κρύβεται στο επόμενο στιγμιότυπο.

    Προφανώς ο φυρερίσκος της Χ.Α παρέστη στην εκδήλωση προσκεκλημένος από τους οικοδεσπότες, εν προκειμένω από την Αρχιεπισκοπή. Άρα η συνάντηση του με τον αρχιεπίσκοπο δεν ήταν τυχαία, οπότε θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι καλοί τρόποι επέβαλαν στον κ. Ιερώνυμο να τον χαιρετίσει. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η συνάντηση ήταν προγραμματισμένη και η φωτογραφική της αποτύπωση έχει έντονο συμβολισμό.

    Ο αρχηγός μιας οργάνωσης που δικάζεται για σωρεία εγκληματικών πράξεων, που ο ίδιος έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που ομνύει στο Χίτλερ, βρίσκει στην αγκαλιά της Εκκλησίας την κολυμβήθρα του Σιλωάμ και τον εξιλασμό για τον ίδιο και ότι εκπροσωπεί.

    Ωστόσο η εκδήλωση της Αρχιεπισκοπής έδωσε την ευκαιρία στο Μιχαλολιάκο να επιβεβαιώσει τους ιδιαίτερους δεσμούς της Χ.Α και με τον άλλο ισχυρό πυλώνα του συστήματος, τις ένοπλες δυνάμεις.

    Στο επόμενο φωτογραφικό στιγμιότυπο, ανταλλάσσει θερμή χειραψία με ανώτατο στρατιωτικό, εκπρόσωπο των ενόπλων δυνάμεων. Εδώ, η γλώσσα του σώματος, λέει ίσως περισσότερα από τα λόγια που πιθανόν αντήλλαξαν.

    Στην περίπτωση αυτή, ο φασίστας Μιχαλολιάκος «κερδίζει» και την αναγνώριση της ηγεσίας του στρατού (ή ενός τμήματος της), παρά το ότι ο ανώτατος αξιωματικός γνωρίζει (πρέπει να γνωρίζει) ότι έχει απέναντι κάποιον που επαίρεται στις ομιλίες του ότι είναι «η σπορά των νικημένων του 1945»!

    Βεβαίως, θυμόμαστε και την κοινή εμφάνιση των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος και της Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο.


    Θα πει κανείς ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες αποδείξεις, ίσως και πιο ισχυρές, για τους δεσμούς της Χρυσής Αυγής με την Εκκλησία και το Στρατό. Σωστά, όμως πολλές φορές οι «μικρές χειρονομίες» έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα μεγάλα λόγια…

    http://www.imerodromos.gr/ieronymos/
    ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β΄:
    Η ώρα της Αποκάλυψης και του αντικομμουνισμού παλαιάς κοπής

    Ο αρχιεπίσκοπος για «τη γνωστή φιλοσοφικο-κοινωνική βιοκοσμοθεωρία του κομμουνιστικού κοσμοειδώλου», τον «καταρρεύσαντα υπαρκτό σοσιαλισμό» και τα «αποτυχημένα αθεϊστικά ιδεολογήματα»

    Παρατήρηση πρώτη: Ο αρχιεπίσκοπος «δανείστηκε σκέψεις» , υιοθετώντας τις βεβαίως, ενός μητροπολίτη γνωστού για τις αντισημιτικές ( έχει πει πως οι Εβραίοι χρηματοδότησαν τον Χίτλερ) και ομοφοβικές απόψεις του. Ένα κληρικό που υπέβαλε μήνυση για το θεατρικό έργο Corpus Christi, που ανέβηκε στο θέατρο Χυτήριο το 2012, συνοδευόμενος από Χρυσαυγίτες βουλευτές με επικεφαλής τον φυρερίσκο Παππά. Βέβαια αργότερα τους άσκησε κριτική κατηγορώντας τους για παγανισμό αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι στα δικαστήρια πήγε, κοτζαμού μητροπολίτης αυτός, με τους Χρυσαυγίτες . Ένας μητροπολίτης που πριν χειροτονηθεί στον επισκοπικό βαθμό διέπρεψε ως υπεύθυνος του Δικαστικού Τμήματος της αρχιεπισκοπής Αθηνών, γραμματέας Συνοδικών Δικαστηρίων και ανακριτής σε υποθέσεις κληρικών σε πολλές μητροπόλεις. Λειτουργός μιας Δικαιοσύνης στην οποία σύμφωνα με τα ισχύοντα ακόμη και σήμερα ο παραπέμπων κάποιο κληρικό ( ο προϊστάμενος μητροπολίτης του δηλαδή) είναι και αυτός που τον… δικάζει! Η απόλυτη δεσποτοκρατία …

    Προς τιμήν του αρχιεπισκόπου των τανκς

    Παρατήρηση δεύτερη: Είναι ίσως γνωστή από παλιότερη ανάρτηση στον «Ημεροδρόμο», όμως θα την επαναλάβουμε εμπλουτισμένη αυτή τη φορά προς εμπέδωσιν. Με την ομιλία του στην Ιεραρχία ο αρχιεπίσκοπος «συνάντησε» ξανά το νεαρό φιλόλογο Γιάννη Λιάπη ( αυτό είναι το κοσμικό του όνομα) , καθηγητή του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμύρνης που χειροτονήθηκε διάκονος το Δεκέμβριο του 1967. Πνευματικός πατέρας του νεαρού διακόνου ήταν ο μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας Νικόδημος Γραικός.

    Νικόδημος Γραικός

    O Νικόδημος ήταν στέλεχος της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης «Ζωή», με υπηρεσία στο Στρατό όπου υπηρέτησε ως διευθυντής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου. Μετά το χουντικό πραξικόπημα τον Απρίλιο του 1967, την αναγκαστική απομάκρυνση ( ουσιαστικά εκπαραθύρωση) του γηραιού αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου και την άνοδο στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, με την ωμή παρέμβαση της Χούντας, του πρωθιερέα των ανακτόρων, εξομολόγου της βασιλικής οικογένειας και στελέχους της «Ζωής» Ιερώνυμου Κοτσώνη, ο Γραικός ήταν ένα από τα πρώτα στελέχη της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης που έγινε μητροπολίτης αναλαμβάνοντας τη μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας τον Ιούνιο του 1967. Από τους πρώτους που πήρε κοντά του ο Νικόδημος ήταν και ο νεαρός Γιάννης Λιάπης που όταν χειροτονήθηκε διάκονος, ο πνευματικός του πατέρας του έδωσε το όνομα Ιερώνυμος προς τιμήν του αρχιεπισκόπου των τανκς.

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=842149

    Οι σχέσεις… «Ζωής» Ιερωνύμου – Αμβροσίου

    Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος κάλυψε τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και συντάχθηκε με τους ακραίους της Εκκλησίας

    Βίοι παράλληλοι

    Επί πολλούς μήνες ο Αρχιεπίσκοπος φαινόταν ότι είχε εναγκαλιστεί τις θέσεις των συντηρητικών της Εκκλησίας και η δήλωσή του στην τηλεοπτική εκπομπή, ότι «αυτά που επισημαίνει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων δεν είναι λάθη, είναι ο τρόπος που τα λέει. Αν ψάξουμε τα κείμενά του και τα ψηλαφίσουμε, θα δούμε ότι για το θέμα το κεντρικό που θίγει δεν κάνει λάθος», αποτέλεσε την πλήρη επιβεβαίωση. Για όσους όμως γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην Εκκλησία, ο κ. Ιερώνυμος ουδέποτε θα «άδειαζε» τον κ. Αμβρόσιο. Οι δύο άνδρες μεγάλωσαν μαζί, έζησαν μαζί, μοιράστηκαν το ίδιο αναγνωστήριο και τον ίδιο θάλαμο οικοτροφείου. Οι ζωές τους είναι σχεδόν παράλληλες. Τον Μάρτιο του 1938 στα Οινόφυτα γεννιέται ο Γιάννης Λιάπης και μόλις τέσσερις μήνες αργότερα στην Πάτρα ο Αθανάσιος Λενής. Και οι δύο ζουν φτωχικά παιδικά χρόνια και δουλεύουν από μικροί. Ο Γιάννης βοηθάει τους γονείς του στις αγροτικές δουλειές και στην εκτροφή των προβάτων. Ο Θανάσης ασχολείται με δουλειές του ποδαριού και στηρίζει τη μοδίστρα μητέρα του.

    Το 1956 και σε ηλικία 18 ετών συναντιούνται για πρώτη φορά στην οδό Βουρνάζου και στον αριθμό 4 στους Αμπελοκήπους, όπου η Αδελφότητα Θεολόγων «Η Ζωή» διατηρούσε οικοτροφείο στο οποίο ζούσαν περισσότεροι από 200 νέοι της ελληνικής επαρχίας που φοιτούν σε πανεπιστήμια της Αθήνας. Ο Γιάννης σπουδάζει Φιλολογία και ο Θανάσης Θεολογία. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται από την πρώτη στιγμή ένας αμοιβαίος σεβασμός, μια φιλία που με την πάροδο των χρόνων ενισχύθηκε. Ετσι οι δυο τους βρέθηκαν να μένουν στον ίδιο θάλαμο, μαζί με άλλους έξι φοιτητές από το 1956 ως το 1960.

    Το σταυροδρόμι της Χρυσοπηγής

    Το 1959 ο Θανάσης μαζί με τον τότε Αρχιμανδρίτη και αργότερα Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο Καρούζο και τον Χρήστο Παρασκευαΐδη, τον μετέπειτα Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, ιδρύουν την Αδελφότητα Θεολόγων «Παναγία Χρυσοπηγή». Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, την τελευταία στιγμή ο Γιάννης Λιάπης αποφεύγει να προσχωρήσει στη νέα αυτή προσπάθεια, παραμένοντας πιστός στον πνευματικό του καθοδηγητή και επίλεκτο στέλεχος της «Ζωής», Αρχιμανδρίτη Νικόδημο Γραικό, μετέπειτα Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας.

    http://www.protothema.gr/politics/article/624628/ieronumos-nuhtomenoi-osoi-den-vlepoun-oti-i-hora-prohoraei-ston-afellinismo-kai-apohristianismo/

    Ιερώνυμος: Νυχτωμένοι όσοι δεν βλέπουν ότι πάμε σε αφελληνισμό και αποχριστιανισμό
    02/11/2016

    • http://www.kalami.net/2005/arthra/xrysophgh.html

      Εκκλησία: Συγκλονιστικά στοιχεία γιά την «Χρυσοπηγή» και τους ανθρώπους της

      Γράφει ο Β.Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

      Όταν ο Καλλίνικος εξελέγη μητροπολίτης Πειραιώς, η εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», έγραψε, στην πρώτη σελίδα, άρθρο με τίτλο «Εάλω η Εκκλησία». Ζούσε τότε ο πνευματικός της γέροντας π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, που γνώριζε πολύ καλά τους οργανωσιακούς και ήξερε τι σήμαινε η καινοφανής οργάνωση του Καλλίνικου Καρούσου. Αργότερα, μετά το θάνατό του, ο «ΟΤ» ξεπουλήθηκε στην τρόικα της Χρυσοπηγής.
      Η οργάνωση, που είχε πολιτικές βλέψεις, από την αρχή της δημιουργίας της, προσπάθησε να αποκτήσει χρήματα, γνωριμίες και επιρροή με δικαστικούς, πολιτικούς, καθηγητές πανεπιστημίων και στρατιωτικούς. Το πέτυχε. Και μέσω αυτών προωθούσε τα πολιτικά της σχέδια χρησιμοποιώντας την Εκκλησία και την αφέλεια των θρησκευόμενων.
      Η ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ χρησιμοποίησε όλες τις συνταγές της ΖΩΗΣ και της οργάνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ, που είχε επικεφαλής τον καθηγητή πανεπιστημίου Γ. Τσιριντάνη (ψευδώνυμο Γ. Βερίτης) και τον Ιερώνυμο, οι οποίοι είχανε πείσει τον βασιλιά Παύλο ότι μέλη της έπρεπε να διοικήσουνε ηθικά την Ελλάδα. Στα τελευταία χρόνια της στρατιωτικής χούντας δημιουργήθηκε παρόμοια πολιτική οργάνωση από το Γ. Γεωργαλά, με τη βοήθεια θρησκευτικών προσώπων, με σκοπό να αναλάβουν πολιτική δράση με τα οράματα της 21ης Απριλίου (Ελλάς Ελλήνων χριστιανών).Το ίδιο επιδιώκει και η τρόικα της Χρυσοπηγής, η οποία, βέβαια, είχε βασικό στόχο τον αρχιεπισκοπικό θρόνο και την φθορά του αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, τον οποίο συκοφαντούσε με κάθε τρόπο και μέσο. Επειδή δεν μπορέσανε να του βρούνε ηθικές παρεκτροπές του βγάλανε τη φήμη ότι ήταν «αγράμματος». Μια ματιά στο βιογραφικό του Σεραφείμ, για να δει ο καθένας ότι έχει περισσότερες και καλύτερες σπουδές από τον Καλλίνικο και μάλιστα με υψηλές βαθμολογίες.
      Αργότερα χρησιμοποιήσανε τις παραθρησκευτικές εφημερίδες, για να συκοφαντήσουνε άτομα του περιβάλλοντός του. Βάλανε διάφορους λαϊκούς και κληρικούς, μεταξύ των οποίων τον π. Σπύρο Τσάκαλο, ο οποίος έχει συρθεί στα δικαστήρια και έχει καταδικαστεί με υψηλές αμετάκλητες ποινές (18 μηνών νομίζω). Ο τελευταίος σε κάθε εκλογή μητροπολίτου γύριζε στα γραφεία της Συνόδου και μοίραζε λίβελους κατά υποψηφίων, που δεν ήταν αρεστοί στην Χρυσοπηγή.
      Επίσης, η Χρυσοπηγή χρησιμοποίησε δημοσιογράφους για να παρακολουθούν μέλη της Ιεραρχίας και να μεταφέρουνε πληροφορίες, ή να γράφουνε υπέρ του Χριστόδουλου. Πρόσωπα αυτής της προοπτικής ανήκουν σήμερα στο επιτελείο του αρχιεπισκόπου και μετέχει σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Ένα σχήμα βοήθειας του Χριστόδουλου, με παρακολούθηση των δραστηριοτήτων του Σεραφείμ και μητροπολιτών, ήταν η TV PRESS του Γιώργου Καρατζαφέρη με το δημοσιογράφο Γιώργο Κολοκοτρώνη, ο οποίος έκανε λήψεις και ρεπορτάζ από συνεδριάσεις της Ιεραρχίας, παρακολουθώντας τα μέλη της. Χρησιμοποιεί, επίσης, ο αρχιεπίσκοπος τον γνωστό από εκδόσεις και ακροδεξιά κείμενα Ι.Δρακόπουλο, ο οποίος χειρίζεται την ιστοσελίδα της Εκκλησίας και εμφανίζονται κάθε τόσο κείμενα εναντίον των πολιτικών και της Κυβερνήσεως, για τα οποία, υποτίθεται, ότι ο κ. Χριστόδουλος δεν τα γνωρίζει, αλλά τα αποσύρει μόλις γίνεται θόρυβος. Ένας άλλος περίεργος τύπος, που ακούει στο όνομα Δημ. Φουρλεμάδης, διορίστηκε διευθυντής του Διορθόδοξου Κέντρου στην Πεντέλη και φέρνει σε επαφή τον αρχιεπίσκοπο με τους βλάχους της Ρουμανίας, απ΄ όπου ήρθε. Λέγουν ότι η αμοιβή του είναι τεράστια και κανένας δεν γνωρίζει τι ακριβώς κάνει και ποιες σπουδές έχει, γύρω από τις οποίες υπάρχουν μόνο φήμες στο μοναστήρι.
      Για να εκλεγεί αρχιεπίσκοπος ο κ. Χριστόδουλος χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο: Πίεση, υποσχέσεις, λάδωμα, εκβιασμός για αποκαλύψεις κ.λπ.
      Συκοφαντήθηκε ο συνυποψήφιός του μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Ιερώνυμος, για οικονομικά σκάνδαλα. Στο μεταξύ εκδόθηκε, πριν από την εκλογή, απαλλακτικό πόρισμα από τις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες και όταν το πόρισμα το πήγε δημοσιογράφος (ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος) στο διευθυντή του (Γιώργο Τράγκα) πήρε την απάντηση, ότι «αυτό το πόρισμα βγάζει αρχιεπίσκοπο τον Ιερώνυμο. Πόσα δίνει ο Ιερώνυμος;». Ο Ιερώνυμος δεν πλήρωσε και το κείμενο δεν δημοσιεύτηκε, γιατί πέρασε στην αντίπερα όχθη…οπότε και θάφτηκε. Έτσι ο Χριστόδουλος εκλέχτηκε αρχιεπίσκοπος. Οι πρωταγωνιστές του γεγονότος μού το επιβεβαιώσανε!
      Αργότερα ο π. Θωμάς Συνοδινός -πρωτοπαλίκαρο του αρχιεπισκόπου- με άλλα πρόσωπα γίνανε εισπράκτορες, για να ανακαινιστεί η έπαυλη του αρχιεπισκόπου, η οποία κόστισε πάνω από 350 εκ. δρχ. Υπάρχουν και φήμες ότι ο αρχιεπίσκοπος τον προετοιμάζει για επίσκοπο, αν και έγγαμος κληρικός, αφού προηγουμένως μεθοδεύτηκε η σπουδή του στη θεολογική σχολή και η απόσυρση της γυναίκας του σε γυναικείο μοναστήρι!
      Πολλοί πολιτικοί ανήκουνε σε παραθρησκευτικές οργανώσεις και επηρεάζονται απ΄ αυτές και από την ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ (Καλός και Μαντούβαλος λ.χ.). Θα αναφέρω μονάχα ένα περιστατικό. Όταν το 1992 αποχώρησα από την ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ο τότε αντιπρόεδρος της Βουλής Ν. Κατσαρός κάλεσε στο βοηθό μου Λεωνίδα Καλλιδώνη, που με διαδέχτηκε, και του είπε ότι «τώρα που έφυγε ο Λαμπρόπουλος να συνεργαστούμε για να φύγει ο…Σεραφείμ». Ονόματα και άλλων πολιτικών είναι στη διάθεσή σας.
      Τέλος, όσον αφορά την απομάκρυνση της τρόικας από τη μονή Βαρλαάμ Μετεώρων από το μακαρίτη μητροπολίτη Τρίκκης Διονύσιο, πολλά είχανε ακουστεί τότε, όχι και τόσο κολακευτικά για την αδελφότητα της Χρυσοπηγής, που εγκαταστάθηκε στην οδό Στέντορος 4 στο Παγκράτι και εκεί ανδρώθηκε. Κυνήγησαν το χρήμα και γνωριμίες με δικαστικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους, οικονομικούς παράγοντες και άλλους σημαντικούς του δημόσιου βίου. Παράλληλα καταλάβανε ισχυρές εκκλησιαστικές θέσεις και κατασταθήκανε μητροπολίτες σε τρεις χρυσοφόρες μητροπόλεις Πειραιά, Δημητριάδα, Αιγιαλεία-Καλάβρυτα. Αυτό συνεχίζεται ως σήμερα, όπου οι επικεφαλής της Χρυσοπηγής και τα παιδιά τους μαζεύουν χρήματα και γνωριμίες (ο Θεόκλητος Κουμαριανός λ.χ. δεν εξοφλούσε ξυλογλύπτη, στον οποίο η μητρόπολη οφείλει 80 εκ. δρχ. Οι επίτροποι της εκκλησίας λέγανε στον ενδιαφερόμενο ότι όλα τα χρήματα τα μάζευε ο μητροπολίτης και δεν άφηνε στο ναό δεκάρα).
      Όσο για τα ηθικά θέματα, αυτά σκεπάζονται επιτηδείως και όπως είναι γνωστό το 1982 είχα κάνει σχετικές αποκαλύψεις, οι οποίες επαληθεύονται τώρα με άλλα παρόμοια ηθικής τάξεως ζητήματα αρσενοκοιτίας! Τότε είχα καταδικαστεί πρωτόδικα, γιατί είχε κατασκευαστεί η σύνθεση του δικαστηρίου, όπως ανακάλυψα αργότερα. Ο ένας από τους δικαστές, που είχε υπηρετήσει στα Καλάβρυτα, είναι ψάλτης στο μητροπολιτικό ναό Αθηνών! Στο εφετείο αναγκάστηκα να ανακαλέσω, μετά από πίεση δικηγόρων, πολιτικών και άλλων προσώπων, που ενδιαφερόντουσαν για τον Καλλίνικο, επειδή «ήταν δικός τους άνθρωπος», δηλαδή δεξιός. Σήμερα με τις αποκαλύψεις που γίνονται και βγαίνουν στη δημοσιότητα ως χιονοστιβάδα, στα μέλη της Χρυσοπηγής δεν υπάρχει αιδώς, για να παραιτηθούν οι επικεφαλής της, να πάνε στο μοναστήρι τους, που κακώς λειτουργεί, και να προσευχηθούνε. Υπάρχει τόση διαστροφή, που νομίζουνε ότι αυτοί είναι οι εκπρόσωποι της χριστιανικής ηθικής και του ελληνικού πατριωτισμού. Κουβαλάνε μέσα τους τη νοοτροπία της λεγόμενης εθνικοφροσύνης του 1949, δεν καταλάβανε όμως ότι οι καιροί αλλάξανε και μείνανε μόνοι τους και γραφικοί, σκορπίζοντας μίσος στο περιβάλλον τους.

      http://www.kalami.net/2005/ellada/ekkl_ellad_skandala.html
      Mε αφορμή τα σκάνδαλα στην Εκκλησία της Ελλάδος
      Μερικά ερωτήματα που δεν έχουν πάρει απάντηση

      Γράφει ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Βασίλης Α. Λαμπρόπουλος

      Συγκλονίζεται καθημερινά η κοινή γνώμη με αποκαλύψεις για ιεράρχες, δικαστικούς και άλλους παράγοντες της δημόσιας ζωής. Φυσικά τα σκάνδαλα στην Εκκλησία, ηθικής τάξεως και οικονομικά, ενοχλούν το λαό και τους πιστούς. Σκέφτονται πάρα πολύ τώρα οι εκκλησιαζόμενοι να αφήνουν χρήματα στα κουτιά των ναών. Γιατί διαπίστωσαν ότι τα χρήματα του λαού γίνονται βίλες, επενδύσεις στην Καραϊβική και σε τραπεζικά ομόλογα. Όσο για τα λεγόμενα ροζ σκάνδαλα από τις εκκλησιαστικές σχολές τα παιδιά «εκπαιδεύονται» στην αρσενοκοιτία! Πηγαίνετε σε μία εκκλησιαστική σχολή και δείτε μαζεμένα τα παιδιά. Είναι εύκολο να διαπιστώσετε πόσα απ΄ αυτά είναι κουνιστοί. Τα παιδιά αυτά οδηγούνται στην ιεροσύνη και στις κρεβατοκάμαρες υψηλόβαθμων στελεχών της Εκκλησίας, είτε για παθητική είτε για ενεργητική ομοφυλοφιλία.
      Ως παλαιός, και επί 28 χρόνια, εκκλησιαστικός συντάκτης, που παρακολουθεί και τα τωρινά τεκταινόμενα έχουμε να πούμε ότι:
      • Τίποτε απ΄ αυτά δεν ήταν άγνωστα στο εσωτερικό της Εκκλησίας. Όλα είναι γνωστά και τα συζητούσανε μεταξύ τους οι μητροπολίτες. Όλοι ξέρανε για την Μπέμπα Μπλάνς, την Κάλας, τη Σούλα, τη Λέλα, τη Ρίτα, το Χωροφύλακα κ.λπ. Επομένως, ας μην απορούμε τώρα, απλώς βγήκε ένα σκάνδαλο και ακολούθησαν αποκαλύψεις για τα άλλα που σοβούσαν επί χρόνια. Τα θύματα μιλήσανε, έστω και καθυστερημένα. Πρόκειται για αναπαλαίωση.
      • Είναι άνανδρο να λέει ο Καλλίνικος ότι τον πολεμούσε ο Σεραφείμ, όταν εκείνος ανέδειξε την τρόικα της Χρυσοπηγής. Επί των ημερών του πήρανε αξιώματα και μεγάλες μητροπόλεις (Καλλίνικος, Αμβρόσιος, Χριστόδουλος), επί των ημερών του αποκτήσανε οφίκια και άδεια λειτουργίας της Χρυσοπηγής. Επί των ημερών του Σεραφείμ εκλεγήκανε στις μεγαλύτερες και πλουσιότερες μητροπόλεις. Ο Σεραφείμ συμφώνησε και εκτοπίστηκε από τη θέση του γενικού διευθυντού της Αποστολικής Διακονίας ο επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος για να πάρει τη θέση του ο Καλλίνικος. Ο Σεραφείμ, παρά τις αντιρρήσεις πολλών συνεργατών του, έδωσε άδεια στον Καλλίνικο να εκδώσει την εφημερίδα «Εκκλησιαστική Αλήθεια», που ο μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος είχε αποκαλέσει «Εκκλησιαστικόν Ψεύδος»! Επομένως, είναι ασεβής ο Καλλίνικος να κατηγορεί έναν πεθαμένο και να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες του, που είναι πολλές για τον ίδιο και το περιβάλλον του. Όλοι όσοι βγαίνουνε για υποστήριξή του, πολιτικοί, δικηγόροι, και άλλοι εμπλέκονται σε συμφέροντα με την τρόικα της Χρυσοπηγής.
      • Ειπώθηκε σε μία τηλεοπτική εκπομπή ότι μας έκανε το 1982 μήνυση για δημοσιεύματα και ένα βιβλίο με τίτλο «Αρσενοκοίτης;», πράγμα που δεν έκανε αργότερα στον κ. Τούμπα. Ουδέν αναληθέστερον. Ο κ. Καλλίνικος μας έκανε μήνυση όταν πρώτοι εμείς του κάναμε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση. Εκείνος και η τρόικα δεν θέλανε να γίνει δικαστήριο, που κόστισε, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, την εκλογή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, όπως ήταν το σχέδιο της Χρυσοπηγής. Η απόφαση του δικαστηρίου δεν αφορούσε το περιεχόμενο του βιβλίου –όπου ένας νεαρός κατήγγειλε στη Σύνοδο ότι τον χάιδευε στη διάρκεια της εξομολογήσεως, αλλά για το εξώφυλλο του βιβλίου, που είχε τη φωτογραφία του. Η σύνθεση του δικαστηρίου ήταν στημένη με ανθρώπους των εκκλησιαστικών οργανώσεων και πιέσεις από την Ασφάλεια, για αποδυνάμωση των μαρτύρων. Ένας δικαστικός λ.χ. είναι ψάλτης στη μητρόπολη Αθηνών, από τότε κιόλας! Όσο για την καταγγελία στη ΔΙΣ μπήκε μέσα σε μία ώρα στο αρχείο, όπου ήρθε και η απάντηση του Καλλίνικου από τον Πειραιά, μεριμνεί του αρχιγραμματέα της ΔΙΣ επισκόπου Ταλαντίου Αμβροσίου, σημερινού Αιγιαλείας!
      • Η σύνδεση των ανθρώπων της Τρόικας και της Χρυσοπηγής γενικά με ύποπτα πρόσωπα με ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις, είναι γνωστή σ΄ όσους τους γνωρίζουν. Ακόμη και σήμερα στο στενό περιβάλλον του ο κ. Χριστόδουλος έχει σύμβουλο ένα «φιλόσοφο», ο οποίος μάλλον τον ωθεί στις εθνικές από άμβωνας εξάρσεις. Το πρόσωπο αυτό πριν 10-12 χρόνια εξέδιδε ένα φιλοσοφικό περιοδικό ακραίων αντιλήψεων, που προωθούσε το μάρκετινγκ του κ Χριστόδουλου. Ξαφνικά –το 1993;- εξαφανίστηκε μαζί με τη γυναίκα του στις ΗΠΑ, παίρνοντας μαζί του και το ταμείο πολλών εκατομμυρίων δρχ. Επέστρεψε αμέσως μετά την εκλογή του κ. Χριστόδουλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο και κατέλαβε υψηλόμισθη θέση. Στο περιοδικό κορυφαίος συνεργάτης του πολιτευτής, γόνος μεγάλης οικογένειας, βουλευτής σήμερα της Β΄ Αθηνών.
      • Οι τρεις τους ήρθανε από τα Τρίκαλα στη διάρκεια της στρατιωτικής χούντας και πήρανε καλές θέσεις που μπορούσανε να συγκεντρώσουν χρήματα και να παρακολουθούν από μέσα στις εκκλησιαστικές εξελίξεις. Ο ένας ιεροκήρυκας στον Προφήτη Ηλία Παγκρατίου όπου έστησε την Χρυσοπηγή στην οδό Στέντορος 4, ο άλλος ταγματάρχης στη χωροφυλακή και ο τρίτος γραμματέας στη ΔΙΣ. Το πολιτικό περιβάλλον τους βοηθούσε να προωθούν τα σχέδιά τους, για τη συγκέντρωση πλούτου, δυνάμωμα της Χρυσοπηγής, αλίευση νέων και προώθησή τους σε θέσεις κλειδιά της Εκκλησίας, γεγονός που συνεχίζεται και σήμερα.
      • ’λλος επίδοξος σωτήρας, αγνώστου προελεύσεως, ήρθε –κληθείς από τον αρχιεπίσκοπο- από τη Ρουμανία και τοποθετήθηκε διευθυντής του Διορθοδόξου Κέντρου Πέντελης με μεγάλες αποδοχές. Κι αυτός εκτόπισε το επίσκοπο-ηγούμενο Ιωάννη της Πεντέλης, που ήταν διευθυντής του Κέντρου. Το άτομο αυτό προωθεί τις σχέσεις του κ. Χριστόδουλου με τους Βλάχους των Βαλκανίων και, υποτίθεται, ότι τους πείθει να κάνουν επενδύσεις και χρηματοδοτήσεις. Πού, άραγε; Οι κινήσεις του είναι ανεξέλεγκτες δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο.
      • Ποιόν έγγαμο κληρικό, που τον βάλανε να κάνει θεολογικές σπουδές, ετοιμάζουν να χειροτονήσουν επίσκοπο και η γυναίκα του έχει «αποσυρθεί» σε γυναικείο μοναστήρι;.
      • Και, τέλος, πού πήγε το αρχείο του Σεραφείμ; Ο ίδιος μας είχε πει ότι το προσωπικό του αρχείο (Ζέρβα κ.λπ.) το είχε δώσει στον ανεψιό του, αλλά υπήρχανε κι άλλα αρχεία στην αρχιεπισκοπή στο σπίτι του και στη Σύνοδο. Πού είναι όλ΄ αυτά; Ποιος τα εξαφάνισε;
      • Είναι καιρός να μπει το ΣΔΟΕ και ορκωτοί λογιστές στην Χρυσοπηγή, όχι ελεγκτές του δημοσίου, γιατί αυτοί προέρχονται, σε μεγάλη μερίδα, από τις χριστιανικές οργανώσεις.
      Αυτά προς το παρόν γιατί ο υπόνομος της Χρυσοπηγής και των άλλων ιεραρχών έχει πάρα πολλά.

  8. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    Ο συνεργάτης του Χριστόδουλου κουτσομπολεύει και αποκαλύπτει τα βρώμικα ιερά παρασκήνια:

    http://www.exapsalmos.gr/2017/03/13/sfinakia-pou-tzou-zoun-20174/
    Σφηνάκια που Τζού-ζουν -2017/4
    Δημοσιεύτηκε στις 13 Μαρτίου 2017 από K. T.

    ••• Ο θεσμικός Επίσκοπος που καμώνεται τώρα πως δεν έχει ιδέα γιαυτά που έλεγε να γράφω, για το συγκληρικό του ( αλλιώς τον αποκαλούσε κι αυτός και όλοι οι άλλοι, αλλά τώρα το ξέχασαν, δεν πειράζει) δεν αισχύνεται να παριστάνει τώρα τον ανήξερο;Ξεχνά ότι υπάρχουν και οι μαγνητοφωνημένες συνομιλίες– όπως αυτές που του έκαναν από το σπίτι της Καλλιθέας–οι οποίες ανά πάσα στιγμή μπορούν να ανέβουν στο YouTube…. Ας μην μας προκαλεί λοιπόν! Φτηνά τη γλύτωσε από το «σιδέρωμα» του εισαγγελέα, που είδε επί τούτου τον Αρχιεπίσκοπο. Καλά θα κάνει να ανάβει καθημερινά μία λαμπάδα σαν το μπόι του, στους Ταξιάρχες Μιχαήλ και…Γαβριήλ, που τον έσωσαν τότε, από βεβαία πανωλεθρία! Και ένα μικρό κεράκι στην Μεταμόρφωση του Κυρίου, που τους είχε προετοιμάσει για το γεγονός της επίσκεψης και δεν αιφνιδιάστηκαν!

    ••• Ποιός Αρχιμανδρίτης- Ιεροκήρυξ Μητροπόλεως της Πελοποννήσου και υπεύθυνος βρεφονηπιακού σταθμού της Μητρόπολης–ένα από τα λίγα έργα του Μητροπολίτη του– έχοντας στη διάθεσή του τις φωτοτυπίες των υπαλλήλων για την μισθοδοσία τους τις εκμεταλλεύονταν για να ικανοποιήσει μία αρρωστημένη συνήθειά του ;; Τις χρησιμοποιούσε και έβγαζε κάρτες sim για καρτοκινητά στα στοιχεία των υπαλλήλων για να μπαίνει εκ του ασφαλούς σε γκει τσατ γνωριμιών, χωρίς να αφήνει δικά του ίχνη;; Τέτοιο δαιμόνιο μυαλό!!! Ούτε ο ίδιος ο διάβολος δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί αυτό…
    ••• Είναι το ίδιο καλόπαιδο για το οποίο έφθασαν επιστολές από διαμαρτυρόμενους συνομιλητές του ( και όχι μόνο),προς τον Μητροπολίτη, με στοιχεία και αποδείξεις για τις δραστηριότητές του και αυτός εξάντλησε την αυστηρότητά του στο να τον επιπλήξει και να του πεί να σταματήσει να ασχολείται εμφανώς με αυτή την…ανώμαλη δραστηριότητα!! Μέχρι εκεί… Ενώ σε άλλες περιπτώσεις κάνει τον αυστηρό κριτή και τον θεματοφύλακα της τάξεως και της ηθικής στην Εκκλησία μας! Κατά τα άλλα οι…βρομιές μας ας μπούν κάτω από το χαλί,για να μην της δούν και μας κράξουν! Όμως για όλα επέρχεται η θεία νέμεσις!!

    Δύο κληρικοί μεγάλης πόλης της Πελοποννήσου συναναστρέφονται εσχάτως με μία κυρία εισαγγελέα που υπηρετεί στην περιοχή και πίνουν τα κρασάκια και τα ουζάκια τους!Και καλά κάνουν! Είναι, λέγεται, τόσο γερός ο σύνδεσμός τους που διατείνονται ότι της έχουν μιλήσει για να μιλήσει και εκείνη σε συνάδελφό της, για μία υπόθεση που χειρίζεται και αφορά τον Μητροπολίτη της περιοχής σε μήνυση που έχει δεχθεί από Αρχιμανδρίτη των Αθηνών! Λες κσι η Δικαιοσύνη είναι τσιφλίκι τους. Όχι βέβαια. Γιατί στηρίζεται σε νόμους και αποδεικτικά στοιχεία κι όχι σε δημόσιες ή κοινωνικές σχέσεις με ούζοκρασοκατάνυξη!! Κατά τα άλλα τους φταίνε τα λεγόμενα παραδικαστικά, για τα οποία κατηγόρησαν αδίκως αθώους ανθρώπους για να τους ζητούν μετά συγνώμη! Ενώ αυτό που κάνουν τώρα αυτοί είναι απλώς ένα μικρό ρουσφετάκι….!! Και νομίζουν ότι έτσι θα γλυτώσουν τον δικομανή Γέροντα από το να αναλάβει τις ευθύνες του για την ταλαιπωρία ενός ανθρώπου-συγκληρικού τους, ο οποίος για ασήμαντη αφορμή, διασύρεται και ποδοπατείται από έναν αρρωστημένο εγωισμό! Τί να πεί κανείς; Ουαί υμίν!!
    •••Πήγαν και ταξιδάκι στον Βόσπορο! Παρά θιν αλός! Θέλω να πιώ όλο τον Βόσπορο τραγουδούσε ωσάν νεράιδα βγαλμένη από τα παραμύθια! Μέχρι και ο τούρκος βαρκάρης συγκινήθηκε και προς στιγμήν δεν ήξερε αν άκουγε τη Χούλια Κότσιγκιτ ή την Τουρκιάν Σοράγια! Όχι ο Λάζαρος,ο ένστολος φίλος δεν ήταν μαζί αυτή τη φορά…

    •••Κάτι περίεργα σούρτα-φέρτα παρατηρούνται εκεί σε κάτι μπαρ στην πλατεία Αμερικής και προς τους γύρω και κάτω δρόμους ! Οι πληροφορίες μας είναι ακριβείς – ακριβέστατες και κάνουν λόγο για θαμώνες κληρικούς, ελαφρολαϊκά ντυμένους και με εμφάνιση παραλλαγής! Επειδή ο άνθρωπος που μας έδωσε την πληροφορία μας είπε ότι έχουν τοποθετηθεί κάμερες στην ευρύτερη περιοχή και στις εισόδους των μπάρ, για λόγους ασφαλείας, καλό είναι να προσέχουν οι απρόσεκτοι θαμώνες γιατί θα βρεθούν προ εκπλήξεων!! Και αν τώρα, αυτή τη στιγμή, προκύψει ένα νέο τσουνάμι δεν θα μας σώσει τίποτα! Θα πάμε άκλαυτοι!
    •••Και μαθαίνω ότι οι θαμώνες είναι από παντού.. Αθήνα και περίχωρα.. Επαρχία… Και μάλιστα και από Δωδεκάνησο!! Παιδιά– αγόρια και κορίτσια — για προσέξτε!Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή!
    ••• Εξακολουθεί να προκαλεί και να παρενοχλεί σπουδαστές που λάμπουν από μακριά, ο ξεδοντιασμένος ανερχόμενος, που θάπρεπε να έχει καθαιρεθεί από καιρό για όλες τις απρέπειες που έκανε . Μία ακόμη αφορμή να μας δώσει, η οποία θα είναι καρατσεκαριαμένη και θα δημοσιεύσω όσα SMS έχω μαζέψει! Και θα ζητήσω από τον εισαγγελέα να άρει το απόρρητο των συνομιλιών! Και τότε θα δούμε ποιός μπλοφάρει αθεόφοβε! Άντε γιατί η θρασύτητά πρέπει να έχει κάποια όρια!! Αφού δε σε μαζεύει ο …»κούκλος» που έχεις δίπλα σου,θα σε μαζέψουμε εμείς!
    •••Επίσης ένας ακόμη ανερχόμενος αστέρας πολλών μεγατόνων ,που παριστάνει τον πνευματικό αλλά το έχει ρίξει στο φαγητό, λόγω κατάθλιψης( γιατί βλέπει όλους τους άλλους να φεύγουν ως Αρχιερείς και αυτός μένει με τη μεσούρα για τα μέτρα του αρχιερατικού σάκκου στο χέρι) δεν είναι τόσο καλό και… ενάρετο παιδί όσο θέλει να δείχνει! Αυτά που λέει ο «Τάσος» για την περίπτωσή του, με άφησαν αινεό!! Τελικώς για τίποτα δεν πρέπει να είμαστε σίγουροι! Και προσοχή στους…. ηθικολογούντες! Έχει καεί η Εκκλησία από δαύτους!

  9. Ο/Η Λάκωνας λέει:

    http://skourtdim.blogspot.gr/2015/08/blog-post_15.html

    15 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2015

    Υπάρχουν Εβραίοι στη Μάνη; Η σχέση τους με την αρχαία Σπάρτη.

    Μια εκπληκτική λαϊκή παράδοση της Πελοποννήσου διασώζει ο Άγγλος ταξιδιώτης Πάτρικ Λη Φέρμορ, που ήταν και Σύνδεσμος με τους αντάρτες στην Κατοχή.

    Είναι μια παράδοση που κανείς Έλληνας ερευνητής δεν θα πρόσεχε, γιατί θα ήταν επηρεασμένος από άλλους μύθους της φυλής… Όπου εδώ «μύθος»=παραμύθι, ψέμα…

    Πιο κάτω όμως θα δούμε αν ισχύει η ίδια ερμηνεία στον Μύθο που θα ακούσουμε…

    Από το παρακάτω κείμενο έχω αφαιρέσει όλες τις περιγραφικές λεπτομέρειες και τα αφηγηματικά στοιχεία που απομακρύνουν από το κύριο θέμα:

    Υπάρχουν Εβραίοι στη Μάνη; Η σχέση τους με την αρχαία Σπάρτη.


    Η Αναβρυτή.
    Σήμερα είναι ορειβατικό κέντρο

    “Καλά θα κάνεις να προσέχεις, αν πηγαίνεις πάνω στην Αναβρυτή. Είναι ένα περίεργο συνάφι”.
    “Γιατί πρέπει να προσέχω;»
    “Γιατί;” ρώτησε ο χωροφύλακας. “Θα σου πάρουν το σακάκι!”.
    Ρώτησα γιατί τάχα θα πρέπει να τους φοβάται κανείς τόσο πολύ.
    «Επειδή είναι Εβραίοι», είπε ο χωροφύλακας.
    «Έτσι λένε» πρόσθεσε ένας Σπαρτιάτης.
    «Και βέβαια είναι Εβραίοι», φώναξε ο Αρκάδας. «Όλοι οι χωριάτες στην Αναβρυτή και την Τρύπη είναι Εβραίοι. Πάντα ήτανε».
    Οι άντρες, που μέχρι τώρα ήταν σοβαροί, ξεσπάσανε σε ακράτητα γέλια, με την ιδέα αυτών των δύο σημιτικών χωριών στην κορφή του Ταΰγετου.
    Δεν είχα ακούσει για Εβραίους στην Πελοπόννησο. Απ’ ότι ήξερα, οι μόνοι Εβραίοι στην Ελλάδα ήταν οι Σεφαρντίμ…/…/… που μιλούσαν τα Ισπανικά του δεκάτου πέμπτου αιώνα και την Εβραϊκή διάλεκτο (Λαντίνο) …/…/… Όταν διώχτηκαν από την Ισπανία στα 1492, ../…/…ο Σουλτάνος τους άφησε να εγκατασταθούνε στις περιοχές της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης.

    Ρώτησα αν οι Εβραίοι της Αναβρυτής μιλούνε Ισπανικά.

    «Όχι. Μιλούν Ελληνικά σαν κι εμάς. Όταν ο Άγιος Νίκωνας ο Μετανοείτε, ο απόστολος των Λακώνων, προσηλύτισε τους προγόνους μας στον Χριστιανισμό, οι άνθρωποι αυτοί ζούσανε στην πεδιάδα. Βρήκαν καταφύγιο πάνω στους γιδόβραχους κι από τότε ζουν εκεί. Πηγαίνουν στην εκκλησιά και παίρνουν μέρος στα Άγια Μυστήρια. Είναι καλοί άνθρωποι μα κι Εβραίοι μαζί.»


    Ο Άγιος Νίκων ο Μετανοείτε.

    «Φυσικά είναι», επανέλαβε ο γέρος από την Αρκαδία.
    Ο άνθρωπος που μας οδηγούσε στα μωσαϊκά μας διηγήθηκε την ίδια ιστορία. Ήταν ένας παράξενος κόσμος, και Εβραίοι.
    Μια τυχαία γνωριμία που είχαμε κάνει στο Μυστρά –αργότερα μάθαμε πως ήταν ο διευθυντής της Τράπεζας της νυσταλέας Σπάρτης. Επανέλαβα (σε αυτόν) τις ερωτήσεις για τους κατοίκους της Αναβρυτής. «Ναι», ειπε, «Όλοι λένε πως είναι Εβραίοι, μα κανείς δεν ξέρει γιατί ή από πού κατάγονται. Πολύ πιθανό να είναι μονάχα λόγια.»
    Κι όμως ο Ελληνικός κόσμος, μ’ όλες τις αφομοιώσεις, τις διασπορές του και τις οδύσσειες διακλαδώσεις του, είναι ένα ανεξάντλητο κουτί της Πανδώρας. Σκέφθηκα την αφθονία που υπάρχει από παράξενες κοινότητες. (αναφέρει ένα σωρό ελληνικές μειονότητες και ομάδες) -εάν όλοι αυτοί υπάρχουν, γιατί όχι και οι κρυπτο-Εβραίοι του Ταϋγέτου;

    Πάτρικ Λη Φέρμορ, «Μάνη»

    Σχόλιο του Δημήτρη Σκουρτέλη:

    Αφού λοιπόν οι Εβραίοι της Αναβρυτής δεν είναι εξόριστοι Ισπανοί Εβραίοι, θα πρέπει να έχουν αρχαιότερη προέλευση. Συνδέονται, βάσει της λαϊκής αφήγησης, με τον εκχριστιανισμό των Μανιατών το Μεσαίωνα. Αυτοί οι παγανιστές Μανιάτες διατηρούσαν την πίστη τους από την αρχαιότητα μέχρι τον δέκατο μετά Χριστόν αιώνα. Μαζί με αυτήν, διατηρούσαν και μια άλλη προγονική πίστη, όπως θα δούμε…

    Δεν ξέρω αν οι Πελοποννήσιοι που έδωσαν την μαρτυρία στον Άγγλο ταξιδιώτη αγνοούσαν την προφανέστερη εξήγηση, (το πιθανότερο) ή την απέκρυψαν για να μην φανερωθεί η αλήθεια, που μας μαρτυράει η Παλαιά Διαθήκη, το εδάφιο της οποίας, προφανώς, αγνοεί και ο Άγγλος, και λόγω Αντισημιτισμού, θεωρείται αρκετά «ταπεινωτική»:

    «Ο βασιλιάς των Σπαρτιατών Άρειος χαιρετίζει τον Ονία, τον Μέγα Αρχιερέα. Βρήκαμε σε μια γραφή (βιβλίο ή επιγραφή) για τους Σπαρτιάτες και τους Ιουδαίους, ότι είναι αδέλφια και κατάγονται από τον Αβραάμ.»
    (Μακκαβαίων Α΄, κεφ. ιβ΄ 20-21: «Άρειος βασιλεύς Σπαρτιατών Ονία ιερεί μεγάλω χαίρειν. Ευρέθη εν γραφή περί τε των Σπαρτιατών και Ιουδαίων, ότι εισίν αδελφοί και ότι εισίν εκ γένους Αβραάμ.»)


    Ο Κάδμος σε ανάγλυφο στην αρχαία Σπάρτη.

    Η Ελληνική Μυθολογία μαρτυρά συγγένεια των Σπαρτιατών με τους Φοίνικες του Κάδμου. Οι Φοίνικες ήταν συγγενές φύλο με τους Εβραίους, άλλωστε μιλούσαν την ίδια γλώσσα και έχτισαν μαζί το ναό του Σολομώντα. Συγγενής όλων αυτών ήταν και ο αρχαιότατος Δαναός, που ήρθε από την Αίγυπτο. Ίδια έθιμα των Σπαρτιατών με τους Φοίνικες της Καρχηδόνας διαπιστώνει ο Αριστοτέλης.

    Περισσότερα στοιχεία, εδώ:

    Κάτω από τ΄Αυλάκι… και Ανατολικά. Πολύ Ανατολικά.Πάρα πολύ Ανατολικά… εκεί. Στοπ.
    http://skourtdim.blogspot.gr/2014/04/blog-post_2013.html

    Ο Σπαρτιάτης Σύμβουλος του Ηρώδη.
    http://skourtdim.blogspot.gr/2014/12/blog-post_20.html

    Η Καταγωγή των Εβραίων κατά τους αρχαίους συγγραφείς
    http://skourtdim.blogspot.gr/2014/04/blog-post_9143.html

    Οι Δαν και οι Δαναοί
    https://sites.google.com/site/archaiaelladaealetheia/home/e-phyle-dan-kai-oi-danaoi-ebraioi-sten-proiestorike-peloponneso

    Αναβρυτή
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CF%81%CF%85%CF%84%CE%AE_%CE%9B%CE%B1%CE%BA%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82

    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ:

    ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ «ΕΘΝΙΚΟΙ» ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.
    «Ο Νίκων λοιπόν που καλά καλά δεν ξέρανε πούθε κρατά η σκούφια του, με την απειλή των όπλων και με τη θρησκευτική τρομοκρατία απειλώντας πως τάχα ο λοιμός θα αποδεκάτιζε τους κατοίκους, ζήτησε γραπτή υπόσχεση για τον εκτοπισμό των Εβραίων από μια ιστορική αρχαία πόλη [την Σπάρτη] που είχε διαχρονικά μέχρι τότε σχέσεις μαζί τους.»

    Βλάσης Ρασσιάς, μεγαλοσχήμων Έλλην «Εθνικός» στο
    «Όσιος Νίκων, η ντροπή της Σπάρτης».
    https://roides.wordpress.com/2010/11/26/26nov10/

  10. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Η δοκιμασία της «Εκκλήτου» στην Ελλαδική Εκκλησία
    του καθηγητή Αριστείδη Πανώτη

    Μ. Ιερομνήμονα της Εκκλησίας


    Ενθρόνιση του Αθηνων Ιερωνύμου Α τον Μαιο του 1967

    (…..)
    Στις δίσεκτες ημέρες του 1967 η αυτοκέφαλη διοίκηση παραδίδεται από τους κινηματίες με μία πράξη τους σε μη προβλεπόμενη από τον Πατριαρχικό και Συνοδικό Τόμο του 1850 «Αριστίνδην Σύνοδο». Ἀπ’ αυτές συγκροτούνται πάντα απο αρχιερείς φίλους των κρατούντων. Αυτοί ήθελαν να απομακρυθοούν από τα γενόμενα στην αυτοκεφαλία γεγονότα του 1962 – 1966 και εισηγήθηκαν διάταγμα για εφαμογή του «ορίου ηλικίας» των αρχιερέων. Αυτό εκκένωσε τον θρόνο των Αθηνών και σε μερικές μητροπόλεις που αμέσως πληρώθηκαν. Στην Αθήνα εκλέκτηκε ο πρωθιερέας των Βασιλικών Ανακτόρων και καθηγητής Ιερώνυμος Κοτσώνης, που άφρονα απορρίφθηκε από την Ιεραρχία το 1965 ως μητροπολίτης Σύρου. Άν τότε εκλεγόταν θα είχε αποδείξει τις ικανότητες και τις τάσεις του και δεν θα ἐπιβαλλόταν ως καταλύτης της τότε εκκλησιαστικής κακοδαιμονίας. Στη συνέχεια πληρώθηκαν με τον Φαρμακίδειο τρόπο της οθωνικής εποχής οι χηρεύουσε επαρχίες με αρχιερείς. Η Σύνοδος κατέθεται το λεγόμενο «τριπρόσωπο» ψηφοδέλτιό της και η κυβέρνηση τῆς 21ης Απριλίου σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες της εξέλεγε τον υποδεικνυόμενο ιεροκρυφίως ως μητροπολίτη! Όταν πληρώθηκαν οι πρώτες χειρεύουσες μητροπόλεις ξεκίνησε και ο ευρύτερος κύκλος αντικανονικής κενώσεως μητροπολεων με τον αντικανονικό νόμο 214⁄1967 «περί εκκαθαρίσεως του κλήρου με την έξωθεν μαρτυρία». Απ αυτόν σκόπιμα παραλήφθηκε το θέμα της Εκκλήτου εφέσεως για τους ανεπιθύμητους αρχιερείς των Νέων Χωρών!
    Ένας των εκθρονισθέντων μητροπολιτών στις 28 Φεβρουαρίου 1968 ήταν ο Θεσσαλονίκης Παντελεήμων με επιχειρήματα τις εμπαθείς δημοσιεύσεις σε πολιτική εφημερίδα ενός ασυγκράτητα ματαιόδοξου αρχιμανδρίτη υποψήφιου διά πάσαν κενωθείσα θέση και ήδη αποθανόντος! Έτσι ο «απολυθείς» αρχιερεύς, που αλλοτε είχε αρνηθεί στο πρώην Δράμας Φίλιππο την Έκκλητο έφεση, προσέφυγε στις 3 Μαρτίου 1968 στον Οικουμενικόν Πατριάρχην Αθηναγόρα ποιούμενος χρήση του δικαιώματός του εκ της Πράξεως του 1928! Όμως η δοτή Αριστίνδην Σύνοδος αρνήθηκε να διαβιβάσει την έφεση του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο! Ακολούθησαν και άλλες ακραίες παρεμβάσεις από το καθεστώς της 21ης Απριλίου για να κενωθούν αρχιερατικοί θρόνοι στους οποίους αμέσως εξελέγοντο πρόσωπα εκθειάζοντα τα επιβληθέντα στην Εκκλησία. Πολλοὶ νέοι αρχιερείς διακρίνονταν για άψογη ζωή και κατάρτηση, αλλά ήταν διαπαιδαγωγημένοι με την οργανωσιακή νοοτροπία που αποδεχόταν τα Φαρμακίδεια φρονήματα των προϊστάμενων της κάθε κινήσεως. ¨Ομως τότε προς εκπληξη σημειώθηκε και μια φωτεινή εξαίρεση σεβομένου την τάξη της Εκκλησίας. Ο βοηθός επίσκοπος Βρεσθένης Δημήτριος Τρακατέλλης δεν δέχθηκε την εκλογή του στην μητρόπολη Αττικής, γιατί αυτή κενώθηκε με τον αντικανονικό νόμο 214⁄1967. Έτσι παρέμεινε στα περιθώρια της εκκλησιαστικής διοικήσεως επί 40 ολόκληρα χρόνια! Το Φανάρι διέγνωσε τον παροπλισμό αυτού του σεμνού προσώπου από την τοπική διοίκηση και το 1999 τον εξέλεξε αρχιεπίσκοπο Αμερικής! Το ίδιο συνέβη και με τον έτερο «καππαδόκη», τον Ανδρούσης Αναστάσιο. Ο καταρτισμός και ο ζήλος του συστηματικά διαστρεβλωνόταν από άφρονες αρχιερείς για να μην εκλεγεί Κεφαλληνίας το 1979, μήπως η προσωπικότητά του εμποδίσει τα σχέδια καταλήψεως του προεδρικού θρόνου των Αθηνών της πρώτης συσταθείσας ενταύθα εγχώριας τρόϊκας! Όμως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισήμανε την αξία του ανδρός και τον κατέστησε έξαρχό του στην Αλβανία και όταν η αποστολή του ανέστησε την Εκκλησία στην Αλβανία τον ανέδειξε εκεί αρχιεπίσκοπο και έκτοτε πορεύεται στον αμπελώνα του πραγματικά αποστολικά και διαβλέπω ότι η Εκκλησία κάποτε του επιφυλάξει τη τιμὴ Ισαποστόλου !
    Οι αθρόες χειροτονίες για άγρευση στηριγμάτων, όπως συμβαίνει σε κάθε ανασφαλή πρόεδρο της ελλαδικής Συνόδου, πέρασε τη «ψήφο των πλειόνων» της Ιεραρχία στα χέρια νεότευκτων αρχιερέων. Η λεγόμενη «Πρεσβυτέρα Ιεραρχία» τότε εκτοπίστηκε στο περιθώριο της αυτοκέφαλης διοικήσεως. Από τότε ξεκίνησε αυθαίρετα ο αγνώμων λογισμός κάποιων αδιάβαστων εραστών της φιλοπρωτίας ότι η «η σώτηρα του Γένους Μητέρα εξελίχθηκε σε Μητρυιά»! Με αυτή την ιδεοληψία ξεκίνησε μυστικά νέος Καταστατικός Χάρτης (Ν.Δ. 126÷10−2−1969) που προκλητικά καταλιμπάνονταν σαφείς όροι του Τόμου του 1850 και της Πράξεως του 1928, οπως ήταν η «αλληλοδιαδοχή των Πρεσβείων χειροτονίας» για τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, η οποία και εγγυάτο την κανονική τάξη στην τοπική Εκκλησία. Έτσι, συγκροτήθηκε πλέον μία Διαρκής Σύνοδος κατ’ επιλογήν του αρχιεπισκόπου, που δίκη «καρδιναλίων» ήταν πρόεδροι των συνοδικών επιτροπών, κατ΄ αντιγραφή της Συνόδου της ελεγχόμενης τότε από το κομμουνιστικό καθεστώς Εκκλησίας στη Ρουμανία!

    Πρόθεση αυτού του Χαρτη ήταν να παρουσιαστεί η τοπική Εκκλησία σαν ένα εντελώς ανεξάρτητο εθνικό κατασκεύασμα κατά τις πλανεμένες εκκλησιαστικά Φαρμακίδειες απόψεις! Η αυθαίρετη αυτή συγκρότηση της Διαρκούς Συνόδου προκάλεσε τις αντιδράσεις στις συνειδήσεις παλαιών και νέων ιεραρχών και έτσι βρέθηκαν δύο άτεγκτοι μητροπολίτες των Νέων Χωρών, ο Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης και ο Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος Νικολάου που πρόσβαλαν τον αυθαίρετο τρόπο συγκροτήσεως της Συνόδου ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας. Τότε το Πατριαρχείο με ρητή δήλωσή του έλυσε την σιωπή και είπε πως επιμένει στην ακριβή τήρηση των όρων του Τόμου του 1850 και της Πράξεως του 1928. Η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας δυσκόλεψε πλέον τα σχέδια του αρχιεπισκόπου και των συνεργατών του, αφού μια Σύνοδος συγκροτημένη κατά τα «Πρεσβεία χειροτονίας» επανέφερε στη διοίκηση και την «Πρεσβύτερη» Ιεραρχία!
    Μετά την 17η Νοεμβρίου 1973, συνέβη το ενδοχουντικό πραξικόπημα και η κυβέρνησή Ανδρουστόπουλου ορκίστηκε από τον Ιωαννίνων Σεραφείμ Τίκα ενεργόντας «παρ’ ενορία» που κολάζεται αυστηρά από το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας. Όμως τότε ανέλαβε ως υπουργός Παιδείας ο καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου, που από φίλος κάποτε του Αθηνών Ιερώνυμου Κοτσώνη εἶχε μεταβληθεῖ σε αντίπαλό του στην Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης και τον είχε εμποδίσει τον Αύγουστο του 1967 να διαδεχθεί στο Υπουργείο Παιδείας τον παραιτηθέντα αρεοπαγίτη Κωνστ. Καλαμποκιά! Η παρουσία αυτή του Π. Χρήστου στο Υπουργείο Παιδείας ενήργησε ωςκαταλύτης για τη συνέχιση της αρχιερατίας του Αθηνών Ιερώνυμου Α΄ και τον ωδήγησε στην περιπετειώδη παραίτησή του, που γνωρίζω άριστα εκ του οικείου μου τότε αντιπροέδρου της Συνόδου μητροπολίτη Καλαβρύτων Γεωργίου Πάτση. Οι απορφανισθέντες φίλοι του Ιερωνύμου αναζητούσαν διάδοχο γιατί είχαν τότε τη πλειονοψηψία. Όμως τους πρόλαβαν τα μέλη της «Πρεσβύτερης» Ιεραρχίας και με τη βοήθεια του τότε υπουργού Παιδείας καθηγητή Π. Χρήστου δόθηκε πολιτική και όχι εκκλησιαστική λύση, δεδομένου ότι το επιβληθέν το 1967 καθεστώς στη τοπική Εκκλησία πήγασε από σφετεριστές της κοσμικής πολιτικής εξουσίας!
    Έτσι, αποφαστίστικε η ενεργοποίηση Συντακτικών Πράξεων για την επαναφορά της προ του 1967 εκκλησιαστικής τάξεως και για τη διενέργεια της εκλογής νέου αρχιεπισκόπου, Τότε εκλέκτηκε ως Αθηνών ο ριψοκίνδυνος που αψήφισε την επικρεμάμενη τότε απειλή εναντίον του, ο από Ιωαννίνων Σεραφείμ Τίκας! Είχα σταλεί εκ Φαναρίου για να πληροφορηθώ ασφαλώς τα διατρέχοντα στον πρώην Αθηνών και Πρόεδρο Αττικῆς Ιάκωβο. Τότε κατοικούσε στη δεξιά πλευρά του άλσους της Κηφησιάς. Τότε ὁ πιστός βοηθός του Θανάσης ανήγγειλε τον ερχομό του Ιωαννίνων Σεραφείμ. Ήλθε για να συμβουλευτεί τον πολύπειρο γέροντα και να εξασφαλίσει την υποστήριξή του. Τον δέχθηκε ο Μακαριότατος και συζήτησε μαζί του. Αποσύρθηκα σε παρακείμενο χώρο και έφθασε σε λίγο και ο παλαιός μου φίλος μακαριστός π. Γεώργιος Πυρουνάκης. Όταν απεχώρισε ο Ιωαννίνων επιστρέψαμε στο γραφείο του γέροντα για να πληροφορηθούμε τις εξελίξεις από τα διαμειφθέντα.
    Η ραγδαία αυτή επάνοδος στα εκκλησιαστικά πράγματα των παλαιών ιεραρχών αναστάτωσε τους «Ιερωνυμικούς» αρχιερείς και επιχείρησαν να «συνασπιστούν» κάτι που περιήλθε εγκαίρως σε γνώση της «Πρεσβυτέρας» Ιεραρχίας και ζήτησε από τον υπουργό την έκδοση και νέας Συντακτικής Πράξεως» (7÷1974), αυτή που απομάκρυνε από τους θρόνους τους πλέον ασυβίβαστους αντιπάλους της με κάποια επιλεκτική σκληρότητα. Στους θρόνους που τότε χείρευσαν οι ισχυρότεροι των «γερόντων» μητροπολιτών εξέλεξαν αμέσως κληρικούς της «προβλήσεώς» τους, οι οποίοι και ευχαρίστως απεδέχθηκαν «την ανέλπιστη αυτή εξέλιξη» την οποία και έκτοτε ποικιλοτρόπως υπερασπίστηκαν. Στην αυτοκέφαλη διοίκηση δυστυχώς οι ανωμαλίες συντρέχουν με τις πολιτικές εξελίξεις αφού ο συνεκτικός θεσμός της τοπικής ενότητας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, βρίσκεται στο Φανάρι.
    Εκ των πρώτων ενεργειών της νέας Συνόδου ήταν η κατάργηση του αντικανονικού νόμου 214/​1967, που δίκασε χωρίς κανονική διαδικασία. Τότε ο πρώην Θεσσαλονίκης Παντελεήμων ζήτησε την αναψηλάφιση της δίκης του 1968 και αποκαταστάθηκε ηθικά, χωρίς, όμως και να επανέλθει στο θρόνο του που είχε πληρωθεί με πνευματικό τέκνο του τον από Σάμου μητροπολίτη Παντελεήμονα Χρυσοφάκη. Τότε διαβιβάσθηκε στο Φανάρι και ο φάκελλος του πρώην Δράμας. Ο πατριάρχης Δημήτριος επικύρωσε την απόφαση του Δευτεροβαθμίου Συνοδικού Δικαστηρίου της Εκκλησίας της Ελλάδος για την έκπτωση του Δράμας από τον θρόνο του αλλά απακατέστησε το ακώλυτο της αρχιεροσύνης του. Προσέφυγαν απ’ ευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και οκτώ από τούς δώδεκα παυθέντες αρχιερείς. Εξ αυτών οι τέσσερις ήταν εκ των Νέων Χωρών και οι άλλοι τέσσερις εκ της Αυτοκεφάλου Διοικήσεως. Το Πατριαρχείο καίτοι παρατήρησε ότι και «ούτοι εν καιρώ ήσαν πρωτεργάται και συντελεσταί διαγραφής του δικαιώματος της Εκκλήτου του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκ του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος», υπέδειξε στους προσφυγόντες να υποβάλουν το αίτημά τους, «κατά την τάξιν» μέσω της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αυτό έγινε και ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ «τη ομοφωνώ αποφάσει» της περί αυτόν Δ.Ι.Σ. παρέπεμψε το θέμα «εις το αδιάβλητον κριτήριον του Οικουμενικού Πατριαρχείου», επικαλούμενος τους καθιερούντες την ΄Εκκλητον ιερούς κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων γ’ της Β’, θ’, ιζ’ και κη’ της Δ’ και λστ’της Πενθέκτης προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη και κατὰ τις διατάξεις του Τόμου του 1850, «δια των οποίων προσδιορίζονται οι κανονικοί όροι ανακηρύξεως του Αυτοκεφάλου (της Εκκλησίας της Ελλάδος) και αι έναντι της Μητρός Εκκλησίας υποχρεώσεις αυτής», καθώς και κατά τον Ζ΄ όρο της Πράξεως του 1928 και το άρθρο 3, παρ. 1 του ισχύοντος τότε Συντάγματος, κατά το οποίο η Εκκλησία της Ελλάδος οφείλει να «τηρεί και επι του προκειμένου θέματος την υπό των ιερών κανόνων και των ιερών παραδόσεων επιβαλλομένην κανονικήν εκκλησιαστικήν διαδικασίαν».
    Όμως την κανονική απόφανση του Πατριαρχείου παρακώλυσαν:
    α) Ότιτι οι εκπτώσεις προκλήθηκαν από πολιτικές αποφάσεις και όχι από εκκλησιαστικές δίκες, που κρίνονται από την Έκκλητον και ότι αυτοί εκλέκτηκαν αρχιερείς από μια πολιτικά δοτή Αριστίνδην Σύνοδο του 1967, που προέκυψε και ανέτρεψε την εκκλησιαστική τάξη.
    β) Η κυβέρνηση Καραμανλή και όλα τα κόμματα της Μεταπολιτεύσεως που επανήλθαν στην κοσμική εξουσία καταδίκαζαν τους προαιτίους και τα πεπραμένα του πραξικοπήματος του 1967 – 1973 και το εν γένει κλίμα ήταν δυσμενέστατο κατά παντός συνεργάτη των Απριλιανών και θεωρούσαν όσους αρχιερείς ανέλαβαν διοικητικές ευθύνες καὶ καταστάθηκαν ανώμαλα σε διάφορες τότε μητροπόλεις έμπρακτα φιλοχουντικους. Η τότε κυβέρνηση πρόβαλε το «εκκλησιαστικό» προηγούμενο που συνέβη στην Γαλλία μετά το πέρας του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν επανήλθε από την εξορία στη Γαλλία η κυβέρνηση του στρατηγοὔ Ντε Γκώλ αξίωσε απο το Βατικανό να απομακρύνει από τις επισκοπές της Γαλλίας τους ιεράρχες που δέχθηκαν διορισμό με διατάγματα από την φιλοναζιστική κυβέρνηση του Βισύ, γιατί τους θεώρησε συνεργάτες της! Για να διασωθούν μερικοί επιστρατεύθηκε η διπλωματική ικανότητα του τότε νουντσίου στο Παρίσι Άγγελου Ρονκάλι, του από το 1958 πάπα Ιωάννη ΚΓ΄, και μερικοί δεν απομακρύνθηκαν.
    ¨Οταν όμως άρχισε να αμβλύνεται το αντιχουντικό μένος του ελληνικού λαού τότε ο υφυπουργός Παιδείας από το 1974 στην κυβέρνηση Καραμανλή Χρυσόστομος Καραπιπέρης, θεολόγος της Σχολής της Χάλκης και νομικός, θεώρησε καθήκον να θεραπεύσει τη διάσταση στο στ ἐπισκοπικό σώμα της εν Ελλάδι Ιεραρχίας καὶ άνοιξε τον δρόμο της καταλλαγής με την απόφασή του το 1976 να γεφυρώσει την αντίθεση των σχολαζόντων επισκόπων με την «Πρεσβυτέρα» Ιεραρχία. Όμως οι απομακρυθέντες είχαν αρχίσει τις προσφυγές στο Συμβούλιο Επικρατείας για νομική δικαίωσή τους, παρά τους ιερούς κανόνες, και οι αποφάσεις που εξεδόθηκαν περιεπλεξαν περισσότερο τα πράγματα. Έτσι άρχισε ο στυγερός «αρχιερατικός εμφύλιος» των συμφερόνων έκπτωτων και κατεστημένων ιεραρχών. αλλά και πάλι η καραδοκία όσων τότε ανέμειναν επισκοπική προαγωγή! Τελικά προέκυψε η ανάγκη συντάξεως του νέου Καταστατικού Χάρτη και με την εισήγηση της Εκκλησιας της Ελλάδος το κράτος νομοθέτησε με στο άρθρο 44 του 590⁄1977 πλήρως το κανονικό δικαίωμα της Εκκλήτου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά από εκκλησιαστική δίκη των αρχιερέων των λεγόμενων Νέων Χωρών και κατ’ επέκταση και της αυτοκέφαλης διοικήσεως. Την συνταγματικότητα του άρθρου αυτού αποδέχθηκε παμψηφί και η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. (Απόφαση 825⁄1988). Γιά πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε το άρθρο 44 του νέου Καταστατικού περί της Εκκλήτου στην υπόθεση του πρώην Ιερισσού Παύλου Σοφού, που είχε συνοδικά εκπέσει του θρονου του το 1980. Αυτός προσέφυγε στην «έκκλητον ψήφον» του Οικουμενικού Πατριάρχου και ο Αθηνών Σεραφείμ διεβίβασε τον όλο φάκελλο στο Φανάρι. Τότε η Συνοδική Κανονική Επιτροπή του Πατριαρχείου εισηγήθηκε στον πατριάρχη Δημήτριο την επικύρωση της αποφάσεως του Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου και αυτή κοινοποιήθηκε στους ενταύθα.

  11. και στους Γαργαλιάνους

    Το πρωί της 21ης Απριλίου, ξημέρωσε μια αλλιώτικη μέρα στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. την προηγούμενη νύχτα κάποιοι φρόντισαν να γεμίσουν την πόλη με εκατοντάδες αφίσες του Γεωργίου Παπαδοπούλου.

    makeleio.gr/
    21|04|2017

    Η επέτειος της 21ης Απριλίου στη Σκάλα Λακωνίας
    Με την παρουσία πλήθους Λακώνων από κάθε γωνιά της Λακωνίας και της Μάνης, αλλά και φίλων από την Αρκαδία και τη Μεσσηνία, πραγματοποιήθηκε στη Σκάλα σπουδαία εκδήλωση για την 21η Απριλίου…


    Κεντρικοί ομιλητές ο Γεώργιος Λουκάκος, ιατρός, πρόεδρος του Πατριωτικού Συνδέσμου Λακωνίας και ο Γεώργιος Δημακόγιαννης, εκδότης Αδούλωτης Μάνης, οι οποίοι ανέπτυξαν το θέμα της πατριωτικής βραδιάς: 50 χρόνια από την 21η Απριλίου 1967 στη Λακωνία και την Ελλάδα, τότε και τώρα!

    Στο περιθώριο της εκδηλώσεως βραβεύτηκε από τους διοργανωτές με τιμητική πλακέτα ο παριστάμενος ήρωας της Κύπρου στρατηγός Ηλίας Γλεντζές, κάτοικος της περιοχής.

  12. Παράθεμα: 21η Απριλίου 2017: Στη Σκάλα της Λακωνίας η αντιφασιστική μνήμη αφέθηκε να πολεμά μόνη | αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στη λήθη

  13. Ο/Η laskaratos λέει:

    Kαλό θα ήταν αν η Εφημερίδα των Συντακτών είχε ανησυχήσει και όταν ο πάντα αχαρακτήριστος Γλέζος ασχημονούσε ανενόχλητος από τις στήλες της ψευδώνυμης «δημοκρατίας».

    http://www.efsyn.gr/arthro/filohoyntikes-symptoseis
    Φιλοχουντικές συμπτώσεις!


    Η συνέντευξη και το βιβλίο που προσφερόταν μαζί με ένα cd από την απολογία του Παπαδόπουλου

    24.04.2017,

    Δημήτρης Κανελλόπουλος

    Χθες, η «Καθημερινή» δημοσίευε στη σελίδα 7 μια συνέντευξη με έναν συγγραφέα το βιβλίο του οποίου πρόσφερε στους αναγνώστες της την ίδια μέρα μια άλλη κυριακάτικη εφημερίδα, η «Δημοκρατία». Το ακόμα πιο παράδοξο (ή, μήπως, όχι;) είναι πως πρόκειται για ένα βιβλίο φιλοχουντικό!

    «Μιλάει στην “Καθημερινή” ο συγγραφέας της βιογραφίας του Γιώργου Παπαδόπουλου, Μάνος Χατζηδάκης», έλεγε η εφημερίδα και το βιβλίο είναι «Η 21η Απριλίου και το καθεστώς του Γιώργου Παπαδόπουλου». Διαβάζουμε στον πρόλογο του εν λόγω… ιστορικού πονήματος για το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου 1967: «Οι αναφορές όλων των Διοικητών των Μονάδων ανέφεραν ότι ο Λαός σε κάθε περιφέρεια υποδέχονταν την Επανάσταση με ανακούφισι, ακόμη και ενθουσιασμό».

    Ο Μάνος Χατζηδάκης (τραγική συνωνυμία και συνεπωνυμία) σπεύδει να εξηγήσει ότι «από της επικρατήσεως της 21ης Απριλίου, αντιπολιτευόμενοι και μη, χαρακτήριζαν το εγχείρημα της 21ης Απριλίου ως Επανάστασι. Και μόνον, έπειτα από τη δημοσίευσι του Δ’ Ψηφίσματος, επεβλήθη ο όρος Πραξικόπημα».

    Και cd δώρο!

    Η εφημερίδα «Δημοκρατία» είναι γνωστή για τα ακροδεξιά της αισθήματα και τα δώρα που μοιράζει (χθες πρόσφερε σε cd και την απολογία του Παπαδόπουλου). Το περίεργο (;) είναι με την… ευρωπαϊκή «Καθημερινή», που επέλεξε στην επέτειο των 50 ετών από την «επανάσταση» της 21ης Απριλίου 1967 να πάρει συνέντευξη από έναν φιλοχουντικό συγγραφέα για ένα χουντικό βιβλίο.

    Και για να μην έχουν καμιά απορία οι αναγνώστες της, εξηγεί ο συγγραφέας στο εισαγωγικό: «Υπάρχει μία ιστορική περίοδος και η ανάγκη να καταγραφεί με ψυχραιμία (sic!) Μέχρι τώρα μόνο η μία πλευρά έχει ακουστεί».

    Επιδεικνύει σε φωτογραφία την ιδιόχειρη αφιέρωση του πραξικοπηματία. Στο κείμενο περιγράφεται η γνωριμία μεταξύ του συγγραφέα και του δικτάτορα. «Ηταν 1994, εκείνος μόλις 19 χρόνων και μέλος της ΕΠEΝ όταν κατάφερε να έρθει σε επαφή με τη σύζυγο του Παπαδόπουλου, Δέσποινα.

    »Της ζήτησε να του γνωρίσει τον Παπαδόπουλο. “Θα έρθεις μαζί μου στο επισκεπτήριο της Πέμπτης”, του υποσχέθηκε εκείνη. Ετσι κι έγινε. Ανέβηκαν μαζί την τσίγκινη σκάλα των γυναικείων φυλακών που οδηγούσε στην απομονωμένη πτέρυγα όπου κρατείτο.

    »Ο Χατζηδάκης ήταν αγχωμένος. Θυμάται πως με δυσκολία ψέλλισε μερικές κουβέντες, αλλά ο “πρόεδρος” –όπως τον αποκαλεί ακόμα και σήμερα– τον έκανε γρήγορα να νιώσει άνετα.

    »Επιασαν την κουβέντα και του προσέφερε τσιγάρο. Ο πατέρας του, που τον συνόδευε, αστειεύτηκε πως αυτό το τσιγάρο θα μπει σε προθήκη στο σαλόνι τους. “Για εμένα επρόκειτο για έναν θρύλο. Είμαι Παπαδοπουλικός”, παραδέχεται σήμερα ο Χατζηδάκης».

    Η «Καθημερινή», συνεισφέροντας στην ενημέρωση δίνει και μια εικόνα για το σήμερα: «Πίσω από κλειστές πόρτες, οι εναπομείναντες χουντικοί συνέχισαν να συγκεντρώνονται σε συνεδριακές αίθουσες ξενοδοχείων, να αναπολούν τα “περασμένα μεγαλεία”. Γι’ αυτούς η δικτατορία ήταν “Επανάσταση” και οι βασανισμοί ή η εξορία ουδέποτε υπήρξαν».

    Ο Μ. Χατζηδάκης «ασχολείται επισταμένως με την ιστορική έρευνα, τη δημοσιογραφία και τη συγγραφή βιβλίων», ενώ «έχει ασχοληθεί με τη σύγχρονη πολιτική ιστορία». Το μόνο που δεν προτάθηκε από τις δύο εφημερίδες (ακόμα) είναι να συγγράψει ο ίδιος και τα νέα σχολικά βιβλία Ιστορίας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s