Απάντηση στην «Καθημερινή» για τους ανήλικους μαθητές του Άθωνα

[Εθελοτυφλία απέναντι στην Εκκλησία]

Αγία παιδεραστία: Σιμωνίς Παλαιολογίνα, η 5χρονη τέταρτη σύζυγος του Σέρβου βασιλιά παιδεραστή άγιου Στέφανου Ουρέση Β΄ Μιλούτιν, εκτυφλωτή του γιού του Στέφανου. Ο άγιος χώρισε την τρίτη σύζυγό του Άννα, μητέρα δυο παιδιών του, για να παντρευτεί την 5χρονη. Η μνήμη του τιμάται στις 30 Οκτωβρίου. Μετά τον θάνατό του η 22χρονη Σιμωνίς έγινε μοναχή.

του Αναγνώστη Λασκαράτου
O Σταύρος Τζίμας είναι πράγματι ένας καλός δημοσιογράφος, που δεν έχει κλείσει τα μάτια μπροστά στην ελληνική ντροπή της συναινετικής σιωπής για την τεράστια σφαγή αθώων από Σέρβους Ορθόδοξους φασίστες. (Βλ. «Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και οι ελληνικές φαντασιώσεις», «Ελλάς, Σερβία, Ορθοδοξία», Στ. Τζίμας-Επίκεντρο, 2014, 392 σελ.). Όμως προσπαθώντας, με αφορμή τα δημ0σιεύματα του περασμένου Δεκέμβρη για το 12χρονο παιδί από τη Ρουμανία, που ρασοφόρεσε και αποχωρίστηκε τους δικούς του ως σπουδαστής της Αθωνιάδας, να δικαιολογήσει την ύπαρξη αυτής της Σχολής και τη διαβίωση των μαθητών στο Άγ.Όρος, πέφτει σε προφανή πλάνη. Δεν αμφισβητώ την ειλικρίνειά του, αμφισβητώ την ορθοκρισία του στο συγκεκριμένο. Το πλήρες άρθρο του, για του λόγου το ασφαλές, είναι εδώ: «Ο ανήλικος «μοναχός» και οι μισές αλήθειες», 15.12.2016), στην εφημερίδα του κ. Αλαφούζου του Βατοπεδινού  («O κ.Αλαφούζος και η παιδεραστία Ιωσήφ Βατοπεδινού»). Το επιχείρημά του για τη διαμονή των μαθητών της αγιορείτικης Σχολής στον Άθωνα είναι λίγο απλοϊκό. Ρασοφορούν αλλά δεν έχουν χριστεί μοναχοί, δεν είναι θύματα προσηλυτισμού, είναι εκεί με την έγκριση των γονιών τους, έχουν δικαίωμα να φύγουν όποτε θέλουν, να σπουδάσουν κλπ. Στην ουσία το άρθρο απαντά μόνο στην επιπόλαιη εκείνη δημοσιογραφία, που αδιαφορώντας για την αλήθεια με προχειρότητα είχε τότε χαρακτηρίσει το καλογεροπαίδι καλόγερο, για να εντυπωσιάσει. Έχουμε αφιερώσει άρθρα και για το συγκεκριμένο παιδάκι («Η Αθωνιάδα της Αριστεράς») και  για το σκάνδαλο των κυβερνήσεων  ΣΥΡΙΖΟΝΔΣΟΚ (και όλων των κομμάτων που κρατούν το στόμα τους κλειστό), που λέγεται Αθωνιάδα («To πατριαρχείο καταριέται τον Χ. Παμπλέκη»).  Έχουμε επίσης γράψει πάνω από δώδεκα ακόμη άρθρα πάνω στο σκάνδαλο των σκανδάλων που λέγεται Άθως, όπως «Δίωξη μοναχού για καταγγελίες κατά Ηγούμενου»,  «Ο μοναχός Νικόδημος ξεσκεπάζει το Άγ.Όρος», «Κολλυβάδες, οι αγιορείτες πολέμιοι του Διαφωτισμού», «Όταν ο Ρασπούτιν σκανδαλίστηκε από το Άγιο Όρος», «Το ρομάντζο του Αγ. Όρους με τον Αδόλφο», «Οι φίλοι του Χίτλερ και του Δράκουλα προκαλούν» κλπ. Χώρια πάρα πολλά ακόμη για το Βατοπεδινό σκάνδαλο, που με δεδομένη τη σιωπή όλων των βουλευτών του και με την παρουσία Παπαγγελόπουλου στην κυβέρνηση, εξελίχθηκε και σε σκάνδαλο του ΣΥΡΙΖΑ («Όλα για το Βατοπέδι: «Οι λαοπρόβλητοι ηγέτες Αλέξης Τσίπρας & Κώστας Καραμανλής»») και όχι μόνο της καραμανλικής του συνιστώσας.

Με αυτά τα άρθρα θα διαφωνούσαν οι φίλοι του Όρους, Βλαντ ο Ανασκολοπιστής, Στυλιανός Παττακός, Αδόλφος Χίτλερ, Κωστάκης Καραμανλής, πρίγκηψ Κάρολος της Ουαλίας, οι ευσεβέστατοι Χρήστος  και Νίκος Παππάς και ο προσκυνητής Αλέξης Τσίπρας. Είναι όμως αλήθεια ότι αργήσαμε να απαντήσουμε στον κ.Τζίμα, πέρασαν τέσσερις μήνες, αλλά το θέμα είναι διαχρονικό και ενδιαφέρει και τώρα. Κάλιο αργά κλπ.

Στο σκάνδαλο του 12χρονου Ρουμάνου είπαμε το αυτονόητο. Οι γονείς όσο θρησκόληπτοι, βλάκες, φτωχοί ή αγράμματοι κι αν είναι, δεν έχουν το δικαίωμα να ξεφορτώνονται τα  ανήλικα παιδιά τους σε ένα απομονωμένο από την κοινωνία περιβάλλον ιδιόρρυθμων αρρένων, που δεν θέλουν ούτε να βλέπουν γυναίκα, ούτε τη μάνα τους, την αδελφή τους ούτε κάποιο θηλυκό ζώο. Αν καλόπιστα δεχτούμε πως τα παιδιά δεν κινδυνεύουν από τις επιθέσεις παιδεραστών ή (οι 18ρονοι) απλά ομοφυλόφιλων καλόγερων (δεν πιστεύω στα σοβαρά να ισχυριστεί κάποιος πως το είδος σπανίζει στον Άθωνα), είναι απόλυτα βέβαιο πως  δεν θα αναπτυχθεί ομαλά το επίκτητο κομμάτι της σεξουαλικότητάς τους, αφού η επικοινωνία τους με το άλλο φύλλο θα είναι ανύπαρκτη και επί πλέον ο συνεχής συγχρωτισμός τους αποκλειστικά με  άρρενες δεν αποτελεί την καλύτερη εγγύηση ανεπηρέαστης συγκρότησης του ερωτικού τους ενστίκτου σύμφωνα με τη φύση του καθενός τους. Επί πλέον η πρώιμη ρασοφορία, αντικανονική όπως θα δούμε, αποτελεί από μόνη της προϊδεασμό και προπαγάνδα ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής, ενώ η στέρηση εκατοντάδων εμπειριών μιας φυσιολογικής κοινωνικής ζωής, με εξαίρεση τα διαλείμματα των σχολικών διακοπών, αν δεχθούμε ότι όλοι τους φεύγουν τότε, είναι αυταπόδεικτα ιδιαίτερα επικίνδυνη. Το να εξηγήσω με πόσους τρόπους οι παμπόνηροι και πολύπειροι καλόγεροι μπορούν να επηρεάσουν τον ψυχισμό των παιδιών και να ευνουχίσουν την όποια φυσική ερωτική τους κλίση το θεωρώ περιττό.

Δεν πιστεύω πως κάποιος από τους φίλους του Αγ.Όρους, ο Καρατζαφέρης, ο  Ψωμιάδης, ο Μπαρμπαρούσης, ο Καμμένος  ή ο Τσίπρας θα έστελναν ποτέ τα παιδιά τους στην Αθωνιάδα. Ούτε ο κ.Τζίμας θα το έκανε. Επιτρέπει όμως και ο σημερινός πρωθυπουργός, που δεν ντρέπεται να λανσάρει διαφημιστικά τις αδελφότητες του Όρους ως οργανώσεις των Ζαπατίστας, να λειτουργεί το σχολείο σκάνδαλο. Ο ίδιος στέλνει τα παιδιά του με τα λεφτά της πρωθυπουργικής αποζημίωσης, που η πτώχευση των ψηφοφόρων του του χάρισε αναπάντεχα, στην πανάκριβη προτεσταντικής προέλευσης Σχολή Χιλλ, που είχε μπει στο μάτι του ευλαβέστατου και θεοπάλαβου τοκογλύφου  Μακρυγιάννη, ενώ η οικογένειά του εκπροσωπείται στο Όρος αυστηρά και μόνο από τον ίδιο, όταν θέλει να προσευχηθεί στην αφορολόγητη εικόνα της Παναγίας ή να συναντήσει αμφιλεγόμενους ηγούμενους. Οι λαλίστατες κάποτε αριστερές φεμινίστριες, η Αγιορείτισσα κα Δούρου, η Ζωή Πορφυρογέννητη και όλος ο γυναικείος συρφετός του ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ, δεν θέτουν πια θέμα κατάργησης του Άβατου, αυτά τα ζητήματα απασχολούσαν μόνο τον μικρό ΣΥΝ και την βουλευτίνα του, τη λαφαζανική κυρία Λίτσα (Αμανατίδου-Πασχαλίδου), που είχε δώσει και σχετικό σόου ως αντιπολιτευόμενη, για να τα ξεχάσει όλα ως κυβέρνηση. Με την ευκαιρία ζητώ συγνώμη από το νοήμον κοινό γιατί είχα πάρει την θορυβώδη αυτή ασημαντότητα στα σοβαρά («Άβατο, ένα μεσαιωνικό κατάλοιπο στην Ευρ.Ένωση», 16.1.2008).

Παραδίδω το δημοσίευμα του κ.Τζίμα στην κρίση των αναγνωστών μας,  παραθέτοντας παρακάτω μόνο ένα μικρό απόσπασμα, πλήρες επιχειρημάτων, μερικά από τα οποία («…είναι ένα κανονικό σχολείο…», κλπ), αδικούν κατάφωρα τον συγγραφέα τους και είναι ανάξια απάντησης. Θα ήθελα όμως να πληροφορηθώ από ποια στοιχεία αντλεί ο κ.Τζίμας την πληροφορία πως «έχουν αποφοιτήσει χιλιάδες μαθητές, παιδιά φτωχών οικογενειών κυρίως, τα οποία εξελίχθηκαν σε επιστήμονες και στελέχη της δημόσιας ζωής». Ποιες επιστήμες ακριβώς υπηρετούν αυτές οι χιλιάδες απόφοιτοι, πόσοι «πυρηνικοί επιστήμονες» (sic) βγήκαν από την Αθωνιάδα;  Φαντάζομαι πως η Σχολή, όσο σεμνή κι αν είναι, κρατάει αρχεία και καλό θα ήταν να τα κοινοποιήσει, για να κλείσουν τα καχύποπτα στόματα, όπως το δικό μας.

Πάντως ο λόγιος Χριστόδουλος Παμπλέκης, μαθητής της Αθωνιάδος, δεν θα προσυπέγραφε το άρθρο του κ.Τζίμα:  Έτσι προκύπτει και από απάντηση του Παμπλέκη το 1793 προς τον ελεεινό μητροπολίτη Διονύσιο του Πλαταμώνος, που του θυμίζει πως τα χρόνια της Αθωνιάδας: «...κάτω εις την αμπελικήν του μοναστηρίου, όχι μόνον έτρωγες και έπινες, ουδέ μόνον ετραγώδεις και εχόρευες με τας λύρας, αλλά και σαρίκι γυναικείον έβανες εις την κεφαλήν σου, και πιστολιαίς έριπτες περιπατών με τους πόδας γυμνούς έως τα γόνατα….οι καλόγκαιροι εφώναζον και σας πουτ…του σχολείου…….οι καλόγκαιροι εφώναζον και ημάς τους ιδίους πουτ…και πούσ…, το οποίον ημείς δεν το καταδεχόμεθα……Διά τούτο εδιώχθην κύριε Ντελή Δήμο (δια να μην είπω άγιε απόστολε) και όχι μόνον εγώ….όσοι δεν ευχαριστούντο εις τας ασελγείας, ακολασίας….» (Ιώσηπου Μοισιόδακος «Απολογία», επιμ. Άλκη Αγγέλου, σ.οθ΄).

Φοβάμαι πως ούτε ο  βραβευμένος από τη Γαλλική Ακαδημία (2007)  συγγραφέας «ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ: «Μία μαφία ντυμένη στα μαύρα», Ε’-Ελευθεροτυπίας, 14.09.2008, θα συμφωνούσε με το επιπόλαιο άρθρο του κ.Τζίμα, το οποίο νομίζω πως πρέπει το ταχύτερο να ανασκευαστεί: «Δείτε το σχολείο στις Καρυές. Δεν είναι θρησκευτικό, είναι δήθεν κανονικό σχολείο, όπου είναι εγκλωβισμένα παιδιά 12-18 ετών, τα οποία μεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν γυναίκα. Αυτό το τερατώδες πράγμα χρηματοδοτείται από το υπουργείο Παιδείας! Έχουμε κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πώς εγκλωβίζεις παιδιά σ’ έναν χώρο όπου δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα; Κανείς δεν τόλμησε να το σχολιάσει αυτό». 

Επιχειρηματολογεί λοιπόν το δημοσίευμα της ‘Καθημερινής’: «…. Αφού ολοκληρώσει τις σπουδές του εδώ, θα μπορεί να δώσει πανελλαδικές εξετάσεις και να γίνει καθηγητής, γιατρός, πυρηνικός επιστήμονας. Βεβαίως, αν το θέλει, μπορεί να γίνει και μοναχός, όπως και κάθε άλλος μαθητής. Η σχολή μας δεν βγάζει καλόγερους, είναι ένα κανονικό σχολείο, όπως όλα τα γυμνάσια και τα λύκεια της χώρας, ακολουθεί το σχολικό πρόγραμμα του υπουργείου, έχει και οικοτροφείο που μένουν τα παιδιά. Οι δάσκαλοι δεν είναι μοναχοί και γενικά ιερωμένοι, είναι διορισμένοι κανονικά από το υπουργείο καθηγητές. Η Αθωνιάδα Σχολή είναι σήμερα το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα στη χώρα –ιδρύθηκε το 1749– και από αυτήν έχουν αποφοιτήσει χιλιάδες μαθητές, παιδιά φτωχών οικογενειών κυρίως, τα οποία εξελίχθηκαν σε επιστήμονες και στελέχη της δημόσιας ζωής. Η καθημερινότητα του μικρού Μιχάλη κυλάει στις Καρυές όπως όλων των άλλων συμμαθητών του. ‘Υπάρχει γήπεδο μπάσκετ, παίζουν ποδόσφαιρο στις ελεύθερες ώρες, έχουν κινηματογραφική λέσχη, μαθαίνουν βυζαντινή μουσική, βυζαντινή αγιογραφία, στις διακοπές πηγαίνουν στα σπίτια τους. Η Αθωνιάδα είναι το μόνο μέρος στο Αγιον Ορος όπου επιτρέπεται η κατανάλωση κρέατος’, τονίζει ο κ. Δημάκης και εξηγεί ότι ‘φορούν ράσο παραδοσιακά στη σχολή, όπως παλιά έξω οι ποδιές και τα καπέλα, χωρίς να σημαίνει ότι θα γίνουν μοναχοί. Εξάλλου, με απόφαση της Ιεράς Κοινότητας απαγορεύεται να καρεί μοναχός κάποιος κάτω των 18 ετών’».

Απορώ: «Με απόφαση της Ιεράς Κοινότητας» και όχι κάτω από τους Νόμους του Κράτους; Ποιος κυβερνά; Αλλά και εκκλησιαστικά να το δούμε το ζήτημα, το Άγιο Όρος δεν έχει δικούς του Ι.Κανόνες, υπάρχει το εκκλησιαστικό δίκαιο, με όσα παραθυράκια ανωμαλιών κι αν προσφέρει, το οποίο σαφώς απαγορεύει την προσχώρηση ανήλικων στον μοναχισμό. Υπάρχει και η κρατική νομοθεσία η ευρύτερη αλλά και αυτή που κατοχυρώνει τον Καταστατικό Χάρτη του Αγ.Όρους, ως Νόμο του Κράτους (Ν.Δ. 10/16-9-26 . ΦΕΚ 309 Α), η οποία ελπίζω πως δεν ζήτησε προηγουμένως τη γνώμη του Βατοπεδίου ή της Μ.Ξενοφώντος για να συνταχτεί. Δεν μας κάνει καμία παραχώρηση ο Άθως, όταν αναγκάζεται να κάνει το ελάχιστο αυτονόητο. Ούτε είναι τόσο σύννομη εκκλησιαστικά και αθώα η ρασοφορία των ανήλικων. Ο  5ος  Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου της  Κωνσταντινούπολης, απαγορεύει σύμφωνα με πολλές ερμηνείες ακόμη και στον Δόκιμο Μοναχό, πόσο μάλλον στον μαθητή,  το να ρασοφορεί στην 3ετία της δοκιμασίας, αφού ακόμη και η συνεχής εναλλαγή ράσου και λαϊκής ενδυμασίας θεωρείται ασέβεια. Μάλιστα ο Βαλσαμών, ερμηνεύοντας τον παραπάνω Κανόνα, προσπαθεί να θεμελιώσει τη συνήθεια αυτή ως ποινικό αδίκημα προσβολής του ράσου, σύμφωνα  με το 13ο κεφ, του 1ου τίτλου του 4ου βιβλίου των «Βασιλικών» του Λέοντα του 6ου. Άλλωστε κατά το Κανονικό Δίκαιο (Σπ. Τρωιάνου,  «Παραδόσεις Εκκλησιαστικού Δικαίου»), μοναχική  κουρά μπορεί να γίνει μόνο σε ενήλικες πάνω από τα 18 τους. Με την ευκαιρία νομίζω πως το άρθρο 93 του Καταστατικού Χάρτη του Όρους: «Δια να καρή τις μοναχός δέον να υποστή δοκιμασίαν ενός μέχρι τριών ετών και να έχη συμπεπληρωμένον το 18ον έτος της ηλικίας αυτού….», οπότε απαλλάσσεται εντελώς από τη στρατιωτική θητεία, «λουφάροντας» νόμιμα, πιο πολύ ακόμη και από τον Τσίπρα ή κι από τον πρώτο Υφυπουργό του Άμυνας, τον λαφαζανικό πατριώτη Ήσυχο, αφήνει με πονηρό τρόπο τη δυνατότητα να εγκαθίσταται στο Όρος ως δόκιμος καλόγερος ένας 15χρονος, άρα μπορεί οποιοσδήποτε άνω των 15 από τους μαθητές της Αθωνιάδος, να φορέσει το ράσο του δόκιμου, με ευκολία που έχει στηλιτεύσει ο  Βαλσαμών, ώστε να είναι έτοιμος να παραδοθεί στα 18 του ως υποτακτικός καλόγερος κάποιου διεστραμμένου Γέροντα ή ως μοναχός του φιλοχρυσαυγίτη, καταδικασμένου αλλά ασύλληπτου, ηγούμενου της Εσφιγμένου.

Δεν νομίζω πως υπάρχει ισορροπημένος γονιός, που να ανέχεται να δει τον γιό του ρασοφόρο μαθητή της Αθωνιάδας, ανάμεσα σε στερημένους καλόγερους αμφίβολης ψυχικής υγείας («Άγιο Όρος – ομοφυλοφιλία – εθισμός σε βαριά ψυχοφάρμακα», συνέντευξη του μοναχού Μιχαήλ στην Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, περ. ‘Έψιλον’, τ. 524, 22/4/2001). Ας είμαστε έντιμοι κι ας ζητάμε για τα παιδιά όλου του κόσμου ότι θα θέλαμε για μας και για τα παιδιά μας.

ΥΓ
Το «Signal» ή «Σύνθημα» ήταν το σημαντικότερο περιοδικό προπαγάνδας των Ναζί στον Πόλεμο.  Το στυλ του ήταν εμπνευσμένο από το αμερικάνικο LIFE και το μέγεθός του από το γαλλικό MATCH. Ήταν εξαιρετικό από τεχνική άποψη για την εποχή του και δημοσίευε καλές έγχρωμες φωτογραφίες.

1η Αυγούστου 1943, ένας Γερμανός στρατιωτικός εξηγεί στον Αγιορείτη κάτι από την ελληνική έκδοση του περιοδικού.

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

5 Responses to Απάντηση στην «Καθημερινή» για τους ανήλικους μαθητές του Άθωνα

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Στα 1942 ο Βυζαντινολόγος dr Dölger επισκέφτηκε και μελέτησε τον Άθωνα, εκδίδοντας μετά και βιβλίο με φωτογραφίες.

    During World War II the Nazies occupied Greece and Mount Athos, as mentioned before in this weblog (see categories “war“). It also gave Germans scholars the opportunity to do scientific investigations: the Byzantologist prof visited Athos in 1942 with a team. He published his expedition to Athos, together with many black and white pictures, in his book “Mönchsland Athos”, with the help of prof dr E. Weigand from Prag and A. Deindle from Berlin


    O «Τράγος» το Σύνταγμα του Άθωνα ξετυλλίγεται για χάρη του Dölger.


    German officers and soldiers on Mount Athos (1943)


    An image of Adolf Hitler greeted visitors to Mount Athos in 1941 (Source: Mönchsland Athos)



  2. Ο/Η Antifa2 λέει:

    Γέρων Μεθόδιος: Εβραίοι & Έλλην Χίτλερ [Χρυσή Αυγή]

    Μεθόδιος ο Χρυσαυγίτης
    http://www.lifo.gr/now/greece/131633
    Μοναχοί, καλόγριες, φανατικοί και Χρυσή Αυγή, όλοι μαζί έξω από τη Βουλή για τη μολότοφ του Μεθόδιου 20 φωτογραφίες από την «Ιερή Διαμαρτυρία» που έγινε απόψε στο κέντρο της Αθήνας 1.2.2017

    Άνθιμος ο Χρυσαυγίτης

    http://nikitidis.blogspot.gr/2007/05/blog-post_23.html

    Έρευνα «Η επανάσταση των κοινοβίων»
    Δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία τον Αύγουστο του 1992

    Ιερόσυλοι και αρχαιοκάπηλοι
    «Κληρονομική κατάρα»
    (….)
    Οι ιδιορρυθμίτες μπορούν να φάνε κρέας, μία δυνατότητα που είναι εντελώς απαράδεκτη στα κοινόβια. Επιπλέον, μπορούν να πλουτίσουν από τις εργασίες τους και να διατηρούν περιουσία, παραβιάζοντας το βασικό μοναχικό ιδεώδες της ακτημοσύνης. Φαίνεται ότι πολλές φορές παραβιάστηκε και το άλλο μοναχικό ιδεώδες της παρθενίας.
    Οι φήμες για σεξουαλικές εκτροπές ξεπέρασαν τα όρια της Ελλάδας και έγιναν σκανδαλοθηρικά αναγνώσματα στην Δύση. Ιδιαίτερα στον Μεσοπόλεμο η ελληνική κοινωνία διαμόρφωσε μία καθόλου κολακευτική γνώμη για τους Αγιορείτες. Ο συγγραφέας Κώστας Ουράνης, που επισκέφθηκε εκείνη την περίοδο (1930) τις ιδιόρρυθμες μονές Λαύρας και Βατοπεδίου, στις εντυπώσεις του που δημοσιεύτηκαν στο «Ελεύθερον Βήμα» γράφει:
    «Σήμερα, όταν γίνεται λόγος για το Αγιον Όρος, ο περισσότερος κόσμος χαμογελάει ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία και υπονοούμενα. Πηγή του χαμόγελου αυτού είναι ένα σωρό ιστορίες που κυκλοφορούν, σχετικές με την ζωή και τα ήθη των μοναχών, και που κοντά τους οι ιστορίες του Βοκακίου θα μπορούσαν να θεωρηθούν κατάλληλες για παρθεναγωγεία. Η Γαλλίδα Μαρίζ Σουαζύ άντλησε και με τα δυο της χέρια απ’ αυτές, για να γράψει το γνωστό βιβλίο των «προσωπικών εντυπώσεών» της από το Αγιον Όρος».
    Το πνευματικό επίπεδο και η ηθική συγκρότηση πολλών ιδιορρυθμιτών μοναχών είχε πέσει τόσο χαμηλά ώστε να χρησιμοποιούν ιερά σκεύη για γλάστρες και παλιά βιβλία για χαρτί περιτυλίγματος. Οι μαρτυρίες είναι πολλές. Ο φωτογράφος Κώστας Βρεττάκος φωτογράφησε εντελώς πρόσφατα στο (ιδιόρρυθμο τότε) Βατοπέδι ένα ξυλόγλυπτο βημόθυρο, που ο ιδιορρυθμίτης μοναχός το είχε βάλει σαν πόρτα στο… ντουλάπι του.
    Στα ιδιόρρυθμα μοναστήρια δημιουργήθηκαν τάξεις πλούσιων και φτωχών μοναχών. Παρατηρήθηκε μάλιστα στις παρυφές τους και η συγκρότηση ενός λούμπεν προλεταριάτου, όπως θα λέγαμε με πολιτική ορολογία τους «καβιώτες» του Αγίου Όρους.
    Οι «καβιώτες» ήταν αλητόβια και άτακτα στοιχεία, που ή δεν είχαν χειροτονηθεί ποτέ μοναχοί ή είχαν αποσχηματιστεί και εκδιωχθεί από τις μονές τους για σοβαρά παραπτώματα. Περιφέρονταν βρώμικοι και άθλιοι στο Αγιον Όρος και πολλές φορές έξω απ’ αυτό, στις πόλεις και τα χωριά. Συνέβαλαν με την εμφάνιση, την αμάθεια και τον φανατισμό τους στην κακή εντύπωση που είχε για τους Αγιορείτες η ελληνική κοινή γνώμη.
    Αλλά το πιο τραγικό ήταν ότι πολλοί ιδιορρυθμίτες μοναχοί πρωταγωνίστησαν σε υποθέσεις ιεροσυλίας και αρχαιοκαπηλίας.

    Ιερόσυλοι και αρχαιοκάπηλοι

    Η οικονομική ανέχεια ανάγκασε πολλά μοναστήρια να βγαίνουν στην ζητιανιά. Παρατηρήθηκε το φαινόμενο να οργανώνονται «ζητείες» (ζητιανιές) στις ορθόδοξες χώρες για να μαζευτούν χρήματα και να αντεπεξέλθουν οι μονές στα χρέη τους. Όποιος μοναχός ολοκλήρωνε αποτελεσματικά την ζητιανιά γινόταν αυτοδικαίως και Ηγούμενος (ή Προηγούμενος στα ιδιόρρυθμα).
    Σε αποστολή ζητιανιάς στην Ρωσία βρήκε τον ηγούμενο Νεόφυτο η πυρκαγιά που κατάστρεψε την Σιμωνόπετρα το 1891. Ο Νεόφυτος χρειάστηκε 4 ολόκληρα χρόνια για να ολοκληρώσει την «ζητεία». Το μοναστήρι ξαναχτίστηκε αλλά τα δυσβάστακτα χρέη το οδήγησαν σε παρακμή. Μόλις στην δεκαετία του ’70, με την «επανάσταση των κοινοβίων», ανέκαμψε η Σιμωνόπετρα, που σήμερα γνωρίζει τέτοια ακμή ώστε να διατηρεί 3 μετόχια-μοναστήρια στην Γαλλία.
    Η ζητιανιά και δύσκολο ήταν να οργανωθεί και δεν είχε πάντοτε θετικά αποτελέσματα. Η ανέχεια ήταν η επικρατούσα κατάσταση για πολλά χρόνια σε πολλά μοναστήρια και σε χιλιάδες μοναχούς.Η ανέχεια, η αμάθεια και η ηθική ανεπάρκεια πολλών ιδιορρυθμιτών δημιούργησε αρκετά σκάνδαλα ιεροσυλίας και αρχαιοκαπηλίας στο Αγιον Όρος.
    Αποκρουστική ήταν η υπόθεση ιεροσυλίας στην μονή Παντοκράτορος (το μοναδικό μοναστήρι που παραμένει και σήμερα ιδιόρρυθμο). Στα 1885 ο σκευοφύλαξ της μονής Αγάθων έκοψε κομματάκια τα άγια λείψανα και τα πούλησε σε Ρώσους. Λίγο αργότερα, στα 1898, ο εκκλησιάρχης έκλεψε το σπουδαιότερο περγαμηνό έγγραφο της μονής, το Ευαγγέλιο του οσίου Ιωάννου του Καλυβίτη (11ου αιώνα). Ο συνεργός του, ένας δόκιμος μοναχός, συνελήφθη στην Αθήνα όταν προσπάθησε να πουλήσει το σπανιότατο κειμήλιο σε αρχαιοκάπηλους. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής ήταν μια μικτή υπόθεση αρχαιοκαπηλίας και σεξ…
    Αυτές οι… «μικτές υποθέσεις» συνεχίστηκαν και φθάνουν μέχρι την εποχή μας. Οι φήμες στην δεκαετία του ’70, που αναπαράγονται ακόμα στις γειτονικές με το Αγιον Όρος περιοχές, οργίαζαν κι έλεγαν ότι οι σπείρες των αρχαιοκάπηλων έστελναν «καραβιές με αγοράκια» στα ιδιόρρυθμα μοναστήρια και για τις υπηρεσίες τους πληρωνόντουσαν με εικόνες, χειρόγραφα και άλλα κειμήλια, που οι ιδιορρυθμίτες έβγαζαν από τις μυστικές κρύπτες.
    Η πιο πρόσφατη «μικτή υπόθεση» συνέβη το 1986 στην ιδιόρρυθμη (τότε) μονή Βατοπεδίου και κατέληξε σε τραγωδία. Ο δόκιμος μοναχός Αναστάσιος Δανδίκας έκλεψε με δυο φίλους του 2 λειτουργικά ειλητάρια 13ου και 14ου αιώνα, 7 αυτοκρατορικά φιρμάνια και διάφορες εικόνες. Τα φυγάδευσαν από μυστικά μονοπάτια στην Κατερίνη. Ένας μέλος της σπείρας συνελήφθη από την Ιντερπόλ στο Μόναχο ενώ προσπαθούσε να πουλήσει τα κειμήλια.
    Ο πρώην μοναχός Αναστάσιος πέθανε από Έιτζ στις 6 Ιανουαρίου 1992 στο «Νοσοκομείο Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης. Ο θάνατος του αποτέλεσε αντικείμενο ρατσιστικής αντιμετώπισης από το «Ράδιο Παρατηρητής».
    Μία αποκρουστική υπόθεση ιεροσυλίας συνέβη τον Δεκέμβριο του 1989 στη μονή Μεγίστης Λαύρας. Μία σπείρα από την Χαλκίδα διέρρηξε το σκευοφυλάκιο κι έκλεψε (ανάμεσα στ’ άλλα) τον μεγαλύτερο στον κόσμο σταυρό από Τίμιο Ξύλο, δώρο στη μονή του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά το 963!
    Αρχηγός ήταν ο πρώην ιδιορρυθμίτης μοναχός της Λαύρας στο διάστημα 1968-70 Ανδρέας Κ. Χατζηιωάννου. Το αποκρουστικό είναι ότι η σπείρα είχε κόψει τον μοναδικό διπλό σταυρό σε κομμάτια.

    «Κληρονομική κατάρα»

    Οι υποθέσεις ιεροσυλίας, οι αρχαιοκαπηλίες, τα σεξουαλικά σκάνδαλα αποτελούν τις αποδείξεις για το χαμηλό επίπεδο της εκτός κοινοβίων αγιορείτικης κοινωνίας, πριν το 1970. Η κρίση ήταν τόσο μεγάλη ώστε σχεδόν κανείς νέος, που είχε την μοναχική έφεση, δεν προτιμούσε να πάει σε αγιορείτικο μοναστήρι. Το 1963, όταν γιορτάστηκε η χιλιετηρίδα του Αγίου Όρους, ο δημογραφικός μαρασμός ήταν τόσο μεγάλος ώστε πολλά μοναστήρια κινδύνευαν να κλείσουν. Οι περισσότεροι μοναχοί ήταν ηλικιωμένοι.

    (….)

    http://www.tff.gr/pop_gallery/arthro/25_eponymoi_ellines_kai_ksenoi_sta_adyta_tou_agiou_orous_photos-130345463/?imgid=106889033

    25 επώνυμοι Έλληνες και ξένοι στα άδυτα του Αγίου Όρους [photos]

    Μία μοναδική εμπειρία είχε ο Νίκος Αναδιώτης όταν επισκέφτηκε το «περιβόλι της Παναγίας». Ο ίδιος είχε πει: «Η περιέργεια και η αναζήτηση με έφερε στο Άγιο Όρος. Ήθελα να αλλάξω τρόπο ζωής. Μέσα από α
    Μία μοναδική εμπειρία είχε ο Νίκος Αναδιώτης όταν επισκέφτηκε το «περιβόλι της Παναγίας». Ο ίδιος είχε πει: «Η περιέργεια και η αναζήτηση με έφερε στο Άγιο Όρος. Ήθελα να αλλάξω τρόπο ζωής. Μέσα από αυτό βρήκα περισσότερα από όσα αναζητούσα… Πήγα ανοιχτός, εισέπραξα μια μοναδική κατάνυξη, είναι ευλογημένος ο τόπος και αυτό το ένιωσα. Κατάλαβα ότι πλέον σε δύσκολες φάσεις της ζωής μου μπορώ να βρω καταφύγιο στο Άγιο Όρος». Ο ίδιος παραδέχτηκε πως: «Έπαψα να σκέπτομαι μάταια πράγματα της κοσμικής ζωής όπως είναι τα χρήματα, οι φιλοδοξίες, οι κενοδοξίες και άλλες καταχρήσεις».

    Ημέρες περισυλλογής και κατάνυξης είναι αυτές του Πάσχα, υπάρχουν όμως διάσημοι που δεν περιμένουν μόνο την μεγάλη Εβδομάδα για να προσευχηθούν!

    Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας διάσημα ονόματα όπως: ο πρίγκιπας Κάρολος, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και ο Πλούταρχος, ο Σάκης Ρουβάς και ο Αντώνης Ρέμος, επισκέπτονται συχνά το Άγιο Όρος.

    Λιτή διατροφή, ξύπνημα τα χαράματα, προσευχή και κατάνυξη στις μονές της αθωνικής κοινότητας, είναι τα στοιχεία που αποζητούν για να καθαρίσουν το μυαλό και την καρδιά τους και να επιστρέψουν στο απαιτητικό ημερήσιο πρόγραμμά τους.

    Εκτός από τους 25 Έλληνες και ξένους που αναφέρουμε στη συνέχεια, είναι πολλοί ακόμη αυτοί που έχουν επισκεφθεί τις μονές για να προσευχηθούν στον Θεό και στην Παναγία. Γιώργος Αυτιάς, Κώστας Σπυρόπουλος, Γιώργος Αλκαίος, Νίκος Παπαδάκης, Χρήστος Δάντης, αλλά και πολιτικοί όπως ο Γιώργος Καρατζαφέρης και ο Άδωνης Γεωργιάδης.

    http://www.diaforetiko.gr/giati-o-nikos-papadakis-episkeptete-sichna-to-agio-oros/

    Γιατί ο Νίκος Παπαδάκης επισκέπτεται συχνά το Άγιο Όρος

    http://www.athenstimeout.gr/showbiz/o-nikos-papadakis-skeftetai-na-egkatastathei-sto-agio-oros

    Ο Νίκος Παπαδάκης σκέφτεται να εγκατασταθεί στο Άγιο Όρος;

    Ο Νίκος Παπαδάκης, βρέθηκε χθες καλεσμένος στα Καρντάσιανς και μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε και στο Άγιο Όρος.

    Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Επισκέπτομαι το Άγιο Όρος και μου κάνει πολύ καλό. Χαλαρώνω… Θέλω να δω όλο το Άγιο Όρος και για να το κάνεις πρέπει να πας πολλές φορές. Ναι, σκέφτηκα να μείνω, αλλά δεν μπήκα στην διαδικασία να γίνω δόκιμος. Όταν όλοι νόμιζαν ότι εγώ έκανα πράγματα πολλά, ήταν η αρχή, ήμουν δύο χρόνια στο χώρο, εγώ σκέφτηκα αυτό το πράγμα. Οπότε ήταν και η πρώτη φορά που πήγα. Πήγα με σκοπό να δω αν μπορώ να μείνω εκεί, αλλά δεν ήμουν έτοιμος.Ή θα πας από μικρή ηλικία γιατί κι εγώ έχω δει δόκιμους που είναι νέα παιδιά και τους αρέσει αυτό. Και επειδή μου αρέσει να συζητάω πάρα πολύ όταν πηγαίνω, μου έχουν πει πολλές φορές ότι είχαμε μια άλλη ζωή έξω, αλλά κάτι έλειπε και το βρήκαμε εδώ. Δεν ξέρεις πότε θα σου έρθει το κάλεσμα».Όσο για τους γονείς που είναι ενάντια στο να πάνε τα παιδιά τους σε μοναστήρι, δήλωσε : «Μπερδεύονται οι γονείς με τα δικά τους όνειρα. Τα δικά τους όνειρα να τα κρατήσουν για τον εαυτό τους. Είναι τα όνειρα του παιδιού και πρέπει να στηρίξουν τις επιλογές του παιδιού. Δεν ξέρω τι θα έκαναν οι γονείς μου εάν τους έλεγα ότι θέλω να πάω σε μοναστήρι, αλλά φαντάζομαι επειδή όλοι ήταν ιερείς στην οικογένεια, μάλλον δεν θα είχαν πρόβλημα»

    http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/parousa-h-chrush-augh-stis-latreutikes-ekdhlwseis-gia-thn-koimhsh-ths-theot

    Η Χρυσή Αυγή στο Άγιο Όρος για την Κοίμηση της Θεοτόκου – Φωτορεπορτάζ
    Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016 – 20:27

  3. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://newmartyrephraim.wordpress.com/2016/01/26/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%83-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%B8%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CF%83%CE%B5/

    ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ – ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ – ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΕ ΒΑΡΙΑ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ (ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ)
    JANUARY 26, 2016 ~ NEWMARTYREPHRAIM

    «Στο Αγιο Όρος παίρνουν ψυχοφάρμακα!» Συνέντευξη του μοναχού Μιχαήλ στην Κυριακάτικη
    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ(ένθετο περιοδικό Εψιλον: Τεύχος 524, 22/4/2001)

    Ο πατήρ Μιχαήλ, ένας παλιός αγιορείτης μοναχός, ζει σε ένα κελί στην ορεινή Κορινθία. Και από εκεί καταγγέλλει «πράγματα και θαύματα» για την αθωνική πολιτεία: από ομοφυλοφιλία μέχρι εθισμό σε βαριά ψυχοφάρμακα!


    Υπάρχουν δύο είδη υπακοής: α) η υγιής και β) η νοσηρή υπακοή.

    Μοναχός Μιχαήλ Χατζηαντωνίου. Η φωνή του, αντίλαλος στην έρημο όπου έζησε στο Σινά για έντεκα ολόκληρα χρόνια, ίσως αποδεσμεύσει τους… εγκλωβισμένους του μοναστικού συστήματος. Ο αγιορείτης καλόγερος, μετά από δεκατέσσερα χρόνια στη Μονή Σίμωνος Πέτρα, υψώνει φωνή διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν στην αθωνική πολιτεία. Ο μοναχός Μιχαήλ ζει σήμερα στα ορεινά της Κορινθίας μόνος και ήσυχος, σε ένα κελί που του έχουν διαθέσει κάποιοι ευλαβείς άνθρωποι. Εκεί συγγράφει τα βιβλία του: έχει εκδώσει δώδεκα έως σήμερα και πολλές από τις καταγγελίες του βρίσκονται και εκεί, καταγραμμένες και στοιχειοθετημένες.

    [Ο μοναχός Μιχαήλ γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας (του Μεγάλου Αλεξάνδρου) το 1955. Από το 1973 μέχρι τις αρχές του 1988 έζησε στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας στο Άγιον Όρος. Από τότε ως το καλοκαίρι του 1988 έμεινε στο Σινά. Από τον Οκτώβριο δε του 1998 και μετά, ζει μόνος και ήσυχος.]

    Επιδεικνύουν απολυταρχική συμπεριφορά οι ηγούμενοι στα μοναστήρια του Αγίου Όρους;

    «Στην αρχή, όταν εμφανίστηκαν, προέβαλαν εαυτούς ως χαρισματικές προσωπικότητες, οι οποίες κατά κάποιο τρόπο είχαν πάρει από το Θεό την αποστολή να δημιουργήσουν ένα καινούργιο μοντέλο μοναχισμού. Έτσι, γι’ αρκετό κόσμο οι προσωπικότητες αυτές εξέφραζαν ελπίδες και όνειρα. Προσπάθησαν, δημιούργησαν, οικοδόμησαν αδελφότητες, μοναστήρια, δραστηριοποιήθηκαν πάρα πολύ. Σημασία όμως έχει τι απέδωσε αυτή η δραστηριότητα. Και πάνω σ’ αυτό μπορώ να αναφέρω μία συζήτηση που είχαμε με το γερο-Παΐσιο. Το βασικό ερώτημα που με απασχολούσε ήταν το εξής: Γιατί η γενιά μου, σε επίπεδο μοναχών, ενώ παρουσίασε καλλιέργεια, κουλτούρα, ευαισθησία -σημεία πολύ θετικά για το γερο-Παΐσιο- δεν απέδωσε πνευματική καρποφορία;»

    Χρησιμοποιούν «ειδικές» μεθόδους οι ηγούμενοι για να συνετίσουν ή να συμμορφώσουν το σύνολο των μοναχών;

    «Νομίζω ότι πολλοί γέροντες ηγούμενοι αλλιώς ξεκίνησαν και αλλιώς κατέληξαν. Ήταν τελείως διαφορετικά όταν η αδελφότητα αριθμούσε έξι-εφτά μοναχούς και διαφορετικά όταν ο ίδιος γέροντας είχε περισσότερους μοναχούς. Το οργάνωσαν στην αρχή πατερικά, μοναχικά, είχαν βρει και μια παράδοση στο Άγιο Όρος…. Αργότερα όμως, όσο μεγάλωνε η αδελφότητα, άρχισαν να τη “στρατιωτικοποιούν”, να την αντιμετωπίζουν ως στρατόπεδο.

    Έπρεπε να μείνει η συνοχή, η τάξη· κι ένα καινούργιο στοιχείο που εμφανίστηκε, το οποίο ήταν καθοριστικό στη νοοτροπία αυτής της οργάνωσης: η βιτρίνα. Ήταν πάρα πολύ προσεκτικοί στο πώς θα εκφραζόμασταν, άσχετα πώς ζούσαμε και τι λέγαμε μεταξύ μας. Πώς θα φανούμε, πώς δεν θα “γρατσουνιστεί” η βιτρίνα μας, πώς δεν θα ακουστούν τα προβλήματά μας μέχρι τη Θεσσαλονίκη… Ήμουν παρόν σε διάλογο στη Σύναξη όταν τηλεφώνησε κάποιος Ηγούμενος και είπε ότι βρέθηκε ένας Ιβηρίτης (σ.σ.: μοναχός από τη Μονή Ιβήρων) νεκρός στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος ήταν ομοφυλόφιλος και είχε σχέση με δύο Ρουμάνους. Δεν μας ενόχλησε ιδιαίτερα, διότι μέσα σ’ ένα μεγάλο αριθμό μοναχών μπορεί να συμβαίνουν και τέτοια γεγονότα. Ο Ηγούμενος όμως που το έθιξε, ζήτησε απ’ την Ιερά Κοινότητα να εκδώσει χαρτί το οποίο θα ’λεγε, ότι ο συγκεκριμένος μοναχός δεν έχει καμιά σχέση με το Άγιο Όρος. Και ο παθών ήταν αγιορείτης πολλών δεκαετιών. Συζητιόταν τότε το θέμα και έλεγαν: “Πώς θα το πούμε αυτό, ο καθένας θα μπορεί να μας ανατρέψει, αφού δεν έχει διαγραφεί από τη Μονή… είναι κανονικός αγιορείτης”. Το πρόβλημα αυτό δείχνει ότι αρκετοί γέροντες σήμερα έχουν μεταφέρει το ενδιαφέρον τους στη βιτρίνα».

    Ποια είναι τα προβλήματα πίσω από τη βιτρίνα; Στα βιβλία σας υποστηρίζετε ότι ποσοστό μοναχών παίρνει βαριά ψυχοφάρμακα, κατ’ εντολή μάλιστα του ηγουμένου.

    «Ήταν και για μένα αυτό μια πάρα πολύ μεγάλη και λυπηρή διαπίστωση. Ήταν οδυνηρή η απόφαση ν’ αρχίσω να τα δημοσιοποιώ και να γράφω γι’ αυτά τα πράγματα. Το έκανα μετά από 25 χρόνια στο μοναχισμό, ενώ οι διαπιστώσεις μου είχαν γίνει πολλά χρόνια πριν. Μετά δε απ’ την έκδοση των συγκεκριμένων βιβλίων που αναφέρονται στα ψυχοφάρμακα, ήρθαν πολλοί μοναχοί και με διαβεβαίωσαν ότι αυτά που γράφω είναι πάρα πολύ ήπια σε σχέση με την πραγματικότητα που ισχύει στο Άγιο Όρος».

    Αναφέρετε σ’ ένα από τα βιβλία σας ότι φαρμακοποιός από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος συνδεόταν πνευματικά με κάποιο μοναστήρι του Αγίου Όρους, ήρθε σε δυσχερέστατη θέση όταν ο ηγούμενος του ζήτησε με τις…κούτες, βαριά ψυχοφάρμακα.

    «Να πούμε ότι αυτό το μοναστήρι είναι ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της “νοεράς” προσευχής (σ.σ.: η συνεχής επανάληψη της φράσης “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό”, η οποία οδηγεί σε φώτιση), που σημαίνει αυτό ότι εκπροσωπεί ό,τι πνευματικότερο μπορεί αυτή τη στιγμή να διαθέσει η Ορθοδοξία απέναντι στον σύγχρονο προβληματισμό».

    Ποιο είναι αυτό το μοναστήρι, πατέρα Μιχαήλ; Και το περιστατικό με τις δύο κούτες ψυχοφάρμακα σε ποια Μονή συνέβη;

    «Το περιστατικό αφορά τη Μονή Φιλοθέου και ο ηγούμενος που ήθελε τα ψυχοφάρμακα ήταν ο γέροντας Εφραίμ».


    ο γέροντας Εφραίμ

    Μπορεί κάποιος να αντειπεί ότι η μισή Ελλάδα παίρνει ψυχοφάρμακα, αγχολυτικά ή οτιδήποτε άλλο.

    «Δεν ανέχομαι αυτή την κατάσταση. Θα ήθελα ο καθένας να μπορεί να βελτιώσει με προσπάθεια την ψυχολογική και πνευματική του κατάσταση και να εξισορροπήσει την καθημερινότητά του. Αλλά ακόμη περισσότερο δεν μπορώ να το ανεχθώ από ανθρώπους που ήρθαν να ασχοληθούν με υψηλότερο τρόπο ζωής, επομένως να ξεπεράσουν ανθρώπινα στοιχεία και αδυναμίες και ν’ αποκτήσουν, όπως λέμε, αγγελικό βίο».

    Το νηφάλιο και μειλίχιο ύφος, δηλαδή, πολλών μοναχών στο Άγιο Όρος, οφείλεται στην επίδραση των ηρεμιστικών μιλιγκράμ;

    «Μπορώ να κάνω μια σύγκριση με τους βεδουίνους που έζησα στο Σινά 11 χρόνια. Εκεί ήμουν υπεύθυνος για κάποια ερημητήρια σε αρκετές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, και τους έβλεπα να λιάζονται μ’ ένα υπέροχο χαμόγελο, διότι χρησιμοποιούσαν χασίς. Ιερά φυτά τα λέγανε εκεί. Τα είχαν μέσα στην καθημερινή τους ζωή, σαν ντομάτες. Ήταν και αυτοί πάρα πολύ πράοι, ήπιοι, χαμογελαστοί, γλυκείς. Επομένως, δεν μου αρκούν οι εξωτερικές συμπεριφορές».


    Επανερχόμαστε στα του Αγίου Όρους. Γράφετε στα βιβλία σας ότι ο ηγούμενος, προκειμένου ν’ ασκήσει ψυχοσωματικό έλεγχο, επιβάλει στους «αντιδραστικούς» μοναχούς και σε όσους αμφισβητούν τα λεγόμενά του, να λαμβάνουν κάθε βράδυ ισχυρή δόση ηρεμιστικού. Αληθεύει αυτό;

    «Δεν είναι κανόνας αυτό που περιγράφετε, αλλά συμβαίνει. Ρώτησα μοναχό, που ήρθε προσκύνημα στο Σινά και συζητούσαμε: “Πώς πήρες ψυχοφάρμακο την πρώτη φορά;”. Εκείνος μου απάντησε: “Ήρθε ο επίτροπος (σ.σ.: επίτροπος είναι ο αντικαταστάτης του ηγουμένου), έβαλε πάνω στο τραπέζι ένα μπουκαλάκι και μου είπε: «Θα παίρνεις ένα χάπι το πρωί και ένα το βράδυ. Αυτό το στέλνει ο Γέροντας και πρέπει να το πιεις…»”. Όπως μου είπε ο νεαρός μοναχός, εκείνο το βράδυ έκανε “υπακοή” και ήπιε το φάρμακο. Συνεχίζοντας τη συζήτηση μαζί του, τον ρώτησα σε τι ποσοστό στο μοναστήρι του οι μοναχοί λαμβάνουν ψυχοφάρμακα. Και μου απάντησε: “Είναι πολύ μεγάλο…”».

    Ο νεαρός μοναχός σας μίλησε για μεγάλα ποσοστά. Αναφερόταν στο μοναστήρι του ή γενικότερα;

    «Αυτός μου είπε για το μοναστήρι του. Ποτέ δεν φανταζόμουν βέβαια ότι τα ψυχοφάρμακα θα έβρισκαν εφαρμογή σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Υπήρχε γιατρός, που είχε διατελέσει στις Καρυές και είχε αναλάβει να τακτοποιήσει το φαρμακείο σε ένα μοναστήρι, ο οποίος είχε δει τις κούτες με τα ψυχοφάρμακα. Αυτός ο γιατρός αργότερα αποφάσισε να γίνει μοναχός».

    Αφού είδε τις κούτες με τα ψυχοφάρμακα;

    «Ναι, και μάλιστα σε αυτό το μοναστήρι που είχε τακτοποιήσει το φαρμακείο».

    Ποιο είναι αυτό το μοναστήρι;

    «Είναι γνωστή μονή, η οποία έχει στις τάξεις της πάνω από πενήντα μοναχούς».

    Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;

    «Όχι, γιατί νομίζω ότι καταντάει πλέον προσωπική εμπάθεια. Είναι αδύνατο, δηλαδή, να μην το χαρακτηρίσουν έτσι, γιατί αυτούς τους μοναχούς τους ξέρω. Θα πουν ότι ο Μιχαήλ επιτέθηκε εναντίον μας προσωπικά. Δεν θέλω, αλλά εάν για κάποιο λόγο χρειαστεί, εάν π.χ. η Κοινότητα του Αγίου Όρους με καλέσει, τότε θα πω τα στοιχεία. Εκεί θα μπορώ. Δεν θέλω να γίνω τόσο πολύ συγκεκριμένος, ή ίσως δεν ήλθε ακόμη η ώρα… Η ευθύνη όμως γι’ αυτά μεταφέρεται στον Ηγούμενο και σε δυο-τρία πρόσωπα του περιβάλλοντός του, τα οποία επιβάλλουν όχι μόνο τον απολυταρχισμό, αλλά και τη ρουφιανιά και μεθόδους ταπεινές, χαμηλού πνευματικού επιπέδου. Υπάρχει κάποια ευθύνη, θα έλεγα ακόμη και νομική. Διότι το να μπει κάποιος χωρίς να παίρνει ψυχοφάρμακα και μετά από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια να παίρνει ψυχοφάρμακα και να είναι μεγάλο το ποσοστό, ε, τότε, εάν η κοινωνία μας ήταν υγιής, δεν θα το ανεχόταν απλά και ήπια».


    Υπάρχουν, δηλαδή, και τέτοια περιστατικά; Μπαίνει στο Άγιο Όρος κανείς υγιής και βγαίνει εθισμένος σε… καταπραϋντικές ουσίες;

    «Ναι, πολλά… (χαμηλόφωνα και με αίσθηση ντροπής). Πρόσφατα μίλησε μαζί μου ένας πρώην μοναχός του Αγίου Όρους, ο οποίος μου είπε: “Θέλω να ψάξω για ένα κανάλι για να το πω. Δοκίμασαν τριάντα ψυχολογικά φάρμακα πάνω μου. Έζησα δεκαπέντε χρόνια απλά και φυσιολογικά. Πώς κατέληξα να γίνω πειραματόζωο;”».

    Εσείς βλέπατε να διακινούνται κούτες στο Άγιο Όρος τα χρόνια που μονάζατε εκεί;

    «Όχι, δεν τα ήξερα. Έβλεπα κουτιά αλλά δεν ήξερα τι περιείχαν ακριβώς».

    Νομίζατε ότι ήταν απλά φάρμακα…

    «Ναι. Με είχε στείλει, για παράδειγμα, μια φορά να αγοράσω φάρμακα ένας μοναχός όταν ήμασταν έξω. Μου είχε δώσει μια λίστα. Στο φαρμακείο, ο φαρμακοποιός με κοίταζε καλά καλά».

    Σε φαρμακείο της Θεσσαλονίκης;

    «Ναι. Με ρώτησε: “Για ποιόν τα θες τα φάρμακα αυτά;” και του είπα ότι τα ’θελα για έναν μοναχό. “Το ξέρετε, πάτερ”, μου είπε, “ότι τα φάρμακα αυτά είναι πολύ βαριά και δεν τα δίνουμε χωρίς συνταγή;”. Σκέφτηκα τότε ότι δεν θα είχε τα φάρμακα που ζητούσα και πήγα σ’ άλλο φαρμακείο, όπου μου είπαν ακριβώς τα ίδια. Όταν ρώτησα τι φάρμακα είναι επιτέλους αυτά που δεν μου τα δίνει κανείς, μου απάντησε ο φαρμακοποιός: “Πάτερ μου, αυτά δεν στα δίνω χωρίς συνταγή και χωρίς να γνωρίζω για ποιον προορίζονται γιατί είναι βαριά ψυχοφάρμακα…”. Εκνευρίστηκα λοιπόν πολύ με τον μοναχό που με είχε στείλει».

    Σε άλλη κουβέντα, πατέρα Μιχαήλ, μου έχετε αποκαλύψει ότι πολλοί αγιορείτες επισκέπτονται συχνά ψυχίατρο. Είναι γεγονός;

    «Στη Θεσσαλονίκη είναι ο πρώτος. Ασκεί θεραπευτική, γνωρίζει πολύ καλά τη νοοτροπία των μοναχών κι είναι πολύ οικείος μαζί τους. Πηγαίνουν σ’ αυτόν πολλοί μοναχοί και τους αρχίζει πάντοτε μιλώντας τους περί ακτίστου φωτός (σ.σ.: ένδειξη της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος που περιβάλλει τους πνευματικούς μοναχούς με μια λάμψη) και νοεράς προσευχής».

    y176057987848386

    Ο ψυχίατρος επισκέπτεται ο ίδιος το Άγιο Όρος ως θεράπων ιατρός;

    «Ναι, θεραπεύει και στο Άγιον Όρος, αλλά τον επισκέπτονται οι μοναχοί και στη Θεσσαλονίκη για πιο ολοκληρωμένη αγωγή. Υπήρξε περιστατικό όπου μοναχός πήδηξε από το μπαλκόνι του και τον ανέσυραν εκεί, σ’ ένα παραλιακό μοναστήρι. Ευτυχώς έζησε…».

    Εφόσον το περιστατικό ανήκει στο παρελθόν, μπορούμε να το γνωστοποιήσουμε;

    «Κι όμως δεν έγινε ποτέ γνωστό».

    Σε ποιο μοναστήρι είχε γίνει αυτό;

    «Στα πρώτα, όπως πάει το καραβάκι… Εμένα, όμως, με απασχολούν κάποια συγκεκριμένα ερωτήματα: 1ον. Γιατί ένας μοναχός να μην έχει τη δυνατότητα να φύγει από ένα χώρο όπου φθάνει σε αδιέξοδο – γιατί μιλήσαμε πριν για απολυταρχισμό. 2ον. Εάν ένας μοναχός κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, έχει δικαίωμα ο ηγούμενος να τον κρατήσει κοντά του; Δεν νομίζω. Ξέρουμε ότι όλοι γινόμαστε μοναχοί για να διεκδικήσουμε ένα δικαίωμα, ν’ αναπαύσουμε την καρδούλα μας, να ικανοποιήσουμε μια πνευματική λαχτάρα, μια δίψα που έχουμε στη ζωή. Πώς φθάνουν αυτά τα παιδιά σ’ αυτό το τραγικό σημείο και πώς δεν γίνεται θέμα;».

    Υπάρχουν πολλές απόπειρες αυτοκτονιών στο Άγιο Όρος;

    «Γνωρίζω ένα περιστατικό. Μοναχός έχει αυτοπυρποληθεί».

    Ποια χρονιά έγινε αυτό;

    «Το 1994 περίπου».

    Συνέβη σε μοναστήρι ή σε σκήτη;

    «Σε μοναστήρι. Στις σκήτες είναι πιο ήπια τα πράγματα. Αν και βλέπουμε ότι και αυτά τώρα, τα μεγάλα παραδοσιακά καλιά στις Σκήτες, επειδή είχαν λειψανδρία, απέκτησαν και αυτά γέροντα, αυστηρή ζωή, πρόγραμμα και τάξη… κι έλυσαν το πρόβλημα».

    Ποιος ευθύνεται τελικά για όλα αυτά που συμβαίνουν στο Περιβόλι της Παναγίας;

    «Ευθύνονται και οι δύο πλευρές (σ.σ.: εννοεί και τους ηγουμένους και τους μοναχούς). Περισσότερο, όμως, νομίζω ενοχοποιείται η κεφαλή, αφού έχει τη δυνατότητα να εξυγιάνει τον προσερχόμενο, διότι ο προσερχόμενος έρχεται και παραδίδεται σ’ αυτόν με μια εμπιστοσύνη σχεδόν απόλυτη. Θα ήθελα να δω και περιπτώσεις κάποιων προσωπικοτήτων υγιών, ανοιχτόμυαλων, ελεύθερων, να δραστηριοποιούνται χωρίς κόμπλεξ, καταπιέσεις κτλ. Αυτό δεν το έχουμε δει ακόμα…».

    Το θέμα των ψυχοφαρμάκων έχει τεθεί ποτέ στη σύναξη της Ιεράς Κοινότητας;

    «Απ’ ό,τι ξέρω, όχι».

    Μόνο το θέμα των ομοφυλοφιλικών σχέσεων τέθηκε, όποτε και εάν προέκυψε κάποιο κρούσμα…

    «Πολλά κρούσματα – και μάλιστα, πριν από λίγο καιρό, ένας παλιός μοναχός αγιορείτης με αποκάλεσε UFO και ότι με περίμενε λίγο πιο έξυπνο. Γιατί υπήρχαν παρέες στις Καρυές, ή σε κάποιο κελί, όπου συναντιόμασταν γνωστοί μοναχοί και περίμεναν πότε θα φύγω για να εκδηλωθούν πιο ελεύθερα οι άνθρωποι. Τους αντιμετώπιζα όλους τόσο φυσικά που τους μπέρδευα. Με ρώτησε λοιπόν ο μοναχός: “Καλά, δεν καταλάβαινες τίποτε από αυτά που γινόντουσαν;”. Και συνέχισε στο ίδιο ύφος: “Τον τάδε μοναχό τον υποψιάστηκες ποτέ σου; Να σου πω ότι υπάρχει και κασέτα η οποία έχει καταγεγραμμένες συνομιλίες”. Απάντησα: “Μα ήμασταν φίλοι μ’ αυτόν που μου λες τόσα χρόνια. Πότε έγιναν αυτά;” Και μου αποκρίθηκε: “Γι’ αυτό σε αποκαλώ UFO”. Ναι, ζητήματα ομοφυλοφιλίας τέθηκαν στη Σύναξη, αλλά δεν πιστεύω πλέον σ’ αυτό το θεσμό, ότι μπορεί να μιλήσει έντιμα, ειλικρινά, με κόστος, διότι είδα πολλά χρόνια, δεκαετίες, η προτεραιότητά τους να είναι η βιτρίνα τους και -μπορώ να πω- κάποια στιγμή και η οικονομία τους. Όχι οικονομία με τον εκκλησιαστικό όρο, αλλά οικονομία “πρακτική”, δηλαδή κουκούλωμα των πάντων».

    Πατέρα Μιχαήλ, θέλετε να συμπληρώσετε κάτι;

    «Θέλω να υπογραμμίσω ότι τα παιδιά σήμερα στο Άγιο Όρος (σ.σ.: εννοεί τους μοναχούς) είναι πολύ καλά παιδιά. Τα αγαπάς, σε κοιτάζουν με καθαρή ματιά. Μιλάω για την πλειοψηφία, γιατί οπωσδήποτε υπάρχει κι ένας πολύ μικρός αριθμός μοναχών που δεν έχουν καθαρή καρδιά. Είπαμε, το μεγάλο μερίδιο ευθύνης το φέρουν οι κεφαλές…».

    Κυριακάτικη (ένθετο περιοδικό έψιλον: Τεύχος 524)

    http://greekjungle.blogspot.com.tr/2008/02/blog-post.html

  4. Ο/Η Φίφης ο Αγιορείτης λέει:

    http://like.philenews.com/diasimi-ellines-pou-episkeftikan-to-agio-oros-i-agnostes-istories-piso-apo-tin-apomonosi-tous/

    Διάσημοι Έλληνες που επισκέφτηκαν το Άγιο Όρος: Οι άγνωστες ιστορίες πίσω από την απομόνωσή τους

    Ημερομηνία: 01/05/2016 κατηγορία: SHOWBIZ

    Διάσημοι Έλληνες που επισκέφτηκαν το Άγιο Όρος: Οι άγνωστες ιστορίες πίσω από την απομόνωσή τους

    Τους έχουμε συνηθίσει λαμπερούς, με όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους, σε μεγάλες πίστες, γήπεδα, πρώτα ονόματα σε τηλεόραση και showbiz. Κι όμως αυτοί οι διάσημοι, συχνά βάζουν κατά μέρος την κοσμική τους ζωή, δηλώνουν πιστοί Χριστιανοί και αποζητούν την κατάνυξη και την απομόνωση στις μονές του Αγίου Όρους.

    Από το Γιώργο Μαζωνάκη και τον Λάκη Λαζόπουλο μέχρι τον Γιώργο Τσαλίκη και τον Νίκο Αναδιώτη, όλοι τους έχουν κάτι να πουν για το «περιβόλι της Παναγιάς».
    Αίσθηση είχαν προκαλέσει στις αρχές του χρόνου οι φωτογραφίες που είχε δημοσιεύσει στο Instagram o Γιώργος Τσαλίκης από το Άγιο Όρος.

    Τα μηνύματα από τις λεζάντες των φωτογραφιών είναι ενδεικτικά της βαθιάς του πίστης.

    «Το ταξίδι στο Άγιο Όρος είναι το πιο ωραίο. Ταξίδι μέσα στη ψυχή. Ο καθένας παίρνει το μήνυμα του όταν έρχεται. Αυτό που έχει ανάγκη.Τώρα είμαι πιο έτοιμος. Σε ευχαριστώ»

    «Όλοι χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα στους τρελούς ρυθμούς που ζούμε όσο καλά και να νιώθουμε και να κάνουμε μια ενδοσκόπηση κι ένα «τσεκ απ» μέσα μας. Γιατί αυτός που νομίζει ότι είναι καλά, είναι ο χειρότερος, γιατί δεν θα πάει ποτέ στο γιατρό. Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης. Καληνύχτα.»

    Είναι γνωστή η ιδιαίτερη σχέση που έχει ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης με τη θρησκεία. Πρόσφατα μάλιστα ανέβασε στο Instagram φωτογραφία από την επιστροφή του από το Άγιο όρος όπου είχε πάει να προσευχηθεί και να χαλαρώσει. «Επιστροφή με ταπείνωση από Άγιον Όρος…» γράφει η λεζάντα της φωτογραφίας.

    Κι ο Σταμάτης Γονίδης κατατάσσεται στους celebrities που τιμούν το Άγιο όρος. Ο τραγουδιστής έχει κατά καιρούς επισκεφτεί τη Μονή Μεγίστης Λαύρας αλλά και στη Μονή Εσφιγμένου, στην Ιβήρων και στη Σίμωνος Πέτρας. Όπως μάλιστα έχει δηλώσει οι επισκέψεις του αυτές τον έκαναν καλύτερο άνθρωπο.


    Φωτογραφία στο Instagram από το Άγιο Όρος έχει αναρτήσει και ο Ηλίας Βρεττός.

    «Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα… Ιερά Μονή Εσφιγμένου, Άγιον Όρος Ταξίδι ζωής…» σχολιάζει στη λεζάντα.

    Το «κορμί» Νίκος Αναδιώτης είναι επίσης ιδιαίτερα πιστός Χριστιανός. Όπως μάλιστα έχει δηλώσει η περιέργεια ήταν αυτή που τον ώθησε προς το Άγιο Όρος μιας κι ήθελε ν΄αλλάξει τρόπο ζωής. Έχει δε παραδεχτεί πως βρήκε περισσότερα απ΄όσα αναζητούσε.

    «Πήγα ανοιχτός, εισέπραξα μια μοναδική κατάνυξη, είναι ευλογημένος ο τόπος και αυτό το ένιωσα. Κατάλαβα ότι πλέον σε δύσκολες φάσεις της ζωής μου μπορώ να βρω καταφύγιο στο Άγιο Όρος (…) Έπαψα να σκέπτομαι μάταια πράγματα της κοσμικής ζωής όπως είναι τα χρήματα, οι φιλοδοξίες, οι κενοδοξίες και άλλες καταχρήσεις» έχει δηλώσει χαρακτηριστικά.

    Βαθιά είναι η πίστη και του Λάκη Λαζόπουλου που κατά καιρούς έχει επισκεφτεί το Άγιο όρος για περισυλλογή και προσευχή.

    Μια περιπέτεια υγείας ώθησε τον Νίκο Κουρκούλη να αναζητήσει παρηγορία και καταφύγιο στο «περιβόλι της Παναγιάς» όπως συχνά ονομάζεται το Άγιο Όρος. Ήταν όταν είχε διαγνωστεί με καρκίνο του πάγκρεας και περίμενε τις επαναληπτικές εξετάσεις. Ο ίδιος μάλιστα μιλάει για πραγματικό θαύμα μιας και μετά την επιστροφή του, οι εξετάσεις έδειξαν φυσιολογικές.

    Ό ίδιος έχει μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία του:

    «Όταν γονάτισα για να προσευχηθώ ένιωσα μια πολύ μεγάλη πίεση και νόμιζα πως ήμουν… ένα με το πάτωμα. Αυτό με έκανε να λιποθυμήσω και να μείνω έτσι για περίπου είκοσι λεπτά. Μόλις συνήλθα έβαλα τα κλάματα».

    Όπως έχει πει ο Γιάννης Αϊβάζης σε συνεντεύξεις του, ήταν μια βαθιά εσωτερική ανάγκη που τον ώθησε να το επισκεφτεί ενώ σητν αρχή ήταν εξαιρετικά δύσπιστος αλλά ευτυχώς διαψεύστηκε μιας κι εκεί συνάντησε μορφωμένους και καλλιεργημένους, πραγματικούς ιερωμένους που αυτό που τους ενδιέφερε είναι να μεταδώσουν τον λόγο του Θεού. Αποκάλυψε μάλιστα πως αν δεν είχε οικογένεια θα μπορούσε να μείνει για πάντα εκεί μιας και η ιδέα της γαλήνης που συνάντησε εκεί τον σαγηνεύει.

    Στο Άγιο όρος κατεφεύγει όποτε αισθανθεί την ανάγκη και ο Γρηγόρης Αρναούτογλου. Έχει μάλιστα μιλήσει ανοιχτά και για ένα περιστατικό που τον έφερε σε δύσκολη θέση μιας και σκανδάλισε ιερωμένο. Οπως αποκάλυψε ο Γρηγόρης πριν από χρόνια κι εβρισκόμενος στο Άγιο όρος έβγαλε τη μπλούζα του με αποτέλεσμα να… κολάσει ιερέα.

    Ο ίδιος έχει πει για το περιστατικό:

    «Αυτό που έζησα στο Άγιο Όρος εγώ, είναι να βγάζω την μπλούζα μου- τότε και αδύνατος με ένα ωραίο σώμα θυμάμαι- και την ώρα που την έβγαζα και ήμουν στο μπαλκόνι, πετάγεται ένας ιερέας από τη μονή και μου λέει: “Σας παρακαλώ πάρα πολύ, ντυθείτε γιατί με κολάζετε”. Και του ζήτησα συγγνώμη, φόρεσα τη μπλούζα μου και του λέω “Σας ζητάω συγγνώμη”. Ρωτώντας εκεί πέρα μου είπαν ότι κάνει τεράστιο αγώνα αυτός να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τις δικές του σεξουαλικές αγωνίες και τα πάθη. Βλέποντας το δικό μου το σώμα, είναι αυτό ότι διαολίζεται».

    Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Νίκος Βέρτης έχει επισκεφτεί το Άγιο όρος για να προσευχηθεί. Ο καλλιτέχνης – άλλωστε – έχει βαθιά πίστη κάτι που φαίνεται τόσο από μια γρήγορη ματιά ΄στα εικονίσματα στο καμαρίνι του αλλά κι από τα μοναστηριακά κομποσκοίνια που συνηθίζει να φοράει.

    «Πήγα για πρώτη φορά και από εδώ και πέρα θα πηγαίνω. Έχω και κάποια δώρα που αισθάνομαι εγώ ότι μου φέρνουν γούρι ίσως. Εμένα δεν με ήξεραν στο Άγιο Όρος, αλλά ήξεραν τα τραγούδια μου. Πήγα σε μια μονή και τα ήξεραν. Ήταν οι τραγουδιστές του Αγίου Όρους, είναι αυτοί που κάνουν τα cd του Αγίου Όρους με τις ψαλμωδίες. Έμεινα τρεις μέρες και από μόνος μου πήρα την απόφαση να πάω. Ήθελα να δω πώς είναι εκεί», είχε πει σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Κωσταντίνος Αργυρός το 2013 μιλώντας για την πρώτη του επίσκεψη στο Άγιο Όρος.

    Και ο ηθοποιός Στράτος Τζώρτζογλου περνά ημέρες στο Άγιο Όρος. Αρχικά στο «περιβόλι της Παναγιάς» τον ώθησε ένα προσωπικό πρόβλημα που τον απασχολούσε. Η παραμονή του εκεί και η προσευχή τον βοήθησε να απαλαχθεί απ όσα τον απασχολούσαν.

    Το μοντέλο και παρουσιαστής Νίκος Παπαδάκης είναι επίσης στη λίστα όσων επισκέπτονται συχνά το Άγιο Όρος, σε κάθε κρίσιμη στιγμή της ζωής του κι όχι μόνο. Δηλώνει πιστός Χριστιανός ενώ δείχνει ιδιαίτερη αγάπη στην τέχνη της αγιογραφίας.

    Για την πίστη του και στη σχέση του με τη θρησκεία έχει κατά καιρούς μιλήσει και ο ηθοποιός Φάνης Μουρατίδης. Μιλώντας στο Αγιορείτικο Βήμα, σε παλαιότερη συνέντευξη έχει δηλώσει για την επίσκεψή του στο Άγιο Όρος:

    «Το έχω επισκεφθεί πολλές φορές. Πηγαίνω στη Μονή Παντοκράτορος, όμως λόγω φόρτους εργασίας και οικογενειακών υποχρεώσεων, έχω να πάω καιρό. Θα ήθελα σύντομα να την ξαναεπισκεφθώ. Θέλω να βρεθώ σε αυτό τον Άγιο τόπο με τους όρους που θέλω εγώ και όχι ως περαστικός. Θα ήθελα να μείνω, να βιώσω αυτή την ατμόσφαιρα που πολύ αγαπώ, που μου είναι τόσο γνώριμη. Θα ήθελα να περιηγηθώ στη φύση, στην αρχιτεκτονική, στην ιστορία, μια περιήγηση στο κατανυκτικό πνεύμα. Για μένα δεν είναι τα πρόσωπα, είναι η ατμόσφαιρα. Ο καθένας ‘αγοράζει’ αυτό που θέλει. Είναι μια μοναδική, μια αποκαλυπτική εμπειρία»

    Βαθιά Χριστιανός δηλώνει και ο Θανάσης Ευθυμιάδης ενώ σε παλαιότερη τηλεοπτική συνέντευξή του έχει αναφερθεί στο πώς το Άγιο Όρος και η Παναγία του άλλαξε ολόκληρη τη ζωή με ένα θαύμα εσωτερικό.

    «Ήμουν κουτσός ψυχικά και έφυγαν οι πατερίτσες. Υπήρχαν κάποιες αλυσίδες ψυχικές που τις κουβαλούσα πολλά χρόνια και πήγα στο Άγιο Όρος και άνοιξαν. Είμαι βαθιά Χριστιανός».

    Αυτό που πολλοί δε γνωρίζουν είναι πως ο Γιώργος Θεοφάνους αναζητάει συχνά την απομόνωση στο Άγιο Όρος, Εκεί μάλιστα όπως έχει δηλώσει έγραψε και το βιβίο του «Ο αιώνιος δείπνος»

    Ο Βασίλης Τοροσίδης συχνά αναζητά την κατάνυξη στο Όρος Άθως.

    Έντονες πνευματικές αναζητήσεις έχει και ο Γιάννης Πλούταρχος που επίσης είναι από τους τακτικούς επισκέπτες του Όρους.

    Ισχυρή είναι η σχέση του Έλληνα ποπ σταρ με την ορθοδοξία. Ο ίδιος έχει κατά καιρούς επισκεφτεί το Άγιο Όρος, ειδικά όταν χρειάζεται να πάρει δύναμη και συμβουλές.

    Και ο Αντώνης Ρέμος επισκέπτεται το Άγιο Όρος συχνά. Εκεί μάλιστα βρίσκεται ο πνευματικός του, με τον οποίο συζητούν όλα όσα τον απασχολούν.

    Πηγή : youweekly.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s