Νίκος Μπελογιάννης, μία ορθολογικο-συμφιλιωτική προσέγγιση

οι ήρωες μιας μερίδας συνοδοιπόρων μας στην συλλογική πορεία της κοινής πατρίδας αξίζουν την αναγνώριση και τον σεβασμό μας για την προσφορά και τους αγώνες τους. Ακριβώς όπως ζητάμε και από εκείνους να αναγνωρίζουν και να τιμούν τους νικητές ενός εμφύλιου σπαραγμού που μακάρι να μην είχε συμβεί ποτέ.«]

Από τον Γιάννη Κ. Πρετεντέρη στα χτεσινά Τα Νέα

Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν ένα στέλεχος του ΚΚΕ. Πολέμησε στον Εμφύλιο για να επικρατήσει το ΚΚΕ. Εστάλη παράνομα στη μετεμφυλιακή Ελλάδα από το ΚΚΕ. Οπου συνελήφθη, δικάστηκε κι εκτελέστηκε ως στέλεχος του ΚΚΕ.

Ουδέποτε αμφισβήτησε αυτή την ένταξη, ακόμη κι αν κάποια στιγμή η αμισβήτησή της ίσως του είχε σώσει τη ζωή.

Πέθανε γι’ αυτό που ήταν και γι’ αυτό που ήθελε να είναι.

Τιμούμε λοιπόν έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Τον άνθρωπο που έδρασε και πέθανε για το κόμμα του, τις ιδέες και τις πεποιθήσεις του χωρίς να στεκόμαστε ούτε στο κόμμα ούτε στις ιδέες ούτε στις πεποιθήσεις.

Δεν τον αλλάζουμε για να αρέσει σε όλους και δεν τον φτιασιδώνουμε επειδή δεν αρέσει σε κάποιους. Τον δεχόμαστε όπως του άρεσε να είναι ο ίδιος.

Υποθέτω πως αν ο Μπελογιάννης άκουγε τις χθεσινές κυβερνητικές μεγαλοστομίες ότι «υπερβαίνει τα όρια της Αριστεράς» θα έτριζαν τα κόκαλά του. Ο άνθρωπος οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα ακριβώς επειδή επέλεξε να μην υπερβεί ούτε καν τα όρια του ΚΚΕ!

Δεν χρειάζεται άλλωστε καμία υπέρβαση ορίων για να καταστεί αποδεκτός. Η ελληνική δημοκρατία οφείλει να τιμά τους ήρωες και τους πρωτομάστορες όλων των παρατάξεων που τη συγκροτούν.

Στο πάνθεον της δημοκρατίας ανήκουν όλοι. Ακόμη και όσοι την πολέμησαν; Τώρα πια ναι. Η λήθη και η μνήμη είναι τα δυο πόδια στα οποία οφείλει να στηρίζεται ένα σύγχρονος δημοκρατικός πολιτισμός.

Οχι απαραιτήτως επειδή όλοι συμφωνούμε με όλα όσα έκαναν ή όσα εκπροσώπησαν. Ούτε επειδή τους θαυμάζουμε όλους.

Αλλά επειδή οι ήρωες μιας μερίδας συνοδοιπόρων μας στην συλλογική πορεία της κοινής πατρίδας αξίζουν την αναγνώριση και τον σεβασμό μας για την προσφορά και τους αγώνες τους.

Ακριβώς όπως ζητάμε και από εκείνους να αναγνωρίζουν και να τιμούν τους νικητές ενός εμφύλιου σπαραγμού που μακάρι να μην είχε συμβεί ποτέ.

Μόνο έτσι μια οφειλόμενη τιμή δεν θα μετατραπεί υποχθονίως σε μεταχρονολογημένη δικαίωση. Διότι αν η τιμή είναι υποχρέωση μιας δημοκρατίας, η δικαίωση υπόκειται στη διακριτική αρμοδιότητα της Ιστορίας. Αλλη δουλειά η μια, άλλη δουλειά η άλλη.

Κι υποθέτω ότι όλοι όσοι στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι στον Νίκο Μπελογιάννη δεν έχουμε καμία πρόθεση ή φιλοδοξία ούτε να ξαναζήσουμε έναν Εμφύλιο, ούτε να ξαναγράψουμε την έκβασή του ούτε να εξιδανικεύσουμε μια τραγωδία.

Να τον τιμήσουμε θέλουμε.

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

7 απαντήσεις στο Νίκος Μπελογιάννης, μία ορθολογικο-συμφιλιωτική προσέγγιση

  1. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Μόνο ορθολογική, δεν είναι!
    Να πω συμφεροντολογική; «Πού είν’ οι αποδείξεις;», θα μου πεις.
    Να επικαλεστώ συναλλαγή; «επίσης».
    «Γλείψιμο;», κάπως καλύτερα —ταιριαστό!

  2. Ο/Η kostas karpenisi λέει:

    Ο Μπελογιάννης ήταν εκεί και ήταν κομματικά υπεύθυνος για όλη την Πελοπόννησο Όταν ο μιζέριας διέταξε και εκτέλεσε τη σφαγή 3500 εγκλωβισμένων στο Μελιγαλά.Συν οι σφαγές σε Πύλο Αρκαδία Κόρινθο πάνω από 10.000 εκτελέσεις δεξιων

  3. Ο/Η Πωλίνα Γεμιστού λέει:

    Γιατί επί 3 μέρες έχετε αποκρύψει την υμνητική ομιλία (1948) του Μπελογιάννη στον πατερούλη Στάλιν; https://athens.indymedia.org/post/194303/

    Γιατί δεν λέτε ότι η μεγαλοαστή μαμά του Μπελογιάννη ήταν πιστή χριστιανή και μόλις βγήκε η θανατική απόφαση του Στρατοδικείου (1/3/52) πήγε και βρήκε τον ακροδεξιό αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα Βλάχο και τον λάδωσε για να γράψει εκείνη την περίφημη επιστολή στον Βασιλέα Παύλο, όπου ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του χαρακτηρίζονται ανώτεροι των Πρώτων Χριστιανών;

    Γιατί ο κ. Τσίπρας, ενώ ύμνησε στην ομιλία του τον Σπυρίδωνα Βλάχο, δεν είπε πως ήταν αυτός που ως Δεσπότης Ιωαννίνων υπέγραψε (1941) μαζί με τον Τσολάκογλου τη Συνθηκολόγηση στους Ναζί;

    • Ο/Η Po λέει:

      τοι μας κρείβουν;!;!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      To τι λέει ο Τσίπρας δεν μας αφορά και δεν νομίζω ότι έχει την ελάχιστη αξία για κανέναν σοβαρό άνθρωπο. Είναι γελοίο πρόσωπο, ένας πραγματικά αμαθής και λέει ότι του λένε ή του γράφουν.
      Μεγαλοαστή δεν ήταν η μητέρα Μπελογιάννη, όχι πως αυτό θα ήταν κακό, οι γονείς του είχαν ξενοδοχείο στην Αμαλιάδα.
      Ο Σπυρίδων, ένα πραγματικό κάθαρμα δήλωσε αυτά που λέτε, δεν ξέρω αν γράφτηκαν σε επιστολή. Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Χριστόφορος έδειξε ένα ειλικρινέστερο ενδιαφέρον.
      Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να ασχολούμαστε με όλα.
      Σχετικά με τον Στάλιν, ο Μπελογιάννης δεν ήταν στοχαστής ούτε διανοούμενος, ούτε είχε την πληροφόρηση που έχουμε σήμερα. Ήταν πολύ δύσκολο τότε να αμφισβητηθεί ο Στάλιν και δεν ξέρω τι από τα εγκλήματά του είχε φτάσει στα αυτιά του Μπελογιάννη και το κυριότερο τι πίστευε από αυτά, θεωρώντας τα πιθανόν αντισοσιαλιστική προπαγάνδα. Να θυμίσω πως ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, η Σιμόν ντε Μποβουάρ, ο Λουί Αραγκόν, ο Ρομέν Ρολάν, Αντρέ Μαλρό, ο Αντρέ Ζιντ και πόσοι ακόμη Γάλλοι διανοούμενοι, παγκόσμιου κύρους γοητεύθηκαν αρχικά από το σοβιετικό καθεστώς; Δεν δικαιολογώ κανέναν, αλλά στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που θεωρούν τον Γλέζο δημοκρατικό κι ας ερωτοτροπεί με την Ακροδεξιά μπροστά στα μάτια τους

  4. Ο/Η kostas karpenisi λέει:

    o Mπελογιαννης εαν διεταζε το Μιζερια να μην εκτελεσει τους πολιτες του Μελιγαλα των Γαργαλιανων της Πυλου και τοσων περιοχων στην Πελοπονησο ο συντροφος Μιζεριας ή Αρης Βελουχιωτης θα υπακουε και θα τη γλιτωνανε χιλιαδες αθωοι εκτελεσμενοι αγροτες και πολιτες που απλως ηταν δεξιοι και δεν προλαβανε να εγγραφουνε στο εαμ και στο τιμημενο κκε.Ο Βελουχιωτης Μιζεριας θα υπακουε στον κομματικο υπευθυνο για ολη την Πελοπονησο.Αλλα ο συντροφος Μπελογιαννης υπακουσε στην εντολη του συντροφου Σιαντου που του ειπε Νικο ο Μωριας πρεπει να γεμισει πτωματα.Και γιαυτο αφησε ανεξελεγκτο τον κτηνωδη και γκευ Μιζερια {γκευ τον ειπε ο συντροφος Νικος Ζαχαριαδης στην 3η ολομελεια το 1950} να σφαξει τους αγροτες τους γιατρους τουσ δικηγορους και οποιους εβρισκε μπροστα του ο συντροφος Μιζεριας που εκανε ομοφυλοφιλικα οργια και ετρεφε ψειρες ,οπως ειπε ο Νικος Ζαχαριαδης.Το αιμα των χιλιαδων αθωων συμπατριωτων μας στην Πελοπονησο απο το σταλινοφασιστικο κκε ,ηταν πανω στο Νικο Μπελογιαννη που ηταν κομματικος υπευθυνος

  5. Ο/Η Frixos λέει:

    Ας το αφησουμε καλυτερα, ολα ηταν λαθος, ολα τραγικα.
    Δεν εχω να πω τιποτε αλλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s