Σε τι θεό πιστεύει ο Αρχιεπίσκοπος Λιάπης;

[Ιερές υποθέσεις που δημιουργούν ερωτηματικά]

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Αφορμή για το άρθρο αυτό, στάθηκε η πρόσφατη πρόσκληση του χιτλερικού βουλευτικού ζεύγους, δηλαδή του υπόδικου «ποιητή» του Εωσφόρου και της ιδιοκτήτριας του ροζ ξενοδοχείου New Dream, από τον Αρχιεπίσκοπο και μια επίσης πρόσφατη φωτογραφία του μουσολινικού Παππά δίπλα στο δεσπότη από την παρέλαση στα Γιάννενα. Υπήρξε και σχετικό χειροφίλημα στον κ. Λιάπη του Φύρερ της «σποράς των νικημένων του ΄45», με γωνία κλίσεως 90 μοιρών, που θα ζήλευε και ο Τσακνής της ΕΡΤ. Να σημειώσω παρεμπιπτόντως, πως το φιλοχρυσαυγίτικο makeleio, που δεν κρύβει το θαυμασμό του στον Κασιδιάρη, έχει κάνει κατά μέτωπον πρωτοσέλιδη επίθεση στην ευσεβή Ζαρούλια, συκοφαντώντας την πως τάχα απατάει τον Φύρερ με τον πρώην εραστή της κόρης της. (Αν είναι δυνατόν!), (ε δ ώ)  και (ε δ ώ).

Θυμήθηκα λοιπόν με όλα αυτά και την υπόθεση της φερόμενης ως αρχιεπισκοπικής βίλας με την πισίνα στη Ζάλτσα, της οποίας την ιδιοκτησία αποποιήθηκε, μετά από μπαράζ διαδικτυακών δημοσιευμάτων, ο κ.Λιάπης, αποδίδοντάς την σε στενό συγγενή του («Στο στόχαστρο δημοσιευμάτων η «βίλα» του Ιερώνυμου, τι απαντά η Αρχιεπισκοπή», siriosfm, 20.1. 2013). Ασφαλώς η φτωχική καταγωγή της οικογένειας Λιάπη, που ανάγκασε τον ίδιο να συγκατοικεί ως σπουδαστής στον ίδιο θάλαμο με τον φιλοχρυσαυγίτη Αμβρόσιο, στα δώματα της σκοτεινής ακροδεξιάς παρακρατικής οργάνωσης «Ζωή», δεν αποκλείει τον πλουτισμό των συγγενών του, με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος, η οποία θέλησε έτσι να εκδηλώσει την ευαρέσκειά της στον ιερό νομέα του Βοιωτοπεδίου (Βλ. Ελευθεροτυπία – Σκάνδαλο …Βοιωτοπεδίου, του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ, 6.4.2009):…Ιερός επενδυτής και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος! Ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, όχι μόνο θεώρησε δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας σε εκτάσεις τουλάχιστον 80.000 στρεμμάτων στον Παρνασσό και άλλα βοιωτικά βουνά και κάμπους, αλλά παραχώρησε κάποιες για εκμετάλλευση σε επιχείρηση της οικογένειάς του….Ζητούμε να γνωρίσουμε τον κ. Καρούζο ….Μας δείχνει ψηλά πίσω από το βουνό για να καταλάβουμε πού είναι η Καμάρα, «εκεί που έβοσκα τα ζωντανά από τότε που γεννήθηκα». «Από το 2005 ταλαιπωρούμαι, αλλά δεν το βάζω κάτω. … Ο Λιάπης ήθελε να περιφράξει ακόμη και την ποτίστρα που είχε φτιάξει η κοινότητα. Ηρθε, είπε ότι θα με διώξει, θα με λιώσει. Μαλώσαμε. Ηρθε μετά ο δεσπότης, είπε ότι θα τα κανονίσουμε. Επειτα από 10 μέρες, ήρθαν και με τρέχανε στον εισαγγελέα»… Τον ρωτούμε αν είναι ο μόνος κτηνοτρόφος που θίγεται. «Υπάρχουν και άλλοι. Αλλά δεν μιλάνε. Περιμένουν από τον δεσπότη να τους διορίσει τα παιδιά. Φοβούνται»…».

Υπάρχει λοιπόν και η καχύποπτη εκδοχή, πως πολλοί Αρχιερείς πλουτίζουν από τον αρχιερατικό τους ιδρώτα τα συγγενολόγια τους, για να μην φαίνεται η δική τους σχέση με τον θεό Μαμμωνά στα μάτια της κοινωνίας, η οποία έτσι κι αλλιώς τα κλείνει πολύ εύκολα, πιο εύκολα και από το ΣΔΟΕ των ΣΥΡΙΖΕΛ. Όμως, σε εκκλησιαστικό σκανδαλάκι του 2009, 4 χρόνια πριν ξεσπάσει το θέμα της βίλας, ένας γιατρός-αρχιμανδρίτης και μοναχός, είχε αναφέρει, όπως θα δούμε αναλυτικά αμέσως παρακάτω, πως ο Αρχιεπίσκοπος «με φιλοξενούσε μαζί με τον πατέρα …από τον οποίο γνώρισε τον πατέρα … στο εξοχικό του στη Ζάλτσα», χωρίς να βγει τότε κανείς να τον διαψεύσει.  Το δημοσίευμα τιτλοφορείται: «Του… πήραν την υπογραφή και 4.000 ευρώ», (‘Εspresso’, 15. 2.2009-Κ. Ζαφειρίου): «Τρεις αρχιμανδρίτες, ιερομόναχοι της Μονής Αγ.Παρασκευής Μεγάρων, εκ των οποίων ο ένας (σημ. Λ.: ο όσιος Αμφιλόχιος του άρθρου μας) κατέχει τη θέση του ειδικού συμβούλου της αρχιγραμματείας της Ι.Συνόδου, είναι οι πρωταγωνιστές της περιπέτειας που βίωσε ιεροδιάκονος της ίδιας μονής που παράλληλα είναι και ιατρός …Ο 37χρονος ιεροδιάκονος Ευπρέπιος Αποστολόπουλος ιατρός (συμβεβλημένος με το ΤΕΒΕ Μεγάρων), ανήκε περίπου δέκα χρόνια στο δυναμικό της Μονής Αγ. Παρασκευής…κατέθετε όσα χρόνια εγκαταβιούσε στη μονή το μισθό του (περίπου 1.000 ευρώ το μήνα) στο μοναστήρι ως ενίσχυση καθώς και την επιστροφή φόρου που ελάμβανε κάθε χρόνο. Το 2008 όμως, αποφάσισε να πάρει ο ίδιος την επιστροφή του φόρου κι έτσι δεν υπέγραψε την εξουσιοδότηση προς τους μοναχούς για να εισπράξουν αυτοί την επιστροφή. Οταν πήγε στην τράπεζα για να ρωτήσει για την είσπραξη επιστροφής φόρου, πληροφορήθηκε έκπληκτος ότι ο αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Στεργίου (ειδικός σύμβουλος της αρχιγραμματείας της .Ι.Συνόδου) είχε ήδη εισπράξει την επιταγή που είχε εκδοθεί από τη ΔΟΥ στο όνομα του Ευπρέπιου! Αναστατωμένος ζήτησε το φάκελο από την τράπεζα κι εκεί διαπίστωσε πως κάποιοι ή κάποιος αντέγραψαν την υπογραφή του και εισέπραξαν το ποσό των 3.895 ευρώ. Μάλιστα, μαζί με την «μαϊμού» εξουσιοδότηση υπήρχε και φωτοτυπία της αστυνομικής ταυτότητας που είχε παραδώσει προ δέκα ετών ως λαϊκός ο σημερινός ιεροδιάκονος, δηλαδή ταυτότητα που δεν είναι σε ισχύ. «Από τότε έχω εκδώσει άλλες δύο ταυτότητες» μας λέει. Ο ιεροδιάκονος πήγε αναστατωμένος στη μονή και ζήτησε εξηγήσεις από τον αρχιμανδρίτη Αμφιλόχιο, τον αρχιμανδρίτη Ευλόγιο Σάλτα και τον ηγούμενο Χρυσόστομο Κουλουριώτη. Οπως είπε στην «Espresso» ο ιεροδιάκονος, ο ηγούμενος του εξομολογήθηκε ότι ήταν δική του ιδέα να αντιγράψουν στην εξουσιοδότηση την υπογραφή του 37χρονου ιατρού-ιεροδιάκονου, την οποία στη συνέχεια επικύρωσε ως γνήσια ο αρχιμανδρίτης Ευλόγιος. Την εξουσιοδότηση έδωσαν στη συνέχεια στον π. Αμφιλόχιο ο οποίος και εισέπραξε από την τράπεζα το ποσό. Ο ηγούμενος αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος (που όπως μας είπε ο Ευπρέπιος είναι και προσωπικός φίλος του Αρχιεπισκόπου) παρακάλεσε τον ιεροδιάκονο να μη δοθεί συνέχεια στο θέμα και του επέστρεψε το ποσό των 3.895 ευρώ. «Αισθάνθηκα πολύ άσχημα που με εξαπάτησαν» μας λέει ο Ευπρέπιος και αμέσως πήγε στον μητροπολίτη Μεγάρων κ. Βαρθολομαίο στον οποίο είπε τι συνέβη. Ο μητροπολίτης όντας και νομικός, αφού κάλεσε και τον πρωτοσύγκελο της μητροπόλεως Δωρόθεο, είπε στον ιεροδιάκονο να καταθέσει μήνυση, αλλά ο Δωρόθεος είχε άλλη άποψη. «Αποψή μου ήταν το θέμα να σταματήσει αφού η παρεξήγηση λύθηκε και τα χρήματα επεστράφησαν, δηλαδή, δεν πραγματοποιήθηκε αυτό που είχαν σκεφθεί (οι τρεις μοναχοί) να κάνουν» δήλωσε ο πρωτοσύγκελος σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του: «Είπαμε να μη φτάσουμε στα άκρα και ο Ευπρέπιος συμφώνησε… Βέβαια, δεν ήταν και ό,τι καλύτερο η πράξη αυτή των ιερομόναχων…». Ο Ευπρέπιος μετά το περιστατικό είπε στους τρεις αρχιμανδρίτες ότι θέλει να συναντηθεί με τον Αρχιεπίσκοπο, για να εξομολογηθεί. «Ο Αρχιεπίσκοπος με γνωρίζει γιατί όταν ήταν μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας με φιλοξενούσε μαζί με τον πατέρα Χρυσόστομο Κουλουριώτη, από τον οποίο γνώρισε τον πατέρα Αμφιλόχιο, στο εξοχικό του στη Ζάλτσα» μας είπε ο ιεροδιάκονος, αλλά η εξομολόγηση αυτή δεν έγινε ποτέ αφού «όταν επισκέφθηκε τη μονή (στα Μέγαρα) ως αρχιεπίσκοπος ο κ. Ιερώνυμος, μόλις με αντίκρισε, γύρισε το βλέμμα του αλλού». Ο ιεροδιάκονος, που δεν επιθυμεί την ποινική δίωξη των τριών αρχιμανδριτών, σήμερα βρίσκεται σε άλλη μονή Μαζίου, γιατί, όπως ο ίδιος δηλώνει, «δεν θέλω να υπάρξει άλλο θύμα που να πέσει στα δίχτυα τους και να το χρησιμοποιήσουν όπως χρησιμοποίησαν εμένα».

Έξι ακόμη ερωτηματικά προκύπτουν από αυτήν την αδιάψευστη συνέντευξη, που περιέργως θάφτηκε από τον Τύπο, παρ’όλο που άγγιζε τον Αρχιεπίσκοπο. Η ανοχή του κ.Λιάπη  απέναντι σε μια τόσο ατιμωτική πράξη ιερωμένου, η άρνησή του να ακούσει το θύμα της και η πατριαρχική ανταμοιβή, όπως θα δούμε, του καταγγελθέντος (χωρίς ποτέ να απαντήσει) ως ενόχου. Το τέταρτο όμως και σημαντικότερο ερώτημα είναι πως πέντε χρόνια μετά, το 2014, το ιερωνυμικό μπλογκ Voiotos, όταν  σοβούσε ο καυγάς Αρχιεπισκοπής-Πατριαρχείου για το χρυσόμαλλο δέρας της Μητρόπολης των Ιωαννίνων, ξέθαψε την υπόθεση με επιλεκτική αναδημοσίευση από την ευσεβή ‘Εσπρέσσο’,  λογοκρίνοντας τις αναφορές που έθιγαν τον Αρχιεπίσκοπο και χωρίς λινκ  ή  στοιχειωδώς δεοντολογική αναφορά στην πηγή, ώστε να μην μπορεί ο αναγνώστης να βρει εύκολα και να διαβάσει όλο το ρεπορτάζ, βάζοντας τον τίτλο «Ιδού γιατί απομακρύνθηκε από τις συνοδικές υπηρεσίες της Ιεράς Συνόδου (sic) ο υποψήφιος για την Μητρόπολη Ιωαννίνων Αμφιλόχιος» (23 Ιουνίου 2014, 4:45μ.μ).

Τώρα αν όντως απομακρύνθηκε τότε και για ποιο λόγο, κι αν έγινε έτσι, γιατί έγινε στα μουλωχτά, είναι ένα πέμπτο ερώτημα. Υπάρχει και ένα έκτο, που προκύπτει από δημοσίευμα της εφημερίδας ‘Παρασκήνιο’ (16/11/2013), που τα λέει κάπως διαφορετικά: «Ο εν λόγω κληρικός (σημ.Λ.: Ο όσιος Αμφιλόχιος των Μεγάρων), μαζί με μερικούς ακόμη συνεργάτες, κληρικούς και λαϊκούς, υπήρξε ο αρχιτέκτων της αρχιεπισκοπικής εκλογής του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου το 2006. Μετά την εκλογή του επροτάθη να αναλάβει Αρχιγραμματέας της Συνόδου, πλην όμως δεν το δέχθηκε για να μην κατηγορηθεί ο νέος Αρχιεπίσκοπος για ρεβανσισμό. Ωστόσο, παρέμεινε για ένα διάστημα ως Σύμβουλος παρά τη Αρχιγραμματεία, θέση την οποία εγκατέλειψε ο ίδιος, όταν διαπίστωσε ότι δεν ήταν χρήσιμος στην Εκκλησία και τον Αρχιεπίσκοπο».

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος αργότερα, δεν δίστασε κι αυτός να λανσάρει τον όσιο Αμφιλόχιο, ως υποψήφιο μητροπολίτη της ληστρικής Μητρόπολης Ιωαννίνων («Η ιστορία των εθνικών κληροδοτημάτων που παρακρατά η Εκκλησία», ηΜΕΡΌΔΡΟΜΟς, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ  30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014». Όμως απέτυχε γιατί το φιλέτο αυτό ο κ.Λιάπης, που παράνομα αυτοδιορίστηκε όταν χήρεψε το 2014 τοποτηρητής της (ο Νόμος απαιτεί μητροπολίτη όμορης Μητρόπολης), μη αφήνοντάς την ούτε δευτερόλεπτο σε ξένα χέρια, το φύλαγε για δικό του άνθρωπο: «Ιερός πόλεμος για τα Ιωάννινα», «Τι κρύβεται πίσω από τη διαμάχη ανάμεσα στους κ.κ. Βαρθολομαίο και Ιερώνυμο» (ΤΟ ΒΗΜΑ, Αντωνιάδου Μαρία-22/6/2014). Μετά την ήττα του ο Δημήτρης Αρχοντώνης διόρισε τον όσιο Αμφιλόχιο μητροπολίτη της ανύπαρκτης επισκοπής Αδριανουπόλεως και για να ενοχλήσει τον κ. Γιάννη Λιάπη, τον έστειλε διευθυντή του Γραφείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα.

Να συμπληρώσω πως νομίζω ότι στην πατριαρχική ηθική, τα σκάνδαλα θεωρούνται προσόν για έναν υποψήφιο μητροπολίτη. Ο κ.Δημήτρης Αρχοντώνης, είχε διορίσει και χειροτονήσει αυθαίρετα το 1992 ως επίσκοπο Αργυροκάστρου στην κατώτερη φυλή των Αλβανών, τον μακαρίτη τώρα, Αλέξανδρο Καλπακίδη, που είχε κατηγορηθεί ως πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Νεαπόλεως από τον ανακριτή ιερέα για σωρεία σεξουαλικών σκανδάλων σε βάρος νεαρών γυναικών την ώρα της εξομολόγησης. Την υπόθεση αποκάλυψε η «Ελευθεροτυπία» και αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο του κ.Σπ.Καρατζαφέρη «Φάκελλος Εκκλησία» (Κάκτος-1979, πρόλογος Σεραφείμ Φυντανίδη), με το πολυσέλιδο πόρισμα (19.9.1969) των ανακρίσεων του ιερέα Παναγιώτη Ευαγγελόπουλου, που διέταξε ο τότε δεσπότης Θεσσαλονίκης, στο οποίο μέσα από σκανδαλιστικές και κωμικοτραγικές περιγραφές παρενοχλήσεων και γελοίων ερωτοτροπιών του ιερωμένου σε νεαρές θεούσες εξομολογούμενες, καταγγέλλονται βιασμός νεανίδος (σελ.79), παραβίαση του απόρρητου της εξομολόγησης, σεξουαλική διέγερση ευλαβών νεανίδων την ώρα της εξομολόγησης (!!!), χρηματισμός κλπ (σελ.68-80).  Ο αρχιμανδρίτης απέδωσε το πόρισμα σε συνωμοσίες των αντιπάλων του κληρικών. Η  υπόθεση δεν διελευκάνθηκε ποτέ και κανείς δεν ένιωσε την ανάγκη να δώσει εξηγήσεις στο σκανδαλισμένο κοινό. Στο βιογραφικό του Καλπακίδη αναγράφεται (Wikipedia): «Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, το κήρυγμα και την κατήχηση των νέων» !!! Η αλβανική κυβέρνηση δεν δέχτηκε τον Καλπακίδη, θεωρώντας προσβολή την ελληνορθόδοξη αντίληψη πως Αλβανοί, Παλαιστίνιοι κλπ είναι κατώτεροι λαοί που δεν δικαιούνται δικούς τους επισκόπους. Ο φερόμενος ως ερωτύλος παπάς, ονομάστηκε μετά, αντικανονικά, μητροπολίτης του ανύπαρκτου Σταυροπηγίου. Να καταλήξω με κάτι γενικότερο που αναφέρει ο Σπ.Καρατζαφέρης. Τα πορίσματα που κατηγορούν κληρικούς, μένουν συχνά θαμμένα στα ιερά συρτάρια για να κρατάει η ηγεσία τους υφισταμένους της, οι οποίοι όσο πιο διεφθαρμένοι και εκβιάσιμοι είναι τόσο ψηλότερα ανεβαίνουν στην εκκλησιαστική κλίμακα. Αν όμως συγκρουστεί ο κληρικός μαζί τους τον διαπομπεύουν ακόμη και και τον καθαιρούν, επαναφέροντάς τον μετά όταν συμμορφωθεί (σελ. 68-69).

Για να κλείσω αυτόν τον φοβερό κύκλο της Υποκρισίας, που από μόνος του μιλάει εύγλωττα και για τα ήθη της Εκκλησίας και για τον Φαρισαϊσμό της μόνιμης ασπίδας της και γραμμής της άμυνας Μαζινό, της παρδαλής και τυχοδιωκτικής Αριστεράς, που ανέκαθεν έκανε ακόμη και ως αντιπολίτευση κατά κανόνα τα στραβά μάτια, να θυμίσω πως πρόσφατα, στην επεισοδιακή παρέλαση στην έδρα της ζάπλουτης πολύφερνης Μητρόπολης («Ιωάννινα: Βίαια επεισόδια πριν την παρέλαση για την απελευθέρωση», νωρίτερα την Τρίτη στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων μεταξύ αντιεξουσιαστών και αστυνομικών, με αφορμή την παρουσία του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Χρήστου Παππά…»), τα ήθη της Εκκλησίας και της Αριστεράς, επέτρεψαν τη συνύπαρξη στο βήμα των επισήμων του Βούτση (πατρός) και του ιερωνυμικού μητροπολίτη, με τον χιτλερικό βουλευτή, ο οποίος συμμετείχε και στην πατριωτική εκδρομή Βίτσα, Αυλωνίτου, Κασιμάτη κλπ με τον σοιγκραφαία («Ο Α.Παπανδρέου αρχηγός της 17 Ν») υπουργό Στρατού στα ανατολικά σύνορα.

Να ρωτήσω τα αυτονόητα; Τι είδους ηθική υπόσταση διαθέτουν ένας αριστερός Πρόεδρος της Βουλής και ένας Μητροπολίτης, οι οποίοι ανέχονται να αυτοεκτίθενται στην εξέδρα των επισήμων, σε μια πατριωτική γιορτή, με τον εκπρόσωπο μιας υπόδικης, προδοτικής, χιτλερικής, εωσφορικής εγκληματικής οργάνωσης, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως «σπορά των ηττημένων του ‘45». Να συμπληρώσω πως υπάρχει πληθώρα φωτογραφιών του Παππά με χιτλερικά σύμβολα, με ναζιστικούς χαιρετισμούς, άλλες σε προσκύνημά του  στον τάφο του Μουσολίνι, όπως και ύμνοι του στον παιδεραστή δολοφόνο Στράιχερ («Το ναζιστικό ευαγγέλιο του Χρήστου Παππά» (Έθνος, 31.3.2013). Αντιλαμβάνομαι πως η παιδεραστία ως κακούργημα δεν προκαλεί ιδιαίτερο πρόβλημα στους εκκλησιαστικούς (βλ. Pokrov.org), αλλά στον κ. Πρόεδρο, γνωστό διακριτικό συνήγορο της Χ.Α. (εντελώς ενδεικτικά από ένα εκτεταμένο σύνολο επιβαρυντικών στοιχείων  «Ο Βούτσης «απενοχοποιεί» τις ψήφους της Χρυσής Αυγής»), ούτε αυτή η περγαμηνή του Παππά δημιουργεί κώλυμα;

ΥΓ
Ο Χρυσαυγίτης Παππάς, υπερασπιστής του μάντη Παϊσιου και υποκινητής μεσαιωνικών εισαγγελικών διώξεων (η πρότοιφωραρροισταιρά του φιλικού στην Χ.Α.  Παρρασκευώπουλλλου, αρνείται επίμονα να αλλάξει το βυζαντινό Νόμο), ξεμπροστιάζει (xristospappasblogspotgr/2013/04/blog-post_2735.html) τον «ομοφοβικό» πρώην φίλο της Χ.Α.  δεσπότη Χρήστο Μεντζελόπουλο, όταν ομολόγησε πως οι συναγωνιστές του στην υπόθεση του Χυτήριου (ευσεβής Παναγιώταρος: «Γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες» κλπ) είναι Σατανιστές: «Τρίτη, 23 Απριλίου 2013. Τώρα πέφτουν οι μάσκες…..Ο Μητροπολίτης Πειραιώς … δεν θέτει θέμα στην Ι. Σύνοδο … ούτε για συναδέλφους του Μητροπολίτες οι οποίοι … σχεδιάζουν τυχοδιωκτική και ανίερη προσέγγιση της άθεης αριστεράς με την Ορθόδοξη Εκκλησία …ούτε για την εμπλοκή Μητροπολιτών στην λίστα Λαγκάρντ, αλλά ούτε και για την ιδιαίτερη προτίμηση πολλών συναδέλφων του στα ’’οθωμανικά’’ ήθη. Ο Πειραιώς με όλους αυτούς αποτελούν μέλη της ίδιας Ιεραρχίας..».

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερή» Εξουσία, φασισμός, Γράμμα από το Ληξούρι, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, Επάναστἀτες του Κώλου, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

12 Responses to Σε τι θεό πιστεύει ο Αρχιεπίσκοπος Λιάπης;

  1. Ο/Η Κάσυ Διάρη λέει:

    https://omadeon.wordpress.com/2015/05/28/voutsis-yper-koykoylomatos-skandalwn/
    28/05/2015
    Ο Βούτσης ζητάει κουκούλωμα σκανδάλων!

    Ο Νίκος Βούτσης (υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης) στις 7 Μαΐου 2015 δήλωσε τα εξής, που αναπαράχθηκαν… θριαμβευτικά από τη Χρυσή Αυγή και χρυσαυγίτικα -κυρίως- blogs:

    «Σε ομιλίες μου ήμουν σαφής και προειδοποίησα: Δεν θα κερδίσει κανείς εάν αυτοί οι φάκελοι βγουν στη δημοσιότητα. Η μόνη που θα βγει κερδισμένη θα είναι η Χρυσή Αυγή, που θα τρίβει τα χέρια της ενόψει της δίκης. Δεν θα το κάνουμε, αλλά δυστυχώς σε αυτόν τον φάκελο υπάρχουν αποτυπώματα. Δεν θα ξανανοίξει αυτός ο κύκλος»…

    Ας δούμε όμως και το σχετικό άρθρο της Εφ.Συν. «Κλείνει ο κύκλος του συστήματος διαπλοκής» (του Στέργιου Ζιαμπάκα, 08.05.2015). Κουράστηκα να το βρω, διότι το google δίνει (σχεδόν αποκλειστικά) χρυσαυγίτικα site, αν ψάξουμε με βάση τις φράσεις του Βούτση. Σε σχεδόν όλα τα άλλα site επικράτησε εκκωφαντική σιωπή:

    http://www.efsyn.gr/arthro/kleinei-o-kyklos-toy-systimatos-diaplokis

  2. Ο/Η Κάσυ Διάρη λέει:

    https://jailgoldendawn.com/2017/03/05/%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CE%B9%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF/

    “Κρατάει” ο Κουκούτσης τον Μιχαλολιάκο; – Παράλυτη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής
    jailgoldendawn / 3 days ago

    Η Χρυσή Αυγή υπέστη χτες μια πρώτης τάξης πολιτική και κοινοβουλευτική ήττα.

    Η ανεξαρτητοποίηση Κουκούτση σημαίνει ότι η Χρυσή Αυγή περνάει πλέον στην 4η θέση μέσα στη Βουλή, με την Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) να καταλαμβάνει την 3η.

    Η Χρυσή Αυγή διαμαρτυρόταν μέχρι σήμερα ότι “σκοτεινά κέντρα” επιδιώκουν να την αποκαθηλώσουν από την θέση του τρίτου κοινοβουλευτικού κόμματος. Τελικά, ήταν ένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής – και μάλιστα από τους φερόμενους ως έμπιστους του “αρχηγού” – που στέρησε από τον Μιχαλολιάκο το δικαίωμα να μιλάει μετά τον Μητσοτάκη στις κοινοβουλευτικές μονομαχίες. Οι συζητήσεις για το τι πρόκειται να συμβεί σε περίπτωση διερευνητικών εντολών από την παρούσα Βουλή έλαβαν χτες άδοξο τέλος.

    Το εντυπωσιακό όμως δεν είναι αυτό. Αποχωρήσεις έχουν υπάρξει σε όλα τα κόμματα.

    Το εντυπωσιακό είναι ότι, 24 ώρες μετά την ανεξαρτητοποίηση, η Χρυσή Αυγή δεν έχει εκδώσει ούτε καν ανακοίνωση κατά του Κουκούτση, με το στοιχειώδες – σε τέτοιες περιπτώσεις – αίτημα να παραιτηθεί ο ανεξαρτητοποιηθείς από τη βουλευτική έδρα.

    Ποιά μπορεί να είναι η λογική εξήγηση;

    (….)

    β. Η δεύτερη ερμηνεία είναι βγαλμένη από τον ναζιστικό υπόνομο. Η εφημερίδα Μακελειό είχε ήδη σπεύσει να την προβάλλει σε πρωτοσέλιδό της – δήθεν αποδοκιμάζοντάς την (είναι ειδικός σ’ αυτά ο Χίος). Ο Κουκούτσης συνέλαβε, λέει, την Ζαρούλια σε άκομψη στιγμή και εκβίασε τον Μιχαλολιάκο, για να τον επανεντάξει στις λίστες του κόμματος τον Σεπτέμβριο του 2015. Ο Κουκούτσης λοιπόν “κρατάει” τον Μιχαλολιάκο.

    “Ο βουλευτής Δημήτρης Κουκούτσης εκβίαζε τον αρχηγό για να τον βάλει στο ψηφοδέλτιο”

    Ο χώρος της ναζιστικής ακροδεξιάς ειδικεύεται σε τέτοιες “καταγγελίες”, τις οποίες βρίσκουμε ελάχιστα αξιόπιστες και εξόχως απωθητικές. Αυτό πάντως που με κάποιο τρόπο πρέπει να εξηγηθεί είναι η μη χρήση από τον Μιχαλολιάκο της έγγραφης δήλωσης “εν λευκώ παραίτησης” που όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής υπογράφουν πριν πάρουν το χρίσμα (αυτό το γνωρίζουμε με βεβαιότητα). Ίσως υπάρχει κάποιο παρασκήνιο εδώ, αν κρίνουμε και από την αυτοπρόσωπη παράδοση της δήλωσης ανεξαρτητοποίησης του Κουκούτση στον πρόεδρο της Βουλής το πρωί του Σαββάτου…

  3. Ο/Η Παλιός λέει:

    http://archive.is/ZHIQk

    Σκάνδαλο …Βοιωτοπεδίου

    Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Φωτ.:ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

    Ιερός επενδυτής και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος! Ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, όχι μόνο θεώρησε δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας σε εκτάσεις τουλάχιστον 80.000 στρεμμάτων στον Παρνασσό και άλλα βοιωτικά βουνά και κάμπους, αλλά παραχώρησε κάποιες για εκμετάλλευση σε επιχείρηση της οικογένειάς του.

    «Δεν φταίω που το μοναστήρι έχει ιδιοκτησία… Πρέπει να είστε ευγνώμονες, γιατί έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»
    Πρόκειται για επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν ο αδελφός του Αλέξανδρος Λιάπης, ο ανιψιός του Αναστάσιος μαζί με τη σύζυγό του και οι σύζυγοι άλλων δύο ανιψιών του. Ο Ιερώνυμος πάσχισε επί χρόνια να κατοχυρώσει εκτάσεις που θεωρεί μοναστηριακές σε ολόκληρη την ανατολική πλευρά του Παρνασσού έως την Αράχοβα, στο όρος των Μουσών Ελικώνα και άλλες περιοχές προς τη Δαύλεια, τη Χαιρώνεια, τη Λιβαδειά και το Δίστομο έως τη θάλασσα στην Αντίκυρα.

    Μία από τις πιο ενδεικτικές κινήσεις είναι, ίσως, η ανακοίνωση που εξέδωσε στις 14 Μαΐου 2007 μέσω του «Κέντρου Οικολογικών-Βιολογικών Καλλιεργειών» της Ιεράς Μητρόπολης Θηβών & Λεβαδείας. Σημειωτέον ότι το κέντρο αυτό ιδρύθηκε από τον Ιερώνυμο το 2001 με στόχο «την εμπέδωσιν των βιολογικών και οικολογικών καλλιεργειών για το γενικότερον όφελος». Ομως ο μετέπειτα αρχιεπίσκοπος προχώρησε τον Δεκέμβριο του 2005 σε τροποποίηση του καταστατικού του κέντρου θέτοντας πρώτο σκοπό την «καταγραφή και κατοχύρωση της ιδιοκτησίας και οριθέτηση της μοναστηριακής περιουσίας». Λέει, λοιπόν, στην ανακοίνωση εκείνη:«Τα κτήματα που διεκδικούνται προς το παρόν είναι:

    1) Ακρινό Νερό

    2) Νεοχώρι-Καμάρα

    3) Λούγαρη-Διχάλα

    4) Ποιμνιοστάσιο Παρορίου

    5) Βόσκημα Ελικώνος

    6) Βόσκημα Λυκούρεσι

    7) Τσέρεσι

    8) Ζαλτσα

    9) Σκροπονέρια»

    Η ανακοίνωση παραθέτει τις εκτάσεις που «προς το παρόν» διεκδικούνται χωρίς αναφορά στην έκτασή τους, εκτός από το Νεοχώρι-Καμάρα. Χρειάστηκε μακρά έρευνα αρχείου και συζήτηση με τον πρόεδρο της «Εταιρείας Μελέτης Δημοτικών Προβλημάτων Δαύλειας» Γιάννη Πραγιάννη για να αντιληφθούμε έως ένα βαθμό την έκταση της διεκδίκησης.

    Νεοχώρι-Καμάρα

    Γιατί λοιπόν αναφέρει ότι η συγκεκριμένη έκταση είναι 5.000 στρέμματα; Ισως διότι αναγγέλει αμέσως μετά τη συνεργασία στην αξιοποίηση της έκτασης με την Αδαμαντία Ματθαίου, σύζυγο του ανιψιού Αναστάσιου Λιάπη. Παρακάτω όμως, δηλώνει ότι δεν θέλει να απομακρύνει κανέναν «εκ των επιθυμούντων να βόσκουν εντός τα αιγοπρόβατά των». Καλεί μάλιστα άλλον ενδιαφερόμενο κτηνοτρόφο σε συνεργασία «με τον όρο ασφαλώς ότι θα δεχθεί την κυριότητα της μονής επί του αγροκτήματος»…

    «Πρόκειται για τον κτηνοτρόφο Ζαχαρία Καρούζο», μας λέει ο κ. Πραγιάννης, μέλος οικογένειας που εδώ και χρόνια βόσκει τα πρόβατα στη συγκεκριμένη περιοχή. Ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος ποτέ δεν αναγνώρισε την κυριότητα της μονής και είχε το θάρρος να κινηθεί δικαστικά εναντίον της οικογένειας Λιάπη σε αγωγή που εκδικάστηκε την Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008.

    Ζητούμε να γνωρίσουμε τον κ. Καρούζο και ξεκινούμε μαζί με τον κ. Πραγιάννη από τη Δαύλεια. Τον συναντούμε μαζί με τα γίδια του στο δρόμο για Παρόρι. Μας δείχνει ψηλά πίσω από το βουνό για να καταλάβουμε πού είναι η Καμάρα, «εκεί που έβοσκα τα ζωντανά από τότε που γεννήθηκα». «Από το 2005 ταλαιπωρούμαι, αλλά δεν το βάζω κάτω. Τα κρατώ εδώ, κουβαλώ νερό με το βυτίο για να τα ποτίζω. Ο Λιάπης ήθελε να περιφράξει ακόμη και την ποτίστρα που είχε φτιάξει η κοινότητα. Ηρθε, είπε ότι θα με διώξει, θα με λιώσει. Μαλώσαμε. Ηρθε μετά ο δεσπότης, είπε ότι θα τα κανονίσουμε. Επειτα από 10 μέρες, ήρθαν και με τρέχανε στον εισαγγελέα»… Τον ρωτούμε αν είναι ο μόνος κτηνοτρόφος που θίγεται.

    «Υπάρχουν και άλλοι. Αλλά δεν μιλάνε. Περιμένουν από τον δεσπότη να τους διορίσει τα παιδιά. Φοβούνται». Εκείνος δεν φοβάται; Μισό χαμόγελο. «Φοβάμαι μόνο που έχουν πλακώσει λύκοι και μου έφαγαν μόνο φέτος 70 ζωντανά». Μας μιλά για τα δύο παιδιά του, μαθητές. Μάλλον δεν πρέπει να ελπίζουν σε διορισμό…

    «Εγώ ήξερα ότι η Εκκλησία είναι κοντά στους φτωχούς ανθρώπους», μας λέει η Μαργαρίτα Αργυράκου-Miernik, αντιπρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Βοιωτίας, η οποία κατάγεται από την Πολωνία αλλά ζει εδώ και χρόνια στην περιοχή: «Εδώ όμως κοιτάζει να μας στερήσει ακόμη και τα βασικά και ο δήμος δεν κάνει τίποτε γι’ αυτό».

    Στον δρόμο για την Καμάρα όπου έχει το ποιμνιοστάσιο η οικογένεια Λιάπη, ο κ. Πραγιάννης μάς δείχνει χοντρούς ξύλινους πασσάλους και σίδερα: «Εδώ η οικογένεια επιχείρησε να περιφράξει δημόσια δασική έκταση. Θέλουν σιγά σιγά να βάλουν πόδι σε όλο τον Παρνασσό».

    «Εδώ και χρόνια οι υπεύθυνοι της Εκκλησίας ζητούσαν από τους βοσκούς να υπογράφουν χαρτιά ότι πλήρωναν για να βάζουν τα ζώα τους ακόμη και αν δεν έδιναν δραχμή», συμπληρώνει ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Δαύλειας Θανάσης Μπαϊρακτάρης.

    Δημόσιες-δασικές

    Πάντως, η έκταση «Νεοχώρι-Καμάρα» περιγράφεται ως «δημόσια» και «δασική» σε έγγραφα του Δασαρχείου Λιβαδειάς με χρονολογίες 22/6/1987, 22/8/1996, 12/9/2001, 6/11/2003, 10/4/2006 και 7/12/2007. Στα ίδια έγγραφα, ο δημόσιος χαρακτήρας αποδίδεται και στις εκτάσεις Λαπαθιάς, Ανω Τσέρεσι, Ακρινό Νερό, Λούγαρη που διεκδικεί η μητρόπολη. *

    Ιερώνυμος: Ζείτε από τα χωράφια μας…

    «Αν έχει το μοναστήρι ιδιοκτησία τόσο, δεν φταίμε εμείς. Το βρήκαμε. Το έχουμε. Τουναντίον πρέπει να είστε ευγνώμονες γιατί όλοι έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»…

    Μπορεί σήμερα ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος να εμφανίζεται σκεπτικός και να προτρέπει τον ηγούμενο Εφραίμ σε επίδειξη σύνεσης, λίγα χρόνια πριν όμως, ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας είχε ήδη εκδώσει μόνος του δικαστικές αποφάσεις, θεωρούσε εκκλησιαστικά δεκάδες χιλιάδες στρέμματα στον Παρνασσό και ζητούσε λαλίστατος συνεργασία με τοπικούς φορείς.

    Η μονή Ιερουσαλήμ, μέσω της οποίας διεκδικούνται δεκάδες χιλιάδες στρέμματα στον Παρνασσό. Ο Ιερώνυμος ήθελε να μετατρέψει το προαύλιό της σε προπονητικό κέντρο
    «Εμείς δεν έχουμε ανάγκη από κτήματα, να τα κάνουμε τι τα κτήματα ως Εκκλησία; Τα κτήματα παίρνουν αξία όταν μεταμορφώνονται στα χέρια των ανθρώπων. Οχι ποιος θα μαζέψει από 20 ρίζες ελιές να κάνει 5 κιλά λάδι. Αυτό είναι αστείο. Αλλά πώς μπορούμε να το κάνουμε μια μονάδα, η οποία θα έχει ενδιαφέρον (…). Ξέρετε τι μαγεία είναι αυτό, να μπορεί να έρθει ο εκδρομέας να δει το μοναστήρι, να πάει κάπου να φάει, να πιει τον καφέ του…».

    Τα παραπάνω λόγια του Ιερώνυμου μαζί με άλλα ακόμη περιλαμβάνονται στα επίσημα πρακτικά συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου της Δαύλειας στις 13 Οκτωβρίου 2003. Χωρίς την περίσκεψη που τον χαρακτηρίζει σήμερα, ο νυν αρχιεπίσκοπος αρνείται κάθε συζήτηση για το αν είναι δημόσια τα κτήματα σε τεράστιες εκτάσεις του ανατολικού Παρνασσού αλλά και έως τη Χαιρώνεια, το Δίστομο και τη Λιβαδειά: «Να μην το κουβεντιάσουμε». «Δεν φταίω εγώ που είναι δικά μας». «Οι αιώνες το λένε». Με αυτές τις φράσεις αντικρούει κάθε αμφισβήτηση αλλά και τα έγγραφα του Δασαρχείου που χαρακτήριζαν τις εκτάσεις δημόσιες. Ο Ιερώνυμος μιλά σε «μια ιστορική βραδιά», όπως λέει, με αμεσότητα για τα σχέδια αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, άλλοτε αυστηρά και άλλοτε «παιδευτικά»: «Εγώ, αν δεν κουβεντιάσουμε, μόνος μου δεν κάνω τίποτα. Εγώ βλέπω ότι αυτό το πράγμα είναι ένας ωραίος χώρος που πάει χαμένος» (σ.σ. μιλά για κατασκηνώσεις της Εκκλησίας στον Παρνασσό δίπλα στη Μονή Ιερουσαλήμ με αυθαίρετα -κατά την Πολεοδομία- κτίσματα).

    Αμέσως μετά όμως: «Εάν το δημοτικό συμβούλιο μου πει άστε μας ήσυχους, εγώ έχω τα σχέδιά μου. Ηδη έβαλα θέρμανση στο πάρκο, θα τον θερμάνω όλο τον χώρο και θα έρθω σε επαφή με τις ομάδες της επαρχίας μας. Ελάτε εδώ πέρα, έχει διανυκτέρευση, έχει εστιατόριο. Και ποια οργανωμένη ομάδα δεν θα θέλει τα παιδιά της να τα γυμνάσει εκεί πέρα;».

    Επίδειξη δύναμης

    Ο Ιερώνυμος αποδεικνύεται εξαιρετικά πολιτικός και ευέλικτος. Αλλοτε μιλά για τα αγαθά της συνεργασίας ανάμεσα στους τοπικούς παράγοντες: «Στην Ιστορία, είτε επίσκοποι είμαστε είτε δήμαρχοι είμαστε, είτε καλόγεροι στα μοναστήρια, όταν ο σκοπός που βάζουμε δεν έχει όραμα το γενικό συμφέρον αλλά έχει προσωπικές επιδιώξεις, πάντοτε αυτό θα αποτύχει, θα βυθιστεί και αντί να βοηθήσει αυτούς που εργάζονται θα γίνει μπούμερανγκ».

    Αλλοτε όμως κάνει ξεκάθαρα επίδειξη δύναμης: «Μπορώ αυτά τα χρήματα να πω στον κύριο Χριστοδουλάκη (τότε «τσάρο» της Οικονομίας), θα τα κόψεις από την περιφέρεια και θα μου τα δώσεις εμένα κατευθείαν. Το καταφέρνω»!!! (Η επιτυχία αφορά 20 εκατ.δραχμές για κατασκευή δεξαμενών.)

    Αμέσως παρακάτω, ο νυν αρχιεπίσκοπος πέφτει κάπως ιεραρχικά αν και τα ποσά ανεβαίνουν: «Είμαστε στη Λαμία, βλέπω τον κύριο περιφερειάρχη και του λέω «σας παρακαλώ πολύ θέλω να μου δώσετε 30 εκατομμύρια (δραχμές) για να φτιάξω τα γήπεδα της κατασκηνώσεως». Και μου λέει «ευχαρίστως τα έχετε» (…). Ξαναπάω στον περιφερειάρχη και του λέω, «σας παρακαλώ πολύ εκεί που θα βάλετε εμένα 30 εκατ. θα βάλετε -και είπε ναι- και 70 εκατ. για το γήπεδο της Δαύλειας»».

    «Αποσυνάγωγος», ο κτηνοτρόφος Ζ. Καρούζος κινήθηκε δικαστικά κατά των συγγενών του αρχιεπισκόπου. «Οι άλλοι δεν μιλούν, περιμένουν διορισμούς για τα παιδιά τους», μας λέει
    Για να επανέλθει δριμύτερος μόλις τον ρωτούν γιατί δεν έφτασαν τα χρήματα στην πόλη: «Γράφω στον περιφερειάρχη και του λέω «σας ευχαριστώ πολύ για τον κόπο που κάνατε (!), τα λεφτά δεν τα χρειάζομαι, κρατήστε τα και δώστε τα στη Λαμία»».

    Ο τότε μητροπολίτης παίζει και σε άλλα σημεία δεξιοτεχνικά με τους τοπικούς ανταγωνισμούς. Λέει και λέει για τις προόδους που έχει πετύχει η Αράχοβα σε αντίθεση με τη Δαύλεια, παρά το γεγονός ότι κάποτε ήταν και τα δύο μικρά χωριά σε δύο διαφορετικά σημεία του Παρνασσού: «Η Αράχοβα μπροστά στη Δαύλεια δεν ήταν τίποτε. Η Δαύλεια ήταν ένα κόσμημα (…). Σήμερα δείχνει μια λεηλατημένη πόλη».

    Εμπορική περισυλλογή

    Την ευελιξία του δείχνει ο νυν αρχιεπίσκοπος και δίνοντας ορισμούς για το τι είναι ένα μοναστήρι: «Είναι μια οικονομική μονάδα. Οπως λέμε σήμερα η «Πεσινέ» ή η «Λάρκο», για την εποχή εκείνη (σ.σ. Τουρκοκρατία και περασμένος αιώνας) ήταν το αντίστοιχο γιατί είχε εκτάσεις πολλές, πολλούς εργάτες, μοναχούς, υπηρέτες (…) ήταν μια βιομηχανική μονάδα (…) ένα εμπορικό κέντρο». Τα λέει όλα αυτά καταλήγοντας ότι σήμερα είναι «ο τουρισμός που μπορεί να δώσει μια ελπίδα γι’ αυτόν τον τόπο». Οταν όμως παρακάτω ο τότε δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Πραγιάννης αναφέρεται ειδικά στις περιφράξεις με τις οποίες έχει κλείσει παρανόμως δημόσιος δασικός χώρος γύρω από τη Μονή Ιερουσαλήμ, ο Ιερώνυμος αλλάζει ρότα: «Το μοναστήρι είναι τόπος αυτοσυγκεντρώσεως, τόπος προσευχής, τόπος περισυλλογής και έτσι πρέπει να το βλέπουμε»…

    «Να είστε ευγνώμονες»

    Ο τότε μητροπολίτης δεν σπεύδει απλώς να θεωρήσει δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας στα αμφισβητούμενα κτήματα. Μιλά απαξιωτικά για την κυβέρνηση: «Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν η κυβέρνηση είναι πράσινη ή μπλε ή κόκκινη, κοιτάω να κάνω τη δουλειά μου». Επιτίθεται σε όσους σχολιάζουν τις παράνομες περιφράξεις στο δάσος: «Εσείς τα σπίτια σας τα φράζετε (…). Γιατί δεν το απελευθερώνετε και εσείς να μπορούμε να κάνουμε κάτι εκεί πέρα να περπατάμε; (…). Μας ρώτησες εμάς πώς έφτιαξες τη μάντρα σου; Αν έχει το μοναστήρι ιδιοκτησία τόσο, δεν φταίμε εμείς. Το βρήκαμε. Το έχουμε. Τουναντίον πρέπει να είστε ευγνώμονες γιατί όλοι έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»…

    Επαναστατικό δίκαιο

    Με αφορμή όσους αμφισβητούν την ιδιοκτησία της Εκκλησίας στα κτήματα, ο Ιερώνυμος δεν χάνει την ευκαιρία να «καρφώσει» τον τότε αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο για τη διαμάχη που είχε ξεσπάσει με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Υπενθυμίζεται ότι κεντρικό σημείο τριβής ήταν η εκλογή μητροπολιτών στις Νέες Χώρες (Θεσσαλονίκη κ.λπ.).

    Και ο νυν αρχιεπίσκοπος λέει ότι η Μονή Ιερουσαλήμ (μέσω της οποίας διεκδικούνται εκτάσεις) επιθυμεί κάποια συνεννόηση, «αλλά όμως όχι επαναστατικό δίκαιο όπως κάνουμε εμείς τώρα στο Πατριαρχείο (…). Γιατί είναι δικό του και αφού είναι δικό του πώς θα σ’ το δώσει;».

    Εκταση, τρεις ώρες περπάτημα!

    Τις διεκδικήσεις της Εκκλησίας σε όλα τα σημεία του ορίζοντα μας δείχνουν η Μ. Αργυράκου – Miernik, ο Γ. Πραγιάννης και ο Θ. Μπαϊρακτάρης
    Αν και ο Ιερώνυμος δεν… πέτυχε όσα ο ηγούμενος Εφραίμ στο Βατοπέδιο, εκμεταλλεύθηκε ωστόσο στο έπακρο ένα κράτος που λειτουργεί με συνθήκες 19ου αιώνα και δεν έχει καταφέρει να οργανώσει σύγχρονο κτηματολόγιο. Πώς αλλιώς δηλαδή να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι το 2002, το τοπικό Υποθηκοφυλακείο παρέχει επίσημο έγγραφο και περιγράφει το μεν «βόσκημα Ακρινό Νερό» ως «έκτασης 3 ωρών περιφερειακώς», το δε «βόσκημα Διχάλια-Λούγαρη έκτασης 4 ωρών περιφερειακώς»; Ισως ότι θα πληρώσει φόρο 20 λεπτών και τριάντα δευτερολέπτων… Το άλλο δεδομένο είναι ότι ο νυν αρχιεπίσκοπος εμφανίστηκε και με περιβολή επενδυτή στην τοπική κοινωνία: Στο δημοτικό συμβούλιο Δαύλειας στις 3/12/2003, η τότε δήμαρχος Κατερίνα Παπαβασιλείου θα πει μεταξύ άλλων: «Η πρότασή μας είναι να γίνει αυτή η συνεργασία (σχετικά σε διπλανό άρθρο) και επιτέλους να ξεκινήσουμε σε μια σωστή βάση με έναν επενδυτή, γιατί, αν προσέξατε, τον αναφέρω και ως επενδυτή τον μητροπολίτη εδώ, γιατί είναι από τους μοναδικούς επενδυτές που έχουμε στον δήμο»… Στις τότε εμφανίσεις του ο νυν αρχιεπίσκοπος θεωρούσε δεδομένο ότι η έκταση «Ακρινό Νερό», δηλαδή όλος ο ανατολικός Παρνασσός έως τη Δαύλεια όπως εξηγεί ο Γ. Πραγιάννης, είναι μοναστηριακή. Επικαλούνταν μάλιστα δικαστική απόφαση του 1992 που όμως «τον δικαίωνε μόνο για 1 στρέμμα και 250 τ.μ. από τα 38.000 στρέμματα που θεωρεί ότι είναι». Η δίκη του ’92 έγινε για εκκρεμότητα που υπήρχε από το 1952, αλλά ακόμη και γι’ αυτό το 1,25 στρ. δίπλα στη Μονή Ιερουσαλήμ, υπάρχει σε εκκρεμότητα δίκη σε δεύτερο βαθμό προσδιορισμένη για τις 3/5/2010.

    Λυκούρεση

    Μια άλλη δίκη είναι προγραμματισμένη για τον ερχόμενο Νοέμβριο και αφορά 17.000 στρέμματα (ίσως εγείρει διεκδικήσεις και για 14.000 ακόμη) γύρω από τη Μονή Λυκούρεση. Η συγκεκριμένη μονή είναι ανάμεσα σε εκείνες που είχαν υπογράψει με βάση τον νόμο Τρίτση (παραχώρηση εκτάσεων μονών) του 1987, αλλά τώρα ζητεί πίσω εκτάσεις που σε ένα βαθμό έχουν παραχωρηθεί ήδη από προηγούμενες δεκαετίες σε ακτήμονες με τίτλους. Στη Μονή Λυκούρεση, όπου και η κατοικία του εκάστοτε μητροπολίτη, ολοκληρώνουμε την επίσκεψη στην περιοχή. Πίσω από ψηλούς τοίχους η μονή, περικυκλωμένη από λοφάκια με χαμηλά δέντρα, γεννήματα αναδάσωσης ύστερα από πυρκαγιά. Περικυκλωμένη και από γίδια που βόσκουν ανενόχλητα χωρίς να νοιάζονται για δικαστική δικαίωση…

    arihadj@enet.gr

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 04/10/2008

    https://symparataxi.wordpress.com/2008/10/02/ieresaftheresies/

    «Ιερές αυθαιρεσίες» – Ευαγγελίστρια

    Posted by symparataxi στο Οκτώβριος 2, 2008

    Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ
    ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΙΣΜΟΥ

    Ένα τεράστιο μοναστηριακό συγκρότημα
    κτίζει αυθαίρετα o κ. Ιερώνυμος στο δάσος του Ελικώνα
    Η Μητρόπολη Θηβών ‐ Λεβαδείας κατέλαβε σταδιακά μία μεγάλη
    έκταση του όρους Ελικώνα πλησίον σημαντικών αρχαιολογικών χώρων
    [Άσκρης, Κοιλάδας Μουσών(*) κ.ά.]. Ο πρώην μητροπολίτης Θηβών
    Ιερώνυμος παρερμηνεύοντας τη νομοθεσία για την εκκλησιαστική
    περιουσία (νόμος Τρίτση) κατέλαβε τεράστιες εκτάσεις πευκοδάσους γύρω
    από το νεοσυσταθέν μοναστήρι του Ζαγαρά ή Ευαγγελίστριας, χώρος, που
    σύντομα εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο μοναστηριακό συγκρότημα. Δίπλα
    του ανεγέρθηκε ένα σύγχρονο συνεδριακό κέντρο, ενώ τώρα ετοιμάζεται
    και δεύτερο.
    Όλα αυτά γίνονται χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας ή πολεοδομικές άδειες
    μέσα σε δασικό χώρο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ο οποίος σταδιακά
    υποβαθμίζεται με την ανοχή όλων των αρμοδίων φορέων του Κράτους
    (Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Δασαρχείου, Πολεοδομίας, Αρχαιολογικής
    Υπηρεσίας κ.ά.), που λειτουργούν υπό την ασφυκτική πίεση της Εκκλησίας.

    Ο “Μυστράς” του Ελικώνα

    Πλησίον του χωριού Ευαγγελίστρια (Ζαγαράς) υπήρχε μόνο ένας μικρός
    βυζαντινός ναός χαρακτηρισμένος από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ως ιστορικό
    μνημείο. Αυτομάτως ο περιβάλλον χώρος σε ακτίνα χιλίων μέτρων θεωρείται ως
    ζώνη προστασίας του εκάστοτε μνημείου. Στην «Ιστορία των Θηβών» του
    Γεωργίου Τσεβά, γραμμένη το 1928, ο συγγραφέας αναφέρεται με
    λεπτομέρειες στα μοναστήρια της Βοιωτίας. Παρ’ όλο που αναφέρει πλείστα όσα
    μοναστήρια, δεν κάνει καν νύξη για ύπαρξη μοναστηριού στην θέση
    Ευαγγελίστρια. Προφανώς η μονή Ευαγγελίστριας δεν υπήρχε το 1928 ούτε καν
    σαν ιστορική μνήμη, γιατί στο βιβλίο αναφέρονται άλλα μοναστήρια που
    προϋπήρξαν, αλλά δεν ήταν σε λειτουργία τις ημέρες του. Η ύπαρξη βυζαντινού
    ναού στο συγκεκριμένο χώρο δεν συνεπάγεται την ύπαρξη μοναστηριού, λόγος, ο οποίος θα δικαιολογούσε ενδεχομένως την επανίδρυση κάποιας μονής εκεί.

    (*) Για την καταπάτηση και καταστροφή της Κοιλάδας των Μουσών από τον κ. Ιερώνυμο, βλ.
    «Δ», τ. 248‐249, 251, 257, 260‐261, 279 και 310.


    Σπασμένο τεμάχιο αρχαίου
    μαρμάρου με σκαλισμένο ένα βραχύ
    ξίφος. Φωτογραφήθηκε πλησίον
    του βυζαντινού ναού, όπου
    προφανώς προϋπήρχε αρχαίο
    Ελληνικό ιερό ‐πιθανώς Νυμφαίο‐
    λόγω των άφθονων νερών της
    περιοχής
    .

    Εντός του χώρου προστασίας του βυζαντινού μνημείου σταδιακά
    κατασκευάστηκε ένα ολόκληρο κτιριακό συγκρότημα, η Ιερά Μονή
    Ευαγγελίστριας. Ο κ. Ιερώνυμος, μητροπολίτης Θηβών ‐ Λεβαδείας από το 1981ενέτεινε τις προσπάθειές του και η μονή αυτή, όπως φαίνεται και στις
    φωτογραφίες, μετεξελίχθηκε σε ένα μοναδικό μοναστηριακό συγκρότημα έξω από το Άγιο Όρος με εκκλησίες, δρόμους, αίθουσες, καταλύματα, βοηθητικούς χώρους, εγκαταστάσεις ρεύματος, τηλεφώνου κ.λπ., σε ένα σύγχρονο μικρό “Μυστρά”.
    Σε ερωτήσεις που της τέθηκαν η Α΄ Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων
    δεν ήταν σε θέση να δώση εξηγήσεις για την ύπαρξη του τεραστίου αυτού
    συγκροτήματος. Τον μόνο προβληματισμό που εξέφρασε ήταν πως με την
    ενσωμάτωση του βυζαντινού μνημείου στο μοναστήρι αυτό έπαψε να είναι
    επισκέψιμο στο ευρύ κοινό παρά μόνον με την συναίνεση των μοναχών.
    Από οικολογικής πλευράς ο χώρος είναι δασικός με δάση πεύκων και
    ελάτων. Το οροπέδιο από την Ευαγγελίστρια μέχρι την Κορώνεια είναι ιδιαίτερου
    φυσικού κάλλους με σπάνια βότανα. Μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις έχουν
    άμεσες αρνητικές συνέπειες στο οικοσύστημα. Η Δασική Υπηρεσία όμως, δεν
    επεμβαίνει. Ούτε η Πολεοδομία επεμβαίνει παρ’ όλο, που οι κατασκευές, όπως θα
    εξετάσουμε στη συνέχεια, δεν έγιναν μόνον χωρίς οικοδομική άδεια, αλλά και σε
    χώρο, στον οποίο η Εκκλησία δεν διαθέτει νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας.

    Στη θέση των δένδρων “φύτρωσαν” δύο συνεδριακά κέντρα
    Μερικές δεκάδες μέτρα από το μοναστηριακό συγκρότημα κι αφού
    κόπηκαν πλήθος αιωνόβιων δένδρων του δάσους του Ελικώνα, ο κ. Ιερώνυμος
    ανέγειρε ένα διώροφο σύγχρονο συνεδριακό κέντρο. Διαθέτει τεράστια αίθουσα
    διαλέξεων και μεγάλη κουζίνα, η οποία μπορεί να παρασκευάση γεύματα για
    200‐300 παρευρισκομένους.


    Δεξιά στη φωτογραφία διακρίνεται ένα μικρό μέρος του χωμένου στο δάσος
    μοναστηριακού συγκροτήματος. Επάνω αριστερά φαίνονται τα δύο συνεδριακά κέντρα.
    Στη μέση, στο άνοιγμα του δάσους μόλις διακρίνεται μέρος της οδού, που συνδέει τη
    μονή με τα συνεδριακά κέντρα. Κάτω από το άνοιγμα δεν υπάρχουν δένδρα, γιατί εδώ
    ρίχνουν τα σκουπίδια τους οι μοναχές· πρόσφατα τα σκουπίδια πήραν φωτιά και κάηκε
    μέρος του δάσους.

    Το συνεδριακό αυτό κέντρο φαίνεται πώς δεν επαρκούσε για τις
    συνεδριακές ανάγκες της μητρόπολης, διότι πρόσφατα ξεκίνησε η ανέγερση
    δεύτερου κτιρίου ‐τριώροφου αυτή τη φορά‐ ακριβώς δίπλα στο προηγούμενο. Το ‐ημιτελές ακόμα‐ δεύτερο συνεδριακό κέντρο φαίνεται ακόμα πιο επιβλητικό από
    το πρώτο, η δε αρχιτεκτονική του μοιάζει με πολυτελούς ξενοδοχείου.
    Τα συνεδριακά κέντρα δεσπόζουν στην περιοχή. Είναι ορατά και από το
    Φράγκικο κάστρο της Κοιλάδας των Μουσών, όπου, όπως ο «Δ» έχει
    επανειλημμένα καταγγείλει, ο κ. Ιερώνυμος έχει ξεκινήσει την αυθαίρετη
    κατασκευή ενός ακόμα μοναστηριού, της Μονής Μεταμορφώσεως του
    Σωτήρος. (βλ.: «Έγγραφο Ζαχόπουλου βάζει την «ταφόπλακα» στην
    Κοιλάδα των Μουσών», «Δ», τ. 310.)
    Μυστήριο πρέπει να θεωρηθή σε τι αποσκοπούν αυτά τα «συνεδριακά
    κέντρα». Δεν είναι μόνιμα στελεχωμένα, και δεν προσφέρονται λόγω των
    αποστάσεων και της δύσκολης προσβασιμότητας. Σε σπάνιες περιπτώσεις
    πολυήμερων συνεδρίων, που λαμβάνουν χώρα στο συνεδριακό κέντρο της
    Λιβαδειάς μία ημέρα παρουσιάσεων ανατίθεται στις εγκαταστάσεις της μονής
    Ευαγγελίστριας. Είναι αξιοσημείωτο, ότι σε περίπτωση ενός οικολογικού
    συνεδρίου με έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος αποφασίστηκε οι
    παρουσιάσεις να λάβουν χώρα στις εγκαταστάσεις της Ευαγγελίστριας. Το
    ειρωνικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν πως εκδήλωση που αποσκοπούσε στην προώθηση της προστασίας του περιβάλλοντος συνήλθε σε οικολογικά
    βεβιασμένο χώρο νομιμοποιώντας τρόπον τινά την παραβίαση.

    Ο χώρος, όπου κτίσθηκαν τα κτίρια είναι δασικός. Παρά το ότι, το
    Δασαρχείο Λιβαδειάς με το Α.Π. 1301/17‐8‐93 έγγραφό του ισχυρίζεται, ότι ο
    χώρος στερείται δασικής βλάστησης, με το συνημμένο του ίδιου αυτού εγγράφου
    αυτοδιαψεύδεται. Στο τοπογραφικό διάγραμμα της περιοχής, που έκαναν το
    λάθος κι επισύναψαν, φαίνονται σημειωμένα το δάσος, που καλύπτει την
    περιοχή (βλ. εικόνα.)
    Στο έγγραφο αυτό το συνεδριακό κέντρο αναφέρεται ως πνευματικό κι
    αυτό ίσως γιατί βάσει του δασικού νόμου, δεν επιτρέπεται να ανεγείρουν επάνω
    στο βουνό συνεδριακό, αλλά μόνο πνευματικό κέντρο. Η μετονομασία έγινε
    αργότερα.


    Το έγγραφο Α.Π. 1301/17‐8‐1993 του Δασαρχείου Λιβαδειάς, σύμφωνα με το οποίο ο χώρος όπου θα ανεγερθή το πνευματικό (συνεδριακό) κέντρο της
    Μητρόπολης Θηβών‐ Λεβαδείας «στερείται δασικής βλαστήσεως».
    Στο συνημμένο του εγγράφου τοπογραφικό διάγραμμα του χώρου φαίνονται
    σημειωμένα γύρω από το συνεδριακό κέντρο πλήθος δένδρων.

    Χωρίς οικοδομική άδεια

    Ο μηχανικός κ. Ιωάννης Κετσέας απευθύνθηκε στη Νομαρχιακή
    Πολεοδομία Βοιωτίας και ζήτησε τον αριθμό αδείας του υπό ανέγερση
    τριώροφου συνεδριακού κέντρου (αίτηση 6/6/05). Προκειμένου να πάρη την
    απάντηση χρειάστηκε να ζητήση την βοήθεια του εισαγγελέα τρείς φορές.
    Τελικά η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας του απάντησε, ότι δεν υπάρχει
    οικοδομική άδεια, αντί δε να επέμβη στο χώρο, να σταματήση τις εργασίες, να
    κατάσχη τα μηχανήματα και να συλλάβη τον εργολάβο, προσπάθησε να
    δικαιολογηθή λέγοντας πως “έχει υποβληθή μελέτη οικοδομικής άδειας
    προσθήκης κατ’ έκταση” (Α.Π. 2201, 8‐7‐05). Ισχυρίζονται δηλαδή, ότι δεν
    χρειάζεται άδεια για το τριώροφο κτίριο, αφού υπάρχει, (αν υπάρχει), η προ
    πολλών ετών εκδοθείσα άδεια για το παραπλεύρως κτίριο.

    Ο νόμος Τρίτση 1700/1987
    Στο θέμα όμως, υπάρχει και άλλη μία πολύ σημαντική παράμετρος. Ο χώρος, όπου έχουν ανεγερθή οι τεράστιες αυτές εγκαταστάσεις δεν ανήκει κάν στην Εκκλησία, αλλά στο Δημόσιο. Στην παρ. α΄ του παραπάνω εγγράφου του
    Δασαρχείου διαβάζουμε: “Μετά την αυτοψία αρμοδίου υπαλλήλου μας
    διαπιστώθηκε, ότι η έκταση, στην οποία θα κατασκευασθεί το “Πνευματικό Κέντρο
    Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδέων” αποτελεί τμήμα έκτασης του
    Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, όπου ήταν εγκατεστημένες οι θερινές κατασκηνώσεις. Το εν λόγω τμήμα παρέμεινε στην ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής σύμφωνα με το από 13.4.1989 Πρακτικό Α΄ της επιτροπής, που
    συγκροτήθηκε δια της υπ’ αριθμ. 3044/22.3.1989 απόφασης του Νομάρχη Βοιωτίας, που προβλέπεται υπό του άρθρου 2 παρ. 2 του Νόμου 1811”.


    1. Τα δύο συνεδριακά κέντρα μέσα στο δάσος του Ελικώνα.


    2. Εικόνα από την καταστροφή τεράστιων αιωνόβιων δένδρων.


    3. Το πρώτο συνεδριακό κέντρο (μερικά πεύκα διασώθηκαν στον προαύλιο χώρο του.)


    4. Το υπό ανέγερση δεύτερο συνεδριακό κέντρο (ωρισμένα δένδρα του δάσους σχεδόν
    εφάπτονται στην οικοδομή.)

    Ο χώρος που βρίσκονται τα συνεδριακά κέντρα ανήκε στο ΥΠ.Ε.Π.Θ.. Την
    δεκαετία του ’70, όπως και στον Παρνασσό, είχαν ιδρυθεί εκεί από την εκκλησία κατασκηνώσεις οι οποίες όμως μετά από μια δεκαετία έπαυσαν να λειτουργούν.
    Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα η Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας
    καταπάτησε με νομιμοφανή τρόπο το χώρο των κατασκηνώσεων κι άρχισε την ανοικοδόμηση ‘Πνευματικού Κέντρου’. Ο λόγος για την χρήση του όρου ‘Πνευματικό Κέντρο’ προφανώς αποσκοπούσε στη εκμετάλλευση ενός ‘παράθυρου΄ στον Δασικό Νόμο, που επιτρέπει την κατασκευή ‘Πνευματικών Ιδρυμάτων’ εντός δασικών εκτάσεων στους ιδιοκτήτες τους. Ας δούμε πώς.
    Ο τότε υπουργός, Αντώνης Τρίτσης, τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης
    της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τη δεκαετία του ’80, εισήγαγε νομοθεσία, σύμφωνα
    με την οποία η εκκλησιαστική περιουσία θα περιερχόταν στο Δημόσιο με σκοπό
    να αποδοθή σε κτηνοτρόφους και αγρότες, ώστε να γίνη παραγωγική (νόμος Τρίτση).
    Η Εκκλησία φυσικά αντέδρασε εντόνως στην πρωτοβουλία αυτή.
    Μετά από πολλές διαβουλεύσεις βρέθηκε η εξής συμβιβαστική λύση:
    Αποδιδόταν στα μοναστήρια μία ζώνη 200 μέτρων γύρω τους. Αυτό σήμαινε, ότι
    και 0 τ.μ. εμβαδόν να είχε κάποιο μοναστήρι, θα αποκτούσε τώρα με 4 πλευρές (200+200=400 μέτρων), εμβαδόν 160 στρέμματα. Επομένως αν ένα
    μοναστήρι είχε έστω 30‐40 στρέμματα, θα κατέληγε με το νέο νόμο να έχη στην
    κατοχή του 200 περίπου στρέμματα. Όσα μοναστήρια δεν είχαν περιουσία γύρω
    από τον χώρο τους, όπως η μονή Ευαγγελιστρίας, αποδέχθηκαν το νέο νόμο (Ν.1811, Φ.Ε.Κ. 231, 13.10.88, παρ. 53), γιατί αποκτούσαν αυτόματα τουλάχιστον 160 στρέμματα. Όσα μοναστήρια όμως, ήταν κάτοχοι μεγάλων εκτάσεων αρνήθηκαν να αποδεχθούν τον νόμο Τρίτση.
    Σύμφωνα με τον νόμο Τρίτση συστήθηκαν επιτροπές και παραχώρησαν τις ‘ζώνες προστασίας’ σε όσα μοναστήρια αποδέχθηκαν την τη νομοθεσία.
    Η Εκκλησία της Ελλάδος όμως, …προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, και κατέθεσε μήνυση εναντίον του Ελληνικού Κράτους για καταπάτηση της περιουσίας της.

    Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποδέχθηκε την προσφυγή της Εκκλησίας, κρίνοντας ότι δεν έχει δικαίωμα ένα Κράτος να θεσπίζη νομοθεσία, με
    την οποία να καταλαμβάνη εκκλησιαστική περιουσία. (Υπάρχουν ανοικτές
    υποθέσεις στην Ευρώπη, και η Καθολική Εκκλησία ποτέ δεν θα επέτρεπε να
    συμβή κάτι τέτοιο, για δικά της αποκλειστικά συμφέροντα).

    Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκτίμησε τότε την εκκλησιαστική περιουσία σε
    2,5 τρις δραχμές. Ο μόνος τρόπος, που θα μπορούσε το Ελληνικό Κράτος να
    αποκτήση την εκκλησιαστική περιουσία ήταν να πλήρωνε στην Εκκλησία αυτό το
    ποσόν. Επειδή αυτό εκ των πραγμάτων δεν ήταν εφικτό για τον κρατικό
    προϋπολογισμό, ο νόμος Τρίτση απέβη άκαρπος και ανενεργός, και σύμφωνα
    με το άρθρο 55 του νόμου 2413 (Φ.Ε.Κ. 124 / 17.06.96), παρ. 2, ανακλήθηκαν,
    από τότε που εκδόθηκαν και θεωρήθηκαν “ως μηδέποτε εκδοθείσες, όλες οι διοικητικές πράξεις οποιουδήποτε είδους” για τις μονές.
    Κατά συνέπεια λοιπόν, οι εκτάσεις, που είχαν παραχωρηθή σε μοναστήρια όπως η μονή Ευαγγελίστριας σύμφωνα με τις ευνοϊκές διατάξεις του νόμου Τρίτση, έπαυσαν να ανοίκουν πλέον στα μοναστήρια στα οποία απεδώθησαν, και επανείλθαν στην ιδιοκτησία του κράτους (ΥΠ.Ε.Π.Θ.).
    Η νομική βάση δηλαδή επάνω στην οποία τα μοναστήρια βασίζουν την ιδιοκτησία του χώρου έχει εκπέσει και δεν έχουν πλέον νόμιμα
    Δικαιώματα στον χώρο, δηλαδή δεν είναι ιδιοκτήτες αλλά καταπατητές του χώρου ο οποίος έχει επανέλθει στην ιδιοκτησία του Δημοσίου.

    Δεν πίνουν καθαρό νερό, έχουν όμως μοναστήρια
    Η Θήβα και οι γύρω περιοχές πίνουν δηλητηριασμένο νερό. Δεν είναι
    μόνον ο Ασωπός δηλητηριασμένος· όλο το υπέδαφος της Θήβας έχει
    δηλητηριαστή και σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις το νερό της είναι
    επικίνδυνο προς πόση. Τη στιγμή, που η Νομαρχία δεν διαθέτει τις πιστώσεις να
    συνδεθή με τον ταμιευτήρα του Μόρνου, ώστε να πίνουν υγιεινό νερό οι Θηβαίοι,
    πληροφορίες από τη Θήβα αναφέρουν, ότι ίσως η ίδια η Νομαρχία να είναι
    εκείνη, η οποία χρηματοδότησε το δεύτερο συνεδριακό κέντρο του κ. Ιερώνυμου.
    Θα θέλαμε να μας πληροφορήση η Νομαρχία Βοιωτίας αν έχη συμμετάσχει
    στην χρηματοδότηση αυτών των «συνεδριακών κέντρων», με ποιο σκεπτικό και
    βάσει ποιών κοινοτικών προγραμμάτων. Γιατί θα ήταν όλως απαράδεκτο να
    αγνοήται η δημόσια υγεία και να δίνεται έμφαση σε φαραωνικού τύπου
    κατασκευές «προς σωτηρίαν των ψυχών ημών».
    Θα θέλαμε επίσης να πληροφορηθούμε γιατί έκλεισαν οι παιδικές
    κατασκηνώσεις, και δεν επαναλειτούργησαν επί διακονίας του νυν
    αρχιεπισκόπου, όταν στον επιβατήριο λόγο του έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα
    τις ανάγκες της νεολαίας. Μήπως επειδή η λειτουργία κατασκηνώσεων κοστίζει;

    Οι δέσμιοι της ευσεβούς ψήφου παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης
    όχι μόνο στη Θήβα, αλλά σε ολόκληρη την Ελλάδα, πλήρως εξαρτώμενοι από τις
    “ευλογίες” των κατά τόπους μητροπολιτών, είτε “κάνουν τα στραβά μάτια”, είτε
    ωθούνται σε παρανομίες προβαίνοντας σε ενέργειες καταφανώς εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.
    Με την εκλογή του ο κ. Ιερώνυμος παρουσιάστηκε ως εμπνευσμένος
    άνθρωπος, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και πεφωτισμένος πατριάρχης.
    Όμως η Μητρόπολη Θηβών επί των ημερών του καταπάτησε όχι μόνο την Κοιλάδατων Μουσών και μέρος του Ελικώνα, αλλά κι άλλες περιοχές της Βοιωτίας, τις
    οποίες θα παρουσιάσουμε σε επόμενο τεύχος.

    Γιάννης Λάζαρης

  4. Ο/Η Θεολόγος λέει:


    Ούτε για το παραπάνω δεν απάντησε κανείς
    Δεν υπάρχει καιρός, καυγαδίζουν για εξουσίες και περιουσίες

    http://orthodoxia.info/news/%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%88%CF%85%CF%87%CF%81%CF%8C-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1/

    Βαρθολομαίος – Ιερώνυμος: Το ψυχρό παρασκήνιο πίσω από τα δημόσια χαμόγελα

    Έντονο παρασκήνιο φαίνεται πως υπήρξε και πίσω από το θέμα της συνοδείας του Πατριάρχη. Αντί του νέου διευθυντή του Γραφείου Εκπροσωπήσεως του Πατριαρχείου στην Αθήνα, μητροπολίτη Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιου, όπως θα περίμεναν πολλοί, βρέθηκε ο πρώην διευθυντής μητροπολίτης Γέρων Περγάμου κ. Ιωάννης.

    Ο κ. Αμφιλόχιος, στενός και έμπιστος συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου πριν την εκλογή του αλλά και κατά τα πρώτα χρόνια της Αρχιεπισκοπίας του, αποτέλεσε το πρόσωπο της σύγκρουσης στην υπόθεση των Ιωαννίνων. Η τοποθέτηση του στην Αθήνα, ως εκπροσώπου του Πατριάρχη, είναι κάτι που ουσιαστικά δεν αποδέχθηκε ποτέ ο κ. Ιερώνυμος ο οποίος σχεδόν έναν χρόνο μετά την τοποθέτηση του κ. Αμφιλόχιου στην Αθήνα δεν έχει δεχθεί να τον συναντήσει.

    Οι φορές που έχουν βρεθεί κάτω από την ίδια στέγη είναι ελάχιστες όλο αυτό το διάστημα και οι φορές που έχουν μιλήσει, ακόμη λιγότερες.

    Με την απόφαση να έχει δίπλα του τον μητροπολίτη Ιωάννη, αντί του μητροπολίτη Αμφιλόχιου εκεί όπου βρισκόταν ο κ. Ιερώνυμος, ο Πατριάρχης έδειξε πως δεν έχει πρόθεση να οξύνει την κατάσταση αλλά δεν άφησε τον συνεργάτη του ακάλυπτο. Λίγες ώρες πριν αναχωρήσει από την Αθήνα επισκέφθηκε το Γραφείο του Πατριαρχείου στην Αθήνα, όπου συναντήθηκε με τον μητροπολίτη Αδριανουπόλεως.

    Όπως όλα δείχνουν, αργά αλλά σταθερά η κρίση στις σχέσεις των δυο Προκαθημένων κλιμακώνεται. Δημοσίως, οι δυο τους φροντίζουν να μην δίνεται κανένα δικαίωμα, όμως τα γεγονότα, αυτά που συμβαίνουν αλλά και αυτά που δεν συμβαίνουν αποδεικνύουν πως οι θερμοκρασίες παραμένουν κάτω του μηδενός.

  5. Ο/Η Αntifa2 λέει:






    http://www.ethnos.gr/politiki/arthro/to_nazistiko_euaggelio_tou_xristou_pappa-63804855/
    Το ναζιστικό ευαγγέλιο του Χρήστου Παππά

    Ο Χίτλερ δίπλα στον Γιούλιους Στράιχερ (δεξιά).
    Οπως έχει αποκαλύψει η ιστοσελίδα Jungle Report, άρθρα που έχει δημοσιεύσει σε χρυσαυγίτικα περιοδικά εξυμνούν τον μισάνθρωπο ναζιστή, φανατικό αντιεβραίο και γνωστό παιδεραστή Γιούλιους Στράιχερ. «Είναι ο μόνος που απ’ τα χείλη του θα βγει ο γνώριμος χαιρετισμός «Heil Hitler!»», σημειώνει με θαυμασμό σε άρθρο που έχει γράψει για το περιοδικό «Αντεπίθεση», (τεύχος 9, Σεπτ. – Οκτ. 2002). «Με την καταδίκη του και τον απαγχονισμό του κλείνει μια ζωή έξι δεκαετιών αφιερωμένη στην Πατρίδα που αγάπησε και στον αγώνα εναντίον του δηλητηριαστή όλων των Λαών, του διεθνούς Ιουδαϊσμού», προσθέτει.

    Λίγα λόγια για το «ίνδαλμα» του Χρήστου Παππά είναι αρκετά για να καταλάβουμε τη νοοτροπία του. Ο Γιούλιους -Ιούλιος όπως επιμένει να τον λέει επί το ελληνικότερον ο Παππάς- Στράιχερ έχει χαρακτηριστεί ως «καλοσυνάτος παιδόφιλος», σκληρός αντισημίτης, πρωτεργάτης της ναζιστικής προπαγάνδας και αρχιεγκληματίας. Ο άνδρας που περιγράφεται ως «θηριώδης» από τον εκπρόσωπο της ΧΑ δεν είχε παραπάνω από 1,52μ. ύψος και η φυσιογνωμία του έχει καταγραφεί σε ζωγραφιές και φωτογραφίες της εποχής ανάμεσα σε παιδάκια. Στα βιογραφικά του στοιχεία που κυκλοφορούν στο Ιντερνετ, μπορεί να διαβάσει κανείς ότι οι ίδιοι οι Γερμανοί τον ονόμασαν «κτήνος της Φρανκονίας». Ο χαρακτηρισμός αυτός αφορούσε αφενός τις πολλές και… ακατονόμαστες διαστροφές του αλλά και την εμμονή του να δημοσιεύει στην εφημερίδα του προκλητικά και συκοφαντικά άρθρα εναντίον άλλων ναζί, ακόμα και της ηγεσίας τους, για τα οποία μάλιστα είχε καταδικαστεί.

    Ο Στράιχερ έχει χαρακτηριστεί ως «καλοσυνάτος παιδόφιλος».

  6. Ο/Η του Βούτση λέει:

    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/ntropi-niko-voutsi-44341364666

    Ντροπή, Νίκο Βούτση…

    Γιώργος Καρελιάς
    7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

    Η «ανάλγητη» και «αντιλαϊκή» κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου είχε ψηφίσει μια διάταξη νόμου, με την οποία τα πολιτικά πρόσωπα (και ορισμένα άλλα-δείτε εδώ ποια) πλήρωναν αυξημένη εισφορά αλληλεγγύης. Δικαιολογημένα -και γι’ αυτό ουδείς διαμαρτυρήθηκε τότε- αφού τα πρόσωπα αυτά έχουν υψηλά εισοδήματα, τα οποία, βεβαίως, είναι από το κράτος, δηλαδή από τους φορολογουμένους.

    Ηρθε, όμως, η «ευαίσθητη» και «φιλολαϊκή» κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου και κατάργησε αυτήν τη διάταξη, χαρίζοντας ένα με δυο χιλιάρικα σε καθέναν από αυτούς. Το προκλητικό είναι ότι το σκανδαλώδες αυτό ρουσφέτι ψηφίστηκε στον ίδιο νόμο, ο οποίος καταργούσε το ΕΚΑΣ, δηλαδή ένα γλίσχρο επίδομα που έπαιρναν οι χαμηλοσυνταξιούχοι!

    Η ψήφιση αυτής της σκανδαλώδους διάταξης έγινε «στη ζούλα» από τους κυβερνητικούς βουλευτές. Βεβαίως και οι της αντιπολίτευσης -όσοι το πήραν και αν το πήραν είδηση- δεν αντέδρασαν.

    Πρώτον, ο μοναδικός βουλευτής που αντέδρασε, έστω στα λόγια, ήταν ο «ακροδεξιός» και «ανάλγητος» Αδωνις Γεωργιάδης (ζητώ συγγνώμη προκαταβολικά αν υπάρχει και άλλος, που μου διέφυγε).

    Δεύτερον, ο πρόεδρος της Βουλής βγήκε να δικαιολογήσει (!) την ψήφιση αυτής της διάταξης, χαρακτηρίζοντάς την «μη σκανδαλώδη»! (εδώ).

    Θεέ και Κύριε, σηκώνω τα χέρια ψηλά (και με κλειστές τις παλάμες…). Οι έννοιες έχουν χάσει τη σημασία τους. Οπότε τι μένει; Κι αν φωνάξουμε «ντροπή, Νίκο Βούτση», τι θα βγει;

  7. Ο/Η Παλιός λέει:

    Ωραίος ο πρωθυπουργός που δεν επιβεβαιώνει και δεν διαψεύδει κανέναν. Δημιουργική ασάφεια

    http://www.lifo.gr/now/politics/136187

    Φίλης εναντίον Ιερώνυμου:
    Bάζει στο στόμα του πρωθυπουργού και άλλων, λόγια που ουδέποτε ειπώθηκαν

    O Αρχιεπίσκοπος αποκάλυψε παρασκήνιο για την συνάντηση με τον Τσίπρα, αλλά ο τέως υπουργός τον διαψεύδει
    8.3.2017

    Λεπτομέρειες που προκάλεσαν την αντίδραση του Νίκου Φίλη για την προ μηνών συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και μέλη της κυβέρνησης γνωστοποίησε σήμερα, ημέρα έναρξης των εργασιών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, κατά την εισήγησή του. Αναλυτικότερα, ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος ανέφερε ότι «Πολλή σύγχυση δημιούργησε στον χώρο της Παιδείας το θέμα της διδασκαλίας στα σχολεία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Κομβικό σημείο στην επίλυση του προβλήματος έδωσε και δίνει η συνάντηση παραγόντων που προκάλεσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο κ. Αλέξης Τσίπρας, στο Μέγαρο Μαξίμου στις 5 Οκτωβρίου 2016». Όπως αναφέρει, της συναντήσεως μετείχαν από πλευράς Πολιτείας, εκτός του πρωθυπουργού, ο κυβερνητικός εταίρος και υπουργός Εθνικής Αμύνης Πάνος Καμμένος, ο τότε υπουργός Παιδείας Νικόλαος Φίλης και η Όλγα Γεροβασίλη, κυβερνητικός εκπρόσωπος, και από πλευράς Εκκλησίας τρεις μητροπολίτες, ήτοι οι Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιος, Φθιώτιδος Νικόλαος, Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, ο αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου επίσκοπος Μεθώνης Κλήμης, ο νομικός σύμβουλος της ΔΙΣ Θεόδωρος Παπαγεωργίου «και η μετριότης μου». Σε αυτό το σημείο, κάνει αναφορά στα πρακτικά, σύμφωνα με τα οποία στη συνάντηση αυτή ο Αρχιεπίσκοπος ενημέρωσε τους συνομιλητές για όσα διημείφθησαν στις συνεδρίες της Ιεραρχίας ως προς τη διδασκαλία των Θρησκευτικών, τονίζοντας ιδιαιτέρως το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός έχει δώσει το θάρρος της συνεργασίας στον Μακαριώτατο, λέγοντας ότι σε συνεργασία μας θα γίνει ό,τι καλό είναι να γίνει για τον λαό μας και τις καλές σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Μετά πολλή συζήτηση, όπως επισημαίνει, ο κ. Πρωθυπουργός έκανε την πρότασή του, που έχει ως εξής: «Ο διάλογος αρχίζει εκ του μηδενός, από μηδενική βάση μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας με θέμα τον εμπλουτισμό του βιβλίου και από πλευράς Πολιτείας και από πλευράς Εκκλησίας αυτά τα αποτελέσματα θα αξιολογηθούν στο τέλος του διαλόγου, έως το τέλος του παρόντος χρόνου, θα ληφθούν υπ’ όψιν οι θέσεις της Εκκλησίας και θα βγει το καινούριο βιβλίο. Ως τότε θα δοθεί η εντολή να χρησιμοποιείται το υπάρχον βιβλίο για να βοηθηθούν οι καθηγητές». Μάλιστα, όπως έχει καταγραφεί στα πρακτικά, όταν τελείωσε η συνάντηση, πήρε ο Αρχιεπίσκοπος τον πρωθυπουργό κατά μέρος και του είπε: «Κύριε πρόεδρε, το αδύνατο σημείο μας είναι μήπως φεύγοντας αύριο δούμε να γίνεται το αντίθετο». Ο πρωθυπουργός απάντησε: «Ή έχουμε λόγο και τον τηρούμε ή δεν αξίζει η συζήτηση που κάνουμε!». Όταν ρωτήθηκε ο κ. Φίλης πώς βλέπει τα πράγματα και ποια είναι η θέση του, η απάντησή του ήταν «Τι με ρωτάτε; Εγώ είμαι υπουργός, εργάζομαι κάτω από τον πρωθυπουργό, η εντολή, η άποψη και η θέληση του πρωθυπουργού είναι για μένα γραμμή και υποχρέωση». Όπως ανέφερε στον λόγο του ο Αρχιεπίσκοπος, εξαιτίας των διαφορετικών δημοσίων δηλώσεων του υπουργού, μετά τη λήξη της συναντήσεως, το βράδυ της Τετάρτης 5.10.2016, ο Μακαριότατος ανέφερε στο σεπτό σώμα της Ιεραρχίας ότι, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε νωρίς το πρωί της Πέμπτης 6.10.2016 το Γραφείο Τύπου της Ι. Συνόδου με την κυβερνητική εκπρόσωπο Όλγα Γεροβασίλη, εδόθη η διαβεβαίωση ότι για το μάθημα των Θρησκευτικών ισχύουν όσα ειπώθηκαν στη χθεσινή συνάντηση με τον πρωθυπουργό και γι’ αυτό κάθε άλλη ενέργεια είναι προσωπικές ερμηνείες του καθενός. Συγκροτήθηκαν, προσθέτει ο Αρχιεπίσκοπος, ως συνεφωνήθη, οι δύο επιτροπές και άρχισαν τις εργασίες τους. Πρόεδρος της επιτροπής από πλευράς Εκκλησίας ήταν και είναι ο μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Εφραίμ, ο οποίος, σήμερα, με την εισήγησή του θα μας ενημερώσει λεπτομερώς και θα πάρει οδηγίες από το σώμα της Ιεραρχίας για την πορεία του διαλόγου που θα αρχίσει τις επόμενες ημέρες. Σε αυτό το σημείο του λόγου του, εξέφρασε την επιθυμία να ευχαριστήσει όσους εργάστηκαν τόσο από πλευράς Εκκλησίας όσο και από πλευράς Πολιτείας για το θέμα της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών. Ιδιαίτερα, μάλιστα, τόνισε ότι «Θα ήταν, όμως, παράλειψις αν δεν απηύθυνα και ένα ευχαριστώ προς τον υπουργόν Παιδείας, Ερεύνης και Θρησκευμάτων Κωνσταντίνον Γαβρόγλου, ο οποίος με τη σύνεση, τη φρόνηση και το πνεύμα συναινέσεως που τον διακρίνει, συνετέλεσε τα μέγιστα στην πρόοδο της απαραίτητης αυτής συνεργασίας». Η αντίδραση Φίλη Σχολιάζοντας τη σημερινή ομιλία του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, ο τέως υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης αναφέρει ότι «ο κύριος Ιερώνυμος, επικαλούμενος κατά τη σημερινή του ομιλία στα μέλη της Ιεραρχίας, κάποια πρακτικά δικής του συγγραφής και εμπνεύσεως, βάζει στο στόμα του πρωθυπουργού και άλλων, λόγια τα οποία ουδέποτε ειπώθηκαν κατά την συνάντηση τής 5ης Οκτωβρίου 2016». Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος, αναφέρει ότι αμέσως μετά την προαναφερθείσα συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο και τους άλλους τρεις εκπροσώπους της Εκκλησίας, ο ίδιος διατύπωσε σε δηλώσεις τους «κατ’ εντολήν του Πρωθυπουργού», έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, την «ξεκάθαρη θέση της κυβέρνησης»: «Συζήτηση ναι, με σεβασμό στους διακριτούς ρόλους Πολιτείας-Εκκλησίας, αλλά για τα μαθήματα η τελική απόφαση είναι της Πολιτείας». Ο κ. Φίλης παραπέμπει στα πρακτικά της τοποθέτησης του πρωθυπουργού επί του θέματος του μαθήματος των Θρησκευτικών στις 28 Σεπτεμβρίου στη Βουλή, για να υποστηρίξει ότι, παρά τη δική του απομάκρυνση, οι αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών υλοποιούνται κανονικά στα σχολεία όλης της χώρας από τη σημερινή πολιτική ηγεσία του υπουργείου, με βάση τα νέα αναλυτικά προγράμματα του ΙΕΠ. «Ουδέποτε η κυβέρνηση υποσχέθηκε στην Ιεραρχία λύση από μηδενική βάση, ούτε βέβαια δέχτηκε, ο αναγκαίος διάλογος να έχει ως προϋπόθεση τη ματαίωση των αλλαγών ή να οδηγεί σε συνδιαχείριση», σημειώνει.

  8. Ο/Η Mustafa Bülent Ecevit λέει:

    Η ευσεβής «Ελεύθερη Ώρα»

    http://www.elora.gr/portal/orthodoxia/7386-%E2%80%9C%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CE%AD%CF%80%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%B7%CF%82-%E2%80%93-%CE%B2%CE%AF%CE%BB%CE%B1%CF%82-$-10-000-000-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%E2%80%9D

    “Αγορά έπαυλης – βίλας $ 10.000.000 από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο”
    27 Δεκεμβρίου 2016

    27 Δεκεμβρίου 2016 Ημερομηνία Δημοσίευσης Εμφανίσεις: 5904

    Από σήμερα θα αρχίσουμε να ξετυλίγουμε ένα περίεργο κουβάρι και ίσως να είχε κάποιες απαντήσεις να μας δώσει ο Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως Αμφιλόχιος, ο οποίος είναι εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα.

    Έγραφε η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα Sabah για μια βίλα – έπαυλη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σε Κυριακάτικο ένθετο της 17ης Αυγούστου 2003: “Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει αγοράσει προ 4 ετών περίπου μία τριώροφη βίλα – έπαυλη, την οποία αποθανατίζει ο φακός, ένα ανάκτορο στον λόφο των Θεραπειών στην Δυτική όχθη του Βοσπόρου, μέσα σε δασώδη περιοχή, με φαντασμαγορική θέα προς τον Βόσπορο με πισίνα και τελευταίου τύπου σάουνα. Η πέριξ αυτής έκταση είναι δέκα στρέμματα και απέχει μόλις 150 μέτρα από το θέρετρο του Προέδρου της Δημοκρατίας, το λεγόμενο Κιόσκι Χούμπερ. Το ανάκτορο αυτό έχει κοστίσει δέκα εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ”.

    Σχολιάζοντας στη συνέχεια, κάνει λόγο για τον τρόπο διαβίωσης του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ο οποίος βρίσκεται μέσα στην χλιδή και τον πλούτο, μακράν από τα εγκόσμια του Πατριαρχείου. Ενώ όταν είχε ανέλθει στον θρόνο, δήλωνε κατηγορηματικά ότι θα έμενε στον Πατριαρχικό Οίκο στο Φανάρι. Διότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι ο πρώτος ηγούμενος της Ορθοδόξου πίστεως.
    Προηγούμενοι Πατριάρχες, όπως ο Μέγας Αθηναγόρας, εφησύχαζαν στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος της Θεολογικής Σχολής και όχι στις βίλες των εκατομ. δολαρίων.

    Όπως επίσης, μας καταγγέλθηκε, ότι ο Παναγιότατος Βαρθολομαίος, συχνά – πυκνά εφησυχάζει στα πολυτελή ξενοδοχεία της SAPANCA και ABANT της Ανατολίας, μακράν των ομμάτων των πιστών!!
    Από την ίδια πηγή ενημερωθήκαμε, ότι η βίλα – έπαυλη αγοράσθηκε από έμπορο Σύρο, Χαλδαϊκής καταγωγής, ο οποίος διατηρούσε κοσμηματοπωλείο στην κλειστή αγορά της Κωνσταντινούπολης (στην Παλαιά Πόλη, πλησίον του Ιερού Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας).

    Έχουν φιλοξενηθεί στη βίλα μεγάλες προσωπικότητες

    Όπως επίσης μας ενημερώνουν, ότι στη συγκεκριμένη βίλα – έπαυλη, έχουν “φιλοξενηθεί” μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες. Όπως επί παραδείγματι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και οραματιστής της Παγκοσμιοποίησης, Χένρι Κίσινγκερ!!
    Όπως μας ενημερώνουν και δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, ότι εκεί έχει “φιλοξενηθεί” και ο πρώην Πρωθυπουργός της Ελλάδος, Αντώνης Σαμαράς!!
    Μας είπαν πιο συγκεκριμένα, ότι γνωρίζει άριστα όλη τη διαρρύθμιση της έπαυλης!!
    Τους απαντήσαμε, ότι με τίποτε δεν το πιστεύουμε!!
    Μετά ταύτα, επανέρχομαι με πλούσιο ρεπορτάζ…

    Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
    Επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”
    egerssi@otenet.gr
    http://www.apostoloupanos.gr

    https://hellasforce.com/2016/12/25/%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%83-gate/

    ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ GATE
    BY IOANNA ON 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016

    • Ο/Η Αntifa2 λέει:

      https://roides.wordpress.com/2016/11/14/14nov16/

      Ο Μητροπολίτης Σφακίων τίμησε τον Παττακό στέλνοντας μήνυμα στην κηδεία του
      14/11/2016
      [Γιατί δεν αντέδρασε το υπουργείο των Φίλη-Γαβρόγλου;]

      Στις 22.9 ο αρχιεπίσκοπος Λιάπης επιτέθηκε στον Ν.Φίλη, για τα όσα είπε σχετικά με την αναίσχυντη, αυτοεξευτελιστική και απόλυτα στοιχειοθετημένη συνεργασία της κρατικής Εκκλησίας με τη φασιστική Δικτατορία του 1967. Τα κάθε λογής εμετικά υμνητικά κείμενα των δεσποτάδων, οι φωτογραφίες, οι εφημερίδες, το περιοδικό «Εκκλησία», τα βίντεο από τα «Ελληνικά Επίκαιρα», οι θεομπαιχτικές Δοξολογίες, οι αποδείξεις για τις διαπλοκές, τις συναλλαγές και τις δολοπλοκίες, η συνένοχη σιωπή λαλίστατων κατά τα άλλα δεσποτάδων, που ωρύονταν για τη μόδα της μίνι φούστας και για τα παντελόνια των γυναικών, υπάρχουν και ούτε ο Άδωνης, ούτε ο Ιερώνυμος, ούτε ο φίλος του Χουντόδουλου, ο Γλέζος, μπορούν να τα διαψεύσουν. Ο υπουργός υπήρξε εξαιρετικά φειδωλός στα λεγόμενά του, γιατί απλή μελέτη της στάσης της Ιεραρχίας και τριών διαδοχικών αρχιεπισκόπων της (Ιερώνυμου Α΄, Σεραφείμ και Χριστόδουλου που «διάβαζε» και δεν ήξερε) στην επταετία αποκαλύπτει έναν πραγματικό μαφιόζικο υπόκοσμο με ράσα, βουτηγμένο μέχρι το λαιμό σε κάθε λογής σκάνδαλα, που δεν είχε ούτε ιερό ούτε όσιο, στη δαιμονική μανία του να δείξει πίστη στην αιματοβαμμένη τυραννία. Οι δήθεν «αντιστασιακοί» δεσποτάδες που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν, είχαν εκβιαστεί από τη Χούντα ως ομοφυλόφιλοι.
      (….)
      ίμησε τον Παττακό και ο έμμισθος κρατικός υπάλληλος μητροπολίτης Σφακίων Ειρηναίος. Το γεγονός δεν πήρε καμία έκταση, δεν σχολιάστηκε πουθενά, δεν προκάλεσε την ελάχιστη αντίδραση. Αυτό λέγεται μιθριδατισμός. Πιθανότατα λογοκρίθηκε από τις εφημερίδες της Αριστεράς για να μην εκτεθεί η ανοχή της κυβέρνησης Τσίπρα απέναντι στο γεγονός. Οι δεσποτάδες δεν συνηθίζουν να στέλνουν χαιρετισμό στις κηδείες υπέργηρων φαντάρων. Το μόνο που διαφοροποιεί τον Παττακό από οποιονδήποτε κοινό άνθρωπο, είναι η προδοτική και κακουργηματική του δράση και η μετέπειτα αισχρή δημόσια συμπεριφορά του, αφού δήλωνε προκλητικά πως είναι αμετανόητος για όλες τις φρικαλεότητες που διαπράχτηκαν. Το μήνυμα του μητροπολίτη στην κηδεία του συνιστά τη δημόσια επιδοκιμασία ενός εγκληματία και των εγκλημάτων του. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταλάβει στο Νομό Χανίων και τις 4 έδρες (!) της Βουλής, εκλέγοντας τους Σταθάκη, Πολάκη, Μπαλωμενάκη και την κα Βαγιωνάκη. Ο Υπουργός Θρησκευμάτων Φίλης, που δέχτηκε την τόσο προσβλητική και εξωθεσμική επίθεση ενός ελεγκτέου για πολλά Αρχιεπισκόπου, ο οποίος είχε πάρει επί Χούντας, τιμής ένεκεν, το όνομα του ρασοφόρου αρχιλακέ της Ιερώνυμου Α΄, έκανε το κορόιδο, αποφεύγοντας ακόμη και ένα μικρό σχόλιο για τον απρεπέστατο τρόπο κήδευσης του πραξικοπηματία και Μεγάλου Σταυροφόρου του Παναγίου Τάφου (όπως και οι Οφφικιάλοι Τσίπρας, Καμμένος και Κοτζιάς). Κανονικά όφειλε να αποστείλει έγγραφο προς τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης και τον Πατριάρχη στον οποίο υπάγεται το νησί, ζητώντας τους να ενεργήσουν τα δέοντα για έναν μητροπολίτη που δείχνει πως δεν σέβεται ούτε το δημοκρατικό πολίτευμα ούτε τις πιο στοιχειώδεις ευαγγελικές αρχές. Η εκκωφαντική σιωπή όλων και ιδιαίτερα του λαλίστατου και προκλητικά αθυρόστομου επαναστάτη Πολάκη, αναδεικνύει την παθογένεια της Αριστεράς και της ελληνικής κοινωνίας. Η Ορθοδοξία που αρνήθηκε θρησκευτική κηδεία στον σοσιαλδημοκράτη Αλέξανδρο Κερένσκι στις ΗΠΑ όπου είχε καταφύγει, αναγκάζοντας τα παιδιά του να μεταφέρουν τη σορό του στο Λονδίνο, η Εκκλησία που αρνείται συχνά να κηδέψει αυτοχειριασμένους, αβάπτιστα παιδιά, όσους έκαναν πολιτικό γάμο (εκτός και αν είναι τ.υπουργοί), τίμησε με δεσποτικό μήνυμα και με πολλούς ιερείς, έναν προκλητικά αμετανόητο τύραννο μιας δικτατορίας η οποία δολοφόνησε, φυλάκισε, εξόρισε και βασάνισε αθώους ανθρώπους
      (….)

  9. Πότε θα δούμε τα μαλλιά να ξεμυτίζουν από τις εξαθλιωμένες μαντίλες;

    Το φύλο, η υποταγή, η ελευθερία και η αυτοδιάθεση

    http://www.athensvoice.gr/politiki/pote-tha-doyme-ta-mallia-na-xemytizoyn-apo-tis?platform=hootsuite

  10. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=842149
    Αντωνιάδου Μαρία

    Οι σχέσεις… «Ζωής» Ιερωνύμου – Αμβροσίου

    Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος κάλυψε τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και συντάχθηκε με τους ακραίους της Εκκλησίας
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 06/11/2016 05:45

    Βίοι παράλληλοι
    Επί πολλούς μήνες ο Αρχιεπίσκοπος φαινόταν ότι είχε εναγκαλιστεί τις θέσεις των συντηρητικών της Εκκλησίας και η δήλωσή του στην τηλεοπτική εκπομπή, ότι «αυτά που επισημαίνει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων δεν είναι λάθη, είναι ο τρόπος που τα λέει. Αν ψάξουμε τα κείμενά του και τα ψηλαφίσουμε, θα δούμε ότι για το θέμα το κεντρικό που θίγει δεν κάνει λάθος», αποτέλεσε την πλήρη επιβεβαίωση. Για όσους όμως γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην Εκκλησία, ο κ. Ιερώνυμος ουδέποτε θα «άδειαζε» τον κ. Αμβρόσιο. Οι δύο άνδρες μεγάλωσαν μαζί, έζησαν μαζί, μοιράστηκαν το ίδιο αναγνωστήριο και τον ίδιο θάλαμο οικοτροφείου. Οι ζωές τους είναι σχεδόν παράλληλες. Τον Μάρτιο του 1938 στα Οινόφυτα γεννιέται ο Γιάννης Λιάπης και μόλις τέσσερις μήνες αργότερα στην Πάτρα ο Αθανάσιος Λενής. Και οι δύο ζουν φτωχικά παιδικά χρόνια και δουλεύουν από μικροί. Ο Γιάννης βοηθάει τους γονείς του στις αγροτικές δουλειές και στην εκτροφή των προβάτων. Ο Θανάσης ασχολείται με δουλειές του ποδαριού και στηρίζει τη μοδίστρα μητέρα του.

    Το 1956 και σε ηλικία 18 ετών συναντιούνται για πρώτη φορά στην οδό Βουρνάζου και στον αριθμό 4 στους Αμπελοκήπους, όπου η Αδελφότητα Θεολόγων «Η Ζωή» διατηρούσε οικοτροφείο στο οποίο ζούσαν περισσότεροι από 200 νέοι της ελληνικής επαρχίας που φοιτούν σε πανεπιστήμια της Αθήνας. Ο Γιάννης σπουδάζει Φιλολογία και ο Θανάσης Θεολογία. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται από την πρώτη στιγμή ένας αμοιβαίος σεβασμός, μια φιλία που με την πάροδο των χρόνων ενισχύθηκε. Ετσι οι δυο τους βρέθηκαν να μένουν στον ίδιο θάλαμο, μαζί με άλλους έξι φοιτητές από το 1956 ως το 1960.

    Το σταυροδρόμι της Χρυσοπηγής
    Το 1959 ο Θανάσης μαζί με τον τότε Αρχιμανδρίτη και αργότερα Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο Καρούζο και τον Χρήστο Παρασκευαΐδη, τον μετέπειτα Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, ιδρύουν την Αδελφότητα Θεολόγων «Παναγία Χρυσοπηγή». Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, την τελευταία στιγμή ο Γιάννης Λιάπης αποφεύγει να προσχωρήσει στη νέα αυτή προσπάθεια, παραμένοντας πιστός στον πνευματικό του καθοδηγητή και επίλεκτο στέλεχος της «Ζωής», Αρχιμανδρίτη Νικόδημο Γραικό, μετέπειτα Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας.

    http://www.imerodromos.gr/ieronymos/

    ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β΄:
    Η ώρα της Αποκάλυψης και του αντικομμουνισμού παλαιάς κοπής

    Παρατήρηση πρώτη: Ο αρχιεπίσκοπος «δανείστηκε σκέψεις» , υιοθετώντας τις βεβαίως, ενός μητροπολίτη γνωστού για τις αντισημιτικές ( έχει πει πως οι Εβραίοι χρηματοδότησαν τον Χίτλερ) και ομοφοβικές απόψεις του. Ένα κληρικό που υπέβαλε μήνυση για το θεατρικό έργο Corpus Christi, που ανέβηκε στο θέατρο Χυτήριο το 2012, συνοδευόμενος από Χρυσαυγίτες βουλευτές με επικεφαλής τον φυρερίσκο Παππά. Βέβαια αργότερα τους άσκησε κριτική κατηγορώντας τους για παγανισμό αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι στα δικαστήρια πήγε, κοτζαμού μητροπολίτης αυτός, με τους Χρυσαυγίτες . Ένας μητροπολίτης που πριν χειροτονηθεί στον επισκοπικό βαθμό διέπρεψε ως υπεύθυνος του Δικαστικού Τμήματος της αρχιεπισκοπής Αθηνών, γραμματέας Συνοδικών Δικαστηρίων και ανακριτής σε υποθέσεις κληρικών σε πολλές μητροπόλεις. Λειτουργός μιας Δικαιοσύνης στην οποία σύμφωνα με τα ισχύοντα ακόμη και σήμερα ο παραπέμπων κάποιο κληρικό ( ο προϊστάμενος μητροπολίτης του δηλαδή) είναι και αυτός που τον… δικάζει! Η απόλυτη δεσποτοκρατία …

    Προς τιμήν του αρχιεπισκόπου των τανκς

    Παρατήρηση δεύτερη: Είναι ίσως γνωστή από παλιότερη ανάρτηση στον «Ημεροδρόμο», όμως θα την επαναλάβουμε εμπλουτισμένη αυτή τη φορά προς εμπέδωσιν. Με την ομιλία του στην Ιεραρχία ο αρχιεπίσκοπος «συνάντησε» ξανά το νεαρό φιλόλογο Γιάννη Λιάπη ( αυτό είναι το κοσμικό του όνομα) , καθηγητή του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμύρνης που χειροτονήθηκε διάκονος το Δεκέμβριο του 1967. Πνευματικός πατέρας του νεαρού διακόνου ήταν ο μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας Νικόδημος Γραικός.
    O Νικόδημος ήταν στέλεχος της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης «Ζωή», με υπηρεσία στο Στρατό όπου υπηρέτησε ως διευθυντής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου. Μετά το χουντικό πραξικόπημα τον Απρίλιο του 1967, την αναγκαστική απομάκρυνση ( ουσιαστικά εκπαραθύρωση) του γηραιού αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου και την άνοδο στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, με την ωμή παρέμβαση της Χούντας, του πρωθιερέα των ανακτόρων, εξομολόγου της βασιλικής οικογένειας και στελέχους της «Ζωής» Ιερώνυμου Κοτσώνη, ο Γραικός ήταν ένα από τα πρώτα στελέχη της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης που έγινε μητροπολίτης αναλαμβάνοντας τη μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας τον Ιούνιο του 1967. Από τους πρώτους που πήρε κοντά του ο Νικόδημος ήταν και ο νεαρός Γιάννης Λιάπης που όταν χειροτονήθηκε διάκονος, ο πνευματικός του πατέρας του έδωσε το όνομα Ιερώνυμος προς τιμήν του αρχιεπισκόπου των τανκς.

    https://athens.indymedia.org/post/1414554/

    Η γέννηση του χριστιανοφασισμού στην Ελλάδα
    από Γιώργος Μουστάκης 27/07/2012 9:08 μμ.

    Ο Χριστιανισμός που περισσότερο από μισό αιώνα κηρύττει η ΖΩΗ και η απόφυσή της, ο ΣΩΤΗΡ, ήταν και είναι σωματειακά κατασκευάσματα της ανερχόμενης μπουρζουαζίας

    Η Αδελφότης Θεολόγων η ΖΩΗ είναι καρπός νοθείας και δυτικοποίησης του λαϊκορθόδοξου βιώματος της χώρας μας. Ο Χριστιανισμός που περισσότερο από μισό αιώνα κηρύττει η ΖΩΗ και η απόφυσή της, ο ΣΩΤΗΡ, ήταν και είναι σωματειακά κατασκευάσματα της ανερχόμενης μπουρζουαζίας στην «Ελληνοχριστιανική» μας κοινωνία. Στο παρεκκλησιαστικό έργο των απρόσωπων Ζωηκοσωτηρικών και το μεσσιανισμό τους είδαν οι μέσο και μικροαστοί σε πανελλήνια κλίμακα τους σωτήρες των αστοχριστιανικών «ιδανικών» και συμφερόντων τους. Ο σωματειακός χριστιανισμός προπαγάνδισε στους αστοχριστιανούς το Θεό ως χω ρ ο φ ύ λ α κ α της έννομης αστικής τάξης και των μαυραγορίτικων στην κατοχή και μετά από αυτή κομπραδόρικων συμφερόντων πολλών οπαδών του.
    Γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί ήσαν οι έμποροι τόσο στην αρχή της κατοχής όσο και στη συνέχεια (εμφύλιος, νεώτερα δικτατορικά χρόνια) που οικονομικά συμπαραστάθηκαν στη ΖΩΗ και ΣΩΤΗΡΙΑ.
    Τα κατηχητικά πάλι υπήρξαν άλλη πηγή πλουτισμού και προπαγάνδας των Ζωηκοσωτηρικών προς τις ελληνικές αστοχριστιανικές οικογένειες. Τα κατηχητικά που είναι θεσμός εκκλησιαστικός νωρίς βραχυκυκλώθηκαν από τους παρεκκλησιαστικούς και αλλοτριώθηκαν μέσα στο φαύλο κύκλο του ευσεβισμού.
    Μέσα από τα κατηχητικά με τα εμπορεύσιμα είδη τους (σηματάκια, κονκάρδες, βιβλία, βιβλιαράκια, εικόνες και φράγκικα εικονίδια, τραγουδάκια σε δίσκους γλυκερά, «Τα χριστιανόπουλα θα πάμε με χαρά» και άλλα ηχηρά παρόμοια ξεγέλασαν τον αστικό και μικροαστικό κόσμο και οδήγησαν τη νεολαία του βορά του ελληνοχριστιανικού φασισμού. Από το «μια Ελλάδα ευτυχισμένη στου Χριστού το φως λουσμένη», φτάσαμε στο κατάντημα του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» που ιδεολογικά εκπορεύθηκε από τη θυγατρική της ΖΩΗΣ Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων και το περιοδικό Ακτίνες Ακαδημίας 45.
    Ο αόμματος αντικομμουνισμός των Ζωηκοσωτηρικών ήταν ο δεύτερος πόλος έλξης των εθνικόφρονων μέσομικροαστών προς τις παρεκκλησιαστικές οργανώσεις. Η αντικομμουνιστική υστερία των παρεκκλησιαστικών κορυφώθηκε στον εμφύλιο, όπου τοπικά συνεργάστηκαν με τους στρατοκράτες για να κυνηγήσουν όχι μόνο τ’ αριστερά αλλά και τα φιλελεύθερα στοιχεία. Συνάδελφος καταξιωμένος εκπαιδευτικός που βρίσκεται σήμερα στην έκτη δεκαετία της ζωής του μου έχει διηγηθεί το ακόλουθο περιστατικό:
    «Βρισκόμουν στο Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Αντί για κήρυγμα αγάπης ανεβαίνει στον άμβωνα ο προϊστάμενος της Ζωής Σεραφείμ Παπακώστας και αναγγέλλει στο κατάπληκτο εκκλησίασμα. ‘Επεσε το Ζιτομίρ και σώθηκε η Χριστιανωσύνη».Εν έτει σωτηρίω όλα τούτα 1943. Τι ήταν δε το Ζιτομίρ; Το πρώτο οχυρό της Σοβιετικής Ένωσης στη Δυτική Ουκρανία που κατέλαβαν οι Χιτλερικοί κι έτσι «σώθηκε η Χριστιανοσύνη» κατά τον κομμουνιστοφάγο Σεραφείμ Παπακώστα!!
    […]

    Διάλογος πιστών για την ταλιμπανική οργάνωση Ζωή των Ιερώνυμου και Αμβρόσιου

    http://alitheia-agaph.blogspot.gr/2013/07/blog-post_26.html
    Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

    Χαράς ευαγγέλια άρχισε η αποδόμηση της αδελφότητας Ζωή.

    Επιτέλους η εκατόχρονη παρεκκλησιαστική
    οργάνωση των Ζωικών
    άρχισε την αποδόμησή της.
    Αυτό που δεν κατάφεραν να κάνουν η Διοικούσα Εκκλησία
    και διαχρονικοί πολέμιοί της.
    Το κατάφερε ο πανδαμάτωρ χρόνος
    με την συνεργασία της σημερινής σύγχρονης ανίκανης ηγεσίας της.
    Δόξα τω Θεώ
    που έφερε έτσι τις καταστάσεις.
    Σε λίγο χρονικό διάστημα
    θα υπάρχει μόνο στην ιστορία.
    Από την παντοδυναμία του 1950
    έφτασαν στην αδυναμία του 2013.
    Η γενική επιμέλεια
    της αποδόμησης της Αδελφότητας
    ανήκει στον κ. Μελέτη Γιώργο.
    Επί χρόνια φροντίζει να μην αφήσει τίποτα όρθιο.
    Τον συγχαίρω.
    Για το κλείσιμο των βιβλιοπωλείων φρόνησαν
    Αθήνας: Γιώργος Αυγερόπουλος.
    Πειραιά: Γιώργος Μελέτης
    Πάτρας: π. Βασίλης Μπλάνας.
    Η ελπίδα είναι σύντομα να ανασταλεί
    και η ύπαρξη του συλλόγου.
    Μόνο 13 άνδρες έχει.
    Ο Θεός να τους συγχωρέσει
    για τα κακά που προξένησαν.
    Αναρτήθηκε από Αληθεύοντες εν αγάπη στις 1:05 μ.μ.

    75 σχόλια:

    Ανώνυμος είπε…
    Φυσικό επακόλουθο. Μια ζωή στην εκμετάλλευση των χριστιανών ήταν η Ζωή ως το 1974. Τώρα παίρνει αυτό που τις αξίζει: την εγκατάλειψη των χριστιανών και την απομόνωση.
    26 Ιουλίου 2013 – 10:31 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Στην Πάτρα κατέβασαν ρολά. Με πληροφόρησε μέλος του ΔΣ της Στέγης ότι το άδειασαν. Ότι είχε το πήγαν Αθήνα. Οι αδικίες δεν αργούν να πληρωθούν.
    26 Ιουλίου 2013 – 11:02 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Καλά μπαίνει στο Καρύτση και νιώθεις την εγκατάλειψη. Που είναι ο Ανεστόπουλος που του έδινε ζωή με την παρουσία του. Πέθανε και έφυγαν και οι πελάτες.
    27 Ιουλίου 2013 – 9:01 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Η ζωή δεν υπάρχει εδώ και χρόνια. Τα ελάχιστα μέλη της δεν έχουν επαφή με το περιβάλλον. Να την κλείσουν και η περιουσία της να περιέλθει στην εκκλησία εκτός από το κτήμα της Αγία Παρασκευής που πρέπει να γίνει το νέο Δημαρχείο και πάρκο.
    27 Ιουλίου 2013 – 10:05 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Η «αποδόμηση» των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων δεν έχει γίνει ακόμα. Θα γίνει μόνο αν ο Στουρνάρας λόγω ελλείψεως μελών τις κλείσει και να δημεύσει την περιουσία υπέρ του ελληνικού Δημοσίου. Τόσα χρόνια η Ζωή είχε φοροαπαλλαγές τώρα θα πρέπει να τα δώσει στο Κράτος. Τότε και μόνο θα είναι χαρά και πανηγύρι.
    Προτείνω να διαβάσουν οι νεότεροι τα βιβλία του αρχιμανδρίτη Χριστόφορου Καλύβα «Έτσι σπουδάζουν οι φτωχοί» και του Χρήστου Γιανναρά «Καταφύγιο ιδεών». Σε αυτά θα διαβάσουν πολλά για το κακό όλων αυτών των προτεσταντικού τύπου σωματείων που σαν στρείδι προσκολλήθηκαν στην εκκλησία.
    27 Ιουλίου 2013 – 12:44 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Δεν το γνώριζα. Πέρασα από την Παντανάσσης και είδα κλειστό το βιβλιοπωλείο. Κρίμα διότι η κ. Θεοδώρα προσπάθησε να δώσει ζωή σε αυτό το βιβλιοπωλείο το λίγο διάστημα που πήγε μετά τον κ. Τάσο που και αυτόν ο πατήρ Βασίλειος τον έδιωξε. Τώρα έδιωξε και την κ. Θεοδώρα η οποία ήταν και αυτή ευγενική και πρόθυμη να εξυπηρετεί.
    27 Ιουλίου 2013 – 1:11 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Δούλευα εδώ και χρόνια με τον αείμνηστο Αναστόπουλο στο βιβλιοπωλείο και ο Μελέτης με τον Αυγερόπουλο μας έδιωξαν. Κατάντησαν το βιβλιοπωλείο σαν τα μούτρα τους.
    27 Ιουλίου 2013 – 6:13 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Στην ΖΩΗ η εκκλησία οφείλει πολλά. να μην χαίρεσαι που κατεβάζει ρολά. Προσευχή όλων μας πρέπει να είναι να βρεθούν ικανοί άνθρωποι να την πλαισιώσουν και να διακονήσουν με αυταπάρνηση την Εκκλησία. θα συμφωνήσω μόνο στο ότι δυστυχώς σήμερα δεν έχει τους ανθρώπους που θα της άξιζε να έχει. Μην καταδικάζεις όμως μια εκατόχρονη διακονία στην Εκκλησία.
    28 Ιουλίου 2013 – 11:11 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Έφτασε ο καιρός να πάνε στο γηροκομείο όλοι οι γέροι της Ζωής. Το έχουν φτιάξει από χρόνια στην οδό Αγίου Παύλου στην Αγία Παρασκευή. Το κατάλληλο μέρος για όλους. Αφού εκεί κατοικοεδρεύει και ο υπέργηρος προϊστάμενος να πάνε και οι άλλοι.
    28 Ιουλίου 2013 – 5:55 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Σταματα να σε απασχολούν οι νεκροί. Ρίξε μια ματιά στους ζωντανούς. Οι εναπομείναντες ζωικοί έχουν πλέον ημερομηνία λήξεως. Φτάνει η ώρα που η κατακόμβη θα δεχθεί και τους ελαχίστους που αναπνέουν. Όμως το τέλος της Ζωής θα γραφεί όταν πεθάνει ο Στάλιν της Αγίας Παρασκευής ο Θεολόγος Αμελέτητος.
    Χαχαχαχα!
    31 Ιουλίου 2013 – 9:29 π.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Το βιβλιοπωλείο στην Πάτρα έκλεισε. Έχει κλείσει από την στιγμή που ο π. Βασίλειος Μπλάνας απέλυσε τον επί 26 χρόνια συνεργάτη για τα «τάλαρα». Οι Ζωικοί πάντα το χρήμα έβλεπαν. Πούλησαν όλους τους πιστούς συνεργάτες τους. Το μόνο που τους νοιάζει είναι το χρήμα και αυτό γιατί δεν πιστεύουν στον ΧΡΙΣΤΟ αλλά στον ΧΡΥΣΟ. Ο Θεός καθυστερεί αλλά δεν ξεχνά τις αδικίες που έκαναν όχι μόνο σε υπαλλήλους αλλά και πρώην αδελφούς που τους έδιωξαν. Ο Γιανναράς τα έγραφε μια χαρά. Τώρα πλέον έχει δικαιωθεί για πολλές κριτικές επί προσώπων.
    7 Αυγούστου 2013 – 4:48 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Ο Μελέτης έδιωξε και τον Ησαΐα από την αδελφότητα. Όπου και να τους πιάσεις βρωμάνε οι παρεκκλησιαστικοί.

    (….)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s