Ας παραδεχθεί επιτέλους και το πατριαρχείο πως η Γη κινείται!

[Με αφορμή την επέτειο (15.2) της γέννησης του Γαλιλαίου]

kaiomws-gyrizei1του Αναγνώστη Λασκαράτου
Επανέρχομαι με στοιχεία από παλιότερο ποστ μου (19/05/2008), για να ζητήσω το αυτονόητο: Την πατριαρχική συγνώμη για τις διώξεις όσων υποστήριζαν την περιστροφή και τη σφαιρικότητα της Γης και την αναγνώριση της επιστημονικής αλήθειας, που γελοιοποιεί τις ιερές μυθολογίες.  Η πολιτισμένη ανθρωπότητα γιόρτασε χτες (15.2) την επέτειο της γέννησης του Γαλιλαίου, ενώ στην χρεοκοπημένη Ελλάδα, ο τουριστικός εργολάβος αφορολόγητων σκελετών επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος, διευθυντής της «Αποστολικής Διακονίας», η οποία συνεργάζεται με την αποκρυφιστική και ακροδεξιά ‘Ελ. Ώρα’ του εκβιαστή Μιχαλόπουλου, ετοιμάζεται να οργανώσει νέο κερδοσκοπικό τουρ κοκάλων,  που θα τα εμφανίσει ως απομεινάρια της αγ.Ελένης, συνεργού της εγκληματικής δράσης του δολοφόνου και τύραννου αγ.Κωνσταντίνου.  Ακριβώς 350 χρόνια μετά το θάνατο του Γαλιλαίου, στις 31 Οκτωβρίου του 1992, ο συμπατριώτης του ηλιοκεντριστή αστρονόμου ιερέα Κοπέρνικου πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β΄, ζήτησε δημόσια συγνώμη για την καταδίκη του Ιταλού επιστήμονα. Και, με τη δήλωση αυτή, αναγνώρισε επίσημα ότι «η Γη γυρίζει».Το οικουμενικό πατριαρχείο όμως σφυρίζει αδιάφορα. Απευθύνεται σε πολύ καλόβολο κοινό. Οι δικές του περιπέτειες με την γήϊνη σφαίρα δεν είναι ευρύτερα γνωστές. Στα σχολικά μας βιβλία δεν υπάρχει ούτε νύξη. Η ομερτά έχει ρίξει πέπλο λήθης.

Αναγνωρίζω τις δυσκολίες του πατριαρχείου: Aν η Γη κινείται, αυτό σημαίνει πως Π.Διαθήκη, όπως τουλάχιστον την ερμήνευσαν επίμονα και ομόφωνα μέχρι και τον 19ο αιώνα «άγιοι και θεοφώτιστοι» Πατέρες, δεν είναι θεόπνευστη. Μια τέτοια παραδοχή όμως τινάζει στον αέρα το θεμέλιο της Ορθόδοξης Πίστης. Αυτό θα έπρεπε να έχει συμβεί ήδη από τον 20ο αιώνα, όταν τα πορίσματα της Επιστήμης έγιναν κτήμα των λαών, αλλά η Ορθοδοξία που μέχρι τότε διατεινόταν πως η Γη είναι ακίνητη, δεν βγήκε όπως ο πάπας να ανακαλέσει, ούτε της ζητήθηκε κάτι τέτοιο, απλώς το θέμα αποσιωπήθηκε. Την λήθη ευνόησε και το περιβάλλον της Ανατολής όπου, με εξαίρεση τις κομμουνιστικές χώρες, όπου όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν με τη βία χωρίς τη δυνατότητα διαλόγου, δεν αναπτύχθηκε ποτέ οργανωμένο αντικληρικαλιστικό κίνημα αμφισβήτησης, όπως έγινε στη Δύση. Ασφαλώς αν κάποιος θεολόγος ερωτηθεί σήμερα, θα μας πει πως οι φράσεις της Π.Διαθήκης είναι συμβολικές και πως η Εκκλησία δεν επλανήθη απλώς επλανήθηκαν μεμονωμένοι λειτουργοί της, που όσο ψηλά κι αν βρίσκονταν δεν εκπροσωπούσαν την επίσημη άποψή της, η οποία δεν εκφράστηκε ποτέ. Οι εκπρόσωποι του Δημιουργού δεν ήξεραν τίποτα για την Δημιουργία. Ίσως μάλιστα να επικαλεστούν και ιερείς τους που σπούδασαν στην αιρετική και άθεη Δύση, που τόλμησαν να πουν πως η Γη κινείται και υπέστησαν γι’αυτό επίθεση από την εκκλησιαστική ηγεσία. Η Εκκλησία έχει το μοναδικό προνόμιο να επικαλείται και τα θύματά της, να κάνει μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα. Ο ζάπλουτος πάπας αγιοποιεί τον ρακένδυτο φτωχούλη της Ασίζης για άλλοθι. .

Ο Μ.Ι.Γεδεών, Μέγας Χαρτοφύλακας και Χρονογράφος της Μεγάλης Εκκλησίας, άνθρωπος συντηρητικός μεν αλλά ειλικρινής, γνώστης των σκοτεινών εκκλησιαστικών μηχανισμών αλλά έντιμος ερευνητής αρχείων του οικουμενικού πατριαρχείου, από απολογητής του μετατρέπεται άθελά του σε μοχλό αποκάλυψης μιας ζοφερής πραγματικότητας. Aποδίδοντας την εχθρότητα του λαού και της Εκκλησίας κατά των επιστημών στην αποκήρυξη από τον πατριάρχη Παϊσιο το 1744 της στοάς των ελευθέρων τεκτόνων του Γαλατά, τους οποίους ο μοναχός Καισάριος Δαπόντες αποκαλούσε «κονιάτας» (=σοβατζήδες), συμπεραίνει. «Έκτοτε παρά τώ καθ’ημάς λαώ, εγεννήθη η ιδέα ότι οι σοφοί και λόγιοι, οίοι ήσαν οι ούτως αποκηρυχθέντες ως άθεοι, εισίν όλοι ασεβείς και κατά των επιστημόνων εν γένει ηγέρθη διωγμός ως τοιούτων». Ο Γεδεών ομολογεί ότι τα ίδια συνέβαιναν και στους βυζαντινούς χρόνους: «να νομίζη τους τοιούτους του πολιτισμού μύστας ο λαός, πνεύματα δραπετεύσαντα εκ της κολάσεως και υιούς του διαβόλου».

Η Π.Διαθήκη ήταν σαφής «Και γαρ εστερέωσε την οικουμένην ήτις ου σαλευθήσεται» (Ψαλμός 92,1). Ασάλευτη λοιπόν η Οικουμένη, δηλαδή η Γη, αλλά κινούμενος ο Ήλιος: «Στήτω ο Ήλιος κατά Γαβαών…» («Ιησούς του Ναυή»). Αλλά πέρα από τη στενή έστω ερμηνεία Γραφικών χωρίων, πως ήταν δυνατόν το μυαλό ενός Θεολόγου να χωρέσει το πως η Γη, που ήταν το κέντρο της Δημιουργίας και κατοικία της εικόνας του Θεού, μπορούσε να είναι δορυφόρος του Ήλιου; Σε πείσμα όμως της ορθής πίστης, έχει και η Ανατολή τους μικρούς Γαλιλαίους της. Ο ιερέας Βενιαμίν ο Λέσβιος κλήθηκε από το πατριαρχείο σε απολογία επειδή δίδασκε πως η Γη κινείται. Το 1805, ο απαίδευτος πατριάρχης Καλλίνικος ο Ε΄, ξεσηκωμένος από αναφορές του αγ.Αθανάσιου Πάριου, του Μεγάλου Ιεροκήρυκα του θρόνου Δωρόθεου Βουλησμά και των μοναχών Σαμουήλ και Ιακώβου, συγκάλεσε Σύνοδο από 7 αρχιερείς, η οποία βασισμένη σε τετράδια μαθητών που υπεξαίρεσε ο άγιος Αθανάσιος, σε γράμμα της προς τους κατοίκους των Κυδωνιών στην σχολή των οποίων δίδασκε ο Βενιαμίν, τον καλούσε να ομολογήσει εγγράφως την πλάνη του, απειλώντας τον με απομάκρυνση από την θέση του. Ο Βενιαμίν, προσποιήθηκε πως αντιλήφθηκε την εναντίον του κατηγορία ως δογματισμό υπέρ των πορισμάτων της Φυσικής, πράγμα που απέρριψε εύκολα γράφοντας μια διφορούμενη κοινοτοπία: «άπασαι αι της Φυσικής έννοιαι…ουκ εισίν έτερον τι ει μή απλή πιθανολογία» (Α.Αγγέλου «Των Φώτων»-1988). Δεν πρόκειται για τυχαίο συμβάν, προηγήθηκαν πολλά παρόμοια. Ο Νικηφόρος Θεοτόκης το 1766 στην Φυσική του αναφέρει το σύστημα του Κοπέρνικου. Τo έσκασε νύχτα από το σχολείο του Ιασίου όπου δίδασκε, και αργότερα μεταστράφηκε στην συντήρηση. Το 1781 ο διάκος Ιώσηπος Μοισιόδακας εκθέτει τις απόψεις του Ηλιοκεντρικού συστήματος, αλλά αποφεύγει να το υιοθετήσει, φοβούμενος τις αντιδράσεις, έχοντας κι αυτός την πικρή εμπειρία του διωγμού του το 1777 από τη Σχολή του Ιασίου. Ο Κοδρικάς που το 1794 μετέφρασε το «De la pluralite des mondes» του εκλαϊκευτή της Επιστήμης Fontenelle όπου ο συγγραφέας υπερασπίζεται τον οπαδό του ηλιοκεντρισμού Κοπέρνικο, είδε το βιβλίο του να καταδικάζεται από την Εκκλησία. Το 1797 ο καθηγητής της πατριαρχικής Σχολής Σέργιος Μακραίος δημοσίευσε το βαρύγδουπο «Τρόπαιον της Ελλαδικής πανοπλίας κατά των οπαδών του Κοπέρνικου». Ο γεωγράφος πατριάρχης Ιεροσολύμων Χρύσανθος Νοταράς (΄Εμπορος συγχωροχαρτιών που κληρονόμησε τον πατριαρχικό θρόνο από το θείο του Δοσίθεο: «Στέλλομεν…….είκοσι συγχωροχάρτια,…» -Πρακτ.Β’ Διεθ. Συνεδ. Πελοπον. Σπουδών, τ. Γ’, Αθ. 1981-1982, σ. 290) παρ’όλο που είχε σοβαρές αστρονομικές γνώσεις, υποτάσσει την αλήθεια στην θρησκευτική σκοπιμότητα, είτε συνειδητά είτε τυφλωμένος από την πίστη του και γράφει στην «Εισαγωγή εις τα Γεωγραφικά και Σφαιρικά»-Παρίσι 1716: «..η Γη …είναι αληθινόν…να είναι…Κέντρον του Παντός….χρεία είναι να αποδειχθή, ότι είναι και ακίνητος…πως είναι και ακίνητος δείκνυται πρώτον από την Θείαν Γραφήν». Οπαδός του γεωκεντρικού συστήματος ήταν και ο λόγιος μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος, όπως προκύπτει από την ανέκδοτη «Επιτομή της Αστρονομίας» («η Γη….ουδεμίαν κίνησιν ποιείται») και την «Γεωγραφία» του (1728). Ακόμη και ένας εκπρόσωπος του Διαφωτισμού ο φιλόσοφος Βικέντιος Δαμοδός (18ος αι.), μη μπορώντας να ξεπεράσει την ιδιότητα του ορθόδοξου θεολόγου υποστηρίζει το συμβιβαστικό σύστημα του Tycho Brahe, (16ος αι.) επειδή «συμφωνεί τη θεία γραφή». Ο Μπράχε ήθελε στάσιμη τη Γη και τον Ήλιο να περιφέρεται γύρω της, αλλά δεχόταν πως οι υπόλοιποι πλανήτες περιφέρονταν γύρω απ’ τον Ήλιο. Ο αρχιεπίσκοπος Ευγένιος Βούλγαρις, αν και αντιλαμβάνεται ότι ο Κοπέρνικος έχει δίκιο, απορρίπτει το σύστημά του επειδή «αντίκειται ταις ιεραίς σελίσιν». Ο αγ.Αθανάσιος ο Πάριος, στην «Αντιφώνησή» του, γράφει πως οι επιστήμες είναι μάταιες, η «επιθυμία του μανθάνειν» είναι «τυραννική» αφού «αναγκάζει τον άνθρωπον να αναβή και είς τους πλανήτας». Ο μοναχός Κύριλλος Λαυριώτης ο Πατρεύς, επιτίθεται στον ιερέα Άνθιμο Γαζή που «τόσον ερρόφησε την αθεϊαν της πολυκοσμίας», ώστε τόλμησε να αναφέρει σε κάποια υποσημείωση της «Γραμματικής των Φιλοσοφικών Επιστημών», τους «νοήσαντας την ακινησίαν του ηλίου». (Γ.Καράς Οι θετικές επιστήμες στον ελλ. Χώρο. Εκδ.Δ.Ι.Ζαχαρόπουλος-1991). Στον δάσκαλο ιερέα του Τύρναβου Ιωάννη Δημητριάδη Πέζαρο (1806), που στη Σχολή του («Ελληνομουσείον») δίδασκε Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Φιλοσοφία ενώ ήταν και οπαδός του ηλιοκεντρικού συστήματος, απαγορεύτηκε από τον Λαρίσης Ραφαήλ το 1805, το κήρυγμα στον ναό.

Ίσως μερικοί αντιτάξουν: Μπορεί η ηγεσία της Εκκλησίας να ήταν σκοταδιστική, υπήρχαν όμως φωτισμένοι ιερείς, έστω και στα υπόγεια της ηγετικής πυραμίδας. Η ιεροσύνη προσέφερε την οικονομική δυνατότητα και την επαγγελματική αποκατάσταση για να σπουδάσει ένα φτωχόπαιδο στη Δύση. Ο Κούμας επισημαίνει την κατηγορία των «πεπαιδευμένων», «οίτινες διά τους πατριαρχικούς μισθούς εσυνάζοντο εις την Κωνσταντινούπολιν διά να αναλάβωσιν κληρικού αξίαν» («Ιστορία ανθρωπίνων πράξεων», τ.ΙΒ΄). Για πολλούς αυτό σηματοδότησε τις μετέπειτα περιπέτειές τους με την Εκκλησία, για μερικούς μάλιστα, όπως τον διάκο οπαδό του Βολταίρου Ιώσηπο Μοισιόδακα, διερωτάται κανείς αν δεν ένιωθαν το ράσο σαν φυλακή. Είχαν να αντιμετωπίσουν αγροίκους δεσποτάδες όπως τους περιγράφει ο Ανώνυμος ο Έλλην: «Ο πατριάρχης αφού ηξεύρει να αναγνώση δυο κατεβατά από το ψαλτήριον του Δαβίδ, κρίνεται άξιος τοιαύτης αρχής από την Σύνοδον, αυτή δε ηξεύρει να αναγνώση περισσότερον από αυτόν και τας Πράξεις των Αποστόλων». Ο Κων.Κούμας αποκαλύπτει:  «Γράμματα με βαρβαρικήν σύνταξιν, με ανορθογραφίαν απίθανον και εις αυτάς των μητροπολιτών τας υπογραφάς….». Ο λόγιος Χριστόδουλος Παμπλέκης, αντιμετώπισε τις κατηγορίες του έκφυλου μητροπολίτη Πλαταμώνος Διονυσίου, ο οποίος έγραψε και υβριστική σάτιρα κατά του σοφού δασκάλου «Ακολουθία ετεροφθάλμου και αντιχρίστου Χριστόδουλου του εξ Ακαρνανίας». Ακόμη και ο δάσκαλός του, ο Ευγένιος Βούλγαρης, υποχρεώθηκε να τον αποκηρύξει, αποκαλώντας το βιβλίο του «Περί φιλοσόφου» (Βιέννη-1786) που περιείχε την Νευτώνεια αντίληψη του κόσμου, «συμπίλημα αποτρόπαιων βιβλιαρίων». Ο πατριάρχης Νεόφυτος, τον αφόρισε το 1793.

Ο Ηρακλείδης ο Ποντικός τον 4ο π.Χ αι. και ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, τον 3ο π.Χ. αι. εισηγήθηκαν το ηλιοκεντρικό σύστημα και την περιστροφή της γης περί τον άξονά της και γύρω από τον ήλιο, οι Δικαίαρχος και Ερατοσθένης μέτρησαν την διάμετρό της, ενώ ο Ίππαρχος υπολόγιζε τις αποστάσεις της από τα αστέρια. Ο Αριστοτέλης θεωρούσε πως η Γη είναι σφαιρική («…σχήμα δ᾽ έχειν σφαιροειδὲς αναγκαίον αυτήν»-στο «Περὶ ουρανού»), αν και ακίνητη.

 Η Ζ΄ Οικ. Σύνοδος όμως φρόντισε να καταραστεί «την μωράν των έξωθεν φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν»: «Τοις λέγουσιν ότι οι των Ελλήνων σοφοί………κρείττονες εισί…των ευσεβών…ορθοδόξων ανδρών…ανάθεμα τρίς».

Έτσι λοιπόν στην απέναντι χριστιανική όχθη, ο απολογητής Θεόφιλος Αντιόχειας κατηγορεί τους συγγραφείς που από άγνοια που «βούλονται τον κόσμον σφαιροειδή λέγειν» («Προς Αυτόλυκον», Βιβλ.Β΄, 32). Ο μοναχός Κοσμάς Ινδικοπλεύστης τον 6ο μ.Χ αιώνα γράφει στην «Χριστιανική Κοσμογραφία» του πως η Γη είναι επίπεδη και τετράγωνη περιβαλλόμενη από τείχη που σμίγουν και φτιάγνουν τον ουρανό, ενώ η Κόλαση τοποθετείται «κάτω περι την γην». Ο Κοσμάς, μεταφράστηκε και επηρέασε τους Σλάβους Ορθόδοξους αλλά και τον Σύρο άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό στα «Ιερά παράλληλα» (8ος αι.). Είχε προηγηθεί ο απολογητής Λακτάντιος (4ος αι.) που κοροϊδεύει όσους πιστεύουν στην σφαιρικότητα της Γης, την θεωρεί επίπεδη, και προκαλεί την ειρωνεία του Κοπέρνικου στο «De revolutionibus orbium coelestium» (1543). Οι αστείες απόψεις των δυο ανδρών βασιζόντουσαν στον Ησαϊα 40-22, όπου αναφέρεται «…επί τον κύκλον της Γης» και όπως όλοι ξέρουν ο κύκλος είναι επίπεδος. Σύγχρονοι απολογητές του Χριστιανισμού, «βλέπουν» τώρα σε αυτόν τον «κύκλο», την περιστροφή της Γης, αλλά δεν μας εξηγούν γιατί ούτε ένας φωτισμένος πατέρας δεν είχε δώσει αυτήν την ερμηνεία σε ανύποπτο χρόνο. Στην ουσία δεν υπάρχει πάντα σοβαρή σχέση της χριστιανικής Γεωγραφίας με τη λογική, τουλάχιστον στα σημεία που διασταυρώνεται με την Αγία Γραφή. Για παράδειγμα μερικοί συγγραφείς όπως ο Ινδικοπλεύστης και ο Φιλοστόργιος στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» (III,10), σε απόσπασμα που διέσωσε ο αγ. Φώτιος, θεωρούσαν πως ο Νείλος, είναι ο βιβλικός Γαιών, που πηγάζει από τον Παράδεισο, όπως και οι ιερείς των Φαραώ διέδιδαν πως κατεβαίνει από τον Ουρανό.

Ο Ιησούς του Ναυή σταματάει την «περιστροφή» του Ηλίου (Τοιχογραφία Μονής Οσίου Λουκά, 12ος-13ος αι.)

Ο Ιησούς του Ναυή σταματάει την «περιστροφή» του Ηλίου (Τοιχογραφία Μονής Οσίου Λουκά, 12ος-13ος αι.)

Ο Βασίλειος στην «Εξαήμερο» δίνει τη χαριστική βολή στο θέμα της αλληγορίας, στην κουτοπόνηρη δηλαδή μέθοδο βάσει της οποίας σήμερα η Εκκλησία ερμηνεύει τη Βίβλο, προσπαθώντας να μπαλώσει μέσω υποτιθέμενων συμβολισμών τους κραυγαλέους μύθους της, όπως π.χ. το χτίσιμο του κόσμου σε 6 ημέρες, που δήθεν είναι αιώνες κλπ. Απορρίπτει κάθε μεταφορική ερμηνεία (όπως αυτές που έκανε στη Γένεση ο Ιουδαίος ελληνιστής Φίλων ο Αλεξανδρεύς, που προσπαθούσε να συμβιβάσει τη Βίβλο με την ελληνική Φιλοσοφία) και δηλώνει: “Εγώ δε χόρτον ακούσας χόρτον νοώ, και φυτόν και ιχθύν και θηρίον και κτήνος, πάντα ως είρηται, ούτως εκδέχομαι”. Για το θέμα του σχήματος της Γης, μένει πιστός στην αντίληψή του πως δεν μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίζει ούτε χρειάζεται να ερευνά διότι αν και πολλοί υποστήριξαν για την γή, ότι είναι σφαίρα ή κύλινδρος, ή δίσκος κλπ εν τούτοις ο Μωϋσής δεν είπε τίποτα για το σχήμα “ου παρά τούτο προαχθήσομαι ατιμοτέραν ειπείν την ημετέραν κοσμοποιίαν, επειδή ουδέν περί σχημάτων ο του Θεού θεράπων Μωϋσής διελέχθη”. Όσα γράφει ο Αγιοβασίλης στηρίζονται αποκλειστικά στις γνώσεις της εποχής του τις οποίες άριστα κατέχει και τις οποίες προσπαθεί να απαξιώσει ή να συγκεράσει αν γίνεται με αυτές της Βίβλου. Καμία θεία φώτιση δεν τον οδηγεί, αντίθετα η δουλεία της πίστης του τον εμποδίζει να προχωρήσει, αξιοποιώντας τις γνώσεις του, σε απροκατάληπτη έρευνα.

Είναι λοιπόν φυσικό το πατριαρχείο, κέντρο κάθε ακινησίας σωματικής και πνευματικής και ορμητήριο των δυνάμεων της κοινωνικής αδράνειας, να βγάζει σπυράκια όταν ακούει για περιστροφή της γης. Ίσως η αιτία να είναι αυτή που δίνει ο Κοραής: «….φοβούνται μην η περιστροφή της σφαίρας….ανατρέψη την οποίαν αναξίως έλαβαν υπόληψιν». Όσο αργούν οι πατριαρχικοί να ανακαλέσουν και να ζητήσουν συγνώμη, τίποτα άλλο δεν αποδεικνύουν παρά πως περιφρονούν και τις ευαγγελικές εντολές της αυτοταπείνωσης και της μετάνοιας.

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερή» Εξουσία, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, Θεωρίες Συνωμοσίας, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

12 απαντήσεις στο Ας παραδεχθεί επιτέλους και το πατριαρχείο πως η Γη κινείται!

  1. Ο/Η Mimi metallurgico λέει:

    N.York Times

    http://www.nytimes.com/1992/10/31/world/after-350-years-vatican-says-galileo-was-right-it-moves.html

    After 350 Years, Vatican Says Galileo Was Right: It Moves
    By ALAN COWELL,
    Published: October 31, 1992

    ROME, Oct. 30— More than 350 years after the Roman Catholic Church condemned Galileo, Pope John Paul II is poised to rectify one of the Church’s most infamous wrongs — the persecution of the Italian astronomer and physicist for proving the Earth moves around the Sun.
    With a formal statement at the Pontifical Academy of Sciences on Saturday, Vatican officials said the Pope will formally close a 13-year investigation into the Church’s condemnation of Galileo in 1633. The condemnation, which forced the astronomer and physicist to recant his discoveries, led to Galileo’s house arrest for eight years before his death in 1642 at the age of 77.
    The dispute between the Church and Galileo has long stood as one of history’s great emblems of conflict between reason and dogma, science and faith. The Vatican’s formal acknowledgement of an error, moreover, is a rarity in an institution built over centuries on the belief that the Church is the final arbiter in matters of faith.
    At the time of his condemnation, Galileo had won fame and the patronage of leading Italian powers like the Medicis and Barberinis for discoveries he had made with the astronomical telescope he had built. But when his observations led him to proof of the Copernican theory of the solar system, in which the sun and not the earth is the center, and which the Church regarded as heresy, Galileo was summoned to Rome by the Inquisition. Forced to Recant
    By the end of his trial, Galileo was forced to recant his own scientific findings as «abjured, cursed and detested,» a renunciation that caused him great personal anguish but which saved him from being burned at the stake.
    Since then, the Church has taken various steps to reverse its opposition to Galileo’s conclusions. In 1757, Galileo’s «Dialogue Concerning the Two Chief World Systems» was removed from the Index, a former list of publications banned by the Church. When the latest investigation, conducted by a panel of scientists, theologians and historians, made a preliminary report in 1984, it said that Galileo had been wrongfully condemned. More recently, Pope John Paul II himself has said that the scientist was «imprudently opposed.»
    «We today know that Galileo was right in adopting the Copernican astronomical theory,» Paul Cardinal Poupard, the head of the current investigation, said in an interview published this week.
    This theory had been presented in a book published in 1543 by the Polish scientist Nicolaus Copernicus in opposition to the prevailing theory, advanced by the second-century astronomer Ptolemy, that the Sun and the rest of the cosmos orbited the Earth. But the contest between the two models was purely on theoretic and theological grounds until Galileo made the first observations of the four largest moons of Jupiter, exploding the Ptolemaic notion that all heavenly bodies must orbit the Earth.
    In 1616, the Copernican view was declared heretical because it refuted a strict biblical interpreation of the Creation that «God fixed the Earth upon its foundation, not to be moved forever.» But Galileo obtained the permission of Pope Urban VIII, a Barberini and a friend, to continue research into both the Ptolemaic and the Copernican views of the world, provided that his findings drew no definitive conclusions and acknowledged divine omnipotence.
    But when, in 1632, Galileo published his findings in «Dialogue Concerning the Two Chief World Systems,» the work was a compelling endorsement of the Copernican system.
    Summoned to Rome for trial by the Inquisition one year later, Galileo defended himself by saying that scientific research and the Christian faith were not mutually exclusive and that study of the natural world would promote understanding and interpretation of the scriptures. But his views were judged «false and erroneous.» Aging, ailing and threatened with torture by the Inquisition, Galileo recanted on April 30, 1633.
    Because of his advanced years, he was permitted house arrest in Siena. Legend has it that as Galileo rose from kneeling before his inquisitors, he murmured, «e pur, si muove» — «even so, it does move.»

    Photo: Galileo, as depicted by Justus Sutterman, a Flemish artist of the 17th century. (The American Museum-Hayden Planetarium)(pg. 4)

  2. Ο/Η Βολταίρος λέει:

    http://meta-journalist.blogspot.gr/2013/12/blog-post.html

    Η επιστροφή του Παμπλέκη
    Posted by Μηνάς Παπαγεωργίου On 06:22

    Ένα βιβλίο σε κυκλοφορία, για πρώτη φορά μετά από 220 χρόνια

    Από τις 19 Δεκεμβρίου του 2013 οι εκδόσεις Κουλτούρα κυκλοφορούν για πρώτη φορά, από το 1793 όταν και γράφτηκε, το συγγραφικό έργο «Απάντησις, Ανωνύμου προς τους άφρονας αυτού κατηγόρους επ’ ονομασθείσα περί θεοκρατίας». Συγγραφέας του ήταν ο Χριστόδουλος Παμπλέκης, ένας σχετικά άγνωστος στις μέρες μας Ελληνα Διαφωτιστής, η ιστορία του οποίου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ερευνητή της λογοκρισίας των ιδεών στη χώρα μας.
    Ο Παμπλέκης γεννήθηκε το 1733 στο χωριό Μπαμπίνη Αιτωλοακαρνανίας. Κατά την παιδική του ηλικία προσβλήθηκε από ευλογιά και έχασε το αριστερό του μάτι, ένα γεγονός το οποίο δεν στάθηκε ικανό –όπως θα δούμε στη συνέχεια- να τον αποτρέψει από το να ασχοληθεί με τα γράμματα. Μετά το θάνατο της μητέρας του, ο πατέρας του Χριστόδουλου, Ευστάθιος, καταφεύγει ως κλέφτης στα βουνά του Ολύμπου παίρνοντας μαζί τον μικρό του γιο. Ομως ο πατέρας σύντομα φονεύεται και ο Χριστόδουλος μετά από πολλές περιπέτειες καταλήγει εν έτει 1753 στην Αθωνιάδα Σχολή στο Αγ. Ορος, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ευγένιος Βούλγαρης. Εκεί γίνεται μοναχός, όμως 6 χρόνια αργότερα φεύγει απογοητευμένος από τα όσα βίωσε και ξεκινά τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη μελετώντας και διδάσκοντας φιλοσοφία, θεολογία και μαθηματικά σε διάφορες πόλεις (Παρίσι, Βιέννη, Λειψία κ.α). Το 1786 εκδίδει στη Βιέννη το έργο του με τίτλο ««Περί φιλοσόφου, φιλοσοφίας, φυσικών, μεταφυσικών, πνευματικών και Θείων», στο οποίο αναπτύσσει τις φιλοσοφικές θέσεις Γάλλων Διαφωτιστών. Ο Παμπλέκης δέχεται το θεό ως μοναδική αναγκαία και άπειρος ουσία που υφίσταται από αυτής. Ως μόνο οδηγό του φιλοσόφου αναγνωρίζει τον Ορθό Λόγο. Η κυκλοφορία του έργου του προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, έντονες αντιδράσεις στους κύκλους της Ορθόδοξης εκκλησίας. Από το 1791 και εξής ο Παμπλέκης δέχεται μια άνευ προηγουμένου πολεμική, η οποία φαίνεται πως ξεκινά από τον ίδιο τον Ευγένιο Βούλγαρη. Το 1793, λίγο πριν τον θάνατο του φιλοσόφου, κυκλοφορεί εναντίον του η υβριστική σάτιρα με τίτλο «Ακολουθία ετεροφθάλμου και αντιχρίστου Χριστοδούλου του εξ Ακαρνανίας» με συγγραφέα τον παλαιό συμμαθητή του στην Αθωνιάδα, Διονύσιο Πλαταμώνος. Σε αυτήν εκτοξεύονται ύβρεις ακόμα και για τους γονείς και την ιδιαίτερη πατρίδα του Παμπλέκη προκαλώντας ιδιαίτερη αίσθηση…
    Ο τελευταίος απαντά στο κείμενο της «Ακολουθίας» με το «Περί θεοκρατίας», το οποίο ολοκληρώθηκε και κυκλοφόρησε από τους μαθητές του μετά το θάνατό του. Εδώ ο Παμπλέκης αποκρούει τις προσωπικές επιθέσεις που δέχτηκε και επιχειρηματολογεί για τις θέσεις του πάνω στην προέλευση της θρησκείας και την ουσία της φιλοσοφικής έρευνας. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω επήλθε ο συνοδικός αφορισμός του φιλοσόφου τον Νοέμβριο του 1793, ένας αφορισμός που περιλάμβανε μάλιστα τους μαθητές του, τα βιβλία του, ενώ ακόμη και ο ιερέας που τέλεσε την ταφή του τέθηκε σε αργία!
    Αξίζει να σημειωθεί πως ο Παμπλέκης φρόντισε να συμπεριλάβει στο «Περί θεοκρατίας του» και την «Ακολουθία» του Διονυσίου», έτσι ώστε να γίνεται δυνατή η σύγκριση των δύο κειμένων. Υστερα από 220 χρόνια, τα συγγράμματα αυτά γίνονται για πρώτη φορά προσιτά στο ευρύ κοινό, αποκαλύπτοντας αθέατες όψεις ενός νεοελληνικού Διαφωτισμού που, ως γνωστόν, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

    Μηνάς Παπαγεωργίου / meta-journalist

  3. Ο/Η του κώλου λέει:

    Εμπορικοί καυγάδες, για τις περιοδείες και για την καλύτερη ποιότητα λειψάνων. Tα ντόπια προϊόντα είναι καλύτερα από τα εισαγόμενα (παπικά):

    http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/13025-koubenta-kai-dusforia-sti-dis-gia-to-skinoma-tis-agias-elenis

    Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Τετάρτη, 08 Φεβρουαρίου 2017

    Κουβέντα και δυσφορία στη ΔΙΣ για το «σκήνωμα» της Αγίας Ελένης

    Ρεπορτάζ | Αιμίλιος Πολυγένης

    Μεγάλη συζήτηση έγινε κατά τη διάρκεια της πρώτης Συνεδρίας της ΔΙΣ μηνός Φεβρουαρίου, για την έλευση του «σκηνώματος» της Αγίας Ελένης την άνοιξη από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

    Συνοδικοί Μητροπολίτες, σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr, εξέφραζαν απορίες και ενστάσεις για την άφιξη του ιερού σκηνώματος, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος φέρεται να εμφανίστηκε ενοχλημένος από την πρωτοβουλία να προσκληθούν στην τελετή υποδοχής του σκηνώματος βασιλείς και αρχηγοί κρατών χωρίς την τελική έγκριση της Ιεράς Συνόδου.

    Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, μετά το πέρας της ΔΙΣ είχε συνάντηση στο γραφείο του με τον Επίσκοπο Φαναρίου κ. Αγαθάγγελο, όπου ζήτησε να ενημερωθεί για τις πρωτοβουλίες της ελεύσεως, καθώς και για τις εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί.

    Πληροφορίες αναφέρουν ότι Συνοδικοί Μητροπολίτες εμφανίστηκαν προβληματισμένοι για πρόσφατο ταξίδι, καθώς και για τα όσα αναφέρονται στο (agiaeleni.gr) που έχει δημιουργηθεί ειδικά για το σκήνωμα που θα έλθει στην Αθήνα τον Μάιο, αλλά και για το αν πρόκειται για σκήνωμα τελικά.

    Η Romfea.gr συνάντησε στο Συνοδικό Μέγαρο τον Επίσκοπο Φαναρίου, ο οποίος μας διευκρίνισε πως δεν τίθεται αμφιβολία περί αυτού, και ότι αυτά είναι τα μοναδικά ιερά λείψανα της Αγίας Ελένης, τα οποία έχουν υποστεί τη διαδικασία της κανονικής αναγνώρισης κατά το έτος 1929.

    Επίσης ο Θεοφιλέστατος υπογράμμισε ότι πρόκειται για τμήμα της κάρας (ινιακό οστούν, βρεγματικό οστούν, οφθαλμικές κόγχες, ρινικά οστά, θραύσματα), και το μεγαλύτερο τμήμα του υπολοίπου σώματος, το οποίο για λόγους ασφαλείας είναι σε ειδική λάρνακα σε σχήμα σώματος ασφαλισμένο με βουλοκέρι.

    Συνοδικός Μητροπολίτης πάντως σχολιάζοντας το γεγονός στην Romfea.gr, ανέφερε ότι «είναι άλλο να λέμε σκήνωμα και άλλο απλά τεμάχια ιερών λειψάνων, δεν πρέπει να παίζουμε με τέτοια πράγματα. Πρέπει άμεσα να υπάρξει ενδελεχής συζήτηση και να ενημερωθεί λεπτομερώς η Σύνοδος επί του θέματος, η οποία και θα λάβει τις τελικές αποφάσεις.»

    Η Romfea.gr μετά από έρευνα εξέτασε με λεπτομέρειες το θέμα και διευκρινίζει:

    Σκήνωμα με την έννοια που απαντά στην Καινή Διαθήκη (Β’ Πέτρου 1,13) είναι ολόκληρο το σώμα και όχι τα τμήματα αυτού.

    Τα τμήματα ονομάζονται τεμάχια του λειψάνου! Άρα είναι καλό οι πιστοί να γνωρίζουν ακριβώς τι θα προσκυνήσουν στις 14 Μαΐου 2017.

    Η σχετική ιστοσελίδα αναφέρει «ως τα μοναδικά ιερά λείψανα της Αγίας Ελένης τα οποία έχουν υποστεί τη διαδικασία της κανονικής αναγνώρισης κατά το έτος 1929 αυτά που φυλάσσονται στη Βενετία».

    Δεν θέλουμε όμως να κουράσουμε τον αναγνώστη και πιστό Ορθόδοξο Χριστιανό παραθέτοντας διάφορες μελέτες που καταρρίπτουν ίσως τα ανωτέρω αναφερθέντα, καθώς άγια λείψανα της Ισαποστόλου λένε ότι έχουν οι Ρωμαιοκαθολικοί και στο Παρίσι, και στα Τρέβηρα της Γερμανίας και στη Ρώμη και στη Βενετία, όπου όπως διαβάζουμε η λειψανοθήκη της Αγίας είναι ενδεδυμένη με ένδυμα που φιλοτέχνησε και προσέφερε η Αποστολική Διακονία.

    Οι ίδιοι οι Ρωμαιοκαθολικοί βρίσκονται σε απόλυτη σύγχυση για το πού βρίσκονται τα αυθεντικά λείψανα της Αγίας.

    Η ιστοσελίδα διαβεβαιώνει για την γνησιότητα των τεμαχίων λειψάνου από τη Βενετία, και αγνοεί ή κάνει ότι αγνοεί ότι το 1875 που ανοίχθηκε η λάρνακα στην εκκλησία Saint-Leu-Saint-Gilles στο Παρίσι από τον Επίσκοπο Richard για να γίνει ανατομική ανάλυση των λειψάνων της Αγίας, ο Επίσκοπος ανακοίνωσε με βάση τα ιατρικά ευρήματα ότι η λειψανοθήκη περιέχει σχεδόν πλήρες το σώμα της Αγίας καθώς απουσίαζε η κάρα!

    Ο εν λόγω Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος ανέφερε ότι η κατάσταση της σορού αντιστοιχούσε στις περιγραφές των Βολλανδιστών τον 18 αιώνα.

    Θα θέλαμε να ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας ότι τεμάχιο λειψάνου της Αγίας Ελένης και πιο συγκεκριμένα μέρος του πέλματός της υπάρχει στη Ιερά Μονή Προυσού της Ευρυτανίας, ενώ άλλα τεμάχια βρίσκονται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, στη Μονή Υψηλού Λέσβου, στην Μονή του Κύκκου στην Κύπρο καθώς και στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου στην Νέα Ιωνία.

    Τίθεται εύλογα το εξής ερώτημα προς τους υπευθύνους: Γνωρίζουν ή όχι την ύπαρξη αυτών των τεμαχίων από το λείψανο της Αγίας στον ελλαδικό χώρο; Αυτά τα τεμάχια στερούνται της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος ενώ τα βενετσιάνικα την έχουν στο πλήρωμα τους;

    Εκτός κι αν αυτά που έχουν την έγκριση των Ρωμαιοκαθολικών ως γνήσια είναι πιο χαριτόβρυτα από εκείνα που είναι στην χώρα μας…

    Στις δύσκολες οικονομικά ημέρες που βιώνει η χώρα μας, πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις πομπώδεις εκφράσεις περί πρώτης ελεύσεως του λειψάνου στον ελλαδικό χώρο, διότι λείψανα της Αγίας Ελένης υπάρχουν και στην Ελλάδα και έχουν την ίδια χάρη με τα μεγαλύτερα…

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://roides.wordpress.com/2011/01/28/28jan11b/

    Το πατριαρχείο καίει τα βιβλία του Ανθρακίτη
    ……………………….

    Ένας από τους πολλούς δάσκαλους και επιστήμονες που βρέθηκαν στο στόχαστρο του πατριαρχείου Νέας Ρώμης και Ισταμπούλ, ήταν ο μαθηματικός Μεθόδιος Ανθρακίτης, (1660-1736) δημοτικιστής δάσκαλος και παπάς. Γεννήθηκε στο χωριά Καμινιά (σήμερα Ανθρακίτη) των Ιωαννίνων. Σπούδασε στην περίφημη γιαννιώτικη Σχολή του Γκιούμα ή Γκιόνμα με δάσκαλο τον ιερωμένο Γιώργο Σουγδουρή, που είχε εισάγει στη Σχολή του μαθήματα θετικών Επιστημών και Φιλοσοφίας. Ο Σουγδουρής μπήκε στο μάτι του τοπικού πασά-δεσπότη Κλήμη που τον κατηγόρησε πως πιστεύει σε μια ‘κατ’επίνοιαν’ διαφορά της θείας ουσίας και της θείας ενέργειας. Κάτι τρέχει στα γύφτικα θα μου πείτε αλλά τον καιρό που οι επίσκοποι ήταν ελέω Σουλτάνου πραγματικοί πρίγκηπες δεν παίζανε με αυτά. Έτσι, ο Κλήμης συγκάλεσε τοπική σύνοδο για να τον καταδικάσει ως αιρετικό, και τον κατηγορεί στο Πατριαρχείο πως ακολουθεί τις θέσεις των αντιπάλων του Γρηγορίου Παλαμά, ενός άθλιου δεσπότη που θεμελίωσε την ορθόδοξη διαστροφή του Ησυχασμού μιας αποκρυφιστικής ανατολίτικης διαδικασίας μέσω της οποίας έβλεπες το φως του θεού ζητώντας την καθαίρεσή του. Ο Σουγδουρής, αναγκάστηκε να κάνει μια δήλωση μετανοίας, μια ομολογία ορθόδοξης πίστης για να γλυτώσει. Ο Κλήμης όμως συνέχισε να τον κυνηγά καταγγέλοντάς τον στον πατριάρχη Ιεροσολύμων Δοσίθεο, έναν αρχιζήτουλα που έγινε στα 25 του επίσκοπος και στα 28 του πατριάρχης (!) ειδικευμένο στις ζητείες τις συλλογές δηλαδή εράνων με περιφορά κοκάλων στα χωριά των Βαλκανίων.

    Αυτή ήταν η κατάσταση στα Γιάννενα, που ήταν πρώτα στ’άρματα στα γρόσια και στα Γράμματα. Ο φιλέλληνας περιηγητής Jacob Salomon Bartholdy, που δεν έκρυψε την απογοητευσή του από την κατάντια των Γραικών και στηλίτευσε την αμάθεια, τη διαφθορά και τη ρυπαρότητα του κλήρου τους ομολογεί πως οι Οθωμανοί κατακτητές δεν απαγόρευαν ούτε τα βιβλία, ούτε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ούτε τη διακίνηση ιδεών. Αναφέρει πως στα Γιάννενα εμπόδια για τη λειτουργία των σχολείων έφερνε ο δεσπότης και όχι ο πασάς. Ο Αλή πασάς έσωσε το φυσικομαθηματικό Αθ.Ψαλίδα, σχολάρχη της Μαρουτσαίας, όταν το πατριαρχείο τον κατήγγειλε ως άθεο, Βολταιριστή και οπαδό της Γαλλικής Επανάστασης. Στην ίδια πόλη ο ευσεβής Σχολάρχης Κων.Μπαλανίδης (1799-1818) απαγόρευε την εκμάθηση ξένων γλωσσών διότι «γέμουσιν από αθεϊστικά βιβλία». Ο πρωθιερέας Μπαλάνος Βασιλόπουλος, διευθυντής της σχολής Γκιούμα από το 1723, ένας συντηρητικός που δεν είχε σπουδάσει στο εξωτερικό, έστειλε σε ευρωπαϊκές ακαδημίες μια εσφαλμένη μελέτη γιά κάποιο μαθηματικό πρόβλημα που θεώρησε ότι έλυσε. Χολωμένος από το γεγονός πως ο Ευγένιος Βούλγαρης έκρινε το έργο του περιφρονητικά σε επιστολή του στον σύγκελο των Ιωαννίνων («τη του Αυγείου βουστασίη κρίνεται παραπλήσιον…Παραλογισμός γαρ εστί…»), εξανάγκασε τον νεωτεριστή κληρικό να εγκαταλείψει την πόλη.

    Ο Ανθρακίτης ήταν από τους πρώτους που δίδαξαν μαθηματικά στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Τα διδάχτηκε από το 1697 στη Βενετία μαζί με τη Φιλοσοφία. Στα 1708, επέστρεψε στην Ελλάδα εγκαταλείποντας την καλή θέση του εφημέριου της Βενετίας για να διδάξει τους ταλαίπωρους συμπατριώτες του. Αρχικά εγκαθίσταται στην Καστορια όπου διδάσκει διαδοχικά σε δυο σχολεία, χωρίς να τηρεί την ορθόδοξη γραμμή πως η Φιλοσοφία υπάρχει για να υπηρετεί το ορθόδοξο δόγμα. Υψώνει το ανάστημα στις επικρατούσες αντιλήψεις του σχολάρχη της πατριαρχικής Σχολής Θεόφιλου Κορυδαλλέα και στους Φαναριωτες που δίδασκαν στην αρχαϊζουσα που δεν απευθύνονταν στο λαό παρά μονάχα στους άρχοντες και στους σπουδαγμένους Μπήκε έτσι στο στόχαστρο των αντιδραστικών κληρικών. Ο θεωρούμενος μέγας εκκλησιαστικός πατέρας ο Μακάριος ο Πάτμιος κατήγγειλε πως «…ο κύρ Μεθόδιος τρίγωνα και τετράγωνα διδάσκει τους μαθητάς του και την άλλην πολυάσχολον ματαιοπονίαν της Μαθηματικής». Κατηγορήθηκε ως δήθεν οπαδός του Ισπανού Ιησουϊτη μοναχού και θεολόγου Μιγκουέλ ντε Μολινός (στην Ελλάδα γωστού ως Μολίνου) τον οποίο καταδίωξε ο πάπας. Η Σύνοδος της Ισταμπούλ τον κάλεσε το 1719 να απολογηθεί μπροστά της. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Καστοριά και να πάει στη Σιάτιστα όπου δίδαξε για δυο χρόνια. Γυρνάει στην Καστοριά, όπου παρουσιάζεται στον Αρχιεπίσκοπο Αχριδών Ιωάσαφ και προβαίνει σε ομολογία πίστης. Από εκεί πηγαίνει στα Γιάννενα και μετά από νέα ομολογία αναλαμβάνει τη σχολαρχεία της Γκιουμείου. Πολλοί εξέχοντες Γιαννιώτες στέλνουν γράμμα υπέρ του Ανθρακίτη στον ισχυρό μητροπολίτη Νικομηδείας Παΐσιο: «…υπάρχει πενέστατος, ασθενής και αδύνατος και ουκ ισχύουσιν αι γηραλαίαι σάρκες του ν΄αντιπαλαίωσιν εις τοιαύτην σκληρότητα…» Μάταια γιατί τον Αύγουστο του 1723 η Σύνοδος της Ισταμπούλ του απαγορεύει τη διδασκαλία και διάδοση των ιδεών του και τον αποσχηματίζει. («Καθαίρεσις διεξοδική του κακοΜεθοδίου, του όντος από την επαρχίαν Αχρίδος, δια τα μιαρά και ασεβείας γέμοντα συγγράμματα αυτού»).

    Αναγκάζεται να πάει το 1725 στην Κωνσταντινούπολη.

    Αρχικά ο Ανθρακίτης επωφελήθηκε να διδάξει το μάθημα της αριθμητικής στα σχολεία της Πόλης, αλλά το πατριαρχείο τότε έστελνε μπακάληδες για να γελοιοποιήσουν τους δασκάλους, επειδή μόνο η μπακαλική έχει σχέση με τη «λογαριαστική» (Τ.Βουρνά, «Σχόλια στην Ιστορία του Φίνλεϋ»). Η εισβολή των πιστών μπακάληδων στη σχολική αίθουσα δεν ήταν μεμονωμένο κρούσμα κακοήθειας. ………………………

    Ο κατήγορος του Μεθοδίου ο ιερομόναχος Ιερόθεος ο Αγιορείτης (γνωστός και ως Ιβηρίτης ή Πελοποννήσιος) έκανε μια λαθροχειρία για να πετύχει την καθαίρεση του Μεθόδιου.
    ……………………

    https://roides.wordpress.com/2011/02/03/3feb11/

    To πατριαρχείο καταριέται τον Χ. Παμπλέκη

    Πρόσφατα αναφερθήκαμε στο κάψιμο των βιβλίων του Ανθρακίτη από τον παναθλιότατο πατριάρχη Ιερεμία τον Γ΄, και την «μιαράν Σύνοδον της Κωνσταντινουπόλεως» που στα 1720, με την σύμφωνη γνώμη του Χρύσανθου Ιεροσολύμων αφόρισαν αυτόν που ήταν: «αποφώλιον τέρας, ανεμώλιος, Κακομεθόδιος, αμέθοδος…αφυής, ατέλειος, αλιτήριος….φιλόσαρκος και αγενές των ηδονών ανδράποδον…ως άλλος τις Σαρδανάπαλος» με «αδρανή και κενόν νουν», «τυφλός και αμύητος» με διδασκαλία γεμάτη «σαπηδόνος βορβόρου και ακαθάρτου ύλης
    ………………..

    Ο πατριάρχης Νεόφυτος ο Ζ΄, αντιδρώντας στην δημοσίευση από τους μαθητές του του βιβλίου του «Περί Θεοκρατίας», αφόρισε το 1793, χρονιά του θανάτου του, τον συγγραφέα, παίρνοντας en passant φαλλάγγι τον ιερέα που τον κήδεψε, τους αναγνώστες του, τον Βολταίρο και τους Τέκτονες και ενημερώνοντας γι’αυτό και τα υπόλοιπα πατριαρχεία: «Ούτος ο παμμίαρος όλην εκπιών την κύλικα των αιρέσεων…πολύμορφον θηρίον γενόμενος ή πολυσύνθετον τέρας….την άπειρον ουσίαν αρχήν του παντός εδανείσθη από τον παλαιόν Αναξίμανδρον τον Μιλήσιον και από τον νεώτερον Σπινόζαν…..τα θολερά και δυσώδη αυτών (εννοεί εδώ τους Βολταίρο, Ρουσσώ, τέκτονες) εκροφήσαντος νάματα…». Ίσως κάποιος να δικαιολογήσει τον Αλλαξοπατριάρχη Νεόφυτο Ζ΄ που αγόρασε δυο φορές το αξίωμά του, αν σκεφθεί πως τον κατέστρεψαν οι κακές του παρέες, αφού υπήρξε συμμαθητής στη Σχολή της Σμύρνης του Νίκου Καλλιβρούτση, ενός ιδιαίτερα γνωστού στις γριές πορνογράφου, που συνέγραψε με το ψευδώνυμο (άγιος) Νικόδημος ο Αγιορείτης, το Hard core χυδαιογράφημα «Το Ιερόν Πηδάλιον», όπου εντρυφεί στα «περί μαλακίας, αρσενοκοιτίας, μοιχείας, αιμομιξίας και πορνείας».
    ……………………

    Ο λόγιος Δημ. Γοβδελάς ο Ραψανίτης, ανηψιός του δεσπότη Διονυσίου, έβρισε κι αυτός με μένος το νεκρό πιά Παμπλέκη στο βιβλίο του «Εξοστρακισμός Χριστοδούλου του μονοφθάλμου», όπου τον αποκαλεί «χοιρόδουλον…..τετυφλωμένον……όνειδος του χριστιανικού πληρώματος, αίσχος της αμωμήτου ημών πίστεως». Αξίζει να υπογραμμίσουμε εδώ πως τα χριστιανικότατα επίθετα «ετερόφθαλμος» και «μονόφθαλμος» με τα οποία στόλισαν τον Παμπλέκη θείος και ανιψιός βασίζονταν στο γεγονός πως μικρός ο Χριστόδουλος είχε χάσει το μάτι του από ευλογιά. Είναι πάγια η τακτική των ορθόδοξων καλόγερων να βρίζουν χυδαία «αιρετικούς» ανθρώπους με αναπηρία όπως έκανε πρόσφατα και ο διάδοχος του Καλλίνικου δεσπότης Πειραιά Σεραφείμ, που έκανε ανεπίτρεπτες αναφορές στην αναπηρία του άθεου μεγάλου επιστήμονα Χόκινς. Από κοντά και ο αδελφός του μητροπολίτη Αθηνών Αθανασίου (1785), γιατρός Ιωάννης Τατλίκαρας (μοναχός Ειρηναίος από το 1822) έγραψε κάποια σάτιρα εναντίον του Παμπλέκη. Η προσπάθεια δαιμονοποίησης του Παμπλέκη, ήταν πολυπλόκαμη. Σε ξυλογραφία που σώζεται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, προερχόμενη από αναιρετική φυλλάδα των αρχών του Παμπλέκη, απεικονίζεται ιπτάμενος διάβολος να απευθύνεται στον μονόφθαλμο λόγιο λέγοντας: «Συνέλαβες πόνον και έτεκες ανομίαν…» (Εικ.1).
    ………………..

    https://roides.wordpress.com/2008/04/11/greg110408/

    10 Απριλίου, μνήμη αγ. Γρηγορίου Ε΄ (2ο Μέρος)

    Ο T.Βουρνάς παρατηρεί πως «Όσο γιγαντώνεται το ρεύμα του Διαφωτισμού….τόσο η συντήρηση χτυπάει με μεγαλύτερη λύσσα….με όπλα τα σκοταδιστικά φυλλάδια, που είχαν την πηγή τους στους περιβόλους των πατριαρχείων της Πόλης και των Ιεροσολύμων…..οι προοδευτικοί διανοούμενοι,

    οι αναθρεμμένοι με τα νάματα της αστικής ιδεολογίας, με μοναδικό όπλο την πένα τους, εκτεθειμένοι στον θανάσιμο κίνδυνο του διωγμού, και από τη αντίπαλη όχθη ο ιδεολογικός μηχανισμός της Εκκλησίας με τους ιδεολογικούς βαστάζους του σκοταδισμού και την ολόπλευρη συμπαράσταση του Τούρκου δυνάστη και της κοινωνικής συντήρησης»
    ………………
    Διαβάστε το 1ο μέρος
    https://roides.wordpress.com/2008/04/10/greg10apr08/
    …………….

    Τον Μάρτη του 1819 ο Γ. εξέδωσε «Απανταχούσα», διαμαρτυρόμενος που οι νέοι «…μανθάνωσιν αριθμούς και αλγέβρας και κύβους και κυβοκύβους και τρίγωνα και τριγωνοτετράγωνα και λογαρίθμους……και άτομα και κενά και δίνας και δυνάμεις και έλξεις και βαρύτητας, του φωτός ιδιότητας και βόρεια σέλα και θετικά τινά και ακουστικά και μύρια ταύτα και άλλα τερατώδη, ώστε να μετρώσι την άμμον της θαλάσσης…και να κινώσιν την γην«. Πατριάρχης και η Σύνοδος, έβριζαν τους δασκάλους των θετικών επιστημών που δεν τηρούσαν τις…νηστείες: «Επιπολάζει…καταφρόνησις περί τα Γραμματικά μαθήματα…..και περί αυτήν επί πάση την διδασκαλίαν της υψηλοτάτης Θεολογίας, προερχομένη εκ της ολοτελούς αφοσιώσεως…εις μόνα τα μαθηματικά και τας επιστήμας, και αδιαφορία εις τας παραδεδομένας νηστείας, προκύπτουσα εκ τινων διεφθαρμένων ανδραρίων…». (Ν.Ζαχαρόπουλου «Η παιδεία» Πουρνάρας-1998»)..

  5. Ο/Η Αθλητής λέει:

    Η κατάρα να είσαι αυτοκράτορας στο Βυζάντιο! Μόνο οι μισοί πέθαναν από φυσικά αίτια. Τυφλώσεις, δολοφονίες ακρωτηριασμοί και άλλα βασανιστήρια που υπέστησαν σχεδόν οι μισοί αυτοκράτορες του Βυζαντίου 10/06/2016…

    «Η άγνωστη πλευρά του Βυζαντίου. Ιστορικά παράδοξα», Ιωάννης Γρυντάκης, Γεώργιος Δάλκος, Άγγελος Χόρτης, Έκτορας Χόρτης. Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ…

    Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-katara-na-ise-aftokratoras-sto-vizantio-mono-i-misi-pethanan-apo-fisika-etia-tiflosis-dolofonies-akrotiriasmi-ke-alla-vasanistiria-pou-ipestisan-schedon-i-misi-aftokratores-tou-vizantiou/

  6. Ο/Η Αθλητής λέει:

    Ο Κοπέρνικος υποστήριξε ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, χωρίς να τιμωρηθεί από την Καθολική Εκκλησία. Πώς τα κατάφερε, σε αντίθεση με τον Γαλιλαίο που φυλακίστηκε μέχρι τον θάνατό του

    Ο Νικόλαος Κοπέρνικος (1473 – 1543) γεννήθηκε και πέθανε στην Πολωνία, όμως σπούδασε Νομική και Ιατρική στην Ιταλία. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν δέκα ετών, έτσι η μητέρα του ανέλαβε την ευθύνη της εκπαίδευσης του έξυπνου γιου της, στέλνοντάς τον στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας. Όταν ο θείος του έγινε επίσκοπος του Φράουενμπουργκ, επίσης στην Πολωνία, ο Κοπέρνικος προσελήφθη στον καθεδρικό ναό. Εξασφάλισε με αυτό τον τρόπο ένα σταθερό εισόδημα, που του έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει στην Ιταλία και, επιστρέφοντας να συνεχίσει το πάθος του: τη μελέτη του ουρανού. Έχτισε έναν πύργο χωρίς οροφή όπου μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα αστρονομικά όργανά του. Τα συγκεκριμένα όργανα απλώς του επέτρεπαν να μετρήσει τις γωνίες μεταξύ διάφορων ουράνιων αντικειμένων και ορίζοντα, καθώς και τις φάσεις της Σελήνης. Έδειξε επίσης μεγάλο ενδιαφέρον για τις εκλείψεις. Το ηλιοκεντρικό σύστημα Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς ο Κοπέρνικος έκρινε ότι το μοντέλο του για τον ουρανό και το ηλιακό σύστημα, εξηγούσε καλύτερα τις παρατηρήσεις που οι άνθρωποι έκαναν για χιλιάδες χρόνια. Γνωρίζουμε όμως ότι το 1514 έγραψε ένα σύντομο κείμενο που έδειξε σε λιγοστούς έμπιστους φίλους. Δεν τόλμησε όμως να το δημοσιεύσει. Σε αυτό δήλωνε αρκετά ξεκάθαρα ότι «το κέντρο της Γης δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος» και ότι «περιφερόμαστε γύρω από τον Ήλιο όπως κάθε άλλος πλανήτης». Επρόκειτο για αρκετά κατηγορηματικά συμπεράσματα και κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών δεκαετιών, ο Κοπέρνικος εργάστηκε σιωπηρά πάνω στη θεωρία του σύμφωνα με την οποία ο Ήλιος και όχι η Γη, είναι το κέντρο του Σύμπαντος. Παρότι αφιέρωσε πολλές ώρες στην παρατήρηση του ουρανού, οι εξαιρετικές του ικανότητες ξεδιπλώθηκαν όταν μελέτησε τις παρατηρήσεις των άλλων αστρονόμων και τον τρόπο με τον οποίο θα εξομαλύνονταν οι δυσκολίες εάν τοποθετούσε τον Ήλιο στο κέντρο και υπέθετε ότι οι πλανήτες περιφέρονταν γύρω από αυτόν. Το μοντέλο του Κοπέρνικου είχε μία ακόμη πολύ σημαντική συνέπεια: συνεπαγόταν ότι τα άστρα βρίσκονταν πολύ πιο μακριά από τη Γη απ’ ότι είχαν υποθέσει ο Αριστοτέλης και άλλοι προγενέστεροι στοχαστές. Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι ο χρόνος είναι άπειρος και ο χώρος σταθερός και καθορισμένος. Η Εκλκησία δίδασκε ότι ο χρόνος ήταν καθορισμένος, όπως και ο χώρος, με εξαίρεση τον Παράδεισο.

    Ο Κοπέρνικος αποδεχόταν τις ιδέες της Εκκλησίας για τον χρόνο και τη δημιουργία, αλλά σύμφωνα με τις μετρήσεις του, η Γη βρισκόταν πολύ πιο κοντά στον Ήλιο απ’ ότι ο Ήλιος στους άλλους αστέρες. Υπολόγισε επίσης κατά προσέγγιση τις αποστάσεις του Ήλιου από τους πλανήτες και της Σελήνης από τη Γη. Τελικά το Σύμπαν ήταν πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι πίστευαν οι άνθρωποι.

    Ο πρόλογος που έσωσε τον Κοπέρνικο

    Ο Κοπέρνικος γνώριζε ότι η έρευνά του θα σόκαρε τους ανθρώπους, αλλά μεγαλώνοντας αποφάσισε ότι έπρεπε τελικά να δημοσιεύσει τις ιδέες του. Το 1542 ολοκλήρωσε το σπουδαίο βιβλίο του «De revolutionibus orbium coelestium» (Περί της περιστροφής των ουρανίων σφαιρών). Ήταν όμως πλέον ένας άρρωστος, γερασμένος άντρας. Έτσι εμπιστεύθηκε την εκτύπωσή του στον φίλο του και επίσης ιερέα Ρέτικους, ο οποίος γνώριζε τις ιδέες του. Ο Ρέτικους ξεκίνησε τις διαδικασίες, αλλά στη συνέχεια χρειάστηκε να αναλάβει ένα πανεπιστημιακό πόστο στη Γερμανία, έτσι εμπιστεύθηκε με τη σειρά του την εκτύπωση σε έναν άλλο ιερέα, τον Αντρέας Οσιάντερ. Ο Οσιάντερ έβρισκε τις ιδέες του Κοπέρνικου επικίνδυνες, γι’ αυτό πρόσθεσε τη δική του εισαγωγή σε αυτό το σπουδαίο βιβλίο, το οποίο τελικά εκτυπώθηκε το 1543. Εκεί ανέφερε πως, στην πραγματικότητα, οι ιδέες του Κοπέρνικου δεν ήταν αληθείς, αλλά απλώς ένας τρόπος να επιλυθούν ορισμένες από τις δυσκολίες που οι αστρονόμοι συναντούσαν εδώ και καιρό κατά τη μελέτη του γεωκεντρικού μοντέλου του Σύμπαντος. Ο Οσιάντερ έγραψε τον πρόλογο, αλλά ουσιαστικά παρουσίασε ως συγγραφέα του τον Κοπέρνικο. Εφόσον δεν έφερε την υπογραφή κανενός, οι αναγνώστες θα θεώρησαν φυσικά ότι είχε γραφτεί από τον συγγραφέα. Τότε ο Κοπέρνικος πλησίαζε προς τον θάνατό του, άρα δεν μπορούσε να κάνει τίποτε για να διορθώσει την εσφαλμένη εντύπωση που ο συγκεκριμένος πρόλογος είχε δημιουργήσει. Κατά συνέπεια, για σχεδόν εκατό χρόνια, οι αναγνώστες αυτού του υπέροχου βιβλίου υπέθεταν ότι ο Κοπέρνικος απλώς πειραματιζόταν με διάφορους τρόπους εξηγήσεις των παρατηρήσεών του, χωρίς πραγματικά να ισχυρίζεται ότι η γη περιφερόταν γύρω παό τον Ήλιο. Εξαιτίας αυτού του προλόγου, οι περισσότεροι αγνόησαν το επαναστατικό μήνυμα του βιβλίου του Κοπέρνικου. Βέβαια, ο πρόλογος έσωσε τον Κοπέρνικο από την Καθολική Εκκλησία. Αν και η θεωρία ήταν ανατρεπτική, ο Κοπέρνικος δεν διώχθηκε, επειδή φάνηκε να αποδέχεται πλήρως τον ρόλο του Θεού και της εκκλησίας στη δημιουργία του κόσμου. Αντιθέτως, ο Γαλιλαίος την παρουσίασε ως τη μοναδική αλήθεια και τιμωρήθηκε σκληρά από τον Πάπα, που τον υποχρέωσε σε κατ’ οίκον φυλάκιση μέχρι τον θάνατό του.

    ΠΗΓΗ: «Μικρή Ιστορία της Επιστήμης», William Bynum, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ…

    Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/o-kopernikos-ipostirixe-oti-i-gi-girizi-giro-apo-ton-ilio-choris-na-timorithi-apo-tin-katholiki-ekklisia-pos-ta-katafere-se-antithesi-me-ton-galileo-pou-filakistike-mechri-ton-thanato-tou/

  7. Ο/Η Eωσφόρος λέει:

    http://eineken.pblogs.gr/2009/05/453666.html

    Η χαμένη μάχη του νεοελληνικού Διαφωτισμού (1828-1870) ΠΩΣ ΠΑΡΑΜΕΙΝΑΜΕ ΦΑΣΚΙΩΜΕΝΟΙ ΣΤΗ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΜΙΑ»*

    (*)Προσφιλής έκφραση του μεγάλου ιστορικού, Κωνσταντίνου Σάθα.

    (….)

    Ο Διαφωτισμός εξέφραζε την αναγεννημένη εμπιστοσύνη
    στη δύναμη του επιστημονικού ορθολογισμού,
    την ελευθερία
    του στοχασμού
    και την απόρριψη κάθε αυθεντίας
    και ειδικά
    της θεοκρατικής.

    Ο νεοελληνικός Διαφωτισμός επανακαθιέρωσε ύστερα από δεκαέξι αιώνες απαξίωσής της, την εθνική ονομασία «Έλλην» (αντί του «χριστιανού», «Ρωμηού» κ.α.(4)) και προπαρασκεύασε πνευματικά την έκρηξη της Επανάστασης του 1821. Αυτά από μόνα τους υπενθυμίζουν την, προς αυτόν, αιώνια οφειλή κάθε Έλληνα.

    (….)

    Οι υποστηρικτές των διαφωτιστικών ιδεών δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια και εκθέτουν σε κοινή θέα τα «άπλυτα» των συντηρητικών: «Ένα κείμενο που έδωσε αφορμή βιαιοτάτων αντιδράσεων: μια εφημερίδα, τον ίδιο χρόνο πάντοτε, σχολιάζει δυσμενέστατα μία αναφορά [σ.σ.: βλ. «συμβουλές»] του πρώην Ευβοίας, Άνθιμου στον Όθωνα: οι σουλτάνοι εγνώριζαν από την πείραν ότι, για να τυραννούν ευκόλως τον ελληνικόν λαόν, είχον ανάγκην από την συνδρομήν της θρησκείας του. Σέβας εις τους πατριάρχας μας, υπεράσπισιν εις την εκκλησίαν και προνόμια εις τους αρχιερείς της προσέφερεν αδιακόπως η τουρκική κυβέρνησις»(8 ). Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινήθηκε και η προσκείμενη στους φιλελεύθερους εφημερίδα Αθηνά, του Εμμ. Αντωνιάδη. Στο φύλλο της της 16/5/1836 διαβάζουμε: «Ας ενθυμηθώμεν τί ήσαν επί της τουρκικής τυραννίας οι αρχιερείς μας. Εάν εξαιρέσουμε ολίγους τινάς, όλοι οι άλλοι ήσαν δεσπόται, τύραννοί των χριστιανών. Εψηφίζοντο αρχιερείς όχι κατ’ εκλογήν αρετής και παιδείας, αλλά με κολακείας ανδραποδώδεις και με παχείας προσφοράς χρημάτων. Αρπάζοντες δε ούτως την ποιμαντικήν ράβδον, εφορολογούσαν ασπλάχνως τα δυστυχή των ποίμνια, επωλούσαν καπηλικώς την ιεροδιακονίαν και την ιερωσύνην, τους εγκαινιασμούς, τους αγιασμούς, τας λειτουργίας και όλας τας υπέρ των χριστιανών γενομένας τελετάς, εξέδιδαν με βαρείαν χρηματικήν ποινήν τους σκληρούς και απανθρώπους εκείνους αφορισμούς [ …;] επεριφρονούσαν την παιδείαν και κατέτρεχαν τους πεπαιδευμένους, οσάκις δεν έβρισκαν αυτούς κόλακάς της αρχιερατικής τραπέζης των και συνηγόρους των αυθαιρέτων και τυραννικών τους πράξεων»(8 βλ. Ιστορία του Ελληνικού έθνους, τόμος ΙΓ , Εκδοτική Αθηνών).

    (…)

    Το 1836 καθιερώθηκε
    η υποχρεωτική καθημερινή ομαδική προσευχή
    πριν από
    την έναρξη
    των μαθημάτων, όπως και ο υποχρεωτικός σχολικός εκκλησιασμός
    των μαθητών.

    Με αυτόν τον τρόπο επήλθε η πρώτη ήττα των διαφωτιστικών ιδεών: δυό νέα βασιλικά διατάγματα, αυτό της 12 Ιουνίου 1836, που έφερε τον τίτλο «Περί των βιβλίων και των σχολείων των βιβλικών εταιρειών» και ένα άλλο της 31ης Δεκεμβρίου 1836 με τίτλο «Περί του Κανονισμού των ελληνικών σχολείων και γυμνασίων» δρομολόγησαν μία άλλη εκπαιδευτική πολιτική, από εκείνη που ακολουθούσε ο Μάουρερ. Σύμφωνα με αυτή, εισαγόταν η υποχρεωτική διδασκαλία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης και της ορθόδοξης κατήχησης στο Ελληνικό σχολείο και γυμνάσιο, ενώ απουσίαζε πλέον κάθε μνεία για ελεύθερη επιλογή τού -κατά τα άλλα ομολογιακού- περιεχομένου της σχολικής θρησκευτικής διδασκαλίας. Επιπλέον, στην τελευταία τάξη του γυμνασίου έπρεπε να διδάσκεται η Εβραϊκή γραμματική για όσους επιθυμούσαν να ακολουθήσουν θεολογικές σπουδές. Επίσης, καθιερώθηκε η υποχρεωτική καθημερινή ομαδική προσευχή πριν από την έναρξη των μαθημάτων, όπως και ο υποχρεωτικός σχολικός εκκλησιασμός των μαθητών. Καθοριζόταν επίσης ότι, οι δάσκαλοι έπρεπε να είναι αμέμπτου ηθικότητας και θρησκευτικότητας (9).

    Μια δεύτερη ήττα των Διαφωτιστών ήλθε το 1838, όπου θεσμοθετείται η εθνική εορτή να γίνεται στις 25 Μαρτίου, την ημέρα δηλαδή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Με αυτόν τον τρόπο συνέβη, όχι απλώς μια παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας (η Επανάσταση είχε αρχίσει στις 21 Μαρτίου 1821) αλλά, επιχειρήθηκε να υποβαθμιστεί η ίδια η Επανάσταση ως γεγονός, σε σχέση με μία ασήμαντη έως τότε χριστιανική εορτή, που απλώς έτυχε να πέφτει εκεί κοντά. Σε τελική ανάλυση, να υποσκελιστεί ο Διαφωτισμός (που οδήγησε στην Επανάσταση) από την εκκλησία (που την είχε αφορίσει): «μια βαρυσήμαντη χειρονομία προς τον θρησκευόμενο ελληνισμό» (10).

    Τον Μάϊο του 1839 γίνονται στην Αθήνα τα εγκαίνια του πρώτου Πανεπιστημίου της νεώτερης Ελλάδας, επίτευγμα και αυτό, της επίδρασης του Διαφωτισμού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν κρύβει, ότι ενοχλείται από το γεγονός. Με το πρόσχημα του διορισμού του ως τακτικού καθηγητή της ελληνικής φιλολογίας στο νεοϊδρυθέν Πανεπιστήμιο, ο Θεόκλητος Φαρμακίδης, ο εισηγητής του Αυτοκέφαλου, απομακρύνεται από τη θέση του ως «Γραμματέως παρά τη Ιερά Συνόδω» του Ελληνικού Βασιλείου.

    (….)

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    ΜΠΡΑΒΟ του!

    http://www.iefimerida.gr/news/319535/me-entoli-mitsotaki-oi-voyleytes-apesyran-tin-ypografi-toys-gia-tama-toy-ethnoys#ixzz4Yt9vsdRZ

    Με εντολή Μητσοτάκη οι βουλευτές απέσυραν την υπογραφή τους για το «Τάμα του Εθνους»

    16|02|2017

    Επερώτηση στους υπουργούς Παιδείας και Πολιτισμού κατέθεσαν 18 βουλευτές, ένας των ΑΝΕΛ, 16 της ΝΔ και ο ανεξάρτητος, Νίκος Νικολόπουλος, σχετικά με την εκπλήρωση του λεγόμενου «Τάματος του Έθνους» που θέλει να ανεγερθεί Ναός του Σωτήρος ακόμα και μέσα στον Εθνικό Κήπο.

    Το σχέδιο αφορά σε μια «υπόσχεση» που είχε δοθεί το 1829 στην Δ’ Εθνοσυνέλευση του Άργους. Επί δικτατορίας μάλιστα ο Γεώργιος Παπαδόπουλος θέλησε να ανεγερθεί ο Ναός στα Τουρκοβούνια. Τότε είχε δαπανηθεί σε μελέτες και άλλα έξοδα ένα τεράστιο -για την εποχή- ποσό.
    _____________

    Μεταξύ των υπογραφόντων ο θεούσος Νικολόπουλος

    και ο για μια ημέρα υφυπουργός του Τσίπρα Δ.Καμμένος

  9. Ο/Η Κομίστας λέει:

  10. Ο/Η του κώλου λέει:

    http://www.iefimerida.gr/news/319145/shedio-dolofonias-toy-patriarhi-georgias-sygklonizei-tin-topiki-ekklisia-eikones#ixzz4YtMB9300

    ΜΕ ΚΥΑΝΙΟ
    Σχέδιο δολοφονίας του Πατριάρχη Γεωργίας συγκλονίζει την τοπική Εκκλησία [εικόνες]

    ΚΟΣΜΟΣ 14|02|2017

    Η αστυνομία της Γεωργίας συνέλαβε έναν ιερέα με την υποψία ότι σχεδίαζε να δηλητηριάσει υψηλόβαθμο κληρικό, ενδεχομένως και τον ίδιο τον Πατριάρχη Ηλία Β΄!

    Η εισαγγελία ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκε κυάνιο στις αποσκευές του π. Γκιόργκι Μαμαλάτζε, όταν συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Τιφλίδας προτού επιβιβαστεί σε αεροσκάφος που θα τον μετέφερε στη Γερμανία.

    Ο επικεφαλής της Εκκλησίας της Γεωργίας, Πατριάρχης Ηλίας Β΄ νοσηλεύεται σε νοσοκομείο στη Γερμανία, αλλά δεν είναι 100% σίγουρο ότι αυτός ήταν ο στόχος της συνωμοσίας.

    Η γεωργιανή κυβέρνηση λέει ότι «απέτρεψε μια μεγάλη καταστρροφή».

    «Απετράπη μια ύπουλη επίθεση στην Εκκλησία», δήλωσε ο πρωθυπουργός Γκιόργκι Κβιρικασβίλι.

    Ο π. Μαμαλάτζε είναι επικεφαλής των υπηρεσιών διαχείρισης ακινήτων του Πατριαρχείου και διευθυντής του ιατρικού κέντρου «Ιωακείμ και Άννα» στη Γεωργία.

    Μιλώντας στο γεωργιανό δίκτυο Rustavi-2 TV ο γενικός εισαγγελέας Ηρακλής Σοτάτζε είπε ότι οι αστυνομικοί που ερεύνησαν το σπίτι του π. Μαμαλάτζε βρήκαν ένα αυτοσχέδιο όπλο.

    Ο κατηγορούμενος ιερέας είχε ζητήσει από κάποιον -που δεν κατονομάζεται- να του πουλήσει κυάνιο και αυτός ήταν που ειδοποίησε την αστυνομία, αποκάλυψε ο εισαγγελέας.

    Ο 84χρονος σήμερα Πατριάρχης Ηλίας Β΄ κρατά από το 1977 τα ηνία της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία υπέστη διωγμούς επί σοβιετικού καθεστώτος, αλλά αναβίωσε μετά την ανεξαρτησία της χώρας το 1991. Πάνω απ’ το 80% του πληθυσμού των 4,5 εκ. της Γεωργίας δηλώνουν Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s