Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αποκαλεί άπιστο και μεθυσμένο τον Αρχιεπίσκοπο

[Οι Τρεις Ιεράρχες αποκαλύπτουν την απιστία των κληρικών που ορκίζουν]

orkomosia__xa

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
Ο Χριστός και ο αδελφόθεος Ιάκωβος απαγορεύουν ρητά και αυστηρά τον θρησκευτικό όρκο. Η αιρετική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει στήσει ένα ολόκληρο Παραευαγγέλιο, ισόκυρο με το αυθεντικό, τη λεγόμενη Ιερά Παράδοση, μέσα από την οποία δικαιολογεί ακόμη και τελετές Μαύρης Μαγείας με φρικαλέα και αηδιαστικά πτώματα, σκελετούς, νεκροκεφαλές και κόκκαλα άγνωστων δικέφαλων και εκατόγχειρων νεκρών, που τα παρουσιάζει ως δήθεν θαυματουργά (αφορολόγητα) απομεινάρια «αγίων», τα οποία, όταν βρεθεί κυβέρνηση και Πανεπιστήμια (όχι πάντως της Σπάρτης), που δεν θα συνεργούν στην εξαπάτηση των αφελών από θεομπαίχτες κληρικούς,  θα υποστούν τη δοκιμασία της ραδιοχρονολόγησης, η οποία θα αποδείξει την προφανή τους πλαστότητα: «Ιερά Σινδόνη…..Με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αποδέχτηκε τη Σινδόνη ως μη αυθεντική».

Δυστυχώς για την κρατική Εκκλησία, στο θέμα του θρησκευτικού όρκου, συμφωνούν με τον Χριστό και αυτοί τους οποίους επικαλείται όταν θέλει να τον διορθώσει, οι λεγόμενοι Άγιοι Πατέρες, δηλαδή κάποια άτεκνα γεροντοπαλλήκαρα. Έχουμε εκθέσει αναλυτικά τις αποδοκιμασίες των Τριών Ιεραρχών κατά αυτών που ορκίζονται,  με αφορμή την δήθεν «ορκωμοσία» τριών ανόητων βουλευτίνων (2014). Η υποκριτική παράσταση της δημιουργικής ασάφειας που έδωσαν ήταν μάταιη, γιατί δεν επανεκλέχτηκε καμιά τους, παρά τη ραγδαία άνοδο του κόμματός τους (βλ. «Τρεις άτολμες κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ»).

Σήμερα θα επικεντρώσουμε στον Ι.Χρυσόστομο, που είχε κυριολεκτικά στο άχτι όσους ορκίζονταν και ιδιαίτερα τους κληρικούς, που τους εξωθούσαν να ορκιστούν, όπως κακή ώρα τον Αρβανίτη Αρχιεπίσκοπο Λιάπη από τις Στανιάτες, συνθαλαμίτη του Χρυσαυγίτη Θανάση Λενή (Αμβρόσιου) στο οικοτροφείο των Αμπελοκήπων για φτωχά χωριατόπουλα της φασιστικής και φονταμενταλιστικής «Ζωής», της οποίας τη διαστροφική διαπαιδαγώγηση των νέων, ξετίναξε ο Γιανναράς: «Η «Ζωή» μέσα από τα μάτια του Χ. Γιανναρά».

Το ότι είναι άπιστος ο Ιερώνυμος, όπως και όλοι σχεδόν οι δεσποτάδες, κραυγάζει από μίλια μακριά, θα αρκούσαν ως απόδειξη οι βλάσφημες ασιατικές σατραπικές στολές τους, που προσβάλλουν κατάφωρα το πνεύμα του Ευαγγελίου, ή τα ναζιστικά κηρύγματα μίσους που κάνουν Λιάπης και Λενής για τον κίνδυνο «αφελληνισμού» μας, κηρύγματα που στρέφονται ευθέως κατά του Χριστού ο οποίος αυτόβουλα και ξεκάθαρα ταυτίζεται με τους πρόσφυγες, όμως το επιβεβαιώνει και ο Χρυσόστομος, που σέρνει τα εξ αμάξης σε όσους ορκίζονται, με τόση επιμονή, που δεν την έχει δείξει για κανένα άλλο αμάρτημα: «Άρα περιττὸν ο όρκος, και τούτο μάλλον απιστίας ή πίστεως τεκμήριον.  («Υπόμνημα εις την προς Εφεσίους Επιστολήν, Ομιλία Β΄»). Ο Χρυσόστομος είναι πολύ σκληρός. Γνωρίζοντας την ποταπότητα του χαρακτήρα αυτών που ορκίζονται θρησκευτικά στο όνομα ενός Θεού που τους το απαγορεύει ρητά, παρομοιάζει το αμάρτημα της ορκοδοσίας, κατά κάποιον τρόπο, με το φόνο: «Ο επὶ τούτων το όνομα του Θεού επὶ γλώσσης φέρων, επὶ    ματαιότητι λαμβάνει τον όρκον και επ’αδίκω. Και αύθις ο Κύριος. Εγὼ δε λέγω υμίν, μη ομόσαι όλως

 και ο αυτού μαθητὴς Ιάκωβος. Προ πάντων, αδελφοί, μη ομνύετε. Ώσπερ ουν εστιν εντολή, μη φονεύσῃς, μη αδικήσῃς, ούτω και το, μη ομόσῃς» («Ερμηνεία εις τον ΡΙΗ΄ Ψαλμόν»)

Ο καταγγελμένος για ανηθικότητα αντικανονικός επίσκοπος, της ανύπαρκτης Πενταπόλεως της Αιγύπτου, άγιος Νεκτάριος (κυνηγημένος από τον πατριάρχη του, με το πατριαρχείο Αλεξανδρείας να αρνείται πεισματικά να τον αποκαταστήσει μέχρι  77 χρόνια μετά το θάνατό του και 37 μετά την αγιοποίησή του),  μηχανεύτηκε για να γίνει αρεστός στον Καίσαρα, πως ο Χριστός επιτρέπει τον όρκο στις κρατικές Αρχές.  Ήταν άνεργος και είχε ανάγκη από μια κρατική θέση. Στη «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ» του, ισχυρίστηκε πως τάχα ισοδυναμεί με όρκο το ολοφάνερα ειρωνικό ή έστω διπλωματικό «Συ είπας» του Χριστού, ως απάντηση στην έκκληση του δικαστή Αρχιερέα: «εξορκίζω σε κατά του Θεού του ζώντος ίνα ημίν είπῃς ει συ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού».  Λέγοντας αυτά ο ηγούμενος της γυναικείας (!) Μονής της Αίγινας, ισχυριζόταν, αντιφάσκοντας με τα Ορθόδοξα δόγματα, πως ο Θεός έδινε όρκο στο Θεό ή πως ο Υιός δεν είναι ισότιμος με τον Πατέρα ή ακόμη και πως δεν ήταν Θεός, γιατί ένας Θεός ασφαλώς δεν μπορεί να ορκίζεται. Άλλωστε, πάνω στο ζήτημα του όρκου που δίνεται στις Αρχές, όπως π.χ. από έναν δημόσιο υπάλληλο που προσδοκά το αντάλλαγμα της κρατικής θέσης,  έχει πει ο Χρυσόστομος (και το ήξερε αυτό ο Νεκτάριος), πως είναι ύβρις και αναισθησία να σέρνεις τον Θεό ως εγγυητή στις συναλλαγές σου: «Δεύτερον, και του λαμβάνοντος τον όρκον το αυτὸ έγκλημα, ει υπὲρ συναλλαγμάτων διαφερόμενος, (όπως οι υπαλληλικές θέσεις) τον Θεὸν έλκοι προς την εγγύην, καὶ λέγοι μη αφίστασθαι, ει μη εκείνον λάβοι. Ω της υπερβαλλούσης αναισθησίας, ω της ύβρεως! σκώληξ και γη και σποδὸς τυγχάνων και καπνός, τον Δεσπότην σου έλκεις εις εγγύην, κα’κείνον αναγκάζεις λαβείν» («Υπόμνημα εις τας Πράξεις των Αποστόλων, Ομιλία Θ΄»). Αλλού επίσης διευκρινίζει πως ο όρκος απαγορεύεται για οποιοδήποτε λόγο: «Ο ομνύς, αν τε τούτο αν τε εκείνο η, ομοίως καταδικάζεται». Αλλού πάλι ο Χρυσόστομος λέει: «Δεινὸν ο όρκος και πάντων αμαρτημάτων χαλεπώτερον». Ο όρκος και όταν παραβιάζεται και όταν τηρείται «κολάζει τους αλισκομένους». Ο όρκος είναι τέχνασμα του Διαβόλου, να ωθεί στην αμαρτία με τρόπο που δεν φαίνεται: «…. του διαβόλου, συγκεκαλυμμένην εισάγειν την αμαρτίαν, και ώσπερ συνήθει τροφή δηλητήριον μιγνύς, ούτω τη προλήψει των ανθρώπων μηχανάται εγκατακρύψαι τον όρκον» («Κατηχήσεις»).

Ο άγιος Νεκτάριος, προκειμένου να κολακεύσει και να πουλήσει εκδούλευση στην κρατική ελλαδική Εκκλησία, που χρησιμοποιούσε όπως και σήμερα τον όρκο για να χώνει τη μύτη της στα δικαστήρια, στη Βουλή, στο Στρατό και παντού,  δεν δίστασε να βάλει τον εαυτό του πάνω και από έναν Αλεξανδρινό «πατέρα» του, τον άγιο γδάρτη Κύριλλο, που εξηγεί το αυτονόητο, πως ο Χριστός λέγοντας «Συ είπας» στον δικαστή Αρχιερέα, δεν ορκίστηκε αλλά απλά είπε «Εσύ το ομολογείς»: «…ο Χριστὸς είπε ‘συ είπας’, αντὶ του το σον ωμολόγησε στόμα λοιπόν» «(«Υπόμνημα εις τον Ευαγγελιστὴν Ματθαίον», PG 72, 460A-B).

Να κλείσουμε με αυτό που λέει ο Χρυσόστομος και αφορά και τον αρχιεπίσκοπο Λιάπη, που δεν ντρέπεται να προτείνει το Ευαγγέλιο το οποίο απαγορεύει τον όρκο, ως εργαλείο ορκοδοσίας. Μεθύστακα, παράφρονα και υβριστή τον αποκαλεί: «Συ δε τον νόμον τον κωλύοντα ομνύναι, τούτον όρκον ποιείς; Ω της ύβρεως! ω της παροινίας!» (συμπεριφορά του μεθυσμένου, του παράφρονα).

ΥΓ1
O όρκος του συναγωνιστή του Σεραφείμ Πειραιώς, στην υπεράσπιση του οσίου Παστίτσιου: «Αποκάλυψη: Ο ναζιστικός όρκος της Χρυσής Αυγής»: “Χειρόγραφο κείμενο με τον τίτλο «Όρκος Χρυσή Αυγή» και ημερομηνία 30-6-1983, το οποίο βρέθηκε στο σπίτι του Χρήστου Παππά στα Γιάννενα και καταρρίπτει όλους τους ισχυρισμούς των προφυλακισθέντων της Χ.Α. ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους Ναζί και τον Χίτλερ, αποκάλυψε το Mega. Το κείμενο καταλήγει με το γνωστό ναζιστικό σύνθημα «Ζήτω η Νίκη» (σημ.Λ. «Ζιγκ χάιλ»), που φώναζε σιδηροδέσμιος ο Νίκος Μιχαλολιάκος, και στο τέλος φιγουράρει μεγαλοπρεπής η σβάστικα και με μεγάλα γράμματα το «A. HITLER»”.

ΥΓ2
Το πρωί ενορίτες του Λιάπη, το βράδυ Αποκρυφιστές

https://www.youtube.com/watch?v=wlfVbcUqpN8

 

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Επενδύσεις, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία. Bookmark the permalink.

14 Responses to Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αποκαλεί άπιστο και μεθυσμένο τον Αρχιεπίσκοπο

  1. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως· μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτι θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ· μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστι τῶν ποδῶν αὐτοῦ· μήτε εἰς ῾Ιεροσόλυμα, ὅτι πόλις ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως· μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν τρίχα λευκὴν ἢ μέλαιναν ποιῆσαι. ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.

    Συ, ει μηδέν έτερον, αυτό γουν το Βιβλίον αιδέσθητι, ο προτείνεις εις όρκον. Το Ευαγγέλιον, ο μετά χείρας φέρεις και κελεύεις ομνύναι, ανάπτυξον και ακούσας τι περί όρκου ο Χριστός εκεί διαλέγεται, φρίξον και απόστηθι. Συ δε τον νόμον τον κωλύοντα ομνύναι, τούτον όρκον ποιείς: Ω της ύβρεως! Ω της παροινίας!» (μτφρ: εσύ, αν μη τι άλλο, αυτό το Βιβλίο σεβάσου το, το οποίο προτείνεις για όρκο. Το Ευαγγέλιο που κρατάς στα χέρια σου και παροτρύνεις κάποιον να ορκισθεί σε αυτό, άνοιξέ το και όταν μάθεις τι λέγει για τον όρκο ο Χριστός, φρίξε και στάσου μακριά από αυτό που πήγες να κάνεις. Εσύ, ορκίζεσαι στο νόμο που απαγορεύει τον όρκο; Τι ύβρις! Τι παράνοια!)

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Aγαπητέ Θεολόγε,
      αφού σας ευχαριστήσω και από εδώ γιατί τόσο συχνά σχολιάζετε και εμπλουτίζετε τα άρθρα μας, να μου επιτρέψετε να διορθώσω λίγο την μετάφρασή σας:
      Η «παροινία» για την οποία κατηγορεί ο Χρυσόστομος τον Αρχιεπίσκοπο Λιάπη και όλους τους κληρικούς που προτείνουν το Ευαγγέλιο για όρκο (και που να φανταζόταν ο Σύρος Ιεράρχης πως θα έκανε την ασεβή του πράξη μπροστά σε εκατομμύρια πιστών, μέσω της τηλεόρασης, εξωθώντας τους σε μίμηση και σε περιφρόνηση προς τον Χριστό), δεν είναι μόνο παράνοια. Είναι η παράνοια που προκύπτει από την μέθη, από την κατανάλωση οίνου:
      Το πιστοποιεί μέσω του ΒΗΜΑΤΟΣ (ευτυχώς κλείνει και δεν θα ενοχλεί άλλο τους ΣΥΡΙΖΕΛ υπουργούς που ορκίζονται) και ο Ναυπάκτου Ιερόθεος. Οι Ιεράρχες μπορεί να περιφρονούν τις ευαγγελικές εντολές, αλλά τις γνωρίζουν με το παραπάνω. Προσέξτε πως ο κρατικός δεσπότης, τις αυστηρές εντολές του Χριστού κατά του Όρκου και των «Πατέρων» που τις σέβονται τις υποβαθμίζει πονηρά σε «σύσταση» «Οι Πατέρες της Εκκλησίας συνιστούν….»:

      http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=295938
      Ιερόθεος, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου

      Η πονηρία του όρκου
      ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 25/10/2009 06:50
      ………………….
      Οι Πατέρες της Εκκλησίας συνιστούν στους χριστιανούς να αποφεύγουν να δίνουν όρκους. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συνιστά: «Απαλλάγητε της των όρκων συνηθείας». Και όχι μόνο τους αποτρέπει να ορκίζονται, αλλά ομιλεί με καυστικό λόγο γι΄ αυτούς που το κάνουν, θέτοντας μάλιστα το χέρι τους στο Ευαγγέλιο, το οποίο απαγορεύει τον όρκο. Ερωτά: «Συ δε τον νόμον τον κωλύοντα ομνύναι, τούτον όρκον ποιείς;». Και αναφωνεί: «Ω, της ύβρεως! Ω, της παροινίας» , δηλαδή της διαγωγής του μέθυσου, της παραφροσύνης. Είναι σαν να θέλη κανείς να έχη σύμμαχο στην σφαγή τον νομοθέτη που κωλύει τον φόνο. Και επιλέγει: «Στένω και δακρύω και φρίττω», όταν βλέπη κάποιον να εισέρχεται στην Αγία Τράπεζα, «και τας χείρας θέντα και το Ευαγγέλιον αψάμενον και ομνύοντα».
      ………………………

      • Ο/Η Θεολόγος λέει:

        Παράλειψή μου.
        Να δούμε λίγο τις δημιουργικές ασάφειες-ιδεοληπτικούς αχταρμάδες της κρατικής Ελληνοορθοδοξίας.
        Φανταστείτε τι θα έλεγε ο ιερός Πατέρας που έβγαζε λόγους Κατά Ελλήνων αν έβλεπε να τον εμφανίζουν προστάτη της ελληνικής Εκπαίδευσης παπάδες και αριστεροί υπουργοί. Θα έβγαινε από τα ρούχα του,αυτός που έβριζε τους Έλληνες φιλόσοφους και την ελληνική σοφία και κάθε επιστημονική της ενασχόληση περί αριθμών, γωνιών, σημείων κοκ.
        Αμ εκείνος ο «αφελληνισμός», για τον οποίο κατηγορεί ο Ιερώνυμος πως μας απειλούν οι Σύροι συμπατριώτες του, πρόσφυγες και ξένοι του Χριστού;

        Από σελίδα 17-22, ο προστάτης της ελληνικής Παιδείας επιτίθεται με πάθος κατά της ελληνικής Παιδείας
        http://lofos.info/pythas/ybristika.pdf

  2. Ο/Η Βολταίρος λέει:

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%82

    H ιστορία καθιέρωσης της εορτής της εκπαίδευσης

    Πριν την ίδρυση του Ελληνικού κράτους

    Η αυτονόμηση της εορτής από το εκκλησιαστικό πλαίσιο και η θεσμοθέτησή της ως σχολικής εκδήλωσης δεν αναφέρεται πριν από τον 19ο αιώνα. Προηγείται αυτής, σύμφωνα με την ιστορικό Έφη Γαζή, η τέλεση μνημοσύνου την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών, για τους χορηγούς σχολείων στη συνοικία Σταυροδρόμι της Κωνσταντινούπολης από τον Πατριάρχη Καλλίνικο Ε΄ το 1805. Άλλη μια αναφορά υπάρχει για την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και τον εορτασμό κατά την 30η Ιανουαρίου της μνήμης των ευεργετών και συνδρομητών του σχολείου από το 1812-1813. Στην Ιόνιο Ακαδημία οι Τρεις Ιεράρχες θεωρούνται και τιμώνται ως οι προστάτες της από τη σύστασή της (1824-1826)[6].

    Μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους

    Οι διαδικασίες καθιέρωσης της εορτής ως εκπαιδευτικής συνδέονται με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όταν σε συνεδρίαση του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου στις 9 Αυγούστου του 1841, η οποία πραγματοποιήθηκε με αφορμή τον θάνατο του καθηγητή του ιδρύματος Δημήτριου Μαυροκορδάτου και δωρεάς στο Πανεπιστήμιο Αθηνών της οικίας του θανόντος από τον πατέρα του, θέλησαν να τον τιμήσουν. Τελικά προκρίθηκε η καθιέρωση μνημοσύνου υπέρ των ευεργετών του Πανεπιστημίου κατά την εκκλησιαστική εορτή των Τριών Ιεραρχών. Ο πρώτος εορτασμός-μνημόσυνο πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1842.[7]. Η πραγματική θεσμοθέτηση της εορτής όμως θα καθυστερήσει: θα πραγματοποιηθεί το 1911 όταν το ανώτατο αυτό ακαδημαϊκό ίδρυμα θα αποκτήσει τον καινούργιο οργανισμό του και μέσα σ΄ αυτόν θα προσδιορίσει και τις εορτές του[8].

    Εκκλησιαστικοπολιτικές και ιδεολογικές παράμετροι της καθιέρωσης της εκπαιδευτικής εορτής

    Είναι η εποχή που το ζήτημα της αυτοκεφαλίας της Ελλαδικής Εκκλησίας και των συνακόλουθων αντιδράσεων αποτελεί μείζον πολιτικό θέμα. Οι σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Φαναρίου, αλλά και Ελληνικού Βασιλείου και Ρωσίας είναι ψυχρές έως τεταμένες. Παράλληλα είχαν αρθρωθεί επιφυλάξεις για τον ρόλο του νεοπαγούς θεσμού του Πανεπιστημίου και το αν θα εκτόπιζε την Εκκλησία από τα εκπαιδευτικά πράγματα κι αν θα ήταν φιλικά προσκείμενος στη θρησκεία. Όπως επισημαίνει η Έφη Γαζή, η καθιέρωση της πανεπιστημιακής αυτής εορτής στα μέσα του 19ου αιώνα εγγράφεται στα πλαίσια της «απόσεισης των κατηγοριών περί αθεΐας» στην «προβολή και του Πανεπιστημίου ως χώρου διαφύλαξης παραδοσιακών αξιών» και στη «σύνδεσή του με την αυτοκέφαλη Εκκλησία»[9]. Από την τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα «αδιάκοπη είναι η διασταύρωση της επίσημης θρησκευτικής ζωής με την κοσμική ελληνική ζωή»[10]. Κι αυτό αποτυπώνει μεταξύ άλλων η καθιέρωση της συγκεκριμένης εορτής.

  3. Ο/Η Καθοιγυτίς Γαβρώγλου λέει:

    Γαβρόγλου: «Πρόκειται για προσωπικότητες που έζησαν σε μια μεταιχμιακή εποχή, με βαθιά γνώση της ελληνικής παιδείας, δασκάλους που πίστευαν στην μεταμορφωτική της δύναμη και που έβαζαν τις ιδέες της σε πράξη στον καθημερινό τους βίο. Πρόκειται για διανοούμενους που με αφετηρία τη χριστιανική και την ελληνική παιδεία επιδίωξαν τη βελτίωση της ζωής του Ανθρώπου».

    http://www.pare-dose.net/3255#ixzz4XFWIMVrZ

    Οι τρεις ανθέλληνες Ιεράρχες – Μια «γιορτή» όνειδος για την Ελληνική Παιδεία

    Ας δούμε όμως πως «υπερασπίστηκαν» τον Ελληνισμό και το Ελληνικό Πνεύμα οι τρεις Ιεράρχες, μέσα απ’ τα κείμενά τους (τα πρωτότυπα κείμενα των παραπομπών, για τον όποιο ενδιαφερόμενο, υπάρχουν στην «Ελληνική Πατρολογία»)…

    Μέγας Βασίλειος:
    «Προσταγή! Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων…τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν».
    («Εις τον προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον», 7.196.3)

    «Είναι εχθροί οι Έλληνες…διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον “Ισραήλ”. Στόμα δε, λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄: 11) την σοφιστική του λόγου δύναμη, η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει αυτούς που πιστεύουν με απλότητα στον Θεό».
    («Εις τον προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον», 9.230.8)

    «Δεν πρέπει να παραδώσετε στους αρχαίους (Έλληνες) συγγραφείς το τιμόνι του νου σας, για να σας πάνε όπου αυτοί θέλουν… Οδηγός μας στην εδώ κάτω ζωὴ είναι η Αγία Γραφή, που η γλώσσα της έχει πολύ μυστήριο… Αν οι δυο διδασκαλίες έχουν κάποια συγγένεια, θα ήταν ωφέλιμη η γνώση και των δυο. Αλλά έχουν και μεγάλη διαφορά. Γι᾿ αυτό, αν τις βάλουμε τη μια πλάι στην άλλη και τις συγκρίνουμε, θα δούμε καθαρά ότι η μια υπερέχει της άλλης (εννοεί ότι υπερέχει η εβραϊκή έναντι της ελληνικής)… Όσοι στα συγγράμματα των αρχαίων Ελλήνων δεν αναζητούν μονάχα τη γλύκα και τη χάρη του λόγου, μπορούν ν᾿ αποκομίσουν και κάποια ωφέλεια για την ψυχή. Πρέπει, λοιπόν, αυτά τα συγγράμματα να τα σπουδάζουμε ακολουθώντας το παράδειγμα των μελισσών. Οι μέλισσες δεν πετάνε σε όλα τα λουλούδια με τον ίδιο τρόπο. Κι όπου καθίσουν, δεν κοιτάνε να τα πάρουν όλα. Παίρνουν μονάχα όσο χρειάζεται στη δουλειά τους και το υπόλοιπο το παρατούν και φεύγουν».
    («Παραινέσεις προς τους νέους όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων», παρ. 1-4)
    [σ.σ.: Ο τίτλος του λόγου, είναι τουλάχιστον παραπλανητικός. Ο Βασίλειος, δεν προτρέπει, αλλά ουσιαστικά αποτρέπει. Αποτρέπει την διάβαση των «επικίνδυνων» -για την ιουδαιοχριστιανική θρησκεία- μονοπατιών της Ελληνικής Παιδείας. Προτρέπει, κατ’ ουσίαν, στην «ξερή» και υπό όρους χρήση των ελληνικών γραμμάτων, χρησιμοποιώντας την ελληνική γλώσσα, απλά σαν ένα εργαλείο κατανόησης των θρησκευτικών κειμένων.]

    Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
    «Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλήκια… Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους… Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους».
    («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Ξ’, 59.369-370)

    «Πού είναι τώρα οι σοφοί των Ελλήνων με τα πυκνά τους γένια, με τους έξωμους χιτώνες τους και με τα παραφουσκωμένα λόγια; Όλη την βάρβαρη Ελλάδα ο σκηνοποιός (ο Παύλος) επέστρεψε (εκχριστιάνισε). Ας είναι ανάμεσά τους κι αυτός ο περιβόητος Πλάτων, που τρεις φορές πήγε στη Σικελία, γεμάτος επίδειξη και κομπορρημοσύνη, μα κανείς δεν του έδωσε προσοχή. Όμως εκείνος ο σκηνοποιός όχι μόνο στη Σικελία, όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σ’ όλη την οικουμένη πέταξε και δεν σκανδάλισε, και είναι φυσικό, γιατί οι διδάσκαλοι δεν καταφρονούνται από την εργασία τους αλλά από τα ψέμματά τους».
    («Ερμηνεία εις την “Προς Ρωμαίους επιστολήν”», 60.407)

    «Πόσο κόπιασε ο Πλάτων με τους μαθητές του με το να μας συζητεί περί γραμμής και γωνίας και σημείου και περί αριθμών αρτίων και περιττών και ίσων μεταξύ τους και ανίσων και για τέτοια θέματα λεπτεπίλεπτα ως ο ιστός της αράχνης -διότι αυτά στη ζωή είναι περισσότερο άχρηστα από εκείνα τα υφάσματα- και χωρίς να ωφελήσει πολύ ή λίγο με τις συζητήσεις αυτές εγκατέλειψε έτσι τη ζωή;».
    («Ερμηνεία εις την “Α΄ Κορινθίους επιστολήν”», Ομιλία Δ’, 61.34)

    «Οι Έλληνες φιλόσοφοι και ρήτορες, είναι καταγέλαστοι και δεν διαφέρουν από τα παιδιά που λένε ανοησίες. Γιατί δεν μπόρεσαν να πάρουν με το μέρος τους ούτε έναν σοφό η άσοφο, ούτε άνδρα ή γυναίκα, ούτε ένα μικρό παιδί από τόσα έθνη κι από τόσους λαούς, αλλά προκαλούσαν τόσα γέλια τα βιβλία που είχαν γράψει, ώστε, μόλις τα παρουσίαζαν, να εξαφανίζονται, γι’ αυτό και χάθηκαν τα περισσότερα… Ποτέ δεν έκαμαν το σωστό, αλλά ήσαν δειλοί, φιλόδοξοι, αλαζόνες και είχαν ασυλλόγιστα πάθη… Ο Ελληνισμός μπορεί ν’ απλώθηκε σ’ όλη τη γη και να κατέκτησε τις καρδιές των ανθρώπων, καταλύθηκε όμως με την δύναμη του Χριστού και το κήρυγμά μας φυτεύτηκε στις ψυχές των ανθρώπων… Και όσοι ήταν άπιστοι εντυπωσιάστηκαν από την διδασκαλία του Ιησού και περιφρόνησαν την δουλοπρέπεια, την ανελευθερία και την ποταπότητα των Ελλήνων. Όλοι διέκριναν την ευγένεια των μέσων που χρησιμοποιούν οι χριστιανοί, σε αντίθεση με την αισχρότητα των Ελλήνων».
    («Εις τον μακάριον Βαβύλαν και κατά Ελλήνων», παρ. 11-12, 15, 40)
    [σ.σ.: Ολόκληρο αυτό κείμενο, είναι ένας λίβελλος εναντίον των Ελλήνων και του Ελληνισμού.]

    «Όλα αυτά τα λόγια της ελληνικής μωρίας, είναι παραληρήματα που προκαλούν το γέλιο. Διότι όπως ακριβώς εάν κάποιος αποτολμά να σημαδεύει τον ουρανό με το τόξο του προσπαθώντας να τον κάνει κομμάτια με τα βέλη του ή να αποστερέψει τον ωκεανό με το να τον αδειάζει με τα χέρια του, δεν θα υπάρχει κανένας εύθυμος που δεν θα γελάσει μαζί του, αλλά οι σοβαρότεροι θα χύσουν πολλά δάκρυα (για τα χάλια του). Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όταν οι Έλληνες μας αντιμιλούν, είναι καλό να γελάς εις βάρος τους και να κλαις για λογαριασμό τους. Διότι αυτοί επιχειρούν πολύ πιο κενόδοξα πράγματα απ’ αυτόν που ελπίζει ότι μπορεί να τραυματίσει τον ουρανό ή να αδειάσει τη θάλασσα».
    («Εις τον μακάριον Βαβύλαν και κατά Ελλήνων», παρ. 21)

    «Όπου η μνήμη των μαρτύρων, εκεί και η ντροπή των Ελλήνων».
    («Εις τον άγιον ιερομάρτυραν Βαβύλαν», παρ. β’)

    «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα…».
    («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Α’, 59.31)

    «Tα παιδιά να υπακούτε στους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Kυρίου… Εκτός κι αν ο γονέας είναι Έλληνας…».
    («Προς Eφεσίους επιστολήν», Oμιλία KA’, παρ. α’)

    «Τι όμως, άγιος είναι ο ναός του Σεράπιδος διά τα βιβλία; (αναφέρεται στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης που υπήρχαν στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας) Μη γένοιτο! Αλλ’ εκείνα μεν (τα ιουδαϊκά αυτά βιβλία) έχουν την δική τους αγιότητα, στον τόπο όμως (στο Σεράπειο δηλαδή) δεν την μεταδίδουν…αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον…μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων…και παρ’ αυτών (των Ελλήνων) στέκει εκεί βωμός απάτης αόρατος, εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι… Κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί».
    («Λόγοι κατά Ιουδαίων», Λόγος Α’, παρ. στ’)

    «Κανένας δεν πρέπει να δίνει στα παιδιά του ονόματα των (Ελλήνων) προγόνων του, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά να δίνει τα ονόματα των δικαίων (δηλ. εβραϊκά, της Παλαιάς Διαθήκης), των μαρτύρων, των επισκόπων και των αποστόλων».
    («Περί κενοδοξίας και όπως δει τους γονέας ανατρέφειν τα τέκνα»)

    «Που είναι τώρα τα έργα του Πλάτωνα, του Πυθαγόρα και των Αθηναίων (φιλοσόφων); Οι ψαράδες (Απόστολοι) και ο σκηνοποιός (Παύλος) διέδωσαν το έργο τους όχι μόνο στην Ιουδαία, αλλά και στη γλώσσα των βάρβαρων, κάτι που οι Έλληνες μόνο στον ύπνο τους θα φαντάζονταν».
    («Ομιλία Η’, λεχθείσα εν τη εκκλησίᾳ τη επὶ Παύλου, Γότθων αναγνόντων, και πρεσβυτέρου Γότθου προομιλήσαντος», παρ. α’)

    «Αφανίσαμε από προσώπου γης κάθε ίχνος παιδείας, τέχνης και φιλοσοφίας του αρχαίου κόσμου».
    («Ο ανθελληνισμός στα πατερικά και εκκλησιαστικά κείμενα» [Γεώργιος Σιέττος])
    [σ.σ.: Αδιαμφισβήτητο «επίτευγμα», με πολύ γνωστό παράδειγμα εφαρμογής τον φόνο της Ελληνίδας φιλοσόφου Υπατίας.]

    Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος**:
    «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου ελληνικά χέρια και ούτε ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αφτιά και την γλώσσα μου».
    («Επιτάφιος εις τον πατέρα, παρόντος Βασιλείου», παρ. ι’)

    «Οι αμόρφωτοι (Έλληνες) φιλόσοφοι, ενώ μυθολογούσαν για τα άστρα και δημιούργησαν την αστρολογία, δεν κατάφεραν να εξηγήσουν πως μας διοικεί ο Θεός».
    («Λόγος προς αστρονόμους»)

    «(Η βάπτιση του Ιησού), δεν είναι μυστήριο απατηλό, ούτε ελληνική απάτη και μέθη. Είναι μυστήριο θείο και λαμπρό».
    («Εις τα Άγια Φώτα», παρ. α’)

    «Η σοφία των Ελλήνων είναι τύφος… Οι Έλληνες είναι αλαζόνες…δεισιδαίμονες…αυθάδεις…».
    («Εις Ηρώνα τον φιλόσοφον»)

    «Ποίος Ευκλείδης εμιμήσατο ταύτα, γραμμαίς εμφιλοσοφών ταις ουκ ούσαις, και κάμνων εν ταις αποδείξεσι; Τίνος Παλαμήδους τακτικά κινήματά τε και σχήματα γεράνων, ως φασι, και ταυτά παιδεύματα κινουμένων εν τάξει, και μετά ποικίλης της πτήσεως; Ποίοι Φειδίαι και Ζεύξιδες και Πολύγνωτοι, Παρράσιοι τε τινες και Αγλαοφώντες, κάλλη μεθ᾿ υπερβολής γράφειν και πλάττειν ειδότες;».
    («Λόγος θεολογικὸς Β’, περὶ Θεολογίας», παρ. 25)

    Τέλος, για να τελειώνει και η ιστορία ελληνοχριστιανικής φαντασίας, σε ότι αφορά την ελληνικότητα των τριών Ιεραρχών, κανένας απ’ αυτούς δεν ήταν Έλληνας, ή τουλάχιστον δεν μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο με βεβαιότητα. Ο Μέγας Βασίλειος και ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός (επονομαζόμενος και «Θεολόγος») ήταν Καππαδόκες. Η δε καταγωγή του Ιωάννη Χρυσόστομου, ο οποίος γεννήθηκε στη Συρία, είναι αδιευκρίνιστη και εντελώς αυθαίρετα παρουσιάζεται ως Έλληνας. Το ότι η μητέρα του είχε ελληνικό όνομα (Ανθούσα) δεν σημαίνει απολύτως τίποτε, καθώς ήταν συνηθισμένη πρακτική την εποχή εκείνη, οι Εβραίοι να λαμβάνουν ελληνικά ονόματα. Δεν ήταν όμως καθόλου συνηθισμένο, Έλληνες να λαμβάνουν εβραϊκά ονόματα και μάλιστα από τη στιγμή της γέννησής τους, όπως ο Ιωάννης (το «Ιωάννης» είναι εβραϊκό όνομα [βλέπε εδώ]). Το όνομα της θείας του, ήταν επίσης εβραϊκό (Σαββία), ο δε πατέρας του, έφερε το ρωμαϊκό στρατιωτικό τίτλο «Σεκούνδιος» και οι ρωμαϊκοί τίτλοι, αλλά και τα ρωμαϊκά ονόματα επίσης, ήταν κάτι συνηθισμένο στους Εβραίους τότε (π.χ. ο Σαούλ που έγινε Παύλος). Το πιο πιθανόν λοιπόν, για τον Χρυσόστομο, και με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, είναι πως ήταν Εβραίος χριστιανός.

    * Δώστε βάση να δείτε τι αρλούμπες αναγράφονται στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας και στο συγκεκριμένο κείμενο που αφορά το τέλος της διαμάχης των τρεις Ιεραρχών: «Οι ίδιοι οι άγιοι έδωσαν τέλος στη διαμάχη εμφανιζόμενοι στο θεοσεβή, ενάρετο και προικισμένο με πλούσια χαρίσματα ιεράρχη Ιωάννη Μαυρόποδα, επίσκοπο Ευχαϊτών, λέγοντάς του ότι μεταξύ τους δεν υπήρχε αντιδικία και να ενεργήσει τα δέοντα για να σταματήσει η επικίνδυνη για την ενότητα της Εκκλησίας διαμάχη».

  4. Ο/Η פשיסטי λέει:

    Κατά Ιουδαίων
    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
    Κατά Ιουδαίων ονομάζονται 8 ομιλίες του Ιωάννη του Χρυσοστόμου.

    Χρήση των επιστολών του Χρυσόστομου κατά τον 20ο αιώνα

    Οι λόγοι του Κατά Ιουδαίων αποτέλεσαν αντικείμενο ανανεωμένου ενδιαφέροντος ανάμεσα στους αντισημίτες του 19ου και 20ου αιώνα.[11] Βεβαίως κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι οι λόγοι του ήταν γεμάτοι μίσος[12] και οι πιο φριχτοί και βίαιοι που μπορεί να βρει κανείς στα γραπτά οποιουδήποτε Χριστιανού θεολόγου».[13] Επίσης, κατηγορήθηκε ο Χρυσόστομος επειδή έχουν χρησιμοποιηθεί λόγια του από πολλές αντισημιτικές ομάδες για να υποκινήσουν το μίσος κατά των Εβραίων,[14] όπως επίσης και ότι οι απόψεις του θεμελίωσαν και διέδωσαν την ιδέα ότι οι Εβραίοι είναι συνολικά υπεύθυνοι για το θάνατο του Χριστού,[15] ή ότι οι ομιλίες του αποτέλεσαν το πρότυπο για τον μετέπειτα αντισημιτικό λόγο και για τη χρήση αποσπασμάτων από τα ευαγγέλια του Ματθαίου και του Ιωάννη για να κατηγορηθούν οι Εβραίοι.[16] Όλα αυτά, ισχυρίζονται, γέννησαν έναν ιδιαίτερο Χριστιανικό αντισημιτισμό που παρουσίαζε τους Εβραίους σαν δολοφόνους του Χριστού, και αυτό προστέθηκε στις φήμες που προϋπήρχαν ήδη στον προχριστιανικό κόσμο θέτωντας τους Εβραίους σε κίνδυνο σε κάθε χριστιανική πόλη.[16]

    Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Κατά Ιουδαίων, λόγοι οκτώ.
    Του εν Αγίοις Πατρός ημών, Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

    Λόγοι Κατά Ιουδαίων

    Ελληνική Πατρολογία (PG), Τόμος 48,σελίδες 843-942.

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Α’ (πρώτος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-cebaceb1cf84ceac-ceb9cebf.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Β’ (δεύτερος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Γ’ (τρίτος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac1.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Δ’ (τέταρτος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac2.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Ε’ (πέμπτος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac3.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος ς’ (έκτος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac4.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Ζ’ (έβδομος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac5.pdf

    Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου – Κατά Ιουδαίων, Λόγος Η’ (όγδοος)
    https://greekdownloads.files.wordpress.com/2013/03/ceb1ceb3ceafcebfcf85-ceb9cf89ceaccebdcebdcebfcf85-cf84cebfcf85-cf87cf81cf85cf83cebfcf83cf84cf8ccebccebfcf85-e28093-cebaceb1cf84ceac6.pdf

    από τη σελίδα 96
    http://www.kevinmacdonald.net/chap3.pdf
    Kevin MacDonald
    Professor of psychology at California State University

    Reactive Anti-Semitism in the Late Roman Empire
    ……………….
    The proposal here is that in this period of enhanced group conflict, antiJewish
    leaders such as Chrysostom attempted to convey a very negative view of
    Jews. Jews were to be conceptualized not as harmless practitioners of exotic,
    entertaining religious practices, or as magicians, fortune tellers, or healers, but
    as the very embodiment of evil. The entire thrust of the legislation that emerged
    during this period was to erect walls of separation between Jews and gentiles, to
    solidify the gentile group, and to make all gentiles aware of who the “enemy”
    was. Whereas these walls had been established and maintained previously only
    by Jews, in this new period of intergroup conflict the gentiles were raising walls
    between themselves and Jews.
    …………………….

    «Το όνομά του σημαίνει στόμα που βγάζει χρυσάφι, αλλά πολύ δηλητήριο βγήκε από το στόμα του»
    «Οι απαρχές του χριστιανικού Αντισημιτισμού»
    http://jcpa.org/article/the-origins-of-christian-anti-semitism/

    The Origins of Christian Anti-Semitism
    Prof. Pieter van der Horst, May 5, 2009
    ……………..
    John Chrysostom

    “Among the church fathers, some are quite mild in their position toward Judaism while others are fiercely hostile. John Chrysostom, one of the best- known church fathers, is one of the most anti-Jewish.

    “This bishop of Antioch, Syria, lived in the second half of the fourth and the beginning of the fifth century. His name means ‘man with the golden mouth,’ but much venom came from this mouth. He is not the first, but certainly the most outspoken, church father who combined horrific Christian anti-Jewish elements derived from the New Testament with originally pagan ones.

    “John Chrysostom’s most notorious writings are a series of long anti-Jewish sermons, which he delivered in the main church of Antioch in 386 and 387 CE. They belong to the worst Christian anti-Semitic documents in antiquity. Besides calling the Jews ‘Christ-killers’-claiming they killed the person who was sent to them by God to save them in the Final Judgment-and ‘children of the devil,’ he also adopted various anti-Jewish clichés from pre-Christian pagan antiquity. These include motifs such as the Jews as haters of the rest of humanity and as nonbelievers in any god whatsoever.

  5. Ο/Η Antifa2 λέει:

    Μια Εκκλησία αντισημιτική με ιουδαίκές ρίζες, «ελληνορθόδοξη» αλλά εχθρική στην ελληνική Φιλοσοφία, σκέψη, τέχνη, χωρίς αρχές, με Θεό πρόσφυγα, θεό των ξένων αλλά φιλοχρυσαυγίτικη, πνιγμένη μέσα στις αντιφάσεις της και ένα αντιφατικό και αυτό ελληνικό Κράτος που την υπηρετεί στην αριστεροακροδεξιά του εκδοχή.

    http://www.prismanews.gr/index.php/greece/item/76213-ellada-antisimitismo

    Ελλάδα: Πρωταθλήτρια σε αντισημιτισμό
    16 Μαϊ 2014

    Η Ελλάδα με ποσοστό 69% είναι πρωταθλήτρια σε αντισημιτισμό μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα της αμερικανικής οργάνωσης Anti Defamation League.

    Πρωταθλήτρια σε αντισημιτικά αισθήματα εμφανίζεται η Ελλάδα σε παγκόσμια έρευνα που ανακοινώθηκε προχθές το απόγευμα από την αμερικανική οργάνωση Anti Defamation League (ADL).

    Ο πληθυσμός της χώρας μας, σύμφωνα με την έρευνα, τρέφει αντισημιτικά αισθήματα σε ποσοστό 69%. Το νούμερο είναι τρομακτικό, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 26%, ενώ στη Δυτική Ευρώπη βρίσκεται στο 24% και στην Ανατολική στο 34%. Χαμηλά είναι τα ποσοστά και στις άλλες περιοχές της υδρογείου: 23% στην υποσαχάρια Αφρική, 22% στην Ασία, 19% στην Αμερική και 14% στην Ωκεανία.

    Πιο ψηλά και από το Ιράν

    Η μόνη κατηγορία κρατών στην οποία συναντάμε υψηλότερα ποσοστά αντισημιτισμού από την Ελλάδα είναι εκείνα που ανήκουν στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (74%), αλλά εκεί υπάρχει σε εξέλιξη μια πολεμική αντιπαράθεση δεκαετιών με το Ισραήλ.



    Οι Εβραίοι ανεπιθύμητοι εις το κατάστημα», Θεσσαλονίκη Μάιος 1941/ πηγή: Bunderarchiv

    http://www.patrasevents.gr/article/32873-amvrosios-ebraioi-tis-elladas-einai-to-kratos-ti-leei-gia-sorra
    Αμβρόσιος: «Οι Εβραίοι της Ελλάδος είναι το κράτος;»

    http://www.koutipandoras.gr/article/amvrosios-agapate-alliloys-ektos-einai-pornes-gkei-evraioi-klp

    Αμβρόσιος: «Αγαπάτε αλλήλους, εκτός αν είναι πόρνες, γκέι, εβραίοι κλπ.»

    http://www.kalavrytanews.com/2016/11/blog-post_29.html
    Ιερώνυμος: Ο Αμβρόσιος δεν κάνει λάθος, το πρόβλημα είναι ο τρόπος που τα λέει

  6. Ο/Η Kάσυ Διάρη λέει:

    Ηγούμενος Μεθόδιος απειλεί με Έλληνα Χίτλερ

    Anti-semite Greek Orthodox monk Methodios warns of a «Greek Hitler»

    Σεραφείμ

    Ο πόλεμος των Εβραίων κατά του καλού Ορθόδοξου Πούτιν

    Χρυσαυγίτης βουλευτής

    O Φύρερ

  7. Ο/Η Kάσυ Διάρη λέει:

    H ρωσική κληρονομιά του Χρυσόστομου
    Πογκρόμς στη Ρωσία

  8. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Ο Ιωάννης Χρυσόστομος, είναι ενάντια στον θρησκευτικό όρκο, επειδή θέλει να κάνει πράξη τις εντολές του Μωησέως, οι οποίες του δόθηκαν από τον Θεό (εντάξει, Μωυσή σε πιστέψαμε): ου λήψη το όνομα του Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω ου γαρ καθαρίσει ο Κύριος ο Θεος σου τον λαμβάνοντα το όνομα του αυτού επι ματαίω».
    Ποιος, είναι ο Ιωάννης Χρυσόστομος: Μισεί τους ειδωλολάτρες, τους Ελληνες, τους Ιουδαίους και οποιονδήποτε δεν συμφωνεί μαζί του. Την γυναίκα την αποκαλεί: Σκουλήκι που σέρνεται, κόρη του ψεύδους κλπ(Προς παρθένους, συνείσακτους και περί νηστείας και σωφροσύνης.)
    Αλλού: Και αν ακόμη κάποιος φονεύσει κατά το θέλημα του Θεού, ο φόνος είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος κλπ. (κατά Ιουδαίων). Δηλαδή, σε σκοτώνω επειδή το θέλει ο Θεός, άρα σε σώζω. Οτι κάνουν οι τζιχαντιστές.. Εδώ, ενισχύει τον Ιησού που λέει: Ο μη ων μετ’ εμού κατ’ εμού εστί (Ματθαίος, ΙΒ’30).
    Ο Ιωάννης χρ. επαινεί την μοιχεία της Σάρας και του συζύγου και συνεργού της, Αβραάμ και παρακινεί τους άνδρες και τις γυναίκες να τους μιμηθούν. Όπως επαινεί την πορνεία της Θαμάρ, γιατί λέει πως από τα παιδιά που γεννήθηκαν κατάγεται ο Χριστός.. (ομιλία «εις την γέννησιν»). Απαγορεύει τους πιστούς να δίνουν στα παιδιά τους ελληνικά ονόματα. Κάτι που ο θεολόγος καθηγητής Γ. Μουστάκης, χαρακτήρισε ανθελληνικό, που ούτε οι Τούρκοι δεν έπραξαν. (άρθρο του Ραφαηλίδη στην εφημ. ΕΘΝΟΣ 26-9-1987).
    Φανάτισε το χριστιανικό πλήθος εναντίον της Αλεξανδρινής βιβλιοθήκης και πολλά άλλα.
    Ο Ιωάννης Χρυσόστομος, στην εποχή του ήταν, ένας ναζιστής, χιτλερικός, χρυσαυγίτης.
    Εάν οι Χριστιανοί θέλουν να ορκίζονται στο όνομα του Θεού τους, ψευδόμενοι ή όχι και ενάντια στην επιθυμία του Ιησού, πρόβλημα τους. Δεν υπήρξα ποτέ Χριστιανός, και επιπλέον δεν μου αρέσει να ασχολούμαι με ξένες υποθέσεις. Είμαι όμως κάθετα, εναντίον του θρησκευτικού όρκου στην βουλή, στα δικαστήρια και οπουδήποτε αλλού, έχει σχέση με κρατικές, δημόσιες, νομικές και παρόμοιες υποθέσεις. Και δεν χρειάζομαι την βοήθεια του «ναζιστή» Ιωάννη, διότι δεν με αφορούν θρησκευτικές σκοπιμότητες, πλεκτάνες και κλίκες. Εχω μαζί μου την λογική, που λέει ότι ο θρησκευτικός όρκος είναι ένα θέμα και το κράτος, η πολιτεία, η λογική, τα εγκόσμια και όχι η μεταφυσική, είναι ένα άλλο πράγμα. Το να επικαλούμαι τον Ιωάννη, ΄για υποθέσεις που αφορούν την καθημερινότητα μου, είναι σα να επικαλούμαι το βιβλίο του Χίτλερ «ο αγών μου». Η επιμονή των πολιτικών να ορκίζονται θρησκευτικά στην βουλή, είναι απόδειξη ότι έχουν ένα νού, που στρέφεται στον σκοταδισμό, μεσαιωνισμό, μεταφυσική, ψέμα και την υποκρισία και αποστρέφεται την λογική και την υιοθέτηση της εντιμότητας και αλήθειας, ως τρόπος σκέπτεσθαι.
    Ούτε, εκτιμώ ότι οι πιστοί λαμβάνοντας υπόψιν τους τις αντιρρήσεις του Ιωάννη Χρ. για τον θρησκευτικό όρκο, θα τον μιμηθούν. Γνωρίζω ότι ο θρήσκος, ενδιαφέρεται μόνο για αυτόν τον ίδιο. Επινόησαν τον Θεό τους, αφενός για να δώσουν ένα νόημα, στις αναρίθμητες φοβίες τους, σαν εντολές του Θεού, λες και αποτελούν τον τελικό στόχο της ζωής και αφετέρου να δικαιολογήσουν την ανικανότητα τους να ξεπεράσουν τις φοβίες τους, εφόσον αυτές είναι υποχρεωτικές απέναντι Του. Αυτό σημαίνει, ότι Θεός, Αγιοι, προφήτες κλπ χρησιμοποιούνται από τον πιστό κατά το δοκούν και την ιδιοτέλεια.
    Όταν θα αρχίσουν να χάνουνε την πίστη τους προς το ιερατείο, τους Αγίους τους, πατέρες, θα αρχίσουν να αποδέχονται και την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου, την φορολόγηση της εκκλησ. περιουσίας, τον χωρισμό κράτους εκκλησίας και άλλα τέτοια, που ακόμα αποτελούν ταμπού.
    Εύχομαι να μην είναι μακριά, αυτή η ημέρα.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ Γιάννη,
      αφού σε ευχαριστήσω για την πολύτιμη συμμετοχή σου:
      1. Δικαιούμαστε να κρίνουμε τον κ.αρχιεπίσκοπο και από τη σκοπιά της συνέπειας αυτών που λέει και κάνει με την υποτιθέμενη πίστη του.
      2. Υποχρεούμαστε να απαιτούμε από την κρατική Εκκλησία να αναγνωρίζει το Χριστό ως επικεφαλής της, όπως την αναγκάζει το 3ο άρθρο του Συντάγματος: «H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό…».
      Αυτομάτως οφείλει να τηρεί και τις εντολές του: «μη ομόσαι όλως» κλπ, γι’αυτό πληρώνεται και από εμένα.
      Αλλιώς θα πέσουμε στην αντίληψη ΣΥΡΙΖΑ, πως το Σύνταγμα είναι επιδεκτό ερμηνειών και πρακτικών δημιουργικής ασάφειας.

      • Ο/Η Γιάννης λέει:

        Αγαπητέ κ. Λασκαράτο,
        και εγώ σας ευχαριστώ για τα κατατοπιστικά και χρήσιμα άρθρα σας, που σε μένα τουλάχιστον αποτελούν αιτία προβληματισμού, όπως συνολικότερα του μπλογκ , το οποίο θεωρώ, πολύ ενδιαφέρον και χωρίς την παραμικρή διάθεση κολακείας ή υπερβολής, μου προκαλεί διάθεση να σκέπτομαι, άρα να «βελτιώνομαι». Συμφωνώ μαζί σας, ήθελα να εκφράσω τον θυμό μου με τον Ιωάννη Χρυσόστομο, γιατί πολλά από αυτά που γράφει, συμπίπτουν με τα λόγια του Αμβρόσιου, Άνθιμου κλπ.

  9. Ο/Η Ρόζα Λούξεμπουργκ λέει:

    http://www.tdg.ch/monde/europe/poutine-rend-mont-athos-haut-orthodoxe/story/23406507


    La visite de deux jours en Grèce de Vladimir Poutine avait également une dimension religieuse.

  10. Ο/Η Lawyer λέει:

    https://racistcrimeswatch.wordpress.com/2017/01/29/1-242/

    Η πρωτόδικη απόφαση καταδίκης του “Γέροντα Παστίτσιου” από συνδικαλιστή δικαστικό (16/01/2014)

    29/01/2017greekhelsinki

    Δημοσιεύουμε σήμερα το σκεπτικό της καταδίκης του Φίλιππου Λουίζου (“Γέροντα Παστίτσιου”) στις 16 Ιανουαρίου 2014. Η κατ΄ έφεση δίκη θα γίνει στις 2 Μαρτίου 2017 στο Η’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με δωρεάν νομική αρωγή στον κατηγορούμενο από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Επισημαίνεται πως ο δικαστής Χρήστος Παπαδήμας που συνέγραψε το σκεπτικό επέβαλε ποινή φυλάκισης (με αναστολή) 10 μηνών ενώ η εισαγγελέας είχε προτείνει ποινή 4 μηνών. Τέλος, είναι αξιοσημείωτο πως ο δικαστής είναι επί πολλά χρόνια το νεώτερο εκλεγμένο μέλος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων με την παράταξη της σημερινής Προέδρου του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θάνου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s