(Καμμένος vs Ανδρέας Πετρουλάκης) Ο αρθρογράφος «δικαιώθηκε»

 [Ζητούσε αποζημίωση 2 εκατ. ευρώ, την «έριξε» στις 100.000] Επιχειρήθηκε ακόμα να ποινικοποιηθούν πολιτικοί χαρακτηρισμοί όπως «ακροδεξιός» ή «εθνολαϊκιστής»!

φωτογραφία: protagon.gr

«Mr. Kammenos angry» -φωτογραφία: protagon.gr

ΓράφουνΔημήτρης Ψαρράς, Μαρία Δήμα στην ΕφΣυντακτών
Κατέρρευσαν χτες στα δικαστήρια της Ευελπίδων όσες προσπάθειες έκανε στην αρχή της εβδομάδας ο κ. Καμμένος να πείσει ότι η σκληρή αντιμετώπιση που ζήτησε για τους δημοσιογράφους οφείλεται στο γεγονός ότι συκοφάντησαν και έθεσαν σε κίνδυνο το ανήλικο παιδί του, ενώ εκβίασαν και τον ίδιο. Στη δίκη, που διεξήχθη χτες, ο εναγόμενος δημοσιογράφος δεν έθιξε ούτε τα παιδιά ούτε την οικογένεια του υπουργού Αμυνας.

Τόλμησε μόνο να εκφράσει την πολιτική του άποψη για το πρόγραμμα και τις θέσεις των ΑΝ.ΕΛΛ. και του αρχηγού τους. Και όμως γι’ αυτό το καθαρά πολιτικό άρθρο ο κ. Καμμένος απαίτησε με αγωγή ως αποζημίωση αρχικά δύο εκατομμύρια ευρώ (τα οποία μείωσε χτες σε 100.000).

Πρόκειται για τη γνωστή περίπτωση του άρθρου που έγραψε ο Ανδρέας Πετρουλάκης στον ιστότοπο Protagon με τίτλο «Π. Καμμένος. Εχουν αρχίσει και του μοιάζουν» (17.3.2015).

Στην ακροαματική διαδικασία εξετάστηκε ως μάρτυρας της πλευράς Καμμένου ο δημοσιογράφος Γιάννης Ντάσκας και της πλευράς Πετρουλάκη ο καθηγητής και πρώην υπουργός Μιχάλης Σταθόπουλος. Η απόφαση αναμένεται έπειτα από μήνες, αλλά ήδη η ακροαματική διαδικασία επιβεβαίωσε ορισμένα από όσα καταλόγιζε στον αρχηγό των ΑΝ.ΕΛΛ. ο αρθρογράφος.

Διεθνής συνωμοσία!
Από την πλευρά του υπουργού Αμυνας, τον οποίο εκπροσωπούσε η δικηγόρος σύζυγός του, επιχειρήθηκε να αποδοθεί σε διεθνή συνωμοσία το άρθρο, ότι δηλαδή υπήρξε αποτέλεσμα της πίεσης του κ. Σουλτς να επιλεγεί από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Σταύρος Θεοδωράκης και το Ποτάμι ως κυβερνητικός εταίρος!

Επιχειρήθηκε ακόμα να ποινικοποιηθούν πολιτικοί χαρακτηρισμοί όπως «ακροδεξιός» ή «εθνολαϊκιστής», τους οποίους χρησιμοποιούσε -και πολύ εύλογα- το άρθρο, ενώ επαναλήφθηκαν ως επίμεμπτα ακόμα και όσα έχουν ήδη αποδειχθεί ως αληθή, όπως λ.χ. η σχέση των κειμένων του κ. Καμμένου με τον χουντικό προπαγανδιστή Γεώργιο Γεωργαλά.

Είναι παρήγορο το γεγονός ότι έχει ξεσηκωθεί σχεδόν το σύνολο του δημοσιογραφικού αλλά και του πολιτικού κόσμου για την απαράδεκτη δίωξη. Ομως θα ήταν καλό ορισμένοι πολιτικοί να ήταν πιο προσεκτικοί προτού αποδώσουν στο σύνολο της κυβέρνησης ή στην Αριστερά τις κινήσεις του κ. Καμμένου.

Ειδικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος είναι ο αρχιτέκτονας του τυποκτόνου νόμου με τον οποίο σήμερα δικάζεται ο Α. Πετρουλάκης! Ο κ. Βενιζέλος έχει δώσει και το όνομά του στους νόμους 2243/1994 και 2328/1995, με τους οποίους τροποποιήθηκε ο νόμος περί Τύπου 1178/1981, όπως μας θυμίζει ο διευθυντής της Athens Review of Books Μανώλης Βασιλάκης (θύμα αυτός άλλης απαράδεκτης αγωγής του υπουργού Ν. Κοτζιά).

Η παρούσα κυβέρνηση, διά του (τότε) υπουργού Νίκου Παρασκευόπουλου, ευτυχώς τροποποίησε αυτόν τον τυποκτόνο νόμο με το άρθρο 37 του νόμου 4356/2015 και έτσι μειώθηκε δραστικά τόσο ο αριθμός των αγωγών όσο και τα εξοντωτικά ποσά που ζητούσαν οι ενάγοντες. Η μείωση δηλαδή των εξωφρενικών απαιτήσεων Καμμένου οφείλεται σε νόμο ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν δεν θέλουν να το θυμούνται οι όψιμοι υπερασπιστές της ελευθερίας του Τύπου.

Η περίπτωση Βορίδη
Οσο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος στάθηκε με δηλώσεις του στο πλευρό του δημοσιογράφου και κάλεσε όλο τον Τύπο να έχει το θάρρος να λέει τη γνώμη του, καλό είναι να πείσει γι’ αυτές τις απόψεις και τους στενούς του συνεργάτες, οι οποίοι με κάθε ευκαιρία μοιράζουν εξώδικα και αγωγές στον Τύπο.

Ειδικά ο Μάκης Βορίδης έχει μετάσχει και ως δικηγόρος σε πολλές παρόμοιες δίκες αγωγών εναντίον δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης. Πάντως στον Ανδρέα Πετρουλάκη δεν έχει κάνει, παρά το γεγονός ότι στο ίδιο άρθρο αναφέρεται το «τραμπούκικο και φιλοχουντικό παρελθόν του κ. Βορίδη».

Αλλά έστω και έτσι, αν ο κ. Καμμένος και οι αγωγές του γίνουν παράδειγμα προς αποφυγή για τον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο, η ελευθερία του Τύπου θα έχει κερδίσει μια κρίσιμη μάχη.

Ζητούσε αποζημίωση 2 εκατ. ευρώ, την «έριξε» στις 100.000
Η αντιδικία του υπουργού Αμυνας Πάνου Καμμένου με τους υπευθύνους της ιστοσελίδας Protagon απασχόλησε χθες το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας, όπου συζητήθηκε η αγωγή του προέδρου των ΑΝ.ΕΛΛ. κατά της ιστοσελίδας και του σκιτσογράφου Ανδρέα Πετρουλάκη.

Ο ενάγων υπουργός ζητεί ως αποζημίωση 100.000 ευρώ (αρχικά ζητούσε 2 εκατ. ευρώ) για ηθική βλάβη την οποία υπέστη μετά τη δημοσίευση άρθρου του δεύτερου εναγόμενου, τον Μάρτιο του 2015, στο οποίο ανέφερε ότι το κόμμα Καμμένου προέρχεται από την εθνολαϊκιστική Δεξιά.

Το επίδικο άρθρο του Ανδρέα Πετρουλάκη έφερε τον τίτλο «Π. Καμμένος. Εχουν αρχίσει και του μοιάζουν», με υπότιτλο «Τα φλογερά εθνικιστικά και αντιευρωπαϊκά παραληρήματα του κ. Καμμένου αντανακλούν και χρεώνονται σε όλη την κυβέρνηση» και αναφερόταν στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝ.ΕΛΛ., υποστηρίζοντας ότι το κόμμα του Πάνου Καμμένου είναι «βγαλμένο από την ίδια μήτρα της έξαλλης εθνολαϊκίστικης ακροδεξιάς» όπως το ΛΑΟΣ, που συμμετείχε στην κυβέρνηση Παπαδήμου, με ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Υπέρ του υπουργού
Από την πλευρά του υπουργού, κατέθεσε στο δικαστήριο ο δημοσιογράφος Γιάννης Ντάσκας, ο οποίος, μεταξύ άλλων, είπε ότι το άρθρο επικαλείται «ψευδή γεγονότα» για τον κ. Καμμένο και ότι στο κείμενο περιλαμβάνονται «συκοφαντικές και εξοντωτικές» αναφορές.

Από την πλευρά των εναγομένων, κατέθεσε ο πρώην υπουργός και καθηγητής Νομικής, Μιχάλης Σταθόπουλος, ο οποίος υποστήριξε ότι το άρθρο περιέχει «σατιρικές και χιουμοριστικές εκφράσεις που καλύπτονται από την ελευθερία έκφρασης στοχασμών».

Επισήμανε ακόμη ότι ουσιαστικά ο κ. Καμμένος δεν υπέστη καμία βλάβη από το κείμενο του σκιτσογράφου «καθώς εξακολουθεί να είναι υπουργός Αμυνας και να έχει πολιτική ισχύ», ενώ αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της άσκησης δημόσιας κριτικής σε δημόσια πρόσωπα.

Εξω από τη δικαστική αίθουσα ο εναγόμενος σκιτσογράφος σε δηλώσεις του επανέλαβε ότι τέτοιου είδους εξοντωτικές αγωγές έχουν στόχο να πλήξουν την ελευθερία του Τύπου, ενώ η δικηγόρος του υπουργού, Ελενα Τζούλη, σημείωσε ότι «ο μάρτυρας του Protagon, του Σταύρου Θεοδωράκη και του Ανδρέα Πετρουλάκη ομολόγησε ότι στόχος των άθλιων, ψευδών και συκοφαντικών ισχυρισμών ήταν να ασκηθούν πιέσεις ώστε να φύγει από την κυβέρνηση ο Πάνος Καμμένος και να μπει ο Σταύρος Θεοδωράκης».

Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του.

This entry was posted in conspiracy theories, σκέψεις, τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Διακρίσεις (κάθε είδους), Δικαιοσύνη, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

10 απαντήσεις στο (Καμμένος vs Ανδρέας Πετρουλάκης) Ο αρθρογράφος «δικαιώθηκε»

  1. Ο/Η laskaratos λέει:

    Το άρθρο επισημαίνει πολύ σωστά, δυστυχώς μόνο αυτό, κανείς άλλος δεν το έκανε, μερικά κρίσιμα σημεία:

    @ «Ειδικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος είναι ο αρχιτέκτονας του τυποκτόνου νόμου με τον οποίο σήμερα δικάζεται ο Α. Πετρουλάκης! Ο κ. Βενιζέλος έχει δώσει και το όνομά του στους νόμους 2243/1994 και 2328/1995, με τους οποίους τροποποιήθηκε ο νόμος περί Τύπου 1178/1981, όπως μας θυμίζει ο διευθυντής της Athens Review of Books Μανώλης Βασιλάκης (θύμα αυτός άλλης απαράδεκτης αγωγής του υπουργού Ν. Κοτζιά).

    Η παρούσα κυβέρνηση, διά του (τότε) υπουργού Νίκου Παρασκευόπουλου, ευτυχώς τροποποίησε αυτόν τον τυποκτόνο νόμο με το άρθρο 37 του νόμου 4356/2015 και έτσι μειώθηκε δραστικά τόσο ο αριθμός των αγωγών όσο και τα εξοντωτικά ποσά που ζητούσαν οι ενάγοντες. Η μείωση δηλαδή των εξωφρενικών απαιτήσεων Καμμένου οφείλεται σε νόμο ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν δεν θέλουν να το θυμούνται οι όψιμοι υπερασπιστές της ελευθερίας του Τύπου.

    Η περίπτωση Βορίδη

    Οσο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος στάθηκε με δηλώσεις του στο πλευρό του δημοσιογράφου και κάλεσε όλο τον Τύπο να έχει το θάρρος να λέει τη γνώμη του, καλό είναι να πείσει γι’ αυτές τις απόψεις και τους στενούς του συνεργάτες, οι οποίοι με κάθε ευκαιρία μοιράζουν εξώδικα και αγωγές στον Τύπο».
    ____________________

    Όμως, η αυτόφωρη σύλληψη και η διαδικασία να μην προαπαιτείται ποινική εκδίκαση της αστικής, που έχει οδηγήσει σε τερατώδεις αποφάσεις αγωγών, παραμένουν και τρομοκρατούν ως δείγματα νομοθεσίας μιας κυβέρνησης που γοητεύεται και αυτή από την τρομοκράτηση δημοσιογράφων και από την αυτολογοκρισία τους.
    Επίσης και τα 100.000 ευρώ είναι εξοντωτικά στις σημερινές συνθήκες αν επιδικαστούν τελικά.
    Τα 2 εκατ. δεν νομίζω πως θα βρισκόταν ακόμη και ο θρασύτερος δικαστής του παλαιού παραδικαστικού (τώρα ο Παρασκεβώπουλως τα εξόντωσε αυτά), που θα ήθελε να ικανοποιήσει την εξουσία, να τα παραχωρούσε.
    Επίσης η παρατήρηση του άρθρου: «Ομως θα ήταν καλό ορισμένοι πολιτικοί να ήταν πιο προσεκτικοί προτού αποδώσουν στο σύνολο της κυβέρνησης ή στην Αριστερά τις κινήσεις του κ. Καμμένου», είναι εσφαλμένη και οδηγεί στην απαράδεκτη αντίληψη την οποία το ίδιο το άρθρο στηλιτεύει στην περίπτωση Μητσοτάκη-Βορίδη (μεγάλη αντίφαση προκαλεί η ταχύτητα να ικανοποιήσεις τον κ.Τσίπρα), πως ο πρωθυπουργός νομιμοποιείται να παρακολουθεί σιωπηλός τις αθλιότητες των υπουργών του.
    Όχι μόνο ο πρωθυπουργός ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, για την οποία θα ελέγχονται και από τις συνειδήσεις τους (όσοι διαθέτουν) και από τους έντιμους πολίτες και δημοσιογράφους.

    • Ο/Η Po λέει:

      «Ειδικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος είναι ο αρχιτέκτονας του τυποκτόνου νόμου με τον οποίο σήμερα δικάζεται ο Α. Πετρουλάκης! Ο κ. Βενιζέλος έχει δώσει και το όνομά του στους νόμους 2243/1994 και 2328/1995, με τους οποίους τροποποιήθηκε ο νόμος περί Τύπου 1178/1981, όπως μας θυμίζει ο διευθυντής της Athens Review of Books Μανώλης Βασιλάκης (θύμα αυτός άλλης απαράδεκτης αγωγής του υπουργού Ν. Κοτζιά)».

  2. Ο/Η Φτωχός Μαουνιέρης λέει:

    Μπα, εκτός από τους Τούρκους μούτσους υπήρχε και μεγάλο αφεντικό, που δεν το βρήκαν Αστυνομία-Δικαιοσύνη των ΣΥΡΙΖΕΛ;
    Να βρεθεί, γιατί που ξέρεις μπορεί να ξεγελάσει τους ανυποψίαστους ΣΥΡΙΖΕΛ και να τον δούμε εκδότη ή καναλάρχη η και δήμαρχο ή βουλευτή ή και αντιμνημονιακό υπουργό, αν είναι Έλληνας πολίτης υπεράνω υποψίας και δεν είναι κάποιος Πακιστανός Μαφιόζος, λέμε τώρα….

    http://www.efsyn.gr/arthro/minysi-kai-apo-ton-yio-kammenoy

    Μήνυση και από τον υιό Καμμένου

    Ο 25χρονος Ηλίας Καμμένος κατηγορεί και αυτός τον εκδότη των «Παραπολιτικών» Γ. Κουρτάκη και τον διευθυντή του ομίλου Π. Τζένο για συκοφαντική δυσφήμηση, παράνομη βία και κακουργηματική εκβίαση
    12.01.2017
    Συντάκτης: Αλίκη Μάτση

    Μήνυση κατά του εκδότη των «Παραπολιτικών» Γιάννη Κουρτάκη και του διευθυντή του ομίλου Παναγιώτη Τζένου κατέθεσε χθες και ο 25χρονος γιος του Πάνου Καμμένου Ηλίας, κάτοικος ΗΠΑ, με τις κατηγορίες, όπως και ο πατέρας του, της συκοφαντικής δυσφήμησης, της παράνομης βίας και της κακουργηματικής εκβίασης.

    Ζητεί δε, εκτός της άμεσης σύλληψης των εγκαλουμένων, να διερευνηθεί η απόπειρα κακουργηματικής του εκβίασης, να επισπευστεί η έρευνα για το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ, αλλά και να διερευνηθεί εις βάθος η υπόθεση του πλοίου NOOR 1 «ώστε να εντοπιστεί και να προσαχθεί επιτέλους στις αρχές ο αφανής πρωταγωνιστής και χρηματοδότης, και να επέλθει ολοκληρωτική κάθαρση».

    (….)

  3. Ο/Η Nόμος Βενιζέλου λέει:

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Άσχετα με το γεγονός πως κατά την ταπεινή μου κρίση, σήμερα ο Βενιζέλος χάρις στην σοβαρή του κατάρτιση και τη μεγάλη του πείρα,εκφράζει πολύ έγκυρα καίριες απόψεις, καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στη Βουλή, οι ευθύνες του για τον φιμωτικό και τρομοκρατικό Τυποκτόνο νόμο είναι τεράστιες (και δεν έχει κάνει αυτοκριτική).
      Επίσης δεν ξεχνιούνται οι απαράδεκτες λογοκριτικές παρεμβάσεις του στην Τέχνη, που οφείλονται στην εγνωσμένη ευλάβειά του η οποία συναγωνίζεται αυτήν των Τσίπρα-Γλέζου-Καμμένου.

      Για να θυμηθούμε, ένας κι ένας ήταν όλοι όσοι είχαν σκανδαλιστεί και είχαν ζητήσει τη δικαστική προστασία του Παντοδύναμου θεού τους:

      http://news.in.gr/culture/article/?aid=502426
      10 Δεκ. 2003
      Έντονες αντιδράσεις
      Αποσύρεται από την έκθεση Outlook έργο Βέλγου καλλιτέχνη
      …………………………

      Την απόσυρση του έργου από την έκθεση ζήτησε με επιστολή του προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο ο τέως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Μιλτιάδης Έβερτ.

      «Ζητώ να δώσετε εντολή να αποσυρθεί άμεσα από την έκθεση» αναφέρει ο κ. Έβερτ, υπογραμμίζοντας ότι ο πίνακας προσβάλλει βάναυσα το Χριστιανισμό και κατά συνέπεια δεν μπορεί να παραμείνει αναρτημένος σε δημόσιο χώρο.

      Παράλληλα, εκφράζει την πεποίθηση ότι «οι άσχετοι που επέτρεψαν την παρουσίαση ενός τέτοιου πίνακα ζωγραφικής θα υποστούν τις δέουσες συνέπειες και θα τιμωρηθούν».

      Το θέμα σχολίασε και ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ Θ.Ρουσόπουλος, επισημαίνοντας: «Το έργο προσβάλλει τα ιδεώδη και τις πνευματικές αξίες του κόσμου μας. Η χυδαιότητα δεν παράγει πολιτισμό. Θα έπρεπε οι διοργανωτές της έκθεσης να το αξιολογήσουν πριν το εκθέσουν και εκτεθούν και οι ίδιοι».

      Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δ. Λινός έδωσε παραγγελία στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Δ. Παπαγγελόπουλο να διενεργήσει επείγουσα προκαταρκτική εξέταση, για πιθανή διάπραξη αξιοποίνων πράξεων και ανεύρεση τυχόν υπαιτίων.

      Στην παραγγελία του ο κ. Λινός επισυνάπτει την επιστολή που του απέστειλε ο βουλευτής Γ. Καρατζαφέρης, η οποία περιέχει την ερώτηση που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ στη Βουλή για το επίμαχο θέμα.

  4. Ο/Η Αντώνης λέει:

    Οι γυμνοσάλιαγκες των μμε, οι τελευταίοι των τελευταίων, είναι η μόνη τόσο συμπαγής και προστατευτική φάρα που μπορεί να συμμαχήσει και με τον διάολο για τα συμφέροντά της, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο παραπάνω άρθρο. Κανονική μασωνία, κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει.

  5. Ο/Η Doul λέει:

    Ώστε ξεσηκώθηκε το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν ξεσηκώθηκε που ανήκει; Στον αθλητικό κόσμο μήπως;
    Ώστε χάρη στον Παρασκευόπουλο και σε νόμο του ΣΥΡΙΖΑ (εδώ οι συντάκτες ξεχνούν τον συγκυβερνήτη Καμένο) μείωσε την απαίτηση του ο ενάγων κι όχι στο γεγονός ότι θα έπρεπε να προκαταβαλει το δικαστικό ένσημο. Μόνο που ο νόμος του Π, ο οποίος αν και στη σωστή κατεύθυνση δεν καταργεί τον τύποι τόνο νόμο, δεν αναφέρεται σε τέτοια θέματα.
    Κι ύστερα αυτό με το Βορίδη θυμίζει τόσο πολύ αυτό το ´ κι εσείς βασανίζεται τους νέγρους´ που είναι ανόητο έστω και να τύχει σχολιασμού.
    Κι αν ο Βενιζελος εισηγήθηκε τον νόμο και καλώς τον μεμφόμαστε, τι έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γι αυτό. Ή μήπως δυό χρόνια στην κυβέρνηση δεν αρκούν παρά μόνο για μια τροποποίηση;
    Ο Ψαρράς κι οι φίλοι του πωλούν σανό στα κουτορνίθια που τους διαβάζουν, όταν όμως η ΕΣΗΕΑ κυνηγά δημοσιογράφους για τις απόψεις τους όχι μόνο το βουλώνουν αλλά και ρίχνουν λάδι στη φωτιά.
    Ο Καμένος είναι φίλος τους κι αυτό φαίνεται από την υποστήριξη που δίνουν στην κυβέρνηση του κι όλα το αλλά είναι φτηνά κόλπα για να ξαναζητήσουν τη ψήφο σας στις επόμενες εκλογές.

  6. Ο/Η laskaratos λέει:

    https://antiphono.wordpress.com/2017/01/16/%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/

    Η Αριστερά, οι αγωγές και η κριτική

    Ιανουαρίου 16, 2017

    Η πρόσφατη εκδίκαση της αγωγής Καμμένου κατά του σκιτσογράφου και αρθρογράφου Πετρουλάκη θέτει εκ των πραγμάτων ζητήματα αρχών για όλους μας. Θυμίζουμε πως η αγωγή αφορούσε στη δημοσίευση άρθρου με τίτλο «Π. Καμμένος. Έχουν αρχίσει και του μοιάζουν» στην ιστοσελίδα Protagon. Το άρθρο ασκούσε δριμεία κριτική στον υπουργό για την ακροδεξιά εθνολαϊκιστική ρητορική του και τον επιχρωματισμό που αυτή αναπόδραστα σημαίνει για το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής. Το άρθρο θύμιζε επίσης ότι η συμμετοχή του ΛΑΟΣ και ιδίως του Μ. Βορίδη στην κυβέρνηση Παπαδήμου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις δημοκρατικής ευαισθησίας, αντίστοιχη της οποίας δεν επιδείχθηκε στην περίπτωση Καμμένου.
    Ορθά ο Δ. Ψαρράς θύμισε (ΕφΣυν, 13/1) ότι οι αγωγές αυτές βασίζονται στον «τυποκτόνο» νόμο Βενιζέλου, τον οποίο ριζικά τροποποίησε η παρούσα κυβέρνηση και Ν. Παρασκευόπουλος ως υπουργός Δικαιοσύνης. Η υπόμνηση αυτή καταδεικνύει ότι μέρος των αντιδράσεων είναι επιλεκτικό Η επιλεκτικότητα αυτή γενικότερα βοά. Θυμίζουμε απλώς πως στην κυβέρνηση Παπαδήμου συμμετείχε και ο Αδ. Γεωργιάδης, γεγονός που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, εγχώριες και διεθνείς, λόγω παλαιότερων αντισημιτικών του εξάρσεων. Η ανάθεση της αντιπροεδρίας της ΝΔ στον Αδ. Γεωργιάδη θα έπρεπε να αποτελεί καρφί στο μάτι όσων υμνούν τον φιλελεύθερο Κυρ. Μητσοτάκη και ψέγουν τον πρωθυπουργό για την επιλογή εταίρου.
    Ας έρθουμε όμως στα δικά μας. Η αγωγή Καμμένου πέρασε σχεδόν απαρατήρητη για τον κόσμο της Αριστεράς, ιδίως εκείνης που στηρίζει την κυβέρνηση. Καμιά αντίδραση, καμιά γκρίνια, καμιά δυσφορία. Δεν έγιναν δηλώσεις καταδίκης, ούτε καν υπανικτικές. Δεν κρατήθηκαν αποστάσεις ασφαλείας. Κι αυτό δεν τιμά κανέναν. Το ίδιο έγινε κι όταν ο Ν. Κοτζιάς στράφηκε με αγωγές κατά του διευθυντή της Athens Review of Books Μ. Βασιλάκη για δημοσίευση επιστολής αναγνώστη με βαρείς πολιτικούς αξιολογικούς χαρακτηρισμούς. Το ίδιο έγινε και όταν η Β. Θάνου, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, έκανε μήνυση στον συνταγματολόγο Τσακυράκη για θεμιτή κριτική που της άσκησε στην ιστοσελίδα του.
    Η δυσανεξία ορισμένων δημόσιων προσώπων στην κριτική δεν βοηθά στη λειτουργία των θεσμών και δεν αποτελεί συνθήκη ευνοϊκή για την ελεύθερη έκφραση. Η κριτική των δημοσίων προσώπων, δικαιολογημένη ή μη, ήπια ή οξεία, αποτελεί οξυγόνο της δημοκρατίας. Και αυτό πρέπει να το παίρνουν απόφαση όσοι αποφασίζουν να εκτεθούν, να αναλάβουν δημόσιες θέσεις, να ασκήσουν εξουσία. Η προσφυγή των ισχυρών στη Δικαιοσύνη πρέπει να γίνεται λελογισμένα για να προστατεύσει την ίδια τη Δικαιοσύνη, η ανεξαρτησία της οποίας στον τόπο μας έχει τόσο κακοπάθει. Εάν έχουν αναφυλαξία στην κριτική, πράγμα κατανοητό και σεβαστό, καλό είναι να αποφεύγουν ρόλους που μπορούν να την προκαλέσουν. Εξάλλου, κατά την πάγια σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ακόμα και εκφράσεις βαριές μπορεί να συνιστούν καθ’ όλα θεμιτή κριτική, ενώ ο Τύπος αποτελεί ένα είδος «δημόσιου μαντρόσκυλου».
    Η θέση μας υπέρ της ελευθερίας της κριτικής δεν μπορεί παρά να είναι ανυποχώρητη και ασυμβίβαστη και να απορρίπτει όποια ενέργεια θα μπορούσε να έχει ως άμεση ή παράπλευρη συνέπεια την τρομοκράτηση του Τύπου και την αυτολογοκρισία. Αναγκαία διευκρίνιση: η θέση αυτή φυσικά δεν αφορά μαφιόζικες λειτουργίες της παραδημοσιογραφίας που έχουν οσμή παράνομων ή παρακρατικών κυκλωμάτων. Η σύγκρουση με αυτές τις έκνομες πρακτικές, η αυτοπροστασία και η προσφυγή στη δικαιοσύνη αποτελούν φυσικά δικαίωμα ή και υποχρέωση όλων, δημόσιων ή μη προσώπων. Αυτό αφορά άλλα πολύ πρόσφατα περιστατικά με νομικές ενέργειες κατά «δημοσιογράφων».
    Καταληκτικά, η επιλεκτική σχετικοποίηση της υπέρ της ελευθερίας θέσης μας αποτελεί βαριά υποθήκευση αρχών. Ως τέτοια, υπερβαίνει τις βραχυπρόθεσμες σκοπιμότητες της πολιτικής συγκυρίας, τις σταθμίσεις πολιτικών συσχετισμών και συμμαχιών. Ο χώρος της Αριστεράς έχει πολύ υποφέρει από την καταστολή της κριτικής. Στις πιο δογματικές του εκφάνσεις έχει ο ίδιος ιστορικά επιδείξει ακραίο αυταρχισμό έναντι της κριτικής αμφισβήτησης. Χρειάστηκε χρόνος και αίμα για να διαμορφωθεί στην καθ’ ημάς Αριστερά, ιδίως στην ανανεωτική της έκφραση, μια κουλτούρα ανοχής, μια εμμονική υπεράσπιση του δικαιώματος στην κριτική. Αυτή η παρακαταθήκη είναι πολύτιμη για να υπόκειται σε μικροπολιτικές σχετικοποιήσεις και περιορισμούς. Είναι πολύτιμη για να σμικρύνεται από φορείς δυσανεξίας έναντι της ελεύθερης κριτικής, όπως οι τρεις προαναφερθέντες, οι οποίοι μάλιστα κατά διαβολική σύμπτωση ελάχιστη σχέση έχουν με το χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s