Το κατεστημένο των Mολότοφ, των οδοφράγματων και των καμένων αυτοκίνητων (video)

[Το κατεστημένο της φωτιάς]

exarxeia10dec16

φωτογραφία: madata.gr

Η 6η Δεκεμβρίου, 8η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου με τον καθιερωμένο ορυμαγδό των επεισοδίων, την καταιγίδα από μολότοφ, τον πετροπόλεμο, τα οδοφράγματα, τα καμένα αυτοκίνητα, όπως και τα «μεθεόρτια» στις 7-8/12 πέρασαν, όμως όχι για πολύ. Το ίδιο «έργο» θα ξαναπαικτεί ίσως πολύ σύντομα. Δεκάδες οι διαδηλώσεις κάθε Δεκέμβριο, από το 2010, οπότε ψηφίστηκε το πρώτο μνημόνιο, στο κέντρο της Αθήνας (86 το 2010, 138 το 2011, 113 το 2012, 146 το 2013, 137 το 2014, 122 το 2015), πέντε δέκα από τις οποίες μεγάλες, συχνά με «ουρά» τις ταραχές. Τα κομμάτια και θρύψαλα καταστημάτων και κοινών υποδομών, το λαμπάδιασμα των ίδιων ξανά και ξανά δρόμων αποτελεί, από τότε που η βία μπερδεύτηκε με την αμφισβήτηση και έγινε παράδοση, στοιχείο της ταυτότητας του κέντρου της Αθήνας, αλλά και άλλων πόλεων-κακέκτυπων της πρωτεύουσας, όπου κάθε μάστιγα μεταφέρεται αυτούσια. Είναι ένα καλά οργανωμένο χάπενινγκ με προειδοποιητικές ανακοινώσεις (προς τους κατόχους Ι.Χ. να τα απομακρύνουν από το επικείμενο πεδίο των μαχών), με «καβάτζες» εκρηκτικών και όλον τον εξοπλισμό του επαναστάτη, κουκούλες, γάντια, στειλιάρια, βαριοπούλες, αντιασφυξιογόνες μάσκες, «κράχτης» αναρχοτουρισμού και «σκηνικό» σε κινηματογραφικές περιπέτειες, δηλαδή μια καθημερινότητα με όλα τα χαρακτηριστικά της διάρκειας. Μαζί με τις συνεχείς διαδηλώσεις, 4 με 12 ημερησίως, μία ακόμη κανονικότητα στην Αθήνα (11.000 από το 2010) και τις άλλες πόλεις (15.000), το μηδενιστικό παιχνίδι με τη φωτιά, ο παραλογισμός των μπάχαλων, της άρνησης της έννομης τάξης, του ανθρώπινου οικοδομήματος και εποικοδομήματος, έχει ενταχθεί στο «σύστημα», αφού δεν διασαλεύει πλέον τη ροή της ζωής, όπως κάθε πράξη βίας, αλλά μόνον των άμεσα εμπλεκομένων. Μάλιστα, οι ατιμώρητοι μικροί Νέρωνες ενίοτε λειτουργούν ως πρότυπα επιθετικότητας, καθώς η παραφροσύνη τους προβάλλεται περισσότερο από τους «στεναγμούς» των θυμάτων τους.

Με ευθύνη όλων που κάνουμε «νόμο» και «θεσμό» τον χειρότερο εαυτό μας. Κυρίως, όμως, με ευθύνη του κράτους, το οποίο αδυνατεί να πείσει ότι η αδικοπραξία δεν αποτελεί φυσιολογική συμπεριφορά και οι υπερβάσεις των ορίων, φυσική συνέπεια των κοινωνικών απογοητεύσεων. Και εμμένει στην ξεπερασμένη ερμηνεία ότι οι ταραξίες είναι παρουσία απαραίτητη σε κάθε εξουσία, αφού ενσαρκώνουν το κακό ενάντια στο οποίο εκείνη μετράει νίκες. Στην πραγματικότητα, μετράει ήττες, υποχωρήσεις (απόσυρση λεωφορειακών γραμμών από σημεία που καίγονται, νησίδες εκτόνωσης της βίας), «άβατα» και ένα πανταχού παρόν περιθώριο που προβαίνει αδιαλείπτως σε επίδειξη ισχύος.

Η καθημερινότητα της φωτιάς είναι μια από τις όψεις του κακοχτισμένου ελληνικού πλέγματος των θεσμών, αρχών, αντιλήψεών μας και της εμφανούς αδυναμίας να υπάρξει κράτος, σχέδιο, στόχευση. Και ο μηδενισμός όλο και διαχέεται στα βάθη και τις επιφάνειες της ζωής. Δεν είναι, απλώς, ένα ακόμη σύνηθες ξέσπασμα βίας. Είναι ένα ρεύμα που αφαιρεί, γενικά, νηφαλιότητα, λογική και νεύρο και προσθέτει οργή, αδράνεια και σύγχυση.

©Τασούλα Καραϊσκάκη στην Καθημερινή

Advertisements
This entry was posted in τυχοδιωκτικός πατριωτισμός, φασισμός, Ασμοδαίος, Για την Αριστερά, Επάναστἀτες του Κώλου, ανορθολογισμός. Bookmark the permalink.

7 απαντήσεις στο Το κατεστημένο των Mολότοφ, των οδοφράγματων και των καμένων αυτοκίνητων (video)

  1. Ο/Η eklag λέει:

    Αρνούνται την έννομη τάξη οι παλιομηδενιστές;
    Να τους βάλουμε εις τον γύψο.
    Να τελειώνουμε και μ’ αυτούς.
    Να προχωρήσουμε απρόσκοπτα επιτέλους στην ανάπτυξη!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Θα τα λέγατε αυτά αγαπητή άσπονδη φίλη, αν είχατε μπουτίκ ας πούμε γυναικείων εσωρούχων στη Σόλωνος και σας την έκαναν στάχτη κάθε αρχή σαιζόν, οι άδικοι επαναστάτες του γλυκού νερού?

  2. Ο/Η Ρήγας Σερραίος λέει:

    Αυτή η αηδία πρέπει να τελειώσει. Η πυρπόλησηιδιωτικώνπεριουσιών δεν είναι Επανάσταση, είναι αντεπανάσταση.

  3. Ο/Η Όφη Σόφη λέει:

    Πόσο χρήμα έχει κοστίσει στο φορολογούμενο πολίτη αυτός διαχρονικός και ασύλληπτος βανδαλισμός; Γιατί μένουν ατιμώρητοι οι Βάνδαλοι;

    • Ο/Η Ζωζώ Σαπουνάκη λέει:

      γιατί χρωστάμε της Μιχαλούς

    • Ο/Η Γιάννης λέει:

      Ζούμε σ’ μία χώρα όπου οι πολιτικοί σε αγαστή συνεργασία με τον λαό, βρίσκονται σε διαρκή δίνη σκανδάλων, ρουσφετολογίας, διαφθοράς, αναξιοκρατίας, αδιαφάνειας, λαικισμού. Η Ελλάδα, θεωρείται ουραγός στην έρευνα, τεχνολογία, καινοτομία, απονομή δικαιοσύνης. Ζούμε σε μία χώρα, όπου κυριαρχεί η δεισιδαιμονία και ο μεταφυσικός «λόγος» και τα λείψανα αποτελούν πρώτης τάξεως πηγή χρήματος. Οπου, ιερείς κατηγορούνται για παιδοφιλία ή οικονομικά σκάνδαλα και οι κάτοικοι των ενοριών τους, όχι μόνο δεν ζητάνε την τιμωρία τους αλλά σπεύδουν στα δικαστήρια να τους συμπαρασταθούν. Επι δεκαετίες πυρπολούμε τα δάση, μολύνουμε τις θάλασσες, πετάμε περισσότερα σκουπίδια στο περιβάλλον, παρά στους κάδους. Σε επίπεδο θρησκευτικής , πολιτικής, κομματικής, κοινωνικής ιδεολογίας, κυριαρχεί μια αόριστη υπόσχεση, μιας υπέρτατης ευδαιμονίας που θα δικαιωθεί κάπου κάποτε στο μέλλον σ’ αυτόν ή σ’ έναν άλλο κόσμο. Μονίμως, το παρών θυσιάζεται στο όνομα μιας υπόσχεσης, της οποίας η πραγματοποίηση, θα λάβει χώρα με θριαμβευτικό τρόπο, κάποτε στο μέλλον. Ζούμε υπό το κράτος ιδεολογιών και δογματικών πεποιθήσεων, για τις οποίες οι περισσότεροι από εμάς, όχι μόνο δεν συμμετείχαμε στην σύλληψη τους, αλλά δεν ρωτηθήκαμε ποτέ, για την γνώμη μας. Και επειδή, αυτά τα εκκλησιαστικά ή πολιτικά δόγματα, δηλ. ο εξουσιασμός, θεωρήθηκαν θέσφατα, αναπόφευκτα η κυνική θεωρία «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» θεωρήθηκε ως αυτονόητος, με όλες τις συνέπειες που είχε αυτή η πρακτική, στις συνειδήσεις των ανθρώπων, σε προσωπικό αλλά και συλλογικό επίπεδο. Αυτή η συνεχής αναβολή της πραγματοποίησης των ιδεολογικών υποσχέσεων και στόχων, πέραν της σύγχυσης, καλλιέργησε την αδιαφορία, την αποχή, την αποφυγή ευθυνών, την απελπισία. Τώρα ξέρουμε, ότι όλες οι εξουσιαστικές ιδεολογίες και αντιλήψεις αποδείχθηκαν όχι μόνο ψευδείς αλλά και μηδενιστικές. Ολη η ελληνική κοινωνία ζει διαρκώς σε μία κατάσταση που αποτελείται από αξίες, που μέσα τους περιέχουν τον μηδενισμό. Ο ισοπεδωμένος από τον μηδενισμό, άνθρωπος, είναι ανίκανος να παράγει ιδέες, γνώμες, οράματα. Το μόνο που του απομένει είναι είτε να παρακολουθεί άπραγος, υπνωτισμένος τα γεγονότα είτε εφόσον ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, να παριστάνει τον δίκαια οργισμένο με την εξουσία, μιμούμενος την εξουσιαστική βία και στρεφόμενος ενάντια στο κοινωνικό περιβάλλον του, αυτοϊκανοποιούμενος ότι εκλαμβάνεται ως επαναστάτης. Μέχρι να έρθει η ώρα, να ενσωματωθεί στον βιοπορισμό που απαιτεί η κοινωνία, και αρχίσει να ανησυχεί για την δική του περιουσία. Γιατί λοιπόν, η εξουσία να θορυβείται; Να πάρει μέτρα, εναντίον τους; Θα ‘ταν σα να στρέφεται εναντίον του εαυτού της, σα να αμφισβητεί τις μηδενιστικές αξίες της.

  4. Ο/Η eklag λέει:

    Αγαπητέ φίλε,
    έχω τη βεβαιότητα ότι απευθύνομαι σε έναν τουλάχιστον πανέξυπνο άνθρωπο οπότε θα αποφύγω τις κοινοτοπίες,θεωρώντας απλώς ρητορικό όσο και ρομαντικό το ερώτημα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s