[βιβλίο-ανάγνωση] Όλοι πλαστογραφούσαν, περισσότερο από όλους οι κληρικοί

[Karlheinz Deschner, Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού – Τόμος: Αρχαία Χριστιανική Εκκλησίας, εκδόσεις Κάκτος]

deschner-book1

Απόσπασμα (σ.σ. 161-167)
Αφού στις αρχές του 5ου αιώνα αναγνωρίστηκε στη Δύση επίσημα το περιεχόμενο της Καινής Διαθήκης, η Εκκλησία διαχώριζε αυστηρά ανάμεσα σε κανονικά και μη κανονικά κείμενα. Όλα όσα δεν θεωρούντο κανονικά, όσα δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να τα χρησιμοποιήσουν, τα χαρακτήριζαν ως «απόκρυφα» και τα πολεμούσαν σκληρά ως «αιρετικά», κατά καιρούς και με την πυρά’ αν και βέβαια για πολύ καιρό, καθώς δεν υπήρχε (καθορισμένης έκτασης) κανόνας, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Οι περισσότεροι αρχαίοι θεολόγοι θεωρούσαν πολλά «απόκρυφα» αποστολικά, εντελώς γνήσια, αληθινά, τα θεωρούσαν τεκμήρια πίστης, κατά καιρούς προτιμούσαν κάποια από αυτά αντί των βιβλίων της Καινής Διαθήκης— ας παραβλέψουμε εντελώς το γεγονός ότι η ίδια η Εκκλησία, με τη μοναδική αυθαιρεσία που τη χαρακτηρίζει, αναγνώρισε επισήμως «απόκρυφα» βιβλία, κυρίως στην Παλαιά Διαθήκη. Για πολύ καιρό ένα τμήμα της «απόκρυφης» γραμματείας, το οποίο ύστερα δαιμονοποιήθηκε, «θεωρείτο ισότιμο με τα έργα τα οποία αργότερα θεωρήθηκαν ως κανονικά» (Schneemelcher).

Ιδιαίτερα καθώς σε μερικές περιοχές διάβαζαν και σέβονταν τα πάμπολλα αρχαία «απόκρυφα» Ευαγγέλια από τα οποία μάλιστα σώζεται ένα μικρό τμήμα, αν και μόνο σε αποσπάσματα, σε παραθέματα) τόσο φυσικά, όσο σε άλλες τα κανονικά κείμενα.

Ας θυμηθούμε ότι ο χριστιανικός κόσμος δεν ήταν συνεκτικό μέγεθος, ότι δεν υπήρχε από την αρχή «ορθοδοξία» αλλά μια μεγάλη ποικιλία διδασκαλιών και δογμάτων. Έτσι υπήρχε και πληθώρα διαφορετικών Ευαγγελίων, Πράξεων, Αποκαλύψεων, ανάλογα με τις ιδέες των Εκκλησιών. Μόνο όταν άρχισαν τον εμφύλιο πόλεμο (ομολογουμένως πολύ νωρίς), ο οποίος εντεινόταν όλο και περισσότερο, όταν κυρίως η αποκαλούμενη Μεγάλη Εκκλησία αποκτούσε όλο και περισσότερη δύναμη, άρχισε ταυτόχρονα να δαιμονοποιεί όλο και περισσότερους χριστιανούς εκτός των γραμμών της, εξωθώντας τη γραμματεία τους στην παρανομία, ανακηρύσσοντας τη σε ψευδή, πλαστή, δηλαδή «απόκρυφη» (από το ρήμα αποκρύπτω: κρύβω). Αυτή η χρήση της λέξης είναι όμως σχετικά νέα, δεν συνηθίζεται ακόμη στους αρχαίους κανονικούς καταλόγους, αρχικά δεν συνδέεται καθόλου με την κανονική ιστορία, αλλά χρησιμοποιήθηκε ταυτόχρονα με την έναρξη του πολέμου κατά των «αιρετικών»· στον Ειρηναίο π.χ. ή τον Τερτυλλιανό, τον μετέπειτα εξέχοντα «αιρετικό», τα «απόκρυφα» και τα «πλαστά» χρησιμοποιούνται ως συνώνυμα.

Σε κύκλους «αιρετικών», όπου σέβονταν πολύ τα μυστικιστικά κείμενα και τα ονόμαζαν «απόκρυφα», η λέξη είχε εξ ολοκλήρου θετική σημασία. Ακόμη και ο Ωριγένης αξιολογεί θετικά τα ψευδεπίγραφα ως «εκκλησιαστικά» απόκρυφα σε σύγκριση με τα «αιρετικά» μυστικιστικά βιβλία. Αλλά για τους Πατέρες της Εκκλησίας στον αγώνα τους εναντίον των «πλάνων διδασκαλιών» η λέξη πήρε σύντομα αρνητική, απαγορευτική χροιά. Η λέξη «απόκρυφο» ταυτίστηκε γι’ αυτούς με τον χαρακτηρισμό του δόλια αποδιδόμενου, του πλαστού, αν και η αφαίρεση των «απόκρυφων» από τον κανόνα

συντελέστηκε μόλις μετά από περίπου 400 χρόνια χριστιανισμού. Ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι η έννοια «απόκρυφα» και «απόκρυφο» δεν ήταν ποτέ μία, ότι ήταν πάντα πολυσήμαντη και ότι αυτό παρέμεινε πάντα έτσι στην εκκλησιαστική ιστορία τόσο από λογοτεχνική όσο και από θεολογική άποψη.

Ένα άλλο σημαντικό γεγονός, το οποίο οι απολογητές αμφισβητούν ανέκαθεν με πλούτο λόγων αλλά φτώχια σκέψεων, είναι ότι αντικειμενικά οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στη γραμματεία της Καινής Διαθήκης και την «απόκρυφη» δεν είναι βαρύνουσας σημασίας.

Τέλος, όλα τα «απόκρυφα» μετά την Καινή Διαθήκη τα έγραψαν φυσικά ανεξαιρέτως χριστιανοί. Έτσι, όλα τους είναι χριστιανικές πραγματείες. Συνδέονται και στη μορφή και στη βάση τους λίγο ή πολύ με τα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Και όλα τους είναι «εξ ολοκλήρου πλαστογραφίες» (Bardenhewer), είτε είναι της Μεγάλης Εκκλησίας, είτε έχουν αιρετική προέλευση.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι τα «απόκρυφα» συνέβαλαν στη διάδοση του χριστιανισμού ακριβώς το ίδιο όσο και τα κανονικά κείμενα, ίσως μάλιστα και περισσότερο. Με όλα προσηλύτιζαν, με όλα έκαναν διαφήμιση και με όλα κέρδιζαν οπαδούς. Πολλά «απόκρυφα» μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και διαδόθηκαν ευρέως. Υπήρχαν σε άπειρες και ποικίλες εκδοχές, επεκτάσεις, συντομεύσεις. Συχνά δεν γνωρίζουμε σχεδόν ή και καθόλου αν έχουμε να κάνουμε με εκκλησιαστική ή «αιρετική» πλαστογραφία, επειδή δεν μπορούμε να χαράξουμε σαφή όρια, επειδή τα σωζόμενα απόσπασματα είναι πολύ μικρά, οι αλλαγές, οι αλλοιώσεις, οι παραμορφώσεις πολύ συχνές, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψαν πολύ σκοτεινές, κατά κανόνα αδιαπέραστα σκοτεινές. Έτσι, η ίδια η Εκκλησία ωφελήθηκε σημαντικά και για πολύ καιρό, το Μεσαίωνα ακόμα, από τα «απόκρυφα». Όχι μόνο τα δημιουργούσαν οι ίδιοι με μεγάλο ζήλο σε κύκλους της αρχαίας Εκκλησίας, αλλά όπως αποδεικνύεται η Εκκλησία αναθεωρούσε και ρετούσαρε ήδη νωρίς «αιρετικά απόκρυφα»· μάλιστα «σχεδόν όλα» όσα γενικά υπάρχουν ακόμη από αυτά, «δεν έχουν παραδοθεί με το γνήσιο περιεχόμενο τους, αλλά κατόπιν επεξεργασίας από τους ορθοδόξους» (καθολικός Bardenhewer), δηλαδή οι πλαστογραφίες των «αιρετικών» πλαστογραφούνταν άλλη μια φορά από το εκκλησιαστικό στρατόπεδο. Και ενώ το αρχικό κείμενο εξαφανίστηκε σχεδόν εντελώς και ανεπιστρεπτί, ένα τμήμα των «βελτιωμένων» αυτών κειμένων τα οποία είχαν πλαστογραφηθεί δύο ή, συχνά, και περισσότερες φορές διαβαζόταν και κατά τη διάρκεια ολόκληρου του Μεσαίωνα, το καταβρόχθιζαν με μανία, ιδιαίτερα, όπως φαίνεται, τις Αποκαλύψεις και τις Πράξεις Πιλάτου.

Δεν μπορούμε να περιφρονήσουμε τη διάδοση και την αποτελεσματικότητα της πλαστογραφημένης βιβλιογραφίας— ένα πρόβλημα, πολύ μπερδεμένο ακόμη και σήμερα. Η ακτινοβολία της, το κύρος της πρέπει να ήταν μεγάλο, αφού η αθωότητα ήταν τεράστια, ειδικά στις μάζες, και όχι μόνο σε αυτές, και πέρα από αυτό υπήρχε ιδίως στον θρησκευτικό τομέα τρομερή δίψα για τα ασυνήθιστα, τα θαυμαστά, μια δυνατή έλξη για τον αποκρυφισμό και το μυστικισμό· μια ευπιστία η οποία βέβαια εξαπλώνεται τώρα πάλι σαν επιδημία, τηρουμένων των αναλογιών, προς όφελος όλων εκείνων οι οποίοι ψαρεύουν στα θολά. Τι’ αυτό και συνήθως η πρώτη Εκκλησία δεν αντιδρούσε με οργή στις πλαστογραφίες, υποστήριζε τη γνησιότητα τους, όμως μόνο για όσο διάστημα τη συνέφεραν και δεν έρχονταν σε αντίθεση με τις διδασκαλίες της: τα αποφασιστικά κριτήρια για την ανοχή ή και τη διαφήμιση τους. Το περιεχόμενο ενός κειμένου είχε προφανώς μεγαλύτερη σημασία από την αυθεντικότητα του.

Οι πλαστογραφίες των «αιρετικών», αντιθέτως, για την αντιμετώπιση των οποίων συχνά κατασκεύαζαν άλλες

πλαστογραφίες, θεωρούνταν ως υπηρεσία του Διαβόλου, ως ηθική τερατωδία. Όσο πρόθυμα έκανε η Εκκλησία τα στραβά μάτια στις δικές της απατεωνιές και για μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα, με τόσο μεγαλύτερη οργή επέκρινε εκείνες των αντιπάλων. Σίγουρα κατηγορούσε συχνά δίκαια για απάτη τους «αιρετικούς», ιδιαίτερα τους γνωστικούς. Σίγουρα ξεσκέπασε και τους απολλιναριστές ως πλαστογράφους· όπως και γενικά προσπαθούσε να καίει πραγματείες «αιρετικών» οι οποίες κυκλοφορούσαν με το όνομα «ορθόδοξων» συγγραφέων. Αλλά και οι «ορθόδοξοι» πλαστογραφούσαν, βλέπετε. Και έτσι όχι μόνο απαντούσαν στις πλαστογραφίες αλλόδοξων χριστιανών με αλλα πλαστά κείμενα, οπου το ένα πλαστογράφημα έχει την ίδια ηλικία με το άλλο, αλλά ένα άλλο κομμάτι των απατών τους χρησίμευε στην ηθοπλασία —όπως σε τελευταία ανάλυση βέβαια και το (πρώτο) κομμάτι το οποίο υπηρετούσε την «πίστη». Αυτά συνδέονται άρρηκτα, και σε καμία περίπτωση μόνο για το λαό. Μια εντελώς νέου είδους —και πολύ αποτελεσματική— απάτη των χριστιανών ήταν ωστόσο να διαδίδουν πλαστογραφίες με το όνομα του αντιπάλου τους, μεγεθύνοντας σε αυτές την «αιρετικότητά» του, ώστε να μπορούν να την αντικρούουν ευκολότερα.

Και ας μην ξεχνάμε: οι περισσότεροι χριστιανοί απατεώνες, ανεξάρτητα από ποια πλευρά, ήταν ιερωμένοι. Οι αρχηγοί της Εκκλησίας μάλιστα αλληλοκατηγορούνταν για πλαστογραφίες. Έτσι ο Άγιος Ιερώνυμος κατηγόρησε τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Ρουφίνο —με τον οποίο διεξήγαγε έναν από τους χειρότερους «πολέμους» μεταξύ Πατέρων— επανειλημμένα και με εξαιρετική κακία για βιβλιογραφική απάτη. Ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Ιωάννης κατηγόρησε με τη σειρά του τον Άγιο Ιερώνυμο για πλαστογραφία. Ο Άγιος εκκλησιαστικός Πατέρας Κύριλλος της Αλεξάνδρειας λέγεται ότι στην επίθεση του κατά του Νεστόριου πλαστογράφησε παραθέματα του. Ο επίσκοπος Ευστάθιος της Αντιόχειας, ένας αμείλικτος πολέμιος των αρειανιστών, κατηγόρησε τον επίσκοπο Ευσέβιο της Καισαρείας, τον «πατέρα της εκκλησιαστικής ιστορίας», για την πλαστογραφία του δόγματος της Νικαίας.

Με λίγα λόγια, όλοι πλαστογραφούσαν. Βεβαίως, σύμφωνα με σύγχρονους γηραιότερους καθολικούς, μόνο οι μη καθολικοί χριστιανοί είχαν το «θράσος» να παρουσιάζουν σε «εξαιρετικά» μεγάλο αριθμό «τα προϊόντα της φαντασίας τους ως θείες αποκαλύψεις» και να διεκδικούν γι’ αυτά «αποστολική προέλευση» (Kober). Στην πραγματικότητα πλαστογραφούσαν οι πάντες: όχι μόνο οι γνωστικοί, οι εγκρατίτες, οι μανιχάίστές, οι νοβατιανοί, οι μακεδονιανοί, οι αρειανιστές, οι λουκιφεριανοί, οι δονατιστές, οι πελαγιανοί, οι νεστοριανοί, οι απολλιναριστές, οι μονοφυσίτες, αλλά φυσικά και οι ορθόδοξοι- στη μάχη εναντίον του γνωστικισμού συνέταξαν παραδείγματος χάρη ακόμη και «μη γνήσια» Ευαγγέλια. Ο αποστολικός πρωτονοτάριος Otto Bardenhewer (πέθανε το 1935) στο τετράτομο θεμελιώδες έργο του Geschichte der altkirchlichen Literatur {Ιστορία της λογοτεχνίας της αρχαίας Εκκλησίας) αποδίδει μεν (και πιθανώς δικαίως) την «πλειοψηφία» των «απόκρυφων» της Καινής Διαθήκης σε «αιρετικές ειδικές διδασκαλίες», αλλά μια άλλη «μεγάλη ομάδα» σε «ορθόδοξα χέρια». Επομένως ας συνοψίσουμε: όλες οι πλευρές πλαστογραφούσαν. Και όλοι όσοι πλαστογραφούσαν ήταν χριστιανοί! Και πολλοί από αυτούς ήταν χριστιανοί μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Ο ιστορικός του Δικαίου από το Τύμπινγκεν Friedrich Thudichum (πέθανε το 1913), συγκέντρωσε σε τρεις μεγάλους τόμους Εκκλησιαστικές πλαστογραφίες.

Διαβάστε μεθαύριο Πέμπτη 8 Δεκ.: Και σε εκκλησιαστικούς κύκλους χρησιμοποιούσαν κατά καιρούς «απόκρυφα» ευαγγέλια

This entry was posted in βιβλία/ανάγνωση. Bookmark the permalink.

4 απαντήσεις στο [βιβλίο-ανάγνωση] Όλοι πλαστογραφούσαν, περισσότερο από όλους οι κληρικοί

  1. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    5|12|2016

    http://www.iefimerida.gr/news/305509/papas-stin-fokida-eklepse-37296-eyro-apo-pagkari-tis-ekklisias-toy#ixzz4S6cOJmXG

    ΚΑΘΕΙΡΞΗ 11 ΕΤΩΝ ΚΑΙ 3 ΜΗΝΩΝ
    Παπάς στην Φωκίδα έκλεψε 37.296 ευρώ από το παγκάρι της εκκλησίας του

    05|12|2016

    Ιερέας από την Φωκίδα καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 ετών και 3 μηνών για υπεξαίρεση, πλαστογραφία και απάτη.

    Η υπόθεση εκδικάστηκε το πρωί της Δευτέρας στα δικαστήρια της Λαμίας και αφορά την υπεξαίρεση σημαντικού χρηματικού ποσού από το ταμείο των εκκλησιών στο χωριό Αγία Ευθυμία Φωκίδας. Το επίμαχο πόσο ανέρχεται σε 37.296 ευρώ και η απάτη πραγματοποιήθηκε σε προηγούμενη έτη.

    Το δικαστήριο καταδίκασε τον ιερέα για υπεξαίρεση, για πλαστογραφία και για απάτη και τον καταδίκασε συνολικά σε κάθειρξη ένδεκα (11) χρόνων και τριών (3) μηνών.

    Εχει την δυνατότητα να ασκήσει έφεση που θα έχει αναστέλλουσα δύναμη υπό τον όρο της καταβολής εγγύησης 3.000 €.

    Η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων αναμένεται να γίνει σε περίπου ένα χρόνο. Παράλληλα έχει κατατεθεί σχετική αγωγή προκειμένου να διεκδικηθεί και να επιστραφεί το ποσό που υπεξαιρέθηκε από τα ταμεία της εκκλησίας.

    Ωστόσο ο ιερέας αν θέλει να έχει κάπως καλύτερη θέση θα πρέπει στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό, να επιστρέψει τα χρήματα.

    Να σημειώσουμε, τέλος, όπως αναφέρει και το agiathimia.com θα πρέπει να επιστραφούν τα χρήματα τα οποία μαζεύτηκαν ευρώ-ευρώ, για πολλά χρόνια, από τον οβολό των ενοριτών. Αυτό είναι που περιμένουν όλοι οι Αγιαθυμιώτες.

  2. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    http://www.exapsalmos.gr/2015/08/30/%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8E%CF%80%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE-2/

    Δημοσιεύτηκε στις 30 Αυγούστου 2015 από K. T.

    Το αυτό συνέβη και στην περίπτωση του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιακώβου Β ´ του Κλεομβρότου, πλην όμως ο θάνατος πρόλαβε τη διαδικασία της εκλογής( στις 20/11/1988), του διαδόχου του
    Ιακώβου Γ ´ Φραντζή, οπως ακριβώς ζητούσε με την επιστολή που απέστειλε προς τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ και την Σύνοδο, αν και η γνησιότητα αυτής της επιστολής αμφισβητήθηκε από πολλές πλευρές, εκείνη την εποχή ως προϊόν πλαστογραφίας, από πολυτάλαντο Ιερομόναχο της Μητρόπολης,που λουφάζει σήμερα στη Μονή της μετανοίας του.

    http://www.romfea.gr/diafora/1117-athoos-o-paulos-koukounas-exase-tin-upothesi-i-iera-mitropoli-ileias

    07 Ιουνίου 2015

    Αθώος ο Παύλος Κουκούνας – Έχασε την υπόθεση η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας

    Μετά από πολύωρη ακροαματική διαδικασία, που άρχισε στις 20 Μαϊου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 4 Ιουλίου 2015, έφτασε στο τέλος του ο δωδεκάχρονος γολγοθάς του φτωχού κληρονόμου Παύλου Κουκούνα, ο οποίος μετά την οριστική δικαίωσή του στα αστικά δικαστήρια, τα οποία έκριναν τελεσίδικα, ότι η διαθήκη της αειμνήστου Πόπης Πεντοβόλου, η οποία όριζε ως μοναδικό της κληρονόμο τον Παύλο Κουκούνα, ήταν γνήσια, αθωώθηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών, για τα αδικήματα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως και απάτη ενώπιον δικαστηρίου κατ’εξακολούθηση.

    Η ιστορία που θυμίζει τη βιβλική παραβολή του Δαυίδ με τον Γολιάθ και στην οποία ο φτωχός οικοδόμος Παύλος Κουκούνας βρήκε απέναντί του, την Ιερά Μητρόπολη Ηλείας.

    Ο πολύπαθος Παύλος Κουκούνας, με όπλο του την αλήθεια, και με τη συνδρομή της συνηγόρου υπεράσπισης, Κλεονίκης Γκουβίτσα, αντέκρουσε τις κατηγορίες και ανακηρύχθηκε ομόφωνα αθώος από το Τριμελές εφετείο κακουργημάτων Πατρών, όπου οι δικαστές συντάχθηκαν με την επίσης αθωωτική πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών.

    Ειλικρινά δεν κατανοώ αυτό το μένος και τον ρεβανσισμό από τους ανθρώπους που κηρύττουν το λόγο του Θεού, αλλά δυστυχώς η ανθρώπινη φύση πολλές φορές υπερνικά τα πάντα. Ένας άλλος κύκλος ανοίγει πλέον, για την ηθική και υλική αποκατάσταση του κου Κουκούνα, για τη ζημία που έχει υποστεί ο ίδιος, η οικογένειά του και η περιουσία του όλα αυτά τα πολύπαθα χρόνια, αλλά αυτό είναι το λιγότερο.

  3. Ο/Η Πειραχτήρι λέει:

    Το βιβλίο «Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού» του Karlheinz Deschner, μπορείτε να το βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/groups/greekatheists/files/

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    O θεομπαίχτης πλαστογράφος ψηφοδελτίων (υπέρ του Αττικής Παντελεήμονα) Χουντόδουλος, που τον κάλυψε η Δικαιοσύνη

    https://roides.wordpress.com/2011/04/20/20apr11/

    Ρασοφόροι πλαστογράφοι
    20/04/2011

    «Διεπίστωσα κακουργίας και απάτας, τας οποίας θα εδυσκολεύοντο να διαπράξουν και αχθοφόροι Δεν έχομεν επισκόπους. Tι να περιμένωμεν από πόρνους και σοδομίτας, μη έχοντας ουδέ την εντροπήν σκύλου; ..»..
    Αργολίδος Χρυσόστομος Tαβλαδωράκης (1961)


    …………………………………
    Όπως αποκάλυψε πολύ αργότερα ο Ζακύνθου («Ζούγκλα», Μεσάνυχτα της 30.1.’05), όταν ήλθε στην επιφάνεια η υπόθεση του αρχιμανδρίτη Γιοσάκη και του κυκλώματος των διεφθαρμένων δικαστικών, η χαρακτηρηστική αργοπορία της αδέκαστης Δικαιοσύνης να διελευκάνει την υπόθεση της πλαστογραφίας οδήγησε στην παραγραφή της και ο δράστης Χριστόδουλος παρεδόθη λευκός στην κοινωνία. Την υπόθεση επισημαίνει και το ΒΗΜΑ. (04/03/2007) http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=179385
    Ο καθηγητής Γιανναράς μάλιστα ξεθαρρεμένος από τον καταιγισμό των τότε αποκαλύψεων σε βάρος του Χριστόδουλου, επεσήμανε στην «Καθημερινή» (27.2.’05): «Για τον αρχιεπίσκοπο εκκρεμεί η δημοσιογραφική έγκληση ότι πλαστογράφησε τέσσερις ψήφους προκειμένου να μετατεθεί ο υπόδικος σήμερα μητροπολίτης από τη Zάκυνθο στην Aττική. O αρχιεπίσκοπος και οι «τυρεύοντες» στην αδελφότητα «Xρυσοπηγή» συνεργοί του φέρονται να πρωτοστάτησαν με πάθος σε αυτήν τη μετάθεση». Αλλά τον Χριστοδουλο δεν είχαν καταγγείλει μόνον δημοσιογράφοι: «Μητροπολίτες είχαν κατηγορήσει τον τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος και νυν Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ότι είχε πλαστογραφήσει ψηφοδέλτια υπέρ της μετάθεσης του Παντελεήμονος …» («Τα Νέα» , 9.8’05). Πολύ σωστά λοιπόν ο καθηγητής Ν.Αλιβιζάτος καυτηρίασε σε εκδήλωση της «Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» την «τραγελαφική» κατάσταση: «να υπάρχουν στην Ελλάδα δημόσιοι λειτουργοί (ιερατείο) υπεράνω του νόμου» («Ελευθεροτυπία», 16.6.’05). ……….

    https://roides.wordpress.com/2011/03/09/9ma11/

    Η Εκκλησία των πλαστογράφων επιτίθεται στην Ιστορία
    09/03/2011
    Ο Αρχιεπίσκοπος κ.Γιάννης Λιάπης προκαλεί

    …………………………
    Τελειώνοντας να δούμε την εκκλησιαστική αντίληψη περί Ιστορίας που θέλει να μας επιβάλλει ο κ.Γιάννης Λιάπης ….. Στην ιστοσελίδα του πατριαρχείου γίνεται μια λαθροχειρία. Αλλάζουν αύξοντα αριθμό στο δράστη της εγκυκλίου πατριάρχη Καλλίνικο και τον ονομάζουν από Ε΄ σε Δ΄, να θολωθούν κάπως τα νερά. Έτσι όμως εξαφανίζουν τον πραγματικό Δ΄. Αν τους ρωτήσετε φαντάζομαι πως θα σας πουν πως δεν πρόλαβε να πατριαρχεύσει γιατί ο μωροφιλόδοξος καλόγερος στο άκουσμα της εκλογής του δεν άντεξε και πέθανε από τη χαρά του για τη δύναμη και τα γρόσια που τον περίμεναν. Ψηφίστηκε όμως και θεωρείται πατριάρχης. Η μη συναρίθμησή του στην αμαρτωλή χορεία των πατριαρχών, είναι ασέβεια στη μνήμη του. Πάμε λίγο παρακάτω να δούμε τι λένε για τον (έστω) Δ΄ Καλλίνικο. Δυό σειρούλες όλες κι όλες για τις δυο φορές που ο Αλλαξοπατριάρχης αγόρασε τον πατριαρχικό θρόνο: «Ἐπατριάρχευσε δίς· τὸ α´, 1801-1806· καὶ τὸ β´ 1808-1809. Κατήγετο ἀπὸ τὰ Μουδανιά. Αἱ πατριαρχικαί του πράξεις ἠσχολοῦντο κυρίως μετὰ τοῦ ἐνοριακοῦ δικαίου».
    http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=284
    Κουβέντα για την εγκύκλιο κατά των Κλεφτών, ούτε λέξη πως για να επανεκλεγεί το 1808 στη θέση του προσωρινά απολυμένου τρεις φορές Αλλαξοπατριάρχη Γρηγόριου Ε΄, και του δυο φορές Αλλαξοπατριάρχη Νεόφυτου Ζ΄, που είχαν και οι δυο εξοριστεί από τη Σύνοδο στο Άγιο Όρος δωροδόκησε το μέγα βεζίρη Μουσταφά Μπαϊρακτάρη, τσιμουδιά πως απολύθηκε για να ξαναγυρίσει ο Γρηγόριος ο Ε΄, που ξαναπολύθηκε κι αυτός για να επιστρέψει ο Καλλίνικος ο Δ΄, τον οποίο η Σύνοδος τον απέλυσε ξανά ως γέρο και άρρωστο……………..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s